ანანტ ნარლიკარი

**ანანტ ვიშნუ ნარლიკარი** (  ; დ. 1940 წლის 31 მარტი ) — ინდოელი ფიზიკოსი, სუპერგამტარობისა და ნანოსტრუქტურების სპეციალისტი, პროფესორი, მეცნიერებათა სერთიფიცირებული დოქტორი. ინდოეთის სამი ძირითადი აკადემიის სრული წევრი: 1988 წლიდან — ინდოეთის მეცნიერებათა აკადემიის, 1990 წლიდან — ინდოეთის ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის  (NANI), იგივე „ალაჰაბადის მეცნიერებათა აკადემია“  და 1993 წლიდან — ინდოეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის, ასევე სხვადასხვა სამეცნიერო საზოგადოების წევრი ან უცხოელი წევრი.

## ბიოგრაფია და კარიერა 
ანანტ ვიშნუ ნარლიკარი დაიბადა კოლჰაპურში, ინდოეთი, 1938 წლის 31 მარტს, კაჰრადე ბრაჰმანის მეცნიერთა ოჯახში. მისი მამა ვიშნუ ვასუდევ ნარლიკარი იყო მათემატიკოსი, პროფესორი და  ვარანასის ბენარის ინდუისტური უნივერსიტეტის მათემატიკის კათედრის ხელმძღვანელი.; დედა სუმატი ნარლიკარი  — ენათმეცნიერი,  სანსკრიტის სპეციალისტი. მეცნიერის უფროსი ძმა არის ასტროფიზიკოსი და მწერალი ჯაიანტ ვიშნუ ნარლიკარი (ასევე ინდოეთის მეცნიერებათა აკადემიის, ინდოეთის ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის და ინსდოეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი). 

სწავლობდა ავარანასის ბენარეს ინდუისტურ უნივერსიტეტში. მისი  დასრულების შემდეგ მიიღო ბაკალავრის და მაგისტრის ხარისხი ფიზიკაში (1960). ერთი წლის განმავლობაში აჯიტა რამა ვერმის   ხელმძღვანელობით სწავლობდა კრისტალების ზრდას და დეფექტებს. 1961 წელს იგი გაემგზავრა სწავლის გასაგრძელებლად დიდ ბრიტანეთში და 1965 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი კემბრიჯის უნივერსიტეტში სუპერგამტარობის დარგში. მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში პოსტდოქტორანტურ კვლევებში მან განაგრძო კვლევა ზეგამტარობის შესახებ  ლანკასტერის (1965-1968) და ჟენევის (1968-1969) უნივერსიტეტებში.

1969 წელს დაბრუნდა ინდოეთში, სივაჯის უნივერსიტეტში კოლჰაპურში მიიღო ფიზიკის დეპარტამენტის პროფესორისა და ხელმძღვანელის თანამდებობა. 

1970 წლის ზაფხულში დაქორწინდა ლინგვისტ (სანსკრიტისა და ინდური ლიტერატურის სპეციალისტზე ) და პუბლიცისტ არუნა ბჰავალკარზე. ანანტისა და არუნას ქალიშვილმა  ამრიტა ნარლიკარმა გააგრძელა საერთაშორისო აკადემიური კარიერა პოლიტიკურ ეკონომიკაში. 

შივაჯის უნივერსიტეტში რამდენიმე წლის მუშაობის შემდეგ, 1972 წელს გადავიდა ბომბეის ტატას ფუნდამენტური კვლევების ინსტიტუტში, შემდეგ კი  — ნიუ-დელიში ნაციონალურ ფიზიკურ ლაბორატორიაში, სადაც ჩაატარა კვლევები და მონაწილეობა მიიღო ლაბორატორიის მართვაში მომდევნო 30 წლის განმავლობაში..

იგი აირჩიეს ინდოეთის მეცნიერებათა აკადემიაში 1988 წელს და ინდოეთის მეცნიერებათა ეროვნულ აკადემიაში/ალაჰაბადის მეცნიერებათა აკადემიაში 1990 წელს.  

1993 წელს მიენიჭა კემბრიჯის უნივერსიტეტის დოქტორის წოდება და ასევე აირჩიეს ქვეყნის მთავარი აკადემიის ინდოეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ნამდვილ წევრად.  

2000-იანი წლების დასაწყისში  ეროვნული ფიზიკის ლაბორატორიდან პენსიაზე გავიდა, მაგრამ განაგრძო მუშაობა და პედაგოგიური მოღვაწეობა მოწვეულ სპეციალისტად/პროფესორად სხვადასხვა ქვეყნის უნივერსიტეტებსა და კვლევით ცენტრებში, მათ შორის გაერთიანებულ სამეფოში, გერმანიაში, ისრაელში, ჩინეთში, რუსეთში, ფინეთში, საფრანგეთსა და შვეიცარიაში. 2013 წლიდან დღემდე მუშაობს მოწვეულ სპეციალისტად კემბრიჯის უნივერსიტეტის შუალედური ზეგამტარობისა და დაბალი ტემპერატურის კვლევის ლაბორატორიაში.  

თავისი კარიერის განმავლობაში მან გამოაქვეყნა 300-ზე მეტი სტატია რეცენზირებად სამეცნიერო პერიოდულ გამოცემებში და დაწერა ან დაარედაქტირა დაახლოებით 50 წიგნი ზეგამტარობის შესახებ.

## სამეცნიერო ჯილდოები 
* 1963 — Tait Memorial Prize ფიზიკაში, კემბრიჯის უნივერსიტეტიდან
* 1977 — Chatterjee Gold Medal, ინდოეთის კრიოგენური საბჭოსგან
* 1990 — Superconductivity Award, ინდური მასალების მეცნიერების საზოგადოებისგან
* 1994 — A.N. Khosla Gold Medal and National Award, რუკის უნივერსიტეტიდან
* 1996 Homi Jehangir Bhabha Medal,  ინდოეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიიდან
* 2000 —  FIE Foundation Award for Science & Technology
* 2001 — Hodson Memorial Essay Prize

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:ინდოელი ფიზიკოსები
კატეგორია:ინდოელი მასწავლებლები