open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ამაღლების მაცხოვრის ეკლესია

**ამაღლების მაცხოვრის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ამაღლებაში. 
ვახუშტი ბატონიშვილი მასზე წერს: 

დიდი ზომის დარბაზულ ეკლესიას ეტყობა გვიანდელი გადაკეთებების კვალი. ძველი წყობა ამოყვანილია კარგად თლილი ქვიშაქვის კვადრებით, ახალი წყობა კი მთლიანად აგურისაა. გადაკეთების დროს, რამდენიმე ლილვიანი ქვა, შესაძლოა კარის ამყოლი წირთხლების ფრაგმენტები უმისამართოდაა ჩაყოლებული დასავლეთ ფასადში. გვიანდელი გადაკეთების შედეგია აგრეთვე, საკურთხევლის გვერდებზე მოწყობილი სწორკუთხა სათავსები. აბსიდი კოლოფაა, მის ცენტრში გაჭრილია მაღალი თაღოვანი სარკმელი. ეკლესიას სამხრეთიდან გვიანდელი მინაშენი აქვს. იგი ფასადის ნახევარს იკავებს. მასში თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთ კედელშია დატანებული. მინაშენი გადახურულია შეისრული კამარით. ეკლესიის ინტერიერი ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით. კედლებზე აქა-იქ შემორჩენილია ნალესების ფრაგმენტები.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფლატეს გორანამოსახლარი

**ფლატეს გორანამოსახლარი** — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფლატეში. ნამოსახლარი წარმოადგენს ბორცვს, რომლის ზედაპირიც მოსწორებულია. მოსწორებულ ზედაპირზე შეინიშნება სავარაუდო კედლის ნაშთები. ბორცვის ჭრილში, გზის მხარეს გვხვდება დიდი რაოდენობით,  სავარაუდოდ შუასაუკუნეების თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ტიმ ო’ბრაიენი

**ტიმ ო’ბრაიენი** (დ. 1 ოქტომბერი, 1946) — ამერიკელი რომანისტი. მისი ყველაზე გახმაურებული ნამუშევარია ნახევრადავტობიოგრაფიული მოთხრობათა კრებული „რასაც თან დაათრევდნენ“ (1990), რომელიც ვიეტნამის ომში ავტორის გამოცდილებითაა შთაგონებული. 2010 წელს The New York Times-მა ო'ბრაიენის წიგნებს ვიენტამის კლასიკა უწოდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Website Dedicated to O'Brien's work 
* "Tim O'Brien video interview" (2010) , Big Think
* Online discussion of *The Things They Carried* , Book Talk
* Tim O'Brien Papers, Harry Ransom Center, University of Texas at Austin
* Tim O'Brien, *Writers Reflect*, Ransom Center
* Participation in Pritzker Military Museum & Library's Military History Symposium

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1946
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები
კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები
კატეგორია:ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ენრიკო გაბიძაშვილი

**ენრიკო გაბიძაშვილი** (დ. 30 იანვარი, 1931, თბილისი — გ. 18 დეკემბერი, 2021) — ქართველი მეცნიერი, ფილოლოგი.

1953 წელს დაამთავრა  თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 

1960 წლიდან მუშაობდა კორნელი კეკელიძის სახ. საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრში (ყოფ. ხელნაწერთა ინსტიტუტში): 1960–1970 წლებში იყო ხელნაწერთა ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1970–1986 წლებში — უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1986-1996 წლებში გახდა წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1996–2001 წლებში იყო კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტის მეცნიერული ინფორმაციისა და ბიბლიოგრაფიის განყოფილების ხელმძღვანელი, 2002–2005 წლებში გახდა მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი, 2006–2009 წლებში — მეცნიერ-კონსულტანტი, 2010–2015 წლებში იყო მთავარი სპეციალისტი, 2015–2021 წლებში იყო კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის სამეცნიერო ბიბლიოგრაფიის, ტერმინოლოგიისა და ინფორმაციის განყოფილების ხელმძღვანელი.

მიღებული აქვს საქართველოს ეკლესიის პატრიარქის ილია II-ის მადლობის სიგელი ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის 60 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. კორნელი კეკელიძის მედლით ხელნაწერის დღესთან დაკავშირებით დაჯილდოვდა კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის დირექტორის ბრძანებულებით.

სადისერტაციო თემა იყო „არსენ იყალთოელის როლი XI-XII საუკუნეებში ქართული ფილოლოგიური აზრის განვითარებაში“, რომელიც დაიცვა 1980 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 დეკემბერი
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
თეოფილე კანდელაკი

**თეოფილე იოსების ძე კანდელაკი** (დ. , სამტრედია – გ. 17 ოქტომბერი, 1931, გორი) — ქართველი პედაგოგი, პუბლიცისტი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი.

დაამთავრა ქუთაისის ვაჟთა I გიმნაზია (1873) და პედაგოგიური სასწავლებელი (1878). 1878–1880 წლებში მუშაობდა ქუთაისის სასულიერო სემინარიაში. 1880 წლიდან ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა გორში. 1898 წლიდან აქტიურად მონაწილეობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მუშაობაში. 1922 წელს დაბა მეჯვრისხევში დააარსა მუშათა სკოლა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1930 წლამდე.

ავტორია საყმაწვილო ლექსებისა; იბეჭდებოდა ჟურნალებში „ნაკადულსა“ და „ჯეჯილში“.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1855
კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1931
თეოფილე
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
რიჩარდ იეიტსი

**რიჩარდ იეიტსი** (დ. 3 თებერვალი, 1926 — გ. 7 ნოემბერი, 1992) — ამერიკელი მწერალი. მისი პირველი რომანი „ამბოხის გზა“ 1962 წელს წიგნის ეროვნული ჯილდოს ფინალისტებს შორის დასახელდა. 

მწერლის სიცოცხლის მანძილზე მისი შემოქმედების კრიტიკული აღიარება კომერციულ წარმატებაში არ ასახულა. იეიტსის ნაწარმოებების მიმართ საზოგადოებრივი ინტერესი მისი სიკვდილის შემდეგ გაღვივდა. ავტორის ცნობადობის გაზრდის ერთ-ერთი ფაქტორი გახდა მისი რომანის მიხედვით გადაღებული ოქროს გლობუსის მფლობელი და ოსკარის ნომინანტი ფილმი „ამბოხის გზა“, რომელშიც მთავარ როლებს ქეით უინსლეტი და ლეონარდო დიკაპრიო ასრულებენ. 

ქართულ ენაზე თარგმნილია იეიტის რომანები: „ამბოხის გზა“ და „სააღდგომო ჩვენება“.

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მასაჩუსეტსელი რომანისტები
კატეგორია:ნიუ-იორკელი რომანისტები
კატეგორია:ალაბამელი რომანისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ლეონიდ კურავლიოვი

**ლეონიდ ვიაჩესლავის ძე კურავლიოვი** (; დ. 8 ოქტომბერი, 1936, მოსკოვი — გ. 30 იანვარი, 2022, იქვე) — რუსი მსახიობი. რსფსრ სახალხო არტისტი (1977).

## ბიოგრაფია 
1960 წელს დაამთავრა სრულიად რუსეთის კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტი (ბ. ვ. ბიბიკოვის სახელოსნო). 1960–1992 წლებში მოღვაწეობდა კინომსახიობის სახელმწიფო თეატრში (მოსკოვი). კინოში იყო 1958 წლიდან. 

2022 წლის 10 იანვარს პნევმონიის დიაგნოზით მოათავსეს საავადმყოფოში, თუმცა COVID-19-ის ტესტები უარყოფითი აღმოჩნდა. 22 იანვარს ცნობილი გახდა, რომ ლეონიდ კურავლიოვი საავადმყოფოდან ჰოსპისში გადაიყვანეს. გარდაიცვალა 30 იანვარს, 85 წლის ასაკში.

## შემოქმედება 
[220პქ|მინი|მარცხნივ|ლეონიდ კურავლიოვი ფილმში „[ივანე ვასილის ძე იცვლის პროფესიას“]]
პირველი წარმატება მოუტანა ვასილი შუქშინის ფილმებში შესრულებულმა როლებმა: პაშკა კოლოკოლნიკოვი („ცხოვრობს ასეთი ყმაწვილი“, «Живёт такой парень»), სტეპან ვოევოდინი („თქვენ ვაჟი და ძმა“ «Ваш сын и брат»). კურავლიოვის მიერ შექმნილი ხასიათები ადვილად საცნობი და არაერთმნიშვნელობიანია, როლის ნახატი გამოირჩევა დახვეწილი დამუშავებით. მსახიობს ახასიათებდა რბილი, ელფერებით მდიდარი შესრულების მანერა.

საუკეთესო როლებს შორისაა: ხომა ბრუტი („ვიი“, «Вий»), შურა ბალაგანოვი („ოქროს ხბო“, «Золотой телёнок»), არკადი („დასაწყისი“, «Начало»), მილოსლავსკი („ივანე ვასილის ძე იცვლის პროფესიას“, «Иван Васильевич меняет профессию»), აფონია („აფონია“, «Афоня»). აგრეთვე გადაღებულია ფილმებში: „რობინზონ კრუზოს ცხოვრება და საოცარი თავგადასავლები“ («Жизнь и удивительные приключения Робинзона Крузо»), „არ შეიძლება იყოს!“ («Не может быть!), „გლეხი ქალიშვილი“ («Барышня-крестьянка»), „ციმბირელი დალაქი“, («Сибирский цирюльник»), „თურქული გამბიტი“ («Турецкий гамбит») და სხვ.; ტელეფილმებში: კარუსელი («Карусель»), „ეძებეთ ქალი“ («Ищите женщину»); ტელესერიალებში: „გაზაფხულის ჩვიდმეტი გაელვება“ («Семнадцать мгновений весны»), „შეხვედრების ადგილის შეცვლა არ შეიძლება“ («Место встречи изменить нельзя»), „დამსხვრეულ ფანართა ქუჩები“ («Улицы разбитых фонарей») და სხვ.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

* ლეონიდ კურავლიოვი — *Кинопоиск* 
* ლეონიდ კურავლიოვი — AllMovie 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
კატეგორია:რუსი მსახიობები
კატეგორია:საბჭოთა მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის რუსი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:რსფსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:ტროეკუროვის სასაფლაოზე დაკრძალულები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
ბოგის ნაეკლესიარი

**ბოგის ნაეკლესიარი** —  არქეოლოგიური ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოგის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. იგი გადაჰყურებს სოფელ კლდეს. ეკლესია თითქმის საძირკვლის დონემდეა დანგრეული. შემორჩენილია საკურთხევლის მცირე ნაწილი. ნაეკლესიარს ემჩნევა გათხრების კვალი. აქ აღმოჩენილი მასალა  ძირითადად კრამიტის ფრაგმენტებია, რომელიც ცალკეა დაგროვებული. ადგილობრივების გადმოცემით, ძეგლი ისტორიკოსებმა გაწმინდეს, მუშაობის პროცესში აღმოჩენილა ეპიგრაფიკული ძეგლები, რომელსაც ვალერი სილოგავა სწავლობდა.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ოდიონგანი

**ოდიონგანი** (ოფიციალურად **ოდიონგანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 49 284 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Odiongan Profile at PhilAtlas.com
*Odiongan Profile - Cities and Municipalities Competitive Index
*Odiongan Homepage 
*Odiongan Romblon Hotel Reservations  
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
ხალვაშ-ღალის ხიდი

**ხალვაშ-ღალის ხიდი** — ხიდი თურქეთში, ქალაქ ქემალფაშის (მაკრიალი) ცენტრში. ზღვის სანაპიროდან დაახლოებით 1,5 კმ-ზე, მდინარე მენელოღლუს მარჯვენა შენაკად ხალვაშ-ღალიზე. 

ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ მდინარის მარცხენა ნაპირის ბურჯი. ბურჯის საძირკვლის მცირე ნაშთი მდინარის მარჯვენა ნაპირზეც შეიმჩნევა. ხიდი 2005 წელს ჩაიქცა. ბურჯის სიგრძე — 3,30 მ., სიგანე ფუძესთან — 3 მ.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 63 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
მაგდივანგი (რომბლონი)

**მაგდივანგი** (ოფიციალურად **მაგდივანგის მუნიციპალიტეტი**) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 385 ადამიანს შეადგენს. წარსულში მუნიციპალიტეტს **ნაილონგი** და **მაგალიანესი** ერქვა. მაგდივანგი ერთ-ერთია კუნძულ სიბუიანის სამი მუნიციპალიტეტიდან. მუნიციპალიტეტს „აზიის გალაპაგოსსაც“ უწოდებენ ბუნებრივი რესურსების ხელუხლებლობისა და ფლორისა და ფაუნის ენდემიზმის მაღალი მაჩვენებლის გამო. მოიცავს 9 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Magdiwang Profile at PhilAtlas.com
*Magdiwang Profile - Cities and Municipalities Competitive Index
*Philippine Census Information
*"Magdiwang Profile" at the Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე მაკარიძე

**ალექსანდრე მაკარიძე** (დ. 31 იანვარი, 1948 — გ. 30 აპრილი, 2024) — ქართველი ფსიქიატრი. 

## ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1972–1973 წლებში მუშაობდა ბედიანის რესპუბლიკურ-ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში. 1973–1977 წლებში რუსთავის ფსიქო-ნევროლოგიურ დისპანსერში. 1977–1994 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის ინსტიტუტში უმცროს, შემდეგ უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1994 წლიდან ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამკურნალო დარგში და კლინიკის უფროსი ექიმია. ავტორია 64 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება კლინიკო-ბიოლოგიურ შეფასებას სხვადასხვა გენეზის დეპრესიების დროს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „შიზოფრენიის ზოგიერთი ნეიროლეპსიური პრეპარატებით მკურნალობის დროს სისხლში ქოლინესტერაზის აქტივობა“, რომელიც დაიცვა 1979 წელს. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2024
კატეგორია:ქართველი ფსიქიატრები
ჰილოტები

**ჰილოტები** () — ძველ საბერძნეთში სპარტის მიერ დაპყრობილი ლაკონიკისა და მესენიის დამოკიდებული მოსახლეობის კატეგორია. თესალიელი პენესტებისა და კრეტის კლაროტების მსგავსად, მიმაგრებული იყვნენ მიწის ნაკვეთებზე

დიდწილად მსგავსი სტატუსი ჰქონდათ პენესტებს თესალიაში, კილირიებს სირაკუზაში, მარიანდინებს პონტოს ჰერაკლეაში.

## სქოლიო 
კატეგორია:სპარტა
კატეგორია:მონობა
სან-აგუსტინი (რომბლონი)

**სან-აგუსტინი** (ოფიციალურად **სან-აგუსტინის მუნიციპალიტეტი**) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 115 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*San Agustin Profile at PhilAtlas.com
*[San Agustin, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index](https://cmci.dti.gov.ph/lgu-profile.php?lgu=San%20Agustin%20(RN))
*Mancuyas, Mario M."San Agustin: Scenic Getaway Town of Tablas Island"  Sanrokan.com Retrieved on 2012-04-16.
*About San Agustin  Official Website of San Agustin, Romblon
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
რამაზ გამგებელი

**რამაზ გამგებელი** (დ. 24 აგვისტო, 1960, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი.

1988 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, სამშენებლო ნაკეთობებისა და კონსტრუქციების წარმოების ტექნოლოგიის სპეციალობით და მიენიჭა მშენებლობის ინჟინერ-ტექნოლოგის კვალიფიკაცია.

1988-1990 წლებში მუშაობდა საქართველოს სამშენებლო მასალათა მრეწველობის სამინისტროს თბილისის საშენმასალათა კომბინატში, კერამიკული ფილების საამქროში, ჯერ ცვლის უფროსად, შემდეგ კი საამქროს უფროსად. 1990 წლიდან მუშაობდა შპს "სიკეთე"-ს სამშენებლო ბლოკის საწარმოს უფროსად. 1991 წლიდან შპს „იმკ91“-ს სასაქონლო ბეტონის ქარხნის დირექტორად. მისი მონაწილეობით თბილისში აშენებულ იქნა მრავალი სამრეწველო ობიექტი და საცხოვრებელი სახლები დედაქალაქი საცხოვრებელ მიკრორაიონებში, ვაშლიჯვრის დასახლებაში, ქავთარაძის ქუჩაზე და 9 აპრილის სახელობის ბაღის მიმდებარე ტერიტორიაზე, ასევე დავით აღმაშენებელის მუზეუმი შოთა რუსთაველის გამზირზე. მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.

## ლიტერატურა
* საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 78

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
წმინდა ირინეს ეკლესია

**წმინდა ირინეს ეკლესია** (, ) — კონსტანტინოპოლში შემორჩენილი ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული ეკლესია. მდებარეობს სტამბოლის ისტორიულ ცენტრში, სულთანაჰმედის რაიონში, თოფქაფის სასახლის პირველ კარიბჭესთან. წმინდა ირინეს ეკლესია წარმოადგენს VI საუკუნის ახლებურ ბაზილიკას ჯვრის სახით. ეკლესიის კარიბჭეში დაცულია იუსტინიანე I-ის დროინდელი მოხატულობა. ეკლესიის შიგნით არის სარკოფაგი, რომელშიც, ლეგენდის თანახმად, კონსტანტინე I დიდის ნეშტია დაკრძალული.

## ისტორია
200px|მინი|მარცხნივ|წმინდა ირინეს ეკლესიის საკურთხევლის ჯვარი
პირველი ქრისტიანული ბაზილიკა ამ ადგილზე ააგეს კონსტანტინე I დიდის ბრძანებით IV საუკუნეში ძველი რომაული აფროდიტეს ტაძრის ადგილზე და ქალაქის მთავარი ეკლესია იყო აია-სოფიას აგებამდე. 381 წლის მაის-ივლისში წმინდა ირინეს ეკლესიაში გაიმართა მეორე მსოფლიო საეკლესიო კრება. 

346 წელს 3000-ზე მეტი ადამიანი მოკლეს ტაძრის მახლობლად რელიგიური განსხვავებების გამო. 532 წელს, ნიკას აჯანყების დროს, ეკლესია გადაწვეს და აღადგინეს იუსტინიანე I-ს დროს 548 წელს. ეკლესია ძლიერ დაზიანდა 740 წლის მიწისძვრის შედეგად, რის გამოც იგი მთლიანად აღადგინეს. მოზაიკა მოისპო ხატმებრძოლეობის ეპოქაში. კონქში მაცხოვრის ტრადიციული ადგილზე, მოზაიკური ჯვარია გამოსახული.

1453 წელს, ოსმალების მიერ კონსტანტინოპოლის აღების შემდეგ ეკლესია არ გადაუკეთებიათ მეჩეთად და მის იერსახეში მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ მომხდარა. ამის დამსახურებით, წმინდა ირინეს ეკლესია ერთადერთი ეკლესიაა ქალაქში, რომელმაც შეინარჩუნა პირვანდელი ატრიუმი (ფართო მაღალი ოთახი ეკლესიის შესასვლელთან).

XV-XVIII საუკუნეების განმავლობაში ტაძარს ოსმალები გამოიყენებდნენ იარაღის საწყობად, ხოლო 1846 წლიდან ტაძარი გადაკეთდა არქეოლოგიურ მუზეუმად. 1869 წელს წმინდა ირინეს ეკლესია გადაკეთდა საიმპერატორო მუზეუმად. რამდენიმე წლის შემდეგ, 1875 წელს, არასაკმარისი სივრცის გამო, მისი ექსპონატები გადაიტანეს კრამიტის პავილიონში. 1908 წელს ეკლესიაში გახსნეს სამხედრო მუზეუმი. 

1980 წლიდან ეკლესია არის ყოველწლიური საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალის მთავარი ადგილი. XXI საუკუნის დასაწყისიდან წმინდა ირინეს ეკლესია საკონცერტო დარბაზის ფუნქციას ასრულებს. 2021 წლიდან დაკეტილია სანახევროდ, მიმდინარე რესტავრაციის გამო.

## გალერეა

Hagia Irene (2).jpg|ხედი
Hagia Irene (4).jpg|ხედი
Hagia Irene (11).jpg|გუმბათის ხედი ტაძრიდან
Hagia Irene (10).jpg|საკურთხეველი

## რესურსები ინტერნეტში
* Byzantium 1200 | Hagia Eirene
* Over 100 pictures inside and out

## სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
კატეგორია:ბიზანტიური არქიტექტურა
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში
კატეგორია:IV საუკუნის ეკლესიები
სანტა-ფე (რომბლონი)

**სანტა-ფე** (ოფიციალურად **სანტა-ფეს მუნიციპალიტეტი**) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 802 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Santa Fe Profile at PhilAtlas.com
*[Santa Fe, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index](https://cmci.dti.gov.ph/lgu-profile.php?lgu=Santa%20Fe%20(RN))
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
ზემო წყისეს ნაეკლესიარი

**წყისეს ნაეკლესიარი** —  არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეში, ნასოფლარ ზემო წყისეს მიდამოებში (სამეურნეო ნაკვეთში), უდის ტბიდან დასავლეთით 1 კილომეტრში. ნაეკლესიარი განადგურებულია, შემორჩენილია ბორცვი, რომლის ზედაპირზე გარშემო იკითხება საძირკველი. იქვე გზის პირას არის ერთი ორნამენტირებული ქვა.

## იხილეთ აგრეთვე
* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მზია კობერიძე

**მზია კობერიძე** (დ. 1 თებერვალი, 1936, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი და მთარგმნელი. 

1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 1960-2005 წლებში მუშაობდა გაზეთ „სოფლის ცხოვრებაში“: იყო ამ გაზეთის ლიტმუშაკი, კორესპონდენტი, სხვადასხვა განყოფილებების გამგე (მათ შორის კულტურისა და ყოფა–ცხოვრების განყოფილებისა (1980–1991), რედაქტორის მოადგილე (1991-1995), კულტურის, მეცნიერების და განათლების განყოფილების რედაქტორი (1998-2005); 1994-1998 წწ. გაზეთ „სიყვარულის“ რედაქტორის მოადგილეა; 1997-1998 წწ. გაზეთ „საუკუნის გადასახედის“ რედაქტორი. 1992-2004 წწ. თბილისის ჟურნალისტიკის და სამართლის ინსტიტუტის პრორექტორი. ეწევა მთარგმნელობით მუშაობას.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:ქართველი ქალი ჟურნალისტები
სანტა-მარია (რომბლონი)

**სანტა-მარია** (ოფიციალურად **სანტა-მარიას მუნიციპალიტეტი**; ყოფილი **იმელდა**) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 989 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 6 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Santa Maria Profile at PhilAtlas.com
*[Santa Maria, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index](https://cmci.dti.gov.ph/lgu-profile.php?lgu=Santa%20Maria%20(Imelda))
*2007 Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
ბუენავისტა (მარინდუკე)

**ბუენავისტა** (ოფიციალურად **ბუენავისტის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი მარინდუკეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 26 043 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Buenavista Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:მარინდუკეს მუნიციპალიტეტები
გიორგი მჭედლიშვილი (მეცნიერი)

**გიორგი მჭედლიშვილი** (დ. 31 იანვარი, 1956, სიღნაღი — გ. 20 ნოემბერი, 2020) — ქართველი ისტორიკოსი, კულტუროლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (2002).

1979 წელს  დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1983 წლიდან ლექციების კურსს კითხულობდა სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში, როგორც ბაკალავრიატის, ისე მაგისტრატურის სტუდენტებთან. 1990-1991 წწ. იგი ერთწლიანი სამეცნიერო მივლინებით იმყოფებოდა საბერძნეთში, ათენის უნივერსიტეტში, სადაც მუშაობდა XI-XII საუკუნეების ქართულ-ბიზანტიურ, პოლიტიკურ-კულტურულ ურთიერთობათა ისტორიაზე. დამთავრული აქვს საქართველო-საბერძნეთის საზოგადოებრივ-ჰუმანიტარული აკადემია „ტასის დემოკრატის“ ევროსაბჭოს პროგრამით, ჟურნალისტის სპეციალობით. სხვადასხვა დროს  ხელმძღვანელობდა სტუდენტურ ექსპედიციებს. 1999-2001 წლებში მონაწილეობდა ბუდაპეშტში, ევროპის ცენტრალური უნივერსიტეტის პროგრამებში. 2003 წელს მონაწილეობა მიიღო ისრაელში მაშავის პროგრამით გამართულ „უმაღლესი განათლების“ კურსებზე. ავტორია 60-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა და თითქმის ამდენივე საგაზეთო წერილის. მუშაობდა კავკასიისა და ტექნიკურ უნივერსიტეტებში სრული პროფესორის თანამდებობაზე. საქართველოში ისტორიულ კულტუროლოგიაში ერთ-ერთ პირველს მიენიჭა ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი.
 
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საქართველოს ისტორიის სახელმძღვანელოს პრობლემა“, დაიცვა 1983 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „შუა საუკუნეების ქართული პოლიტიკური აზრი და ვეფხისტყაოსანი“, დაიცვა 2002 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1956
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
სან-ანდრესი (რომბლონი)

**სან-ანდრესი** (ოფიციალურად **სან-ანდრესის მუნიციპალიტეტი**) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 15 940 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.

## გეოგრაფია
სან-ანდრესი სანაპირო ქალაქია კუნძულ ტაბლასის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან კალატრავის, ხოლო სამხრეთით ოდიონგანის მუნიციპალიტეტები ესაზღვრება. დასავლეთით ტაბლასის სრუტე მდებარეობს. 

### კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*San Andres Profile at PhilAtlas.com
*[San Andres, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index](https://cmci.dti.gov.ph/lgu-profile.php?lgu=San%20Andres%20(RN))
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
დავით ჯიჭონაია

**დავით მიხეილის ძე ჯიჭონაია** (დ. 28 მარტი, 1912, ზუგდიდი, რუსეთის იმპერია — გ. 27 ივნისი, 1991, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ) — ქართველი საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე. აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა მინისტრი, სოციალისტური შრომის გმირი, აფხაზეთის ასსრ-ის IV-XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, პარტიის აფხაზეთის რესპუბლიკური კომიტეტის წევრი, საქართველოს და აფხაზეთის დამსახურებული ეკონომისტი. სკკპ წევრი (1940).

## ბიოგრაფია
დავით მიხეილის ძე ჯიჭონაია დაიბადა 1912 წლის 28 მარტს ქალაქ ზუგდიდში, გლეხის ოჯახში. 1938 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი და მუშაობა დაიწყო საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სახალხო კომისარიატში ადგილობრივი ბიუჯეტების სამმართველოს ეკონომისტად. 1939 წლიდან მუშაობდა ამავე სამმართველოს უფროს ეკონომისტად. 

1940 წელს გადაყვანილ იქნა საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო კონტროლის სახალხო კომისარიატში, სახალხო განათლების ჯგუფის ჯერ კონტროლიორის, შემდეგ უფროსი კონტროლიორის თანამდებობაზე. 1944-1948 წლებში მუშაობდა ზუგდიდის მშრომელთა დეპუტატების რაიონული საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარედ, შემდგომ — საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სამინისტროს გადასახადებისა და ასაკრების სამმართველოს უფროსად.

1953-1988 წლებში იყო აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა მინისტრი. 1989 წელს პენსიაზე გასვლის შემდეგ მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა სამინისტროს მთავარ სპეციალისტად.

იყო, შემდგომში საქართველოს ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნის ჯუმბერ პატიაშვილის ბიძა.

დავით ჯიჭონაია გარდაიცვალა 1991 წლის 27 ივნისს. დაკრძალულია სოხუმის საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

## ჯილდოები და მედლები
დაჯილდოვებული იყო ლენინის ორდენით, ორი „საპატიო ნიშნის“ ორდენით, შრომის წითელი დროშისა და ხალხთა მეგობრობის ორდენებითა და მრავალი მედლით. 1948 წელს მას მიენიჭა სოციალისტური შრომის გმირის წოდება.

## ლიტერატურა
*გაზ. „აფხაზეთის ხმა“, №114 (13480), 2 ივლისი, 1991

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1912
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1991
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის ფინანსთა მინისტრები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
ჰალილ რიფათ-ფაშა

250პქ|მინი|მარჯვნივ|ჰალილ რიფათ-ფაშა
**ჰალილ რიფათ-ფაშა** (დ. 1795 — გ. 4 მარტი, 1856) — სულნების მაჰმუდ II-ისა და აბდულმეჯიდის პერიოდებების ქართველი ეროვნების სამხედრო-საზღვაო მოღვაწე. 1828-1829 წლების რუსეთ-თურქეთის ომის მონაწილე. მსახურობდა ტრაპიზონის, იზმირის, ბურსის და როდოსის სამხედრო გუბერნატორად. 1830-1832, 1843-1845, 1847-1848 და 1854-1855 წლებში იყო ოსმალეთის სამხედრო-საზღვაო ძალების სარდალი (ადმირალი). 1854 წელს იქორწინა სულთნის ქალიშვილზე და გახდა სასახლის სიძე. მისი ქართული გვარი არ არის ცნობილი. დაკრძალულია ეიუბ-სულთანის სასაფლაოზე, თურქეთში.

## ლიტერატურა
* სამხედრო ფიცის ერთგულნი: ქართველი გენერლები, თბ., 2015, გვ. 160

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1795
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1856
კატეგორია:ოსმალეთში მოღვაწე ქართველები
სერგეი სობოლევის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი

**რმა-ის ციმბირის ფილიალის სერგეი სობოლევის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი** (რუს. *Институт математики имени С. Л. Соболева Сибирского отделения Российской академии наук* (**ИМ СО РАН**)) — სამეცნიერო მათემატიკური ცენტრი ნოვოსიბირსკის აკადემ-ქალაქში, რომელშიც რუსეთის მათემატიკურ ინსტიტუტებს შორის ყველაზე მეტი თანამშრომელია. ინსტიტუტს ომსკში აქვს ფილიალი.

## ისტორია
ინსტიტუტი დააარსა  1957 წელს. 1957 წლიდან 1963 წლამდე მისი სახელწოდება იყო „სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ციმბირის ფილიალის მათემატიკის ინსტიტუტი გამოთვლითი ცენტრით“.

თავდაპირველად მას აკადემ-ქალაქში, საბინაო ფონდში  ჰქონდა ფართი. ინსტიტუტის შენობა ააშენა ფიოდორ ბირიულიაევის გუნდმა და ის ექსპლუატაციაში შევიდა 1962 წლის სექტემბრიდან.

1964 წელს გამოთვლითი ცენტრი დამოუკიდებელ სამეცნიერო ორგანიზაციად იქცა.

ინსტიტუტში მუშავდება ალგებრისა და მათემატიკური ლოგიკის, გეომეტრიისა და ტოპოლოგიის, ალბათობის თეორიისა და მათემატიკური სტატისტიკის, დიფერენციალური განტოლებების თეორიის, ფუნქციისა და ფუნქციონალური ანალიზის თეორიების, თეორიული ფიზიკის, მათემატიკური ეკონომიკის და თეორიული კიბერნეტიკის პრობლემები; სწავლობენ ოპტიმალური დაგეგმვისა და მართვის მოდელებს.

ინსტიტუტმა საფუძველი ჩაუყარა და გამოსცა სამეცნიერო ჟურნალები: „ციმბირის მათემატიკური ჟურნალი“ (1960 წლიდან), „ალგებრა და ლოგიკა“ (1962 წლიდან), „დისკრეტული ანალიზი და ოპერაციათა გამოკვლევა“ (1994 წლიდან), „მათემატიკური შრომები“ (1998 წლიდან), ინდუსტრიული მათემატიკის ციმბირის ჟურნალი“ (1998 წლიდან), „ციმბირული ელექტრონული მათემატიკური ცნობები“ (2004 წლიდან).

## ცნობილი თანამშრომლები 
* გ. პ. აკილოვი
* ა. დ. ალექსანდროვი
* ვ. ლ. ბერესნევი
* ა. ვ. ბიწაძე
* ა. ა. ბოროვკოვი
* ს. კ. გოდუნოვი
* ა. პ. ერშოვი
* ი. ლ. ერშოვი
* ე. ი. ზელმანოვი
* ლ. ვ. კანტოროვიჩი
* მ. ე. კაპოვიჩი
* მ. ი. კარგაპოლოვი
* ი. გ. კოსარევი 
* ს. ს. ქუთათელაძე 

* მ. მ. ლავრენტიევი (უფროსი)
* ა. ა. ლიაპუნოვი
* ვ. დ. მაზუროვი
* ვ. ლ. მაკაროვი
* ა. ი. მალცევი
* ი. ი. მერზლიაკოვი
* ი. გ. რეშეტნიაკი
* ვ. გ. რომანოვი
* ს. ლ. სობოლევი
* ვ. ა. ტოპონოგოვი
* დ. გ. ფონ-დერ-ფლაასი
* დ. ვ. შირკოვი
* ა. ი. შირშოვი

## რესურსები ინტერნეტში
* ინსტიტუტის ვებგვერდი
* ომსკის ფილიალის საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:მეცნიერებათა აკადემიები
კატეგორია:სამეცნიერო ინსტიტუტები
კატეგორია:მეცნიერება და ტექნოლოგიები რუსეთში
კატეგორია:1957 წელს დაარსებული ორგანიზაციები
გასანი (მარინდუკე)

**გასანი** (ოფიციალურად **გასანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი მარინდუკეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 197 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*
*Gasan Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:მარინდუკეს მუნიციპალიტეტები
მაკარონის ნაწარმი

**მაკარონის ნაწარმი** (, ამის მიხედვით ზოგჯერ ეძახიან **პასტას**) — საჭმლის სახეობა, რომელიც, როგორც წესი, მზადდება ხორბლის ფქვილის გაუფუებელი ცომისაგან, რომელშიც ფქვილთან ერთად შერეულია წყალი ან კვერცხი. ცომის ფორმირების შემდეგ ის იხარშება ან ცხვება. განსხვავებული გემოსა და ტექსტურის, აგრეთვე უგლუტენო ალტერნატივის მისაღებად, ხორბლის ფქვილის ნაცვლად ხშირად გამოიყენება ბრინჯის ან რომელიმე პარკოსნის, მაგალითად ლობიოს ან ოსპის ფქვილი. მაკარონის ნაწარმი იტალიური სამზარეულოს გამორჩეული და საბაზისო კერძია.  

მაკარონის ნაწარმი იყოფა ორ დიდ კატეგორიად: გამომშრალი (*პასტა სეკა*) და ახალი (*პასტა ფრესკა*). გამომშრალი მაკარონის უმეტესობა კომერციულად წარმოებულია ექსტრუზიის პროცესის საშუალებით, თუმცა მისი წარმოება შესაძლებელია სახლშიც. ახალი მაკარონი ტრადიციულად მზადდება ხელით, ზოგჯერ მარტივი მანქანების დახმარებით.  

როგორც გამომშრალ, ასევე ახალ მაკარონის ნაწარმს აქვს სხვადასხვა ფორმა. ცნობილია 310 სხვადასხვა ფორმა, 1300-ზე მეტი სახელით.  იტალიაში ერთიდაიგივე ფორმის სახელი ხშირად განსხვავდება რეგიონის მიხედვით. მაგალითად მაკარონის ნაწარმის ერთ-ერთი ფორმა კავატელი იტალიის სხვადასხვა ქალაქსა თუ რეგიონში 28 განსხვავებული სახელითაა ცნობილი. გავრცელებულია მისი გრძელი და მოკლე ფორმები, მილები, ბრტყელი ფორმები, მინინატურული ფიგურები წვნიანებისთვის და ა.შ.

არსებობს მაკარონის ნაწარმის გამოყენებით მომზადებული კერძების სამი ტიპი:

* პასტა ასკიუტა (*pasta asciutta* ან *pastasciutta*) — მოხარშული სხვადასხვა სოუსთან ან გარნირთან ერთად.
* პასტა ინ ბროდო (*pasta in brodo*) — ამ შემთხვევაში არის წვნიანის ნაწილი
* პასტა ალ ფორნო (*pasta al forno*) — არის ღუმელში გამომცხვარი კერძის ნაწილი.

მაკარონის ნაწარმს მიირთმევენ როგორც ლანჩზე, ასევე სადილად.

## ეტიმოლოგია 
### მაკარონი 
[thumb|right|255px|[მაკარონი — ამ სახის ნაწარმის ერთ-ერთი ფორმა]]
მაკარონი ამ სახის ნაწარმის ერთ-ერთი სახეობაა და მისგან მიიღო სახელწოდება საერთო ცნებამაც.

სიტყვა **„მაკარონი“** მომდინარეობს სამხრეთიტალიური დიალექტის სიტყვიდან *maccaroni* (), რომელიც არის *maccarone*-ის მრავლობითი რიცხვის ფორმა. *maccarone* იყო ფქვილით, ყველითა და ზეთით დამზადებული ერთგვარი საჭმელი. სავარაუდოა, რომ უნდა მომდინარეობდეს სიტყვიდან *maccare* — „დაჟეჟვა, დარტყმა“, რომლის ეტიმოლოგია უცნობია; ან გვიანდელი ბერძნულიდან *μακαρία* (makaria) — „ქერისგან დამზადებული საჭმელი“.

### პასტა 
ამ ნაწარმის იტალიური სახელია **„პასტა“** (pasta), რომელსაც ლათინური ფესვები აქვს. ლათინური სიტყვა *păsta*, რაც ნიშნავს „ფქვილის გროვას სოუსით ან სანელებლით“ ან „წყალთან და მარილთან შერეულ ფქვილს“.

ტერმინი **პასტა** გამოიყენება როგორც კრებითი სახელი კონკრეტული ცომით მომზადებული ფორმებისთვის. ამავე სახელით მოიხსენიებენ იმ კერძებსაც, რომელთა მთავარი ინგრედიენტიც პასტაა.

## ფორმები და სახეობები 

ფაილი:Pasta 2006 1.jpg|გრძელი
ფაილი:Pasta 2006 2.jpg|მოკლე
ფაილი:Pasta 2006 3.jpg|მოკლე
ფაილი:Pasta 2006 4.jpg|პაწაწინა პასტა ( *პასტინა*, გამოიყენება სუპებისთვის)
ფაილი:Pasta 2006 5.jpg|''პასტა ალ'უოვო'' (pasta all'uovo) (კვერცხის)
ფაილი:Pasta 2006 6.jpg|ახალი
ფაილი:Pasta 2006 7.jpg|*პასტა ალ ფორნო* (გამომცხვარი), კერძებისთვის

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
*
კატეგორია:ეროვნული კერძები
კატეგორია:ხმელთაშუაზღვისპირეთის სამზარეულო
კატეგორია:იტალიური სამზარეულო
ზაზალოს მაჰმადიანური სამაროვანი

**ზაზალოს მაჰმადიანური სამაროვანი** — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაზალოს აღმოსავლეთ ნაწილში. ფერდობზე, რომელიც მთლიანად ბუჩქნარით არის დაფარული. შემორჩენილია სამარხების უდიდესი ნაწილი. ზოგიერთ შემთხვევაში გადარჩენილია სამარხის მთლიანი ფორმა - ქვით ნაგები, ოთხკუთხა ფორმის, რომლის თავშიც ხშირად ორნამენტირებული ან სხვადასხვა ფორმის გამოთლილი ქვაა ჩასმული. მთლიანობაში აქ შესაძლოა 100-მდე სამარხი იყოს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აგუტაია

**აგუტაია** (ოფიციალურად **აგუტაიის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 867 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.

კუნძულოვანი მუნიციპალიტეტი კუიოს არქიპელაგის აღმოსავლეთ ნაწილში, სულუს ზღვაში მდებარეობს. მუნიციპალიტეტი რამდენიმე კუნძულს მოიცავს, მათ შორის, კუნძულ აგუტაიას, რომელიც კუიოს არქიპელაგში მეორე უდიდესი კუნძულია. 

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Agutaya Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:პალავანის მუნიციპალიტეტები
ბალაბაკი (პალავანი)

**ბალაბაკი** (ოფიციალურად **ბალაბაკის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 527 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის. მუნიციპალიტეტი 36 კუნძულისგან შედგება. მთავარი კუნძულია ბალაბაკი.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Balabac Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:პალავანის მუნიციპალიტეტები
მაია ცაცანაშვილი

**მაია ცაცანაშვილი** (დ. 15 სექტემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, თანამდებობის პირი, იურისტი, მასწავლებელი.

1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.

1985-1995 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ლაბორანტი, მასწავლებელი და უფროსი მასწავლებელი. 1995-1999 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის პარლამენტთან ურთიერთობისა და კანონშემოქმედებითი საქმიანობის მრჩეველი. 1999-2001 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილე. 2000-2001 წლებში — საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიის იურიდიული სამსახურის უფროსი. 2001-2003 წლებში — საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი. 2003-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორი. 2006-2008 წლებში — კავკასიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის სრული პროფესორი. 2008 წლიდან — საქართველოს ეკონომიკისა და სამართლის სასწავლო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი. 

45 სამეცნიერო სტატიის ავტორი (ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე) სამართლის ისტორიაში, ინფორმაციულ სამართალსა და მდგრადი განვითარების პრობლემებზე, მათ შორის 4 მონოგრაფია. 

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ინფორმაცია, როგორც სამართლებრივი რეგულირების ობიექტი“, დაიცვა 1999 წელს.

## ლიტერატურა
* საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006, ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 560

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
შამათი

250პქ|მინი|მარჯვნივ|შამათი ლაზიერით — დაფის კიდეზე მიმწყვდეულ მეფეს არ შეუძლია სვლის გაკეთება, რადგან ყველა უჯრას თეთრები აკონტროლებენ, ლაზიერს კი ვერ აიყვანს, რადგან მას თეთრების მეფე იცავს. 
**შამათი** ( *შაჰ* — „მეფე“ და  *მათ* — „მოკვდა“) — ისეთი მდგომარეობა ჭადრაკში, როდესაც მეფეს აღარ შეუძლია მოწინააღმდეგის ქიშისაგან თავდაცვა. მხარე, რომელიც მოწინააღმდეგის მეფეს შამათს გამოუცხადებს, გამარჯვებულად ითვლება. პირობითი აღნიშვნაა **#** (საბჭოთა ნოტაციაში — **x**).

შამათის ზოგიერთ სახეობას სპეციალური დასახელება აქვს: „საბავშვო შამათი“ (1. e4 e5 2. ♗c4 ♝c5 3. ♕f3 ♞c6 4. ♕xf7#); „სულელთა შამათი“ (1. f4 e6 2. g4 ♛xh4#); ლეგალის შამათი (1. e4 e5 2. ♗c4 d6 3. ♘f3 ♞c6 4. ♘c3 ♝g4 5. ♘xe5 ♝xd1 6. ♗xf7+ ♚e7 7. ♘d5#); „დახშული შამათი“, რომლის დროსაც ფიგურები თავის მეფეს ართმევენ უკან დასახევ უჯრებს; „ეპოლეტების შამათი“, რომლის დროსაც თავისი მეფის გვერდებზე მდგარი ორივე ეტლი (რომლებიც წარმოქმნიან ე.წ. „ეპოლეტებს“), მას უკან დასახევ უჯრებს ართმევს.

შამათი ორი მხედრით — სწორი დაცვის დროს ამგვარი შამათი შეუძლებელია. მეფის კუთხეში მიმწყვდევას მოჰყვება ფათა. ზოგიერთ შემთხვევაში, თუკი მეფესთან ერთად პაიკიც აქვს მოთამაშეს, შამათი შეიძლება შესაძლებელი აღმოჩნდეს. იხ. ორი მხედარი პაიკის წინააღმდეგ.

შამათი ორი კუთი — დაფის კუთხეში დგება არაუგვიანეს მე-18 სვლისა ნებისმიერი საწყისი მდგომარეობიდან, მეფისა და ორი კუს ერთობლივი მოქმედებით.

შამათი ეტლით — დაფის კიდეზე დგება არაუგვიანეს მე-16 სვლისა ნებისმიერი საწყისი მდგომარეობიდან, მეფისა და ეტლის ერთობლივი მოქმედებით.

შამათი კუთი და მხედრით — მიიღწევა მხოლოდ კუს ფერის კუთხეში არაუგვიანეს 36-ე სვლისა ნებისმიერი საწყისი მდგომარეობიდან, მეფის, კუსა და მხედრის ერთობლივი მოქმედებით. მოითხოვს ზუსტ თამაშს, რამდენადაც შამათისათვის აუცილებელ სვლათა რაოდენობა ახლოსაა უკიდურესად დასაშვებთან (იხ. 50 სვლის წესი).

შამათი ლაზიერით — მიიღწევა დაფის კიდეზე არაუგვიანეს მე-10 სვლისა ნებისმიერ საწყისი მდგომარეობიდან, მეფისა და ლაზიერის ერთობლივი მოქმედებით.

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:ჭადრაკის წესები
კატეგორია:საჭადრაკო ტერმინოლოგია
კატეგორია:ენდშპილი
კატეგორია:გამარჯვება
კაგაიანსილიო

**კაგაიანსილიო** (ოფიციალურად **კაგაიანსილიოს მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 884 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის. მუნიციპალიტეტი კუნძულ პალავანსა და ნეგროსს შორის სულუს ზღვაში მდებარეობს. კაგაიანსილიო ყველაზე ახლო დასახლებაა ტუბატაჰის ეროვნულ საზღვაო პარკთან. 

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Cagayancillo Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:პალავანის მუნიციპალიტეტები
ბორის ციბაძე

**ბორის ციბაძე** (დ. 9 სექტემბერი, 1931, ქუთაისი — გ. 2 თებერვალი, 1992, თბილისი) — ქართველი მოქანდაკე და მხატვარი.

1956 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1957 წელს მოსკოვის ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა საერთაშორისო ფესტივალის მონაწილე („ქალიშვილის პორტრეტი“, მარმარილო, საქართველოს სურათების გალერეა). ნამუშევრები: ნიკოლოზ ბარათაშვილის (ბრინჯაო, 1976, თბილისი), ნიკო ფიროსმანაშვილის (1961, შავი ქვა, ნიკო ფიროსმანაშვილის სახლ-მუზეუმი, მირზაანი), ვაჟა-ფშაველას (ხე, 1963, საქართველოს კულტურის სამინისტრო, თბილისი) ძეგლები, „მშვიდობის სადარაჯოზე“ (1965, ტონირებული თაბაშირი, საქართველოს სურათების გალერეა) და სხვა.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
ედუარდ ყაზაიშვილი

**ედუარდ ყაზაიშვილი** (დ. 15 მარტი, 1935, თბილისი) — ქართველი ექიმი, უროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ-ჰიგიენური ფაკულტეტი.

1959-1961 წლებში მუშაობდა მოსკოვის რკინიგზის პოლიკლინიკაში თერაპევტად. 1961-1964 წლებში იყო საქართველოს სამოქალაქო ავიაციის უფროსი სანიტარული ექიმი. 1964-1972 წლებში იყო სსრკ სამედიცინო აკადემიის უროლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1972-1976 წლებში I კლინიკური საავადმყოფოს ექიმი-უროლოგი. 1976-1996 წლებში იყო ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი, 1996 წლიდან ექიმთა დიპლომისშემდგომი განათლების სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის უროლოგიის კათედრის ასისტენტი. არის 26 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. აქვს შრომის ვეტერანის მედალი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა − „წინამდებარე ჯირკვლის ადენომის სტრუქტურულ-ჰისტოქიმიური თავისებურებანი“, დაიცვა 1972 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1935
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი უროლოგები
ალექსანდრა იაბლოჩკინა

**ალექსანდრა ალექსანდრეს ასული იაბლოჩკინა** (; დ.  — გ. 20 მარტი, 1964, მოსკოვი) — რუსი მსახიობი, თეატრალური მოღვაწე, სსრკ სახალხო არტისტი (1937), სტალინური პრემიის ლაურეატი (1943).

## ბიოგრაფია
სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1885 თბილისში, რუსული დრამის თეატრში. იყო ქალიშვილი რუსი მსახიობის, ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე იაბლოჩკინისა, რომელსაც უდიდესი წვლილი მიუძღვის საქართველოში რუსული თეატრის დაარსებასა და განვითარებაში. 1872 წელს ალექსანდრა იაბლოჩკინა 6 წლის ასაკში პირველად გამოვიდა სცენაზე თბილისში, გოგონამ შეასრულა ბიჭის, პერის, როლი ივანე ჩერნიშევის „წამხდარ ცხოვრებაში“. მოგვიანებით, მამის ზედამხედველობით თბილისის რუსული დრამის თეატრში განახორციელა როლები: კატერინა (უილიამ შექსპირის „ჭირვეულის მორჯულება“) და ნატაშა (ალექსანდრე შახოვსკის, ალექსანდრე გრიბოედოვისა და ნიკოლოზ ხმელნიცკის „საკუთარი ოჯახი ანუ დაქორწინებული პატარძალი“). 1888 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო მოსკოვის მცირე თეატრის მსახიობი. სცენაზე გამოდიოდა რუსული სცენის დიდოსტატებთან: მარია ერმოლოვასთან, ალექსანდრე ლენსკისთან, ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინთან, ოლღა სადოვსკაიასთან ერთად, რომელთაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიეს მის შემოქმედებაზე. იგი გამოირჩეოდა ბრწყინვალე სასცენო მეტყველებით, არტისტიზმით, ნატიფი გემოვნებით. როლები: სოფია (ალექსანდრე გრიბოედოვის „ვაი ჭკუისაგან“), მარია ანტონოვნა (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი“), ლედი სნირუელი (რიჩარდ შერიდანის „ავყიობის სკოლა“), რუქაია (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“) და სხვა. 1901 წელს ალექსანდრე იაბლოჩკინა საგასტროლოდ იმყოფებოდა თბილისში მოსკოვის საიმპერატორო მცირე თეატრის მსახიობთა კორპორაციის დასთან ერთად. წარმოდგენილი იყო ალექსანდრე ოსტროვსკის „შეშლილი ფული“, რომელშიც მან განახორციელა ლიდიას როლი. უკანასკნელად სცენაზე გამოვიდა 1961 წელს. ჯერ კიდევ რევოლუციამდე მრავალჯერ აირჩიეს მცირე თეატრის „მსახიობთა კორპორაციის“ თავმჯდომარედ, 1917 წლიდან (რუსული თეატრალური საზოგადოების დამაარსებლის მარია სავინას გარდაცვალების შემდეგ) იყო რუსული თეატრალური საზოგადოების უცვლელი თავმჯდომარე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1866
კატეგორია:გარდაცვლილი 1964
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
კატეგორია:რუსი მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მსახიობები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:რსფსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:მოსკოვის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები
ალექსანდრე რუსეცკი

**ალექსანდრე რუსეცკი** (დ. 26 თებერვალი, 1969, თბილისი) — ქართველი პოლიტოლოგი, ფსიქოლოგი და თანამდებობის პირი. პოლიტიკური მეცნიერების დოქტორანტი, კონფლიქტების მეტაკოგნიტური მართვის თეორიის ავტორი.

1993 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1995 წელს ESM, აშშ საგარეო პოლიტიკის ასოციაციის და მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთობლივი პროგრამა, მიღებული აქვს კონფლიქტების მართვისა  და მოლაპარაკებების წარმოების ინსტრუქტორის სერტიფიკატი. 1989-1991 წლებში იყო გაზეთ „რეზონანსის“ რედაქტორი. 1991-1993 წწ.  საქართველოს ახალგაზრდობის საერთაშორისო ფონდის საზოგადოებასთან ურთიერთობის განყოფილების ხელმძღვანელი; 1994-1998 წწ. სოციალური ურთიერთობების განვითარების საერთაშორისო ცენტრის დირექტორი; 1991 წლიდან ჰელსინკის მოქალაქეთა ასამბლეის კოორდინატორი; შემდგომში კავკასიის რეგიონალური უსაფრთხოების ინსტიტუტის დირექტორი; 2019 წლის 31 იანვარს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართულ უნივერსიტეტში თემაზე — „პროფესიული არჩევანის პრობლემის ზეგავლენა სტუდენტის სწავლის პროცესზე და პროფესიულ გარემოში ადაპტაციაზე“; პროფესიული ბედნიერების თეორიის, ამბივერტული განათლების და მეცნიერების კონცეპციის და სიმ-მეთოდის (სწავლა / სწავლების ინტეგრირებული მეტაკოგნიტური მეთოდი) ავტორი; წმინდა თამარ მეფის სახელობის საპატრიარქოს უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის საბაკალავრო პროგრამის ხელმძღვანელი; ქართული გლობალური უნივერსიტეტის პროექტის ავტორი (2019); მეტაფსიქოლოგიის საერთაშორისო ინსტიტუტისა და ბარბარე ყიფიანის სახელობის მეტაფსიქოლოგიის სკოლის პროექტის ავტორი და თანადამაარსებელი (2020); კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი, გეოპოლიტიკური მოდელირების ლაბორატორიის ხელმძღვანელი.  

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკის მეცნიერები
კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები
შორენა ქურციკიძე

**შორენა ქურციკიძე** (დ. 2 ნოემბერი, 1966, თბილისი) — ქართველი ეთნოლოგი, ისტორიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი.

1988 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი, 1992 წელს უცხო ენების ინსტიტუტის სინქრონული თარგმნის კურსები,  2010 წელს ბერკლის უნივერსიტეტის საფინანსო მენეჯმენტის პროგრამა. 1987-1988 წლებში სწავლობდა ინდოეთში, ბომბეის უნივერსიტეტში და კ. რ. კამას სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში.

ქალაქ ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტის ახლო აღმოსავლეთის, ანთროპოლოგიის, სლავური ენებისა და ლიტერატურის დეპარტამენტში დაიწყო ქართული ენის, კულტურისა და ფოლკლორის კურსების კითხვა. 1999-2007 წლებში მუშაობდა ბერკლის უნივერსიტეტის ფიბი ჰერსტის სახელობის ანთროპოლოგიის მუზეუმის საზოგადოებასთან ურთიერთობის განყოფილების თანამშრომლად, სადაც კურირებდა საქართველო-ჩეჩნეთის სასაზღვრო ზონისადმი მიძღვნილ ვიზუალური ანთროპოლოგიის გამოფენას (4 მარტი-1 აგვისტო 2004 წ.). 2007 წლიდან ხელმძღვანელობს ბერკლის უნივერსიტეტის ახლო აღმოსავლეთის დეპარტამენტის ასპირანტურის განყოფილებას.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა – „ზოროასტრიზმის გადმონაშთები აღმოსავლეთ საქართველოს მთიელთა ტრადიციულ ყოფასა და კულტურაში“, დაიცვა 1993 წელს. 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
შ
ჰუსეინ ჰასან ზადე

**ჰუსეინ ჰასან ზადე** (დ. 1869, ტფილისი  — გ. 1948) —  საქართველოშ მოღვაწე აზერბაიჯანელი პედაგოგი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა გორის სამასწავლებლო სემინარია. მუშაობდა მასწავლებლად თბილისში ხარპურის სკოლაში. აზერბაიჯანელ მოსახლეობაში სარგებლობდა დიდი ავტორიტეტით. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას, თუმცა არ წარმოადგენდა არც ერთ პარტიას. 1918 წელს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის მიერ აზერბაიჯანელთათვის გამოყოფილი კვოტით გახდა პარლამენტის წევრი. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1869
კატეგორია:გარდაცვლილი 1948
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ელენე ობოლაშვილი

**ელენე ობოლაშვილი** (დ. 1924, ბოდბისხევი — გ. 2005) —  ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი.

1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.

მისი კვლევის ძირითადი საკითხებია: დრეკადობის მათემატიკური თეორია, მათემატიკური ფიზიკა, გარსთა თეორია, ანალიზური ფუნქციის განზოგადება. მან მრავალგანზომილებიან ევკლიდეს სივრცეში ააგო ფურიეს გარდაქმნები ლებეგის აზრით ინტეგრირებად ფუნქციისათვის. მის მონოგრაფიებში ფურიეს მეთოდი გამოყენებულია დრეკადი სხეულის სტატიკის, რხევისა და დინამიკის შემთხვევისათვის. აგებული აქვს დრეკადობის თეორიის სხვადასხვა ამოცანის ფუნდამენტური ამოხსნა, როგორც სტატიკურ, ისე, დინამიკურ შემთხვევაში. მას ეკუთვნის მთელი ციკლი გამოკვლევებისა მრავალგანზომილებიან სივრცეში განზოგადებულ ანალიზურ ფუნქციებსა და დრეკადი სხეულის ზედაპირის დაძაბული და დეფორმირებული მდგომარეობის საკითხებზე. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1959).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:გარდაცვლილი 2005
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ასლან ხაბაზი

**ასლან ხაბაზი** (დ. 26 ნოემბერი, 1930, ქობულეთი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1955-1957 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ორდინატორი. 1955-1957 წლებში ქობულეთის რაიონული საავადმყოფოს მთავარი ექიმი; 1985 წლიდან არის კათედრის დოცენტი; 1961-1964 წწ. ასპირანტი, 1964-1985 წწ. კათედრის ასისტენტი; 1978-1980 წწ. სირიის არაბთა რესპუბლიკაში ექიმი ჰიგიენისტი; ავტორია 57 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება ინფექციურ პათოლოგიებს, ნაწლაური ინფექციების პრობლემებს; გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „ინფექციური სნეულებები ეპიდემიოლოგიის საფუძვლები“ (1978),  „ინფექციური დაავადებები“ (1988); კლინიკური განყოფილების კურატორი; ინფექციონისტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „დიზენტერიის კლინიკისა და იმუნორეაქტიულობის საკითხისათვის“, დაიცვა 1964 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:ქართველი ექიმები