open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ლუკა მახარებელი

thumb|მარჯვნივ|220px|წმინდა ლუკა მახარებელის ანგელოზი

**წმინდა ლუკა მახარებელი** (, ) — ტრადიციით ითვლება ლუკას სახარებისა და მოციქულთა წიგნის, ახალი აღთქმის მესამე და მეხუთე წიგნების ავტორად. კათოლიციზმში ის მხატვრების, ექიმებისა და მკურნალების მფარველი წმინდანია და მის დღედ 18 ოქტომბერი ითვლება.

## ცხოვრება 
* ლუკას სახარების ბერძნულენოვან პროლოგში (II საუკუნე) მოცემულია მისი ბიოგრაფიული ცნობები: ლუკა წარმოშობით ანტიოქიიდან იყო, ეროვნებით სირიელი, პროფესიით ექიმი. ის მოციქულთა მოწაფე და მიმდევარი გახდა და პავლეს დაჰყვებოდა თან ამ უკანასკნელის წამებამდე. ლუკა ღვთის სამსახურში დარჩა სიცოცხლის ბოლომდე, უცოლშვილოდ და 84 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
* წმინდა ლუკა მახარებელი დაიბადა სირიის ქალაქ ანტიოქიაში. ცნობილია, რომ ლუკა არ ყოფილა იუდეველი. მიუხედავად მისი არაებრაული წარმოშობისა ის საკმაოდ კარგად იცნობდა საღმრთო შჯულს. ებრაელები იუდეველთა სარწმუნოების მიმღებ წარმართებს „კარიბჭის ხიზნებს (მწირებს )“ უწოდებდნენ, ხოლო ამ წარმართთაგან წინადაცვეთილნი - „სიმართლის ხიზნებს “. ქრისტიანულ ეკლესიაში პირველი იყო ეთიოპიელი დედოფლის დიდმოხელე-საჭურისი;
 რომაელი ასისთავი კორნილიუსი;
 ერთ-ერთი იერუსალიმის პირველ შვიდ დიაკონთაგანი - ნიკოლოზი...

მოციქულმა ლუკამ მშობლიურ ქალაქ ანტიოქიაში, რომელიც საგანმანათლებლო კერად იყო ცნობილი, ჯეროვანი აღზრდა-განათლება მიიღო, სადაც დაეუფლა მკურნალობასაც. მას ასევე მიიჩნევენ უბადლო მხატვრად და ზოგადად მცოდნე ადამიანად. მას შემდეგ, რაც უფლის მოძღვრებამ გალილეიდან სირიაშიც ჩააღწია, ლუკაც ჩამოვიდა და შეუერთდა ქრისტეს.

## ლუკა მოციქულის მიერ დაწერილი ღვთისმშობლის ხატები 

სურათი:Vladimirskaya ikona.jpg|ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატი
სურათი:Holy Land 2016 P0143 Church of the Sepulchre of Saint Mary Madonna and Child icon.jpg|იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატი
სურათი:KikoCisa.jpg|კიკოთის ღვთისმშობლის ხატი
სურათი:Tikhvinskaya ikona Bozhiey Materi.jpg|ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატი

## იხილეთ აგრეთვე 
* მათე მახარებელი
* მარკოზ მახარებელი
* იოანე მახარებელი'

## ლიტერატურა 
* „უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტეს მოციქულთა ცხოვრება“ - რედ. ბ. ხარაიშვილი, თბილისი 2008 წ.

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი აღთქმის პერსონაჟები
კატეგორია:ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული
*
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
Microsoft Paint

**Microsoft Paint** — ოპერაციულ სისტემა Windows-ში ჩაშენებული პროგრამა, რომელშიც შესაძლებელია უბრალო, ან რთული ნახატების შექმნა. ეს ნახატები შესაძლებელია იყოს შავ-თეთრი ან ფერადი. შესაძლებელია ამობეჭდოთ თქვენი ნახატი, ან დასვათ იგი თქვენს დესკტოპზე (სამუშაო მაგიდაზე), ან ჩააკოპიროთ სხვა დოკუმენტში. Paint-ის გამოყენება შესაძლებელია დასკანირებული ფოტოების სანახავად და დასარედაქტირებლად.

## პროგრამის ინტერფეისი
ფანჯრის მარცხენა კიდეში მდებარეობს ხატვის იარაღების პანელი, მის ქვემოთ — ხაზვის ტიპის ჩარჩო. ფანჯრის ქვედა ნაწილი უკავია ფერთა პალიტრის პანელს (ინტერფეისის განლაგება დამოკიდებულია Windows-ის ვერსიაზე).

ხატვის იარაღის პანელი შედგება გამოსახულებასთან სამუშაო შემდეგი ინსტრუმენტებისაგან: ფანქარი, ფუნჯი, სწორი ხაზი, მრუდი და რკალი, მართკუთხედი, მომრგვალებული მართკუთხედი, მრავალკუთხედი, წრიული ფიგურა, აეროზოლის ბალონი, საშლელი, საღებავის ქილა, პიპეტი, მასშტაბი, ნახატში ტექსტის ჩასმა, მართკუთხა და ფიგირული მონიშვნები.

Paint-ში შესაძლებელია მუშაობა შემდეგი გაფართოების ფაილებთან: .gif, .jpg, .tif, .png და .bmp.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაიაშვილი, „საოფისე კომპიუტერული პროგრამები“, თბ., 2011

კატეგორია:1985 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა
კატეგორია:მატრიცული გამოსახულების რედაქტორები
კატეგორია:Windows-ის კომპონენტები
ბრილის სამაროვანი

**ბრილი** — მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს რიონის ხეობაში, სოფელ ღების ჩრდილო-დასავლეთით 11 კმ-ზე, ზღვის დონიდან 1600 მ. სიმაღლეზე. 

შემორჩენილია შუა საუკუნეების ნასოფლარი, ციხე-კოშკი, ეკლესიის კედელი. XV საუკუნემდე ეკუთვნოდა სვანეთს, ხოლო შემდეგ გადაეცა რაჭის საერისთავოს.

ის წარმოადგენს მდინარე რიონის და მისი შენაკადის, ზოფხიტურის, წყალთაშუა ტერასას. სწორკუთხოვანი სამკუთხედი მოყვანილობის ვაკე აღმოსავლეთით და სამხრეთით მაღალი ფლატეებით ეშვება მდინარეთა კალაპოტისკენ, დასავლეთ ნაპირს კი გასდევს ქედი. 1939-1961 წლებში არქეოლოგიურმა გათხრებმა (მიმდინარეობდა ხანგამოშვებით, ხელმძღვანელი გ. გობეჯიშვილი) გამოავლინა ნამოსახლარები და სამაროვნები. მეტალურგიის წარმოების ნაშთები შუა ბრინჯაოს ხანიდან ანტიკური ხანის დასასრულამდე (ძვ. წ. XVIII—ახ. წ. IV სს.). სამაროვანი აღმოჩენილია ტერასის სამხრეთ–დასავლეთ კუთხეში. დამოწმებულია აქ მიცვალებულთა დაკრძალვა უწყვეტად ბრინჯაოს ხანიდან III-IV საუკუნეებამდე.

ორმოსამარხებსა და ქვაყუთებში (ძვ. წ. XVIII—ახ. წ. IV სს.) კიდურებმოკვეცილი თითო ან ორ-ორი მიცვალებული იყო ჩასვენებული. ძვ. წ. XIV—ძვ. წ. XIII საუკუნეებში არსებობდა აგრეთვე, კოლექტიური აკლდამები, ხოლო ძვ. წ. XIV- ძვ. წ. V საუკუნეებში — საკრემაციო მოედნები. ძვ. წ. XVIII-XIV საუკუნეებში სამარხებში აღმოჩნდა ბრინჯაოს ყუამილიანი ცულები, მასრაგახსნილი შუბები, ფოთლისებური სატევრები, ცხოველთა ქანდაკებები, მრავალნაირი საკინძი, ოვალური სასაფეთქლები, დუგმისებური კავები, ჭვირული მძივსაკიდები და სხვა. აღსანიშნავია ლითონის მხატვრული ნაწარმი: ცხვრის თავის სტილიყებული გამოსახულებებით შემკული ცულები, წყვილი დათვის ქანდაკება და სხვა. ძვ. წ. XIII—ძვ. წ. VIII საუკუნეებში სამარხებში აღმოჩნდა ბრინჯაოს კოლხური ცულები, ფართოქედიანი სატევრები, სწორკუთხა აბზინდები, ხვეული სამაჯურები, საკისრე რგოლები, ნამგალი, თოხი, ლითონისა და თიხის ჭურჭელი, ვერძის ქანდაკებები, ძაღლის ქანდაკება და გველის გამოსახულებანი. ვრილის მოსახლეობა ცხოვრობდა ქვის შენობებში. მისდევდა მესაქონლეობას, სპილენძის მოპოვება-დამუშავებას. მჭიდრო ეკონომიკური და კულტურული კავშირი ჰქონდა ახალნდელი დიგორის, ზზემო იმერეთის, შიდა ქართლის ჩრდილოეთ ზოლის და თრიალეთის მოსახლეობასთან.

ძვ. წ. VIII-VII საუკუნეებში იარაღი (ცულები, მახვილები, დანები, ლაგმები) უმთავრესად რკინისაგან მზადდებოდა, ხოლო სამკაული, ჭურჭელი, ცხენის აკაზმულობის ნაწილები და მხატვრული ნაწარმი — ბრინჯაოსაგან.

ანტიკური ხანის სამარხებში (ძვ. წ. VI—ახ. წ. IV სს.) აღმოჩნდა ოქროსა და ვერცხლის საკისრე რკალები, სხივებიანი საყურეები, ბრინჯაოს ჭვირული აბზინდები, ქარვისა და ფერადი მინის მძივები, ეგვიპტური იეროგლიფებით შემკული სკარაბეები, ბერძნული მახაირას ტიპის რკინის მახვილები, სატევრები, აკინაკები, სკვითური ტიპის ბრინჯაოს ისრისპირები. ადრინდელი ანტიკური ხანის სამარხებში აღმოჩნდა ფერადი მინის არიბალოსი და სურნელოვანი სითხით სავსე ამფორისკი. აგრეთვე ბერძნული შავლაქიანი სკიფოსის ნატეხები. აღმოჩენილი მასალა მოწმობს, ბრილის მოსახლეობის კავშირს ანტიკურ სამყაროსთან. ძვ. წ. დასასრულს ვრცელდება ქართული ოქროს მონეტები, რაც სასაქონლო-ფულადი ურთიერთობისა და ვაჭრობის განვითარებაზე მიუთითებს.

## ლიტერატურა
*
**გობეჯიშვილი გ.,* არქეოლოგიური გათხრები საბჭოთა საქართველოში, თბილისი, 1952
**მაკალათია, ს.,*  მთის რაჭა, ტფილისი 1930

## სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბრინჯაოსნები

ბრინჯაოსნები () — მწერების ქვეოჯახი ფირფიტულვაშა ხოჭოსებრთა ოჯახისა. ბრინჯაოსნების ზედა ფრთები გვერდებზე ამოკვეთილია, რაც ხოჭოს დაკეცილი ზედა ფრთებით ფრენის საშუალებას აძლევს. სხეულის სიგრძე 5 მმ აღწევს. ბრინჯაოსნებს კაშკაშა შეფერილობა აქვთ და ლითონისებური ბზინვარება დაჰკრავთ. ქვეოჯახში 2600-ზე მეტი სახეობაა, რომელთა უმრავლესობა ტროპიკებშია გავრცელებული. *ოქროსფერი ბრინჯაოსნის* (Cetonia aurata) მატლები ფოთლოვანთა დამპალ კუნძებსა და ფუღუროებში ვითარდებიან; *სპილენძისფერი ბრინჯაოსნის* (Potosia metallica) მატლები — ჭიანჭველების ბუდეებში; უნგრული ბრინჯაოსნისა (Potosia hungarica) — მღრღნელების სოროებში. ბრინჯაოსნების ზოგი ზრდასრული სახეობა აზიანებს კულტურულ მცენარეებს (ღრღნის ფოთლებს, ყვავილედებს, ნაყოფს); მატლები ზოგჯერ ძირს უღრღნიან მცენარეებს.

სურათი:Cowboy beetle.jpg
სურათი:Chiloloba sal.jpg
სურათი:Narycius opalus.jpg
სურათი:ბრინჯაოსანი.JPG
სურათი:Gymnetis_stellata_MHNT.ZOO.2004.0.429.jpg|*Gymnetis stellata*

## რესურსები ინტერნეტში 
* Gallery of flower beetles
* Illustrated key to South Asian chafers 
* Punctate Flower Chafer Factfile 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფირფიტულვაშა ხოჭოსებრნი
ბრინჯაოსფერი ინდაური

მინი|250პქ|ბრინჯაოსფერი ინდაური
**ბრინჯაოსფერი ინდაური** — ინდაურის ამერიკული ჯიში. შავი ფერის ბუმბულზე ბრინჯაოსებრი ელვარება დაჰკრავს. ტანად დიდია. ერთწლიანი მამალი იწონის 13—14, დედალი — 7—8 კგ. ორწლიანები, შესაბამისად 15—16, 8—9 კგ. წელიწადში 90 კვერცხს დებს. კვერცხი 80—85 გ იწონის. მოკრუხების ინსტინქტი — 90—100%. 

ბრინჯაოსფერი ინდაურს აკლიმატიზაციის კარგი უნარი აქვს. მისი მონაწილეობით გამოყვანილია ჩრდილოეთ კავკასიური ჯიშის ინდაური. მისგანაა მიღებული აგრეთვე ფართომკერდა ბრინჯაოსფერი ინდაური. საქართველოში ერთ-ერთ გამაუმჯობესებელ ჯიშად ითვლება.
## ლიტერატურა
კატეგორია:ინდაურები
დაუსწრებელი გადაწყვეტილება

თუ რომელიმე მხარე არ გამოცხადდა სასამართლოს მთავარ სხდომაზე და ცნობილია, რომ იგი სათანადოდ ინფორმირებული იყო სხდომის შესახებ, მეორე მხარეს შეუძლია მოითხოვოს **დაუსწრებელი გადაწყვეტილების** გამოტანა. 

თუ დაუსწრებელ გადაწყვეტილებას ითხოვს მოპასუხე, სასამართლო იღებს გადაწყვეტილებას მის სასარგებლოდ (ანუ გადაწყვეტილებას სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ). 

თუ დაუსწრებელ გადაწყვეტილებას ითხოვს მოსარჩელე, სასამართლო განიხილავს, სარჩელში მითითებული გარემოებები იურიდიულად ამართლებს თუ არა სასარჩელო მოთხოვნას (მაგრამ თავად გარემოებების დასაბუთებულობას არ შეამოწმებს, ანუ მტკიცებულებებს არ შეისწავლის). ამის შემდეგ, 
*თუ გარემოებები სასარჩელო მოთხოვნას ამართლებს, მიიღება დაუსწრებელი სასამართლო გადაწყვეტილება სარჩელის დაკმაყოფილების შესახებ;
*თუ გარემოებები სასარჩელო მოთხოვნას არ ამართლებს, მიიღება  ჩვეულებრივი სასამართლო გადაწყვეტილება სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ.

დაუსწრებელი გადაწყვეტილება გამოტანიდან 5 დღის განმავლობაში  ეგზავნება გამოუცხადებელ მხარეს, რომელსაც აქვს 10 დღე (გადაწყვეტილების მისთვის ჩაბარებიდან) იმისათვის, რომ გაასაჩივროს იგი.

## დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გასაჩივრება
დაუსწრებელი გადაწყვეტილება თავისებური სადამსჯელო ღონისძიებაა სასამართლო სხდომაზე გამოუცხადებლობით სასამართლოს უპატივცემულობის გამო. ამიტომ მისი გასაჩივრება განზრახ გართულებულია. იგი  ჯერ უნდა გასაჩივრდეს მის გამომტან სასამართლოში, და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ამ სასამართლომ არ გააუქმა დაუსწრებელი გადაწყვეტილება, შესაძლებელია მისი გასაჩივრება  სააპელაციო წესით. დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გაუქმებისათვის თავად განსახილველი საქმის არსებით გარემოებებს მნიშვნელობა არ აქვს. საქმის არსებით გარემოებების მიხედვით მხარე სრულებით მართალიც რომ იყოს, მის წინააღმდეგ მიღებული დაუსწრებელი გადაწყვეტილება  გაუქმდება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მან დაამტკიცა, რომ სასამართლო სხდომა მისგან დამოუკიდებელი მიზეზებით გააცდინა (დროულად არ მიუღია სასამართლო შეტყობინება, მოხდა რაიმე დაუძლეველი მოვლენა ან არსებობს რაიმე სხვა მიზეზი, რომელსაც სასამართლო საპატიოდ მიიჩნევს).

დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გაუქმების შემთხვევაში სასამართლო განაახლებს ძირითადი საქმის განხილვას იმ მომენტიდან, სადაც იგი შეწყდა.

კატეგორია:საპროცესო სამართალი
ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი

მინი|ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი
**ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი** () — მავნებელი ხოჭო ფირფიტულვაშიანთა ოჯახისა. აქვს დაახლოებით 10 მმ სიგრძის შავი, ყვითელი ან ბრინჯაოსფერი გრძელი ბუსუსებით დაფარული სხეული; ზედა ფრთებზე - თეთრი ლაქები. საქართველოში ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანის იმაგო ზამთარს ნიადაგში ატარებს. წელიწადში იძლევა ერთ თაობას. ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი ფართოდ არის გავრცელებული ყოფილ სსრკ-ში, განსაკუთრებით სამხრეთის ტყე-ველისა და ველის ზონებში. ადრე გაზაფხულზე აზიანებს ბალახოვან მცენარეთა, შემდეგ კი ხეხილოვანი კულტურების ყვავილს.

*ბრძოლის ღონისძიებანი:* ნეშომპალიანი მიწის გროვებისაგან სპეციალური მოედნების მოწყობა კვერცხმდებელი ხოჭოების მისატყუებლად და შემდეგ მატლების მოსაპობად; ღრუბლიან და გრილ დილას ხეებიდან ხოჭოების ჩამობერტყვა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ფირფიტულვაშა ხოჭოსებრნი
ბრინჯაო (მრავალმნიშვნელოვანი)

სახელი **ბრინჯაო** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ბრინჯაო — სპილენძის შენადნობი სხვადასხვა ქიმიურ ელემენტთან.
* ბრინჯაო — ქანდაკებებისა და დეკორატიული გამოყენებითი ხელოვნების ნაკეთობათა მასალა
პუშკინის მუზეუმი (მოსკოვი)

thumb|350px|პუშკინის მუზეუმი ამჟამად.
thumb|350px|პუშკინის მუზეუმი გახსნის წინ 1912 წ.
**პუშკინის სახელობის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი** (რუს.: Музей изобразительных искусств им. А.С. Пушкина) ევროპული ხელოვნების უდიდესი მუზეუმია მოსკოვში, მდებარეობს ვოლხონკას ქუჩაზე, მაცხოვრის საკათედრო ტაძრის პირდაპირ.

მუზეუმის სახელმა შეიძლება შეცდომაში შეგიყვანოთ, ვინაიდან მას განთქმულ რუს პოეტთან კავშირი არ აქვს. გაცილებით უპრიანი იქნებოდა მუზეუმს მისი დამაარსებლის პროფესორი ივან ცვეტაევის (პოეტი მარინა ცვეტაევას მამა) სახელი რქმეოდა. ცვეტაევმა დაიყოლია ახალგაზრდა მილიონერი იური ნეჩაევ-მალცევი და იმ დროისთვის მოდური არქიტექტორი რომან კლაინი მოსკოვისთვის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი შეექმნათ.

კლაინისა და შუხოვის პროექტითა და მალცევის დაფინანსებით მუზეუმის შენობა 1898-1912 წლებში აშენდა. ცვეტაევის ოცნება 1912 წლის მაისში ასრულდა, როდესაც მუზეუმის კარი საზოგადოებისთვის გაიხსნა. მისი პირველი გამოფენა უძველესი ქანდაკებების ასლებისგან შედგებოდა, რომელიც უმეტესწილად საგანმანათლებლო დანიშნულებას ატარებდა. ერთადერთი ნამდვილი ძველი ნივთი - მოსკოვის მათემატიკური პაპირუსი და უნუამუნის ისტორია - სამი წლით ადრე ვლადიმირ გოლენიშჩევმა უსახსოვრა მუზეუმს.

1918 წელს რუსეთის დედაქალაქის მოსკოვში გადმოტანის შემდეგ საბჭოთა მთავრობამ გადაწყვიტა სანქტ-პეტერბურგის ერმიტაჟის მუზეუმიდან ათასობით ექსპონატი ახალ დედაქალაქში გადმოეტანა. ამ ფერწერულმა ტილოებმა შექმნა პუშკინის მუზეუმის დასავლური ხელოვნების კოლექციების ბირთვი. თუმცა ყველაზე მნიშვნელოვანი ფერწერული ტილოები მოგვიანებით იქნა გადმოტანილი ახალი დასავლური ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმიდან. მათ შორის იყო იმპრესიონისტთა და პოსტ-იმპრესიონისტთა ნამუშევრების ნაკრები, რომელთა შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია ვან გოგის, გოგენის, პიკასოსა და მატისის ქმნილებები.

მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დრეზდენის გალერეიდან ევაკუებული ხელოვნების ნიმუშები მოსკოვში წამოიღეს შესანახად 10 წლით. დრეზდენის კოლექცია საბოლოოდ დაუბრუნდა აღმოსავლეთ გერმანიას გაცილებით გვიან, მიუხედავად პუშკინის მუზეუმის ხელმძღვანელობის დიდი წინააღმდეგობისა. პუშკინის მუზეუმი დღემდე რჩება მთავარ საგანძურად ტროას განთქმული ოქროსი, რომელიც ჰაინრიხ შლიმანმა აღმოაჩინა და რომელიც წითელმა არმიამ გაიტაცა ბერლინის პერგამონის მუზეუმიდან მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს.

პუშკინის მუზეუმში 1981 წლიდან ტარდება სვიატოსლავ რიხტერის სახელობის სამუსიკო ფესტივალი "დეკემბრის ღამეები".

## რჩეული ნამუშევრები 

Image:Edgar Germain Hilaire Degas 029.jpg|"ქალი აბაზანაში", ედგარ დეგა
სურათი:Edgar Germain Hilaire Degas 076.jpg|"მოცეკვავეები ცისფერში", ედგარ დეგა.
Image:Jacques-Louis David 013.jpg|ყმაწვილის პორტრეტი, ჟაკ-ლუი დავიდი
სურათი:Claude Monet 009.jpg|"კაპუცინების ბულვარი", კლოდ მონე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* პუშკინის მუზეუმის საიტი 

კატეგორია:მოსკოვის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
ბრინჯი

**ბრინჯი** () — ერთწლოვანი მცენარის გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. ცნობილია დაახლოებით 20 სახეობა; გავრცელებულია უმთავრესად ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ქვეყნებში. მის გვარს განეკუთვნება სათესი ანუ კულტურული ბრინჯი (Oryza sativa), რომელიც იყოფა (მარცვლის სიგრძის მიხედვით) 2 ქვესახეობად: მოკლემარცვლიანი (4 მმ-მდე) და ჩვეულებრივი (5-7 მმ-ზე მეტი).

ერთწლოვანი კულტურული ბრინჯი 60-150 სმ სიმაღლის მცენარეა. ყვავილედი საგველაა, თავთუნი ერთყვავილიანი; ნაყოფი — მარცვალი, კილიანი. კილგაცლილი ბრინჯის წიმიური შემადგენლობაა (%-ობით): წყალი — 14,0, ნახშირწყლები (უმთავრესად სახამებელი) — 75,2, ცილა — 7,7, ცხიმი — 0,4, უჯრედისი — 2,2, ნაცარი — 0,5. მცენარე თვითდამმტვერავია, ზოგჯერ ჯვარედინმტვერია; სითბოს მოყვარული -1&nbsp;°C იღუპება. კარგად ხარობს მჟავე ნიადაგზე, იტანს მლაშესაც. ბრინჯი მრავლდება თესლით, ჩითილით. თესლი ღივდება 10-12,5&nbsp;°C -ზე. კულტურულ მცენარეთა შორის ბრინჯი ერთადერთია, რომელიც მოჰყავთ წყლით დაფარულ ნიადაგზე (მთლიანად სავეგეტაციო პერიოდში), რაც სავსებით აკმაყოფილებს მცენარის ფიზიოლოგიურ მოთხოვნას ნიადაგის წყლის რეჟიმისა და საკვები ნივთიერებისადმი. მოსავალს იღებენ მინდვრიდან წყლის გაშვებისა და ნიადაგის გაშრობის შემდეგ.

ბრინჯის სამშობლოა ინდოჩინეთი. აქედან გავრცელდა ჩინეთში, იაპონიაში, წინა აზიასა და ირან-ერაყის ტერიტორიაზე. გავრცელებულია შუა აზიასა და ამიერკავკასიაში (მოჰყავთ ძველთაგანვე), ყაზახეთში, უკრაინაში, კრასნოდარისა და სტავროპოლის მხარეებში, შორეულ აღმოსავლეთში და სხვა, საქართველოში ბრინჯი ირანიდან შემოიტანეს, გავრცელდა ქვემო ქართლის სარწყავ ადგილებში, ივრის ნაპირებსა და ალაზნის მარცხენა მხარეს, აჭარაში, გურიასა და სამეგრელოში. 1900 წლიდან მისი ნათესი ფართობი თანდათან შემცირდა და ამჟამად ჩვენში აღარ მოჰყავთ. ბრინჯი მნიშვნელოვანი სამრეწველო კულტურაა. აზიის ქვეყნებში (ჩინეთი, ინდოეთი, იაპონია) ბრინჯი ძირითადი საკვები პროდუქტია. მისგან ამზადებენ ყუათიან ბურღულს. ნამჯისაგან აკეთებენ ქუდებს, კალათებს, ჭილოფს, ქაღალდსა და სხვა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ბრინჯი
კატეგორია:ბურღულეული
კოკაი

**კოკაი** (იაპ. 黒海 „შავი ზღვა“; 10 მარტი, 1981), იგივე **ლევან ცაგურია** — ქართველი სუმოისტი. პირველი ევროპელი, რომელმაც ძიურეს თანრიგს მიაღწია.

ლევანი დაიბადა 1981 წელს სოხუმში, რომელსაც იაპონელებმა კოკაი (შავი ზღვა) შეარქვეს. 1992 წელს, აფხაზეთის კონფლიქტის დროს, ლევან ცაგურიას ოჯახს სოხუმის დატოვება და თბილისში გადმოსვლა მოუხდა. ცაგურია სუმოთი საქართველოს სპორტის აკადემიაში სწავლის დროს დაინტერესდა. 1999 წელს იგი დაუკავშირდა სუმოს სტუდენტური ფედერაციის ხელმძღვანელს, ტანაკას, რომელმაც 150-კილოგრამიანი ქართველი გოლიათი 2001 წელს ტოკიოში მიიწვია და სუმოს ერთ-ერთ წამყვან სკოლაში მიაბარა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* კოკაის სტატისტიკური მონაცემები 

კატეგორია:ქართველი სუმოისტები
კატეგორია:დაბადებული 1981
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
რენე მაგრიტი

**რენე მაგრიტი** (დ. 21 ნოემბერი, 1898 — გ. 15 აგვისტო, 1967) — ბელგიელი სიურრეალისტი მხატვარი.

## ბიოგრაფია 
ბავშვობა გაატარა არც თუ ისე დიდ ქალაქ შარლერუაში. ცხოვრება საკმაოდ რთული ჰქონდა. 1912 წელს დედამისმა თავი დაიხრჩო მდინარე ცამბრეში, რამაც დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა მომავალ მხატვარზე.

ორი წელი მაგრიტმა ისწავლა ბრიუსელის ხელოვნების სამეფო აკადემიაში, რომელიც 1918 წელს დატოვა. ამ დროს მან გაიცნო ჟორჟეტა ბერგერი, რომელზედაც იქორწინა 1922 წელს და გაატარა მთელი თავისი ცხოვრება 1967 წლამდე.

მაგრიტი მუშაობდა აფიშებისა და რეკლამების მხატვრად ქაღალდის ქარხანაში 1926 წლამდე, სანამ ბრიუსელის გალერეა „სენტომ“ არ მისცა მას სრული უფლება მთლიანად მხატვრობაში ჩართულიყო.

1926 წელს მაგრიტი ქმნის თავის პირველ სიურეალისტურ ნახატს „დაკარგული ჟოკეი“, რომელსაც თვლის პირველ წარმატებულ ნახატად ამ სტილში. 1927 წელს აკეთებს თავის პირველ გამოფენას. კრიტიკოსები თვლიან მას არაწარმატებულად და მაგრიტი ჟორჟეტასთან ერთად მიემგზავრება პარიზში, სადაც ეცნობა ანდრე ბრეტონს და შედის მის სიურეალისტურ რგოლში. ამ გაერთიანებაში მაგრიტმა არ დაკარგა თავისი ინდივიდუალურობა, მაგრამ ამ გაერთიანებაში შესვლა დაეხმარა მაგრიტს თავისი სტილი შეექმნა, რითიც იცნობა მისი ნახატები. მხატვარს არ ეშინოდა შეკამათებოდა სხვა სიურეალისტებს: მაგალითად, მაგრიტი უარყოფითად არის განწყობილი ფსიქოანალიზთან და მით უფრო მის ხელოვნებაში გამოვლენასთან. მართლაც, მისი შემოქმედება არაა იმდენად ფსიქოლოგიური, რამდენადაც ფილოსოფიურ-პოეტურია, ასევე ინტელექტუალური.

გალერეა „სენტოსთან“ კონტრაქტის გაუქმების შემდეგ მაგრიტი ბრუნდება ბრიუსელში და კვლავ იწყებს მუშაობას რეკლამასთან, შემდეგ კი ძმასთან ერთად ხსნის სააგენტოს, რომელიც მათ სტაბილურ შემოსავალს აძლევს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მაგრიტი ცვლის თავისი ნახატების ფერს და სტილს, უახლოვდება რენუარის სტილისტიკას: მხატვარი თვლის უმთავრესად ხალხისთვის იმედის მიცემას.

თუმცაღა ომის შემდეგ მაგრიტი წყვეტს ასეთ მზიან ფერებში წერას და უბრუნდება თავისი ომამდელი ნახატების სტილს და საერთო აღიარებას აღწევს.

მაგრიტი გარდაიცვალა სიმსივნისგან 1967 წლის 15 აგვისტოს, დატოვა დაუმთავრებელი ახალი ვარიანტი თავისი, შესაძლოა, ყველაზე ცნობილი ნახატისა „სინათლის იმპერია“.

## რესურსები ინტერნეტში 
* რენე მაგრიტის სურათების გალერეა

## სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1898
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ლეშურა

**ლეშურა,** *ბრიონია* () — ორლებნიან მცენარეთა გვარი გოგრისებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახია. აქვს გორგლისებურად გამსხვილებული ფესვი და მცოცავი ღერო, მომწვანო-მოყვითალო წვრილი ყვავილები და კენკრა ნაყოფი.  

თხუთმეტამდე სახეობა გავრცელებულია ევროპაში, აზიასა და აფრიკაში, ყირიმში, კავკასიასა და შუა აზიაში. საქართველოში ორი სახეობაა, თეთრი ლეშურა () და ორსახლიანი ლეშურა (); ორივე სახეობა შხამიანია — ფესვი შეიცავს გლიკოზოდ ბრიონინს და ბრიონიდინს. ხმარობდნენ ხალხურ მედიცინაში. შეიცავს საღებავ ნივთიერებებსაც. დეკორატიულია, იყენებენ აივნისა და ფანჩატურის გასამწვანებლად. 

## ლიტერატურა 
კატეგორია:გოგრისებრნი
ალექსანდრე ბრიულოვი

**ალექსანდრე პავლეს ძე ბრიულოვი** (; დ. , პეტერბურგი — გ. , იქვე) — რუსი არქიტექტორი, მხატვარი, აკვარელისტი. გვიანი კლასიციზმის წარმომადგენელი. კ. ბრიულოვის ძმა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:რუსი არქიტექტორები
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
კარლ ბრიულოვი

**კარლ პავლეს ძე ბრიულოვი** (; დ. 23 დეკემბერი [ძვ. სტ. 12 დეკემბერი], 1799, პეტერბურგი — გ.  23 ივნისი [ძვ. სტ. 11 ივნისი], 1852, მარჩანო, რომის მახლობლად) — რუსი ფერმწერი. ალექსანდრე ბრიულოვის ძმა. მონუმენტალისტი, აკვარელისტი, აკადემიზმის წარმომადგენელი.

## ცნობილი ნამუშევრები

ფაილი:Karl_Brullov_-_The_Last_Day_of_Pompeii_-_Google_Art_Project.jpg|პომპეის უკანასკნელი დღე
ფაილი:1832._BRULLOV_VSADNICA1.jpg| მხედარი ქალი
ფაილი:Ivan_Krylov.jpg| მეიგავე ი. კრილოვის პორტრეტი
ფაილი:Brjullov_dzhovaniny.jpg| ჯოვანინა პაჩინი
ფაილი:Karl_Brullov_27.jpg| კნიაგინია მარიას პორტრეტი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1799
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1852
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
ბრიულოვის სკოლა

**ბრიულოვის სკოლა**, კ. ბრიულოვის მოწაფეთა და მიმდევრართა ჯგუფი, მხატვრები, რომლებმაც შეითვისეს კ. ბრიულოვის ფერწერული მანერისა და რომანტიკული ძიებათა გარეგნული ნიშნები, ან პირდაპირ ჰბაძავდნენ მას. ბრიულოვის სკოლის ცნობილი წარმომადგენლები არიან: აკადემიური ჟანრის სურათების ავტორი ი. კაპკოვი („პატარძალი“, 1851), სალონური პორტრეტებისა და იტალიის იდეალიზებული ხალხური სცენების შემქმნელი პ. ორლოვი („ოქტომბრის დღესასწაული რომში“, 1851), ა. ტირანოვი (ი. აივაზოვის პორტრეტი, 1841, ყველა ტრეტიაკოვის გალერეა), ხატმწერი ა. მაქსიმოვი. ბრიულოვის სკოლას აკუთვნებენ აგრეთვე ტ. შევჩენკოს. 
## ლიტერატურა
ისააკ ბროდსკი

[thumb|right|ისააკ ბროდსკის პორტრეტი, [ილია რეპინი]]
**ისააკ ისრაელის ძე ბროდსკი** ( ;დ.   6 იანვარი, 1884  [ძვ. სტ. 25 დეკემბერი 1883], სოფ. სოფიევკა, ახლანდელი ზაპოროჟიეს ოლქი — გ. 14 აგვისტო, 1939, ლენინგრადი)  — რუსი საბჭოთა ფერმწერი და გრაფიკოსი. რსფსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1932). რევოლუციური რუსეთის მხატვართა ასოციაციის (1924-იდან) და რუს მხატვართა კავშირის წევრი. სრულიად რუსეთის ლენინგრადის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი (1932-იდან).

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* ბროდსკის ბიოგრაფია და შემოქმედება 
* ბროდსკის სახლ-მუზეუმი 

კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1884
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
ბროკჰაუზი

მარჯვნივ|მინიატიურა|300px|ბროკჰაუზის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, 1902
**ბროკჰაუზი** () — გერმანული საგამომცემლო ფირმა. დააარსა ფრიდრიხ არნოლდ ბროკჰაუზმა 1805 წელს ამსტერდამში. 1811-1817 წლებში გადატანილი იყო ალტენბურგში, შემდეგ — ლაიპციგში. 1808 წლიდან ბროკჰაუზმა დაიწყო „ბროკჰაუზის“ სახელწოდებით ცნობილი ენციკლოპედიის „Konversations-Lexikon“-ის გამოცემა (XIX საუკუნეში გამოიცა 14-ჯერ; მე-15 და მე-16 გამოცემებს ეწოდა „დიდი ბროკჰაუზი“).  გდრ-ის შექმნის შემდეგ 1953 წლიდან ბროკჰაუზი არის სახალხო გამომცემლობა ლაიფციგში, გამოსცემს ცნობარებს, გეოგრაფიულ და ეთნოგრაფიულ ლიტერატურას. 1952-1957 წლებში მან გამოსცა 12 ტომიანი „დიდი ბროკჰაუზი“ ()  და 1962-1963 წლებში ორი დამატებითი ტომი (). 1959 — „სახალხო ბროკჰაუზის“ () მეორე გამოცემა. 1958-1960 წლებში 5 ტომიანი „ახალი ბროკჰაუზი“ () და 1964 წელს მისი დამატებითი ტომი („Eränzungsband“). 1961-1962 წლებში 2 ტომიანი „მცირე ბროკჰაუზი“ (), 1966-1974 წლებში გამოვიდა „ბროკჰაუზის“ მე-17 გამოცემა () 20 ტომად.

1984 წელს მოხდა დასავლეთ გერმანიის დიდი ენციკლოპედიური გამომცემლობების „F. A. Brockhaus“ და „ბიბლიოგრაფიის ინსტიტუტის“ გაერთიანება. გაერთიანებული გამომცემლობის ადმინისტრაცია, რომელმაც მიიღო სახელი „Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus AG“, განლაგდა მანჰაიმში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის გამომცემლობები
ბროლისქედი

საკუთარი სახელი **ბროლისქედი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ბროლისქედი — ქედი კოლხეთის ბარში
* ბროლისქედი — სოფელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტში
საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრები

**საქართველოს ფედერაციის თასის ნაკრები**, ასპარეზობს ფედერაციის თასის ევროპა/აფრიკის ზონის მეორე ჯგუფში. ტურნირში მონაწილეობს 1994 წლიდან. ნაკრების შემადგენლობაში (2009 წლის მდგომარეობით) არიან ანა ტატიშვილი, მაკა ჩახნაშვილი, სოფია შაფათავა და მანანა შაფაქიძე. ფედერაციის თასის რეიტინგში საქართველოს მსოფლიოში 34-ე პოზიცია უკავია. ნაკრების კაპიტანი მისი ჩამოყალიბებიდან დღემდე ლალი ზერეკიძეა.

## ისტორია 
1994 წლიდან დღემდე საქართველომ რამდენიმეჯერ იასპარეზა ევროპა/აფრიკის ზონის პირველ ჯგუფში, მათ შორის ბოლოს - 2008 წელს.

ნაკრებმა ფედერაციის თასის გათამაშებაში პირველი შეხვედრა 1994 წლის 18 აპრილს ავსტრიაში გამართა, სადაც ტუნისის ნაკრები ანგარიშით 3-0 დაამარცხა. ერთეულთა თანრიგის შეხვედრებში გაიმარჯვეს ნინო ლუარსაბიშვილმა და ლეილა მესხმა, ხოლო წყვილთა თანრიგში მესამე ქულა საქართველოს მოუტანეს ნინო ლუარსაბიშვილმა და ვიქტორია ბახტაძემ. იგივე ტურნირის ფარგლებში, საქართველოს ნაკრებმა მოუგო უკრაინასა და ზიმბაბვეს, ხოლო სლოვაკეთთან დამარცხდა.

1995-1997 წლებში ჩატარებულ 8 შეხვედრაში საქართველომ მხოლოდ ერთი გამარჯვება მოიპოვა. 1998 წელს კი ნაკრებში პირველი შეხვედრა 15 წლის მაკა ჩახნაშვილმა ჩაატარა, რომელმაც ნინო ლუარსაბიშვილთან ერთად ზედიზედ 5 ნაკრების დამარცხება შეძლო. თუმცა 1999 წელს იგივე ჩოგბურთელებმა შეხვედრები სლოვენიის, პოლონეთის და ლუქსემბურგის გუნდებთან დათმეს.

2000 წელს გუნდში სალომე დევიძე და ნინო ესებუა გამოჩნდნენ. საქართველომ ჯერ იუგოსლავიასთან წააგო, შემდეგ კი ზედიზედ 4 მატჩი მოუგო - სომხეთს, ეგვიპტეს, კვიპროსსა და ლიეტუვას.

2001 წელს ანგარიშით 3-0 მოგებული სამი შეხვედრის შემდეგ, საქართველო გათამაშების პირველ ჯგუფს დაუბრუნდა, სადაც 2002-2003 წლებში 6 შეხვედრიდან მხოლოდ ერთ გამარჯვებას მიაღწია. საქართველოს ნაკრების დამარცხევაში 2003 წელს წვლილი შეიტანა იუგოსლავიელმა(ამჟამად სერბეთის სახელით მოასპარეზე) ჩოგბურთელმა ელენა იანკოვიჩმა.

## 2004-2008 წლები 
2006 წლის 26-29 აპრილს საქართველოს ნაკრები მონაწილეობდა ანტალიაში (თურქეთი) ფედერაციის თასის ევროპა/აფრიკის ზონის მეორე ჯგუფის ტურნირში ლიეტუვასთან, ირლანდიასთან, პოლონეთთან, პორტუგალიასთან, საბერძნეთთან და ლატვიასთან ერთად. ჯგუფური ეტაპის ფარგლებში საქართველომ წააგო ლიეტუვასთან ანგარიშით 1-2 და დაამარცხა ირლანდია ანგარიშით 2-1. ნახევარფინალურ შეხვედრაში, რომლის გამარჯვებული ევროპა/აფრიკის ზონის პირველი ჯგუფის საგზურს ეუფლებოდა, საქართველო პოლონეთთან დამარცხდა 0-3.

2006 წელს საქართველოს ნაკრებში  მაკა ჩახნაშვილმა და ია ჯიქიამ იასპარეზა. გუნდის შემადგენლობაში ასევე მანანა შაფაქიძე და სოფიკო ქვაცაბაია ირიცხებოდნენ.

2007 წელს საქართველოს ნაკრები ფედერაციის თასის მორიგ ტურნირში მიიღო მონაწილეობას, რომელიც მავრიკის კუნძულებზე გაიმართა. ტურნირში მონაწილეობა 8 ქვეყანამ მიიღეო, მათ შორის საქართველო, ალჟირი, ბოსნია და ჰერციგოვინა, ფინეთი, საბერძნეთი, პორტუგალია, სამხრეთ აფრიკა და ნორვეგია.

ნაკრების შემადგენლობაში ყველაზე მეტი - 44 შეხვედრა ჩაატარა მაკა ჩახნაშვილმა, საიდანაც 25 მოიგო და 19 წააგო.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ფედერაციის თასი
* საქართველოს დეივისის თასის ნაკრები

## რესურსები ინტერნეტში 
* ნაკრების გვერდი FedCup.com-ზე. 

კატეგორია:ფედერაციის თასის (ჩოგბურთი) ნაკრებები
ფედერაციის თასი
კატეგორია:საქართველოს ჩოგბურთი
ბროლოსანი

**ბროლოსანი** – ყოფილი სოფელი ხაშურის მუნიციპალიტეტში. შედიოდა წაღვლის სასოფლო საბჭოში. მისი გაყოფისას წარმოიქმნა ორი სოფელი ზემო ბროლოსანი და ქვემო ბროლოსანი. 
## ლიტერატურა
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტი
ბროლისქედი (ქედი)

**ბროლისქედი** — ქედი (სერი) საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კოლხეთის ბარში, ქუთაისის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე ყვირილის მარჯვენა მხარეს. ბროლისქედის სამხრეთი მონაკვეთი მთავარი ნაწილისაგან გამოყოფილია მდ. ჭიშურით (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი). უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა ზღვის დონიდან 385 მ. ბროლისქედი აგებულია ზედაცარცული და ეოცენური კირქვებით, მერგელოვანი კირქვებითა და ქვიშაქვებით, აგრეთვე ოლიგოცენური მანგანუმიანი ქვიშაქვებით. არის ქალცედონის საბადო. აქვს სტრუქტურულ-ეროზიული რელიეფი. შემოსილია უმთავრესად ბუჩქნარითა და მეორეული ტყით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის მხარის ქედები
თურნ უნდ ტაქსისის ფიურსტების სია

**1. თურნ უნდ ტაქსისის დინასტიის ფიურსები**

* - 1541: იოჰანეს ბაპტისტა ფონ ტაქსისი - Johannes Baptista von Taxis
* 1541-1608: ლეონჰარდ I ფონ ტაქსისი - Leonhard I. von Taxis
* 1608: დინასტიას მიენიჭა იმპერიის ბარონის ტიტული
* 1608-1612: ბარონი ლეონჰარდ I ფონ ტაქსისი - Freiherr Leonhard I. von Taxis
* 1612-1624: ბარონი ლამორალ ფონ ტაქსისი - Freiherr Lamoral von Taxis
* 1624: დინასტიას მიენიჭა იმპერიის გრაფის ტიტული
* 1624: გრაფი ლამორალ ფონ ტაქსისი - Graf Lamoral von Taxis
* 1624-1628: გრაფი ლეონჰარდ II ფონ ტაქსისი - Graf Leonhard II. von Taxis
* 1628-1676: გრაფი ლამორალ კლაუდიუს ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Graf Lamoral Claudius von Thurn und Taxis
* 1676-1695: გრაფი ოიგენ ალექსანდერ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Graf Eugen Alexander von Thurn und Taxis
* 1695: დინასტიას მიენიჭა იმპერიის ფიურსტის ტიტული 
* 1695-1714: ფიურსტი ოიგენ ალქსანდერ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Eugen Alexander von Thurn und Taxis
* 1714-1739: ფიურსტი ანსელმ ფრანც ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Anselm Franz von Thurn und Taxis
* 1739-1773: ფიურსტი ალექსანდერ ფერდინანდ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Alexander Ferdinand von Thurn und Taxis
* 1773-1805: ფიურსტი კარლ ანსელმ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Karl Anselm von Thurn und Taxis
* 1805-1827: ფიურსტი კალრ ალექსანდერ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Karl Alexander von Thurn und Taxis
* 1827-1871: ფიურსტი მაქსიმილიან კარლ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Maximilian Karl von Thurn und Taxis
* 1871-1885: ფიურსტი მაქსიმილიან მარია ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Maximilian Maria von Thurn und Taxis 
* 1885-1918: ფიურსტი ალბერტ I ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Fürst Albert I. von Thurn und Taxis 

**2. თურნ უნდ ტაქსისის დინასტიის მეთაურები 1918/19 წლიდან**

* 1918-1953: ალბერტ I ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Albert I. von Thurn und Taxis
* 1953-1971: ფრანზ იოზეფ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Franz Joseph von Thurn und Taxis
* 1971-1982: კარლ აუგუსტ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Karl August von Thurn und Taxis
* 1982-1990: იოჰანეს ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Johannes von Thurn und Taxis
* 1990 - : ალბერტ II ფონ თურნ უნდ ტაქსისი - Albert II. von Thurn und Taxis

კატეგორია:გერმანიის სამეფო დინასტიები
ფრანც იოზეფ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი

**ფრანც იოზეფ მაქსიმილიან მარია ანტონიუს იგნაციუს ლამორალ ფონ თურნ უნდ ტაქსისი** (გერმ.: Franz Joseph Maximilian Maria Antonius Ignatius Lamoral von Thurn und Taxis; დ. 21 დეკემბერი 1893, რეგენსბურგი, გერმანიის იმპერია — გ. 13 ივლისი 1971, რეგენსბურგი, გფრ)  — გერმანელი არისტოკრატი და თურნ უნდ ტაქსისის დინასტიის მეთაური 1918–1953 წლებში.

## ოჯახი 
### მშობლები 
* მამა - ფიურსტი ალბერტ I ფონ თუქრნ უნდ ტაქსისი.
* დედა - ერცჰერცოგინია მარგარეტე კლემენტინე ავსტრიელი.

### ნათლია 
* ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორი ფრანც იოზეფ I.

### და-ძმები 
* კარლ აუგუსტი (1898-1982)
* ლუდვიგ ფილიპი (1901-1933)
* მაქს ემანუელი (1902-1994)
* ელიზაბეთ ჰელენე (1903-1976)
* რაფაელ რაინერი (1906-1993)
* ფილიპ ერნსტი (1908-1964)

### მეუღლე 
1920 წლის 23 ნოემბერს ბრონბახის სასახლეში ფრანც იოზეფმა იქორწინა ელისაბეტა დე ბრაგანცაზე (* 1894; † 1970).

### შვილები 
* გაბრიელი (* 1922; † 1942)
* მიხაელე (* 1922; † 1922)
* ჰელენე (* 1924; † 1991) გრაფ რუდოლფ ერვაინ ფონ შიონბორნ-ვიზენთაიდის მეუღლე.
* მარია თერეზია (* 1925; † 1997) გრაფ ფრანც ედუარდ ფონ ოპერსდორფის მეუღლე.
* მარია ფერნანდა (* 1927) პრინც ფრანც იოზეფ ფონ ჰეონცოლერნის მეუღლე.

ფრანც იოზეფის სიკვდილის შემდეგ დინასტიის მეთაური მისი უმცროსი ძმა კარლ აუგუსტი გახდა, ვინაიდან მისი ერთადერთი ვაჟი გაბრიელი 1942 წელს მეორე მსოფლიო ომის დროს სტალინგრადის მისადგომებთან ბრძოლაში დაიღუპა.

კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1893
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
სრინივასა რამანუჯანი

**სრინივასა აიენგარ რამანუჯანი** (ტამილ. ஸ்ரீனிவாஸ ஐயங்கார் ராமானுஜன், *Srinivasa Aaiyangar Ramanujan*) (დ. 22 დეკემბერი, 1887, სოფელი ჰეროდუ, ინდოეთი – გ. 26 აპრილი, 1920, მადრასი) – ინდოელი მათემატიკოსი, ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1918). თითქმის არავითარი ფორმალური განათლებით წმინდა მათემატიკაში, მას მნიშვნელოვანი წვლილი მიუღძვის მათემატიკური ანალიზის, რიცხვთა თეორიისა და უსასრულობების საკითხებში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Feature Film on Mathematics Genius Ramanujan by Dev Benegal and Stephen Fry
* BBC radio programme about Ramanujan – episode 5
* A biographical song about Ramanujan's life

## სქოლიო
კატეგორია:ინდოელი მათემატიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 1920
ბრინჯის ჯანყები

**„ბრინჯის ჯანყები“**, იაპონიაში მშრომელთა მასობრივი რევოლუციური გამოსვლები (1918 წლის აგვისტო-სექტემბერი), რომელთა უშუალო საბაბი გახდა ბრინჯის ფასის სპეკულაციური გაზრდა. დაიწყო 1918 წლის 3 აგვისტოს, როდესაც ტოიამის პრეფექტურის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე პატარა საპორტო ქალაქ ნისიხსამატის მებადურთა ცოლებმა მანიფესტაცია მოაყწვეს და მოითხოვეს საზღვარგარეთ ბრინჯის გატანის შეწყვეტა და მასზე ფასები დაკლება. მოძრაობა სწრაფად მოედო 33 პრეფექტურას. „ბრინჯის ჯანყებში“ ძირითადად ქალაქის ქვედა ფენები მონაწილეობდნენ. აჯანყებულები წვავდნენ და ანგრევდნენ საწყობებს, მემამულეთა და მეწარმეთა სახლებს, საპოლიციო უბნებს. გამოსვლები მოხდა 37 დიდ, 104 საშუალო და პატარა ქალაქში, 97 სოფელსა და მეთევზეთა დაბაში, 29 მაღაროსა და შახტში. 60 ადგილას აჯანყების ჩასახშობად მთავრობამ გამოიყენა ჯარები (სამხედრო-საზღვაო, ქვეითი, საკავალერიო, მესანგრეთა ნაწილები, საველე არტილერია). დააპატიმრეს 8185 აჯანყებული. აქედან 7708 კაცი სასამართლოს გადასცეს. მაგრამ ხელისუფლება მაინც იძულებული გახდა გარკვეული დაპირებები მიეცა ხალხისათვის. 1918 წლის სექტემბრის შუა რიცხვებში გადადგა გენერალ ტერაუტის სამხედრო-ბიუროკრატიული კაბინეტი. შეიქმნა იაპონიის ისტორიაში პირველი ე. წ. პარტიული კაბინეტი ადვოკატ ხარას მეთაურობით. ახალ მთავრობამ ნაწილობრივ გააფართოვა საარჩევნო უფლებები.
## ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის ისტორია
მაქს ერნსტი

**მაქს ერნსტი** (; დ. 2 აპრილი, 1891 — გ. 1 აპრილი, 1976) — გერმანელი დადაისტი, მხატვარი, მოქანდაკე.

## ბიოგრაფია 
მაქს ერნსტი დაიბადა 1891 წლის 2 აპრილს გერმანიაში. 1909 წელს ჩაირიცხა ბონის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის, ლიტერატურის, ხელოვნების ისტორიის, ფსიქოლოგიის და ფსიქიატრიის შესასწავლად. მან დაასრულა სწავლა ზუსტად მაშინ, როდესაც პირველი მსოფლიო ომი დაიწყო.

1918 წელს ის დაქორწინდა ისტორიკოს ლუიზა შტრაუსზე. ლუიზა გარდაიცვალა 1945 წელს. 1919 წელს ერნსტმა მოინახულა პოლ კლი და შექმნა თავისი პირველი ნახატები. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში ის მსახურობდა გერმანულ არმიაში და ომის შემდეგ, ახალი იდეებით დატვირთულმა ერნსტმა, ჯინ არპმა და სოციალურმა აქტივისტმა ალფრედ გრიუნვალდმა, ჩამოაყალიბეს დადაიზმის გერმანული ჯგუფი. მაგრამ ორი წლის შემდეგ, 1922 წელს ერნსტი დაუბრუნდა არტისტიკურ კავშირს მონტპარნასში, პარიზში.

მუდამ ექსპერიმენტებში მყოფმა, 1925 წელს მან შექმნა ხელოვნების გრაფიკული ტექნიკა, რომელსაც დაარქვა ფრონტაჟი. შემდეგ წელს ის თანამშრომლობდა ჟოან მიროსთან პროექტებში სერგეი დიაგილევისათვის.

1927 წელს იგი დაქორწინდა მერი-ბერტ ორენჩზე.

მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ ერნსტი იყო დაკავებული, როგორც უცხოელი მტერი საფრანგეთში, მაგრამ ამერიკელი ჟურნალისტი ვარიან ფრაის მეშვეობით, მან შეძლო დაეტოვებინა ქვეყანა პეგი გაგენჰეიმთან ერთად. ერნსტი და გაგენჰეიმი შეერთებულ შტატებში 1941 წელს ჩავიდნენ და მომავალ წელს იქორწინეს. სხვა მხატვრებისგან განსხვავებით, რომელნიც გაექცნენ ომს, ერნსტი ეხმარებოდა აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმის განვითარებას.

მისი ქორწინება დიდხანს არ გრძელდებოდა და ბევერლი-ჰილზში, კალიფორნიაში, 1946 წელს ორმაგი ცერემონიისას მან რეისა და ჯულიეტ ბროუნერთან ერთად ის დაქორწინდა დოროტე ტანინგზე.

ერნსტი ცხოვრობდა შეერთებულ შტატებში და 1946 წელს დაწერა ტრაქტატი „მხატვრობის მიღმა“, რამაც დიდი ფინანსური მოგება მოუტანა.

1963 წელს იგი გადავიდა საფრანგეთში.

1976 წლის 1 აპრილს გარდაიცვალა. დასაფლავებულია პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* Max Ernst, *A Retrospective*, The Metropolitain Museum of Art
* Paintings in Museums and Public Art Galleries Worldwide, Artcyclopedia
* Works in the National Galleries of Scotland 

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მხატვრები
კატეგორია:გერმანელი მოქანდაკეები
კატეგორია:დადაიზმი
კატეგორია:მოდერნისტი მოქანდაკეები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ტრისტან ცარა

**ტრისტან ცარა** (), ნამდვილი სახელი **სამი როზენსტოკი** (; დ. 16 აპრილი, 1896, რუმინეთი — გ. 25 დეკემბერი, 1963, პარიზი) — რუმინული წარმოშობის ფრანგი პოეტი და ესეისტი. დადაიზმის ერთ-ერთი დამაარსებელი, ცნობილია თავისი მანიფესტებით.

## ბიოგრაფია
ცარა დაიბადა მოინეშტში, რუმინეთში, რუმინულად მოლაპარაკე ებრაულ ოჯახში. მას ეკუთვნის  პირველი დადაისტური ტექსტები: *La Première Aventure céleste de Monsieur Antipyrine* (*ბატონი ანტიპირინის პირველი ზეციური თავგადასავალი*) (1916), *Vingt-cinq poèmes* (*ოცდახუთი ლექსი*) (1918) და  დადაიზმის მანიფესტების კრებული, *Sept manifestes Dada* (*დადას შვიდი მანიფესტი*) (1916-1924).

პარიზში ცარა მონაწილეობდა ხმაურიან აქციებში დადაისტებთან, ანდრე ბრეტონთან, ფილიპ სუპოსთან და ლუი არაგონთან ერთად. ეს გამოსვლები მიმართული იყო საზოგადოების შოკირებისა და მეტყველების ტრადიციული სტრუქტურის რღვევისკენ.

1929 წლის ბოლოს, ნიჰილიზმისა და განადგურებისგან დაღლილი ცარა დადაიზმთან შედარებით უფრო კონსტრუქტიულ და ჩამოყალიბებული მიმდინარეობას, სიურეალიზმს შეუერთდა. მან თავისი დროის დიდი ნაწილი მიუძღვნა სიურეალიზმისა და მარქსიზმის დაკავშირებას. 1937 წელს იგი საფრანგეთის კომუნისტურ პარტიაში შევიდა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ცარა ფრანგული განმათავისუფლებელი მოძრაობის აქტიური მონაწილე იყო. 1956 წელს უნგრული რევოლუციის ჩახშობისადმი პროტესტის ნიშნად მან დატოვა კომუნისტური პარტია.

თავისი პოლიტიკური შეხედულებების გამო ცარა საბოლოოდ ხალხთან დაახლოვდა და თანდათან ლირიკულ პოეტად ჩამოყალიბდა. მის ლექსებში ავტორის სულიერი ტანჯვა აისახება.

ტრისტან ცარა გარდაიცვალა პარიზში, 1963 წელს და დასაფლავებულია მონპარნასის სასაფლაოზე.

## ნაწარმოებები 
* *ბატონი ანტიპირინის პირველი ზეციური თავგადასავალი* 1916
* *ოცდახუთი ლექსი* 1918
* *კინო კალენდარი აბსტრაქტული სახლი გულის* 1920
* *დადას შვიდი მანიფესტი* 1924
* *დაახლოებითი ადამიანი* 1931
* *მარტო მოლაპარაკე* 1950
* *შიდა სახე* 1953

## რესურსები ინტერნეტში
**დადას მანიფესტი, 1918
**დადაისტური ნაწარმოებები 

## სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი პოეტები
კატეგორია:დაბადებული 1896
კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
კატეგორია:ტრისტან ცარა
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი პოეტები
კატეგორია:XX საუკუნის რუმინელი პოეტები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები
კატეგორია:რუმინელი მამაკაცი პოეტები
კატეგორია:ებრაელი პოეტები
კატეგორია:რუმინულენოვანი პოეტები
კატეგორია:სიმბოლისტი პოეტები
კატეგორია:სიურრეალისტი პოეტები
კატეგორია:დადაიზმი
კატეგორია:რუმინელი სიურრეალისტი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები
კატეგორია:XX საუკუნის რუმინელი დრამატურგები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი დრამატურგები
კატეგორია:ებრაელი დრამატურგები
კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ესეისტები
კატეგორია:რუმინელი ესეისტები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი ესეისტები
კატეგორია:ფრანგი ლიტერატურის კრიტიკოსები
კატეგორია:რუმინელი ლიტერატურის კრიტიკოსები
კატეგორია:რუმინელი კომპოზიტორები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მთარგმნელები
კატეგორია:რუმინელი მთარგმნელები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი კომპოზიტორები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი კომპოზიტორები
კატეგორია:ებრაელი კომპოზიტორები
კატეგორია:ფრანგი მუსიკოსები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დიპლომატები
კატეგორია:ებრაელი სოციალისტები
კატეგორია:რუმინელი კომუნისტები
კატეგორია:კომუნისტი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მუსიკოსები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ჟანა დ’ალბრე

**ჟანა დ’ალბრე** (); დ. 7 იანვარი, 1528 — გ. 9 ივნისი, 1572) — 1555 წლიდან ნავარის მეფე. ანტუან ბურბონის მეუღლე, ვანდომის ჰერცოგი და ანრი IV-ის, საფრანგეთის მეფის დედა.

## ლიტერატურა
*
*

## რესურსები ინტერნეტში
*ჟანა დ’ალბრეს ბიოგრაფია 

კატეგორია:ნავარის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1528
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1572
ლადო ჩიხლაძე

**ლადო ჩიხლაძე** (დ. 15 ივნისი, 1985, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი 350-ე ჩოგანი, საქართველოს დეივისის თასის ნაკრების ყოფილი წევრი.

## ITF-ის მამაკაცთა ტურნირების ფინალები
### ერთეულები:7 გამარჯვება
### წყვილები:1 გამარჯვება
(დ) – დახურული კორტი

## იხილეთ აგრეთვე 
* საქართველოს დეივისის თასის ნაკრები

## რესურსები ინტერნეტში
* ჩიხლაძე ATP-ის ოფიციალურ საიტზე
* ჩიხლაძე ITF-ის ოფიციალურ საიტზე
* ჩიხლაძე დეივისის თასის ოფიციალურ საიტზე

კატეგორია:ქართველი ჩოგბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 1985
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი
ლადო
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ანტონენ არტო

**ანტონენ არტო** (Antonin Artaud, ნამდვილი სახელი ანტუან მარი ჟოზეფ არტო, დ. 4 სექტემბერი, 1896, მარსელი — გ. 4 მარტი, 1948, ივრი-სურ-სენი) —  ფრანგი მწერალი, სცენარისტი, პოეტი, თეატრის თეორეტიკოსი.

## ბიოგრაფია 
არტო დაიბადა 1896 წელს, მარსელში. 1915 წლიდან მოყოლებული იგი სულიერად ავადდება, რაც მთელი ცხოვრება გაჰყვება. 20 წლისა გადის რელიგიურ კრიზისს, ესმის „ხმები“ და ხედავს მოჩვენებებს, ამ პერიოდიდან იწყებს ნარკოტიკის რეგულარულ მოხმარებას. ახალგაზრდულ ლექსებში ჩანს მისი გატაცება ედგარ პოთი და ბოდლერით,მოგვიანებით - ლოტრეამონით. 1920 წელს მიემგზავრება პარიზში და ხვდება ანდრე ბრეტონის წრეში. 1922 წლიდან, ლექსებისა წერისა და ხატვის გარდა, არტო ინტერესდება თეატრით. ეს უკანასკნელი მისთვის არა მარტო ხელოვნებაა, არამედ კოსმიური მოქმედებისა და ადამიანისა და ღმერთის ბუნების მაჩვენებელიც.

1926 წელს არტო სიურეალისტების რიგებს ტოვებს. მას ჯერ ბრეტონი აგდებს სიურეალისტური ჯგუფიდან და შემდეგ უკვე თავად წერს მანიფესტს სიურეალიზმის წინააღმდეგ. 1926 წლის სექტემბერში არტო რობერტ არონომთან და როჟე ვიტრაკთან ერთად აფუძნებს „ალფრედ ჟარის თეატრს“, რომელიც სიურეალისტური იდეების გავლენას განიცდის. თეატრის არსებობის განმავლობაში 1930 წლამდე სულ ოთხი სპექტაკლი დაიდგა, მაგრამ მისი მნიშვნელობა თეატრის ისტორიაში დიდი იყო. თავად არტოს სიტყვებით, „ალფრედ ჟარის თეატრის“ შექმნისას ის ცდილობდა გაენადგურებინა სცენასა და მაყურებელს შორის ზღვარი.

არტო ძლიერ არის გატაცებული მაგიით. იგი ცდილობს ეგვიპტური *გარდაცვლილთა წიგნი* შეისწავლოს. 1936 წელს არტო მიემგზავრება მექსიკაში, სადაც ცხოვრობს ინდიელ ტარამუართა შორის და მათ რიტუალურ ცერემონიაში იღებს მონაწილეობას. 1937 წლისთვის არტო გადაწყვეტს ირლანდიაში გამგზავრებას, რათა უფრო ახლოს გაეცნოს დრუიდების ცოდნას. მეგობრები ზოგჯერ იღებდნენ მისგან მოსაკითხ ბარათებს, შემდეგ კი მისი კვალი ქრება. აღმოჩნდა, რომ არტო ფსიქიატრიულში მოხვდა. არტომ ფსიქიატრიულ საავადმყოფოებში სულ 9 წელი გაატარა, 1936 წლამდე. გათავისუფლების შემდეგ არტო აგრძელებდა ლექსების წერას კიდევ ორი წელი და რადიოგადაცემებშიც კი იღებდა მონაწილეობას, მაგრამ აღარ შეეძლო ნარკოტიკის დიდი დოზის გარეშე.

ანტონენ არტო 1948 წლის 4 მარტს, 51 წლის ასაკში სიმსივნით გარდაიცვალა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ანტონენ არტოს საიტი 
* ანტონენ არტოს შესახებ გამოფენა BNF-ში 
* არტო ჰუბერი ანტონენ არტოს შესახებ 
* არტო ანუ ლიტერატურული არსებობის უფლება 
* ანტონენ არტოს ახლობელი გოგონები 
* სასცენო საგნების მეტყველება ბეკეტთან და არტოსთან 
* ანტონენ არტოს ციტირებები

## სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი პოეტები
კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები
კატეგორია:დაბადებული 1896
კატეგორია:გარდაცვლილი 1948
კატეგორია:ანტონენ არტო
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი პოეტები
კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი კინომსახიობები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები
კატეგორია:ფრანგი სიურრეალისტი მწერლები
კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი
კატეგორია:სიურრეალისტი დრამატურგები
კატეგორია:სიურრეალისტი პოეტები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
საქართველოს ჩოგბურთის ფედერაცია

**საქართველოს ჩოგბურთის ფედერაცია** — ჩოგბურთის ფედერაცია, რომელიც დაარსდა 1991 წლის 7 ივნისს. 1993 წლიდან არის ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციისა (ITF) და ევროპის ჩოგბურთის ასოციაციის (ETA) წევრი.

სხვადასხვა დროს საქართველოს ჩოგბურთის ფედერაციის პრეზიდენტები იყვნენ: გურამ მირიანაშვილი (1991-93), ალექსანდრე მეტრეველი (1993-94), მირზა გელაშვილი (1994-96), მერაბ ადეიშვილი (1996-99), ლეილა მესხი (1999 წლიდან) და სხვა.

## იხილეთ აგრეთვე
*საქართველოს კაცთა საჩოგბურთო ნაკრები
*საქართველოს ქალთა საჩოგბურთო ნაკრები

## რესურსები ინტერნეტში 
*ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:საქართველოს ჩოგბურთი
კატეგორია:საქართველოს სპორტული ორგანიზაციები
ლუის ბუნიუელი

**ლუის ბუნიუელი** (; დ. 22 თებერვალი, 1900 — გ. 29 ივლისი, 1983) — ესპანელი კინორეჟისორი, რომელიც მოღვაწეობდა ესპანეთში, მექსიკასა და საფრანგეთში. ბუნიუელი იღებდა სიურრეალისტურ ფილმებს. ჰქონდა საკუთარი კინო-ხელწერა. გამოირჩეოდა სოციალური და რელიგიური უსამართლობების სკანდალური მხილებით, ეროტიციზმის ჩვენებით.

## ბიოგრაფია 
ლუის ბუნიუელი დაიბადა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ესპანეთში, არაგონის რეგიონის ქალაქ კალანდაში (ტერუელის პროვინცია). ოჯახის 7 შვილიდან ყველაზე უმცროსი იყო. 1907-1915 წლებში სწავლობდა იეზუიტურ კოლეჯში სარაგოსაში, 1917 წელს კი მადრიდის უნივერსიტეტში, სადაც დაუმეგობრდა სალვადორ დალისა და ფედერიკო გარსია ლორკას.

1924-1927 წლებში პარიზში იღებდა მონაწილეობას „ავანგარდულ“ მოძრაობაში, მუშაობდა რეჟისორ ჟან ეპშტეინის ასისტენტად. 1934 წელს იგი დაქორწინდა ჟანა რაკარზე, პარიზში და მათი ქორწინება ბუნიუელის ცხოვრების განმავლობაში გრძელდებოდა. ბუნიუელს მასთან შეეძინა შვილები: კინოპროდიუსერი რაფაელ ბუნიუელი და ხუან ლუის ბუნიუელი. 1939 წელს გადავიდა აშშ-ში, იყო მემონტაჟე ჰოლივუდში, თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის კინოგანყოფილების  თანამშრომელი ნიუ-იორკში.

1946 წელს გადავიდა მექსიკაში, სადაც გაიცნო პროდიუსერი ოსკარ დანსიჟე. მასთან ერთად გადაიღო ფილმი „დიდი კაზინო“. სამი წლის შემდეგ იგი იღებს მექსიკის მოქალაქეობას. ბუნუელის მექსიკური პერიოდის ბოლო ფილმი იყო „სიმეონ მეუდაბნოე“.

საფრანგეთში გადასვლის შემდეგ ბუნიუელი იწყებს თანამშრომლობას პროდიუსერ სერჟ ზილბერმანთან. საფრანგეთში მუშაობის პერიოდში მან შექმნა მისი ყველაზე ცნობილი სიურრეალისტური სურათები: „ბურჟუაზიის მოკრძალებული ხიბლი“, „თავისუფლების ფანტომი“ და „ეს ბუნდოვანი სურვილის ობიექტი“.

1977 წელს მან გადაწყვიტა დაეწერა ავტობიოგრაფია, რომელიც მოიცავს ბუნუელის საინტერესო ცხოვრებას, მეგობრებსა და მის ოჯახს. ბუნიუელის ყველაზე ცნობილ გამონათქვამად ითვლება 1960 წელს მიშელ მანცეაუხთან ინტერვიუში ნათქვამი: „მე კვლავ მადლობელი ვარ ღმერთის, ათეისტის“.  გარდაიცვალა მეხიკოში 1983 წელს.

thumb|right|ლუის ბუნიუელის ბიუსტი

## ფილმოგრაფია 
* *ანდალუსიური ძაღლი* (1929) / *Un chien andalou*
* *ოქროს ხანა* (1930) / ''L'Âge d'or*
* *უპურო ქვეყანა* (1933) / *Las Hurdes: Tierra Sin Pan*
* *ბრწყინვალე კაზინო* (1947) / *Gran Casino*
* *დავიწყებულები* (1950) / *Los olvidados*
* *სუსანა* (1951) / *Susana*
* *ელ ბრუტო* (1953) / *El bruto*
* *სიკვდილის მდინარე* (1955) / *El río y la muerte*
* *ნაზარეველი* (1959) / *Nazarín* 
* *ვირიდიანა* (1961) / *Viridiana* 
* *გამანადგურებელი ანგელოზი* (1962) / *El ángel exterminador* 
* *მოახლის დღიური* (1964) / *Le journal d'une femme de chambre* 
* *სიმეონ მეუდაბნოე* (1965) / *Simón del desierto*
* *შუადღის ლამაზმანი* (1967) / *Belle de jour*
* *ბურჟუაზიის მოკრძალებული ხიბლი* (1972) / *The Discreet Charm of the Bourgeoisie*
* *თავისუფლების ფანტომი* (1974) / *Le Fantôme de la liberté*
* *ეს ბუნდოვანი სურვილის ობიექტი* (1977) / *Cet obscur objet du désir''

## რესურსები ინტერნეტში 
* IMDB ლუის ბუნიუელზე
* senses of cinema ლუის ბუნიუელზე
* ლუის ბუნუელი – Luis Buñuel
* ლუის ბუნიუელის სიზმრები

## სქოლიო 
კატეგორია:ესპანელი კინორეჟისორები
კატეგორია:დაბადებული  22 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1900
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
კატეგორია:ფრანგი ათეისტები
კატეგორია:რელიგიის კრიტიკოსები
ბრონტოზავრი

thumb|ბრონტოზავრი
**ბრონტოზავრი** (), *აპატოზავრი* — ამომწყდარი ქვეწარმავლების გვარი ხვლიკმენჯა დინოზავრების რიგისა. ცხოვრობდნენ იურულ პერიოდში. გიგანტური (20 მ-მდე სიგრძის), მასიური ცხოველები იყვნენ, რომელთაც ზომიერად გრძელი კისერი და შედარებით პატარა თავი ჰქონდათ. ბინადრობდნენ წყალში, იკვებებოდნენ მცენარეებით. ცხოვრობდნენ ჩრდილოეთ ამერიკაში, შესაძლოა ევროპაშიც (პორტუგალიაში). ბრონტოზავრის ახლობელი დინოზავრის ჩონჩხი ნაპოვნია ფერღანაში (უზბეკეთი, 1967).

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ხვლიკმენჯა დინოზავრები
კატეგორია:იურული პერიოდის დინოზავრები
კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის დინოზავრები
ბრონტოთერიუმები

**ბრონტოთერიუმები** (), ამომწყდარი ძუძუმწოვრების ოჯახი კენტჩლიქოსნების რიგისა. ცხოვრობდნენ პალეოგენში, გარეგნულად მარტორქას ჰგავდნენ. სიდიდით ცხენისა და საშუალო ზომის სპოლისოდენა იყვნენ (სიმაღლე მინდაოში 2,5 მ). ჰქონდათ მოკლე მასიური კიდურები, წინა ფეხებზე 4, უკანაზე - 3 თითი. უძველეს ბრონტოთერიუმებს რქები არ ჰქონდათ; უფრო გვიანი პერიოდისათვის კი ქალას წინა ნაწილში განუვითარდათ წყვილი რქისმაგვარი გამონაზარდი. ბრონტოთერიუმები ბინადრობდნენ წყალსატევებთან, იკვებებოდნენ რბილი მცენარეულობით. ბრონტოთერიუმების ნამარხები აღმოჩენილია უმთავრესად ჩრდილოეთ ამერიკაში, აზიაში, აგრეთვე ევროპაში; შედარებით მალე ამოწყდნენ. მათი ხანმოკლე არსებობის მიზეზად ზოგჯერ მიიჩნევს თავის ტვინის მცირე ზომას და კბილების არასრულყოფილ აგებულებას.
## ლიტერატურა
კატეგორია:კენტჩლიქოსნები