open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
თაგვფრინველისებრნი

**თაგვფრინველისებრნი** () — ფრინველთა ოჯახი თაგვფრინველისნაირთა რიგისა. მოიცავს 2 გვარის 6 თანამედროვე სახეობას და რამდენიმე ამომწყდარ გვარს. ცნობილია ეოცენიდან. აფრიკის ენდემები არიან. მათი სხეულის სიგრძეა 30–38 სმ, წონა 42–56 გ. გააჩნიათ გრძელი კუდის ბუმბული. ბინადრობენ სავანებში, ტყეებსა და უდაბნოებში. ბუდობენ ხეებზე. დებენ 2–4, ზოგჯერ 6 კვერცხს. იკვებებიან კენკრით, ნაყოფებით, მწერებით, ზოგჯერ სხვა ფრინველების კვერცხებით.

## გვარები 
* 
* 

## ლიტერატურა 
* Mayr, G., Peters D. S.  The mousebirds (Aves: Coliiformes) from the Middle Eocene of Grube Messel (Hessen, Germany) // Senckenbergiana lethaea. — 1998. — № 78. — P. 179—197.
* Mayr, G. A new mousebird (Coliiformes: Coliidae) from the Oligocene of Germany // Journal für Ornithologie. — 2000. — № 141. — P. 85—92. — ISSN 0021-8375.
* Mayr, G. Late Oligocene mousebird converges on parrots in skull morphology // Ibis. — 2013. — Vol. 155 (2). — P. 384—396. — DOI:10.1111/ibi.12034.

## სქოლიო 
*
კატეგორია:თაგვფრინველისნაირნი
DISCover

**Digital Interactive Systems Corporation** (**DISCover**) — ამერიკული კომპანია, რომელიც სპეციალიზებულია პერსონალური კომპიუტერების სათამაშო ტექნოლოგიებზე. კომპანია არის ტენოლოგია DISCover-ის შემქმნელი — კონსოლის მსგავსი მოწყობილობა, რომლის საშუალებითაც შესაძლებელია PC თამაშების გაშვება სტანდარტულ ტელევიზორზე. ტექნოლოგია თავისთავში მოიცავს „Drop and Play“ ძრავს, CD ან DVD ავტოგამშვებს და ავტომატურ სკრიპტებს თამაშების გასაახლებლად და დასაინსტალირებლად. ეს ტექნოლოგია პირველად წარადგინეს Electronic Entertainment Expo-ს 2003 წლის გამოფენაზე. 

მანქანები, რომლებიც გამოიყენებენ ამ ტექნოლოგიას: Apex Extreme, Alienware DHS 2 და DHS 5.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:კომპიუტერული სისტემები
კატეგორია:მეექვსე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
მალდროუ

**მალდროუ** () — დიდი მყინვარი აშშ-ში, ალასკის შტატში. მოქცეულია დენალის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. მდებარეობს ალასკის ქედზე, მწვერვალ დენალის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე. სიგრძე 50 კმ. მის სათავედ ჰარპერის მყინვარი გვევლინება. მალდროუ ეშვება დენალის მწვერვალიდან და მოძრაობს ძირითადად აღმოსავლური მიმართულებით, იერთებს რა მარჯვნიდან ტრალეიკისა და ბრუქსის მყინვარებს, ხოლო შემდეგ უხვევს ჩრდილოეთისაკენ და ტოვებს ალასკის ქედს და დასაბამს აძლევს მდინარე მაკ-კინლის. მთავრდება 745 მ სიმაღლეზე. მყინვარს სახელი უწოდა გეოლოგმა ალფრედ ჰალზ ბრუქსმა გეოლოგ რობერტ მალდროუს პატივსაცემად 1902 წელს.

## სქოლიო
კატეგორია:ალასკის მყინვარები
ლევან ბრეგაძე

**ლევან ბრეგაძე** (დ. 11 იანვარი, 1947, ტყიბული) — ქართველი ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ორგზის ლაურეატი.

## ბიოგრაფია
ლევან ბრეგაძე დაიბადა 1947 წელს, ქალაქ ტყიბულში.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის განყოფილება 1971 წელს.

1978-1986 წლებში იყო ჟურნალ „კრიტიკის“ პასუხისმგებელი მდივანი; 1990-1991 წლებში იგივე ჟურნალის რედაქტორის მოადგილე; 1989-1990 წლებში გაზეთ „მამულის“ რედაქტორის მოადგილე. იყო კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრის „კავკასიური სახლის“ უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2000 წლიდან არის ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე.  2003 წლიდან „გელათის მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალის“ სწავლული მდივანი; 2006 წლიდან ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „კავკასიური თემატიკა გაზეთ კაუკაზიშე პოსტის“ ფურცლებზე (1906-1914)“, დაიცვა 2005 წელს.

1984 წლიდან საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრია, 1978 წლიდან — საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირი წევრი.

## ჯილდოები
* 2009 — ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო კრიტიკა, ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა
* 2007 — ლიტერატურული პრემია „საგურამო“
* 2003 — ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო კრიტიკა, ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა
* 1993 — ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია, ლიტერატურული კრიტიკა

## ბიბლიოგრაფია
*„პოსტმოდერნიზმი ქართულ მწერლობაში“, 2020, „არტანუჯი“
*„ვკითხულობთ კლასიკას“, 2015, „ინტელექტი“ თეიმურაზ დოიაშვილთან ერთად
*„თარგმანი და ორიგინალი“, 2014, „არტანუჯი“
*„მოგზაურობა ლე კოკაზ ილოიუსტრეს ფურცლებზე“, 2013 „არტანუჯი“
*„ყოფითი რწმენა-წარმოდგენები“, 2012, „არტანუჯი“
*„ლიტერატურული (გამო)ძიებანი“, 2011, „არტანუჯი“
*„მოგზაურობა „კაუკაზიშე პოსტის“ ფურცლებზე“, 2009, „არტანუჯი“
*„მოთხრობები ლიტერატურაზე“, 2008, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა
* „პოლემიკას რა უნდა“: კრიტიკულ - პოლემიკური წერილები (ავტორი), თბილისი: ლომისი, 2001, გვ. 304.
* „ქართული ჟარგონის ლექსიკონი“: 600 ჟარგონ. სიტყვა (ავტორი), თბილისი: ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 1999, ISBN: 99928-52-28-3, გვ. 198.
* „სიტყვა ძველი, სიტყვა ახალი“: ლიტ. წერილები (ავტორი), თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1988, გვ. 248.
* „დაკარგული გასაღების ძიებაში“: კრიტიკული წერილები (თანაავტორი), თბილისი: მერანი, 1985, გვ. 162.
* „პერსონაჟები ხვდებიან ერთმანეთს“: ლიტ. წერილები (ავტორი), თბილისი: მერანი, 1982, გვ. 173.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი 
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:ტყიბულში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საგურამოს პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემიის ლაურეატები
ნინო თათრიშვილი

**ნინო თომას ასული თათრიშვილი** (დ. 3 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 20 სექტემბერი], 1908, თბილისი, — გ. 7 სექტემბერი, 1994, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი. გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1949), პროფესორი (1954). საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1960).  

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი 1928 წელს. 1928–1940 წლებში მუშაობდა საკავშირო მინერალოგიური ნედლეულის ინსტიტუტის ამიერკავკასიის განყოფილებაში, 1940 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტში. 1937–1950 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მისი შრომები ძირითადად ეხება   გრანიტოიდების პეტროლოგიას, სხვადასხვა შედგენილობისა და გენეზისის საწყისი ქანების მეტასომატური გრანიტიზაციის პრობლემებს, მინერალური ფაციესების სისტემატიკას, მეტამორფიზმის ზოგად საკითხებს. 

## თხზულებები 
* Магматическая деятельность в Грузии в допалеозое и палеозое, Тб., 1948;
* Магматизм Грузии и связанные с ним рудообразования, М., 1959 (თანაავტ. Г. М. Заридзе). 

## ლიტერატურა
* *ზარიძე გ.,* მოგონებები, თბ., 1997.

კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1908
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1994
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
გიულსუნ საღლამერი

**გიულსუნ საღლამერი** (; დ. 1945, ტრაპიზონი, თურქეთი) — თურქი არქიტექტორი, აკადემიკოსი.

## ბიოგრაფია 
საღლამერი დაიბადა 1945 წელს, ტრაპიზონში. მის მშობლიურ ქალაქში დაწყებითი და საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, მან სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის (ITU) არქიტექტურის სკოლაში ჩააბარა. თავისი სადოქტორო კვლევები, 1975-1976 წლებში, დიდ ბრიტანეთში, კემბრიჯის უნივერსიტეტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე, მარტინის ცენტში ჩაატარა.

შემდგომში, ის დაბრუნდა სტამბოლში. 1978 წელს, იგი სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი და 1988 წელს სრული პროფესორი გახდა. 1993-1995 წლებში, ჩრდილოეთ ირლანდიის ბელფასტის დედოფლის უნივერსიტეტში მოწვეული პროფესორი იყო.

1996-2004 წლებში, ის აირჩიეს სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორად. ასე, იგი თურქეთში პირველი ქალი რექტორი გახდა. არის ევროპის ქალ-რექტორთა ასოციაციის პრეზიდენტი. 2005-2009 წლებში, აირჩიეს ევროპის უნივერსიტეტთა ასოციაციის (EUA) მმართველთა საბჭოში. მოგვიანებით, იგი აირჩიეს ქადირ ჰასის უნივერსიტეტის სამეურვეო საბჭოში და თურქეთის ტექნოლოგიისა და ტექნოპარკების პრეზიდენტად. ამჟამად იგი გაზეთ „ღია სახლის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრია.

## სქოლიო
კატეგორია:თურქი აკადემიკოსები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გიოვჰარ აღას ზედა მეჩეთი

**გიოვჰარ აღას ზედა მეჩეთი** (; ), ასევე **გიოვჰარ აღას ჯუმა მეჩეთი** () — მეჩეთი აზერბაიჯანის ქალაქ შუშას რვიდან ერთ-ერთ უბანში.

როგორც აღნიშნავს მეშედიხანუმ ნეიმეთი, მეჩეთი, „ყარაბაღნამეს“ ავტორი, XIX საუკუნის აზერბაიჯანელი ისტორიკოსი მირზა ჯამალი, აშენდა იბრაჰიმ ხანის ბრძანებით „1182 წელს (1663–1769)“. მეჩეთი განაახლა აზერბაიჯანელმა არქიტექტორმა ქერბალაი სეფი-ხან ყარაბაღიმ, იბრაჰიმ ხანის ქალიშვილის გევარი-აღას განკარგულებით 1883–1885 წლებში.

ა. სალიმოვას მონაცემებით, გიოვჰარ აღას მეჩეთს გააჩნია ყარაბაღის რეგიონის მეჩეთებისთვის დამახასიათებელი შიდა სივრცე — ქვის კოლონებით ორსართულიან გალერეებად დაყოფა და გუმბათოვანი გადახურვის გამოყენება.

## გალერეა 

Mosque of Shusha.jpg|მეჩეთი ვ. ვერესჩაგინის ნახატზე. 1860 წელი
Stamps of Azerbaijan, 1997-490.jpg|მეჩეთი აზერბაიჯანის მარკაზე.
Макет_Шушинская_мечеть.jpg|მეჩეთის მაკეტი ჰეიდარ ალიევის კულტურულ ფონდში

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები
რენე შმერლინგი

**რენე შმერლინგი** ( დ. 5 დეკემბერი, 1901, თბილისი, — გ. 18 თებერვალი, 1967, თბილისი) — გერმანული წარმოშობის ქართველი ხელოვნების ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1966).

## ბიოგრაფია 
ქართული ხელოვნების მკვლევარი რენე შმერლინგი დაიბადა 1901 წლის 5 დეკემბერს. იყო ფერმწერისა და გრაფიკოსის ოსკარ შმერლინგის ქალიშვილი. დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია 1929 წელს. მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში; 1941 წლიდან იყო ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი. მან ფუძემდებლური ნაშრომები შექმნა შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრებისა და ხუროთმოძღვრული დეკორის, ძველი ქართული ქანდაკების, ხელნაწერი წიგნის მხატვრული მორთულობის შესახებ.

რენე შმერლინგი იკვლევდა ქართული პალეოგრაფიის საკითხებს და ქართულ ხელოვნებას. გამოქვეყნებული აქვს აგრეთვე პოპულარული ნაშრომები — გზამკვლევები ძველი ქართული ხუროთმოძღვრული ძეგლების შესახებ. მის შრომებს მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს ქართული ხელოვნებისადმი მიძღვნილ სამეცნიერო ლიტერატურაში. 

რენე შმერლინგი ცნობილი იყო როგორც ექსლიბრისის კოლექციონერი. 2013 წელს თბილისში შედგა რენე შმერლინგის ექსლიბრისის უნიკალური კოლექციის გამოფენა, რომელიც მოიცავს ორ ასეულზე მეტ ქართული, სომხური, რუსული და ევროპული ექსლიბრისის საუკეთესო, უნიკალურ ნიმუშებს — XIX საუკუნიდან XX საუკუნის 30-იანი წლების ჩათვლით. 

ქართველი ხელოვნების ისტორიკოსი, აკადემიკოსი გიორგი ჩუბინაშვილი ასე ახასიათებდა შმერლინგის მოღვაწეობას:

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
აიშე ერზანი

**აიშე ერზანი** (; დ. 1949, ანკარა, თურქეთი) — თურქი ფიზიკოს-თეორეტიკოსი.

## ბიოგრაფია 
აიშე ერზანი დაიბადა 1949 წელს, ანკარაში. სტამბოლში მიღებული განათლების შემდეგ, ერზანი აშშ-ში გაემგზავრა, სადაც 1970 წელს ბაკალავრის ხარისხი მიიღო ბრინ-მარის კოლეჯში, ხოლო 1976 წელს დოქტორის ხარისხი სტოუნი-ბრუკის უნივერსიტეტში.

შემდგომში, ერზანი ანკარაში დაბრუნდა და ერთი წელი ახლო აღმოსავლეთის ტექნიკური უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე დაჰყო, შემდეგ კი, 1977 წელს სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის პერსონალს შეუერთდა. ამ პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო მშვიდობიან და ქალთა მოძრაობებში. 1980 წლის თურქეთის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, ქვეყანა დატოვა. 1981-1990 წლებში ერზანი მუშაობდა და ასწავლიდა სხვადასხვა სამეცნიერო დაწესებულებებსა და უნივერსიტეტებში. 1981-1982 წლებში მუშაობდა ჟენევის უნივერსიტეტის თეორიული ფიზიკის ფაკულტეტზე. 1982-1985 წლებში იყო პორტუს უნივერსიტეტის ასისტენტ-პროფესორი, 1985-1987 წლებში ალექსანდრე ფონ ჰუმბოლდტის ფონდის თანაშემწე მარბურგის თეორიული ფიზიკის დეპარტამენტში. 1987-1990 წლებში მუშაობდა გრონინგენის უნივერსიტეტის მეცნიერ-თანამშრომლად. ასევე იყო ტრიესტის თეორიული ფიზიკის საერთაშორისო ცენტრის მკვლევარი. 1990 წელს დაბრუნდა სტამბოლში და მუშაობა დაიწყო სტამბოლის ტექნიკურ უნივერსიტეტში. ასევე განაგრძო კვლევა ფეზა გიურსეის ინსტიტუტში.

## რესურსები ინტერნეტში
*აიშე ერზანი სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის საიტზე.

## სქოლიო
კატეგორია:თურქი ფიზიკოსები
კატეგორია:თურქი აკადემიკოსები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ანკარაში დაბადებულები
ინგებორგ დანიელი

**ინგებორგ დანიელი** (დან. *Ingeborg af Danmark*; ფრანგ. *Ingeburge de Danemark*) (დ. 1174 - გ. 29 ივლისი 1237) — დანიის მეფე ვალდემარ I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ სოფია მინსკელის ასული. საფრანგეთის დედოფალი ორჯერ, პირველად 1193 წელს სულ 10 დღით, ხოლო მეორედ 1200-1223 წლებში როგორც ფილიპ II-ის მეუღლე. 

## ბიოგრაფია 
[მარცხნივ|მინი|200x200პქ|[ფილიპ II ოგიუსტი|ფილიპ II-ისა და ინგებორგ დანიელის ქორწინება]]
ინგებორგი იყო დანიის მეფე ვალდემარ I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ სოფია მინსკელის ასული. 1193 წელს ინგებორგი მიათხოვეს საფრანგეთის ახლად დაქვრივებულ მეფე ფილიპ II-ს, რომელიც მასზე 10 წლით უფროსი იყო. ფილიპის პირველი ცოლი, დედოფალი იზაბელა ენოელი 19 წლის ასაკში გადაჰყვა ტყუპ ვაჟებზე ქორწინებას, რომელთაგან უფროსი საფრანგეთის მეფე ლუი VIII გახდა. მათი ქორწინება კატასტროფულად დაიწყო, რის გამოც სულ ათ დღეში ფილიპი მას გასცილდა და მისი დანიაში დაბრუნება განიზრახა. ამ დროს ისინი ოფიციალურად კვლავ ცოლ-ქმარი იყვნენ, რის გამოც ინგებორგი სუასონის სასახლეში გადავიდა. ამ ამბიდან სამ თვეში რომის პაპმა ისინი ოფიციალურად გაჰყარა ერთმანეთს, რის შემდეგაც ინგებორგი დანიაში დაბრუნდა, ფილიპმა კი ცოლად აგნეს მერანიელი შეირთო. 

ინგებორგი ამ ამბით უკმაყოფილო იყო და თავიდანვე არ სურდა გაყრა. ფილიპის მესამე ქორწინებიდან მალევე მან მიმდინარე მოვლენები გააპროტესტა და დანიიდან კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდა. ინგებორგმა რომის პაპთან დელეგაცია გააგზავნა და ფილიპისთვის ცოლის გაცილება მოსთხოვა. რომის პაპი დანიის მეფის ასულს დათანხმდა და ფილიპს აგნესთან განქორწინებისკენ მოუწოდა, თუმცა ფილიპმა პაპი დააიგნორა. ინგებორგის ასეთმა ქმედებამ ფილიპი განარისხა. ვინაიდან ინგებორგი საფრანგეთში იყო, ფილიპმა ის დააპატიმრა და ეტამპის ციხესიმაგრეში გამოკეტა მრავალი წლის მანძილზე, საიდანაც ინგებორგი ძლივს გამოვიდა. 

ინგებორგის განთავისუფლების შემდეგ, ფილიპმა მასზე ხელახალა დაქორწინება მოისურვა. ფილიპი და აგნეს მერანიელი 1196 წელს დაქორწინდნენ და ორი შვილი შეეძინათ - ფილიპი და მარი. როცა ფილიპმა კვლავ ინგებორგზე დაქორწინება მოისურვა, იგი 1200 წელს აგნესს გასცილდა, რომელიც ერთ წელიწადში გარდაიცვალა კიდეც.  ცხადია ფილიპს ინგებორგზე ქორწინება მხოლოდ პოლიტიკური მიზნების გამო სურდა, ვინაიდან იგი დანიის პრინცესა იყო, დანია კი ევროპის ერთ-ერთი უძლიერესი სახელმწიფო. 1200 წელს ისინი ხელ მეორედ დაქორწინდნენ და ინგებორგი კვლავ დედოფალი გახდა. 1213 წლამდე ისინი თითქმის არ კონტაქტობდნენ, რის შემდეგაც სამუდამოდ შერიგდნენ. 1223 წელს კი ფილიპ II გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ მან თავის შვილებს დაუბარათ, რომ ინგებორგისთვის ეპატრონათ და მასზე ეზრუნათ. სიცოცხლის ბოლო წლები დედოფალმა ინგებორგმა ფუფუნებაში, უზრუნველობასა და ფუჭ დროის კარგვაში გაატარა. რაც უფრო ხანში შედიოდა, მით უფრო ცილდებოდა რელიგიურ ცხოვრებას. 1237 წლის 29 ივლისს ინგებორგ დანიელი გარდაიცვალა. 

## ლიტერატურა 
* Alex Sanmark – The Princess in the Tower (History Today February 2006)

## რესურსები ინტერნეტში 
* http://epistolae.ccnmtl.columbia.edu/woman/68.html 
* http://www.corpusetampois.com/che-20-guibourge1957etampes702chateauprison.html
* https://www.historyofroyalwomen.com/denmark/ingeborg-denmark-queen-france/

კატეგორია:დაბადებული 1174
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1237
კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები
კატეგორია:დანიის პრინცესები
კატეგორია:XIII საუკუნის ფრანგი ქალები
ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების კონსოლების სია

[მინი|260პქ|[Sony-ს PlayStation 2 არის ყველაზე გაყიდვადი კონსოლი 155 მილიონი გაყიდული ასლით.]]
ვიდეო თამაშების კონსოლი არის სტანდარტიზებული გამოთვილითი მოწყობილობა, განკუთვნილი ვიდეო თამაშებისთვის, რომელიც გამოსახულების მისაღებად მოითხოვს სტანდარტულ მონიტორს ან ტელევიზორს. ეს ელექტრონული ნაწილებისგან შემდგარი მოწყობილობა იწონის 1-დან 4 კილოგრამამდე და კომპაქტური ზომიდან გამომდინარე ადვილია მისი გამოყენება სხვადასხვა ადგილებში. კონსოლი შეიძლება გამოიყენებდეს ერთ ან რამდენიმე შემნახველ მოწყობილობას, მაგალითად, როგორიც არის მყარი დისკი, ოპტიკური დისკი და მეხსიერების ბარათი, თითოეული მათგანი შემუშავებულია სხვადასხვა მწარმოებელი კომპანიების მიერ. გამოყოფილი კონსოლი არის ვიდეო თამაშების კონსოლის ერთ-ერთი სახეობა, რომელსაც შეუძლია მხოლოდ მასში ჩაშენებული თამაშების გაშვება. Sanders Associates-ის ინჟინერმა რალფ ბაერმა და ამავე კომპანიის თანამშრომლებმა, ბილ ჰარისონმა და ბილ რაშმა 1972 წელს შექმნეს მსოფლიოში პირველი კომერციული სათამაშო კონსოლი Magnavox Odyssey, რომელიც გამოსცა კომპანია Magnavox-მა.

პორტატიული სათამაშო კონსოლი არის მსუბუქი მოწყობილობა ჩაშენებული ეკრანით, სათამაშო კონტროლერითა და სპიკერით და უფრო მეტად მოსახერხებელია ვიდრე სტანდარტული სათამაშო კონსოლი. სამაგიდო და ჯიბის ელექტრონული მოწყობილობებისგან განსხვავებით მას შეუძლია სხვადასხვა თამაშების გაშვება. 1970-1980-იანი წლების სამაგიდო და ჯიბის ელექტრონული მოწყობილობები წარმოადგენს პორტატიული კონსოლების წინაპარს. 1977 წელს კომპანია Mattel-მა წარმოადგინა პირველი პორტატიული ელექტრონული მოწყობილობა „Auto Race“. მოგვიანებით რამდენიმე კომპანიამ, მათ შორის „Coleco-მ და Milton Bradley-მ მიბაძეს Mattel-ს და გამოუშვეს თავიანთი სამაგიდო და ელექტრონული სათამაშო მოწყობილობები. ყველაზე ადრეული პორტატიული კონსოლია Microvisio — ცვლადი კარტრიჯით, გამოცემული 1979 წელს Milton Bradley-ის მიერ. Nintendo-ს მიეწერება პორტატიული კონსოლების პოპულარიზაცია Game Boy-ის ხაზის სახით (1989) და დღემდე დომინირებს პორტატიული კონსოლების ბაზარზე.

## ყველაზე გაყიდვადი კონსოლები
შემდეგ ცხრილებში ნაჩვენებია სათამაშო და პორტატიულ კონსოლები, რომელთა გაყიდვები შეადგენს მინიმუმ 1 მილიონ ასლს. ცხრილებში წარმოდგენილია პლატფორმის დასახელება, მწარმოებელი კომპანია, გამოცემის თარიღი და გაყიდვების რაოდენობა.

მწარმოებელი კომპანიების გაფერადებული დასახელებები , , ,  და  მიუთითებენ იმაზე, რომ სიაში წარმოდგენილია მათ მიერ შექმნილი ორზე მეტი პროდუქტი.

:{{legend|{}|size=50%|# *ეს სიმბოლო მიუთითებს მიმდინარე თაობის კონსოლებზე ბაზარზე.* }}
:
:

### სახლის სათამაშო კონსოლები
[მინი|250პქ|პირველი პოპულარული სახლის კონსოლი [Atari 2600 (1980 წლის ვერსიის ფოტო), გამოვიდა 1977 წელს.]]

### პორტატიული სათამაშო კონსოლები
[მინი|250პქ|Sony-ს [PlayStation Portable-ის გამოშვებით კომპანიამ შეაბიჯა პორტატიული კონსოლების ბაზარზე]]

### გამოყოფილი კონსოლები
## ლიტერატურა
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლების სია
კატეგორია:ბესტსელერები
კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლების გაყიდვები
ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის აღდგომის ტაძარი

**ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის აღდგომის ტაძარი** () —   მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს მოსკოვის პროსპექტზე, სანქტ-პეტერბურგის მოსკოვის რაიონში, ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის ტერიტორიაზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
ხუთთავიანი, ორსართულიანი აღდგომის ტაძარი ნოვოდევიჩის აღდგომის მონასტრის არქიტექტურული დომინანტია. ტაძრის სიმაღლეა დაახლოებით 50 მეტრი. 

ტაძარი შენდებოდა 1849-1861 წლებში არქიტექტორების ნიკოლაი ეფიმოვისა და ნიკოლაი სიჩიოვის პროექტის მიხედვით რუსულ-ბიზანტიურ სტილში და ჩამოჰგავს XV საუკუნის ვლადიმირ-სუზდალის ტაძრებს. ტაძარში შესასვლელი მდებარეობს მაღალ თაღოვან კარიბჭეში, რომელიც გადის მოსკოვის პროსპექტზე. ტაძრის ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ფასადები გაფორმებულია დეკორაციული თაღებით. ტაძარს ამშვენებს მოოქროვილი ხახვისებური ხუთი გუმბათი. ოთხ პატარა გუმბათზე განთავსებულია ზარები. 

ტაძრის შიგნით განთავსებულია ხუთი საკურთხეველი: ცენტრალური საკურთხეველი ნაკურთხია ქრისტეს აღდგომის სახელზე, მარჯვენა ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე, მარცხენა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე, ქოროს მარჯვენა ყველაწმინდის სახელზე, ხოლო მარცხენა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

1874-1875 წლებში არქიტექტორ გ. კარპოვის პროექტის მიხედვით ტაძრის სარდაფში ამოაშენეს კიდევ ერთი საკურთხეველი, რომელიც აკურთხეს თეოდოსი იღუმენისა და გრიგოლ საკვირველთმოქმედის სახელზე. მოხატულობა შეასრულეს მონასტრის მხატვრებმა და მონაზვნებმა. ღვთისმშობლის მიძინების ეგვტერში დაცულია სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც მოხატა იღუმენია თეოფანიამ და ითვლება სასწაულმოქმედად. 

ტაძარი დახურეს 1932 წელს. 1996 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ამჟამად მიმდინარეობს ტაძრის რეკონსტრუქცია.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт Воскресенского Новодевичьего монастыря 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ხურშიდბანუ ნათავანის სახლი

**ხურშიდბანუ ნათავანის სახლი** () — ორსართულიანი სახლი ქალაქ შუშაში, რომელიც ეკუთვნოდა ცნობილ XIX საუკუნის აზერბაიჯანელ მწერალ ხურშიდბანუ ნათავანს. მიეკუთვნება ქალაქ შუშას XVIII—XIX საუკუნეების ძველ სახლებს. ამჟამად იმყოფება ნახევრად დანგრეულ მდგომარეობაში.

## რესურსები ინტერნეტში
*ხურშიდბანუ ნათავანის სახლი 

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
შუშის მღვიმე

**შუშის მღვიმე** () — მღვიმე, რომელშიც სახლობდა ქვის ხანის ადამიანი. განლაგებულია ქალაქ შუშის სამხრეთით, მდინარე დაშალთის მარცხენა ნაპიზე. გამოქვაბული აღმოაჩინა არქეოლოგმა მ. ჰუსეინოვმა 1971 წელს.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია
კატეგორია:აზერბაიჯანის მღვიმეები
კატეგორია:მღვიმეები ანბანის მიხედვით
მარტინა ჰინგისი

**მარტინა ჰინგისი** (Martina Hingis; დ. 30 სექტემბერი, 1980, კოშიცე, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხოსლოვაკური წარმოშობის შვეიცარიელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი.

ჰინგისს ერთეულებში 5 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 3 ავსტრალიის ღია პირველობა, 1 აშშ-ის ღია პირველობა და 1 უიმბლდონი. 1990-იან წლებში, ჰინგისმა რამდენიმე რეკორდი დაამყარა. 1997 წელს ავსტრალიის ღია პირველობის მოგებით, მარტინა გახდა დიდი სლემის ტურნირების ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული 16 წლის და 3 თვის ასაკში. ორ თვეში იგი გახდა ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა პირველი ჩოგანი ერთეულთა რეიტინგში. 2002 წელს 22 წლის ასაკში, მარტინას ტრავმების გამო ჩოგბურთისთვის თავის დანებება მოუწია. ამ დროისთვის მას უკვე WTA-ის 40 ტიტული ჰქონდა მოგებული, 1997-დან 2001 წლამდე, იგი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი ქალი ჩოგბურთელი იყო. ჰინგისი 2006 წელს დაუბრუნდა ჩოგბურთს, მოიგო რამდენიმე ტურნირი და რეიტინგში მეექვსე ადგილამდე ავიდა, თუმცა მას კვლავ დაეწყო ტრავმები. ასევე 2007 წელს იგი უიმბლდონის სამედიცინო შემოწმებაზე ჩავარდა ორგანიზმში კოკაინის არსებობის გამო, რის გამოც მარტინა ორი წლით იქნა დისკვალიფიცირებული. მან მეორედ გამოაცხადა კარიერის დასრულება, თუმცა 2013 წელს იგი კვლავ დაუბრუნდა ჩოგბურთს. ჰინგისი კარიერის ბოლომდე მხოლოდ წყვილთა და შერეულ წყვილთა მატჩებში იღებდა მონაწილეობას.

საბოლოოდ ერთეულებში მარტინა ჰინგისმა WTA-ის 43 ტურნირი მოიგო, აქედან 2 წლის შემაჯამებელი ტურნირი. იგი 209 კვირის განმავლობაში ლიდერობდა ერთეულთა მსოფლიო რეიტინგში. წყვილებში მან 13 დიდი სლემის ტურნირზე გაიმარჯვა. მარტინამ კარიერაში 64 წყვილთა ტურნირი მოიგო და წყვილთა რეიტინგში 90 კვირის განმავლობაში იკავებდა პირველ ადგილს. ჰინგისმა ასევე 7 დიდი სლემის ტიტული მოიგო შერეულ წყვილებში.

ოლიმპიურ თამაშებზე, მას ერთი ვერცხლის მედალი აქვს წყვილთა თანრიგში მოპოვებული. სანაკრებო დონეზე, ჰინგისმა ერთხელ მოიგო ჰოპმანის თასი შვეიცარიის ნაკრებთან ერთად.

მესამედ და საბოლოოდ მარტინა ჰინგისმა კარიერა 2017 წლის ბოლოს დაასრულა. 2013 წელს, იგი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს.

## სტატისტიკა და მიღწევები
### დიდი სლემის ტურნირების ფინალები
#### ერთეულები: 12 (5–7)
#### წყვილები: 16 (13–3)
#### შერეული წყვილები: 7 (7–0)
### წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები
#### ერთეულები: 4 (2–2)
(დ) – დახურული კორტი

#### წყვილები: 3 (3–0)
### ოლიმპიური ფინალები: 1 (0–1)
## იხილეთ აგრეთვე 
* ვ.უილიამსი–ჰინგისის მეტოქეობა
* ს.უილიამსი–ჰინგისის მეტოქეობა

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
* ჰინგისი WTA-ს ოფიციალურ საიტზე
* ჰინგისი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე 
* ჰინგისი ფედერაციის თასის ოფიციალურ საიტზე 
* ჰინგისი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზის ოფიციალურ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი ჩოგბურთელები
კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები
კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები
კატეგორია:დაბადებული 1980
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ბანინი

**უმ ელ-ბანუ (იუმულბანუ) მირზას ასული ასადულაევა** (; ; დ. 18 დეკემბერი, 1905, ბაქო, რუსეთის იმპერია — გ. 23 ოქტომბერი, 1992, პარიზი, საფრანგეთი) — აზერბაიჯანელი წარმოშობის ფრანგი მწერალი, აზერბაიჯანელი მილიონერის მუსა ნაღიევის შვილიშვილი და აზერბაიჯანელი ბიზნესმენისა და პოლიტიკოსის მირზა ასადულაევის ქალიშვილი. იყენებდა ფსევდონიმს — „ბანინი“-ს.

ბანინი, 1923 წელს, საფრანგეთში ემიგრაციაში წავიდა, მამამისის შემდეგ, რომელიც აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის ყოფილი მინისტრი (1918 წლის დეკემბერი — 1920 წლის აპრილი) იყო. ის საცხოვრებლად ჯერ სტამბოლში გადავიდა, სადაც ქმარი მიატოვა, რომელზეც იგი იძულებულად დააქორწინეს თხუთმეტი წლის ასაკში და იქიდან პარიზში გაიქცა. პარიზში, მრავალი წლის შემდეგ, მისი ლიტერატორი ნაცნობების მოწოდებით, მათ შორის ჰენრი დე მონტერლანტის, ნიკოს კაზანძაკისის და ანდრე მალრუს, გამოაქვეყნა თავისი ნაშრომები. ბანინიმ, საფრანგეთსა და ევროპაში, აზერბაიჯანის ისტორიისა და კულტურის პოპულარიზება დაიწყო. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია „კავკასიური დღეები“ და „პარიზის დღეები“. ბანინი, რომელიც გერმანელი მწერლის ერნსტ იუნგერისა და რუსი მწერლის ივანე ბუნინის მეგობარი იყო, თავის წიგნებში კათოლიციზმზე შებრუნებას აღწერს.

გარდაცვალებამდე, ბანინიმ რამდენიმე სტატია მიუძღვნა აზერბაიჯანში შექმნილი სიტუაციის შესახებ. გარდაიცვალა 1992 წლის 23 ოქტომბერს, 86 წლის ასაკში.

## ბიბლიოგრაფია 
*  *ნამი* (*Nami*), Gallimard, 1942. 
*  *კავკასიური დღეები* (*Jours caucasiens*), Julliard, 1946.
*  *პარიზის დღეები* (*Jours parisiens*), Julliard, 1947, Gris Banal, 2003.
*  *შეხვედრები ერნსტ იუნგერთან* (*Rencontres avec Ernst Jünger*), Julliard, 1951.
*  *მე ავირჩიე ოპიუმი* (''J'ai choisi l'opium*), Stock, 1959.
*  *შემდეგ* (*Après*), Stock, 1962.
*  *უცხო საფრანგეთი* (*La France étrangère*), S.O.S Desclée de Brouwer, 1968.
*  *ბოლო შანსის ზარი* (*L'appel de la dernière chance*), S.O.S, 1971.
*  *ერნსტ იუნგერის პორტრეტი: წერილები, ტექსტები, შეხვედრები* (*Portrait d'Ernst Jünger : lettres, textes, rencontres*), La Table Ronde, 1971.
*  *ერნსტ იუნგერის სხვადასხვა სახეები* (*Ernst Jünger aux faces multiples''), Lausanne, éditions L'Âge d'Homme, 1989.
*  *რა მითხრა მერიმ: მოსამსახურე მარიამის ამბავი* (*Ce que Marie m’a raconté : le dit de la Servante Marie*), Cahier Bleus, 1991.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
ჟუსტინ ენენი

**ჟუსტინ ენენი** (; დ. 1 ივნისი, 1982, ლიეჟი, ბელგია) — ბელგიელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი.

ენენს მოგებული აქვს 7 დიდი სლემის ტურნირი – 4 საფრანგეთის ღია პირველობა, 2 აშშ-ის ღია პირველობა და 1 ავსტრალიის ღია პირველობა. მან ასევე მოიგო 2 წლის შემაჯამებელი ტურნირი. ჯამში ენენს კარიერაში WTA-ის 43 ტურნირი აქვს ერთეულებში მოგებული. ბელგიელი ჩოგბურთელი 117 კვირის განმავლობაში იკავებდა ერთეულთა მსოფლიო რეიტინგში პირველ ადგილს.

ოლიმპიურ თამაშებზე, ენენს 1 ოლიმპიური ოქროს მედალი აქვს ერთეულებში მოგებული. სანაკრებო დონეზე ბელგიის ნაკრებთან ერთად, მან ერთხელ მოიგო ფედერაციის თასი.

ჟუსტინ ენენმა კარიერა პირველად 2008 წელს დაასრულა, როდესაც იგი რეიტინგში პირველ ადგილს იკავებდა, თუმცა 16 თვის შემდეგ დაუბრუნდა ჩოგბურთს. მეორედ და საბოლოოდ მან კარიერა 2011 წელს, 28 წლის ასაკში დაასრულა იდაყვის ტრავმის გამო. 2016 წელს, იგი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს.

## სტატისტიკა და მიღწევები
### დიდი სლემის ტურნირების ფინალები: 12 (7–5)
### წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 2 (2–0)
(დ) – დახურული კორტი

### ოლიმპიური ფინალები: 1 (1–0)
## იხილეთ აგრეთვე 
* ენენი–კლეისტერსის მეტოქეობა
* ენენი–ს.უილიამსის მეტოქეობა

## რესურსები ინტერნეტში 
*    
* 
* 
* ენენი WTA-ს ოფიციალურ საიტზე
* ენენი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე 
* ენენი ფედერაციის თასის ოფიციალურ საიტზე 
* ენენი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზის ოფიციალურ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი ჩოგბურთელები
კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ვაჯია სამედოვა

**ვაჯია ალის ასული სამედოვა** (; დ. 24 ნოემბერი, 1924, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 24 ოქტომბერი, 1965, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის სსრ-ის დამსახურებული ხელოვანი (1965), რომელიც ცნობილია ძირითადად თავისი პორტრეტებით, ასევე პეიზაჟებით, ნატურმორტებით და თემატური ტაბლოებით. მოსკოვის ვ. ი. სურიკოვის სახელობის სამხატვრო ინსტიტუტის კურსდამთავრებული. სამედოვას მიერ შექმნილი პორტრეტები გამოირჩევა იმით, რომ ფიგურები მასზე არ არის გაყინული, არამედ თითქოს მოძრაობაშია. სამედოვას სახელს ატარებს ბაქოში მდებარე საგამოფენო სალონი.

## ბიოგრაფია 
ვაჯია ალის ასული სამედოვა დაიბადა 1924 წლის 24 ნოემბერს ბაქოში, კონდიტერ ქერბალაი აღასა და დიასახლის რუბაბა სამედოვას ოჯახში. სამედოვას მამა, ქერბალაი აღა ყარსელი აზერბაიჯანელი იყო, რომელიც თავის ძმასთან ერთად ჯერ ირევანში გადავიდა, შემდეგ კი ბაქოში, სადაც იჩერი-შეჰერის კვარტალში რუბაბა გაიცნო, რომელიც ოჯახთან ერთად, ირანის ქალაქ ყუმიდან ჩამოვიდა. წყვილს სხვა შვილებიც ჰყავდა, თუმცა, ცოცხალი მარტო ვაჯია და მისი და სოლმაზი დარჩა. 1966 წლის ბოლოს, ბაქოში, აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირშირის სამხატვრო სალონში გაიხსნა მხატვრის ნახატების სიკვდილშემდგომი გამოფენა. გამოფენაზე გამოიტანეს მხატვრის 200-მდე ნამუშევარი: პორტრეტები, საჟანრო ნახატები, პეიზაჟები, ნატურმორტები, ზეთით, აკვარელით, პასტელით და ფანქრით შესრულებული ნამუშევრები.

სამედოვას ნამუშევრები ინახება აზერბაიჯანის სამხატვრო ეროვნულ მუზეუმში, ბაქოში, ასევე რესპუბლიკის სხვა მუზეუმებშიც. ბაქოში არსებობს მისი სახელობის საგამოფენო სალონიც.

## პირადი ცხოვრება 
1944 წელს, ვაჯია სამედოვა დაქორწინდა მხატვარ ლითიფ ფაიზულაევზე. 1945 წელს, წყვილს ვაჟი შეეძინა, სახელად ნიჯათი, რომელიც შემდგომში კინორეჟისორი გახდა. 1955 წელს კი, წყვილს ქალიშვილი შეეიძინათ, სახელად ფატიმა.

## ლიტერატურა
*
*
*
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1965
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ქალი მხატვრები
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
ალექსი ვრანა

**ალექსი ვრანა** ან **ალექსი ბრანა** (; გ. დაახლ. 1186–1187) — ბიზანტიელი მხედართმთავარი და პოლიტიკური მოღვაწე, წარჩინებული ფეოდალების წრიდან. 1185 წლის 7 ნოემბერს ამფიპოლისთან (დიმიტრიცა) დაამარცხა და ბიზანტიიდან განდევნა სიცილიელი ნორმანები. იმპერატორმა ისააკ II ანგელოსმა იგი აჯანყებულ ბულგართა წინააღმდეგ სალაშქროდ გაგზავნა, მაგრამ ალექსი ვრანა თვითონ აუჯანყდა იმპერატორს და ჯარით კონსტანტინოპოლისაკენ დაიძრა. დაქირავებული ჯვაროსნების (კონრად მონფერატელის წინამძღოლობით) და სელჩუკების დახმარებით იმპერატორმა აჯანყება ჩააქრო. 1313 წელს დაწერილი ეფრემის ქრონიკის მიხედვით კონრადის ჯარში „იბერიელებიც“ იყვნენ. ალექსი ვრანა კონსტანტინოპოლთან ბრძოლაში დაიღუპა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:გარდაცვლილი 1187
კატეგორია:ბიზანტიელი მხედართმთავრები
შტეფი გრაფი

**შტეფანი მარია გრაფი** (; დ. 14 ივნისი, 1969, მანჰაიმი, დასავლეთი გერმანია) — გერმანელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი. აღიარებულია ერთ-ერთ საუკეთესო ქალ ჩოგბურთელად ისტორიაში.

გრაფს ერთეულებში 22 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 7 უიმბლდონი, 6 საფრანგეთის ღია პირველობა, 5 აშშ-ის ღია პირველობა და 4 ავსტრალიის ღია პირველობა. 1988 წელს გრაფი გახდა პირველი და დღემდე ერთადერთი ჩოგბურთელი (ქალი თუ მამაკაცი), რომელმაც ოქროს სლემი შეასრულა – ერთ წელიწადში მოიგო დიდი სლემის ოთხივე ტურნირი და ოლიმპიური ოქროს მედალი ერთეულებში. ასევე ის ერთადერთი ჩოგბურთელია, ვისაც ყველა დიდი სლემის ტურნირი მინიმუმ ოთხჯერ აქვს მოგებული. 1987 წლის საფრანგეთის ღია პირველობიდან 1990 წლის საფრანგეთის ღია პირველობის ჩათვლით, გრაფი ზედიზედ 13 დიდი სლემის ტურნირის ფინალში გავიდა და 9-ჯერ გაიმარჯვა. ჯამში მან დიდი სლემის ტურნირების 31 ფინალში ითამაშა ერთეულებში.

გრაფმა ასევე 5-ჯერ მოიგო წლის შემაჯამებელი ტურნირი. ჯამში მას WTA-ის 107 ტურნირი აქვს ერთეულთა თანრიგში მოგებული. იგი 377 კვირის განმავლობაში იკავებდა ერთეულთა რეიტინგში პირველ ადგილს, რაც რეკორდული მაჩვენებელია ქალთა ჩოგბურთში.

გერმანელ ჩოგბურთელს 1 უიმბლდონი აქვს წყვილებში მოგებული. ოლიმპიურ თამაშებზე, გრაფს 1 ოქროს და 1 ვერცხლის მედლები აქვს ერთეულებში, ხოლო წყვილებში 1 ბრინჯაოს მედალი. სანაკრებო დონეზე, მან 2 ფედერაციის თასი და 1 ჰოპმანის თასი მოიგო გერმანიის ნაკრებთან ერთად.

შტეფი გრაფმა კარიერა 1999 წელს დაასრულა. 2004 წელს, იგი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს. გრაფის მეუღლეა ამერიკელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, ერთეულებში დიდი სლემის ტურნირების 8-გზის გამარჯვებული ანდრე აგასი.

## სტატისტიკა და მიღწევები
### დიდი სლემის ტურნირების ფინალები
#### ერთეულები: 31 (22–9)
#### წყვილები: 4 (1–3)
### წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 6 (5–1)
(დ) – დახურული კორტი

### ოლიმპიური ფინალები: 2 (1–1)
## იხილეთ აგრეთვე 
* გრაფი–სელეშის მეტოქეობა
* გრაფი–ნავრატილოვას მეტოქეობა
* გრაფი–საბატინის მეტოქეობა

## შენიშვნები 
## რესურსები ინტერნეტში 
*   
* 
* გრაფი WTA-ს ოფიციალურ საიტზე
* გრაფი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე 
* გრაფი ფედერაციის თასის ოფიციალურ საიტზე 
* გრაფი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზის ოფიციალურ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ჩოგბურთელები
კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები
კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები
კატეგორია:დაბადებული 1969
კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ალექსანდრუპოლისი

**ალექსანდრუპოლისი** () — ქალაქი და ნავსადგური ჩრდილო-აღმოსავლეთ საბერძნეთში, თრაკიაში, ეგეოსის ზღვის ნაპირზე, მდინარე მარიცის შესართავის მახლობლად. ევროსის ნომის ადმინისტრაციული ცენტრი. საბერძნეთის შემადგენლობაში შესვლამდე (1967) **დედეაღაჩი** ეწოდებოდა. განვითარებულია თევზჭერა, მარილის რეწვა და კვებითი მრეწველობა.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო 
კატეგორია:საბერძნეთის ქალაქები
საყელოიანი გვრიტი

**საყელოიანი გვრიტი** ან **რგოლებიანი გვრიტი** () — ფრინველი მტრედისებრთა ოჯახისა. ზომებით გარეული მტრედის ტოლია, მისი სხეულის სიგრძეა 31–33 სმ, ფრთის შლილი 47–55 სმ, მასა 150–200 გ. შეფერილია ერთფეროვნად, ღია კრემისფერ-ყავისფრად, ფრთის ბოლოები მუქია, თავი და სხეულის ზედა ნაწილი შედარებით ღია. კისერზე მკვეთრადაა გამოხატული მუქი „საყელო“. ახასიათებს სქესობრივი დიმორფიზმი. გააჩნია საკმაოდ გრძელი კუდი. ფართოდაა გავრცელებული ევროპაში, ხმელთაშუა ზღვის გარშემო, შუამდინარეთში, ცენტრალურ აზიაში, ინდოეთსა და ჩინეთში, ინტროდუცირებულია იაპონიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ბინადრობს დასახლებულ რაიონებშიც, პარკებში, ბაღებში. ბუდეს იკეთებს ხეზე, რომელშიც დებს 1–2 კვერცხს. ინკუბაცია 13–14 დღე-ღამე გრძელდება. დედალი ხშირად წელიწადში რამდენჯერმე კრუხობს, რადგან დიდი რაოდენობით ნადგურდება მტაცებელთა მიერ (კატა, კაჭკაჭი, ჩხიკვი, ციყვი).

## ლიტერატურა 
* M. Kasparek: Dismigration und Brutarealexpansion der Türkentaube (Streptopelia decaocto). In: J. Orn. 137 1996, S. 1-33.
* J. Hölzinger, U. Mahler: Die Vögel Baden-Württembergs. Nicht-Singvögel 3. Ulmer 2001 S. 48-65.

კატეგორია:გვრიტი
ისაბელა არაგონელი

**ისაბელა არაგონელი** (ესპ. Isabella de Aragón; ფრანგ. Isabelle d'Aragon) (დ. 1248 - გ. 28 იანვარი 1271) — ბარსელონას დინასტიის წარმომადგენელი. არაგონის მეფე ხაიმე I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ იოლანდა უნგრელის ასული. საფრანგეთის დედოფალი 1270-71 წლებში როგორც ფილიპ III-ის ცოლი. საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV-ისა და ვალუას დინასტიის დამაარსებელ შარლ კაპეტის დედა. 

## ბიოგრაფია 
ისაბელა იყო არაგონის მეფე ხაიმე I-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ იოლანდა უნგრელის ასული. 

1262 წლის 28 მაისს ქალაქ კლერმონში, ისაბელა დაქორწინდა საფრანგეთის მომავალ მეფეზე, ლუი IX-ისა და მარგარიტა პროვანსელის ვაჟ ფილიპ კაპეტზე.1270 წელს მისი მამამთილი ტუნისში ლაშქრობისას გარდაიცვალა, ფილიპ III საფრანგეთის მეფე გახდა, ხოლო ისაბელა დედოფალი. 

ტუნისში ლაშქრობისას იგი თავის ქმარს თან ახლდა. ბრძოლის დასრულების შემდეგ ფილიპი და ექვსი თვის ორსული ისაბელი კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდნენ. 1271 წლის 11 იანვარს, ორსულ ისაბელს ცხენზე შეჯდომა და მისით ხანგრძლივი მგზავრობა მოუხდა, რის გამოც მას ნაადრევი მშობიარობა დაეწყო. 28 იანვარს ისაბელამ მკვდარი ბავშვი გააჩინა და თავადაც ამ მშობიარობას გადაჰყვა. მისი ქმრის ბრძანებით იგი დაკრძალეს სენ დენის ბაზილიკაში. 1793 წელს საფრანგეთის რევოლუციის დროს, ისევე როგორც სხვა უამრავი მონარქის საფლავი, ისაბელას სამარხით შეურაცხჰყვეს. 

## შვილები 
# ლუი (1265-1276);
# ფილიპ IV (1268-1314), საფრანგეთის მეფე, ცოლად შეირთო ჟანა I ნავარელი;
# რობერი (1269-1271);
# შარლი (1270-1325), ვალუას ჰერცოგი და ვალუას დინასტიის დამაარსებელი, ჰყავდა სამი ცოლი - 1. მარგარიტა ანჟუელი, 2. კატრინ კორტნელი და 3. მაჰაუტ შატიიონი;
# მკვდარშობილი ბავშვი.

## ლიტერატურა 
* Sabine Geldsetzer, Frauen auf Kreuzzügen
* Patrick Weber, Les reines de France
* The new Cambridge medieval history / 5 C. 1198 - c. 1300. by David Abulafia and Rosamond MacKitterick. The standard work of reference on the whole of Europe, east and west, during the thirteenth century. Page 654.
* The book of deeds of James I of Aragon: a translation of the medieval Catalan Llibre dels Fets by Damian J Smith and Helena Buffery. Page 139.
* Alain Erlande-Brandenburg, Le roi est mort. Étude sur les funérailles, les sépultures et les tombeaux des rois de France jusqu'à la fin du xiiie siècle. 

კატეგორია:დაბადებული 1248
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1271
კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები
კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
კატეგორია:ბარსელონის დინასტია
კატეგორია:არაგონის ინფანტები
კატეგორია:XIII საუკუნის ფრანგი ქალები
Team Silent

**Team Silent** — იაპონური კომპანია Konami-ს ერთ-ერთი განყოფილების Konami Computer Entertainment Tokyo-ს (KCET) დეველოპერული ჯგუფი, რომელიც პასუხისმგებელი იყო სერია „Silent Hill“-ის პირველი ოთხი თამაშის შემუშავებაზე, რომელსაც გამოსცემდა Konami 1999-2004 წლებში, მაშინ როდესაც, სერიის უფრო გვიანდელი თამაშები შემუშავებული იქნა სხვადასხვა ჯგუფების მიერ, მათ შორის: Climax Studios, Double Helix Games და Vatra Games.  2005 წლის აპრილში KCET გაერთიანდა Konami-ში.

## თამაშები
## რესურსები ინტერნეტში
* Team Silent — Giant Bomb

## სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები იაპონიაში
კატეგორია:Konami
კატეგორია:საილენტ ჰილი
კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
კატეგორია:გაუქმებული ვიდეო თამაშების კომპანიები
სვეტლანა იშმურატოვა

**სვეტლანა ირეკის ასული იშმურატოვა** (, ; დ. 20 აპრილი, 1972, ზლატოუსტი, რუსეთი) — რუსი ბიატლეთი. ცხოვრობს ქალაქ ჩელიაბინსკში და პროფესიით ჯარისკაცია.

2006 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე იშმურვატოვამ, ქალთა 15 კილომეტრიან ინდივიდუალურ შეჯიბრში, ოქროს მედალი მოიგო.

## ბიოგრაფია 
სვეტლანა იშმურატოვა დაიბადა ზლატოუსტში (ჩელიაბინსკში). მამამისი, ირეკ იშმურატოვი, რომელიც სათხილამურო სპორტში სპეციალისტია, მისი პირველი მწვრთნელი გახდა. თხილამურებზე სრიალის სწავლა ხუთი წლის ასაკში დაიწყო და თავისი პირველი მედალი მოიპოვა, როდესაც იგი სპორტული კოლეჯის მეოთხე კურსზე იყო. სვეტლანა კარგად სწავლობდა სკოლაში, თუმცა, მას ეს ძალიან მოსწონდა. თავდაპირველად, ის სპორტულ კარიერაზე არ ფიქრობდა, ისე, რომ სკოლის დასრულების შემდეგ სამედიცინოზე სწავლას აპირებდა. მაგრამ გადაწყვიტა არ დაეტოვებინა მშობლიური ქალაქი, განეგრძო სწავლა და ვარჯიში. სვეტლანა, ზლატოუსტში საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ, სწავლა ფიზიკური აღზრდის სახელმწიფო აკადემიაში გააგრძელა.

1991 წელს, იშმურატოვა ინდივიდუალური რბოლაში სსრკ-ის უმცროსი ჩემპიონი გახდა და ჩემპიონი უფროსთა გუნდურ რბოლაში. 90-იანი წლების შუა ხანებითვის, სვეტლანა ძლიერი პროფესიონალი სპორტსმენი გახდა და შევიდა რუსეთის ეროვნულ ნაკრებში, სადაც ყველა სახის კონკურსში აჩვენებდა სტაბილურ და დამაკმაყოფილებელ შედეგს. 1996 წელს, იგი შეცდომით დოპინგის მოხმარებაში დაადანაშაულეს და ორი წელი დისკვალიფიცირებული იყო (მოგვიანებით ოფიციალურად ბოდიში მოუხადეს). ეს გახდა მისი სათხილამურო კარიერის დასასრული.

1996 წლის შემოდგომაზე, მოსკოველი მწვრთნელი ვალენტინ ზადონსკიმ, სვეტლანას შესთავაზა თავის ქალთა ბიატლონის გუნდში ასპარეზობა. ერთ წელიწადში, სვეტლანა რუსეთის ჩემპიონი გახდა და მსოფლიო ჩემპიონატზე რამდენიმე მედალიც მოიპოვა. მიუხედავად მისი ბრწყინვალე შედეგებისა, იგი ეროვნული ოლიმპიური გუნდის შემადგენლობაში მხოლოდ იტალიაში რამდენიმე წარმატებული რბოლის შემდეგ გააწევრიანეს, ნაგანოში ოლიმპიური თამაშების დაწყებამდე. ავადმყოფობის გამო, მას 1998 წლის ზამთრის თამაშების გამოტოვება მოუწია. მაგრამ, 2002 წელს სოლტ-ლეიქ სიტიში მიმდინარე ოლიმიურ თამაშებზე, ბრინჯაოს მედალოსანი გახდა. გარდა ამისა, მას აქვს ექვსი მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული (ზაფხულისა და ზამთრის ბიატლონში) და მსოფლიო ჩემპიონატის ბევრი მედალი. სვეტლანა, ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში სტაბილურ შედეგებს აჩვენებდა და მსოფლიო თასზე მაღალ პოზიციებსაც მიაღწია (10, 7, 11, 11, 12 ადგილი).

თავის ინტერვიუებში მას არ სურს სპორტის შესახებ საუბარი. იცის გერმანული ენა და უყვარს წიგნების კითხვა თავისუფალ დროს. მისი ოცნებაა კარგი მოსიყვარულე ოჯახისა და ბავშვების ყოლა. მისი სიმაღლე 165 სმ და წონა 57 კგ შეადგენს.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1972
კატეგორია:რუსი ბიატლონისტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მოგზაური მტრედი (გვარი)

**მოგზაური მტრედი** () — ამომწყდარი ფრინველების გვარი მტრედისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — მოგზაურ მტრედს (), რომელიც ფართოდ იყო გავრცელებული ჩრდილოეთ ამერიკაში, მაგრამ ადამიანთა მიერ უდიდესი მასშტაბებით ნადირობამ, ჰაბიტატის განადგურებამ და სხვა ფაქტორებმა გამოიწვიეს მისი გადაშენება. უკანასკნელი ინდივიდი ველურ ბუნებაში მოკლეს 1901 წელს, ხოლო ტყვეობაში უკანასკნელი (მართა) დაიღუპა 1914 წლის 1 სექტემბერს ცინცინატის ზოოპარკში.

## ლიტერატურა 
* Blockstein D. E. Passenger Pigeon Ectopistes migratorius. — Philadelphia: The Birds of North America, Inc., Cornell Lab of Ornithology, 2002.
* Fuller E. The Passenger Pigeon. — Princeton and Oxford: Princeton University Press, 2014. — ISBN 978-0-691-16295-9.

*
კატეგორია:მტრედისებრნი
მოგზაური მტრედი

**მოგზაური მტრედი** () — ამომწყდარი ფრინველი მტრედისებრთა ოჯახისა. ახასიათებდათ სქესობრივი დიმორფიზმი. მამალი სხეულის სიგრძეში 39–41 სმ, ხოლო შეფერილობით რუხი იყო. ტანის ზედა ნაწილი მუქი ჰქონდა, ქვედა — შედარებით ღია, ყელი — ბრინჯაოსფერი, ფრთებზე გააჩნდა მუქი ლაქები. დედლის სხეულის სიგრძე 38–40 სმ, ფერი კი მუქი კრემისფერი იყო. გავრცელებული იყო ჩრდილოეთ ამერიკის ფოთლოვან ტყეებში, ერთ-ერთი ძირითადი საბინადრო არეალი დიდი ტბების მიმდებარე ტერიტორიები იყო. იკვებებოდნენ თესლებით, მცენარეთა ნაყოფებითა და უხერხემლოებით. ეს ფრინველები ხშირად მიგრირებდნენ სხვადასხვა ადგილებისკენ, რათა მოეძიათ საკვები, თავშესაფარი და ბუდობის ადგილები. ერთ დროს მოგზაური მტრედი ჩრდილოეთ ამერიკის ყველაზე მრავალრიცხოვანი ფრინველი იყო, რომლის პოპულაცია 3–5 მილიარდს უდრიდა. დროთა განმავლობაში მათი რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა. მოგზაურ მტრედზე ჯერ კიდევ ამერიკელი ინდიელები ნადირობდნენ. ევროპელი კოლონიზატორების დროს კიდევ უფრო გაძლიერდა ნადირობა, განსაკუთრებით — XIX საუკუნეში. მტრედის ხორცი იაფ საკვებს წარმოადგენდა, რის გამოც ნადირობა რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში საგანგაშო მასშტაბებით მიმდინარეობდა. სხვა ფაქტორებმა, როგორიცაა მსხვილი მობუდარი კოლონიების შემცირება, ტყეების ხშირი ჩეხვა ანუ ბუნებრივი ჰაბიტატის განადგურება, დიდი გავლენა მოახდინა სახეობის რაოდენობის შემცირებასა და საბოლოოდ — გადაშენებაზე. 1800–1870 წლებში პოპულაცია ნელა მცირდებოდა, სწრაფი შემცირება 1870–1890 წლებში მიმდინარეობდა. ითვლება, რომ ველურ ბუნებაში უკანასკნელი ინდივიდი მოკლული იქნა 1901 წელს. XX საუკუნის დასაწყისში მოიპოვეს უკანასკნელ წარმომადგენელთა ფოტოსურათები სამი საკონტროლო ჯგუფის მიერ. 1914 წლის 1 სექტემბერს დაიღუპა მართა — მოგზაური მტრედის უკანასკნელი წარმომადგენელი. ამ სახეობის განადგურება ანთროპოგენური გადაშენების ნათელი მაგალითია.

## ლიტერატურა 
* Blockstein D. E. Passenger Pigeon Ectopistes migratorius. — Philadelphia: The Birds of North America, Inc., Cornell Lab of Ornithology, 2002.
* Fuller E. The Passenger Pigeon. — Princeton and Oxford: Princeton University Press, 2014. — ISBN 978-0-691-16295-9.
* Charles C. Mann. 1491: New Revelations of the Americas Before Columbus. — New York: The Artificial Wilderness, 2005. — ISBN 1-4000-4006-X.

კატეგორია:მოგზაური მტრედი
კატეგორია:გადაშენებული ფრინველები
პუშკინის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

**პუშკინის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია** () —   მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგის ქალაქ პუშკინში, ქალაქის ისტორიულ გარეუბანში სოფიაში. ტაძარი მიწერილია სოფიას ტაძარზე. ეკლესია მდებარეობს ყაზანს სასაფლაოს ცენტრში. ეკლესიის სიგრძეა - 19 მეტრი, ხოლო სიმაღლე ჯვრის ჩათვლით - 23,11 მეტრი. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
ეკლესია და სამრეკლო ააგეს ეკატერინე II-ის ბრძანებით, როგორც მისი ახალგაზრდა ფავორიტის ალექსანდრე ლანსკოის მავზოლეუმი. ეკლესია ააგეს ჯოვანი კვარნეგის პროექტის მიხედვით.

ეკლესიის მშენებლობას საფუძველი ჩაუყარეს 1785 წლის 6 ოქტომბერს, ხოლო აკურთხეს 1790 წლის 19 მარტს. ეზოს დასავლეთ ნაწილში, ეკლესიის პირდაპირ ააგეს ორსართულიანი სამრეკლო. 

თავდაპირველად ტაძარს არ ჰყავდა თავისი ღვთისმსახური და 1785-1860 წლებში მიწერილი იყო სხვადასხვა ტაძრებზე და ეკლესიებზე. 1860 წლიდან ეკლესიას საკუთარი შტატი აქვს. 

ტაძარში ღვთისმსახურება მიმდინარეობდა 1924 წლამდე. 1930 წლის 31 ოქტომბერს ლენინგრადის საოლქო აღმასკომის დადგენილებით ეკლესია დახურეს. კანკელი დაშალეს, საფლავის ქვები კი გადაიტანეს მუზეუმში. 

ეკლესიის შენობა გადასცეს სოფლის მეურნეობის სახელოსნო შრომით კოლონიას თესლოვანი მასალების შესანახად. მეორე მსოფლიო ომის დროს ლენინგრადის ოკუპაციის პერიოდში გამოიყენებოდა ბომბსაწინააღმდეგო თავშესაფრად. 

1948 წლის დეკემბრიდან 1950 წლის ივლისამდე პუშკინის მრევლმა არაერთხელ  მოითხოვა ტაძრის გახსნა, მაგრამ ყოველ თხოვნაზე უარს ეუბნებოდნენ.

1967 წელს დაგეგმეს ეკლესიის აღდგენა, რომელიც ეძღვნებოდა ჯაკომო კვარნეგის დაბადების 150 წლისთავს, მაგრამ ეს ჩანაფიქრი არ განხრციელებულა.

1973 წელს რაიონული აღმასკომის კომუნალურმა განყოფილებამ გადაწყვიტა ეკლესიის დანგრევა, მაგრამ ესეც ვერ განახორციელეს. 

1995 წელს 20 მარტს ყაზანის ეკლესია შეიტანეს არქიტექტურის ძეგლების სიაში, ხოლო 11 აპრილს ეკლესია დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას და მიაწერეს წმინდა სოფიას სახელობის ტაძარს. დაიწყო ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები.2010 წელს ტაძარში აღსდგა ღვთისმსახურება. 2011 წელს დასრულდა შიდა კედლების რეკონსტრუქციის სამუშაოები.

## ლიტერატურა 
*Вильчковский С. Н. Царское Село:. — Репринт. воспроизведение изд. 1911 г. — СПб.: Рекл.-изд. предприятие "Титул-СПб.", 1992.
*Ласточкин С. Я., Рубежанский Ю. Ф. Царское Село - резиденция российских монархов: Архит. и воен.-ист. очерк. — 2-е изд., доп. и перераб. — СПб.: Тип. "Правда", 2000. — ISBN 5-85991-043-6.
*Мещанинов М. Ю. Храмы Царского Села, Павловска и их ближайших окрестностей: Краткий исторический справочник. — 2-е изд., испр. и доп. — СПб.: Genio Loci, 2007. — С. 225—235, 516—518. — ISBN 5-9900655-3-1.

## რესურსები ინტერნეტში
* Народный каталог православной архитектуры
* Сайт «Русские церкви»

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
მიშა არობელიძე

**მიშა არობელიძე** (დ. 21 ნოემბერი, 1989, ოზურგეთი) — ქართველი ფოტოგრაფი და მსახიობი. მისი სამსახიობო დებიუტი 2010 წელს „გოგონა გარეუბნიდან“ დაიწყო. ცნობილი გახდა ფილმში „დავიწყებული მეფე“ გადაღებით. 2011 წელს მუშაობდა ფილმში 247 გრადუსი ფარენჰაიტით როგორც იანის დუბლიორი.

## ფილმოგრაფია 
;გადაღებულია
* 2010: გოგონა გარეუბნიდან ( სტუდენტი გოგა)  რეჟ. დავით გოგიჩაიშვილი
*2011:  247 გრადუსი ფარენჰაიტით (2011)﻿  ( იანის დუბლი  —დუბლიორი მსახიობი)   რეჟისორები  ლევან ბახია და ბექა ჯგუბურია
*2013: დავიწყებული მეფე  ﻿   (საბჭოთა ჯარისკაცი#2)   რეჟ. ნიკოლოზ ხომასურიძე 
;გადაღებული აქვს ფილმები
*2014:  რამდენიმე საათი ლონდონში (მოკლემეტრაჟიანი)   — იდეის ავტორი, რეჟისორი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  21 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1989
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი ფოტოგრაფები
კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები
მართა (მოგზაური მტრედი)

**მართა** (; დ. დაახლ. 1885 — გ. 1 სექტემბერი, 1914, ცინცინატი, ოჰაიოს შტატი, აშშ) — უკანასკნელი ცოცხალი მოგზაური მტრედი (). სახელი ეწოდა ჯორჯ ვაშინგტონის მეუღლის — მართა ვაშინგტონის პატივსაცემად. ცხოვრობდა ცინცინატის ზოოპარკში. დაიღუპა 29 წლის ასაკში. სიკვდილის შემდეგ მისი ნეშტი გაყინეს და გადასცეს ვაშინგტონის სმითსონის ინსტიტუტს, სადაც ჩასვეს ვიტრინაში. იგი ახლაც სმითსონის ინსტიტუტშია, მაგრამ მისი ხილვა დამთვალიერებლებისთვის შეუძლებელია. ზოოპარკის ტერიტორიაზე დადგეს უკანასკნელი მოგზაური მტრედის ქანდაკება. ამერიკელმა მომღერალმა ჯონ ჰერალდმა დაწერა სიმღერა სათაურით „*Martha (Last of the Passenger Pigeons)*“ [„მართა (უკანასკნელი მოგზაური მტრედი)“].

## ლიტერატურა 
* Dietmar Roberg: Martha, die letzte Wandertaube. Verlag der Autoren, Frankfurt am Main 1980, ISBN 3-88661-021-7.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:მოგზაური მტრედი
ალკუნი

**ალკუნი** () — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს 7 (ან 15–17) სახეობას. მცირე ზომის კაშკაშა ფერის ფრინველები არიან. ახასიათებთ სწორი მახვილი ნისკარტი და მოკლე კუდი. ბინადრობენ წყალსატევებთან ახლოს. იკვებებიან თევზით, კიბოსნაირებითა და წყლის მწერებით. გავრცელებულნი არიან აფრიკაში, ევროპაში, სამხრეთ აზიაში, ავსტრალიაში, ახალ გვინეასა და სოლომონის კუნძულებზე. საქართველოში გვხვდება ცისფერი ალკუნი (იგივე ჩვეულებრივი ალკუნი).

## სახეობები 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## ლიტერატურა 
* Fry, C. Hilary; Fry, Kathie; Harris, Alan (1992). Kingfishers, Bee-eaters, and Rollers. London: Christopher Helm. ISBN 978-0-7136-8028-7.

## სქოლიო 
*
კატეგორია:ალკუნისებრნი