open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
შანონ დეი

**შანონ დეი** (დაბადებით **სილვია დეი**;  5 აგვისტო, 1896 — 4 თებერვალი, 1977) — ამერიკელი მუნჯი კინოს მსახიობი, რომელიც ფილმებში ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებდა.

დაიბადა 5 აგვისტოს, 1896 წელს, ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში. განათლება მიიღო ნიუ-იორკის საჯარო სკოლასა და ხელოვნების სტუდენტთა ლიგაში.  

დეიმ სამსახიობო კარიერა ბავშვობიდან დაიწყო. პირველ ფილმში (*„აკრძალული ხილი“*) 1921 წელს, სესილ დემილმა გადაიღო.

მსახიობობის შეწყვეტის შემდეგ დეიმ მანჰეტენზე დრამის მასწავლებლობა გადაწყვიტა. გარდაიცვალა 24 თებერვალს, 1977 წელს, ნიუ-იორკში, 80 წლის ასაკში.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1896
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
კატეგორია:ნიუ-იორკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი მუნჯი კინოს ქალი მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ზბიშოვი

**ზბიშოვი** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ მორავიის მხარეში. ზბიშოვი ბრნო-ვენკოვის რაიონში მდებარეობს.

## გეოგრაფია
ზბიჟოვი ქალაქ ბრნოდან დასავლეთით, დაახლოებით 18 კილომეტრში მდებარეობს. ის კრიჟანოვის მმთიანეთისა და ბოსკოვიცეს ღრმულის საზღვარზეა გაშენებული. ზბიშოვის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარე ყველაზე მაღალი წერტილის სიმაღლე 407 მეტრია ზღვის დონიდან.

## ისტორია
ზბიშოვი ისტორიულ წყაროებში პირველად 1280 წელს არის მოხსენიებული. ამ წყაროს მიხედვით მარშალმა დრაჰოტუშეს ბოჰუშმა ზბიშოვის დასახლება ოსლავანის მონასტერს გადასცა. სოფელი საუკუნეების მანძილზე სწორედ ოსლავანის მამულს ეკუთვნოდა. 1790 წლის ისტორიული ცნობებით ზბიშოვში 53 სახლი იდგა და სოფელს 313 მცხოვრები ჰყავდა. XVIII საუკუნის ბოლომდე ის უმნიშვნელო დასახლებას წარმოადგენდა, მისი მნიშვნელობა საგრძნობლად გაიზარდა აქ ქვანახშირის აღმოჩენის შემდეგ. ზბიშოვში 1820 წელს დაარსდა სამთო მომპოვებელი კომპანია „ლასკა-ბოჟი“ („ღვთის კურთხევა“). მას შემდეგ ზბიშოვის და მისი შემოგარენის მნიშვნელობა საგრძნობლად გაიზარდა.

ქალაქში „სიმსონის“ მაღარო 1848 წელს დაარსდა და ამ მაღაროში ქვანახშირის მოპოვება 1853 წლიდან 1925 წლამდე მიმდინარეობდა. XIX საუკუნის შუა ხანებში სოფელმა სამრეწველო ხასიათი შეიძინა. 1950 წელს აქ მცხოვრები მაღაროელებისთვის საცხოვრებელი სახლების მშენებლობა დაიწყეს. 1960-იან და 1970-იან წლებში ქალაქში სკოლა, საბავშვო ბაღი და პოლიკლინიკა აშენდა. 1965 წელს ზბიშოვს ქალაქის სტატუსი მიანიჭეს.

## ღირსშესანიშნაობები
ზბიშოვის მთავარი ღირსშესანიშნაობა წმინდა მარტინ ტურელის ეკლესიაა. იგი ნეო-რომანულ სტილში 1893–1894 წლებში აშენდა. მის ადგილზე არსებული ძველი ეკლესია შედარებით მცირე ზომის იყო და ქვანახშირის მოპოვების შედეგად დაზიანდა.

ზბიშიოვის სამრეწველო რკინიგზის მუზეუმი ინდრჟიხ II-ის ყოფილ მაღაროშია განთავსებული. ამ მაღაროდან ბაბიცე-უ-როსიცემდე მიმავალი ვიწროლიანდაგიანი სარკინიგზო ხაზი კვლავ ფუნქციონირებს და მისი განვრცობაა დაგეგმილი.

## ცნობილი ადამიანები
*ივან ჰონლი (1866–1936) — ბაქტერიოლოგისტი და სეროლოგი

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მორავიის მხარის ქალაქები
გლადის ფეირბანკსი

**გლადის ფეირბანკსი** (15 აპრილი, 1892, კალიფორნია — 2 ნოემბერი, 1958, ალამედა, კალიფორნია) — ამერიკელი მუნჯი კინოს მსახიობი 1910-იან წლებში. ცნობილია როლებით ფილმებში *„საბრალო პატარა მდიდარი გოგონა“* (1917),  *„გზა შუაში“* (1917) და *„სანაპიროს აკრები“* (1914).

ფეირბანკსის ბროდვეის როლებში შედის *„საბრალო პატარა მდიდარი გოგონა“* (1913), *„გზა ბედნიერებისაკენ“* (1915) და *„ხსნა“* (1918) (რომელშიც ჯონ ბარიმორიც თამაშობდა).
## ფილმოგრაფია
**„სანაპიროს აკრები“* (1914) — ანას როლში;
**„საბრალო პატარა მდიდარი გოგონა“* (1917) — ჯეინის როლში;
**„გზა შუაში“* (1917) — სარა ებოტის როლში;
**„ვინ არის შენი მეზობელი?“* (1917) — მის ბაუერსის როლში;
**„აუტსაიდერი“* (1917) — მის პრაისის როლში;
**„ჩვენი პატარა ცოლი“* (1917) — ეპიზოდური როლი;
## რესურსები ინტერნეტში
* 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1892
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1958
კატეგორია:ამერიკელი მუნჯი კინოს ქალი მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 422

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 422** მიღებულია 1977 წლის 15 დეკემბერს. იგი აღნიშნავდა გენერალური მდივნის ანგარიშს არსებული გარემოებების შესახებ, კერძოდ, გაეროს მშვიდობისმყოფელი ძალების ყოფნა კვიპროსში კვლავ აუცილებელი იქნებოდა მშვიდობიანი მდგომარეობის შესანარჩუნებლად.  

საბჭომ გენერალურ მდივანს სთხოვა კვლავ წარედგინა ანგარიში 1978 წლის 31 მაისამდე რეზოლუციის შესრულების კონტროლისთვის. 

საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის რეზოლუცია 365 (1974), გამოხატა შეშფოთება არსებულ სიტუაციასთან დაკავშირებით, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს, რომ  ერთად ემუშავათ მშვიდობის შენარჩუნებისათვის და კიდევ ერთხელ გააგრძელა ძალების განლაგება კვიპროსში, რომელიც დადგინდა რეზოლუცია 186-ით (1964), 1978 წლის 15 ივნისამდე.

რეზოლუცია მიღებულია 14 ხმით, წინააღმდეგი არავინ ყოფილა. კენჭისყრაში ჩინეთი არ მონაწილეობდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1977 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:1977 წელი კვიპროსში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 434

**გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 434** მიიღეს 1978 წლის 18 სექტემბერს. იგი ადასტურებს წინა რეზოლუციებს, მათ შორის 425 (1978), 426 (1978) და 427 (1978). საბჭომ დადებითი რეაქცია გამოხატა გაეროს დროებითი ძალების საქმიანობის შესახებ ლიბანის სამხრეთ ნაწილში, თუმცა გამოთქვა შეშფოთება მთლიანად ლიბანში არსებულ მდგომარეობასთან დაკავშირებით. აღნიშნული გადაწყვეტილება მიღებულია ლიბანის სამოქალაქო ომისა და პალესტინელი ამბოხებულების ფონზე, რომლებიც მოქმედებდნენ ლიბანის სამხრეთ რეგიონში.

საბჭომ ასევე შეშფოთებით აღნიშნა ის ფაქტი, რომ გაეროს დროებით ძალებს არ შეეძლოთ თავისუფლად მოქმედება მთელ ტერიტორიაზე, ამასთანავე, გამოთქვა მწუხარება ზოგიერთი მისი წევრის დაღუპვის გამო. შესაბამისად, ლიბანის მთავრობის თხოვნის საფუძველზე საბჭომ:

* გაეროს დროებითი ძალების მანდატი ოთხი თვით, 1979 წლის 19 იანვრამდე გააგრძელა;
* მოუწოდა ისრაელს, ლიბანს და სხვებს, განახორციელონ წინა რეზოლუციები;
* გენერალურ მდივანს სთხოვა ორ თვეში მოეხსენებინა რეზოლუციის განხორციელების პროგრესის შესახებ.

რეზოლუცია მიღებულია 12 ხმით — არცერთის წინააღმდეგ. ჩეხოსლოვაკიამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს, ხოლო ჩინეთმა მონაწილეობა არ მიიღო.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1978 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:1978 წელი ისრაელში
კატეგორია:1978 წელი ლიბანში
კარმენ დე რუე

**კარმენ დე რუე** (ხშირად **„ბეიბი“ კარმენ დე რუე** და ხანდახან **ფრედი დე-რუე**; 6 თებერვალი, 1908 — 28 სექტემბერი, 1986) — ამერიკელი მსახიობი და მოცეკვავე რომელმაც 1910-იან წლებში 200-ზე მეტ ჰოლივუდის ფილმში ითამაშა.

## ბიოგრაფია
კარმენი პუებლოში, კოლორადოში, იუჯინ დე-რუესა და გრეის ბუტნერის ოჯახში დაიბადა. წყვილი კარმენის პატარაობაშივე გადასახლდა ლოს-ანჯელესში და კარმენმა ჰოლივუდის ფილმებში თამაში მალევე დაიწყო. მამამისი, რომელიც ლოს-ანჯელეს-ტაიმზის ჟურნალისტად მუშაობდა, მოგვიანებით პროდიუსერი და რეჟისორი გახდა. 

როდესაც კარმენი წამოიზარდა, სამსახიობო კარიერაზე უარი თქვა, თუმცა მცირე დროით პროფესიონალ მოცეკვავედ მუშაობდა. 1928 წელს გათხოვდა იგლ-როკ სუპერმარკეტის მფლობელ ჰაროლდ ბიორგოზე, თუმცა წყვილი ერთ წელიწადში განქორწინდა. მოგვიანებით ცოლად გაჰყვა ფრედ შკროტს.

გარდაიცვალა 1986 წელს გულის შეტევით, ჩრდილოეთ ჰოლივუდში, კალიფორნიაში.

## მნიშვნელოვანი ფილმოგრაფია
**„სკვაუს კაცი“* (1914);
**„პირდაპირ სიარული“* (1916);
**„ექვსის და“* (1916);
**„პატარები ტყეში“* (1917);
**„გოგონა შამპანურის თვალებით“* (1918);
**„ფან ფანი“* (1918);
## რესურსები ინტერნეტში
*
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1908
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
კატეგორია:ამერიკელი მუნჯი კინოს ქალი მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ლევან მაჭავარიანი

**ლევან მაჭავარიანი**  (დ. 5 დეკემბერი, 1986) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს მე-10 და მე-11 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. პარლამენტის ფრაქცია „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარის მოადგილე.

2007 წელს დაამთავრა კავკასიის უნივერსიტეტი ბიზნეს ადმინისტრირების ფაკულტეტი (სპეციალობა ფინანსები), ხოლო 2010 წელს გაიარა თავისუფალი უნივერსიტეტის ჯორჯ ვაშინგტონის სახელობის სამაგისტრო პროგრამა (პროექტების მენეჯმენტი).

2015 - 2021 წლებში კი შპს „სეტანტა ჯორჯიას“ დამფუძნებელი.
2012 - 2017 წლებში იყო „ქართული ოცნების“ საბურთალოს რაიონული ორგანიზაციის წევრი. 2017 - 2021 წლებში იყო "ქართული ოცნების" მხარდამჭერთა კოორდინაციის სამსახურის უფროსი. 2021 - დღემდე არის "ქართული ოცნების" რეგიონალური მდივნის მოადგილე/თბილისის ხელმძღვანელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი  

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1986
კატეგორია:საქართველოს XI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 396

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 396** რომელიც მიიღეს 1976 წლის 22 ოქტომბერს, განიხილავდა გენერალური მდივნის მოხსენებას გაეროს განცალკევების დამკვირვებელი ძალების შესახებ და აღნიშნავდა იმ მოლაპარაკებებს, რომლებიც გენერალურ მდივანს ჰქონდა ახლო აღმოსავლეთის სიტუაციაში ყველა დაინტერესებულ მხარესთან. საბჭომ გამოთქვა შეშფოთება რეგიონში მიმდინარე დაძაბულობის გამო და გადაწყვიტა:

:(ა) განეახლებინა გაეროს განცალკევების დამკვირვებელი ძალების მანდატი კიდევ ერთი წლით, 1977 წლის 24 ოქტომბრამდე;
:(ბ) მოეთხოვა გენერალური მდივნისგან, რომ უშიშროების საბჭო ინფორმირებული ყოფილიყო შემდგომი განვითარების შესახებ;
:(გ) მოუწოდებდა ყველა მხარეს, დაუყოვნებლივ განეხორციელებინა 338 (1973) რეზოლუცია.

საბჭომ რეზოლუცია მიიღო 13 ხმით 0-ის წინააღმდეგ;ჩინეთი და ლიბია არ მონაწილეობდნენ კენჭისყრაში.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/396(1976))

0396
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
იორამ ქემერტელიძე

**იორამ ქემერტელიძე** (დ. 21 მაისი, 1936, მერჯევი, საჩხერის რაიონი — გ. 1995) — ქართველი პოეტი.

## ბიოგრაფია
1961 წელს დაამთავრა ილია ჭავჭავაძის სახელობის თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტი.

პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1958 წელს. ლექსების პირველი კრებული „მზე ფოთლებში“ 1965 წელს. ეკუთვნის პოეტური კრებულები: „თეთრი თოვლი და თეთრი მაისი“ (1969), „ლექსები“ (1975, 1979, 1980), „ჩრდილების ცეკვა“ (1976), „თურმე“ (1983), „ხიდები“ (1985), საბავშო წიგნები, ჰ. ჰაინეს „რჩეული ლირიკის“ (1983) თარგმანი, ლექსთა თარგმანები და სხვა. მისი ლექსთა კრებული „ექსპრომტი შეყვარებულთათვის“ ითარგმნა და 1985 წელს გამოიცა რუსულ ენაზე. 

იყო სკკპ წევრი 1969 წლიდან.

იორამ ქემერტელიძე გარდაიცვალა 1995 წელს. დაკრძალულია  თბილისში, დიდუბის პანთეონში.

## ბიბლიოგრაფია
* შენ რომ არა – ლექსები, პოემები, ნოველები - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1989. - 421გვ.
* უხსოვარ ციდან - თბილისი, მერანი, 1988. - 157გვ.
* ლექსები - თბილისი, მერანი, 1975. - 179გვ.
* თეთრი თოვლი და თეთრი მაისი (ლექსები) - თბილისი, მერანი, 1969. - 71გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
## {სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:გარდაცვლილი 1995
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
Buta Palace

**ბუთას სასახლე** — ბაქოს ერთ-ერთი მთავარი ხელოვნების ცენტრი და საკონცერტო დარბაზია. შედგება ორი საღონისძიებო დარბაზისა და 800 მანქანისთვის განკუთვნილი ავტოსადგომისგან. დიდ დარბაზში 2000-მდე ვიზიტორი თავსდება. პატარა დარბაზი კონფერენციებისა და პრეზენტაციებისთვისაა განკუთვნილი, სადაც 400 ვიზიტორის განთავსებაა შესაძლებელი. დიდი დარბაზის ფართობი 1572 კვადრატული მეტრია, ხოლო პატარა დარბაზის - 652 კვადრატული მეტრი.

ბუთას სასახლემ არაერთ მნიშვნელოვანი ღონისძიება უმასპინძლა, მათ შორის ისეთი არტისტებს, როგორებიც არიან დევიდ ვენდეტა, პიტბული, 50 Cent, G-Unit, Akon, კრის უილისი და სხვები.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბაქოს საკონცერტო დარბაზები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო საბავშვო ფილარმონია

**აზერბაიჯანის სახელმწიფო ბავშვთა ფილარმონია** — კულტურული-საგანმანათლებლო დაწესებულება ბაქოში, რომელიც სხვადასხვა სახეობის ხელოვნებაში ბავშვებისა და მოზარდების შემოქმედებით განვითარებასა და სამოყვარულო მოღვაწეობას ხელს უწყობს. ფილარმონია  აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მოქმედებს.

## ისტორია 
დაარსდა 1991 წლის 2 სექტემბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის გადაწყვეტილებით და ოფიციალურად დამტკიცდა 1991 წლის 18 ოქტომბერს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს ბრძანებით.

დაწესებულებას ჰყავს ორი ძირითადი ორკესტრი — ბავშვთა სიმფონიური ორკესტრი და ხალხური ინსტრუმენტების ბავშვთა ორკესტრი. გარდა ამისა, მის სტრუქტურაში ფუნქციონირებს საცეკვაო ჯგუფი (დაარსდა 1991 წელს), თეატრალური სტუდია, ბავშვთა გუნდი, კამერული ანსამბლი „შამსი“, ჩასაბერი ინსტრუმენტების ანსამბლი, სამხატვრო სტუდია და სხვა შემოქმედებითი კოლექტივები.

ფილარმონიაში ყოველწლიურად 4–18 წლამდე ასაკის 500-ზე მეტი ბავშვი იღებს განათლებას ხელოვნების სხვადასხვა დარგში. მათი ნაწილი მონაწილეობს საერთაშორისო ფესტივალებსა და კონკურსებში, ასევე გამოდის მსოფლიოს სხვადასხვა საკონცერტო დარბაზში. ფილარმონიის კურსდამთავრებულებს შორის არიან აზერბაიჯანის სახალხო არტისტები ზაბით ნაბიზადე, რუფატ ხალილოვი, აიგუნ ბეილერი და აზერბაიჯანის დამსახურებული არტისტი რამილ გასიმოვი.

ფილარმონიის შენობა მთლიანად რეაბილიტირდა 2018–2019 წლებში. განახლებული შენობის ოფიციალური გახსნა შედგა 2019 წლის 21 მაისს.

2025 წლიდან ფილარმონიის დირექტორია პიანისტი, საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატი საიდა თაღიზადე.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბაქოს საკონცერტო დარბაზები
აზერბაიჯანის ეროვნული კონსერვატორია

**აზერბაიჯანის ეროვნული კონსერვატორია** () — აზერბაიჯანის უმაღლესი მუსიკალური საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც მდებარეობს ბაქოში. კონსერვატორია ემსახურება პროფესიონალი მუსიკოსების, მომღერლების, კომპოზიტორებისა და მუსიკოლოგების მომზადებას და ქვეყნის კულტურულ-შემოქმედებითი ცხოვრების მნიშვნელოვან ცენტრს წარმოადგენს.

## ისტორია 
აზერბაიჯანის ეროვნული კონსერვატორია დაარსდა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ჰეიდარ ალიევის, 2000 წლის 13 ივლისის ბრძანებულებით. 2001 წლის 10 აგვისტოს ბაქოს მუსიკალური კოლეჯი და ხელოვნების რესპუბლიკური გიმნაზია კონსერვატორიას გადაეცა, რითაც განამტკიცდა მისი საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ბაზა.

2003 წლიდან კონსერვატორია ხელოვნების ინსტიტუტების ევროპის ლიგის წევრია, რაც საერთაშორისო თანამშრომლობის გაძლიერებასა და საგანმანათლებლო პროცესის ევროპულ სტანდარტებთან დაახლოებას ემსახურება. 2005 წლიდან კონსერვატორიის სტუდენტები მონაწილეობენ სხვადასხვა ეროვნულ და საერთაშორისო კონკურსებში და მრავალი გამარჯვება მოიპოვეს.

კონსერვატორიას ორი ძირითადი ფაკულტეტი აქვს შემსრულებლობის ფაკულტეტი და მუსიკის ისტორიისა და თეორიის ფაკულტეტი.

სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი უზრუნველყოფს სწავლას ისეთ ინსტრუმენტებზე, როგორიცაა თარი, ქამანჩა, კანონი, ბალაბანი და ფორტეპიანო. სოლო სიმღერის დეპარტამენტი კი, სხვა საგნებთან ერთად, ასწავლის მუღამის ტრადიციულ ფორმებს — ტრიოსა და გავალს.

კონსერვატორიაში ფუნქციონირებს ადმინისტრაციული და სამეცნიერო ერთეულები: სამეცნიერო-მეთოდოლოგიური ცენტრი, საერთაშორისო ურთიერთობების დეპარტამენტი, ბუღალტრული აღრიცხვისა და ადამიანური რესურსების დეპარტამენტი, ბიბლიოთეკა, არქივი, სპეციალური და ტექნიკური მომსახურების განყოფილებები და სხვ.

2024 წლის მონაცემებით, კონსერვატორიაში 200-ზე მეტი პედაგოგი მუშაობს. მათ შორის არიან 21 სახალხო არტისტი, 14 დამსახურებული არტისტი, 18 დამსახურებული არტისტი, 11 დამსახურებული მასწავლებელი, 25 ხელოვნების ისტორიის კანდიდატი, 3 მეცნიერებათა კანდიდატი, 2 მეცნიერებათა დოქტორი და 6 ხელოვნების ისტორიის დოქტორი.

2003 წელს კონსერვატორიაში შეიქმნა „ეროვნული ინსტრუმენტების გაუმჯობესების“ კვლევითი ლაბორატორია. ლაბორატორიის ინიციატივით შეიქმნა ბას-ბალაბანი, პიკლო-ბალაბანი, ტენორ-ბალაბანი, ბას-ქამანჩა და ყარაბაღის ქამანჩა. 2011 წლის 28 დეკემბერს, მუღამის საერთაშორისო ცენტრში, წარმოდგენილი იყო გაუმჯობესებული ინსტრუმენტების ნიმუშები, მათ შორის სანტური და ჩენგი, რომელთა შესრულებითაც მუსიკოსებმა მუღამისა და ხალხური სიმღერების ფრაგმენტები წარმოადგინეს.

კონსერვატორიის ბიბლიოთეკა მდიდარია მუსიკოლოგიის, ხელოვნების ისტორიისა და ზოგადი ჰუმანიტარული მეცნიერებების ლიტერატურით. აქ ინახება სახელმძღვანელოები, ნოტები, მონოგრაფიები, ფილოსოფიური და ფსიქოლოგიური გამოცემები, ასევე მხატვრული ლიტერატურა. 2011 წლის 1-ლი დეკემბრის მონაცემებით, ბიბლიოთეკის კოლექცია 6000-ზე მეტ დაბეჭდილ გამოცემას მოიცავდა.

კონსერვატორია აქტიურად თანამშრომლობს უცხოეთის კულტურულ ინსტიტუტებთან. 2005 წელს იაპონიის საელჩოსთან ერთად განხორციელდა პროექტი „ბალახის ფესვი“, ხოლო პოლონეთის საელჩოსთან თანამშრომლობით გაიმართა ღონისძიებები შოპენის წლის აღსანიშნავად.

## სქოლიო 
კატეგორია:განათლება აზერბაიჯანში
ბაქოს მუსიკალური კოლეჯი

**ბაქოს მუსიკალური კოლეჯი** — სახელმწიფო საშუალო პროფესიული საგანმანათლებლო დაწესებულება ბაქოში. იგი წარმოადგენს აზერბაიჯანის წამყვან მუსიკალურ სკოლას და მნიშვნელოვან როლს ასრულებს პროფესიული მუსიკოსების მომზადებაში.

ბაქოს მუსიკალური კოლეჯი ოთხწლიანი სპეციალიზებული საშუალო საგანმანათლებლო დაწესებულებაა, სადაც სწავლობს დაახლოებით 1400 სტუდენტი და მუშაობს 400-ზე მეტი პედაგოგი. კოლეჯის არსებობის პერიოდში მომზადებულია 8000-ზე მეტი პროფესიონალი მუსიკოსი. კოლეჯს ხელმძღვანელობს აზერბაიჯანის დამსახურებული არტისტი, პროფესორი ნაზიმ კაზიმოვი.

## ისტორია 
დაწესებულების საფუძველი 1885 წელს ჩაეყარა, როდესაც მოსკოვის კონსერვატორიის კურსდამთავრებულმა ანტონინა ერმოლაევამ, თავისი დების — ელიზავეტასა და ევგენიას მხარდაჭერით, ბაქოში კერძო მუსიკალური სკოლა გახსნა. სკოლის დირექტორი თავად ანტონინა ერმოლაევა გახდა.

1901-ლ წელს ერმოლაევას სკოლაში რუსეთის მუსიკალური საზოგადოების ბაქოს ფილიალის დაქვემდებარებით გაიხსნა მუსიკალური კლასები, რომელთა ხელმძღვანელობასაც აგრძელებდა ერმოლაევა. აღნიშნულ კლასებში სწავლება უკვე უფრო პროფესიონალურ საფუძველზე მიმდინარეობდა.

1916 წელს მუსიკალური კურსები გადაკეთდა სრულფასოვან მუსიკალურ სკოლად. მისი პედაგოგიური პერსონალი ძირითადად რუსეთის კონსერვატორიების კურსდამთავრებულებისგან შედგებოდა. სასწავლო პროგრამა ეფუძნებოდა იმავე სასწავლო მასალებს, რომლებიც XX საუკუნის დასაწყისში სანქტ-პეტერბურგისა და მოსკოვის მუსიკალურ სასწავლებლებში გამოიყენებოდა.

