მარკ კოულმანი

მინი

**მარკ კოულმანი** (დ. 20 დეკემბერი, 1964) — ამერიკელი პენსიონერი შერეული საბრძოლო ხელოვნების სპორტსმენი, პროფესიონალი მოჭიდავე და სპორტული ჭიდაობის სპეციალისტი. კოულმანი იყო UFC 10 და UFC 11 ტურნირის ჩემპიონი, UFC-ის პირველი მძიმეწონიანი ჩემპიონი და Pride Fighting Championships 2000-ის ღია წონითი კატეგორიის Grand Prix ჩემპიონი. UFC 82-ზე კოულმანი შეიყვანეს UFC-ის დიდების დარბაზში.

კოულმანს მიაწერენ იმის დამტკიცებას, რომ მოჭიდავეებს შეუძლიათ დომინირება განვითარებად შერეული საბრძოლო ხელოვნების სპორტში, და ამერიკულ MMA-ში ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც გამოიყენა მისივე მოგონილი სტრატეგია — ground-and-pound — წარმატებით, რამაც მეტსახელი შეარქვა — „Ground & Pound-ის მამამთავარი". ჭიდაობის სპორტში კოულმანი იყო მსოფლიო ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი და პან-ამერიკული თამაშების ოქროს მედალოსანი 1991 წელს, სამჯერ გახდა პან-ამერიკული ჩემპიონატის გამარჯვებული, მონაწილეობდა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში და იყო NCAA დივიზიონ I-ის ეროვნული ჩემპიონი Ohio State Buckeyes-ის გუნდის შემადგენლობაში.

## **წარსული**
კოულმანი დაიბადა ფრემონტში, ოჰაიო, 1964 წელს. დაიწყო თავისუფალი სტილის ჭიდაობა მოზარდობაში და 1981 წელს გახდა პირველი შტატის ჩემპიონი მოჭიდავე სენტ ჯოზეფ ცენტრალური კათოლიკური საშუალო სკოლისთვის (ფრემონტი, ოჰაიო). შემდეგ მეორე კურსზე მეორე ადგილი დაიკავა, სანამ 1983 წელს მეორე შტატის ჩემპიონობა მოიპოვა.

გააგრძელა ჭიდაობა მაიამის უნივერსიტეტში, ოჰაიოში, სადაც ორჯერ გახდა Mid-American Conference-ის ჭიდაობის ჩემპიონი და 1986 წელს პირველად მიენიჭა All-American-ის წოდება. უფროს კურსზე გადავიდა ოჰაიოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და 1988 წელს მოიგო NCAA ჩემპიონატი. კოლეჯის დამთავრების შემდეგ დაიწყო მუშაობა ასისტენტ მწვრთნელად მშობლიურ სასწავლებელში. გარდა ამისა, ადგილი მიენიჭა აშშ-ს ჭიდაობის გუნდში; მეორე ადგილი დაიკავა (100 კგ) 1991 წლის FILA ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე ვარნაში, ბულგარეთი, და მეშვიდე ადგილი მოიპოვა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ბარსელონაში, ესპანეთი. მონაწილეობა მიიღო 1996 წლის ოლიმპიურ გასარჩევ შეჯიბრებაში, თუმცა თავისივე განმარტებით, ჭიდაობაზე კონცენტრაციის ნაკლებობამ შეაფერხა მისი შესრულება, რაც ნახევარფინალში წაგებით დასრულდა.

კოულმანის საკოლეჯო ჭიდაობის შედეგები შეადგენდა 101 გამარჯვებას და 12 წაგებას. ბოლო სეზონში ჰქონდა 50 გამარჯვება და 2 წაგება, რომელშიც მოიგო NCAA D1 ეროვნული ტიტული 189 ფუნტამდე წონით კატეგორიაში.

## **შერეული საბრძოლო ხელოვნების კარიერა**
სამოყვარულო ჭიდაობის კარიერის დასასრულს მიახლოებული, კოულმანი გადავიდა მაშინ ახალ სპორტზე — შერეულ საბრძოლო ხელოვნებაზე — მას შემდეგ, რაც შემთხვევით ჩართო სატელევიზიო არხი, სადაც UFC 1 მიმდინარეობდა.

### Ultimate Fighting Championship
კოულმანმა მოიგო თავისი პირველი ორი ტურნირი დომინანტური სტილით, მათ შორის გამარჯვება UFC 8-ის ჩემპიონ დონ ფრაიზე UFC 10-ზე 1996 წელს, და გახდა UFC-ის პირველი მძიმეწონიანი ჩემპიონი UFC Superfight-ის ჩემპიონ დენ სევერნზე გამარჯვების შემდეგ კისრის ყელის მახრჩობელით UFC 12-ზე.

კოულმანმა UFC მძიმეწონიანი ჩემპიონობის პირველი დაცვა გამართა UFC 14-ზე, სადაც კიქბოქსერს (და დიდ აუტსაიდერს) მორის სმიტს დაუპირისპირდა. საბრძოლო ინტერვიუში ჯო როგანთან კოულმანმა განაცხადა: „მე დავაგდებ მას მიწაზე და ამოვუგდებ ნაღველს" — ამით გამოიყენა ტერმინი ground-and-pound. გრძელი ბრძოლის შედეგად კოულმანმა წააგო გადაწყვეტილებით 21:00-ის შემდეგ (ძირითადი დრო პლუს ორი გადამეტება). ეს ითვლებოდა UFC-ის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე დიდ გაოცებად იმ დროისთვის, მეტწილად იმის გამო, თუ როგორ დომინირებდა კოულმანი წინა ბრძოლებში თავის მოწინააღმდეგეებზე.

კოულმანმა თითქმის ერთი წელი გამოტოვა ACL-ის ოპერაციის გამო და დაბრუნდა UFC 17-ზე. კოულმანი თავდაპირველად უნდა დაპირისპირებოდა რენდი კუტიურს UFC მძიმეწონიანი ჩემპიონობის ტიტულის მატჩში, მაგრამ კუტიური დაშავდა ვარჯიშის დროს და იძულებული გახდა გასულიყო ბრძოლიდან. კოულმანს რენდის ნაცვლად დაუპირისპირდა შედარებით უცნობი (მაშინ) ბოლო წუთებში ჩანაცვლებული მებრძოლი, აღმავალი Lion's Den-ის წარმომადგენელი პიტ უილიამსი. კიდევ ერთი გრძელი და დამქანცველი ბრძოლის შედეგად, კოულმანი 10 წუთის შემდეგ სრულიად გამოფიტული ჩანდა; ის იმდენად დაღლილი იყო, რომ ბრძოლის დროს მუხლებზე ეყრდნობოდა ხელებს. უილიამსმა ისარგებლა კოულმანის დაღლილობით და მძიმე დარტყმა მიაყენა სახეში, რითაც პირველად ჩამოაგდო „ჩაქუჩი" კარიერაში.

პიტ უილიამსთან წაგების შემდეგ კოულმანი წავიდა UFC-ის ყოფილი ჩემპიონის კენ შემროკისა და მისი Lion's Den-ის სატრენინგო ბანაკში, სადაც მოემზადა UFC 18-ზე ბრაზილიელ სტრაიკერ პედრო რიძოსთან მოახლოებული ბრძოლისთვის. ბრძოლა რიძოსთან იყო ნაწილი „გზა მძიმეწონიანი ტიტულისკენ"-ის, რომელიც წარმოადგენდა ოთხკაციან ტურნირს კოულმანს, რიძოს, ბას რუტენსა და კოსაკა ცუიოშის შორის, რომელიც გამოავლენდა UFC-ის მომდევნო მძიმეწონიან ჩემპიონს. 15:00-ის შემდეგ ბრძოლა გადავიდა მსაჯებთან, რომლებმაც რიძოს სასარგებლოდ გასცეს გაყოფილი გადაწყვეტილება. გადაწყვეტილება საკამათო იყო — ბევრი და თავად კოულმანი მიიჩნევდა, რომ გამარჯვებისთვის საკმარისი გააკეთა. 2010 წლის ინტერვიუში კოულმანმა განაცხადა, რომ ჯერ კიდევ გრძნობს საკამათო წაგების შედეგებს რიძოსთან.

### Pride Fighting Championships
1999 წლიდან 2006 წლამდე, „ჩაქუჩი" აგრძელებდა კარიერას იაპონურ პრომოუშენ Pride Fighting Championships-თან, ასევე მონაწილეობდა პროფესიონალური რესლინგის პრომოუშენ HUSTLE-ში.

Pride 5-ზე კოულმანი დაუპირისპირდა ნობუჰიკო ტაკადას, რომელიც შემდგომში გახდა HUSTLE-ის მფლობელი და ბუქერი. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრად უკეთეს მებრძოლად ითვლებოდა, კოულმანი ტაკადამ heel hook-ით დაიჭირა და მახრჩობელით დაამარცხა. ამ ბრძოლის სანდოობა საეჭვოდ იქნა მიჩნეული, ბევრი მიიჩნევს, რომ ბრძოლა ფიქსირებული იყო. ბრძოლის ლეგიტიმურობის შესახებ კითხვებზე კოულმანმა განაცხადა: „იყო რაც იყო. მჭირდებოდა ოჯახის რჩენა. დამპირდნენ კიდევ ერთ ბრძოლას და მჭირდებოდა ეს გარანტია. იყო რაც იყო. ამაზე მეტს აღარ ვიტყვი."

კოულმანმა მოიგო Pride 2000-ის ღია წონითი კატეგორიის Grand Prix ტურნირი, სადაც დაამარცხა მასაკი სატაკე, აკირა შოჯი, კაზუიუკი ფუჯიტა და იგორ ვოვჩანჩინი. ფინალი დაგეგმილი იყო 20-წუთიანი დროის ლიმიტით, მაგრამ კოულმანის თქმით, ბრძოლამდე ერთი დღით ადრე წესები შეიცვალა დროის ლიმიტის გარეშე. ამ ცვლილებამ აიძულა მოდიფიცირება გაეკეთებინა სათამაშო გეგმაში, რათა სწრაფი დასრულება ეცადა, რადგან არ სჯეროდა, რომ გრძელ მატჩში ground-and-pound-ით მოათავსებდა ვოვჩანჩინს. „ჩაქუჩის" ვარჯიში და 2000 წლის ტურნირის გამარჯვება ასახულია დოკუმენტურ ფილმში „The Smashing Machine: The Life and Times of Extreme Fighter Mark Kerr".

Allan Goes-ზე სწრაფი TKO გამარჯვების შემდეგ Pride 13 - Collision Course-ზე, კოულმანი Pride 16-ზე შეხვდა, ალბათ, ყველაზე რთულ მოწინააღმდეგეს — ანტონიო როდრიგო ნოგეირას. „მინოტაუროს" მოახერხა „ჩაქუჩის" დაჭერა triangle/armbar-ით პირველი რაუნდის 6:10-ზე, რითაც შეწყვიტა კოულმანის ექვს-ბრძოლიანი გამარჯვების სერია.

ნოგეირასთან ბრძოლის შემდეგ კოულმანმა თითქმის ორი წელი გამოტოვა, დროს უთმობდა მეუღლეს და შვილებს, და ყურადღებს ამახვილებდა Team Hammer House-ის საბრძოლო ხელოვნების სასწავლო ცენტრისა და მებრძოლთა გუნდის განვითარებაზე. ისეთი გამოჩენილი მებრძოლების წვრთნით, როგორებიც არიან კევინ რენდლმანი, ვეს სიმსი და ფილ ბარონი, Team Hammer House-მა სწრაფად მოიპოვა მსოფლიო კლასის მებრძოლების გამომშვები რეპუტაცია.

მარკ კოულმანი დაბრუნდა MMA-ს შეჯიბრებებში Pride 26-ზე, სადაც UFC 10-ზე შეხვედრის რევანში გამართა დონ ფრაისთან; ეს ბევრად უფრო რთული ბრძოლა აღმოჩნდა. კარიერისთვის მომქმედი კისრის ტრავმიდან დაბრუნებული კოულმანმა საბოლოოდ მოიგო ერთხმიანი გადაწყვეტილებით 20 წუთის შემდეგ. ბრძოლის შემდეგ კოულმანმა ბოდიში მოუხადა გულშემატკივრებს ბრძოლაში მოქმედების სიმწირის გამო, რომლის განმავლობაში მან დრო ძირითადად ფრაის ჩამოგდებასა და უმაღლესი ჭიდაობის ოსტატობით პოზიციური დომინირების შენარჩუნებაზე დახარჯა.

მებრძოლთა წვრთნასა და ოჯახთან დროის გატარებას შორის, „ჩაქუჩი" ახლა დაახლოებით წელიწადში ერთხელ იბრძოდა. დაბრუნდა შეჯიბრებებში Pride 2004 Heavyweight Grand Prix-ში მონაწილეობის მიზნით, როგორც ღია წონითი დივიზიონის დაბრუნებული Grand Prix ჩემპიონი. Pride Total Elimination 2004-ზე პირველი რაუნდის მატჩი Pride-ის მძიმეწონიანი ჩემპიონ ფიოდორ ემელიანენკოს წინააღმდეგ გამართა. მოკლე ბრძოლაში კოულმანი armbar-ით დამარცხდა პირველი რაუნდის 2:11-ზე, რამაც ის ტურნირიდან გამოთიშა.

კოულმანი Pride-ის რინგზე დაბრუნდა 2005 წლის თებერვალში, ამჯერად Pride 29: Fists of Fire-ზე მირკო კრო კოპის წინააღმდეგ. კარიერაში მეორე knockout-ის მსხვერპლი გახდა, „ჩაქუჩი" კრო კოპის დარტყმებით დაეცა პირველ რაუნდში. 2005 წლის ნოემბერში მარკ კოულმანი გამოვიდა Bushido Europe-Rotterdam Rumble-ზე, ევროპის პირველ Bushido ღონისძიებაზე, და დახრჩობით დაამარცხა მილქო ვურნი პირველი რაუნდის 0:56-ზე.

„ჩაქუჩი" Pride 31-ზე დაბრუნდა გამარჯვებით Chute Boxe-ის წევრ მაურისიო „შოგუნ" რუასთან ბრძოლაში, რომელიც შეჩერდა, როდესაც შოგუნს კოულმანის takedown-ის დროს იდაყვი ამოუვარდა. Team Hammer House-ის წევრ ფილ ბარონთან ერთად კუთხეში, კოულმანმა ბრძოლა დაიწყო შოგუნის მიწაზე ჩამოგდებით. პირველი რაუნდის 0:49-ზე, რუა წამოდგა და პირველი ნაბიჯის გადადგმისას კოულმანმა ფეხები დაუჭირა. რუა დაეცა და ხელი მოიტეხა. შემდეგ კოულმანმა დაიწყო დარტყმების მიყენება, სანამ მსაჯმა ბრძოლა არ შეაჩერა.

კულისებს მიღმა ბრძოლის შემდეგ ინტერვიუში კოულმანმა განაცხადა, რომ მთელი ეს ქაოსი სიცხადის მომენტში მოხდა და Chute Boxe-ის გუნდს არ ადანაშაულებს მათი მებრძოლის მხარდაჭერაში. შემდეგ დასძინა, რომ Chute Boxe-ის მსგავსად, Hammer House-იც ოჯახს წარმოადგენს, და მადლობა გადაუხადა ბარონს მხარდაჭერისთვის. გაბრაზებულმა Chute Boxe-მ უარი განაცხადა კოულმანის კულისებს მიღმა ბოდიშის მიღებაზე. Chute Boxe-ის გუნდს გამოეცა yellow card ამ დარღვევის წამქეზებლობისთვის. კოულმანის კონტრაქტი ამ ეტაპზე ამოიწურა, შემდგომ კი ის ხელახლა გაფორმდა ორგანიზაციასთან.

2006 წლის 21 ოქტომბერს მარკ კოულმანი კვლავ დაუპირისპირდა Pride-ის მძიმეწონიანი ჩემპიონ ფიოდორ ემელიანენკოს Pride-ის პირველ ამერიკულ შოუზე, Pride 32: The Real Deal, და დამარცხდა მახრჩობელათი (armbar) მეორე რაუნდის 1:17-ზე.

მარკ კოულმანი გამოჩნდა გუნდელთან კევინ რენდლმანთან ერთად Pride-ის ბოლო ღონისძიების, Pride 34: Kamikaze-ის, ამერიკული pay-per-view მაუწყებლობაში, სადაც განაცხადა, რომ აპირებდა ბრძოლის გაგრძელებას.
მინი

### დაბრუნება UFC-ში (2008–2010)
UFC 82-ზე მარკ კოულმანი შეიყვანეს UFC-ის დიდების დარბაზში და გახდა მე-5 წევრი. კოულმანმა განაცხადა, რომ პენსიაზე არ გადიოდა და დაბრუნდებოდა ოქტაგონში ბროკ ლესნართან საბრძოლველად 9 აგვისტოს მინეაპოლისში, UFC 87-ზე. თუმცა კოულმანს ვარჯიშის დროს მუხლი დაუზიანდა და იძულებული გახდა გასულიყო ღონისძიებიდან. კოულმანს ჰიტ ჰერინგი ჩაენაცვლა ბრძოლაში.

კოულმანი UFC-ში პირველ ბრძოლაში დაუპირისპირდა მაურისიო რუას რევანშში UFC 93-ზე და დამარცხდა ტექნიკური ნოკაუტით, მესამე რაუნდის ბოლოს მიყენებული დარტყმების შედეგად. ამ ბრძოლამ მოუტანა 40 000 დოლარიანი „ღამის საუკეთესო ბრძოლის" ჯილდო.

UFC 109-ზე კოულმანი დაუპირისპირდა UFC-ის დიდების დარბაზის თანამოწევრე რენდი კუტიურს — 12 წლის შემდეგ, UFC 17-ზე 1998 წელს დაგეგმილი შეხვედრის შემდეგ, რომლიდანაც ტრავმამ აიძულა კუტიური გასულიყო. კოულმანმა რამდენჯერმე საჯაროდ განაცხადა ბრძოლის წინ, რომ ეს იყო მისი ოცნების ბრძოლა. ფეხზე მდგომ პოზიციაში ბოქსით დათრგუნვის შემდეგ, კოულმანი ჩამოაგდეს და მალევე დაამარცხეს Rear Naked Choke-ით, მე-2 რაუნდის 1:09-ზე. ეს ბრძოლა იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც ერთმანეთს ორი UFC-ის დიდების დარბაზის წევრი დაუპირისპირდა.

UFC 109-ზე კუტიურთან წაგების შემდეგ, რომელიც კოულმანის მთავარ ბრძოლაში მე-6 წაგება გახდა ბოლო 10 ბრძოლაში, პრომოუშენმა ის გაათავისუფლა.

### პენსიაზე გასვლა MMA-დან
სამ წელზე მეტი ხნის შეჯიბრებების გარეშე გატარების შემდეგ, კოულმანმა Facebook-ის საშუალებით განაცხადა, რომ ოფიციალურად გავიდა პენსიაზე MMA-ს შეჯიბრებებიდან 48 წლის ასაკში.

### UFC 300
მას შემდეგ, რაც კოულმანმა 2024 წლის მარტში მშობლები დამწვარი სახლიდან გადაარჩინა, მებრძოლმა მაქს ჰოლოვეიმ შესთავაზა, რომ სწორედ კოულმანი ყოფილიყო ის, ვინც ჩააბამდა სიმბოლურ „BMF" („baddest motherfucker") ქამარს UFC 300-ის სატიტულო ბრძოლის გამარჯვებულს 2024 წლის 13 აპრილს. ეს თხოვნა დაკმაყოფილდა და კოულმანმა საბოლოოდ ქამარი ჰოლოვეის გარშემო შემოახვია, რომელიც გამარჯვებული გამოვიდა ჯასტინ გეიჯის წინააღმდეგ ბრძოლაში.

### Fight Circus
2025 წლის 12 იანვარს კოულმანი დაბრუნდა რინგზე და მონაწილეობა მიიღო Fight Circus 12-ზე პჰუკეტში, ტაილანდი, „საინვალიდო ეტლის ბოქსის მატჩში" პრომოუშენის აღმასრულებელი დირექტორის ჯონ ნატის წინააღმდეგ. ორივე მებრძოლი საინვალიდო ეტლზე იყო მიბმული და მათ კუთხის ასისტენტები ეტლებით ატარებდნენ რინგში, ხოლო კოულმანის კუთხის ასისტენტი იყო UFC-ის ყოფილი მებრძოლი მეთ ბრაუნი. ბრძოლის ბოლოს ორივე კაცი წამოდგა საინვალიდო ეტლიდან და კოულმანმა ბოლო წამს ნოკაუტით დაამარცხა ნატი.

## პროფესიონალური რესლინგის კარიერა
### New Japan Pro-Wrestling და All Japan Pro Wrestling (2000–2002)
2000 წლის დეკემბერში კოულმანმა გამართა პირველი პროფესიონალური რესლინგის მატჩი, როდესაც მიიწვიეს Inoki Bom-Ba-Ye 2000 ღონისძიებაზე, სადაც მარკ კერთან ერთად გამარჯვება მოიპოვა ტაკაში იძუკასა და იუჯი ნაგატაზე. ასევე გამოვიდა New Japan Pro-Wrestling-ში, სადაც სინგლ მატჩში დაამარცხა ნაგატა. 2002 წელს კოულმანი გამოჩნდა All Japan Pro Wrestling-ის Wrestle-1 პროექტში, კევინ რენდლმანთან ერთად დაუპირისპირდა ჰიროში ჰასეს და სატოში კოჯიმას და წააგო, შემდეგ კი Jan the Giant Convict-სა და Singh the Giant Convict-ს დაუპირისპირდა და გაიმარჯვა, თავად კოულმანმა კი სინგი hurricanrana-თი დააჭირა მხრებზე.

### Hustle (2004–2007)
2004 წელს კოულმანმა დაიწყო რესლინგი Hustle-სა და მის პარტნიორ პრომოუშენ Pro Wrestling Zero-One-ში. პირველში დებიუტი გაიმართა გენერალისიმო ტაკადას მბოროტებელი ფრაქციის Monster Army-ის შემადგენლობაში, სადაც სინგლ მატჩში დაუპირისპირდა babyface-ს ტოშიაკი კავადას და მარკი TKO-თი დამარცხდა. კოულმანი აგრძელებდა გუნდურ ბრძოლებს Monster Army-ის სხვა მოჭიდავეებთან ერთად, მათ შორის დენ ბობიშთან, Commander An Jo-სთან და ჯაიანტ სილვასთან, მაგრამ ის გარიცხეს ჯგუფიდან მთავარ babyface-ზე ნაოია ოგავაზე გამარჯვების უუნარობის გამო, რის შედეგადაც თავადაც babyface გახდა. კოულმანი გათავისუფლდა და საბოლოოდ შეუერთდა ვატარუ საკატას გუნდს, მასთან ბრძოლაში წაგების შემდეგ. კოულმანი და საკატა წარმატებულები იყვნენ tag team-ის სახით, თუმცა გუნდი დაიშალა 2005 წელს კოულმანის პრომოუშენიდან წასვლის შემდეგ.

ორი წლის შემდეგ კოულმანი დაბრუნდა Hustle-ში ნიღბიანი პერსონაჟის „Coleman"-ის სახით, გაუწია გუნდური მხარდაჭერა სუპერგმირის მსგავს გუნდს — რენდლმანს, კინტამანსა და კუროდამანს. მათი უმდიდრესი გამარჯვება იყო, როდესაც კოულმანი და რენდლმანი დაუპირისპირდნენ ჯაიანტ ვაბოს, კოჰეი სატოსა და ტაჯირის ტრიოს და მოიგეს მატჩი რიცხობრივი სიჭარბის მიუხედავად. მარკის ბოლო მატჩი Hustle-ში გაიმართა 2007 წლის ივლისში, რის შემდეგაც კვლავ დატოვა პრომოუშენი.

### Inoki Genome Federation (2007–2010)
2007 წლიდან 2010 წლამდე კოულმანი იყო Inoki Genome Federation-ის მუდმივი წევრი, სადაც იბრძოდა ისეთი სახელების წინააღმდეგ, როგორებიც არიან ნაოია ოგავა, ტადაო იასუდა, შინიჩი სუძუკავა და ჰიდეკი სუძუკი.

## პირადი ცხოვრება
კოულმანს ჰყავს ორი ქალიშვილი, მაქენზი და მორგანი, წინა ქორწინებიდან. კოულმანს ასევე ჰყავს მესამე ქალიშვილი, სქაილარი, მიმდინარე პარტნიორ ტინასთან ერთად.

კოულმანი გამოჩნდა დოკუმენტურ ფილმში „The Smashing Machine: The Life and Times of Extreme Fighter Mark Kerr" გვერდიგვერდ მებრძოლ მეგობართან მარკ კერთან ერთად.

2006 წლის ივნისში გამოცხადდა, რომ კოულმანი იყო ერთ-ერთი ახალი მწვრთნელი International Fight League-ში. თუმცა მისი გუნდი, Columbus Razorclaws, ვერ შეძლო საქმიანობის დაწყება და ის მწვრთნელის პოზიციიდან შეცვალა ფრენკ შემროკმა მომდევნო თვეში.

2018 წელს კოულმანმა გამოავლინა, რომ იყო რიჩარდ სტრაუსის მსხვერპლთაგანი ოჰაიოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძალადობის სკანდალში.

2020 წლის ბოლოს კოულმანმა განაცხადა, რომ გადაიტანა გულის შეტევა სრული არტერიის გაჭედვის გამო და ჩაუტარდა ოპერაცია სტენტის დასაყენებლად.

არიელ ჰელვანისთან 2021 წლის სექტემბრის ინტერვიუში კოულმანმა გამოავლინა, რომ ვეს სიმსმა დაარწმუნა რეაბილიტაციაში მონაწილეობა მიეღო სასმელის პრობლემის გამო. ინტერვიუში კოულმანმა განაცხადა, რომ პირადი ცხოვრების მრავალმა პრობლემამ შეუწყო ხელი ამ მდგომარეობას და ასევე, რომ რეაბილიტაციის შემდეგ სიფხიზლე შეინარჩუნა.

2024 წლის მარტში სახლს ცეცხლი გაუჩნდა კოულმანის მშობლების სახლში ტოლედოში, ოჰაიო. კოულმანმა გამოიყვანა მშობლები, თუმცა მისი ძაღლი ხანძარს ვერ გადაურჩა. კოულმანი გადაიყვანეს საავადმყოფოში და კრიტიკულ მდგომარეობაში მოათავსეს კვამლის შესუნთქვის გამო.

## ჩემპიონობები და მიღწევები
### შერეული საბრძოლო ხელოვნება
*Martial Arts History Museum დიდების დარბაზი – 2023 წლის კლასი

***Ultimate Fighting Championship
**
*UFC დიდების დარბაზი (Pioneer Wing, 2008 წლის კლასი) და (Fight Wing, 2016 წლის კლასი) პიტ უილიამსთან UFC 17-ზე
*UFC მძიმეწონიანი ჩემპიონობა (1-ჯერ, პირველი)
*UFC 10 ტურნირის ჩემპიონი
*UFC 11 ტურნირის ჩემპიონი
*UFC მაყურებელთა არჩევანის ჯილდო
*ღამის საუკეთესო ბრძოლა (ერთხელ) მაურისიო რუასთან
***UFC ენციკლოპედიის ჯილდოები**

*ღამის საუკეთესო ბრძოლა (სამჯერ) დონ ფრაისთან, დენ სევერნთან და მორის სმითთან
*ღამის საუკეთესო knockaut (ერთხელ) მოტი ჰორენშტეინთან
*ღამის საუკეთესო სუბმისია (ორჯერ) ჯულიან სანჩესთან და დენ სევერნთან

***UFC.com-ის ჯილდოები**

*2009: #8 წლის საუკეთესო წაგება მაურისიო რუასთან და #6 წლის საუკეთესო სიურპრიზი სტეფან ბონართან

***PRIDE Fighting Championships**

*Pride 2000 Grand Prix ღია წონითი კატეგორიის ტურნირის გამარჯვებული
*PRIDE Fighting Championships-ის ისტორიაში უსწრაფესი გამარჯვება (0:02)
*მხოლოდ ორი მებრძოლიდან ერთ-ერთი, ვინც ტურნირები მოიგო როგორც Pride FC-ში, ასევე UFC-ში

***Wrestling Observer Newsletter**

*წლის საუკეთესო ბრძოლა (1997) მორის სმითთან 27 ივლისს

*World MMA Awards

*2024 წლის სამუდამო მიღწევის ჯილდო
*2024 წლის საბრძოლო სულის ჯილდო სიმამაცისთვის — ოჯახისა და ახლობლების მომწვარი სახლიდან გამბედაობით გადარჩენისთვის

### სამოყვარულო ჭიდაობა
*1986 NCAA Division I ჩემპიონატი: (190 ფუნტი, მე-4 ადგილი)
*1988 NCAA Big Ten ჩემპიონატი: (190 ფუნტი, 1-ლი ადგილი)
*1988 NCAA Division I ჩემპიონატი: (190 ფუნტი, 1-ლი ადგილი)
*1990 პან-ამერიკული ჩემპიონატი თავისუფალი სტილის ჭიდაობა: (90 კგ, 1-ლი ადგილი)
*1991 პან-ამერიკული ჩემპიონატი თავისუფალი სტილის ჭიდაობა: (100 კგ, 1-ლი ადგილი)
*1991 პან-ამერიკული თამაშები თავისუფალი სტილის ჭიდაობა: (100 კგ, 1-ლი ადგილი)
*1991 აშშ-ს ეროვნული თავისუფალი სტილის ჭიდაობის ჩემპიონატი: (100 კგ, 1-ლი ადგილი)
*1991 FILA მსოფლიო თავისუფალი სტილის ჭიდაობის ჩემპიონატი: (100 კგ, მე-2 ადგილი)
*1992 პან-ამერიკული ჩემპიონატი თავისუფალი სტილის ჭიდაობა: (100 კგ, 1-ლი ადგილი)
*1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები თავისუფალი სტილის ჭიდაობა: (100 კგ, მე-7 ადგილი)

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:ამერიკელი სპორტსმენები