open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
სერგო დავიდოვი

**სერგო დავიდოვი** (დ. 25 ნოემბერი, 1966 — გ. 2 ოქტომბერი, 1992) — სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი.

## ბიოგრაფია 
სერგო დავიდოვი დაიბადა თბილისში. დაამთავრა თბილისის 95-ე პროფტექნიკური სასწავლებელი. სავალდებულო სამხედრო სამსახურს გადიოდა ტაშკენტში, საიდანაც გააგზავნეს ავღანეთში. მხედრული მამაცობის გამო 4 მედლით დაბრუნდა სამშობლოში. სამსახური დაიწყო მილიციაში, დაცვის განყოფილებაში. 4 წლის შემდეგ სწავლა გააგრძელა მილიციის აკადემიაში. მივლინებული იყო ცხინვალში, უკვე მეორე კურსის მსმენელი გააგზავნეს აფხაზეთში. დაიღუპა 1992 წლის 2 ოქტომბერს ერთ-ერთი სამხედრო ოპერაციის დროს. საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი აფხაზეთის ომში. 

## ლიტერატურა
უკვდავება: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის შიდა ქართლსა და აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ბიოგრაფიები. ნაწილი 2, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თბ., 2004, გვ. 156. 

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები 
* ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენი (გარდაცვალების შემდეგ).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
საბა დადვანი

**საბა დადვანი** (დ. 21 სექტემბერი, 1989 — გ. 8 აგვისტო, 2008) — ქართველი სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი. 

## ბიოგრაფია 
საბა დადვანი დაიბადა სოფელ ტანძიაში, ბოლნისის მუნიციპალიტეტში. საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში მსახურობდა კონტრაქტით, განაწილებული იყო ვაზიანის მეოთხე ბრიგადაში, იყო სნაიპერი. დაიღუპა 2008 წლის 8 აგვისტოს, ცხინვალის დაბომბვის დროს. 2019 წელს, ქუჩას ტანძიაში, სადაც საბა დადვანი გაიზარდა, მისი სახელი მიენიჭა, მისი  სახელობის ძიუდოს ტურნირი 2009 წელს, მისი მწვრთნელის, შერმადინ დადვანის ინიციატივით დაარსდა.  იყო კაპრალი. 

## ლიტერატურა
გმირი: 2008 წლის აგვისტოს ომში დაღუპული ჯარისკაცების ხსოვნისადმი მიძღვნილი წიგნი: ნაწ. 1. წიგნზე მუშაობდნენ: თორნიკე ყაჯრიშვილი, თამარ შარმიაშვილი, დავით ფაჩუაშვილი და სხვ., თბ., 2010, გვ. 311.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები 
* 2008 - ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი (გარდაცვალების შემდეგ). 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1984
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო
კატეგორია:რუსეთ-საქართველოს ომის მონაწილეები (2008)
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:რუსეთ-საქართველოს ომში დაღუპულები (2008)‎
კატეგორია:საქართველოს გმირები
თემურ დავითინიძე

**თემურ დავითინიძე** (დ. 3 ივლისი, 1967 — გ. 9 თებერვალი, 1993) — ქართველი სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი.

## ბიოგრაფია 
თემურ დავითინიძე დაიბადა თბილისში. 1992 წლის 25 აგვისტოს გაიწვიეს სამხედრო სამსახურში. 1992 წლის 20 დეკემბრამდე მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის თავდაცვის სამინისტროს ცალკეულ საარტილერიო დივიზიონში. იბრძოდა კოლხიდასთან, გაგრაში, განთიადსა და ლესელიძეში. 1992 წლის 21 დეკემბრიდან მსახურობდა სოხუმის კომენდატურასთან არსებულ დაზვერვის ოცეულში. იყო გაბედული და უშიშარი მებრძოლი: დაჭრილი მებრძოლი ვეფხია მერაბიშვილი 6 კმ ზურგით ატარა, 400 გ სისხლი გადაუსხა დაჭრილ თანამებრძოლს და სხვ. 1993 წლის 7 თებერვალს მზვერავთა ოცეული ასრულებდა საბრძოლო დავალებას მტრის ზურგში. წარმატებით ჩატარებული ოპერაციიდან დაბრუნების დროს მდინარე გუმისთაზე თემურ დავითინიძე დაიჭრა თავში, რის გამოც იგი 9 თებერვალს გარდაიცვალა. საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი აფხაზეთის ომში. 

## ლიტერატურა
უკვდავება: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის შიდა ქართლსა და აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ბიოგრაფიები. ნაწილი 2, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თბ., 2004, გვ. 157.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1967
კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 თებერვალი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
ალექსანდრე დათებაშვილი

**ალექსანდრე დათებაშვილი** (დ. 22 თებერვალი, 1969 — გ. 2 ოქტომბერი, 1992) —  ქართველი სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი.

## ბიოგრაფია 
ალექსანდრე დათებაშვილი დაიბადა ქუთაისში. იყო პირველთანრიგოსანი წყალბურთელი, თამაშობდა ქალაქის ნაკრებში. სავალდებულო სამხედრო სამსახურიდან ზემდეგის ჩინით დაბრუნდა, მუშაობდა ქუთაისში შინაგან საქმეთა სამმართველოში, ასევე იყო სპეცდანიშნულების რაზმის „ომონის“ წევრი. აფხაზეთში მიმდინარე საომარი კონფლიქტის დროს იბრძოდა სამხედრო სატანკო ნაწილში. დაიღუპა 1992 წლის 2 ოქტომბერს. შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემიის ეზოში დაღუპულთა პატივსაცემად და უკვდავსაყოფად დადგმულ მემორიალზე აღნიშნულია მისი სახელი. იყო ლეიტენანტი, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი აფხაზეთის ომში. 

## ლიტერატურა
უკვდავება: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის შიდა ქართლსა და აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ბიოგრაფიები. ნაწილი 2, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თბ., 2004, გვ. 158-159.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები 
* ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენი, (გარდაცვალების შემდეგ)

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1969
კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
ხაფანგი-22

'*„ხაფანგი-22“ (ინგლ. *Catch-22*)** — ამერიკელი მწერლის, ჯოზეფ ჰელერი (Joseph Heller) 1961 წლის სატირული რომანი, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს ხდება. იგი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ანტისაომარი ნაწარმოებია XX საუკუნის ლიტერატურაში.
მინი|ხაფანგი-22

### სიუჟეტი 
რომანის მთავარი გმირი, **იოასარიანი** (Yossarian), ამერიკელი ბომბდამშენის პილოტია, რომელიც იტალიაში, ომის ფრონტზე მსახურობს. ის ცდილობს თავი დააღწიოს ბრძოლას, მაგრამ ყოველი მცდელობა ეჯახება აბსურდულ ბიუროკრატიულ წესს, სახელად "ხაფანგი-22". ეს წესი გულისხმობს, რომ პილოტი მხოლოდ მაშინ შეიძლება გათავისუფლდეს ფრენისგან, თუ გიჟია. მაგრამ თუ ვინმე თავად ითხოვს ფრენისგან გათავისუფლებას, ეს ნიშნავს, რომ საღ გონებაზეა და ფრენა მაინც უწევს.

### მნიშვნელობა 
* **„ხაფანგი-22“ (ინგლ. *Catch-22*)** გახდა ინგლისური ენის პოპულარული გამოთქმა, რომელიც ასახავს პარადოქსულ და აბსურდულ სიტუაციებს, როდესაც ადამიანი ვერ ახერხებს პრობლემის მოგვარებას, რადგან სისტემა ლოგიკურად ჩაკეტილია.
* წიგნი არის ბიუროკრატიის, ომის და არალოგიკური გადაწყვეტილებების კრიტიკა.

### ადაპტაციები 
* **1970*' წელს გადაიღეს ფილმი *Catch-22*.
* **2019** წელს გამოვიდა მინი-სერიალი, რომლის პროდიუსერი და მსახიობი იყო ჯორჯ კლუნი.

### ლიტერატურული მნიშვნელობა 
„ხაფანგი-22 ხშირად შედის საუკეთესო წიგნების სიებში. მაგალითად, The Greatest Books-ის მიხედვით, ის ყველა დროის საუკეთესო წიგნებში 34-ე ადგილზეა.“

## სქოლიო
კატეგორია:ანტიმილიტარისტული რომანები
კატეგორია:1961 წლის რომანები
კატეგორია:ჯოზეფ ჰელერის ნაწარმოებები
კატეგორია:პოსტმოდერნული ლიტერატურა
კატეგორია:სადებიუტო რომანები
კატეგორია:წიგნები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ
კატეგორია:1961 წლის ამერიკული რომანები
ლევი ეშკოლი

**ლევი ეშკოლი** (; დ. 25 ოქტომბერი, 1895 — გ. 26 თებერვალი, 1969) — ისრაელის სახელმწიფო მოღვაწე, ისრაელის მესამე პრემიერ-მინისტრი 1963 წლიდან 1969 წლამდე, გარდაიცვალა თანამდებობაზე გულის შეტევით. ისრაელის ლეიბორისტული პარტიის დამფუძნებელი. ეკავა მრავალი მაღალი თანამდებობა, მათ შორის იყო თავდაცვის მინისტრი (1963-1967 წწ.) და ფინანსთა მინისტრი (1952-1963 წწ.).

