open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია (პოვარსკი)

**მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია ** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის არბატის რაიონში.  ეკლესია აგებულია მეფე თედორე III-ის მიერ. 

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე. ეგვტერები  კი სვიმეონ მესვეტისა და დიმიტრი როსტოველის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ხის ეკლესია ამ ადგილზე იდგა ჯერ კიდევ 1625 წელს. ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად იგი აკურთხეს ბორის გოდუნოვის ჯვრისწერის წლისთავზე, რადგან იგი დაემთხვა სვიმეონ მესვეტის ხსენების დღეს.

ქვის ეკლესია ააგეს 1676 წელს მეფე თედორე ალექსის ძის ბრძნების საფუძველზე. ეკლესიას ჰქონდა ხუთი გუმბათი, სატრაპეზო, სამრეკლო და ორი ეგვტერი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე იყო ნაკურთხი, ეგვტერები სიმეომ მესვეტისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.  უკანასკნელი ეგვტრი 1759 წელს აკურთხეს დიმიტრი როსტოველის სახელზე. 

შენობის კედლებში შემონახულია თეთრი ქვის XVII-XVIII საუკუნეების საფლავის ქვები. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია დახურეს და 1930 წელს პრაქტიკულად დანგრევამდე მიიყვანეს. აპირებდნენ მის დანგრევას მაგრამ საზოგადოებამ იგი დანგრევას გადაარჩინა. 1966-1968 წლებში მიმდინარეობდა მისი მასშტაბური რესტავრაცია, რომლის შედეგადაც აღადგინეს ტაძარი.

1968 წელს ტაძარი გადაეცა რუსეთის ბუნების დაცვის საზოგადოებას და მასში განათავსეს მცირე ცხოველებისა და ფრინველების საგამოფენო დარბაზი.

1992 წელს სვიმეონ მესვეტის ეკლესია გადაეცა მოსახატად ახალგაზრდებს.

ტაძარი პოპულარული იყო მოსკოვის ინტელიგენციაში. 1801 წელს აქ ჯვარი საიდუმლოდ დაიწერეს გრაფმა ნიკოლოზ შერემეტიევმა და მსახიობმა პრასკოვია ჟემჩუგოვამ. აქვე 1816 წელს იქორწინეს მწერლამა სერგეი აქსაკოვმა და ოლღა ზაპლატინამ, სუვოროვის გენერალ ზაპლატინის შვილმა. 1918 წელს აქ ჯვარი დაიწერა მიხეილ ბულგაკოვის მომავალმა ცოლმა ელენა ნიურენბერგმა თავის პირველ ქმარზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* Интернет-журнал Сретенского монастыря
* Описание храма на сайте «Храмы России»

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის წმინდა ტრიფონის ეკლესია

**მოსკოვის წმინდა ტრიფონის ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის მეშჩანის რაიონში, ყოფილ სოფელ ნარუდნოეში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია  წმინდა მოწამე ტრიფონის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ისტორიული წყაროები ეკლესიის აგების თარიღს არ ასახელებენ. XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში სავარაუდო თარიღად დაასახელეს XVI საუკუნე. ლევ დავიდმა უფრო ადრეული დარაღიება მისცა ეკლესიას, 1479 და 1492 წლებშ შორისეს თრიღი მიიღო ისტორიკოსმა ვლადიმირ სედოვმა, თუმცა მეცნიერთა გარკვეული ჯგუფი ამ თარიღს არ ეთანხმება. 2000-იანი წლების დასაწყისში სერგეი ზაგარაევსკიმ ეკლესიის აგების თარიღად დაასახელა 1470-იანი და 1480-იანი წლების შუა პერიოდი. 

XIX საუკუნის დასაწყისში ტრიფონის სახელობის ეკლესიას დასავლეთით მიაშენეს სამრეკლო და სატრაპეზო, ხოლო 1825 წელს ეკლესიას მიაშენეს სამხრეთით წმინდა ნიკოლოზის ეგვტერი, ხოლო 1861 წელს ჩრდილოეთით ფილარეტის სახელობის ეგვტერი. 1889-1895 წლებში დასავლეთით მიაშენეს კიდევ ერთი სამრეკლო, ხოლო ძველი სატრაპეზოს ადგილზე არქიტექტორ გიორგი კაიზერის პროექტის მიხედვით ააშენეს ახალი სატრაპეზო-ტაძარი გუმბათით და ორი ეგვტერით (ასევე ნიკოლოზისა და ფილარეტის სახელობის). 

1812 წელს ჩერნოგორიის მიტროპოლიტმა ალექსანდრე I-ს გადასცა წმინდა ტრიფონის ნაწილები, რომელიც დაასვენეს წმინდა ტრიფონის ეკლესიაში.

1930 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. 1930-1940-იან წლებში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები პეტრე ბარანოვსკისა და ლევ დავიდის ხელმძღვანელობით, რომლებმაც ეკლესიას შეძლებისდაგვარად დაუბრუნეს პირვანდელი სახე. 

1992 წელს მრავალწლიანი პაუზის შემდეგ ტაძარში აღსდგა ღვთისმსახურება. 

2007 წლის მონაცემებით ტაძარი ღიაა დილის 9 საათიდან საღამოს 7 საათამდე, ყოველ შაბათსა და კვირას იმართება ღვთისმსახურება.

## არქიტექტურა 
წმინდა ტრიფონის ეკლესია ერთგუმბათიანი, ერთაფსიდიანი ნაგებობაა. მშენებლობისათვის გამოყენებულია თეთრი ქვა.

## ლიტერატურა
*Л. А. Давид. Церковь Трифона в Напрудном, в книге: Архитектурные памятники Москвы XV—XVII в., М., 1947.
*С. К. Романюк. Москва за Садовым кольцом. М. АСТ, 2007 г., ISBN 978-5-17-044643-8
*Р. Э. Рахматуллин. «Две Москвы, или Метафизика столицы». АСТ, 2008. ISBN 978-5-17-054227-7
*А. А. Эзерин. Ювелир и зодчий. «Московский Журнал», № 10, 2011, стр.24-34.

## რესურსები ინტერნეტში
* Заграевский С. В. Архитектурная история церкви Трифона в Напрудном и происхождение крещатого свода
* Фотографии храма
* История церкви Трифона в Напрудном на *pravoslavie.ru*
* Церковь Трифона в Напрудном на *sobory.ru*
* Эзерин А. А. Церковь Трифона в Напрудном и мастер Трифон из Котора.

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XV საუკუნის ეკლესიები
ლურჯწვერა

მინი|ლურჯწვერა, მისი ცოლი, და გასაღებები. მე -19 საუკუნის ილუსტრაცია გუსტავ დორეს მიერ.
**Bluebeard** () — ფრანგული ფოლკლორული ზღაპარი. ყველაზე ცნობილი გადარჩენილი ვერსია დაიწერა შარლ პეროს და გამოიცა ბარბინის მიერ პარიზში 1697 წელს „Histoires ou contes du temps passé“-ში. ზღაპარი მოგვითხრობს მდიდარი ძალადობრივი კაცის მიერ ჩადენილ თავისივე ცოლების მკვლელობაზე და მისი ერთი ცოლის მცდელობაზე, რომ თავიდან აირიდოს მისი წინამორბედების ბედი. „თეთრი მტრედი“, „ყაჩაღი საქმრო“ და „ფიტჩერის ჩიტი“ არის „ლურჯწვერას“ მსგავსი ზღაპრები.

## სქოლიო 
კატეგორია:შარლ პეროს ნამუშევრები
უნგრული სამზარეულო

მინი|სახლის ხორცის სუპი *ჰაზი ჰუსლევესი*
მინი|*ჰორტობადიი პალაჩინტა*
**უნგრული სამზარეულო** () — უნგრეთის ეროვნული სამზარეულო, რომელიც გამოირჩევა დიდი მრავალფეროვნებით. ტრადიციული უნგრული კერძები ძირითადად ხორცის, სეზონური ბოსტნეულის, ხილის, ახალი პურის, რძის პროდუქტებისა და ყველისგან მზადდება.