1922 წელს სკოლა გამოჩენილი აზერბაიჯანელი კომპოზიტორის, უზეირ ჰაჯიბეკოვის ხელმძღვანელობაში გადავიდა. მისი მოღვაწეობის პერიოდში (1922–1926; 1939–1941) სკოლაში გაიხსნა ახალი განყოფილებები, სადაც ევროპულ ინსტრუმენტებთან ერთად ისწავლებოდა აღმოსავლური ინსტრუმენტების თეორიისა და შესრულების საფუძვლები.

1953 წელს დაწესებულებას მიენიჭა აზერბაიჯანელი კომპოზიტორისა და პედაგოგის, ასაფ ზეინალის სახელი, რომელიც დღემდე ატარებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* **Бакинский музыкальный колледж (БМК)**

კატეგორია:ბაქოს სკოლები
ყალას ანტიკვარიატის მუზეუმი

**ყალას ანტიკვარიატის მუზეუმი** () — მუზეუმი ამავე სახელწოდების სახელმწიფო ისტორიული და ეთნოგრაფიული ნაკრძალის ტერიტორიაზე. მუზეუმი შეიქმნა ჰეიდარ ალიევის ფონდის მიერ. მუზეუმის მშენებლობა 2010 წლის ივნისში დაიწყო და 2011 წელს დასრულდა.

მუზეუმი გაიხსნა 2011 წლის 7 სექტემბერს. გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი და პირველი ვიცე-პრეზიდენტი და ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტი მეჰრიბან ალიევა.

## აღწერა 
მუზეუმის შენობა სამი სართულისგან შედგება. პირველ და მეორე სართულებზე ძირითადად გამოფენილია აზერბაიჯანელი ხალხის მიერ საუკუნეების განმავლობაში შექმნილი დეკორატიული და გამოყენებითი ხელოვნების სხვადასხვა შედევრები, ხოლო მესამე სართულზე გამოფენილია აზერბაიჯანის სხვადასხვა რეგიონში შეგროვებული ნივთები, რომლებიც წარმოებულია აშშ-ში, გერმანიაში, ავსტრიაში, რუსეთში, საფრანგეთში, ინგლისში, ბელგიაში, ირანში, უზბეკეთში, პოლონეთში, თურქეთსა და სხვა ქვეყნებში და რომლებიც უძველესი დროიდან აზერბაიჯანელი ხალხის ცხოვრების ნაწილია. მუზეუმში სულ 800 ექსპონატია გამოფენილი.

შენობის პირველ სართულზე განთავსებულია სარემონტო-სარესტავრაციო სახელოსნო. სწორედ ამ სახელოსნოში აღმოჩენილი უძველესი ნივთები რესტავრირდება. ასევე განთავსებულია ადმინისტრაციული ოფისები, სუვენირების განყოფილება და საკონფერენციო დარბაზი.

ყალას საინფორმაციო ცენტრის მეშვეობით ტურისტებსა და სტუმრებს შეუძლიათ მიიღონ დეტალური ინფორმაცია ნაკრძალის ტერიტორიაზე არსებული მუზეუმების შესახებ.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:აზერბაიჯანის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
უჩან-აღილი

მინი
**უჩან-აღილი** () — არქეოლოგიური ძეგლი ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ბაბექის რაიონში, სოფელ სირაბის ჩრდილოეთით.

## კვლევის ისტორია 
ძეგლი 2015–2017 წლებში აზერბაიჯანულ-ფრანგული საერთაშორისო არქეოლოგიური ექსპედიციის ფარგლებში შეისწავლა, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ ვალი ბახშალიევი და კატრინ მარო.

უჩან-აღილის ჰაბიტატის ზედაპირულ ფენებში გამოვლენილია მოხატული ჭურჭელი და ჩალის დანამატებით დამზადებული კერამიკა. აღმოჩენებს შორის განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება კერამიკულ ნაწარმს, რომელიც მიეკუთვნება მტკვარ-არაქსის კულტურას. გარდა ამისა, დუზდაღიდან ცნობილია ქვის ცულების მსგავსი ხელსაწყოების პარალელები.

გათხრები ჩატარდა სამ არეალში:

* I არეალი — 5×5 მ,
* II არეალი — 5×5 მ,
* III არეალი — 5×10 მ.

კვლევამ აჩვენა, რომ კულტურული ფენა განსხვავდება რელიეფის მიხედვით და მისი სიმაღლე 0,20–1,20 მ-ს შორის მერყეობს. აღმოჩენილ მასალებს შორისაა წითელი ფერის კერამიკის ნიმუშები ჩალის დანამატებითა და მოხატული ჭურჭლის ფრაგმენტები.

## რესურსები ინტერნეტში 
* [çıvantəpə, Uçan Ağıl, Ovçulartəpəsi, ...](http://www.anl.az/down/meqale/amea_nax_xeb_ihes/2018/03/780105(meqale).pdf)

## გამოყენებული ლიტერატურა 
# Бахшалиев В. Б. Исследование энеолитических памятников Сирабчайской и Нахчыванчайской долин. Problems of the Archaeology of the Caucasus and Near East. Neolithic — Late Bronze Age. Baku: Институт археологии и этнографии. 2017, с. 108—121.

კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქეოლოგიური ძეგლები
არგონავტი (გვარი)

**არგონავტი** () — რვაფეხების გვარი. მდედრის სხეულის სიგრძე 10 სმ-მდეა, მამრის - 2 სმ-მდე. ერთადერთი ორლაყუჩიანი თავფეხიანი მოლუსკია, რომელსაც გარეგანი ერთკამერიანი ნიჟარა აქვს. ნიჟარის სიგრძე 30 სმ-მდეა, აქვთ მხოლოდ მდედრებს. ყალიბდება ორი სპეციალიზებული საცეცის ბოლოში არსებული განსაკუთრებული ლაპოტების დახმარებით, რომლებიც გამოყოფენ მისი წარმოქმნისათვის საჭირო ნივთიერებებს. ნიჟარა არა მხოლოდ იცავს მდედრის სხეულს, არამედ კვერცხების გამოსაყვან კამერასაც წარმოადგენს. განაყოფიერება შინაგანია, მამრი ასრულებს სახეცვლილი, სპერმატოზოიდებით სავსე საცევით (ჰექტოკოტილი), რომელიც სცილდება სხეულს და დამოუკიდებლად აღწევს მდედრის მანტიის ღრუში. უამრავი (ათობით ათასი) კვერცხი ვითარდება ნიჟარაში. სხვა თავფეხიანი მოლუსკებისგან განსხვავებით, არგონავტები მთელი ცხოვრების განმავლობაში მრავალჯერ მრავლდებიან. ცნობილია დაახლოებით 7 სახეობა, რომლებიც ბინადრობენ სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ზღვებში. ცხოვრობენ წყლის სიღრმეში. ძირითადად იკვებებიან მოლუსკებით. ღამე მდედრი არგონავტები ადიან წყლის ზედაპირზე და დრეიფობენ, ხშირად ქმნიან რამდენიმე ინდივიდისგან შემდგარ ჯაჭვებს.

## სქოლიო 
კატეგორია:თავფეხიანები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 414

**გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 414** რომელიც მიიღეს 1977 წლის 15 სექტემბერს, კვიპროსის რესპუბლიკის მუდმივი წარმომადგენლის მოსმენის შემდეგ, საბჭომ გამოხატა შეშფოთება ქვეყანაში ბოლო დროის მოვლენების გამო, განსაკუთრებით ფამაგუსტას რეგიონში.
საბჭომ აღნიშნა მშვიდობიანი მოსაწყობის მიმართულებით პროგრესის სიჩქარის აუცილებლობა, ხელახლა დაადასტურა რეზოლუციები 365 (1974), 367 (1975) და გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 2312 (1974).
საბჭომ თხოვა გენერალურ მდივანს გაეგრძელებინა სიტუაციის მონიტორინგი.
რეზოლუცია მიიღეს ხმის მიცემის გარეშე.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/414(1977))

0414
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
კატეგორია:1977 წელი კვიპროსში
კიმჩი-ბუჩიმგაე

მინი|258x258პქ|კიმჩი-ბუჩიმგაე
**კიმჩი-ბუჩიმგაე** (კორ. **김치부침개**) —  ბუჩიმგაეს ან ჯეონის სახეობა.  იგი ძირითადად მზადდება დაჭრილი კიმჩით, ფქვილის ცომით და ზოგჯერ სხვა ბოსტნეულით. თუმცა, ხშირად უმატებენ ხორცსაც (ღორის ხორცს). კიმჩი, ცხარე ბოსტნეულის მწნილი, რომელიც შეზავებულია ჩილის წიწაკითა და ჯეოტგალით, კორეული სამზარეულოს ძირითადი ინგრედიენტია. კიმჩი-ბუჩიმგაე კორეულ კულტურაში ხშირად აღიარებულია, როგორც ხალხური, დაბალი პროფილის კერძი, რომლის მომზადებაც ნებისმიერს შეუძლია სახლში, დიდი ბიუჯეტის გარეშე.

