open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ხრომის უბე

**ხრომის უბე** () — ყურე აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სიგრძე 100 კმ, სიგანე შესასვლელში 5 კმ, უდიდესი სიგანე 20 კმ, სიღრმე 1 მეტრზე ნაკლები. ნაპირები დაბალია. უბეში ჩაედინება მდინარეები ხრომა, კოკუორა და სხვ. წლის უდიდეს ნაწილში დაფარულია ყინულით.

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსეთის ყურეები
ულახან-სისი

**ულახან-სისი** () — ქედი რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში). წარმოადგენს პოლოუსის ჭიუხის გაგრძელებას. გადაჭიმულია მდინარე ინდიგირკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 160 კმ-ზე, მდ. სუნდრუნის სათავეებამდე, მდინარეების ერნისა და შანდრინის (ჩრდილო-დასავლეთში) და ხატისტახისა და არგა-იურიახის (სამხრეთ-აღმოსავლეთში) შუამდინარეთში. სიმაღლე 754 მეტრამდე. აგებულია გრანიტებით, დევონური ქვიშაქვებითა და ეფუზივებით. ხეობათა ფსკერზე ადგილ-ადგილ მეჩხერი ფოთლოვანი ტყეა.

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსეთის ქედები
მარიამ უგრელიძე

**მარიამ ქრისტეფორეს ასული უგრელიძე** (დ. 26 იანვარი, 1885, დიღომი (სოფელი) — გ. 20 მაისი, 1960, დიდუბის პანთეონი) — ქართველი ექიმი.

## ბიოგრაფია
1904 წლიდან საწვლობდა პეტერბურგის ქალთა უმაღლეს სამედიცინო კურსებზე. 1909 წელს დაამთავრა მონპელიეს უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1914 წელს ლოზანას (შვეიცარია) უნივერსიტეტი.

1905 წლის იანვრის რევოლუციის დროს იგი ქუჩებში დახმარებას უწევდა დაჭრილ მუშებს. რევოლუციური აღტკინება სტუდენტთა გარკვეულ ნაწილსაც გადაედო. იგი დაუკავშირდა სოციალ-დემოკრატთა ორგანიზაციას. მეფის აგენტებს ეს შეუმჩნეველი არ დარჩენიათ და 1906 წელს დააპატიმრეს. მას ბრალად ედებოდა სამხედრო ნაწილებში რევოლუციური პროკლამაციების გავრცელება. 2 წელიწადს ამყოფეს ციხეში, შემდეგ ემიგრაციაში. 1918 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. მუშაობა დაიწყო სამხედრო ჰოსპიტალში, ხოლო ერთი წლის შემდეგ ქალაქის პირველ საავადმყოფოს ბავშვთა განყოფილებაში. 1921 წლის მარტში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში პედიატრიის კათედრა დაარსდა, რომლის ფუძემდებელი პროფესორი სიმონ გოგიტიძე გახლდათ, ძირითად საქმიანობას კი კათედრაზე მარიამ უგრელიძე ასრულებდა. 1930 წელსი მას მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი მიენიჭა და სამკურნალო ფაკულტეტის ბავშვთა სნეულებათა კათედრის გამგედ დაინიშნა. მომდევნო ოცდაათი წლის განმავლობაში ინტენსიურ საექიმო, პედაგოგიურ, სამეცნიერო და საზოგადოებრივ მუშაობას ეწეოდა ბავშვთა ჯანდაცვის კუთხით. მას სამოცდაათზე მეტი მეცნიერული ნაშრომი აქვს შესრულებული. მათი უმრავლესობა თარგმნილია სხვადასხვა ენაზე და წაკითხულია საერთაშორისო კონსილიუმებსა და კონფერენციებზე. მისი ნაშრომები ეხება ბავშვთა ასაკის როგორც ფიზიოლოგიის, ისე პათოლოგიის, თერაპიისა და ჰიგიენის მნიშვნელოვან პრობლემებს. იგი ბევრს მუშაობდა მედიცინის ისტორიის საკითხებზეც საქართველოში. ფასდაუდებელია მისი ნაშრომები ბავშვის ფიზიკური განვითარების, ბავშვის კვების, რაქიტის, დისტროფიის, რევმატიზმის, ტუბერკულოზისა და აეროთერაპიის შესახებ. პედიატრი, პირველი ქართველი პროფესორი ქალი.

## ბიბლიოგრაფია
* ჩვილ ბავშვთა ფაღარათობის წამლობა, საქბიომედგამი და სტ.,1938. გვ. 19
* ახალშობილთა პერიფერიული ლიმფატიური ჯირყვლების მდგომარეობის შესახებ, ტფილისი, 1927. გვ. 442

## ლიტერატურა
* მამულიშვილთა სავანე, თბ., 1994, გვ.330 

## რესურესბი ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1960
კატეგორია:ქართველი პედიატრები
იგორ კოსტალევსკი

**იგორ კოსტალევსკი** (, დ. 10 სექტემბერი, 1948, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, რუსეთის სახალხო არტისტი (1995), ლენინური კომკავშირის პრემიის (1978) და რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის (2000) ლაურეატი.

## ბიოგრაფია
იგორ კოსტალევსკი დაიბადა მოსკოვში, 1948 წლის 10 სექტემბერს. 1973 წელს წარჩინებით დაამთავრა რუსეთის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტი (ГИТИС) — ა. გონჩაროვის კურსი. კოსტალევსკი შეუერთდა მოსკოვის მაიაკოვსკის სახელობის აკადემიური თეატრის დასს, რომელთანაც დაკავშირებულია თითქმის მთელი მისი სასცენო კარიერა.

კინოში გადაღება კოსტალევსკიმ 1970 წლიდან დაიწყო. მისი დებიუტი შედგა ფილმში „ოჯახი, როგორც ოჯახი“. კარიერის დასაწყისიდანვე დაიმკვიდრა რომანტიული გმირის ამპლუა. ნამდვილი პოპულარობა კინოში 1975 წელს მოუტანა დეკაბრისტ ივან ანენკოვის როლმა ფილმში „შორეული ბედნიერების ვარსკვლავი“, რომელმაც „უსახელო ვარსკვლავთან“ (რეჟ. მ. კოზაკოვი, 1979) ერთად, რუსეთის I არხის შეფასებით, კოსტალევსკი „მილიონების კუმირი“ გახადა. პოპულარობის ახალი ტალღა მსახიობს საბჭოთა მზვერავის, ანდრეი ბოროდინის როლმა მოუტანა ფილმიდან „თეირანი-43“ (რეჟ. ა. ალოვი და ვ. ნაუმოვი, 1980).

არის რუსეთის კინემატოგრაფისტთა კავშირისა და თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირის წევრი. 2017 წლის მარტში აირჩიეს რუსეთის ნაციონალური პრემიის — „ოქროს ნიღაბი“ პრეზიდენტად. 

## ფილმოგრაფია
## ჯილდოები და აღიარება
* 1978 — ლენინური კომკავშირის პრემია ევგენი სტოლეტოვის როლისთვის ტელესერიალში „და ეს ყველაფერი მასზეა“
* 1984 — რსფსრ დამსახურებული არტისტი
* 1986 — წლის საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი, ჟურნალ საბჭოთა ეკრანის გამოკითხვით
* 1995 — რსფსრ სახალხო არტისტი 
* 1997 — მოსკოვის მერიის პრემია ლიტერატურისა და ხელოვნების დარგში 
* 2000 — რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემია
* 2004 — ღირსების ორდენი
* 2009 — ორდენი „სანშობლოს წინაშე დამსახურებისთვის“ (IV ხარისხის)
* 2016 — სტანისლავსკის სახელობის პრემია
* 2019 — მეგობრობის ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* იგორ კოსტალევსკის გვერდი მაიაკოვსკის სახელობის თეატრის საიტზე
* იგორ კოსტალევსკი

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:რუსეთის სახალხო არტისტები
კატეგორია:IV ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის კავალრები
კატეგორია:რუსეთის მეგობრობის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
თამარ თვალიაშვილი

**თამარ თვალიაშვილი** (დ. 4 აპრილი, 1906, თბილისი — გ. 22 დეკემბერი, 1985, იქვე) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1941), საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1976)

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1906 წლის 4 აპრილს თბილისში. 1923 წელს შევიდა რუსთაველის თეატრთან არსებულ სტუდიაში, მეორე კურსიდან კი სწავლა განაგრძო ვ. მჭედლიშვილის ხელმძღვანელობით არსებულ მოსკოვის ქართულ დრამატულ თეატრში. 1926 წელს თბილისის „წითელი თეატრის“, ხოლო 1927 წ. ბათუმის თეატრის მსახიობი იყო. იგი თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ერთ–ერთი დამაარსებელია. მან ფრიც ბაუერის მთავარი როლი შეასრულა ნ. საცის ამავე სახელწოდების პიესაში, რომელმაც სათავე დაუდო მოზარდ მაყურებელთა ქართული თეატრის არსებობას. 

გარდასახვის ნიჭი, უშუალობა და გულწრფელობა ხელს უწყობდა მსახიობს შეექმნა ერთმანეთისაგან განსხვავებული როლები, რომელთა შორის აღსანიშნავია გოჩა (ვ. კობელის *გოჩა*),  ფრიც ბაუერი (ნ. საცის *ფრიც ბაუერი*), მეღორის შვილიშვილი (ს. ზაიაიცკის *რობინ ჰუდი*), კარლო (ს. მთვარაძის და შ. ბუაჩიძის *აურიე რგოლი*), კურდღელი (ე. შვარცის *წითელქუდა*), აჩაკუნე (გ. ნახუცრიშვილის *პატარა მეომრები*), ქაჯანა (ნ. ლომოურის *ქაჯანა*), ზურაბი (დ. ჭონქაძის *სურამის ციხე*), ჯულიეტა (უ. შექსპირის *რომეო და ჯულიეტა*) და სხვა. დადგა სპექტაკლი — ნ. ფომიჩევის *ასე იწყება ცხოვრება*. იგი უმეტესწილად ლირიკულ-დრამატული ამპლუის მსახიობი იყო. ბოლო წლებში ძირითადად ხანდაზმულ ქალთა როლებს ასრულებდა. თვალიაშვილი  განსაკუთრებით ძლიერი  იყო კლასიკურ რეპერტუარში. 1941 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული არტისტის, ხოლო 1976 წელს საქართველოს სახალხო არტისტის წოდებები.

## ფილმოგრაფია
* 1969 — „ღიმილის ბიჭები“ — ბებია
* 1969 — „სინათლე ჩვენს ფანჯრებში“ — ალექსანდრეს დედა
* 1974 — „მშვიდობიანი დღეები“ 
* 1976 — „დილის ნისლივით“ 
* 1977 — „სინემა“ — სოსიკოს ბებია
* 1977 — „ესკულაპეს მოწაფე“ 
* 1977 — „მიმინო“ — მოხუცი ქალი
* 1978 — „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე“ 
* 1979 — „ქორწინება იმერულად“ 
* 1981 — „წისქვილი ქალაქის გარეუბანში“ — ნინო
* 1982 — „არაჩვეულებრივი რეისი“ — მგზავრი
* 1973 — „წყარო“ — მარიამი
* 1981 — „ცხელი ზაფხულის სამი დღე“ 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ეროვნული ფილმოგრაფია — თამარ თვალიაშვილი
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 დეკემბერი
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ევა კაილი

**ევა კაილი** (; დ. 26 ოქტომბერი, 1978) — ბერძენი პოლიტიკოსი და ევროპის პარლამენტის წევრი 2014-2022 წლებში. ევროპის პარლამენტის ვიცე-პრეზიდენტი 2022 წლის 18 იანვრიდან 13 დეკემბრამდე. დააპატიმრეს 2022 წლის დეკემბერში კორუფციულ სკანდალთან დაკავშირებით.

ევა კაილი იყო საბერძნეთის პარლამენტის წევრი და ბერძნული ტელეარხის MEGA Channel-ის სატელევიზიო ახალი ამბების წამყვანი.

## ბიოგრაფია
სალონიკის არისტოტელეს უნივერსიტეტში სწავლობდა არქიტექტურასა და სამოქალაქო მშენებლობას, შემდეგ სწავლა გააგრძელა პირეოსის უნივერსიიტეტში, სადაც მიიღო მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო და ევროპულ ურთიერთობებში. 2004-2007 წლებში მუშაობდა ტელეწამყვანად. 2014 წელს, პირეოსის უნივერსიტეტში მიიღო ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო ეკონომიკური პოლიტიკის სფეროში, თუმცა 2022 წლის მონაცემებით ჯერ კიდევ არ დაუმთავრებია სწავლა.

2007 წელს აირჩიეს საბერძნეთის პარლამენტის წევრად სალონიკის პირველი საარჩევნო ოლქიდან, იყო სხვადასხვა კომიტეტის წევრი. იიგ ხელახლა აირჩიეს 2009 წელს და პარლამენტის წევრი იყო 2012 წლამდე.

## სქოლიო
კატეგორია:ევროპარლამენტის წევრები
კატეგორია:ბერძენი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ევროპარლამენტის ვიცე-პრეზიდენტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ამალ ალ ქუბაისი

**ამალ ალ ქუბაისი** (; დ. 18 ოქტომბერი, 1968) — არაბთა გაერთიანებული საამიროების ფედერალური ეროვნული კრების თავმჯდომარე 2015-2019 წლებში. პირველი ქალი არაბულ სამყაროში რომელმაც დაიკავა პარლამენტის თავმჯდომარის თანამდებობა. მანამდე იყო აბუ-დაბის განათლების საბჭოს თავმჯდომარე.

## ბიოგრაფია
2000 წელს ალ ქუბაისიმ მიიღო დოქტორის ხარისხი გაერთიანებული სამეფოს შეფილდის უნივერსიტეტის არქიტექტურულ ინჟინერიაში და ფლობს მსოფლიოში ერთადერთ დოქტორის ხარისხს არაბთა გაერთიანებული საამიროების არქიტექტურული მემკვიდრეობის კონსერვაციის საკითხებში. 2000 წელს იგი გახდა არაბთა გაერთიანებული საამიროების უნივერსიტეტის არქიტექტურის ასისტენტ-პროფესორი, სადაც მუშაობდა 2006 წლამდე. როგორც არქიტექტორი, იგი მუშაობდა იუნესკოსთან საამიროებში 350-ზე მეტი ისტორიული ადგილის დოკუმენტაციისა და შენარჩუნების მიზნით, მათ შორის ალ-ჯაჰილისა და ალ-ჰოსნის ციხეებზე.

2001-2003 წლებში მუშაობდა ალ-აინის ტურიზმისა და ეკონომიკური განვითარების ორგანოს კულტურული მემკვიდრეობის ერთეულის პრეზიდენტად.

2007 წელს იგი აირჩიეს ფედერალური ეროვნული კრების წევრად და გახდა პირველი არჩეული ქალი საბჭოში. 2014 წელს იგი დანიშნეს აბუ-დაბის განათლების საბჭოს თავმჯდომარედ.

2015 წლის 18 ნოემბერს ალ ქუბაისი დანიშნეს ფედერალური ეროვნული კრების თავმჯდომარედ, რითაც იგი გახდა არაბულ რეგიონში ეროვნული ასამბლეის პირველი ქალი ლიდერი.

## სქოლიო
კატეგორია:ფედერალური ეროვნული კრების თავმჯდომარეები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ლისტი (გვარი)

**ლისტი** () — უნგრული გვარი, რომელიც ნიშნავს „ფქვილს“.

ცნობილი ადამიანები ამ გვარით არიან:

* ფერენც ლისტი (1811–1886), უნგრელი კომპოზიტორი და პიანისტი
** ადამ ლისტი (1776–1827), ფერენც ლისტის მამა
** ანა ლისტი (1788–1866), ფერენც ლისტის დედა
** კოზიმა ლისტი (1837–1930), ფერენც ლისტის ქალიშვილი, მოგვიანებით რიხარდ ვაგნერის ცოლი
** ფრანც ფონ ლისტი (1851–1919), გერმანელი ჟურნალისტი, ფერენც ლისტის ბიძაშვილი
* კატრინ ა. ლისტი, ჯენეტ ჰარდის ფსევდონიმი

## იხილეთ აგრეთვე 
* 3910 ლისტი, ასტეროიდი
* ყველა გვერდი სათაურით „ლისტი“
* ყველა გვერდი სიტყვებით „ლისტი“

ლისტი
ნორიოს დარბაზული ეკლესია „მთავარანგელოზი“

**ნორიოს დარბაზული ეკლესია მთავარანგელოზი** — არქიტექტურული ძეგლი გარდაბნის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნორიოში.

ეკლესია (4,9 X 7,7 მეტრი) დარბაზულია. ის სწორკუთხა აფსიდიანი და სფერულ კონქიანი ეკლესიაა და ნაშენებია ფლეთილი და რიყის ქვით. ძლიერ დაზიანებულია, კედლები 1- 0,5 მეტრის სიმაღლეზეა შემორჩენილი, აღმოსავლეთი კედლის ჩრდილო ნახევარი კამარის საფუძვლამდეა გადარჩენილი, კამარა და კონქი ჩამონგრეულია. ინტერიერში აფსიდის წინ, ჩრდილოეთის კედელზე შემორჩენილია პილასტრის ფრაგმენტი, რომელიც სავარაუდოდ ტრიუმფალური თაღის საბჯენადაც იყო გამოყენებული. აფსიდას ერთსაფეხურიანი ხარისხი შემოუყვება. აფსიდის დანგრევის მიუხედავად მაინც იკითხება სარკმელის კვალი. აფსიდის ჩრდილოეთ მონაკვეთიდან ჩრდილოეთ კედელზე გადაყვანილია შირიმის ქვის მოზრდილი ტრომპი, რომლის საშუალებითაც ხდება კონქისქვეშა სიმრგვალეზე გადასვლა. აფსიდის იატაკზე ორიოდე ქვის ფილა მოჩანს, როგორც ჩანს, აქაც და დარბაზშიც ქვის ფილებით იყო მოწყობილი იატაკი. გრძივი კედლებიდან ჩრდილოეთის და დასავლეთისა 1 მეტრამდეა შემორჩენილი, სამხრეთისა - 0,5 მეტრზე. შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში იყო (ოდნავ იკითხება დასავლეთი წირთხლის ნაშთი). დარბაზის იატაკი მიწის სქელი ფენითაა დაფარული. „მთავარანგელოზის“ სახელობის ეკლესია თავისი ეპოქის რიგითი ძეგლია და იმსახურებს უძრავი ძეგლის სტატუსს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნინო კილაძე

**ნინო კილაძე** (დ. 23 დეკემბერი, 1955, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარული ჰიგიენის ფაკულტეტი.

1979–1980 წლებში იყო ჯანდაცვის სამინისტროს რესპუბლიკური სანეპიდსადგურის შრომის ჰიგიენის ექიმი. 1980–1981 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ზოგადი ჰიგიენის კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1981 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰიგიენის კათედრის ასისტენტი. ავტორია 22 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებშიც ძირითადად გაშუქებულია შრომის ჰიგიენის საკითხები.

1992 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ცხელი მიკროკლიმატის პირობებში მომუშავე ქალთა გადახურებისაგან დაცვის პროფილაქტიკური ღონისძიებების ფიზიოლოგიურ–ჰიგიენური დასაბუთება.“

## ლიტერატურა
*  ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 155

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:ქართველი ჰიგიენისტები
ქვედა მამათის ნაეკლესიარი

**ქვედა მამათის ნაეკლესიარი** — არქიტექტურული ძეგლი ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვედა მამათში.

ადგილობრივების გადმოცემით სოფლის სასაფლაოზე (ადგილი ქვაჯვარა) ეკლესია მდგარა. ამჟამად სასაფლაოს სამხრეთ ნაწილში 2 მეტრამდე სიმაღლის და 3 მეტრი სიგრძის კედელი ფიქსირდება, 80 სანტიმეტრის სისქის. ნაგებია ფლეთილი ქვებით კირის დუღაბის ხსნარზე. მიწის ზედაპირზე შეინიშნება კედლის ფრაგმენტები, რომლებიც ძირითადად მიწით არის დაფარული და გეგმის დადგენა ვერ ხერხდება.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კატეგორია:დანგრეული ტაძრები
თეიმურაზ ბუაჩიძე

**თეიმურაზ ბუაჩიძე** (დ. 12 ოქტომბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

მუშაობდა თელავის რაისაავადმყოფოში, მოსკოვის ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტში. იყო თბილისის I კლინიკური საავადმყოფოს სისხლძარღვთა და საველე ქირურგიის განყოფილების თანამშრომელი. სისხლძარღვთა და გადაუდებელი მიკროქირურგიული კლინიკა „კარაბადინის“ დირექტორი. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია „კანქვეშა ვენების ვარიკოზული გაგანიერება.“ 

1987 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ემბოლიისა და თრომბოზის კომბინირებული მკურნალობა.“  

## ჯილდოები
* 1999 - ღირსების ორდენი

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ., 2000 გვ. 48 
* წიგნი ღირსებისა: ტ. 4/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ., 2002 გვ. 66

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
რუსუდან ბულუსაშვილი

**რუსუდან ბულუსაშვილი** (დ. 8 მაისი, 1928, თბილისი — გ. 8 ივნისი, 2021, იქვე) — ქართველი ექიმი, მორფოლოგი, ჰისტოქიმიკოსი, ელექტრონული მიკროსკოპიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი საქართველოში, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1928 წლის 8 მაისს თბილისში. 1934-1945 წლებში სწავლობდა თბილისის I საშუალო სკოლაში; 1945-1951 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტზე. 1951 წელს  ჩააბარა ასპირანტურაში.

1955–1960 წლებში იყო ქირურგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი და ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი 1960–1970 წლებში და  ელექტრონული მიკროსკოპიის ლაბორატორიის გამგე 1970-1991 წლებში.

ავტორია 90 სამეცნიერო ნაშრომის და 2 მონოგრაფიისა, რომლებიც ეხება ქირურგიული და სიმსივნური ზრდის საკითხებს. მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირის და ევროპის ქვეყნების სიმპოზიუმებსა და კონგრესებში მორფოლოგიასა და ჰიჰსტოქიმიაში.

1955 წელს თბილისსა და მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე — „ნერვული სისტემის როლი ინდუცირებული სიმსივნეების განვითარებაში.“ 1968 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე — „ინდუცირებული სიმსივნეების ჰისტოქიმიური თავისებურებანი.“

## ბიბლიოგრაფია
* უჯრედის ულტრასტრუქტურული ორგანიზაცია თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1987 გვ. 171
* ნერვული სისტემის სტრუქტურული ცვლილებები კანის ინდუცირებული კიბოს დროს, თბილისი, საქ. სსრ. მეცნ. აკად. გამ-ბა და სტ., 1961 გვ. 90

## ლიტერატურა
* 

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
ოუკ-რიჯი

**ოუკ-რიჯი** () — ქალაქი აშშ-ში, ტენესის შტატში. დაარსდა 1940 წელს 
მანჰეტენის პროექტის ფარგლებში. 

ქალაქის საერთო ფართობია 232,98 კმ², რომლიდანაც 220,80 კმ² ხმელეთს უჭირავს, 12,18 კმ² კი წყალს.

2020 წლის 1 აპრილის მონაცემებით, ოუკ-რიჯის მოსახლეობა 31,402 ადამიანს შეადგენს.

## დაძმობილებული ქალაქები
* ობნინსკი, 
* ნაკა,  

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური ვებ-გვერდი
* ქალაქის ისტორიის ფოტოგალერეა

## სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
კატეგორია:ტენესი
ეგნოგი

**ეგნოგი**, ისტორიულად ასევე ცნობილი, როგორც **რძის პანჩი** (ალკოჰოლური სასმელების დამატებისას) არის ტკბილი, ცივი, რძეზე დამზადებული პროდუქტი. იგი ტრადიციულად კეთდება რძით, ნაღებით, შაქრით, კვერცხის გულითა და ათქვეფილი კვერცხის ცილებით (რაც მას ქაფიან ტექსტურას აძლევს). გამოხდილი ალკოჰოლური სასმელები, როგორებიცაა კონიაკი, რომი, ვისკი ან ბურბონი, ხშირად ეგნოგის ძირითადი ინგრედიენტია.

კანადაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში ეგნოგს ტრადიციულად მიირთმევენ საშობაო სეზონზე. მისი ერთ-ერთი ვარიაციაა ponche crema, რომელიც ვენესუელასა და ტრინიდადში მეოცე საუკუნიდან მზადდება ზამთრის პერიოდში.

ეგნოგი შეიძლება სახლშიც დამზადდეს რძით, გვერცხით, შაქრითა და არომატიზატორების გამოყენებით, მას მიირთმევენ დარიჩინთან ან მუსკატთან ერთად. ეგნოგს ხშირად ცივად სვამენ, ზოგიერთ შემთხვევაში კი, განსაკუთრებით, ცივ დღეებში, ათბობენ (გლინტვეინის მსგავსად). ეგნოგი შეიძლება დაუმატონ სხვა სასმელებსაც, მაგალითად, ყავასა და ჩაის.

## შენიშვნები 
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
კატეგორია:ცივი სასმელები
კატეგორია:საახალწლო რიტუალები

## ტერმინოლოგია 
 ვახშმის დროს ამერიკელ სამხედროებს კომერციულად მომზადებულ ეგნოგს ურიგებს.]]

1878 წლის "*თანამედროვე ბარმენის სახელმძღვანელოში "* ჩამოთვლილია სასმელის მრავალი ვარიანტის სახელწოდება. იგი ერთმანეთისგან განასხვავებს "უბრალო ეგნოგს", "კვერცხისა და რძის პანჩს" და "რძის პანჩს". იგი ასევე მოიცავს ისეთ ვარიანტებს, როგორიცაა "ბალტიმორის ეგნოგი", "გენერალ ჯექსონის ეგნოგი", "იმპერიული ეგნოგი", "შერი კობლერის ეგნოგის" ორ ტიპს, ასევე "შერი კობლერი კვერცხით", "გლინტვეტი კვერცხით", "კვერცხის მჟავე" და "სარატოგას კვერცხის ლიმონათი" (ასევე უწოდებენ "ზღვის ნიავს").
ბაზრის სოციალური ეკონომიკა

, ქალაქი მდინარე რაინზე.]]
**ბაზრის სოციალური ეკონომიკა** (შემ. **ბასე**, , შემოკლებით - **SOME**; ), ასევე - **რაინის კაპიტალიზმი** ან **რაინისეული კაპიტალიზმი**, **რაინ-ალპური კაპიტალიზმი** და **სოციალურად ორიენტირებული კაპიტალიზმი** —  სოციო-ეკონომიკური მოდელი, რომელიც აერთიანებს თავისუფალი ბაზრის კაპიტალისტურ ეკონომიკურ სისტემასა და სოციალურად ორიენტირებულ პოლიტიკას. მოდელის თანახმად, რეგულაციების ამოცანა არის თავისუფალ ბაზარზე სამართლიანი კონკურენციის უზრუნველყოფა და კეთილდღეობის სახელმწიფოს მიღწევა.  გარკვეულ ლიტერატურაში რაინის მოდელს განიხილავენ, როგორც რეგულირებადი საბაზრო ეკონომიკას. 

ბაზრის სოციალური ეკონომიკის შემოქმედად დასავლეთ გერმანიის ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირის კანცლერი კონრად ადენაუერი მიიჩნევა. იგი ასევე გახდა მოდელის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ქომაგი. დღეს ამ ტერმინს იყენებენ ორდოლიბერალები, სოციალ ლიბერალები და სოციალ-დემოკრატები, რომლებიც ზოგადად უარყოფენ სრულ სახელმწიფო კონტროლს წარმოების საშუალებების ფლობაზე, მაგრამ მხარს უჭერენ საქონლისა და მომსახურების ეგალიტარულ განაწილების საბაზრო მექანიზმების მეშვეობით. ბაზრის სოციალური ეკონომიკის ფესვები შეიძლება ფრაიბურგის ეკონომიკური აზროვნების სკოლაში დავინახოთ. 

ბაზრის სოციალური ეკონომიკა შეიქმნა როგორც კომრპომისი კაპიტალიზმის *laissez-faire* ფორმებსა და სოციალისტურ ეკონომიკას შორის. მასზე დიდი გავლენა იქონია დისტრიბუტიზმმა და ორდოლიბერალიზმმა,  რომელზეც დიდი გავლენა მოახდინა ქრისტიანული დემოკრატიის პოლიტიკურმა იდეოლოგიამ. 

## სქოლიო
კატეგორია:სოციალური ლიბერალიზმი
კატეგორია:ლიბერალიზმი
კატეგორია:გერმანიის ეკონომიკა
კატეგორია:ეკონომიკური იდეოლოგიები
კატეგორია:კორპორატივიზმი
კატეგორია:ქრისტიანული დემოკრატია
კატეგორია:კაპიტალიზმი
ბექა ვაჭარაძე

**ბექა ვაჭარაძე** (დ. 1 ივლისი, 1991, ფოთი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი. ქალაქ ფოთის მუნიციპალიტეტის მერი 2021 წლის 22 ნოემბრიდან.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1991 წლის 1 ივლისს, ქალაქ ფოთში. 2009-2013 წლებში სწავლობდა გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტის ეკონომიკურ ფაკულტეტზე. 2013-2015 წლებში – შპს „ელ ჯეი ბროკერის” მთავარი მენეჯერი. 2016-2017 წლებში შპს „კაზგრუ ჰოლდინგის” ლოჯისტიკური მენეჯერი. 2017-2021 წლებში ფოთის საკრებულოს წევრი, 2020-2021 წლებში – თავმჯდომარე. 2021 წლის 22 ნოემბრიდან ქალაქ ფოთის მუნიციპალიტეტის მერი.

### თვითმმართველობის არჩევნები 2021
2021 წლის თვითმმართველობის არჩევნებზე „ქართული ოცნებს“ სახელით იყრიდა კენჭს ფოთის მუნიციპალიტეტის მერობის კანდიდატად. მისი მთავარი კონკურენტი არჩევნებზე იყო „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ კანდიდატი გიგი უგულავა. ვაჭარაძემ პირველ ტურში ხმათა 46,84% (9604 ხმა) მიიღო და მეორე ტურში გასვლა მოახერხა, სადაც 57,35% (11 345 ხმა) მიიღო და გამარჯვება მოახერხა. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია ფოთის მუნიციპალიტეტის საიტზე 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:ფოთის მერები
გენადი ბალანჩივაძე

**გენადი ბალანჩივაძე** (დ. 26 ივლისი, 1966, ქუთაისი) — ქართველი პოლიტიკოსი. ქალაქ წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის მერი 2021 წლიდან.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1966 წლის 26 ივლისს, ქალაქ ქუთაისში. დაამთავრა ქ. ქუთაისის N29-ე საჯარო სკოლა. 1984-1991 წლებში დაამთავრა პავლოდარის ინდუსტრიული უნივერსიტეტი, ინჟინერ-მექანიკოსის სპეციალობით. 1991-1997 წლებში მუშაობდა  გუმბრის თემის საკრებულოს თავმჯდომარედ. 2002-2007 წლებში მუშაობდა  გუმბრის თემის საკრებულოს მდივნად. 2007-2008 წლებში იყო  წყალტუბოს გამგებლის რწმუნებული გუმბრის ადმინისტრაციულ ერთეულში. 2008-2010 წლებში მუშაობდა საქართველოს გარემოს დაცვის სატყეო დეპარტამენტის, იმერეთის რეგიონალურ სატყეო სამმართველოს მონიტორინგის უფროსად. 2013-2014 წლებში იყო  წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის საკრებულოს აპარატის უფროსი. 2014-2017 წლებში მუშაობდა წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილედ.

ფლობს ქართულ, რუსულ და გერმანულ ენებს. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.

### თვითმმართველობის არჩევნები 2021
2021 წლის თვითმმართველობის არჩევნებზე „ქართული ოცნებს“ სახელით იყრიდა კენჭს წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის მერობის კანდიდატად. მისი მთავარი კონკურენტი არჩევნებზე იყო „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ კანდიდატი ზაზა მეტრეველი. ბალანჩივაძემ პირველ ტურში ხმათა 48,52% (11 938 ხმა) მიიღო და მეორე ტურში გასვლა მოახერხა, სადაც 57,13% (13 341 ხმა) მიიღო და გამარჯვება მოახერხა. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის საიტზე 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოსამსახურეები
ძეძილეთის ციხე

**ძეძილეთის ციხე** — არქიტექტურული ძეგლი ხონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეძილეთში.  მდებარეობს  მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა სანაპიროდან დაახლოებით 670 მეტრი დაშორებით. იგი გამართულია შემაღლებულ კლდოვან ბორცვზე. 

აგებულია ფლეთილი ქვითა და კირხსნარით. ციხე ორნაწილიანია. შედგება ციტადელისა და სამეურნეო ნაწილისაგან. ციტადელი, ბორცვის აღმოსავლეთით, შედარებით შემაღლებულ მხარესაა აგებული. ციხის აღმოსავლეთ ნაწილში აღმართულია კედლებში ორგანულად შერწყმული მრგვალი კოშკის ნანგრევი. ნანგრევებში შეინიშნება მშენებლობის ორი შრე. ციტადელის დასავლეთ კედელთან გამართულია ქვიტკირით ნაშენი წყლის რეზერვუარი. ციხის სამხრეთით მდებარე მოსახლის ეზოში დღემდე არის შემორჩენილი წყლის მილის მაგისტრალი, რომელიც მიემართებოდა ციხისაკენ. ადგილობრივთა გადმოცემით დაახლოებით 10 წლის წინ წყლის მილი ფუნქციონერებადი იყო და მასში მოედინებოდა სასმელი წყალი. ციხე ისტორიულ წარსულში წარმოადგენდა სალორთქიფანიძეოს საკუთრებას, რომელიც ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება როგორც გვაშტიბის ციხე (ვახუშტი ბაგრატიონთან გოსტიბე). ციხე უხილავს გიულდენშტედტს და მას აღწერს, როგორც სალორთქიფანიძეო ციხეს. ციხის სამხრეთით თანამედროვე სახლსა და ციხის კოშკს შორის მოვაკებულ ადგილზე მოსჩანს ძველი საძირკვლის ნაშთი. ადგილობრივთა თქმით ამ ადგილზე მდგარა სათავადო სახლი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კვაჭალათის დავითისა და კონსტანტინეს ეკლესია

**კვაჭალათის დავითისა და კონსტანტინეს ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კვაჭალათში.

კვაჭალათი - ადგილი სოფელ ლიხაურში. ყოფილა XVIII საუკუნის დავითისა და კონსტანტინეს სახელობის ეკლესია რომელიც 1918 წელს ოსმალების მიერ იქნა დანგრეული ეკლესია ბაზილიკური ყოფილა ნაშენი ქვით დუღაბზე დღეისათვის შემორჩენილია ეკლესიის საძირკველი და ქვის ფრაგმენტები.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:დანგრეული ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ჯონ მაკ-კართი

**ჯონ მაკ-კართი** (; დ. 4 სექტემბერი, 1927, ბოსტონი — გ. 24 ოქტომბერი, 2011, სტენფორდი, კალიფორნია) — ამერიკელი მეცნიერი ინფორმაციული ტექნოლოგიების დარგში, ტერმინის — „ხელოვნური ინტელექტი“ — ავტორი (1956), პროგრამირების ენის — ლისპის შემქმნელი (1958), აშშ-ის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრი (1989).

## ბიოგრაფია
ჯონ მაკ-კართი დაიბადა 1927 წლის 4 სექტემბერს ბოსტონში (მასაჩუსეტსის შტატი), ემიგრანტების — ლიტველი ებრაელი იდას და ირლანდიელი ჯონ პატრიკ მაკ-კართების ოჯახში. დიდი დეპრესიის გამო ოჯახს ხშირად უწევდა საცხოვრებელი ადგილის შეცვლა, სანამ ჯონის მამა ლოს-ანჯელესის ორგანიზაციაში დაიწყებდა მუშაობას.

მაკ-კართის მშობლები 1930-იან წლებში კომუნისტური პარტიის აქტიური წევრები იყვნენ. პატარა ჯონს სწავლაში ხელს უწყობდნენ და მან სკოლაში შესვლამდე უკვე ბევრი რამ იცოდა. წაიკითხა რუსული სამეცნიერო-პოპულარული საბავშვო წიგნის „100000 რატომ“ თარგმანი და დაინტერესდა მეცნიერებით. 

მაკ-კართიმ ბელმონტის საშუალო სკოლა (ლოს-ანჯელესი) ექსტერნად — ორი წლით ადრე დაამთავრა. 1944 წელს მიიღეს კალტექში. იმის გამო, რომ ადრეულ ასაკში მათემატიკას კოლეჯში ასწავლიდა და ბევრი სახელმძღვანელო ჰქონდა შესწავლილი, ინსტიტუტში ორი წელი მათემატიკის კურსის გამოტოვება შეძლო. კალტექიდან ფიზკულტურის კურსებზე დაუსწრებლობის გამო გარიცხეს. შემდეგ 2 წელი აშშ-ს არმიაში მსახურობდა და ინსტიტუტში აღადგინეს. 1948 წელს მან მათემატიკის ბაკალავრის სტატუსი მიიღო.
ჯონი თავისუფლად ფლობდა რუსულ ენას და დაუმეგობრდა ბევრ რუს მეცნიერს საბჭოთა კავშირში თავისი მრავალჯერადი ვიზიტების პერიოდში. 

## სამეცნიერო კარიერა
1955 წელს მაკ-კართი გახდა დოცენტი დართმუზში, 1962 წელს — სრული პროფესორი სტენფორდში, სადაც ის 2000 წლამდე (პენსიაში გასვლამდე) მუშაობდა.

1956 წლიდან მეცნიერ-თანამშრომლად მუშაობდა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში, სადაც მოგვიანებით სტუდენტებმა მოფერებით „ძია ჯონი“ შეარქვეს.

მაკ-კართი ერთ-ერთია ხელოვნური ინტელექტის „დამფუძნებელ მამათაგან“, ალან ტიურინგთან, მარვინ მინსკთან, ალენ ნიუელთან და ჰერბერტ საიმონთან ერთად. მან ნათანიელ როჩესტერთან და კლოდ შენონთან ერთად მოიფიქრა ტერმინი „ხელოვნური ინტელექტი“ 1956 წლის დართმუზის კონფერენციისთვის მომზადებულ წინადადებაში. ამ კონფერენციამ დაუდო სათავე ხელოვნურ ინტელექტს, როგორც ცალკე სფეროს.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1957-59 — სლოუნის სტიპენდია
* 1971 — ტიურინგის პრემია
* 1985 — კომპიუტერული ტექნიკის პიონერი
* 1988 — კიოტოს პრემია
* 1990 — აშშ-ის ნაციონალური სამეცნიერო მედალი
* 2003 — 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Professor John McCarthy 
* LIBRARIES. digital conservancy
* Creator Of Lisp, John McCarthy, Dead At 84

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მეცნიერები ინფორმატიკის დარგში
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:დაბადებული 4 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი
კატეგორია:ტიურინგის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ამერიკელი მეცნიერები ინფორმატიკის დარგში
კატეგორია:ხელოვნური ინტელექტის მკვლევრები
კატეგორია:აშშ-ის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრები
ხვანჭკარის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი

**ხვანჭკარის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი** — არქიტექტურული ძეგლი ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხვანჭკარაში.

წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის ნანგრევი მდებარეობს სოფელ ხვანჭკარაში, მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე, ხვანჭკარის საშუალო სკოლის ჩრდილოეთით. წყარო "აშხაპირას" მიმდებარედ. ნაეკლესიარის გარშემო სასაფლაოა მოწყობილი. ეკლესიის გეგმა ცუდად იკითხება. მოზრდილი ზომის ეკლესია სავარაუდოდ დარბაზული ნაგებობა უნდა ყოფილიყო. ძლიერ გავს პონტოელი ბერძნების მიერ მე-19-მე-20 საუკუნეებში მშენებარე ეკლესიების ტიპს. ნაგებია კლდის ფლეთილი ქვით კირის დუღაბზე, ასევე გამოყენებულია ნათალი, კარგად დამუშავებული კვადრები, სავარაუდოდ პერანგის წყობისთვის. ეკლესია მთლიანად დანგრეულია, მის ადგილას მცირედ წამოზიდული ბორცვია წარმოქმნილი. გარკვეულ ადგილებში ჩანს კედლის წყობებიც. ასევე კარგად იკითხება საკურთხევლის ინტერიერის წრიული მოყვანილობა. აქვეა ერთად დალაგებული არქიტექტურული დეტალებიც, მათ შორის ბაზისები, სვეტები (კანკელის სავარაუდოდ). ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთის კუთხეში ჩანს სავარაუდოდ მინაშენის კედლების ფრაგმენტებიც.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ირაკლი ჩოლოყაშვილი

**ირაკლი ჩოლოყაშვილი** (დ. 4 დეკემბერი, 1972) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი,  დირიჟორი, ანსამბლ „ლაშარის“ წევრი.

## შემოქმედება
2005 წლიდან მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობია. შესრულებული აქვს როლები: ბობი (ჩარლზ დიკენსის „საშობაო სიმღერა“, რეჟ. ლევან წულაძე), ქმარი (არტურ შნიცლერი „ფერხული“ რეჟ. ლევან წულაძე), ანგელოზი (ვენედიქტ ეროფეევი „დაუსრულებელი სიზმარი“ რეჟ. ლევან წულაძე), ადიუტანტი (პოლიკარპე კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“, რეჟ. ლევან წულაძე), მარიო (თომას მანის „მარიო და ჯადოქარი“, დათიკო (ბესიკ ბარათაშვილი „აკუსტიკა“, რეჟ. ლევან წულაძე), ენი (ბერტოლდ ბრეხტი „სამგროშიანი ოპერა“, რეჟ. გიზო ჟორდანია), პესკარიოვი (ნიკოლოზ გოგოლის „ცხვირი“, რეჟ. ლევან წულაძე), ლორენცო (უილიამ შექსპირის „ვენეციელი ვაჭარი“, რეჟ. ლევან წულაძე), კოტე (ავქსენტი ცაგარელის „ხანუმა“, რეჟ. ლევან წულაძე) ქერუბინო (პიერ ბომარშეს „ფიგაროს ქორწინება“, რეჟ. ლევან წულაძე), მღვდელი (არტურ შნიცლერის „კაზანოვას დაბრუნება“, რეჟ. ლევან წულაძე), ახალგაზრდა სირიელი (ოსკარ უაილდის „სალომეა“, რეჟ. დავით დოიაშვილი), ექიმი ჯიმ ბეილისი (ართურ მილერის „ყველა ჩემი შვილი“, რეჟ. ლეო ანთაძე), ჟურნალისტი (ფრიდრიხ დიურენმატის „ღამის სტუმარი“, რეჟ. რამაზ სიხარულიძე), სწავლული კატა (ალექსანდრე პუშკინის „ონეგინი“ რეჟ. ირინა გაჩეჩილაძე), პატო დული (მარტინ მაკდონაჰის „სილამაზის დედოფალი“, რეჟ. გურამ ვაშაკიძე), სიმონიკო ჩოლოყაშვილი (ქაქუცას ძმა) (გურამ ქართველიშვილის „ქაქუცა ჩოლოყაშვილი“, რეჟ. ლევან წულაძე).

## ფილმოგრაფია
* 2004 — „მტვრის გემო“ — ლადო
* 2004 — „ცხელი ძაღლი“ — ზურაბ ღონღაძე
* 2006 — „უკანასკნელი მაძიებელი“
* 2006 — „რევერსი (უბრალოდ თამაში)“ — ჩოლო
* 2010 — „გალობის რაინდები“
* 2010 — „დეტექტივები“ 
* 2012 — „ხატი“

## რესურსები ინტერნეტში
* ირაკლი ჩოლოყაშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია
* 
* ზაქარია ფალიაშვილის საიუბილეო კონცერტს ირაკლი ჩოლოყაშვილი უდირიჟორებს

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 4 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1972
ლეონიდ ანდრეევი

**ლეონიდ ანდრეევი** (; დ. 1871, ორიოლი — გ. 1919, ნეივალა, ფინეთი) — რუსი მწერალი, რუსული ლიტერატურის ვერცხლის საუკუნის წარმომადგენელი, რუსული იმპრესიონიზმის ფუძემდებელი. სწავლობდა იურიდიულ ფაკულტეტზე ჯერ სანქტ-პეტერბურგის, შემდეგ კი მოსკოვის უნივერსიტეტებში. აქვეყნებდა ფელეტონებს ფსევდონიმით James Lynch. მაქსიმ გორკის დახმარებით გამოსცა მოთხრობების პირველი კრებული. თანაუგრძნობდა 1905 წლის რევოლუციას, თუმცა მოგვიანებით გაემიჯნა რევოლუციურ მოძრაობას. გარდაიცვალა გულის მანკით.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1871
კატეგორია:რუსი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
იუზა ზარდალიშვილი

**იუზა ზარდალიშვილი** (დ. 20 ნოემბერი, 1883, ქუთაისი ―  გ. 20 მაისი, 1943) ― ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1940).

## ბიოგრაფია
1904-1907 წლებში იყო მეზღვაური. 1907 წელს ჩაირიცხა ქუთაისის ლადო მესხიშვილის დრამატულ დასში. 1910-იანი წლებიდან გამოდიოდა თბილისის თეატრებში; 1912 წელს ქართულმა დრამატულმა საზოგადოებამ მიავლინა მოსკოვში რუსეთის მოწინავე თეატრების მუშობის გასაცნობად. 1921-1923 წლებში იყო თბილისის თეატრების კომისარი, 1923-1926 წლებში - ქუთაისის დრამატული დასის ხელმძღვანელი, ხოლო შემდეგ 1928 წლამდე ფოთის თეატრში მუშაობდა. 1927 წელს მისი ინიციატივით ქუთაისში დაარსდა საკოლმეურნეო თეატრი, რომელიც დასავლეთ საქართველოს სოფლებს ემსახურებოდა. 1928 წელს კოტე მარჯანიშვილმა თავის დასში მიიწვია მსახიობად. მის მიერ შესრულებული როლებია: კრეჩინსკი (სუხოვო-კობილინის "კრეჩინსკის ქორწინება"), მუროვი (ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშევე“), ლევან ხიმშიაშვილი (ერისთავის „სამშობლო“), სოლეიმანი (სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), ჩაცკი (გრიბოედოვის „ვაი ჭკუისაგან“), ფრანც მოორი (შილერის „ყაჩაღები“), ედგარი, იაგო (შექსპირის „მეფე ლირი“, „ოტელო“) და სხვ. თამაშობდა სახასიათო და კომიკურ როლებს კომედიებში და ვოდევილებში.

იუზა ზარდალიშვილი გარდაიცვალა 1943 წლის 20 მაისს და დაკრძალულია ქუთაისში, მწვანეყვავილას პანთეონში.

## ჯილდოები და აღიარება
*1932 : საქართველოს დამსახურებული არტისტი
*1940 : საქართველოს სახალხო არტისტი

## ლიტერატურა
*ქართველ მოღვაწეთა ნეკროპოლი, წ. 1, თბ., 1961. — გვ. 131.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1883
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:მწვანეყვავილას პანთეონში დაკრძალულები
ჯიმი მაისურაძე

**ჯიმშერ (ჯიმი) მაისურაძე** (დ. 3 თებერვალი, 1949, სოფ. გიორგეთი, ახლანდ. ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი, — გ. 26 დეკემბერი, 1992, კოდორის ხეობა) — ქართველი სამხედრო მფრინავი, პოლკოვნიკი. 

საავიაციო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირის ომში ავღანეთში, შემდეგ მსახურობდა ვერტმფრენის ეკიპაჟის მეთაურად ციმბირში. 1991 წლიდან მონაწილეობდა საბრძოლო მოქმედებებში ქართულ-ოსური კონფლიქტის ზონაში, შემდეგ — აფხაზეთში. 1992 წლის თებერვლიდან მეთაურობდა ეროვნული გვარდიის სამმართველოს საავიაციო პოლკს. მაისურაძე დაიღუპა აფხაზეთში, მისი „მი-24“ ვერტმფრენის კოდორის ხეობაში პატრულირების დროს ჩამოგდების შედეგად. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენით (1992, სიკვდილის შემდეგ). დაკრძალულია მშობლიურ სოფელ გიორგეთში (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი).

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:დაბადებული 3 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 დეკემბერი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველი მფრინავები
კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:აფხაზეთის ომის მონაწილეები
კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები
პოლიო ირეთელი

**პოლიო ირეთელი**, *ნამდვილი სახელი **პოლიევქტოს კალანდაძე*** (დ. 9 იანვარი, 1876, ხიდისთავი ―  გ. 10 აპრილი, 1931, თბილისი) ― ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი და დრამატურგი. მისი ნაწარმოები თარგმნილია და გამოცემულია რუსულ და სომხურ ენებზე.

## ბიოგრაფია
სწავლობდა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ თბილისის სასულიერო სემინარიაში, საიდანაც 1893 წელს გარიცხეს. 1895-1898 წლებში მასწავლებლობდა. 1895 წელს მისი სახელი პირველად გამოჩნდა გაზეთ „ივერიის“ ფურცლებზე. 1899 წლიდან კვალში ბეჭდავდა სატირულ მოთხრობებსა და მინიატურებს. 1901 წელს რევოლუციური საქმიანობისთვის დააპატიმრეს და 1903 წელს გადაასახლეს ირკუტსკის გუბერნიის სოფელ ირეტში, საიდანაც აიღო ფსევდონიმი ირეთელი. 1905 წელს დაწერა და 1908 წელს დაიდგა და თეატრების რეპერტუარში შევიდა მისი პიესები „დამარცხებულნი“, ეგნატე ნინოშვილის მოთხრობებიდან გადაკეთებული „ქრისტინე“, „სოფლის გმირები“ (ეგნატე ნინოშვილის „ჩვენი ქვეყნის რაინდის“ მიხედვით) და სხვ. იყო იუმორისტული გაზეთის „შუამავალის“ (1908) და ჟურნალ „სალამურის“ (1911) ხელმძღვანელი. 1910 წელს რედაქტორობდა ჟურნალ „სხივს“. ავტორია მრავალი მოთხრობის: "გმინვა", "დედა", "ზღვის ნიავი" და სხვ.; ასევე ავტორია პიესებისა „ბედნიერი დღე“ (1913), „ფოლადის კაცი“, „პირველი ზარი“ (1924), „ნიაღვარი“ (1925). მას ეკუთვნის ლევ ტოლსტოის რომანის „აღდგომა" პირველი თარგმანი. თანამშრომლობდა ჟურნალებთან „მნათობთან", „ცისარტყელასთან“.

დაკრძალულია თბილისში, ვერის სასაფლაოზე.

## თხზულებები
*კედელი : მოთხრობები, მოგონებები, პიესები - თბილისი, ლიტერატურა და ხელოვნება, 1964
*მოთხრობები - თბილისი, საბჭოთა მწერალი-ს გამ-ბა და სტ., 1946
*შეშინებული ჰათაჟუყვა : კომედია - სოხუმი, : წითელი აფხაზეთი-ს გა-მა, 1928
*ობოლი სამარე - ტიფლისი, სახელგამი, 1926
*ბედნიერი დღე : კომედია 3 მოქმედებად - Тифлис, ი. იმედაშვილის გამოცემა N58, 1913
*ქრისტინე : დრამა 4 მოქმედებათ და 5 სურათად (სიუჟეტი აღებულია ე. ნინოშვილის მოთხრობიდან) - თფილისი, ელექტრომბეჭდავი ამხ. "შრომა", 1909
*დამარცხებულნი : დრამა 5 მოქმედებათ - ტიფლისი, სტ. "შრომა", 1908

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1876
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1931
კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
პოლი
კატეგორია:ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
ბესარიონ ლომინაძე

**ბესარიონ ლომინაძე** (დ. 6 ივნისი, 1897, ქუთაისი ―  გ. 19 ნოემბერი, 1934, მაგნიტოგორსკი) ― ქართველი საბჭოთა პარტიული მოღვაწე. 

## ბიოგრაფია
1914-1917 წლებში სანქტ-პეტერბურგში ეწეოდა რევოლუციურ საქმიანობას. 1917 წლის სექტემბერში ქუთაისში, ბათუმსა და თბილისში დაიწყო აქტიური პროპაგანდისტული და ორგანიზატორული მუშაობა. იყო საქართველოს ახალგაზრდათა ლენინური ინტერნაციონალური ორგანიზაციის „სპარტაკის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1919-1920 წლებში ბაქოში განაგრძო რევოლუციური მოღვაწეობა. 1920-1921 წლებში პარტიულ სამუშაოზე იყო ორიოლის საგუბერნიო, შემდეგ პეტროგრადში ვიბორგის რაიონის პარტიული ორგანიზატორი. მონაწილეობდა კრონშტადტის ამბოხების ლიკვიდაციაში. 1921 წლის ოქტომბერში იგი აირჩიეს საქართველოს კპ(ბ) ცკ-ის მესამე, ხოლო 1923-დან პირველ მდივნად. მონაწილეობდა კომინტერნის მუშაობაში. 1925-1926 წწ. იყო აკი-ს აღმასკომის მდივანი. თანამშრომლობდა ჟურნალ "კომუნისტურ ინტერნაციონალში". 1930 წლის 8 მაისიდან 19 ნოემბრამდე იყო ამიერკავკასიის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის სამხარეო კომიტეტის პირველი მდივანი. 1931 წლიდან მუშაობდა მოსკოვის სამხარეო საავიაციო ქარხანაში საკავშირო კპ(ბ) ცკ-ს პარტორგად, შემდეგ პარტიის მაგნიტოგორსკის საქალაქო კომიტეტის პირველ მდივნად. პარტიის XIV და XV ყრილობებზე აირჩიეს საკავშირო კპ(ბ) ცკ-ის წევრობის კანდიდატად, XVI- ზე წევრად. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1897
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1934
კატეგორია:საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის პირველი მდივნები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
სოფია ჟოზეფი

**სოფია ჟოზეფი** ნამდვილი სახელი **სოფია ლიპკინა** (; დ. 1906, კლინცი, (ბელარუსი) ―  გ. 1997, ჰიუსტონი, (აშშ)) ― ბელორუსიული წარმოშობის ქართველი საბჭოთა კინოსა და ცირკის მსახიობი. 

## ბიოგრაფია
დაიბადა ცირკის მსაიობთა ოჯაში. 1909 წლიდან, 3 წლის ასაკიდან გამოდიოდა ცირკის არენაზე როგორც აკრობატი, ეკვილიბრისტი და ბალერინა. 1923 წელს რეჟისორმა ივანე პერესტიანმა მიიწვია მთავარ როლზე ფილმში „წითელი ეშმაკუნები“. პერესტიანთან მუშაობის შემდეგ იქცა პოპულარულ სახედ ქართულ კინოში. 1923-1933 წლებში მონაწილეობდა მიიღო ათამდე ფილმში. მათ შორის ამ ფილმის გაგრძელებებში: „სავურ სამარე“, „შირვანდსკაიას დანაშაული“, „სასჯელი“, „ილან-დილი“ (1926). მონაწილეობდა ფილმებში: „დაკარგული საუნჯე“, „ხანუმა“, „ქალწულის კოშკის ლეგენდა“ (აზერბაიჯანის ფოტოკინოსამმართველო, 1924, გულნარა და ჯავარა), „ვინ არის დამნაშავე?“ (ა. წუწუნავა, 1926, საიდუმლო მრჩეველის ქალიშვილი), „გაფლანგვა“ (ი. პერესტიანი, 1927, ელენ ფონ ბოლი), „ნამდვილი კავკასიელი“ (მ. გელოვანი, 1931, სოფოჩკა).

1932 წელს გაემგზავრა აზერბაიჯანში, მაგრამ ბაქოს კინოსტუდიაში ვერ იშოვა სამუშაო. 1937 წელს მისი მეუღლის, რეჟისორ ვახნინსკის დაპატიმრების შემდეგ მას აღარ იღებდნენ ფილმებში, ამიტომ იძულებული გახდა მკერავად და მემანიკურედ ემუშავა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, 1992 წელს, ქალიშვილთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა აშშ-ში. 

გარდაიცვალა 1997 წელს. დაკრძალულია ჰიუსტონში, (ტეხასის შტატი).

## ლიტერატურა
*ქართული კინო, 1896-2011.- თბ., 2011.- გვ. 152;

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი ქალები
დავით კანდელაკი

**დავით კანდელაკი** (დ. 9 იანვარი, 1895, კულაში ―  გ. 29 ივლისი, 1938) ― ქართველი საბჭოთა დიპლომატი და სახელმწიფო მოღვაწე, საქართველოს სსრ-ის განათლების სახალხო კომისარი 1922-1929 წლებში. 

## ბიოგრაფია
საუნივერსიტეტო ეკონომიკური განათლება მიიღო გერმანიაში. 1912 წლიდან იყო ესერების პარტიის წევრი. 1918 წლიდან გახდა კომუნისტური პარტიის წევრი. დაახლოებული იყო სტალინთან. 1922-1929 წლებში იყო საქართველოს სსრ-ის განათლების სახალხო კომისარი. 1928 წელს შეთავსებით დაინიშნა საქართველოს სსრ-ის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის პირველ რექტორად. 1930 წელს დაინიშნა მოსკოვში საბჭოთა კავშირის საგარეო ვაჭრობის სახალხო კომისრის მოადგილედ. 1930-1934 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის სავაჭრო წარმომადგენელი შვედეთში, 1935-1937 წლებში კი გერმანიაში. გერმანიაში ასრულებდა სტალინის პირად დავალებებს. მის მიერ წარმოებული მოლაპარაკებები ისტორიოგრაფიაში მოიხსენიება „კანდელაკის მისიად“. 1937 წლის 11 სექტემბერს მოსკოვში დააპატიმრეს. ბრალად ედებოდა ტერორისტულ ორგანიზაციაში მონაწილეობა. ერთი წლის შემდეგ დახვრიტეს.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1895
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
კატეგორია:საქართველოს სსრ განათლების სახალხო კომისრები
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დავით
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორები
მიხეილ ჭიაურელის ქუჩა

**მიხეილ ჭიაურელის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიღომი); აკაკი ბელიაშვილის ქუჩასა და დავით აღმაშენებლის ხეივანს შორის. ადრე უსახელო ქუჩა იყო. მიხეილ ჭიაურელის სახელი ეწოდა 1974 წელს. ამ ქუჩაზეა ა. ნათიშვილის სახელობის მორფოლოგიისა და სამედიცინო ბიოტექნოლოგიების ინსტიტუტები.

## ლიტერატურა 
ჭიაურელი
ბორენა (პოეტი)

**ბორენა** — ქართველი პოეტი ქალი. მისი სახელი შემონახულია  ღვთისმშობლის ხატზე, რომელიც დაცულია  სვანეთში, სოფელ ნესგუნში. ხატის ვერცხლის ზურგზე დაწერილია ლექსი, ღვთისმშობლის საგალობელი. ხატი ადგილზე ნახა და შეისწავლა არაერთმა მეცნიერმა, მათ შორის ექვთიმე თაყაიშვილმა, რომელმაც ტექსტი ასე წაიკითხა:

რომელმან ეგე ევას მიუზღე ვალი
ჰრქუი რაჲ გაბრიელს: ვარ უფლისა მჴევალი,
მაშინ ისტუმრე ქუეყნად მოუვალი,
დაემხო ძალი, პირველივე სისხლ დამთრალი
ქალწულო, მიჴსენ, ბორენა ჭირმრავალი.

## ლიტერატურა
* ქალები შუა საუკუნეების საქართველოში, თბ., 2022, გვ. 23-35
* დაბრუნება, ტ. II, თბ., 1991, გვ. 358-359

კატეგორია:ქართველი პოეტები
პოლომოლოკი

**პოლომოლოკი** (ოფიციალურად **პოლომოლოკის მუნიციპალიტეტი**; ; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კოტაბატოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 172 605 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Polomolok Profile at PhilAtlas.com
*Polomolok Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კოტაბატოს მუნიციპალიტეტები
როდრიგო დე პოლი

**როდრიგო ხავიერ დე პოლი** (; დ. 24 მაისი, 1999) — არგენტინელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ინტერ მაიამის“ (იჯარით მადრიდის ატლეტიკოდან) და არგენტინის ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი. 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

## საკლუბო კარიერა
პროფესიონალური კარიერა დაიწყო არგენტინულ საფეხბურთო კლუბ „რასინგ კლუბში“. 2014 წელს დე პაული ესპანურ კლუბ „ვალენსიას“ შეუერთდა. 

2016–2021 წლებში ასპარეზობდა იტალიურ კლუბ „უდინეზეში“. 

2021 წლის 12 ივლისს დე პაულმა ხელი მოაწერა 5 წლიან კონტრაქტს „ატლეტიკო მადრიდთან“, რომლის სატრანსფერო ღირებულებამ 35 მილიონი ევრო შეადგინა.

## სანაკრებო კარიერა
დე პოლის დებიუტი არგენტინის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2018 წლის 11 ოქტომბერს ერაყის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ მატჩში, სადაც არგენტინამ მოწინააღმდეგე ანგარიშით 4–0 დაამარცხა. 

## სანაკრებო სტატისტიკა
## მიღწევები 
### სანაკრებო
;  არგენტინა
* მსოფლიო ჩემპიონი : 2022
* კოპა ამერიკა: 2021, 2024
* კოპა ამერიკის ბრინჯაოს პრიზიორი: 2019
* უეფა-კონმებოლის ჩემპიონთა თასი (ფინალისიმა): 2022

### ინდივიდუალური
* კოპა ამერიკის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 2021, 2024
* ლა ლიგის სეზონის სიმბოლური გუნდის წევრი: 2024–25

## რესურსები ინტერნეტში
* პროფილი — მადრიდის „ატლეტიკოს“ საიტზე
* როდრიგო დე პოლი– უეფას ჩანაწერი 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1994
კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები
კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ვალენსიის ფეხბურთელები
კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:უდინეზეს ფეხბურთელები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:2019 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:2021 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:2024 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:კოპა ამერიკის გამარჯვებული ფეხბურთელები
კატეგორია:MLS-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კრისტიან რომერო

**კრისტიან გაბრიელ რომერო** (; დ. 27 აპრილი, 1998) — არგენტინელი ფეხბურთელი, „ტოტენჰემ ჰოტსპურისა“ და არგენტინის ეროვნული ნაკრების მცველი. 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

## საკლუბო კარიერა 
რომერო „ბელგრანოს“ საფეხბურთო აკადემიის კურსდამთავრებულია. მისი დებიუტი შედგა არგენტინის პრიმერაში.
2020 წელს რომერო იჯარით „ატალანტაში“ გადავიდა. იჯარის დასრულების შემდეგ კლუბმა ფეხბურთელი 16 მილიონ ევროდ იყიდა. 

2021 წლის 6 აგვისტოს რომერო „ტოტენჰემ ჰოტსპურში“ იჯარით გადავიდა. ტრანსფერის თანხამ 55 მილიონი ევრო შეადგინა. კონტრაქტი 2026 წლამდე გაფორმდა. 15 აგვისტოს „მანჩესტერ სიტის“ წინააღმდეგ მატჩში მისი დებიუტი შედგა ინგლისის პრემიერ ლიგაში. „ბრაიტონ ენდ ჰოუვ ალბიონის“ წინააღმდეგ კრისტიანმა გაიტანა თავისი პირველი გოლი „ტოტენჰემ ჰოტსპურის“ შემადგენლობაში. 2022 წლის 30 აგვისტოს კლუბმა კონტრაქტი მასთან 2027 წლამდე გააფორმა.

## სანაკრებო კარიერა 
2017 წელს რომერომ მონაწილეობა მიიღო სამხრეთ ამერიკის ახალგაზრდულ ჩემპიონატში ეკვადორში არგენტინის ახალგაზრდული ნაკრების შემადგენლობაში. ტურნირზე მან ითამაშა პერუს, ბოლივიის, კოლუმბიის, ბრაზილიის, ეკვადორის და ორჯერ ვენესუელას გუნდებთან.

რომეროს დებიუტი არგენტინის ნაკრების შემადგენლობაში შედგა 2021 წლის 4 ივნისს 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში ჩილესთან. 9 ივნისს კოლუმბიის ნაკრებთან მან თავისი პირველი გოლი გაიტანა ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

იმავე წელს კრისტიანმა ეროვნულ ნაკრებთან ერთად კოპა ამერიკაზე გაიმარჯვა.

## მიღწევები 
### საკლუბო 
;  ტოტენჰემ ჰოტსპური
* უეფა-ს ევროპა ლიგა: 2024-25

### სანაკრებო 
;  არგენტინა
* მსოფლიო ჩემპიონი: 2022
* არტემიო ფრანკის თასი: 2022
* კოპა ამერიკა: 2021

### ინდივიდუალური 
* სერია A-ს წლის საუკეთესო მცველი: 2020–21
* კოპა ამერიკის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 2021

## რესურსები ინტერნეტში
* კრისტიან რომერო „ტოტენჰემ ჰოტსპურის“ ოფიციალურ საიტზე
* BDFA · ESPN FC
* FootballDatabase.eu
* National-Football-Teams.com
* Soccerbase.com
* WorldFootball.net

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1998
კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები
კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ატლეტიკო ბელგრანო დე კორდობას ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ჯენოას ფეხბურთელები
კატეგორია:ატალანტას ფეხბურთელები
კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ტოტენჰემ ჰოტსპურის ფეხბურთელები
კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:2021 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები