ლუჰაჩოვიცე

**ლუჰაჩოვიცე** () — საკურორტო ქალაქი ზლინის რაიონში, ჩეხეთის რესპუბლიკაში, ზლინის რეგიონში. მას დაახლოებით 5,100 მცხოვრები ჰყავს. ცნობილია მორავიის უდიდესი კურორტით და არქიტექტურულად ღირებული შენობებით, რომლებიც დაპროექტებულია არქიტექტორ დუშან იურკოვიჩის მიერ. ისტორიული ქალაქის ცენტრი საკურორტო ინფრასტრუქტურით კარგად არის შენარჩუნებული და კანონით დაცულია, როგორც ურბანული ძეგლების ზონა.

## ადმინისტრაციული დაყოფა
ლუჰაჩოვიცე შედგება ოთხი მუნიციპალური ნაწილისგან:

* ლუჰაჩოვიცე (4,160)
* კლადნა-ჟილინი (192)
* პოლიხნო (257)
* რჟეტეხოვი (233)
პოლიხნო და რჟეტეხოვი წარმოადგენენ მუნიციპალური ტერიტორიის ორ ექსკლავს.

## ეტიმოლოგია
სახელი სავარაუდოდ მომდინარეობს პიროვნული სახელიდან ლუჰაჩი. სახელი ასევე შეიძლება მომდინარეობდეს სიტყვიდან luhy, რაც ნიშნავს "მდელოებს უფრო ნესტიან ნიადაგზე".

## გეოგრაფია
250px|მინი|მარჯვნივ|ქალაქის ხედი
ლუჰაჩოვიცე მდებარეობს ზლინიდან დაახლოებით 15 კილომეტრში (9 მილი) სამხრეთით, ვიზოვიცეს მაღლობების გორაკიან ლანდშაფტში. უმაღლესი წერტილია მთა ბრდა, რომელიც ზღვის დონიდან 600 მ (2,000 ფუტი) სიმაღლეზე მდებარეობს რჟეტეხოვში. ქალაქი იკავებს ლუჰაჩოვიცკი პოტოკის ნაკადულის ხეობას, რომელიც ზღვის დონიდან დაახლოებით 250 მ სიმაღლეზე მდებარეობს. მუნიციპალური ტერიტორიის აღმოსავლეთი ნაწილი შედის თეთრი კარპატების დაცული ლანდშაფტის ზონაში.

## ისტორია
### XV-XVIII საუკუნეები
ლუჰაჩოვიცე ისტორიულ წყაროებში მოხსენებულია 1412 წლიდან. XVI საუკუნის ბოლოდან 12 სოფლის მომცველი მამულის ცენტრია. თეთრი მთის ბრძოლის შემდეგ, მამული შეიძინა მაქსიმილიან ლიხტენშტეინმა. მან მამული მალევე გაყიდა და 1629 წლიდან 1945 წლამდე, მამული ეკუთვნოდა სერენიების ოჯახს.
სერენიები იყვნენ პირველები, ვინც გამოიყენეს ამ ტერიტორიაზე არსებული მინერალური წყაროები და ააშენეს კურორტი. XVII საუკუნის მეორე ნახევარში, გრაფმა ონდრჟეი სერენიმ მოაწესრიგა პირველი წყარო, რომელიც მოგვიანებით დაარქვეს ამანდკა, ოჯახის სხვა წევრის, ამანდ სერენის პატივსაცემად. კიდევ ერთი წყარო მოწესრიგდა დაახლოებით 1760 წელს და მოგვიანებით გადაერქვა სახელი ვინცენტკა ვინცენტ სერენის პატივსაცემად. ცნობები ლუჰაჩოვიცეს წყაროების სამკურნალო ძალაზე გავრცელდა და პირველი სასტუმრო საკურორტო სტუმრებისთვის აშენდა 1789 წელს. XVIII საუკუნის ბოლოს, წყაროების სიახლოვეს აშენდა ახალი სახლები, სასტუმროები და წმინდა ელისაბედის სამლოცველო.

## ტრანსპორტი
ლუხაჩოვიცე პრაღასთან დაკავშირებულია პირდაპირი ინტერრეგიონალური სარკინიგზო ხაზით. ამას გარდა, არსებობს ხაზი ბოიკოვიცემდე.

## მინერალური წყალი
მინი|მარჯვნივ|კურორტის პარკი
ლუჰაჩოვიცეს მინერალური წყალი არის ძლიერ მინერალიზებული, ბუნებრივად აირიანი ნარჩენი ზღვის წყალი, რომელიც რეკომენდებულია ხმის სიმების და სასუნთქი გზების დაავადებების, მეტაბოლური დაავადებების, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულების, ღვიძლის ციროზის, შაქრიანი დიაბეტის, ქრონიკული პანკრეატიტის და ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარებისთვის.წყალი ჩამოსხმულია სავაჭრო ნიშნით ვინცენტკა..

## ღირსშესანიშნაობები
წმინდა ელისაბედის პატარა სამლოცველო 1795 წ, შვეიცარიული სტილის არ-ნუვოს ჰანა და სვეტლანა ვილები 1895 და 1897 წლებიდან არის ლუჰაჩოვიცეში შემორჩენილი უძველესი შენობები. 
მინი|ლუჰაჩოვიცეს სპა-კურორტის არქიტექტურულ ხედი
1880-იანი წლებიდან, ქალაქში აშენდა ბევრი ვილა, ძირითადად შვეიცარიული სტილის არტ-ნუვოსა და ნეორენესანსის სტილში.
1902-1914 წლებში, არქიტექტორმა დუშან იურკოვიჩმა აქ შექმნა შენობების უნიკალური ანსამბლი ხალხური არტ-ნუვოს სტილში, ინსპირირებული ადგილობრივი ბუნებრივი გარემოთი. მისი შენობების გარეგნობამ გავლენა მოახდინა ლუჰაჩოვიცეს მთელ ურბანიზმზე. 
იურკოვიჩის სახლი 1902 წ. იყო მისი პირველი შენობა, რომელიც მიეკუთვნება კურორტის ყველაზე ცნობილ და ღირებულ ობიექტებს.
მინი|იურკოვიჩის სახლი ლუჰაჩოვიცეში
 
სასტუმრო მორთულია იანო კოჰლერის ფრესკით წმინდა კირილესა და მეთოდეს გამოსახულებით. იურკოვიჩის სხვა ხალხური არტ-ნუვოს შენობებში შედის სასტუმროები ხალოუპკა და იესტრჟაბი, ჰიდროთერაპიის ინსტიტუტი მზის კურორტის საცურაო აუზით, ვლასტიმილა და ვალაშკა ვილები, ორკესტრის პავილიონი და რამდენიმე შენობა, რომელიც არ შემორჩენილა.

* პიეშტიანი, სლოვაკეთი,  
* ტოპოლჩანი, სლოვაკეთი 
* უსტრენი, პოლონეთი 

## სქოლიო
კატეგორია:ზლინის მხარის ქალაქები