ეშკოლი პირველად დაინიშნა პრემიერ-მინისტრად დავიდ ბენ-გურიონის გადადგომის შემდეგ. შემდეგ იგი გაუძღვა პარტიას მეექვსე ქნესეთის (1965) არჩევნებში და გაიმარჯვა, დარჩა თანამდებობაზე ექვსი წლის განმავლობაში. თანამდებობაზე დანიშვნის შემდეგ, ეშკოლმა განახორციელა რამდენიმე მნიშვნელოვანი ცვლილება, მათ შორის ისრაელის არაბებზე სამხედრო წესების გაუქმება და შეერთებულ შტატებში წარმატებული ვიზიტი, გახდა რა ისრაელის პირველი ლიდერი, რომელიც ოფიციალურად მიიწვიეს თეთრ სახლში. მისმა ურთიერთობებმა ამერიკის პრეზიდენტ ლინდონ ჯონსონთან მნიშვნელოვნად იმოქმედა ისრაელ-ამერიკის ურთიერთობებზე და მოგვიანებით ექვსდღიან ომზე.

ეშკოლი აქტიურად იყო ჩართული სიონისტურ მოძრაობაში ახალგაზრდობიდანვე, ემიგრირდა ოსმალეთის პალესტინაში 1914 წელს და მუშაობდა სოფლის მეურნეობაში. ეშკოლი იყო ჰაპოელ ჰაცაირის პოლიტიკური პარტიის ხაზინადარი და სასოფლო-სამეურნეო ცენტრის ხაზინადარი. 1929 წელს ის აირჩიეს დასახლების კომიტეტის თავმჯდომარედ სიონისტურ კონგრესში, წამყვანი როლი ითამაშა ახალი მშენებლობის პირობების შექმნაში. 1937 წელს ეშკოლმა დააფუძნა მეკოროტის წყლის კომპანია და იყო მისი დირექტორი 1951 წლამდე. პარალელურად, მას ეკავა პოზიციები ჰაგანაში, მაპაიში და იყო თელ-ავივის მუშათა საბჭოს თავმჯდომარე. 1948-1949 წლებში ეშკოლი იყო თავდაცვის სამინისტროს გენერალური დირექტორი და 1948-1963 წლებში ებრაული სააგენტოს დასახლების დეპარტამენტის თავმჯდომარე. აირჩიეს რა მეორე ქნესეთში 1951 წელს, მალევე დაინიშნა მთავრობის საკვანძო თანამდებობებზე.

ეშკოლი უძღვებოდა ისრაელის მთავრობას ექვსდღიანი ომის დროს და მის შემდეგ და იყო ისრაელის პირველი პრემიერ-მინისტრი, რომელიც გარდაიცვალა თანამდებობაზე ყოფნისას.

## რესურსები ინტერნეტში
* Yad Levi Eshkol - the official commemorative organization website
* Levi Eshkol's biography Knesset website 
* The Central Zionist Archives in Jerusalem site. Office of Levi Eshkol, Jerusalem (S43), Office of Levi Eshkol, Tel Aviv (S63).
* "Levi Eshkol, Forgotten Hero" – Essay from *Azure: Ideas for the Jewish Nation*
* Decisions of Levi Eshkol's cabinet after the Six Day War, Israel State Archives website.

## სქოლიო
კატეგორია:ისრაელის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ისრაელის II მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის III მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის IV მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის V მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის VI მოწვევის ქნესეთის წევრები
მაცი დამენია

**მაცი დამენია** (დ. 3 მარტი, 1965 — გ. 16 მარტი, 1993) —  ქართველი სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი. 

## ბიოგრაფია 
მაცი დამენია დაიბადა სოფელ ახალდაბაში, ოჩამჩირის რაიონში. დაამთავრა ახალდაბის საშუალო სკოლა. მოიხადა სამხედრო-სავალდებულო სამსახური. ომის დაწყებამდე მუშაობდა გულრიფშის ავტოპარკში მძღოლად. აფხაზეთში საომარი მოქმედებების დროს ირიცხებოდა საქართველოს ეროვნული გვარდიის სოხუმის მე-5 მოტომსროლელ ბატალიონში. დაიღუპა 1993 წლის 16 მარტს, მდინარე გუმისთასთან მიმდინარე საბრძოლო მოქმედებების დროს. საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი აფხაზეთის ომში. 

## ლიტერატურა
უკვდავება: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის შიდა ქართლსა და აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ბიოგრაფიები. ნაწილი 2, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თბ., 2004, გვ. 159.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მარტი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
ირაკლი დანელია

**ირაკლი დანელია** (დ. 12 სექტემბერი, 1971 — გ. 23 ოქტომბერი, 1992) —  ქართველი სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი. 

## ბიოგრაფია 
ირაკლი დანელია დაიბადა თბილისში. სწავლობდა თბილისის მსუბუქი მრეწველობის ტექნიკუმში, სწავლის პარალელურად აქტიურად ჩაება ეროვნულ-განმანთავისუფლებელ მოძრაობაში. მონაწილეობდა თითქმის ყველა აქციაში, რომელიც მიძღვნილი იყო საქართველოს დამოუკიდებლობისადმი. აფხაზეთში ომის დაწყებისთანავე ჩაება საბრძოლო მოქმედებებში. 1992 წლის 22 ოქტომბერს, სოფელ აჩადარაში საომარი მოქმედებების დროს დაიჭრა და გადმოიყვანეს თბილისში. გარდაიცვალა 23 ოქტომბერს. საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი აფხაზეთის ომში. აფხაზეთში დაღუპული მამუკა დანელიას ძმა. დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე, თბილისში.

## ლიტერატურა
უკვდავება: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის შიდა ქართლსა და აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ბიოგრაფიები. ნაწილი 2, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თბ., 2004, გვ. 160.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები 
* ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენი (გარდაცვალების შემდეგ).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1971
კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
მამუკა დანელია

**მამუკა დანელია** (დ. 15 ივნისი, 1965 — გ. 15 ივლისი, 1993) —  ქართველი სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი. 

## ბიოგრაფია 
მამუკა დანელია დაიბადა თბილისში. 1981 წლიდან სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. გაწვეული იყო სსრკ სამხედრო სავალდებულო სამსახურში. დემობილიზაციის შემდეგ, სწავლასთან ერთად მუშაობა დაიწყო საქართველოს ავღანეთის ვეტერანთა კავშირთან არსებულ საზოგადოება „დეტაში“ ინსპექტორად. აფხაზეთში ომის დაწყებისთანავე მამუკა დანელია ჩაირიცხა ავღანეთის სპეცდანიშნულების ასეულში, რომელიც 1992 წლის 28 აგვისტოს ჩაება საბრძოლო მოქმედებებში. 1993 წლის 15 ივლისს დაიღუპა მიშველის მთაზე მიმდინარე საბრძოლო მოქმედებების დროს. თბილისში გადმოასვენეს 1993 წლის 20 აგვისტოს. საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი აფხაზეთის ომში. აფხაზეთში დაღუპული ირაკლი დანელიას ძმა. 

## ლიტერატურა
შექმენი საკუთარი ისტორია: mematiane.ge

## სქოლიო
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივლისი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
რეზო დარსანია

**რეზო დარსანია** (დ. 4 ნოემბერი, 1955 — გ. 27 ივლისი, 1993) — სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი.

## ბიოგრაფია 
რეზო დარსანია დაიბადა სოფელი ლათაში, გულრიფშის რაიონში. დაამთავრა სოხუმის პროფესიულ-ტექნიკურ სასწავლებელი. აფხაზეთში მიმდინარე საომარი მოქმედებების დროს რეზო დარსანია 1992 წლის აგვისტოდან ირიცხებოდა საქართველოს რესპუბლიკის თავდაცვის სამინისტროს 23-ე ბრიგადაში. მონაწილეობდა არაერთ საბრძოლო ოპერაციაში. რეზო დარსანია დაიღუპა სოფელ შრომაში, საჰაერო დაბომბვის დროს, 1993 წლის 27 ივლისს. საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი აფხაზეთის ომში. 