ის, როგორც წესი, ბანჩანის (აპეტაიზერის ან საჭმლის) სახით მიირთმევა.

კიმჩი-ბუჩიმგაეს მომზადებისას ხშირად უმატებენ კიმჩის მარილწყალს, განსაკუთრებით ბეჩუ-კიმჩის, რომელიც ნაპას კომბოსტოსგან მზადდება. მარილწყალი ცომს წითელ ფერს სძენს, მაგრამ თავად არ არის ცხარე. კიმჩისთან ერთად, მას ანჯუს სახით მიირთმევენ ალკოჰოლურ სასმელებთან, როგორიცაა მაკგეოლი ან დონდონგჯუ. დღესდღეობით, ძირითადი ინგრედიენტების გარდა, მას ხშირად ზღვის პროდუქტებში ან ყველში იყენებენ.
## სქოლიო
## რესურსები ინტერნეტში
*Kimchijeon recipe 
*Kimchi Pancakes Recipe
*Kimchi Buchimgae Recipe

კატეგორია:კორეული სამზარეულო
კატეგორია:კერძები
კატეგორია:ბრინჯის კერძები
კატეგორია:კერძები კიმჩით
საადეთ აბდულაევა

**საადეთ აბუტალიბ ყიზი აბდულაევა** (; დ. 18 იანვარი, 1940, ბაქო – გ. 12 მარტი, 2017, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მუსიკოლოგი, ეთნოორგანოლოგი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი და პროფესორი. იგი თანამედროვე აზერბაიჯანული ინსტრუმენტული კვლევების ერთ-ერთ ფუძემდებლად ითვლება.

## ბიოგრაფია 
საადეთ აბდულაევა 1940 წლის 18 იანვარს, ბაქოში, აბუტალიბ აბდულაევის ოჯახში დაიბადა. 1947–1957 წლებში  აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის ათწლიან მუსიკალურ სკოლაში სწავლობდა.

1957 წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ჩაირიცხა, რომელიც 1962 წელს დაასრულა „აზერბაიჯანული ხალხური მუსიკის“ სპეციალობით.

1962–1971 წლებში მუშაობდა უმცროს მეცნიერ-მკვლევარად აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს არქიტექტურისა და ხელოვნების ინსტიტუტის მუსიკის განყოფილებაში. 1965–1967 წლებში განაგრძო სწავლა იმავე ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1968 წელს დაიცვა სადისერტაციო ნაშრომი და მიენიჭა ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატის ხარისხი.

1971 წლიდან აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ლექტორად მუშაობდა, 1979 წლიდან ასოცირებულ პროფესორად, ხოლო 1992–2017 წლებში პროფესორად აზერბაიჯანული ხალხური მუსიკის ისტორიისა და თეორიის განყოფილებაში.

1978 წელს აირჩიეს სსრკ კომპოზიტორთა კავშირის წევრად. 2004 წელს მიიღო პროფესორის წოდება, ხოლო 2006 წელს — ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორის ხარისხი.

აბდულაევას კვლევები აზერბაიჯანის მუსიკის ისტორიას, მის სტრუქტურას, ბგერის მახასიათებლებსა და გამოყენებას, ასევე თურქულენოვან სამყაროში არსებული მსგავს ინსტრუმენტების შედარებით ანალიზსა და მათ შემდგომ განვითარებას ეხებოდა. იგი ფართოდ ცნობილია, როგორც ერთ-ერთი პირველი მეცნიერი, რომელმაც წამოჭრა აზერბაიჯანში ფართოდ გავრცელებული, მაგრამ შემდგომში დავიწყებული მუსიკალური ინსტრუმენტების აღდგენის საკითხი.

1971–2017 წლებში აბდულაევა კითხულობდა სპეციალიზებულ კურსებს „აზერბაიჯანული ხალხური მუსიკა“, „ინსტრუმენტული დაკვრა“ და ზოგად კურსს „აზერბაიჯანული ხალხური მუსიკის საფუძვლები“. ასევე ატარებდა ინდივიდუალურ და არჩევით ინსტრუმენტულ გაკვეთილებს, ხელმძღვანელობდა სტუდენტთა კვლევით ნაშრომებს, დიპლომებსა და სადისერტაციო სამუშაოებს.

მისი მეთოდოლოგიური მუშაობის შედეგად ჩამოყალიბდა აზერბაიჯანული ხალხური ინსტრუმენტების ორკესტრირების პრინციპები. მისი ხელმძღვანელობით 15-მა სტუდენტმა (მათ შორის სამმა თურქმა სპეციალისტმა) დაიცვა დისერტაცია და მიიღო ხელოვნების ისტორიის დოქტორის ხარისხი.

2000 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის განათლების სამინისტრომ მას გადასცა საპატიო სიგელი მაღალკვალიფიციური მუსიკოლოგების მომზადებაში გაწეული ნაყოფიერი სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობისთვის.

2013, 2015 და 2016 წლებში აბდულაევა დაჯილდოვდა პრეზიდენტის სტიპენდიით, რომელიც აზერბაიჯანის კომპოზიტორთა კავშირის წევრებს ენიჭება.

საადეთ აბდულაევა გარდაიცვალა ბაქოში, 2017 წლის 12 მარტს.
კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მუსიკოსები
კატეგორია:ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორები
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
უარალი

**უარალი** (ესპ. Huaral) – ქალაქი პერუში, უარალის პროვინციისა და ლიმის რეგიონის დედაქალაქი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 188 მეტრზე, ლიმიდან ჩრდილოეთით, 80 კილომეტრის დაშორებით. მდებარეობს პანამერიკული გზატკეცილის აღმოსავლეთით რამდენიმე კილომეტრში. ესაზღვრება ჩანკაის რაიონს, სადაც მეგაპორტი მდებარეობს.

ასევე ცნობილია თავისი მომხიბვლელი სამზარეულოთი, მათ შორის ჩანჩო ალ პალო (გრილზე შემწვარი ხორცის ტრადიციული კერძი), პატო ენ აჯი (ცხარე იხვი) და სხვა.

## ეტიმოლოგია 
ქალაქის სახელი მომდინარეობს ბელად მარტინ გუარალ პაიკოსგან, 1567 წლის 19 აგვისტოთი დათარიღებული სიგელის საფუძველზე. ისტორიკოს ხესუს ელიას იპინსეს თანახმად, არსებული დასკვნების თანახმად, გუარალი მოგვიანებით უარალად უნდა ჩამოყალიბებულიყო.

## ისტორია 
### ინკების ეპოქამდელი და ვიცე-მეფობის ეპოქა 
ინკების ეპოქამდელ პერიოდში უარალი ჩიმუს იმპერიის ნაწილი იყო, მისი აყვავების პიკში, რომელიც ჩვენი წელთაღრიცხვით 1000 წლიდან 1470 წლამდე გაგრძელდა. პერუს ვიცე-სამეფოს დროს, ქალაქი უარალი დააარსა ვიცე-მეფემ ანტონიო დე მენდოზა ი პაჩეკომ 1551 წლის 21 მარტს, როგორც ინდიელთა დასახლება, რომელიც იოანე ნათლისმცემლის სახელს იწოდებოდა; იმ დროს ქალაქი ცნობილი იყო როგორც სან-ხუან დე გუარალი.

## გეოგრაფია 
### მდებარეობა 
გეოგრაფიულად, ის მდებარეობს ნაყოფიერ ხეობაში, ჩანკაის მდინარის აუზის ქვედა ნაწილში, ქვეყნის სანაპიროზე.

პროვინციის დედაქალაქია უარალი, ძველი ქალაქი, რომელიც თანამედროვეობასთან ერთად გაიზარდა პროვინციული ქალაქის მახასიათებლების დაკარგვის გარეშე. ლიმიდან 80 კილომეტრში მდებარე ის კოსმოპოლიტურ ქალაქად ყალიბდება, თუმცა დიდი ზომის არ არის, მომსახურების უმეტესი ნაწილითა და ტექნოლოგიურ მიღწევებზე წვდომით გამოირჩევა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* უარალის მუნიციპალიტეტი 
* ტურიზმი ჰუარალში 

კატეგორია:პერუს ქალაქები
ივანჩიცე

**ივანჩიცე** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ მორავიის მხარეში. ივანჩიცე ბრნო-ვენკოვის რაიონში მდებარეობს. ქალაქი 7 მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება, ივანჩიცეს გარდა მის მუნიციპალიტეტში ერთიანდება: ალექსოვიცე, ბუდკოვიცე, ლეტკოვიცე, ნემჩიცე, რჟეზნოვიცე და ჰრუბშიცე.

## გეოგრაფია
ივანჩიცე ქალაქი ბრნოდან სამხრეთ-დასავლეთით, დაახლოებით 18 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქი ბოსკოვიცეს ღრმულშია გაშენებული. მისი მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარე ყველაზე მაღალი წერტილის სიმაღლე 409 მეტრია ზღვის დონიდან. ივანჩიცეში ერთმანეთს ერთვიან მდინარეები ოსლავა, იჰლავა და როკიტნა.
მინი|ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია
მინი|ქალაქის მერია
მინი|წმინდა პეტრესა და პავლეს ეკლესია
მინი|შადრევანი და წმინდა ფლორიანის ქანდაკება
მინი|ებრაული სასაფლაო
## ისტორია
ივანჩიცე XIII საუკუნის დასაწყისში დაარსდა, ის ისტორიულ წყაროებში პირველად 1221 წელს არის მოხსენიებული. ამ ისტორიულ წყაროში ივანჩიცელ მღვდელ მიკულაშ პრედიკატშზეა საუბარი. ქალაქის მოედნის გარშემო შუა საუკუნეების სახლები დღემდეა შემორჩენილი. 1304 წელს ქალაქი დაარბიეს და გადაწვეს კუმანებმა, კუმანები ყივჩაყთა ერთ-ერთი განშტოება იყვნენ. 

1424–1435 წლებში ქალაქი დაიპყრეს ჰუსიტებმა. 1486 წელს კი ის პერნშტეინის გვარის დიდგვაროვნებმა შეიძინეს.

ივანჩიცეს განვითარებამ პიკს XVI საუკუნეში მიაღწია, ამ საუკუნეში აქ ჩეხი ძმების ევანგელისტური ეკლესიის ეპისკოპოსები ცხოვრობდნენ და მოღვაწეობდნენ. ამ ეკლესიის წარმომადგენლებმა ივანჩიცეში დააარსეს სტამბა. მათ 1625 წელს ივანჩიცეს ბიბლიოთეკა სკალიცაში გადაიტანეს, სადაც ის 1671 წელს ევანგელისტებს ჩამოართვეს და ფრანცისკანელთა მონასტრის ბიბლიოთეკას შეუერთეს.

ქალაქი ოცდაათწლიან ომამდე ყვაოდა, შემდეგ ის გაბრიელ ბეთლენის ჯარებმა გაძარცვეს და მოგვიანებით შვედეთის არმიამ დაიპყრო. ომს შავი ჭირის ეპიდემია მოჰყვა და ივანჩიცე მოსახლეობისგან თითქმის დაიცალა. მომავალ საუკუნეებში ქალაქმა ნელ-ნელა მოახერხა აღდგენა. ქალაქის მთავარი მოედნის კიდევ ერთი ღირსშესანიშნაობაა ლიპელი დიდგვაროვნების ყოფილი რეზიდენცია. დღეს მასში ქალაქის მერიის შენობაა განთავსებული.  სასაფლაო XV საუკუნის მეორე ნახევარში დაარსდა. შემორჩენილი უძველესი საფლავის ქვები 1548 და 1552 წლებით თარიღდება. სასაფლაოზე ასევე არის საზეიმო დარბაზი, რომელიც 1902–1903 წლებში აშენდა. მასში განთავსებულია მცირე მუზეუმი ადგილობრივი ებრაული თემის ისტორიისა და ებრაული ძეგლების შესახებ.

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მორავიის მხარის ქალაქები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 424

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 424** მიიღეს 1978 წლის 17 მარტს. ზამბიის წარმომადგებლების მოსმენის საფუძველზე გაირკვა, რომ ქვეყანის წინააღმდეგ მიმდინარეობდა თავდასხმები. ამის გამო საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა. აღსანიშნავია, რომ განხორციელებული თავდასხმების გამო ქვეყანაში მძიმე ვითარება შეიქმნა როდეზიის უსაფრთხოების ძალები ამტკიცებდნენ, რომ ისინი ქვეყანაში მდებარე გერილოების ბაზებზე ახორციელებდნენ თავდასხმებს.

საბჭომ გაიხსენა წინა რეზოლუციები — 423 (1978), 326 (1973), 403 (1977), 406 (1977) და 411 (1977) — რომლებიც გმობდა სამხრეთ როდეზიას ანგოლაში, ბოტსვანაში, მოზამბიკისა და ზამბიაში განხორციელებული თავდასხმებისთვის, რაც საერთაშორისო მშვიდობასა და უსაფრთხოებას საფრთხეს უქმნიდა.

საბჭომ ასევე დააფიქსირა მოწოდება ზიმბაბვესა და ნამიბიაში ხალხის განთავისუფლების შესახებ, როგორც რეგიონში მშვიდობის უზრუნველყოფის აუცილებელი პირობა, და დაგმო აპართეიდის სისტემა სამხრეთ აფრიკაში.

საბჭომ დაამატა, რომ იგი მხარს უჭერს იმ სახელმწიფოებს, რომლებიც ზემოაღნიშნული ტერიტორიების განთავისუფლებას უწყობენ ხელს.

რეზოლუციის ბოლოს აღნიშნულია, რომ თუ სამხრეთ როდეზია კვლავ განახორციელებს რაიმე სახის მოქმედებას მეზობელი ქვეყნების წინააღმდეგ, საბჭო მიიღებს შესაბამის ზომებს და, საჭიროების შემთხვევაში, მიმართავს გაეროს წესდების მეშვიდე თავის გამოყენებას.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1978 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები როდეზიის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ზამბიის შესახებ
კატეგორია:1978 წელი როდეზიაში
კატეგორია:1978 წელი ზამბიაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 408

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 408** მიღებულია 1977 წლის 26 მაისს, იგი განიხილავდა გენერალური მდივნის ანგარიშს გაეროს ძალების საქმიანობის შესახებ, რომლებიც მიზნად ისახავდნენ ძალების გაყოფის მონიტორინგს. საბჭომ აღნიშნა თავისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი და სამართლიანი მშვიდობის დასამყარებლად, თუმცა ასევე გამოხატა შეშფოთება რეგიონში არსებული დაძაბული მდგომარეობის გამო.

რეზოლუციაში გადაწყდა, რომ მხარეებისათვის მოეწოდებინათ, რომ დაუყოვნებლივ შეესრულებინათ რეზოლუცია 338 (1973). ასევე, განახლდა დამკვირვებელთა ძალების მანდატი დამატებით 6 თვით — 1977 წლის 30 ნოემბრამდე. გარდა ამისა, რეზოლუციაში გენერალურ მდივანს სთხოვეს, აღნიშნული პერიოდის დასრულების შემდეგ წარმოედგინა ანგარიში არსებული მდგომარეობის შესახებ.

რეზოლუცია მიღებულია 12 ხმით, არავინ წინააღმდეგ; კენჭისყრაში არ მონაწილეობდნენ ბენინი, ჩინეთი და ლიბია.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1977 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სირიის შესახებ
კატეგორია:1977 წელი ისრაელში
კატეგორია:1977 წელი სირიაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 407

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 407** მიღებულია 1977 წლის 25 მაისს, მას შემდეგ, რაც საბჭომ კიდევ ერთხელ განიხილა რეზოლუცია 402 (1976), გამოხატა შეშფოთება ლესოთოს მოსახლეობის მიმართ სამხრეთ აფრიკის მხრიდან რეზოლუციის დარღვევით განხორციელებული შევიწროების გაგრძელების გამო. ასევე აღიარა ის ტვირთი, რომელიც ლესოთოს დაეკისრა მას შემდეგ, რაც მან მიიღო გადაწყვეტილება არ ეცნო სამხრეთ აფრიკის მიერ გამოცხადებული „დამოუკიდებელი" ბანტუსტანი და ტრანსკეი.

საბჭომ შეაქო ლესოთოს მთავრობა ტრანსკეის არაღიარების შესახებ გადაწყვეტილების გამო. მან მხარი დაუჭირა ლესოთოში მისიის მიერ მომზადებულ ანგარიშს და გენერალური მდივნის კურტ ვალდჰაიმის მოწოდებას ლესოთოსთვის საერთაშორისო დახმარების შესახებ. რეზოლუციამ ასევე მოუწოდა გენერალურ მდივანს, დააკვირდეს სიტუაციას და მოახსენოს საბჭოს ნებისმიერი განვითარების შესახებ.

რეზოლუცია კენჭისყრის გარეშე მიიღეს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1977 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლესოთოს შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1977 წელი ლესოთოში
კატეგორია:1977 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 405

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 405** მიღებულია 1977 წლის 14 აპრილს. მას შემდეგ, რაც საბჭომ განიხილა ბენინის საკითხი რეზოლუცია 404-ით შექმნილი სპეციალური მისიის ანგარიში, საბჭომ მკაცრად დაგმო 1977 წლის 16 იანვარს ბენინში დაქირავებული მებრძოლების (მერსენარების) მიერ განხორციელებული თავდასხმა.

საბჭომ კიდევ ერთხელ განიხილა რეზოლუცია 239 (1965), რომელიც გმობდა ნებისმიერ სახელმწიფოს, რომელიც ქირაობს მერსენარებს სხვა სახელმწიფოზე თავდასხმისა და მის შინაურ საქმეებში ჩარევის მიზნით.

ასევე, საბჭომ გააფრთხილა ყველა სახელმწიფო, რომ თავი შეიკავონ სხვა ქვეყნების დესტაბილიზაციის მცდელობისგან.

რეზოლუციაში მადლობა გადაუხადეს სპეციალურ მისიას გაწეული სამუშაოსთვის და წევრ სახელმწიფოებს სთხოვენ მატერიალურ დახმარებას ბენინისთვის თავდასხმის დროს მიყენებული ზარალის აღსადგენად.

კენჭისყრის დეტალები არ გახმაურებულა, გარდა იმისა, რომ ის „კონსენსუსით“ იქნა მიღებული.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1977 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ბენინის შესახებ
კატეგორია:1977 წელი ბენინში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 406

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 406** მიღებულია 1977 წლის 25 მაისს. საბჭომ დაადასტურა წინა რეზოლუციები — 403 (1977), 232 (1966) და 258 (1965) — და განიხილა ბოტსვანაში არსებული მისიიის ანგარიში. ამის შემდეგ, საბჭომ სრულად გამოხატა მხარდაჭერა ბოტსვანას მთავრობის მიმართ, რომელიც განიცდიდა სამხრეთ როდეზიის ,,უკანონო რასისტული რეჟიმის" მხრიდან განხორციელებულ გაგრძელებულ თავდასხმებსა და პროვოკაციებს.

საბჭომ მოიწონა ბოტსვანაში მოქმედი მისიის მიერ წარდგენილი ანგარიში და მოუწოდა გაეროს შესაბამის სააგენტოებსა და სხვა წევრ სახელმწიფოებს, აღმოეჩინათ საერთაშორისო დახმარება ბოტსვანაში სხვადასხვა პროექტის განხორციელების მიზნით.

*რეზოლუცია 406* ასევე სთხოვდა გენერალურ მდივანს, კურტ ვალდჰაიმს, გაეგრძელებინა სიტუაციის მონიტორინგი და ნებისმიერი განვითარება საბჭოსთვის ეცნობებინა.

რეზოლუცია კენჭისყრის გარეშე მიიღეს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1977 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები როდეზიის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ბოტსვანის შესახებ
კატეგორია:1977 წელი როდეზიაში
კატეგორია:1977 წელი ბოტსვანაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 242

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 242** მიიღეს 1967 წლის 22 ნოემბერს, ექვსდღიანი ომის შემდგომ. რეზოლუცია მიღებული იყო გაეროს წესდების მეექვსე თავის მიხედვით.
რეზოლუცია წარმოდგენილი იყო ბრიტანეთის ელჩის, ლორდ ქარადონის მიერ და ხუთი განხილული პროექტიდან იგი ერთ-ერთი იყო.

რეზოლუცია აღნიშნავს, რომ „ტერიტორიის ძალადობრივი გზით მიტაცება მიუღებელია“ და ხაზს უსვამს სამართლიანი და მდგრადი მშვიდობის უზრუნველყოფის აუცილებლობას ახლო აღმოსავლეთში, სადაც რეგიონის ყოველი სახელმწიფო უსაფრთხოდ იარსებებს.

ოპერაციული პუნქტი პირველი:
„ადასტურებს, რომ წესდების პრინციპების განხორციელება მოითხოვს ახლო აღმოსავლეთში სამართლიანი და მტკიცე მშვიდობის დამყარებას, რაც უნდა მოიცავდეს შემდეგი ორი პრინციპის განხორციელებას:“

* ისრაელის შეიარაღებული ძალების გამოყვანა ტერიტორიებიდან, რომლებიც ოკუპირებულია ბოლო კონფლიქტის დროს;

* ყველა პრეტენზიისა და საომარი მდგომარეობის შეწყვეტა, აგრეთვე ყველა რეგიონული სახელმწიფოს სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობისა და პოლიტიკური დამოუკიდებლობის პატივისცემა და აღიარება, და მათი უფლების უზრუნველყოფა, იცხოვრონ მშვიდობიანად, უსაფრთხო და საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში, თავისუფლები მუქარისა და ძალადობის აქტებისგან.

ეგვიპტე, იორდანია, ისრაელი და ლიბანი შევიდნენ მოლაპარაკებებში გაეროს სპეციალურ წარმომადგენელთან 242-ე რეზოლუციის განხორციელებასთან დაკავშირებით. 1967 წელს რეზოლუციის გაკიცხვის შემდეგ, სირიამ იგი „პირობითად“ მიიღო 1972 წლის მარტში. სირიამ ოფიციალურად მიიღო გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 338 — 1973 წლის იომ ქიფურის ომის დასრულებისას გამოცხადებული ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება, რომელმაც რეზოლუცია 242 მოიცვა.

1968 წლის 1 მაისს ისრაელის ელჩმა გაეროში უშიშროების საბჭოს გააცნო ისრაელის პოზიცია:
„ჩემმა მთავრობამ დაადასტურა თავისი თანხმობა უშიშროების საბჭოს რეზოლუციაზე, როგორც სამართლიანი და მტკიცე მშვიდობის დამყარების ხელშეწყობის საფუძველზე. ასევე, მაქვს უფლება კვლავ დავადასტურო, რომ მზად ვართ მივაღწიოთ შეთანხმებას თითოეულ არაბულ სახელმწიფოსთან რეზოლუციაში მოცემულ ყველა საკითხზე.“

რეზოლუცია 242 ითვლება, როგორც, ერთ-ერთი ყველაზე ფართოდ აღიარებულ რეზოლუციად არაბულ-ისრაელური კონფლიქტის კონტექსტში და საფუძვლად დაედო შემდგომ მოლაპარაკებებს მხარეებს შორის. ამ მოლაპარაკებებმა შედეგად მოიტანა ისრაელსა და ეგვიპტეს შორის სამშვიდობო ხელშეკრულება (1979 წელს), ისრაელსა და იორდანიას შორის სამშვიდობო ხელშეკრულება (1994 წელს), ასევე შეთანხმებები პალესტინელებთან — 1993 და 1995 წლებში.

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1967 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1967 წელი ისრაელში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 340

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 340** მიღებულია 1973 წლის 25 ოქტომბერს, იომ ქიფურის ომის მიმდინარეობისას.

ის მიიღეს მას შემდეგ, რაც უშიშროების საბჭოს აცნობეს, რომ წინა ორი რეზოლუცია — 338 და 339 — ვერ უზრუნველყოფდა საომარი მოქმედებების შეწყვეტას.

*გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 340*-ში, საბჭომ კატეგორიულად მოითხოვა, რომ მებრძოლ მხარეებს დაუყოვნებლივ შეეწყვიტათ ცეცხლი და დაბრუნებულიყვნენ იმ პოზიციებზე, რომლებიც ეკავათ 1973 წლის 22 ოქტომბერს, გრინვიჩის დროით 16:50 საათზე.

საბჭომ ასევე

* სთხოვა გენერალურ მდივანს, გაეზარდა გაეროს სამხედრო დამკვირვებლების რაოდენობა ცეცხლის შეწყვეტის ხაზის ორივე მხარეს.

* დააარსა გაეროს გადაუდებელი ძალა (United Nations Emergency Force), რომელიც უნდა შედგებოდეს გაეროს წევრი სახელმწიფოების სამხედრო პერსონალისგან, გარდა უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრი ქვეყნების მოქალაქეებისა.

* სთხოვა გენერალურ მდივანს, 24 საათის განმავლობაში წარმოედგინა ანგარიში ამ ორი დებულების შესრულების შესახებ.

* სთხოვა გენერალურ მდივანს, უწყვეტად წარმოედგინა ანგარიშები ამ რეზოლუციის, ასევე რეზოლუციების 338 და 339 შესრულების შესახებ, და მოუწოდა ყველა წევრ სახელმწიფოს, სრულად ითანამშრომონ აღნიშნული რეზოლუციების განხორციელებაში.

რეზოლუცია მიღებულია 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ. ჩინეთმა არ მიიღო მონაწილეობა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1973 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:იომ-ქიფურის ომი
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტის შესახებ
ამერიკული კვარტლის ცხენის ასოციაცია

**ამერიკული კვარტერ ცხენის ასოციაცია (AQHA)** — საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც მდებარეობს ამარილოში, ტეხასი. ეძღვნება ამერიკული კვარტერ ცხენის დაცვას, გაუმჯობესებას და ჩანაწერების წარმოებას. ასოციაცია ანიჭებს ლიცენზიას მრავალ საკონკურსო ღონისძიებას და ინახავს ოფიციალურ რეესტრს. ორგანიზაცია ასევე განთავსებს ამერიკული კვარტერ ცხენის დიდების დარბაზსა და მუზეუმს და სპონსორობის საგანმანათლებლო პროგრამებს. ორგანიზაცია დაარსდა 1940 წელს ფორტ უორთში, ტეხასში, და ახლა მას ყავს თითქმის 234,627 წევრი, მათგან 32,000-ზე მეტი საერთაშორისოა.

## ისტორია 
ამერიკული კვარტერ ცხენის ასოციაციის შექმნის იდეა დაიბადა შეხვედრაზე,1940 წლის 15 მარტს ფორტ უორთში, ტეხასში. თავდაპირველი იდეა მოვიდა რობერტ მ. დენჰარდტის მიერ 1930-იან წლებში გამოქვეყნებული სტატიებიდან კვარტერ ცხენის ისტორიისა და მახასიათებლების შესახებ. სტატიაში სახელწოდებით "კვარტერ ცხენი მაშინ და ახლა" 1939 წლის Western Horseman ჟურნალში, დენჰარდტმა ასევე შესთავაზა, რომ ისინი, ვინც იყვნენ დაინტერესებულები ჯიშური რეესტრის ჩამოყალიბებით, შეხვედროდნენ ფორტ უორთში იდეის განსახილველად და იმედიანად, მოექცნენ ამ იდეაზე. დაახლოებით სამოცდახუთი ადამიანი შეიკრიბა ფორტ უორთში წინადადებების განსასახილველად, საბოლოო გადაწყვეტილება იყო ტეხასში არაკომერციული საფონდო ასოციაციის ჩამოყალიბება, რომელიც იქნებოდა რეესტრი. ოცდათექვსმეტმა ადამიანმა იყიდა აქციები საწყის შეხვედრაზე. აირჩიეს დირექტორთა საბჭო და ოფიცრები. პირველი ხუთი წლის განმავლობაში, AQHA იყო ერთადერთი რეესტრი ამერიკული კვარტერ ცხენებისთვის, თუმცა იყო უთანხმოებები იმის შესახებ, რომელი ცხენები უნდა ყოფილიყო რეგისტრირებული, ისევე როგორც იმის შესახებ, რამდენი არა-კვარტერ ცხენის მიღება უნდა ნებადართულიყო. სხვა დავები მოიცავდა იმ ფაქტს, რომ AQHA მხოლოდ აქციონერებს აძლევდა ხმის უფლებას, და ზოგი მეცხენეობა თვლიდა, რომ ეს მოწყობა ძალიან ცოტა ხელში ტოვებდა ძალიან ბევრ ძალაუფლებას. კიდევ ერთი სადავო საკითხი იყო რბოლა და ის, თუ როგორ უნდა მხარდაეჭირა ასოციაცია იმ მეცხენეობებისა და მფლობელების საჭიროებებს, რომლებიც არბენინებდნენ თავიანთ კვარტერ ცხენებს. სამივე ეს საკითხი ერთმანეთში იყო გადახლართული, რადგან რბოლის ინტერესები ასევე სურდათ მეტი ჯიშიანი ცხენის სისხლი დაემატებინათ კვარტერ ცხენისთვის, და ზოგი სარბოლო მეცხენეობა თვლიდა, რომ AQHA ძალიან შემზღუდველი იყო იმ გარე სისხლზე, რომლის მიღებაც იყო ნებადართული.
## ლიტერატურა
* Denhardt, Robert Moorman (1976). "Organization of the American Quarter Horse Association". Foundation Sires of the American Quarter Horse. University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-1337-5.
* Goodhue, Jim (1993). "A History of Early AQHA Registration". Legends: Outstanding Quarter Horse Stallions and Mares. Western Horseman. pp. 4–10. ISBN 0-911647-26-0. OL 1141633M.
* Haynes, Glynn W. (1976). The American Paint Horse. University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-2144-0. OL 7939507M.
* Oelke, Hardy (1992). The Paint Horse: An American Treasure. Germany: Kierdorf. ISBN 3-89118-075-6.
Price, Steven D. (1999). The American Quarter Horse" An Introduction to Selection, Care, and Enjoyment. * New York, N.Y: Lyons Press. ISBN 978-1-55821-643-3. OL 359140M.
## რესურსები ინტერნეტში
* AQHA-ოფიციალური ვებსაიტი
ვილ ტოლედო

**უილიამ ბარნსი** ; დ. 23 აგვისტო, 1992 — პროფესიულად ცნობილი როგორც უილ თოლედო, არის ამერიკელი მუსიკოსი, სიმღერების ავტორი, მრავალინსტრუმენტალისტი, პროდიუსერი და ინდი-როკ ჯგუფ Car Seat Headrest-ის დამფუძნებელი წევრი. ის თავის პროფესიულ სახელს იღებს დედამისის მამის გვარისგან.

## ადრეული ცხოვრება 
უილიამ ბარნსი დაიბადა და გაიზარდა ლისბურგში, ვირჯინიაში, სადაც მისი მამა ადგილობრივი ქონთის მთავრობისთვის მუშაობდა, ხოლო მისი დედა სპეციალური განათლების მასწავლებლის ასისტენტი იყო. ბავშვობაში თოლედოს პიანინოს დაკვრა მამამ ასწავლა, და ინტერვიუში Vice-სთან გაიხსენა ამბავი, როგორ ფიქრობდა მისი მამა, რომ ის ნოტებს კითხულობდა, თუმცა თოლედო მხოლოდ მის დაკვრის იმიტაციას აკეთებდა.

ლაუდუნ ქონთის საშუალო სკოლაში სწავლობის დროს თოლედო მონაწილეობდა მარშირების ბენდში და ტრომბონზე უკრავდა. ამ პერიოდში ის მუსიკის ცალკეული მოღვაწეობითაც დაინტერესდა, თანამშრომლობდა ბენდ Mr. Yay Okay-თან და ასევე ახორციელებდა საკუთარ სოლო პროექტებს, The 63rd Fret და Nervous Young Men. თოლედო იწყებდა თავის შემოქმედების გავრცელებას ონლაინ მუსიკალურ პლატფორმა Bandcamp-ზე, მას შემდეგ რაც გაიგო, რამდენ წარმატებას მიაღწია ჯგუფმა Cults ამ პლატფორმის საშუალებით.

## Car Seat Headrest
თოლედომ Car Seat Headrest დააარსა როგორც სოლო პროექტი Shortly სკოლიდან გამოსვლის შემდეგ, სახელად სწორედ იმიტომ აირჩია, რომ ხშირად თავის ვოკალს იწერდა ოჯახის მანქანის უკანა სავარძელზე, რათა პირადობა დაეცვა. რადგან მან თავდაპირველად თავისი აუდიტორიის შექმნა წინა პროექტებით გაგიჭირდა, გადაწყვიტა ექსპერიმენტული სიმღერების ანონიმურად გამოშვება სცადოს.

Car Seat Headrest-ის სახელით, თოლედომ 2010 და 2014 წლებში გამოსცა რვა სტუდიური ალბომი, სამი EP (გაგრძელებული პლეი) და ორი აუთტეიქების (გამოშვების გარეთ დარჩენილი ტრეკების) კომპილაცია. 2015 წელს, როდესაც მან მოაწერა ხელი Matador Records-სთან კონტრაქტს, თოლედომ თავის გუნდში ჩაიბარა დრამერი ენდრიუ ქაცი და ბასისტი ჯეიკობ ბლუმი, რის შედეგადაც Car Seat Headrest სრულყოფილ ბენდად გადაიქცა.

Car Seat Headrest-ში თოლედო ასრულებს ვოკალს, უკრავს გიტარაზე, პიანინოზე და სინთეზატორებზე. თოლედოს სიმღერების ტექსტები ხშირად ნაზავია ლიტერატურული გავლენის და პირადი, „აღიარებითი“ ლირიკისგან. თოლედო ასევე არის მუსიკალური დუოს 1 Trait Danger-ის ერთ-ერთი წევრი, რომელიც Katz-თან ერთად ქმნის. მათ ერთად გამოსცეს სამი ალბომი.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1992
კატეგორია:ინდი-როკი
კატეგორია:პროგრესული ალბომები
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები