open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ზაპლავსკაიის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

**ზაპლავსკაიის ოდიგიტრიის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია ოქტომბრის რაიონის სოფელ  ზაპლავსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 1834 წელს და აქვს რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. 

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ოქტომბრის რაიონი, სოფელი ზაპლავსკაია, სკოლის ქუჩა.

## ისტორია 
პირველი ეკლესია სოფელ ზაპლავსკაიაში ოდიგიტრიის  ღვთისმშობლის ხატის სახელზე იყო ხისა და იგი ააგეს 1780 წლის 4 აპრილს. იგი აშენდა ეფლის ატამანის მიხეილ კუჟელევის ფინანსებით. ეკლესია აკურთხეს 1781 წლის 28 ივლისს, ხოლო სამრეკლო ააშენეს 1793 წელს. 

1804 წელს სოფლის მოსახლეობამ თხოვნით მიმართა დონის ადმიინისტრაციას, რათა აეშენებინათ ახალი ქვის ეკლესია, მაგრამ მათგან მიიღეს უარი. 1811 წელს მეორედ მიმართეს თხოვნით, ამ პერიოდისათვის ძველი ეკლესია საკმაოდ დაძველდა. 1811 წლის 23 მარტს თანხმობა მიიღეს ახალი, სამსაკურთხევლიანი  ეკლესიის მშენებლობაზე.

აგურის ეკლესია ააგეს გვიანდელი კლასიციზმის, ამპირის სტილში. მას ჰქონდა ორი ეგვტერი: მარჯვენა იოანე ღვთისმეტყველის, ხოლო მარცხენა ბარბარე დიდმოწამის სახელზე.  ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1812 წელს, მისი მასალები გამოიყენეს ახალი ეკლესიის შემოსაღობად. ეკლესია დასრულდა 1834 წელს. 

1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და კვლავ გაიხსნა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში. ანტირელიგიური პროპაგანდისა და ნაცისტური ოკუპაციის პერიოდში ეკლესიამ განიცადა მნიშვნელოვანი ზიანი. ადგილობრივმა მრევლმა აღადგინა არა მარტო თავად ეკლესიის შენობა, არამედ დაზიანებული ხატებიც. 1961 წელს ეკლესია კვლავ დაიხურა. შენობას ხორბლისა და შხამ-ქიმიკატების შესანახად იყენებდნენ. 

შენობაში შედიოდნენ ავტომანქანები და ტრაქტორები, რამაც მნიშვნელოვნად დააზარალა ეკლესია. 1992 წელს ეკლესია კვლავ გაიხსნა. მრევლის ძალებით დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 2013 წლის 17 აპრილს ეკლესიას დაადგეს ახალი, მოოქროვილი გუმბათი ჯვრით. 

ეკლესიის პირდაპირ მდებარეობს სკოლა, რომელიც აგებულია 1906 წელს და მასში თავდაპირველად განთავსებული იყო საეკლესიო-სამრევლო სკოლა.

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ნოვოჩერკასკის სერაფიმ საროველის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის სერაფიმ საროველის ეკლესია** () — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 1910 წელს.

## ისტორია 
1908 წლის 8 მაისს ნოვოჩერკასკში გაიმართა  საქველმოქმედო სახლის გახსნის ცერემონია. იგი გაიხსნა შიროკოვის შესახვევში, № 6 სახლში, რომელიც სწორედ ამ მიზნით გამოჰყო სამეურვეო საბჭომ. ამ საქველმოქმედო სახლიდან იწყება წმინდა სერაფიმ საროველის ეკლესიის ისტორია. 

საქველმოქმედო სახლის გახსნის შემდეგ ნოვოჩერკასკის ამაღლების საკათედრო ტაძრის მრევლმა დაიწყო სახსრების შეგროვება ახალი, სერაფიმ საროველის სახელობის ქვის ეკლესიის ასაშენებლად. 1908 წლის 19 ივლისს საზეიმოდ გაიმართა ახალი ეკლესიის საფუძვლის ჩაყრა.

სერაფიმ საროველის მომავალი ეკლესიის საძირკვლის ჩაყრასთან ერთად დაიწყო შემოწირულობის შეგროვება ეკლესიის ასაშენებლად. ორი წლის შემდეგ სერაფიმეს სახელობის ეკლესია ააგეს და აკურთხეს კიდეც. 

ეკლესიის ისტორია ხანგრძლივი არ აღმოჩნდა. ეკლესიის ქუჩაზე მდებარე ტალახის გამო, რომელიც ართულებდა მრევლის ეკლესიაში შესვლას, 1913 წელს ეკლესიას მიენიჭა კარის ეკლესიის სტატუსი. „დონის რეგიონული უწყებები“ მრევლს ატყობინებდა, რომ წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით სერაფიმ საროველის ეკლესია გადაკეთდა კარის ეკლესიად და მასში გაიხსნა მღვდელმსახურის შტატი. 

ჩვენს ეპოქამდე ეკლესია არ შემონახულა. ამჟამად ყოფილი ეკლესიის ადგილზე მდებარეობს დაუსახლებელი ადგილი, ხოლო მის მახლობლად ავტოფარეხი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Церковь преподобного Серафима Саровского
* Храмы Новочеркасска

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
მილიუტინსკაიის ამაღლების ეკლესია

**მილიუტინსკაიის ამაღლების ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია მილიუტინის რიონის სოფელ  მილიუტინსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. 

ეკლესიის მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მილიუტინის რაიონი, სოფელი მილიუტინსკაია, კომკავშირის ქუჩა № 18.

## ისტორია 
რევოლუციამდე სტანიცა მილიუტინსკაიაში მოქმედებდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესია, რომელსაც ასევე უწოდებდნენ იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის ეკლესიას. იგი აგებული იყო ხისაგან 1882 წელს. სამრეკლოც ასევე ხისგან იყო აგებული და იდგა ბოძებზე. მისი შემდეგი ბედი უცნობია, ხოლო 1901 წელს სტანიცაში ააშენეს ახალი ქვის ეკლესია, ასევე ქვის სამეკლოთი, ეკლესია წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, მირონ-ლუკიის ეპისკოპოსის სახელზე იყო ნაკურთხი. მისი ბედიც ასევე უცნობია. თუმცა ცხადია, რომ ომის შემდეგ პერიოდში სტანიცაში ეკლესია არ იყო. 

ახალი რელიგიური ცხოვრება სტანიცაში დაიწყო სსრკ-ის დაშლის შემდეგ. 1996 წელს მილიუტინსკაიაში დაარსდა ამაღლების სამრევლო, რომლის პირველ კრებასაც უძღვებოდა მღვდელი ანდრია მეკუშკინი. სამრევლოს რეგისტრაცია მოხდა 1999 წელს. დროთა განმავლობაში სამრევლოს გადაეცა მაღაზიის ყოფილი შენობა, რომელიც გადააკეთეს ღვთისმსახურების ჩასატარებლად. მოგვიანებით სამრევლომ შენობა შეისყიდა და მის კუთვნილებაში გადავიდა და მის საფუძველზე აშენდა ერთსართულიანი ეკლესია. 

მილიუტინსკაიის ამაღლების ეკლესიის წინამძღვარია ალექსანდრე პერსიანოვი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сайт храма 
* Белокалитвенское благочиние. Все церкви и монастыри.
* Волгодонская епархия - приходы 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
ასლანკა

**ასლანკა** — მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ხრამის მარცხენა შენაკადი. სათავეს იღებს ბედენის ქედის მისადგომებიდან. სიგრძე 20 კმ.

მდინარის ძველი სახელია „ტორნე“. XIX საუკუნეში ხეობაში ჩასახლებულმა რუსებმა მდინარეს „ასლანკა“ უწოდეს.

ვახუშტი ბაგრატიონი „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“-ში წერს: „...ერთვის ქციას ჴევი ტორნე, ირაგის ჴეობის მდინარე. გამოსდის ბენდერის მთას, მოდის სამჴრით. არამედ ჴეობა ესე არს ვენახოვანი, ხილიანი, ტყიანი, ნადირ-ფრინვლიანი, მოსავლიანი, გარნა ბენდერის მთის კერძოდ, ვითარცა სხუა მთის ალაგნი.“

## სქოლიო
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის მდინარეები
კატეგორია:ხრამის შენაკადები
UB40

**UB40** — ინგლისური რეგი და პოპ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1978 წლის დეკემბერში ბირმინგემში. დღემდე მას გამოცემული აქვს 50-ზე მეტი სინგლი, მოხვედრილი ბრიტანეთის სინგლების ჩარტში. ჯგუფი საერთაშორისო მასშტაბით წარმატებულია. მსოფლიოში გაყიდული აქვს 70 მილიონზე მეტი დისკი.

## დისკოგრაფია
**Signing Off* (1980)
**Present Arms* (1981)
**UB44* (1982)
**Labour of Love* (1983)
**Geffery Morgan* (1984)
**Baggariddim* (1985)
**Rat in the Kitchen* (1986)
**UB40* (1988)
**Labour of Love II* (1989)
**Promises and Lies* (1993)
**Guns in the Ghetto* (1997)
**Labour of Love III* (1998)
**Cover Up* (2001)
**Homegrown* (2003)
**Who You Fighting For?* (2005)
**TwentyFourSeven* (2008)
**Labour of Love IV* (2010)
**Getting Over the Storm* (2013)

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:1978 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატეგორია:Virgin Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:A&M Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:ბრიტანული რეგი ჯგუფები
A-Yo (ლედი გაგას სიმღერა)

**A-Yo** — ამერიკელ პოპ მომღერალ და სიმღერების ავტორ ლედი გაგას სიმღერა მისი მეხუთე სტუდიური ალბომიდან *Joanne* (2016). იგი გამოიცა 2016 წლის 18 ოქტომბერს როგორც ალბომის პრომო სინგლი ლეიბლზე Interscope Records. სიმღერის ავტორები არიან თავად გაგა, ჰილარი ლინდსი, მარკ რონსონი და მ. ტაკერი, ხოლო მისი პროდიუსერები არიან გაგა, რონსონი და BloodPop. მუსიკალური თვალსაზრისით სიმღერა არის ფანკით და როკ მუსიკით შთაგონებული ქანთრი პოპის ჟანრის ჩანაწერი.

თავდაპირველად იგეგმებოდა სიმღერის გამოცემა როგორც ალბომის მეორე სინგლი, თუმცა ალბომის პირველი პრომო სინგლის — Million Reasons კომერციული წარმატების შემდგომ იგი გამოიცა როგორც ალბომის მეროე სინგლი, ხოლო *A-Yo* გამოიცა მხოლოდ პრომო სინგლად. სიმღერამ აშშ-ის ბილბორდის ცხელ ასეულში დაიკავა 66-ე პოზიცია. გაგამ სიმღერა ცოცხლად შეასრულა რამდენიმე სატელევიზიო შოუში და მინი პრომო ტურნეზე — Dive Bar Tour.

## სიმღერების სია 
***ციფრული ჩამონატვირთი**

*ლედი გაგა – სიმღერის ავტორი, მთავარი ვოკალი, პროდიუსერი, გიტარა, დასარტყმელი საკრავი
*მარკ რონსონი – სიმღერის ავტორი, პროდიუსერი, ბაები, გიტარა
*BloodPop – სიმღერის ავტორი, პროდიუსერი, სინთეზატორი, ორგანი
*ჰილარი ლინდსი – სიმღერის ავტორი
*ტომას ბრენეკი – გიტარა
*ჯოშ ჰომი – გიტარა
*დეივ გაი – საყვირი
*ესტეს ჰაიმ – დასარტყმელი საკრავი
*იან ჰენდრიკსონი-სმით – ბარიტონის საქსოფონი
*ჯ. გასტელუმ კოჰამე – ტენორის საქსოფონი
*ბენჟამინ რაისი – ხმის ჩამწერი
*ჯოშუა ბლერი – ჩამწერი
*დევიდ ქაველი – ჩაწერის ასისტენტი
*ჯასტინ სმითი – ჩაწერის ასისტენტი
*ბერი მაკრედი – ჩაწერის ასისტენტი
*სერბან გენია – აუდიო მიქსი
*ჯონ ჰანესი – ინჟინერი
*ტომ კოინი – აუდიო მასტერინგი
*რენდი მერილი – მასტერინგი

;მენეჯმენტი
*ჩაიწერა სტუდიებში: Electric Lady Studios (ნიუ-იორკი), Shangri-La Studios (მალიბუ, კალიფორნია), Pink Duck Studios (ბერბანკი, კალიფორნია) და GenPop Laboratory (ლოს-ანჯელესი, კალიფორნიოა)
*Sony/ATV Songs, LLC/ Haus of Gaga Publishing, LLC (BMI), BIRB Music (ASCAP) ყველა უფლების ადმინისტრირება ეკუთვნის BMG Rights Management (US) LLC, Imagem CV/Songs Of Zelig (BMI), OWSLA Music Publishing, LLC/Check Your Pulse, LLC (ASCAP)

## გამოცემების ისტორია 
## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო 
კატეგორია:2016 წლის სიმღერები
კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები
კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით
კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას პროდიუსერობით
კატეგორია:სიმღერები მარკ რონსონის პროდიუსერობით
კატეგორია:სიმღერები მარკ რონსონის ავტორობით
კატეგორია:სიმღერები ჰილარი ლინდზის ავტორობით
ტაგანროგის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია

**ტაგანროგის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 1878 წელს. დაიხურა 1923 წელს.

## ისტორია 
ტაგანროგში ძველი სამების ეკლესიის ადგილზე 100 წელზე მეტი არსებობდა მეომრების მფარველი მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეკლესია. მას შემდეგ, რაც ძველი ეკლესია გამოუსადეგარი გახდა, მამასახლის ათანასე ბელოვის  წინადადებით გადაყდა ახალი ეკლესია აეშენებინათ ბაზრის მოედანზე რკინიგზის სადგურთან, რადგან ამ რაიონში არ იყო არცერთი ეკლესია და აგური გამოიყენეს ტაგანროგის რძის ქარხნის ასაშენებლად.

## რესურსები ინტერნეტში
* Таганрогская Церковь во имя Святого Архангела Михаила на сайте **drevo-info.ru**

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:ტაგანროგის დაკარგული ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
მოსტოვოის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

**მოსტოვოის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ მოსტოვოიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 1915 წელს.

## ისტორია 
1912 წლის 15 აპრილს ხუტორ მოსტოვოიში აკურთხეს ადგილი იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესიის მშენებლობისათვის. სტანიცის კაზაკებმა ეკლესიის შენებლობისათვის შეაგროვეს 40 500 რუბლი. 1914 წელს ეკლესიის შენობაზე საზეიმოდ აღმართეს ჯვრები. ომდევნო წლის 9 ოქტომბერს ეკლესია აკურთხეს. შიდა სამუშაოები გაგრძელდა რამდენიმე ათწლეული და დასრულდა 1946 წელს. 

1930 წელს სოფლის საბჭომ გადაწყვიტა ეკლესიის დახურვა, რაც წააწყდა ადგილობრივი მოსახლეობის მტრულ დამოკიდებულებას. მიუხედავად იმისა, რომ ხელისუფლებამ შეძლო ეკლესიის დახურვა, მალევე კვლავ გაიხსნა იგი. 1938 წელს ეკლესიის მღვდელი ნიკოლოზ პოპოვო ნკვდ-მ დააპატიმრა და მიუსაჯა დახვრეტა ქონების კონფისკაციით. მეორე მსოფლიო ომისა და გერმანელთა ოკუპაციის პერიოდში ეკლესია აგრძელებდა ფუნქციონირებას. 

ომის დასრულების შემდეგ ომის მონაწილემ და მხატვარმა ივანე ლაგუტინმა დაიწყო კედლების მოხატვა, რომელიც 1947 წელს დაასრულა. 

1963 წელს ნიკიტა ხრუშჩოვის ანტირელიგიური კამპანიის დროს ეკლესია დახურეს, სამრეკლო დაანგრიეს, კანკელი დაამსხვრიეს და დაწვეს. მიუხედავად ამისა ადგლობრივმა მოსახლეობამ სახლებში შეინახა რელიქვიები. ეკლესიის შენობა ხორბლის საცავად გადააკეთეს, ხოლო მოგვიანებით ქიმიკატების საწყობად. ხანძრის შემდეგ ეკლესია მიატოვეს.  

1970 წელს მოსტოვოისა და ადგილობრივი დასახლებების მოსახლეობამ წერილი გაუგზავნეს მწერალ მიხეილ შოლოხოვს, რომელშიც მწერალს სთხოვდნენ დახმარებოდა მრევლს ეკლესიის გახსნაში. თუმცა შოლოხოვი უძლური აღმოჩნდა. 

2000-იან წლებში დაიწყო ეკლესიის აღდგენა. გამოცვალეს სახურავი, აღადგინეს სამრეკლო, მიმდინარეობდა ინტერიერის რემონტი. 2013 წელს ეკლესია მორწმუნეებისთვის გაიხსნა.

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ბოემონდ II

**ბოემონდ II ანტიოქელი** (; 1107/8-1130) — ტარანტოს მთავარი 1111-1128 წლებში და ანტიოქიის მთავარი 1111/1119-1130 წლებში. იგი იყო ბოემონდ I-ის ვაჟი, რომელმაც 1108 წელს, დოველის ხელშეკრულებით ბიზანტიის ვასალობა იკისრა. სამი წლის შემდეგ ბოემონდი ავიდა ტარანტოს ტახტზე, მაგრამ დედამისის მეურვეობით. ანტიოქიას კი სათავეში 1112 წლამდე რეგენტი, მამამისის ძმისწული ტანკრედ გალილეელი ჩაუდგა, ხოლო ტანკრედის შემდეგ მისი ბიძაშვილი როჯერ სალერნოელი (1112-1119). სარმადის ბრძოლაში როჯერის გარდაცვალების შემდეგ ბოემონდის სრულწლოვანებამდე ანტიოქიის რეგენტი ბალდუინ II იერუსალიმელი გახდა.

ბოემონდი ანტიოქიაში 1126 წელს ჩავიდა. მან დაიწყო წარმატებული სამხედრო კამპანია მიმდებარე მუსლიმ მმართველებთან, მაგრამ ჟოსლენ I-თან მისმა დაპირისპირებამ საშუალება მისცა იმად ად-დინ ზენგის, რომ დაეცვა ალეპო და მოსული. ამავდროულად, 1128 წელს როჯერ II-მ დაიპყრო ტარანტოს სამთავრო. იგი დაიღუპა დანიშმენდიდების — ღაზი გიუმიუშტეკინის წინააღმდეგ ბრძოლისას 1130 წელს, კილიკიის სამთავროს სამხედრო კამპანიის დროს. მისი თავი აბასიდ ხალიფას გაუგზავნეს.

## ლიტერატურა 
* Asbridge, Thomas (2000). The Creation of the Principality of Antioch, 1098–1130. Boydell Press. ISBN 978-0-85115-661-3.
* Barber, Malcolm (2012). The Crusader States. Yale University Press. ISBN 978-0-300-11312-9.
* Dunbabin, Jean (2000). France in the Making, 843–1180. Oxford University Press. ISBN 0-19-820846-4.

კატეგორია:ანტიოქიის მთავრები
კატეგორია:ტარანტოს მთავრები
კატეგორია:დაბადებული 1108
კატეგორია:გარდაცვლილი 1130
მაგდა ფრანკი

**მაგდა ფრაკნ შიფერი** (დ. 20 ივლისი 1914 — გ. 23 ივნისი 2010) — უნგრელ-არგენტინელი მოქანდაკე.

## ბიოგრაფია
მაგდა დაიბადა ქალაქ კლუჟ-ნაპოკაში, ტრანსილვანიაში, რომელიც იმ დროს ეკუთნოდა უნგრეთს, თუმცა 1918 წლიდან რუმინეთის შემადგენლობაში შედიოდა.

მაგდა ფრანკის ქმნილებების გამოფენა პისაროს გალერეაშიც იმართებოდა. არგენტინაში ის გახდა სამხატვრო პრემიების ლაურეატი. 1960-იანი წლების დასაწყისში ფრანკი საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა. ის კვლავ დაბრუნდა არგენტინაში 1995 წელს და საკუთარ სახლ-მუზეუმი|სახლ-მუზეუმში დაფუძნდა.

მაგდა ფრანკი გარდაიცვალა ბუენოს-აირესში 2010 წლის 23 ივნისს.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1914
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2010
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი
კატეგორია:უნგრელი მოქანდაკეები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
დათა ხიზამბარელი

**დათა ხიზამბარელი** (დ. 1849, ნოსტე, კასპი — გ. 1874, იქვე) — უძლეველი ქართველი ფალავანი. გამოირჩეოდა დიდი ფიზიკური ძალით, შეუპოვრობით, იშვიათი ოსტატობით. ხელობით მეტივე იყო. ჯმუხი, ცოტათი მოხრილი და დათვურად ნაკვეთი. მისი თანამედროვე მწერალი და პუბლიცისტი ანტონ ფურცელაძე წერდა: „მე ამ დღეობაში ვნახე ერთი თვრამეტი-ცხრამეტი წლის მოჭიდავე. არ შეგიძლიან წარმოიდგინოთ მისი სისხარტე ჭიდაობაში. რამდენნაირი ხერხი და ოსტატობა აქვს გამზადებული თავისი მოწინაღმდეგების წასაქცევად. ვისაც ხიზამბარელის ჭიდაობა უნახავს, ადვილად შეუძლია წარმოიდგინოს, სადამდის განვითარებულა ჩვენში ჭიდაობა“ (გაზეთი „დროება“, 1867 წელი). მოგვიანებით, 1888 წელს, გაზეთი „ივერია“ ასე ახასიათებდა ხიზამბარელს: „საქართველოში ბევრი გამოჩენილი ფალავანი ყოფილა, მაგრამ ხიზამბარელივით კი სახელი არავის გაუთქვამს. თითქმის სახალხო გმირად გადაიქცა. ტანზე, სადაც არ უნდა მოგევლო ხელი, იტყოდი თუ ხე არისო, ანუ ქვა და არა ხორცი. ზეზე კისრული იცოდა და რაღა-კი წამოიღებდა, იტყოდა ხოლმე „ახლა თუ გინდათ ხარ-კამეჩიც მოუბით, ვეღარ შეიმაგრებთ, გადავიტანო“.

## რესურსები ინტერნეტში
* დათა ხიზამბარელი — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი 

კატეგორია:დაბადებული 1849
კატეგორია:გარდაცვლილი 1874
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები
ტაგანროგის სამების ტაძარი

**ტაგანროგის სამების ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. ეკლესია აგებულია 2004 წელს.

## ისტორია 
2000 წლის 20 ივლისს გაზეთ „Таганрогская правда“-ში გამოქვეყნდა ტაგანროგის სახელმწიფო რადიოტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორ ვლადიმირ ტიმოშენკოს, ტაგანროგის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორის კ. ხორუჟენკოს, ჟურნალისყ ი. ლატკას, რუსეთის დამსახურებული მსახიობის ი. გრიცენკოს და ინტელიგენციის სხვა წარმომადგენლების მიმართვა ტაგანროგის მერის სერგეი შილოსადმი და საეკლესიო ხელისუფლებისადმი. მიმართვაში ყურადღებას ამახვილებდნენ იმაზე, რომ რუსეთში იმატა ისეთმა დანაშაულმა, როგორიცაა ნარკომანია, პროსტიტუცია, სექტანტიზმი და სხვა. მიმართვა დასრულდა თხოვნით მიკრრაიონ „Русское поле“-ში დაეარსებინათ მართლმადიდებელთა სამრევლო საზოგადოება. 

იდეას აქტიურდ დაუჭირა მხარი რუსეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ. ეკელსიამ მხარი დაუჭირა არა მარტო ეკლესიის მშენებლობას, არამედ სურდა იგი გამხდარიყო  „Русское поле“-ს მოსახლეობის სულიერი რეაბილიტაციის ცენტრი. ამ იდეის განხორციელება თავის თავზე აიღო მღვდელმა ტიმოთე ფეტისოვმა. ტაგანროგში არსებული სამების ძველი ეკლესიის პატივსაცემად გადაწყვიტეს ახალი ეკელსიაც სამების სახელზე ეკურთხებინათ. 2001 წელს დაარსდა ეკლესიის მზრუნველთა საბჭო. საბჭოს ყველაზე აქტიური წევრები გახდნენ ტაგანროგის სახელმწიფო რადიოტექნიკური უნივერსიტეტის პროფესორი ვლადიმირ ტიმოშენკო და ჟურნალისტთა კავშირის  წევრი იულია ლატკა.

2003 წლის 8 ივნისს საძირკველი ჩაუყარეს და აკურთხეს სამების ეკლესიის მშენებლობის ადგილი. 2004 წლის 25 მაისს დააყენეს კანკელი. 2004 წლის 3 ივლისს მოხდა ეკლესიის კურთხევა. მეორე დღეს კი აღევლინა პირველი საღვთო ლიტურგია.

ეკლესიის წინამძღვარია ტიმოთე ფეტისოვი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма Святой Живоначальной Троицы

კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XXI საუკუნის ეკლესიები
რაიმონ რუპენი

**რაიმონ რუპენ ანტიოქელი** () — ანტიოქიის მთავარი 1205-1208 და 1216-1219/21 წლებში.

იგი იყო რაიმონ IV-ის და ალისა სომეხის ვაჟი. რაიმონ რუპენი პირდაპირი მემკვიდრეობის მიუხედავად ვერ ავიდა ტახტზე და ანტიოქიის მთავარი ბოემონდ IV გახდა 1201 წელს. ანტიოქიის მთავრის ტიტული რაიმონმა მისი დედის ბიძის, ლევონ II-ის დახმარებით მიიღო, რომელიც ღია კონფლიქტში იყო ბოემონდთან. რაიმონის მმართველობა მხოლოდ სამ წელს გაგრძელდა, სანამ ბოემონდმა არ ჩამოაგდო ტახტიდან. ამის შემდეგ იგი იბრძოდა სომხეთის ტახტისთვის, მაგრამ სავარაუდოდ დაიღუპა ბრძოლაში ან ციხეში.

1210 წელს მან იქორწინა ელოიზა დე ლუზინიანზე.

## ლიტერატურა 
*  René Grousset, L'Empire du Levant: Histoire de la Question d'Orient, Parigi, Payot, 1979 [1949], ISBN 2-228-12530-X.
* Jonathan Simon Christopher Riley-Smith (a cura di), The Oxford Illustrated History of the Crusades, Oxford University Press, , 2001-05-24, ISBN 978-0-19-285428-5. URL consultato il 2 novembre 2008.

კატეგორია:ანტიოქიის მთავრები
კატეგორია:დაბადებული 1199
კატეგორია:გარდაცვლილი 1221
გეორგი ეფრემოვი

**გეორგი ეფრემოვი** (; დ. 8 დეკემბერი, 1932 — გ. 6 მაისი, 2011) — მაკედონელი ბიოლოგი, აკადემიკოსი, მაკედონიის ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიაში მოღვაწე მეცნიერი და სკოპიეს სასოფლო-სამეურნეო და სურსათის ფაკულტეტის პროფესორი. იგი სპეციალიზებული იყო ადამიანთა გენურ ინჟინერიაში, ვეტერინარულ მედიცინასა და ცხოველთა ბიოტექნოლოგიაში. ეფრემოვს მაკედონიის რესპუბლიკის ელჩის და მეცნიერებათა მინისტრის თანამდებობები ეკავა. 

## ბიოგრაფია
გეორგი ეფრემოვი დაიბადა 1932 წლის 8 დეკემბერს, მაკედონიის რესპუბლიკის ქალაქ კრატოვოში, რომელიც ევროპაში მდებარე ქალაქთა შორის ერთ-ერთი უძველესია. მისი მამა საბითუმო მოვაჭრე იყო, რომელიც 1945 წლამდე, ქალაქის ყველაზე მდიდარ ადამიანად ითვლებოდა. 1945 წელს, ყოფილი იუგოსლავიის კომუნისტურმა რეჟიმმა, მისი მთელი ქონება მიისაკუთრა. გეორგის მშობლები ასწავლიდნენ, რომ განათლება ერთადერთი გზაა უკეთესი ცხოვრებისთვის. 

უმაღლესი განათლების მიღება, მან ზაგრების უნივერსიტეტში (ხორვატია), ვეტერინარული მედიცინის ფაკულტეტზე დაიწყო. 1956 წელს, ეფრემოვმა უნივერსიტეტი დაამთავრა და შემდგომი ორი წლის განმავლობაში, ვეტერინარად მუშაობდა, მოგვიანებით კი — მაკედონიაში მდბარე კირილეს და მეთოდეს უნივერსიტეტში, მედიცინის ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლა. სამედიცინო ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, იგი სკოპიეს სასოფლო-სამეურნეო და სურსათის ფაკულტეტის შინაური ცხოველების ფიზიოლოგიის უმცროს ასისტენტად.  

1960 წელს, ეფრემოვი, ბელგრადის უნივერსიტეტის პროფესორ ბოჟიდარ ნიკოლიჩის ხელმძღვანელობით, მეცნიერებათა მაგისტრი გახდა ფიზიოლოგიასა და ბიოქიმიაში. 1963 წელს, ბელგრადის უნივერსიტეტში სამაგისტრო სწავლის შემდეგ, მან დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია — „ემბრიონულ და ზრდასრულ ცხოველთა ჰემოგლობინი“.

სადოქტორო დისერტაციის შემდეგ, მან ოსლოში მდებარე ნორვეგიის ვეტერინარული კოლეჯის შინაგანი მედიცინის განყოფილების პროფესორად დაიწყო მუშაობა, რომელსაც პროფესორი მიქაელ ბრედი ხელმძღვანელობდა. ორი წლის შემდეგ, იგი პროფესორმა ტიტუს ჰაისმანმა მიიწვია, 2 წლით მის ჯგუფში გასაწევრიანებლად, რომელიც ჯორჯიის შტატის (აშშ) სამედიცინო კოლეჯში იყო ჩამოყალიბებულო და ადამიანის ჰემოგლობინის სტრუქტურას, ფუნქციას, სინთეზს და მის ნორმალურ და პათოლოგიურ გამოვლინებებს შეისწავლიდა. 

ამერიკის შეერთებული შტატებიდან დაბრუნების შემდეგ, მან მაკედონიის ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიაში დაიწყო მუშაობა, სადაც გენური ინჟინერიის და ბიოტექნოლოგიის ლაბორატორიას ხელმძღვანელობდა. 2000-2001 წლებში, ეფრემოვს აღნიშნული აკადემიის დირექტორის თანამდებობა ეკავა. 

გეორგი ეფრემოვი გარდაიცვალა 2011 წლის 6 მაისს, სკოპიეში.

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონელი ბიოლოგები
სინიავსკოეს ყველაწმინდის ეკლესია

**სინიავსკოეს ყველაწმინდის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია ნეკლინოვის რიონის სოფელ  სინიავსკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. ეკლესია ერთადერთია სამხრეთ რუსეთში, რომლის სამრეკლოსაც აქვს კვადრატული ფორმა. ეკლესია ითვლება როსტოვის ოლქის ერთ-ერთ უძველეს ნაგებობად. 

ეკლესიის მისამართი: 346880, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნეკლინოვის რაიონი, სოფელი სინიავსკოე, ოქტომბრის ქუჩა № 2-ა.

## ისტორია 
1793 წელს სოფელ სინიავსკოეში დაიწყო პირველი, ხის ეკლესიის მშენებლობა. 1794 წელს ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს და მისი კურთხევა მოხდა სამი წმინდანის (ბასილი დიდი, გრიგოლ ღვთისმეტყველი, იოანე ოქროპირი) სახელზე. 

1802 წელს ეკლესიის დაძველების გამო, ადგილობრივმა ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება ახალი ქვის ეკლესიის აგების შესახებ, რომელიც იგივე წმინდანს სახელობისა იქნებოდა. 1806 წელს შედგა ეკლესიის საზეიმო კურთხევის ცერემონიალი. 1863 წელს ხუტორ სინიავსკოეში გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სასწავლებელი. 

1917 წელს ეკლესია გაძარცვეს და დახურეს. მომდევნო პერიოდში იგი მნიშვნელოვნდა დაძველდა. 

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ეკლესია დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლეიას და ხელმეორედ აკურთხეს ყველაწმინდის სახელზე. 

2006 წლის 18 მაისს აღნიშნეს ეკლესიის 200 წლიანი ისტორია.

## რესურსები ინტერნეტში
* მართლმადიდებლური არქიტექტურის კატალოგი

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
პულონგ-ტაუს ეროვნული პარკი

**პულონგ-ტაუს ეროვნული პარკი** () — ეროვნული პარკი მალაიზიის სარავაკის შტატში, კუნძულ ბორნეოზე, კელაბიტის მთიანეთში. 

## ისტორია
ადგილობრივი საზოგადოებების პეტიციის საფუძველზე, ეროვნული პარკის შექმნის იდეა 1984 წელს გაჩნდა. შეთავაზების მიხედვით, პარკი უნდა შექმნილიყო 164 500 ჰექტარ ტერიტორიაზე, რომელიც მოიცავდა მურუდის მთას, ბატუ-ლავის მწვერვალსა და ტამა-აბუს ქედს. 

1998 წელს, პროკლამაციამ წარმატებით გაიარა შესაბამისი საფეხურები, თუმცა დარჩა მხოლოდ 63 700 ჰექტარი, სადაც არ შედიოდა ბატუ-ლავის მწვერვალი. 2008 წელს, სარავაკის ხელისუფლებამ არეალი ეროვნულ პარკად გამოაცხადა და პულონგ-ტაუ უწოდა. 

## ფლორა
ეროვნული პარკის მცენარეულობა იცვლება ნიადაგის ტიპის, სიმაღლისა და ტოპოგრაფიის მიხედვით. მოიცავს დიპტეროკარპისა და მუხა-ზეთისხილის ტყეებს, როდოდენდრონის სახეობებით მდიდარ ხავსიან ტყეებს. წარმოდგენილია ორქიდეებისა და ნეპენტესის მრავალი სახეობა.ref name="ref1" />

## ფაუნა
1986 წელს, პარკისათვის შერჩეულ ტერიტორიაზე აღმოაჩინეს ბორნეოს მარტორქის პატარა პოპულაცია, რომელიც სარავაკში მანამდე გადაშენებულად მიაჩნდათ. ტამუ-აბუს ქედზე შემჩნეულია ბორნეოს ორანგუტანის პოპულაციაც. 

1998 წელს, მალაიზიის ბუნების საზოგადოებამ პარკის ტერიტორიაზე ექსპედიცია მოაწყო. 10 დღეში, მათ ჩაიწერეს 29 სხვადასხვა ოჯახის 67 სახეობის ფრინველი, რომელთაგან 13 სახეობა ბორნეოს ენდემია. ასევე აღნუსხულია 28 სახეობის ძუძუმწოვარი, რომელთაგან 12 ბორნეოს ენდემია.

## იხილეთ აგრეთვე
*მალაიზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
*Images of Pulong Tau

## სქოლიო
კატეგორია:მალაიზიის ეროვნული პარკები
ბაჰრამ III

**ბაჰრამ III** (; გ. 293)  —  სასანიდური ირანის მე-6 შაჰინშაჰი 293 წელს, ბაჰრამ II-ის ვაჟი.

მამის გარდაცვალების დროს იმყოფებოდა ფარსში. მისი მმართველობა მხოლოდ 4 თვემდე გაგრძელდა. რომაელთა შემოსევების გამო ხელისუფლება დასუსტდა და სახელმწიფო ხაზინა დაცარიელდა. 293 წელს ირანში დიდმა აჯანყებამ იფეთქა. დიდებულებმა ბაჰრამის ბაბუის ძმა, ნარსე გამოაცხადეს შაჰინშაჰად, ხოლო ბაჰრამი კი შეიპყრეს და ციხეში გამოკეტეს.

მისი სიკვდილის მიზეზი უცნობია. სავარაუდოა, რომ სიკვდილით დასაჯეს, რადგან ტახტიდან ჩამოგდების წელსვე (293) გარდაიცვალა.

## იხილეთ აგრეთვე
* სასანიანები

## რესურსები ინტერნეტში
*The Sassanian Inscription of Paikuli by Prods Skjærvø ~
* https://www.britannica.com/biography/Bahram-III

## წყარო
*
*
*
*
*
*

კატეგორია: სპარსეთის მონარქები
კატეგორია: III საუკუნის სასანიანი მონარქები
კატეგორია: გარდაცვლილი 293
კატეგორია:სასანიანი შაჰები
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ნოვოჩერკასკის წმინდა ნიკოლოზის სტაროვერული ტაძარი

**ნოვოჩერკასკის წმინდა ნიკოლოზის სტაროვერული ტაძარი** () — ყოფილი სტაროვერული ტაძარი ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად ეკლესია შემონახული არ არის. 

ნოვოჩერკასკის ფოსტის ქუჩაზე 300 მეტრის რადიუსში ორი წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია მდებარეობდა: ერთი მართლმადიდებლური (ნოვოჩერკასკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია)  - ნიკოლაევსკის მოედანზე (ამჟამად ლევსკის მოედანი), ხოლო მეორე - სტაროვერების, ალექსანდრეს ბაღში.

## ისტორია 
1905 წლის 17 ოქტომბერს რუსეთში გამოქვეყნდა  მეფის მანიფესტი, რომლის მიხედვითაც რუსეთის მოქალაქეებს მიენიჭათ სიტყვის, კრების და კავშირების თავისუფლება. 1906 წლის 17 ოქტომბერს კი რელიგიის თავისუფლებაც გამოცხადდა. ნოვოჩერკასკის სტაროვერებმა, რომლებმაც დაათბეს ურთიერთობა სტაროვერელებსა და მართლმადიდებლებს შორის, გადაწყვიტეს რომ ნოვოჩერკასკში აეშენებინათ ეკლესია სტაროვერული ტაძარი. 

სტაროჩერკასკის კაზაკმა-სტაროვერმა დიმიტრი ბაიდალაკოვმა ტაძრის მშენებლობისათვის მრევლს გადასცა თავისი ეზო ორი ქვის სახლით ფოსტის ქუჩა ნომერ 39-ში. 1907 წელს ტაძარი ააშენს. 

ეკლესია მოხატა მხატვარმა ივანე პოპოვმა კოლეგებთან ერთად. 1908 წლის 26 ოქტომბერს შედგა სტაროვერული ტაძრის კურთხევა. 

ეკლესიას ჰქონდა სტაროვერული ხატებით გაფორმებული კანკელი, რომელიც დაამზადეს ფაიფურის ფაბრიკაში. 

თებერვლის რევოლუციის შემდეგ სტაროვერელები აქტიურად მონაწილეობდნენ ნოვოჩერკასკის საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ფოსტის ქუჩაზე (ამჟამად პუშკინის ქუჩა) 300 მეტრის რადიუსში მდებარეობდა წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ორი ეკლესია, მართლმადიდებლური და სტარვერული. ამჟამად ორივე ეკლესია დანგრეულია. 

წმინდა ნიკოლოზის სტაროვერული ტაძარი  დაიხურა 1935 წელს. იმ ადგილზე სადაც მდებარეობდა წმინდა ნიკოლოზის სტაროვერული ტაძარი ამჟამად აგებულია ქალაქის სახანძროს ოთხასრთულიანი შენობა. ნოვოჩერკასკის სტაროვერელები სალოცავად დადიან დონის როსტოვში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Николаевский старообрядческий храм
* Храмы Новочеркасска

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
კრასნი-დესანტის მარიამ მაგდალინელის ეკლესია

**კრასნი-დესანტის მარიამ მაგდალინელის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია ნეკლინოვის რიონის სოფელ  კრასნი-დესანტში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.  

ეკლესიის მისამართი:  რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ნეკლინოვის რაიონი, ხუტორი კრასნი-დესანტი, ოქტომბრის ქუჩა № 1-ა.

## ისტორია 
ეკლესია ააგეს 1858 წელს ეგორ ბენარდაკის, რუსული ფეგატის „ფენიქსის“ კაპიტანის, რუსეთ-ოსმალეთის 1768-1774 წლების ომის მონაწილის, ეროვნებით ბერძენის , გიორგი ბენარდაკის შვილის ფინანსებით. ეკლესია ემსახურებოდა სოფელ მარიევკას მრევლს. 1874 წლის შემდეგ მარიევკა გადავიდა იაკობ პოლიაკოვის მფლობელობაში და უწოდეს პოლიაკოვკა. 1899 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, უფასო, სახალხო ბიბლიოთეკა. სამოქალაქო ომის შემდეგ 1924 წელს სოფელს ეწოდა კრასნი-დესანტი. ეკლესია აკურთხეს წმინდა მარიამ მაგდალინელის სახელზე. 

საბჭოთა წყობილების დამყარების შემდეგ ეკლესია დახურეს და გაძარცვეს. მასში კი განათავსეს საწყობი. ომის შემდგომ წლებში შენობაში განათავსეს ბილიარდის სახლი. 1960-იან წლებში ადგილობრივმა ხელისუფლებამ გადაწყვიტა შენნობაში გაეხსნა საცუარაო აუზი, მაგრამ ეს იდეა ვერ განხორციელდა და ნახევრად დანგრეული ეკლესია იდგა 1980-იანი წლების ბოლომდე. 

1989 წელს კრასნი-დესანტის მოსახლეობამ გადაწყვიტა აღედგინა ეკლესია. სამუშაოები მიმდინარეობდა საარქივო დოკუმენტებისა და მხარეთმცოდნეებიის გარეშე. 1993 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ეკლესიის კედლები მთლიანად აღადგინეს, გადახურეს თუნუქის სახურავით და შეღებეს ლურჯად.

ამჟამად ეკლესია მოქმედია, მისი წინამძღვარია დანიელ დავიდენკო.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сайт храма 
* Село Красный Десант - храм Марии Магдалины 
* В одном из старейших храмов Таганрогского благочиния прошел престольный праздник 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ჭივჭავა

**ჭივჭავა** ー მდინარე აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ხრამის მარცხენა შენაკადი. ბედენის მთას გამოუდის და სამხრეთ აღმოსავლეთისაკენ მიემართება. ხრამთან შესართავში მდებარეობს ისტორიული ციხე-ქალაქი სამშვილდე.

## იხილეთ აგრეთვე
*ნაჭივჭავები

## სქოლიო
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის მდინარეები
კატეგორია:ხრამის შენაკადები
ლეონ დოდე

**ალფონს მარი ვენსან ლეონ დოდე** ( დ. 16 ნოემბერი 1867 — გ. 30 ივნისი 1942) — ფრანგი მწერალი, პუბლიცისტი, პოლიტიკოსი, ლიტერატურული კრიტიკოსი, პოლემისტი, რომანებისა და მემუარების ავტორი. ცნობილი ფრანგი მწერლის, ალფონს დოდესა (1840-1897) და მისი მეორე ცოლის, ჟულია ალარის უფროსი ვაჟი.

## ბიოგრაფია 
ლეონ დოდე ლიტერატორთა ოჯახში იზრდებოდა. დედ-მამის სანაცნობოს წყალობით, იგი ბავშვობიდან მოხვდა XIX საუკუნის კულტურის გამორჩეული წარმომადგენლების წრეში. საკუთარი შემოქმედებითი კარიერა ლეონმა პარიზული გაზეთის „თავისუფალი სიტყვის“ (La Libre parole) მთავარი რედაქტორის თანამდებობით დაიწყო. მოგვიანებით შარლ მორასსთან ერთად დააარსა „აქსიონ ფრანსეზი“ (l'Action française, „ფრანგული ქმედება“), რომელიც ეროვნული და მონარქისტული პოზიციის მქონე ყოველდღიური გამოცემა იყო. ეს გაზეთი მალე გადაიქცა ანტირესპუბლიკური მოძრაობის — ფრანგული ქმედების მთავარ ბეჭდურ ორგანოდ და მისი წევრების რუპორად.

1920-1924 წლებში ლეონ დოდე აირჩიეს პარიზის დეპუტატად სამთავრობო საბჭოში.

## ოჯახი 
ლეონის პირველი ცოლი ვიქტორ ჰიუგოს შვილიშვილი, ჟანა ჰიუგო იყო. ისინი 1891 წელს დაქორწინდნენ. მათ ჰყავდათ ერთი ვაჟი, შარლ დოდე (1892-1960), რომელიც მოგვიანებით ბიბლიოთეკარი გახდა. 1895 წელს ლეონი და ჟანა ერთმანეთს დაშორდნენ.