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები 
* მედალი „მხედრული მამაცობისთვის“ (გარდაცვალების შემდეგ).

## ლიტერატურა
უკვდავება: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის შიდა ქართლსა და აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ბიოგრაფიები. ნაწილი 2, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თბ., 2004, გვ. 162.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივლისი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
მალხაზ დათაშვილი

**მალხაზ დათაშვილი** (დ. 28 მაისი, 1968 — გ. 4 დეკემბერი, 1993) —  სამხედრო პირი, საქართველოს გმირი.

## ბიოგრაფია 
მალხაზ დათაშვილი დაიბადა სოფელ თამარაშენში, ცხინვალის რაიონში. მუშაობდა თამარაშენის მებოცვრეობის მეურნეობაში. მოიხადა სავალდებულო სამხედრო სამსახური, საიდანაც სერჟანტის წოდებითა და სიგელებით დაბრუნდა. სწავლა განაგრძო მოსკოვის ფილიალის მილიციის უმაღლეს სკოლაში, რომელიც ლეიტენანტის წოდებით დაამთავრა. აქტიურად მონაწილეობდა სამაჩაბლოსა და აფხაზეთში ტერიტორიული მთლიანობის დაცვისთვის წარმოებულ ბრძოლებში. 1991 წლის 11 აპრილს მალხაზ დათაშვილი და რამდენიმე თამარაშენელი დააკავეს. დაიღუპა 1993 წლის 9 დეკემბერს.  საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის მებრძოლი სამაჩაბლოში.

## ლიტერატურა
უკვდავება: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის შიდა ქართლსა და აფხაზეთში დაღუპულ მეომართა ბიოგრაფიები. ნაწილი 2, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაცია, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო, თბ., 2004, გვ. 157-158. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1968
კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს გმირები
პიერ ტრიუდო

**ჟოზეფ ფილიპ პიერ ივ ელიოტ ტრიუდო** (; დ. 18 ოქტომბერი, 1919, მონრეალი, კვებეკი, კანადა — გ. 28 სექტემბერი, 2000, იქვე) — კანადელი პოლიტიკოსი, კანადის პრემიერ-მინისტრი (1968-1979) და (1980-1984). 1982 წელს კანადის საკანონმდებლო ხელისუფლების ცენტრი, ბრიტანეთის პარლამენტიდან ოტავის თემთა პალატაში გადაიტანა, რითაც კანადა სრულიად დამოუკიდებელი და დამოუკიდებელი გახადა ყოფილი მეტროპოლიისგან.

ტრუდო ქვეყნის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პოლიტიკოსია, მას „თანამედროვე კანადის მამას“ უწოდებენ. ითვლება XX საუკუნის ყველაზე პოპულარულ ადამიანად კანადაში.

## ბიოგრაფია
1949-1951 წლებში იყო სამართლის პროფესორი მონრეალის უნივერსიტეტში. 1952 წელს მონაწილეობდა მოსკოვში გამართულ საერთაშორისო ეკონომიკური თათბირის მუშაობაში. 1965 წელს არჩეულ იქნა კანადის პარლამენტში და პრემიერ-მინისტრის საპარლამენტო თანაშემწედ იქნა დანიშნული. 1967-1968 წლებში იუსტიციის მინისტრია. 1968 წლის აპრილში არჩეულ იქნა მმართველი ლიბერალური პარტიის ლიდერად და კანადის მთავრობაში პრემიერ-მინისტრის პოსტი დაიკავა. ტრიუდოს სახელს უკავშირდება კანადის საგარეო პოლიტიკის ახალი კურსი, რომელიც ქვეყნის ეროვნული ინტერესებისა და მეტი დამოუკიდებლობის უზრუნველყოფისაკენ იყო მიმართული. 1971 წელს ოფიციალური ვიზიტით სსრკ-ში იმყოფებოდა, რომლის მსვლელობის დროსაც ხელი მოაწერა ოქმს საბჭოთა კავშირსა და კანადას შორის პოლიტიკური კონსულტაციების შესახებ.

## რესურსები ინტერნეტში
*ტრიუდო პიერ ელიოტ, ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი, თბ., 1999
* canadahistory.com biography
* Biography in The Canadian Encyclopedia
* CBC Digital Archives—Pierre Elliott Trudeau: Philosopher and Prime Minister

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1919
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2000
კატეგორია:კანადის პრემიერ-მინისტრები
თინა ანსელმი

**თინა ანსელმი** (Tina Anselmi}}), დ. 25 მარტი, 1927, კასტელფრანკო ვენეტო — გ. 1 ​​ნოემბერი, 2016, კასტელფრანკო ვენეტო) — იტალიელი სახელმწიფო მოღვაწე, იტალიის რესპუბლიკის ისტორიაში პირველი ქალი მინისტრი. შრომისა და სოციალური დაცვის მინისტრი. იტალიის ჯანდაცვის მინისტრი. იტალიის პრეზიდენტობის კანდიდატი.

## ბიოგრაფია
თინა ანსელმი კათოლიკურ ოჯახში დაიბადა. მამამისი ფარმაცევტის თანაშემწედ მუშაობდა, იზიარებდა სოციალისტურ იდეებს და ამის გამო იდევნებოდა ფაშისტების მიერ, დედამისი და ბებია კი მართავდნენ ოსტერიას (პატარა სასადილო იტალიაში). გიმნაზია მშობლიურ ქალაქში დაამთავრა, შემდეგ კი სწავლობდა ჰუმანიტარული ლიცეუმში (Istituto magistrale) ბასანო-დელ-გრაპაში. 1944 წლის 26 სექტემბერს, ის და სხვა სტუდენტების ჯგუფი ნაცისტებმა აიძულეს მონაწილეობა მიეღოთ 31 პატიმრის სიკვდილით დასჯაში, რის შემდეგაც მან გადაწყვიტა შეერთებოდა წინააღმდეგობის მოძრაობას. თინა, ფსევდონიმით „გაბრიელა“, გახდა ჩეზარე ბატისტის პარტიზანული ბრიგადის მეკავშირე, შემდეგკი კი გადაიყვანეს თავისუფლების მოხალისეთა კორპუსის ვენეციის რეგიონის რეგიონალურ შტაბში.

1944 წლის დეკემბერში იგი შეუერთდა ქრისტიან-დემოკრატიულ პარტიას. ომის შემდეგ მან დაამთავრა მილანის წმინდა გულის უნივერსიტეტი, სადაც სწავლობდა ფილოლოგიას და მუშაობდა დაწყებითი სკოლის მასწავლებლად. 1945-1948 წლებში მუშაობდა ტექსტილის მუშაკთა პროფკავშირის ხელმძღვანელობაში , ხოლო 1948-1955 წლებში — სკოლის მასწავლებელთა კავშირში. თავდაპირველად იყო პროფკავშირის CGIL აქტივისტი, ხოლო 1950 წელს იტალიის მშრომელთა პროფკავშირების კონფედერაციის შექმნის შემდეგ, მას შეუერთდა.

თინა ანსელი იყო ქრისტიან-დემოკრატების ახალგაზრდული მოძრაობის აქტივისტი, ქალთა ევროკავშირის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო 1959 წლიდან იყო ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის ეროვნული საბჭოს წევრი. იგი 1968-1992 წლებში იტალიის დეპუტატთა პალატის ქრისტიან-დემოკრატიული პარტიის ფრაქციის წევრი იყო ექვსი ვადით, მე-5-დან მე-10-მდე. 1974 წლის მარტიდან ნოემბრამდე იგი იყო მეხუთე მოწვევის, მარიანო მურონოს, მთავრობაში უმცროსი სახელმწიფო მდივანი იტალიის შრომისა და სოციალური უზრუნველყოფის სამინისტროში. თინა ანსელი 1976-1978 წლებში ანდრეოტის მესამე მთავრობაში შრომისა და სოციალური უზრუნველყოფის მინისტრი იყო, ხოლო შემდეგ, 1978-1979 წლებში, ჯანდაცვის მინისტრის პოსტი ეკავა ანდრეოტის მეოთხე მთავრობაში და ასევე 1979 წლის 4 აგვისტომდე მის მეხუთე მთავრობაში.

თინა ანსელმა აქტიური მონაწილეობა მიიღო იტალიის ჯანდაცვის ეროვნული სამსახურის შექმნაში. 1981 წელს იგი ხელმძღვანელობდა დეპუტატთა პალატის კომისიას მასონური ლოჟის P-2 საქმიანობის გამოსაკვლევად, რომელმაც მუშაობა ოთხი წლის შემდეგ დაასრულა. 1992 წელს, სატირული ყოველკვირეულის Cuore-ს ინიციატივით და „ქსელის“ (La rete) პარტიის მხარდაჭერით, იგი დასახელდა პრეზიდენტობის კანდიდატად. 2016 წლის 2 ივნისს, რესპუბლიკის დღესასწაულზე, გამოვიდა საფოსტო მარკა ანსელმის გამოსახულებით. ისტორიაში პირველად მოხდა, რომ ასეთი პატივი ცოცხალ სახელმწიფო მოღვაწეს მიენიჭა.

## ჯილდოები
ღირსების ორდენის დიდი ჯვარი „იტალიის რესპუბლიკისთვის შეტანილი წვლილისთვის“ (1998 წლის 18 ივნისი)

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ქალები
კატეგორია:იტალიელები პოლიტიკური ორიენტაციის მიხედვით
კატეგორია:ქალები ევროპაში
Little Simz

მინი|სიმზი 2024
**სიმბიატუ აბისოლა აბიოლა აჯიკავო** (დ. 23 სექტემბერი, 1994, იზლინგტონი, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ბრიტანელი რეპერი, მომღერალი, სიმღერების ავტორი და მსახიობი. მისი მუსიკა გამოირჩევა ლირიკული სიღრმით, მუსიკალური ექსპერიმენტებით და სოციალურ თემებზე საუბრით. 2022 წელს მან მერკურის პრემია მოიპოვა ალბომისთვის *Sometimes I Might Be Introvert*.

## ადრეული ცხოვრება და განათლება
ლიტლ სიმზი დაიბადა ლონდონში, ნიგერიელი მშობლების ოჯახში. მუსიკით ადრეულ ასაკში დაინტერესდა, 14 წლის ასაკში კი სოლო კარიერა წამოიწყო. იგი სწავლობდა ვესტმინსტერის კინგსვეის კოლეჯში, სადაც მუსიკალური პროდუქციის კურსებს ასწავლიდნენ.

## კარიერა
სიმზის დებიუტი შედგა 2010-იან წლებში მიქსტეიპებით (*Stratosphere*, *Blank Canvas*). 2015 წელს გამოუშვა დებიუტური ალბომი 
*A Curious Tale of Trials + Persons*, რომელმაც კრიტიკოსების აღიარება მოუტანა. 2019 წლის ალბომი *GREY Area* დასახელდა წლის ერთ-ერთ საუკეთესო ჩანაწერად The Guardian-ისა და NME-ის მიერ.

2021 წელს გამოშვებულმა ალბომმა *Sometimes I Might Be Introvert*  მას უმაღლესი აღიარება მოუტანა. ალბომი შეიცავს ორკესტრულ არანჟირებებს და ეხება პირად ბრძოლებს, ოჯახურ ისტორიას და რასობრივ იდენტობას.
სიმზი მონაწილეობდა Netflix-ის სერიალში Top Boy (როლი: შელა).

## დისკოგრაფია 
* A Curious Tale of Trials + Persons (2015)

* Stillness in Wonderland (2016)

* GREY Area (2019)

* Sometimes I Might Be Introvert (2021)

* NO THANK YOU (2022)

## რესურსები ინტერნეტში
* spotify-ს გვერდი
* 
* 
* 

კატეგორია:დაბადებული 1994
კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი
კატეგორია:ინგლისელი მომღერლები
კატეგორია:ინგლისელი რეპერები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
G7-ის მე-9 სამიტი

**G7-ის მე-9 სამიტი**, *დიდი შვიდიანის მეცხრე სამიტი* (; 28-29 მაისი, 1983) — შვიდი უდიდესი ინდუსტრიული სახელმწიფოს არაოფიციალური შეხვედრა აშშ-ში, ვირჯინიის ქალაქ უილიამსბურგში. სამიტის შეხვედრის ადგილი იყო უილიამსბურგის სამთავრობო სასახლე.

დიდი შვიდიანის (G7) სამიტი იყო არაოფიციალური ფორუმი, რომელიც აერთიანებდა უდიდესი ინდუსტრიული ქვეყნების ხელმძღვანელებს: საფრანგეთი, დასავლეთ გერმანია, იტალია, იაპონია, დიდი ბრიტანეთი, შეერთებული შტატები, კანადა, და ევროკომისიის პრეზიდენტი (ოფიციალურად შეუერთდა 1981 წელს). ეს და მომდევნო სამიტები, არ იყო თავდაპირველად ჩაფიქრებული, როგორც მისი უფრო ფართო საერთაშორისო ინსტიტუტებთან დაკავშირების მცდელობა. აღნიშნული სამიტები მოიტანა აუცილებლობამ, რომელთა ინიციატორები იყვნენ საფრანგეთის პრეზიდენტი — ვალერი ჟისკარ-დ’ესტენი და დასავლეთ გერმანიის კანცლერი — ჰელმუტ შმიდტი. სწორედ მათი ინიციატივით შედგა დიდი ექვსიანის (G6) პირველი არაოფიციალური შეხვედრა 1975 წელს.

## ლიდერები სამიტზე
, გასტონ თორნი, ჰელმუტ კოლი, ფრანსუა მიტერანი, რონალდ რეიგანი, ნაკასონე იასუჰირო, მარგარეტ ტეტჩერი და ამინტორე ფანფანი]]
G7 იყო არაოფიციალური ყოველწლიური ფორუმი, კანადის, საფრანგეთის, დასავლეთ გერმანიის, იტალიის, იაპონიის, გაერთიანებული სამეფოსა და შეერთებული შტატების ლიდერებისთვის.

## განხილული საკითხები
სამიტი ჩაფიქრებული იყო, როგორც მის წევრებს შორის არსებული უთანხმოების მოგვარების საშუალება. წმინდა პრაქტიკული თვალსაზრისით, სამიტის წევრებს მიეცათ საშუალება გაეწიათ ერთმანეთისთვის დახმარება რთული ეკონომიკური პრობლემების მოსაგვარებლად. 

## გალერეა

File:Pierre Trudeau (1975).jpg|'***პიერ ტრიუდო, პრემიერ-მინისტრი
File:President François Mitterrand in 1983.jpg|****ფრანსუა მიტერანი, პრეზიდენტი
File:Helmut Kohl (1996) cropped.jpg|****ჰელმუტ კოლი, კანცლერი
File:Amintore Fanfani 1983-04-14.jpg|****ამინტორე ფანფანი, პრემიერ-მინისტრი
File:Yasuhiro Nakasone 19821127.jpg|****ნაკასონე იასუჰირო, პრემიერ-მინისტრი
File:Margaret Thatcher (1983).jpg|****მარგარეტ ტეტჩერი, პრემიერ-მინისტრი  
File:Official Portrait of President Reagan 1981-cropped.jpg|****რონალდ რეიგანი, პრეზიდენტი 

File:Gaston Thorn (1984).jpg|***'გასტონ თორნი, ევროკომისიის პრეზიდენტი 

## რესურსები ინტერნეტში
* Bayne, Nicholas and Robert D. Putnam. (2000). *Hanging in There: The G7 and G8 Summit in Maturity and Renewal.* Aldershot, Hampshire, England: Ashgate Publishing. ; OCLC 43186692
* Reinalda, Bob and Bertjan Verbeek. (1998). *Autonomous Policy Making by International Organizations.* London: Routledge.  ; ; 
* No official website is created for any G7 summit prior to 1995-- *see* the 21st G7 summit.
* University of Toronto: G8 Research Group, G8 Information Centre
** G7 1983, delegations & documents

## სქოლიო
009
კანადის პრემიერ-მინისტრი

**კანადის პრემიერ-მინისტრი** () — კანადის მთავრობის მეთაური, როგორც წესი, არის პოლიტიკური პარტიის ხელმძღვანელი, რომელსაც აქვს ყველაზე მეტი ადგილი კანადის თემთა პალატაში. 

## იხილეთ აგრეთვე
* კანადის პრემიერ-მინისტრების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი


კატეგორია:კანადის პოლიტიკა
კეტრინ არდენი

**კეტრინ არდენი**  (დ. 1987) არის ამერიკელი რომანისტი. ცნობილია ძირითადად ფანტასტიკური რომანების წერით მისი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებია „ზამთრის ღამის ტრილოგია“ რომელიც ვითარდება შუა საუკუნეების რუსეთში და მოიპოვა ნომინაციები Hugo-სა და Locus Awards-ზე, ის ასევე არის საშუალო კლასის ბავშვებისთვის საშინელებათა რომანების Small Spaces სერიის ავტორი. ამ უკანასკნელ სერიებში პირველმა, 2020 წელს მან პირველმა მოიპოვა ვერმონტის ოქროს გუმბათის წიგნის ჯილდო. 

## ბიოგრაფია
არდენი დაიბადა ოსტინში, ტეხასის შტატში და ამჟამად ცხოვრობს ვერმონტში. მან ერთი წელი გაატარა მოსკოვში სკოლის დამთავრების შემდეგ, ვერმონტში დაბრუნებამდე. იგი სწავლობდა მიდლბერის კოლეჯში, დაამთავრა რუსული და ფრანგული ენების ხარისხი 2011 წელს.

სწავლის დამთავრების შემდეგ გაურკვეველია, რისი გაკეთება სურდა მას, არდენმა სამუშაო დაიკავა ჰავაის ფერმაში. სამსახურით მოწყენილი, თავისუფალ დროს წერას აგრძელებდა და დარჩენილი წერის პროცესი ერთგვარად ჩერდებოდა და იწყებოდა.

არდენის ნაწერებზე გავლენას ახდენს J.R.R.Tolkien, Mary Renault, Naomi Novik, Patrick O'Brian, Dorothy Dunnett, Diana Gabaldon და Robin McKinley.

## ჯილდოები და ნომინაციები
● 2018 წელი: ჯონ უ. კემპბელის ჯილდოს ფინალისტი საუკეთესო ახალი მწერალისთვის

● 2018 წელი: Locus Award-ის ფინალისტი საუკეთესო პირველი რომანისთვის, დათვი და ბულბული''

● 2018 წელი: ვერმონტის წიგნის ჯილდოს ფინალისტი მხატვრული ლიტერატურისთვის, დათვი და ბულბული

● 2019 წელი: ჯონ უ. კემპბელის ჯილდოს ფინალისტი საუკეთესო ახალი მწერალისთვის

● 2020 წელი: ვერმონტის ოქროს გუმბათის წიგნის ჯილდოს მფლობელი, მცირე სივრცეები

## სქოლიო
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჯორდან კლარკი

**ჯორდან კლარკი** (; დ. 29 დეკემბერი, 1991) — კანადელები მსახიობი და მოცეკვავე. მან პირველი ადგილი დაიკავა საცეკვაო კონკურსის სერიის მეოთხე სეზონში „So You Think You Can Dance Canada“. მან ითამაშა ჟიზელი საოჯახო არხის თინეიჯერული დრამის სერიალში „The Next Step“.

## პირადი ცხოვრება 
კლარკი დაიბადა 1991 წლის 29 დეკემბერს, ოკოტოკსში, ალბერტას მშობლებმა გლენ კლარკმა და კონი ტაინშებმა. ის გაიზარდა ტოტენჰემში, ონტარიოში უმცროს ძმასთან და დასთან და ნაშვილებ უფროს დასთან ერთად.

მას შემდეგ, რაც ტანმოვარჯიშეს ზურგზე ტანზე შთაბეჭდილება მოახდინა, კლარკმა გადაწყვიტა, რომ ცეკვის ნაცვლად ტანმოვარჯიშე გამხდარიყო. როდესაც მან ვერ იპოვა ტანვარჯიშის კლუბი თავის ქალაქში, დედამ ის ჩაირიცხა საცეკვაო სკოლაში, სადაც შეეძლო აკროს სწავლა. როგორც პატარა ბავშვი, მან გაიარა აუდიცია კანადის ეროვნულ ბალეტში და მიიღეს მათ საზაფხულო პროგრამაში. კლარკი არც თუ ისე კარგი მოცეკვავე იყო, როცა ვარჯიში დაიწყო, მაგრამ აღმოაჩინა, რომ ბუნებრივად ძალიან მოქნილი იყო. მის საცეკვაო სტუდიაში ის დარჩა შეჯიბრებიდან, თუმცა შეასრულა თავის პირველ კონკურსზე რვაზე, რომელშიც მან შეასრულა აკრო სოლო გველის კოსტუმში, გველის უნიტარდი და თავსაბურავი ეცვა. ისინი დაქორწინდნენ 2023 წლის 16 სექტემბერს.

## კარიერა 
თვრამეტი წლის ასაკში კლარკმა გაიარა აუდიცია 4 სეზონზე „So You Think You Can Dance Canada“. იგი დაასახელა მე-4 სეზონის გამარჯვებულად რიანას მიერ ჯაზ დუეტში „Skin“, რომელშიც მისი პარტნიორი, კრისტიან მილეტი გამოეთიშა. სანამ „So You Think You Can Dance Canada“ გაიმარჯვებდა, კლარკი სტუდენტობისას გამოჩნდა 2010 წელს ფილმში „Harriet the Spy: Blog Wars“. და როგორც ბანაკი და მოცეკვავე Disney Channel-ის 2010 წლის სატელევიზიო ფილმში „Camp Rock 2: The Final Jam“. მან ითამაშა მეგობარი და მოცეკვავე დაბადების დღეზე Disney Channel-ის 2012 წლის სატელევიზიო ფილმში „Frenemies“.

2012 წლის ზაფხულში, ოცი წლის ასაკში, კლარკმა გაიარა როლი კანადურ მოზარდთა დრამატულ სერიალში, „The Next Step“. იგი გამოიძახეს ათკაციან ჯგუფში ქორეოგრაფიის გასაკეთებლად და მისი ჯგუფიდან აირჩიეს, რომ უპასუხა კითხვებს საკუთარ თავზე. მან მიიღო ბოლო გამოძახება თანაგუნდელ ალექსანდრა ბიტონთან ერთად. ის ვიქტორია ბალდესარას გადაღებების დროს შეხვდა და მას შემდეგ იცნო, როცა ვიქტორია უმცროს დას დაუპირისპირდა, რადგან ვიქტორია მხოლოდ ცამეტი წლის იყო. კლარკი იყო „The Next Step“-ის მთავარი როლის შემსრულებელი პირველიდან მესამე სეზონამდე, სტუმრად მეოთხე, მეექვსე და რვა სეზონებში და სერიალის საშობაო სპეციალურში. კლარკს ასევე ჰქონდა განმეორებადი როლი „The Next Step“ სპინოფის სერიაში, „Lost & Found Music Studios“.

2015 წელს კლარკმა შოცის ითამაშა ფილმში „Dancin': It's On!“ 2016 წელს მან სტუმრად ითამაშა კანადურ ტელესერიალში „Private Eyes“, როგორც მოცეკვავე. 2020 წელს მან ითამაშა, როგორც სახლის მასწავლებელი/ტანვარჯიშის მწვრთნელი მის ალისტერი „My Perfect Landing“,

## რესურსები ინტერნეტში 
*
*
*

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 29 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:კანადელი ქალი ტელემსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის კანადელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ელეონორ ჰელოუელ ებოტი

**ელეონორ ებოტი** ( დ. 22 სექტემბერს, 1872 — გ. 4 იანვარს, 1958) — ამერიკელი მწერალი. ელეონორა იყო ჟურნალ „The Ladies' Home Journal“-ის სტატიების ავტორი.

## ადრეული ცხოვრება
ელეონორ ჰელოუელ ებოტი დაიბადა 1872 წლის 22 სექტემბერს კემბრიჯში, მასაჩუსეტსის შტატში. ებოტი იყო სასულიერო პირის ედვარდ ებოტისა და კლარას (დევისი) ქალიშვილი, რომელიც აწარმოებდა ჟურნალს „Literary World“ და იყო ცნობილი საბავშვო მოთხრობის „ჯეიკობ ებოტის შვილიშვილები“ ავტორი. ელეონორ ჰელოუელ ებოტი მამისა და ბაბუის წყალობით ლიტერატურული და რელიგიური ვარსკვლავების გარემოცვაში გაიზარდა. ამან განაპირობა ის, რომ მან გაიცნო მრავალი ცნობილი ლიტერატურული ადამიანი, როგორიცაა ლონგფელოუ და ლოუელი. ამან განაპირობა, რომ მისი ბავშვობის სახლი გამხდარიყო ერთ-ერთი დიდი რელიგიური და მეცნიერული მოაზროვნეების ადგილი.

კემბრიჯის კერძო სკოლებში სწავლის შემდეგ, მან დაიწყო სიარული კურსებზე რედკლიფის კოლეჯში  სწავლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ლოუელის სახელმწიფო სკოლაში მდივნად და მასწავლებლად. აქ მან დაიწყო ლექსებისა და მოთხრობების წერა, მაგრამ თავიდან მცირე წარმატებას მიაღწია. მხოლოდ მაშინ, როდესაც ჟურნალ „Harper's Magazine“-მა დაბეჭდა მისი ორი ლექსი, პირველი წარმატება მაშინ ეწვია. ამან განაპირობა ის, რომ მან მოიგო სამი პრიზი მოკლე მოთხრობისთვის, რომელიც გადასცეს  „Collier's“-მა და „The Delineator“-მა. დოქტორი კობერნი იყო ლოუელის უმაღლესი სკოლის სამედიცინო მრჩეველი და ეხმარებოდა თავის მეუღლეს წერაში.  გადასახლებიდან მალევე, რამდენიმე ცნობილმა ჟურნალმა მიიღო მისი ნამუშევარი გამოსაცემად. მისი ორი ლექსი დაიბეჭდა „Harper's Monthly“-იმ 1909 წელს. მან გამოაქვეყნა სამოცდათხუთმეტი მოთხრობა და თოთხმეტი რომანტიკული რომანი. „Being Little in Cambridge When Everyone Else Was Big“ არის ებოტის მიერ კემბრიჯში ბავშვობის შესახებ დაწერილი ავტობიოგრაფია.

ებოტი მოგვითხრობს, თუ როგორი იყო ბავშვობაში. ის იყო ნერვიული და ცელქი ბავშვი. მისი მხატვრული ლიტერატურის საშუალებით ეს მშვენივრად არის ნაჩვენები მის ნამუშევრებში. მისი ნაწარმოები არის რომანტიული და მიუხედავად იმისა, რომ მისი ზოგიერთი პერსონაჟი მძიმე და მტკივნეულ პერიოდს განიცდის, მის თითოეულ რომანს და მოთხრობას აქვს ბედნიერი შინაარსი. მთავარი გმირები, რომლებსაც ის იყენებს, არიან ახალგაზრდა გოგონები, რომლებიც ავლენენ თავხედურ ქცევებს, არიან ჯიუტები და საშინლად მოლაპარაკეები, ხოლო მათი მამრობითი კოლეგები პირიქით — მშვიდი, ძლიერები და მკაცრი ხასიათის მქონეები.

ებოტი არ დაუშვებდა მისი ნაწარმოების გამოქვეყნებას, თუ მას არ მოეწონებოდა. წერის დროს მისი მთავარი საზრუნავი იყო საკუთარი გრძნობების გამოხატვა იმ ამბის შესახებ, რომელზეც მუშაობდა.. ამ უნიკალური სტილის გამო, ბევრი კრიტიკოსი კომენტარს აკეთებდა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ მისი ნამუშევარი მომხიბვლელია, მათში ზოგჯერ იძულება იგრძნობა. 

ებოტს შვილები არ ჰყავდა. იგი გარდაიცვალა 1958 წელს პორტსმუთში, ნიუ ჰემფშირი. ელეონორ ჰელოუელ აბბოტის ნაშრომები ინახება ნიუ ჰემფშირის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკის Milne Special Collections-ში. კრებული ძირითადად შედგება ებოტის მოთხრობების საბეჭდი ტექსტებისგან.

## სქოლიო
კატეგორია:ქალები
კატეგორია:ინგლისელი ქალები
კატეგორია:ქალი მწერლები ეროვნების მიხედვით
ლერიდის მუნიციპალიტეტები

300px|მინი|ლერიდის მდებარეობა ესპანეთის რუკაზე
ლერიდის პროვინცია (, ) შედის კატალონიის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 231 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის () თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.

ლერიდის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან 14 კომარკაში:  სეგრია (38 მუნიციპალიტეტი), ნოგერა (30), გარიგესი (24), სეგარა (21), ურჟელი (20), ალტ-ურჟელი (19), პლა-დ’ურჟელი (16), სოლსონესი (15), პალიარს-სობირა (15), პალიარს-ჟუსა (14), ვალ-დ’არანი (9), ბაშა-სერდანია (6), ალტა-რიბაგორსა (3), ბერგედა (1).

ლერიდის პროვინციის ფართობია 12 172 კმ² და 2020 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 438 517 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია ლერიდა, რომელიც მოსახლეობის მიხედვით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია. ფართობით ყველაზე დიდია ტრემპი (302,8 კმ²), ხოლო პატარაა — სან-ლიორენს-დე-მორუნისი (4,3 კმ²).

## მუნიციპალიტეტების სია
## რუკა
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
*
ამინ მაალუფი

**ამინ მაალუფი** (; დ. 25 თებერვალი, 1949) — ლიბანელ-ფრანგი მწერალი, 1976 წლიდან ცხოვრობს და მოღვაწეობს საფრანგეთში, წერს ფრანგულ ენაზე. მისი ნაწარმოებები, რომლებიც როგორც მხატვრულ, ასევე არამხატვრულ ლიტერატურასაც მოიცავს, მსოფლიოს 40-ზე მეტ ენაზეა თარგმნილი. 

მაალუფის არამხატვრული ტექსტებიდან ყველაზე მეტად ცნობილია მისი პირველი წიგნი „ჯვაროსნები არაბების პერსპექტივიდან“. და 2023 წლიდან მოყოლებული მისი უვადო მდივანია. 

## ბიოგრაფია
### ადრეული ცხოვრება
დაიბადა ლიბანის დედაქალაქ ბეირუთში, სადაც ბადაროს კოსმოპოლიტურ უბანში გაიზარდა. ოჯახში ოთხიდან მეორე შვილი იყო. მამამისი ლიბანის ბერძნული კათოლიკური ეკლესიის წევრი იყო. დედა, თურქული წარმოშობის ოდეტ ჰოსენი, ეგვიპტეში დაიბადა და მრავალი წლის მანძილზე, სანამ მშობლიურ ლიბანში დაბრუნდება, იქ ცხოვრობდა; სიცოცხლის ბოლო წლები ოდეტმა საფრანგეთში გაატარა, სადაც 2021 წელს 100 წლის ასაკში გარდაიცვალა. 

მაალუფის დედა მარონიტი კათოლიკე იყო. სწორედ მისი ინიციატიცა იყო, რომ მომავალი ავტორი ფრანგულ იეზუიტურ კოლეჯში გაეგზავნათ სასწავლებლად. მაალუფმა უმაღლესი განათლება ბეირუთის წმინდა იოსების ფრანკოფონულ უნივერსიტეტში სოციოლოგიისა და ეკონომიკის განხრით მიიღო. 

### კარიერა
სწავლის დასრულების შემდეგ მაალუფი ჟურნალისტი გახდა და ბეირუთის ყველაზე გავლენიანი ყოველდღიური გამოცემისთვის, გაზეთი *Ah-Nahar*-ისთვის საერთაშორისო პოლიტიკის საკითხებზე სტატიებს წერდა. იგი გაზეთის ხელმძღვანელის პოსტს იკავებდა, სანამ 1975 წელს  ქვეყანაში სამოქალაქო ომმა არ იფეთქა, რის შემდეგაც იგი პარიზში გადავიდა და ქალაქი მის მუდმივ საცხოვრებლად იქცა. მაალუფის პირველი წიგნი „ჯვაროსნები არაბების პერსპექტივიდან“ (1983), ჯვაროსნების პერიოდს თანამედროვე არაბული წყაროების მიხედვით იკვლებს.

რომანების და არამხატვრული ტექსტების გარდა მაალუფს ეკუთვნის ტექსტები მუსიკალური კომპოზიციებისთვის. 

2011 წელს მაალუფი ფრანგული აკადემიის წევრი გახდა და მისი 29-ე ადგილი დაიკავა. მისი წიგნი „სავარძელი სენაზე“ იმ ადამიანების ბიოგრაფიებს მოიცავს, რომლებიც აკადემიაში სხვადასხვა დროს 29-ე ადგილს იკავებდნენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Amin Maalouf blog
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალრები
კატეგორია:გონკურის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საფრანგეთის ღირსების ორდენის კომანდორები
კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერები
კატეგორია:ფრანგულენოვანი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ბეირუთში დაბადებულები
ადელინა (კარდიგანისა და ლანკასტრის გრაფინია)

**ადელინა ლუიზა მარია, კარდიგანისა და ლანკასტრის გრაფინია** (დ. 24 დეკემბერი, 1824 — გ. 25 მაისი, 1915) — ინგლისელი პერის, ჯეიმს ბრუდენელის, კარდიგანის მეშვიდე ერლის მეორე ცოლი, მოგვიანებით კი პორტუგალიელი დიდგვაროვნის, დონ ანტონიო მანუელ დე სალდანა დე ლანკასტრეს მეუღლე.

იყო სკანდალური მემუარების, *„ჩემი მოგონებების“* ავტორი, რომელიც 1909 წელს, ადელინა ლუიზა მარია დე ჰორსე კარდიგანელ ლანკასტრელის სახელით გამოქვეყნდა - თუმცა მაშინდელი ბრიტანეთის პერთა კანონები მას არ აძლევდა უფლებას, მისი ყოფილი და ახლანდელი ტიტულები ერთ სახელში გამოესახა. წიგნი დეტალურად აღწერს სხვადასვა მოვლენებსა და ადამიანებს, მათთან დაკავშირებულ ჭორებს, და ვიქტორიანული ინგლისის დაარსების კულუარულ, „ფარდებს-მიღმა“ ამბებს. კარდიგანის ერლთან 1858 წელს ქორწინების შემდეგ, დედოფალმა ვიქტორიამ ადელინა სამეფო კარზე აღარ მიიღო, რადგან მას მისი უცხოთა მითქმა-მოთქმის საგნად ქცეული ცხოვრების წესი მეტად არ მოსწონდა. 

## ბავშვობა 
ადელინა ბერკლის ბაღთან ახლოს, ლონდონში დაიბადა და სპენსერ ჰორსი კილდერბისა და მისი მეუღლის, ლედი ლუიზა მარია ჯუდიტის (ჯონ რუსის, სტრედბროკის პირველი ერლის ქალიშვილი) პირველი შვილი და ერთადერთი ქალიშვილი გახლდათ.  1832 წლიდან მამამისმა გვარი „დე ჰორსი“, დედის ქალიშვილობის სახელის მიხედვით მიიღო. მისი უმცროსი ძმები ალჯერნონ ფრედერიკ რუს დე ჰორსი და უილიამ ჰენრი ბომონტ დე ჰორსი იყვნენ. იგი საზოგადოებაში 1842 წელს გამოჩნდა და 1848 წელს კარლოსზე, გრაფ მონტემოლინზე, კარლისტ ესპანეთის ტახტის პრეტენდენტზე დაინიშნა. ერთად ხშირად ერთობოდა ჯირითით. ამან მათ ირგვლივ ჭორების დიდი ტალღა გამოიწვია. ერლი ბალაკლავას ბრძოლაში, 1854 წელს, მსუბუქ ბრიგადას ხელმძღვანელობდა, და ადელინას მამის მეგობარიც იყო.  ის ამ დროს ჯერ კიდევ დაქორწინებული იყო ყოფილ ქალბატონ ელიზაბეტ ტოლემაჩე ჯონსტონზე, რომელიც მას 1826 წელს, მას შემდეგ შეერთო, რაც ქალი არმიის ოფიცერს, ვიცე-პოლკოვნიკ კრისტიან ჯონსტოუნს მიეტოვებინა. თუმცა კარდიგანი 1837 წლიდან მეუღლეს აღარ ხვდებოდა და მისგან დამოუკიდებლად ცხოვრობდა. ჭორებით გაღიზიანებულმა მამამ ადელინა მკაცრად გააკრიტიკა და ეს უკანასკნელიც 1857 წელს სახლიდან გაიქცა. ცოტა ხნით სასტუმროში ცხოვრების შემდეგ, ის ნორფოლკის ქუჩაზე, პარკ-ლეინზე, გარემონტებულ ბინაში დასახლდა და კარდიგანის ერლის საყვარელი გახდა.  თუმცა ის თავისი დროის წარმატებული მუსიკოსი, მოჯირითე და ერთ-ერთი ყველაზე აღიარებული კურტიზანი იყო. ქმრის 1868 წელს გარდაცვალების შემდეგ, ის, კაცის ანდერძის მიხედვით, ცხოვრების ბოლომდე უზრუნველყოფილი იქნა.  
## მეორე ქორწინება 
დაქვრივების შემდეგ, კარდიგანის გრაფინიამ მრავალი ხელის თხოვნის შეთავაზება მიიღო,

1968 წელს ეკრანებზე გამოჩნდა ფილმი *„მსუბუქი ბრიგადის შეტევა“*, სადაც ერთ–ერთი პერსონაჟი ადელინას უხეშ პროტოტიპად ჩაითვალა.  

მისი მემუარის, *„ჩემი მოგონებები“*, ნამდვილი ავტორი მწერალი მაუდ ფოულკესი იყო. 
## ლიტერატურა
*
* 
## რესურსები ინტერნეტში
*
*
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1824
კატეგორია:გარდაცვლილი 1915
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი ქალი მწერლები
კატეგორია:ლონდონელი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მაისი
კატეგორია:XIX საუკუნის ინგლისელი ქალები
კამილა ვეჯვუდი

**კამილა ჰილდეგარდ ვეჯვუდი** ( ; დ. 25 მარტი, 1901, ნიუკასლ-აპონ-ტაინი — გ. 17 მაისი, 1955, სიდნეი ) — ბრიტანელი და ავსტრალიელი ანთროპოლოგი. ცნობილია წყნარ ოკეანეში ჩატარებული კვლევებით. პოლიტიკოს ჯოსია ვეჯვუდ IV - ის ქალიშვილი, ვეჯვუდის ცნობილი კერამიკული საწარმოს დამაარსებლის ჯოსია ვეჯვუდის შვილიშვილი.  

## ბიოგრაფია 
კამილა ვეჯვუდი დაიბადა 1901 წლის 25 მარტს ნიუკასლში, ინგლისში. სწავლობდა ლონდონში,  ბედფორდის კოლეჯში   ბრონისლავ მალინოვსკისთან შემდეგ კი დაამთავრა ნიუნემის კემბრიჯის უნივერსიტეტთან არსებული ნიუნემის  კოლეჯი, სადაც მისი ხელმძღვანელი იყო ა. ჰედონი. კურსის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა ბედფორდს, სადაც შეუდგა პედაგოგიურ საქმიანობას.    

1927 წლიდან ასწავლიდა სიდნეის უნივერსიტეტში (დროგამოშვებით 1930-1932 წლებში, როდესაც კეიპტაუნის უნივერსიტეტში ლექციების კურსის დასრულების შემდეგ დაბრუნდა ინგლისში და ორი წლის განმავლობაში იყო მალინოვსკის პირადი ასისტენტი, ასევე ასწავლიდა ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში ). გამოსაცემად მოამზადა ბერნარ დიკონის  საველე დღიურები, რომელიც სწავლობდა მალეკულას კუნძულის მოსახლეობას (1934). 1932–1934 წლებში მან ჩაატარა ანთროპოლოგიური საველე სამუშაოები კუნძულ მანამზე, შემდეგ კუნძულ ნაურუზე და 1938 წლამდე განაგრძობდა კუნძულის მცხოვრებთა ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტის აღწერილობების გამოქვეყნებას სამეცნიერო პერიოდულ გამოცემებში.

1935 წლის ივნისში იგი დაინიშნა სიდნეის უნივერსიტეტის ქალთა კოლეჯის დირექტორად. ამ დროის განმავლობაში იგი გახდა სიდნეის მაღალი საზოგადოების აქტიური წევრი. იგი ასევე მონაწილეობდა სხვადასხვა საქველმოქმედო პროექტებში და იბრძოდა ნაციზმისგან ავსტრალიაში გაქცეული  ლტოლვილების უფლებებისთვის.  მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი იყო ფედერალური პაციფისტური საბჭოს პრეზიდენტი. თუმცა უარი განაცხადა პაციფიზმზე და  მოხალისედ ჩაერთო ავსტრალიის ქალთა არმიის სამედიცინო სამსახურში და დროებით დაინიშნა ვიცე-პოლკოვნიკად  1944 წლის იანვარში. სამედიცინო დახმარების პარალელურად დაკავებული იყო პაპუა-ახალი გვინეის საგანმანათლებლო და ადმინისტრაციულ სტრუქტურების შესწავლით. 1946 წელს დემობილიზაციის შემდეგ  სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა წყნარი ოკეანის ადმინისტრაციის ავსტრალიის სკოლაში (, რომელიც ამზადებდა მმართველთა პერსონალს წყნარი ოკეანის რეგიონისთვის. 

ვეჯვუდი იყო მეგობრების რელიგიური საზოგადოება კვაკერების წევრი.  იყო პაციფისტი. მეორე მსოფლიო ომის დროს გახდა ფედერალური პაციფისტური საბჭოს პრეზიდენტი. თუმცა, ავსტრალიაში ყოფნის დროს დაინტერესდა ანგლიკანიზმით, განსაკუთრებით ეკლესიის ანგლო-კათოლიკური ფრთით. იგი გახდა ავსტრალიის ინგლისის ეკლესიის წევრი 1944 წელს. 

დიდი ხნის განმავლობაში იყო აქტიური მწეველი, რაც ფილტვის კიბოს მიზეზი გახდა. გარდაიცვალა 1955 წელს 54 წელის ასაკში.  

კამილა ვეჯვუდის საპატივსაცემოდ Wedgwood Close უწოდეს ქუჩას კანბერას გარეუბანში.  

## სქოლიო 
კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი ქალები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1955
კატეგორია:დაბადებული 1901
აღმოსავლეთ ტიმორის კონსტიტუცია

**აღმოსავლეთ ტიმორის კონსტიტუცია** ― აღმოსავლეთ ტიმორის უზენაესი კანონი. ძალაშია 2002 წლის 20 მაისიდან. იგი პორტუგალიისგან, შემდეგ კი ინდონეზიისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ მიღებული პირველი კონსტიტუციაა. 

## კონსტიტუცია
კონსტიტუციის ოფიციალური ტექსტი პორტუგალიურ ენაზეა შედგენილი. ტეტუმზე კონსტიტუციის სულ ცოტა ოთხი სხვადასხვა თარგმანი არსებობს, თუმცა ზოგიერთი თარგმანი დიდ შეცდომებს შეიცავს.

### სტრუქტურა
კონსტიტუცია 7 ნაწილისგან შედგება:

#### ნაწილი I: ძირითადი პრინციპები
* განყოფილება 1: რესპუბლიკა
* განყოფილება 2: სუვერენიტეტი და კონსტიტუციურობა
* განყოფილება 3: მოქალაქეობა
* განყოფილება 4: ტერიტორია
* განყოფილება 5: დეცენტრალიზაცია
* განყოფილება 6: სახელმწიფოს პრინციპები
* განყოფილება 7: საყოველთაო საარჩევნო უფლება და მრავალპარტიული სისტემა
* განყოფილება 8: საერთაშორისო ურთიერთობები
* განყოფილება 9: საერთაშორისო სამართალი
* განყოფილება 10: სოლიდარობა
* განყოფილება 11: წინააღმდეგობის მოძრაობის ხელშეწყობა
* განყოფილება 12: სახელმწიფო და რელიგიური რწმენები
* განყოფილება 13: ოფიციალური და ეროვნული ენები
* განყოფილება 14: ეროვნული სიმბოლოები
* განყოფილება 15: ეროვნული დროშა

#### ნაწილი II: ფუნდამენტური უფლებები, ვალდებულებები, თავისუფლებები და გარანტიები
*განყოფილება 16: უნივერსალობა და ეკვივალენტობა
*განყოფილება 17: ქალთა და მამაკაცთა შორის თანასწორობა
*განყოფილება 18: ბავშვთა დაცვა
*განყოფილება 19: ახალგაზრდობა
*განყოფილება 20: უფროსები
*განყოფილება 21: სპეციალური საჭიროების მქონე პირები
*განყოფილება 22: მოქალაქეები აღმოსავლეთ ტიმორის ზღვისიქით
*განყოფილება 23: ფუნდამენტურ უფლებათა ინტერპრეტაცია
*განყოფილება 24: შემზღუდველი კანონები
*განყოფილება 25: საგანგებო მდგომარეობა
*განყოფილება 26: სასამართლოს უფლება
*განყოფილება 27: ომბუდსმენის საბჭო
*განყოფილება 28: წინააღმდეგობისა და თავის დაცვის უფლება
*განყოფილება 29: სიცოცხლის უფლება
*განყოფილება 30: პირადი თავისუფლების, უსაფრთხოებისა და ინტეგრირების უფლება
*განყოფილება 31: სისხლის სამართალი
*განყოფილება 32: სასჯელის ზღვრები და გარანტიები
*განყოფილება 33: ჰაბეას კორპუსი

#### ნაწილი III: პოლიტიკური ხელისუფლების ორგანიზაცია
#### ნაწილი IV: ეკონომიკისა და ფინანსების ორგანიზაცია
#### ნაწილი V: ეროვნული თავდაცვა და უშიშროება
#### ნაწილი VI: კონსტიტუციის გარანტია და გადასინჯვა
#### ნაწილი VII: საბოლოო და გარდამავალი დებულებები
## იხილეთ აგრეთვე
*კონსტიტუციონალიზმი

## ლიტერატურა
*Annemarie Devereux: ''Timor-Leste's Bill of Rights – A Preliminary History'', Australian National University, 2015.

## რესურსები ინტერნეტში
* Text of the Constitution in English: 
** http://timor-leste.gov.tl(http://timor-leste.gov.tl/wp-content/uploads/2010/03/Constitution_RDTL_ENG.pdf) (pdf)
** www.constituteproject.org (pdf)
* Text of the Constitution in Portuguese (pdf)
* Text of the Constitution in Tetum (pdf)

## სქოლიო
კატეგორია:კონსტიტუციები ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:აღმოსავლეთ ტიმორის პოლიტიკა
კატეგორია:2002 წელი აღმოსავლეთ ტიმორში
კატეგორია:2002 წლის დოკუმენტები
მალდივის კუნძულების კონსტიტუცია

**მალდივის რესპუბლიკის კონსტიტუცია** () ― მალდივის რესპუბლიკის უზენაესი კანონი. წარმოადგენს მალდივის რესპუბლიკის სამართლებრივ ბაზისს, აცხადებს ქვეყნის მოქალაქეთა უფლებებსა და ვალდებულებებს და განსაზღვრავს მალდივის რესპუბლიკის მმართველობის სტრუქტურას. მალდივის რესპუბლიკის მოქმედ კონსტიტუციას ხელი მოწერა იმჟამინდელმა პრეზიდენტმა მომუნ აბდულ გაიუმიმ, 2008 წლის 7 აგვისტოს. კონსტიტუცია ძალაშია ხელოწერისთანავე. მისი ამოქმედებით გაუქმდა 1998 წლის კონსტიტუცია.

ამჟამინდელი კონსტიტუცია ცნობილია როგორც *მალდივების რესპუბლიკის კონსტიტუცია, 2008*.

## სტრუქტურა
კონსტიტუცია შედგება პრეამბულისა და 14 თავისგან, რომელსაც 3 დანართი ახლავს. 
*თავი I — სახელმწიფო, სუვერენიტეტი და მოქალაქეები 
*თავი II — ფუნდამენტური უფლებები და თავისუფლებები
*თავი III — სახალხო მეჯლისი
*თავი IV — პრეზიდენტი
*თავი V — მინისტრთა კაბინეტი
*თავი VI — სასამართლო სისტემა
*თავი VII — დამოუკიდებელი კომისიები და სამსახურები
*თავი VIII — დეცენტრალიზებული ადმინისტრაცია
*თავი IX — უსაფრთხოების სერვისები
*თავი X — სახელმწიფოს ქონება, ვალდებულებები და სამართლებრივი ქმედებები
*თავი XI — საგანგებო მდგომარეობა
*თავი XII — კონსტიტუციის შესწორებები
*თავი XIV — გარდამავალი დებულებები
*დანართი I — ფიცები
*დანართი II — ადმინისტრაციული დანაყოფები
*დანართი III — ეროვნული დროშა

## იხილეთ აგრეთვე
*კონსტიტუციონალიზმი

## რესურსები ინტერნეტში
* English version of Constitution (PDF)

## სქოლიო
კატეგორია:მალდივების სამართალი
კატეგორია:მალდივის რესპუბლიკის მთავრობა
კატეგორია:კონსტიტუციები ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:მალდივის რესპუბლიკის კონსტიტუცია
ვიქტორია ბალდესარა

**ვიქტორია ენ ბალდესარა** (), უკეთ ცნობილი როგორც **ვიქტორია ბალდესარა**, (; დ. 28 ივლისი, 1998) — კანადელები მსახიობი და მოცეკვავე.

## ცხოვრება და კარიერა 
ბალდესარა დაიბადა 1998 წლის 28 ივლისს ტორონტო, ონტარიო, კანადაში. ტულიო ბალდესარასა და ჩერილან ბალდესარას ქალიშვილი, მას ჰყავს უფროსი ძმა, სახელად ალეკ ბალდესარა. მან ცეკვა სამი წლის ასაკში დაიწყო, რადგან ძალიან ენერგიული იყო და ასევე იყო გუნდი კანადის საცეკვაო გუნდის წევრი, რომელმაც ბრინჯაო მოიპოვა 2010 წელს, როდესაც ისინი ლოლინგტონში წავიდნენ.

ვიქტორიამ გაიარა აუდიცია „The Next Step“-ისთვის, როდესაც ის თითქმის 13 წლის იყო. 2013 წელს მან ერთად ითამაშა სერიალში „The Next Step“, რომელშიც მან განასახიერა მიშელი, საცეკვაო გუნდის კაპიტანი, ორგზის ეროვნული მისის სოლისტი, უმწეო, მაგრამ ამავე დროს ერთ-ერთი საუკეთესო მოცეკვავე, რომელიც დროთა განმავლობაში უფრო და უფრო თავდაჯერებული ხდება საკუთარ თავში და ამით ეხმარება გუნდს მოიგოს რეგიონალური აბსოლუტური ახალი იდეა და ახალი საცეკვაო კონკურსები.

2015 წლიდან 2016 წლამდე მას აქვს როლი სერიალში „Lost And Found Music Studios“, რომელიც ასრულებს იმავე პერსონაჟს. 2023 წელს მან ითამაშა ჯენი თრილერში „Dying to Sleep“.

## რესურსები ინტერნეტში 
*
*
*
*

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1998
კატეგორია:კანადელი ქალი ტელემსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის კანადელი ქალი მსახიობები