open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
კოლომნის ხიდი

**კოლომნის ხიდი** () — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში,  საადმირალოს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს კოლომენსკისა და პოკროვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 32,7 მეტრი, ხოლო სიგანე — 2,75 მეტრი. პირველი და ერთადერთი ხიდი რუსეთში რომელიც აგებულია ალუმინისაგან.

## მდებარეობა 
კოლომნის ხიდი მდებარეობს ვოლოდი ერმაკის ქუჩის დასაწყისში.  

დინების ზემოთ მდებარეობს ალარჩინის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — მალო-კალინკინის ხიდი. 

უახლოესი მეტროს სადგურებია „სადოვაია“, „სენის მოედანი“ და „სპასკაია“.

## სახელწოდება 
ხიდის სახელწოდება მომდინარეობს სანქტ-პეტერბურგის ისტორიული რაიონის კოლომნისაგან, რომელიც მდებარეობდა ამჟამინდელი კოლომენსკისა და პოკროვსკის კუნძულებზე. 1911 წლიდან 1920-იან წლებამდე ხიდს ეწოდებოდა კოლომენსკის საფეხმავლო ხიდი.

## ისტორია 
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზეააგეს 1907 წელს. ეს იყო დროებითი ხიდი, რომელიც ააგეს მალო-კალინკინის ხიდის რემონტის პერიოდში. 1910 წელს ააგეს ხის საფეხმავლო ხიდი. 1960-იან წლებში ხიდი ისევ ხის იყო.

1967 წელს პროფესორ ვ. ი. კრიჟანოვსკის ინიციატივით მოხდა ხიდის რეკონსტრუქცია ალუმინის მასალით. ეს იყო პირველი ალუმინის ხიდი საბჭოთა კავშირის მასშტაბით (ზოგჯერ მიიჩნევენ, რომ ეს ხიდი პირველი ალუმინის ხიდია მსოფლიოში, მაგრამ ეს არასწორია: ჯერ კიდევ 1948-1950-იან წლებში 150-მეტრიანი ალუმინის საავტომობილო ხიდი ააშენეს კანადის ქალაქ არვიდაში, ჩრდილოეთ კვებეკში). პროექტის შემუშავებაში მონაწილეობას იღებდა „Ленгипроинжпроект“-ის ინჟინრებმა ნ. გ. ბონჩ-ოსმოლოვსკაიამ, ბ. ე. დვორკინმა და არქიტექტორმა ლევ ნოსკოვმა. ხიდის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1968-1969 წლებში. 1969 წლის 30 სექტემბერხიდი გაიხსნა მოძრაობისათვის.

## კონსტრუქცია 
ხიდი ამჟამად ერთმალიანია და ალუმინისგანაა აგებული. ხიდი გამოიყენება საფეხმავლოდ.  

## ლიტერატურა 
* Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
* Артемьева И. Н. Алюминиевые конструкции. — М.: Стройиздат, 1967. — 28 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 470. — 511 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 332. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Коломенский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
მალო-კალინკინის ხიდი

**მალო-კალინკინის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში,  საადმირალოს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს კოლომენსკისა და პოკროვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 27,7 მეტრი, ხოლო სიგანე — 16,22 მეტრი. ხიდი არის ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი და იცავს სახელმწიფო.

## მდებარეობა 
მალო-კალინკინის ხიდი მდებარეობს გრიბოედოვის არხისა და მდინარე ფონტანკის შეერთების ადგილზე.

დინების ზემოთ მდებარეობს კოლომნის ხიდი.

უახლოესი მეტროს სადგურია „ბალტიისკაია“.

## სახელწოდება 
სახელწოდება ცნობილია 1761 წლიდან ფორმით კალინკინის ხიდი. 1799 წლიდან 1873 წლამდე მას ერქვა კალინკინი. ამჟამად არსებული სახელი ხიდმა მიიღო 1820 წელს, რათა განესხვავებინათ ახლოს მდებარე დიდი კალინკინის ხიდისაგან, რომელიც მდინარე ფონტანკაზე მდებარეობს.

## ისტორია 
ხიდი აგებულია 1783 წელს, არხის გრანიტის სანაპიროსთან ერთად. კონსტრუქციით ძალიან ჰგავს პიკალოვის ხიდს. 

1907-1908 წლებში სადოვიის ქუჩაზე ტრამვაის ხაზის გახსნის გამო საჭირო გახდა ხიდის გადაკეთება, თუმცა შეინარჩუნეს ხიდის ისტორიული სახე. ხიდის სიგანე 10,3 მეტრიდან გაიზარდა 16,2 მეტრამდე. 

1952 წელს არქიტექტორ ალექსანდრე როტაჩის პროექტის მიხედვით დაამონტაჟეს გრანიტის ფილები ფანრებით.

2007 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. რეკონსტრუქციის პროექტი შეიმუშავეს „Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინრებმა.

## კონსტრუქცია 
ხიდი ამჟამად სამმალიანია და მეტალისგანაა აგებული. ხიდი გამოიყენება როგორც საფეხმავლოდ, ისე საავტომობილოდ. ხიდის სავალი ნაწილი ორი ზოლისაგან შედგება. სავალი ნაწილი მოასფალტებულია.  

## ლიტერატურა 
* Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — 280 с.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 332. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Мало-Калинкин мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
* Калинкины мосты // Энциклопедия Санкт-Петербурга

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მარია ტერეზა ფელიჩიტა დ’ესტე

**მარია ტერეზა ფელიჩიტა დ’ესტე** (, ; დ.  6 ოქტომბერი, 1726 — გ. 30 აპრილი, 1754) — ესტეს დინასტიის წარმომადგენელი. მოდენის ჰერცოგ ფრანჩესკო III-ისა და შარლოტ აგლაე ორლეანელის ასული. პენტიევრის ჰერცოგ ლუი ჟან მარ დე ბურბონის მეუღლე და საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ის ბებია. 

## ბიოგრაფია 
მარია ტერეზა ფელიჩიტა დაიბადა 1726 წლის 6 ოქტომბერს ემილია-რომანიაში, მოდენაში. იგი იყო მოდენას ჰერცოგ ფრანჩესკო III-ისა და მისი მეუღლის, შარლოტ აგლაე ორლეანელის ასული. მამის მხრიდან მისი ბებია-პაპა იყვნენ მოდენის ჰერცოგი რინალდო დ'ესტე და კარლოტა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი, ხოლო დედის მხრიდან ორლეანის ჰერცოგი ფილიპ II და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონი. უნდა აღინიშნოს, რომ დედის მხრიდან იგი ასევე იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილი და ასევე მისი წინაპრები იყვნენ სტიუარტთა და ვიტელსბახთა დინასტიებიდანაც კი. 

ფრანჩესკოსა და შარლოტის ცხრა შვილიდან, მარია ტერეზა პირველი დაოჯახდა, თანაც დედის სამშობლოში. 

იგი ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილს, პენტიევრის ჰერცოგ ლუი ჟან მარ დე ბურბონს, რომელთანაც შვიდი შვილი შეეძინა. მათ ძალიან ბედნიერი, თუმცა არც ისე ხანგრძლივი ქორწინება ჰქონდათ. ქორწინებიდან ათ წელიწადში, 1754 წლის 30 აპრილს მარია ტერეზა ფელიჩიტა მეშვიდე მშობიარობას გადაჰყვა, 28 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალება ლუი ჟან მარმა იმდენად განიცადა, რომ მეორე ცოლი აღარ შეურთავს და სამუდამოდ დატოვა სამეფო კარი. მოგვიანებით, 1830 წელს მარია ტერეზას შვილიშვილი ლუი ფილიპე საფრანგეთის მეფე გახდა. 

## შვილები 
# ლუი მარი (1746-1749), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# ლუი ალექსანდრი (1747-1768), ლამბალის პრინცი, ცოლად შეირთო მარია ტერეზა ლუიზა სავოიელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლიათ;
# ჟან მარი (1748-1755), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# ვინსენტ მარი (1750-1752), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# მარი ლუიზი (1751-1753), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# მარი ადელაიდა (1753-1821), ცოლად გაჰყვა ორლეანის ჰერცოგ ლუი ფილიპ II-ს, რომელთანაც შეეძინა ექვსი შვილი, მათ შორის საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I;
# ლუიზ მარი (1754), გარდაიცვალა ჩვილობაში. 

## ლიტერატურა 
*Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans. Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 86.

კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1726
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1754
კატეგორია:დ’ესტე
კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
კატეგორია:მოდენის პრინცესები
ზურაბ ნასარაია

**ზურაბ ნასარაია** (დ. 19 ოქტომბერი, 1973, ფოთი) — ქართველი პოლიტიკოსი. საჯარო მმართველობის დოქტორი, ინჟინერ-ეკონომისტი, 2002–2004 წლებში საქართველოს პარლამენტის წევრი, 2018–2021 წლებში სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი გურიის მხარეში.

## განათლება 
1990–1995 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საინჟინრო-ეკონომიკური ფაკულტეტზე, მართვა-მანქანათმშენებლობის სპეციალობით. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მიენიჭა ინჟინერ-ეკონომისტის კვალიფიკაცია. 

## ბიოგრაფია 
1990–1993 წლებში იყო ქალაქ ფოთის საქალაქო მეურნეობის სამსახურის ეკონომისტი. 1993–1995 წლებში ფოთის მერიის ეკონომიკური რეფორმების განყოფილების უფროსი სპეციალისტი. 1995–1996 წლებში ფოთის მალთაყვის უბნის მუნიციპალური ტერიტორიის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე. 1996–1997 წლებში ქ. ფოთის მერიის ეკონომიკური რეფორმების ცენტრის თავმჯდომარე. 1997 წელს ქალაქ ფოთის ადგილობრივი მმართველობის ერთიანი ეკონომიკური პოლიტიკის სამმართველოს უფროსი.

1997–1998 წლებში 100% სახელმწიფო წილის მქონე სააქციო საზოგადოება „ფოთის გემსაშენის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე.

1998–1999 წლებში ქალაქ ფოთის მერიის კანცელარიის უფროსი.
1999–2002 — ქ. ფოთის ადგილობრივი თვითმმართველობის (საკრებულო, მერია) აპარატის უფროსი.

2002 წელს არჩეული იქნა ქალაქ ფოთის საკრებულოს წევრად.

2002–2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“, ასევე საქართველოს პარლამენტის საგადასახადო შემოსავლებისა და საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტების წევრი და საქართველოს პარლამენტის ანტიკორუფციული დროებითი საგამოძიებო კომისიის წევრი;

2004–2007 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ შრომის, ხელფასისა და სტრუქტურული მოწყობის განყოფილების უფროსი. 2007–2008 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ სამეურნეო უზრუნველყოფის სამსახურის უფროსი. 2008–2009 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ დირექტორთა საბჭოს აპარატის უფროსის მოადგილე. 2009–2010 წლებში შპს „საქართველოს რკინიგზის“ შვილობილი კომპანიის შ.პ.ს. „ფროფერთი მენეჯმენტის“ გენერალური დირექტორი. 2010–2014 წლებში სს „საქართველოს რკინიგზის“ ოპერაციათა მართვის დეპარტამენტი, სამეურნეო უზრუნველყოფის სამსახურის უფროსი.

2014–2018 წლებში საქართველოს რკინიგზელთა პროფესიული კავშირის თავმჯდომარე.

2018–2021 წლებში სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი გურიის მხარეში.

სამეცნიერო ნაშრომი: 10 სამეცნიერო სტატია და 3 სახელმძღვანელო. გამოცემული აქვს წიგნები: „რეგიონული ეკონომიკური პოლიტიკა“, „საქართველოს ეკონომიკა“, „ბიზნესი და ერგონომიკა“.

## ორგანიზაციის წევრობა 
* ფაზისის აკადემიის ნამდვილი წევრი

## რესურსები ინტერნეტში 
* ზურაბ ნასარაია — ბიბლიოვიკი

* სახელმწიფო რწმუნებული-გუბერნატორი 

კატეგორია:დაბადებული 19 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ვიქტორ კოკოჩაშვილი

მინი|მარჯვნივ|ვიქტორ კოკოჩაშვილი
**ვიქტორ კოკოჩაშვილი** (დ. 12 ნოემბერი, 1904, ქუთაისი — გ. 17 აპრილი, 1986) — ქართველი ქიმიკოსი.

## ბიოგრაფია
ვიქტორ ივანეს ძე კოკოჩაშვილი დაიბადა 1904 წლის 12 ნოემბერს (ძველი სტილით 30 ოქტომბერი) ქალაქ ქუთაისში პროვიზორისა და პედაგოგის ოჯახში. 1922 წელს დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და ჩაირიცხა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის  პედაგოგიური ფაკულტეტის ქიმიურ-ფარმაცევტულ განყოფილებაზე, რომელიც 1928 წელს დაამთავრა. 1927-1928 წლებში ვიქტორ კოკოჩაშვილი მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის არაორგანული ქიმიის კათედრის ასისტენტად, 1931 წელს ვიქტორ კოკოჩაშვილი დაინიშნა ქალაქ დნეპროპეტროვსკის ქიმიო-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის არაორგანული ქიმიის კათედრის  დოცენტად. 1936 წელს მას მიენიჭა ქიმიის მედიცინათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი დისერტაციის დაცვის გარეშე აირად ფაზაში ფოტოქიმიური რეაქციების კვლევაში. 1953-1973 წლებში იგი იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკური ქიმიის უცვლელი კათედრის გამგე. 1943 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „წყალბადისა და ბრომის ნარევების წვის მოვლენის შესწავლა“. 1944 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება. 1961 წელს საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. 1968 წელს დაჯილდოვდა თსუ საიუბილეო და 1976-1980 წლებში ივანე ჯავახიშვილის მედლებით. 1986 წლის 17 აპრილს ხანმოკლე ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა.

ვიქტორ კოკოჩაშვილს მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აქვს ქიმიური კინეტიკის დარგში და ითვლება საქართველოში ქიმიური კინეტიკის, როგორც სამეცნიერო მიმართულების დამფუძნებელი. იგი იყო ნობელის პრემიის ლაურეატის ნ.ნ სემიონოვის სკოლის თვალსაჩინო წარმომადგენელი. წყალბადისა და ქლორის ფოტოქიმიური რეაქციის კინეტიკის კვლევისას აღმოაჩინა სარეაქციო ჯაჭვების ურთიერთქმედება მაღალი ინტენსივობის სინათლეზე. დაადასტურა გოგირდის ანჰიდრიდის ფოტოქიმიური გარდაქმნის პროცესში არაგანშტოებულ ჯაჭვურ რეაქციაში აალების სითბური ბუნება. ნახშირწყალბადის ქლორირების რეაქციის შესწავლისას აირად ფაზაში განსაზღვრა ელემენტარული რეაქციების სიჩქარეთა მუდმივები, რის საფუძველზე აღმოჩენილ იქნა კავშირები ნივთიერების აღნაგობასა და რეაქციაში შესვლის უნარს შორის. წყალბადისა და ბრომის აირად ფაზაში რეაქციის შესწავლამ კი, ექსპერიმენტულად დაადასტურა კინეტიკის სკოლის მიღწევები აალებასა და წვაზე. აღმოაჩინა ალის ფრონტის არამდგრადობა და ჩამოაყალიბა მისი თეორია  (1951 წელი). 

ვიქტორ კოკოჩაშვილი  არის 85 სამეცნიერო შრომისა და 24 სახელმძღვანელოსა და მონოგრაფიის ავტორი (1949-88), მათ შორისაა:

* ფიზიკური ქიმიის სამტომეული (1972-76 წლები)
* არაორგანული ქიმიის კურსი ორტომეული (1988 წლები)
* ქიმია უმაღლეს სასწ. შემსვლელთათვის (7 გამოცემა 1964-83 წლები)
* ვახტანგ VI „წიგნი ზეთების შეზავებისა და ქიმიის ქმნის“ (1981 წლები)

ვიქტორ კოკოჩაშვილის  ხელმძღვანელობით თსუ ფიზიკური კვლევის კათედრაზე დაცული იქნა ათეულობით საკანდიდატო დისერტაციები. ვიქტორ კოკოჩაშვილი წლების მანძილზე იყო თსუ ქიმიის ფაკულტეტის ხარისხების მიმნიჭებელი სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვიქტორ კოკოჩაშვილი.
* ვიქტორ კოკოჩაშვილი : მეცნიერი, პედაგოგი, პიროვნება

კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1904
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
კატეგორია:ქართველი კათოლიკეები
ბრაიან თელბოისი

მინი|301x301პქ
**ბრაიან ედვარდ თელბოისი** (; დ. 7 ივნისი, 1921 უონგანუი, ახალი ზელანდია  — გ. 3 ივნისი, 2012 ინვერკარგილი, ახალი ზელანდია) — ახალი ზელანდიის სახელმწიფო მოღვაწე, ვიცე-პრემიერი და ახალი ზელანდიის საგარეო საქმეთა მინისტრი (1975-1981).

## ბიოგრაფია 
ბრაიან თელბოისი დაიბადა 1921 წლის 7 ივნისს. დაამთავრა უონგანუის სკოლა და ჩაირიცხა უონგანუის საუნივერსიტეტო სკოლაში. შემდეგ სწავლა განარგძო მანიტობას უნივერსიტეტში, კანადაში. ახალ ზელანდიაში დაბრუნების შემდეგ სწავლა დაასრულა ვილინგტონის დედოფალ ვიქტორიას სახელობის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი ხელოვნებაში. მუშაობდა კერძო სატრანსპორტო კომპანიაში, ასევე მუშაობდა რედაქტროის დამხმარეთ გაზეთში, რომელიც ფერმერთა შესახებ იყო.  მეორე მსოფლიო ომის დროს თელბოისი ახალი ზელანდიის საჰაერო ძალებში მსახურობდა და დამთავრების შემდეგ მუშაობდა ფერმერებად საუთლენდში.

2012 წელს გარდაიცვალა 90 წლის ასაკში, ინვერკარგილში, საკუთარ სახლში.

ჰყავდა მეუღლე - პატი და სამი შვილი.

### პოლიტიკური მოღვაწეობა 
მისი პოლიტიკური კარიერა 1957 წელს დაიწყო, როდესაც ის ნაციონალური პარტიის წარმომადგენელთა პალატის წევრად აირჩიეს. 1981 წლამდე დეპუტატი იყო. 1961 წელს მან და კიდევ პარტიის 10 წევრმა მხარი დაუჭირეს ლიბერალური პარტიის ინიციატივას მკვლელობისთვის სიკვდილით დასჯის გაუქმების შესახებ.

1980 - ზოგიერთმა კაბინეტის წევრმა წარუმატებელი მცდელობით პრემიერ-მინისტრის რობერტ მულდოინის თანამდებობიდან გადაყენება სცადეს და მისი შეცვლა თელბოისით გადაწყვიტეს, რომელიც ცნობილია როგორც „პოლკოვნიკების შეთქმულება“. ეს დემარში თელ ბოისს ვიცე-პრემიერის პოსტად უღირდა.

1981 წელს გადადგომის შემდეგ წყნარი ოკეანის დემოკრატიული კავშირის პირველ თავმჯდომარე აირჩიეს.

### თანამდებობები 
* 1962—1969 — სოფლის მეურნეობის მინისტრი;
* 1964—1972 — განათლების მინისტრი;
* 1972 — მრეწველობისა და ვაჭრობის მინისტრი;
* 1974—1980 — ნაციონალური პარტიის თავმჯდომარის მოადგილე;
* 1975—1980 — ვიცე-პრემიერი;
* 1975—1981 — ახალი ზელანდიის საგარეო საქმეთა მინისტრი.

მინი|236x236პქ|ახალი ზელანდია, 1978 წელი

### ჯილდოები 
* ავსტრალიის კავალერის ორდენი (1982)
* ბრიტანეთის ბანის ორდენი (1991)

## რესურსები ინტერნეტში 
* Sir Brian Talboys 
* Former Deputy PM Sir Brian Talboys

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 7 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1921
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
კატეგორია:ახალი ზელანდიის საგარეო საქმეთა მინისტრები
სანქტ-პეტერბურგის ისიდორეს ეკლესია

**სანქტ-პეტერბურგის ისიდორეს ეკლესია** () —   მართლმადიდებლური სამრევლო ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1907 წელს, არქიტექტორ ალექსანდრე პოლეშჩუკის მიერ. მდებარეობს ლერმონტოვისა და რიმსკი-კორსაკოვის პროსპექტების კვეთაზე, მოგილიოვის ხიდის მიმდებარედ. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მღვდელმოწამე ისიდორეს სახელზე, ხოლო ეგვტერები სერაფიმ საროველისა და მოციქულების, პეტრესა და პავლეს  სახელზე. ქვედა ტაძარი კი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
1894 წელს სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ რაიონ კოლომნაში ჩამოყალიბდა ესტონური მართლმადიდებლური თემი წინამძღვარ პავლე კულბუშის მეთაურობით. ამ პერიოდში ქალაქში ცხოვრობდა 4 000 მათლმადიდებელი ესტონელი. მრევლს არ ჰქონდა საკუთარი ეკლესია და ღვთისმსახურებას აღავლენდნენ მალო-კოლემნის ქრისტეს აღდგომის ეკლესიის სარდაფში. 1898 წლის 29 ნოემბერს ჩამოყალიბდა ისიდორე იურიეველის სახელობის ესტონური საძმო. კულბუში ასევე გამოვიდა ინიციატივით აეშენებინათ საკუთარი ეკლესია, რომლის პროექტსაც შეიმუშავებდა საზოგადოების წევრი ალექსანდრე პოლეშჩუკი. 

1901 წელს არქიტექტორმა შეადგინა პროექტის ესკიზი, ხოლო 1902 წლის 23 აგვისტოს საბოლოო პროექტი დაამტკიცეს. ეკლესიის ასაშენებელი თანხის შეგროვება დაიწყო მთელი რუსეთის მასშტაბით, ხოლო პირველი შემოწირულობა გაიღო იოანე კრონშტადტელმა. თავდაპირველად ააგეს საეკლესიო სახლი და ხის სამრეკლო, რომელიც აკურთხეს 1903 წლის 30 მარტს, ხოლო ამავე წლის 24 აგვისტოს საზეიმოდ ჩაუყარეს საფუძველი ეკლესიის მშენებლობას. ტაძრის მშენებლობა დასრულდა 1907 წელს.

1935 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. ფასეულობების ნაწილი გადაეცა ახლოს მდებარე ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძარს. 

1994 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მართლმადიდებელ ეკლესიას და პირველი ლიტურგია ჩატარდა ამავე წლის 30 ოქტომბერს ქვედა ტაძარში. 1999 წელს ტაძარზე აღართეს ჯვარი, ხოლო 2001 წელს ააგეს სამრეკლო. 

ტაძარში მოქმედებს ბიბლიოთეკა და სამრევლო საკვირაო სკოლა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Энциклопедия Санкт-Петербурга 
* Сайт «Прогулки по Петербургу»
* Церковь Исидора Юрьевского и Николая Чудотворца на сайте Sobory.ru

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ფარსმან I არმაზელი

**ფარსმანი** — ქართლის (იბერიის) მეფე ძვ. წ. II ს-ის 50-იან წწ-ში. ლეონტი მროველის მიხედვით ის არის ქართლის ორმეფობის (იხ. ორმეფობა) მეორე წყვილის წარმომადგენელი. მისი თანამეფე იყო კაოსი. ქართამი, ქართლის ცხოვრების მიხედვით, გარდაიცვალა იმავე წელს და თითქმის იმავე დროს, როდესაც მისი ძმა ბარტომი, ფარსმანმა მემკვიდრეობა მიიღო მამისგან არმაზს, მისმა ბიძაშვილმა კაოსმა ბარტომისგან მცხეთას. ქართული ქრონიკები მას «იარვანდ სომხის ვასალად» თვლის.

გ. მელიქიშვილის აზრით ამ წყვილის ზეობა ძვ. წ. II ს-ის 50-იან წლებში უნდა ყოფილიყო.

პ. ინგოროყვას მიხედვით სერაფიტის სტელის წარწერაში დაცულია ცნობა, რომ ქართლის (იბერიის) მეფე ფარსმანის თანამედროვე არმაზელი პიტიახშის რომაული ზედწოდება იყო პუბლიკი აგრიპა. სწორედ ამ წყვილს მიჩნევს ავტორი ფარსმან/კაოსის წყვილად. მისი აზრით, კაოსი ლათინური სახელწოდების ქართული შემოკლებული ვარიანტია, რომლის სრული ფორმა უნდა იყოს Caius Publicius Agrippa. აქედან გამომდინარე პ. ინგოროყვას აზრით, ფარსმან/კაოსის წყვილს ახ. წ. I-II სს.-ში უნდა ემეფა.

* თეიმურაზ ბატონიშვილის მიხედვით იმეფა 43 წელი (44–87).

## ოჯახი
მას ჰყავდა ერთადერთი ძე:
* აზორკი.

## ლიტერატურა 
* Marie Felicité Brosset, Histoire de Georgie, Sant Petersburg.
* 

## სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 87
კატეგორია:იბერიის მეფეები
კატეგორია:ფარნავაზიანები
შინაური იხვი

**შინაური იხვი** () წარმოშობილია გარეული იხვისაგან, რომელიც დაახლოებით ძვ. წ. 1000 წელზე ადრე მოიშინაურეს ევროპაში, აზიაში, ჩრდილოეთ აფრიკასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 6–7 თვისა. კვერცხების ყოველ ციკლში (5–6 თვე) დებს 90–130 კვერცხს, თითოეული 85–90 გრამს იწონის. კვერცხის საინკუბაციო ვადაა 27–28 დღე. მოზრდილი მამალი იხვი იწონის 3–5 კგ, დედალი — 2–3,5 კგ. პროდუქტიულობის მიხედვით იხვების ჯიშები იყოფა: სახორცე (პეკინური, უკრაინული რუხი, შავი თეთრგულა და სხვა), სახორცე-მეკვერცხული ან მეკვერცხულ-სახორცე (ხაკი-კემპბელი, ფრთასარკა და სხვა) და მეკვერცხული (ინდური მარბოლარები). სახორცედ კლავენ 50–55 დღის იხვებს, როდესაც თითოეული 2,5 კგ და მეტს იწონის.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:იხვი
ჭიკვარა

**ჭიკვარა**, *სტვენია იხვი* () — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა.

მცირე ზომის მდინარის იხვია. აქვს მოკლე კისერი და წამახვილებული ფრთები, რომელთა საშუალებით თითქმის ვერტიკალურად დაფრინავს და სხვა იხვებისაგან განსხვავებით შეუძლია იცხოვროს მცირე წყალსატევებში. ფრენს ძალიან სწრაფად და უხმაუროდ. მისი სხეულის სიგრძეა 34–38 სმ, ფრთის შლილი 58–64 სმ. მამალი იწონის 250–450 გ-ს, ხოლო დედალი — 200–400 გ. მამალი შეფერილია ნაცრისფრად, აქვს მუქი თავი, მოყვითალო ზურგი და თეთრი ზოლი ფრთების გასწვრივ; მუცელი თეთრია. დედალი, ისევე როგორც სხვა იხვები, შეფერილია მუქ მურა ფერში და აყრია ღია ყავისფერი ქობები.

ბუდობს ევრაზიის ჩრდილოეთ ნაწილში, აღწევს არქტიკის სანაპიროებს, ფართოდ გვხვდება რუსეთში, მცირე პოპულაციების სახით — ისლანდიაზე, ფარერის კუნძულებზე, კორსიკაზე, ალეუტის, კომანდორის, კურილის კუნძულებზე, სახალინზე, ჰოკაიდოზე, ჩრდილოეთ ჰონსიუზე, აგრეთვე მცირე აზიაში, ამიერკავკასიაში, ყაზახეთში, ჩრდილოეთ მონღოლეთში.

იზამთრებენ სამხრეთით, უმთავრესად ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონში, სამხრეთ აზიაში, ნილოსის ხეობაში და სხვ.

ჯანდარის ტბას მიგრაციისას და საზამთროდ 800–1500 ჭიკვარა იყენებს.

მცირე რაოდნობით ბინადრობს ტყეებში, ბუდობისას — ტუნდრასა და ტყეტუნდრაში, აგრეთვე ტყესტეპში.
220პქ|მინი|მარცხნივ|დედალი
გაზაფხულზე და ზაფხულში ჭიკვარას კვების რაციონში ძირითადად ცხოველური საკვები შედის, შემოდგომასა და ზამთარში კი — მცენარეული. ცხოველურ საკვებს შეადგენს მოლუსკები, ჭიაყელები, მწერები და კიბოსნაირები, მცენარეულისას კი — წყლის მცენარეთა თესლები, ბალახები, ისლი, მარცვლოვანი კულტურები (მათ შორის პურეული და ბრინჯი). დედალი ჩვეულებრივ დებს 8–11 (საერთოდ 5-დან 16-მდე) თეთრ, მცირედ მოყვითალო კვერცხს.

## ლიტერატურა 
* Гаврилов Э. И. Фауна и распространение птиц Казахстана. — Алматы: Наука, 1999. — 198 с.
* Дементьев Г. П., Гладков Н. А. Птицы Советского Союза. — Советская наука, 1953. — Т. 4. — С. 382-395. — 635 с.
* Лысенко В. И. Том 5 - Птицы. Вып. 3 - Гусеобразные // Фауна Украины. — Киев: Наукова думка, 1991.
* Михеев А. В. Биология птиц. Полевой определитель птичьих гнёзд. — М.: Топикал, 1996. — 460 с. — ISBN 978-5-7657-0022-8.
* Рябицев В. К. Птицы тундры. — Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1986. — 192 с.
* Рябицев В. К. Птицы Урала, Приуралья и Западной Сибири: Справочник-определитель. — Екатеринбург: Изд-во Уральского университета, 2001. — 608 с. — ISBN 5-7525-0825-8.
* Степанян Л. С. Конспект орнитологической фауны России и сопредельных территорий. — М.: Академкнига, 2003. — 727 с.
* Carboneras C. 1992. Family Anatidae (Ducks, Geese and Swans) in del Hoyo, J., Elliott, A., & Sargatal, J., eds. Vol. 1. // Путеводитель по птицам мира = Handbook of the birds of the world. — Barcelona: Lynx Edicions, 1992. — ISBN 84-96553-42-6.
* Gooders, John & Trevor Boyer. Ducks of Britain and the Northern Hemisphere. — London: Collins & Brown, 1997. — ISBN 1855855704.

## სქოლიო 
კატეგორია:იხვი
მინდია სალუქვაძე

**მინდია სალუქვაძე** (დ. 3 მაისი, 1933, თბილისი, საქართველოს სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ, სსრკ — გ. დეკემბერი,  2018) — ქართველი ფიზიკოსი, აკადემიკოსი, პოლიტიკოსი.

## ბიოგრაფია
1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1955–1957 წლებში იყო თბილისის 55-ე საშუალო სკოლის ფიზიკის მასწავლებელი, 1957-1958 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ელექტრონიკის, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის (ამჟამად არჩილ ელიაშვილის მართვის სისტემების) ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერი თანამშრომელი. 1961 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არჩილ  ელიაშვილის მართვის სისტემების ინსტიტუტში, აქედან 1971 წლიდან დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო ნაწილში; 1981 წლიდან დირექტორად, ხოლო შემდეგ სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარედ. 1994 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის გამოყენებითი მექანიკის, მანქანათმშენებლობისა და მართვის პროცესების განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი. გამოქვეყნებული აქვს 140-ზე მეტი სამეცნიერო შრომა ავტომატური მართვის სისტემების მდგრადობის თეორიისა და ოპტიმალური მართვის სისტემების თეორიის საკითხებზე, აგრეთვე, 10 მონოგრაფია და თანაავტორებთან ერთად 5 სახელმძღვანელო ტექნიკური უნივერსიტეტის სტუდენტებისათვის. სამეცნიერო ლიტერატურაში შესულია ტერმინები „სალუქვაძის მეთოდი“, „სალუქვაძის ამოხსნა“, „სალუქვაძის პრინციპი“, „სალუქვაძის ოპტიმუმი“. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“,  ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).

მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1979) და გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია (1998).

## რესურსები ინტერნეტში 
*მინდია სალუქვაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო 
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:გარდაცვლილი 2018
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
არჩილ ებრალიძე

**არჩილ ებრალიძე** (დ. 21 მარტი,  1908, ფოთი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 15 აგვისტო, 1960) — ქართველი მოჭადრაკე, ქართული საჭადრაკო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. სსრკ-ის სპორტის ოსტატი (1941).

## ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ქანდაკების ფაკულტეტზე 1924–1926 წლებში, მოსკოვის სამხატვრო აკადემიაში ქანდაკების ფაკულტეტზე 1926–1928 წლებში. დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკური ფაკულტეტი 1935 წელს. რამდენჯერმე მიიღო მონაწილეობა სსრკ ჩემპიონატის ნახევარფინალში, ერთხელ ფინალში 1937 წელს, იყო ტიგრან პეტროსიანის მწვრთნელი. ქართულ ენაზე თარგმნა ლასკერის, კაპაბლანკას, ეივეს და ავერბახის შრომები.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1908
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1960
კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
კატეგორია:საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
სილვიო მარსოლინი

**სილვიო მარსოლინი** (; დ. 4 ოქტომბერი, 1940, ბუენოს-აირესი, არგენტინა — გ. 17 ივლისი, 2020, იქვე) — არგენტინელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. იცავდა „ფერო კარილ ოესტეს“, „ბოკა ხუნიორსის“ და არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. ჩილეს 1962 წლის და ინგლისის 1966 წლის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. ითვლება არგენტინის ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად.

## სანაკრებო კარიერა
1960–1969 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 28 შეხვედრას ატარებს და ერთი ბურთი გააქვს.

## სანაკრებო სტატისტიკა
### მსოფლიო ჩემპიონატებზე 
მარსოლინიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 7 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

## მიღწევები
### საკლუბო 
;  ბოკა ხუნიორსი
* პრიმერა დივიზიონი: 1962, 1964, 1965
* ნასიონალი: 1969, 1970
* არგენტინის თასი: 1969

### ინდივიდუალური 
* მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1966

### სამწვრთნელო 
;  ბოკა ხუნიორსი
* მეტროპოლიტანო: 1981

## გალერეა 

Marzolini maradona 1981.jpg|ალტ=|მარსოლინი და მარადონა, 1981. 
Marzolini camisetas boca 1981.jpg|ალტ=|მარსოლინი და „ბოკას“ მაისურები, 1981. 
Marzolini mimi pons alonso.jpg|ალტ=|მარსოლინი, მიმი პონსი და ნორბერტო ალონსო, 1972. 
Menendez artime marzolini.jpg|ალტ=|ხულიო მელენდესი, ლუის არტიმე და მარსოლინი, 1969. 
Silvio Marzolini (Selección Argentina) - El Gráfico 2440.jpg|ალტ=|მარსოლინი „ელ გრაფიკოს“ გარეკანზე, 1966.

## ბიბლიოგრაფია
* 
*  
*  
*  
*  
*  

## რესურსები ინტერნეტში 
* Argentina · World Cup · Argentina National Team · Unofficial Matches · Match Details
* Argentina National Team Players 1964–1998 · Association of Football Statisticians (AFS)
* Base de Datos del Futbol Argentino (BDFA) · BocaJuniors.com.ar · Calcio.com · Ceroacero.es · Clarín
* El Grafico · Estadisticas de Futbolistas Argentinos de Todos los Tiempos ·  Estadísticas del Fútbol Argentino
* Football database.eu · FootballFacts.ru · Futbolfactory.Futbolweb.net · La Nación
* Los Mundiales de Fútbol · National Football Teams · Ole.com.ar · Planet World Cup
* Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation · Transfermarkt · WC 1962 · WC 1966 · WorldFootball.net
* World Football Legends · YouTube · Silvio Marzolini · Ex jugador de Boca · 3º Año 2010

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები
კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბოკა ხუნიორსის ფეხბურთელები
კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:ბუენოს-აირესში დაბადებულები
წულაძე

საკუთარი სახელი **წულაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს: 

* აპოლონ წულაძე — ქართველი მეფუტკრე, ეთნოგრაფი, ჟურნალისტი
* ბაადურ წულაძე — ქართველი მსახიობი, კინორეჟისორი და სცენარისტი
* ვანო წულაძე — ქართველი კრიტიკოსი, მთარგმნელი, პოეტი
* ვასილ წულაძე — ქართველი პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი
* ლავრენტი წულაძე — ქართველი პედაგოგი, პუბლიცისტი
* ლევან წულაძე — ქართველი რეჟისორი, კინომსახიობი
* სერგი წულაძე — ქართველი ფსიქოთერაპევტი, მთარგმნელი, მწერალი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
სქიმიღუმენია იოანა

**სქიმიღუმენია იოანა** (ერობაში **ნათელა ტაბატაძე**; დ. 13 თებერვალი, 1939, თბილისი — გ. 9 აგვისტო, 2015) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე. მამა — მიხეილი, დედა — ნინო ახალკაცი.

## საერო ცხოვრება
მეუღლის, ნიკოლოზ სიხარულიძის და დის, ეთერის (ამჟამად მონაზონი ნინო) ხელშეწყობით იგი ხშირად ესწრებოდა ღვთისმსახურებას თბილისის სხვადასხვა ეკლესიებში. ამ პერიოდში მან გაიცნო და დაუახლოვდა მამა გაბრიელს, ერისკაცობაში გოდერძი ვასილის ძე ურგებაძეს. იგი მისი ოჯახის ხშირი სტუმარი იყო.

1985 წელს გარდაიცვალა ნიკოლოზ სიხარულიძე. ამავე წელს ნათელა ტაბატაძე წავიდა სამთავროს დედათა მონასტერში მორჩილად. მისი ექვსი შვილიდან (ჯემალი, გიორგი, რევაზი, ვახტანგი, დავითი, ანა) სამი არასრულწლოვნის აღზრდა ითავა მისმა დამ, ეთერმა.

## სამონასტრო ცხოვრება
1991 წლის 13 მარტს, სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარში ნათელა ტაბატაძე აკურთხეს მონაზვნად და სახელი უწოდეს ნანა. ამავე წელს ილია II-ის მიერ დადგენილ იქნა ბოდბის მონასტრის იღუმენიად. 1991 წლის 19 ივლისს ილია II-მ და მამა დავითმა, შემდგომში მიტროპოლმა დანიელმა, სხვა სასულიერო პირებთან, მათ შორის იღუმენია ნანას შვილთან,  რევაზ სიხარულიძესთან ერთად იგი ბოდბის მონასტერში ჩაიყვანეს.

1993 წლის ზაფხულში, როცა მიმდინარეობდა აფხაზეთის ომი (1991-1993), იღუმენია ნანა მიტროპოლიტი დანიელის კურთხევით რამდენიმე თვით აფხაზეთში გაემგზავრა. 

1994 წლიდან იღუმენია ნანა ბოდბიდან თბილისის საპატრიარქოში გადავიდა. 1997 წელს, იოანე კლემაქის სხენების დღეს იღუმენია ნანა აყვანილ იქნა დიდ სქიმაში და წმინდანის პატივსაცემად ეწოდა სახელად იოანა.

სქიმიღუმენია იოანამ სამჯერ იმოგზაურა მოსალოცად ისრაელში და ერთხელ სინის მთაზე. 

2000 წელს გადატანილი ინსულტის შედეგად სქიმიღუმენია იოანას შეეზღუდა მოძრაობის უნარი. ის ასევე ვეღარ ამოძრავებდა მარცხენა ხელს, რაც სიცოცხლის ბოლომდე გაჰყვა. ბოლო ორი წელი კი სქიმიღუმენია იოანამ ჯანმრთელობის გაუარესების გამო, ძირითადად, მჯდომარე მდგომარეობაში გაატარა.

სქიმიღუმენია იოანა გარდაიცვალა 2015 წლის 9 აგვისტოს და დაკრძალეს სამთავროს დედათა მონასტერში, მცხეთაში.

## ლიტერატურა 
* სამთავროს მაყვლოვანი,  „სამთავროს დედათა მონასტრის პერიოდული გამოცემა“, 2016, გვ. 58;
* ხედი, მცხეთა, 2006, გვ. 4.

## რესურსები ინტერნეტში
* http://www.monkgabriel.ge/archive/The_Orthodox_Word.pdf?fbclid=IwAR2_n0ibqBMbVh2tmlBU7dEg_XmE3BJXhaBuBnYQGyWcVB0pTHGKJGDCEA8

კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1939
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
ქოშაობა

**ქოშაობა ** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში.  მოსახლეობის რაოდენობა — 	2,492  კაცი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
ნიტი

**ნიტი** (-4 კდ/სმ² = 9,95 · 10-5 სტილბი =3,13 · 10-4 ლამბერტი. სახელწოდება ნიტი ერთეულთა ახალ სტანდარტში შეტანილი არ არის. 

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ფოტომეტრია
ნიტრატები

250px|მინი|მარჯვნივ|HNO_3-ის სტრუქტურა
**ლითონების ნიტრატები** — აზოტმჟავას HNO_3 მარილები. უფერული კრისტალური ნივთიერებები. ნიტრატები ჩვეულებრივ ტემპერატურაზე მდგრადებია, მაღალ ტემპერატურაზე კი ადვილად იშლებიან და ჟანგბადს გამოყოფენ, რის გამოც ძლიერი მჟანგავები არიან (მაგ., 2KNO_3 = 2KNO_2 +O_2). ყველა ლითონის ნიტრატი წყალში კარგად იხსნება. ნიტრატებს ღებულობენ ლითონებზე, ოქსიდებსა და მარილებზე HNO_3-ის მოქმედებით და სხვ. ნიტრატებს იყენებენ აზოტიან სასუქად, ფეთქებად ნივთიერებათა წარმოებაში, ღებვისას და ა. შ.; ამონიუმის, ტუტე და ტუტე მიწათა ლითონების ნიტრატებს უწოდებენ აგრეთვე გვარჯილებს. 

## ლიტერატურა 
*
კატეგორია:აზოტის ნაერთები
კატეგორია:ფუნქციური ჯგუფები
ნიტრიდები

**ნიტრიდები** — აზოტის ნაერთები ელექტროდადებით ელემენტებთან, უმთავრესად ლითონებთან. აღნაგობისა და თვისებების მიხედვით განასხვავებენ ნიტრიდების სამ ჯგუფს: იონურს (პერიოდული სისტემის I და II ჯგუფის ლითონთა ნიტრიდები), კოვალენტურსა (არალითონთა, აგრეთვე Al, Ga, In, Tl-ის ნიტრიდები) და ლითონისებრს (გარდამავალ ლითონთა ნიტრიდები). კოვალენტური ჯგუფის ნიტრიდები დიელექტრიკები ან ნახევრად გამტარებია. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ბორის ნიტრიდი. გარდამავალ ლითონთა ნიტრიდები არასტექიომეტრიული ნაერთებია; მათთვის დამახასიათებელია მაღალი ქიმიური მდგრადობა, მაღალი ელექტრო- და თბოგამტარობა, სიმტკიცე და სხვ. ლითონის ზედაპირზე ნიტრიდები წარმოიქმნება აზოტის ან ამიაკის მოქმედების შედეგად 500–900°C ტემპერატურაზე. ლითონის ნაკეთობა, რომელსაც ნიტრიდული დანაფარი აქვს, უფრო გამძლე, ცვეთა- და კოროზიამედეგია. ნიტრიდების ნაკეთობებს იყენებენ მაღალ ტემპერატურულ ტექნიკაში, ენერგეტიკაში, კოსმოსურ ტექნიკაში.

## ლიტერატურა 
*
კატეგორია:აზოტის ნაერთები
კატეგორია:ანიონები
ნიტრილები

250px|მინი|მარჯვნივ|სტრუქტურა
**კარბომჟავების ნიტრილები**, **ციანური ნაერთები**, RC \equiv N — ციანწყალბადმჟავას ორგანული ნაწარმები. მათი სტრუქტურული იზომერებია იზონიტრილები. ნიტრილების რიგის პირველი წარმომადგენელია ციანწყალბადი HCN (ფორმონიტრილი). დაბალი რიგის ალიფატური ნიტრილები არასასიამოვნო სუნის მქონე სითხეებია, უმაღლესი კი მყარი კრისტალური ნივთიერებებია. ბენზონიტრილი მწარე ნუშის სუნის მქონე უფერული სითხეა. ადვილად მიმდინარეობს უჯერი რადიკალების შემცველი ნიტრილების პოლიმერიზაცია, მაგალითად, წარმოებაში აკრილონიტრილის პოლიმერიზაციით მიიღება პოლიაკრილნიტრილის ბოჭკო, მეტაკრილნიტრილიდან იღებენ ორგანულ მინას.

ნიტრილებს ღებულობენ ამიდების, კარბომჟავა ამონიუმის მარილების დეჰიდრატაციით და სხვ.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ნიტრილები
კატეგორია:ფუნქციური ჯგუფები
ნიტრიფიკაცია

[250პქ|მინი|მარჯვნივ|[აზოტის ციკლი]]
**ნიტრიფიკაცია** (ნიტრ... და  — *ვაკეთებ*) — ამონიუმის მარილების ნიტრატებად გარდაქმნის პროცესი — მცენარის აზოტოვანი კვების ძირითადი ფორმა. ნიტრიფიკაციას აწარმოებენ ნიტრიფიკაციის ბაქტერიები. ნიტრიფიკაცია ორ სტადიად მიმდინარეობს: ამონიუმის გარდაქმნა ნიტრიტად და ნიტრიტის შემდგომი დაჟანგვა ნიტრატად. ნიტრიფიკაციას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს აზოტის წრებრუნვაში, ვინაიდან უმაღლესი მცენარეები ნიტრატების სახით ითვისებენ აზოტს და ჩართავენ მას ორგანულ ნივთიერებებში. ცოცხალ ორგანიზმთა ნარჩენების სახით ნიადაგში მოხვედრილი ორგანული ნევთიერებების მინერალიზაციის საბოლოო ეტაპს კვლავ ნიტრიფიკაცია წარმოადგენს. ვინადან ნიტრიფიკაციის ბაქტერიები აერობული ორგანიზმებია, ჟანგბადის გარეშე ნიტრიფიკაცია არ მიმდინარეობს. ნიტრიფიკაცია ასუფთავებს გარემოს გამოყოფილი აზოტის ოქსიდებისაგან, რომელიც წვიმის მეშვეობით დიდი რაოდენობით ხვდება ნიადაგსა და წყალსატევებში.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ნიადაგთმცოდნეობა
კატეგორია:აზოტის ციკლი
ნიტრიფიკაციის ბაქტერიები

**ნიტრიფიკაციის ბაქტერიები** — ბაქტერიები, რომლებიც ამონიუმსა და მის მარილებს ნიტრატებად გარდაქმნიან. გვხვდებიან აერობული, გრამ-უარყოფითი მოძრავი ბაქტერიების სახით; ბინადრობენ ნიადაგსა და წყალსატევებში; ნიტრიფიკაციის ბაქტერიები გამოყო და აღწერა სერგეი ვინოგრადსკიმ 1890 წელ. ნიტრიფიკაცია ორ სტადიად მიმდინარეობს: პირველი — NH_3-ის დაჟანგვა ნიტრიტად ე. წ. ნიტრიტული ბაქტერიების () მოქმედების შედეგია, ხოლო მეორე — ნიტრიტის შემდგომი გარდაქნმა ნიტრატად — ნიტრატული ბაქტერიებისა (). მიკროორგანიზმთა ამ ორ ჯგუფს შორის მეტაბიოზური დამოკიდებულებაა: ერთი აწვდის მეორეს სუბსტრატს. ნიტრიფიკაციის ბაქტერიები დაჟანგვის ენერგიის ხარჯზე ითვისებენ ატმოსფეროს ნახშირორჟანგსა და კარბონატებს და იყენებენ მათ უჯრედში შემავალ ნივთიერებათა სინთეზისათვის.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ბაქტერიოლოგია
კატეგორია:აზოტის ციკლი
კატეგორია:მეტაბოლიზმი
კატეგორია:ნიადაგთმცოდნეობა
ნიტროამოფოსკა

**ნიტროამოფოსპა** — რთული მინერალური აზოტ-ფოსფორ-კალიუმიანი სასუქი. მარცვლისებრია, შეიცავს 50–54% N, P_2O_5, და K_2O. იყენებენ ყველა კულტურის როგორც ძირითად, ისე თესვისწინა სასუქად.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კომპლექსური სასუქი

## ლიტერატურა 
კატეგორია:სასუქი
ნიტრობენზოლი

150პქ|მინი|მარჯვნივ|სტრუქტურა
**ნიტრობენზოლი**, C_6H_5NO_2 — უმარტივესი არომატული ნიტრონაერთი; მოყვითალო ზეთისებრი სითხე; დნობის ტემპერატურაა 5,7°C, დუღილისა 210,9°C; სიმკვრივე 1987 კგ/მ³ (25°C); წყალში ცუდად იხსნება, ორგანულ გამხსნელებს კარგად ერევა. იმისდა მიხედვით, თუ რა პირობებში მიმდინარეობს
ნიტრობენზოლის აღდგენა, მიიღება ანილინი ან ჰიდრაზობენზოლი. ნიტრობენზოლს ღებულობენ ბენზოლის ნიტვრისას მანიტვრელი ნარევით. ნიტრობენზოლი მომწამლავია. მისი ზღვრული დასაშვები კონცენტრაცია ჰაერში 3 მგ/მ³-ია. ნიტრობენზოლს ძირითადად იყენებენ ანილინისა და ზოგიერთი სხვა საღებრის მისაღებად.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ნიტრობენზოლები
კატეგორია:არომატული გამხსნელები
კატეგორია:ნიტროგამხსნელები
Royal Mail

**Royal Mail** (ზოგჯერ ქართული ასოებით: როიალ მეილი) — საფოსტო-კურიერული კომპანია გაერთიანებულ სამეფოში, რომელიც 1516 წელს დაარსდა. ამ კომპანიის შვილობილი  კომპანია არის Royal Mail Group.

## კომპანიის შესახებ
Royal Mail არის საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც მსოფლიოს მასშტაბით 44 ქვეყანაში მუშაობს. მისი შემოსავლები ყოველწლიურად 10 მილიარდს აღემატება.კომპანიაში დასაქმებულია თითქმის 160 000 ადამიანი. ყოველ წელს კომპანიის გავლით იგზავნება 1.8 მილიარდზე მეტი ამანათი და 14 მილიარდი წერილი. ის მუშაობს 38 საფოსტო ცენტრის ქსელში. თითოეული საფოსტო ცენტრი ემსახურება დიდი ბრიტანეთის დიდ გეოგრაფიულად განსაზღვრულ ადგილს და ისინი ერთად ქმნიან საფოსტო სადისტრიბუციო ოპერაციის ხერხემალს.

Royal Mail რეგულირდება ორგანიზაცია Ofcom-ის მიერ. Ofcom აქვს ვალდებულება რომ უზრუნველყოს დიდი ბრიტანეთის უნივერსალური საფოსტო სერვისის დებულებები, მუშაობს 6 დღე კვირაში, ფასი ყველგან თანაბარია და ამანათი შეიძლება გაიგზავნოს 30 მილიონ ადამიანთან.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Corporate website
* Penny Post Credit Union
* UK Postal Workers Website
* Post Office 

## სქოლიო
კატეგორია:კომპანიები
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კომპანიები
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს სერვის-კომპანიები
კატეგორია:XVI საუკუნეში დაარსებული ორგანიზაციები
კატეგორია:საფოსტო ორგანიზაციები
კატეგორია:1516 წელს დაარსებულები ინგლისში
ნიტროგლიცერინი

250პქ|მინი|მარჯვნივ|სტრუქტურა
**ნიტროგლიცერინი**, CH_2ONO_2-CHONO_2-CH_2ONO_2 — გლიცერინისა და აზოტმჟავას სრული ეთერი; ფეთქებადი ნივთიერება, ზეთისებრი უფერული სითხე; კრისტალდება ლაბილური (tდნ 2,8°C) და სტაბილური (tდნ 13,5°C) მოდიფიკაციის სახით, სიმკვრივე 1591 კგ/მ³ (25°C), წყალში პრაქტიკულად უხსნარია, კარგად იხსნება ბენზოლში, აცეტონში, ეთერში. ფეთქდება ოდნავი დარტყმითაც; აფეთქების სითბოა 1500 კკალ/კგ; ნიტროგლიცერინს ღებულობენ გლიცერინის ნიტვრისას მანიტვრელი ნარევით. იყენებენ დინამიტებისა და სხვადასხვა დენთის წარმოებაში.

ნიტროგლიცერინი იწვევს სისხლძარღვთა გაფართოებას. მედიცინაში ნიტროგლიცერინს იყენებენ სტენოკარდიული შეტევების მოსახსნელად. 

## ლიტერატურა 
კატეგორია:რთული ეთერები
კატეგორია:ნიტროეთერები
ლითანიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **ლითანიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ნანა (ნანუკა) ლითანიშვილი — მსახიობი
* ოთარ ლითანიშვილი — არქიტექტორი, მხატვარი, პოლიტიკოსი
* ოთარ ლითანიშვილი — რეჟისორი, სცენარის ავტორი, მსახიობი

*
კატეგორია:ქართული გვარები
ნიტროეთერები

250პქ|მინი|მარჯვნივ|ნიტროეთერის აღნაგობა, სადაც R რადიკალია
**ნიტროეთერები** — აზოტმჟავას რთული ეთერები სპირტებთან; განასხვავებენ მონო-, დი- და პოლინიტროეთერებს (პოლი-ნიტროეთერები). ზოგიერთი პოლი-ნიტროეთერი ძლიერი ფეთქებადი ნივთიერებაა. ნიტროცელულოზას იყენებენ დენთისა და დინამიტების წარმოებაში.

## ლიტერატურა 
*
კატეგორია:ფუნქციური ჯგუფები
ნიტროზოსაღებრები

**ნიტროზოსაღებრები** — საღებართა ჯგუფი არომატული ნაერთებისა, რომლებიც შეიცავს ნიტროზოჯგუფს NO ორთო-მდგომარეობაში OH ჯგუფის მიმართ. ნიტროზოსაღებრებს ჩვეულებრივ ღებულობენ ფენოლების ან ნაფთოლების ნიტროზირებით; ანალოგიური პროდუქტები წარმოიქმნებიან ბენზოქინონების ან ნაფთოქინონების ურთიერთქმედებით ჰიდროქსილამინთან. პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს მხოლოდ ისეთ ნიტროზოსაღებრებს, რომლებშიც ოქსი- და ნიტროზოჯგუფი განლაგებულია ორთო-მდგომარეობაში ერთმანეთის მიმართ. ნიტროზოსაღებრების კომპლექსები ლითონებთან სხვადასხვა ფერის პიგმენტებია. დიდი პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს 1-ნიტროზო-2-ნაფთოლს, რომლისგანაც ამზადებენ ფერმჭერ მწვანეს. ნიტროზოსაღებრებს ეკუთვნის პრაქტიკულად მნიშვნელოვანი საღებარი მჟავური მწვანე, რომელსაც მატყლისა და აბრეშუმის შესაღებად იყენებენ.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:საღებრები
კარეკა

**ანტონიო დე ოლივეირა ფილიო** ( დ. 5 ოქტომბერი, 1960, არარაკუარა, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც **კარეკა**. 1986 წლის მექსიკის და 1990 წლის იტალიის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 62-ე ადგილზე დასახელდა.

### საკლუბო კარიერა
კარეკამ საკლუბო კარიერა საფეხბურთო კლუბ „გუარანის“ შემადგენლობაში 1976 წელს დაიწყო. ორი წლის შემდეგ ამ გუნდის რიგებში ბრაზილიის ჩემპიონი გახდა.

1983 წელს „სან-პაულუში“ გადავიდა, სადაც რამდენიმე წარმატებული სეზონი ჩაატარა, ხოლო 1986 წელს გუნდთან ერთად ბრაზილიის ჩემპიონობა მოიპოვა.

1987 წელს კარეკამ ბრაზილიის დატოვება და ევროპულ კლუბში გადასვლა გადაწყვიტა. ეს კლუბი იტალიური „ნაპოლი“ გახდა, სადაც ანტონიო არგენტინელ მარადონასა და თანამემამულე ალემაოს შეუერთდა.

სპორტული ჟურნალისტებისა და ფეხბურთის გულშემატკივრების შეფასებით „ნაპოლიში“ კარეკა ფეხბურთის ნამდვილ ვარსკვლავად იქცა. პირველ სეზონში „ნაპოლის“ შემადგენლობაში 13 ბურთი გაიტანა. მომდევნო წელი კიდევ უფრო წარმატებული გამოდგა, როდესაც გუნდთან ერთად უეფას თასი მოიპოვა, რომლის ორმატჩიან ფინალშიც ნეაპოლელებმა გერმანულ „შტუტგარტს“ აჯობეს (2–1, 3–3), ხოლო კარეკამ ორივე ფინალურ მატჩში თითო ბურთის გატანა მოახერხა.

1989–90 წლების სეზონში „ნაპოლის“ შემადგენლობაში იტალიის ჩემპიონატში გაიმარჯვა.

### სანაკრებო კარიერა
1982–1993 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 64 შეხვედრას ატარებს და 30 ბურთი გააქვს.

### მსოფლიო ჩემპიონატზე 
კარეკამ მსოფლიო ჩემპიონატების 9 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 7 ბურთი გაიტანა.

## მიღწევები
### საკლუბო
;  გუარანი
* ბრაზილიის ჩემპიონატი (სერია A): 1978
;  სან-პაულუ
* ბრაზილიის ჩემპიონატი (სერია A): 1986
* პაულისტას ჩემპიონატი: 1985, 1987
;  ნაპოლი
* უეფა-ს თასი: 1988–89 
* იტალიის სერია A: 1989–90
* იტალიის სუპერთასი: 1990

### სანაკრებო 
;  ბრაზილია
* კოპა ამერიკა: 1989

### ინდივიდუალური 
* ბრაზილიის ჩემპიონატის ოქროს ბურთი: 1986 
* ბრაზილიის ჩემპიონატის ვერცხლის ბურთი: 1982, 1985 
* პაულისტას ლიგის საუკეთესო ბომბარდირი: 1985
* ბრაზილიის ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი: 1986
* მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის ბუცი: 1986
* სამხრეთ ამერიკის წლის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1986

## ლიტერატურა 
* 
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## რესურსები ინტერნეტში
* კარეკა — ფიფა-ს ჩანაწერი

## კომენტარები
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:სან-პაულუს ფეხბურთელები
კატეგორია:სანტოსის ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები
კატეგორია:იაპონიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:კაშივა რეისოლის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1990 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1983 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:1987 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნიტრომეთანი

**ნიტრომეთანი** — ორგანული ნივთიერება ქიმიური ფორმულით CH3NO2. არის უმარტივესი ორგანული ნიტრონაერთი, მწარე ნუშის სუნის მქონე უფერული სითხე. გამოიყენება გამხსნელად, არომატული ნახშირწყალბადების ექსტრაქციისათვის, ქლორპიკრინის, ფარმაცევტული საშუალებების, პესტიციდების, ასაფეთქებელი ნივთიერებების, ბოჭკოების და საიზოლაციო მასალების დასამზადებლად. მას ასევე იყენებენ როგორც საწვავის დანამატს.

დუღილის ტემპერატურა 101,2°C, სიმკვრივე 1138 კგ/მ³ (20°C); წყალში იხსნება; ერევა ჩვეულებრივ ორგანულ გამხსნელებს (პარაფინების გარდა), წყალთან წარმოქმნის აზეოტროპულ ნარევს (tდუღ 83,6°C, 76,4% ნიტრომეთანი).
:ClCH2COONa + NaNO2 + H2O → CH3NO2 + NaCl + NaHCO3

## სქოლიო
კატეგორია:ნიტროალკანები
კატეგორია:ნიტროგამხსნელები
კატეგორია:რაკეტული საწვავი
მიხეილ ჯოჯუა (უფროსი)

**მიხეილ ჯოჯუა** (დ. 30 დეკემბერი, 1925, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 23 სექტემბერი, 2018, თბილისი, საქართველო) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თამაშობდა თავდამსხმელის და ნახევარმცველის პოზიციაზე. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1950).

## ბიოგრაფია 
ფეხბურთის თამაშს 1944 წელს, თბილისის „შრომითი რეზერვების“ გუნდში იწყებს. იმავე წელს მოსკოვში „შრომითი რეზერვების“ პირველობაზე იწვევენ, სადაც გუნდთან ერთად პირველი ადგილის დაკავების შემდეგ — იქვე ტოვებენ და მომდევნო სეზონი მოსკოვის „შრომითი რეზერვების“ გუნდში აგრძელებს თამაშს. მოსკოვშივე ამთავრებს მუსიკალურ ტექნიკუმს. 1945 წლიდან მოსკოვის „კრილია სოვეტოვში“ გადადის, სადაც მხოლოდ რამდენიმე შეხვედრას თამაშობს. თბილისის „დინამოშია“ 1949 წლიდან. გუნდის ღირსებას 5 სეზონის განმავლობაში იცავს, რა დროსაც საკავშირო პირველობის ვერცხლისა და ბრინჯაოს პრიზიორი ხდება.

მიხეილ ჯოჯუამ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 79 მატჩი ჩაატარა და 18 გოლი გაიტანა. ამას გარდა, საკავშირო თასის გათამაშების 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ორჯერ აიღო მეტოქეთა კარი.

საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ მოღვაწეობდა კულტურის სფეროში. მუშაობდა მინიატურების და ფილარმონიის დიდი საკონცერტო დარბაზის დირექტორად, ფუნიკულიორის დირექტორად, კინომსახიობთა თეატრის დირექტორად, მუსკომედიის თეატრის დირექტორად, „მეგობრობის თეატრის“ დირექტორად. გადაღებულია ქეთი დოლიძის მხატვრულ ფილმში „მარტოხელა მონადირე“ (1989).   

მიხეილ ჯოჯუა 92 წლის ასაკში, 2018 წლის 23 სექტემბერს გარდაიცვალა.

## მიღწევები 
thumb|right|230პქ|გაზ. „ლელო“, 12 ოქტომბერი, 1951
;  დინამო თბილისი
; საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 
*  ვიცე-ჩემპიონი: 1951
*  ბრინჯაოს პრიზიორი: 1950
### ინდივიდუალური 
; 
* №3: 1951

## ფაქტები 
1949 წლის 20 ივლისს თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში ჩატარებულ პირველივე ოფიციალურ შეხვედრაში რიგის „დაუგავასთან“ დუბლი შეასრულა  და . ეს იყო პირველი შემთხვევა დინამოელთა ისტორიაში, როდესაც მოთამაშემ თავის სადებიუტო მატჩში ორი ბურთის გატანა შეძლო. მოგვიანებით იგივე გაიმეორეს ავთანდილ პაიჭაძემ და ფირუზ რეხვიაშვილმა — პაიჭაძემ 1951 წლის 19 აპრილს გორკის „ტორპედოსთან“, ხოლო რეხვიაშვილმა 1971 წლის 17 აგვისტოს ბაქოს „ნეფთჩისთან“ შეხვედრაში.

1951 წელს დასახელებული იყო საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.

## ბიბლიოგრაფია 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## პერიოდიკა 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* თბილისის „დინამოს“ ოფიციალური საიტი
* მიხეილ ჯოჯუა (უფროსი) — ეროვნული ფილმოგრაფია

## კომენტარები
## სქოლიო
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2018
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი
კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები
მ
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
ბადრიძე

საკუთარი სახელი **ბადრიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გიორგი ბადრიძე — ქართველი პედიატრი, პუბლიცისტი
* გიორგი ბადრიძე — ქართველი სცენარისტი, მსახიობი
* გიორგი ბადრიძე — ქართველი დიპლომატი
* დავით ბადრიძე — ქართველი მომღერალი (ლირიკული ტენორი), პედაგოგი
* იასონ ბადრიძე — ქართველი ბიოლოგი
* ილია ბადრიძე — ქართველი პოლიტიკოსი
* მელანია მამაცაშვილ-ბადრიძე — ქართველი პროზაიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით