open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ფრანსუა დე ბურბონ-კონტი

**ფრანსუა დე ბურბონ-კონტი** (; დ. 19 აგვისტო, 1558 — გ. 3 აგვისტო, 1614) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი I-ისა და ელეანორ დე როის უმცროსი ვაჟი. კონტის პირველი პრინცი 1581-1614 წლებში. ანრი I დე გიზის სიძე. 

## ბიოგრაფია 
ფრანსუა დაიბადა 1558 წლის 19 აგვისტოს საფრანგეთში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი I-ისა და მისი პირველი ცოლის, ელეანორ დე როის უმცროსი ვაჟი. იგი მომავალში საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV-ს ღვიძლ ბიძაშვილად ერგებოდა. იგი ფრანგი ჰუგენოტების ოჯახის წარმომადგენელი იყო. დედამისი 1564 წელს გარდაიცვალა, 1569 წელს კი მამამისი ბრძოლაში მოკლეს. მიუხედავად ამისა, მამამისმა მეორედ ქორწინება მაინც მოასწრო ფრანსუაზ ორლეანელზე, რომელთანაც მას ერთი ვაჟი ჰყავდა. შემდგომში სწორედ ფრანსუაზი ზრდიდა ფრანსუასა და მის დაობლებულ ძმას. 

1581 წლიდან ფრანსუა კონტის პირველ პრინცად გვევლინება, 1587 წლიდან საფრანგეთის რელიგიური ომების დროს აქტიურად ჩაერია ტახტისათვის ატეხილ ბრძოლაში, სადაც იგი თავისი მომავალი სიმამრის, ანრი დე გიზის მხარეს იბრძოდა. მას შემდეგ რაც მეფე ანრი III ვალუამ ანრი დე გიზი მოკლა, ფრანსუა თავისი ბიძაშვილის, ანრი ნავარელის მხარეს გადავიდა, რომელიც 1589 წელს ანრი III-ის შემდეგ ავიდა ტახტზე. 

1589 წელს ანრი III-ის მკვლელობისა და ანრი IV ბურბონის გამეფების შემდეგ, იგი მეფის ბიძაშვილი და მაშასადამე ტახტის ერთ-ერთი მემკვიდრე გახდა. 

კონტის პრინცმა თავდაპირველად ბონატაბლის ბარონესა ჟანა დე კუზმზე იქორწინა 1581 წლის 17 დეკემბერს პარიზში. ხანგრძლივი ქორწინების შემდეგ ჟანა 1601 წელს უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც 1605 წლის 24 ივლისს იგი მეორედ დაქორწინდა ანრი დე გიზისა და კატრინ კლეველის ასულ ლუიზა-მარგარიტა დე ლორენზე. 1610 წელს ფრანსუას პირველი და უკანასკნელი შვილი შეეძინა, რომელიც გოგონა აღმოჩნდა და რომელსაც იმ დროს საფრანგეთის დედოფალ მარია მედიჩის პატივსაცემად მარია დაარქვეს, რომელიც სამი კვირის ასაკში დაიღუპა. 1614 წლის 3 აგვისტოს, 55 წლის ასაკში გარდაიცვალა ფრანსუა. მისი ქვრივი ლუიზა-მარგარიტა მეორედ აღარ გათხოვილა, იგი დედოფალ მარია მედიჩის დაუახლოვდა და გარდაცვალებამდე მასთან მსახურობდა. 

## ლიტერატურა 
*Egli fu uno dei due principi di sangue reale che sottoscrissero la dichiarazione di riconoscimento di Enrico IV come re.
* La figlia di primo letto di Giovanna di Coesme, Anna di Montafià (1577 – 1644), sposò nel 1601 Carlo di Borbone-Soissons e divenne suocera di Tommaso, principe di Savoia-Carignano, capostipite del ramo Savoia-Carignano.

კატეგორია:კონტის პრინცები
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1558
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1614
კატეგორია:ბურბონები
ნიტროფოსი

**ნიტროფოსი** — რთული მინერალური აზოტფოსფორიანი სასუქი. მარცვლისებრია. შეიცავს საშუალოდ 38% N და P2O5-ს. იყენებენ ყველა კულტურის როგორც ძირითად, ისე თესვისწინა სასუქად.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კომპლექსური სასუქი

## ლიტერატურა 
კატეგორია:სასუქი
შრომა (საქმიანობა)

**შრომა** — სამუშაო ძალის მოხმარების პროცესი; ადამიანის შეგნებული, მიზანშეწონილი საქმიანობა მატერიალური და სულიერი მოთხოვნილების დასაკმაყოფილებლად. „შრომა არის უწინარეს ყოვლისა პროცესი ადამიანსა და ბუნებას შორის, პროცესი, რომელშიც ადამიანი თავისი საკუთარი მოქმედებით მოსაშუალეობს, აწესრიგებს და კონტროლს უწევს ნივთიერებათა ცვლას თავისსა და ბუნებას შორის. შრომის პროცესის დასასრულს ვღებულობთ შედეგს, რომელიც ამ პროცესის დაწყებისას მუშის წარმოდგენაში... უკვე არსებობდა“. შრომის პროცესი ყოველთვის მოიცავს სამ მარტივ მომენტს: მიზანშეწონილ მოქმედებას, ანუ თვით შრომას, შრომის საგანსა და შრომის საშუალებებს. ამ სამი მომენტის შეერთებით იწყება შრომის პროცესი, რომლის პროდუქტია სახმარი ღირებულება.

შრომის პროცესი შინაარსის მიხედვით არის ადამიანისა და ბუნების ურთიერთქმედება, თვისებრივად განსაზღვრული შრომითი ფუნქციების ერთობლიობა, რომელიც მიმართულია სახმარი ღირებულების საწარმოებლად. შრომის შინაარსის ცვლილების მთავარი ფაქტორია მეცნიერულ-ტექნიკური პროცესი. წარმოების ავტომატიზაცია იწვევს ცოცხალი შრომის მოდიფიცირებას წარმოების პროცესში. 

thumb|250px|„შრომა“
შრომის პროცესში ორგანულად შეხამებულია ადამიანის ფიზიკური მოქმედება და გონებრივი საქმიანობა. ეს არის შრომის, როგორც შემოქმედებითი პროცესის, ფუნქციონირების ობიექტური საფუძველი.   

შრომის სოციალურ-ეკონომიკური ხასიათი გამოხატავს შრომისა და მისი საზოგადოებრივი ორგანიზაციის სოციალურ-ეკონომიკურ ფორმას. პოლიტეკონომიკური კატეგორიაა არა შრომა, როგორც ბუნებრივი აუცილებლობა, „არამედ მხოლოდ შრომის საზოგადოებრივი ფორმა, შრომის საზოგადოებრივი წყობა, ან სხვაგვარად რომ ვთქვათ: ადამიანთა ურთიერთობა საზოგადოებრივ შრომაში მათი მონაწილეობის მიხედვით“. შრომის პროცესში ადამიანებს შორის მყარდება განსაზღვრული წარმოებითი ურთიერთობა. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ადამიანის საქმიანობა
ანრი II (კონდეს პრინცი)

**ანრი II დე ბურბონ-კონდე** (; დ. 1 სექტემბერი, 1588 — გ. 26 სექტემბერი, 1646) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ანრი I-ისა და მისი ცოლის, შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალის ვაჟი. კონდეს პრინცი 1588-1646 წლებში.

## ბიოგრაფია 
ანრი დაიბადა 1588 წლის 1 სექტემბერს. იგი იყო კონდეს უკვე გარდაცვლილი პრინცის, ანრი I-ისა და მისი მეორე ცოლის, ქმრის მოწამვლაში ბრალდებული და დაკავებული შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალის ერთადერთი ვაჟი. მას ერთი ნახევარ-და და ერთი ღვიძლი და ჰყავდა. მისი და ელეონორი 19 წლის ასაკში მიათხოვეს 51 წლის ორანჟის პრინც ფილიპ ვილჰელმს. 

ანრი მამის გარდაცვალებიდან ექვსი თვის შემდეგ დაიბადა, მაშასადამე იგი დაბადებისთანავე გახდა კონდეს პრინცი. 

1589 წლის აგვისტოში საფრანგეთის მეფე ანრი III მოკლეს, რითაც ვალუას დინასტია შეწყდა, ტახტზე კი მისი სიძე და ანრის ბიძაშვილი ანრი IV ავიდა. ვინაიდან ახალი მეფე ბურბონი იყო, ანრი უკვე სისხლისმიერი პრინცი და ტახტის პირველი მემკვიდრე იყო, მანამ სანამ 1601 წელს დედოფალი მარია მედიჩი მომავალ მეფე ლუი XIII-ს გააჩენდა. თავდაპირველად იგი ჰუგენოტების პარტიის ლიდერად ითვლებოდა, თუმცა საუთარი სტატუსისა და მდგომარეობის გაუმჯობესების მიზნით მან უარყო კალვინიზმი და კათოლიკე გახდა. 

1611-38 წლებში ანრი მეფის ძმის, გასტონ ორლეანელის შემდეგ ტახტის მეორე მემკვიდრე იყო, რასაც შემდგომში მეფის ორი ვაჟის გაჩენა მოჰყვა, რამაც ანრის ტახტზე ასვლის შანსები საბოლოოდ მოუსპო. 

ანრი II გარდაიცვალა 1646 წლის 26 სექტემბერს, 58 წლის ასაკში. 

## ქორწინება და შვილები 
1609 წლის 17 მაისს ანრიმ ცოლად შეირთო მონმორანსის ჰერცოგ ანრისა და მისი მეორე ცოლის, ლუიზა დე ბუდოზის ასული შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსი, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი:
# ანა ჟენევიევა (1619-1679), ცოლად გაჰყვა ლუნევილის ჰერცოგ ანრი II-ს;
#  ლუი II (კონდეს პრინცი) (1621-1686), კონდეს პრინცი, მეტსახელად "დიდი კონდე", ცოლად შეირთო კლარა კლემენს დე მაილე-ბრეზი, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა;
# არმანი (1629-1666), კონტის პრინცი, ცოლად შეირთო ანა მარი დე მარტინოცი, რომელთანაც ორი ვაჟი შეეძინა;

## ლიტერატურა 
Collins, James (2017). "Dynastic Instability, the Emergence of the French Monarchical Commonwealth and the Coming of the Rhetoric of "L'etat", 1360s to 1650s". In von Friedeburg, Robert; Morrill, John. Monarchy Transformed: Princes and their Elites in Early Modern Western Europe. Cambridge University Press.
Roche, Daniel (1967). "Aperçus sur la fortune et les revenus des princes de Condé à l'aube du XVIIIe siècle". Revue d'histoire moderne et contemporaine Année. Volume 14 Number 3.
Ward, A.W.; Prothero, G.W.; Leathes, Stanley, eds. (1911). The Cambridge Modern History. Cambridge University Press.

კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1588
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1646
კატეგორია:ბურბონები
კატეგორია:კონდეს პრინცები
კუშჩის წმინდა გიორგის ეკლესია

**კუშჩის წმინდა გიორგის ეკლესია** — VI-VII საუკუნეების ეკლესია ქვემო ქართლში.

მდებარეობს წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ კუშჩის განაპირას, ჩრდილო-დასავლეთით. ეკლესია წმინდა გიორგის სახელობისაა და წარმოადგენს მცირე ზომის ერთნავიან ნაგებობას. ნავით სამხრეთით მთელ სიგრძეზე გასდევს სტოა, რომელიც ორი ღი ტაღით უკავშირდება გარე სივრცეს. მრგვალ მასიურ ბოძზე დაყრდნობილი თაღები ნალისებრი მოხაზულობისაა. დამახასიათებელია წვრილი თაღებით შედგენილი ლავგარდანი და ორნამენტული დეტალები, რომელთა პარალელები VI-VII საუკუნეების ძეგლებში მოიპოვება. კედლები ტლანქად დამუშავებული ქვისაა, მხოლოდ კუთხეების, თაღებისა და სარკმელებისთვის ნახმარია კარგად გათლილი კვადრები.

## ლიტერატურაა
## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ქვემო ქართლის მხარეში
კატეგორია:VI საუკუნის ეკლესიები
კატეგორია:VII საუკუნის ეკლესიები
შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსი

**შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსი** (; დ. 11 მაისი, 1594 — გ. 2 დეკემბერი, 1650) — მონმორანსის ჰერცოგ ანრი დე მონმორანსის ქალიშვილი. კონდეს პრინცესა 1609-46 წლებში როგორც ანრი II-ის მეუღლე. იგი თითქმის გახდა საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV-ის საყვარელი, მაგრამ მისი ქმარი მასთან ერთად ქორწილის შემდეგვე გაიქცა და უკან მხოლოდ ანრი IV-ის გარდაცვალების შემდეგ დაბრუნდა. 

## ბიოგრაფია 
შარლოტ მარგარიტა დაიბადა 1594 წლის 11 მაისს სამხრეთ საფრანგეთში. იგი იყო მონმორანსის გრაფ ანრისა და მისი მეუღლის, ლუიზა დე ბუდოზის ქალიშვილი. შარლოტმა დედა ჯერ კიდევ მანამდე დაკარგა სანამ ხუთი წლის გახდებოდა. ამის შემდეგ შარლოტ მარგარიტას მამიდამისი ზრდიდა, რომელიც ანგულემის ჰერცოგ შარლის ქვრივი ქალი იყო. 1609 წელს 15 წლის შარლოტ მარგარიტა ცოლად კონდეს პრინც ანრი II-ს გაჰყვა. 

1616 წელს შარლოტ მარგარიტა და მისი ქმარი ღალატისათვის დააპატიმრეს და ვენსენის ციხე-სიმაგრეში გამოკეტეს, სადაც სამ წელიწადში, 1619 წელს მათი პირველი შვილი ანა ჟენევიევა დაიბადა. 1632 წელს შარლოტ მარგარიტას ერთადერთი ძმაც დააკავეს კარდინალ რიშელიეს წინააღმდეგ გამოსვლისთვის. 

1646 წელს გარდაიცვალა მისი საყვარელი მეუღლე, 1650 წელს კი თავად შარლოტ მარგარიტაც გარდაიცვალა. 

## შვილები 
# ანა ჟენევიევა (1619-1679), ცოლად გაჰყვა ლუნევილის ჰერცოგ ანრი II-ს;
#  ლუი II (კონდეს პრინცი) (1621-1686), კონდეს პრინცი, მეტსახელად "დიდი კონდე", ცოლად შეირთო კლარა კლემენს დე მაილე-ბრეზი, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა;
# არმანი (1629-1666), კონტის პრინცი, ცოლად შეირთო ანა მარი დე მარტინოცი, რომელთანაც ორი ვაჟი შეეძინა;

## ლიტერატურა 
* Holt, Emily Sarah (2010). "Princess of Condé". Memoirs of royal ladies. Nabu Press. p. 135. ISBN 1146580428.
* Herman, Eleanor (2005). "The Penalties of Defiance". Sex with Kings: 500 Years of Adultery, Power, Rivalry, and Revenge. William Morrow Paperbacks. p. 95. ISBN 0060585447.
*  Chisholm, Hugh. 1911 Encyclopædia Britannica. 16, Navi-Ornithology. p. 986.
*  Fetridge, William Pembroke (1878). The American Travellers' Guides. 17, Part 1. France. p. 421.
*  The Encyclopædia Britannica. Ed. Thomas Spencer Baynes. Henry G. Allen and Company, 1888. Vol. 14, p. 86

კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1594
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1650
კატეგორია:კონდეს პრინცესები
საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი

**საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი** გამოსცა ქართული ენციკლოპედიის ი. აბაშიძის სახელობის მთავარმა სამეცნიერო რედაქციამ 2009 წელს.

ლექსიკონი მომზადდა პირველი 1987 წლის გამოცემის საფუძველზე. ასევე გამოყენებულ იქნა საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ 2002 წელს გამოცემული ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის ცნობარი, 2005 და 2006 წლების ზოგადგეოგრაფიული და პოლიტიკურ-ადმინისტრაციული რუკები, შესაბამისი სამეცნიერო ლიტერატურა და სხვ.

გამოცემა მოიცავს ყველა დასახლებული პუნქტის, მნიშვნელოვანი ქედების, მთების, მწვერვალების, უღელტეხილების, მდინარეების, ტბების, დაცული ტერიტორიებისა და სხვა ობიექტების სახელწოდებებს, სულ 9500–მდე ტოპონიმს.
ლექსიკონში ასახულია აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკისა და ცხინვალის რეგიონის კონფლიქტამდე არსებული მონაცემები.

სარედაქციო კოლეგია: ზურაბ აბაშიძე (კოლეგიის თავმჯდომარე), შუქია აფრიდონიძე, ნანა ბოლაშვილი, რამინ გობეჯიშვილი, ც. ვაშაკიძე, ვ. მაღრაძე, ა. საყვარელიძე, პ. ცხადაია.

სარედაქციო ჯგუფი: ნ.ანა გიოშვილი, ც. ვაშაკიძე (ჯგუფის ხელმძღვანელი), ე. ლოლუა, ნ. ქაფიანიძე.

გამოცემა მიზნად ისახავს მოგვაწოდოს გეოგრაფიული სახელწოდებების დაწერილობის სწორი ფორმა და განკუთვნილია მკითხველთა ფართო წრისათვის.

## რესურსები ინტერნეტში
*საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი

კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიის გამოცემები
კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიები
საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი

**საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი** — საქართველოს გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, გამოსცა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარმა სამეცნიერო რედაქციამ 1987 წელს, მომზადდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის მონაწილეობით.

სარედაქციო საბჭო: ი. აბაშიძე (თავმჯდომარე), ა. კობახიძე, ქ. ლორთქიფანიძე. ა. საყვარელიძე, ც. ცერცვაძე, მ. ჭაბაშვილი.

ლექსიკონში შესულია საქართველოს ყველა დასახლებული პუნქტის, მნიშვნელოვანი ქედების, მთების, მწვერვალების, უღელტეხილების, მდინარეების, ტბების და სხვ. გეოგრაფიული ობიექტების სახელწოდებანი: 4450 სოფელი, 40 ქალაქი, 40 დაბა, 1455 მდინარე, 555 მთა, 180 ქედი, 132 მწვერვალი, 138 უღელტეხილი და ა. შ. ლექსიკონში წარმოდგენილია ტოპონიმთა სწორი დაწერილობა, ბრუნებისას ამა თუ იმ ტიპის სახელის ფუძის ცვლილებები (უცვლელია, კუმშვადია, კვეცადია) და გეოგრაფიული ერთეულის ადგილმდებარეობა.

გამოცემის რედაქტორები არიან: ი. აფხაზავა, ი. გიგინეიშვილი, ა. კობახიძე, დ. უკლება, მ. ჭაბაშვილი.

მასალა მოამზადა სალიტერატურო კონტროლის რედაქტორმა ნ. ხომერიკმა.

## იხილეთ აგრეთვე
* — თარგის გვერდი.

## რესურსები ინტერნეტში
*საქართველოს სსრ გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი

კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიის გამოცემები
კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიები
რომანოზ ჩიხლაძე

**დეკანოზი რომანოზ ჩიხლაძე** (დ. 1879, სოფ. გორდი — გ.1937, დახვრიტეს მეტეხის შემოგარენში) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, მღვდელი.

## ბიოგრაფია
დეკანოზი რომანოზ ანტონის ძე ჩიხლაძე 1879 წელს ხონის რაიონის სოფელ გორდში, მღვდლის ოჯახში დაბადებულა. დაწყებითი განათლება იქვე მიუღია, შემდეგ ქუთაისის გიმნაზია დაუმთავრებია წარჩინების დიპლომით. უმაღლესი განათლების მისაღებად უკრაინაში გამგზავრებულა, სადაც გამოცდები წარმატებით ჩაუბარებია და კიევის სასულიერო აკადემიაში ჩარიცხულა. აქ მასთან ერთად სწავლობდა კორნელი კეკელიძე, რომელმაც ერთ-ერთ საჯარო ლექციაზე აღნიშნა:„მამა რომანოზი აკადემიაში გამორჩეული სტუდენტი გახლდათ თავისი განსწავლლობითა და შრომისმოყვარეობით. სრულყოფილად ფლობდა რუსულს,ძველ ბერძნულს, ლათინურსა და გერმანულ ენებს. კარგად იცოდა ფილოსოფია, ღვთისმეტყველება და ლიტერატურა“.

მართლაც განსწავლული კაცი ყოფილა მამა რომანოზი, კარგად სცოდნია ქიმია, ფიზიკა, მათემატიკა, საბუღალტრო საქმე...

მღვდლად კურთხევის შემდეგ ერთხანობას ხონის წმინდა მთავარანგელოზთა მიქაელისა და გაბრიელის ეკლესიაში მოღვაწეობდა, მერე კი მშობლიურ გორდს დაუბრუნდა. მამა რომანოზი გახლდათ ღარიბთა და უპოვართა შემწე და დიდი ქომაგი. თუკი მრევლში რაიმე სენი იჩენდა თავს, თურმე პირადად დაადგებოდა თავზე ავადმყოფს და განკურნებამდე არ მოსცილდებოდა, უპატრონო მიცვალებულს გააპატიოსნებდა, წესს აუგებდა და სამარემდე მიაცილებდა. ქრისტეს დაუღალავი მსახურებისთვის ხელისუფლებამ მასზე საგანგებო კონტროლი დააწესა. ერთადერთი ბრალდება მღვდლობა იყო. ვერ ეღირსა მთავრობა მისგან ანაფორისა და ჯვრის დატევებას, რის გამოც სამჯერ დააპატიმრეს, სასტიკად აწამეს, ბოლოს კი 1937 წელს რესპუბლიკის ცენტრალურ ხელისუფლებასთან არსებული სამეულის ბრძანებით დეკანოზი რომანოზ ჩიხლაძე დახვრიტეს მეტეხის შემოგარენში. იმ პერიოდში დაუხვრეტიათ მისი ქვისლი მღვდელი ამბროსი კუხალაშვილიც.

## ლიტერატურა
*საქართველოს იმედი, წიგნი 45, გამომცემლობა პალიტრა L, თბილისი, 2014, გვ. 108-109

კატეგორია:ქართველი წმინდანები
კატეგორია:დაბადებული 1879
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
რომანოზ
Klasky Csupo

**Klasky Csupo, Inc**. (კლასკი ჩუპო) — ანიმაციური სტუდია, რომელიც მდებარეობს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში, აშშ. დაარსდა 1982 წელს არლინ კლასკისა და გაბორ ჩუპოს მიერ.

სტუდიის პირველი სერიოზული პროექტი გახდა 1989 წელს მონაწილეობა ანიმაციურ სერიალში „სიმფსონები“. სტუდია 3 სეზონის მანძილზე ქმნიდა „ანიმაციურ სახლს“ სერიალისთვის.

1991 წელს Klasky Csupo ქმნის ანიმაციურ სატელევიზიო სერიალს „ოჰ, ეს ბავშვები!“. ეს ანიმციური სერიალი გახდა ყველაზე გრძელვადიანი ტელეარხ Nickelodeon-ის ისტორიაში.

1998 წელს სტუდია გახდა იუმორისტული მულტჟურნალის „Super Mario 64 Bloopers“-ის დისტრიბიუტორი 2005 წლის ბოლომდე.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანიმაციური სტუდიები
ნაბოკოვის სახლი

**ნაბოკოვის სახლი** () — ისტორიული მნიშვნელობის სახლი, მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, მარსკაიას ქუჩაზე.

1897 წელს, სასახლე გახლდათ ლიბერალური სახელმწიფო მოღვაწისა და იურისტის, ვლადიმერ დიმიტრის ძე ნაბოკოვის საკუთრება. ეს სახლი მასპინძლობდა მნიშვნელოვან პოლიტიკურ და კულტურულ შეხვედრებს, მათ შორის საერთაშორისო ეროვნული კონგრესის ზემცოვის დასკვნით სესიას, რომელიც გაიმართა 1904 წელს.

შემდგომში სახლში ცხოვრობდა ვლადიმერ ნაბოკოვის ვაჟი, ვლადიმერ ნაბოკოვი, რომელიც ამ სახლში დაიბადა. იგი იყო მწერალი, პუბლიცისტი, რომანისტი. ამჟამად, სახლის პირველ სართულზე განთავსებულია ნაბოკოვის მუზეუმი, რომელიც ავტორის ცხოვრებას ეძღვნება.

## ისტორია
საშუალოზე დიდი ქალაქის სახლი, პოლოვცევების ოჯახისთვის. აშენდა XIX საუკუნეში, ნეორენესანსის სტილში. 1897 წლიდან სახლი იყო  ნაბოკოვის საკუთრება. აღსანიშნავია ასევე, რომ სახლში 1917 წლის ნოემბრამდე ცხოვრობდა ვლადიმირ ვლადიმერის ძე ნაბაკოვი. სახლი ბოლშევიკური რევოლუციონერების მიერ ოქტომბრის რევოლუციის დროს (1917 წელს) გაიძარცვა. 

1998 წლის აპრილის შემდეგ, სახლის პირველ სართულზე, განათავსეს ნაბოკოვის მუზეუმი, ხოლო ზედა ორ სართულზე, რომელიც უწინ მშობლებისა და საბავშვო სართული იყო, განათავსეს გაზეთ „ნევსკო ვრემიას“ ოფისები. მუზეუმის სივრცეში არის ტელეფონის ოთახი, სასადილო ოთახი, ბიბლიოთეკა, კომიტეტის ოთახი (სადაც კონსტიტუციური დემოკრატიული პარტიის შეხვედრების უმეტესობა გაიმართა) და სამზარეულო.

## რესურსები ინტერნეტში
* მუზეუმის საიტი

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კამბოჯა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

**კამბოჯამ** მიიღო მონაწილეობა 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროში. ოლიმპიადა ჩატარდა 5-21 აგვისტოს, ქვეყანას ჰყავდა 6 წარმომადგენელი 4 სპორტის სახეობაში,თუმცა ვერცერთი სინჯის მედალი ვერ მოიპოვა. გუნდის მედროშე ოლიმპიადაზე იყო სორნ სეავმეი. ნაკრებისათვის ეს იყო მე-6 ოლიმპიადა.

## მძლეოსნობა
## ცურვა
## ტაეკვანდო
კამბოჯას ტაეკვანდოში წარმოდგენილი ჰყვადა ერთი სპოტსმენი, ნაკრების მედროშე სორნ სეავმეი, ქალთა +67კგ-ში.

## ჭიდაობა
## რესურსები ინტერნეტში
* ცურვა (დაარქივებულია ორიგინალიდან
* ტაეკვანდოს ფედერაცია
* ჭიდაობა 

კატეგორია:2016 წელი კამბოჯის სპორტში
კატეგორია:კამბოჯა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლობანოვ-როსტოვსკის სახლი

**ლობანოვ-როსტოვსკის სახლი** () — ისტორიული შენობა, რომელიც ცნობილია, ლობანოვ-როსტოვსკის რეზიდენციის სახელით. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს გამზირზე. აშენებულია ალექსანდრე ლობანოვ-როსტოვსკის დაკვეთით, ანრი ლუი მონფერანის მიერ 1817-1820 წლებში. ამჟამად სახლში განთავსებულია სასტუმრო. სახლის შესასვლელში ორი ლომის ძეგლი დგას.

## არქიტექტურა
სახლი აშენებულია ნეოკლასიკურ ან იმპერიის სტილში, წარმოადგენს ანრი ლუი მონფერანის ადრეულ ნამუშევარს. შენობა გაფორმებულია ლამაზი დეკორებითა და სვეტებით. შენობის გეგმა სამკუთხა ფორმისაა. მისი მთავარი ფასადი, რომელიც საადმირალო გამზირს უყურებს, კორინთული ორდერის 8 სვეტით არის გაფორმებული. ლომები, რომელიც შესასვლელი მხარეების გვერდით არის განთავსებული, თეთრი კარარის მარმარილოსგან არის დამზადებული მოქანდაკე პაულო ტირისკონის მიერ.

## ისტორია
1828 წელს შენობა გაიყიდა, დაახლოებით ერთ მილიონ რუსულ რუბლად. აქ 1918 წლამდე განთავსებული იყო სახელმწიფო სამინისტროები, 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ სახლში შეიქმნა სამხედრო-პოლიტიკური აკადემია, შემდგომში აერონავტიკის მუზეუმი, ხოლო მომდევნო წლებში საერთო საცხოვრებლად გადაკეთდა. 1918-1964 წლებში შენობაში განთავსებული იყო სკოლა. სკოლას არაერთხელ შეეცვალა ნომრები და დასახელება. 1941 წლიდან პეტერბურგის, ოქტომბრის ოლქის 239-ე საშუალო სკოლად იყო ცნობილი, რომელიც 1961 წლიდან ფიზიკა-მათემატიკურად გადაკეთდა. საბჭოთა დროს, საშუალო სკოლის შემდეგ, ამ შენობაში განთავსებული იყო №1 საპროექტო ინსტიტუტი, მომდევნო წლებში კი სამრეწველო შენობებისა და კომპლექსების შემუშავების მთავარი ორგანიზაცია. 1964 წლიდან, სკოლამ თავისი შენობა დაუთმო დიზაინის ინსტიტუტს, რომელიც აქ განთავსებული იყო 2004 წლამდე.

## ლიტერატურა
*Микишатьев М. Н. История дома со львами // Добкин А. И., Кобак А. В. Невский архив : историко-краеведческий сборник. — СПб.: Атхенеум, 2003. — Вып. 6. — С. 221—251.
*Фокин М. Путешествие по набережным Фонтанки. — Центрполиграф, 2010. — 316 с. — ISBN 9785952446809.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальная страница нынешнего владельца 
* История
* Дом кн. А. Я. Лобанова-Ростовского — Здание Военного министерства 
* Яндекс-панорама (со стороны Исаакиевского собора)
* Подъезд со львами
*Панорама с воздуха

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სანქტ-პეტერბურგის დიდი სახელმწიფო ცირკი

**სანქტ-პეტერბურგის დიდი სახელმწიფო ცირკი** () — პირველი ქვის სტაციონარული ცირკი რუსეთში, რომელიც ერთ-ერთი უძველესია ქვეყანაში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში. ცირკის ისტორიული სახელწოდებაა ასევე „ჩინიზელის ცირკი“. 

## ისტორია
დღეს არსებული ცირკის შენობა, 1877 წლის 26 დეკემბერს გაიხსნა. ცირკის დიდი სცენა დაახლოებით 13 მეტრია და ცირკში არის თავშესაფარი, 150 ცხენის საცხოვრებელი. შენობის არქიტექტორი ვასილი კენელი იყო.  ჩინიზელის ცირკი რუსეთში არის   ჰინეს ცირკის მემკვიდრე, რომელიც დაიხურა 1875 წელს.

ჩინიზელების ოჯახი ცირკს ხელმძღვანელობდნენ 1921 წლამდე, სანამ ისინი ემიგრაციაში წავიდოდნენ. მათი ოჯახი ხშირად იჯარით იღებდა ცირკის შენობას, ასე მაგალითად 1898 წელს, როცა მათ შეძლეს  რუსეთში ჭიდაობის პოპულარიზაცია და სწორედ ამ შენობაში გამართეს მსოფლიო ჩემპიონატი ჭიდაობაში.

1928 წელს, სწორედ ამ შენობაში გაიხსნა მსოფლიოში პირველი ცირკის მუზეუმი. 
2014-2015 წლებში ცირკში ფართომასშტაბიანი რეკონსტრუქცია განხორციელდა. გამაგრდა ცირკის საფუძველი და კედლები, ცირკის გუმბათი განახლდა. დარბაზში ნაკლები რიგებია, თუმცა მისი ადგილმდებარეობა უფრო მოსახერხებელია. ორკესტრი ასევე გადავიდა იმპერიულ ლოჟაში, თავის თავდაპირველ ადგილას (ფარანგის ფარდასთან).
2015 წელს ცირკს დაუბრუნდა თავისი ისტორიული სახელი „ჩინიზელი“, რომელიც მას გაეტანო ჩინიზელის პატივისცემის ნიშნად ეწოდა.

## არქიტექტურა
ცირკი იმ დროისათვის მართლაც უჩვეულო და გასაოცარი ხედვით არის აშენებული. მსოფლიოში პირველად,  49.7 მეტრი სიგრძის გუმბათის აშენებისას, გარკვეული შიდა სვეტების საყრდენები არ იყო გამოყენებული, რამაც უჩვეულო სივრცული ეფექტი შექმნა. ასეთი, გუმბათის პრინციპულად ახალი დიზაინი, როგორც გიგანტური გადატრიალებული თასს ჰგავდა,  შემდგომში ფართოდ გამოიყენებდნენ მსგავსი სტრუქტურების მშენებლობაში. დღეისათვის დარბაზის ტევადობაა დაახლოებით 5 000 ადამიანი. დერეფნები გაფორმებულია მდიდრული ნახატებითა და გასაოცარი სარკეებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт цирка

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ტომსკის თეთრი მეჩეთი

300px|მინი
**ტომსკის თეთრი მეჩეთი** () — ქვისგან აშენებული მეჩეთი ტომსკში. იგი აგებულია 1913 წელს. მეჩეთი არის ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი.

## ისტორია 
ტომსკის თეთრი ჯუმა-მეჩეთი ააგეს 1913 წელს გუბერნიის მთავარი არქიტექტორის, ავსტრიული წარმოშობის, ანდრეი ლანგერის პროექტის მიხედვით. ანდრეი ლანგერი ავტორია ათობით პროექტისა, მათ შორის არის ტომსკის რამდენიმე ეკლესია, სინაგოგები, დრამატული თეატრი. ანდრეი ლანგერმა თეთრი მეჩეთი დააპროექტა მოდერნის არქიტექტურულ სტილში ისლამური დეკორაციებით. ტომსკის „მაგომეტოვის“ საზოგადოება XX საუკუნის დასაწყისში ხამზა ხამიტოვის ხელმძღვანელობით ცხოვრობდა აღმავლობის ეპოქაში, როგორც სასულიერო, ისე მატერიალური თვალსაზრისით. ამბობენ, რომ ყოველ პარასკევის ნამაზზე, წითელ მეჩეთში გროვდებოდა მსხვილი თანხა მეორე მეჩეთის ასაშენებლად, რომელსაც ქალაქში უწოდეს თეთრი მეჩეთი კედლის ფერის გამო.

ჯუმა-მეჩეთი აღმოჩნდა ლანგერის ერთ-ერთი უკანასკნელი ნამუშევარი. 1916 წელს არქიტექტორი გაიწვიეს სამხედრო სამსახურში. თეთრი მეჩეთის  პირველი ოფიციალური მოლა 1917 წელს გახდა იაჰია ნურმუჰამედოვი, რომელიც ტომსკში გააგზავნეს უფის სასულიერო კრებიდან. ტომსკში მოლად დანიშვნამდე იაჰია ნურმუჰამედოვი მსახურობდა მოლად ორენბურგის კაზაკთა ჯარში. 

1939 წლის 10 ოქტომბერს საოლქო აღმასრულებელი კომიტეტის დადგენილების მიხედვით თეთრი მეჩეთი დახურეს. შენობა გადაეცა თათართა ეროვნულ სკოლას. მოგვიანებით მისი მინარეთი დაანგრიეს, ხოლო თავად შენობა კულტურული სპორტის დანიშნულებით გამოიყენებოდა. 1960-იანი წლებიდან კი აქ განათავსეს ფანქრის ფაბრიკის საამქრო. მეჩეთი მორწმუნეებს დაუბრუნდა 1990 წელს. იგი გაარემონტეს 1999 წლისათვის და ამჟამად მოქმედია: მას სტუმრობენ მორწმუნეები და მიმდინარეობს მსახურება.

## ლიტერატურა 
*Мечеть // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 208. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* Белая соборная мечеть

კატეგორია:ტომსკის ოლქის მეჩეთები
შუვალოვის სასახლე

**შუვალოვის სასახლე** () —  ილია შუვალოვის სასახლე, რომელიც აგებულია ბაროკოს სტილში. იგი მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში იტალიური ქუჩის კუთხეში და ქალქში მდებარე შუვალოვების სასახლეებიდან ერთ-ერთს. 

## ისტორია
1727-1797 წლებში აღნიშნული მიწის ნაკვეთი ილია შუვალოვს. სასახლე შენდებოდა 1753-1755 წელებში არქიტექტორ ს. ი. ჩევაკინსკის მიერ. 1755 წლისთვის სასახლის აშენება უკვე დასრულებული იყო, სწორედ ამის შემდეგ აქ დასახლდა ივანე შუვალოვი, თავის მეუღლე გრაფინია მავრასთან ერთად. ამ შენობის სათავსოებში განთავსდა ივან ივანეს ძე შუვალოვის ნამუშევრების გალერეა. 1770-იანი წლების შუა რიცხვებში ინტერიერი ახალი მფლობელის, პრინც ალექსანდრე ვიაზემსკის დაკვეთით ხელახლა გადაკეთდა. 

XVIII საუკუნის მიწურულიდან 1917 წლამდე, შენობაში განთავსებული იყო რუსეთის იმპერიის იუსტიციის სამინისტრო, შემდეგ კი სახლი ეკუთვნოდა დროებით მთავრობას. 

აქ 1918 წლიდან, მოქმედებს სამედიცინო პრევენციის ცენტრი, ჰიგიენის მუზეუმი. მუზეუმში დაცულია ექსპონატები, რომლებიც ასახავენ და მოგვითხრობენ სწორედ ჰიგიენასთან დაკავშირებულ ამბებზე. 

სასახლე სრულად აერთიანებს ელისაბედისეული ბაროკოს ტიპურ მახასიათებლებს - ნათელი ფასადი, მოპირკეთება და გაფორმება. შენობის აშენების პროცესში გამოყენებულია სხვადასხვა სახის დეკორები, სვეტები, თაღები და მცირე ზომის სკულპტურები. 

## ლიტერატურა
*Зодчие Санкт-Петербурга. XVIII век / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1997. — 1021 с. — ISBN 5-289-01585-X.
*Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.

## რესურსები ინტერნეტში
* Шуваловский дворец

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ქვის კუნძულის სასახლე

**ქვის კუნძულის სასახლე** () — ეკატერინე II-ის რეზიდენცია. მდებარეობს ქვის კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთით, სანქტ-პეტერბურგში. სასახლე წარმოადგენს ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ღირებულების ძეგლს. 

## არქიტექტურა
სასახლე მიეკუთვნება ნეოკლასიკურ ნაგებობას, რომელიც აშენდა 1770 წელს ეკატერინე II-ის დაკვეტით ვაჟისთვის, პავლესათვის. შენობას გააჩნია ექვსი სვეტი. მშენებლობა იური ფელტენის ზედამხედველობის ქვეშ მიმდინარეობდა. სასახლის ინტერიერი, რომელიც გამოირჩევა საუცხოო დეკორით, სვეტებითა და თაღებით, ვინჩენცო ბრენამ დააპროექტა. ბაღის განახლებაზე პასუხისმგებელი იყო ჟან ფრანსუა თომას დე ტომონი.

## ისტორია
სასახლის ყველაზე ცნობილი მფლობელი იყო ალექსანდრე I. მისი გარდაცვალების შემდეგ სასახლე, გადაეცა მის ძმას მიხეილს, შემდეგ კი მის ქვრივს ელენასა და მათ ქალიშვილს, ეკატერინეს.

პეტერბურგში მდებარე სხვა იმპერიულ სასახლეებთან ერთად, ქვის კუნძულის სასახლე არის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შესული. ამჟამად, იგი ქალაქის სტუმრებისათვის დაკეტილია, რადგან სასახლეში მიმდინარეობს სარესტავრაციო სამუშაოები.

სასახლის პარკში განთავსებულია ქვის კუნძულის თეატრი, რომელიც 40 დღეში აშენდა. ნაგებობა ფელტენის პროექტით ააგეს, რომელმაც ახლოდმდებარე სანქტ-პეტერბურგის იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესიაც დააპროექტა, სადაც ალექსანდრე პუშკინს ორივე შვილი ჰყავდა მონათლული. 1770-იანი წლების ეკლესია, რუსეთისთვის საკმაოდ უჩვეულო სტილით გამოირჩევა, რომელიც გოთური სტილითაა აშენებული.

## რეკომენდირებული ლიტერატურა
*Витязева В. А. Дворец на острове в излучине Невы // Белые ночи. Л., 1985 г.
*Витязева В. А. Каменный остров. — Л.: Лениздат, 1991 г.
*Калюжная А. Д. Петербургская сторона. — СПб.: Остров, 2007. — С. 207—209. — 240 с. — ISBN 978-5-94500-032-2.

## რესურსები ინტერნეტში
* Татьяна Лиханова «Сергей Иванов сдал дворец без боя (Экс-министр обороны и губернатор Петербурга оставили военнослужащих без санатория)» // Новая газета в Санкт-Петербурге, декабрь 2007 года
* Санаторий военных летчиков теперь резиденция Валентины Матвиенко

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ალექსანდრე კოგონია

**ალექსანდრე კოგონია** ( (ალექსანდრ ნოდაროვიჩ კოგონია) ; დ.   24 აგვისტო, 1995, სოხუმი , საქართველო) — წარმოშობით ქართველი,  ფეხბურთელი.

მისი პროფესიონალური დებიუტი შედგა რუსეთის პროფესიონალურ საფეხბურთო ლიგაში, ,,დრუჟბა მაიკოპში", ,,ტორპედო არმავირის" წინააღმდეგ. 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1995
კატეგორია:როსტოვის ფეხბურთელები
კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები
კატეგორია:აფხაზი ფეხბურთელები
მიხეილ გოგოლაშვილი

**მიხეილ იოსების ძე გოგოლაშვილი** (დ. 28 მარტი [ძვ. სტ. 15 მარტი], 1902, სოფ. ჩანჩეთი, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი — გ. 11 მარტი, 1957, ოდესა] — ქართველი მეზღვაური, შორეული ნაოსნობის კაპიტანი. 

## ბიოგრაფია
დაამთავრა ბათუმისა (1922) და ხერსონის (1936) საზღვაო სასწავლებლები. 1935 წელს დაინიშნა ბათუმის პორტის კაპიტნად. იყო შავი ზღვის ფლოტის შორეული ნაოსნობის კაპიტანი 1943 წლიდან. მეორე მსოფლიო ომის დროს მონაწილეობდა ოდესის მოსახლეობის ევაკუაციასა და საბჭოთა ჯარების საწვავით მომარაგებაში. გემებით გადაჰქონდა საწვავი ევროპის, ახლო და შორეული აღმოსავლეთის ქვეყნებში, აფრიკასა და ამერიკის კონტინენტებზე. მიღებული აქვს სამოქალაქო და სამხედრო ჯილდოები. დაკრძალულია ბათუმში.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1957
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მარტი
კატეგორია:ქართველი მეზღვაურები
კატეგორია:გოგოლაშვილები
რუსლან შონია

**რუსლან სერგეის ძე შონია** (; დ. 1 ნოემბერი, 1993) — ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს „ვიტიაზ პოდოლსკში“.

## საკლუბო კარიერა 
მისი დებიუტი შედგა რუსეთის მეორე დივიზიონში „ვიტიაზ პოდოლსკის“ შემადგენლობაში, 2011 წლის 3 ივნისს, „რუსიჩი ორიოლის“ წინააღმდეგ.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1993
კატეგორია:აფხაზი ფეხბურთელები
რუსლან ახვლედიანი

**რუსლან რუსლანის ძე ახვლედიანი** ( ; დ. 8 დეკემბერი, 1987) — რუსი პროფესიონალი ფეხბურთელი. თამაშობს „მეტალურგ ლიპეტსკში“ .

## რესურსები ინტერნეტში 
* რუსლან ახვლედიანი sportbox.ru-ზე 

კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1987
კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დიეგო მალანია

**დიეგო თენგიზის ძე მალანია** (; დ. 11 თებერვალი, 1991) — რუსი პროფესიონალი ფეხბურთელი რომელიც თამაშობს „ვოლგარ ასტრახანში“.

## რესურსები ინტერნეტში 
* კარიერის რეზიუმე sportbox.ru-ზე

კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:ხიმკის ფეხბურთელები
კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კრონვერის ხიდი

**კრონვერის ხიდი** () — კრონვერის სრუტეზე გადებული ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, პეტროგრადის რაიონში. კრონვერის ხიდი აკავშირებს ზაიაჩის და პეტროგრადის კუნძულებს, მათთან მდებარე  დობროლუბოვასა და კონვერსკის გამზირებთან. მის ზემოთ მდებარეობს მეორე ცნობილი იოანეს ხიდი. ხიდთან უახლოესი მეტროსადგურია „გორკოვსკაია“. 

## ისტორია
ხიდის სახელწოდება მომდინარეობს, კრონვერის სრუტიდან, რომელზეც არის გადებული ეს ხიდი, თუმცა მას მეორე სახელიც აქვს „გორბატის“ ხიდი. 

აღნიშნული ხიდი აშენდა 1938 წელს, გოსნარდომის ბაღის გაფართოების დროს, ინჟინერ-დიზაინერ პ. პ. სტეპნოვის მიერ. 1978 წელს ლენოსტატის სარემონტო და სამშენებლო განყოფილებამ ხიდის ძირითადი კაპიტალური რემონტი განახორციელა. აღნიშნული, სარემონტო სამუშაოების დროს, გამოიცვალა სავალ გზაზე გადასასვლელი მეტალის ხიდის იატაკი, ასევე შეიცვალა მოაჯირეები და ასფალტი. რუსეთის დეფერაციის მთავრობის 2001 წლის 10 ივლისის დადგენილებით კრონვერის ხიდი წარმოადგენს სანქტ-პეტერბურგში ფედერალური მნიშვნელობის ისტორიული და კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტს. 2015 წლის სექტემბერში ხიდი დაიკეტა, რადგან იყო მისი დანგრევის საშიშროება. ხიდის სარესტავრაციო სამუშაოები დასრულდა 2016 წლის ივნისში, გამაგრდა მისი ფუნდამენტი. ხიდის სიგრძე 57,5 მეტრია, ხოლო ხიდის სიგანე 8,8 მეტრი. ხიდი ჰგავს პეტერბურგის ძველი ხიდების გარე არქიტექტურულ პროექტს. მისი იატაკი და მოაჯირები სხვა ძველი ხიდების მსგავსად ძირითადად ხისგან არის დამზადებული.

## ლიტერატურა
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Панкрашкина Н. И. Мосты Петропавловской крепости // Краеведческие записки: исследования и материалы. — СПб.: ГМИСПб, 1998. — Т. 6, № 4. — С. 189—220.

## რესურსები ინტერნეტში
* Кронверкский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ვლადიმირ არგუნი

**ვლადიმირ ბესლანოვიჩ არგუნი** (; დ. 16 მაისი 1991) — რუსი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს აფხაზურ კლუბ ,,ნარტ სოხუმში".

## კარიერა 
მისი პროფესიული დებიუტი შედგა 2008 წლი 10 ივლისს, ,,სოჭი 04"-ის მაისურით, ,,კრასნოდარის" წინააღმდეგ. 2015 წელს ის გადავიდა საფეხბურთო კლუბ ,,კოკანდ 1912"-ში. მან გაიტანა ბოლო პენალტი 2016 წლის კონიფას მსოფლიო თასის ფინალში. ამ გოლმა აფხაზეთს გამარჯვება მოუტანა.

## ლიტერატურა 
https://news.sportbox.ru/Vidy_sporta/Futbol/Vladimir-Beslanovich-Argun-Futbol-16051991

კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები
ჭრაჭუნა ფანჩატური

**ჭრაჭუნა ფანჩატური** () — ეგზოტიკური პავილიონი სანქტ-პეტერბურგში, ცარსკოე-სელოს საზღვარზე, ეკატერინეს პარკის პეიზაჟურ ნაწილსა და პოდკაპრიზოვოის გზას შორის, რომლის შემდეგ მდებარეობს პატარა ჩინური სოფელი.

## ისტორია
პავილიონი აშენებულია არქიტექტორ გეორგ-ფონ ვოლდენთის მიერ. მშენებლობა გაგრძელდა 1778 წლიდან 1786 წლამდე. სახლის კედლები გაფორმებულია დრაკონებითა და სხვა სტილიზებული ჩინური მოტივებით. პავილიონის სახელი გულისხმობს ლითონის ბანერის ზედა ნაწილში წარმოქმნილ დამახასიათებელ ხმის ჩამოსვლას, რომელიც გამოწვეული ქარისაგან.

პავილიონის პროექტი გამოირჩევა ტექნიკის მრავალფეროვნებითა და სირთულით: მრგვალი ფანჯარა და ღია კარი, აგრეთვე ლამაზი დეკორები. სახურავი ჩინურ სტილშია შესრულებული და შემკულია მოოქროვილი დრაკონებით, რომელიც მოქანდაკე პ. ი. ბრილოს მიერაა შესრულებული. 

პავილიონის ინტერიერისა და ექსტერიერის გაფორმებითი სამუშაოები დასრულდა 1788 წელს. დარბაზის ჭერის სტილიზებული გაფორმება უმაღლეს დონეზეა შესრულებული, კერძოდ აქ ვხვდებით დრაკონებს.

მეორე მსოფლიო ომის დროს, შენობა დაზიანდა და სარესტავრაციო 1956 წელს შესრულდა. 

შენობის ახალი რესტავრაციის პროექტი უნდა დაწყებულიყო 1992 წელს, თუმცა, რესტავრაცია 1997 წელს დაიწყო, ამის მიზეზი იყო სახელმწიფოსა და მუზეუმის ბიუჯეტის ფინანსური პრობლემები. სარესტავრაციო სამუშაოების დროს შეიცვალა სახურავი, შენობის გალავანი რკინისგან დამზადებული ახალი ნაჭრებით შეკეთდა. ასევე მოხდა შიდა ინტერიერის რესტავრაციაც. ცარსკოე-სელოს 300 წლის იუბილესთან ერთად, აღნიშნული შენობა სრულად აღდგა.

## ლიტერატურა
*Яковкин И. Описание Села Царского. — 1825.
*Вильчковский С.Н. Царское Село. — 1911.
*Архитекторы Царского Села. От Растрелли до Данини / И. Ботт. — СПб.: Аврора, 2010. — 303 с.
*Царское Село. Путеводитель по дворцам и паркам. — СПб: Аврора, 2007. — С. 256.

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ტომსკის წითელი მეჩეთი

300px|მინი
**ტომსკის წითელი მეჩეთი** () — ქვისგან აშენებული მეჩეთი ტომსკში. იგი აგებულია 1904 წელს ძველი ხის მეჩეთის ადგილზე. სახელი მიიღო კედლის ფერის გამო. მეჩეთი არის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი.

## ისტორია
ტომსკის პირველი მეჩეთები იყოს ხისგან აგებული, მათ შორის პირველი ააგეს 1810 წელს, შემდეგ კი დაიწვა. მის ადგილზე, თათრების ქუჩისა და ამჟამინდელი ტრიფონოვის ქუჩის გადაკვეთაზე ააგეს მეორე ხის მეჩეთი, რომელიც ასევე დაიწვა 1900 წელს. 

შემდეგი მეჩეთი ააგეს 1901-1904 წლებში ხამზა ხამიტოვის ინიციატივითა და ვაჭარ ქარიმ ხამიტოვის ფინანსებით. 1907 წელს მეჩეთის საიხლოვეს ააგეს მედრესე. მოსახლეობაში იგი ცნობილია ხამიტოვის მედრესეს სახელით. 

1931 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ მეჩეთი დახურა, შენობას გამოიყენებდნენ როგორც კინოდარბაზად, ლიქიორის ქარხანად, საკვები პროდუქტების ქარხანა „ტომსკის“ საამქროდ. 

1995-1997 წლებში მუსულმანებმა დაიბრუნეს მედრესეს შენობა. ამ შენობის მეორე სართულს გამოიყენებდნენ ლოცვისათვის. მეჩეთის შენობა მორწმუნეებს დაუბრუნდათ მხოლოდ 2002 წელს ნახევრადდანგრეულ მდგომარეობაში. ააგეს დაკარგული მინარეთი და გუმბათი. მეჩეთის იმამი გახდა ნიზომუტდინ ჟუმაევი. 

2014 წლის დეკემბერში დასრულდა წითელი მეჩეთის  სარესტავრაციო სამუშაოები. 2015 წელს გაიმართა გარემონტებული შენობის გახსნის ცერემონიალი, რომელსაც სტუმრობდნენ დელეგაციის წევრები ჩეჩნეთის რესპუბლიკიდან, რუსეთის აზიური ნაწილის პარლამენტებიდან, ასევე ტომსკის ოლქისა და ქალაქის მმართველი ორგანოების წარმომადგენლები. 

## რესურსები ინტერნეტში
*
* Томск татаро-бухарский: Мечети Красная и Белая / К. Кабдулвахитов

კატეგორია:ტომსკის ოლქის მეჩეთები
ტომსკის სამების ტაძარი

**ტომსკის სამების ტაძარი** () — მოქმედი მართლმადიდებლური ტაძარი ტომსკში. აგებულია 1841-1844 წლებში.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ტომსკის ეპარქიას.

## ისტორია
ტაძარი შენდებოდა 1841-1844 წლებში გუბერნიის არქიტექტორის, კარლ ტურსკის პროექტის მიხედვით. ეკლესიის მშენებლობის დასრულების შემდეგ იგი აკურთხა ტომსკისა და ენისეის ეპისკოპოსმა ათანასემ. 

ტაძარი ააგეს ტომსკის ედინოვერების საზოგადოების დაფინანსებით. ძირითადი შემომწირველი იყო სტაროობრიადცელი ვაჭარი პ. ი. პოზდეევი.

