open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
იოანე V (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

**იოანე V** () — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი  669-674  წწ. და მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე მეორე პატრიარქ გიორგი I-თან ერთად არის ძველი სტილით 18 აგვისტო, ახალი სტილით - 31 აგვისტო.

მოღვაწეობდა კონსტანტინე IV პოღონატის-ის დროს.

## ლიტერატურა
* „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.

კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
კატეგორია:VII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
წყავროკა

**წყავროკა** — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი წყავროკა). მდებარეობს ქობულეთის დაბლობზე, მდინარე ოჩხამურის ხეობაში, ზღვის დონიდან 20 მ. ქობულეთიდან 15 კმ., ოჩხამურის რკინიგზის სადგურიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1359 კაცი. 1919 წელს სოფელში მოქმედებდა ორკლასიანი სკოლა.

## დემოგრაფია
## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იოანე IV (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

** იოანე IV** () (გ. 595) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი  582-595  წლებში და მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 სექტემბერი, ახალი სტილით — 15 სექტემბერი.

ბავშვობიდანვე საოცარ ლტოლვას გრძნობდა მონაზვნობისკენ. კეთილმსახური ცხოვრებისთვის იგი დიაკვნად აკურთხეს, რამდენიმე ხანში კი კონსტანტინოპოლის მთავარეპისკოპოსადაც დაადგინეს. მღვდელმთავრობის წლების მანძილზე წმიდანს არ დაუგდია ცხოვრების ის წესი, რომელიც ყველაზე ასკეტი მეუდაბნოე მამებისთვის იყო დამახასიათებელი, ამიტომაც ეწოდა „მმარხველი“.

წმიდა მამა საკუთარი ცხოვრებისეული მაგალითით ასწავლიდა მორწმუნეებს ვნებების მოთოკვასა და თავის ფლობას. როდესაც კონსტანტინოპოლის მცხოვრებლებმა გადაწყვიტეს, სულთმოფენობის დღესასწაულის მიმწუხრზე დოღის ცქერით დამტკბარიყვნენ, რაც შეამცირებდა დღესასწაულის აღქმას, ნეტარი მღვდელმთავარი მუხლებზე დაეცა და მხურვალედ ილოცა, რომ უფალს მისი სამწყსოს ეს უსჯულო განზრახვა განექარვებინა. და, აი, როგორც კი კონსტანტინოპოლელებმა ასპარეზზე თავი მოიყარეს, უეცრად საშინელი ქარიშხალი ამოვარდა, ატყდა ჭექა-ქუხილი, ძლიერ წვიმას სეტყვა მოჰყვა და სანახაობაც ჩაიშალა. წმიდა იოანეს ისე უყვარდა გლახაკები, რომ უშურველად ურიგებდა მათ ყველაფერს, რაც გააჩნდა და, როდესაც მიიცვალა, ძველი სამოსლის გარდა არაფერი დარჩენია. ნეტარმა მამამ სიცოცხლეშივე მრავალი სასწაული აღასრულა. იგი ცნობილია, როგორც საეკლესიო მწერალი.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბ., 2001 წ.

კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 595
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
კატეგორია:სტამბოლში დაბადებულები
ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებები

**ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებები** () — ესპანეთის სამეფოს ძირითადი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეული. ამჟამად ქვეყანაში 17 ავტონომიური გაერთიანებაა. ავტონომიური გაერთიანებები იყოფიან პროვინციებად. პროვინციები იყოფიან კომარკებად, ხოლო კომარკები — მუნიციპალიტეტებად.

## ავტონომიური გაერთიანებები და დედაქალაქები 
* ანდალუსია (სევილია)
* არაგონი (სარაგოსა)
* ასტურია (ოვიედო)
* ბალეარის კუნძულები (პალმა)
* ვალენსია (ვალენსია)
* გალისია (სანტიაგო-დე-კომპოსტელა)
* კანარის კუნძულები (ლას-პალმასი, სანტა-კრუს-დე-ტენერიფე)
* კანტაბრია (სანტანდერი)
* კასტილია-ლა-მანჩა (ტოლედო)
* კასტილია და ლეონი:
** კასტილია (ვალიადოლიდი)
** ლეონი (ლეონი)
* კატალონია (ბარსელონა)
* მადრიდი (მადრიდი)
* მურსია (მურსია)
* ნავარა (პამპლონა)
* ლა-რიოხა (ლოგრონო)
* ბასკეთი (ვიტორია)
* ესტრემადურა (მერიდა)

## იხილეთ აგრეთვე 
* ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებების დროშები
* ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებების გერბები
* ესპანეთის პროვინციები
* ესპანეთის რაიონები
* ესპანეთის ქალაქები

## რესურსები ინტერნეტში 
*Information about Spain's Autonomous Communities from rulers.org
*Relations between tiers&nbsp;–  CityMayors feature
*Maps of the Autonomous Communities of Spain 
*Maps of the Autonomous Communities of Spain in Chinese 
*David Brighty. *State and region: the Spanish experience*. 

კატეგორია:ესპანეთის ავტონომიური გაერთიანებები
სტეფანე ახალგაბრწყინებული

**ღირსი სტეფანე ახალგაბრწყინებული** (გ. 912) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 9 დეკემბერი, ახალი სტილით - 22 დეკემბერი. კეთილმსახური კონსტანტინოპოლელი მღვდლის, ზაქარიას ძე იყო. იგი სიყრმიდანვე მოღვაწეობდა კონსტანტინოპოლის დიდი ტაძრის ღვთისმსახურთა დასში. მამის გარდაცვალების შემდეგ ღირსმა სტეფანემ დაყუდებული ცხოვრება იტვირთა და სულ უფრო და უფრო ამკაცრებდა ღვაწლს. ნეტარმა სრულყოფილების ისეთ საფეხურს მიაღწია, რომ უფალმა წმინდა მოციქულ პეტრეს და წმინდა ანტიპას (მოიხსენიება 24 აპრილს)  ხილვის ღირსი გახადა. წმიდა მამა სქიმაში აღესრულა 912 წელს (სხვა ცნობით, IX საუკუნეში). მას „ახლადგაბრწყინებულს“ უწოდებენ, რადგან ფიცხელი ღვაწლით ძველ მოსაგრეებს მიმსგავსებულმა, დიდი მადლი მოიგო და მათ ბრწყინვალე დასს შეერთო.

## ლიტერატურა
* „წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.

კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
კატეგორია:X საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 912
ესპანეთის პროვინციები

**ესპანეთის პროვინციები** () — ესპანეთის ადმინისტრაციული დაყოფის ერთეული. პროვინციებად იყოფა ესპანეთის ავტონომიური რეგიონები, ხოლო პროვინციები თავის მხრივ იყოფა  მუნიციპალიტეტებად.

## მდებარეობა 
thumb|left|450px|ესპანეთის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
* Directorio de sitios web de Diputaciones Provinciales 
* Mapa interactivo de las provincias de España: ¿Dónde está la provincia? 
* Mapa interactivo de las provincias de España: ¿Cómo se llama? 
* Puzzle de las provincias de España 

*
პროკლე (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

**პროკლე** () (დ. 390 ან 395 ან 370 — გ. 24 ივლისი, 447) — კონსტანტინოპოლის არქიეპისკოპოსი 434–447 წლებში.  წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 20 ნოემბერი, ახალი სტილით — 3 დეკემბერი. წმიდა იოანე ოქროპირის (+407; ხს. 26 ნოემბერს) მოწაფეობისა, რომელმაც ნეტარი ჯერ დიაკვნად აკურთხა, შემდეგ კი - მღვდლად.

წმინდა პრკოლემ  საკუთარი თვალებით იხილა, თუ როგორ ეცხადებოდა პავლე მოციქული წმინდა იოანე ოქროპირს მისი ეპისტოლეების თარგმანების წერისას. თავისი წმინდა მოძღვრის დახმარებით პროკლემ საოცრად გაიღრმავა საღვთო წერილის ცოდნა და ნააზრევის სრულყოფილი ფორმით გადმოცემის უნარიც შეიძინა.

იოანე ოქროპირის გადასახლებისა და მიცვალების შემდეგ კონსტანტინოპოლის წმინდა პატრიარქმა სისინიუსმა (426-427) პროკლეს ქალაქ კვიზიკის ეპისკოპოსად დაასხა ხელი, მაგრამ ერეტიკოს ნესტორიანელების გავლენით იგი ეპარქიიდან განდევეს და პროკლე დედაქალაქში დაბრუნდა. წმინდა მწყემსმთავარი კონსტანტინოპოლის ტაძრებში ქადაგებდა, მრევლს მართლმადიდებლურ სარწმუნოებაში განამტკიცებდა და უშიშრად ამხელდა უსჯულო მწვალებლობას.

პატრიარქ სისინიუსის გარდაცვალების შემდეგ კონსტანტინოპოლის საპატრიარქო ტახტზე პროკლე აღასაყდრეს. ნეტარი მამა თორმეტი წლის მანძილზე (434-447) მესაჭეობდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას. მისი ძალისხმევით წმინდა მეფის, თეოდოსი II-ის (408-450) ზეობის ჟამს იოანე ოქროპირის წმინდა ნაწილები კომანიდან კონსტანტინოპოლში გადააბრძანეს.

პროკლეს პატრიარქობისას იმპერიას თავს დაატყდა გამანადგურებელი მიწისძვრა, რომელიც რამდენიმე თვე გრძელდებოდა. ბითვინიაში, ჰელესპონტში, ფრიგიაში მთელი ქალაქები ინგრეოდა, მდინარეები მიწის ქვეშ იკარგებოდა, ოდესღაც უწყლო ადგილებში კი დამღუპველი წყალდიდობები ხდებოდა. კონსტანტინოპოლელები პატრიარქისა და იმპერატორის წინამძღვრობით გადიოდნენ ხოლმე ქალაქიდან, პარაკლისებს აღასრულებდნენ და უფლისგან ამ არნახული უბედურების შეწყვეტას ითხოვდნენ. ერთ-ერთი ასეთი პარაკლისის დროს უჩინარმა ძალამ ერთი ბიჭუნა ჰაერში აიტაცა. შემდგომ ყმაწვილი სრულიად უვნებელი დაბრუნდა მიწაზე და შემოკრებილებს ამცნო, რომ იქ, მაღლა, მან ნახა და გაიგონა ანგელოზებრივი საგალობელი: „წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო“. სამწმიდას საგალობელი მთელმა ხალხმა აიტაცა, თან დაამატა: „შეგვიწყალენ ჩუენ“ და მიწისძვრაც შეწყდა. აქედან მიეცა დასაბამი ამ ლოცვას, რომელიც ყველა ღვთისმსახურების განუყოფელ ნაწილად იქცა.

საყოველთაო სიყვარულითა და პატივისცემით მოსილი პატრიარქი ღრმად მოხუცებული მიიცვალა 447 წელს.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული  390 
კატეგორია:დაბადებული   395 
კატეგორია:დაბადებული   370
კატეგორია:გარდაცვლილი 447
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის არქიეპისკოპოსები
კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
მუხაესტატე

**მუხაესტატე** — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი მუხაესტატე). მდებარეობს მესხეთის ქედის მთისწინეთში, მდინარე აჭყვის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 80 მ., ქობულეთიდან 7 კმ. სოფელში გადის ქობულეთი-ოზურგეთი-საჯავახოს საავტომობილო გზა.

## სახელწოდება
გადმოცემის თანახმად სოფლის სახელწოდება დაკავშირებულია ტყვეთა სყიდვასთან. ჭანიეთელი გლეხი ესტატე ბავშვებს იტაცებდა და ოსმალეთში ჰყიდდა. ერთხელ, როდესაც მუშტარი დათქმულ ადგილას არ დახვდა, მან ბავშვი მუხაზე მიაბა და ხეზე კი სახელი ესტატე ამოკაწრა, რათა მყიდველს გაეგო ბავშვი ვინ მიუყვანა და ფული ხის ფუღუროში დაეტოვებინა. წლების შემდეგ ესტატეს მღვდლისთვის აღსარებაში გაუნდია ეს ამბავი და ადგილიც დაუსახელებია. ხალხში ეს ამბავი გავრცელდა და ადგილს მუხაესტატე დაერქვა.

## ისტორია
1877-1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს აქ გაჩნდა ვაჭარ-მიკიტანთა დასახლება დუქნებით და ფარდულებით.

საბჭოთა პერიოდში მუხაესტატეს სასოფლო საბჭოში შედიოდა ასევე სოფლები ზენითი, ალამბარი და ზედა კონდიდი. განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა, მოქმედებდა ჩაის ფაბრიკა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2045 კაცი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სკურა

**სკურა** — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ლეღვას თემში (სოფლები: ლეღვა, სკურა, ცხრაფონა). მდებარეობს მესხეთის ქედის მთისწინეთში, მდინარე ოჩხამურის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 160 მ., ქობულეთიდან 20 კმ., ოჩხამურიდან 10 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 403 კაცი.

## დემოგრაფია
## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯიხანჯური

**ჯიხანჯური** — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ოჩხამურის თემში. მდებარეობს აჭარის მთისწინეთში, მდინარეების ჩოლოქისა და ოჩხამურის წყალგამყოფზე, ზღვის დონიდან 100 მ. ქობულეთიდან 16 კმ. ოჩხამურიდან 6 კმ. XVIII საუკუნის 70-იანი წლებიდან ჯიხანჯურიდან წაღებული ღვთისმშობლის ხატი ინახებოდა ძიმითის ეკლესიაში. 1983 წლისთვის შედიოდა ლეღვას სასოფლო საბჭოში, 1987 წლისთვის კი ოჩხამურის სადაბო საბჭოში. 2002 და 2014 წლის აღწერებით ჯიხანჯური ცალკე აღწერილი არ არის.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზენითი

**ზენითი** — სოფელი სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკაში, ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეული. 

მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, ზღვის დონიდან 160 მ-ზე, ქობულეთიდან 16 კმ-ში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 764 კაცი.

## ისტორია 
ზენითის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ბრინჯაოს ხანის კოლხური კულტურის მატერიალური ძეგლები — ზენითის განძები, ასევე ელინისტური ეპოქის, დაახლ. ძვ. წ. III საუკუნის ქვაში ნაკვეთი დიდი ზომის მონოლითური საწნახელი (8 × 3 მ), რაც ამ რეგიონში მევენახეობა-მეღვინეობის უძველეს ტრადიციებს ადასტურებს.

რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომის დროს, 1877 წლის მაისში მიმდინარეობდა ბრძოლები ზენითის სტრატეგიული პოზიციების ფლობისთვის. ომის შემდეგ, უკვე რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში მყოფი ზენითის მოსახლეობა შეადგენდა 67 ადამიანს.

საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ქობულეთის რაიონის მუხაესტატეს სასოფლო საბჭოში, განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა.

## დემოგრაფია
## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხოსე ლაურეანო პინედა უგარტე

**ხოსე ლაურეანო პინედა უგარტე** (ესპ. *José Laureano Pineda Ugarte*) იყო ნიკარაგუის 24-ე, 26-ე და 29-ე უმაღლესი დირექტორი.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
აჭი (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)

**აჭი** — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ქაქუთის თემში (სოფლები: აჭი, გოგმაჩაური, ნაცხავატევი, ქაქუთი). მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე აჭისწყლის მარჯვენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 300 მ., ქობულეთიდან 38 კილომეტრის დაშორებით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 კაცი.

## დემოგრაფია
## ისტორია
ისტორიულად სოფელს ზედა აჭი ეწოდებოდა და სოფელ აჭთან ერთად ოზურგეთის მაზრის ლიხაურის სასოფლო საოგადოებაში შედიოდა. 1930-იან წლებში სოფელი ქობულეთის რაიონის ნაწილი გახდა. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ცხრაფონა

**ცხრაფონა** — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ლეღვის თემში (სოფლები: ლეღვა, სკურა, ცხრაფონა). მდებარეობს მესხეთის ქედის მთისწინეთში, მდინარე ცხრაფონის (ჩოლოქის აუზი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 230 მ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 698 კაცი.

## დემოგრაფია
## ისტორიული ძეგლები
სოფელში დგას მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია, რომელიც 1600-1625 წლებში ააშენა მამია II გურიელმა და ის ბაილეთისა და მამათის ეკლესიებთან ერთად შესწირა იერუსალიმში უფლის საფლავს.

მთლიანად დანგრეული ეკლესია ძველის საძირკველზე ხელახლა ააშენეს XX საუკუნის 90-იან წლებში. ეკლესიასთან ფუნქციონირებს მამათა მონასტერი.

## სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თხუნელა (1962 წლის ფილმი)

**თხუნელა** — 1962 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორის შალვა მარტაშვილის მიერ. პირველი ჩვენება საკავშორო ეკრანებზე შედგა 1963 წელს. გადაღებულია ოთარ ჩიჯავაძის ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით.

## როლებში
* იპოლიტე ხვიჩია — *სანდრო ქორიძე*
* მარინა თბილელი — *ანა, სანდროს ცოლი*
* თინათინ სეფერთელაძე — *ლიანა-ქალიშვილი*
* მედეა ჩახავა — *ქეთო, ანას მეგობარი*
* ელენე ჩოხელი — *ვარო*
* რამაზ ჩხიკვაძე — *ადამიანი*
* არჩილ გომიაშვილი — *ზურაბი*
* თამარ თეთრაძე — *თეკლე*
* კოტე დაუშვილი — *კოლ-ბის თავმჯდომარე*
* რევაზ ხობუა — *მილიციელი*

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:1962 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:შალვა მარტაშვილის ფილმები
კატეგორია:ქართული ფილმები
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
ხოსე დე ხესუს ალფარო

**ხოსე დე ხესუს ალფარო** (ესპ. *José de Jesús Alfaro*, დ. 1800 - გ. 1855) -  ნიკარაგუის  28-ე უმაღლესი დირექტორი 1851 წლის 11 აგვისტოდან 2 ნოემბრამდე. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ხუსტო აბაუნსა

**ხუსტო აბაუნსა ი მუნიოს დე ავილესი** (ესპ. *Justo Abaunza y Muñoz de Avilés*, დ. 1777 - გ. 1873) - ნიკარაგუის  25-ე და 27-ე უმაღლესი დირექტორი.  წყაროების მიხედვით ხუსტო აბაუნსა დაიბადა 1778 წლმადე და გარდაიცვალა 1872 წლამდე. 

იგი იყო ნიკარაგუის 82-ე პრეზიდენტის ენრიკე ბოლანიოსის ნათესავი. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
სტეფანე I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

**სტეფანე I** (; დ. 867, კონსტანტინოპოლი — გ. 18 მაისი, 893, იქვე) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი  886–893 წლებში და მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღეა ძველი სტილით 17 მაისი, ახალი სტილით — 30 მაისი.

იგი იყო უმცროსი ვაჟი იმპერატორ ბასილი I მაკედონელისა და ძმა იმპერატორ ლეონ ბრძენისა, მღვდლად ეკურთხა პატრიარქ ფოტიოს I-ის დროს. 886 წელს პატრიარქი ფოტიოსი იძულებული გახდა მღვდელმთავრის ტახტი დაეტოვებინა. კონსტანტინოპოლის კათედრაზე არჩეულ იქნა წმინდა სტეფანე. მღვდელმთავარი აქტიურად იცავდა სამწყსოს, იყო მოწყალე, ქომაგი გაჭირვებულთა, ზრუნავდა ქვრივებზე და ობლებზე. გარდაიცვალა 893 წელს. დაასაფლავეს სიკელიის მონასტერში.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.

კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
კატეგორია:დაბადებული 867
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 893
დიმიტრი პოჟარსკი

[thumb|250px|დიმიტრი პოჟარსკი(მარცხნივ) [კუზმა მინინი (მარჯვნივ)]]

**დიმიტრი მიხეილის ძე პოჟარსკი** () (1 ნოემბერი, 1578 - 20 აპრილი (?), 1642) რიურიკების დინასტიის წარმომადგენელი.

## ადრეული კარიერა 
thumb|პოლონელი ჯარისკაცები დანებდნენ დიმიტრი პოჟარსკის.
## ბრძოლა ინტერვენტთა წინააღმდეგ 
დიმიტრი პოჟარსკი ებრძვოდა რუსეთში შექმოჭრილ პოლონელ და შვედ ინტერვენტებს , პოჟარსკმა ნიჟნი ნოვგოროდის ერობის მმართველთან კუზმა მინინთან ერთად შექმნა სახალხო ლაშქარი. აჯანყების მონაწილეებმა მიზნად დაისახეს რუსეთის გათავისუფლება ინტერვენტებისაგან და ხელისუფლების სათავეში მყოფი ბოიარებისაგან .სახალხო ლაშქარი თანდათანობით იზრდებოდა. 1612 წელს მოლაშქრეებმა გაათავისუფლეს რუსეთის ჩრდილოეთი და მოსკოვისკენ დაიძრნენ. გააფთრებული ბრძოლების შემდეგ ინტერვენტები დამარცხდნენ.
### მოსკოვის გათავისუფლება 
### ომის შემდგომ
## ოჯახი 
დიმიტრი პოჟარსკის პირველი ცოლ იყო პრასკოვია ვარფოლოვენა რომლისგანაც ჰყავდა 3 ბიჭი და 3 გოგო.
* პეტრე (გარდაიცვალა 1647 წელს),
* თეოდორე (გარდაიცვალა 1632 წლის 27 დეკემბერს),
* ივანე (გარდაიცვალა 1668 წლის 15 თებერვალს),
* ქსენია (გარდაიცვალა 1625 წლის 22 აგვისტოს. იყო მთავარ კურაკინის ცოლი)
* ალექსანდრა (გარდაცვალების დრო უცნობია. იყო მთავარ პრონსკის ცოლი)
* ელენე (გარდაცვალების დრო უცნობია.იყო მთავარ ლიკოვის ცოლი)

პრასკოვია ვარფოლოვენა გარდაიცვალა 1635 წლის 28 აგვისტოს. ამის შემდეგ პოჟარსკიმ ცოლად შეირთო მთავრის ასული  ფეოდორა ადრეის ასული გოლიცინი .
## ფოტო გალერეა 

Image:Minin & Pozharskiy 01.JPG|დიმიტრი პოჟარსკის და კუზმა მინინის ძეგლი ვასილი ნეტარის ტაძრის წინ . გაკეთდა (1804-16)წელს
File:NN 28-08-2021 17.jpg|დიმიტრი პოჟარსკის და კუზმა მინინის ძეგლი ნიჟნი ნოვგოროდში.
Image:Dmitry Pozharsky marker, Suzdal, Russia -- 10 January 2006.jpg|დიმიტრი პოჟარსკის მონუმნტი სუზდალში
|პოჟარსკის და მინინის ობელისკი ნიჟნი ნოვგოროდში.
File:Dmitry Pozharsky's tomb.JPG|დიმიტრი პოჟარსკის საფლავი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* *კუზმა მინინის და დიმიტრი პოჟარსკის ბრძოლა ინტერვენტთა წინააღმდეგ*, "რუსეთის ისტორია არეულობის ხანაში". 

*
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ელისაბედ ბავარიელი

**ელისაბედ ბავარიელი** (), სრული სახელია **ელისაბედ ამალია ევგენია ფონ ვიტელსბახი, ბავარიის პრინცესა** (), აგრეთვე ცნობილია, როგორც **ავსტრიის იმპერატრიცა ელისაბედი** (), მეტსახელად **იმპერატრიცა სისი** (; დ. 24 დეკემბერი, 1837, მიუნხენი, ბავარია ― გ. 10 სექტემბერი, 1898, ჟენევა, შვეიცარია) ― ბავარიელი პრინცესა ვიტელსბახების დინასტიიდან, პრინც მაქსიმილიან იოზეფის ასული და ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ის შვილიშვილი. ავსტრია-უნგრეთის იმპერატრიცა 1854-1898 წლებში და ასევე ლომბარდო-ვენეციის უკანასკნელი დედოფალი 1854-1866 წლებში. იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის მეუღლე.  

იგი ბავარიის სამეფო კარზე იზრდებოდა, სანამ თექვსმეტი წლის ასაკში არ დაქორწინდა იმპერატორ ფრანც იოზეფზე. ქორწინების შემდეგ იგი ჰაბსბურგთა კონსერვატიულ სამეფო კარზე აღმოჩნდა, რისთვისაც მოუმზადებელი იყო და ბევრი ამისთვის შეუფერებლად მიიჩნევდა. ქორწინების დასაწყისი ხასიათდებოდა მისი უთანხმოებით დედამთილთან, ერცჰერცოგინია სოფიასთან, რომელმაც მისი უფროსი ქალიშვილების აღზრდა თავის თავზე იკისრა, მათგან უფროსი კი გარდაიცვალა. სამეფო კარზე მისი მდგომარეობა მხოლოდ მემკვიდრის, კრონპრინც რუდოლფის გაჩენამ გააუმჯობესა, თუმცა მისი ჯანმრთელობა დამძიმდა, გამოსაჯანმრთელებლად კი უნგრეთში გაემგზავრა. ამ პერიოდში მან მნიშვნელოვანი კავშირები შექმნა უნგრეთში, რაც შემდეგ დაეხმარა მის მეუღლეს ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის შექმნაში.

1889 წელს მისმა ერთადერთმა ვაჟმა თავის საყვარელთან ერთად მოიკლა თავი მაიერლინგში, რაც დიდი დარტყმა იყო ელისაბედისათვის. ამის შემდეგ იგი ცხოვრების ჩვეულ რიტმს აღარც დაბრუნებია. მან თავი დაანება იმპერატრიცას მოვალეობების შესრულებას და უმეტესად ევროპაში მოგზაურობდა ხოლმე, ოღონდ ოჯახის გარეშე. 1890 წელს საბერძნეთში, კუნძულ კორფუზე ააშენა სასახლე, რომელსაც ხშირად სტუმრობდა. ამასთან ერთად, ასაკის გამო იგი სულ უფრო აკვიატებულად ზრუნავდა ახალგაზრდული ფიგურისა და სილამაზის შენარჩუნებაზე, რის გამოც მის სიცოცხლეშივე გაჩნდა მრავალი ლეგენდა. ის მუდამ აკონტროლებდა საკუთარ წონას, რის გამოც მიყვებოდა ექსტრემალურ დიეტებს. მისი კვების რაციონი მოიცავდა სალათებს, თევზს. არასდროს ჭამდა ხორცს და ტკბილეულს. ფიზიკური აქტივობით კი მუდამ დაკავებული იყო, ცხენზე ჯირითი, დილით ყოველთვის ბევრს სეირნობდა ფეხით.1897 წელს მისი და, ჰერცოგინია სოფია ბავარიელი პარიზში, საქველმოქმედო ღონისძიებაზე გაჩენილ ხანძარს ემსხვერპლა. მომდევნო, 1898 წელს კი შვეიცარიის ქალაქ ჟენევაში მოგზაურობისას იმპერატრიცა ელისაბედ ბავარიელი იტალიელმა ანარქისტმა ლუიჯი ლუჩენმა სასიკვდილოდ დაჭრა. აღსანიშნავია, რომ ელისაბედი ავსტრიის ისტორიაში ყველაზე ხანგრძლივად მოქმედი კონსორტი იყო და 44 წლის განმავლობაში უწყვეტად ეკავა იმპერატრიცის თანამდებობა.

## ბიოგრაფია 
### ბავარიის ჰერცოგინია 
### ავსტრიის იმპერატრიცა 
### ფიზიკური რეჟიმი 
### სილამაზე 
### ქორწინება 
### ვაჟის გაჩენა 
### კორონაცია უნგრეთში 
### მოგზაურობა 
### მაიერლინგის ინციდენტი 
## მკვლელობა 
### მას შემდეგ 
## მემკვიდრეობა 
## შვილები 
## წინაპრები 
## ლიტერატურა 
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1837
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1898
კატეგორია:მოკლული მონარქები
კატეგორია:ვიტელსბახები
კატეგორია:ბავარიის პრინცესები
კატეგორია:ავსტრიის დედოფლები
კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები
კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები
კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
ხოსე მარია გუერერო დე არკოს ი მოლინა

**ხოსე მარია გუერერო დე არკოს ი მოლინა** (ესპ. *José María Guerrero de Arcos y Molina*) — ნიკარაგუის 21-ე უმაღლესი დირექტორი 1847 წლის 6 აპრილიდან 1849 წლის პერველ იანვრამდე. მანამდე კი იგი აირჩიეს ჰონდურასის პრეზიდენტად. ჰონდურასის პრეზიდენტის თანამდებობაზე ყოფნის დრო იყო 1939 წლის 27 აპრილიდან 10 აგვისტომდე. 

გარდაიცვალა 1852 წელს. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Historia de las elecciones 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:ჰონდურასის პრეზიდენტები
ხოსე ლეონ სანდოვალი

**ხოსე ლეონ სანდოვალი** ( დ. 1789 — გ. 1854) — ნიკარაგუის  მე-19 უმაღლესი დირექტორი 1845 წლის 4 აპრილიდან 12 მარტამდე.
 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1789
კატეგორია:გარდაცვლილი 1854
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
მიგელ რამონ მორალესი

**მიგელ რამონ მორალესი** (ესპ. *Miguel Ramón Morales*) იყო ნიკარაგუის  მე-20 უმაღლესი დირექტორი 1847 წლის 12 მარტიდან 6 აპრილამდე.
 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:ესპანეთში დაბადებულები
ტორიბიო ტერანი

**ტორიბიო ტერანი** — ნიკარაგუის  23-ე უმაღლესი დირექტორი.  1849 წლის 1 იანვრიდან 8 მარტამდე.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ბლას ანტონიო საენსი

**მანუელ ბლას ანტონიო საენსი** (ესპ. *Manuel Antonio Blas Sáenz*) — ნიკარაგუის  მე-18 უმაღლესი დირექტორი 1845 წლის 20 იანვრიდან 4 აპრილამდე. იგი გაპრეზიდენტებიდან მეოთხე დღეს, 24 იანვარს დევნილ უმაღლეს დირექტორად იქცა ქვეყანაში შექმნილი არეულობის გამო. 
 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ცისფერი მეჩეთი (ერევანი)

**ცისფერი მეჩეთი** (, , ) — ისლამური ტაძარი ერევნის ცენტრში, აშენებული 1766 წ. ერევნის სახანოს ერთ-ერთი ხანის მიერ. მეჩეთის ფართობია 7000 მ2.

## რესურსები ინეტრნეტში 
* მეჩეთი 3D ფორმატში 

კატეგორია:სომხეთის არქიტექტურა
კატეგორია:ერევნის შენობა-ნაგებობები
სილვესტრე სელვა

**სილვესტრე სელვა** (ესპ. *Silvestre Selva*) ნიკარაგუის  მე-17 უმაღლესი დირექტორი 1844 წლის 16 დეკემბრიდან 1845 წლის  20 იანვრამდე. იგი იყო დედით ნათესავი ნიკარაგუის 44-ე და 46-ე პრეზიდენტისა.
 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
პაბლო ბუიტრაგო

**პაბლო ბუიტრაგო ი ბენავენტი** (ესპ. *Pablo Buitrago y Benavent*) — ნიკარაგუის  მე-13 უმაღლესი დირექტორი 1841 წლის 4 მარტიდან 1843 წლის 1 აპრილამდე.

გარდაიცვალა 1852 წელს.
 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ხუან დე დიოს ოროსკო

**ხუან დე დიოს ოროსკო** (ესპ. *Juan de Dios Orozco*) ნიკარაგუის  მე-14 უმაღლესი დირექტორი 1843 წლის 1 აპრილიდან  31 მაისამდე.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ემილიანო მადრისი

**ემილიანო მადრისი** (; დ. 1800 — გ. 16 დეკემბერი, 1844) — ნიკარაგუის მე-16 უმაღლესი დირექტორი 1844 წლის 26 სექტემბრიდან 16 დეკემბრამდე. 
 
## ლიტერატურა
* ჰუბერ ჰოუვ ბენკროფტი, HISTORY OF CENTRAL AMERICA. VOL. III. 1801—1887, THE HISTORY COMPANY, PUBLISHERS SAN FRANCISCO, 1887

კატეგორია:დაბადებული  1800
კატეგორია:გარდაცვლილი 16  დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1844
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
მანუელ პერესი

**მანუელ პერესი** (ესპ . *Manuel Pérez*) ნიკარაგუის  მე-15 უმაღლესი დირექტორი 1843 წლის 31 მაისიდან 1844 წლის 26 სექტემბრამდე.

გარდაიცვალა 1852 წელს. 
 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ტომას ვალადარესი

**ტომას ვალადარესი** (ესპ. *Tomás Valladares*, ნიკარაგუის  მე-11 უმაღლესი დირექტორი 1839 წლის 7 ნოემბრიდან 1840 წლის 21 სექტემბრამდე. 

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ილარიო ულოა

**ილარიო ულოა** (ესპ. *Hilario Ulloa*) ნიკარაგუის  მე-10 უმაღლესი დირექტორი 1839 წლის 20 ოქტომბრიდან იმავე წლის 7 ნოემბრამდე. იგი იყო მეოთხე იმ ექვსი დროებითი უმაღლესი დირექტორიდან, რომლებიც უძღვებოდნენ ნიკარაგუას 1838 წელს კონსტიტუციის მიღებამდე. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ვლადისლავ IV

**ვლადისლავ IV** (დ. 9 ივნისი, 1595 — გ. 20 მაისი, 1648) — სიგიზმუნდ III ვაზასა და ანას შვილი. ვლადისლავ IV იყო ვაზას საგვარეულო დინასტიის წარმომადგენელი. ვლადისლავი პოლონეთის მეფის გარდა ატარებდა ლიტვის დიდი ჰერცოგის ტიტულს. 1610 - 1612 წლებში ვლადისლავ 
IV იყო რუსეთის მეფე.

## წინაპრები 

**ვლადისლავ IV-ის წინაპრები**

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* ვაზათა დინასტიის გენეოლოგია 
* Testimony  Kunstkammer and opera of Władysław Vasa
* ვლადისლავ IV-ის ბიოგრაფია (პოლონურ ენაზე)
* ვლადისლავ IV

კატეგორია:რუსეთის მეფეები
კატეგორია:პოლონეთის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1595
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1648
მაღაროულა

**მაღაროულა** ან **მაღარაულა (მაღაროსხევი)** — მდინარე საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა შენაკადს. მაღაროულასა და ფშავის არაგვის შესართავთან მდებარეობს სოფელი მაღაროსკარი. მაღაროულას სათავესთან, სადაც მას გომეწრულა (გომეწრის ხევი, რომელიც სოფელ გომეწარის ბოლოში უერთდება "სიმაგრეულას" – სიმაგრეულის ხევს და იქმნება მაღარაულა) ჰქვია, ორივე ნაპირზე განლაგებულია სოფელი გომეწარი.

## სქოლიო
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მდინარეები
კატეგორია:ფშავის არაგვის შენაკადები
ბენიტო როსალესი

**ბენიტო როსალესი** (ესპ. *Toribio Terán*, დ. 1795, გრანადა, ნიკარაგუა - გ. 1850) - ნიკარაგუის  23-ე უმაღლესი დირექტორი 1849 წლის 8 მარტიდან 1 აპრილამდე.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
არაჟანი

230px|thumb|არაჟნის ბუტერბროდი
**არაჟანი** — რძის პროდუქტი, რომელიც რძემჟავური დუღილის შედეგად მიიღება.  ამზადებენ რძის ნაღებისაგან, რომელსაც პასტერიზაციის შემდეგ 18-20°C აცივებენ და რძემჟავა ბაქტერიების წმინდა კულტურით ადედებენ. შედედებულსა და გაცივებულ ნაღებს ერთიდან ორ დღემდე აყოვნებენ სპეციალურ სათავსში, 2-6°C ტემპერატურაზე.  არაჟნის დამზადება შეიძლება აგრეთვე ახალი კარაქისა და ცხიმგაცლილი რძის ემულსიისაგან, რომელიც ხარისხით ნაღებს უახლოვდება.

არაჟანი შეიცავს ცხიმს, ცილას, ნახშირწყლებს, A ვიტამინსა და თიამინს. არაჟნის ხარისხი დამოკიდებულია მის ცხიმიანობაზე. უმაღლესი ხარისხის არაჟანი 36% ცხიმს შეიცავს, პირველი ხარისხისა კი — 30%-ს. რაც უფრო ცხიმიანია არაჟანი, მით უფრო დაბალია მისი მჟავიანობა.

ამ სახით, არაჟანი გავრცელებულია ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში. მსგავსია დასავლეთ ევროპული კრემ ფრეშის (), მაგრამ გაცილებით მსუყე და სქელია ცხიმის შემცველობის გამო და უფრო მჟავეა გემოთი. არ იჭრება ცხელ კერძში დამატებისას. 

ფაილი:Lovely borshch.jpg|არაჟანი ბორშში
ფაილი:Blini with sour cream and red caviar.jpg|ბლინი არაჟანითა და ხიზილალით
ფაილი:Potato with sour cream and chili sauce.jpg|კარტოფილი არაჟნითა და ჩილის წიწაკით

## რესურსები ინტერნეტში 
* nplg.gov.ge — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი
* არაჟანი — MedGeo.Net

კატეგორია:რძემჟავა პროდუქტები
პიერი მილიციის თანამშრომელი

**პიერი მილიციის თანამშრომელი** — 1965 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. გადაღებულია რეჟისორ დავით რონდელის მიერ. პირველი ჩვენება საკავშორო ეკრანებზე შედგა 1966 წელს.

## სიუჟეტი 
ჯარიდან დაბრუნებული პიერი პოლიციაში იწყებს მუშაობას, იგი მთელ ქალაქს შეუყვარდა. ჯარში წასვლამდე მას მეზობლად მცხოვრები თინა უყვარდა, რომელიც სხვა ქალაქში გადავიდა. ერთხელ სახლის ქურდობა მოხდა, პიერი დამნაშავეებმა დაჭრეს, მას საავადმყოფოში უამრავმა გულშემატკივარმა, მათ შორის თინამაც მიაკითხა, რომელიც ცნობილი მომღერალი გამხდარიყო და თავის მშობლიურ ქალაქში გასტროლებზე იყო ჩამოსული.

## როლებში
*იმედა კახიანი — პიერი
*ლალი მესხი — ნანა
*სესილია თაყაიშვილი — ლიზა
*აკაკი კვანტალიანი
*დოდო აბაშიძე
*ალექსანდრე ჟორჟოლიანი
*ბუხუტი ზაქარიაძე
*იპოლიტე ხვიჩია
*ვახტანგ ნინუა
*კოტე თოლორაია

## რესურსები ინტერნეტში
*პიერი მილიციის თანამშრომელი . ეროვნული ფილმოგრაფია

კატეგორია:1965 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:დავით რონდელის ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია ქართული ფილმი
ნაგარევი

**ნაგარევი** — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, გოდოგნის თემში. მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 100 მეტრი, თერჯოლიდან 25 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 279 ადამიანი.

## განათლება
სოფელში არის საჯარო სკოლა. მოსწავლეების საერთო რაოდენობაა 73, მასწავლებლებისა — 18. შენობის საერთო ფართობია 934 კვ.მ. სოფელში არის საბავშვო ბაღი

## ღირსშესანიშნაობები
სოფლის მიდამოებშია ნაგარევის ეხი, 1667 წელს გელათის ეპისკოპოსის გედეონის მიერ აგებული ხიდი მდინარე ჭიშურაზე. სოფლის ერთი ნაწილი ე. წ. საბანელა, წყაროებში მოხსენიებულია XIII საუკუნეში.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გეოგრაფიული საინფორმაციო სისტემა

**გეოინფორმაციული სისტემა** () — სხვადასხვა სახის პერიოდული სტატისტიკური მონაცემების შეგროვების, შენახვის, ანალიზისა და გრაფიკული ვიზუალიზაციის საშუალებას იძლევა კვლევის ობიექტის გეოგრაფიული მდებარეობის მიხედვით. ეს სისტემები ფართოდ ინერგება საზოგადოებრივი მმართველობის თითქმის ყველა სფეროში, განსაკუთრებით რეგიონულ და ადგილობრივ მმართველობაში. GIS-ის პრობლემური ორიენტაცია განისაზღვრება მასში გადაწყვეტილი ამოცანებით (სამეცნიერო და გამოყენებითი), მათ შორის საინფორმაციო ან სტატისტიკური რესურსების ინვენტარიზაცია, ანალიზი, შეფასება, მონიტორინგი, მართვა, დაგეგმვა და გადაწყვეტილების მიღების მხარდაჭერა. 

GIS პროექტების რეალიზაცია მოიცავს შემდეგ ეტაპებს: წინასაპროექტო კვლევა (feasibility study), ტექნიკურ-ეკონომიკური დასაბუთება, დანახარჯები/ამონაგების შეფარდების დადგენა (cost/benefit analysis), სისტემური პროექტირება (პილოტ-პროექტის სტადიის ჩათვლით), GIS-ის დამუშავება და ტესტირება ტერიტორიულ ფრაგმენტზე ან ტესტურ არეალზე, საცდელი ნიმუშის შექმნა, დანერგვა და ექსპლუატაცია.

## რესურსები ინტერნეტში 
*Association of Geographic Information Laboratories for Europe (AGILE) - promoting academic teaching and research on GIS at the European level
*Cartography and Geographic Information Society (CaGIS)
*Directions Magazine - All Things Location
*Geoplace  - Online and Print news source for GIS Industry Events and Trends
*Federal Geographic Data Committee — United States federal government standards agency.
*Geographic Information System (GIS) Educational website  — Educational site with PDF lessons and videos to accompany free GIS software.
*GIS Development - The Geospatial Communication Network
*Geoportal Belarus (gismap.by)  - ბელარუსი GIS.

*
ნორბერტო რამირეს არეასი

**ნორბერტო რამირეს არეასი** (; დ. 1800, ლეონი, ნიკარაგუა —  გ. 11 ივლისი, 1856, იქვე) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და იურისტი. 1840 წლის 20/23 სექტემბრიდან 1841 წლის 7 იანვრამდე იყო სალვადორის პრეზიდენტი, 1849 წლის 1 აპრილიდან 1851 წლის 1 აპრილამდე — ნიკარაგუის 24-ე უმაღლესი დირექტორი. 

1840 წლის 20 წექტემბერს სალვადორში, ფრანსისკო მალესპინის წინამძღოლობით აჯანყება მოეწყო პრეზიდენტ ანტონიო ხოსე კანიასის გადასაყენებლად. მას შემდეგ, რაც ხოსე დამიან ვილაკორტამ უარი თქვა თანამდებობაზე, რამირესმა სალვადორის მთავრობის წინამძღოლობა ითავა. 1840 წლის დეკემბერში, სან-სალვადორის ახლოს მდებარე ქალაქ სანტიაგო ნონუალკოში იფეთქა მთავრობის საწინააღმდეგო აჯანყება პეტრონილო კასტროს ხელმძღვანელობით. თუმცა, ეს ამბოხი მთავრობამ ჩაახშო, 1841 წლის 7 იანვარს რამირესმა ძალაუფლება დაუთმო ხუან ლინდოს. 

1849 წლიდან 1851 წლამდე რამირესი იყო ნიკარაგუის უმაღლესი დირექტორი. მან 1849 წელს დადო შეთანხმება, რომელიც შემდგომში საფუძვლად დაედო კლეიტონ-ბულუერის შეთანხმებას. კლეიტონ-ბულუერის შეთანხმების ძალით აშშ-ს უფლება ეძლეოდა ჩარეულიყო ნიკარაგუის საშინაო საქმეებში. 

ნორბერტო რამირეს არეასი იყო მერსედეს რამირეს დე მელენდესის მამა. თავად მერსედეს რამირესი იყო დედა კარლოს და ხორხე მელენდესებისა, რომლებიც გახდნენ სალვადორის პრეზიდენტები. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ნორბერტო რამირეს არეასი ბიოგრაფია (დაარქივებული Wayback Machine-ის მიერ)
## სქოლიო
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული  1800
კატეგორია:გარდაცვლილი  11 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი   1856
ოქონა (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

**ოქონა** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (ძევრის თემი). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ძევრულის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 220 მეტრი, თერჯოლიდან 12 კილომეტრი. სოფლის ტერიტორიაზეა ჰიდროელექტროსადგური ძევრულაჰესი, იგივე ტყიბულჰესი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 743 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოქტომბერი (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)

**ოქტომბერი** (ყოფ. *მაცხოვარი*) — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (ჩხარის თემი), მდებარეობს მდინარე ჩხარის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, თერჯოლიდან 7 კილომეტრი, ჩხარიდან 3 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 568 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ოქტომბრის რუკა

## სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვაზა (დინასტია)

thumb|180px|ვაზათა დინასტიის გერბი.

**ვაზას დინასტია** — ევროპის  სამეფო დინასტია, დაარსებული გუსტავ ერიქსონის მიერ 1523 წელს. ვაზას დინასტიის წარმომადგენლები სხვადასხვა ქვეყნებში მეფობდნენ: შვედეთში 1523-1654 წლებში, პოლონეთსა და ლიტვაში 1587–1668 წლებში და რუსეთში 1610–1613 წლებში.

## შვედეთის მეფეები და დედოფლები 
*გუსტავ I (1523–1560)
*ერიკ XIV (1560–1568)
*იოჰან III (1568–1592)
*სიგიზმუდ (1592–1599)
*კარლ IX (1604–1611; რეგენტი 1599)
*გუსტავ II (გუსტავ ადოლფ დიდი) (1611–1632)
*კრისტინა (1632–1654)

## პოლონეთის მეფეები და ლიტვის დიდი ჰერცოგები
*სიგიზმუნდ III ვაზა (1587–1632) *(იოანე III-ის ვაჟი)*
*ვლადისლავ IV (1632–1648)
*იოანე II (1648–1668)

## ვაზათა მმართველობა რუსეთში 
1609 წელს პოლონეთის მეფე სიგიზმუდ III შეიჭრა რუსეთში. ხელისუფლების სათავეში მყოფმა ბოიარებმა რუსეთის სამეფო ტახტზე მიიწვიეს პოლონეთის მეფის ვაჟი ვლადისლავ IV. პოლონელები მოსკოვში შევიდნენ.  მაშინ როდესაც ბოიარები პოლონელებთან გარიგებებს აწარმოებდნენ . რუსი ხალხი აჯანყებისთვის ემზადებოდა. მალე მოსკოვის ქუჩებში ბრძოლები გაჩაღდა ნიჟნი ნოვგოროდში ერობის მამასახლისის კუზმა მინინის და თავად დიმიტრი პოჟარსკის მეთაურობით შეიქმნა სახალხო ლაშქარი . რომლებმაც რუსეთიდან გააძევეს პოლონელები. ამის შემდეგ რუსეთში დაემხო ვაზათა მმართველობა. 

რუსეთში ვაზათა მმართველობამ სამ წელსაც ვერ მიაღწია.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ვაზა (ხომალდი)

## რესურსები ინტერნეტში
*ვაზას დინასტია (*გერმანულად*)

კატეგორია:პოლონეთის მეფეები
კატეგორია:შვედეთის მეფეები
კატეგორია:რუსეთის მმართველები
კატეგორია:ვაზას დინასტია
ხოსე მარია ესტრადა

**ხოსე მარია ესტრადა** (ესპ. *José María Estrada*, დ. 1802, გრანადა, ნიკარაგუა —  გ. 13 აგვისტო, 1856, ოკოტალი, ნიკარაგუა) — ნიკარაგუის მე-2 ნიკარაგუის პრეზიდენტი.

სამოქალაქო ომის დაწყების გამო 1855 წლის 12 მარტს ფრუტო ჩამორომ ძალაუფლება გადასცა ესტრადას, რათა გაძღოლოდა სამოქალაქო ომს და დაემარცხებინა გრანადას მომდგარი აჯანყებული ლიბერალები. 1855 წლის 10 აპრილიდან იგი გახდება ნიკარაგუის დროებითი პრეზიდენტი ფრუტო ჩამოროს გარდაცვალების შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ სალვადორის პრეზიდენტი ცდილობდა შეესრულებინა მედიატორის როლი დაპირისპირებულ ნიკარაგუელებს შორის, სამოქალაქო ომი მაინც გრძელდებოდა. ლიბერალებმა ვერ აიღეს გრანადა, სამაგიეროდ ამერიკელმა ავანტურისტმა უილიამ უოლკერმა აიღო ქალაქი გრანადა 1855 წლის 13 ოქტომბერს. უოლკერმა პრეზიდენტად დანიშნა პატრისიო რივასი, რომელიც უოლკერის სრული მორჩილი იყო. ესტრადა იძულებული გახდა მიეტოვებინა პრეზიდენტობა და ნიკარაგუაც. თუმცა, 1856 წელს იგი დაბრუნდება ნიკარაგუაში და სოლოტილოში მოაწყობს საკუთარი მთავრობის რეზიდენციას. ტომას მარტინესს კი დანიშნავს არმიის მთავარსარდლად. საბოლოოდ, ესტრადა ნიკასიო დელ კასტოლოს დანიშნავს ნიკარაგუის პრეზიდენტად, თუმცა მისი მთავრობა ერთ თვეში დაიშლება. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1802
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1856
მიწაბოგირა

**მიწაბოგირა** — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, მელაურის თემში, მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 35 მეტრი, სამტრედიიდან 7 კილომეტრი. სოფელი შედიოდა მიქელაძეების სათავადოში.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 696 ადამიანი.

## ლიტერატურა
* დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის  მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 75-77

## სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მტერჩვეული

**მტერჩვეული***, ტერჩოული, ძველი ოფეთი* — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, ოფეთის თემში, მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 260 მეტრი, სამტრედიიდან 19 კილომეტრი. სოფელში დგას მთავარანგელოზის სახელობის XIX საუკუნის ტაძარი. ისტორიულად ოფეთი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. მტერჩვეულის ტერიტორიაში შედის ასევე ყოფილი სოფელი ხართაული, რომელიც ამჟამად დაცლილია მოსახლეობისგან. სოფელში გავრცელებული გვარებია: ნიკოლეიშვილი, ზაქრაძე, ქანთარია, ცხვარაძე, ცინცაძე, კანდელაკი, თევზაძე, ნადირაძე. სოფლის მახლობელ ტერიტორიაზე რამდენიმე წყალსაცავში მოწყობილია სატბორე მეურნეობა და გაშენებულია სარეწაო ჯიშის თევზები. სოფელ მტერჩვეულიდან იყვნენ სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, კალისტრატე ცინცაძის (1866–1952) მშობლები.

## დემოგრაფია
## ლიტერატურა
* დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის  მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 175-177

## სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნაწილოფეთი

**ნაწილოფეთი** — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ოფეთის თემი), მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში, მდინარე ხევისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 250 მეტრი, სამტრედიიდან 17 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 29 ადამიანი.

## ლიტერატურა
* დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის  მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 174-175

## სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნიგორზღვა

**ნიგორზღვა** — სოფელი სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, საჯავახოს თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 120 მეტრი, სამტრედიიდან 12 კილომეტრი. სოფელში დგას XVIII საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი.

## ისტორია 
ფეოდალურ ხანაში სოფელი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. 1958 წელს ქუთაისის ნ. ბერძენიშვილის სახელობის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის ექსპედიციამ სოფელ ნიგორზღვაში ჩაატარა კვლევითი სამუშაოები, რის შედეგადაც არაერთი უძველესი საყოფაცხოვრებო ნივთი და საცხოვრებელი პალატა იქნა აღმოჩენილი. აქ მოპოვებული ნივთების ნაწილი ინახება ქუთაისის სახელმწიფო ისტორიულ მუზეუმში. სოფლის ტერიტორიაზე განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო დარანის გამოქვაბულთა კომპლექსმა, სადაც აღმოჩენილმა დამბაჩამ და ხანჯალმა ვარაუდი გამოიწვია, რომ გამოქვაბულები შესაძლოა თავშესაფრად ან სამალავად გამოიყენებოდა. აღნიშნული მონაცემების საფუძველზე დგინდება, რომ სოფელი ნიგორზღვა საკმაოდ ადრეული პერიოდიდან იყო დასახლებული. დარანის გამოქვაბულებს მინიჭებული ჰქონდათ ადრეული შუა საუკუნეების კულტურული ძეგლის სტატუსი და მათი მეცნიერული შესწავლა აქტიურად მიმდინარეობდა. XX საუკუნის 90-იანი წლების განუკითხაობამ ეს ისტორიული ძეგლი შეიწირა. სოფელში გავრცელებული გვარებია: თარგამაძე, გაგუა, ქორიძე, ჩაჩუა, ჩხაიძე, ტონია, ზამთარაძე, შანიძე, კალოიანი, თევზაძე, არდიშვილი და სხვა.

## ცნობილი ადამიანები 
სოფელში დაიბადა გივი გაგუა და კონსტანტინე თარგამაძე.

## მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 325 ადამიანი.

## ლიტერატურა
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნახშირღელე

**ნახშირღელე** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფელი: ნავენახევი). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 150 მეტრი, თერჯოლიდან 20 კილომეტრი. სოფლის მიდამოებშია ქალცედონის, კირქვისა და სპონგოლითის საბადოები. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1432 ადამიანი.

## განათლება
სოფელში არის საჯარო სკოლა. სკოლაში 261 მოსწავლე და 32 მასწავლებელია. შენობის საერთო ფართობია 3575 კვ.მ. სოფელში არის საბავშვო ბაღი.

## ტრანსპორტი
სოფელში გადის საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს1, ასევე ნახშირღელე-ნავენახევის საავტომობილო გზა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოდილაური

**ოდილაური** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიცპალიტეტში (კვახჭირის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე წყალწითელის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 140 მეტრი. თერჯოლიდან 35 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 908 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნავენახევი

**ნავენახევი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (ნახშირღელის თემი), მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 130 მეტრი, თერჯოლიდან 25 კილომეტრი, ნახშირღელიდან 2 კმ.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 327 ადამიანი.

## მღვიმე
სოფლის ტერიტორიაზეა კარსტული მღვიმე ზღვის დონიდან 235 მეტრზე. მღვიმე ორსართულიანია, მეორე სართულზე ვრცელი დარბაზია, რომლის სიმაღლე 15 მ-ია. მღვიმე კეთილმოწყობილია.

## ტრანსპორტი
სოფელი საავტომობილო გზებით უკავშირდება სოფლებს ქვედა სიმონეთი და ნახშირღელე. 2010 წლიდან მიმდინარეობს ორივე გზის რეაბილიტაცია.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ნავენახევის რუკა
*ნავენახევის მღვიმის ადგილმდებარეობა

## სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მოწამეთა (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)

**მოწამეთა** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (კურსების თემი). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე წყალწითელის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 450 მეტრი, ტყიბულიდან 33 კილომეტრი.

სოფლის მიდამოებშია მოწამეთას სამონასტრო ანსამბლი. სოფელში პერიოდულად იმართება სახალხო დღესასწაული მოწამეთობა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*მოწამეთას რუკა

## სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გვიმრალა

**გვიმრალა** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის სამტრედიის მუნიციპალიტეტში (ეწერის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 30 მეტრზე, სამტრედიიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 275 ადამიანი.

## ლიტერატურა
* დვალაშვილი გ., გოგიშვილი მ., სამტრედიის  მუნიციპალიტეტი, თბ., 2019, გვ., 87-89

## სქოლიო
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მუხურა

**მუხურა** — სოფელი საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ძუსის ზემოთში. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, ტყიბულიდან 9 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XI საუკუნეში. სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფელში არის ჩანჩქერი, მოდის მინერალური წყლები.

## დემოგრაფია
1830-იან წლებში დიუბუა დე მონპერეს ცნობით მუხურა მხარეში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სოფელი იყო და აქ 200 კომლი სახლობდა.

## ისტორიული ძეგლები
სოფელში დგას შუა საუკუნეების „ელდათის“ ეკლესია და ადრეული შუა საუკუნეების ციხე „შეუპოვარი“.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნაბოსლევი

**ნაბოსლევი** — სოფელი საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ორპირის თემში). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე წყალწითელის ხეობაში. ზღვის დონიდან 370 მეტრი, ტყიბულიდან 23 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1545 წელს. სოფელში გადის ტყიბული-ქუთაისის საავტომობილო გზა. რუსეთის იმპერიის პერიოდში შედიოდა კურსების სასოფლო საბჭოში.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 412 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნაძვა

**ნაძვა** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, გურნის თემში. მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. მდინარე ჭალის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, ტყიბულიდან 30 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1660 წელს. სოფელში გადის შიდასახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის გზა ტყიბული-ქუთაისი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ნაძვას რუკა

## სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოხომირა

**ოხომირა** — სოფელი საქართველოში, ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, ორპირის თემში. მდებარეობს მდინარე წყალწითელის ხეობაში. ზღვის დონიდან 400 მეტრი, ტყიბულიდან 25 კილომეტრი.

## ისტორია
სოფელი დასახლებული იყო ანტიკური ხანიდან. სოფლეთან ახლოს მდებარეობს ცუცხვათის ციხე. რუსეთის იმპერიის პერიოდში შედიოდა კურსების სასოფლო საბჭოში.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 21 ადამიანი.

## ეკონომიკა
სოფელში მოიპოვება ტეშენიტი. მოქმედებს ქვის დამამუშავებელი საწარმო.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოთა (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)

**ოთა** — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ოთის ნაპირას. ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, ასპინძიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. სოფელში დგას ოთის ციხე, მიდამოებში — შორეთის ხუროთმოძღვრული კომპლექსი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 324 კაცი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ორპირი (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი)

**ორპირი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა ჭყეპი, კოკა, ლაფეთი, მანდიკორი, ნაბოსლევი, ოხომირა, ქვედა ჭყეპი, შუყერი, ჯონია).

მდებარეობს მდინარე წყალწითელას ნაპირებზე. ქუთაისი-ტყიბულის სარკინიგზო და საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 300 მეტრი, ტყიბულიდან 22 კილომეტრი. 1926 წლისთვის ორპირის თემი შედგებოდა 21 სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 5173 ადამიანს, ხოლო ფართობი 115,2 კმ²-ს.

სოფელში არის საექიმო პუნქტი, საბავშვო ბაღი, საჯარო სკოლა და თამარ მეფის სახელობის ეკლესია.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 936 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვიშხეთის აღდგომის ეკლესია

მინი|აღდგომის ეკლესია
**ქვიშხეთის აღდგომის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთში, დგას სოფლის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით.

ეკლესია დარბაზულია (11,6X8,65 მ), ნაგებია რუხი ქვიშაქვის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილი თაღოვანი სარკმლის გვერდებზე ნიშებია.  

სამხრეთის კედელში ორი სარკმლიდან ერთი მრგვალია. ჩრდილოეთისაში სამი თაღოვანი სარკმელია. დარბაზის ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი გრძივი კედლების კაპიტელიან პილასტრებს ეყრდნობა. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე სამ-სამი კედლის დეკორატიული თაღია. დასავლეთის კედელში დატანებულია კიბე, რომელიც პატრონიკეზე ადის და კიდევ უფრო ზევით გრძელდება.

სამხრეთ ფასადზე შესასვლელს შემოვლებული აქვს სამმაგლილვიანი ჩარჩო, რომლის გვერდით მკლავები ქმნის ჯვარს. ზედა ლილვს თავზე სწორკუთხედში ჩასმული ჯვარი ადგას. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:დიმიტრი ყიფიანი
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ნაქალაქევი

**ნაქალაქევი** — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: თმოგვი, მირაშხანი, ფია). მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1360 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. სოფლის მიდამოებში იყო ძველი ქალაქი წუნდა. სოფელში არის ტეშენიტის საბადო.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 426 კაცი.

## კურორტი
სოფელი ბალნეოლოგიური კურორტია.
* სამკურნალო საშუალებაა: თბილი (33 °C) რადიოაქტიური წყაროების წყალი; იყენებენ აბაზანებისათვის.
* სამედიცინო ჩვენება: სამოძრაო ორგანოების, გულსისძარღვთა, ნერვული სისტემის, გინეკოლოგიური და კანის დაავადებანი.
* სეზონი მაისიდან ივნისამდე.

## იხილეთ აგრეთვე
*კვარშის ეკლესია

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პავლე II

thumb|250px|პავლე II
**პავლე II** (, ერისკაცობაში— **პიეტრო ბარბო**, ; დ. 23 თებერვალი, 1417, ვენეცია — გ. 26 ივლისი, 1471) — რომის პაპი 1464 წლის 30 აგვისტოდან 1471 წლის 26 ივლისამდე. 

პიეტრო ბარბომ 1440 წელს მიიღო კარდინალის წოდება. ებრძოდა საეკლესიო კრებას, პაპობაზე სუპრემაციის (ზემდგომობის) მომხრეებს. რომში პავლე II ებრძოდა ჰუმანისტებს. 1470 წელს დაადგინა საიუბილეო წლის ყოველ 25 წელიწადში ერთხელ აღნიშვნა. 

## ლიტერატურა
ალექსანდრე პარადისისი, ბალთაზარ კოსა, თბ., 1992 წ., გვ. 324-325

კატეგორია:რომის პაპები
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1417
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1471
არაგონის სამეფო

**არაგონის სამეფო** (, ) — სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 1035-1516 წწ. თანამედროვე ესპანეთისა და საფრანგეთის ტერიტორიაზე. 1516 წელს გახდა ესპანეთის სამეფოს შემადგენელი ნაწილი. დედაქალაქი იყო სარაგოსა. მისი პირველი მეფე იყო რამირო I, ხოლო ბოლო ფერდინანდ II.

## იხილეთ აგრეთვე 
* არაგონის მონარქთა სია

## რესურსები ინტერნეტში 
* Agustín Ubieto Arteta, Cómo se formó Aragón  [Mapas y fichas de Historia de Aragón].
* Institución «Fernando el Católico», Atlas de Historia de Aragón.
* Esteban Sarasa Sánchez *et al.*, *Aragón: Historia y Cortes de un Reino*

კატეგორია:ესპანეთის ისტორია
ორგორა

**ორგორა** — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფელი: საყუდაბელი). მდებარეობს ერუშეთის მთიანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1240 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. სოფლის მახლობლად არის ბაზალტისა და ვულკანური წიდის საბადოები.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 117 კაცი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Uprising (სიმღერა)

**Uprising** - ჯგუფ Muse-ის პირველი სინგლი, რომელიც შეტანილია მის 2009 წლის ალბომში The Resistance. სიმღერის ავტორია მეთიუ ბელამი. სიმღერა დისკზე გამოიცა 2009 წლის 7 სექტემბერს

## სიმღერები 
;ციფრული ჩამოტვირთვა
# Uprising – 5:03
;7" გრამფირფიტა (WEA458)
# Uprising – 5:03
# Who Knows Who (მაიკ სკინერთან ერთად) – 3:24
;კომპაქტ დისკი (WEA458CD)
# Uprising – 5:03
# Uprising (Does It Offend You, Yeah? რემიქსი) – 4:00
;muse.mu-დან ჩამოსატვირთი ვერსია
# Uprising (საკონცერტო)

## რესურსები ინტერნეტში 
* სინგლების დისკოგრაფია ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე 

კატეგორია:2009 წლის სიმღერები
კატეგორია:Muse-ის სიმღერები
კატეგორია:2009 წლის სინგლები