open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
აკაკი მინაშვილი

**აკაკი მინაშვილი** (დ.  24 სექტემბერი, 1980,  თბილისი)  —  ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს სამი მოწვევის (2008, 2012, 2020) პარლამენტის წევრი.

## ბიოგრაფია
[მინი|მარცხნივ|აკაკი მინაშვილი [2008 წელს, ქალაქ გორში]]
2003 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი და  ცენტრალურ ევროპის უნივერსიტეტი  სპეციალობით  ადამიანის უფლებების სამართალი. 1999-2000 წლებში მუშაობდა სტუდენტური თვითმმართველობის ასოციაციაში. 2001-2003 წლებში არასამთავრობო ორგანიზაცია „თავისუფლების ინსტიტუტის“ იურისტი. 2004–2006 წლებში „თავისუფლების ინსტიტუტის“ აღმასრულებელი დირექტორი. 2005–2007 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიწვეული ლექტორი მედია სამართალში. 2007–2008 წლებში საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს აპარატის თავდაცვისა და მართლწესრიგის საკითხთა დეპარტამენტის დირექტორი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.  2012-2016 წლებში —  საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1980
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
აკაკი
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ედუარდის ხტუნია

ედუარდის ხტუნია (*Elephantulus edwardii),* არის ხტუნიასებრნის რიგის წარმომადგენელი, ის გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკაში, თუმცა საკმაოდ ხშირად გვხვდება. მისი ბუნებრივი ჰაბიტატი ქვიანი ტერიტორიაა. ედუარდის ხტუნია არ არის სხვა ხტუნიების და თაგვების ახლო ნათესავი. ის არის ძუძუმწოვარი მტვერავი, რომელიც იკვებება ყვავილების ნექტრით, ამ დროს ყვავილების მტვერი ეწებება ედუარდის ხტუნიას ცხვირს.

კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ძუძუმწოვრები
Among Us

**Among Us** (ქარ. „ჩვენ შორის“) — როლური მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაში. გამოვიდა 2018 წლის 15 ივნისს.

გუნდში მყოფის მოთამაშეების მიზანია იპოვონ თაღლითი და გააგდონ ის, გარდა ამისა შეასრულონ სხვადასხვა მისიები. თაღლითის (Impostor) მიზანია მოკლას ყველა და შეასრულოს მისიები. მოთამაშეები აწყობენ კენჭისყრას და იმას, ვინც ყველაზე მეტ ხმას მოაგროვებს, ატოვებინებენ ხომალდს, თუ მოხდა ისე, რომ გაგდებული ნამდვილად თაღლითი აღმოჩნდა, მოთამაშეები იმარჯვებენ. მოთამაშეები იგებენ იმ შემთხვევაში, თუ ამოიცნობენ ყველა თაღლითს. თაღლითები იგებენ იმ შემთხვევაში, თუ მათი და გუნდელების რაოდენობა გათანაბრდება, ან და გუნდელები ვერ მოახერხებენ მათ მიერ მოწყობილი არეულობისა და საბოტაჟის გამოსწორებას.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:2018 წლის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაში
ელენე ჯავახაძე

**ელენე ჯავახაძე** (დ. 19 ივნისი, 1973, ქუთაისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი, ექიმი

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, ექიმ პროფილაქტიკოსის სპეციალობით. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
გურამ მისაბიშვილი

**გურამ მისაბიშვილი** (დ.  28 მაისი, 1954,  მიხა ცხაკაია, საქართველოს სსრ, სსრკ)  —  ქართველი პედაგოგი, პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.

დაამთავრა  მაქსიმ გორკის სახელობის სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი, საქართველოს კვებისა და გადამამუშავებელი მრეწველობის ხემძღვანელ მუშაკთა გადამზადების ინსტიტუტი.   2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (სენაკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2011-2012 წლებში იყო საქართველოს პრეზიდენტის სახელმწიფო რწმუნებული - გუბერნატორი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში; 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სენაკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
*1982: მედალი „მამაცური შრომისთვის“

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1954
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:სენაკში დაბადებულები
გურამ
დევი ოვაშვილი

**დევი ოვაშვილი** (დ. 6 დეკემბერი, 1968, ლენინგორი, ახლანდ. ახალგორი)  —  ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.   2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (ახალგორის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  6 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1968
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ახალგორში დაბადებულები
ქალვაჟიანი

**ქალვაჟიანი** — ქართული ხალხური გაბაასების ჟანრის თხზულება. აგებულია ქალ-ვაჟის სამიჯნურო ხასიათის კითხვა-პასუხზე. ცნობილია „ქალვაჟიანის“ ფშაური, აჭარული, გურული, მესხურ-ჯავახური და მეგრული ვარიანტები.

## ლიტერატურა
**უმიკაშვილი, პ.*, „ხალხური სიტყვიერება“, ტ. 2, თბილისი, 1964
**შანიძე, აკ.*, „ეკური ქალვაჟიანი“, „ლიტერატურული ძიებანი“, ტ. 11 1958
*„ქალ-ვაჟის სამიჯნური მიწერ-მოწერა, ტფილისი, 1895

კატეგორია:ქართული ლიტერატურა
ქალთა საერთაშორისო დემოკრატიული ფედერაცია

**ქალთა საერთაშორისო დემოკრატიული ფედერაცია** (ქსდფ) — ქალთა საერთაშორისო ორგანიზაცია. შეიქმნა 1945 წელს პარიზში, აქტიური იყო ცივი ომის დროს. მისი პირველი პრეზიდენტი იყო ე. კოტონი. ორგანიზაცია იყო საბჭოთა კავშირის ინტერესების გამტარი, ამიტომ აკრძალულ იქნა საფრანგეთში და მისი ოფისი გადავიდა აღმოსავლეთ ბერლინში. 1986 წელს ქსდფ-ში შედიოდა ქალთა ორგანიზაციები მსოფლიოს 117 ქვეყნიდან. გამოსცემდა ყოველკვარტალურ ჟურნალს „მსოფლიოს ქალები“. ცივი ომის დასრულების შემდეგ დაკარგა თავისი დანიშნულება, მნიშვნელობა და დამფინანსებლები. ამჟამად ფუნქციონირებს ამავე სახელით, სათაო ოფისით ბრაზილიაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ბრაზილიის ორგანიზაციები
კატეგორია:1940-იან წლებში დაარსებულები
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
კატეგორია:ფემინიზმი და ისტორია
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით
თამაზ პეტრიაშვილი

**თამაზ პეტრიაშვილი** (დ.  18 ივნისი, 1969,  ახალციხე)  —  ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა საქართველოს რესპუბლიკის  ჰუმანიტარულ–ტექნიკური უნივერსიტეტი.  2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (ახალციხის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  18 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1969
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის  ჰუმანიტარულ–ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ახალციხეში დაბადებულები
გერმანე III

**გერმანე III** — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1267 წელს, წარმოშობით ლაზი. პატრიარქად დაანიშნინა მიხეილ VIII-მ მას შემდეგ, რაც კონფლიქტი მოუვიდა წინა პატრიარქთან, არსენთან. მიტროპოლიტი გერმანე კეისრის მეგობარი იყო. იყო განსწავლული და თავისუფალი აზროვნების მქონე ადამიანი, თუმცა არ იყო მჭევრმეტყველი. პატრიარქის თანამდებობა ეკავა 5 ივნისიდან 14 სექტემბრამდე.

## ლიტერატურა
*

კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
კატეგორია:ქართული წარმოშობის ბიზანტიელები
კატეგორია:XIII საუკუნის ადამიანები
კატეგორია:ბიზანტიელი საეკლესიო მოღვაწეები
ნიკიფორე ქსანთოპულოსი

**ნიკიფორე ქსანთოპულოსი** (; დ. 1256, კონსტანტინოპოლი — გ. 1335) — XIII-XIV საუკუნეების ბიზანტიელი ისტორიკოსი. მას ეკუთვნის „საეკლესიო ისტორია“, რომელიც 18 წიგნისგან შედგება და აღწერის ქრისტიანობის ისტორიას ქრისტედან 610 წლამდე. ნიკიფორე ქსანთოპულოსი აპირებდა წიგნის მიყვანას 911 წლამდე, მაგრამ ეს განზრახვა სისრულეში ვერ მოიყვანა. არსებობს ვარაუდი, რომ „საკლესიო ისტორია“ ნიკიფორე ქსანთოპულოსის ორიგინალური ნაშრომი არ არის და მან გადაამუშავა X საუკუნის ავტორი, რომელშიც თხრობა 920 წლამდე იყო მისული. „საეკლესიო ისტორიის“ წყაროებად გამოყენებულია ევსევი პამფილე, ფილონ ალექსანდრიელი, იოსებ ფლავიოსი, კლემენტი ალექსანდრიელი, იპოლიტე, ერმია სოზომენე, პრისკე პანიონელი, სოკრატე სქოლასტიკოსი, პროკოპი კესარიელი, აგათია სქოლასტიკოსი და სხვები. ნაშრომში მოცემულია ცნობები ქართლის და აბაზგების გაქრისტიანების, ანდრია მოციქულის მიერ საქართველოში ქადაგების, ევაგრე ქართველის შესახებ.

## ლიტერატურა 
*

კატეგორია:დაბადებული 1256
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:გარდაცვლილი 1335
კატეგორია:XIV საუკუნის ბიზანტიელი ისტორიკოსები
გურანდა ჯაბუა

**გურანდა ჯაბუა** (დ. 3 სექტემბერი, 1981, ზუგდიდი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი, დიპლომატი.

დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, დიპლომატიისა და საერთაშორისო ურთიერთობათა ისტორიის სპეციალობით. 2010-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 3 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1981
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ზუგდიდში დაბადებულები
გ
იოანე ცეცე

**იოანე ცეცე** (დ. 1110, კონსტანტინოპოლი — გ. 1180, იქვე) — ბიზანტიელი ისტორიკოსი.

## ბიოგრაფია
მისი მამა მიხეილი იყო პროფესიით გრამატიკოსი, დედა იყო კავკასიურ-იბერიული წარმოშობისა. მიიღო საფუძვლიანი ფილოლოგიური და გრამატისტული განათლება. ერთხანს თავს ირჩენდა გრამატიკის მასწავლებლობით და ლიტერატურული მოღვაწეობით. უჩიოდა ხელმოკლეობასა და გაჭირვებას. საკუთარი შრომები მიუძღვნა იოანე II კომნენოსს, მის ძმას ისააკ კომნენოსს, მანუელ I კომნენოსს და მის ცოლს ირინეს. მისი ყველაზე ვრცელი ნაშრომია „ისტორიათა წიგნი“, ასევე მას ეკუთვნის „ალეგორიები ილიადისა და ოდისეისათვის“, „სხოლიოები ლიკოფრონის ალექსანდრასთვის“. გარდა ამისა, ავტორია რამდნეიმე კრებული კომენტარებისა. იოანე ცეცე იყო ნაკითხი, კარგად იცნობდა ჰომეროსს, პინდარეს, ჰესიოდეს, ბერძენ ტრაგიკოსებს და კომედიოგრაფებს. იოანე ცეცეს მოცემული აქვს ცნობები ქართული ტომების, კოლხეთის სამეფოს, ქუთაისისა და ოქროს საწმისის მითის შესახებ.

## ლიტერატურა
*

კატეგორია:დაბადებული 1110
კატეგორია:გარდაცვლილი 1180
კატეგორია:ბიზანტიელი ისტორიკოსები
კატეგორია:XII საუკუნის ადამიანები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:სტამბოლში დაბადებულები
ქალთა მოძრაობა

**ქალთა მოძრაობა** — საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მოძრაობები, რომლებიც მიმართულია ეკონომიკურ, საზოგადოებრივ, პოლიტიკურ და კულტურულ სფეროებში ქალის მამაკაცთან უფლებრივად გათანასწორებისთვის. 

## ისტორია
ქალთა მოძრაობების დასაწყისი უკავშირდება საფრანგეთის რევოლუციას 1789 წელს, როდესაც შეიქმნა პირველი ქალთა კლუბები. XIX საუკუნეში ქალთა მოძრაობებმა არსებულ განათლების უფლების მოთხოვნას დაამატეს შრომის უფლების მოთხოვნა. აშშ-ში ქალები აქტიურად მონაწილეობდნენ მონობის წინააღმდეგ ბრძოლაში, გაერთიანებულ სამეფოში კი ჩარტისტულ მოძრაობასა და პურის კანონების გაუქმებისთვის ბრძოლაში. 1848-1849 წლებში რევოლუციების შედეგად საფრანგეთში, გერმანიასა და ავსტრიაში შეიქმნა ქალთა პოლიტიკური თანასწორობისთვის მებრძოლი ორგანიზაციები, ხოლო აშშ-ში 1848 წლის ივლისში ჩატარდა ქალთა უფლებების დაცვის I ყრილობა. XIX საუკუნის II ნახევრიდან ქალთა მოძრაობაში გაჩნდა პროლეტარული მიმართულება. ქალები აქტიურად მონაწილლეობდნენ პარიზის კომუნაში. ქალთა ზოგიერთი მოძრაობა მიემხრო I და II ინტერნაციონალებს. 1907 წელს შტუტგარტში გაიმართა სოციალისტ ქალთა I საერთაშორისო კონფერენცია. 1910 წელს II კონფერენციამ კოპენჰაგენში დააწესა ქალთა საერთაშორისო დღე. ომებსშორის პერიოდში ქალებმა რამდენიმე ქვეყანაში მიიღეს საარჩევნო უფლებები, მათ შორის საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში 1919 წელს. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ქალებმა ქვეყნების უმრავლესობაში მიიღეს საარჩევნო და პოლიტიკური უფლებები. 1967 წელს გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მიიღო დეკლარაცია ქალთა დიკრიმინაციის ლიკვიდაციის შესახებ.

## იხილეთ აგრეთვე
*ფემინიზმი
*ქალთა საარჩევნო უფლებები
*სუფრაჟისტები
*გენდერული თანასწორობა

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფემინისტური მოძრაობები
ძია ჟანგკე

**ძია ჟანგკე** (; დ. 24 მაისი, 1970) — ჩინელი კინორეჟისორი და სცენარისტი. იგი ჩინური კინოს „მეექვსე თაობის“ წამყვან ფიგურად მიიჩნევა.

ძიას პირველი ნამუშევრები, რომლებიც მან  ჩინეთის რადიოსა და ტელევიზიის ეროვნული ადმინისტრაციის თანხმობის გარეშე გადაიღო, „იატაკქვეშა“ ფილმებად მიიჩნევა. 2004 წლიდან ჩინეთში რეჟისორის სტატუსი ამაღლდა, რის შედეგადაც მან მეოთხე მხატვრული ფილმი *„სამყარო“* სახელმწიფო ლიცენზიით გადაიღო. 

ძიას ფილმებმა საერთაშორისო ცნობადობა და კრიტიკოსთა აღიარება მოიპოვა. 2006 წელს მისმა ფილმმა *„მშვიდი ცხოვრება“* ვენეციის კინოფესტივალზე ოქროს ლომი მიიღო. 

## ადრეული ცხოვრება
ძია ჟანგზე შანსის პროვინციის ქალაქ ფენიანში დაიბადა. იგი კინემატოგრაფიით 1990-იანი წლების დასაწყისში დაინტერესდა, როცა შანსის უნივერსიტეტში ხელოვნების ფაკულტეტის სტუდენტი იყო. ძიაზე განსაკუთრებით დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩენ კაიგეს ფილმმა *„ყვითელი დედამიწა“*, რომელმაც, როგორც თავად აღნიშნა, მისი ცხოვრება შეცვალა და რეჟისორობა გადააწყვეტინა. 1993 წელს მან პეკინის კინოაკადემიაში კინოთეორიის ფაკულტეტზე დაიწყო სწავლა. აკადემიაში მას საშუალება მიეცა გასცნობოდა როგორც აღმოსავლურ, ისე დასავლურ კინემატოგრაფიას.

## კარიერა
### ადრეული ნამუშევრები
პეკინის კინოაკადემიაში სწავლის პერიოდში ძიამ სამი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო. პირველი მათგანი, ათწუთიანი დოკუმენტური ფილმი *„ერთი დღე პეკინში“*, რომელიც ტიანმენის მოედნის სანახავად მისული ტურისტების შესახებ მოგვითხრობს, ძიამ 1994 წელს საკუთარი ხარჯებით გადაიღო. ფილმში მთავარ როლს ვანგ ჰონგვეი ასრულებს. *„პლატფორმა“* ძიას შემოქმედებაში პირველი ფილმია, რომელშიც მსახიობი ჟაო ტაო მონაწილეობს. იგი მომავალში რეჟისორის ცოლი და მუზა გახდა და მთავარი როლები შეასრულა მის შემდეგ ფილმებში: *„შეუცნობელი სიამოვნება“*, *„სამყარო“* და *„მშვიდი ცხოვრება“*. 

2002 წელს ძიამ *„შეუცნობელი სიამოვნება“* გადაიღო. ფილმი უკმაყოფილო ჩინელი ახალგაზრდების შესახებ მოგვითხრობს, რომლებიც ერთი ბავშვის პოლიტიკის თაობის წარმომადგენლები არიან. ფილმმა ძიას რეპუტაცია გაამყარა და თანამედროვე ჩინურ კინოში იგი ერთ-ერთ მთავარ რეჟისორად აქცია. *„სიაო ვუ“*, *„პლატფორმა“* და *„შეუცნობელი სიამოვნება“* ხშირად ერთად განიხილება და არაფორმალურ ტრილოგიად მიიჩნევა, რომელიც ჩინეთის გათანამედროვეობას ასახავს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* Jia Zhangke — *Senses of Cinema* 
* Overloaded Peking – დოკუმენტური ფილმი ძია ჟანგკეს მონაწილეობით
* BigScreen Italia 
* Postsocialist Grit — ესე ფილმების – *„პლატფორმა“* და *„შეუცნობელი სიამოვნება“* – იდეოლოგიისა და ესთეტიკის შესახებ ჟურნალში *Offscreen*
* A conversation with Jia Zhangke
* Jia Zhangke on The Realist Imperatvie — *Asia Society*
* Q&A with Jia Zhangke at VIFF 2010 — *Intermedias Review*
* The Quest for Memory: Documentary and Fiction in Jia Zhangke's Films — *Senses of Cinema* 
* Jia Zhangke: Capturing China's Transformation

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1970
კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი
კატეგორია:ჩინელი კინორეჟისორები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჩენ კაიგე

**ჩენ კაიგე** (; დ. 12 აგვისტო, 1952) — ჩინელი კინორეჟისორი, რომელიც ჩინური კინოს „მეხუთე თაობის“ წამყვან ფიგურად მიიჩნევა. მისი ფილმები ვიზუალური ენითა და ეპიკური თხრობით გამოირჩევა. 1993 წელს მან კანის კინოფესტივალზე ოქროს პალმის რტო და კინოკრიტიკოსთა საერთაშორისო ფედერაციის ჯილდო მიიღო.

## ადრეული ცხოვრება
ჩენ კაიგე პეკინში ფუჯოური წარმოშობის ოჯახში დაიბადა. კულტურული რევოლუციის პერიოდში იგი წითელ გვარდიას შეუერთდა. ჩენის მამა სახელგანთქმული რეჟისორი იყო. კულტურული რევოლუციის დამთავრებისთანავე, 1978 წელს, ჩენი პეკინის კინოაკადემიაში ჩაირიცხა, რომელიც 1982 წელს, როგორც „მეხუთე თაობის“ კინორეჟისორმა დაამთავრა.

## სარეჟისორო კარიერა
კინოაკადემიის დასრულების შემდეგ ჩენმა კურსელთან და მეგობართან, ჩან იმოუსთან ერთად გუანსის კინოსტუდიაში დაიწყო მუშაობა. 1989 წელს ჩენმა ინგლისური ბენდის Duran Duran-ის სიმღერისთვის *„Do You Believe In Shame“* მუსიკალური ვიდეო გადაიღო. მომდევნო წელს რეჟისორი ბერლინის 39-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე ჟიურის წევრი იყო.

დასავლურ სამყაროში ჩენის ყველაზე გახმაურებული ფილმია 1993 წლის *„მშვიდობით, საყვარელო“*, რომელიც ოსკარის ორი ნომინაციის და კანის კინოფესტივალის ოქროს პალმის რტოს მფლობელია.

ჩენს რამდენიმე ფილმში აქვს ნათამაშები, მათ შორისაა ბერნანდო ბერტოლუჩის *„უკანასკნელი იმპერატორი“* და თავისივე ფილმები: *„იმპერატორი და მკვლელი“* და *„ერთად“*.

ჩენის 2012 წლის ფილმი *„ქსელში გახლართული“* ოსკარის 85-ე დაჯილდოებაზე საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის ნომინაციის გრძელ სიაში მოხვდა.

## პირადი ცხოვრება
ჩენის პირველი ცოლი სუნ ძიალინი იყო, რომელიც რეჟისორმა პეკინის კინოქარხანაში მუშაობის პერიოდში, 1975-1978 წლებში გაიცნო. წყვილი 1983 წელს დაქორწინდა. ჩენმა მოგვიანებით ცოლად ჰონგ ჰუანგი შეირთო. მისი მამა დიპლომატი ჭანგ ჰანჭი იყო, რომელიც მაო ძედუნთან მთარგმნელად მუშაობდა. თავად ჰონგს ნიუ-იორკში ვასარის კოლეჯი აქვს დამთავრებული და ამჟამად ჩინეთის მედია ჯგუფის მთავარი აღმასრულებელი ოფიცერია. 1990-იანი წლების დასაწყისში წყვილი განქორწინდა, რის შემდეგაც ჩენი ნი პინგთან ერთად ცხოვრობდა. 1996 წელს რეჟისორმა ცოლად მსახიობი ჩენ ჰონგი შეირთო.

ჩენი აშშ-ს მწვანე ბარათის მფლობელია.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
*Chen Kaige: "Freedom Above All Else"''
*Chen Kaige -- Star of Chinese Fifth-Generation Cinema Directors
*Chen Kaige — ჰონგ-კონგის კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო
კატეგორია:ოქროს პალმის რტოს მფლობელი რეჟისორები
კატეგორია:პეკინის კინოაკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ჩინელი კინორეჟისორები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გუგენჰაიმის მუზეუმი (აბუ-დაბი)

**გუგენჰაიმის მუზეუმი** — სოლომონ რ. გუგენჰაიმის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის ფილიალი აბუ-დაბიში () არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში.

სოლომონ გუგენჰაიმის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის ახალი შენობა აბუ-დაბიში აშენდება. აღნიშნული პროექტის ჯამური ღირებულება 680 მილიონია აშშ დოლარია. 

სოლომონ გუგენჰაიმის ფონდის მიერ 1937 წელს დაარსებული მუზეუმის ამჟამინდელი დირექტორის რიჩარდ არმსტრონგის თქმით, სამშენებლო სამუშაოები 2022 წელს დასრულდება. აღნიშნული განცხადება მან „*აბუ დაბის კულტურულ სამიტზე“* გააკეთა. 

შენობის დიზაინი ამერიკელ არქიტექტორს ფრენკ გერის ეკუთვნის. მუზეუმში 18.000 კვადრატული მეტრი დაეთმობა საგამოფენო სივრცეს, ხოლო გალერეას-13.000 კვადრატული მეტრი. 

*Construction Week Online*-ს ინფორმაციით, შენობას ააშენებენ ლუვრის მუზეუმის მახლობლად *საადიათის კუნძულზე* და გახდება ნიუ იორკის მუზეუმის მეხუთე - ყველაზე დიდი ფილიალი. მისი ზომა 12-ჯერ აღემატება ორიგინალს. მასში წარმოდგენილი იქნება თანამედროვე ხელოვნების, მათ შორის, Pop-Art-ის ნიმუშები.

## ისტორია 
[მარცხნივ|მინი|[მონა ლიზა  აბუ დაბის გუგენჰაიმის მუზუმის შესასვლელში]]
2006 წლის 8 ივლისს არაბთა გაერთიანებული საემიროების დედაქალაქ აბუ დაბიში განაცხადეს, რომ ნიუ იორკში  სოლომონ რ. გუგენჰემის ფონდთან ხელი მოეწერა შეთანხმებას, გუგენჰაიმის მუზეუმის მშენებლობის შესახებ  *საადიათის კუნძულზე*.

2008 წელს  გუგენჰაიმის ფონდში განაცხადეს,  რომ "აბუ დაბის ტურიზმის განვითარების და ინვესტიციის კომპანია ... მუზეუმის მფლობელი იქნება“ ხოლო "გუგენჰაიმის ფონდი შექმნის და მართავს" მის პროგრამას. 

სოლომონ რ. გუგენჰეიმის ფონდის თავმჯდომარე უილიამ მაკის თქმით, ეს შეთანხმება მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო ქვეყნებს შორის მომავალი კულტურული თანამშრომლობის განვითარებისათვის. აბუ დაბის მეფისნაცვალმა, შეიხ მოჰამედ ბინ ზაიედ ალ ნაჰიანმა აღნიშნა, რომ "ხელმოწერა წარმოადგენს აბუ დაბის მთავრობის გადაწყვეტილებას, შექმნას მსოფლიო კლასის კულტურული დანიშნულების ადგილი როგორც არაბთა გაერთიანებული საამიროების მოსახლეობისათვის , ისე ვიზიტორებისთვის. . გუგენჰეიმის ყოფილმა დირექტორმა თომას კრენსმა აღნიშნა, რომ ”ახლო აღმოსავლეთი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი განვითარებადი რეგიონია მსოფლიოში თანამედროვე კულტურის თვალსაზრისით” .

საადიათის კუნძულზე ასევე მდებარეობს  ჟან ნუველის მიერ დაპროექტებული  ხელოვნების მუზეუმი აბუ დაბის ლუვრი, რომელიც 2017 წელს გაიხსნა. დამატებით დაგეგმილ ობიექტებში შედის *შეიხ ზაიედის ეროვნული მუზეუმი*, რომელიც შეიმუშავა ბრიტანულმა სამშენებლო კომპანია *Foster and Partners-* მა ლორდ ნორმან ფოსტერის ხელმძღვანელობით, ზაჰა ჰადიდის პროექტით შექმნილი საშემსრულებლო ხელოვნების ცენტრი,აბუ დაბიში ნიუ იორკის  უნივერსიტეტის კამპუსი,  ტადაო ანდოს მიერ კონცეპტუალური დიზაინით შექმნილი საზღვაო მუზეუმი, ასევე  ხელოვნების  რამდენიმე პავილიონი.

## სქოლიო 
კატეგორია:გუგენჰაიმის მუზეუმები
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
ნანა ყეინიშვილი

**ნანა ყეინიშვილი** (დ. 19 ოქტომბერი, 1962, ახმეტა) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი. საქართველოს მერვე მოწვევის პარლამენტის წევრი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1962 წლის 19 ოქტომბერს ახმეტაში. 1986 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, მეხილეობის, მებოსტნეობისა და მევენახეობეობის სპეციალობით. 1987-1990 წლებში სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სამოქალაქო თავდაცვის კათედრის ლაბორანტი. 1987-1988 წლებში საქართველოს სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ასპირანტი. 1993-2001 წლებში შპს „მურომეცის“ დირექტორი. 2001-2012 წლებში საქართველოს წითელი ჯვრის საზოგადოების პრეზიდენტი.

2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 

2023 წლის 11 სექტემბერს ყეინიშვილი საქართველოს არლამენტმა ხმათა უმრავლესობით, 84 ხმით, ეროვნული ბანკის საბჭოში არსებულ ვაკანტურ ადგილზე წევრად აირჩია. 

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ახმეტაში დაბადებულები
ნანა
სარდიონ ნადარაია

**სარდიონ ნადარაია** (დ. 1903 – გ. 1982) — ქართველი საბჭოთა პოლკოვნიკი. იყო ლავრენტი ბერიას პირადი დაცვის ხელმძღვანელი. 1955 წელს გასამართლებული იქნა და მიესაჯა 10 წლით გადასახლება. მოხდა მისი ქონების კონფისკაცია.

## ლიტერატურა 
* *საბჭოთა ტერორი*, გვ. 13 — თბილისი, „პალიტრა L“, 2015.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
Camponotus berthoudi

**Camponotus berthoudi** — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.

## სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
გიორგი როინიშვილი

**გიორგი (გია) როინიშვილი** (დ.  22 ოქტომბერი, 1964,  სამტრედია)  —  ქართველი მსახიობი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი.   2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები
ავთანდილ სტურუა

**ავთანდილ სტურუა** (დ.  15 ნოემბერი, 1967,  დაბა კულაში, სამტრედიის რაიონი)  —  ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ქუთაისის ნიკო მუსხელიშვილის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.  1991 წელს იყო სამტრედიის რაიონიის პრეფექტურასთან არსებული სამხედრო სექტორის მრჩეველი. 1991-2006 წლებში სამტრედიის საკრებულოს (სპიკერი) მდივანი. 1998-1999 წლებში სამტრედიის რაიონის ნაბაკევის თემის საკრებულოს გამგებელი. 2003-2004 წლებში იყო სამტრედიის მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2005-2006 წლებში საქართველოს გაერთიანებული ენერგოსადისტრიბუციო კომპანიის აბაშის მომსახურების ცენტრის მენეჯერი. 2006-2008 წლებში – სამტრედიის საკრებულოს მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (სამტრედიის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1967
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ტრავესტი

**ტრავესტი** — სცენური ამპლუა, საწინააღმდეგო სქესის მიერ სასცენო როლის შესრულება. თეატრსა და ოპერაში მსახიობი ქალი, რომელიც ასრულებს მამაკაცის როლს, ან ისეთ როლს, რომელშიც ქალი მამაკაცის ტანსაცმელში ჩაცმული გამოდის. ტრავესტის როლების ცნობილი ქართველი შემსრულებელი იყო გოგუცა კუპრაშვილი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:თეატრის ისტორია
კატეგორია:პერსონაჟების ტიპები
სერგეი ტრეტიაკოვი

**სერგეი ტრეტიაკოვი** (დ. 8 ივნისი, 1892, გულდიგა — გ. 9 აგვისტო, 1939) — ლატვიაში დაბადებული რუსი დრამატურგი და მწერალი, ფუტურისტი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა რიგის გიმნაზია და მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი 1915 წელს. 1913 წელს დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა. იყო რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე 1918-1920 წლებში. განიცადა ვლადიმერ მაიაკოვსკის ზეგავლენა. 1919 წელს ვლადივოსტოკში გამოქვეყნდა მისი ლექსების პირველი კრებული. თანამშრომლობდა შორეული აღმოსავლეთის სხვადასხვა გაზეთების რედაქციებთან. 1922 წლიდან მოსკოვში რედაქტორობდა ჟურნალებს „ნოვი ლეფ“ და „ლიტერატურა მირავოი რევოლუციი“, მუშაობდა მიერხოლდთან, რომელმაც დადგა მისი პიესა „იღრიალე ჩინეთო“. პროლეტკულტის თეატრში სერგეი ეიზენშტეინმა დადგა მისი პიესები: „ზოგჯერ ბრძენიც მოტყუვდება“, „გესმის მოსკოვო?“ და „აირწინაღები“. 1924-1925 წლებში კითხულობდა რუსული ლიტერატურის კურსს პეკინის უნივერსიტეტში. 

1927 წელს  მიიწვიეს საქართველოს „სახკინმრეწვში“ ლიტერატურული განყოფილების კონსულტანტად. მისი სცენარით გადაღებულია ფილმები: „ელისო“ (ნიკოლოზ შენგელაია, 1926), „ჯიმ შვანთე“ (მიხელ კალატოზიშვილი, 1930) და „ხაბარდა“ (მიხეილ ჭიაურელი, 1931).

## ლიტერატურა
*ქართული კინო, 1896-2011. გვ. 168-169; თბილისი, 2011

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1892
კატეგორია:რუსი დრამატურგები
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
კატეგორია:რუსი სცენარისტები
კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ადამიანები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ვლადიმერ ტრიანდაფილოვი

**ვლადიმერ ტრიანდაფილოვი** (დ. 14 მარტი, 1894, ყარსის ოლქი — გ. 12 ივლისი, 1931) — საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე და თეორეტიკოსი. იყო პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე. 1918 წელს შეუერთდა წითელ არმიას. 1923 წელს დაამთავრა წითელი არმიის სამხედრო აკადემია. 1923-1931 წლებში მუშაობდა ამავე აკადემიაში. იყო საბჭოთა არმიის გენშტაბის უფროსი. დაიღუპა საავიაციო კატასტროფის დროს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1894
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1931
კატეგორია:საბჭოთა არმიის გენერალური შტაბის უფროსები
ბა ნდაუ

**ბა ნდაუ** (; დ. 23 აგვისტო, 1950, სანი, საფრანგეთის სუდანი) — მალელი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე. მალის დროებითი პრეზიდენტი 2020 წლის 25 სექტემბრიდან 2021 წლის 26 მაისამდე.

## ბიოგრაფია
ბაკალავრიატის დასრულების შემდეგ საკუთარი სურვილით 1973 წლის 1 ივნისს წავიდა სამხედრო სამსახურში. შემდეგ ეწვია საბჭოთა კავშირს და გაიარა მფრინავის კურსები. 1976 წლის მარტში მუშაობა დაიწყო მალის სამხედრო-საჰაერო ძალებში. გარკვეული პერიოდი ეკავა მალის პრეზიდენტის მუსა ტრაორეს ადიუტანტის თანამდებობა. 1994 წელს საფრანგეთში დაასრულა თავდაცვის კოლეჯი. 

2014-2015 წლებში მუსა მარას თავრობაში თავდაცვის მინისტრია. 

2020 წლის 18 აგვისტოს მალიში განხორციელებული სამხედრო გადატრიალების შემდეგ ხალხის გადარჩენის ეროვნულმა კომიტეტმა 18 თვით ხელისუფლება გადასცა ბა ნდაუს. 25 სექტემბერს შეუდგა პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულებას (ვიცე-პრეზიდენტად დანიშნეს ასიმი გოიტა).

2020 წლის 27 სექტემბერს მალის დროებით პრემიერ-მინისტრად დანიშნა მოქტარ უანი.

## სქოლიო
კატეგორია:მალის პრეზიდენტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დარეჯან ჩხეტიანი

**დარეჯან ჩხეტიანი** (დ. 3 იანვარი, 1965, გულრიფში) — ქართველი   პოლიტიკოსი, ექიმი.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის 2-ე მედსასწავლებელი, ხოლო 1984 წელს  ივანე სეჩენოვის სახელობის მოსკოვის  სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში ბოლნისის მაჟორიტარობის კანდიდატი იყო („ქართული ოცნება“), სადაც ხმათა 28,87% მიიღო (7734 ხმა) და მეორე ადგილი დაიკავა.  2013-2016 წლებში იყო  საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:გულრიფშში დაბადებულები
ნანა
უღურ შაჰინი

**უღურ შაჰინი** (წარმოთქმა: ; დაბადებული 1965) — თურქული წარმოშობის გერმანელი იმუნოლოგი და ექიმი. ის არის მაინცის უნივერსიტეტის ონკოლოგიის პროფესორი და ბიოტექნიკური კომპანია „BioNTech“ თანადამფუძნებელი (საკუთარ მეუღლე, ოზლემ თურეჯისთან ერთად) და აღმასრულებელი დირექტორი. ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:თურქული წარმოშობის გერმანელები
კატეგორია:თურქი ექიმები
კატეგორია:გერმანელი ექიმები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ბრუნო ტრავენი

**ბრუნო ტრავენი** (დ. უცნობია — გ. 26 მარტი, 1969, აკაპულკო) — მწერალი. მისი ზუსტი სახელი და გვარი უცნობია, ცნობილია მხოლოდ ფსევდონიმით. ზოგჯერ ტორსვანადაც იხსენიებენ. დაიბადა 1882 და 1890 წლებს შორის. მისი ნაწარმოებები თავდაპირველად გერმანულად ქვეყნდებოდა. არსებობს მოსაზრება, რომ ის იყო XX საუკუნის დასაწყისში გერმანიაში მოღვაწე მსახიობი და რეჟისორი რეტ მარუტი, რომელიც მონაწილეობდა ბავარიის რევოლუციაში. ნაციზმს გაექცა მექსიკაში და წერდა რომანებსა და მოთხრობებს. მისი ყველაზე ცნობილი რომანია „სიერა-მადრეს განძი“ (1927), რომლის მიხედვით გადაღებულია ამავე სახელწოდების ფილმი. სხვა ნაწარმოებებია აღსანიშნავია „მკვდართა ხომალდი“ (1926), „ბამბის მკრეფავები“ (1926), „ხიდი ჯუნგლებში“ (1929), „ფორანი“ (1931), „მთავრობა“ (1931), „ლაშქრობა კაობას ქვეყანაში“ (1933), „ჩამოხრჩობილთა ჯანყი“ (1936), „გენერალი ჯუნგლებიდან გამოდის“ (1940).

## ლიტერატურა
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
კატეგორია:გერმანელი მწერლები
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
კატეგორია:დაბადებული 1880-იანები
კატეგორია:მექსიკელი მწერლები
კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:გერმანელი სოციალისტები
კატეგორია:მექსიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მექსიკელი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ფსევდონიმიანი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
ანა ჭაბაშვილი

**ანა ჭაბაშვილი** (დ. 20 დეკემბერი, 1950, თბილისი)  — ქართველი ფილოლოგი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტში, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. 2000 წლიდან არის გამომცემლობა „დიოგენეს“ მთავარი რედაქტორი.
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული   20 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1950
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ანა
კურე

**კურე** — ქალაქი იაპონიაში, ჰიროსიმის პრეფექტურაში, ნავსადგური კუნძულ ჰონსიუზე, იაპონიის შიგა ზღვის ნაპირზე. კურე არის იაპონიის გემთმშენებლობის მთავარი ცენტრი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის ქალაქები
კურეიკა

**კურეიკა** (ლიუმა, ნუმა) — მდინარე რუსეთში, კრასნოიარსკის მხარეში, მდინარე ენისეის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 888 კმ., აუზის ფართობი 44,7 ათასი კმ². სათავე აქვს პუტორანის პლატოს სამხრეთ ფერდობზე. მიედინება შუა ციმბირის ზეგანის ჩრდილოეთით, ღრმა ხეობაში. საზრდოობს თოვლის წყლით. წყლის საშუალო ხაჯი შესართავთან 664 მ³/წმ. იყინება შუა ოქტომბერში, ყინულძვრაა მაისის ბოლოს. სანაოსნოა შესართავიდან 130 კმ-ზე.

## ლიტერატურა
კატეგორია:კრასნოიარსკის მხარის მდინარეები
ალფრედ კურელა

**ალფრედ კურელა** (დ. 2 მაისი, 1895 ოდერის ბჟეგი — გ. 12 ივნისი, 1975, ბერლინი) — გერმანელი ავტორი. 1928 წლიდან ცხოვრობდა საქართველოს სსრ-ში. სამი წელი ცხოვრობდა სოფელ ფსხუში. 1934-1954 წლებში ცხოვრობდა საბჭოთა კავშირში. გერმანულ ენაზე თარგმნა ვაჟა-ფშაველას პოემები, სიმონ ჩიქოვანის, ირაკლი აბაშიძის, იოსებ ნონეშვილის ლექსები, დაწერა წინასიტყვაობა „დიდოსტატის მარჯვენის“ გერმანული გამოცემისთვის. 1956 წელს გამოსცა დასურათებული ალბომი „მშვენიერი კავკასია“. მისი ცხოვრების ერთ ეპიზოდს ასახავს გურამ რჩეულიშვილის მოთხრობა „სიკვდილი მთაში“.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1895
კატეგორია:გერმანელი მთარგმნელები
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ბერლინში გარდაცვლილები
ვან სიაოშუაი

**ვან სიაოშუაი** (; დ. 22 მაისი, 1966) — ჩინელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და მსახიობი. იგი ჩინური კინოს „მეექვსე თაობის“ წარმომადგენელია. ისევე, როგორც მისი თანამედროვე სხვა რეჟისორები, წინა თაობის რეჟისორთაგან განსხვავებით, რომლებიც ძირითადად ისტორიულ დრამებს იღებდნენ, ვანი თავის ფილმებში ჩინეთში ბოლო დროს მომხდარი ცვლილებების შედეგებს ასახავს და ლოკალურ დონეზე გლობალიზაციის კრიტიკას გვთავაზობს.

რეჟისორის ნამუშევრები მოზარდებისა და ახალგაზრდების სენსიტიური პორტრეტირებით გამოირჩევა. მისი ცნობილი ფილმებია: *„პეკინის ველოსიპედი“*, *„სამოთხესთან ახლოს“*, *„მოხეტიელენი“* და *„მეოცნებენი შანხაიდან“*. მათგან განსხვავებით, ქორწინების თემაზეა ვანის 2008 წლის ფილმი *„სიყვარული, რომლისაც გვწამს“*.

2010 წელს რეჟისორი ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერი გახდა.

## ადრეული ცხოვრება
ვან სიაოშუაი 1966 შანხაიში დაიბადა. კულტურული რევოლუციის პერიოდში არსებული არეულობის გამო მან ცხოვრების პირველი 13 წელი გუიჯოუს პროვინციის დედაქალაქ გუიანში გაატარა. იქ ყოფნის პერიოდში იგი ხატვით დაინტერესდა. 1979 წელს მისი ოჯახი საცხოვრებლად უხანში გადავიდა. ორი წლის შემდეგ, 15 წლის ვანი პეკინში გადავიდა, სადაც ცენტრალურ ხელოვნების აკადემიაში მხატვრობას, შემდეგ კი პეკინის კინოაკადემიაში რეჟისურას სწავლობდა. რეჟისორმა მომდევნო ფილმი სახელწოდებით *„გაყინული“* 1994 წელს გადაიღო, თუმცა 1997 წლამდე ნამუშევარი ეკრანებზე არ გასულა. 

ვანმა მესამე ფილმი *„სამოთხესთან ახლოს“* 1998 წელს გადაიღო. ფილმი უხანში მყოფი ორი მიგრანტის შესახებ მოგვითხრობს, რომლებიც მომღერლის გატაცებაში აღმოჩნდებიან ჩართულნი. ნამუშევარი ცენზურას რამდენჯერმე ემსხვერპლა და საბოლოოდ, წლების შემდეგ ჩინეთის ეკრანებზე შეზღუდულად გამოვიდა. დასავლურ სამყაროში ფილმი შემდეგი სახელწოდებებითაა ცნობილი: *„რუანის სიმღერა“* და *„გოგონა ვიეტნამიდან“*.

1999 წელს რეჟისორის მომდევნო ფილმი – საოჯახო კომედია *„სახლი“* – გამოვიდა. მან გადაწყვეტილი ჰქონდა გადაეღო უბრალო ფილმი, რომელიც ცენზურას მარტივად გაივლიდა.

### საერთაშორისო წარმატება
ვანს საერთაშორისო წარმატება 2001 წელს გადაღებულმა *„პეკინის ველოსიპედმა“* მოუტანა. ფილმმა ბერლინის კინოფესტივალზე ჟიურის გრან პრი მიიღო. მრავალი კრიტიკოსი ფილმს ვიტორიო დე სიკას 1948 წლის *„ველოსიპედის ქურდებს“* ამსგავსებს. 

2003 წელს ვანმა *„მოხეტიალენი“* გადაიღო, რომელიც კანის კინოფესტივალზე საკონკურსო ნომინაციაში გავიდა.  2005 წელს რეჟისორის მომდევნო ფილმმა *„მეოცნებენი შანხაიდან“* კანის კინოფესტივალზე ჟიურის გრან პრი მიიღო. 

2008 წელს ბერლინის კინოფესტივალზე ვანის ფილმის სახელწოდებით *„სიყვარული, რომლისაც გვწამს“* პრემიერა შედგა, რომელიც თანამედროვე დრამაა განქორწინებული წყვილის შესახებ. ფილმმა საუკეთესო სცენარის ნომინაციაში ვერცხლის დათვი მიიღო.

2010 წელს რეჟისორი ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერი გახდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* Wang Xiaoshuai  — Chinese Movie Database
* Wang Xiaoshuai — Senses of Cinema
* BigScreen Festival

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი
კატეგორია:ჩინელი კინორეჟისორები
კატეგორია:პეკინის კინოაკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კურდღლისცოცხა

**კურდღლისცოცხა** () — მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ბუჩქები და ბუჩქაბალახებია, 70-ზე მეტი სახეობაა გავრცელებული ხმელთაშუაზღვისპირეთში, კავკასიაში 20-მდე სახეობაა, საქართველოში 9, მათ შორის ექვსი საქართველოს, ხოლო ორი კავკასიის ენდემია. იზრდებიან მთის ქვედა სარტყლიდან ალპურ სარტყლამდე, მშრალ, კლდოვან და ქვიან ფერდობებზე. ძველად ფოთლებიდან, ყვავილებიდან და ღეროებიდან იღებდნენ ყვითელ საღებავს. საღებავი კურდღლისცოცხა (Genista tinctoria) შეიცავს ალკალოიდ ანგარინს, აგრეთვე ციტიზინს, რომლის ხნსარიც გამოიყენება სუნთქვის ტიმულატორად.

საქართველოში აფხაზეთის კურდლისცოცხა შეტანილია წითელ ნუსხაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:პარკოსნები
კალეპარკი

**კალეპარკი** (), თავდაპირველად ცნობილი, როგორც **ლეონკასტრონი** (), მოგვიანებით **გიუზელჰისარი** (, „ლამაზი ციხე“) — შუა საუკუნეების ციხე-სიმაგრე თურქეთში, ქ. ტრაპიზონის აღმოსავლეთ ნაწილში. ციხის აგება უკავშირდება გენუელ ვაჭრებს, რომლებიც შავი ზღვისპირეთში აქტიური სავაჭრო საქმიანობით იყვნენ დაკავებული და ტრაპიზონის იმპერატორებთან მიღწეული ხელშეკრულებით უფლება მიიღეს იმპერიის დედაქალაქში ციხე აეგოთ, რათა ტრაპიზონიდან მომავალი სავაჭრო გზები დაეცვათ. ციხე კლდოვან მასივზე აიგო და გადაჰყურებდა ქალაქში მდებარე ორივე ნავსადგურს. მოგვიანებით ტრაპიზონის იმპერატორებსა და გენუელებს შორის ციხეზე კონტროლი მრავალჯერ გამხდარა მათ შორის კონფლიქტის მიზეზი.

ციხე დაზიანდა პირველი მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, როდესაც რუსეთის იმპერიის საზღვაო ძალებმა, ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ ბრძოლისას, ის ერთ-ერთ სამიზნედ აქციეს.

## გალერეა 

'Kéraban the Inflexible' by Léon Benett 084.jpg|კალეპარკის გამოსახულება ჟიულ ვერნის „შეუპოვარი კერაბანი“-ში.
Trebizond, the Scene of the Armenian Massacre - ILN 1895.jpg|კალეპარკი ლონდონის ილუსტრირებულ ახალ ამბებში, 1895 წელი.
View of a castle by the sea at Trebizond.jpg|კალეპარკის ნანგრევები, ევგენი ფლანდინის ნახატი.
Construction of the warehouse of the Genoese in Trebizond.jpg|„ტრაპიზონში გენუელთა საწყობის მშენებლობა“ (ლეონკასტრონი). ლუკა კამბიაზოს ფრესკული ნამუშევარი პალაცო ლერკარი-პაროდიში, გენუა, 1571 წელი.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში
* Towers of Trabzon (გალერეა)

კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერია
კატეგორია:გენუის რესპუბლიკა
ავთანდილ ბერიძე

**ავთანდილ ბერიძე**  (დ. 11 იანვარი, 1955, ბათუმი, საქართველო — გ. 12 ნოემბერი, 2020) — ქართველი პოლიტიკოსი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე, 2012 წლის 28 ოქტომბრიდან 2016 წლის 28 ნოემბრამდე.

## ბიოგრაფია
ავთანდილ ბერიძე დაიბადა 1955 წლის 11 აინვარს ქალაქ ბათუმში.

სწავლობდა მოსკოვის კვების მრეწველობის საკავშირო ინსტიტუტში, სოფლის მეურნეობის პროდუქტების დამზადების ეკონომიკისა და ორგანიზაციის (სპეციალობა – ეკონომისტი) დაუსწრებელ ფაკულტეტზე.

1971–1974 წლებში მუშაობდა ხელვაჩაურის რაიონის სოფელ ახალშენის კოლმეურნეობაში რიგითი წევრის რანგში, ხოლო 1974–1978 წლებში მოსკოვის ოლქის ქ. ზვენიგოროდის 46-ე პროფტექნიკურ სასწავლებელში – ლაბორანტად; 1979–1982 წლებში მუშაობდა აჭარის საკონსერვო მრეწველობის კომბინატში – ნორმადარად, პროფკავშირის კომიტეტის თავმჯდომარედ; 1982–2012 წლებში ხელმძღვანელობდა სოფლის მეურნეობის გადამამუშავებელი, კვებისა და მსუბუქი მრეწველობის მუშაკთა პროფკავშირსა და ხელვაჩაურის რაიონულ პროფგაერთიანებას.

საქართველოში ეროვნული მოძრაობის დაწყებისთანავე აქტიურად იყო ჩართული საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში; 1991–1996 წლებში იყო აჭარის უზენაესი საბჭოს წევრი, ორჯერ ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრი; 2012 წლიდან კოალიცია „ქართული ოცნების“ ბათუმის საარჩევნო შტაბს ხელმძღვანელობდა, იყო „ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველოს“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი, ხოლო 2012–2016 წლებში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე; 2012–2016 წლებში — „აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანის შესახებ“ აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციური კანონის პროექტის საჯარო განხილვის საორგანიზაციო კომისიის თავმჯდომარე; 2017–2018 წლებში ხელმძღვანელობდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის აპარატის უმაღლეს საბჭოსთან ურთიერთობის დეპარტამენტს, გარდაცვალებამდე კი აჭარის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამმართველოს უფროსის მოადგილე იყო.

ეროვნული მოძრაობის დროს აქტიურად თანამშრომლობდა სხვადასხვა პერიოდულ თუ ე. წ. არაფორმალურ გამოცემასთან, ჟურნალ-გაზეთებთან; საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის წლებში თანამოაზრეებთან ერთად გამოსცემდა გაზეთ „მაჭახელას“. იყო საქართველოს ჩოხოსანთა საზოგადოების აჭარა-ლაზეთის სადროშოს ერთ-ერთი დამფუძნებელი და აქტიური წევრი.

გარდაიცვალა 2020 წლის 12 ნოემბერს.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
ავთანდილ
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს წევრები
ჰირომი კავაკამი

**ჰირომი კავაკამი** (川 上 弘 美, კავაკამი ჰირომი, დ. 1958 ) — იაპონელი მწერალი, რომელიც ცნობილია თავისი მხატვრული ლიტერატურით, პოეზიითა და ლიტერატურული კრიტიკით. მან მიიღო მრავალი იაპონური ლიტერატურული პრემია, მათ შორის აკუტაგავას პრემია, ტანიძაკის პრემია, იომიურის პრემია და იზუმი კიუკას სახელობის ლიტერატურული პრემია. მისი ნამუშევრები ადაპტირებულია ფილმებისთვის და თარგმნილია 15-ზე მეტ ენაზე.

## ადრეული ცხოვრება და განათლება 
კავაკამი დაიბადა ტოკიოში 1958 წელს და გაიზარდა ტაკაიდოს  სამეზობლოში ქალაქ სუგინამიში .  მან დაამთავრა ოჩანომიზუს ქალთა კოლეჯი 1980 წელს. 

## კარიერა 
კოლეჯის დამთავრების შემდეგ კავაკამიმ დაიწყო წერა და რედაქტირება იაპონური სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟურნალისთვუს (*NW-SF)*.  მისი პირველი მოთხრობა „შო-შიმოკუ“ („დიპტერა“) გამოჩნდა 1980 წელს.  ის ასევე ასწავლიდა მეცნიერებას საშუალო სკოლაში, მაგრამ დიასახლისი გახდა, როდესაც მისმა ქმარმა სამუშაოს გამო საცხოვრებელი ადგილი შეიცვალა.  

1994 წელს, 36 წლის ასაკში, კავაკამის დებიუტი შედგა, როგორც ლიტერატურული ფანტასტიკის ჟანრის მწერლის, მოთხრობების *კრებულით,* სახელწოდებით *ღმერთი* ( *Kamisama* ).  1996 წელს *ფეხის დადგმა გველზე* ( *Hebi wo fumi*) მიიღო აკუტაგავას პრემია, იაპონიის ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული ლიტერატურული პრემია.  მოგვიანებით იგი ინგლისურად ითარგმნა სათაურით *Record of a Night Too Brief*.  მან მიიღო ტანიძაკის პრემია 2001 წელს რომანისთვის *ქეისი* ან *უცნაური ამინდი ტოკიოში* ( *Sensei no kaban* ), სიყვარულის ისტორია ოცდაათი წლის ქალსა და მის ყოფილ მასწავლებელს, სამოცდაათ წელს გადაცილებულ მამაკაცს შორის მეგობრობისა და რომანის შესახებ.  ფუკუშიმა დაიიჩის ბირთვული კატასტროფის შემდეგ, კავაკამიმ გადაწერა მისი სადებიუტო მოთხრობა „ღმერთი“ („Kamisama“), შეინარჩუნა ტექსტის ორიგინალი ნაკვეთი, მაგრამ ფუკუშიმას მოვლენები დაუმატა ისტორიას. 

2014 წელს იაპონიაში ქვეყნის მასშტაბით გამოვიდა ფილმი *Nishino Yukihiko no Koi to Bōken*, რომელიც გადაღებულია კავაკამის 2003 წლის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით და მთავარ როლებში არიან იუტაკა ტაკენუჩი და მაჩიკო ონო.  იმავე წელს გამოქვეყნდა კავაკამის რომანი „სუისეი“. 2015 წელს *სუისეიმ* მოიგო *იომიურის* 66-ე პრიზი, შესარჩევი კომიტეტის წევრმა იკო ოგავამ შეაქო წიგნი ლიტერატურული ჰორიზონტის გაფართოებისთვის  2016 კავაკამის 14 მოთხრობის კრებულმა მიიღო იზუმი კიოკას 44-ე ლიტერატურული პრემია. 

## წერის სტილი 
კავაკამის ნამუშევრები იკვლევს ემოციურ ბუნდოვანებას ყოველდღიური სოციალური ურთიერთობების ინტიმური დეტალების აღწერით.  მისი მრავალი მოთხრობა მოიცავს ფანტაზიის და ჯადოსნური რეალიზმის ელემენტებს. მის მწერლობას ადარებენ  ლუის კეროლისა და ბანანა იოშიმოტოს შემოქმედებას. თავად ავტორმა თავისი გავლენის მოტივად დაასახელა გაბრიელ გარსია მარკესი და ჯ. ჯ. ბალარდი .  მისი მრავალი მოთხრობა, რომანი და ესე თარგმნილია ინგლისურად, მათ შორის „ღმერთი“ („Kamisama“) , „მთვარე და ბატარეები“ (ამონაწერი *Sensei no kaban*) , „მოგერა ვოგურა“  და „ცისფერი მთვარე“ .

## რესურსები ინტერნეტში 
* Hiromi Kawakami at J'Lit Books from Japan 
* Synopsis of *Manazuru* at JLPP (Japanese Literature Publishing Project)
* Review of "Strange Weather in Tokyo", Booklover Book Reviews

## სქოლიო
კატეგორია:აკუტაგავას პრემიის მფლობელები
კატეგორია:იაპონელი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ვიქტორია ლოპიროვა

[მინი|ვიქტორია ლოპიროვა [2017 წელს, ფიფა-ს კონფედერაციის თასის გახსნაზე]]
**ვიქტორია ლოპიროვა** (; დ. 26 ივლისი, 1983) — რუსი მსახიობი, ტელეწამყვანი, ბლოგერი და მოდელი. 2003 წელს გახდა „მის რუსეთი“. იყო 2018 წლის ფიფა-ს მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ოფიციალური ელჩი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ვიქტორია ლოპიროვას ოფიციალური საიტი

კატეგორია:მის რუსეთის გამარჯვებულები
კატეგორია:დაბადებული 1983
კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი
კატეგორია:რუსი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნურსულთან ბიმურზა

**ნურსულთან ბიმურზა** (დ. 10 მარტი, 1994) — ყაზახი ფრენბურთელი. არის ყაზახეთის ნაკრების წევრი. საკლუბო დონეზე გამოდის „ატირაუში“.

## რესურსები ინტერნეტში
* fivb.org

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1994
კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი
კატეგორია:ყაზახი ფრენბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
თენგიზ სხირტლაძე

**თენგიზ სხირტლაძე** (დ.  21 სექტემბერი, 1949,   სოფ.  ბოლაჯური, ადიგენის რაიონი)  —  ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.

დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი.   2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გიორგი ტატიშვილი

**გიორგი ტატიშვილი** (დ.  9 აგვისტო, 1976,  თბილისი)  —  ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების სამინისტროს აკადემია.   2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (გორის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია: საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების სამინისტროს აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გიორგი ტალახაძე

**გიორგი ტალახაძე** (დ.  23 დეკემბერი, 1958,  ბორჯომი)  —  ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ბაუმანის სახელობის მოსკოვის უმაღლესი ტექნიკური სასწავლებელი.   2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (ბორჯომის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  23 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ბორჯომში დაბადებულები
ისვახან შამილოვი

**ისვახან შამილოვი** (დ.  26 ოქტომბერი, 1952,  ბოლნისი)  —  ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ბაქოს სახალხო მეურნეობის ინსტიტუტი.  2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ბოლნისში დაბადებულები
გოჩა შანიძე

**გოჩა შანიძე** (დ. 18 თებერვალი, 1966,  ოზურგეთი)  —  ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ჩეხეთის  ტექნიკური უმაღლესი სასწავლებელი.    2010-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (ოზურგეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები
ბენარის ნამოსახლარი

**ბენარის ნამოსახლარი**, *ზადენგორა* — ნასოფლარი და მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი სამცხე-ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბენარაში, მდ. ოცხის მარცხენა ნაპირზე. 

ტოპონიმი „ზადენგორა“ დაკავშირებულია ღვთაება ზადენთან. ზადენგორაში ქრისტიანული საკულტო ცენტრის არსებობაზე მიუთითებს ლეონტი მროველი (XI ს.). ზადენგორაზე მისულმა ანდრია პირველწოდებულმა: „...იხილნა კაცნი მის ადგილისანი რამეთუ უზორვიდეს კერპთა ყრუთა, და ილოცნა მოციქულმან წმიდისა მის ხატისა მიმართ. და ყოველნი იგი კერპნი დაემხუნეს და შეიმუსრნეს”. 

მემატიანის ცნობა დასტურდება არქეოლოგიური ძეგლებით. აღმოჩენილია: ბრინჯაოს ნიღბიანი ხარის ქანდაკება; კარგად გათლილ-დამუშავებული ქვის კვარცხლბეკი, რომელზეც, შესაძლოა ღვთაება ზადენის ქანდაკება იდგა; რიყისა და კლდის ნაფლეთი ქვებით თიხახსნარზე ნაგები დიდი შენობისა და ქვის კიბის ნაშთები, რომლებიც ძლიერი ხანძრის შედეგად განადგურებულა; ქვაყრილით დაფარული წმინდა ცეცხლის ორმო, რომელიც ნაცრითა და ნახშირით იყო სავსე. თიხით შელესილი ორმოს კედლები შემკული იყო გარკვეული ინტერვალით დაშორებული ვერტიკალური ღარებით. მომდევნო, ქრისტიანულ ეპოქაში ზადენგორამ ფუნქცია დაკარგა, თანდათან დაკნინდა და XIX საუკუნის მიწურულამდე არსებობდა როგორც პატარა სოფელი.
## ლიტერატურა
* Бибилури Т. И., Бенашвили О. А. и др., Работы Заденгорского отряда Месхет-джавахетской экспедиции, კრ.: Полевые археологические исследования в 1984–85 годах, Тб., 1987.
## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ტატიანა კოტოვა

**ტატიანა კოტოვა** (; დ. 3 სექტემბერი, 1985, დაბა შოლოხოვსკი, როსტოვის ოლქი, რსფსრ) — რუსი მსახიობი, მოდელი და მომღერალი. 2006 წელს გახდა „მის რუსეთი“. 2008-2010 წლებში იყო ჯგუფ „ვია გრას“ (Nu Virgos) წევრი. 2007 წელს წარადგინა რუსეთი „მის მსოფლიოსა“ და „მის სამყაროზე“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ტატიანა კოტოვას ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:მის რუსეთის გამარჯვებულები
კატეგორია:დაბადებული 1985
კატეგორია:დაბადებული 3 სექტემბერი
კატეგორია:რუსი მსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის რუსი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები