open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გამტარი ქსოვილი

**გამტარი ქსოვილი** — მცენარეთა ქსოვილის სახე, რომელიც მცენარეში ძლიერ დატოტვილ, ერთიან გამტარ სისტემას ქმნის. გამტარი ქსოვილი ორგვარია: ჭურჭლები — რომელშიც მოძრაობს წყალი და მასში გახსნილი მინერალური მარილები და საცრისებური მილები — რომელშიც მოძრაობს ორგანული ნივთიერებები.

ორივე სახის გამტარი სისტემა წარმოდგენილია გრძელი უჯრედებით. ჭურჭლების უჯრედები მკვდარია, მათი განივი ტიხრები ჩაშლილია და წარმოქმნილია ერთიანი მილი. ჭურჭლების კედლებს კი აქვს გასქელებები, რაც მათ გაჭიმვის უნარს და დრეკადობის  ანიჭებს. საცრისებრი მილები შედგება ცოცხალი უჯრედებისაგან, მათი განივი ტიხრები დასვრეტილია. 
სქელი კედლების გამო გამტარი სისტემის უჯრედები, საყრდენ–მექანიკურ ფუნქციას ასრულებენ. 

## ლიტერატურა
კატეგორია: ჰისტოლოგია
კატეგორია:მცენარეთა ანატომია
ამინა

**ამინა** (ისლ: ***Amiina***) — ისლანდიური პოსტ-როკის მსგავსი სტილის შემსრულებელი ჯგუფი.

## შემადგენლობა
* ჰილდურ აურსაილსდოუთირი (Hildur Ársælsdóttir)
* ედა რუნ ოულაფსდოუთირი (Edda Rún Ólafsdóttir)
* მარია ჰულდ მარკან სიგფუსდოუთირი (Maria Huld Markan Sigfúsdóttir)
* სოულრუნ სუმარლიზადოუთირი (Sólrún Sumarliðadóttir)
* მაგნუს ტრიგვასონ ელიასენი (Magnús Trygvason Eliassen)
* კიჰპი კანინუსი (Kippi Kaninus)

### ყოფილი წევრები
* ოულოფ იულია (Ólöf Júlía)

## შემოქმედება 
კვარტეტი იყენებს სხვადასხვა ინსტრუმენტებს, ცოცხლად შესრულებისას მათ ერთმანეთში ცვლიან. შესრულებისას არის ემბიენტისა და ელექტრონული მუსიკის  ელემენტები. მათი მუსიკა ქმნის სასიამოვნო, ქალისთვის შესაბამის გრძნობას.

## ისტორია
ჯგუფის ჩამოყალიბებამდე, მარია (2001-ში ჩაანაცვლა იულიამ) და ჰილდური იყვნენ მევიოლინეები, ედა ვიოლისტი, სოულრუნი კი - ვიოლონჩელისტი. ასეთი შემადგენლობით მიიღეს მონაწილება ჯგუფ სიგურ როუსის ალბომ „( )“-სა და შემდეგ „Takk…“-ში.

ჯგუფის პირველი კომერციული ჩანაწერი გახდა EP „Animamina“. შემდეგ მოყვა სინგლი „Seoul“. 1-ლი სრულფასოვანი ალბომი „Kurr“ გამოვიდა 2007 წ-ის 21 მარტში. სიგურ როუსის 2006 წ-ის ზაფხულის ტურის დამთავრების შემდეგ, შემოდგომით ამინამ დაიწყო საკუთარი ტური ამერიკაშა და ევროპაში. „Kurr“-ის რელიზის შემდეგ, ჯგუფმა კონცერტები ჩაატარა ჩრდილოეთ ამერიკაში 2007 აპრილსა და მაისში, ევროპაში  კი - მაისში.

ჯგუფი გადაღებულია ისლანდიურ ფილმ Brúðguminn-სა (2008) და Heima-ში (2006, სიგურ როუსთან ერთად).

## დისკოგრაფია 
### ალბომები 
* Kurr (21 მარტი 2007)
* Puzzle (სექტემბერი 2010)

### EP 
* Animamina (9 მაისი 2005)
* Re Minore (2009)

### სინგლები 
* Seoul (6 ნოემბერი 2006)
* Hilli (17 დეკემბერი 2007)
* Over & Again (2010) 
* What are we waiting for? (სექტემბერი 2010)

### კომპილაციები 
* Screaming Masterpiece (2005)
* Kitchen Motors Family Album/Fjölskyldualbúm Tilraunaeldhússins (გაზაფხული 2006)
* Nightmare Revisited (სექტემბერი 2008)

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 
* 

კატეგორია:ისლანდიელი მუსიკოსები
კატეგორია:პოსტ-როკი
კატეგორია:ისლანდიური მუსიკა
კამოტესის ზღვა

მინი|250პქ
**კამოტესის ზღვა** — პატარა ზღვა, მდებარეობს ფილიპინის არქიპელაგის შიგნით. გადაჭიმულია ფილიპინების ორ რეგიონს — აღმოსავლეთ ვისაიასსა და ცენტრალურ ვისაიასს შორის. ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ესაზღვრება კუნძული ლეიტე, სამხრეთით — ბოჰოლი და დასავლეთით სებუ. ზღვა დაკავშირებულია ვისაიანისა და ბოჰოლის ზღვებთან. 

## რესურსები ინტერნეტში
*კამოტესის ზღვის რუკები 
*http://www.oceans.logo4you.co.uk/pasea_camotes.html 

კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები
კატეგორია:ფილიპინების ზღვები
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
კოროს ზღვა

**კოროს ზღვა** () — ზღვა წყნარ ოკეანეში. მდებარეობს ფიჯის არქიპელაგში, კუნძულებს — ვიტი-ლევუსა და ლაუს შორის. სახელი მიიღო ფიჯის არქიპელაგის კუნძულ კოროსგან. მაქსიმალური სიღრმეა 2930 მ.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ფლორესის ზღვა

300px|right|thumb|ფლორესის ზღვის მდებარეობა
**ფლორესის ზღვა** მდებარეობს მალაის არქიპელაგში, ინდონეზიის აკვატორიაში. დასავლეთით ესაზღვრება ბალის ზღვა, ჩრდილო-დასავლეთით - იავის ზღვა, აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით - ბანდის ზღვა. სამხრეთით მდებარეობს ინდოეთის ოკეანე და სავუს ზღვა, რომლებიც ფლორესის ზღვისგან კუნძულებითაა გამოყოფილი. 

ზღვის ფართობი შეადგენს 240,000 კმ²-ს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* http://visibleearth.nasa.gov/view_rec.php?id=6625 
* http://www.astrogeodata.it/id219.htm

კატეგორია:ინდონეზიის ზღვები
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
მოლუკის ზღვა

thumb|right|250px|მოლუკის ზღვის მდებარეობა
thumb|right|250px|
**მოლუკის ზღვა** (ინდონ. *Laut Maluku*) — მდებარეობს წყნარი ოკეანის დასავლეთ ნაწილში, ინდონეზიის აკვატორიაში. სამხრეთით ესაზღვრება ბანდის ზღვა, ჩრდილოეთით სულავესის ზღვა. შემოსაზღვრულია კუნძულებით: ჰალმაჰერა, ბურუ, სერამი, სულავესი, ტალაუდის კუნძულები. 

ზღვის ფართობი შეადგენს 291 000 კმ²-ს, მაქსიმალური სიღრმეა 4180 მ. 

რეგიონი მდიდარია მარჯნის რიფებით.

## რესურსები ინტერნეტში 
* მოლუკის ზღვა - ბრიტანიკა
* http://www.iho-ohi.net/iho_pubs/standard/S-23/S23_1953.pdf 

კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები
კატეგორია:ინდონეზიის ზღვები
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ბოხაივანი

**ბოხაივანი** (), აგრეთვე ცნობილი როგორც **ბოხაის ყურე** ან **ბოხაის ზღვა**, წარმოადგენს ყვითელი ზღვის ყურეს, რომელიც შეჭრილია ჩრდილოეთ ჩინეთის სიღრმეში. მისი სიახლოვე ჩინეთის დედაქალაქ პეკინთან, ამ ზღვას ხდის მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე გადატვირთულ საზღვაო გზად. ფართობია 78,000 კმ².

## რესურსები ინტერნეტში
* Unep Reports - Regional Definition: Bohai Sea 

კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები
კატეგორია:ჩინეთის გეოგრაფია
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ბისმარკის ზღვა

thumb|ბისმარკის ზღვა
**ბისმარკის ზღვა** მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, კუნძულ ახალი გვინეის ჩრდილოეთით და ბისმარკისა და საადმირალოს კუნძულების სამხრეთით. ისევე როგორც ბისმარკის არქიპელაგს, ამ ზღვასაც სახელი ეწოდა პრუსიის კანცლერის — ოტო ფონ ბისმარკის პატივსაცემად. ბისმარკის არქიპელაგი ზღვას ერტყმის ჩრდილოეთით და სამხრეთით და გამოყოფს მას წყნარი ოკეანისგან. სამხრეთით, ვიტიაზის სრუტის საშუალებით უკავშირდება სოლომონის ზღვას.

ზღვის ფართობი შეადგენს  310 000 კმ²-ს. საშუალო სიღრმეა 1700 მ, მაქსიმალური სიღრმე 2665 მ.

1943 წლის 3 და 4 მარტს, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ზღვაში იაპონიის საზღვაო ძალებმა სრული მარცხი განიცადეს. ბრძოლა ისტორიაში „ბისმარკის ზღვის ბრძოლის“ სახელით შევიდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბისმარკის ზღვა — ბრიტანიკა
* ბისმარკის ზღვის ბრძოლა
* ბისმარკის ზღვის ბრძოლა 
* ბისმარკის ზღვის ბრძოლა

კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:წყნარი ოკეანის განაპირა ზღვები
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის წყალსატევები
კატეგორია:ოკეანეთის ზღვები
კატეგორია:ბისმარკის ზღვა
კატეგორია:კუნძულების რეგიონი (პაპუა-ახალი გვინეა)
კატეგორია:მომასეს რეგიონი
კატეგორია:სამხრეთი რეგიონი (პაპუა-ახალი გვინეა)
კატეგორია:მილნ-ბეის პროვინციის გეოგრაფია
კატეგორია:ახალი ბრიტანეთის გეოგრაფია
კატეგორია:მორობეს პროვინცია
კატეგორია:ოროს პროვინცია
შემაერთებელი ქსოვილი

**შემაერთებელი ქსოვილი** () — მეზენქიმიდან განვითარებული ცხოველური ორგანიზმის ქსოვილი, რომელიც ასრულებს საყრდენ-მექანიკურ, ტროფიკულ, დამცველობით და რეპარაციულ ფუნქციას. აგებულებისა და ფუნქციების მიხედვით მრავალგვარია, ქსოვილის ამ ტიპს მიეკუთვნება ძვალი, ხრტილი, მყესები, ცხიმოვანი ქსოვილი, აგრეთვე სისხლი, ლიმფა და საკუთრივ შემაერთებელი ქსოვილი, რომელიც გარს აკრავს სხვადასხვა ორგანოებს და მიჯნავს ერთმანეთისაგან, ასევე შედის სხვადასხვა ორგანოების აგებულებაში.

ნებისმიერი სახის შემაერთებელი ქსოვილის დამახასიათებელი ნიშან თვისებაა რომ, შემედგენელი უჯრედები შორი-შორს არიან განლაგებული და ქსოვილის მოცულობის დიდი ნაწილი უჯრედთაშორის ნივთიერებას უჭირავს. ეს ნივთიერება შეიძლება ქვასავით მაგარი, ლაბისებრი ან თხევადი იყოს. ამ ქსოვილის უჯრედების უმეტესობისათვის დამახასიათებელია უჯრედშორისი ნივთიერების დიდი რაოდენობით სეკრეცია, რასაც ძირითადი ნივთიერება ეწოდება. ძირითადი ნივთიერებაა მაგალითად კოლაგენი, რომელსაც გამოყოფენ შემაერთებელქსოვილოვანი უჯრედები — ფიბრობლასტები და ფიბროციტები.

საკუთრივ შემაერთებელი ქსოვილის ორი ტიპი არსებობს: მკვრივი და ფაშარი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ბიოლოგიური დასამედიცინო ტერმინები და ცნებები — nplg.gov.ge
*შემაერთებელი ქსოვილი — MedGeo.Net

კატეგორია:შემაერთებელი ქსოვილი
სავუს ზღვა

**სავუს ზღვა** — პატარა ზღვა, მდებარეობს მალაის არქიპელაგში, ინდონეზიის აკვატორიაში. სახელი მიიღო მის სამხრეთით მდებარე კუნძულ სავუსგან. შემოსაზღვრულია კუნძულებით: სავუ, რაი-ჯუა, როტე, ტიმორი, ფლორესი, სუმბა და ალორის არქიპელაგი. სამხრეთითა და დასავლეთით ესაზღვრება ინდოეთის ოკეანე, ჩრდილოეთით — ფლორესის ზღვა, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით — ბანდის ზღვა. 

ზღვის ფართობი შეადგენს 35.000 კმ²-ს. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 600 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 200 კმ-ზე. მაქსიმალური სიღრმეა 3500 მ. ზღვაზე მდებარე უმსხვილესი ქალაქია ინდონეზიის ქალაქი კუპანგი. 

## რესურსები ინტერნეტში
*სავუს ზღვა — ბრიტანიკა
*სავუს ზღვის სურათები 

კატეგორია:ინდონეზიის ზღვები
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ჭაპალის ციხე

მინი|ჭაპალის ციხე
**ჭაპალის ციხე** – ციხესიმაგრე ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭაპალასთან. მდინარეების მაშავერასა და ბოლნისისწყალის შესართავის მარჯვნივ 2-3 კმ-ზე.

აგებულია გაშლილ მინდორზე მდებარე დიდი კლდოვანი ბორცვის თხემზე. წყაროებში იხსენიება 1664 წლის საბუთში, რომლის თანახმად ვახტანგ V-ს ის ელიზბარ სოლოღაშვილისთვის უბოოძებია. 1749 წ. შეისყიდა თავადმა დიმიტრი ორბელიანმა. შემორჩენილია ზედაციხე და გალავნიანი ეზო სხვადასხვა ნაგებობების ნაშთებით; არქეოლოგიური გათხრების შედეგად ციხის ტერიტორიაზე გამოვლინდა სხვადასხვა სამეურნეო ნაგებობის ნაშთები, წყლის საცავები (XI-XIII სს.). ციხის ძირში ნასოფლარი და ორი ეკლესიის ნანგრევია. იქვე, მდ. მაშავერაზე, XVII საუკუნის ქვის თაღიანი ხიდია.

## იხილეთ აგრეთვე
* ჭაპალა

## ლიტერატურა
* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. XI, თბ., 1987 წ.
* ბერძენიშვილი დ., ბოლნისის ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები, საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული, I, თბ., 1960 წ.
* ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი, გვ. 627-628 — თბილისი, 2013

კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
მარკო ამელია

**მარკო ამელია** (; დ. 2 აპრილი 1982) — იტალიელი ფეხბურთელი, მეკარე. წარსულში იტალიის ნაკრების წევრი და 2006 წლის მსოფლიოს, 2008 წლის ევროპის ჩემპიონატის და 2009 წლის კონფედერაციის თასის მონაწილე.

2018 წლის ივლისიდან იტალიის სერია D-ს მონაწილე საფეხბურთო კლუბ „ლუპა რომას“ () მთავარი მწვრთნელია.

კარიერა დაიწყო იტალიურ კლუბ „ლივორნოში“, სადაც გაატარა კარიერის უმეტესი ნაწილი. მოგვიანებით თამაშობდა რამდენიმე იტალიურ კლუბში, მათ შორის „პალერმოში“, „ჯენოასა“ და „მილანში“, აგრეთვე ინგლისურ კლუბ „ჩელსიში.

ამელიას დებიუტი იტალიის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2005 წლის 16 ნოემბერს, კოტ-დ’ივუარის წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში, ჟენევაში. მას შემდეგ იქცა მარჩელო ლიპის შემადგენლობის მუდმივ წევრად. 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ჯანლუიჯი ბუფონისა და ანჯელო პერუცის შემდეგ გამოძახებული იქნა მესამე მეკარედ. მიუხედავად ამისა, ამელიას, ჩემპიონატის არცერთ მატჩში არ მიუღია მონაწილეობა. 2009 წელს დაასრულა სანაკრებო კარიერა.

## ტიტულები
### საკლუბო
;რომა
*სერია A: 2000–01

;ლივორნო
*სერია C1: 2001–02

;მილანი
*სერია A:  2010–11
*იტალიის საფეხბურთო სუპერთასი: 2011

### სანაკრებო
;იტალია
*მსოფლიო ჩემპიონატი: 2006

;იტალია 21 წლ.
*ევროპის 21 წლამდელთა საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2004

;იტალიის ოლიმპიური ნაკრები
*ოლიმპიადის ბრინჯაოს მედალი: 2004

## რესურსები ინტერნეტში
*  დაარქივებულია 2010-06-12
* პროფილი  საიტზე Assocalciatori.it 
* International caps  საიტზე FIGC.com 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ლივორნოს ფეხბურთელები
კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები
კატეგორია:რომას ფეხბურთელები
კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლეჩეს ფეხბურთელები
კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები
კატეგორია:ჯენოას ფეხბურთელები
კატეგორია:ვიჩენცის ფეხბურთელები
კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2009 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სოლომონის ზღვა

thumb|250პქ
**სოლომონის ზღვა** — ზღვა წყნარ ოკეანეში, კუნძულ ახალ გვინეასა და სოლომონის კუნძულებს შორის. ფართობი შეადგენს 755.000 კმ²-ს, საშუალო სიღრმე 2652 მეტრს, მაქსიმალური სიღრმე 9103 მეტრს. წყალქვეშ ბევრია ვულკანი და მარჯნის რიფი. 

მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამ ზღვაში არაერთი მნიშვნელოვანი ბრძოლა გაიმართა.

ზღვაზე მდებარე მნიშვნელოვანი პორტია სოლომონის კუნძულების დედაქალაქი ჰონიარა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სოლომონის ზღვის რუკა 

კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები
კატეგორია:სოლომონის კუნძულები
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ვიქტორ ვალდესი

**ვიქტორ ვალდესი არიბასი** (; დ. 14 იანვარი 1982, ბარსელონა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა მეკარის პოზიციაზე. 

## კარიერა
არის ყველაზე წარმატებული მეკარე „ბარსელონას“ ისტორიაში, რომელსაც მოგებული აქვს 4 ლა ლიგის თასი, 2 ჩემპიონთა ლიგის თასი და 1 კოპა დელ რეი. სანამ იგი გააფორმებდა კონტრაქტს „ბარსელონასთან“, 2002–2003 იგი თამაშობდა „ბარსელონას“ ახალგაზრდულ კლუბში. 2014 წლის 26 მარტს „სელტა ვიგოსთან“ თამაშში მიიღო ტრავმა, რის შედეგადაც ვერ მიიღო მონაწილეობა 2014 წლის მუნდიალზე და დაასრულა კარიერა „ბარსელონაში“.

## მიღწევები 
### საკლუბო
 **ბარსელონა**:(21)
* ესპანეთის ლა ლიგა (6):
* 2004–05, 2005–06, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13
* ესპანეთის თასი (2):
* 2008–09, 2011–12
* ესპანეთის სუპერთასი (6):
* 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013
* უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა (3):
* 2005–06, 2008–09, 2010–11
* უეფა-ს სუპერთასი (2):
* 2009, 2011
* ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი (2):
* 2009, 2011

### სანაკრებო
 **ესპანეთის ეროვნული ნაკრები**:(2)
* მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2010
* ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი:  2012

## რესურსები ინტერნეტში
* ვიქტორ ვალდესი 
* ვიქტორ ვალდესი 
* ვიქტორ ვალდესი 

კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:კატალონიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბარსელონა C-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბარსელონა B-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ტენერიფეს ფეხბურთელები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედის ფეხბურთელები
კატეგორია:მიდლზბროს ფეხბურთელები
კატეგორია:ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიეჟის სტანდარდის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კარლეს პუიოლი

**კარლეს პუიოლ ი საფორკადა** (; დ. 13 აპრილი, 1978) — ესპანელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. იცავდა „ბარსელონასა“ და ესპანეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. ითვლება თავისი თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად.

### სანაკრებო კარიერა 
ესპანეთის ნაკრებში ჩაატარა 100 მატჩი. მიიღო მონაწილეობა ევროპისა და მსოფლიოს ყველა ჩემპიონატზე 2002-2010 წლებში. გუნდთან ერთად გახდა ევრო 2008-სა და მუნდიალი 2010-ის გამარჯვებული.

## მიღწევები
 **ბარსელონა**:(21)
* ესპანეთის ლა ლიგა: 2004–05, 2005–06, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13
* ესპანეთის თასი: 2008–09, 2011–12
* ესპანეთის სუპერთასი: 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013
* უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2005–06, 2008–09, 2010–11
* უეფა-ს სუპერთასი: 2009, 2011
* ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2009, 2011

 **ესპანეთის ეროვნული ნაკრები**:(2)
* მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2010
* ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი: 2008

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* კარლეს პუიოლის პროფილი ბარსას ოფიციალურ ვებსაიტზე 
* კარლეს პუიოლი — www.bdfutbol.com 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1978
კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები
კატეგორია:კატალონიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:კატალონიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:სეგუნდა დივიზიონი B-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ტერსერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბარსელონა C-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბარსელონა B-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2004 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2009 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ტიან-შანი

**ტიან-შანი** (ჩინ. 天山山脈, Tiānshān, უიღ. تەڭرىتاغ, Тәңри тағ, ყაზ. Тәңір шыңы) — მთათა სისტემა ცენტრალურ აზიაში, ყაზახეთის, უზბეკეთის, ყირგიზეთისა და ჩინეთის საზღვარზე. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 2450 კმ-ზე. ტიან-შანის სისტემაში შედის 30-ზე მეტი მწვერვალი, რომელთა სიმაღლე 6000 მეტრზე მეტია. მის ყველაზე მაღალ მწვერვალად ითვლება ჟენიშ-ჩოქუსუ (7439 მ), რომელიც მდებარეობს ჩინეთისა და ყირგიზეთის საზღვარზე. სიმაღლით მეორე მწვერვალია ხან-თენგრის პიკი (6995 მ). ჩრდილოეთით ბოროჰოროს ქედით უერთდება ჯუნღარის ალათაუს, სამხრეთით, ჰისარ-ალაის სისტემით — ალაის ქედს. გამოიყოფა შემდეგი ოროგრაფიული ერთეულები: ჩრდილოეთი ტიან-შანი, დასავლეთი ტიან-შანი, შიგა ტიან-შანი და აღმოსავლეთი ტიან-შანი, რომელშიც მთათა ორი სარტყელია: ჩრდილოეთი სარტყელი და სამხრეთი სარტყელი. აღმოსავლეთ ტიან-შანის მთისწინეთში არის ტურფანის ქვაბული და ხამის ღრმული. ტიან-შანის სიმაღლე უმთავრესად 4000-5000 მ-ია. მაღალმთიან ზონაში მყინვარული რელიეფი და მძლავრი გამყინვარებაა. აქ არის მყინვარები: სამხრეთი ინილჩექი და ჩრდილოეთი ინილჩექი. 3200-3400 მ-ის ზევით მარადი მზრალობაა. ტიან-შანის ქედებს შორის მოქცეული ვრცელი ქვაბულების ნაწილი ტბებს უკავია, რომელთაგან აღსანიშნანია ტბა ისიქ-ქოლი. 

ტიან-შანის მთები ორჯერ შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში: პირველად 2013 წელს სინძიანის ტიან-შანი (აღმოსავლეთი ნაწილი, ჩინეთი), ხოლო 2016 წელს დასავლეთი ტიანშანი (უზბეკეთი, ყაზახეთი, ყირგიზეთი). 

## ლიტერატურა 
* Тянь-Шань в книге: Н.&nbsp;А.&nbsp;Гвоздецкий, Н.&nbsp;И.&nbsp;Михайлов. Физическая география СССР. М., 1978;
* Чупахин В. М., Физическая география Тянь-Шаня, А.-А., 1964.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის ქედები
კატეგორია:ყირგიზეთის ქედები
კატეგორია:ტაჯიკეთის ქედები
კატეგორია:უზბეკეთის ქედები
კატეგორია:ჩინეთის ქედები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უზბეკეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყაზახეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ყირგიზეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
ჯეიმზ ლასტი

მინი|მარჯვნივ|ჯეიმზ ლასტი, 1970 წელი
**ჯეიმზ ლასტი** (, ნამდვილი სახელი - ჰანს ლასტი, დ.   17 აპრილი, 1929 — გ.  9 ივნისი,  2015,  ფლორიდა, აშშ)  — გერმანელი კომპოზიტორი, არანჟირებების ავტორი და დირიჟორი. სხვადასხვა წლებში იგი ცნობილი გახდა ცნობილი მუსიკოსების პოპულარული სიმღერების კომპოზიციების საცეკვაო ვერსიებით. აქვს შექმნილი საკუთარი ორკესტრი. მისი კომპოზიციებიდან ყველაზე ცნობილია The Lonely Shepherd, დაწერილი რუმინელ გეორგე ზამფირთან ერთად და გამოცემული 1977 წელს სინგლზე. ეს მელოდია მოგვიანებით ფილმში „მოკალი ბილი“ გამოიყენა კვენტინ ტარანტინომ.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 
* James Last | The famous German composer 

კატეგორია:გერმანელი მუსიკოსები
კატეგორია:გერმანელი კომპოზიტორები
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
ეკის ციხე

**ეკის ციხე** — ციხესიმაგრე საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, სენაკის მუნიციპალიტეტში, მისგან 10 კმ-ში, სოფელ  ეკის მიდამოებში, მდინარე ცივის ნაპირას, საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს, მთის წვერზე.

## არქიტექტურა
ციხე შედგება გალავნისა და ერთი კოშკისაგან. ყველაფერ ამას ამთავრებს თხრილი, რომელიც გარს უვლის გალავანს. ციხის ეს სურათი ტიპიურია ეგრისის სამეფოში მიღებული სისტემისათვის. ასე რომ, თავისთავად ზემოაღნიშნული გადაწყვეტა მიგვითითებს თარიღზე, რომელიც IV-V საუკუნეებით განისაზღვრება.

კოშკი დიდი ზომისაა, ოთხკუთხა (8,8X5,25 მ, კედლის სისქე — 2,15 მ). ნაწილობრივ შემორჩენილია სამი სართული. სართულების სიმაღლე საშუალოდ სამი მეტრია. დარჩენილ ორ კედელში სარკმლები, ან საბრძოლო ამბრაზურები გარკვევით არ ჩანს. კარის ნაწილი უნდა იყოს აღმოსავლეთის კედლის მეორე სართულზე. კოშკის ფასადების მოპირკეთებაც ტიპიურია ადრეული საუკუნეებისათვის. ფასადზე ნახმარია 30-40 სმ კირქვა, რომლის ზედაპირი მქისედაა დამუშავებული. ასეთი ქვებით ფასადებზე ჰორიზონტალური რიგები თითქმის დაცულია. მოპირკეთებისას განხორციელებულია კიდევ ერთი კარგი ჩანაფიქრი: ესაა ქვების ზომების შემცირება ქვემოდან ზემოთ. ბოლო რიგები, საწყისთან შედარებით, თითქმის ერთი მესამედით ნაკლებია.

გალავანი კოშკს ირგვლივ, ათიოდე მეტრის დაცილებით, უვლიდა. გალავანიც დარღვეულია და ნაშთები უკეთ ჩანს სამხრეთის მხარეზე. გალავნის შემოსვა კოშკის მსგავსია. მხოლოდ ქვები უფრო წვრილია.

თხრილი, რომელიც გალავანს კონცენტრულად მიუყვებოდა, ახლაც შთამბეჭდავია. მისი ხაზი გალავნიდან დაცილებულია 20-25 მეტრზე. თხრილის პროფილი ამჟამად ასეთია: სიღრმე — დ 4-5 მეტრი, სიგანე — 6-7 მეტრი. ცხადია, თავდაპირველი თხრილის სიღრმე მეტი იქნებოდა.

## ლიტერატურა
* პ. ზაქარაია, თ. კაპანაძე,  „ციხეგოჯი-არქეოპოლისი-ნოქალქევის ხუროთმოძღვრება“, თბ. 1991 წ. 

კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კატეგორია:ეგრისის ციხეები
ვისაიანის ზღვა

მინი|250პქ
**ვისაიანის ზღვა** მდებარეობს ფილიპინების აკვატორიაში. შემოსაზღვრულია კუნძულებით: ვისაიანი, აღმოსავლეთ ვისაიანი და დასავლეთ ვისაიანი. ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება სიბუიანის ზღვა, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — სამარის ზღვა, ასევე ბოჰოლისა და სულუს ზღვები.

ზღვაში მდებარე უდიდესი კუნძულია ბატაიანი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვისაიანის ზღვა, წყალქვეშა სამყაროს მრავალფეროვნების მსოფლიო ეპიცენტრი

კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები
კატეგორია:ფილიპინების ზღვები
კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ბასის სრუტე

thumb|250px|right|ტასმანიის სრუტე (ლურჯად)
**ბასის სრუტე** — სრუტე კონტინენტურ ავსტრალიასა და კუნძულ ტასმანიას შორის, ერთმანეთთან აერთებს ინდოეთისა და წყნარ ოკეანეებს. აღმოსავლეთიდან დასავლეთით სრუტის სიგრძეა დაახლოებით 298 კმ, მინიმალური სიგანე 130 კმ, საშუალო სიღრმე 50 მეტრია.

სახელი ეწოდა ბრიტანელი ქირუგისა და ავსტრალიის მკვლევრის — ჯორჯ ბასის პატივსაცემად, რომელმაც აქ 1798 წლებში გაიარა და დაამტკიცა, რომ ტასმანია არის კუნძული. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* Tasmanian Department of State Development - Redi Map 
* title

კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის სრუტეები
კატეგორია:წყნარი ოკეანის სრუტეები
ამუნდსენის ზღვა

**ამუნდსენის ზღვა** — განაპირა ზღვა სამხრეთის ოკეანეში, დასავლეთ ანტარქტიდის ნაპირებთან. აღმოსავლეთიდან შემოსაზღვრულია კუნძულ ტარსტონით, დასავლეთიდან დარტის კონცხით. ფართობი შეადგენს 98,000 კმ²-ს, მაქსიმალური სიღრმე 585 მეტრს. სანაპირო ზონებში გავრცელებულია შელფური და კონტინენტური მყინვარები. წყლის საშუალო წლიური ტემპერატურა 0°С-ზე დაბალია, მარილიანობა ზაფხულში დაახლოებით 33,5 ‰. ზღვა თითქმის მთლიანად დაფარულია მოტივტივე ყინულებით, რომელთა სისქე 3 კმ აღწევს. ზღვას სახელი ეწოდა ნორვეგიელი პოლარეთის მკვლევრის რუალ ამუნდსენის პატივსაცემად, რომლის ექსპედიციაც აქ გამოკვლევებს ატარებდა 1928-1929 წლებში. ამუნდსენის ზღვა გვხვდება როსის სელაპი, უედელის სელაპი, ზღვის ლეოპარდი, ვეშაპები, პინგვინები, ალბატროსები. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ამუნდსენის ზღვის ყინულქვეშა ტოპოგრაფია  

კატეგორია:სამხრეთის ოკეანის ზღვები
ბელინსგაუზენის ზღვა

**ბელინსგაუზენის ზღვა** — განაპირა ზღვა სამხრეთის ოკეანეში, ანტარქტიდის ნახევარკუნძულის დასავლეთ სანაპიროს გასწვრივ, კუნძულ ალექსანდრე I-ის მიწასა და ტარსტონს შორის. ფართობი 487 ათ. კმ². ზღვის სიღრმე მერყეობს 410-4470 მეტრებს შორის. ნაპირები მთაგორიანია და შემოფარგლულია შელფური მყინვარებით. დიდი კუნძულებია პეტრე I-ის კუნძული და ალექსანდრე I-ის მიწა. წყლის ტემპერატურა ჩრდილო ნაწილში დაახლოებით 0°C, სამხრეთში — 1°C. მარილიანობა ზაფხულში დაახლოებით 33,5 ‰. ზღვის დინებები აჩენენ წყლის ბრუნვას საათის ისრის მიმართულებით. მთელი წლის მანძილზე ზედაპირის დიდი ნაწილი უკავია მოტივტივე ყინულებსა და აისბერგებს, რომლებიც ზამთარ-გაზაფხულის თვეებში მთლიანად ფარავენ ზღვის ზედაპირს. მდიდარია ფაუნით. ბელინსგაუზენის ზღვა აღმოაჩინა ფადეი ბელინსგაუზენის და მიხეილ ლაზარევის ექსპედიციამ 1821 წელს. სახელი დაერქვა რუსი მკვლევრის, ადმირალ ფადეი ბელინსგაუზენის პატივსაცემად, რომელიც ამ ტერიტორიას 1821 წელს იკვლევდა. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთის ოკეანის ზღვები
საქართველოს ციხესიმაგრეების სია

აქ წარმოდგენილია საქართველოში არსებული ისტორიული ციხესიმაგრეების სია.

## ციხესიმაგრეების ცხრილი
### თბილისი
### აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა
### აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა
### გურიის მხარე
### იმერეთის მხარე
### კახეთის მხარე
### მცხეთა-მთიანეთის მხარე
### რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე
### სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარე
### სამცხე-ჯავახეთის მხარე
### ქვემო ქართლის მხარე
### შიდა ქართლის მხარე
## ლიტერატურა
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2004
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990
* შიდა ქართლი, IV, ახალგორის რაიონის არქიტექტურული მემკვიდრეობა, თბ. 2008

## რესურსები ინტერნეტში
* სათავდაცვო ნაგებობები 
* ციხე-გალავნები 

## სქოლიო
*
Blackhill Enterprises

**Blackhill Enterprises** — როკ-მუსიკოსებთან დაკავშირებული მენეჯმენტის კომპანია, რომელიც შეიქმნა ჯგუფ პინკ ფლოიდის წევრების, პიტერ ჯენერსა და ენდრიუ კინგს შორის გაფორმებული ხელშეკრულების საფუძველზე.

Blackhill Enterprises იყო ჰაიდ პარკში გამართული უფასო როკ-კონცერტების ორგანიზატორი. მას შემდეგ, რაც პინკ ფლოიდი სიდ ბარეტმა დატოვა, პარტნიორული შეთანხმება გაუქმებული იქნა, მაგრამ ჯენერმა და კინგმა განაგრძეს ბარეტის მენეჯმენტი. მასე შემდეგ, რაც Blackhill საბოლოოდ გაუქმდა, ორივემ კვლავ განაგრძო მუსიკალურ ბიზნესში მუშაობა.

კომპანიასთან ასევე თანამშრომლობდნენ:

*მარკ ბოლანი 
*Edgar Broughton Band
*The Clash
*იენ დერი
*როი ჰარპერი
*Alberto Y Lost Trios Paranoias

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში 
*ჰაიდ პარკის ფესტივალი

კატეგორია:პინკ ფლოიდი
მთიელი (ფილმი)

***მთიელი*** () — 1986 წლის ფენტეზის ჟანრის ფილმი, რომლის რეჟისორია რასელ მალკეჰი. იგი ეფუძნება გრეგორი ვიდენის მიერ მოგონილ ისტორიებს. მასში მონაწილეობენ:  კრისტოფერ ლამბერტი, შონ კონერი, კლენსი ბრაუნი და როქსენ ჰარტი.

ფილმში მოთხრობილია უკვდავ მებრძოლთა შორის შეტაკებებზე, რაც უხსოვარი დროიდან ხდება. როდესაც რომელიმე მათგანი მეორეს ამარცხებს, უნდა მოკვეთოს თავი, რასაც მოჰყვება ამა თუ იმ დამარცხებულის ენერგიის მასში შესახლება. ფილმის ძირითადი ფრაზა არის „დარჩება მხოლოდ ერთი“.

ფილმის მუსიკა ეკუთვნის ჯგუფს Queen. მასში გაჟღერებული სიმღერების ნაწილი ასევე შეტანილია Queen-ის ალბომში A Kind of Magic.

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო 
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:1986 წლის ფილმები
პოლონეთის ჰიმნი

[მინი|მარჯვნივ|200პქ|[იუზეფ ვიბიცკის ხელნაწერი ჰიმნის ტექსტი]]
პოლონეთის ჰიმნის ინსტრუმენტული ვერსია|thumb
**პოლონეთის ჰიმნი** () – პოლონეთის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან და დროშასთან ერთად. ტექსტის ავტორია იუზეფ ვიბიცკი, კომპოზიტორი უცნობია, მოქმედებს 1926 წლიდან.

## მუსიკალური ნოტაცია 
 \header {tagline = ""} \relative c' {{ \key f \major \time 3/4 \tempo 4 = 116
\autoBeamOff a'8. bes16 c4 c4 c8. a16 \autoBeamOn d8 c8 bes8 a8 \autoBeamOff g8. g16 c4. bes8 bes4 a4 r4 a8. bes16 c4 c4 c8. a16 \autoBeamOn d8 c8 bes8 a8 \autoBeamOff g8. g16 c4. e,8 g4 f4 r4 \repeat volta 2 { g4 g4. bes8 \autoBeamOn bes8 a8 \autoBeamOff a2 bes8. bes16 bes4 bes8 d8 d4 c2 a8 c8 f4. e8 \autoBeamOn e8 d8 \autoBeamOff d2 c8 c8 bes4. e,8 g4 f4 r4}}}
\score {\unfoldRepeats \relative c' {{\key f \major \time 3/4 \tempo 4 = 116
\autoBeamOff a'8. bes16 c4 c4 c8. a16 \autoBeamOn d8 c8 bes8 a8 \autoBeamOff g8. g16 c4. bes8 bes4 a4 r4 a8. bes16 c4 c4 c8. a16 \autoBeamOn d8 c8 bes8 a8 \autoBeamOff g8. g16 c4. e,8 g4 f4 r4 \repeat volta 2 { g4 g4. bes8 \autoBeamOn bes8 a8 \autoBeamOff a2 bes8. bes16 bes4 bes8 d8 d4 c2 a8 c8 f4. e8 \autoBeamOn e8 d8 \autoBeamOff d2 c8 c8 bes4. e,8 g4 f4 r4}}}
\midi {}}

## რესურსები ინტერნეტში 
* Museum of the National Anthem at Będominie 
* The Polish National Anthem  
* Hymn Polski  
* Virtual Library of Polish Literature 
* Russian-Records.com

კატეგორია:პოლონეთის ეროვნული სიმბოლოები
ჩოლოყაშვილების ციხე-დარბაზი

მინი|ჩოლოყაშვილების ციხეჯაბა ლაბაძის ფოტო

**ჩოლოყაშვილების ციხე-დარბაზი** — ციხესიმაგრე კახეთში, ახმეტის დასავლეთის უბან უტოში, მდ. ორვილის მარცხენა ნაპირზე. ციხის ეზოში აგებული ჯვარპატიოსნის ეკლესიის კედელზე არსებული წარწერიდან ვიგებთ, რომ ციხესიმაგრე აუგია მეფის სახლთუხუცეს გრიგოლ ჩოლოყაშვილს 1755–1756 წელს.

ციხე-დარბაზი XVIII საუკუნის შუა ხანაში ქართლ-კახეთში გავრცელებულ სიმაგრეთა ტიპს მიეკუთვნება. გეგმით მოგრძოა. კუთხეებში ცილინდრული კოშკები ყოფილა აღმართული, რომელთაგან ჩრდილო-აღმოსავლეთისა მთლიანად დანგრეულია, დასავლეთის კოშკებიდან კი მხოლოდ ქვედა ნაწილებია გადარჩენილი. ეს ნარჩენებიც ნანგრევებითაა ამოვსებული. სამხრეთ-აღმოსავლეთის კოშკიც საკმაოდაა დანგრეული, მაგრამ ტიპისა და გადაწყვეტის დადგენა მაინც ხერხდება. გარედან იგი წრიულია, შიგნით - ოთხკუთხა. ნაწილობრივ შერჩენილია სამი სართული. პირველ სართულს შესასვლელი ეზოდან აქვს. თაღი ნახევარწრიულია. მის პირდაპირ კედელში პატარა ოთხკუთხა სათავსოა მოწყობილი. უფრო პატარა სათავსოა დასავლეთის კედელშიც. აღმოსავლეთით მოზრდილი ბუხარია. ამას გარდა, პირველ სართულს აქვს ღრმა და მაღალი თაღოვანი ნიშებიც.

მეორე სართულზე ასვლა ხდებოდა ხის კიბით, შემდეგ სართულებზე კი - კედლის კიბით. სამხრეთის კედელში მთელ სიმაღლეზე ორი ღრმა ნიშია მოთავსებული. ნიშების ზედა ნაწილებში პატარა სარკმლებია, ქვემოთ კი პირდაპირი და ძირს დახრილი სათოფურებია. ერთი ასეთი ნიში დასავლეთითაცაა. აღმოსავლეთის კედლის შუაში ბუხარია, მაგრამ იგი, ქვედა სართულის ბუხრის მსგავსად, ოთხკუთხა ჩარჩოში არ არის ჩამჯდარი. ბუხრის ორივე მხარეს ისევ ნიშებია მოთავსებული.

მესამე სართული უფრო საზეიმო იერს ატარებს. მას ფართო და მაღალი სარკმლები აქვს სამხრეთით, დასავლეთითა და ჩრდილო-აღმოსავლეთით. დასავლეთის სარკმლის თაღზე მხატვრობის ფრაგმენტია შერჩენილი, რაც გვიჩვენებს, რომ ამ სართულის კედლები მთლიანად ყოფილა მოხატული. საფიქრებელია, რომ დანარჩენი სართულებიც მოხატული ყოფილიყო. ეს გარემოება თავისთავად მეტად საინტერესოა, რადგან ფრესკული მხატვრობის კვალი ქართლ-კახეთის სხვა კოშკებში არსად არ გვხვდება. ციხის დასავლეთის მონაკვეთი მთლიანად სიმაგრის მეპატრონის ორსართულიან საცხოვრებელ სახლს ეკავა. ციხის ჭიშკარი აღმოსავლეთის კედლის შუაში ყოფილა. შიგნით, მის სამხრეთით, მარანი მდგარა, მეორე მხარეს კი - თონე.

## ლიტერატურა
* ზაქარაია პ., სამშობლოს გუშაგები, თბ., 1955.
* ზაქარაია პ., კახეთის საფორტიფაკაციო ნაგებობანი, თბ., 1962.
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ., 2004.

კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ივანე შჩუკინი

**ივანე სემიონის ძე შჩუკინი** ( დ.  10 მაისი [ძვ. სტ. 28 აპრილი],  1885 მოსკოვი — გ. 11 ოქტომბერი, 1985, იქვე) — რუსი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1935). მოსკოვის უნივერსიტეტის პროფესორი (1935 წლიდან). რსფსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1957). ფიზიკური გეოგრაფიის ცნობილი სპეციალისტი.

1911 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1918 წლიდან იყო მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიის კათედრის დოცენტი. ივანე შჩუკინი საბჭოთა გეომორფოლოგიური სკოლის ერთ-ერთი შემქმნელია. 1944 წელს ჩამოაყალიბა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფიული ფაკულტეტის გეომორფოლოგიური კათედრა (გამგე 1944–1960).

შჩუკინის მრავალწლიანი სამეცნიერო ექსპედიციები კავკასიასა და შუა აზიაში საფუძვლად დაედო მის შრომებს ზოგად და რეგიონულ გეომორფოლოგიასა და ფიზიკურ გეოგრაფიაში.

შეადგინა ფიზიკური გეოგრაფიის ტერმინოლოგიის „ოთხენოვანი ენციკლოპედიური ლექსიკონი“ (1980). მნიშვნელოვანია ასევე მისი შრომები (ტომებში) გეომორფოლოგიის კარდინალურ საკითხებზე.

დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენით, აგრეთვე მედლებით. ივანე შჩუკინის სახელი დაერქვა ჰისარ-ალაის 2 მწვერვალს, ყურეს კუნძულ ურუპთან, მთებს აღმოსავლეთ ანტარქტიდაში, მყინვარს ჯუნღარის ალათაუზე.

## თხზულებები 
* Очерки геоморфологии Кавказа, ч. 1, М., 1926;
* Общая геоморфология, т. 1‒3, М., 1960‒74;
* Общая морфология суши, т. 1‒2, М.‒ Л., 1934‒38;
* Очерки физической географии Средней Азии, ч. 1, М., 1956.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ივანე სემიონის ძე შჩუკინი  

## ლიტერატურა 
* Гвоздецкий Н. А., Спиридонов А. И., К юбилею И. С. Щукина, в сборнике: Рельеф и ландшафты, М., 1977.

## სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა გეოგრაფები
კატეგორია:რუსი გეოგრაფები
კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ტყვიავის ციხე

**ტყვიავის ციხე**  — ციხე-დარბაზი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტყვიავში, სოფლის ცენტრში, ვაკეზე. თარიღდება XVIII საუკუნით. 

შედგება სხვადასხვა დროს აშენებული ოთხი კოშკისაგან. ნაგებია რიყის ქვით; დიდ, წაკვეთილ ელიფსის ფორმის ჩრდილოეთის კოშკში (6,8 X 5,7 მ) გამოყენებულია აგურიც. კომპლექსი შეიქმნა ლეკების შემოსევების დროს, რომელიც იყო ფეოდალის ოჯახის თავდასაცავი და ამავე დროს საცხოვრებელი ნაგებობა. ციხე-დარბაზი ძლიერ დაზიანებულია. თავდაპირველად აგებულია მოგრძო, რვაგვერდა კოშკი (11,3 X 8,2 მ). კოშკიდან ნაწილობრივ შემორჩენილია ორი სართული. სავარაუდოა, რომ იგი ოთხსართულიანი მაინც იყო. ნაგებობის შემორჩენილ კედლებში მრავალი ცალმაგი და ორმაგი სათოფურებია. ყოველ სართულზე თითო ბუხარია. 

ციხე-დარბაზის კედლებზე არსებული მხედრული წარწერების თანახმად, ციხის მეპატრონეს - თამაზ ქარელს - 1754 წელს რვაგვერდა კოშკისათვის დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან მიუშენებია თითო წაკვეთილი ელიფსის ფორმის კოშკი, 1758 წელს კი ჩრდილო-აღმოსავლეთით - მეოთხე კოშკიც. დასავლეთით მიშენებული ცილინდრული კოშკიდან (3,9 X 4,9 მ) შემორჩენილია ოთხი სართული, მეორე კოშკიდან კი სამი. შესასვლელი თითოეულ კოშკს ჩრდილოეთით, მეორე სართულზე აქვს. ყოველ სართულზე ბუხრები, სათოფურები და სარკმლებია. არის სამეურნეო დანიშნულების ნიშებიც. მეოთხე კოშკიდან (5,4 X 7,6 მ) სამი სართულია შემორჩენილი. შესასვლელი კოშკს პირველ სართულზე აქვს. კედლებში მრავალი სათოფურია. კართან ახლოს არის ჭა. სართულშუა გადახურვა ყველგან ხის ყოფილა.

## ლიტერატურა
* ბერიძე ვ., XVI-XVIII საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრება, ტ.I, თბ.,1983.
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.

კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჩასარბენი ციხე

**ჩასარბენი ციხე** — ციხე-კოშკი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მერეთის ჩრდილოეთით, ერთი კილომეტრის მანძილზე, მდინარე ლიახვის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება XVII-XVIII საუკუნეების მიჯნით. 

კოშკი ცილინდრულია (გარე დიამეტრი 9,8 მ, სიმაღლე 8,7 მ), ნაგებია რიყის ქვით. დაზიანებულია, შემორჩენილია ორი სართული. ინტერიერში, კედლებიდან აქა-იქ ქვებია ამოვარდნილი. ყველა სართულს კარი სამხრეთით ერთ ხაზზე აქვს, კედლებში ბუხარი და ღრმა ნიშებია ორმაგი სართულებით. სართულები გადახურულია კონუსური გუმბათით. გუმბათის ძირში კვეთით ოდნავ ზევით მიმართული სარკმლებია. სართულები ერთმანეთს უკავშირდება აღმოსავლეთის კედელში დატანებული კიბით.

## ჩასარბენი ციხე ხელოვნებაში 
მინი|250x250პქ|კადრი ფილმიდან „ჩასარბენი ციხე“, რეჟ. სალომე ჯაში.
2018 წელს რეჟისორმა სალომე ჯაშმა გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „ჩასაბერნი ციხე“. ფილმში სოფელ ქსუისის ყოფილი მცხოვრებნი საკუთარ ნასახლრას ჩასარბენი ციხიდან გაჰყურებენ. ფილმი შეიქმნა ინდიგოსა და GCRT-ის პროექტისთვის „08.08.08.“, რომელიც ომგამოვლილი ადამიანების ისტორიებს ინახავს.

## ლიტერატურა 
* ზაქარაია პ., ქართულ ციხესიმაგრეთა ისტორია უძველესი დრიოიდან XVIII ს. ბოლომდე, თბ., 2002 წ.

## სქოლიო 
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ლუხუტა

**ლუხუტა** — მდინარე იმერეთის მხარეში, ბაღდათის, ზესტაფონის და თერჯოლის მუნიციპალიტეტებში. სათავეს იღებს თენებოურის მთიდან. უერთდება მდინარე ყვირილას. მისი სიგრძე არის 12 კილომეტრი.

## სქოლიო
კატეგორია:ყვირილის შენაკადები
კატეგორია:იმერეთის მხარის მდინარეები
ანდრია გრიგორიევი

**ანდრია ალექსანდრეს ძე გრიგორიევი** ( დ.    1 ნოემბერი [ძვ. სტ. 20 ოქტომბერი], 1883, პეტერბურგი — გ. 22 სექტემბერი, 1968, მოსკოვი) — რუსი გეოგრაფი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1939). სკკპ წევრი 1946 წლიდან. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტის პირველი დირექტორი (1931–1951).

## ბიოგრაფია
1907 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი, რის შემდეგ გეოგრაფიის სწავლა განაგრძო ბერლინისა და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტებში (1907–1909); 1909–1916 წლებში თანამშრომლობდა ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონის გეოგრაფიის განყოფილებაში; 1918 წლიდან მონაწილეობდა ლენინგრადის გეოგრაფიული ინსტიტუტის ორგანიზაციაში, იყო ამ ინსტიტუტის პროფესორი და დეკანი;  1925–1936 წლებში ლენინგრადის უნივერსიტეტის პროფესორი; 1951 წლამდე — სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიული ინსტიტუტის დირექტორი, შემდეგ ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე.

ჩაატარა საველე გამოკვლევები დიდი მიწის ტუნდრაში, სამხრეთ ურალში, იაკუტიასა და კოლის ნახევარკუნძულზე. იყო მოკლე გეოგრაფიული ენციკლოპედიის მთავარი რედაქტორი. 

გრიგორიევის ძირითადი შრომები შეეხება ფიზიკური გეოგრაფიის ზოგად თეორიას, ფიზიკურ-გეოგრაფიული დარაიონების პრინციპებსა და მეთოდებს, მანვე დაამუშავა მოძღვრება დედამიწის გეოგრაფიული გარსის შესახებ. მონოგრაფიისათვის „სუბარქტიკა“ მიენიჭა სსრკ სახელმწიფო პრემია (1947).  მნიშვნელოვანი ამაგი დასდო გეომორფოლოგიის დარგის განვითარებას. გრიგორიევი თვლიდა, რომ ფიზიკური გეოგრაფიის მთავარი ამოცანაა ფიზიკურ-გეოგრაფიული გარსის სტრუქტურის, შედგენილობის და ცვლილებათა კანონზომიერებების შესწავლა.

1928 წელს ანდრია გრიგორიევს მიენიჭა ნიკოლოზ პრჟევალსკის სახელობის მედალი; დაჯილდოებულია 2 შრომის წითელი დროშის ორდენით (1943 და 1963 წწ.), ლენინის ორდენით, სამამულო ომის II ხარისხის ორდენითა და სხვა.
 
## თხზულებები
* Опыт аналитической характеристики состава и строения физико-географической оболочки земного шара, Л.—М., 1937;
* Субарктика. Опыт характеристики основных типов физико-географической среды, М.—Л., 1946
* О некоторых вопросах физической географии, "Вопросы философии", 1951, № 1.

## ლიტერატურა
* Михайлов Е. Я., Андрей Александрович Григорьев, М.—Л., 1947;
* Рихтер Г. Д., К 60-летию акад. А. А. Григорьева, "Природа", 1944.

კატეგორია:დაბადებული  1 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1883
კატეგორია:საბჭოთა გეოგრაფები
კატეგორია:რუსი გეოგრაფები
კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები
კატეგორია:რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის გეოგრაფიის ინსტიტუტის დირექტორები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სამამულო ომის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები
მირმანოზ ერისთავის ციხე

**მირმანოზ ერისთავის ციხე** – ციხე-სასახლე გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდი მეჯვრისხევის ცენტრში. კომპლექსი შედგება ციხე-გალავნისა და სასახლისაგან. განირჩევა მშენებლობის სამი პერიოდი: XVII-XVIII საუკუნეებში აგებულია ციხე-გალავანი, კარიბჭე და ცილინდრული კოშკები; XVIII საუკუნის შუა ხანებში ციხის კარიბჭეზე, მის სამხრეთ კედლის ნაწილზე ეზოდან მიუშენებიათ ორსართულიანი სასახლე; XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნაზე სასახლე გაუფართოებია მირმანოზ ერისთავს (მანანა ორბელიანის მამას).

ციხე-გალავნიდან შემორჩენილია სამხრეთ-აღმოსავლეთის კოშკი, კარიბჭე და მათ შორის მოქცეული გალავნის კედლის ქვედა ნაწილი. გალავნის შემორჩენილი ნაწილი გადაკეთებულია მომდევნო მშენებლობის დროს (გაჭრილია სარკმლები). სათოფურები პირვანდელი სახით შემორჩენილია მხოლოდ ერთ-ერთი კედლის შუა ნაწილში.

კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7 მეტრი), ნაგებია რიყის ქვით. შემორჩენილია მხოლოდ ორი სართული. პირველი სართულის გადახურვა გუმბათოვანია. გუმბათის ქუსლის დონესთან ორი მცირე თაღოვანი სარკმელია. კედლებში ოთხი ნიშია სათოფურებით. მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე კედელშია დატანებული. მეორე სართული გადაკეთებულია (განგრეულია კედლები, შექმნილია დიდი ღიობები, გაუქმებულია სათოფურები).

უკეთ არის შემონახული კარიბჭე. იგი სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ წაგრძელებული სწორკუთხედის ფორმისაა. გადახურვა ბრტყელი აქვს. კარიბჭის შეისრულთაღიანი შესასვლელის გვერდებზე ნახევარწრიული თაღოვანი ნიშებია. ნაგებობა თაღით ორ ნაწილადაა გაყოფილი. ჩრდილოეთ ნაწილის კედლებში შეისრულთაღიანი შესასვლელებია (აღმოსავლეთის შესასვლელი გვიან მიშენებული სასახლის პირველი სართულის ოთახში გადის).

ადრე აშენებულ სასახლის (32 X 10 მ) სარდაფის სართულში, კარიბჭის გარდა, ხუთი სათავსია, რომელთაგან ოთხს დამოუკიდებელი შესასვლელი აქვს ჩრდილოეთიდან. კარიბჭის მხრიდან პირველი ორი სათავსის კედლებში მცირე თაღოვანი ნიშებია. სათავსების სამხრეთის კედელში მცირე სწორკუთხა სარკმლებია, რომლებიც გარეთკენ ვიწროვდება. აღმოსავლეთის კედელზე მეორე სართულზე ასასვლელი ქვის კიბეა მიდგმული.
მირმანოზ ერისთავმა ძველი სასახლის ღიობები გაადიდა და მათი წირთხლები ამოიყვანა აგურით. კოშკს დასავლეთიდან მიადგა ორსართულიანი ნაგებობა, გალავნის (სახლის სამხრეთ კედლის) წინ ააგო აგურის თაღნარი, რომელზედაც ხის სვეტებიანი აივანი მოაწყო. ასეთივე აივანი მიაშენა მეორე სართულსაც ჩრდილოეთიდან. ამ აივნით სასახლე უკავშირდება კოშკზე მიდგმულ ოთახს. მეორე სართულზე ექვსი ოთახია, თითოეულს ჩრდილოეთითა და სამხრეთით მაღალი და განიერი ფანჯრები აქვს. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა.

## ლიტერატურა
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ., 1990.

კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ყარაყორუმი

[thumb|250პქ|[კ2|ჩოგორი]]
მინი|250პქ|ცენტრალური ყარაყორუმი
**ყარაყორუმი** (, ურდ. , თურქ. შავქვა მთები) — მთათა სისტემა ცენტრალურ აზიაში. პაკისტანის, ჩინეთისა და ინდოეთის ტერიტორიებზე. ყარაყორუმი ჰიმალაის მთების შემდეგ, სიმაღლით მეორე მთათა სისტემაა დედამიწაზე. იგი ინდისა და ტარიმის აუზების წყალგამყოფია.

## ბუნებრივი პირობები 
ყარაყორუმის სიგრძე დაახლოებით 500 კმ-ია. ჩანგჩენმოსა და პანგონგის ქედებთან ერთად 800 კმ. სიგანე 150-დან 250 კმ-მდე.
შედგება რამდენიმე პარალელური ქედებისაგან. ყარაყორუმის საშუალო სიმაღლე დაახლოებით 6000 მ-ია, მაქსიმალური  - 8611 (ჩოგორი, სიმაღლით მეორეა ევერესტის შემდეგ). კიდევ სამი მწვერვალის სიმაღლე 8000 მ აღემატება, ხოლო რვა მწვერვალისა - 7500 მ-ს. ბევრი უღელტეხილი 4600-4800 მ სიმაღლეზე მდებარეობს.

ყარაყორუმი წარმოადგენს ალპური დანაოჭების დიდ ანტიკლინორიუმს, რომლის ღერძული ზონა აგებულია გნაისებით, კრისტალური ფიქლებით, გრანიტებითა და მარმარილოთი. ჩრდილო-აღმოსავლეთ ზონა - ზედა პალეოზოური და მეზოზოური 
კარბონატული და თიხოვანი ქანებით, სამხრეთ-დასავლეთ ზონა კი - ვულკანოგენური დანალექი ქანებით.

წიაღისეულებიდან აღსანიშნავია მოლიბდენის, ოქროს, გოგირდის საბადოები.

ჰავა ნახევრადუდაბნოსია, მკვეთრად კონტინენტური. სამხრეთ კალთაზე შეინიშნება ინდოეთის ოკეანის მუსონის გავლენა. ყარაყორუმში ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურები უარყოფითია. მაღალმთიან 
ზოლში ნალექები თოვლის სახით მოდის. თანადროული გამყინვარების ფართობია დაახლოებით 17,8 ათ. კვ.კმ. მყინვარებიდან აღსანიშნავია: სიაჩენი, ბალტორო და ჰისპარი.

თოვლის მიჯნა სამხრეთ კალთაზე დაახლოებით 4700 მ სიმაღლეზე გადის, ჩრდილოეთ კალთაზე - 5900 მ-ზე. ცენტრალური ნაწილის მთათაშორის ქვაბულებში გვხვდება მლაშე ტბები.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ჩრდილოეთ ქაშმირის საიტი

კატეგორია:ჩინეთის ქედები
კატეგორია:პაკისტანის ქედები
კატეგორია:ინდოეთის ქედები
ალექსი პავლოვი

**ალექსი პეტრეს ძე პავლოვი** ( დ.   1 დეკემბერი   [ძვ. სტ. 19 ნოემბერი], 1854 , მოსკოვი — გ. 9 სექტემბერი, 1929, ბად-ტელცი, გერმანია) — რუსი გეოლოგი და პალეონტოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1919).

## ბიოგრაფია 
1879 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. 1884 წელს დაიცვა სამაგისტრო დისერტაცია, ხოლო 1886 წელს სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „Aspidoceras acanthicum-ის ზონის ამონიტები“. 

1886 წლიდან იყო მოსკოვის უნივერსიტეტის პროფესორი. აღსანიშნავია, რომ ალექსი პავლოვის მეუღლე მარია პავლოვა ასევე ცნობილი რუსი პალეონტოლოგი იყო.

ალექსი პავლოვის ძირითადი შრომები განეკუთვნება რუსეთის ევროპული ნაწილის სტრატიგრაფიის, ტექტონიკის, პალეონტოლოგიის, მეოთხეული გეოლოგიისა და გეოლოგიის მეცნიერების ისტორიის საკითხებს.
ფართოდ მუშაობდა აგრეთვე გეომორფოლოგიის დარგში. იგი რუსეთში გეომორფოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. ავტორია რიგი ნაშრომებისა, რომელიც მიეძღვნა ვაკე-დაბლობების რელიეფის წარმოშობის საკითხებს. პავლოვმა გამოყო კონტინენტური ნალექების ორი ახალი ტიპი: დელუვიონი და პროლუვიონი. გეოლოგთა მნიშვნელოვანი სკოლა შექმნა. მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის ასევე გეოლოგთა აღზრდის საქმეში. მის მოწაფეთაგან იყვნენ შემდგომში ცნობილი გეოლოგები: ანდრია არხანგელსკი, მიხეილ პრიგოროვსკი, ოქტავიუს ლანგე და მრავალი სხვა. 
დაკრძალულია მოსკოვში.

იყო ლონდონის გეოლოგიური საზოგადოებისა და საფრანგეთის გეოლოგიური საზოგადოების წევრი; მინიჭებული აქვს ფრანგი პალეონტოლოგის ალბერ გოდრის სახელობის ოქროს მედალი.

## თხზულებები 
* Генетические типы материковых образований ледниковой и послеледниковой эпохи, 1888;
* Юрские и нижнемеловые Cephalopoda Северной Сибири, СПБ, 1914;
* Неогеновые и послетретичные отложения Южной и Восточной Европы. Сравнительная стратиграфия пресноводных отложений, М., 1925;
* Оползни Симбирского и Саратовского Поволжья, М., 1903;
* Геологический очерк окрестностей Москвы, 5 изд., М., 1946;
* Le Crétacé inférieur de la Russie et sa faune, М., 1901.

## ლიტერატურა 
* Варсанофьева В. А., Алексей Петрович Павлов и его роль в развитии геологии, 2 изд., М., 1947 (имеется список трудов П.).

## სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა გეოლოგები
კატეგორია:რუსი გეოლოგები
კატეგორია:რუსი პალეონტოლოგები
კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
პოლონეთის დანაწილება

thumb|300px|პოლონეთის პირველი დაყოფის ალეგორია
thumb|300px|პოლონეთის სამი დაყოფა.
**პოლონეთის დანაწილება** ან **პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის დანაწილება**  მოხდა მეთვრამეტე საუკუნის მეორე ნახევარში და პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობა დაასრულა. დანაწილებაში მონაწილეობას იღებდნენ: რუსეთის იმპერია; პრუსიის სამეფო და ავსტრიის იმპერია (ჰაბსბურგების დინასტიით სათავეში) რომლებმაც თანამეგობრობა ერთმანეთში გაიყვეს. დანაწილება მოხდა სამჯერ:

* პოლონეთის პირველი დანაწილება – 1772 წლის 5 აგვისტო.
* პოლონეთის მეორე დანაწილება – 1793 წლის 23 იანვარი (ამ გაყოფაში ავსტრია აღარ მონაწილეობდა).
* პოლონეთის მესამე დანაწილება – 1795 წლის 24 ოქტომბერი. (ამ დაყოფით პოლონეთის დამოუკიდებელმა სახელმწიფომ არსებობა შეწყვიტა)

შესაბამისად დანაყოფებს ერქვათ: ავსტრიის ნაწილი, რუსეთის ნაწილი და პრუსიის ნაწილი.

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში 
*  Krzysztof Wroński, Rozbiory Polski w XVIII w. " ich uwarunkowania i skutki 

კატეგორია:პოლონეთის დანაწილება
კატეგორია:პოლონეთის სამხედრო ოკუპაციები
დეივისის ზღვა

**დეივისის ზღვა** — განაპირა ზღვა სამხრეთის ოკეანეში, ანტარქტიდის სანაპიროზე, დასავლეთის შელფურ მყინვარსა და შეკლტონის შელფურ მყინვარს შორის. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მოუსონის ზღვა. ფართობი შეადგენს 21,000 კმ²-ს, მაქსიმალური სიღრმე 1300 მ. მთელი წლის განმავლობაში დაფარულია ყინულებით. მარილიანობა 33,0-33,5 ‰. დეივისის ზღვაში მდებარეობს დრიგალსკის კუნძული. ნაპირებთან გაშენებულია რუსეთის სამეცნიერო სადგური მირნი. ეს ზღვა 1911-1914 წლებში აღმოაჩინა ავსტრალიის ანტარქტიდულმა ექსპედიციამ, გემ ავრორათი. სახელი ეწოდა კაპიტან უილიამ მორის დეივისის პატივსაცემად, რომელიც ავრორის ექსპედიციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი იყო. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთის ოკეანის ზღვები
ფერნანდო დე ლა რუა

**ფერნანდო დე ლა რუა** (დ. 15 სექტემბერი, 1937 — დ. 9 ივლისი, 2019) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. იგი იყო არგენტინის პრეზიდენტი 1999 წლის 10 დეკემბრიდან, 2001 წლის 21 დეკემბრამდე. პროფესიით იყო ადვოკატი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Página de Fernando de la Rúa, por Matías Bailone 
* Dr. Fernando de la Rúa - Gestión en el Gobierno de la Ciudad 1996-2000 sitio NO oficial 

კატეგორია:დაბადებული  15 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები
კატეგორია:სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაურები, რომლებიც მოგვიანებით დააპატიმრეს
პოლონეთის პირველი დანაწილება

[მინი|მარჯვნივ|300პქ|[1772 წლის დაყოფის შემდეგი მგდომარეობა]]
მინი|მარჯვნივ|300პქ|პოლონურ-ლიტვური თანამეგობრობა რუსეთის იმპერიის პროტექტორატის ქვეშ (1773-1789) წლები
**პოლონეთის პირველი დაყოფა** ან  **პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის პირველი დაყოფა** მოხდა 1772 წელს, რომელიც პოლონეთის დაყოფის (რომელმაც დაასრულა პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობის არსებობა) პირველი ეტაპი იყო. ამ დაყოფის მიზეზი იყო რუსეთის იმპერიის ძლიერების ზრდა, პრუსიის სამეფოსა და ჰაბსბურგების ავსტრიის იმპერიის ამბიციები.  ფრიდრიხ დიდმა მოიფიქრა ეს დაყოფა, რათა თავიდან აეცილბინა ავსტრიის ჩართვა რუსეთ-თურქეთის ომში. დასუსტებული თანამეგობრობის ტერიტორია რომელსაც ფაქტობრივად უკვე აკონტროლებდა რუსეთი, გაიყო ამ სამმა ძლიერმა მეზობელმა, რათა აღედგინათ რეგიონული ძალთა ბალანსი საერთაშორისო ურთიერთობებში.

პოლონეთს არ შესწევდა თავდაცვის ძალა, ამასთან ამ ქვეყანას უკვე აკონტროლებდნენ უცხო ჯარები. ამ ყველაფრის ფონზე პოლონეთის პარლამენტს - სეიმს, მოუწია 1773 წელს მოეხდინა დაყოფის რატიფიცირება.

## იხილეთ აგრეთვე 
* პოლონეთის მეორე დანაწილება
* პოლონეთის მესამე დანაწილება

## რესურსები ინტერნეტში 
*James Fletcher პოლონეთის პირველი დაყოფა 
*D. B. Horn, პოლონეთის პირველი დაყოფის მიმოხილვა, ტომი. 79, #. 313 (1964 წლის ოქტომბერი), გვ;863-864; JSTOR
*The Three Partitions, 1764-95: First Partition ,  Library of Congress Country Study
*დაყოფის პერიოდის წყაროები (1772-1918) 
* თანამედროვე დოკუმენტების ფოტოები 
*პირველი დაყოფის რუკები

კატეგორია:პოლონეთის ისტორია
კატეგორია:ლიეტუვის ისტორია
კატეგორია:პოლონეთის დანაწილება
მარკაზიტი

**მარკაზიტი** () — სულფიდების კლასის მინერალი, FeS2-ის ერთ-ერთი პოლიმორფული სახესხვაობა. კრისტალდება რომბულ სინგონიაში. გვხვდება შუბისებრი კრისტალების, აგრეთვე კონკრეციებისა და ჭვარტლისებრი მასის სახით. მოთითბრისფრო ყვითელია. ელვარება ლითონისებრი აქვს. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 6-6,5; სიმკვრივე 4850-4900 კგ/მ³. 

წარმოიქმნება ჰიდროთერმული ხსნარებიდან, აგრეთვე დანალექ ქანებში. იყენებენ გოგირდმჟავას წარმოებაში. წააგავს პირიტს, თუმცა მისგან განსხვავდება კრისტალური აღნაგობითა და ნაკლები სიმაგრით. ბუნებაში მარკაზიტი გაცილებით იშვიათად გვხვდება ვიდრე პირიტი. მაკროსკოპული ნიშანთვისებებით მარკაზიტს ხშირად პირიტად მიიჩნევენ. პირიტის გარდა მარკიზიტებთან ასოციაციაში შედიან სხვა მინერალებიც.

მარკაზიტის ადგილმდებარეობა გამოვლინებულია: რუსეთში (ურალი და სხვა), გერმანიაში, ჩეხეთში, საფრანგეთში და სხვ. საფრანგეთსა და სხვაგან მოიპოვება უფრო რადიალურ-სხივური ბრტყელი კონკრეციების სახით.

## იხილეთ აგრეთვე
* მინერალების სია

## ლიტერატურა
კატეგორია:სულფიდური მინერალები
კატეგორია:რკინის მინერალები
კატეგორია:ალქიმიური ნივთიერებები
კატეგორია:ორთორომბული მინერალები
კატეგორია:პირიტის ჯგუფი