1858 წელს ტაძარს მიაშენეს ჩრდილოეთის ეგვტერი მღვდელმოწამე ხარლამპი მაგნეზიელის სახელზე.

1876-1877 წლებში მიაშენეს სამხრეთი ეგვტერი დიდმოწამე დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. ეგვტერი აკურთხეს 1887 წელს. 

ტაძართან მომქედებდა ორი ერთკლასიანი სასწავლებელი: ვაჟთა და ქალთა საკვირაო სასწავლებლები, რომლებიც ააგეს 1910 წელს არქიტექტორ ვიქტორ ხაბაროვის პროექტის მიხედვით. XX საუკუნის დასაწყისში ტომსკელმა ვაჭარმა ნ. ტიხონოვმა ეკლესიის გარშემო გააშენა ბაღი. 

1920 წელს ტომსკის ედინოვერული საზოგადოება არ იყო მრავალრიცხოვანი. 1925 წლის 23 მაისს ტომსკის სამების ეკლესიის მრევლმა და ქალაქის აღმასკომმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას ღვთისმსახურებისათვის გაკუთვნილი ნივთების სასწრაფო და უფასო გამოყენების შესახებ. 

1936 წელს ეპისკოპოსმა სერაფიმე შამშინმა დახურული აღდგომის ეკლესიიდან კათედრა გადაიტანა სამების ტაძრის ერთ-ერთ ეგვტერში. სამების ტაძარი მალევე გახდა საკათედრო. 1937 წელს სერაფიმე დააპატიმრეს და დახვრიტეს. ბოლშევიკებმა დაწვეს ხატები, წიგნები და საეკლესიო არქივი. ფაქტობრივად ტაძარმა მოქმედება შეწყვიტა 1937 წლის 27 სექტემბერს ტომსკის ქალაქის საბჭოს გადაწყვეტილების შესაბამისად. 1940 წლისათვის ტომსკის ეპარქიის ყველა ტაძარი დახურეს, გარდა სამების ტაძრისა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მსახურება განაახლა ტომსკის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარმა. 1990-იანი წლებისათვის ტომსკში მხოლოდ ეს ორი მოქმედი მართლმადიდებლური ტაძარი იყო. 

დღეისათვის ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა და ბიბლიოთეკა.

## ლიტერატურა
*Троицкая церковь // Томск от А до Я: Краткая энциклопедия города. / Под ред. д-ра ист. наук Н. М. Дмитриенко. — 1-е изд. — Томск: Изд-во НТЛ, 2004. — С. 379. — 440 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-89503-211-7.

## რესურსები ინტერნეტში
* Свято-троицкий храм на Православие в Томске 

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ტომსკში
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
პაველ ადამოვიჩი

**პაველ ბოგდან ადამოვიჩი** (; დ. 2 ნოემბერი, 1965, გდანსკი, პოლონეთის სრ — გ. 14 იანვარი, 2019, გდანსკი, პოლონეთი) — პოლონელი პოლიტიკოსი და იურისტი, რომელიც 1998 წლიდან 2019 წლამდე, სანამ დანით მოკლავდნენ, იყო პომერანიის სავოევოდოს ქალაქ გდანსკის მერი.

ადამოვიჩი 1988 წლის გაფიცვის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და გაფიცვის კომიტეტის თავმჯდომარე იყო. 1990 წელს აირჩიეს გდანსკის საკრებულოს წევრად, 1994 წელს, მეორე ვადით არჩევის შემდეგ, გახდა საკრებულოს თავმჯდომარე; ამ პოსტს 1998 წლამდე იკავებდა. 1998 წელს აირჩიეს გდანსკის მერად, 2002 წელს ხმების 72%-ით კვლავ დარჩა ამ თანამდებობაზე. 2018 წელს ისევ აირჩიეს მერად, როგორც დამოუკიდებელი კანდიდატი. ცნობილი იყო როგორც პროგრესული ხმა, ლგბტ თემის უფლებების, ემიგრანტებისა და უმცირესობათა ჯგუფების მხარდამჭერი.

2019 წლის 13 იანვარს, ადამოვიჩი გდანსკში მიმდინარე საქველმოქმედო ღონისძიების დროს დანით დაჭრეს. მომდევნო დღეს, ადამოვიჩი 53 წლის ასაკში, მიღებული ჭრილობის შედეგად გარდაიცვალა.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კატეგორია:პოლონელი პოლიტიკოსები
აფხაზეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

**აფხაზეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები გუნდი** — რუსეთის ფედერაციის მიერ ოკუპირებული აფხაზეთის ტერიტორიაზე არსებული ე.წ. აფხაზეთის რესპუბლიკის საფეხბურთო ნაკრები. გუნდი არ არის ფიფას და უეფას წევრი. ნაკრები თამაშობს ConIFA-ში. შესაბამისად გუნდი არ იღებს მონაწილეობას ფიფასა და უეფას მიერ ორგანიზებულ ტურნირებში.

გუნდი 2014 წლის კონიფას მსოფლიო ჩემპიონატიზე მე-8 ადგილზე გავიდა. 2016 წელს ჩემპიონატი აფხაზეთში ჩატარდა, და აფხაზეთის ტრიმფითვე დასრულდა. ფინალში გუნდმა პენჯაბი დაამარცხა (ძირითადი დრო: 1-1, პენალტები: 7-6). 
გუნდმა კონიფას მსოფლიო თასზე 3-ჯერ იასპარეზა. ნაკრებში ყველაზე მეტი შეხვედრა ჩატარებული აქვს ალექსეი ბონდარენკოს — 21. ნაკრების საუკეთესო ბომბარდირიარუსლან შონია — 6 გოლი. გუნდის საშინაო არენაა — რესპუბლიკური სტადიონი.
გუნდი კონიფას რეიტინგში მე-8 ადგილს იკავებს.

## კონიფას ეგიდით გამართული შეხვედრები
## შემადგენლობა
## ტიტულები 
; კონიფას მსოფლიო თასი

* **გამარჯვებულები (1):** 2016 

## რესურსები ინტერნეტში 
რეიტინგი კონიფას საიტი
* საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ 

## სქოლიო 
კატეგორია:აფხაზეთი
კაამა

**კაამა** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრი ანტილოპების ქვეოჯახისა. მიეკუთვნება ბუბალების (ძროხისებრი ანტილოპების) გვარს. სხეულის სიგრძე 230 სმ-მდეა, იწონის 250 კგ-ს. მოხდენილი ტანის წვრილფეხა ცხოველია, რქები (მამლისაც და დედლისაც) მოკლე და ორ ადგილას გადაღუნულია; კუდი სიგრძეში დაახლოებით 30 სმ-ია, შემოსილია გრძელი თმებით, ბოლოში ფუნჯის გარეშე. შეფერილია კაშკაშა წითურად, უკან თეთრი ლაქა აქვს („სავარცხელი“), თავი, ფეხები, კუდი და ბარკლები ნაწილობრივ შავია. გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკაში. ბინადრობს სავანებში. ქმის 5–10-სულიან ჯოგებს. იკვებება ბალახითა და ფოთლებით. ნადირობის ობიექტია, იყენებენ მის ტყავსა და ხორცს. ბევრ ადგილას ძლიერ მოისპო.

ზოგიერთი წყარო მას ძროხისებრი ანტილოპის ქვესახეობად განიხილავს (Alcelaphus buselaphus caama).

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ბუბალი
კატეგორია:ანგოლის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ბოტსვანის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ნამიბიის ძუძუმწოვრები
გეორგი ჟანაა

**გეორგი თემურის ძე ჟანაა** (; 28 იანვარი, 1995) — რუსი ფეხბურთელი. ბოლოს თამაშობდა „ნარტ სოხუმში“. კარიერა დაასრულა 2019 წელს.

2014 წლის 1 აგვისტოს ითამაშა რუსეთის თასზე, „ტაგანროგის“ წინააღმდეგ, შეხვედრაში „აფიპს აფიპსკი“ ანგარიშით 1-4 დამარცხდა.  მისი პროფესიონალური დებიუტი რუსეთის პროფესიონალურ საფეხბურთო ლიგაში შედგა „აფიპს აფიპსკის“ შემადგენლობაში, 2014 წლის 20 აგვისტოს „დრუჟბა მაიკოპის“ წინააღმდეგ.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* news.sportbox.ru
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1995
კატეგორია:აფხაზი ფეხბურთელები
კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები
სოხუმის რესპუბლიკური სტადიონი

**სოხუმის რესპუბლიკური სტადიონი** — მდებარეობს აფხაზეთის ქალაქ სოხუმში, იგი არის აფხაზეთისა და ნარტ სოხუმის საშინაო არენა. სტადიონზე ეტევა 2 000 ადამიანი.

## ისტორია 
1978 წელს სტადიონზე ჩატარდა სსრ-ის ჩემპიონატის შეხვედრა: სპარტაკი-ცსკა. მატჩი დასრულდა ანგარიშით 1-1, სტადიონი მასპინძლობს ე. წ. აფხაზეთის ჩემპიონატს და ე. წ. აფხაზეთის ნაკრების თამაშებს.
ვასილი რაცი

**ვასილი რაცი** (; ;  დ. 25 მარტი, 1961, ფანჩიკოვო, იმიერკარპატების ოლქი, უკრაინის სსრ, სსრ კავშირი) — უნგრული წარმოშობის უკრაინელი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. სხვადასხვა დროს იცავდა ლვოვის „კარპატის“, ვინიცას „ლოკომოტივის“, კიევის „დინამოს“, „ესპანიოლის“, „ფერენცვაროშისა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის სამგზის (1985, 1986, 1990) ჩემპიონი, საბჭოთა კავშირის თასის ოთხგზის (1982, 1985, 1987, 1990), საბჭოთა კავშირის სუპერთასის ორგზის (1986, 1987) და ევროპის თასების მფლობელთა თასის (1986) მფლობელი კიევის „დინამოს“ შემადგენლობაში. უნგრეთის ჩემპიონი (1992) „ფერენცვაროშის“ შემადგენლობაში. ევროპის 1988 წლის ვიცე-ჩემპიონი, 1986 წლის მექსიკისა და 1990 წლის იტალიის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1986). 

### სანაკრებო კარიერა
1986–1990 წლებში საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 47 შეხვედრას ატარებს და 4 ბურთი გააქვს.

### მსოფლიო ჩემპიონატებზე 
ვასილი რაცმა მსოფლიო ჩემპიონატების 4 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ერთი გოლი გაიტანა.

## მიღწევები 
### საკლუბო 
;  დინამო კიევი
; საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
* ჩემპიონი: 1985, 1986, 1990
; საბჭოთა კავშირის თასი
* თასის მფლობელი: 1982, 1985, 1987, 1990
; საბჭოთა კავშირის სუპერთასი
* თასის მფლობელი: 1986, 1987
; თასების მფლობელთა თასი
* თასის მფლობელი: 1986
;  ფერენცვაროში
; უნგრეთის ჩემპიონატი
* ჩემპიონი: 1992 
### სანაკრებო 
;  საბჭოთა კავშირი
; ევროპის ჩემპიონატი 
* ვიცე-ჩემპიონი: 1988

## ლიტერატურა 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* FC Dynamo Kyiv · Official Club Website
* FootballFacts.ru
* Rusteam.Permian.ru

## სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 1961
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი
კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლვივის კარპატის ფეხბურთელები
კატეგორია:კიევის დინამოს ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანიოლის ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1988 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1990 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კიკინის დარბაზი

**კიკინის დარბაზი** () — ერთ-ერთი უძველესი შენობა სანქტ-პეტერბურგში, სტავროპოლის ქუჩაზე. მშენებლობა 1714 წელს, ალექსანდრე კიკინის დაკვეთით დაიწყო, თუმცა მისი თავდაპირველი პროექტის ავტორი უცნობია. ერთ-ერთი ვერსიით მიჩნეულია, რომ პროექტის ავტორია ანდრეას შლიუტერი. ეს არის ჩვენს ეპოქამდე შემორჩენილი ერთადერთი სახლი, რომელიც ეკუთვნოდა ალექსანდრე კიკინს.

## ისტორია
ალექსანდრე კიკინმა სასახლის დასრულება ვერ შეძლო, რადგან მას 1718 წელს ჩამოართვეს კუთვნილი შენობა, შემდგომში ჩამორთმეული ქონება გადაეცა სამეფო ხელისუფლებას. გარკვეული დროის განმავლობაში შენობაში განთავსებული იყო სამეფო ბიბლიოთეკა და მეცნიერებათა აკადემიის კაბინეტი, მოგვიანებით კი შენობაში კუნსტკამერა განთავსდა. თავდაპირველად შენობა, ორიგინალურ ორსართულიან რეზიდენციას წარმოადგენდა, თუმცა შემდგომში იგი გაფართოვდა და მას 1720-იან წლებში დაემატა მესამე სართული.

1733 წლის შემდეგ, კიკინის დარბაზი დაიკავა მეფის დაცვის სამსახურმა და აქვე აშენდა მათთვის განკუთვნილი საავადმყოფოც. 1829 წელს შენობა არქიტექტორ ალექსანდრე შტაუბერტის მიერ გადაკეთდა.

ლენინგრადის ბლოკადის დროს შენობა საგრძნობლად დაზიანდა. 1952-1956 წლებში შენობა კვლავ აღადგინეს, ბენუების ცნობილი ოჯახის წარმომადგენელმა არქიტექტორმა — ირინა ბენუამ. მან დაუბრუნა შენობას თავდაპირველი ბაროკოს სტილის ხასიათი. შენობის რესტავრაციის დროს აღდგა სახლის ფასადები და შეიცვალა შიდა ინტერიერი.

დღეისათვის შენობაში განთავსებულია მუსიკალური სკოლა.

## ლიტერატურა
*Петров А. Н. Палаты Кикина // Архитектурное наследство. — Л.; М., 1953. — С. 141—147.

## რესურსები ინტერნეტში
*  The site of the Kikin Palace 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ბუბალი

**ბუბალი**, **ძროხისებრი ანტილოპა** () — წყვილჩლიქოსანთა გვარი. გნუებთან და ბლესბოკებთან ერთად გაერთიანებულია ძროხისებრი ანტილოპების ქვეოჯახში. სიმაღლე მხრებში 110–130 სმ, მინდაო ძალიან მაღალია, ზურგი უკან არის დახრილი, თავი წაგრძელებულია; მამალსაც და დედალსაც აქვს ორ ადგილას მოხრილი და რგოლისებური შესქელებებით დაფარული რქები. სხეული შეფერილია მოწითალო-ყავისფრად. თავსა და ფეხებზე ზოგჯერ აქვთ მუქი ლაქები. გვარში 3 სახეობაა. გავრცელებული არიან აფრიკის სავანებსა და ნახევარუდაბნოებში. რამდენიმე ადგილას ძალიან მცირერიცხოვანი ან სრულიად გამქრალები არიან. შეუძლიათ სწრაფად სირბილი; ძალიან ამტანები არიან. ახასიათებთ საერთო ჯოგები გაზელებთან, ზებრებთან, სირაქლემებთან. ნადირობის ობიექტებია, იყენებენ მათ ხორცსა და ტყავს.

ადრე მოიცავდა უფრო მეტ სახეობას. ზოგიერთი წყაროს თანახმად, გვარში მხოლოდ ერთი სახეობაა (Alcelaphus buselaphus) და დანარჩენი სახეობები მის ქვესახეობად არის განხილული.

## სახეობები 
* კაამა (*Alcelaphus caama*)
* ძროხისებრი ანტილოპა (*Alcelaphus buselaphus*)
* ლიხტენშტაინის ბუბალი (*Alcelaphus lichtensteinii*)

## ლიტერატურა 
## სქოლიო 
*
კატეგორია:ძროხისებრნი
Glovo

**Glovo** () — ესპანური სტარტაპი, რომელიც 2015 წელს ბარსელონაში დაფუძნდა. წარმოადგენს მიტანის სერვისს აპლიკაციაში შეკვეთის გაკეთების საფუძველზე. სერვისს საათზე ნაკლებ პერიოდში ახორციელებენ დამოუკიდებელი კურიერები, სახელად „გლოვერები“. სერვისი ამჟამად ხელმისაწვდომია შემდეგ ქვეყნებში: ესპანეთი, საფრანგეთი, პორტუგალია, იტალია, რუმინეთი, თურქეთი, საქართველო, უკრაინა, ეგვიპტე, მაროკო, ჩილე, არგენტინა, ურუგვაი, ბრაზილია, პერუ, კოსტა-რიკა, პანამა, გვატემალა, დომინიკელთა რესპუბლიკა. აპლიკაცია უფასოდ არის ხელმისაწვდომი iOS App Store-სა და Play Store-ში. გარდა ამისა, შესაძლებელია საიტიდან შეკვეთაც.

## აღწერა
აპლიკაცია მომხმარებელს საშუალებას აძლევს შეუკვეთონ ნებისმიერი ნივთი, რაც მოტოციკლზე მოთავსდება. პროდუქტების ტიპებს შორის არის საკვები, მედიკამენტები და ა. შ. მას შემდეგ, რაც Glovo-ზე შეკვეთას გააკეთებთ, მომხმარებელი გეოლოკაციის საშუალებით ხედავს, რომელ გლოვერს მიაქვს მასთან შეკვეთა და სად იმყოფება კონკრეტულ მომენტში. გლოვერთა აბსოლუტური უმრავლესობა მოტოციკლსა და ველოსიპედს იყენებს.

## ქვეყნები
*ესპანეთი
*საფრანგეთი
*პორტუგალია
*იტალია
*რუმინეთი
*თურქეთი
*საქართველო
*უკრაინა
*ეგვიპტე
*მაროკო
*ჩილე
*არგენტინა
*ურუგვაი
*ბრაზილია
*პერუ
*კოსტა-რიკა
*პანამა
*გვატემალა
*დომინიკელთა რესპუბლიკა.

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ესპანური ბრენდები
კატეგორია:ესპანური კომპანიები