უოლისი და ფუტუნა

**უოლისი და ფუტუნა** () — საფრანგეთის ზღვისიქითა გაერთიანების კუნძულები სამხრეთ წყნარ ოკეანეში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ტუვალუს, აღმოსავლეთით სამოას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტონგას, ხოლო სამხრეთით ფიჯის ტერიტორიულ წყლებს. ტერიტორიის განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა — დაახლოებით 266 000 კმ²-ია. უოლისი და ფუტუნა მოიცავს სამ დიდ (უვეა, ფუტუნა, ალოფი) და 22 მცირე კუნძულს. დასახლებულია მხოლოდ უვეა და ფუტუნა. ამ ტერიტორიის ფართობი დაახლოებით შეადგენს 274 კმ²-ს, აქ ცხოვრობს 12 197 ადამიანი (2013 აღწერით, მათში შედის კუნძულების დროებითი მოსახლეობა). უოლისი და ფუტუნას ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მატა-უტუ.

## დასახელება 
უოლისის კუნძულებს სახელი დაარქვეს ინგლისელი ზღვაოსნის სამუელ უოლისის პატივსაცემად, რომელიც ეწვია კუნძულებს (ევროპელთაგან პირველი) თავისი მსოფლიოს გარშემო ცურვისას 1766—1768 წლებში. მათი პოლინეზიური სახელია — უვეა — თარგმანი უოლისური ენიდან ნიშნავს «შორეული კუნძული». სავარაუდოდ, კუნძულებმა მიიღეს ასეთი დასახელება ტონგელი კოლონიზატორებისგან, რომელთათვისაც კუნძული მდებარეობდა საკმაოდ შორს.

ჰორნის (ფუტუნას) კუნძულებმა სახელი მიიღეს იქვე სანაპიროზე გაზრდილი ხეების () ადგილობრივი დასახელებისგან — ფუტუ. ამ კუნძულების სხვა გავრცელებული სახელი — ჰორნი — კუნძულებს დაარქვეს ნიდერლანდელმა ზღვაოსნებმა იაკობ ლემერმა და უილიამ სჰაუტენმა თავიანთი მშობლიური ქალაქის ჰოორნის პატივსაცემად.

## ფიზიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება 
### გეოგრაფიული მდებარეობა და რელიეფი 
thumb|300px|უოლისი და ფუტუნას კუნძულების რუკა
უოლისი და ფუტუნას კუნძულები მდებარეობენ წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში და შედგება ორი კუნძულოვანი ჯგუფისაგან, რომელთა შორის მანძილია 230 კმ (უოლისი — ; ჰორნი (ფუტუნა) — ). ყველაზე ახლოს მყოფი არქიპელაგებია — ტონგა სამხრეთ-აღმოსავლეთით (400 კმ-ში უვეადან), სამოა აღმოსავლეთით (370 კმ უვეადან) და ფიჯი სამხრეთ-დასავლეთით (280 კმ-ში ფუტუნადან). კუნძულების საერთო ფართობია — 274 კმ² (სხვა წყაროებში კუნძულების საერთო ფართობი მითითებულია ინტერვალში 210—274 კმ²).

უოლისის ჯგუფი შედგება შედარებით დიდი უვეას (ფართობი 77,9 კმ².

გორაკები უვეას კუნძულის ცენტრში და სამხრეთში (ლოკა, აფაფა, ლულუ ლუო, ჰოლო, ჰოლოგა, ატალიკა და სხვები) წარმოქმნილია ჩამქრალი ვულკანის კრატერის კონუსებით. დღე-ღამის განმავლობაში აღინიშნება ორი მთლიანი მიქცევა და მოქცევა, ალოფის ფართობია — 32 კმ². ორივე მაღალი ვულკანური კუნძულებია. ყველაზე მაღალი წერტილებია — მთა პუკე () 524 მ), ამ კუნძულებზე რეგულარულად ხდება მიწისძვრები. ყველაზე ძლიერ დარეგისტრირებულ მიწისძვრას ჰქონდა სიმძლავრე 6,5 ბალი რიხტერის სკალით და მოხდა 1993 წლის 13 მარტს). ბოლო მიწისძვრა მოხდა 2009 წლის 29 სექტემბერს. უოლისის კუნძულებზე დარეგისტრირებულია ბიძგები 5,2 ბალის სიმძლავრით (ფუტუნაზე ბიძგები არ იგრძნობოდა). მსხვერპლი და ნგრევები არ ყოფილა. უოლისის კუნძულების ლავები მიეკუთვნება ცენტრალურ-წყნარი ოკეანის ვულკანების ტუტე ლავების ჯგუფს.

უვეას კუნძული წარმოიქმნა 19 ვულკანური კრატერის ლავების ნაკადების გაერთიანებით. ორი ახალგაზრდა ლავების ნაკადის გამოკლებით, რომლებიც მხოლოდ ნიადაგითაა დაფარული, კუნძულის დიდი ნაწილი შედგება პლეისტოცენის შუა პერიოდის ლავის ნაკადებით. შუალედური ასაკის ლავები არ არის აღმოჩენილი.

### ჰიდროლოგია და ნიადაგი 
უვეას კუნძულზე ჰიდროგრაფიული ქსელი ცუდადაა განვითარებული. კუნძულზე არის ადგილობრივი მასშტაბით 7 მსხვილი ტბა (ლანო, ლალოლალო, ლანუმაჰა, ლანუტავაკე, ლანუტოლი, კიკილა, ალოფივაი). ისინი ყველა, ლანუტოლის გარდა, მტკნარია და ავსებენ ჩამქრალი ვულკანების კრატერებს (კიკილას გარდა). ყველაზე დიდი ტბაა — კიკილა (17,9 ჰა. უოლისის კუნძულებზე წლიური ნალექები 2500—3000 მმ-ია (80 % ტენიანობა) და დაახლოებით 4000 მმ — ფუტუნაზე. ყველაზე დიდი ნალექების რაოდენობა მოდის ნოემბრიდან აპრილის ჩათვლით. ამ პერიოდში ქრიან სუსტი ქარები, მაგრამ ასევე შესაძლებელია ქარიშხლების წარმოშობაც. 1970 წლიდან კუნძულებს თავს დაატყდა 12 ქარიშხალი, რომელთაგან ყველაზე ძლიერს («რაჯა», 1986 წლის დეკემბერი.

ტენიანი ტყეები საშუალო სიმაღლისაა. ზემო იარუსი იშვიათად აჭარბებს 20 მეტრს, ხის ღეროს დიამეტრი 80 სმ-ზე ნაკლებია. ხის სახეობები გადანაწილებულია არათანაბრად. ის დამოკიდებულია ნიადაგის ტიპზე — კირქვიანია ის თუ არა. სულ კუნძულის ტენიან ტყეებში გვხვდება მცენარეულობის 50 სახეობა, მათ შორის 3 ენდემური (, , ).

სახმელეთო ფაუნა ღარიბია. შინაური ცხოველების გარდა (კატები, ძაღლები, ღორები, ქათმები), კუნძულებზე რეგისტრირებულია 37 ფრინველების სახეობა (მათ შორის ლაინასებრნი, მტრედები, ნიჩაბფეხიანები, ფრეგატისებრნი), რომლებიდანაც 27 მუდამ ბუდობს კუნძულებზე. ტერიტორია არის მფრინავი მელას — ცნობილი როგორც *მდინარე* ადგილობრივი ნაირსახეობის სამშობლო და სცინკისებური ოჯახის, ემოიას ჯიშის ხვლიკების სამი სახეობა: პოლინეზიური ემოია (*Emoia adspersa*), მწვანე-ცისფერი ემოია (*Emoia cyanura*) და ტონგას ემოია (*Emoia tongana*). ფუტუნას ენდემებია თეთრი ალკუნა, პოლინეზიური (*Lalage*), ხოლო იშვიათი თუთიყუში () გვხვდება ალოფიზე. კუნძულების ტერიტორიაზე ასევე გვხვდება რამდენიმე გარეული ძაღლების ხროვა. ბაღები ზოგჯერ ზიანდება მოლუსკებით. ბევრია მწერები, განსაკუთრებით კოღოები (რომლებსაც შეუძლიათ იყვნენ დენგეს ციებ-ცხელების გადამდებნი. 1565 წელს დაარსებული, ალოს სამეფო (Alo; ზოგიერთ წყაროში Tuʻa) გახდა პირველი ფუტუნას სამეფო. პირველი მეფე იყო ფაკაველიკელე. მოგვიანებით, 1784 წელს, დაარსდა სიგავეს სამეფო, რომლის პირველი მეფე გახდა ტუიკამეა. 1791 წელს აქ შემოვიდა გემ «პანდორა»ს ინგლისელი კაპიტანი ედვარდ ედვარდსი, რომელიც ეძებდა აჯანყებულთა გემ «ბაუნტის» და კანონიზირებული იქნა 1954 წლის 12 ივნისს (გამოცხადდა ოკეანეთის წმინდა მფარველად).

1842 წლის 5 აპრილს, ადგილობრივი მოსახლეობის ნაწილის ამბოხის შემდეგ, მისიონერებმა სთხოვეს მფარველობა საფრანგეთს. უოლისი და ფუტუნა 1842 წლის ნოემბერში, ცალკე, გამოცხადდა როგორც «თავისუფლები და დამოუკიდებლები საფრანგეთის დაცვის ქვეშ» და ხელი მოეწერა ხელშეკრულებებს მეგობრობის შესახებ. 1886 წლის 19 ნოემბერს უოლისის დედოფალმა ამელიამ ხელი მოაწერა ხელშეკრულებას, რის შედეგადაც ოფიციალურად დამყარდა საფრანგეთის პროტექტორატი. სიგავეს და ალოს მეფეებმა იოავ მანუა მუსულანუმ და ალიასეგიმ ფუტუნას და ალოფის კუნძულებიდან 1887 წლის 29 სექტემბერს ასევე ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას საფრანგეთთან პროტექტორატზე. გაერთიანებული პროტექტორატი «უოლისის და ფუტუნას კუნძულებთან» დამყარდა 1888 წლის 5 მარტს კოლონიების მინისტრის გადაწყვეტილებით.

1917 წელს სამი ტრადიციული ტერიტორია, რომელიც იმყოფებოდა ადგილობრივი ბელადების ქვეშევრდომობის ქვეშ ანექსირებული იქნა საფრანგეთის მიერ, და გარდაიქმნა უოლისის და ფუტუნას კოლონიად, რომელიც იმყოფებოდა ახალი კალედონიის კოლონიის შემადგენლობაში. 1928 წელს კუნძულებზე გამოჩნდა პირველი ავტომობილი (ეს იყო პატარა სატვირთო მანქანა «Ford Motor Company»-ის მარკით ჯარისკაცი, რომლებმაც თავიანთ შემდეგ დატოვეს თანამედროვე ინფრასტრუქტურა.

1959 წლის 27 დეკემბრის რეფერენდუმზე 94,4 % ამომრჩეველმა (4307-მა 4564-დან. იმავე დოკუმენტის 2-ე თავი. მთავრობის მეთაურია ტერიტორიული ასამბლეის პრეზიდენტი. 2007 წლის 11 დეკემბერიდან მის მოვალეობას ასრულებს სიგავას მკვიდრი ვიქტორ ბრიალი) და ერთ დეპუტატს საფრანგეთის ეროვნულ ასამბლეაში (მანდატი 2007—2012 წლებში ეკუთვნის საფრანგეთის სოციალისტური პარტიის თავმჯდომარეს ალბერ ლიკუვალუს)

### სასამართლო ხელისუფლება 
სამართალის საკითხები წყდება ფრანგული კანონების შესაბამისად პირველი ინსტანციის სასამართლოს მიერ მატა-უტუში. მაგრამ სამი ტრადიციულ მეფეს აქვთ უფლება მართლმსაჯულება განახორციელოს «ჩვეულებრივი სამართლის» თანახმად (ეს არ ეხება სისხლის სამართლის საქმეებს). სააპელაციო სასამართლო მდებარეობს ნუმეაში, (ახალი კალედონია). ტერიტორიისათვის დამახასიათებელია საკმაოდ დაბალი დამნაშავეობის დონე. 2006 წლის პირველ ნახევარში მოხდა 64 სამართალდარღვევა.

### პოლიტიკური პარტიები 
ზოგიერთ ფრანგულ პოლიტიკურ პარტიებთან ერთად (კავშირი სახალხო მოძრაობისათვის — ბოლო არჩევნებში ტერიტორიულ ასამბლეაში მიიღო 12 ადგილი, საფრანგეთის სოციალისტური პარტია — ბოლო არჩევნებში ტერიტორიულ ასამბლეაში მიიღო 8 ადგილი. ახალი მეფე ჯერ არ არჩეულა. პრემიერ-მინისტრის (*Tiafoi*) ფუნქციებს 2008 წლიდან ასრულებს ატონიო ტუისეკა. კუნძულების ზოგიერთი მაცხოვრებელი იყენებს ჯარში სამსახურს საფრანგეთში ემიგრაციისათვის. მაგალითად, ჯონ ბაბინი 2003 წლის 1 აგვისტოს გახდა პირველი უვეანელი საფრანგეთის არმიის კაპიტანი (მსახურობდა ელზასში).

### საერთაშორისო ურთიერთობები 
უოლისი და ფუტუნა არის წყნარი ოკეანის თანამეგობრობის სამდივნოს (1947 წლიდან), წყნარი ოკეანის ბუნების დაცვის რეგიონალური პროგრამების წევრი და წყნარი ოკეანის კუნძულების ფორუმის (2006 წლიდან) მეთვალყურე.

## ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობა 
უოლისი და ფუტუნა შედგება სამი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ოლქისგან, რომლებიც ემთხვევა ისტორიული სამეფოების საზღვრებს, მათ შორის ყველაზე დიდია — უვეა, რომელიც თავის მხრივ შედგება სამი რაიონისაგან.

კუნძულ ფუტუნაზე საზღვრების დიდი ნაწილი ალოსა და სიგავს შორის გადის მდინარე ვაინიფაოზე. უვეას ტერიტორიული ოლქის რაიონთა სახელები გადაღებულია ტონგელებიდან და თარგმანში ნიშნავს: ჰაჰაკე — აღმოსავლეთი ან მზის ამოსვლა; ჰიჰიფო — დასავლეთი ან მზის ჩასვლა; მუა — კუნძულის წინა ნაწილი (იმის გამო, რომ კუნძულთან ერთადერთი საზღვაო მისასვლელი მდებარეობს სამხრეთით, პირველად ჩვენ დავინახავთ მუას რაიონს).

## მოსახლეობა 
### რაოდენობა და განლაგება 
2008 წლის აღწერის მიხედვით უოლისის და ფუტუნას ტერიტორიის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 13 445 ადამიანს. 2003 წელს ეს ციფრი შეადგენდა 14 944 ადამიანს. აღწერებს შორის მონაკვეთში მოსახლეობის რიცხვი შემცირდა 1499 ადამიანით ანუ თითქმის 10 %-ით. მოსახლეობის რიცხვის შემცირება 1969 წლის შემდეგ პირველად დაფიქსირდა, როდესაც ჩატარდა პირველი აღწერა. მოსახლეობა ფუტუნას კუნძულზე მცირდება უფრო სწრაფად (განსაკუთრებით სიგავის ოლქში, სადაც დანაკარგმა შეადგინა 15,8 %), ვიდრე უვეაზე უოლისის და ფუტუნას მოსახლეობა არ შემცირდება და 2050 წლისათვის მიაღწევს 15 100 ადამიანს.

მოსახლეობის დაახლოებით მესამედი ცხოვრობს კუნძულ ფუტუნაზე და ორი მესამედი — უვეაზე (ასეთი დაყოფა შენარჩუნებულია 1969 წლიდან). კუნძულ ალოფიზე, ბოლო აღწერის თანახმად. მასზე ასევე ლაპარაკობენ ფიჯიში, ახალ კალედონიაში და ვანუატუში. ენის მდგომარეობა შიდა პოლინეზიურ ჯგუფში დიდი ხნის განმავლობაში დისკუსიური იყო (ტონგური ენის ნაწილობრივი გავლენისაგან). დღეისათვის მიღებულია, რომ ის მიეკუთვნება ბირთვულ-პოლინეზიურ ქვეჯგუფს. ენაში არსებობს 12 თანხმოვანი და 5 ხმოვანი, რომლებიც შეიძლება იყოს გრძელი და მოკლე. ევროპელებთან კონტაქტის შემდეგ ლექსიკა გამდიდრდა ინგლისურიდან, ფრანგულიდან და ლათინურიდან შემოსული სიტყვებით. პირველი უვეურ-ფრანგული ლექსიკონის ავტორი გახდა მარიას საზოგადოების პირველი მისიონერი (გამოქვეყნდა მხოლოდ 1932 წელს). ყოფაცხოვრებაში უვეელები ლაპარაკობენ მხოლოდ უვეურ ენაზე, ევროპელებთან საუბრისას კი გადადიან ფრანგულ ენაზე.

ფუტუნაურ ენაზე ლაპარაკობს მოსახლეობის 24 % (3600 ადამიანი). ხშირად ამ ენას უწოდებენ აღმოსავლეთ-ფუტუნაურს, რომ განასხვაონ დასავლეთ-ფუტუნაურისგან, რომელზეც ლაპარაკობენ კუნძულ ფუტუნაზე და ეკუთვნის ვანუატუს. ამ ენაზე ასევე საუბრობენ ახალ კალედონიაში. ენა მიეკუთვნება ბირთვულ-პოლინეზიური ქვეჯგუფის პოლინეზიურ ენათა ჯგუფს. ენის ფონოლოგია უბრალოა: 11 თანხმოვანი და 5 ხმოვანი, რომლებიც შეიძლება იყოს გრძელი და მოკლე. სამაგიეროდ სინტაქსისი საკმაოდ რთულია. პირველი ფუტუნაურ-ფრანგული ლექსიკონის ავტორი გახდა მისიონერი იზიდორ გრეზელი (გამოიცა 1878 წელს. სხდომები ყველა სასოფლო საბჭოზე იმართება მხოლოდ ფუტუნაურ ენაზე.

სულ უფრო მეტად ფართოვდება ინგლისური ენის გავლენა, რომელსაც ასწავლიან სკოლებში. დღეისათვის მას ფლობს მოსახლეობის დაახლოებით 14 %.

### რელიგია 
მოსახლეობის 2003 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის 99 % კათოლიკეა, ტრადიციული კერპთაყვანისცემლური აღმსარებლობის მიმდევარია სულ 1 %. თითოეულ სოფელში არის კათოლიკური ეკლესია. მაგრამ ის მოსახლეობაც კი, რომელიც საკუთარ თავს თვლის კათოლიკედ, ასრულებს ზოგიერთ ადგილობრივ კერპთაყვანისცემლურ რიტუალებს. ევროპელების მოსვლამდე ადგილობრივ მოსახლეობას სწამდა ზებუნებრივი ძალებისა. ყველაზე უფრო თაყვანს სცემდნენ: ტაგალოას — ზეცის ღმერთს; მაფუიკეს — მას, ვინც კუნძულზე მოიტანა ცეცხლი; ნახევარღმერთებს სინას და მაუის; წინაპრების და ცხოველების სულებს, როგორებიცაა ფეკე (რვაფეხა), ფონუ (კუ), ტაფოლოაა (ვეშაპი). კუნძულებზე რელიგიის მსახურები არიან როგორც ევროპელები, ასევე ადგილობრივი მაცხოვრებლები. სასულიერო თანრიგის მისაღებად უვეელები და ფუტუნაელები სწავლობენ წყნარი ოკეანის თეოლოგიურ კოლეჯში ფიჯიზე.

## ეკონომიკა 
### საერთო დახასიათება 
ტერიტორიის ეკონომიკა ძირითადად რჩება ტრადიციული და საკმაოდ მცირედ მონეტარიზილებულია. წარმოებული პროდუქციის დიდი ნაწილი მოიხმარება კუნძულზევე, ხოლო ექსპორტი შეზღუდულია. ეკონომის მთავარი დარგია — სოფლის მეურნეობა, რომლებიც წარმოდგენილია ძირითადად მეღორეობით და მეფრინველეობით (წიწილები და კვერცხები). მეთევზეობა, რომლის განვითარებასაც ტერიტორიის ხელისუფლება დიდ ყურადღებას უთმობს, ჯერ კიდევ იმ დონეზე არაა განვითარებული, რომ დააკმაყოფილოს ადგილობრივი მოთხოვნები. თუმცა ახლო პერსპექტივაში იგეგმება ამ დარგის ზრდა და მეთევზეობის პორტის მშენებლობა. მიმდინარეობს ტყეების აღდგენა, რომლებიც საკმაოდ გაიჩეხა ჯერ კიდევ უახლოეს წარსულში და შესაძლებელი გახდება უახლოეს მომავალში ხე-ტყის მასალის დამზადება.

### სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა 
სოფლის მეურნეობას და მეცხოველეობას პირველი ადგილი უკავია პრაქტიკულად კუნძულის ყველა მოსახლისთვის. სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები ძირითადად განკუთვნილია ადგილობრივი მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად  და თითქმის არასდროს არ ხვდება ბაზარზე. მიწადმოქმედების ტრადიციული რეჟიმი, რომელიც დაფუძნებულია თითოეული ოჯახის მიწის ნაკვეთის განუყოფლობაზე, მიწის, რომელიც არავისზე არ გაიცემა — მიწების ექსპლოატაციის მთავარი დამახასიათებელი ნიშანია. ოჯახის თითოეულ წევრს შეუძლია ისარგებლოს საოჯახო  მეურნეობის ნებისმიერი ქონებით. შედეგად ტერიტორიის სოფლის მეურნეობა საკმაოდ ღარიბია. პირველი სასოფლო-სამეურნეო ინვენტარიზაციის თანახმად.

#### საკვები კულტურები 
საკვები კულტურებით დაკავებულია კუნძულების ფართობის 6,7 % (950 ჰა).

ღორების მოშენება აკმაყოფილებს ადგილობრივ სპეციფიკურ მოთხოვნებს (ტრადიციული მსხვერპლთშეწირვა და ოჯახური დღესასწაულები). ამიტომ პრაქტიკულად თითოეული ოჯახს ჰყავს რამდენიმე ღორი. 2001 წლის სასოფლო-სამეურნეო აღწერის თანახმად, ღორების 71 %-ს წონით 25 კგ-ზე მეტი იყენებენ მსხვერპლთშეწირვისთვის, ხოლო ღორების 53 %-ს წონით 25 კგ-ზე ნაკლები — იყენებენ თვითონ მეპატრონეები). არსებობს 2 მსხვილი ადგილობრივი მეურნეობა (ერთი უვეაზე და ერთი ფუტუნაზე). წარმოების მოცულობა შეადგენს 10 ტონა/წელიწადში და მოთხოვნილება ამ პროდუქციაზე დიდია.

2007 წელს ამ ორი მეურნეობის 2500 ქათამმა დადო 250 დუჟინი კვერცხი დღეში, ანუ დაახლოებით 1 მილიონი კვერცხი წელიწადში (50 ტონა). მან გადაფარა ადგილობრივი მოთხოვნილებები 60 %-ით. 33 ტონა კვერცხი იყო იმპორტირებული) ძირითადად ხმარობენ თევზსაჭერ ბადეს, ასევე წყალქვეშა ნადირობის იარაღს. თევზჭერა ხდება ნავების კიდეებიდან და ძრავიანი ნავებიდან. ამასთან ერთად მხოლოდ მათი 20 % გადიან ზღვაში კვირაში ორჯერ და უფრო მეტად. საერთო ჭერა შეფასებულია 600—800 ტონით წელიწადში და მთლიანად ხმარდება კუნძულების მოსახლეობას. 2007-2011 წლების განვითარების პროგრამაში გათვალისწინებულია პატარა საწარმოების შეიარაღება გაყინული ზღვის პროდუქტების წარმოებისათვის, ტრანსპორტირებისათვის და გაყიდვისათვის.

ასევე მთავარი დარგია მოლუსკ ტროხუსის () მოპოვება, რომელსაც იყენებენ ღილების დასამზადებლად. ეს ერთ-ერთი დარგია საექსპორტო ეკონომიკური საქმიანობისთვის (აწვდიან იტალიაში. კუნძულებზე სულ ვაჭრობაში დაკავებულია 281 ადამიანი 125 საწარმოში) გახსნა. განსაკუთრებით სწრაფად იზრდება მოთხოვნილება სატრანსპორტო საშუალებებზე.

### ტურიზმი 
ტერიტორიაზე ტურიზმის საქმიანობა ჯერ კიდევ მცირედ არის განვითარებული. ეს დაკავშირებულია, უპირველეს ყოვლისა, უოლისის და ფუტუნას კუნძულების იზოლირებულობას, ასევე კუნძულებზე საგარეო ინვესტიციების არ არსებობასთან და საბანკო კრედიტებთან შეზღუდულ ურთიერთობაში სამივე კომპანია იყენებს ერთადერთ გემს — *Southern Pasifika*, რომელსაც შეუძლია ბორტზე დაიტიოს 512 კონტეინერი (შედის კუნძულებზე ყოველ 24 დღეში). იშვიათი გამონაკლისის გარდა, ყველა გემი, რომლებიც შედიან უოლისის კუნძულებზე, ასევე მიდიან ფუტუნას კუნძულზეც.

**საჰაერო ტრანსპორტი**. კუნძულების იზოლირების გამო დიდი მნიშვნელობა აქვს საჰაერო ტრანსპორტს. როგორც შიდა, ასევე გარე ავიაგადაფრენებს ახორციელებს ერთი კომპანია — *Air Calédonie International* (Aircalin). ტერიტორიას ემსახურება ერთადერთი საერთაშორისო აეროპორტი — ჰიჰიფო — რომელიც მდებარეობს კუნძულ უვეას ჩრდილოეთში. ასაფრენ-დასაფრენი ზოლის სიგრძეს შეუძლია მიიღოს ისეთი თვითმფრინავები, როგორიცაა Airbus A320. ფუტუნას კუნძულზე არის ადგილობრივი დანიშნულების აეროპორტი — ველეს კონცხზე, რომელსაც გააჩნია გრუნტიანი ასაფრენ-დასაფრენი ზოლი სიგრძით 1100 მ.

### კავშირგაბმულობა 
უოლისის და ფუტუნას კუნძულების ტერიტორიაზე ფუნქციონირებს საფოსტო სახელმწიფო კომპანია და სატელეკომუნიკაციო სამსახური (SPT). საფოსტო კომპანია უზრუნველყოფს ფოსტის მიტანას კუნძულებზე, უშვებს მცირე რაოდენობით მარკებს, ემსახურება სატელეფონო კავშირს და ინტერნეტს. მთავარი საფოსტო განყოფილება მდებარეობს მატა-უტუში. უვეაზე არის კიდევ 2 განყოფილება მუას და ჰიჰიფოს ოლქებში. კუნძულ ფუტუნაზე საფოსტო განყოფილება არსებობს მხოლოდ ლეავაში.
თავიდან კუნძულებთან საფოსტო კავშირი ხდებოდა ახალი ჰებრიდის კუნძულებიდან ან ახალი კალედონიიდან, მაგრამ ჰქონდა არარეგულარული ხასიათი და დამოკიდებული იყო კუნძულებზე გემების შემოსვლის სიხშირეზე. რეგულარული საფოსტო კავშირი ჩამოყალიბდა მხოლოდ 1935 წელს საფოსტო გემებით, რომელიც უოლისის და ფუტუნას კუნძულებს აკავშირებდა სიდნეისთან პორტ-ვილას (დღეს ვანუატუ) და ნუმეას გავლით.

1986 წელს დაიწყო მაუწყებლობა ადგილობრივმა ტელეარხმა RFO Wallis et Futuna (2010 წლიდან Wallis et Futuna 1re Radio Télé Internet) მატა-უტუს სტუდიიდან (თავდაპირველად მხოლოდ უოლისზე, ხოლო 1994 წლიდან ფუტუნაზე). თავიდან მაუწყებლობის დიდი ნაწილი მოდიოდა მეტროპოლიის სატელევიზიო არხების პროგრამებზე (France Télévisions, TF1 и Arte), რომლის ტრანსლიაციაც ხდებოდა თანამგზავრების მეშვეობით. დღეისათვის საეთერო დროის არა ნაკლებ 25 % მოდის ადგილობრივი წარმოების პროგრამებზე ფრანგულ, უვეანურ და ფუტუნაურ ენებზე, რომლებშიც ასახულია კუნძულების და მათი რეგიონების მოსახლეობის რეალური ცხოვრება. ყველაზე დიდი აუდიტორია ჰყავს საღამოს ოცდაათწუთიან ახალ ამბებს 19:00 საათზე *JT Wallis et Futuna* ფრანგულ ენაზე და ამინდის პროგნოზის შემდეგ 19:15 საათზე უვეანურ ენაზე, ასევე შაბათის გადაცემა სტუდიაში მოწვეული სტუმრით *L’invité de la semaine* 19:15 საათიდან 19:45 საათამდე. სამაუწყებლო პროგრამაშია ასევე ყოველდღიური დილის რეტრანსლიაცია არხებისა Nouvelle-Calédonie 1re (ახალი კალედონიიდან) და Polynésie 1re (ტაიტიდან), ასევე მათ მიერ მომზადებული ყოველთვიური ახალი ამბების ჟურნალი. უოლისის და ფუტუნას ტელევიზიის მიერ მომზადებული ყოველკვირეული ტელეჟურნალი გადის ფრანგულ არხზე France Ô, რომელიც სპეციალიზებულია რეგიონულ პროგრამებზე.

1978 წელს საფრანგეთის ხელისუფლებამ მეფე ტომასი კულიმოეტოკი II-ს თანხმობით და არხ France Régions 3-ს მონაწილეობით მიიღო გადაწყვეტილება უოლისის და ფუტუნას კუნძულებზე გახსნილიყო რადიოსადგური FR3 Wallis et Futuna (2010 წლიდან Wallis et Futuna 1re Radio Télé Internet), რომელმაც დაიწყო მაუწყებლობა 1979 წლის აპრილის თვეში მატა—უტუდან. რადიოსადგური გადმოსცემს, როგორც თავის მიერ შექმნილ პროგრამებს ფრანგულ, უვეანურ და ფუტუნაურ ენებზე, ასევე Polynésie 1ère, Nouvelle-Calédonie 1ère, Radio Ô и Radio France მომზადებულ პროგრამებს. FM სიხშირეზე მაუწყებლობის გარდა არსებობს სტრიმინგი საკუთარ ინტერნეტ საიტზე. მეტროპოლიაში უოლისის და ფუტუნას რადიოს პროგრამები გადაიცემა არხით Freebox TV.

2010 წლის ივნისიდან კუნძულებზე იყო 1300 (მოსახლეობის დაახლოებით 8,50 %) ინტერნეტის მომხმარებელი. მობილური რადიოკავშირი კუნძულებზე არ არსებობს, თუმცა მომავალში გათვალისწინებულია მისი შექმნა.

### საგარეო ეკონომიკური კავშირები 
**ექსპორტი**. 2007 წლის განმავლობაში ექსპორტი იყო 0-ს ტოლი, იმ დროს როდესაც 2006 წელს ექსპორტირებული იყო 19 ტონა ტროხუსის ნიჟარები საერთო თანხით 11,6 მილიონი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი. შესაბამისად, სავაჭრო დეფიციტი უტოლდება იმპორტის ღირებულებას, ხოლო იმპორტის გადაფარვის პროცენტი ექსპორტული შემონატანით უმნიშვნელოა.

**იმპორტი**. იმპორტის მოცულობა იზრდება და 2007 წელს შეადგინა 32 228 ტონის პროდუქცია თანხით 5,386 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი. იმპორტში ჭარბობს კვების პროდუქტები (1,537 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი), მინერალური ნედლეული (900,4 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი), გადაადგილების საშუალებები (770,9 მილიონი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი) და ქიმიკატები (461 მილიონი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი).

2007 წელს დარეგისტრირებული მთავარი იმპორტული მომწოდებელია საფრანგეთი, რომელმაც მიაწოდა კუნძულებს 1,5 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკის საქონელი (საერთო იმპორტირებული საქონლის ღირებულების 28 %). მეორე ადგილზეა სინგაპური, რომელმაც 802 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკის (14 %) საქონელი მიაწოდა, შემდეგ შესაბამისად მოდიან ავსტრალია — მიაწოდა 703 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკის საქონელი (13 %), ახალი ზელანდია — 520 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკის საქონელი (9 %), ფიჯი და ახალი კალედონია — 321 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკის საქონელი (6 %). EOM-ის ცნობით, ტერიტორიის ბიუჯეტის დაგეგმილი ხარჯები 2008 წელს შეადგენდა 2,726 მილიარდ საფრანგეთის წყნაროკეანულ ფრანკს (დაახლოებით 33,43 მილიონი $). 2006 წელს ბიუჯეტის რეალურმა ხარჯებმა შეადგინა 2,850 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი (29,83 მილიონი $), ხოლო მისი შემოსავალი — 2,683 მილიარდი საფრანგეთის წყნაროკეანული ფრანკი (28,08 მილიონი $.

## სოციალური სფერო 
კუნძულების მთელი მოსახლეობა გარანტირებულია მინიმალური პენსიით 55 წლის ასაკის მიღწევის შემდეგ. მაგრამ 2010 წლიდან ეს ასაკი აიწევს 60 წლამდე.

### ჯანმრთელობის დაცვა 
ჯანდაცვა მთლიანად უფასოა და იგი სახელმწიფოს აუცილებელი მოვალეობაა. 2004 წლის მონაცემებით კუნძულ უვეაზე იყო ერთი საავადმყოფო და სამი ამბულატორია, ხოლო კუნძულ ფუტუნაზე ერთი საავადმყოფო და ორი ამბულატორია. უვეას საავადმყოფოში არის სასწრაფო სამედიცინო დახმარების განყოფილება, თერაპევტული განყოფილება 21 საწოლზე, ქირურგიული განყოფილება 16 საწოლზე ორი საოპერაციოთი, სამშობიარო განყოფილება ორი პალატით და აფთიაქი. საავადმყოფოს ფუტუნაზე ასევე აქვს სასწრაფო სამედიცინო დახმარების განყოფილება, თერაპევტული განყოფილება 15 საწოლზე, სამშობიარო განყოფილება 7 პალატით და აფთიაქი.

მთლიანად კუნძულებზე მუშაობს 79 სამედიცინო მუშაკი, აქედან 46 მედდაა კუნძულებზე ყველაზე უფრო მეტად გავრცელებულია შემდეგი არაგადამდები დაავადებები: დიაბეტი, სიმსუქნე, რევმატიზმი და კბილის ტკივილი. გადამდელი დაავადებებიდან გვხვდება ლეპტოსპიროზი, ბრუცელოზი, დენგეს ციებ-ცხელება, ფილარიატოზი (filariatoses), ტუბერკულოზი, კეთრი, ჰეპატიტი В, დიზენტერია და სალმონელიოზი (Salmonellosis).

უოლისის და ფუტუნას კუნძულებზე დარეგისტრირებულია. კუნძულებზე პირველი სკოლა გაიხსნა 1847 წელს ლანოში (ეს იყო დაწყებითი სემინარია).

ასევე მთლიანად სახელმწიფოა საშუალო განათლება, სადაც უვეანურ და ფუტუანურ ენას ეთმობა 1 საათი კვირაში. 2002 წლიდან კავის მოყვანა შეზღუდულია კუნძულების ადმინისტრაციისაგან, მაგრამ მოსახლეობა აკრძალვას არანაირ ყურადღებას არ აქცევს.

ტაპა მზადდება ქალების მიერ რიტუალების დროს გაცვლისათვის, რომელსაც ოჯახები ასრულებენ ერთობლივად. ტაპა სასიამოვნო სურნელის ზეთებთან ერთად ქალების სიმდიდრის სიმბოლოა. ტაპას ხშირად ჰყიდიან ტურისტებზე.

კუნძულების კულტურული სიმბოლოა ასევე კანოე ლომიპეაუ (*Lomipeau*), რომელიც უვეანელებისა და ტონგის საზღვაო იმპერიას შორის 400 წლოვანი კავშირის სიმბოლოა. ასეთი კანოეებით ისინი აწარმოებდნენ რეისებს ტონგაზე, სამოაზე და სხვა კუნძულებზე.

კუნძულები მონაწილეობას იღებს სამხრეთ წყნარი ოკეანიის თამაშებში 1966 წლიდან. ყველაზე ბოლო თამაშებში, რომელიც გაიმართა 2007 წელს სამოსზე, უოლისის და ფუტუნას გუნდმა მოიპოვა 3 ოქროს და ერთი ბრინჯაოს მედალი და დაიკავა მე-13 ადგილი საერთო ჩათვლაში. მონაწილეობის მთელი ისტორიის განმავლობაში ტერიტორიამ მოიპოვა 22 ოქროს, 35 ვერცხლის და 77 ბრინჯაოს მედალი, რის შედეგადაც უკავია მე-10 ადგილი საერთო ჩათვლაში. საუკეთესო რეზულტატია — მე-5 ადგილი 1995 წლის თამაშებზე ტაიტიში.

უოლისის და ფუტუნას კუნძულები მონაწილეობენ ასევე წყნარი ოკეანის მინი-თამაშებზე, ხოლო 2013 წელს მას თვითონვე მასპინძლობენ. ბოლო თამაშებზე, რომელიც შედგა 2009 წელს კუკის კუნძულებზე, უოლისის და ფუტუნას ნაკრებმა დაიკავა მე-18 ადგილი საერთო ჩათვლაში ერთი ბრინჯაოს მედლით (შუბის ტყორცნაში). თამაშებზე მონაწილეობის მთელი ისტორიის განმავლობაში (დაწყებული პირველივე თამაშებიდან 1981 წელს) უოლისის და ფუტუნას ნაკრებმა დაიკავა 5 ოქროს, 2 ვერცხლის და 6 ბრინჯაოს მედალი. ტოაფა ტაკანიკო თავის კლუბის შემადგენლობაში გახდა საფრანგეთის თასის მფლობელი ფრენბურთში 2007 წელს, ხოლო ორივე ერთად საფრანგეთის ნაკრების შემადგენლობაში გახდნენ ვერცხლის პრიზიორები 2009 წელს.

**ფეხბურთი**. კუნძულებს ჰყავს თავისი ნაკრები ფეხბურთში, რომელიც, არ არის არც ფიფას წევრი, არც ოკეანეთის ფეხბურთის კონფედერაციის და ამიტომ არ მონაწილეობს ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატში. სულ ნაკრებმა ჩაატარა 20 მატჩი (ყველა სამხრეთ წყნარი ოკეანის თამაშებში): 4 მოგება და 16 წაგება. პირველი თამაში: 1966 წლის 13 დეკემბერი, ახალი კალედონა — უოლისი და ფუტუნა 5:0; ბოლო (2009 წლის ოქტომბერი) მატჩი: 1995 წლის 20 აგვისტო, ახალი კალედონია — უოლისის და ფუტუნა 10:0. ყველაზე დიდი ანგარიშით მოგება 5:1 (1988 წლის 12 დეკემბერს ახალ კალედონიასთან), ყველაზე დიდი ანგარიშით წაგება 0:17 (1991 წლის სექტემბერში, პაპუა-ახალი გვინეის ნაკრებთან).

**რაგბი**. პირველი თავისი მატჩი უოლისისა და ფუტუნას სარაგბო ნაკრებმა ჩაატარა 1966 წლის 1 დეკემბერს პაპუა-ახალი გვინეის სარაგბო ნაკრებთან და წააგო ანგარიშით 5:54. სულ ნაკრებმა ჩაატარა 7 მატჩი (მხოლოდ ერთი მოგება — ტაიტისთან 1971 წლის 1 სექტემბერს ანგარიშით 3:0) და არ მონაწილეობს 1971 წლიდან.

### დღესასწაულები 
უოლისის და ფუტუნას კუნძულებზე ოფიციალური დღესასწაულებია:

ადგილობრივ მოსახლეობის ცხოვრებაში რელიგიას მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს და თითქმის ყოველი ოლქი ან სოფელი აღნიშნავს თავისი წმინდა მფარველის დღეს. ყველა სადღესასწაულო დღე, როგორც რელიგიური, ისევე სამოქალაქო ყოველთვის იწყება სადღესასწაულო მესით, რის შემდეგაც მოდის კავის ცერემონია. ცერემონია მთავრდება ტრადიციული ცეკვებით. თუ ეს დღე წმინდა მფარველისაა, მაშინ აუცილებელია მოსახლეობის მიერ წმინდა მფარველის პატივსაცემად საჩუქრების დარიგების პროცედურის ჩატარება. საჩუქრები შედგება *უმუსაგან* (ღორი და იამსი) — მიძღვნილი კაცებისაგან, და *მოე’აგა* (მორთულობა პანდანუსისგან — *gatu*) — მიძღვნილი ქალებისაგან).

უვეას კუნძულის მოსახლეობა უპირატესობას ანიჭებენ არა თავისი კუნძულების პლაჟებს, არამედ უვეას გარშემორტყმულ პატარა კუნძულებს. თავისი თეთრი ქვიშით განსაკუთრებით ცნობილია კუნძულ ფაიოას პლაჟები.

**ფუტუნა**. ფუტუნას ყველაზე ცნობილი სახეა — პიერ შანელის ეკლესია პოიში, კუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ეს სპეციფიკური ეკლესიაა საფეხურებიანი გუმბათით. ის აშენებულია პოლინეზიაში ერთადერთი კათოლიკე წმინდანის (კანონიზირებული 1954 წელს) სახელზე. შანელის ნეშტი დაბრუნდა აქ საფრანგეთიდან 1976 წელს და ამჟამად ის ინახება რვაკუთხოვან სამრეკლოში მთავარი ეკლესიის გვერდით. მისი ძვლები დასვენებულია შუშის ვიტრინაში შემოსასვლელის გვერდით, ხოლო გვერდით მდებარე ვერცხლის პატარა ყუთში დასვენებულია წმინდანის თავის ქალა. ეკლესიის იატაკზე ქვებით აღნიშნულია ზუსტად ის ადგილი, სადაც ის იყო მოკლული. მუზეუმის პატარა ოთახში, ვიტრინის უკან მდებარეობს წმინდა მამის კუთვნილი ნივთები.

სოფლებში ონო და ნუკუ ასევე არსებობს ძველი კათოლიკური ეკლესიები.

**ალოფი**. თუმცა დღეისათვის ალოფის კუნძულზე მუდმივად მხოლოდ 1 ადამიანი ცხოვრობს, ხალხი მას საკმაოდ ხშირად სტუმრობს. ფუტუნას კუნძულის მაცხოვრებლები მოცურავენ აქ, იმისათვის რომ მოუარონ თავიანთ ბაღებს. ყოფილ სოფელ ალოფიტაიში არსებობს რიგი ჩალის ელექტროენერგიით აღჭურვილი ქოხები, სადაც მათ შეუძლიათ ღამის გათევა. კუნძულის ღირსშესანიშნაობაა მისი შესანიშნავი პლაჟები და ლოკას გამოქვაბული წმინდა ბერნადეტის გროტით, რომელიც მდებარეობს კუნძულის ყველაზე აღმოსავლეთით.

## სქოლიო
კატეგორია:უოლისი და ფუტუნა
კატეგორია:დამოკიდებული ტერიტორიები ოკეანეთში
კატეგორია:საფრანგეთის ზღვისიქითა გაერთიანებები
კატეგორია:ფრანგულენოვანი ქვეყნები
კატეგორია:ქვეყნები ანბანის მიხედვით