პაპრიკა, სანელებლისა და წიწაკის კვინტესენცია ხშირად ასოცირდება უნგრეთთან და გამოიყენება უამრავ კერძში. ტიპურ უნგრულ საკვებში გამოიყენება დიდი რაოდენობით ყველისა და ხორცის ნაწარმი მეზობელი დასავლეთ სლავური (ჩეხური, პოლონური და სლოვაკური) სამზარეულოების მსგავსად. ქათმის, ღორისა და ძროხის ხორცი ძალიან ხშირია, ხოლო ინდაური, იხვი, ცხვარი და თევზი ნაკლებად გამოიყენება (ძირითადად განსაკუთრებულ ღონისძიებაზე/დღესასწაულებზე). 

უნგრეთი ასევე ცნობილია მაღალხარისხიანი და შედარებით იაფი სალიამითა და ძეხვეულით, რომლებიც ძირითადად ღორის და ძროხის ხორცისგან მზადდება. პური უნგრული სამზარეულოს ერთ-ერთი მთავარი ნაწილია. იგი მთავარ კერძთან ერთად მიირთმევა. 1990 წელს კომუნიზმის დაცემამდე თეთრი პური ადვილად ხელმისაწვდომი და მოთხოვნადი იყო, უნგრელები ამაყობდნენ მაღალხარისხიანი პურით. 

კაპიტალიზმის გავრცელების შემდეგ, მცხობელების ფინანსური მდგომარეობის გაუარესების გამო შემცირდა პურ-ფუნთუშეულის ხარისხი. მიუხედავად ამისა, უამრავმა ადამიანმა სცადა ხარისხის გაუმჯობესების უზრუნველყოფა, რის შედეგადაც ბოლო წლებში მდგომარეობა შესამჩნევად გაუმჯობესდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:უნგრული სამზარეულო
Google Scholar

მინი|250პქ|ოფიციალური ლოგო
**Google Scholar** (**გუგლის აკადემია**) — ამერიკული კორპორაცია Google-ის ყველა სამეცნიერო დარგის და ნაწარმოების ყველა ფორმის უფასო საძიებო სისტემა. სისტემა მწყობრშია 2004 წლის ნოემბრიდან. 

Google Scholar-ი ასრულებს მსოფლიო მასშტაბით არა მხოლოდ ონლაინ დოკუმენტების ძიებას, არამედ ბიბლიოთეკების კატალოგებში აღნუსხულ გამოცემებზე. 

„სამეცნიერო“ ძიების შედეგების გენერაცია ხდება სრული ტექსტური ჟურნალების სტატიებში, ტექნიკურ ანგარიშებში, პრეპრინტებში, დისერტაციებში, წიგნებში სხვა დოკუმენტებში და ვებ-გვერდებზე, რომლებიც „სამეცნიერო“ კატეგორიას მიეკუთვნება განთავსებული მინიშნებების (სხვა დოკუმენტებზე ბმულებით) გამოყენებით. 

ძიების შედეგს Google Scholar აჩვენებს ბიბლიოგრაფიული აღწერის ფორმით სტატიების ბმულების დართვით. Google Scholar ითვლის ავტორის ციტირების სხვადასხვა ინდექსს მის ბაზაში ჩართული ინფორმაციის გამოყენებით.  

Google Scholar ციტირების ინდექსების აპარატის კორექტული მუშაობისთვის ავტორმა უნდა შექმნას პერსონალური პროფილი. 
## რესურსები ინტერნეტში
* ყანჩელი, თეიმურაზ (2018). ციტირების მართვის მიზნით Google Scholar -ის ავტორის პროფილის შექმნა და მართვა . DOI 10.13140/RG.2.2.22706.09929.  თსუ. 6 გვ. 
* Google Scholar. (გზამკვლევი). სამეცნიერო კვლევებისა და განვითარების დეპარტამენტი. თსუ. 18 გვ.

კატეგორია:ბიბლიოგრაფიული ცნობარები და მონაცემთა ბაზები
კატეგორია:Google-ის სერვისები
მოსკოვის სამების ტაძარი (ხოროშიევო)

**მოსკოვის სამების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ხოროშიევო-მნიოვნიკის რაიონში, ყოფილ სოფელ ხოროშიევოში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია  სამების სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## არქიტექტურა და ისტორია 
ტაძრის ძირითადი ნაწილი ერთგუმბათიანია, გუმბთის მიმდებარე სახურავი კოკოშკინებითაა მორთული. კუთხეებში სიმეტრიულად განთავსებულია ეგვტერები. ტაძრის კედლები და აფსიდი მორთულია თამასებით. 

თავდაპირველი ვიწრო ფანჯრები გააფართოვეს XVII საუკუნეში, ასევე მიაშენეს შესასვლელი. XVIII საუკუნის შუა წლებში (1764-1768 წწ.) დაშალეს მოძველებული სამრეკლო და ცალკე ააშენეს ახალი სამრეკლო, რომელიც დღევანდელ დღემდეა შემონახული. სამრეკლო მშენებლობის პროცესში, რომელიც მიმდინარეობდა ანდრეიან აფანასიევის ხელმძღვანელობით, ძლიერ შეიცვალა. ას წელზე ოდნავ მცირე ხნის შემდეგ 1845 წელს გალერეის დასავლეთი ნაწილი მოანგრის და ააშენეს სატრპეზო, რომელმაც დააკავშირა ეკლესია სამრეკლოსთან. 

საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია 1939 წელს დახურა. დახურვის შემდეგ ეკლესიის შენობა გადაეცა ჯერ კოლმეურნეობის კლუბს, ხოლო შემდეგ ბავშვთა კონსულტაციას. 

1963-1964 წლებში არქიტექტორ ბორის ლვოვის ძე ალტშულერის ხელმძღვანელობით ეკლესია გამოიკვლიეს და გაარემონტეს, ნაწილობრივ დაუბრუნეს მას პირვანდელი სახე, მაგრამ შეუძლებელი აღმოჩნდა ზოგიერთი დეტალის აღდგენა. სამრეკლო და სატრაპეზო არ აღუდგენიათ, მასში განთავსებული იყო ოფსეტური ბეჭდვის სააამქრო.

1990-იან წლებში ეკლესია სრულიად გადაეცათ მორწმუნეებს, ღვთისმსახურება აღსდგა 1989 წლის 30 აპრილს, აღდგომის დღესასწაულზე. 

2000 წლის 26 იანვრიდან ეკლესიის წინამძღვარია მარკი (გოლოვკოვი), ამჟამად რიაზანისა და მიხაილოვსკის მიტროპოლიტი.

ტაძრის სიწმინდეა სასწაულმოქმედი საქართველოს ღვთისმშობლის ხატი.

## რესურსები ინტერნეტში
* сайт храма
* Храм во имя Святой Живоначальной Троицы в Хорошеве  сайт *Русское православие*
* Церковь Троицы Живоначальной сайт *Храмы России*

## სქოლიო 
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVI საუკუნის ეკლესიები
ლარისა იორდაკე

**ლარისა ანდრეა იორდაკე** (; დ. 19 ივნისი, 1996, ბუქარესტი, რუმინეთი) — რუმინელი სპორტული ტანმოვარჯიშე და რუმინეთის ქალთა სპორტული ტანვარჯიშის გუნდის ამჟამინდელი ლიდერი.

2008 წლის დასაწყისში იმ პოტენციალის გამო, რაც ლარისას ჰქონდა, რუმინული პრესა მას მოიხსენიებდა, როგორც — „ახალი ნადია”.

## უმცროსთა შორის კარიერა
ბუქარესტში დინამოს კლუბში იორდაკემ ვარჯიში ოთხწლინახევრისამ დაიწყო. 2008 წელს ის რუმინეთის უმცროსთა ეროვნული ნაკრების წევრი გახდა, რის შემდეგ მას რამონა მიქუ, ადელა პოპა, ლაქრამიოარა მოლდოვანი და კლაუდიუ (კრისტიან) მოლდოვანი წვრთნიდნენ.

### 2010
იორდაკეს პირველი მნიშვნელოვანი საერთაშორისო შეჯიბრება ევროპის ჩემპიონატი იყო, რომელიც ბირმინგემში, დიდ ბრიტანეთში ჩატარდა. მან გუნდს 55,550 ქულა მოუტანა, რის შედეგადაც რუმინეთის გუნდი მხოლოდ რუსეთის ნაკრებს ჩამორჩა და ვერცხლის მედალს დასჯერდა. ,,all-around’’ ღონისძიებაში იორდაკემ 55,675 ქულა დააგროვა, თუმცა ეს შედეგი ვიკტორია კომოვასა და ანასტასია გრიშინას შედეგზე უკეთესი არ აღმოჩნდა და ლარისას ბრინჯაოს მედალი ერგო. ღონისძიებაში „ბჯენითი ხტომები“ იორდაკემ მეოთხე ადგილი დაიკავა (14,575), „floor exercise“ ღონისძიებაში კი, ანასტასია გრიშინამ და მან თანაბარი ქულები (14,275) აიღეს და ოქროს მედლები დაიმსახურეს.

სექტემბერში რეშიცაში გამართულ რუმინეთის ჩემპიონატზე იორდაკემ 58,400 ქულით მეორეადგილოსან დიანა ბულიმარს თითქმის 4 ქულის სხვაობით აჯობა და „all-around“ ღონისძიებაში გაიმარჯვა.

ოქტომბერში ლარისა საფრანგეთში ჩატარებულ შილტიგეიმის საერთაშორისო ჩემპიონატზე გამოვიდა. 58,000 ქულით მან „all-around“ ღონისძიებაში გაიმარჯვა. ოქროს მედლები მოიპოვა „uneven bars“ (14,250), „balance beam“ (14,900) და „floor exercise“ (14,500) ღონისძიებებშიც.„ბჯენითი ხტომები“ ღონისძიებაში მას ელოდი პერეზმა აჯობა და ლარისას ვერცხლის მედალი ერგო.

### 2011
ივნისში იორდაკე ტრნავაში (სლოვაკეთი) გამართულ ტანვარჯიშის ფესტივალზე გამოვიდა, რომელშიც 9 ქვეყნიდან 29 ტანმოვარჯიშე ასპარეზობდა. 59,500 ქულით ლარისამ „all-around“ ღონისძიებაში გაიმარჯვა და თითქმის ორი ქულით აჯობა ორგზის ოლიმპიურ მედალოსან ანა პავლოვას. იორდაკემ სამი ოქროს მედალი მოიპოვა: „uneven bars“ (14,250), „balance beam“  (15,600) და „floor exercise“ (14.850).

მოგვიანებით, ივნისში, ლილეშალში ბრიტანეთის წინააღმდეგ საერთაშორისო შეხვედრაზე რუმინეთის გუნდმა პირველი ადგილი აიღო. რუმინელებმა ყველა ღონისძიებაში გაიმარჯვეს, გარდა „uneven bars“ ღონისძიებისა. იორდაკემ „all-around“ ღონისძიება მოიგო (58,300), თითქმის 5 ქულით გაუსწრო ბრიტანელ ვერცხლის მედალოსან გაბი ჯაფს.

## შეჯიბრებათა ისტორია
[thumb|right|იორდაკე (ცენტრში) [დიანა ბულიმარი|დიანა ბულიმართან და სანდრა იზბაშასთან ერთად, 2014]]
thumb|right|იორდაკე 2015 წელს

## რესურსები ინტერნეტში
* ლარისა იორდაკე Twitter-ზე

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1996
კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი
კატეგორია:რუმინელი ქალი სპორტული ტანმოვარჯიშეები
კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური სპორტული ტანმოვარჯიშეები
კატეგორია:სპორტული ტანმოვარჯიშეები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კატეგორია:2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები სპორტულ ტანვარჯიშში
კატეგორია:რუმინელი ოლიმპიური ბრინჯაოს მედალოსნები
კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატის მედალოსნები
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები სპორტულ ტანვარჯიშში
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ბუქარესტში დაბადებულები
მოსკოვის სამების ტაძარი (ტროიცე-გოლენიშჩევო)

**მოსკოვის სამების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის რამენკის რაიონში. 

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია  სამების სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
სოფელი გოლენიშჩევო, პირველად მოიხსენიება 1406 წელს. იგი იყო კიევის მიტროპოლიტის კიპრიანეს ქალაქგარე საზაფხულო რეზიდენცია. 1474 წელს მიტროპოლიტმა გერონტიმ ააგო იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია. XVII საუკუნეში უკვე არსებობდა ხის სამების ეკლესია წმინდა ლეონტის ეგვტერით. 1644-1645 წლებში ლარიონ უშაკოვმა ნიჟნი-ნოვგორედელი ხუროთმოძღვარის ანტიპ კონსტანტინოვის პროექტის მიხედვით მის ადგილზე ააშენეს ქვის ტაძარი. სამრეკლო და სატრაპეზო ააშენეს 1660 წელს. 1860 წელს სამრეკლო გადააკეთეს, ხოლო წმინდა აღაპის ეგვტერი გააგრძელეს ახალი სატრაპეზოს შენობით. 

1812 წლის რუსეთ-საფრანგეთის ომის დროს სოფელი დაიპყრო ნაპოლეონის ჯარებმა, ტაძარში კი განათავსეს საჯინიბო. მოსკოვის დიდმა ხანძარმა გაანადგურა ხის კანკელი, მაგრამ რამდენიმე ხატი გადარჩა, რადგან მიმდინარე მოვლენებამდე ცოტა ხნით ადრე გატანილი ჰქონდათ განახლებისათვის. 1898-1902 წლებში ტაძარი რამდენჯერმე განაახლეს. 1970-იან წლებში ეკლესია გაარემონტეს. 1990 წელს დაიწყო ეკლესიის გადაცემის ცერემონიალი. მომდევნო წლის 8 იანვარს შედგა პირველი ლოცვა. ღვთისმსახურება კი აღსდგა 1992 წელს. 

ამჟამად ყოველ შაბათსა და კვირას ეკლესიაში იმართება ლიტურგია, მოქმედებს საკვირაო სკოლა, სამრევლო ბიბლიოთეკა.

## არქიტექტურა 
სამების ეკლესია არის კარვისებური გუმბათის მქონე ნაგებობა. მსგავსი ტაძრების მშენებლობა დაიწყო XVI საუკუნეში და აკრძალეს პატრიარქ ნიკონის რეფორმების დროს 1653 წელს. მთავარი ტაძრის კარვისებური გუმბათი რვაკუთხაა. ეგვტერებს გააჩნია ცალკე აფსიდები.

## რესურსები ინტერნეტში
* Фотографии на сайте народного каталога православной архитектуры
* Храм Троицы Живоначальной в Троицком-Голенищеве, сайт «Православие»

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი (პოკროვსკის თავშესაფარი)

**მოსკოვის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში, ბაკუნინის ქუჩა 81/55-ში. 

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ალექსანდრე ნეველის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
მოსკოვის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი დაარსდა 1858 წელს პოკროვსკის თავშესაფარში. ახლადდაარსებულ ტაძარს კი უწოდეს ალექსანდრე ნეველის სახელი.  წლის ბოლოსთვის ეკლესია აკურთხა მოსკოვისა და კოლომენსკის მიტროპოლიტმა ფილარეტმა (დროზდოვი). 1883 წელს შენობა გააფართოვეს. ტაძარს მიაშენეს ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს ქსენია პეტერბურგელის სახელზე. ეგვტერი 7 ნოემბერს აკურთხა მოსკოვისა და კოლომენის პატრიარქმა ინოკენტმა (ბენიამინოვი). ქსენია იყო იმპერატორ ალექსანდრე III-ის ქალიშვილი, რომელიც წმინდანად შერაცხეს 1988 წელს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ადგილობრივ კრებაზე. 

საბჭოთა ხელისუფლების ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში თავშესაფარი დახურეს. 1920 წელს მისი შენობა ეკლესიასთან ერთად გადაეცა ხალხს. თავშესაფრის შენობას იყენებდნენ საცხოვრებლად, აქვე განათავსეს ტექნიკუმი, ფაბრიკის საამქრო და ასევე ტექნო-სავაჭრო ცენტრი.  1998 წელს თავშესაფარი ეკლესიასთან ერთად მიაწერეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარს. ამავე წელს ტაძარში დაარსდა საპატრიარქო მეტოქი. 

ამჟამად სადღესასწაულო დღეებში ტაძარში მიმდინარეობს ლიტურგია. მიმდინარეობს აღდგენითი სამუშაოები. ტაძრის წინამძღვარია არქიმანდრიტი დიონისე (შიშიგინი). ტაძარზე მიბმულ შენობაში განთავსებულია საკვირაო სკოლა და მოსკოვის საპატრიარქოს გამომცემლობის მაღაზია. ტაძრის დღესასწაულია ალექსანდრე ნეველის ხსენების დღე - 6 დეკემბერი.

## რესურსები ინტერნეტში
* О храме
* Александра Невского блг.кн. при б. Покровской богадельне
* Храм Александра Невского при Покровской богадельне 
* Храм блгв. Александра Невского при бывшей Покровской богадельне

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ნინო ხუბულავა

**ნინო ბესარიონის ასული ხუბულავა** (დ. 29 ოქტომბერი, 1917, სოფელი ეკი, სენაკის მუნიციპალიტეტი, — გ. 27 მაისი, 1935, თბილისი) — ერთ-ერთი პირველი ქართველი მფრინავი ქალი. საკ. ალკკ. წევრი 1931 წლიდან. ნინო ხუბულავა დაიბადა 1917 წლის 29 ოქტომბერს ხელმოკლე ოჯახში. ოჯახის მეოთხე შვილი იყო. მშობლები მაშინ გარდაეცვალა როდესაც 4 წლისა იყო. ხოლო ინიციატორი იზოლდა ჩიკვაიძე.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1917
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1935
კატეგორია:ქართველი მფრინავები
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნ
კატეგორია:ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეობა

200px|right|

**ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეობა** — პიროვნების პოლიტიკური და იურიდიული სტატუსი, რომლის დროსაც მის უფლებებს იცავს ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუცია, ხოლო მას იმავე კონსტიტუციით განსაზღვრული ვალდებულებები გააჩნია აშშ-ის მიმართ.

ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქე ავტომატურად ხდება ნებისმიერი აშშ-ის დაქვემდებარებაში მყოფ ტერიტორიაზე დაბადებული ინდივიდი (აშშ-ის 50 შტატის და კოლუმბიის ოლქის გარდა იგულისხმება აშშ-ის სხვა ტერიტორიებიც: პუერტო-რიკო, გუამი, ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები, ვირჯინის კუნძულები და სხვ.). ინდივიდის ნატურალიზაციისთვის უნდა დაიცვას შემდეგი პუნქტები:
*ინდივიდის ასაკი უნდა აღემატებოდეს 18 წელს (ეს პუნქტი არ მოქმედებს, თუ ინდივიდის ერთ-ერთი მშობელი უკვე არის აშშ-ის მოქალაქე).
*ინდივიდს უნდა ჰქონდეს ნაცხოვრები აშშ-ში ხუთი წლის განმავლობაში მუდმივი მაცხოვრებლის სტატუსით (თუ ინდივიდის ცოლი ან ქმარი აშშ-ის მოქალაქეა, ეს დრო სამ წლამდე მცირდება).
*ინდივიდი უნდა ფლობდეს „მაღალ მორალურ თვისებებს“.
*ინდივიდმა უნდა წარმატებით ჩააბაროს ტესტი ინგლისური ენის და აშშ-ის ისტორიის ცოდნის დასამტკიცებლად.
*ინდივიდმა უნდა დადოს აშშ-ის ერთგულების ფიცი.

## სქოლიო
კატეგორია:აშშ
კატეგორია:კანონმდებლობა მოქალაქეობის შესახებ
მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი (ტროპარიოვო)

**მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ტროპარიოვო-ნიკულინოს რაიონში. 

მას შემდეგ, რაც იგი დაუბრუნდა მრევლს, გახდა საპატრიარქო მეტოქი. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
მიქაელ მთავარანგელოზის ხის ტაძარი სოფელ ტროპარიოვოში ორჯერ გადააკეთეს, უკანასკნელად 1669 წელს. XVII საუკუნის ბოლოს დამწვარი ხის ეკლესიის ადგილზე დაიწყეს ქვის ტაძრის მშენებლობა, რომელიც დაასრულეს 1694 წელს. ტაძარი ააშენეს ნოვოდევიჩის მონასტრის ფინანსებით, რომელსაც მაშინ ეკუთვნოდა სოფელი ტროპარიევო. ტაძროს პროექტის ავტორის შესახებ ზუსტი მონაცემები ისტორიულ დოკუმენტებს არ შემოუნახავს. 1694 წლის 25 ოქტომბერს დაამზადეს ოდიკი. 1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომის შედეგად ტაძარი უმნიშვნელოდ დაზარალდა. 1823 წელს ეკლესია გაარემონტეს. 

1939 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. გალავანი დაანგრიეს (დატოვეს მხოლოდ ჭიშკარი), ეკლესიის შიდა აღჭურვილობა განდგურდა, სამრეკლო მოანგრიეს. 1960-იან წლებშიშენობაში განათავსეს „მოსფილმის“ დეკორაციების საწყობი.1970-იან წლებში ტაძრის ფასადი გაარემონტეს. 

1988 წელს რუსეთის გაქრისტიანების 1000 წლისთავთან დაკავშირებით გამოვიდა მოსკოვის ხელისუფლების დადგენილება, რომლის მიხედვითაც მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია გამოსაყენებლად გადასცეს მოსკოვის საპატრიარქოს. გადაწყვეტილება მაშინვე არ შესრულებულა, შენობა კვლავ ეკავა მოსკოვის სამხატვრო კომბინატს. ტაძრის კურთხევა შედგა 1989 წლის 23 თებერვალს. 

მომავალ წლებში ააშენეს ეკლესიის მსახურთათვის სახლი, სანათლავი ტაძარი და ბიბლიოთეკა, საკვირაო სკოლა, საეკლესიო ჭურჭლის მაღაზია აღმოსავლეთ მხარეს დააყენეს სამახსოვრო ნიშანი, რომელზეც ჩამოთვლილი იყო სოფელ ტროპარიევოს იმ ადამიანების სია, რომლებიც დაიღუპნენ დიდ სამამულო ოში. 

ეკლესიის ტერიტორიაზე ააშენეს წმინდა ვიტალის სამლოცველო, სადაც დილის მსახურების შემდეგ იწყებოდა პანაშვიდები. 

ტაძრის დღესასწაულები არის:
* 23 თებერვალი - წმინდა ხარლამპის ხსენების დღე.
* 14 აგვისტო - შემოყვანება პატიოსანთა ძელთა ცხოველმყოფელისა ჯვარისა უფლისა.
* 19 სექტემბერი - ხსენება საკვირველებისა, ქმნილისა მთავარანგელოზისა მიქაელის მიერ კოლასეს შინა, რომელ არს ხონა.
* 21  ნოემბერი - მთავარანგელოზობა. კრება წმიდისა მთვარანგელოზისა მიქაელისა და სხვათა უხორცოთა ზეცისა ძალთა;

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма
* Расписание Богослужений
* Наша газета — издание воскресной школы храма Архангела Михаила в Тропарево  
* Михайловское благочиние  
* Фотографии на сайте народного каталога православной архитектуры

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი (პეტროვსკის პარკი)

**მოსკოვის ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის აეროპორტის რაიონში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ეგვტერები კი ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის, სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველისა და ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
1841 წელს ანა დიმიტრის ასულმა ნარიშკინამ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I-ს, რათა თავის დასასვენებელ სახლთან, პეტროვსკის პარკში აეშენებინა ეკლესია. ნარიშკინამ თანხმობა მიიღო და ტაძრის პროექტი დაუკვეთა არქიტექტორ ევგრაფ ტიურინს. არქიტექტორის ჩანაფიქრის მიხედვით ეკლესია უნდა ყოფილიყო ორსართულიანი, გალერეით და ორი სამრეკლოთი დამშვენებული. ტაძრის შენობა პროექტის მიხედვით ძალიან ჰგავდა პეტროვსკის სასახლეს, მაგრამ შემცირებულ ზომებში, რაც არ მოეწონა ნიკოლოზ I-ს და პროექტი არ დაამტკიცა. ახალი პროექტი დაუკვეთეს ფიოდორ რიხტერს. პროექტი დაამტკიცეს. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1844 წელს ნარიშკინების ფინანსებით. მშენებლობა დაასრულეს 1847 წელს, ზემო ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ხოლო ქვემო ეკლესიის ეგვტერებიდან ერთი სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის სახელზე, ხოლო მეორე ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე.

1904 წელს ტაძარი გააფართოვეს მრევლის ფინანსებით. საკურთხეველი აკურთხეს 1904 წლის 25 ნოემბერს. 1916-1917 წლებში ეკლესია მოხატა მხატვარმა ალექსანდრე ბოროზდინმა. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგი ტაძრის ისტორიის შესახებ სანდო წყაროები არ არსებობს. სავარაუდოდ იგი საბოლოოდ დახურეს 1934 წლის შუა პერიოდში და გადაეცა ჟუკოვის აკადემიას. ზუსტადაა ცნობილი დოკუმენტების მიხედვით, რომ 1970 წლიდან 1990 წლამდე შენობაში განთავსებული იყო აკადემიის საწყობი. 1991 წლის 22 სექტემბერს ეკლესია გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1997 წლის 6 სექტემბერს, ტაძრის კურთხევიდან 150 წლისთავის აღსანიშნავად ეკლესიაში დასრულდა სარემონტო სამუშაოები.

## ლიტერატურა 
*Паламарчук П. Г. Москва в границах 1917 года // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 3. — С. 83 — 86. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
*Указатель московских церквей / сост. Александровский М.. — Москва: Русская Печатня, 1915. — С. 16. — 75 с.
*П.Н. Шармин Церковь Благовещения в Петровском парке // Москва. Энциклопедический справочник.. — Москва: Большая Российская Энциклопедия, 1992.

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
EXID

**EXID** (/iː ˈɛks aɪ ˈdiː/; იექსაიდი; ჰანგული: 이엑스아이디; "**Ex**ceed **i**n **D**reaming"), — სამხრეთ კორეული ჯგუფი, რომელიც 2012 წელს ჩამოყალიბდა. ჯგუფი შედგება ხუთი წევრისაგან: სოლჯი, LE, ჰანი, ჰიელინი და ჯონგჰვა. EXID-ის დებიუტი შედგა 2012 წლის თებერვალში, სინგლით „Whoz That Girl“. ალბომის მიერ მოპოვებული გარკვეული ყურადღების მიუხედავად, პოპულარობა ჯგუფმა მოულოდნელად 2014 წელს, სინგლით „Up & Down“ მოიპოვა, რომელმაც გაონის სინგლის ჩარტში პირველი ადგილი დაიკავა მათი ფანის მიერ გადაღებული პირდაპირი ეთერის პერფორმანსის ვიდეოს ინტერნეტში გავრცელების შემდეგ. EXID-მ გამოუშვა თავისი მეორე EP Ah Yeah 2015 წლის აპრილში, რომელმაც ასევე კომერციული წარმატება მოიპოვა. ამის შემდეგ გამოუშვეს ალბომი „Street“ (2016) და ორი „EP Eclipse“ და „Full Moon“ (2017).

## დისკოგრაფია
* *Street* (2016)
* *Trouble* (2019)
* *B.L.E.S.S.E.D* (2020)

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 
* ოფიციალური fan კაფე

## სქოლიო
კატეგორია:2012 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატეგორია:სამხრეთკორეული მუსიკალური ჯგუფები
დიდი ბორბალო

**დიდი ბორბალო** — მთა საქართველოში, კახეთისა და მცხეთა-მთიანეთის მხარეების ადმინისტრაციულ საზღვარზე, დუშეთისა და ახმეტის მუნიციპალიტეტებში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3294 მ. აგებულია ზედა ლიასის თიხაფიქლებითა და წვრილმარცვლოვანი ქვიშაქვებით. ჩრდილოეთი კალთა ციცაბო და ქარაფოვანია, სხვა კალთები — დამრეცი. განსაკუთრებით დამრეცია სამხრეთი კალთა, რომელიც თანდათანობით უერთდება ქართლის ქედს. დიდ ბორბალოს მცირედ შეეხო მეოთხეული გამყინვარება, რელიეფის მყინვარული ფორმა — მყინვარული ცირკი — მხოლოდ აქა-იქაა შემორჩენილი. კალთების ძირას ბევრგან ქვაყრილებია.

დიდი ბორბალო საკვანძო მასივია, მის კალთებზე რადიალურად ეშვება მდინარეების ანდაქის (ჩრდილოეთით), ფშავის არაგვის (ჩრდილოეთით და სამხრეთით) და ალაზნის (აღმოსავლეთით) ზემოთები. მთა შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით, რომელთა ქვეშ მთა-მდელოს კორდიანი ნიადაგია, სუბალპურ ზონაში, ბალახოვანი მცენარეულობის გარდა, გვხვდება ბუჩქნარიც — კავკასიური დეკა და ღვია (უკანასკნელი უფრო სამხრეთ კალთაზე).

დიდი ბორბალოს დასავლეთ კალთაზე გადის საცალფეხო გზა, რომელიც ანდაქის უღელტეხილით აკავშირებს უკანაფშავსა (ფშავის არაგვის აუზი) და პირიქითა ხევსურეთს (მდინარე ანდაქის აუზი).

## ლიტერატურა 
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
კატეგორია:თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთები
პატარა ბორბალო

**პატარა ბორბალო** — მთა საქართველოში, კახეთის მხარის ახმეტის მუნიციპალიტეტისა და მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3134 მ. მოქცეულია დიდი ბორბალოს ჩრდილო-აღმოსავლეთით. აგებულია ზედა ლიასის თიხაფიქლებითა და წვრილმარცვლოვანი ქვიშაქვებით. პატარა ბორბალოდან იწყება მდინარეების — ალაზნის (სამხრეთით), ანდაქის (ჩრდილოეთით), თუშეთის ალაზნის (აღმოსავლეთით) შემადგენელი შენაკადები. მთა შემოსილია ალპური და სუბალპური მდელოებით. პატარა ბორბალოზე გადის საყორნისა და ანდაქის უღელტეხილების დამაკავშირებელი გზა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
მურტალა

**მურტალა** () — ფრინველთა გვარი მურტალასებრთა ოჯახისა. მოიცავს 9 სახეობას, რომლთაგან 1 ამომწყდარია. ახლოს დგანან ღორიხვებთან. კარგად ცურავენ და ყვინთავენ. ჩვეულებრივ დებენ 6–8 ერთფეროვან კვერცხს. იკვებებიან თევზებით, ბაყაყებითა და წყლის მწერებით.

## ლიტერატურა 
* Джоанна Бургер. Птицы. // = Birds. А Visual Guide / Перевод с английского и научное редактирование д-p биол. наук, профессор Владимир Иваницкий. — М.: Махаон, 2007. — С. 291. — 304 с. — (Энциклопедический путеводитель). — 15 000 экз. — ISBN 5-18-001087-X .

## სქოლიო 
*
კატეგორია:მურტალასებრნი
ბაჰარლი (ზანგილანი)

**ბაჰარლი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 

 
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
დიდი მეფისკალო

**დიდი მეფისკალო** — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს  ცენტრალურ კავკასიონზე, ყელის ვულკანურ ზეგანზე, მდინარეების დიდი ლიახვისა და მთიულეთის არაგვის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3694 მ. აღმართულია ყელის ზეგნის ჩრდილოეთ ნაწილში. აგებულია ანდეზიტებითა და ლიპარიტ-დაციტური ლავებით. კარგად არის გამოხატული მეოთხეული გამყინვარების კვალი. კალთები მოკლებულია მცენარეულ საფარს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
მოსკოვის ბორისისა და გლების ტაძარი (დეგუნინო)

**მოსკოვის ბორისისა და გლების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის დასავლეთ დეგუნინოს რაიონში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ბოსისისა აკურთხეს და გლების სახელზე, ხოლო ეგვტერები ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ისტორიულ დოკუმენტებში ბორისისა და გლების ტაძარი სოფელ დეგუნინოში პირველად მოიხსენიება 1585 წელს, პოლონურ-ლივონიური ჯარების მიერ სოფლის განადგურებასთან დაკავშირებით, მაგრამ თავად დასახლება სოფლად ითვლება უკვე 1339 წლიდან. ტაძრის განადგურებასთან დაკავშირებით XVII საუკუნეში დეგუნინო მოიხსენიება როგორც სოფელი. 1633 წელს დამწვარი ეკლესიის ადგილზე ააგეს ახალი, ისევ ხის ტაძარი, რომლის ეგვტერიც აკურთხეს იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე. 1676 წლის დოკუმენტებში ეკლესია მოიხსენიება, როგორც წმინდა მოციქულის იოანე ღვთისმეტყველის სახელობისა, რომელსაც აქვს ბორისისა და გლების სახელობის ეგვტერი.

პეტრე ალექსის ძის მეფოსბის დასაწყისში დეგუნინო და მისი ტაძარი პატრიარქ ადრინეს ბრძანებით მიაწერეს მოსკოვის ალექსეევკის მონასტერს. 1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომის შედეგად  ტაძარი არ დაზიანებულა, მაგრამ 1820 წლის დოკუმენტებში უკვე მოიხსენიება, როგორც ერთსაკურთხევლიანი. თუ რატომ გადააკეთეს ეკლესია ერთსაკურთხევლიანად ამის შესახებ სანდო წყაროები არ არსებობს. 1847-1850 წლების დოკუმენტებში კვლავ მოიხსენიება, როგორც ერთსაკურთხევლიანი, ხის, მაგრამ ქვის საფუძველზე აგებული. მას ასევე ჰქონდა სამრეკლოც.

ნიკოლაევსკის რკინიგზის მშენებლობის პერიოდში საეკლესიო მიწის ნაკვეთი სახელმწიფომ გამოიყენა, ხოლო ტაძარმა მიიღო კომპენსაცია. 1863 წელს ითხოვეს ქვის ეკლესიის აგების უფლება, რაზეც 1863 წლის 12 ნოემბერს მიტროპოლიტი ფილარეტისაგან მიიღეს თანხმობა. ტაძარი ააშენეს კომპენსაციის თანხით და შემოწირულობებით. მშენებლობა დასრულდა 1866 წელს და ამავე წელს საკურთხეველი აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ სახელზე.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია მოქმევებდა 1930 წლამდე, რის შემდეგაც ღვთისმსახურება შეწყდა. ტაძარი ოფიციალურად დახურეს 1941 წელს და შენობა ამბულატორიად გადააკეთეს. 1960-იან წლებში ეკლესია გადააკეთეს ინვალიდების არტელად. 

ტაძრის აღდგენა დაიწყო 1991 წელს, როდესაც მისი შენობა გადაეცა მართლმადიდებელ თემს.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Окраины Москвы. Инославие // Сорок сороков. Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — М.: Астрель, 2004. — Т. 3. — С. 50—56. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 5-17-026209-4.

## სქოლიო 
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVI საუკუნის ეკლესიები
დალაქლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**დალაქლი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*დალაქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონი
*დალაქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონი
*დალაქლი —   სოფელი აზერბაიჯანში, იარდიმლის რაიონი
*დალაქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, მასალის რაიონი
*დალაქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონი
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (ხამოვნიკი)

**მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ხამოვნიკის რაიონში, მეტროსადგურ „კულტურის პარკის“ ახლოს ფრუნზეს სანაპიროზე. 

ეკლესია აგებულია 1679-1682 წლებში. ტაძარი არის მოსკოვის არქიტექტურული ძეგლი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა და მართლმადიდებლური ეკლესია.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ხის ეკლესიის შესახებ პირველი ცნობები ჩნდება 1625 წელს, ხოლო 1657 წლისათვის  ის უკვე ქვისა იყო, 1677 წელს კი ეკლესიას უკვე მოიხსენიებენ წმინდა ნიკოლოზის სახელწოდებით.

ამჟამად არსებული ეკლესიას საფუძველი ჩაუყარეს 1679 წელს მეფე თედორე III-ის დროს, ხოლო ტაძრის კურთხევა შედგა 1682 წლის 25 ივნისს. ერთნავიანი სატრაპეზო, ეგვტერები და სამრეკლო ააშენეს მოგვიანებით. 

1812 წელს საფრანგეთ-რუსეთის ომის დროს ეკლესიის ინტერიერი ნაწილობრივ განადგურდა, მაგრამ აღადგინეს 1849 წელს. 1845 წელს ეკლესიის კედლები მოხატეს. XIX საუკუნის დასასრულს შემოავლეს გალავანი და დაუყენეს ჭიშკარი.

ტაძარი გაარემონტეს 1896, 1949 და 1972 წლებში. ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებას არ დაუხურავს და ყოველთვის მოქმედი იყო. 1912 წლიდან 1960 წლამდე ტაძარში შეუნაცვლებლად მსახურობდა ღვთისმეტყველების კანდიდატი პავლე ლეპიოხინი (1880-1960 წწ.) 

1992 წელს ეკლესიის სამრეკლოზე დაკიდეს ზარები, რომელთა საერთო მასაც 108 ფუტი იყო. 

2008 წელს ხამოვნიკის რაიონში მდებარე ტაძარმა აღნიშნა ტაძარში ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატის გადატანის 160 წლისთავი.

ტაძრის ცნობილი მრევლი იყო ლევ ტოლსტოი, რომელიც ახლოს ცხოვრობდა ეკლესიასთან. 

2018 წლის 5 თებერვლიდან ტაძრის წინამძღვარია ანდრეი ოვჩინიკოვი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма Николая Чудотворца в Хамовниках
* Храм Николая Чудотворца в Хамовниках на сайте *«Храмы России»*
* Храм Николая Чудотворца в Хамовниках на сайте *hramy.ru*
* Храм Николая Чудотворца в Хамовниках на *официальном сайте РПЦ*

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძრები რუსეთში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი (პიჟა)

**მოსკოვის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში, დიდი და პატარა ორდინკის ქუჩებს შორის. მის მახლობლად აგებულია ეკლესიის მსახურთა სახლი, რომელიც არის XIX საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი და მისი ავტორია არქიტექტორი ალექსანდრე ნიკიფოროვი. 

ეკლესია აგებულია 1657-1672 წლებში. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ხის ეკლესია დღევანდელი ტაძრის ადგილზე ააშენეს არაუგვიანეს 1593 წლისა, სავარაუდოდ სტრელცების სლობოდის დაარსების პარალელურად. XVII საუკუნის მეორე ნახევარში სტრელცების პოლკს ხელმძღვანელობდა ბოგდან პიჟოვი, რომლის სახელიც ეწოდა ადგილს, ტაძარს და პიჟევის შესახვევს. ხარების ეკლესიის ძირითადი ნაწილის მშენებლობა თარიღდება 1672 წლით (სხვა წყაოების მიხედვით 1657 წელი). 1691 წელს მიაშენეს ეგვტერები ანტონია და თეოდოსია პეჩორელების და ნიკოლოზ სავირველთმოქმედის სახელზე, სწორედ ამის შემდეგ ტაძარს წმინდა ნიკოლოზის სახელი ეწოდა. 1812 წელს ნაპოლეონის არმიის შეჭრის შემდეგ ტაძარი ძლიერ დაზიანდა. ტაძრის აღდგენა დაიწყო 1848 წლიდან ვაჭარ ლიამინების ფინანსური მხარდაჭერით. 

საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა 1934 წელს, ტაძრის უკანასკნელი წინამძღვარი იყო გავრილ (ოგოშკინი). რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას ტაძარი დაუბრუნდა 1990 წელს, ღვთისმსახურება კი აღსდგა 1991 წელს. კანკელები თანამედროვე ნამუშევარია, მისი ავტორია ი. კლიმენკო. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერში არსებული მოხატულობა არის XIX საუკუნისა, მისი ავტორი კი არის ა. სოკოლოვი.

## არქიტექტურა 
წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის განსაკუთრებული არქიტექტურული დამახასიათებელი ნიშანია ის, რომ ჩრდილო-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში მდებარე ეგვტერებს აქვთ კუბის ფორმა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт Храма
* Об о. Гаврииле (Игошкине) 
* Никольская церковь на *sobory.ru*
* Никольская церковь на *russian-church.ru*

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVI საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი (სტარო-ვაგანკოვო)

**მოსკოვის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის არბატის რაიონში, ადგილზე, რომელიც ძველად ცნობილი იყო ვაგანკოვოს სახელით.

ეკლესია აგებულია XVI საუკუნეში. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძრის დაარსების ზუსტი თარიღი დღევანდელ პერიოდამდე ცნობილი არაა. პირველი ცნობები მშენებარე ტაძრის შესახებ მიეკუთვნება  XVI საუკუნის დასაწყისს. ითვლება, რომ ტაძარი ააგეს 1531 წელს და მანამდე მის ადგილზე იდგა ხის ეკლესია, რომელიც ნიკოლო-პეშნოშკის მონასტრის მეტოქის ნაწილს წარმოადგენდა. ისტორიკოსი ივან თოქმაქოვი თვლის, რომ ტაძარი თავდაპირველად ააგეს 1497 წელს, ხოლო 1523 წელს გაარემონტეს, ხოლო 1530 წელს მიაშენეს ეგვტერი სერგი რადონეჟელის სახელზე.

XVII საუკუნის პირველ ნახევარში ეკლესია დაშალეს და ძველ სარძიკველზე ააგეს ახალი შენობა. ტაძარი იყო კუბის ფორმის. XVII საუკუნის ბოლო წლებში ეკლესიას ჰქონდა სამხრეთის ეგვტერი სერგი რადონეჟელის სახელზე, ხოლო ტაძრის ჩრდილოეთით ააშენეს მცირე ეკლესია ორმოცი სებასტიელი მოწამის სახელზე. 

1745-1759 წლებში მოძველებული ეკლესია გადააკეთეს: 1755 წელს აკურთხეს სერგი რადონეჟელის ეგვტერი, ხოლო 1759 წელს მთავარი საკურთხეველი. 1792 წელს ეკლსიას დასავლეთიდან მიაშენეს ქვის სამრეკლო. 1792წელს დაშალეს ორმოცი სებასტიელი მოწამის სახელობის ეკლესია. ამჟამად მის ადგილზე დგას ხის ჯვარი. 

1812 წლის ხანძრის დროს ეკლესია ძლიერ დაზიანდა. 1813 წელს ჯერ მიაწერეს, ხოლო 1814 წელს ჯვართამაღლების მონასტერს. 1814 წელს აკურთხეს მთავარი საკურთხეველი, ხოლო სერგი რადონეჟელის ეგვტერი არ აღუდგენიათ დიდი ხნის განმავლობაში. 1842 წელს დაშალეს სამრეკლო და აღადგინეს სერგი რადონეჟელის ეგვტერი, სადაც შეინარჩუნეს XVIII საუკუნის კანკელი. 

XIX საუკუნის შუა წლებში ეკლესია ფაქტობრივად კარის ეკლესია იყო. 

1903 წელს გააფართოვეს ტაძრის შესასვლელი, ააშენეს სამრეკლო ფსევდორუსულ სტილში.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ 1919 წელს შეაჩერეს ღვთისმსახურება. 1923 წელს შენობის მუზეუმისათის გადაცემას ითხოვდა ანატოლი ვინოგრადოვი. საბოლოოდ გადაწყვეტილება შენობის გადაცემაზე მიიღეს 1924 წელს. 

1980-იან წლებში ეკლესიაში დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები. ღვთისმსახურება აღსდგა  1992 წელს, ხოლო 1993 წელს ტაძარი აკურთხეს.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 2. — С. 121—124. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
*Забелин И. Е. Материалы для истории, археологии и статистики города Москвы. — Москва: издательство Московской Городской думы, 1884. — Т. 1. — С. 430-433.
*Шармин П. Н. Церковь Николая Чудотворца на Старом Ваганькове // Москва. Энциклопедический справочник : Москва. — Большая Российская Энциклопедия, 1992.
*Указатель московских церквей / сост. Александровский М.. — Москва: Русская Печатня, 1915. — 14 с.

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVI საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის სამების ტაძარი (ოსტანკინო)

**მოსკოვის სამების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი, ძველი რუსული ხუროთმოძღვრების ძეგლი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ოსტანკინოს რაიონში, მისამართზე ოსტანკინოს პირველი ქუჩა სახლი 7. ტაძარი შედის ოსტანკინოს სასახლის არქიტექტურული კომპლექსის შემადგენლობაში. ტაძარს აქვს რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.

ტაძარი აგებულია 1677-1692 წლებში. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია  სამების სახელზე. ეგვტერები კი ღირსი ალექსანდრე სვირელის, ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
პირველი ხის ეკლესია სოფელ ოსტანკინოში ააგეს 1584 წელს და დაანგრიეს არეულობის ხანაში. ახალი ხის ეკლესია მშენებლობა მიმდინარეობდა 1625 წლიდან 1627 წლამდე თავად ივან ჩერკასკის მიერ, რომელსაც ოსტანკინო 1617 წელს გადასცა მეფე მიხეილ თედორეს ძემ. 

ტაძრის მშენებლობის თხოვნა 1677 წელს გააგზავნა მიხეილ ჩერკასკიმ და თანხმობა მიიღო იმავე წელს პატრიარქ იოაკიმესაგან. გადაწყდა ქვის ეკლესია აეშენებინათ ახალ ადგილზე. ტაძარი შენდებოდა 1677 წლიდან 1692 წლამდე პერიოდში. ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ეგვტერი აკურთხეს 1683 წელს, ალექსანდრე სვირელისა - 1691 წელს, სამების სახელობის ეგვტერი - 1692 წელს. ამავე 1692 წლით თარიღდება კანკელიც. რამდენიმე ხნის შემდეგ მიაშენეს სამრეკლო გუმბათისებური დაბოლოებით. მსგავსი დაბოლოება მოხსნეს 1739 წელს და დააშენეს ახალი ბაროკოს სტილში. 1856 წელს გაარემონტეს კანკელი 1877-1878 წლებში სრულიად გაარემონტეს ტაძარი (არქიტექტორები ნ. სერებრიაკოვი და ნ. სულტანოვი).

საბჭოთა ხელისუფლების პირობებში ეკლესია მოქმედი იყო 1933 წლამდე, ხოლო 1934 წლიდან გახდა ოსტანკინოს სასახლის კომპლექსის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც ჯერ კიდევ 1918 წელს შეიქმნა. ტაძარი გაარემონტეს და მასში ოსტანკინოს სასახლე-მუზეუმის სამსახურებრივი ოთახები განათავსეს. 1980 წლიდან ტაძარში მიმდინარეობდა სასულიერო მუსიკის კონცერტები.

1990-იანი წლების დასაწყისში ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი პატრიარქმა ალექსი II-მ აკურთხა 1991 წლის 23 მარტს, სამხრეთი ეგვტერი 1994 წლის 31 დეკემბერს ვლადიმირისა და სუზდალის მთავარეპისკოპოსმა ევლოგიმ, ხოლო ჩრდილოეთისა 1996 წლის 14 აგვისტოს ისტრინის მთავარეპისკოპოსმა არსენმა. 

1991-1999 წლებში ტაძარი იყო ოპტინის უდაბნოს მეტოქი. 2009 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია ეპისკოპოს სერგეი (სოლნეჩნოგორსკი). 2011-2013 წლებში ეკლესიაში მიმდინარეობდა კანკელების რესტავრაცია.

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
იჩერი ბაზარი

**იჩერი ბაზარი** ( — შიდა ბაზარი, ხალხში — „ციხესიმაგრე“) — XVIII საუკუნის დასაწყისში აშენებული ძველი უბანი კახის ცენტრში (აზერბაიჯანი). XIX საუკუნის დასაწყისში რუსეთის ჯარმა აღადგინა ციხის კედლები. უბანი შედგება კრამიტით გადახურული ათეული ძველი სახლისგან  და 2  ციხის კედლისგან.

## გალერეა 

Ala qapı.jpg
İçəri bazar4.jpg

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ულუ-ქიურფიუ

**ულუ-ქიურფიუ** ( — „დიდი ხიდი“) — ხიდი, რომელიც განლაგებულია მდინარე ქურმუხჩაიზე, აზერბაიჯანის კახის რაიონში, სოფელ ილისუსგან ორი კილომეტრის მოშორებით.
                                      
## ისტორია 
ილისუ სულთანათის არსებობის დროს ეს ხიდი იყო ერთადერთი საშუალება, რომლითაც ილისუ  უკავშირდებოდა დაბლობს. ილისუს უძველესი მაცხოვრებლის, ქვის ხელოსან ნ. მაგერამოვის, სიტყვებზე დაყრდნობით ულუ-ქიურფიუ აშენებული იქნა XIX საუკუნის ბოლოს — XX საუკუნის დასაწყისში ხელოსან ომარის მიერ. ადრე ოდნავ ზევით არსებობდა მეორე ხიდიც, რომელიც ჩვენამდე არ შემორჩენილა. ამ ხიდმა კი მიიღო სახელწოდება ადრინდელი ხიდისგან, რომელიც ამ ადგილასვე იყო აშენებული. ზოგიერთი ისტორიკოსი კი,  ისეთები, როგორც მაგალითად ილია ადამიაა მცდარ აზრს გამოთქვამს: რომ, ვითომ, ინგილოელები ამ ხიდს „თამარ მეფის ხიდს“  უწოდებენ და იგი მიეკუთვნება XII-XIV საუკუნეების ქართულ ნაგებობებს, რაც გამოირიცხა შემდგომი კვლევებით.

## არქიტექტურა 
ხიდის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 15 მეტრს. მარჯვენა ნაპირი შემოიზღუდება კლდოვანი ნაწილით, ხოლო მარცხენა —  დიდი კლდით.  სიგანეში ხიდი 4,85 მეტრია. ხიდის მშენებლობაში გამოყენებულია, როგორც რიყის ქვა, ასევე გამომწვარი აგური. აგურის 4 ფენით გამოკვეთილია არკისებური თაღი, რომელიც 14,60 მეტრს შეადგენს. დამუშავებულია, მხოლოდ თაღის წინა ფასადი.

ხიდის ქვედა ნაწილი ღმოსავლური ფასადის ელემენტებითაა გაწყობილი. ასეთი არქიტექტურა ხიდს აძლევს მდგრადობას სელებისა და წყალდიდობების დროსაც კი. ხიდს ელიფსური სახე გააჩნია. ამის გამო ხიდს გააჩნია ორივე მხრიდან შემჭიდროვებული ხისტი კონსტრუქციის ფორმა.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:აზერბაიჯანის ხიდები
ცეცხლის ქვეყანა

**ცეცხლის ქვეყანა** () — საბჭოთა ფერმწერის თაირ სალახოვის მონუმენტალური ტრიპტიქი, შეიქმნა 2007 წელს. ავტორის ეს ცნობილი ნამუშევარი, მხატვრის ერთ-ერთი უკანასკნელია, რომელიც აგვირგვინებს აზერბაიჯანის მენავთობეების შრომის აღწერას.

## აღწერა 
ტრიფტიქის ცენტრალურ ნაწილში, რომელსაც ეწოდება „დღევანდელი კასპი“, აღბეჭდილია ნავთობის საზღვაო პლათფორმა, რომელზეც ანთებულია ბუნებრივი აირის  შაშხანა. მას უახლოვდებიან მუშები ნავით. მარცხენა ნაწილში, რომელსაც ეწოდება „ცეცხლთაყვანისმცემლების ტაძარი“ — გამოსახულია ათეშგაჰი ანთებული მაშხალით და ცეცხლთაყვანისმცებლებით. მარჯვენა ნაწილში კი — უამრავი მლოცველია ლოცვის დროს ქალქულის კოშკის გარშემო.

## გალერეა 

Храм огнепоклонников (картина Салахова).jpg|ცეცხლთაყვანისმცემლების ტაძარ
Девичья башня (картина Салахова).jpg|ქალწულის კოშკი

## სქოლიო
კატეგორია:თაირ სალახოვის ნახატები
მოსკოვის ორმოცი სებასტიელი მოწამის ეკლესია

**მოსკოვის ორმოცი სებასტიელი მოწამის ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში, მისამართზე დინამოს ქუჩა სახლი 28. ეკლესიას აქვს რუსეთის ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.

ტაძარი აგებულია 1644-1645 წლებში. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ორმოცი სებასტიელი მოწამის სახელზე. ეგვტერები კი პეტრე და პავლე მოციქულებისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
სავარაუდოდ ჯერ კიდევ XVI საუკუნეში ეკლესიის ადგილზე მდგარა ხის ეკლესია. 1644-1645 წლებში იგი შეცვალა ქვის ნაგებობამ. ეკლესია რამდენჯერმე გადააკეთეს. ამჟამად ეკლესია არის აფსიდიანი, რომელსაც ებმის სატრაპეზო ორი საკურთხევლით, რომელიც იყო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. სატრაპეზო უკავშირდებოდა გასასვლელს, რომელზეც დაშენებული იყო სამრეკლო. დაბალი ორსვეტიანი ოთხკუთხა ნაგებობა და ნახევარწრიული აფსიდი შემონახულია, მაგრამ დეკორაცია მთლიანად განადგურებულია. სატრაპეზო სავარაუდოდ ააგეს 1698 წელს, XIX საუკუნეში კი ორჯერ მოხდა მისი გადაკეთება. პირველად ქველმოქმედი ვაჭრის პ. მასლოვის ფინანსებით, სამუშაოები მიმდინარეობდა 1831-1838 წლებში. მეორედ სატრაპეზო გადააკეთეს 1878 წელს არქიტექტორ პეტრე კამპიონის პროექტის მიხედვით და ფ. სტრიჟენოვის ფინანსებით. ამავე პერიოდით თარიღდება ეკლესიის ნახევარსფერული გადახურვა და ასევე ფასადების დეკორი, რომელიც შესრულებულია ეკლექტიკის სულისკვეთებით. სატრაპეზოს კუთხის ფასადებზე შესრულებულია პილასტრები, რომელიც დაშორებულის სწორი კედლებით. კუთხის ფასადების ცენტრალური ნაწილი შევსებულია მცირე ატიკით. 

1801 წელს ააგეს ორიარუსიანი სამრეკლო, რომელიც ამპირის სტილში იყო შესრულებული. ქვედა იარუსი წყვილი პილასტრით იყო მორთული. სამრეკლო და სატრაპეზო დაკავშირებულია მოკლე გასასვლელით. ეკლესიას გარს არტყავს გალავანი, რომელის შესრულებულია XIX საუკუნეში. 

1932 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. სამრეკლო სანახევროდ დაანგრიეს. 1993 წელს ეკლესია გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მრევლს, რის შემდეგაც წარიმართა სარესტავრაციო სამუშაოები და აღადგინეს სამრეკლო.

## ლიტერატურა
* Москва: Энциклопедия / Глав. ред. С. О. Шмидт; Сост.: М. И. Андреев, В. М. Карев. — М. : Большая российская энциклопедия, 1997. — 976 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-85270-277-3.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები