open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ცირა ბარამიძე

**ცირა ბარამიძე** (დ. 16 მარტი, 1962, სოფ. დვაბზუ, მახარაძის რაიონი) — ქართველი ენათმეცნიერი, თსუ-ის სრული პროფესორი, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის კავკასიოლოგიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი.

## ბიოგრაფია 
1979 წელს დაამთავრა ოზურგეთის რაიონის სოფ.დვაბზუს საშუალო სკოლა. 1986 წელს წარჩინებით დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი კავკასიურ ენათა სპეციალობით, ხოლო 1990 წელს ამავე უნივერსიტეტის  ასპირანტურა და დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია დაღესტნურ ენათა მიმართულებით „ფერთა აღმნიშვნელი ლექსიკა თაბასარანულ ენაში“. 1990-1994 წლებში სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში ნოდარ ანდღულაძის კლასში. 1986-2002 წლებში მუშაობდა არნ. ჩიქობავას სახ. ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ქართველურ ენათა ისტორიულ-ეტიმოლოგიურ ლაბორატორიაში მეცნიერ-თანამშრომლად. 1990 წლიდან დღემდე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თანამშრომელია: 1990-2002 წლებში — კავკასიურ ენათა კათედრის დოცენტი, 2002-2006 წლებში — ამავე კათედრის პროფესორი, 2006 წლიდან დღემდე — კავკასიოლოგიის ინსტიტუტის სრული პროფესორი და ხელმძღვანელი. 2002 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „თაბასარანული ენის ფონემატური სტრუქტურა და მორფონოლოგიის საკითხები“. 2007 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კავკასიოლოგიის ინსტიტიტუტის საბაკალავრო, სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამების ხელმძღვანელი. 2007 წელს ცირა ბარამიძის თაოსნობით ჩატარდა კავკასიოლოგთა პირველი საერთაშორისო კონგრესი:  „კავკასიური ცივილიზაცია მახლობელი აღმოსავლეთის ლინგვოკულტურულ კონტექსტში“, ხოლო 2010 წელს კი მე-2 — „კავკასიური ცივილიზაცია — ისტორია და თანამედროვეობა“. 2009 წლიდან მისი თაოსნობით გამოიცემა სამენოვანი საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალი „კავკასიოლოგიური ძიებანი“. 

ცირა ბარამიძე არის 80-მდე სამეცნიერო ნაშრომის, სამი მონოგრაფიისა და სახელმძღვანელოს ავტორი.

## ნაშრომები 
* The issues of functioning of Lezgian languages (history and modern times)

## რესურსები ინტერნეტში
* ცირა ბარამიძის ავტობიოგრაფია
* ცირა ბარამიძის ბიოგრაფია

კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი
კატეგორია:დვაბზუში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქალი მეცნიერები
კატეგორია:ქართველი ქალები
კრემლის იარაღის პალატა

მინი|250პქ|იარაღის პალატის შენობა
მინი|250პქ|რუსეთის საიმპერატორო რეგალია
**კრემლის იარაღის პალატა** (), მოსკოვის ერთ-ერთი უძველესი მუზეუმი-საგანძური, დაარსებული 1808 წელს, და მოსკოვის კრემლის დიდი სასახლის ნაწილია.

კრემლის იარაღის პალატა დასაბამს იღებს 1508 წელს სამეფო არსენალიდან. სამეფო კარის პეტერბურგში გადატანამდე, იარაღის პალატას ევალობოდა სამხედრო აღჭურვილობის, იარაღის, სამკაულების და სხვადასხვა საყოფაცხოვრებო ნივთების შეძენა მეფეთათვის. პალატაში მოსკოვის საუკეთესო იარაღის ხელოსნები (ძმები ვიატკინები), იუველირები (გავრილა ოვდოკიმოვი), და მხატვრები (სიმონ უშაკოვი) მუშაობდნენ. 1640-83 წლებში აქ გაიხსნა ხატწერისა და პეიზაჟისტების სახელოსნოები, სადაც ხატვისა და ხელოსნობის გაკვეთილებს უტარებდნენ ნარჩევ შეგირდებს. 1700 წელს პალატა გამდიდრდა რუსეთის მეფეების ოქროსა და ვერცხლის დარბაზების განძებით.

1711 წელე პეტრე დიდმა ხელოსანთა დიდი ნაწილი მის ახალ დედაქალაქ სანქტ-პეტერბურგში გადაიყვანა. 15 წლით გვიან იარაღის პალატა შეუერთდა სამონეტო ეზოს (სამეფო საგანძურის უძველეს საცავს), საცხენოსნო საცავს (სადაც ცხენის უზანგები, მოსართავები და კარეტები ინახებოდა) და მთავარი პალატა (რომელიც მეფეთათვის ტანსაცმლისა და საძინებლის შეკერვას ხელმძღვანელობდა). ამის შემდეგ პალატას იარაღისა და მთავარი პალატა დაერქვა.

ალექსანდრე I-მა 1806 წელს იარაღის პალატა მოსკოვის პირველ საზოგადო მუზეუმად გამოაცხადა, თუმცა მისი კოლექცია საზოგადოებისთვის მხოლოდ 7 წლით გვიან გაიხსნა. თანამედროვე იარაღის პალატის შენობა 1844-51 წლებში აიგო იმპერატორის არქიტექტორი კონსტანტინე ტონის პროექტით. ბოლშევიკთა რევოლუციის შემდეგ იარაღის პალატა შეივსო პატრიარქის საკრისტეს, კრემლის საკათედრო ტაძრების, მონასტრებისა და კერძო კოლექციებიდან წამოღებული განძით. საგანძურის ნაწილი 1930-იან წლებში სტალინის ბრძანებით საზღვარგარეთ გაიყიდა.

1960 წელს იარაღის პალატა კრემლის ოფიციალური მუზეუმი გახდა. ორი წლის შემდეგ პატრიარქის პალატები და თორმეტი მოციქულის საკათედრო ტაძარი იარაღის პალატას მიაკუთვნეს გამოყენებითი ხელოვნების მუზეუმის მიკუთვნების მიზნით.

ამჟამად კრემილის იარაღის პალატაში ინახება რუსეთის ალმასის ფონდი. ფონდის გამორჩეულ ექსპონატთა შორისაა რუსეთის საიმპერატორო გვირგვინი, მონომახის ქუდი, ივანე მრისხანეს სპილოსძვლის გვირვინი და სხვა რეგალიები; ორლოვის ბრილიანტი, იაროსლავ II-ის ჩაფხუტი, კუზმა მინინისა და დიმიტრი პოჟარსკის ხანჯლები; XII საუკუნის ყელსაბამები რიაზანიდან, ოქროსა და ვერცხლის სასადილო ხელსაწყოები, მომინანქრებული ნივთები, საიმპერატორო კარეტები, იარაღი, მორთულობა და ფაბერჟეს 10 კვერცხი.

კატეგორია:რუსეთის მუზეუმები
კატეგორია:მოსკოვი
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
მიძინების ტაძარი

[thumb|300px|[როსტოვის მიძინების ტაძარი|როსტოვის მიძინების ტაძრის კომპლექსი]]
**მიძინების ტაძარი** (რუს. Успе́нский собо́р) — ღვთისმშობლის მიძინების ტაძრების გავრცელებული სახელწოდება ზოგიერთ სლავურ ქვეყანაში (მაგ. რუსეთი, უკრაინა, ბულგარეთი).

* მიძინების ტაძარი (მოსკოვი), მოსკოვის კრემლი
* მიძინების ტაძარი (ასტრახანი), ასტრახანის კრემლი
* მიძინების ტაძარი (ვლადიმირი), ვლადიმირი
* მიძინების ტაძარი (რიაზანი), რიაზანი
* მიძინების ტაძარი (სმოლენსკი), სმოლენსკი
* მიძინების ტაძარი (ხარკივი) — უკრაინა
* მიძინების ტაძარი (ჰელსინკი) — ფინეთი
* მიძინების ტაძარი (კიევი) — უკრაინა
* მიძინების ტაძარი (ვარნა) — ბულგარეთი

## იხილეთ აგრეთვე 
* მიძინების ეკლესია
* მიძინების მონასტერი
ნაჭკადუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ნაჭკადუ** შეიძლება აღნიშნავდეს:
*ნაჭკადუ - სოფელი გალის მუნიციპალიტეტში
*ნაჭკადუ - სოფელი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში
მიძინების ტაძარი (მოსკოვი)

**მოსკოვის კრემლის მიძინების ტაძარი** () — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ტაძარი მოსკოვის კრემლის ტაძრის მოედანზე. აგებულია 1475-79 წლებში იტალიელი ხუროთმოძღვრის  არისტოტელე ფიორავანტის ხელმძღვანელობით. მოსკოვის სახელმწიფოს მთავარი საკათედრო ტაძარი 1917 წლამდე და მოსკოვში მთლიანად შემონახული უძველესი ნაგებობაა. ტაძარი წარმოადგენს პირველი საპატრიარქო პერიოდის (1589—1721) ყველა მოსკოვის პატრიარქების საძვალეს ნიკონისა და იგნატის გარდა.

მინი|მარჯვნივ|150პქ|მიძინების ტაძარი (1856)
1918 წლიდან ტაძარი, ისევე როგორც კრემლის სხვა ეკლესიები, დაიხურა. 1930 წელს ტაძრის ხატების და ისტორიული არტეფაქტების ნაწილი სახელმწიფომ იარაღის პალატას და ტრეტიაკოვის გალერეას გადასცა. 
დიდი სამამულო ომის დამთავრებიდან მალევე ტაძარში სარესტავრაციო სამუშაოები დაიწყო. გაიწმინდა XIV საუკუნის ხატები. 1955 წლის ზაფხულში ტაძარი, როგორც მუზეუმი, გაიხსნა მნახველებისთვის. 1960 წლის თებერვალში ის სსრკ-ს კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში გადავიდა.

1990 წელს რუსეთში პატრიარქად ალექსი II აირჩიეს. ამ დროიდან რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას მრავალი ეკლესია გადაეცა. კრემლის მიძინების ტაძარმა მუზეუმის სტატუსი შეინარჩუნა და 1991 წლიდან შედიოდა „მოსკოვის კრემლის“ მუზეუმ-ნაკრძალში. მაგრამ პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით ცალკეულ დღეებში აღევლინებოდა ღვთისმსახურება. 2017 წელს ტაძარში დაიწყო კომპლექსური რესტავრაცია, რომლის დროსაც აღმოაჩინეს ახალი ფრესკები. 

მინი|მარცხნივ|150პქ| მთავარი კანკელის ფრაგმენტი. 2008 წ.
## კანკელი
ტაძრის მთავარი კანკელი 1653 წელს შეიქმნა. მისთვის დაიწერა 69 ხატი. ის შედგება 5 იარუსისგან და 16 მეტრს აღწევს სიმაღლეში.

## კორონაცია და ჯვრისწერა
პირველი მეფედ კურთხევა მიძინების ტაძარში 1498 წელს შედგა. ივანე III-მ თავის შვილიშვილს — დიმიტრის გადასცა უფლებამოსილება. 1547 წელს ივანე IV-მ მიიღო მეფის ტიტული. შენობაში ჩატარდა სრულიად მოსკოვის 1613 ეროვნულ ასამბლეა, რომელზეც მიხეილ თედორეს ძე აირჩიეს მეფედ. 1721 წელს პეტრე I-მა ტაძარში იმპერატორთა კორონაციის ცერემონიას ჩაუყარა საფუძველი. ბოლო კორონაცია 1896 წლის 14 მაისს გაიმართა.

მიძინების ტაძარში იმართებოდა ჯვრისწერის ცერემონიები. 1391 წელს მიტროპოლიტმა კიპრიანემ ვასილი I დიმიტრის ძესა და ლიტვის დიდი მთავრის, ვიტოვტის ქალიშილს სოფიას დასწერა ჯვარი. 1472 წელს ამავე ტაძარში გაიმართა ივანე III-სა და სოფიას, ხოლო 1505 წელს ვასილი III-ისა და სოლომონია საბუროვას სადღესასწაულო ჯვრისწერა.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ტაძრები
კატეგორია:მოსკოვის კრემლი
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობა ანბანის მიხედვით
ხცისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

მინი|300პქ|ხცისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესიაჯაბა ლაბაძის ფოტო
**ხცისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია,** *წვიმოეთის ეკლესია* — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხცისის სამხრეთ-აღმოსავლეთით  1,5 კილომეტრზე. 

ტაძრის მშენებლობა  დაწყებულა ბაგრატ III-ის მეფობის დროს. სამშენებლო წარწერის მიხედვით ეკლესიის აშენება 1002 წელს დაუწყია გურანდუხტ დედოფლის დაახლოებულ პირს, ძლიერ ფეოდალს ანანია მთავარეპისკოპოსს. აღმოსავლეთ ფასადზე არსებული სამშენებლო წარწერა გვაუწყებს: 

ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ნაგებია კარგად მოსწორებული მოყვითალო და მონაცისფრო ქვის კვადრებით. სამხრეთით და ჩრდილოეთით მინაშენებია სამკვეთლო და კარიბჭე. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს სამხრეთით და დასავლეთით. აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. აღმოსავლეთ ფასადზე სამი თაღია. შუა თაღი ამღლებულია. ასეთივე თაღებია დასავლეთ და ჩრდილოეთ ფასადებზეც. თაღები მოჩუქურთმებული ყოფილა, შემორჩენილა წარწერები, ფასადებზე რელიეფებია - ჯვრის ვარიაციები, ცხოველთა და ფრინველთა გამოსახულებანი. დასავლეთ ფასადზე სამი ასომთავრული  წარწერაა:   

ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა   ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

## გალერეა

ფაილი:East facade.jpg|ეკლესიის აღმოსავლეთი ფასადიჯაბა ლაბაძის ფოტო
ფაილი:Inscription of Khtsisi Church of St. Ioane.jpg|წარწერა ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზეჯაბა ლაბაძის ფოტო
ფაილი:Inscription of Khtsisi Church of St. Ioane 2.jpg|წარწერა ეკლესიის დასავლეთ ფასადზეჯაბა ლაბაძის ფოტო
ფაილი:East facade 1.jpg|აღმოსავლეთ ფასადის მორთულობაჯაბა ლაბაძის ფოტო
ფაილი:East facade 2.jpg|აღმოსავლეთ ფასადის მორთულობაჯაბა ლაბაძის ფოტო
ფაილი:East facade 3.jpg|აღმოსავლეთ ფასადის მორთულობაჯაბა ლაბაძის ფოტო
ფაილი:East facade 4.jpg|აღმოსავლეთ ფასადის მორთულობაჯაბა ლაბაძის ფოტო

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის  მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კატეგორია:XI საუკუნის ეკლესიები
საქნახშირი

შპს **„საქნახშირი“** — სამთომომპოვებელი საწარმო, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ტყიბულში და ქვანახშირის მოპოვებას ტყიბულის საბადოდან აწარმოებს.

## ისტორია
ნახშირის მოპოვება ტყიბულის საბადოზე პირველად 1846 წელს დაიწყო და 1990 წლების მიწურულამდე გაგრძელდა.

2006 წლიდან „საქნახშირმა (ჯი-აი-ჯი ჯგუფი)“ განაახლა ნახშირის მოპოვება. განხორციელდა არსებული ინფრასტრუქტურის რეაბილიტაცია, კაპიტალურად შეკეთდა და აღდგა დატბორილი გვირაბები, მომზადდა ახალი ამოსაღები ველები, აღდგა ზედაპირული კომპლექსი, მთლიანად გადაიხურა სარკინიგზო მაგისტრალი, კაპიტალური რემონტი ჩაუტარდა ყველა ზედაპირულ შენობა-ნაგებობას. დასაქმებულთა რაოდენობა 400-დან ათას კაცამდე გაიზარდა.

2018 წელს კომპანიის სახელწოდებიდან ამოღებულ იქნა „(ჯი-აი-ჯი ჯგუფი)“, მოგვიანებით კი, 2019 წელს, საწარმოს წილის 100% ახალ მფლობელს – შპს „სტიილ ინტერნეიშენელ ტრეიდინგ კომპანის“ გადაეცა.

## მარაგი
ტყიბულის საბადოზე, არსებული გათვლებით, საორიენტაციოდ 330 მილიონი ტონა ნახშირის დეპოზიტია განთავსებული.

## ბაზარი
მოპოვებული ნახშირის რეალიზაცია ხდება როგორც ადგილობრივ, ასევე საექსპორტო ბაზრებზე.

## გადამუშავება
ნახშირის გადამუშავების და სხვადასხვა ტექნოლოგიურ პროცესებში გამოყენების მიზნით საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის კომპანიების მიერ დაწყებულია ნახშირის გამამდიდრებელი ფაბრიკის, ნახევრად კოქსის ქარხნის და ნახშირზე მომუშავე თბოელექტროსადგურის მშენებლობა.

2007 „საქნახშირმა“ მოიპოვა ვალეს (ახალციხე) ნახშირის საბადოს ლიცენზია და უახლოეს მომავალში ნახშირის მოპოვება ამ რეგიონშიც განახლდება.

## მნიშვნელობა
ნახშირის მრეწველობის განვითარება ხელს შეუწყობს საქართველოს ენერგეტიკული უსაფრთხოებისა და ენერგოდამოუკიდებლობის განმტკიცებას. ხოლო ადგილობრივი ნახშირის რესურსის გამოყენებით ელ. ენერგიის წარმოების პროექტების თანახმად, ნავარაუდევია ქვეყნის მაკროეკონომიკური მაჩვენებლების მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება (მშპ–ს 7–10%–მდე ზრდა, საგარეო სავაჭრო ბალანსის ნახევარი მილიარდი აშშ დოლარით გაუმჯობესება).

## რესურსები
* კომპანიის პროფილი 

კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
ინტერტრანსი

## ისტორია 
შპს "ინტერტრანსის" საკონტეინერო ტერმინალი ფუნქციონირებს 2006 წლიდან და არის ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის შვილობილი კომპანია

## საქმიანობის სფერო 
საკუთარი სიმძლავრეების მეშვეობით (სამხრეთ ფარეხის ინფრასტრუქტურა), კომპანია უზრუნველყოფს მომსახურების ვრცელ პაკეტს, რომელშიც შედის:

* დაზღვევა;
* დისტრიბუცია;
* საბანკო მომსახურება;
* საბაჟო ნებართვები;
* განბაჟება-დასაწყობება;
* კარიდან კარამდე მიწოდება;
* მალფუჭებადი და სახიფათო ტვირთების გადაზიდვა;
* სამშენებლო ტექნიკისა და არაგაბარიტული ტვირთების ტრანსპორტირება;
* ტვირთის კოორდინირებულ გადაადგილებას დსთ-ს სივრცეში და მის ფარგლებს გარეთ;
* კონტეინერების ინტერმოდალური და მულტიმოდალური ტრანსპორტირება ნებისმიერი მიმართულებით.

## საწარმოო სიმძლავრე 
ტერმინალის საპროექტო სიმძლავრე წელწადში 40 000 TEU კონტეინერის გადამუშავებას ითვალისწინებს.

* ტერმინალზე დამონტაჟებულია 3 ამწე, 2 მათგანის ტვირთამწეობა არის 50 ტონა, ერთის - 32 ტონა;
* მფლობელობაშია 2 თბომავალი;
* სასწორი, რომელსაც შეუძლია როგორც ჩვეულებრივი, ასევე ღერძული აწონვა;
* დიზელ-ელექტრო გენერატორი;
* კომპრესორი;
* ავტოსატვირთველები;
* ტერმინალის ტერიტორიაზე აგებულია დახურული საბაჟო საწყობი;
* ტერმინალზე შემოდის რკინიგზის ლიანდაგის 3 ჩიხი, რაც ხელს უწყობს სამუშაო პროცესების დაჩქარებას.

კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
ხცისის წმინდა გიორგის ეკლესია

thumb|250px|ხცისის წმინდა გიორგის ეკლესიაჯაბა ლაბაძის ფოტო
**ხცისის წმინდა გიორგის ეკლესია**  — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხცისის ცენტრში. თარიღდება XIX საუკუნით. დასავლეთიდან ეკლესიას თანადროული სამრეკლო ეკვრის.  ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია აგურით. შესასვლელები სამხრეთითა და დასავლეთითაა. აღმოსავლეთით სამწახნაგოვანი შვერილი აფსიდია. აფსიდის შუა წახნაგში თაღოვანი სარკმელია, ხოლო გვერდით წახნაგებში - თითო მაღალი თაღოვანი ნიში. დარბაზის გრძივ კედლებში ორ-ორი სარკმელია. საკურთხევლის საფეხურით ამაღლებული ბაქანი თავისი არდაბაგით მიახლოებულია დარბაზის გრძივი კედლების პილასტრების აღმოსავლეთ წყვილთან.აღმოსავლეთის სამწახნაგა ფასადის გვერდით წახნაგებზე თითო შეღრმავებული ჯვარია გამოსახული.სამხრეთ ფასადზე, შუა სწორკუთხედში კარია გაჭრილი და ზედ სამი მხრიდან თაღებით გახსნილი კარიბჭეა მიშენებული. სამრეკლო ნაგებია აგურით, შეულესავია. მისი პირველი სართული კარიბჭეა, მეორე კი - სამი მხრიდან თაღებით გახსნილი ფანჩატურია, რომელსაც პირამიდული სახურავი აქვს.

## ლიტერატურა
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ხაშურის  მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ბეღლეთის წმინდა გიორგის ეკლესია

thumb|200px|ბეღლეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
**ბეღლეთის წმინდა გიორგის ეკლესია** — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის  სოფელ ბეღლეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება XIX საუკუნით. 

ეკლესია დარბაზულია (7,4×5,2 მეტრი) ნაგებია ქვიშაქვით, კამარა და კონქი ხისაა. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან არქიტრავული. შესასვლელი ორია - სამხრეთით და დასავლეთით (ამოქოლილია). ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი, რომლის გვერდებზე თითო სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის დანარჩენ კედლებშიც თითო ფართო თაღოვანი სარკმელია. კონქის საყრდენი ხის თაღი მარტივი პროფილის ქვის იმპოსტებს ეყრდნობა, ხოლო დასავლეთისა კუთხის კრონშტეინებს. ეკლესიის ფასადები შელესილი და შეთეთრებულია. სამხრეთის ფასადზე შესასვლელი შეღრმავებულ სწორკუთხედშია ჩასმული, ხოლო არქიტრავის თავზე პატარა თაღოვანი შეღრმავებაა. არქიტრავზე გამოსახულია პატარა ჯვარი. კედლები დასრულებულია ქვიშაქვის მარტივპროფილიანი ლავგარდნით. ეკლესიას თუნუქის ორფერდა სახურავი აქვს.

## ლიტერატურა
*საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ორალური სექსი

[მინი|250პქ|[ფელაცია, ედუარდ ანრი ავრილის ნახატი]]
**ორალური სექსი** — სქესობრივი აქტი, რომელშიც სქესობრივი აღგზნება ან/და დაკმაყოფილება ხდება პარტნიორის სასქესო ორგანოების პირით (მათ შორის ტუჩებით, ენითა და კბილებით) და ყელით სტიმულაციით. კუნილინგუსი ეწოდება ვულვაზე ან ვაგინაზე შესრულებულ ორალურ სექსს, პენისზე შესრულებულს კი — ფელაცია (მინეტი). ანილინგუსი, ორალური სექსის კიდევ ერთი ფორმა, არის ანუსის ორალური სტიმულაცია. სხეულის სხვა ნაწილების ორალური სტიმულაცია, მაგალითად, კოცნა ან ლოკვა, არ მიიჩნევა ორალურ სექსად.

## მინეტი 
**მინეტი** ( — ფერება, ჩქმეტა) — ორალური სექსის კრებითი სახელია, როდესაც სასქესო ორგანო აღიგზნება პირით, ენით, კბილებით ან ყელით. 

**სინონიმები**: პენილიქცია, ფალატორიზმი, ( — სასქესო ასო).

* **ფელაცია** ( — წოვა, წოწვნა) — ორალური სექსის ფორმა, როდესაც კოცნით, ლოკვით, კბენით ან წოწვნით პენისი ან სათესლე ჯირკვლები აღიგზნება. როგორც წესი, მეტი ყურადღება პენისის თავს ეთმობა ხოლმე. დამატებითი სტიმულაციის სახით, პენისზე ხელით (ხელებით) ასვლა-ჩასვლითი სახის მოძრაობას აკეთებენ. 

* **ირუმაცია** ( — ir- შიგნით + ruma კერტი) — ორალური სექსის ფორმა, ფელიაციისგან განსხვავებით, პენისის დამოუკიდებელი ფრიქციები პირის ღრუში. მიმღები პარტნიორი პასიური რჩება. ირუმაციის განსაკუთრებულ ფორმად „ღრმა მინეტის“ სახეობას განიხილავენ (), რომელიც პენისის ფრიქციას მხოლოდ და მხოლოდ ყელში (ხახაში) ითვალისწინებს. 

* **გუნდაობა** () ან „სპერმის გაცვლა“ (ინგლ. Cum-Swapping) — ითვალისწინებს პირის ღრუში ეაკულაციას სპერმის შემდგომ პარტნიორ(ებ)ისთვის გადაცემით კოცნის, ჩაფურთხების ან ჩაწვეთების გზით. ნერწყვთან შერევით სპერმა ქაფდება და მოცულობაში მატულობს. ეს ტექნიკა ხშირად გამოიყენება პორნოში, მაგრამ, რეალურ ცხოვრებაში ნაკლებად. 

* **ავტოფელაცია** — სექსის ეს სახეობა განხილული უნდა იყოს, როგორც მასტურბაციის ერთ-ერთი ფორმა. ავტოფელიაცია საკუთარი პენისის წოწვნას, კბენას ან ლოკვას ითვალისწინებს. ამ სახეობას მხოლოდ მოქნილი ან ძალიან გრძელი ასოს მქონე მამაკაცები იყენებენ.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კუნილინგუსი

## რესურსები ინტერნეტში
* ორალური სექსი — შესაძლო რისკები და თავის დაცვა
* Discovery Health on Cunnilingus
* Oral sex and HIV (from CDC)

## სქოლიო
*
საღოლაშენი

**საღოლაშენი** — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში, ბრეთის თემში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე აღმოსავლეთ ფრონის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 650 მეტრი, ქარელიდან 6 კილომეტრი. სოფელში დგას საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია. სოფელი მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-1799 წლების აღწერაში.

## ისტორია
ქართული საისტორიო წყაროებში იგი პირველად მხოლოდ XV საუკუნის „ამირეჯიბთა გვაროვნებათა სიგელში“ გვხვდება. XV საუკუნის დასაწყისში საღოლაშენში იმ დროის ცნობილმა ქართველმა სახელმწიფო და პოლიტიკურმა მოღვაწემ ქუცნა ამირეჯიბმა თავის შვილს რამინს უყიდა. XV საუკუნის II ნახევარში ამირეჯიბებმა სოფელი ულუმბის ღვთისმშობლის ეკლესიას შეწირეს, მაგრამ XVI-XVIII საუკუნეებში ამირეჯიბები საკუთრად ფლობდნენ საღოლაშენს. XVIII საუკუნის II ნახევარში სოფლის ყმა-მამულზე წილი დაიდეს თაქთაქიშვილებმაც. გვიანდელი ფეოდალური ხანის ისტორიული დოკუმენტებიდან ჩანს, რომ სოფელი ეკონომიურად საკმაოდ ძლიერი ყოფილა. საღოლაშენში განსაკუთრებით ბევრი ყოფილა წისქვილები.

## დემოგრაფია
სოფელში ცხოვრობენ: შუბითიძეები, სომხიშვილები, ნახუცრიშვილები, ჯავახიშვილები, ძმორაშვილები, ხარაზიშვილები და სუხიტაშვილები.

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 452 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია
*საღოლაშენის ნაეკლესიარი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნახევარტბა

**ნახევარტბა**, **ბაშლეხელი** — ტბა საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს საზღვარს საქართველოსა და რუსეთს შორის. მდებარეობს კახეთის კავკასიონის თხემზე, ზღვის დონიდან 2713 მ-ზე. ზედაპირის ფართობი 0,02 კმ², საშუალო სიღრმე 6,0 მ, მაქსიმალური სიღრმე 12,8 მ. ტბის ქვაბული მყინვარული წარმოშობისაა. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. სამხრეთ ნაპირიდან გაედინება მდინარე ალაზნის მარცხენა შენაკადი შრომისხევი. ტბის წყალი სუფთაა და გამჭვირვალე.

## სქოლიო
კატეგორია:კახეთის მხარის ტბები
კატეგორია:დაღესტნის ტბები
სანგარი

**სანგარი** — მიწის საველე ნაგებობა, უმარტივესი შესაფარი, რომელსაც ბრძოლაში იყენებენ საცეცხლე პოზიციად და პირადი შემადგენლობისა და საბრძოლო ტექნიკის შესაფარებლად. სანგარი შეიძლება იყოს ერთეული მებრძოლისათვის, ათეულისათვის ან სატყვიამფრქვევო, საქვემეხო, სატანკო და სხვა. ერთეულ სანგარს მებრძოლი ჩვეულებრივ, თვითონ თხრის მოწინააღმდეგის ცეცხლის ქვეშ. ერთეულ სანგრებს თხრილებით აერთებენ და იღებენ სანგრებს ათეულისათვის (სიგრძე 50-60 მ). სანგრის დაცვითი უნარიანობის გასაზრდელად ფონის შესაბამისად შენიღბავენ და ცალკეულ მონაკვეთზე გადახურავენ.

## ლიტერატურა
*ქსე, ტ. 9, გვ. 78, თბ., 1985

კატეგორია:მილიტარიზმი
კატეგორია:შენობა-ნაგებობები
პიეტრო მასკანი

მინი|პიეტრო მასკანი.

**პიეტრო მასკანი**  (; დ. 7 დეკემბერი, 1863, ლივორნო — გ. 2 აგვისტო, 1945, რომი) — იტალიელი კომპოზიტორი, განთქმული თავისი ოპერებით.
 
მასკანი სწავლობდა მილანის კონსერვატორიაში. თავიდან ის მუშაობდა როგორც დირიჟორი, შემდეგ კი როგორც ოპერის კომპოზიტორი. განთქმული გახდა ჯოვანი ვერგას პიესაზე დაწერილი ოპერით - *Cavalleria rusticana*.
ასევე დაწერა საორკესტრო მუსიკა, მუსიკას ფილმებისათვის და  რამდენიმე ოპერეტა.

## შემოქმედება
მინი|left 
* სოფლის პატიოსნება (1890)
* მეგობარი ფრიცი (1891)
* ძმები რანცუ (1892)
* ვილიამ რედკლიფი (1895)
* სილვიანო (1895)
* ზანეტო (1896)
* ირისი (1898)
* ნიღბები (1901)
* ამიკა (1905)

## რესურსები ინტერნეტში 
*Mascagni cylinder recordings.
*

კატეგორია:იტალიელი კომპოზიტორები
კატეგორია:დაბადებული  7 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1863
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1945
Netcat

**netcat** — პროგრამა, რომელიც გაგზავნის და მიღების საშუალებას იძლევა ქსელის მეშვეობით (TCP-თი ან UDP-თი).
მისი მრავალი სახის გამოყენების თვისებებისთვის ნეტკატს "TCP/IP-ს შვეიცარულ დანას" უწოდებენ.

## მაგალითები 
ფაილების გადატანა კომპიუტერი foo-დან კომპიუტერ bar-ში, 3333-ტე პორტზე (-l, listen (სმენა)):

  user@bar$ nc -l -p 3333 > backup.iso
  user@foo$ nc bar 3333 message’ | nc -w 1 -u loggerhost 514″

## ვარიანტები 
პირველი ნეტკატის ვერსია არის იუნიქსის პროგრამა. მისი ავტორი
არის ცნობილი როგორც Hobbit-ი (ჰობიტი).
ვერცია 1.1 გამოუშვა 1996 წლის მარტს.

სხვადასხვა ნეტკატის ვერციები არსებობენ, სხვადასხვა ოპერაციული სისტემებისთვის:

- GNU netcat სულ თავიდან არის დაწერილი გიოვანი გიაკობის მიერ 

- ვინდოუსის (MS-Windows) ვერცია შექმნილი კრის ვისოპალის მიერ

- ვინდოუს ცეს (Windows CE აგრეთვე ცნობილი როგორც Windows Mobile) ვერცია 
გადატანილია ანდრეას ბიშოფის მიერ 

ზოგიერთ ოპერქციულ სისტემებში, შეცვლილ ვერციებს ქვიათ ხოლმე *nc*, *ncat*, *pnetcat*, *socat*, *sock*, *socket*, *sbd*.

*socat*-ი არის ყველაზე კომპლექსური ნეტკატისავით პროგრამა რახან უფრო მეტი შესაძლებლობები გააჩნია.

Cryptcat არის ნეტკატის ვერცია რომელიც შეიცავს კრიფტოგრაფიულ შესახლებლობებს.

## იხილეთ აგრეთვე 
*  ტელნეტი

* Nmap

## რესურსები ინტერნეტში 
*  OpenBSD nc(1) man page 
*  GNU netcat
*  Download Netcat for Windows -- Md5sum=37f2383aa4e825e7005c74099f8bb2c3
*  Socat
*  Netcat for Windows CE  (PocketPC, Windows Mobile)
*  Guida a Netcat 
*  Advanced Netcat Tutorial
*  Netcat - a couple of useful examples 

კატეგორია:სტანდარტული იუნიქსის პროგრამები
ხაკანატი

**ხაკანატი** — სახელმწიფო, რომლის სათავეში იდგა ხაკანი. ამ ტიტულს IV-XIII საუკუნეებში თურქულ-მონღოლური ტომების მიერ შექმნილი იმპერიების მბრძანებლები ატარებდნენ. ამ სიტყვიდან მომდინარეობს სინონიმური ტერმინები „ყაენი“ და „ხანი“.

კატეგორია:სახელმწიფო მმართველობის ფორმები
ჩოკეკირაო

thumb|right|200px|ტერასები ჩოკეკირაოში
thumb|right|200px|ჩოკეკირაო
thumb|right|upright|200px|
**ჩოკეკირაო** — ინკების იმპერიის ქალაქის ნანგრევები პერუში. მდებარეობს მაჩუ-პიქჩუს სამხრეთ-დასავლეთით, დაახლოებით 10 მილში. ზღვის დონიდან 3 085 მეტრზე. 

ახლადაღმოჩენილი ქალაქი ფრანგი და პერუელი არქეოლოგების შესწავლის საგანი გახდა. მიმდინარეობს სარესტავრაციო სამუშაოები.  პირველადი მონაცემებით, ქალაქის სტრუქტურა და მასშტაბი თითქმის უტოლდება სახელგანთქმულ მეზობელ ქალაქ მაჩუ-პიქჩუს. 

## არქიტექტურა
ჩოკეკირაო, ინკების არქიტექტურულ  შედევრებს  შორის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო  დახვეწილი  და ორიგინალურია. იგი გაშენებულია 3000 მეტრ სიმაღლეზე, მდინარე აპურიმაკის ძალზედ  დაქანებულ მიდამოებში. ქალაქი მოიცავს 2000 ჰექტარამდე ტერიტორიას, ხოლო მის სტრუქტურას შეადგენს მრავალრიცხოვანი არქიტექტურული დეტალი: 80 ტერასა, პლატფორმები, ტაძრები, საწყობები, 3 მეტრამდე სიგანის გზები და დაუსრულებლად გადაბმული სარწყავი არხები.

გარშემო 5000 მეტრზე აზიდული თოვლიანი მწვერვალების პეიზაჟი იშლება.  ამჟამად, ჩოკეკირაო მოქცეულია პერუს კულტურის ეროვნული ინსტიტუტის მიერ დაარსებული უდიდესი პარკის ტერიტორიაზე. 

არქეოლოგთა დიდი ინტერესი გამოიწვია განსაკუთრებით კეთილმოწყობილი და დიდი მოცულობის რამდენიმე ნაგებობის აღმოჩენამ. ვარაუდობენ, რომ აღნიშნული შენობები სარჩო-სანოვაგის საწყობები უნდა იყოს, რაც შემდეგი მონაცემების საფუძველზე დაასკვნეს: კონსტრუქცია  აშენებულია ქალაქის განაპირას, ყველაზე ამაღლებულ და განიავებულ  ადგილას, ამ  ნაგებობისკენ ქალაქის ყველა მონაკვეთიდან მიდის გზა დ, რაც მთავარია, შენობა უზრუნველყოფილია სავენტილაციო და სადრენაჟო სისტემით.
 
ჩოკეკირაო მაჩუ-პიქჩუზე 20-30 წლით გვიან უნდა იყოს აშენებული, დაახლოებით 1470  წელს.  პირველი ცნობები ამ ქალაქის შესახებ მოცემულია 1710 წლის მანუსკრიპტში, რომლის ავტორია ხუან არიას დიას ტოპეტე. მანუსკრიპტში საუბარია იმაზე, რომ ,,ჩოკეკირაო" ითარგმნება, როგორც ,"ოქროს აკვანი" ან  "ოქროს ქალაქი". სავარაუდოდ, ქალაქში  ოქროს, ვერცხლის და ბრინჯაოს ნაკეთობათა ცენტრი იყო, რომელიც 1537-1572 წლებში ესპანელთა ამ ტერიტორიაზე შემოსევის დროს განადგურდა. 

1834 წელს, ფრანგმა ეუჟენ დე სარტრიჟმა აღწერა ჩოკეკირაოს ცენტრალურ მოედანზე მდებარე ორსართულიანი შენობა. მისი ცნობით, შენობის იატაკი მოპირკეთებული იყო თიხის აგურებით, ხოლო ზემოდან გადასმული ჰქონდა მუქი ფერის ლაქი. 

სარესტავრაციო სამუშაოები კვლავ ბევრ საინტერესო ინფორმაციას გამოააშკარავებს. არქეოლოგთა  თქმით, ქალაქის წყალგაყვანილობა, გზები და მთლიანად შიდა სტრუქტურა, იმის დასკვნის საშუალებას იძლევა, რომ ინკებს საკმარისად ჰყვარებიათ კომფორტი და მისი შექმნის თეორიულ-პრაქტიკული ცოდნაც ჰქონიათ.

## იხილეთ აგრეთვე
*პერუს არქეოლოგიური ძეგლები

## რესურსები ინტერნეტში
*The Other Machu Picchu article on Choquequirao (The New York Times, June 3, 2007)
*Debate on the value of publicizing Choquequirao as a travel destination from the author of the New York Times article
*Photos Cachora-Choquequirao Trek 
*Images of Choquequirao - High Definition Video

კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ღები

**ღები** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ღები, გონა, პატარა ღები). მდებარეობს მდინარე რიონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1350 მეტრი. ონიდან 35 კილომეტრი. სოფელში მოიპოვება ანტიმონიუმი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 296 ადამიანი.

## ისტორია
სოფელ ღების (ღები—სვანურ. „ღებ“—ნიშნავს ჩაღრმავებულ ადგილს) დაარსებას ხალხური თქმულება მიაწერს ლეჩხუმიდან გამოქცეულ ვიღაც მღებავს, რომელსაც თურმე იქ კაცი შემოკვდომია და მთის რაჭაში გახიზნულა. მას აქეთ ხელი მიუყვია თავისი ხელობა-მღებრობისათვის და ამ სოფელსაც ღები დარქმევია. შემდეგ ღები სხვადასხვა მხრიდან გადმოსახლებული გვარებით მოშენებულა. პირველად აქ უნდა გადმოსახლებულიყო ჩვეშოდან ლობჯანიძეების წინაპარი ხოშიტა ლობჯანიძე, რომელიც დაბინავებულა რიონის მარჯვენა მხარეზე და თავისი კოშკიც აუშენებია.

გადმოცემის თანახმად თავისუფალი ღებელები ვერ შეურიგდნენ ბატონყმურ წყობას და გადაწყვიტეს ბატონთა განადგურება. ღებელთა შეთქმულებას მეთაურობდა ზვიადა ლობჯანიძე. ხალხმა მოისყიდა არიშიძეთა მოურავი, გაგნიძე, რომლის დახმარებითაც ნადირობიდან დაბრუნებული ორი ძმა არიშიძე მოკლეს. გადმოცემის თანახმად, მესამე ძმას ცხენით რიონზე გასვლა განუზრახავს. მას ქალი დასდევნებია და წყალში გაყვანა უთხოვია. ქალს დოდუკი რქმევია. არიშიძეს შემოუსვამს დოდუკი, მაგრამ ქალს ბატონი შუა წყალში ცხენიდან გადმოუთრევია და ორივე დაღუპულან. დოდუკის ანდერძად ჰქონია დაბარებული, არიშიძის მოკვლის შემდეგ ერთი ტაბლა (კვერი) გამოეცხოთ მისთვის. ღებელები ამ ანდერძს დღემდე ასრულებენ — ჭირისუფალი საკურთხის დამზადებისას ორ ტაბლას დოდუკის მოსახსენიებლადაც აცხობს.

ღები საისტორიო წყაროებში მოიხსენიება 1503 წლიდან.

ვახუშტი ბაგრატიონი ღების შესახებ წერს:

## იხილეთ აგრეთვე
*ბრილის სამაროვანი

## ლიტერატურა
* ქართლის ცხოვრება. ტომი IV. ბატონიშვილი ვახუშტი „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“. გვ. 769 სახელმწიფო გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო.“ თბილისი 1973

## სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კატეგორია:ბრინჯაოს ხანა საქართველოში
ნახევრად პარაზიტები

**ნახევრად პარაზიტები**, **ჰემიპარაზიტები** — მწვანე მცენარეები, რომლებიც წყალსა და მასში გახსნილ   მინერალურ მარილებს (ზოგჯერ ორგანულ ნივთიერებებსაც) იღებენ „მასპინძელი“ (მკვებავი) მცენარიდან, მაგრამ დამოუკიდებლადაც შეუძლიათ ფოტოსინთეზის პროცესში გამოიმუშაონ პირველი ორგანული ნივთიერებები. ნახევრად პარაზიტებია უმთავრესად შავწამალასებრთა და ფითრისებრთა ოჯახის ბევრი უმაღლესი მცენარე. ზოგიერთი ნახევრად პარაზიტი სხვა ხემცენარის ტოტებს ემაგრება სპეციალური მისაწოვრებით (ფითრი), ზოგი სახლდება ფესვებზე (სანთელა).

## ლიტერატურა 
კატეგორია:მცენარეები
ნახევრად უდაბნოს ზონები

thumb|right|250px|ნახევრად უდაბნოს ცხელი ზონები
**ნახევრად უდაბნოს ზონები** ნახევრად უდაბნოს ზონების ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი ბუნებრივი საძოვრებია.
## იხილეთ აგრეთვე 
* უდაბნო

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია
ნახევრადქორდიანები

**ნახევრადქორდიანები** (Hemichordata) — ზღვის ფსკერის უხერხემლოების ტიპი მეორეულპირიანების ჯგუფისა. ქორდისმაგვარი ორგანოსა (ნოტოქორდა) და სალაყურე ხვრელების არსებობის, ნერვული ღეროს მდებარეობა და ემბრიონული განვითარების ზოგი თავისებურების გამო ქორდიანთა ქვეტიპად მიიჩნევდნენ. ქორდიანებისაგან განსხვავებით ნახევრადქორდიანების სხეული შედგება 3 განყოფილებისაგან: ხორთუმი ან თავის ფარი, საყელო და სხეული. ნახევრადქორდიანებს განეკუთვნება ნაწლავმსუნთქავნი და ბუმბულლაყუჩიანები, ხოლო ნამარხთაგან — გრაპტოლითები.

## ლიტერატურა 
*
ჟაკ კარტიე

thumb|ჟაკ კარტიე
**ჟაკ კარტიე** (; დ. 31 დეკემბერი, 1491 — გ. 1 სექტემბერი, 1557) — ფრანგი მოგზაური, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა ჩრდილოეთ ამერიკის ფრანგულ კოლონიზაციას.

ფრანსუა I-ის დავალებით კარტიე ახალ სამყაროში გაემგზავრა და 1534 წელს ლაბრადორის ნაპირებს მიაღწია, 1535 და 1541 წლებში პირველმა ევროპელთაგან გაცურა წმ. ლავრენტის მდინარეზე. კაბოტსა და შამპლენთან ერთად კანადის ერთ-ერთი პირველაღმომჩენად ითვლება. კარტიემ ურთიერთობა დაამყარა ლავრენტის იროკეზების თემთან, რომელთა ენიდან სიტყვა კანადა (სოფელი) გახდა ამ ტერიტორიის და შემდგომში ქვეყნის სახელწოდება.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ბიოგრაფია Dictionary of Canadian Biography Online-ზე.
* ჟაკ კარტიე ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე“.

კატეგორია:ფრანგი მოგზაურები
კატეგორია:დაბადებული  31 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1491
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1557
საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია

thumb|250px|საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია **საღოლაშენის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია** — ღვთისმშობლის  სახელობის ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის  სოფელ საღოლაშენის ცენტრში, საავტომობილო გზის პირას, ამაღლებულ ბექობზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით, გადაკეთებულია XIX საუკუნეში. გაირჩევა ორი ძირითადი სამშენებლო ფენა. ადრეულს მიეკუთვნება ეკლესიის გეგმა და კედლების ქვედა ნაწილები, რომლებიც ნაგები ყოფილა უხეშად ნატეხი, პირგათლილი მოზრდილი ლოდებით. შეკეთების დროს საშენ მასალად გამოყენებულია აგური, ნატეხი და რიყის ქვა. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს – სამხრეთით და დასავლეთით. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ვიწრო სარკმელია. ეკლესიას სამხრეთით თავიდანვე ჰქონია მინაშენი. მის სამხრეთ ფასადის დასავლეთ მონაკვეთში გაჭრილი ფართო კარი ეკლესიის თავდაპირველი შესასვლელი იყო. კარის საპირეები ამოყვანილია თლილი ქვით (XIX საუკუნე). ორფერდა ფრონტზე ნახევარწრიული დეკორატიული თაღია. სამხრეთ-დასავლეთით, ეკლესიასა და მინაშენებს შორის შექმნილ კუთხეში, ჩაშენებულია მკლავი (XIX საუკუნე), რომელიც ეკლესიას ღიად უკავშირდებოდა. იგი გადახურულია ორფერდა მაღალი სახურავით. ეკლესია გადახურულია კრამიტით.
ეკლესიის დასავლეთ კარზე XIX საუკუნეში, მიშენებულია თლილი ქვით ნაგები მასიური სათავსი (4.1X3.1 მეტრი), რომლის სამხრეთის შესასვლელი  ნახევარწრიული თაღითა და სხვა დეკორატიული ელემენტებით საზეიმოდ მორთულ პორტალს წარმოადგენს. სათავსზე დგას სამრეკლოს ფონჩატური, ოთხბოძიანი, ყოველმხრივ ღია თაღით. მას ნახევარსფერული გუმბათი და კონუსური სახურავი აქვს.

ეკლესიაში დაცული იყო ოქრომჭედლობის თვალსაჩინო ნიმუში საღოლაშენის ლორფინები (XI საუკუნის დასაწყისი). ინახება საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში. 

## ლიტერატურა
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5. თბ. 1990 

კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
სახალინი

thumb|250პქ|სახალინი
**სახალინი** () — კუნძული აზიის აღმოსავლეთ ნაპირთან, შედის რუსეთის სახალინის ოლქში. გარს აკრავს იაპონიისა და ოხოტის ზღვები. კონტინენტისაგან გამოყოფილია თათრის სრუტით, კუნძულ ჰოკაიდოსაგან - ლაპერუზის სრუტით. გადაჭიმულია 948 კმ-ზე, საშუალო სიგანე დაახლოებით 100 კმ, მინიმალური - 6 კმ. ფართობი - 76,4 ათასი კმ². სახალინის ნაპირები სუსტადაა შეჭრილ-შემოჭრილი. დიდი ყურეებია ანივა და მოთმინების ყურე. ნახევარკუნძულებია: შმიდტის, მოთმინების, ტონინ-ანივისა და კრილიონის. რელიეფში ჭარბობს დაბალი და საშუალო სიმაღლის მთები, ჩრდილოეთ ნაწილში დაბლობი ვაკეა.

## ლიტერატურა 
**Sakhalin Unplugged* (Yuzhno-Sakhalinsk, 2006) by Ajay Kamalakaran
*John J. Stephan, *Sakhalin: a History*. Oxford: Clarendon Press, 1971.
*Globetrotting for Love and Other Stories from Sakhalin Island, by Ajay Kamalakaran (Times Group Books, 2017)

## რესურსები ინტერნეტში 
*
*Map of the Sakhalin Hydrocarbon Region—at Blackbourn Geoconsulting
*TransGlobal Highway—Proposed Sakhalin-Hokkaidō Friendship Tunnel
*Steam and the Railways of Sakhalin
*Maps of Ezo, Sakhalin and Kuril Islands

კატეგორია:რუსეთის კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით
საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაცია

## ისტორია 
საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაცია  (აკრონიმი GIEC) ჩამოყალიბდა როგორც დამოუკიდებელი კომპანია 2005 წლის 11 ივლისს. კორპორაცია წარმოადგენს საქართველოს ერთ–ერთი წამყვანი ინდუსტრიული ჯგუფის Georgian Industrial Group  (აკრონიმი GIG) წევრს. საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაცია ახალგაზრდა კომპანიაა და შედარებით მოკლე დროში მოიპოვა ღირსეული ადგილი ენერგობიზნესში და საიმედო პარტნიორად აღიარება. საქართველოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაციის მომხმარებლებია როგორც ჰოლდინგის წევრი კომპანიები, ისე სხვა კომერციულ ორგანიზაციები.

## საქმიანობის სფერო 
### ბუნებრივი აირი 
საქართვლეოს საერთაშორისო ენერგეტიკული კორპორაცია (სსეკ) აწარმოების გაზის იმპორტს და მიწოდებას 30-ზე მეტ მომხმარებელზე. გაზის იმპორტი ხორციელედება აზერბაიჯანიდან და რუსეთიდან. სსეკ-ი აწვდის ბუნებრივ გაზს, როგორც მოსახლეობას აგრეთვე ცემენტის, აგურის, მინის და მეტალურგიულ წარმოებებს, გაზგასამართ სადგურებს და საწარმოებს.

### ელექტროენერგია 
სსეკ-ი ახორციელებს ელექტროენერგიის გენერაციას და მიწოდებას საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე. სსეკ-ის მომხმარებლები არიან მსხვილი კვალიფიციური მომხმარებლები და საქართველოს ელექტროსისტემის კომერციული ოპერატორი.

### დიზელი 
სსეკ-ი ეწევა დიზელის იმპორტს აზერბაიჯანიდან და მის რეალიზაციას ქვეყნის მასშტაბით. კომპანიის მომხარებლები ძირითად მსხვილი ინდუსტრიული და სადისტრიბუციო კომპანიები არიან.

## დაგეგმილი ინვესტიციები საქართველოს ენერგეტიკაში 

	
		ახალციხის თბო-ელექტრო სადგური
		სიმძლავრე: 300 მეგავატი
		აგრეგატების რაოდენობა: 2x150
		წლიური გამომუშავება: 2,2 მლრდ. კვ/სთ
		ნახშირის წლიური მოხმარება: 1,9 მლნ. ტონა
		მშენებლობის ვადა: 3-4 წელი
	
	
		ხოფას თბო-ელექტრო სადგური
		სიმძლავრე:  150 მეგავატი
		აგრეგატების რაოდენობა: 1x150
		წლიური გამომუშავება: 1,1 მლრდ. კვ/სთ
		ნახშირის წლიური მოხმარება: 600 ათასი ტონა
		მშენებლობის ვადა: 3 წელი
	
	
		გარდაბნის თბო-ელექტრო სადგური
		სიმძლავრე: 300 მეგავატი
		აგრეგატების რაოდენობა: 2x150
		წლიური გამომუშავება: 2,2 მლრდ. კვ/სთ
		ნახშირის წლიური მოხმარება: 1,5 მლნ. ტონა
		მშენებლობის ვადა: 4 წელი
	
	
		ტყიბულის თბო-ელექტრო სადგური
		სიმძლავრე: 600 მეგავატი
		აგრეგატების რაოდენობა: 2x300 - 4x150
		წლიური გამომუშავება: 4 მლრდ. კვ/სთ
		ნახშირის წლიური მოხმარება: 2,4 მლნ. ტონა
		მშენებლობის ვადა: 3-4 წელი
	

კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
ანტონ ბრუკნერი

thumb|*ანტონ ბრუკნერი*
**ანტონ ბრუკნერი** (გერმ. *Anton Bruckner*; 4 სექტემბერი, 1824 ანსფელდენი — 11 ოქტომბერი 1896, ვენა) — ავსტრიელი კომპოზიტორი, პედაგოგი და ორგანისტი, რომელიც ცნობილი გახდა მისი სიმფონიების, მესებისა და მოტეტების წყალობით.

დაიბადა პედაგოგის ოჯახში. პირველი განათლება მიიღო მამისგან და ორგანისტ ი.ბ.ბაისისგან. კომპოზიტორზე ორგანმა, რომელსაც ავსტრიის ეკლესიაში უსმენდა დიდი გავლენა იქონია.

## ლიტერატურა
* Bruckner, Anton. Symphony No. 8/2, C minor, 1890 version. Edited by Leopold Nowak. New York: Eulenberg, 1994.
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* The Bruckner Society of America abruckner.com

კატეგორია:ავსტრიელი კომპოზიტორები
კატეგორია:ავსტრიელი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 1824
კატეგორია:გარდაცვლილი 1896
ფრიდრიხ ვიკი

მინიატიურა|ფრიდრიხ ვიკი 45 წლის ასაკში

**იოჰან გოტლობ ფრიდრიხ ვიკი** (გერმ. **Johann Gottlob Friedrich Wieck**; 18 აგვისტო 1785, პრეტჩი — 6 ოქტომბერი 1873, ლოშვიცი) განთქმული გერმანელი მუსიკის პედაგოგი (ფორტეპიანო). კლარა შუმანის მამა და რობერტ შუმანის მასწავლებელი.

## რესურსები ინტერნეტში
*ბიოგრაფია
* 
* 

კატეგორია:გერმანელი მუსიკოსები
კატეგორია:გერმანელი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 1785
კატეგორია:გარდაცვლილი 1873
იჯიესი

კომპანია „**იჯიესი**“ — ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის შვილობილი კომპანია.

იჯიესი განაგებს თუჯის ჩამომსხმელ საწარმოს, სადაც შეიძლება ჩამოისხას ნებისმიერი მარკის თუჯის სხმულები წონით 0.5 კგ-დან 3000 კგ-მდე. საწარმოს ძირითადი დანადგარია გერმანული წარმოების საყალიბე-საჩამომსხმელო ავტომატური ხაზი — „გიზაგი“. ამჟამად წარმოებული ძირითადი პროდუქციაა საკანალიზაციო ჭის სახურავები და სანიაღვრე ცხაურები, რაც მთლიანად მიეწოდება შიდა ბაზარს. გარდა აღნიშნულისა, კომპანიას შეუძლია სხვადასხვა დასახელების პროდუქციის წარმოება (მის მიერაა დამზადებული საქართველოში საბაღე სკამების 80%, სამების ტაძრის ლამპიონები და სხვადასხვა დეკორატიული ღობეები).

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი

კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
ინდუსტრია კირი

შპს "**ინდუსტრია კირი**" არის ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის შვილობილი კომპანია

## საქმიანობის სფერო 
შპს "ინდუსტრია კირის" საქმიანობის ძირითადი სფეროა ჩაუმქრალი კირის წარმოება.

## საწარმოო სიმძლავრე 
საწარმოს საპროექტო სიმძლავრეა 36 ათასი ტონა ჩაუმქრალი კირი წელიწადში. მის მიერ წარმოებული პროდუქცია გამოიყენება სამშენებლო ინდუსტრიაში, აგრეთვე შავ და ფერადი ლითონების წარმოებაში.

## გარემოს დაცვა 
საწარმოში დანერგილი უახლესი ტექნოლოგიები მინიმუმამდე ამცირებს გარემოზე მავნე ზემოქმედებას.

## ძირითადი მომხმარებლები 
კომპანიის ძირითადი მომხმარებლები არიან მსხვილი საწარმოები "მადნეული" და "კვარციტი". ამჟამად "ინდუსტრია კირი" კირის ადგილობრივი ბაზრის 72%-იან წილს ფლობს.

კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
მიკოლა შოპენი

thumb

**მიკოლა შოპენი** (პოლ. Mikołaj Chopin) (დაბ. *ნიკოლას შოპენი*  15 აპრილი, 1771 – 3 მაისი, 1844) — ფრანგი მუსიკალური პედაგოგი. ფრედერიკ შოპენის მამა. იგი ახალგაზრდობიდანვე ცხოვრობდა პოლონეთში. მიკოლა შოპენი უკრავდა როგორც ვიოლინოზე, ასევე ფლეიტაზე.

კატეგორია:ფრანგი პედაგოგები
კატეგორია:ფრანგი პიანისტები
კატეგორია:პოლონელი პიანისტები
კატეგორია:დაბადებული 1771
კატეგორია:გარდაცვლილი 1844
ორბი (კომპანია)

## ისტორია 
შპს „ორბი“ დაფუძნდა 2005 წელს. შპს „ორბი“ არის ჰოლდინგი საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის შვილობილი კომპანია.

## პროდუქცია 
მის მიერ წარმოებული ძირითადი პროდუქციაა სატიხრე ბლოკი. იგი აგრეთვე აღჭურვილია სამშენებლო ბლოკისა და ტროტუარის ფილების მწარმოებელი საწარმოო სიმძლავრეებით. ქარხნის საწარმოო პოტენციალი არის წელიწადში 3.700.000 ცალი სატიხრე ბლოკის. წარმოება.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
კატეგორია:2005 წელს დაარსებული კომპანიები
ტიფლის სითი

"**ტიფლის სითი**" (ჯი-აი-ჯი ჯგუფი) წარმოადგენს საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის შვილობილ კომპანიას მშენებლობისა და განვითარების მიმართულებით საქართველოს უძრავი ქონების ბაზარზე.

## მიზნები 
ტიფლის სიტის მიზანია დასავლური ტიპის გამოცდილებაზე დაყრდნობით და დროის მოლკე პერიოდში მოიპოვოს სათანადო ადგილი და გახდეს ლიდერი საქართველოს უძრავი ქონების ბაზარზე.

## ხარისხი 
კომპანიის პროექტებში შერწყმულია ყველაზე მიმზიდველი მახასიათებლები: საუკეთესო ადგილმდებარეობა, დახვეწილი არქიტექტურა, უმაღლესი კლასის მშენებლობა და განვითარებული ინფრასტრუქტურა, რაც საბოლოო ჯამში ცხოვრების საუკეთესო სტანდარტებთან მოდის შესაბამისობაში.

## ინვესტიციები 
კომპანიის უახლოეს გეგმებში შედის მრავალი საცხოვრებელი, საოფისე და კომერციული ცენტრის მშენებლობა ქვეყნის მასშტაბით.

კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
აღაიანი

**აღაიანი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მუხრანის ვაკეზე, მდინარე ქსნის მარჯვენა მხარეზე. თემის ცენტრი (სოფლები: საქადაგიანო, ხიდისყური). ზღვის დონიდან 540 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1505 ადამიანი.

## ისტორია 
სოფელი ისტორიულ წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1459 წელს. 1625 წელს აღაიანის ველზე მოხდა აღაიანის ბრძოლა კახელებსა და სპარსელებს შორის. სოფლის მიდამოებში აღმოჩენილია ბრინჯაოსა და ანტიკური ხანის ნამოსახლარები.

## იხილეთ აგრეთვე
*აღაიანის კოშკი
*აღაიანის ნინოწმინდის ეკლესია
*აღაიანის წმინდა გიორგის ეკლესია
*აღაიანის სამარხი
*აღაიანის ნამოსახლარი I
*აღაიანის ნამოსახლარი II
*აღაიანის სამაროვანი
*აღაიანის სამაროვანი და ნაქალაქარი
*თხოთის მთის სამაროვანი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნახევრად ბუჩქი

[მინი|მარჯვნივ|250პქ|[მთის მოცვი]]
**ნახევრად ბუჩქი**, *ბუჩქბალახი* — მრავალწლოვანი მცენარე, რომლის ყლორტები მხოლოდ ქვედა ნაწილში ხევდება, ზედა კი ბალახოვნად რჩება და დაზამთრებისას კვდება. ნახევრად ბუჩქის სიმაღლე 80 სმ (იშვიათად 150-200 სმ) აღწევს. დამახასიათებელია არიდული ქვეყნებისათვის. ნახევრად ბუჩქია მრავალი სახეობის ველისა და უდაბნოს ავშანი, მლაშობურა, ზოგიერთი გლერძი და სხვა. ბევრ მათგანს აქვს ნიადაგდაცვითი მნიშვნელობა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეების სასიცოცხლო ფორმები
მეფისქალაქი

**მეფისქალაქი** (ყოფ. **ახალქალაქი**, **წითელქალაქი**) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში. 2024 წლის 7 აგვისტოს საქართველოს პრემიერ-მინისტრის გადაწყვეტილებით, სოფელ ახალქალაქს „მეფისქალაქი“ ეწოდა.

1921-30 წლებში იყო გორის მაზრის ახალქალაქის რაიონის ცენტრი.

## ღირსშესანიშნაობა
შემორჩენილია გალავანი და დარბაზული ტიპის ეკლესია, გვიანდელი შუა საუკუნეების ღვთისმშობლის ეკლესია (ლაპიდარული წარწერით) და სამრეკლო, ასევე 1885 წ. აშენებული ე.წ. „ბოლგარსკიაანთ სასახლე“, ამჟამად თანამედროვე ხელოვნების ცენტრი „გარიყულა“.

## იხილეთ აგრეთვე
*ეკატერინე გაბაშვილის სახლი

## ლიტერატურა 
* ახალქალაქი (კასპის რ-ნი) – საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი
* საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ., 1990 წ.

## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ახალციხე (კასპის მუნიციპალიტეტი)

**ახალციხე** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე თეძმის მარჯვენა მხარეზე. თემის ცენტრი (სოფლები: მთიულთუბანი, ნოსტე, ცხავერი). ზღვის დონიდან 810 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 436 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ახალციხის ეკლესია
*ზედაჯვრის ეკლესია
*ახალციხის განძი
*ახალციხის ნამოსახლარი და ციხე

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ახალსოფელი (კასპის მუნიციპალიტეტი)

**ახალსოფელი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ახალქალაქის თემში. მდებარეობს მდინარე თეძმის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 650 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბარნაბიანთკარი

**ბარნაბიანთკარი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, მეტეხის თემში.

## გეოგრაფია 
მდებარეობს მტკვრის შუა ხეობის ვაკეზე, მდინარე თეძმის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 550 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.

## მოსახლეობა
პატარა სოფელია. ცხოვრობენ ბარნაბიშვილები. ისინი აქ რკონიდან არიან გადმოსახლებულები, სადაც დღესაც არის მათი ნამოსახლარი და ბარნაბიანთ წმინდა გიორგის ეკლესია. უწინ აქ ცხოვრობდნენ ამბროლაძეებიც, რომლებიც შემდეგ ამოწყვეტილან (გადმოცემით, რძეში გველი ჩავარდა და ამით მოწამლულან). შემდეგ, ერთ-ერთ ბარნაბაშვილს მეფისათვის რაღაც სამსახური გაუწევია და სანაცვლოდ ამ ნამოსახლარზე დასახლება უთხოვია, მეფეს კი უბოძებია ეს სოფელი. სავარაუდოდ, ეს გვარი რკონიდან აქ ლეკიანობის შიშით გადმოვიდა.

2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 264 ადამიანი.

## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ახალშენი (კასპის მუნიციპალიტეტი)

**ახალშენი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ქვემო ჭალის თემში. მდებარეობს მდინარე ლეხურის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 800 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 127 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ახალშენის წმინდა გიორგის ეკლესია
*ახალშენის ნასოფლარი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბოჟამი

**ბოჟამი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, სამთავისის თემში. მდებარეობს მდინარეების ქსნისა და ლეხურის წყალგამყოფის სამხრეთ კალთებზე. ზღვის დონიდან 805 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 185 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Chgrp

ბრძანება **chgrp** (***ch**ange **gr**ou**p***, ჯგუფის შეცვლა) იხმარება  არა პრივილეგიური მომხმარებლების მიერ იუნიქსისავით სისტემებში ფაილის ჯგუფის შეცვლისთვის.

chown-თან განსხვავებით, chgrp-ი ჩვეულებრივ მომხმარებლებს აძლევს ჯგუფის შეცვლის საშუალებას, მაგრამ მარტო იმ შემთხვევაში თუ შემცვლელი ჯგუფის წევრია.

## გამოყენება 
chgrp-ის მთავარი სინტაქსი არის:

  chgrp *ჯგუფი* *მიზამი1* [*მიზამი2* ..]

* პარამეტრი *ჯგუფი* ანიშნებს ახალ ჯგუფს რომელთანაც მიზნები იქნებიან დაკავშირებულნი
* პარამეტრი *მიზამი1* ანიშნებს ფაილებს ან კატალოგებს რომლების ჯგუფი უნდა შეიცვალოს
* პარამეტრი *მიზამი2* ანიშნებს არასავალდებულო დამატებით ფაილებს ან კატალოგებს რომლების ჯგუფი უნდა შეიცვალოს

ჯგუფი შეიძლება იყოს ან სიმბოლური სახელი ან GID.

## მაგალითები 
 $ls -l ttt
 -rw-r--r--   1 gbeeker  staff           545 Nov 04 2004  ttt
 $chgrp system ttt
 $ls -l ttt
 -rw-r--r--   1 gbeeker  system          545 Nov 04 2004  ttt

ვცვლით ჯგუფს და ვაკავშირებთ ჯგუფ system-თან ttt-ს მაგივრად,
თუ მომხმარებელი system-ის ჯგუფის წევრია.

## იხილეთ აგრეთვე 
* chown
* chmod
* GID
* იუნიქსის ბრძანებები

## რესურსები ინტერნეტში 
*  chgrp change the file group ownership – Commands & Utilities Reference, The Single UNIX® Specification, Issue 6 from The Open Group
*  chgrp(1) change group ownership – ლინუქსის სახელმძღვანელო გვერდი

კატეგორია:იუნიქსი
Chgrp
კლარა შუმანი

thumb|კლარა შუმანი
**კლარა ჯოზეფინა ვიკი (მოგვიანებით შუმანი)** (გერმ. *Clara Josephine Wieck Schumann*; დ. 13 სექტემბერი, 1819, ლაიფციგი — გ. 20 მაისი, 1896, ფრანკფურტი) —  გერმანელი კომპოზიტორი, პიანისტი და მუსიკალური პედაგოგი. კომპოზიტორ რობერტ შუმანის ცოლი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ლაიფციგში, განთქმული ფორტეპიანოს პედაგოგის ფრიდრიხ ვიკის ოჯახში. 5 წლიდან შეუდგა ფორტეპიანოზე დაკვრას. 10 წლიდან გამოდიოდა კონცერტებზე. 1828 წელს - 9 წლის ასაკში გაიცნო ახალგაზრდა მუსიკოსი რობერტ შუმანი, როდესაც ის მამამისის მოსწავლე გახდა. როდესაც ფრიდრიხ ვიკმა იგრძნო, ბავშვების ახლო ურთიერთიბა, მათი სიყვარულის წინააღმდეგი იყო. 1840 წლის 12 სექტემბერს ისინი დაქორწინდნენ. კლარა შუმანი ქმრის ნაწარმოებების დიდი ნაწილის პირველი შემსრულებელი იყო.

მეგობრობდა იოჰანეს ბრამსთან. ქმრის სიკვდილის შემდეგ - 1856 წელს გახდა პედაგოგი და ფრანკფურტის კონსერვატორიის პროფესორი. წერდა რომანსებს და საფორტეპიანო ნაწარმოებებს. გარდაიცვალა ფრანკფურტში 1896 წლის 20 მაისს.

## ლიტერატურა 
* Bogousslavsky, J. and M. G. Hennerici, Bäzner, H., Bassetti, C., *Neurological disorders in famous artists, Part 3*, Karger Publishers, 2010, pp.&nbsp;101–118.
* Boyd, Melinda. "Gendered Voices: The 'Liebesfrüling' Lieder of Robert and Clara Schumann." *19th-Century Music* 39 (Autumn 1975): 145–162.
* Gould, John. "What Did They Play? The Changing Repertoire of the Piano Recital from the Beginnings to 1980." *The Musical Times* 146 (Winter 2005): 61–76.
* Kopiez, Reinhard, Andreas C. Lehmann and Janina Klassen. "Clara Schumann's collection of playbills: A historiometric analysis of life-span development, mobility, and repertoire canonization." *Poetics*, Volume 37, Issue 1, February 2009: 50–73.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Clara Schumann: A Composer’s Wife as Composer
* Kreusch-sheet-music.net

კატეგორია:გერმანელი პიანისტები
კატეგორია:გერმანელი პედაგოგები
კატეგორია:გერმანელი კომპოზიტორები
კატეგორია:დაბადებული  13 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1819
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1896
გამდლისწყარო

**გამდლისწყარო** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის კასპის მუნიციპალიტეტში, ქვემო ჭალის თემში. მდებარეობს ტირიფონის ვაკის აღმოსავლეთ ნაწილში. მდინარე თორთლის (ლეხურის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე. თბილისი-გორის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 680 მეტრზე, კასპიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 107 ადამიანი.

## ისტორია 
სოფელში 1966 წელს აღმოაჩინეს ძვ. წ. I ათასწლეულის დასაწყისის სპილენძ-ბრინჯაოს გამდლისწყაროს განძი.

## იხილეთ აგრეთვე
*გამდლისწყაროს სამაროვანი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯაიპური

**ჯაიპური** (, , აგრეთვე ცნობილი როგორც ვარდისფერი ქალაქი, ინგლ. Pink City) — ქალაქი ინდოეთში, რაჯასტანის შტატში. ისტორიულად ჯაიპურის სამთავროს დედაქალაქი. დაარსდა 1727 წელს ამბერის მმართველი მაჰარაჯა სავაი ჯაი სინგჰის მიერ. ქალაქის მოსახლეობა ამჟამად 5 მილიონს აღემატება.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდოეთის მილიონიანი ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Jaipur District Administration site 
* Department of Urban Development and Housing, Government of Rajasthan
* Official Website of Jaipur Development Authority 
* Official Website of Jaipur Municipal Corporation 
* Pink.City.Mag : A digital magazine about Pink City Jaipur.
* Hospitals in Jaipur 

## სქოლიო
კატეგორია:რაჯასტანის ქალაქები