open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ჯავახეთის ქუჩა

**ჯავახეთის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში სამგორის რაიონში (ვარკეთილი). მოსკოვის გამზირიდან ვიქტორ კუპრაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX   საუკუნის 40-იან წლებში. ადრე აეროდრომის დასახლების  V ქუჩა ერქვა. 70-იან წლებში ჯავახეთის ქუჩა ეწოდა. ქუჩაზე გამოდის მეტროს სადგური „ვარკეთილი“. აქვს 2 შესახვევი, I  ჩიხი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სამგორის რაიონის ქუჩები
ივანე ჯავახიშვილის მოედანი

**ივანე ჯავახიშვილის მოედანი** — მოედანი თბილისში ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი). კოსტა ხეთაგუროვის, მაქსიმ გორკისა და ივანე ჯავახიშვილის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 50–60-იან წლებში. ადრე ერქვა ნიკოლოზის („კუკიის ნიკოლოზის მოედანი“), 1922 წლიდან — მიხეილ კალინინის მოედანი. 1990 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელი ეწოდა. მოედანზე შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლი №1.

## ლიტერატურა
ჯ
ჯ
იარდიმლის რაიონი

**იარდიმლის რაიონი** () — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი რაიონი. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იარდიმლი. 2017 წლის აღწერის თანახმად, მოსახლეობა 65 200 ადამიანს შეადგენდა.

## გეოგრაფია
რაინონი საზღვებს ადგენს: ირანთან (სამხრეთის და დასავლეთის სახელმწიფო საზღვრის სიგრძე ტოლია 96 კმ-ის) ,ლერიქის რაიონთან ( საზღვრის სიგრძე 40 კმ-ის ტოლია), მასალის რაიონთან (საზღვრის სიგრძე 11 კმ-ის ტოლია) და ჯალილაბადის რაიონთან (საზღვრის სიგრძე 20 კმ-ის ტოლია). იარდიმლი მდებარეობს მთიანეთში, აზერბაიჯანის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. მდინარე ვილეში ყველაზე გრძელი მდინარეა რაიონში. მისი სიგრძე უდრის 11 კილომეტრს. რაიონი მოიცავს 66 720 ჰექტარ ტერიტორიას. აქედან ტყე იკავებს20 536 ჰექტარ ფართობს. იარდიმლის სახმელეთო ზონები ძირითადად შედგება ყავისფერ ნიადაგებისგან.

რეგიონში საშუალო წლიური ტემპერატურაა +11,9 გრადუსი ცელსიუსია, საშუალო ნალექი 586 მმ-ს შეადგენს, ქარი საშუალო სიჩქარე წამში 1,6 მეტრია, მიწისქვეშა წყლების სიღრმე 4,5 მეტრია, ხოლო სეისმური ნიშანი 7 ქულა.

## დემოგრაფია
სახელმწიფო სტატისტიკის კომიტეტის მონაცემებით, 2019 წლის მდგომარეობით, ქალაქის მოსახლეობა 67 000 ადამიანს შეადგენდა, რაც გაიზარდა 17 000 ადამიანით (დაახლოებით 34 პროცენტით) 2000 წლიდან მოყოლებული. 2000 წელს მოსახლეობის რაოდენობა 50 000 ადამიანს შეადგენდა.   მთლიანი მოსახლეობიდან 34 300 მამაკაცია, ხოლო 32 700 კი ქალი. 2018 წელს მოსახლეობის 29,6 პროცენტზე მეტს (დაახლოებით 19 600 ადამიანი) შეადგენენ 14–29 წლების ფარგლებში მყოფი მოზარდები და ახალგაზრდები. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 2013 წლისთვის  1 კმ²-ზე 92 – მდე ადამიანს შეადგენდა.

## ეკონომიკა
ეკონომიკაში, შემოსავლის უმეტესი წილი მოდის მეცხოველეობა და მოსავლის წარმოებაზე, ვინაიდან იარდიმლის რაიონში უფრო მეტად სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობებია გავრცელებული. 2015 წელს რეგიონში აწარმოეს 94 583 000  მანათის ღირებუების მთლიანი პროდუქტი, რაც 8,8% -ით მეტია გასული წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით და 10,3-ჯერ მეტი 2003 წელთან შედარებით. ერთ სულ მოსახლეზე წარმოება 2003 წელთან შედარებით გაიზარდა 3,64-ჯერ, წინა წელთან შედარებით 7% -ით და შეადგენდა 1471 მანათს.

## გალერეა
იარდიმლის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი მთებითა და ტყით არის დაფარული:

ფაილი:Yardimli08.jpg
ფაილი:Yardimli07.jpg
ფაილი:Yardimli06.jpg
ფაილი:Ярдымлы05.jpg
ფაილი:Yardimli04.jpg
ფაილი:Yardimli03.jpg
ფაილი:Yardimli02.jpg
ფაილი:Yardimli01.jpg

## რესურსები ინტერნეტში
* На сайте Azerbaijan 
* Yardımlı Xeyriyyə Cəmiyyətinin rəsmi saytı 
* Yardımlı haqqında sayt
* Yardimli.com – Yarmdımlı Rayonu 

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
ბელაია (კრასნოდარი)

**ბელაია** (, ) — მდინარე რუსეთში, ადიღეს რესპუბლიკასა და კრასნოდარის მხარეში. მდინარე ყუბანის მარცხენა შენაკადი, რომელსაც იგი უერთდება კრასნოდარის წყალსაცავით. სიგრძე 273 კილომეტრი, აუზის ფართობი 5990 კვადრატული კილომეტრი. სათავე აქვს კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, მწვერვალებთან ფიშტი და ოშტენი. ქვემო დინებაზე ვაკის მდინარეა. იკვებება შერეულად. მთავარი შენაკადებია ფშეხა და კურჯიფსი. ბელაიაზე მდებარეობს ქალაქები მაიკოპი, ბელორეჩენსკი, აგრეთვე ამავე სახელწოდების ჰესები.

## ლიტერატურა 
* Белая (река в Краснодарском крае) // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.

კატეგორია:ადიღეს მდინარეები
კატეგორია:ყუბანის შენაკადები
კატეგორია:კრასნოდარის მხარის მდინარეები
კისლოვოდსკი

**კისლოვოდსკი** — ქალაქი-კურორტი რუსეთში, სტავროპოლის მხარეში. იგი წარმოადგენს საკურორტო ქალაქს, მდიდარია მინერალური წყლებით. 2024 წლის მონაცემებით ქალაქის საერთო ფართობია 7.2 ათასი ჰექტარი, მკვიდრი მოსახლეობა 126 ათასი ადამიანია. იგი მდებარეობს კავკასიონის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, ხეობაში, ზღვის დონიდან 750-1200 მეტრის სიმაღლეზე. მკვრივი ტყეები, სურნელოვანი მცენარეები, მთის მდინარეები ასუფთავებს და ავსებს ჰაერს მტკნარით, რაც ქმნის უნიკალურ მიკროკლიმატურ ზონას. შეიძლება ითქვას, რომ კისლოვოდსკში ჰაერსაც კი აქვს სამკურნალო ძალა. კისლოვოდსკის კლიმატი არის ზომიერი კონტინენტური. მზიანი დღეების მიხედვით (წელიწადში დაახლოებით 300 მზიანი დღე). ზაფხული კისლოვოდსკში გრძელია (5 თვემდე), არასდროს ცხელი. ზამთარი ზომიერია, მშრალი, არამყარი თოვლის საფარით.

## ისტორია
კისლოვოდსკი ინახავს ბევრ საინტერესო არტეფაქტს. დაახლოებით აქ დაცული 800 არქეოლოგიური ძეგლი თარიღდება სხვადასხვა ისტორიულ პერიოდით: ძვ. წ. V - IV ათასწლეულიდან - XVIII საუკუნის ბოლომდე. ქალაქის შიგნით არის ძვ.წ.ა. 10 საუკუნის ძეგლების კომპლექსი, ასევე XI საუკუნის "მთის ექო". უკვე VI საუკუნეში, აქ იყო დიდი ციხესიმაგრე, ალანელთა მმართველის - მეფე საროსიუსის რეზიდენცია. ციხე აქტიურად ფუნქციონირებდა მე-9 საუკუნის ბოლომდე. 

თანამედროვე აბრეშუმის გზის ერთ– ერთი მარშრუტი, ანტიკურ და შუა საუკუნეების პერიოდში გადიოდა თანამედროვე კისლოვოდსკის ტერიტორიაზე. ამ სავაჭრო-ქარავნულმა მარშრუტმა დიდი ხნის  განმავლობაში ერთმანეთთან დააკავშირა აღმოსავლეთის ცივილიზაცია დასავლეთის ქვეყნებთან.

კისლოვოდსკის მთავარი სიმდიდრეა მინერალური წყლის სამკურნალო ნახშირბადის წყაროების არსებობა, სახელწოდებით "კისლოვოდსკის ნარზანები". სამკურნალო წყალი ადგილობრივი ხალხისთვის ცნობილი იყო ძველად. მაღალმთის ლეგენდები და ტრადიციები მოგვითხრობს სასწაულებრივი მინერალური წყაროს შესახებ, რომელმაც ადამიანებს ძალა და ჯანმრთელობა დაუბრუნა. ლეგენდები მოგვითხრობენ, რომ ანტიკურ ხანაში კავკასიაში ცხოვრობდნენ გმირები - ნარცები, რომლებიც ამ წყაროდან წყალს სვამდნენ, განიკურნენ დაავადებებისგან, გახდნენ ძლიერნი და გაიმარჯვეს თავიანთი მოწინააღმდეგეების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ხალხმა "ნარტ-სანოს" წყარო უწოდა - "გმირული სასმელი", გმირთა სასმელი. ეს ლეგენდა, რომელმაც სახელი დაარქვა წყარო "ნარზანს". ამ მინერალურ წყალს ადგილობრივმა თურქულენოვანმა ხალხმა სხვა სახელი უწოდა: ”Ace-su” - ”მჟავე წყალი”, რომლისგანაც შემდგომში წარმოიშვა მომავალი საკურორტო ქალაქის სახელი "კისლოვოდკი". 

ომის დროს კურორტის საავადმყოფოებმა მიიღეს 600 ათასი დაჭრილი სამკურნალოდ, მათი 82% სამსახურს დაუბრუნდა - ეს იყო გამოჯანმრთელების უპრეცედენტო მაღალი პროცენტი მსოფლიო ომის ისტორიაში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* კისლოვოდსკი 

## სქოლიო
კატეგორია:სტავროპოლის მხარის ქალაქები
გორმაღალა

**გორმაღალა** — ადგილობრივი მნიშვნელობის ბალნეოლოგიური კურორტი საქართველოში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტში. ზღვის დონიდან 200 მ, სამტრედიიდან 20 კმ. 

მცენარეული საფარი — მარადმწვანე ფოთლოვანი ტყე. ჰავა ძლიერ რბილია, იცის უთოვლო ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურა 4,7°C) და ძლიერ თბილი, ნოტიო ზაფხული (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა 23,3°C); ნალექები წელიწადში 1526 მმ. ძირითადი სამკურნალო ფაქტორია ქლორიდულ-სულფატური, ნატრიუმიანი მინერალური წყალი, რომელსაც იყენებენ აბაზანებისათვის ქვედა კიდურების დაავადებების სამკურნალოდ. მკურნალობა ამბულატორიულია. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის მხარის კურორტები
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტი
Silent Hill 4: The Room

**„Silent Hill 4: The Room“** (, ) — ფსიქოლოგიური Survival horror-ის ჟანრის ვიდეო თამაში, რიგით მესამე ნაწილი „Silent Hill“-ის სერიიდან, რომელიც შექმნა იაპონურმა კომპანია Team Silent-მა და გამოსცა Konami-მ 2004 წელს პერსონალურ კომპიუტერის, Xbox-ისა და PlayStation 2-ის პლატფორმებზე. თამაში იაპონიაში გამოვიდა 2004 წლის 17 ივნისს, ხოლო ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპაში 2004 წლის 7 სექტემბერს. 8 წლის შემდეგ გამოჩნდა PlayStation 3-ის პლატფორმაზეც.

თამაში წარმოადგენს რეალური სამყაროს ერთგვარ ანალოგს და თავის თავში მოიცავს უამრავ მისტიკურ ატრიბუტიკას. სიუჟეტი მიმდინარეობს საილენტ ჰილის მახლობელ ქალაქ ეშფილდში, რეალურსა და „სიზმრის სამყაროში. თამაშის მთავარი გმირია ჰენრი ტაუნშენდი, რომელიც ცდილობს საკუთარი დაკეტილი ბინიდან თავის დაღწევას. თამაშში ფიგურირებს პარალელური სამყაროები და მასთან დამაკავშირებელი ერთადერთი გზაა უცნაური გვირაბი, რომელიც გაჩნდა ჰენრის სახლის ტვალეტში. ბინის, მეტროს, ტყეების, ციხეების, სხვადასხვა შენობებისა და საავადმყოფოების გამოკვლევით, ჰენრი ცდილობს მომხდარის გააზრებას და მონსტრებისა და სერიული მკვლელისგან თავის დაღწევას.

თამაშის გეიმპლეი მოიცავს უამრავი დაბრკოლებებისა და თავსატეხების გადალახვას, საჭირო საგნების მოძიებას, ტერიტორიების გამოკვლევას, მთავარი გმირისა და საშიში არსებების დაპირსირებას. მასში გამოყენებულია ვირტუალური კამერის ცვლადი რეჟიმი — ბინაში ყოფნისას თამაში არის პირველი პირის ხედვით, ხოლო მის ფარგლებს გარეთ — მესამე პირში..

„Silent Hill 4“-ს მოჰყვა შერეული გამოხმაურება ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისგან სერიის კლასიკური სტილიდან გადახვევის, აგრეთვე მოძველებული გეიმპლეისა და არაკომფორტული მართვის სისტემის გამო. მიუხედავად ყველაფრისა, ზოგიერთმა მიმოხილველმა მაღალი შეფასება დაუწერა თამაშს. მათ ძირითადად შეაქეს სიუჟეტი და თანმხლები მუსიკა. საერთო განხილვების საიტ 
Metacritic-ზე „Silent Hill 4“-ის PS2-ის ვერსია ფლობს 76/100, Xbox-ის — 76/100 და PC-ის — 67/100.

თამაში წარატებული აღმოჩნდა კომერციულად. იგი იაპონიაში გაყიდვების ჩარტების სათავეში მოექცა, დიდ ბრიტანეთსა და მოსკოვში იმყოფებოდა ყველაზე გაყიდვადი თამაშების ათეულში, ხოლო ჩრდილოეთ ამერიკაში, შემქმნელების განცხადებით გაყიდვები დამაკმაყოფილებელი იყო.

## იხილეთ აგრეთვე
* „Silent Hill“
* Team Silent

## რესურსები ინტერნეტში
*  
* 
* 
* „Silent Hill 4: The Room“ გამომცემლის საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:2004 წლის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:ვიდეო თამაშები აჩრდილების შესახებ
კატეგორია:Konami-ს თამაშები
კატეგორია:PlayStation 2-ის თამაშები
კატეგორია:Silent Hill-ის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:ფსიქოლოგიური საშინელებათა თამაშები
კატეგორია:ერთმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები
კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული იაპონიაში
კატეგორია:ვიდეო თამაშები ალტერნატიული დასასრულით
კატეგორია:Windows-ის თამაშები
კატეგორია:Xbox-ის თამაშები
დაკები

[250პქ|მინი|მარჯვნივ|დაკების სახელმწიფო [ბერებისტას მმართველობისას, ძვ. წ. 82 წელი.]]
**დაკები** () — გეტებთან ახლომონათესავე ჩრდილოეთ თრაკიულ ტომთა ჯგუფი.

უძველესი ავტორების (სტრაბონი, კეისარი, პლინიუს უფროსი და სხვ.) გადმოცემით მათ დაიკავეს მიწები დუნაის ჩრდილოეთით კარპატების განშტოებებამდე, ე. ი. ძირითადად ტრანსილვანიის (დღევანდელი რუმინეთი) ტერიტორია. ყველაზე მეტად დასახლდნენ და განავითარეს ოლტენიისა და ბანატის რაიონები. ბერძნული წყაროები მოიხსენიებენ ძვ. წ. V საუკუნიდან. მისდევდნენ მიწათმოქმედებას და მესაქონლეობას, იცოდნენ მეთუნეობა და მეტალურგია. ვაჭრობდნენ ბერძნულ-რომაულ სამყაროსთან, სარგებლობდნენ ბერძნულ-მაკედონური და რომაული ტიპის სამონეტო სისტემით.

ძვ. წ. I საუკუნეში დაკები და გეტები დაკი ბელადის ბერებისტას მეთაურობით გაერთიანდნენ და თავისი ძალაუფლება დუნაის დასავლეთი ნაპირის ტომებზე და ზოგიერთ აღმოსავლეთ პონტოურ (სამხრეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთი) ქალაქზე გაავრცელეს. წავიდა სახელმწიფოებრიობის ჩამოყალიბების პროცესი, გაიზარდა გამაგრებული ქალაქები, წარმოიქმნა დედაქალაქი არგედავა (დღევანდელი ვერედია) ბანატის ოლქში, მოიჭრა მონეტები. თუმცა მათი გაერთიანება არამყარი აღმოჩნდა და მალე დაიშალა.

ძვ. წ. I — ახ. წ. I საუკუნეების განმავლობაში რომაელებმა მთელი რიგი ლაშქრობები მოაწყეს დაკების წინააღმდეგ; პირველად მათი დაპყრობა ავგუსტუსმა და ნერონმა სცადეს, მაგრამ უშედეგოდ. დაკების კავშირმა უდიდეს აყვავებას ახ. წ. I საუკუნის ბოლოს მიაღწიეს დეცებალუსის მმართველობისას; ამ დროს მათ ახალი ძლიერი სახელმწიფო შექმნეს. კლასობრივი საზოგადოების წარმოქმნის პროცესი ამ დროს უკვე შორს იყო წასული (ზოგიერთი მეცნიერის აზრით, უკვე იყო ჩამოყალიბებული მონათმფლობელური სახელმწიფო). I საუკუნის 80-იან წლებში დაკების წინააღმდეგ ომი დაიწყო დომიციანემ, მაგრამ იგი ზედიზედ დაამარცხეს და იძულებული გახადეს დამამცირებელი ზავისათვის მოეწერა ხელი. რომაელებს ყოველწლიურად ფულისა და ხორბლის სახით ხარკი უნდა ეძლიათ დაკებისათვის და თან სამოქალაქო და სამხედრო სპეციალობის მქონე ოსტატებიც უნდა გაეგზავნათ რომიდან დაკიაში. იმპერატორ ტრაიანეს მიერ წარმოებულ 101–102 (ამ დროს დაიკავეს ბანატი და ოლტენია) და 105–106 წლების ომებში დაკები დაარცხდნენ, მათი მთავარი ქალაქი სარმიზეგეტუზა დაეცა, დეცებალუსმა თავი მოიკლა და დაკებმაც დამოუკიდებლობა დაკარგეს. დაკია რომის პროვინციად გამოცხადდა. მათზე გამარჯვების აღსანიშნავად ტრაიანემ რომში 39 მეტრის სიმაღლის სვეტი („ტრაიანეს სვეტი“) აღმართა, მასზე გამოსახული იყო დაკებთან ომის ეპიზოდის გამომხატველი რელიეფები. დაკების უმრავლესობა ბრძოლას შეეწირა ან ტყვედ გაიყიდა.

XX საუკუნის 50-იანი წლებიდან ორეშტიის მთებში რუმინელი არქეოლოგების მიერ დაკების ციხესიმაგრეებისა და დასახლებების არქეოლოგიური გათხრები დაიწყო.

## ლიტერატურა 
* 
* 

კატეგორია:დაკები
კატეგორია:თრაკიელები
კატეგორია:რუმინეთის ძველი  ისტორია
კატეგორია:ძველი ბულგარეთი
გორმაღლის ქედი

**გორმაღლის ქედი** — ქედი საქართველოში, ცაგერისა და ამბროლაურის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. 

წარმოადგენს ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ განშტოებას, მდინარე რიონისა და მისი მარჯვენა შენაკადების ლაჯანურისა და ასკისწყლის აუზების წყალგამყოფს. უმაღლესი მწვერვალები: გორმაღალი (1728 მ), ლაილაში (1640 მ), გველისთავი (1465 მ). აგებულია ცარცული ასაკის კირქვებითა და ქვიშაქვებით. შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ქედები
საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია

**საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია** — საავტომობილო სპორტის ხელმძღვანელი ორგანიზაცია საქართველოში, რომელიც დამოუკიდებლად და სრულად წარმართავს საავტომობილო სპორტის საქმიანობას და რომლის იურისდიქციაც ვრცელდება ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე. საქართველოს საავტომობილო სპორტის ფედერაცია (GASF) დაარსდა 2009 წლის 30 სექტემბერს.

2010 წლის 5 ნოემბერს ხდება საერთაშორისო საავტომობილო ფედერაციის (FIA) წევრი და იღებს საავტომობილო სპორტში კანონმდებელი ორგანიზაციის სტატუსს. 

2015 წლიდან საქართველოს მთავრობისგან ხდება ერთადერთი აღიარებული ორგანიზაცია საავტომობილო სპორტის (პროფესიონალური და სამოყვარულო) მიმართულებით. 

## მიზანი
ფედერაციის მიზანია ქვეყანაში ავტომობილიზაციის, საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების და რეგულირების საკითხების განვითარება და ხელშეწყობა; საავტომობილო სპორტის სახეობების შემდგომი განვითარება და პოპულარიზაცია ეროვნული და საერთაშორისო რანგის საავტომობილო ჩემპიონატების, ტურნირების და სხვა შეჯიბრებების მოწყობა; ჩაატაროს ეროვნული, საკლუბო, საერთაშორისო რანგის შეჯიბრებები, ტურნირები, ჩემპიონატები ავტოსპორტის სახეობებში; ის წარმოადგენს ერთადერთ ორგანოს, რომელიც გასცემს მრბოლელის საერთაშორისო და ეროვნულ ლიცენზიას, ასევე გასცემს ლიცენზიებს ქვეყნის შიგნით საავტომობილო ღონისძიებებზე და საავტომობილო რბოლებისთვის განკუთვნილ ტერიტორიებზე. 

ფედერაციის მიერ გაცემული ლიცენზიებით უზრუნველყოფენ ღონისძიებების ჩატარებას სამსაჯო კორპუსი და ტექნიკური სამსახურები. 

ფედერაციას შეაქვს წვლილი ახალგაზრდა თაობის აღზრდაში საავტომობილო სპორტში და მათ საერთაშორისო ასპარეზზე გაყვანაში.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს სპორტული ორგანიზაციები
კატეგორია:ეროვნული ფედერაციები
კატეგორია:ფია-ს წევრი ასოციაციები
კატეგორია:საქართველოს ავტოსპორტი
და ჩვენ ვიცეკვეთ

**„და ჩვენ ვიცეკვეთ“** — 2019 წლის შვედურ-ქართული დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორია ლევან აკინი. პრემიერა გაიმართა კანის კინოფესტივალზე 2019 წლის 16 მაისს ფილმი ოსკარის დაჯილდოების 92-ე ცერემონიალზე უცხოენოვანი ფილმის კატეგორიაში შვედეთის სახელით წარდგება. 

## შინაარსი 
მერაბი (ლევან გელბახიანი) პატარაობიდან ემზადება ქართულ ნაციონალურ ანსამბლში თავის პარტნიორ მარიამთან (ანა ჯავახიშვილთან) ერთად. მაგრამ, როდესაც ირაკლი (ბაჩი ვალიშვილი) თბილისში ჩადის და იმავე ანსამბლში იწყებს სიარულს, იგი მერაბის ყველაზე ძლიერ კონკურენტად და სურვილად იქცევა.

## როლებში 
* ლევან გელბახიანი — მერაბი 
* ანა ჯავახიშვილი — მარიამი 
* ანანო მახარაძე — სოფო
* ბაჩი ვალიშვილი — ირაკლი
* გიორგი წერეთელი — დავითი 
* ნინუცა გაბისონია — ნინუცა
* თამარ ბუხნიკაშვილი — თეონა 
* კახა გოგიძე — ალეკო, ქორეოგრაფი

## კრიტიკოსების შეფასება 
ფილმმა მაღალი შეფასებები მიიღო კინოკრიტიკოსებისაგან. საერთო განხილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე ფილმი 92 მიმოხილვაზე დაყრდნობით ფლობს 93%-ს.

2019 წლის ივლისში, ფილმს ოდესის საერთაშორისო კინოფესტივალის გრან-პრი გადაეცა, აგრეთვე გაიმარჯვა „საუკეთესო ფილმისა“ და „მსახიობის“ კატეგორიებში. იმავე წლის ოქტომბერში „და ჩვენ ვიცეკვეთ“ Iris Prize-ის ფესტივალის საუკეთესო ფილმად დასახელდა.

## რესურსები ინტერნეტში 
*    

## სქოლიო
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:შვედური ფილმები
კატეგორია:2010-იანი წლების დრამატული ფილმები
კატეგორია:2019 წლის ფილმები
კატეგორია:შვედური დრამატული ფილმები
კატეგორია:2019 წლის ქართული ფილმები
ბაქოს ტრასა

**ბაქოს ტრასა** (azerb. Bakı əhər Halqası) — საქალაქო ბილიკი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, რომელიც აშენდა ბაქოს სანაპირო ბულვარში. ფორმულა 1-ის ევროპული გრან-პრი 2016 წლის, სწორედ ამ მარშრუტზე ჩატარდა. 2017 წლიდან კი, აქ ტარდება აზერბაიჯანის ყოველწლიური გრან-პრი.

## ისტორია
**2016**

2013 წლის დეკემბერში, ფორმულა 1-ის ხელმძღვანელმა, ბერნი ეკლესტონმა განაცხადა, რომ 2016 წელს ფორმულა 1 გრან-პრი პირველად გაიმართება აზერბაიჯანში. 2016 წელს გაიმართა ევროპის გრან-პრი. შეჯიბრება გრძელდებოდა 3 დღე 17-19 ივნისს. 17-ში ჩატარდა ორი ვარჯიში, რომელთაგან თითოეული გრძელდებოდა საათნახევრის განმავლობაში, 18-ში იყო 1 სავარჯიშო და საკვალიფიკაციო რბოლა, ხოლო ბოლო დღეს გაიმართა თავად რბოლა. 2016 წლის რბოლაზე, პირველი ადგილი ნიკო როსბერგმა, მერსედესის გუნდის წევრმა დაიკავა, რომელმაც რბოლა მეექვსე პოზიციიდან დაიწყო.

ბაქოს ბილიკი შეიმუშავა გერმანელმა ტილკემ. წრის სიგრძე ექვსი კილომეტრზე ოდნავ მეტია, მის გასწვრივ მოძრაობა ხდება საწინააღმდეგო ისრის მიმართულებით.

ტრასაზე საბოლოო შემოწმება განხორციელდა 2016 წლის მაისში, FIA-ს დირექტორმა ჩარლი უაიტინგმა კმაყოფილება გამოთქვა, აღნიშნული ტრასის მიმართ. 

2016 წლის გრანპრიში ვალტერ ბოტასმა დააწესა ახალი არაოფიციალური ფორმულა  ყველაზე მაღალი სიჩქარის რეკორდი. მან აჩვენა 378 კმ/სთ და გაუსწრო წინა რეკორდს 372 კმ/სთ, რომელი 2005 წელს  ხუან პაბლო მონტოიამ, მაკლარენის პილოტმა ტესტირების დროს დააფიქსირა მონცას ავტოდრომზე.

**2017**

2017 წელი პირველი წელია, როდესაც აზერბაიჯანში გრანპრის რბოლები გაიმართა. რბოლა მიმდინარეობდა 23-25 ​​ივნისს. პირველი ადგილი დაიკავა დანიელ რიკარდომ, რედბულის პილოტმა. მეორე ადგილი ვალტერ ბოტასმა,  მერსედესის გუნდის წარმომადგენელმა, ხოლო მესამე ადგილი ლანს სტროპლმა, უილიამს მერსედესის გუნდის წევრმა. 23 ივნისს, გახსნით ღონისძიებაზე ცნობილმა თურქმა მომღერალმა ტარკანმა აუდიტორიის წინაშე შეასრულა თავისი სიმღერები; Black Eyed Peas–მა 24 ივნისს იმღერა მაყურებლის წინაშე; 25-ში კი დასკვნით ცერმონიალზე მაყურებლის წინაშე ნიკოლა შერზინგერი და მერაია კერი წარსდგნენ.

**2018**

2018 წელს აზერბაიჯანში გრანპრის რბოლა მეორედ გაიმართა.  ჩატარდა 27-29 აპრილს. პირველი ადგილი მოიპოვა ლუის ჰამილტონმა, გუნდი მერსედესის წარმოამდგენელმა, მეორე ადგილი კიმი რაიკონენმა, ფერარის პილოტმა, მესამე ადგილი დაიკავა სერჯიო პერესმა, გუნდი ფორცა ინდიას წევრმა. ტრადიციულად ყოველი დღის ბოლოს შემაჯამებელი კონცერტებიც გაიმართა: პირველ დღეს მაყურებლის წინაშე Jamiroquai და Afrojack წარსდგა, მეორე დღეს კრისტინა აგილერა, ხოლო მესამე დღეს დუა ლიპა და მარტინ სოლვეგი.

აღნიშნულ სარბოლო მონაკვეთზე სარეკორდო წრის დრო ეკუთვნის ჩარლზ ლეკლერკს - 1:43.009 (2019), თუმცა არაოფიციალური მონაცემებით ამ ტრასის რეკორდი ეკუთვნის არა ჩარლზ ლეკლერკს არამედ ფინელ ვალტერ ბოტასს - 1:40.495 (2019).

## რესურსები ინტენეტში
*ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ბაქო
კატეგორია: ფორმულა1
საგარეჯოს ღვთისმშობლის ეკლესია

**საგარეჯოს ღვთისმშობლის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოში. მდებარეობს გაღმა უბანში, ფანოზაშვილების სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. 

ეკლესია დარბაზულია, შეიცავს სხვადასხვა პერიოდის ორ სამშენებლო ფენას. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. თითო სარკმელი აღმოსავლეთოთ და დასავლეთით. ორივე სარკმელი ოთხკუთხაა, დაბალი. ორივეს გარეთა ღიობი გადაკეთებულია. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, ორ-ორი მცირე ზომის ნიშაა, სარკმლის ქვემოთ კი ოთხწახნაგა ტრაპეზი დგას. 

ეკლესიის ირგვლივ სასაფლაოს ქვებია. 2007-2008 წლებში ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია გაარემონტა, თუმცა უხარისხოდ.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საგარეჯოს ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი

**საგარეჯოს ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი** — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოში. მდებარეობს ქურდაანთ უბანში, ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე. აგებულია XIX საუკუნეში და ფუნქციონირებდა 1925 წლამდე. ამის შემდეგ ეკლესია გარკვეული პერიოდის განმავლობაში სხვადასხვა დანიშნულებით გამოიყენებოდა, რის გამოც მნიშვნელოვანი გადაკეთებები განიცადა. 

1970-იან წლებში იგი გაარემონტეს. 1990-იანი წლების დასაწყისში აღსდგა ღვთისმსახურება. 2000-იანი წლების დასაწყისში გადახურეს თუნუქის სახურავით. 2015 წელს ეკლესიაში ააგეს ხუთთაღიანი ქვის კანკელი და იატაკზე ბაზალტის ფილები დააგეს.

ეკლესია დარბაზულია. აქვს ნახევარწრიული შვერილი აფსიდი. შენობა ნაგები ყოფილა აგურითა და რიყის ქვით. ცოკოლო დიდი ზომის, რიყის ქვითაა ამოყვანილი. შესასვლელი ორია: სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი გარედან ოდნავ შეისრულია. შიგნით — სწორკუთხა.

ეკლესიის დასავლეთ კედელზე შემორჩენილი იყო სამრეკლოს კვადრატული საფუძველი, რომელზეც 2006 წელს ახალი, ოთხკუთხა სამრეკლო დაუდგამთ.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
კარენ მურადიანი

**კარენ მურადიანი** (; დ. 1 ნოემბერი, 1992, გიუმრი, სომხეთი) — სომეხი ფეხბურთელი. პოზიციით ნახევარმცველი. ამჟამად იგი თამაშობს სომხეთის საფერბურთო პრემიერლიგის გუნდ შირაკში.

## კარიერა
### საკლუბო
კარენ მურადიანი დაიბადა გიუმრში. ერთი წლის ასაკში ის და მისი ოჯახი საცხოვრებლად რუსეთში გადავიდა. მურადიანმა ფეხბურთის ყურება ტელევიზორში დიაიწყო. მას თანდათან უფრო მოსწონდა სპორტის ეს სახეობა და 7 წლის უკვე ასაკში სურდა ფეხბურთელი გამხდარიყო. ორი წლის შემდეგ იგი შევიდა პირველ საფეხბურთო სკოლაში, „CYSS Mytischi“-ში. ახალგაზრდულ კარიერაში მან 3 გუნდი შეიცვალა. მათგან ბოლო იყო „SDUSHOR ლაბორ რევერვისი“. 2008 წელს კლუბში ნაჩვენები შედეგით, მურადიანი შეუერთდა მოსკოვში არსებულ გუნდს და რუსეთის ეროვნული საფეხბურთო ლიგის მეორე ადგილი დაიკავა.

შემდგომ პერიოდში კარენ მურადიანი საცხოვრებლად მშობლიურ გიუმრიში დაბრუნდა; აქ იგი შეხვდა კლუბ შირაკის წარმომადგენლებს. ამის შემდეგ, იგი კლუბში სათამაშოდ მიიწვიეს, ხოლო მოგვიანებით კონტრაქტი გაუფორმეს. 2011 წლის 24 ივლისს შედგა მისი დებიუტი კლუბში (მიკა ერევანის წინააღმდეგ). მან ხსენებული თამაში სასტარტო შემადგენოლობაში დაიწყო, თუმცა მე-60 წუთზე არმან მარგარიანმა შეცვალა იგი. მისი დებიუტი გუნდის დამარცხებამ გადარჩრდილა: მათ ანგარიშით 1:4 წააგეს. მისი დებიუტი სომხეთის თასზე მომდევნო სეზონში შედგა. 2011 წლის 20 ნოემბერს, შირაკს საშინაო მოედანზე ბანანცის წინააღმდეგ ჰქონდა შეხვედრა დაგეგმილი; საბოლოოდ შეხვედრა შირაკის მინიმალური ანგარიშით გამარჯვებით (2:1) დასრულდა. მურადიანი შეხვედრაში 73-ე წუთზე შემოვიდა (ჩაანაცვლა გრაჩევ მნაცაკანიანი). ამ თასზე შირაკმა ფინალამდე მიაღწია, თუმცა შემდგომ იმპულსთან ანგარიშით 1:0 დამარცხდა. მურადიანმა ეს მატჩი მთლიანად ითამაშა და მოიგო 2011-12 წლების სომხეთის თასის მედალი.

2017 წელსმურადიანი შვედეთის კლუბ მალიბერ მალბერგეტსიში გადავიდა.

2017 წლის დეკემბერში მან ალაშკერტი დატოვა. 2018 წლის სექტემბერს იგი შირაკს შეუერთდა.

### საერთაშორისო
კარენ მურადიანის დებიუტი სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში შედგა 2013 წლის 5 თებერვალს, ვალენსიაში (საფრანგეთში) ლუქსემბურგის წინააღმდეგ გამართულ მეგობრულ შეხვერდაში. მას ნაკრების მაისურით 4 თამაში აქვს ჩატარებული.

## პირადი ცხოვრება
მისი მშობლები - რაფიკი და სატიკი დაქორწინებულები არ იყვნენ. თავისუფალ დროს მას უყვარს მუსიკის მოსმენა, მეგობრებთან ერთად ყოფნა ან დროის გატარება ინტერნეტში. კარენ მურადიანი ფლობს სომხურ, რუსულ და ინგლისურ ენებს.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1992
კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
არჩი მაუნტბეტენ-უინძორი

**არჩი მაუნტბეტენ-უინძორი** (; დ. 6 მაისი, 2019, პორტლენდის ჰოსპიტალი, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო) — გაერთიანებული სამეფოს ტახტის მე-6 მემკვიდრე, პრინც ჰენრისა და მეგან მარკლის შვილი. მან ავტომატურად მიიღო პრინცის ტიტულო, როდესაც მისი პაპა, ჩარლზი მეფედ აკურთხეს.

## რესურსები ინტერნეტში
* არჩი მაუნტბეტენ-უინძორი სამეფო ოჯახის ოფიციალურ ვებგვერდზე

კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 2019
კატეგორია:უინძორები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ლონდონში დაბადებულები
ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა

**ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა** (; დ. 27 ივლისი, 1934, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 23 იანვარი, 2016, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მუსიკოსი, ბაქოს მუსიკალური აკადემიის პროფესორი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სპეციალიზებული საშუალო მუსიკალური სკოლის დირექტორი, დამსახურებული მასწავლებელი. 

## ბიოგრაფია 
ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა დაიბადა 1934 წლის 27 ივლისს ქალაქ ბაქოში.

1957 წელს დაამთავრა უზეირა ჰაჯიბეოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1960 წლიდან მასწავლებლად მუშაობდა ეროვნული უსაფრთხოების საშუალო მუსიკალურ სკოლაში, 1967 წლიდან 2016 წლამდე იგი იყო ამ საგანმანათლებლო დაწესებულების დირექტორი.

1972 წლიდან ნაჰიდა-ლეილა მამედოვა ბაქოს მუსიკალური აკადემიის მეთოდოლოგიისა და სპეციალური პედაგოგიური მომზადების განყოფილებაში მუშაობდა. 1977 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული მასწავლებლის წოდება. იყო განათლების სამინისტროს გაერთიანებული სამეცნიერო და მეთოდოლოგიური საბჭოს მუსიკალური კვლევების განყოფილების თავმჯდომარის მოადგილე.

1985 წელს ქალაქ ვილნიუსში გამოვიდა სრულიად საკავშირო სემინარზე ანგარიშით „ფორტეპიანოსათვის ახალი საკლასო პროგრამის მნიშვნელობა“, ხოლო 1986 წელს ქალაქ ლვოვში ანგარიშით „სამუშაო ფორტეპიანოს შესრულებაზე“.

ნაჰიდა-ლეილა მამედოვას ინიციატივით და აქტიური მონაწილეობთ 1989 წელს ყოფილი სსრკ-ის მუსიკალურმა აკადემიამ გახსნა საგანი „სპეციალური პედაგოგიური სწავლება“ და პირველად დაიწყო სახელმწიფო გამოცდები. 1990-1991 წლებში იგი იყო ამ საგნის სახელმწიფო საგამოცდო კომისიის თავმჯდომარე.

აზერბაიჯანში პირველად მოამზადა სახელმძღვანელო „პროგრამა საფორტეპიანო კლასზე (კლასი I-XI)“, იყო ნ. ტუსის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტში მუსიკის განყოფილების გახსნის ინიციატორი და აქ სახელმძღვანელო პირველი წიგნის რედაქტორი.

## ოჯახი 
* მეუღლე: იაშარ ნაზიევი — პროფესორი, აზერბაიჯანის რესფუბლიკის დამსახურებული მეცნიერი;
* ვაჟი: ჯეიჰუნ ნაზიევი — პროფესორი, ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი;
* ასული: ზარანგის ნაზიევა — დაამთავრა უზეირა ჰაჯიბეოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის ფორტეპიანოს ფაკულტეტის ვიზუალური განყოფილება.

## ჯილდოები და საპატიო ტიტულები 
* აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული მასწავლებელი — 19 დეკემბერი, 1977;
* შრომითი საქმიანობისთვის 1987 წლის 3 დეკემბერს დაჯილდოებულია მედლით; 
* საპრეზიდენტო პენსია — 10 ნოემბერი, 2005.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მუსიკოსები
გევორგ კასპაროვი

**გევორგ კასპაროვი** (; დ. 25 ივლისი, 1980, ერევანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი ფეხბურთელი რომელიც თამაშობს მეკარეს პოზიციაზე. იგი ამჟამად თამაშობს კლუბ განძასარი კაპანსა და სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში.

## საკლუბო კარიერა
### დვინ არტაშატი
დვინში თამაშამდე, კასპაროვმა დაამთავრა ქალაქ ერევანის საფეხბურთო სკოლა. ახალგაზრდობის პერიოდში იგი თამაშობდა საფეხბურთო კლუბ დვინ არტაშატში (1997-1998). გუნდის დაცვის ხაზში სისუსტის გამო, კაპაროვმა 1997 წლის სეზონში 18 თამაშში 51 გოლი გაუშვა.

### ზვარტნოცი
2000 წელს კასპაროვმა კონტრაქტი გააფორმა კლუბ ზვარტნოცთან. გუნდთან ერთად მან ორჯერ მიაღწია სომხეთის თასის ფინალს და სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგაში მეორე ადგილი დაიკავა. შესაძლოა კასპაროვს კარიერა ამ კლუბში გაეგრძელებინა, მაგრამ სეზონის დასასრულს, ფინანსური პრობლემების გამო კლუბი სომხეთის პრემიერლიგიდან გაუშვეს.

### არარატ თეორანი
ასეთ ვითარებაში მას მეზობელი ირანის კლუბიდან, თეირანის არარატ თეირანიდან მოუვიდა შემოთავაზება. 2003 წლის სეზონი მან ამ კლუბში გააგრძელა, ხოლო შემდეგ სამშობლოში დაბრუნდა.

### მიკა ერევანი
2004 წელს იგი შეუერთდა მიკა ერევანს. კასპაროვის სადებიუტო მატჩი მიკაში შედგა ქალაქ აშტარაკში, 17 აპრილს; გუნდის მოწინააღმდეგე იყო წინა წლის სომხეთის პრემიერლიგის ჩემპიონი კლუბი პიუნიკი. აღნიშნულ შეხვედრაში მიკა ერევანი ანგარიშით 1:3 დამარცხდა. კლუბთან ერთად კასპაროვმა 2004 წლის სომხეთის საფეხბურთო პრემიერ ლიგის ცხრილში მეორე ადგილი დაიკავა.

### პიუნიკი
მომდევნო წელს კასპაროვი პიუნიკის ფეხბურთელი გახდა. პირველი რაუნდის შემდეგ, აპოელა ედელმა კლუბი დატოვა და ამით კასპაროვი გუნდის ძირითადი მეკარე გახდა. კასპაროვთან ერთად პიუნკმა მოიგო სომხეთის პრემიერლიგა (2005, 2006) და სომხეთის სუპერთასი. 2005 და 2006 წელს გევორგ კასპაროვი დასახელდა სომხეთის პრემიერ ლიგის საუკეთესო მეკარედ.

### პას თეირანი და რაჰ აჰანი
2007 წელს კასპაროვი კიდევ ერთხელ ჩავიდა ირანში და ერთი სეზონის განმავლობაში კლუბ პას თეირანსა და რაჰ აჰარნში ითამაშა.

### ულისი
2008 წელს მან ულისი ერევანისგან შემოთავაება მიიღო და ამიტომ იგი სომხეთში დაბრუნდა. ულისში მან ორი სრული სეზონი ჩაატარა. 2009 წლის სომხეთის პრემიერლიგაში გუნდი მესამე ადგილზე გავიდა. მეორე სეზონის დასრულებას იგი თეირანის კლუბ სანთი კავეჰ თეირანს შეუერთდა. მან კლუბთან 5 თვიანი კონტაქტი გააფორმა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* ffa.am
* armfootball.tripod.com
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1980
კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ერევანში დაბადებულები
სალიანის რაიონი

**სალიანის რაიონი** () — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი რაიონი. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სალიანი. რაიონის ტერიტორიაზე მოიპოვება ნავთობი და მას აწარმოებს სალიანის ნავთობკომპანია. ასევე აქ მდებარეობს შირვანის ეროვნული პარკის ტერიტორიის დიდი ნაწილი.

## ისტორია
სალიანი დიდი დასახლებული ტერიტორიაა, ამან XIII საუკუნეში დამპყრობელთა ყურადღება მიიპყრო. სალიანში ხდებოდა შირვანშაჰების სავაჭრო ურთიერთობები მუღანთან, თავრიზირთან და ირანთან. დიდი ხნის განმავლობაში XVII-XVIII საუკუნის სავაჭრო გზები ირანთან, ჩრდილოეთ კავკასიასთან და რუსეთთან გადიოდა სალიანში. 1795 წელს აღა-მაჰმად-ხანმა მთლიანად გაანადგურა სალიანი.

XX საუკუნის დასაწყისში აქ დაარსდა: 3 მცირე ბამბის საწარმო (რომლის ტევადობა 3-4 ტონა იყო), მცირე ზომის ელექტროსადგურები, 4 დაწყებითი სკოლა და ბიბლიოთეკა. იმ დროისთვის ქალაქში იყო 20 მცირე საქსოვი საწარმო, 200 მაღაზია, 5 სავაჭრო ბანკი,  საფოსტო განყოფილება, საკარანტინო სადგური და 11 მედრესე. 1894 წელს სალიანში მეტეოროლოგიური სადგური გაიხსნა, ეს იყო პირველი მეტეოროლოგიური სადგური მთელს სამხრეთ რუსეთსა და კავკასიაში.

სალიანი ასევე იყო ვაჭრობის ცენტრი, რომელიც აბრეშუმის გზაზე მდებარეობდა. ჩვენს წელთაღრიცხვამდე II საუკუნეში. აქ ვაჭრები ჩინეთიდან და ინდოეთიდან ჩამოდიოდნენ, რომლებიც ვაჭრობდნენ აზერბაიჯანის მიწაზე, შემდეგ ჰკვეთნენ მდინარე რიონს და მიდიოდნენ საქართველოში, შემდეგ კი ქალაქ ფოთის პორტიდან (შავი ზღვის სანაპიროდან) მიემართებოდნენ აზოვის ზღვისკენ.

სალიანი დიდი ხნის განმავლობაში იყო საგანმანათლებლო, კულტურული ცენტრი მუღანისა და მუღანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. 1881 წელს მთელი ქალაქის ფართობი 800 ჰექტარი იყო . 1916 წლიდან სალიანი ოფიციალურად ითვლება ქალაქად.

## გეოგრაფია
სალიანის რაიონი მდებარეობს მტკვარ-არაქსის დაბლობზე. რაიონი მდებარეობს აზერბაიჯანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. გზატკეცილი და რკინიგზა, რომელიც აკავშირებს მთელ აზერბაიჯანს სამხრეთ რეგიონებთან და შუა აღმოსავლეთის ქვეყნებთან, მდებარეობს ამ რეგიონში. ქვეყნის ერთ-ერთი მთავარი მდინარე მტკვარი მიედინება სალიანის რაიონის ტერიტორიაზე.

გავრცელებულია რუხი ყავისფერი, ნაცრისფერი, და მარილიანი ნიადაგები. რელიეფის ტიპებიდან გვხვდება უდაბნო და ნახევრად უდაბნო, მაღალმთიანი და მთიანი რაიონებისგან შედგება და მდიდარია ტალახის ვულკანებით. ფლორაც რელიეფის შესაბამისად ნახევრად უდაბნო და უდაბნოს ტიპია. აქ ძირითადად იზრდება კვიპაროსი, მზესუმზირა, წყალმცენარეები, მაყვალი, სალი, ლეღვი, ჰირკანის ლეღვის იშვიათი სახეობები და ა.შ. 

რეგიონში ძირითადად გავრცელებულია სტეპური კლიმატის ტიპი. მთელი წლის განმავლობაში ნალექების ძალიან მცირე რაოდენობა მოდის. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 15,2 ° C, ხოლო საშუალო წლიური ნაკექი კი 288 მმ-ია. 

## დემოგრაფია
სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის მონაცემებით, 2019 წლის მდგომარეობით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 138 600 ადამიანს, რაც 2000 წლიდან მოყოლებული 25 600 ადამიანით (დაახლოებით 22,6 პროცენტით) ზრდაა. 2000 წელს მოსახლეობის რაოდენობა 113 000 ადამიანს შეადგენდა.  მთლიანი მოსახლეობიდან 69 300 მამაკაცია, ხოლო 69 300 კი ქალი. 2018 წელს მოსახლეობის 25,1 პროცენტზე მეტს (დაახლოებით 34 500 ადამიანი) შეადგენენ 14–29 წლების ფარგლებში მყოფი მოზარდები და ახალგაზრდები

## რესურსები ინტერნეტში
* На сайте Azerbaijan 
* Salyan (Salyani / Saljan) ingilisce
* Salyan
* Salyan  azerbaycan dilinde

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
ბაბექის რაიონი

**ბაბექის რაიონი** — აზერბაიჯანის ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ერთეული. ადმინისტრაციული ცენტრი არის ბაბეკი. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის რამდენიმე დადგენილებით ბაბექის რაიონში შედის არაერთი მცირე ერთეული, სოფლები. მათ შორის 2009 წლის ივნისიდან პრეზიდენტის დადგენილებით ბაბექის რაიონის შემადგენლობაში შევიდა: გარახანბეილის, ტუმბულისა და ჰადჟინიათის სოფლები. პრეზიდენტის 2014 წლის დადგენილებით კი ჯულფას რაიონის ყველა სოფელი შევიდა ბაბექის რაიონში. 2017 წლის მონაცემებით რაიონში ცხოვრობ დაახლოებით 74300 ადამიანი.  

## ისტორია
ბაბეკის რაიონი შეიქმნა 1978 წლის 23 ოქტომბერს, ნახიჩევანის რაიონის ნაცვლად. 

## რელიეფი
რაიონის უმაღლესი მწვერვალია მთა ბუზგოვი (2475 მეტრი). ბაბექის რაიონის რელიეფი მოიცავს ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ ნაწილებს, ნაწილობრივ მთიან რაიონებს. ამრიგად, უნდა აღინიშნოს, რომ ჩრდილოეთ ნაწილში შედის: დიუზდაგის ქედი, დარალაგესის ქედი (ბუზგოვი, 2475 მ) და კიზილბოგაზის ქედი (კიზილბოგაზი, 1179 მეტრი). აღმოსავლეთ ნაწილში შედის ზანგზურის ქედი (ნაჰაჯირი, 1807 მეტრი). სამხრეთი ნაწილი გულისტანის დაბლობიდან (1677 მეტრი). რაიონის დასავლეთი ნაწილი არის ნახიჩევანი. ცენტრალურ ნაწილში, სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთში, არის ფერდობები. ეს არის ნახიჩევანის დაბლობი, ბეიუკდუზისა და გულუსტანის დაბლობები.

## მდინარეები
რაიონის მთავარი მდინარეებია არაქსი, ჯაგრიჩაი, სირაბი და გაჰაბი. ჯაჰრიჩაიას წყარო მდებარეობს დარალაგესის ქედზე (2320 მეტრი). ეს მდინარეები ძირითადად საზრდოობენ წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. რეგიონში გვხვდება მინერალური წყლები. მდინარეები მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ სოფლის მეურნეობაში, განვითარებული სარწყავი სისტემები. ამ მხარეში აშენდა არაერთი წყალსაცავი, მათ შორის აღსანიშნავია: სირაბი, ჯაჰრი და გაჰაბი.

## ფლორა და ფაუნა
რაიონისთვის დამახასიათებელია ნაცრისფერი და რუხი-ნაცრისფერი, მთიანი წაბლის ნიადაგები. ძირითადად ასეთი ნიადაგები გავრცელებულია ჩრდილოეთ რეგიონებში. ბაბექში იცის ცხელი, მშრალი ზაფხული და ცივი ზამთარი. აქ მცენარეები იზრდება უდაბნოში. ძირითადდ არის ნახევრად უდაბნო, ჭაობიანი ლანდშაფტისათვის დამახასიათებელი ადგილები. ამ რეგიონისთვის დამახასიათებელი ცხოველებია: ირანული ლეოპარდი, ფოცხვერი, მგელი, კოიოტი, მელა და მაჩვი. მდინარეები მდიდარია თევზით. ბაბეკის ტერიტორია მდიდარია მინერალებით, როგორიცაა: ქვა, მარილი და სამშენებლო მასალები.

## ღირსშესანშნაობები
რაიონი გამორჩეულია ღირსშესანიშნაობებით, მათ შორის საინტერესოა: გოვურგალის დასახლება, რომელიც მიეკუთვნება ბრინჯაოს ხანას თარიღდება (ძვ. წ. III - მე-2 ათასწლეულით) და მდებარეობს არაქსის მარცხენა სანაპიროზე. რაიონის ცენტრალურ ნაწილში არის ნარინგალა (ნარინ ყალა). ძირითადად ქალაქის მოსახლეობა დაკავებული იყო სოფლის მეურნეობით, მეცხოველეობით, ლითონებით და ჭურჭლით.

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანი 

კატეგორია: აზერბაიჯანი
კატეგორია: კავკასია
კატეგორია: აზერბაიჯანის რაიონები
აფხაზავა

საკუთარი სახელი **აფხაზავა** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ევგენი აფხაზავა — ქართველი სამხედრო პირი
* ვლადიმერ (ლადო) აფხაზავა — ქართველი მასწავლებელი
* თეიმურაზ აფხაზავა — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა)
* ილია აფხაზავა — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი
* ნიკოლოზ აფხაზავა — ქართველი დიპლომატი
* შალვა აფხაზავა — ქართველი ფეხბურთელი

*
კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
თოუზი

**თოუზი** () — ქალაქი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ბაქოდან დაშორებულია 439 კილომეტრით. 1947 წლიდან არის რაიონული ქალაქი.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ქალაქები
ეშ გოუბარი

**ეშ გოუბარი** (; დ. 1930, ფოთი) — ამერიკელი ფილოსოფოსი. ტრანსილვანიის უნივერსიტეტის ემერიტუსი, საქართველოს ფილოსოფიურ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი, წარმოშობით ქართველი. 

## ბიოგრაფია
8 წლისამ მშობლებთან ერთად დატოვა სამშობლო. თავდაპირველად გაემგზავრა ევროპაში (ბულგარეთი, იუგოსლავია, ჩეხოსლოვაკია, გერმანია), შემდეგ ამერიკაში, სადაც მიიღო ფილოსოფიური განათლება, დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია (1959, უისკონსინის უნივერსიტეტი) და გამოაქვეყნა გამოკვლევები მეცნიერების ფილოსოფიისა და სიცოცხლის ფილოსოფიის დარგში. თანამშრომლობს ევროპისა და ამერიკის წამყვან ფილოსოფიურ ჟურნალებთან. 1959 და 1961 წელს ჟენევაში სამეცნიერო მივლინებით ყოფნისას დაუახლოვდა გამოჩენილ შვეიცარიელ ფსიქოლოგს ჟ. პიაჟეს. შეიმუშავა ორიგინ. ფილოსოფიური თეორია „დიალექტიკური რეალიზმის“ სახელწოდებით, რომელიც ვრცლად წარმოდგენილია მის მონოგრაფიაში „ფილოსოფია როგორც უმაღლესი განმანათლებლობა“ (1994). გოუბარი ავტორია მრავალი სამეცნიერო გამოკვლევისა, მათ შორის ქართული ფილოსოფიის შესახებ; ახლო ურთიერთობა აქვს ქართველ კოლეგებთან (ს. შ. ავალიანი , გ. თევზაძე ). გოუბარის სტატიები სისტემატურად იბეჭდება საქართველოს ფილოსოფიურ მეცნიერებათა აკადემიის ყოველწლიურ გამოცემაში „ფილოსოფიური ძიებანი“. გოუბარი 1992 წელს მოწვევით იმყოფებოდა თბილისში, წაიკითხა ლექციები თსუ-ში.

## ბიბლიოგრაფია
*Philosophic Foundations of Genetic Psychology and Gestalt Psychology, The Hague, 1968; 
*Contemporary Philosophy in Soviet Georgia, «Studies in Soviet Thought», 1978, №18; 
*Bibliography of Georgian Philosophy ( 1946─1976), «Institute of East Europian Studies», 1978, vol. 18, №13; 
*Letter to the Institute of Phylosophy of the Academy of Sciences of the Georgian SSR, «Studies in Soviet Thought», 1982, №24; 
*Studia Geоrgica, იქვე, 1983, №25; 
*Philosophy as Higher Enlightenment, N. Y., 1994; 
*ხელახალი შეხვედრა მეცნიერების ფილოსოფიასთან: დიალექტიკური რეალიზმი, «მაცნე». ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის სერია, 1993, #2; 
*ჩემი ფილოსოფიური მოგზაურობის გზანიშნულები (ბიბლ. ინგლ. და ქართ. ენებზე), იხ. «ფილოსოფიური ძიებანი», კრ. XI, თბ., 2007.

## ლიტერატურა
*ღია წერილი პროფ. ე. გოუბარს, «მაცნე». ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის სერია, 1979, #2.

კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:ამერიკელი ფილოსოფოსები
კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
გივი გოშაძე

**გივი გიორგის ძე გოშაძე** (დ. 1 ივნისი, 1928, სოფელი კვაშხიეთი, ახლანდელი ონის მუნიციპალიტეტი — გ. 5 იანვარი, 2004, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი. ეკონონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1971), პროფესორი (1973), საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1996), საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირის პრემიის ლაურეატი (1982). 

## ბიოგრაფია
1952 წელს თსუ-ის ეკონომიკური ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ 1957-1960 წლებში მუშაობდა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ სამრეწველო-ტექნიკური ლიტერატურის რედაქციის გამგედ, 1960–1967 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის პოლიტეკონომიის კათედრის დოცენტი, 1980-1992 წლებში კათედრის გამგე, 1967-1073 წლებში თსუ-ის პოლიტეკონომიია კათედრის დოცენტი, 1973-1980 წლებში პროფესორი, 1992–2004 წლებში ეკონომიკის თეორიის კათედრის პროფესორი. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება ეკონომიკური თეორიისა და სარკინიგზო ტრანსპორტის ეკონომიკის საკითხებს. დაჯილდოებულია ივ. ჯავახიშვილის საიუბილეო მედლითა (1976) და ღირსების ორდენით (1998).

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 იანვარი
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
გივი
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
დიზდიფოქი

**დიზდიფოქი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 320 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
რობერტ გოქსაძე

**რობერტ შალვას ძე გოქსაძე** (დ. 8 მარტი, 1931, ბაღდათი — გ. 26 თებერვალი, 2016) — ქართველი ფიზიკოსი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1972), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1986). 

## ბიოგრაფია
1953 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1957–1964 წლებში მუშაობდა თბილისის ავტომატიზაციის საშუალებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ტექნოლოგიური პროცესების მათემატიკური მოდელირების განყოფილების გამგედ. 1964–1975 წლებში იმავე განყოფილებას ხელმძღვანელობდა თბილისის მეტროლოგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. 1975–1990 წლებში იყო მიკროელექტრონიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში „მიონი“ მათემატიკური მოდელირების ლაბორატორიის გამგე. პარალელურად, ლექციებს კითხულობს საქართველოს ტექნიკურ უნიბერსიტეტში უმაღლესი მათემატიკისა და მიკროელექტრონიკის კათედრებზე. 1997 წლიდან უფროს მეცნიერ თანამშრომელია მართვის სისტემების ინსტიტუტში. გოქსაძის კვლევის მიმართულებაა ტექნოლოგიური პროცესების მათემატიკური მოდელირება და ზოგადი ფარდობითობის თეორიის საკითხები. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

## ბიბლიოგრაფია
*Скалярные поля в анизотропных неоднородных средах, Тб., 2009 (თანაავტ.: А. А. Нергадзе, Р. И. Чиковани).

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
რობერტ
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 თებერვალი
ალიაბადი (38° 41' ჩ.გ. 48° 33' ა.გ.)

**ალიაბადი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ოღუზის რაიონი

**ოღუზის რაიონი** (აზერბაიჯანული. Oğuz rayonu) — ადმინისტრაციული ერთეული აზერბაიჯანის ჩრდილოეთით. ცენტრი ქალაქი ოღუზი.

## გეოგრაფია
ოღუზის ტერიტორია მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. რეგიონის ყველაზე მაღალი წერტილი არის მალკამუდის მთა (3879 მეტრი). ჩრდილოეთით, რეგიონს ესაზღვრება რუსეთის ფედერაცია (დაღესტანი), აღმოსავლეთით გაბალას რეგიონი, დასავლეთით კი შეკის რაიონი, სამხრეთით ოღუზს - აგდაშის რეგიონთან აქვს საზღვარი.

## ისტორია
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, სოფლები კარიმლისა და გარაბალდირის მახლობლად, აღმოჩენილია ანტიკური ადამიანის ნაშთები. აქ ასევე აღმოაჩინეს სხვადასხვა იარაღები, ქვის ფიგურები და საყოფაცხოვრებო ნივთები. 1948 წელს, არქეოლოგი სალეჰ გაზიევმა სოფელ ვარდანში (ახლანდელი კარიმილი), არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, მან აღმოაჩინა უძველესი ხალხის საცხოვრებელი ადგილი და მათი სასაფლაო. 1956-1959 წლებში, გათხრების შედეგად, არქეოლოგმა გამოავლინა, რომ პრიმიტიული ხალხი აქ კოლექტიურად ცხოვრობდა ნეოლითისა და ენეოლითის ხანაში.

ჩვენი ეპოქის დასაწყისში, რეგიონის ტერიტორია იყო კავკასიის ალბანეთის ნაწილი, IX - XVI საუკუნეებში - შირვანშაჰების სახელმწიფოები, ხოლო XVIII საუკუნის შუა ხანებში - XIX საუკუნის დასაწყისში - შეიკის სახანო. XVIII საუკუნის შუა ხანებში შეიკის სახანო დაიყო 8 პროვინციად, რომელთა შორის პადარი და ხაჩმაზი იმყოფებოდნენ დღევანდელი ოგუზის რეგიონის ტერიტორიაზე.

აზერბაიჯანელმა მწერალმა და ისტორიკოსმა აბასგულუ აღა ბაკიხანოვმა, რომელიც მე -18-მე -19 საუკუნეებში ცხოვრობდა, თავის ისტორიულ ნაშრომში "გულისტანი-ირეემი" ახსენა ხაჩმას პროვინცია და რაიონის სოფელი ტარკესი.

ამჟამინდელი ოღუზის რეგიონი ჩამოყალიბდა სსრკ-ს ბრძანებულებით 1930 წლის 8 აგვისტოს ვარტარშსკის სახელწოდებით. სოფელი ვარტანშენი, რომელიც საოლქო ცენტრად იქცა, ვარტანშენი სოფლის თემის ცხრა სოფელში შედის.

1991 წლის თებერვალში, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პირველ სხდომაზე, რაიონის სახელი დაერქვა ოღუზ.

2010 წელს სოფელ კარიმლის ტერიტორიაზე მშენებლობის დროს აღმოაჩინეს ჭაობიანი ველი, სადაც ნაპოვნი იქნა ადამიანის ჩონჩხი და ხარის ოქროს ნიღაბი, ასევე სამეფო ატრიბუტები და ოქროს სამკაულები.

## ღირსშესანიშნაობები
რეგიონში 39 არქეოლოგიური და სკულპტურული ძეგლია, რომელთაგან 32 რეგისტრირებულია. შეყვანილი იქნა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ და მოხვდა იმ უძრავი ისტორიულ-კულტურული ძეგლის ჩამონათვალში, რომელიც დამტკიცებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს განკარგულებით.

ამ ძეგლებიდან 17 (რომელთაგან 15 არქეოლოგიურია, 2 - სკულპტურული) ეროვნული მნიშვნელობისაა, ხოლო 15 (რომელთაგან 13 სკულპტურა, 2 მათგანი არქეოლოგიურია) ადგილობრივი მნიშვნელობისაა.

რაიონის ტერიტორიაზე არის XIV საუკუნის მუჰასის კოშკი და XVIII საუკუნის სურხაიხანის ციხის ნანგრევებია განთავსებული.

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანი 
* ოღუზი

კატეგორია: აზერბაიჯანის რაიონები
საათლის რაიონი

**საათლის რაიონი**   ( )  — ადმინისტრაციული ერთეული აზერბაიჯანის ცენტრში. ადმინისტრაციული ცენტრი არის ქალაქი საათლი. აღნიშნული რაიონი მდებარეობს მუგანის დაბლობის ცენტრში, მდინარე არაქსის ორივე ნაპირზე.

## ისტორია
1943 წლის 25 მაისს, აზერბაიჯანის სსრ უზენაესი საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის 30/21 გადაწყვეტილებით, საათლის რაიონი შეიქმნა. 1963 წელს ოლქში შეიერთეს საბირაბადის რეგიონი, ხოლო 1965 წლის 14 იანვარს მან აღადგინა დამოუკიდებელი რეგიონის სტატუსი.

რაიონში დიდი მესხური თურქული უმცირესობა ცხოვრობს. საათლის რაიონი ჩამოყალიბდა 1941-1945 წლების ომის დროს. ამ დროის განმავლობაში, 1600 ადამიანი გაგზავნეს ფრონტზე. ომში დაიღუპა 533 ადამიანი. აქ დასახლდნენ,  ლტოლვილები რომელთან სომხეთთან კონფლიქტის შემდეგ 1988-1989 წლებში საათლის რეგიონს შეაფარეს თავი. 1970 წლიდან რეგიონში დაიწყო მისი სოციალურ-ეკონომიკური და კულტურულ-პოლიტიკური მდგომარეობის განვითარება. 

საათლში 19 სკოლაა, არის ცენტრალური საავადმყოფო განკუთვნილი 390 ადამიანისთვის, კულტურული ცენტრი 450 ადამიანისთვის, 11 სამედიცინო ცენტრი, მუსიკალური სკოლა, 450 საბავშვო ბაღი, ორი ხუთსართულიანი კორპუსი 35 ბინა, ორსართულიანი სავაჭრო ცენტრი და სხვა ადმინისტრაციული შენობები. 1970-1980-იან წლებში რეგიონში შეიქმნა მინერალისა და რძის ქარხნები, საცხობი, ისევე როგორც სხვა სამრეწველო, სატრანსპორტო და მომსახურების ობიექტები.

## კლიმატი
რეგიონში მშრალი კლიმატია. იანვრის საშუალო ტემპერატურაა 1.4 ° C, ზაფხულში 26.2 ° C. წლიური ნალექი 300 მმ-ია. 
საათლი არის სოფლის მეურნეობის რეგიონი, ბამბის და ბოსტნეულის წარმოება რეგიონში მთავარი მიმართულებაა.

## ტრანსპორტი
საათლის რაიონს აქვს III და IV კატეგორიის ავტომაგისტრალი. ჯამში, გზების სიგრძე 241 კილომეტრია. ალატ-ნახჭევანის სარკინიგზო მაგისტრალი გადის სატლის რეგიონში, რომელიც მეორე კატეგორიაა. ამ სარკინიგზო ხაზის 80-95-ე კილომეტრი ჯაფარხანის დასახლებული პუნქტებიდან ბექარისკენ მდებარეობს საატლის რეგიონში.

## ღირსშესანიშნაობები
2001 წლის 2 აგვისტოს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 13132 დადგენილებით დაცული არქეოლოგიური ძეგლებია: ჯაფარხანის ნეკროპოლისი - მდებარეობს სოფელ სარიჩალარში; კუბური სამარხების ნეკროპოლისი რომელიც ძველი წელთაღრიცხვის I ათასწლეულით არის მოხსენიებული, მდებარეობს სოფელ აზდაკენდთან ახლოს; პირველი გარარარის ნეკროპოლისი - მიეკუთვნება ძვ.წ. III-I საუკუნეებს, რომელიც მდებარეობს სოფელ გარარარში; მე-2 გარარარის ნეკროპოლისი - მიეკუთვნება ძვ.წ. III-II საუკუნეებს, რომელიც მდებარეობს სოფელ გარარარში; მე-3 გარარარის ნეკროპოლისი - მიეკუთვნება ძვ.წ. IX-XVII საუკუნეებს, რომელიც მდებარეობს სოფელ გარარარში; მუგანის ნეკროპოლისი - მიეკუთვნება ძვ.წ. VI – I საუკუნეებს, რომელიც მდებარეობს მუგანის არხის ტერიტორიაზე; აბასბის ნეკროპოლისი - მიეკუთვნება II-III საუკუნეებს და მამედბადის ნეკროპოლისი - მიეკუთვნება II-III საუკუნეებს, რომელიც მდებარეობს სოფელ მამედბადში.

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანი 
* საათლის რაიონი

კატეგორია: აზერბაიჯანი კატეგორია: აზერბაიჯანის რაიონები კატეგორია: კავკასია
აზერსელი

**აზერსელ ტელეკომი** — GSM, WCDMA, LTE მობილური ოპერატორი აზერბაიჯანში.

## კომპანიის შესახებ
Azercell Telekom–ის ერთობლივი საწარმო დაარსდა 1996 წლის 15 დეკემბერს. კომპანია მობილური კავშირგაბმულობის ბაზარზე 1996 წლის დეკემბერში შევიდა. მან პირველი მომსახურება შესთავაზა გადასახადის (ინვოისის ხაზის) საფუძველზე, მაგრამ უკვე 1998 წელს დაინერგა SimSim- ის სატარიფო გეგმა, რომელიც დაფუძნებულია წინასწარი გადახდის სისტემაზე. 

2000 წელს აზერბაიჯანში შეიქმნა ხარისხის მართვის სისტემა და 2000 წლის 7 დეკემბერს კომპანიამ მიიღო ISO 9001 საერთაშორისო სტანდარტთან შესაბამისობის სერტიფიკატი .2003 წელს კომპანიამ განაახლა ხარისხის სისტემა იგივე სტანდარტის 2000 წლის ვერსიის შესაბამისად და 2004 წლის 15 იანვარს მიიღო სერთიფიკატი შესაბამისობის ISO სტანდარტთან 9001: 2000.

2006 წელს Azercell Telekom JV– ს მიენიჭა სტანდარტული IIP (ინვესტორები ხალხში) - ინვესტორები ხალხში (IVL) სერთიფიკატი. Azercell Telekom JV შედის 36,000 საერთაშორისო ორგანიზაციის ჩამონათვალში, რომლებიც მუშაობენ IIP სტანდარტის მიხედვით.

2011 წელს კომპანია ბაქოში ოფიციალურად გახდა ევროვიზიის სიმღერების კონკურსის სპონსორი.

2018 წელს ფინტურმა აზერბაიჯანული ტელეკომუნიკაციის Yatirim Diş Ticaret A.Ş- ს (აზერტელი) 51.3% -იანი წილი მიჰყიდა შპს აზერბაიჯანის საერთაშორისო ტელეკომს (Azintelecom), რომელიც მთლიანად აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საკუთრებაა. Fintur ერთობლივად ეკუთვნის კომპანია Telia (58.55%) და Turkcell (41.45%).

ამჟამად აზერბაიჯანის დაფარვის ზონა მოიცავს აზერბაიჯანის ტერიტორიის დაახლოებით 80% -ს. აზერბაიჯანში აზერბაიჯანში ფუნქციონირებს 16 მობილური გადართვის ცენტრი (MSC), 22 საბაზო სადგურის კონტროლერი (BSC), 2 ზედმეტი აბონენტის ბაზა (HLR) და ,000 5000 საბაზო გადამცემი სადგური (BTS).

ასევე, ბაქოს ყველა მეტროსადგური შედის აზერბაიჯანის ქსელის მომსახურების ზონაში.

ქვეყნის ბევრ დიდ ქალაქში - განჯაში, ნახიჩევანში, კუბაში, შეიკში, მასალიში, საბირაბადსა და სუმგიტში - აზერბაიჯანის რეგიონალური წარმომადგენლობითი ოფისები იხსნება.

2008 წლისთვის აზერბაიჯანელმა ტელეკომმა ხელი მოაწერა როუმინგულ ხელშეკრულებებს 383 ოპერატორთან, მსოფლიოს 151 ქვეყნიდან.

ამჟამად აზერბაიჯანის მობილური სატელეკომუნიკაციო ბაზარზე შპს „აზერელ ტელეკომის“ წილი 45% -ს შეადგენს. შეღწევადობის ინდექსით 43% -ით, შპს „აზერელ ტელეკომი“ პირველ ადგილზეა დსთ-ს ქვეყნებში მობილური ოპერატორების რიგში.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 

კატეგორია: საკომუნიკაციო კომპანიები კატეგორია: კავკასია კატეგორია: აზერბაიჯანი კატეგორია: მობილური ოპერატორები