1903 წელს ლეონი მეორედ დაქორწინდა. ამჯერად მან საკუთარი დეიდაშვილი, მარტა ალარი (1878-1960) შეარჩია, რომელიც ყველაფერში მისი ჭკუის გამოდგა. მარტაც ჟურნალისტი იყო და პამპილას ფსევდონიმით ბეჭდავდა სტატიებს ყოველდღიურ გაზეთ „აქსიონ ფრანსეზში“. ცოლ-ქმარი თავგადაკლული მონარქისტები იყვნენ.

მათ სამი შვილი ჰყავდათ: ფრანსუა დოდე (1915-1970), ფილიპ დოდე (1909-1923) და კლერ დოდე (1918-1969). უფროსი, ფრანსუა ექიმი და ჟურნალისტი გახდა.

უმცროსი, ფილიპი დღემდე გაურკვეველ ვითარებაში გარდაიცვალა 14 წლის ასაკში.

კლერი ცოლად ჰყავდა ექიმ პოლ ბიარდოს (1910-1990). მოგვიანებით ედმე მეორედ გათხოვდა და ცოლად გაჰყვა მასსავით ლიტერატორსა და ლექტორს, რობერ შოვლოს.

## ფილიპ დოდეს საქმე 
1923 წლის 24 ნოემბერს, შაბათს, დღის 4 საათზე ტაქსი, რომელშიც ფილიპ დოდე იჯდა, რესპუბლიკის მოედნის მიმდებარე მაჟენტას ბულვარის 126 ნომერთან გაჩერდა. მძღოლმა მგზავრს მოხედა და ჯერ გულწასული ეგონა, მაგრამ მალევე მიხვდა, რომ ყმაწვილი თავში იყო დაჭრილი.

ლეონი შვილის სიკვდილში ანარქისტულ დაჯგუფებას, მესამე რესპუბლიკის მთავრობასა და ფრანგულ პოლიციას ადანაშაულებდა. დოდეების ოჯახი გამოძიების დასკვნას, მოზარდის თვითმკვლელობის შესახებ, არ ეთანხმებოდა.

## ლიტერატურა
* 1988: Jean-Paul Clébert, Les Daudet, une famille bien française, 1840—1940, Paris, Presses de la Renaissance ISBN 978-2-85616-454-9

კატეგორია:დაბადებული 1867
კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1942
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივნისი
კატეგორია:ფრანგი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი ჟურნალისტები
კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები
კატეგორია:პარიზელი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ჟურნალისტები
კატეგორია:ფრანგი ბიოგრაფები
კატეგორია:ფრანგი მემუარისტები
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ბესერგენევსკაიის წმინდა ალექსის ეკლესია

**ბესერგენევსკაიის წმინდა ალექსის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია ოქტომბრის რიონის სოფელ  ბესერგენევსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია არის რუსეთის ფედრაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

ეკლესიის მისამართი: 346497, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ოქტომბრის რაიონი, სოფელი ბესერგენევსკაია, კოოპერატივის ქუჩა № 52.

## ისტორია 
ალექსი საკვირველთმოქმედის (მოსკოვის მიტროპოლიტის) სახელობის ეკლესია სტანიცა ბესერგენევსკაიაში მოიხსენიება ჯერ კიდევ 1647 წელს. 1797 წელს ძველი ეკლესიის სიძველის გამო ააგეს ახალი, კვლავ ხის ეკლესია სამრეკლოსთან ერთად. ახალი ეკლესია აკურთხეს 1800 წელს ასევე მიტროპოლიტ ალექსის სახელზე. 1810 წელს სტანიცა გადაიტანეს ახალ ადგილზე, ასევე გადაიტანეს ეკლესიაც. 1858 წელს იგი კიდევ ერთხელ გადაიტანეს, ამჯერად ხუტორ კაზაჩაი-კადამოვსკიში.

1882 წელს ხის ეკლესიის ადგილზე ააგეს ქვის ეკლესია. ძველი ეკლესია კიდევ ერთხელ გადაიტანეს ხუტორ იაგოდნიკაში. აკალ ეკლესიას ჰქონდა ორი საკუთხეველი, ერთი მათგანი ნაკურთხი იყო ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის, ხოლო მეორე სამი წმინდანის (ბასილი დიდი, იოანე ოქროპირი და გრიგოლ ღვთისმეტყველი) სახელზე.

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
შარლ V ლოთარინგიელი

**შარლ V ლოთარინგიელი** () სრულად **შარლ ლეოპოლდ ნიკოლა სიქსტე** (; დ. 3 აპრილი, 1643 — გ.  18 აპრილი, 1690) — ფრანგი დიდგვაროვანი, საღვთო რომის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი, ჰერცოგ ნიკოლას ვაჟი, ფერდინანდ III-ის ქალიშვილის, ელეონორა ავსტრიელის მეუღლე. ასევე ენათესავებოდა საფრანგეთის მეფეს, ლუი XIV-ს.

კარლს ჰქონდა ბრწყინვალე სამხედრო და პოლიტიკური კარიერა. პირადად სარდლობდა ავსტრიელთა ჯარებს საფრანგეთის წინააღმდეგ გამართულ ომში, ასევე ცნობილ ვენის ბრძოლასა და დიდ თურქულ ომში. 1683 წელს მიიღო გენერალისიმუსის წოდება. მისი შთამომავლები 1737 წლამდე მართავდნენ ლოთარინგიის საჰერცოგოს, ხოლო შვილიშვილმა, ფრანც შტეფანმა იქორწინა მარია ტერეზია ჰაბსბურგზე და მიიღო საღვთო რომის იმპერატორის ტიტული, რითიც საფუძველი დაედო ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიას.

## რესურსები ინტერნეტში
* The 1911 Classic Encyclopedia, https://web.archive.org/web/20120719032232/http://www.1911encyclopedia.org/Charles_V_of_Lorraine
* Charles V. Duke of Lorraine, Political and military observations, remarks and maxims, of Charles V. late duke of Lorrain, general of the Emperor's forces From a manuscript left by him, and never printed before.http://eebo.chadwyck.com/search/full_rec?SOURCE=pgthumbs.cfg&ACTION=ByID&ID=99895385&FILE=../session/1351203855_29924&SEARCHSCREEN=CITATIONS&SEARCHCONFIG=var_spell.cfg&DISPLAY=AUTHOR
* Military.com http://forums.military.com/eve/forums/a/tpc/f/183198221/m/9660050891001 
* House of Lorraine: genealogy

კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი
კატეგორია: დაბადებული 1643
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აპრილი
კატეგორია: გარდაცვლილი 1690
კატეგორია:ლოთარინგიის ჰერცოგები
კატეგორია: გენერალისიმუსები
კატეგორია:ავსტრიელი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია: საღვთო რომის იმპერიის სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:დიდი თურქული ომის მონაწილეები
კატეგორია:ვენაში დაბადებულები
გრიგოლ მაჭარაშვილი

**გრიგოლ სპირიდონის ძე მაჭარაშვილი** (დ. 1835, სოფ. ალი — გ. 16 სექტემბერი, 1902, ფოთი) — ქართველი სასულიერო და საზოგადო მოღვაწე, დეკანოზი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დამხმარებელი წევრი ფოთში.

## ბიოგრაფია
გრიგოლ სპირიდონის ძე მაჭარაშვილი დაიბადა 1835 წელს, გორის მაზრის სოფელ ალში. სოფელ ალში მცხოვრებ მაჭარაშვილთა გვარიდან არაერთი სასულიერო პირი იყო. ამის შესახებ თვით სოფელში არსებული კვირაცხოვლის სახელობის ეკლესიის ეზოში მიმოფანტული საფლავის ქვები გვამცნობენ. 

გაზეთ ,,ივერიის” 1902 წლის სექტემბრის ნომერში, ფოთის ქალაქის გამგეობა იუწყება, რომ გარდაიცვალა დეკანოზი გრიგოლ მაჭარაშვილი, ფოთის ქალაქის წევრი და მისთვის ფოთის საკათედრო ტაძარში გადახდილი იქნება წირვა და პანაშვიდი. მას დეკანოზის წოდება 1887 წელს მინიჭებია. 1892 წლის 15 აპრილს წმ. ანას II ხარისხის ორდენით, 1895 წლის 6 მაისს კი წმ. ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენით დაჯილდოვებულა. 1896 წლის 17 ნოემბერს დეკანოზი გრიგოლი ფოთის ეპარქიალური სასწავლებლის თავმჯდომარედ დაუნიშნავთ, 1900 წლის აღდგომას ენქერი უბოძებიათ.
იგი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დამხმარებელი წევრი ფოთში (1886-1900), ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი (1879 წლიდან).
დეკანოზი 1902 წლის 16 სექტემბერს გარდაცვლილა. მისი დაკრძალვის ცერემონიალის შესახებ კი გაზეთ ,,ივერიის” 25 სექტემბრის ნომერში საინტერესო ინფორმაციას ვიგებთ.
სოფელ ალში მის დაკრძალვას დაესწრო ფოთის ქალაქის მოურავი ნიკო ნიკოლაძე, ყოვლად-სამღვდელო ალექსანდრე ეპისკოპოსის ავადმყოფობის გამო მის მაგივრად მიბრძანებულა იმერეთის ეპისკოპოსი ლეონიდე (ოქროპირიძე)( შემდგომში სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი), პროცესიას უამრავი ხალხი მიუძღოდა, მათ შორის: 1. ფოთის ორკლასიანი სამრევლო სკოლის წარმომადგენლობა; 2. ფოთის ქალთა გიმნაზიისა და ოლგას დედათა სკოლის წარმომადგენლობა; 3. ფოთის ვაჭართა წარმომადგენლობა. აგრეთვე აღნიშნული პროცესიის მონაწილეთა შორის სახელდებიან ქრისტეფორე და ნინო ხუმარაძე, დიმიტრი გუგულაშვილის ოჯახი, ლეონტი და მინადორა ჩაჩანიძე, სხვა ნათესავ-ახლობლები და მრევლი. პროცესიას მიუძღოდა ვერცხლის ხატი გურია-სამეგრელოს საეპარქიო საბჭოსაგან, მაცხოვრის ვერცხლის ხატი ფოთის საკათედრო ტაძრის კრებულისაგან. მღვდელ-მთავრის წირვაზე გალობდა მგალობელთა ორი გუნდი: ყოვლად-სამღვდელო ალექსანდრეს (ოქროპირიძე) გურულ-მგალობელთა გუნდი გურულ კილოზე და ალის სამრევლო სკოლის მოწაფეთა გუნდი. სიტყვა წარმოუთქვამს მღვდელ გიორგი გეგეჭკორს, ხოლო ფოთელებმა განსვენებულის ქვრივს 400 მანეთი გადასცეს საყვარელი მოძღვრის საფლავზე მატურის ძეგლის ასაგებად.

## რესურსები ინტერნეტში
*გრიგოლ მაჭარაშვილი

კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 1835
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1902
Million Reasons

**Million Reasons** () — ამერიკელ პოპ მომღერალ და სიმღერების ავტორ ლედი გაგას სიმღერა მისი მეხუთე სტუდიური ალბომიდან *Joanne* (2016). თავდაპირველად გამოიცა როგორც ალბომის პრომო სინგლი, კომერციული წარმატების შემდგომ კი 2016 წლის 8 ნოემბერს გამოიცა როგორც ალბომის მეორე სინგლი ლეიბზე Interscope Records. სიმღერის ავტორები არიან თავად გაგა, ჰილარი ლინდზი და მარკ რონსონი, ხოლო მისი პროდიუსერები არიან გაგა, რონსონი და BloodPop. ჩანაწერი არის პოპის ჟანრის სიმღერა რომელზეც იგრძნობა ქანთრი მუსიკის გავლენა, ლირიკულად კი სიმღერა ეხება სასიყვარულო ურთიერთობის იმედგაცრუებას და რწმენას.

სიმღერამ კრიტიკოსების მხრიდან დადებითი შეფასება დაიმსახურა, განსაკუთრებით კი აღნიშნეს გაგას ვოკალი. კომერციული თვალსაზრისით, სიმღერამ აშშ-ის ბილბორდის ცხელ ასეულში დაიკავა მე-4 პოზიცია, ასევე შევიდა უნგრეთის, სლოვაკეთის და შვეიცარიის ათეულებში. გაგამ სიმღერა ცოცხლად შეასრულა მინი ტურნეზე — Dive Bar Tour (2016) და რამდენიმე სატელევიზიო და რადიო შოუში, გაგამ ასევე სიმღერა შეასრულა სუპერ-ბოულ LI-ის შუალედურ შოუზე.

## სიმღერების სია 
*;ციფრული ჩამონატვირთი
# Million Reasons (KVR remix) – 3:27
# Million Reasons (Andrelli remix) – 4:00

## პერსონალი 
**მენეჯმენტი**
*Stefani Germanotta P/K/A Lady Gaga (BMI) Sony ATV Songs LLC / House of Gaga Publishing, LLC/  BIRB Music (ASCAP)
*ყველა უფლების ადმინისტრირება ეკუთვნის BMG Rights Management LLC / Songs of Zella (BMI)
*ჩაიწერა სტუდიებში Shangri-La Studios, Gypsy Palace Studios (მალიბუ, კალიფორნია); Electric Lady Studios (ნიუ-იორკი)
*აუდიო მასტერინგი გაკეთდა სტუდიაში Sterling Sound Studios (ნიუ-იორკი)

**პერსონალი**

*ლედი გაგა – სიმღერის ავტორი, ვოკალი, პროდიუსერი, ფორტეპიანო
*ჰილარი ლინდზი – სიმღერის ავტორი, დამატებითი ვოკალი, გიტარა
*მარკ რონსონი&nbsp;–  სიმღერის ავტორი, პროდიუსერი, გიტარა, ბასები
*BloodPop – პროდიუსერი, კლავიშებიანი საკრავი, სიმებიანი საკრავის პროგრამირება
*ჯოშუა ბლერი  – ხმის ჩამწერი
*ჯო ვიჟანო – ხმის ჩამწერი, აუდიო მიქსი
*ბრენდონ ბოსტი – ხმის ჩამწერი, აუდიო მიქსი
*ტომ ელმჰირსტი – აუდიო მიქსი
*ტომ კოინი – აუდიო მასტერინგი
*რენდი მერილი – აუდიო მასტერინგი
*დევიდ ქაველი – ჩაწერის ასისტენტი
*ბერი მაკრედი – ჩაწერის ასისტენტი

ინფორმაცია პერსონალის შესახებ აღებულია ალბომ Joanne-ს ბუკლეტიდან.

## გამოცემების ისტორია 
## რესურსები ინტერნეტში 
*
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:2016 წლის სინგლები
კატეგორია:2016 წლის სიმღერები
კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები
კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით
კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას პროდიუსერობით
კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები
კატეგორია:სიმღერები მარკ რონსონის პროდიუსერობით
კატეგორია:სიმღერები მარკ რონსონის ავტორობით
კატეგორია:სიმღერები ჰილარი ლინდზის ავტორობით
ლუსია ტრიპოლელი

**ლუსია ტრიპოლელი** () — ტრიპოლის, ლევანტის უკანასკნელი ჯვაროსნული სახელმწიფოს გრაფინია და ანტიოქიის ტიტულოვანი მთავარი 1287-1289 წლებში.

ის იყო ბოემონდ VII ტრიპოლელის და სიბილა სომეხის ქალიშვილი. 1287 წელს, ბოემონდის გარდაცვალების შემდეგ, სიბილამ რეგენტად ბერტრან გიბელეტელი დანიშნა. ის ძალიან არაპოპულარული აღმოჩნდა ქალაქის კომუნაში, რომელმაც საკუთარი ადმინისტრაცია შექმნა. ლუსია ტრიპოლის სამართავად ოსერიდან დაბრუნდა ნარჟო დე ტუსზე დაქორწინების შემდეგ, დაახლ. 1275/78, რათა ერთად ემართად საგრაფო, გენუელების და კომუნის წინააღმდეგობის მიუხედავად. გენუელმა ბენედეტო ზაქარიამ გადაწყვიტა ტრიპოლი გენუის კოლონია გამხდარიყო. ამავდროულად კომუნის მეთაურმა განაცხადა, რომ ლუსიას სცნობდა გრაფინიად, მაგრამ მოულოდნელად ლუსიამ გენუელებს დაუჭირა მხარი.

ვენეციელმა და პიზელმა ვაჭრებმა, რომელთაც სავაჭრო კავშირები ჰქონდათ ტრიპოლთან, გადაწყვიტეს რომ ალ-მანსურ კალაუნისთვის შეეთავაზებინათ ქალაქის აღება. ლუსიამ დახმარება მონღოლებს სთხოვა, მაგრამ ამას არანაირი შედეგი არ გამოუღია. ქალაუნმა ალყა 1089 წელს დაიწყო და ერთ თვეში, 26 აპრილს ქალაქი დაეცა. ორი წლის შემდეგ დაეცა აკრა — უკანასკნელი ჯვაროსნული ქალაქი ახლო აღმოსავლეთში. ლუსიას გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია. მისი ქმარი 1292 წელს გარდაიცვალა. ლუსიას სიკვდილის შემდეგ ანტიოქიის მთავრის ტიტული მისივე ვაჟმა, ფილიპ დე ტუსმა მიიღო.

## ლიტერატურა 
* René Grousset. L'Empire du Levant: Histoire de la Question d'Orient. — Paris: Payot, 1949. — ISBN 2-228-12530-X.

კატეგორია:ტრიპოლის გრაფები
კატეგორია:ანტიოქიის მთავრები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1299
მალჩევსკო-პოლნენსკაიის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

**მალჩევსკო-პოლნენსკაიის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია მილეროვის რიონის სოფელ  მალჩევსკო-პოლნენსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია არის რუსეთის ფედრაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

ეკლესიის მისამართი:  რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მილეროვის რაიონი, სოფელი მალჩევსკო-პოლნენსკაია, სკლიაროვის ქუჩა.

## ისტორია 
სლობოდაში ხის პირველი ეკლესია ააშენეს XVIII საუკუნის დასასრულს, რომელიც უკვე 1803 წელს დაიწვა. 1822 წელს მამასახლის პეტრე და მიხეილ მალჩევსკების ფინანსებით ააშენეს ახალი ეკლესია. ახალი ქვის ერთსაკურთხევლიანი ეკლესია სლობოდაში ააგეს 1902 წელს. 1907 წელს გააფართოვეს კუთხის ეგვტერები. 

ეკლესია გადაურჩა ოქტომბრის რევოლუციასა და რუსეთის სამოქალაქო ომს. 1938 წელს ეკლესია დახურეს, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში კვლავ აღსდგა ღვთისმსახურება. ეკლესიაში მსახურება გაგრძელდა 1960 წლამდე. ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდში ეკლესია დაიხურა და 1966 წელს დაანგრიეს. დიდი ხნის განმავლობაში ეკლესიის ნანგრევებიღა იყო შემორჩენილი.

ეკლესიის შენობა გადაეცა კალინინის სახელობის ეკლესიას. საეკლესიო ჭურჭლის უმეტესი ნაწილი  გადაიტანეს სოფელ ჩერტკოვოს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის  სამლოცველო სახლში. ეკლესიის შენობას გამოიყენებდნენ კოლმეურნეობის ხორბლის საწყობად. 2011 წელს დაიწყო თანხების შეგროვება ეკლესიის აღსადგენად, რომელიც დაიწყეს გუმბათის აგებით. 2017 წლის მონაცემებით აღდგენითი სამუშაოები ჯერ კიდევ არ დასრულებულა. გრძელდება თანხების შეგროვება რემონტისათვის.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Историческая справка по Миллеровскому району 
* Благочинный приходов Миллеровского округа осмотрел разрушенный храм Святителя Николая Чудотворца в слободе Мальчевско-Полненская 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ნარსე

**ნარსე** (; გ. 302)  —  სასანიდური ირანის მე-7 შაჰინშაჰი 293-302 წლებში, შაპურ I-ის ვაჟი, ბაჰრამ I-ის უმცროსი ძმა.

ნარსე ტახტზე ასვლამდე მართავდა საქასტანის პროვინციას. მისი ძმისა და ძმისშვილის (ბაჰრამ I და ბაჰრამ II) სასტიკი პოლიტიკის გამო იმპერიის მოსახლეობამ სწორედ ნარსეს დაუჭირა მხარი. მან შემოიკრიბა დიდებულები და 293 წელს აჯანყება დაიწყო. რამდენიმე თვეში შაჰინშაჰის ტიტული მიიღო მისი ძმის შვილიშვილის, ბაჰრამ III-ის დამხობის შედეგად. 

ნარსეს მმართველობის დროს, 296-299 წლებში მიმდინარეობდა რომაულ-სპარსული ომები, რომელიც დასრულდა ნიზიბისის ზავით. ხელშეკრულების თანახმად რომის იმპერია გახდა სომხეთისა და იბერიის სამეფოს პროტექტორატი და ორ იმპერიას შორის საზღვრად დადგინდა მდინარე ტიგროსი.

გარდაიცვალა 302 წელს. ნარსეს შემდეგ სასანიდების შაჰი გახდა მისი ვაჟი, ჰორმიზდ II.

## იხილეთ აგრეთვე
* სასანიანთა იმპერია

## ლიტერატურა
* Klaus Schippmann: *Grundzüge der Geschichte des sasanidischen Reiches*. WBG, Darmstadt 1990.
* Ursula Weber: *Narseh, König der Könige von Ērān und Anērān.* In: *Iranica Antiqua* 47 (2012), S. 153–302.
* Ursula Weber, Josef Wiesehöfer: *König Narsehs Herrschaftsverständnis*. In: Henning Börm, Josef Wiesehöfer (Hrsg.): *Commutatio et contentio. Studies in the Late Roman, Sasanian, and Early Islamic Near East.* Wellem Verlag, Düsseldorf 2010, S. 89ff.
* Josef Wiesehöfer: *Das Reich der Sāsāniden*. In: Klaus-Peter Johne (Hrsg.): *Die Zeit der Soldatenkaiser*. 2 Bde., Akademie Verlag, Berlin 2008, S. 531ff.

## წყარო
* Ursula Weber&nbsp;– Josef Wiesehöfer: *König Narsehs Herrschaftsverständnis*. In: Henning Börm&nbsp;– Josef Wiesehöfer (eds.): *Commutatio et contentio. Studies in the Late Roman, Sasanian, and Early Islamic Near East.* Wellem Verlag, Düsseldorf 2010, pp.&nbsp;88–132.
*The Civilizations of the Ancient Near East Volume VII by George Rawlinson (Project Gutenberg)

კატეგორია: სპარსეთის მონარქები
კატეგორია: III საუკუნის სასანიანი მონარქები
კატეგორია: IV საუკუნის სასანიანი მონარქები
კატეგორია: გარდაცვლილი 302
კატეგორია:სასანიანი შაჰები
პეშტის ალყა

**პეშტის ალყა** — სამხედრო კონფლიქტი ჰაბსბურგთა მონარქიასა და ოსმალეთის იმპერიას შორის. ფერდინანდ I-მა სცადა დაებრუნებინა ქალაქები ბუდა და პეშტი ოსმალეთისაგან 1542 წელს. ეს იყო რევანშის მცდელობა ბუდის აღების საპირისპიროდ, მაგრამ იგი უშედეგოდ დამთავრდა. ალყა მოგერიებული იქნა ოსმალების მიერ, რომლებიც უნგრეთს კიდევ 150 წელი მართავდნენ.

## ლიტერატურა 
* Csorba Csaba – Estók János – Salamon Konrád: Magyarország képes története, Magyar Könyvklub, Budapest 1999. ISBN 963-548-961-7
* Magyarország hadtörténete 1. Főszerk.: Liptai Ervin, Zrínyi Katonai Kiadó, Budapest 1984. ISBN 963-326-320-4

## სქოლიო 
კატეგორია:1542 წლის ბრძოლები
კატეგორია:XVI საუკუნის ბრძოლები
ძილის პარალიზი

**ძილის პარალიზი (დამბლა)** — ფენომენი, რომელიც ხდება ადამიანის ჩაძინებისას ან  გაღვიძებისას, როდესაც  მას არ შეუძლია მოძრაობა, ლაპარაკი ან რეაგირება, ვინაიდან პარალიზებულია. ამას ხშირად მოჰყვება საშიში ჰალუცინაციები. ეს მოვლენა გრძელდება რამდენიმე წამიდან რამდენიმე წუთამდე და არ არის საშიში სიცოცხლისთვის ან ჯანმრთელობისთვის. მსოფლიოს მოსახლეობის 8%-ს სულ მცირე, ერთხელ, მაინც განუცდია ძილის პარალიზი.

## გამომწვევი მიზეზები
ძილის პარალიზი (დამბლა) უმეტესად გამოწვეულია ძილის უკმარისობით ან მემკვიდრეობითობით, თუმცა დაკავშირებულია სხვა დარღვევებთანაც, როგორებიც, მაგალითად, არის სტრესი და შფოთვა. ძილის პარალიზის შანსს კიდევ უფრო ზრდის გულაღმა წოლა ძილისას. მეცნიერებს სჯერათ, ამ მდგომარეობის გამომწვევი მიზეზია თვალების სწრაფი მოძრაობის, სწრაფი ძილის, პერიოდის გაწყვეტა.

## ნიშნები და სიმპტომები
ძილის პარალიზის დროს ხშირია ზმუილის, სისინისა და ზუზუნის ხმების გაგება, ასევე სხვა მოჩვენებითი ხმების: საუბარი, ჩურჩული, ღრიალი. ამ ხმებს თან ახლავს ძლიერი ემოციები, როგორებიცაა შიში და პანიკა. ზოგიერთებს ასევე ჰქონიათ შეგრძნება, თითქოს დაფრინავდნენ ან ვიღაც საწოლიდან ათრევდათ.

ხშირად ძილის პარალიზის დროს ტვინი ქმნის რეალისტურ ჰალუცინაციებს, მაგალითად, რამე ბნელი ფიგურის შემოსვლას ოთახში ან მის გამოჩენას ფანჯრის მიღმა, ასევე წარმოსახული არაამქვეყნიური არსების მიერ შეშინებას ან გაგუდვას, რომელსაც ახასიათებს მკერდზე დაწოლის, სიმძიმის შეგრძნება და სუნთქვის გაძნელება. ეს ჰალუცინაციები ძილის პარალიზის პერიოდში იწვევს ბევრ ფსიქოლოგიურ სიმპტომს, რომლებიც ააქტიურებს ადამიანის გადარჩენის ინსტინქტს, ანუ შებრძოლების ან გაქცევის  უნარს, თუმცა უშედეგოდ, რადგან მოძრაობა, როგორც წესი, შეუძლებელია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ინფორმაცია ძილის შესახებ , სტენფორდის&nbsp;უნივერსიტეტის&nbsp;საიტი

კატეგორია:ძილის ფიზიოლოგია
კატეგორია:ძილის აშლილობები