open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
კაორუ ოსანაი

**კაორუ ოსანაი** (, ოსანაი კაორუ; დ. 26 ივლისი, 1881 — 25 დეკემბერი, 1928) — იაპონელი თეატრის რეჟისორი, დრამატურგი და მსახიობი, რომელიც ცენტრალურ როლს ასრულებდა თანამედროვე იაპონური თეატრის განვითარებაში.

## ბიოგრაფია
კაორუ ოსანაი დაიბადა 1881 წლის 26 ივლისს ჰიროსიმაში, ჰიროსიმის არმიის გარნიზონის საავადმყოფოს დირექტორის, ტაკეში ოსანაის, ოჯახში, იყო მეორე ვაჟი. მისი მამა ყოფილი სამურაი იყო ჰიროსაკის სამფლობელოდან.  როცა კაორუ ხუთი წლის იყო, ტაკეში უეცრად გარდაიცვალა 38 წლის ასაკში და თავისი სამი შვილი — რეიკო, კაორუ და იაჩიო — ცოლ ტაკას ხელში დარჩა. ოსანაი შემდგომში გადავიდა ტოკიოში, სადაც მიიღო განათლება. ოჯახი კომფორტულად ცხოვრობდა ტაკეშის სასახლეში, სადაც ტაკა და მისი ქალი მეგობრები მუსიკას მისდევდნენ და პრაქტიკულად მეცადინეობდნენ. ოსანაიმ ინგლისური ლიტერატურა ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტში შეისწავლა და 1906 წელს დაამთავრა.

## კარიერა
1909 წელს კაორუ ოსანაიმ იჩიკავა სადანჯი II-სთან ერთად დააარსა თავისუფალი თეატრი (*Jiyū Gekijō*) და დადგა იბსენის, ჩეხოვისა და გორკის თარგმანები, მაგრამ იქ ის შეიზღუდა რეალისტური თეატრის, კაბუკის მსახიობებთან, რადგან ბევრი რამის გაკეთება ვერ შეძლო. ოსანაი ამ შეზღუდვებს აღწერდა, როგორც „არსებულ თეატრალურ შხამს“: რეჟისორს თეატრში სურდა კაბუკის საზღვრების გაფართოება შინგეკის მოძრაობის ფარგლებში. ოსანაი იყო ერთ-ერთი მრავალ ანიმატორთაგან, რომელიც ხელს უწყობდა შინგეკი თეატრის ფუნდამენტური ასპექტების განსაზღვრას.

მისი პირველი დადგმა თავისუფალ თეატრში, „იოჰან გაბრიელ ბორკმანი“, ძალიან ოყო დასავლური ნატურალისტური და მოდერნისტული დრამის გავლენის ქვეშ, და ის გამოიწვევდა სოციალურ კონვენციებს. 1912 წლის დეკემბერსა და 1913 წლის აგვისტოს შორის ოსანაიმ იმოგზაურა მთელ ევროპაში, რათა პირადად განეცადა და შეეგრძნო თანამედროვე თეატრი. განსაკუთრებული შთაბეჭდილება მასზე მოახდინა მოსკოვის სამხატვრო თეატრის ნამუშევარმა.  1920 წელს, იაპონიაში დაბრუნების შემდეგ, ის მუშაობდა, როგორც კინოკომპანია *შოჩიკუს* კვლევითი დირექტორი, სანამ 1924 წელს დაეხმარებოდა ცუკიჯის პატარა თეატრის დაარსებაში და განაგრძობდა შინგეკის თეატრზე გავლენას თავისი ექსპერიმენტებით.

მან ასევე მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა კინოს ისტორიაში, როდესაც 1920 წელს შოჩიკუმ დაიქირავა მათი მსახიობთა სკოლის ხელმძღვანელად. ის დაეხმარა ფილმის, „სულები გზაზე“ წარმოებასა და ფართო საზოგადოებაში წარდგენას, პოპულარიზებას. ეს ფილმი აღმოჩნდა ეპოქალური ნამუშევარი იაპონურ კინემატოგრაფში, და აღზარდა ისეთი მნიშვნელოვანი, კინემატოგრაფიული ნიჭიერი პიროვნებები, როგორებიც არიან მინორუ მურატა, კიოჰიკო უშიჰარა, დაისუკე იტო, იასუჯირო შიმაზუ და დენმეი სუძუკი. ის ასევე ასწავლიდა კეიოს უნივერსიტეტში და მხარს უჭერდა და წარმოჩენაში ეხმარებოდა ისეთ ახალგაზრდა მწერლებს, როგორიც იყო, მაგალითად,  ჯუნიჩირო ტანიძაკი.

თეატრში დადგმული სპექტაკლების სია არ მოიცავდა კან კიკუჩის, კუნიო კიშიდას და იუზო იამამოტოს პიესებს.

## გარდაცვალება
1928 წლის 25 დეკემბერს ოსანაის გულის შეტევა დაემართა ნიჰონბაშიში, ჩინურ რესტორანში, ფუმიკო ენჩის პირველი პიესის *ბანშუნ სოია* წარმოდგენის შემდეგ გამართულ სამადლობელ წვეულებაზე, და გარდაიცვალა მალევე, სახლში დაბრუნების შემდეგ. გარდაცვალების მიზეზი იყო ინსულტი. დაკრძალულია ტამის სასაფლაოზე.

## სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი დრამატურგები
კატეგორია:იაპონელი მწერლები
კატეგორია:თეატრალური მოღვაწეები
ბესი ვინი

**ბესი ვინი** (დ. 1876 წლის ივნისი — გ. 8 ივლისი, 1968) — ამერიკელი თეატრისა და ვოდევილის მსახიობი და მომღერალი. 
## ბიოგრაფია
დაიბადა ჩიკაგოში და ბავშვობისას ეკლესიის გუნდში მღეროდა. 1899 წელს, 23 წლის ასაკში, პიესა *„პაპას ცოლის“* (მთავარ როლში: ანა ჰელდი) ექსტრა მსახიობებს შორის გამოჩნდა. მან ბროდვეიზე მუშაობა გააგრძელა და უდიდეს ჰიტ-დადგმაში, *„ოზის ჯადოქარსა“* (1902) (მთავარ როლში: ანა ლაულინი) და ოპერატაში *„პატარები თოჯინების სამყაროში“* (1903—1905) (მთავარ როლებში: უილიამ ნორისი და მეიბელ ბარისონი) მიიღო მონაწილეობა. 1905 წელს ითამაშა *„საოცრებათა სამყაროში“*.  1907 წლიდან ვოდევილში დასაქმდა და კით-ორფეუმის ორგანიზაციის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მსახიობი გახდა. 1930-იანებამდე კით-ორფეუმში მუშაობდა, სანამ კომპანია არ დაიხურა. შემდეგ ვინი პენსიაზე გავიდა და ქათმების ფერმის მოშენება დაიწყო, მაგრამ 1949 წელს, როდესაც პალას-თეატრმა თავიდან დადგა ვოდევილის პროგრამები, მცირე ხნით სცენასაც დაუბრუნდა.

1913 და 1914 წლებში გამოჩნდა ორ *News Animated*-ის ყოველკვირეულში. თუ მას სხვა კინოკომპანიების, მათ შორის Edison-ის, Lubin-ისა თუ Biograph-ის ნამუშევრებში ჰქონდა მონაწილეობა მიღებული, ეს ანონიმურად უნდა განხორციელებულიყო.
## რესურსები ინტერნეტში
* 
*cover of music sheet(NY Public Library, Billy Rose collection)
*portrait(Univ. of Washington, Sayre collection)
*Bessie Wynn portrait by Windeatt
**flip side of Windeatt portrait
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1876
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
კატეგორია:ჩიკაგოელი მსახიობები
კატეგორია:ილინოისის შტატის მსახიობები
ჰელი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი ჰელი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა უნგრელი ასტრონომისა და იეზუიტი მღვდლის, მაქსიმილიან ჰელის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 33.31 კმ, სიღრმე — 2.07 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-26
სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1987/1988

**სსრკ-ის XIII გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1987–1988)** — გუნდური პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

## ზოგადი ცნობები 
ჩემპიონატი ჩატარდა 6 სექციაში: ორსვლიან, სამსვლიან და მრავალსვლიან ამოცანებში, ეტიუდებში, კოოპერაციულ შამათებსა და თვითშამათებში. შეჯიბრის მთავარი მსაჯი იყო კიშინიოველი ა. ივანოვი.  ნაწარმოების შეფასება ხდებოდა 15-ბალიანი სკალით, წინა ჩემპიონატებისგან განსხვავებით, თითოეულ სექციაში მოცემული იყო მხოლოდ ერთი თემა. ორთოდოქსულ სექციებში თითოეულ გუნდს შეეძლო წარმოედგინა 3 კომპოზიცია, აქედან ჩათვლაში გაითვალისწინებდნენ 2 საუკეთესოს; არაორთოდოქსულ სექციებში — შესაბამისად 2 და 1. კომპოზიციების შესადგენად ავტორებს მიეცათ 6 თვე, 1987 წლის 1 დეკემბრიდან 1988 წლის 1 ივნისამდე. ჩემპიონატის შედეგები ძალაში შევიდა და გამოქვეყნდა 1989 წელს. მასში მონაწილეობა მიიღო 13-მა გუნდმა. სულ წარმოადგინეს 192 ნაწარმოები. წინა ჩემპიონატებში უკრაინის გუნდი ექვსჯერ იყო პრიზიორთა შორის, მაგრამ ჩემპიონის ტიტული პირველად მოიპოვა.

## სექციების მსაჯები 
*ორსვლიანი ამოცანები: ა. ლობუსოვი
*სამსვლიანი ამოცანები: მ. კუზნეცოვი
*მრავალსვლიანი ამოცანები: ვ. გებელტი
*ეტიუდები: ლ. კაცნელსონი
*კოოპერაციული შამათები: ბ. გელპერნასი
*თვითშამათები: იუ. გორდიანი

## გამარჯვებული გუნდის შემადგენლობა 
**უკრაინა:** მ. მარანდიუკი (კაპიტანი, ნოვოსელიცა)
ა. ზინჩუკი (ეტიუდები, კიევი), ა. ბეზგოდკოვი (ხარკოვი), პ. გოლოვკოვი (კიევი), იუ. გორდიანი (ოდესა), ნ. მანსარლიისკი (ოდესის ოლქი), ლ. ნოსანოვსკი (ხარკოვი), ვ. რუდენკო (დნეპროპეტროვსკი), ვ. სამილო (ხარკოვი), ვ. სოლდატოვი (ზაპოროჟიე), ი. სოროკა (ლვოვის ოლქი), ს. შედეი (ხარკოვი). ე. ბოგდანოვი (ლვოვი) გუნდს ეხმარებოდა ამოცანების კომპიუტერით შემოწმებაში. ყველაზე მნიშვნელოვანი წვლილი გუნდის ქულებში შეიტანეს ვ. რუდენკომ — 39.8 ქულა, და მ. მარანდიუკმა — 38.3 ქულა.

## ცხრილი 
## ლიტერატურა 
* Марандюк М. Н. Наконец-то мы первые! (XIII Всесоюзные командные соревнования по шахматной композиции) // Шахматы в СССР. — 1989. — № 9. — С. 22—24. — ISSN 0132-0947.

კატეგორია:სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:1987 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1988 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1987 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში
კატეგორია:1988 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში
სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1990/1992

**სსრკ-ის XIV გუნდური ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1990–1992)** — გუნდური პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში. ჩემპიონატში მონაწილეობდნენ საბჭოთა რესპუბლიკების, მოსკოვისა და ლენინგრადის ნაკრები გუნდები. შეჯიბრება დაიწყო 1990 წლის შემოდგომაზე და ფაქტობრივად დასრულდა 1992 წელს, შედეგების გამოქვეყნებით, როდესაც სსრკ უკვე აღარ არსებობდა.

## ზოგადი ცნობები 
ჩემპიონატი ჩატარდა 6 სექციაში: ორსვლიანი ამოცანები, სამსვლიანი ამოცანები, მრავალსვლიანი ამოცანები, ეტიუდები, ნადიშამათები და უკუშამათები. შეჯიბრების მთავარი მსაჯი იყო ვ. კოპაევი (მოსკოვი). კომპოზიციების შეფასება ხდებოდა 15-ბალიანი სკალით, 0.5 ბალიანი ბიჯით. როგორც წინა ჩემპიონატში, აქაც თითოეულ სექციაში მოცემული იყო მხოლოდ ერთი თემა. ორთოდოქსულ სექციებში (ორსვლიანი, სამსვლიანი, მრავალსვლიანი ამოცანები და ეტიუდები) გუნდს შეეძლო 3 კომპოზიციის წარდგენა, აქედან ჩათვლაში შედიოდა 2 საუკეთესო. არაორთოდოქსულ სექციებში (კოოპერაციული შამათები და თვითშამათები) — 2-დან 1 საუკეთესო. შეჯიბრებაში მონაწილეობდა 9 გუნდი, რომლებმაც წარმოადგინეს 139 კომპოზიცია (113 ამოცანა და 26 ეტიუდი). რუსეთის ფედერაციის გუნდმა, რომელმაც თანაბრად იასპარეზა ყველა სექციაში, დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა.

## განყოფილებების მსაჯები 
*ორსვლიანი ამოცანები: ვ. ეროხინი (ლენინგრადი)
*სამსვლიანი ამოცანები: ვ. სიჩოვი (ბელორუსია)
*მრავალსვლიანი ამოცანები: მ. მარანდიუკი (უკრაინა)
*ეტიუდები: გ. უმნოვი (რსფსრ)
*კოოპერაციული შამათები: ა. ვირტმანისი (ლატვია)
*თვითშამათები: რევაზ თავარიანი (საქართველო)

## ცხრილი 
## ლიტერატურა 
* Владимиров Я. Г. Составить, решить, победить! Важнейшие события минувшего года // 64 — Шахматное обозрение. — 1993. — № 1 (894). — С. 30—31.

კატეგორია:სსრკ-ის გუნდური ჩემპიონატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:1990 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1992 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1990 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში
კაორუ მორიმოტო

კაორუ მორიმოტო (, მორიმოტო კაორუ, დ. 4 ივნისი, 1912 — 6 ოქტომბერი, 1946) — იაპონელი დრამატურგი, სცენარისტი და მთარგმნელი. განსაკუთრებით ცნობილია თავისი კრიტიკოსთა მიერ მაღალშეფასებული პიესით „ქალის ცხოვრება“ (*Onna no isshō*), რომელიც ომისშემდგომი იაპონიის ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად დადგმულ პიესად იქცა.

## ბიოგრაფია
მორიმოტო დაიბადა ოსაკაში, იაპონიაში, 1912 წლის 4 ივნისს და მოგვიანებით გადავიდა კიოტოში, სადაც 1937 წელს მიიღო უმაღლესი განათლება ინგლისურ ლიტერატურაში (კიოტოს უნივერსიტეტში). მორიმოტოს ერთ-ერთი ადრეული პიესა, *Migotona onna* (1934), გამოქვეყნდა ჟურნალში *Gekisaku* („დრამატურგი“), რომლის რედაქტორიც იყო კიშიდა. 1941 წელს მორიმოტო გაწევრიანდა ბუნგაკუზაში.

*Dotō* (1944), დაფუძნებული იაპონელი მეცნიერის, კიტასატო შიბასაბუროს ისტორიაზე, დადგმულ იქნა ახალი ეროვნული თეატრის მიერ ტოკიოში, 1999–2000 წლების სეზონზე.

## რჩეული ნამუშევრები
### პიესები
*1934: *ვაგაია* (わが家, „ჩემი სახლი“), პიესა ერთ მოქმედებად
*1934: *იკა ფუ* (一家風, „ოჯახის სტილი“), პიესა ერთ მოქმედებად
*1934: *მიგოტონა ონა* (みごとな女, „შესანიშნავი ქალი“), პიესა ერთ მოქმედებად
*1935: *ჰანაბანაშიკი იჩიკოძუ* (華々しき一族, „ჰანაბანაშიკის კლანი“), პიესა სამ მოქმედებად
*1936: *იშო* (衣装, "ტანისამოსი"), პიესა ერთ მოქმედებად
*1941: *ჩინ ფუძინ* (陳夫人, „ქალბატონი ჩენი“), სოიჩი შოჯის ნაწარმოების ადაპტაცია, სუმიე ტანაკასთან ერთად
*1944: *ოგი* (扇, „ქარაფშუტა“), პიესა ერთ მოქმედებად
*1944: *დოტო* (怒濤, "გაბრაზებული ტალღები"), პიესა ხუთ მოქმედებად
*1945: „ქალის ცხოვრება“, პიესა ხუთ მოქმედებად

### ფილმების ადაპტაცია
*1938: „ჩამოცვენილი ყვავილები“
*1939: *მუკაში ნო უტა* (ასევე სცენარი)
*1944: *გეკირიუ* (ასევე სცენარი)
*1946: *აი ნო სენკუშა*
*1953: *აიჯინ*
*1962: „ქალების ცხოვრება“

## სქოლიო
კატეგორია:იაპონელები
კატეგორია:იაპონელი დრამატურგები
კატეგორია:იაპონელი სცენარისტები
კელმეჩური

**კელმეჩური** — ისტორიული სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქიზიყში, ახლანდელი სოფ. ქვემო მაღაროს უბანი (სიღნაღის მუნიციპალიტეტი).

სოფელს „კელმეშურის“ სახელით იხსენიებს არჩილ მეფე თავის თხზულებაში „გაბაასება თეიმურაზისა და რუსთველისა“ (XVII საუკუნის დასასრული). 1802 წლის ივლისში კელმეჩურს შეიკრიბა კახეთის თავადაზნაურობა ბაგრატიონთა სამეფო სახლის აღდგენის მოთხოვნით. XX საუკუნის დასაწყისში სოფელი შეერწყა მეზობელ ქვემო მაღაროს. კელმეჩურის სახელი შემორჩა ქვემო მაღაროს ისტორიულ სასმელი წყლის წყაროს.

## სქოლიო
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ცუდი გოგოს ოინები

„**ცუდი გოგოს ოინები**“ () — პერუელი მწერლის მარიო ვარგას ლიოსას რომანი, გამოცემული 2006 წელს. ინგლისურად გამოიცა 2007 წელს. 2010 წელს ლიოსას მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში.

რომანის სიუჟეტი ვითარდება ქალისა და მამაკაცის რთული, წინააღმდეგობებით სავსე ურთიერთობების შესახებ, რომელიც ადრეულ სიყმაწვილეში იწყება და თითქმის ორმოცი წლის განმავლობაში გრძელდება მე-20 საუკუნის მეორე ნახევრის პოლიტიკური, სოციალური და კულტურული ტრანსფორმაციის პარალელურად მსოფლიოს სხვადასხვა ადგილებში ლიმაში, პარიზში, ლონდონში, ტოკიოსა და მადრიდში. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
*

კატეგორია:2006 წლის რომანები
კატეგორია:მარიო ვარგას ლიოსას ნაწარმოებები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 458

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 458** 1979 წლის 14 დეკემბერს მიღებული რეზოლუციით, აღინიშნა გენერალური მდივნის ანგარიში, რომ არსებული გარემოებების გამო, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მშვიდობის შემანარჩუნებელი ძალების კვიპროსში (UNFICYP) ყოფნა კვლავ აუცილებელი იქნებოდა მშვიდობიანი მოგვარებისთვის. საბჭომ გამოხატა შეშფოთება იმ ქმედებებთან დაკავშირებით, რომლებმაც შეიძლება გაზარდოს დაძაბულობა და სთხოვა გენერალურ მდივანს ხელახლა წარედგინა ანგარიში 1980 წლის 31 მაისამდე რეზოლუციის განხორციელების მონიტორინგისთვის.

საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის რეზოლუცია 365 (1974), გამოხატა შეშფოთება სიტუაციასთან დაკავშირებით, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს ერთად იმუშაონ მშვიდობისთვის და კიდევ ერთხელ გაახანგრძლივა ძალების განლაგება კვიპროსში, რომელიც დაარსდა რეზოლუციით 186 (1964), 1980 წლის 15 ივნისამდე.

რეზოლუცია მიიღეს 14 ხმით, ხოლო ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა არ მონაწილეობდა კენჭისყრაში.

## იხილეთ აგრეთვე
*კვიპროსის კონფლიქტი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/458(1979))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1979 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
კატეგორია:1979 წელი კვიპროსში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 459

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 459** მიიღეს 1979 წლის 19 დეკემბერს, 425 (1978), 426 (1978), 427 (1978), 434 (1978), 444 (1979) და 450 (1979) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, ასევე ლიბანში გაერთიანებული ერების დროებითი ძალების (UNIFIL) შესახებ გენერალური მდივნის ანგარიშის განხილვის შემდეგ, საბჭომ შეშფოთება გამოხატა ძალების მომავლის შესახებ, აღნიშნა საფრთხეები მათი გადაადგილების თავისუფლების, უსაფრთხოებისა და შტაბის დაცულობისთვის.

საბჭომ კიდევ ერთხელ განიხილა ძალების მიზნები, რომლებიც განსაზღვრულია 425-ე და 450-ე რეზოლუციებში და აუცილებლად უნდა განხორციელდეს. რეზოლუციაში აღინიშნა ლიბანის მთავრობის ძალისხმევა გენერალურ მდივანთან ერთად სამოქმედო პროგრამის შედგენისთვის, ასევე მისი მცდელობები ტიროს არქეოლოგიური ძეგლების დაცვის საერთაშორისო აღიარების მისაღწევად. რეზოლუციამ ასევე კვლავ დაადასტურა ისრაელსა და ლიბანს შორის ზავის საერთო შეთანხმების ძალაში ყოფნა და მოუწოდა ორივე მხარეს განეახლებინა შერეული ზავის კომისიების საქმიანობა.

რეზოლუციამ შემდგომ მოიწონა UNIFIL-ის ძალისხმევა და გააგრძელა მისი მანდატი 1980 წლის 19 ივნისამდე. საბჭომ ასევე აღნიშნა, რომ ძალების მუშაობის მუდმივი ხელშეშლა განიხილებულ იქნება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ქარტიის შესაბამისი თავების საფუძველზე შემდგომი ზომების მიღებით.

რეზოლუცია მიიღეს 12 ხმით უარის გარეშე, ხოლო ჩეხოსლოვაკიამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან, ჩინეთმა კი არ მონაწილეობდა კენჭისყრაში.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/459(1979))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1979 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1979 წელი ისრაელში
კატეგორია:1979 წელი ლიბანში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 461

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 461** მიიღეს 1979 წლის 31 დეკემბერს. თავისი 457 (1979) რეზოლუციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ აღნიშნა მზარდი დაძაბულობა ირანსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს შორის და დაგმო ირანი თეირანში, აშშ-ის საელჩოში, ამერიკელი მძევლების დაკავების გაგრძელების გამო. საბჭომ ასევე მოიხსენია საერთაშორისო სასამართლოს ბრძანება მძევლების დაუყოვნებლივ და უპირობოდ გათავისუფლების შესახებ.

საბჭომ შეახსენა წევრ სახელმწიფოებს, რომ თავი შეეკავებინათ საერთაშორისო ურთიერთობებში მუქარისა და ძალის გამოყენებისგან. რეზოლუცია კიდევ ერთხელ მოუწოდებდა ამერიკელი მძევლების გათავისუფლებისა და მათთვის ქვეყნის დატოვების ნებართვის მიცემისკენ.
რეზოლუცია 461-მა გაიმეორა თხოვნა გენერალური მდივნის, კურტ ვალდჰაიმის მიმართ, რომ გამოეყენებინა თავისი კეთილი ნება (შუამავლობა) მოვლენების გადასაწყვეტად და ანგარიში წარედგინა საბჭოსთვის მის ხელახლა შეკრებამდე. და ბოლოს, საბჭომ გადაწყვიტა კვლავ შეკრებილიყო 1980 წლის 7 იანვარს, რათა განეხილა სიტუაცია და, საჭიროების შემთხვევაში, მიეღო შემდგომი ზომები.

რეზოლუცია მიღებულ იქნა 11 ხმით ნულის წინააღმდეგ, ხოლო ბანგლადეში, ჩეხოსლოვაკია, ქუვეითი და საბჭოთა კავშირმა კენჭისყრისგან თავი შეიკავეს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ირანის ისლამური რევოლუცია

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/461(1979))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1979 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ირანის შესახებ
კატეგორია:1979 წელი ირანში
სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1947

**სსრკ-ის I პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1947)** — პირადი პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში. შეჯიბრის ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 30 ავტორის მიერ შექმნილი 170 ნაწარმოები, რომლებიც გამოქვეყნდა 1946–1947 წლების პერიოდში, ასევე ორიგინალური ნაწარმოებები. სამსაჯო კოლეგიაში შედიოდნენ: რ. კოფმანი (მთავარი მსაჯი), ე. უმნოვი და ვ. შიფი.

## ორსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 15 ავტორის 54 ამოცანა. ფინალში გავიდა 15 ავტორის 15 ამოცანა. საუკეთესოდ მიიჩინეს ა. გულიაევის ნაწარმოები. 

## სამსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 15 ავტორის 46 ამოცანა. ფინალში გავიდა 15 ავტორის 15 ამოცანა. საუკეთესო კომპოზიციის ავტორი გახდა ლ. ლოშინსკი.  

## ეტიუდები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 19 ავტორის 70 ეტიუდი. ფინალში გავიდა 18 ავტორის 18 ეტიუდი. საუკეთესო კომპოზიციის ავტორი გახდა ჰენრიხ კასპარიანი.

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:1947 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1947 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში
იჩიჯო მიკაკო

**იჩიჯო მიკაკო** დაბადების სახელი: Ichijō Mikako (一条 美賀子)
მოგვიანებით ცნობილი როგორც: Tokugawa Mikako (徳川 美賀子) 
ვიკიპედია
+1

დაბადების თარიღი: 11 სექტემბერი, 1835 წ. 
ვიკიპედია
+1

გარდაცვალების თარიღი: 9 ივლისი, 1894 წ. (ასაკი 58–59) 
commons.wikimedia.org
+1

სამართლებრივი სტატუსი: იყო ბოლო შოგუნის კანონიერად ცოლად — Tokugawa Yoshinobu‑ს მეუღლე. 
ვიკიპედია
+2
samurai-archives.com
+2

როლი და მნიშვნელობა

Ichijō Mikako იყო ერთ-ერთი იაპონელი მაღალი წრის ნობილი ქალი, რომელიც გახდა უკანასკნელი შოგუნის, Tokugawa Yoshinobu-ის ოფიციალური ცოლი. მისი შემთხვევა განსაკუთრებულია იმ თვალსაზრისით, რომ იგი ოფიციალურად არ შესულა შოგუნთა ბინას (Ōoku) და მას არ ჰქონია შესვლა ედოს ციხესიმაგროში, მიუხედავად იმისა, რომ მისი ქმარი გახდა შოგუნი. 
japanesewiki.com
+2
samurai-archives.com
+2

დარეგისტრირება და ადაპტაცია

ახალშობილი Mikako დაიბადა როგორც Imadegawa Kinhisa-სა და Kikutei-ს შვილად. თუმცა, მალე მასზე დაისვა პასუხისმგებლობა: თავდაპირველად სხვა გოგონა — Teruko, Ichijō Tadaka-ს ქალიშვილი — იყო დათვალიერებული Tokugawa Yoshinobu-სთვის, მაგრამ Teruko-მ ჭრილობა მიიღო და ქორწილი შემთხვევით გაუქმდა. Tadaka-მ მალევე გამოიყენა პროცედურა და მის ნაცვლად მიიღეს Mikako, ხოლო 1853 წელს დიპლომატიური შეთანხმების საფუძველზე დათვლილი იქნა მისით ქორწინება Yoshinobu-სთან. 
japanesewiki.com
+2
samurai-archives.com
+2

ქორწინება და ცხოვრება შოგუნატის პერიოდში

Mikako და Yoshinobu დაქორწინდნენ 1855–მდე. 1858 წელს გოგონა გააჩინა, მაგრამ მცირეწლოვანმა დაკარგა; მოგვიანებით დაიბადნენ კიდევ ორი ქალიშვილი, მაგრამ ისინი ახალგაზრდობაში გარდაიცვნენ. ამის შემდეგ, Yoshinobu-მ მიიღო მაღალი თანამდებობა შოგუნატის გარემოცვაში და ოჯახის მოთხოვნილებისთვის საჭიროდ ჩათვალა ცხოვრების განცალკევება — Mikako არ გადავიდა შოგუნთა სასახლეში. 
japanesewiki.com
+2
samurai-archives.com
+2

1866 წელს Yoshinobu ოფიციალურად გახდა შოგუნი, მაგრამ Mikako კვლავ არ ყოფილა Ōoku–ში გადაყვანილი და არ გახდა ფიგურული შოგუნის კანონიერი მეუღლე ამ ტრადიციულ სივრცეში. 1867 წელს, შოგუნატის დასრულებისა და Meiji რეფორმების შედეგად, მისი სტატუსი ოფიციალურად გადაკეთდა — მიიღო ტიტული „Gorenju“. 
ვიკიპედია
+1

შემდგომი ცხოვრების პერიოდიც და გარდაცვალება

Meiji-დროში, Yoshinobu-მ სახლმწიფო დატოვა, Mikako კი მისი გათავისუფლების შემდეგ მხოლოდ 1869 წელს, ორკვირიანი ლოდინის შემდეგ გადავიდა მის ახალ საცხოვრებელ სახლში — პირველად 10 წლის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ Yoshinobu-ს მუქარის/აღარიშვების გამო დაშორება ჰქონდათ წლების მანძილზე, ისინი კვლავ ცხოვრობდნენ ერთად. 
japanesewiki.com
+1

1894 წელს Mikako-ს დაუდგინდა მკერდის კიბო. ოპერაციის მიუხედავად, მდგომარეობა გაუარესდა და 9 ივლისს გარდაიცვალა. მისი სასაფლაოა ტოკიოს Yanaka Cemetery-ში. 
commons.wikimedia.org
+1

ისტორიულ-კულტურული მნიშვნელობა

Ichijō Mikako წარმოადგენს ეპოქას გადამწყვეტ გარდამავალ წერტილს — შოგუნატის დასასრულსა და Meiji რეფორმებთან დაკავშირებულ დიდ ცვლილებებს იაპონურ საზოგადოებაში. მიუხედავად იმისა, რომ ოფიციალურად იცნობდნენ როგორც შოგუნის ცოლად, არ მისცეს ტრადიციული შოგუნთა სასახლეში ცხოვრება; მისი პირადი ამბავი და ისტორია გადმოსცემს იაპონური წარჩინებული ნობლებისა და შოგუნთა ოჯახების დინასტიურ ცვლილებებს 19‑ე საუკუნის ბოლოს.
მიხეილ ივანოვი

**მიხეილ ივანოვი** (; დ. 1748, დიდი ნოვგოროდი — გ. , სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი მხატვარი და აკვარელისტი, XVIII საუკუნის ბოლო მესამედის კლასიკური პეიზაჟის ერთ-ერთი დამაარსებელი და წამყვანი ოსტატი. საიმპერატორო ხელოვნების აკადემიის აკადემიკოსი (1785 წლიდან; ასოცირებული წევრი - „დანიშნული“ 1779 წლიდან) და პროფესორი (1800 წლიდან), ერმიტაჟის საიმპერატორო კოლექციის ნახატების განყოფილების კურატორი (1792 წლიდან).

## გალერეა

Ivanov Michail Matveevich - Fortress-monastery in Georgia.jpg|ანანურის ციხე
Mikhail Ivanov — View of three churches against the backdrop of Mount Ararat in Armenia.jpg|წმინდა რიფსიმეს ეკლესია
M. Ivanov. Tiflis fortress. 1783.jpg|ტფილისი. შურის ციხე

## რესურსები ინტერნეტში
*Профиль М. М. Иванова на официальном сайте Российской академии художеств
*ინგა (კლარა) ქარაია, საქართველოს თემა რუს მხატვართა ხელოვნებაში
*Ольга Капарулина. Путевые альбомы Михаила Матвеевича Иванова в собрании Русского музея

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
შოთა მაცუდა

**შოთა მაცუდა** (; დ. 10 სექტემბერი, 1985) — იაპონელი მსახიობი. მაცუდა ყველაზე ცნობილია თავისი როლებით სერიალებში „Hana Yori Dango“, „Liar Game“ და „Love Shuffle“.

## პირადი ცხოვრება
მაცუდა დაიბადა სუგინამიში, ტოკიო, იაპონია. მისი მშობელი, იუსაკუ მაცუდა იყო იაპონელი მსახიობი ნაწილობრივ კორეული წარმოშობით, მისი ცოლი იყო მიუკი მაცუდა (ნიი კუმაგაი). მაცუდა იყო მეორე ვაჟი და მეორე შვილი მშობლების ქორწინებიდან. მას ჰყავს უფროსი ძმა, რიუჰეი მაცუდა, რომელიც ასევე არის მსახიობი, უმცროსი და, იუკი მაცუდა, რომელიც არის მომღერალი და ერთი უფროსი ნახევარ-და მამის პირველი ქორწინებიდან. მამა გარდაიცვალა 1989 წელს შარდის ბუშტის კიბოს გამო, როდესაც მაცუდა ოთხი წლის იყო. მაცუდას დეიდის და, მამი კუმაგაი, ასევე არის მსახიობი.

მან გადაიღო ,,Radio Foundation-ის” მუსიკალური კლიპი ,,Brain Washing", მისი მეგობრის, კენმა მიიაოკუსთვის, პატივის ნიშნად, რომელიც გარდაიცვალა გულის შეტევით 2009 წლის 12 ივლისს.

### ქორწილი
2018 წლის 25 აპრილს, რამდენიმე წლიანი ურთიერთობის შემდეგ, მაცუდამ და მოდელმა კოზუე აკიმოტომ ერთობლივად, თავიანთი სააგენტოების მეშვეობით გამოაცხადეს რომ ოფიციალურად დაქორწინდნენ.

## რესურსები ინტერნეტში
*  

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
კატეგორია:იაპონელი მსახიობები
კატეგორია:მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:დაბადებული 1985
მავროლიკუსი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი მავროლიკუსი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ფრანჩესკო მავროლიკოს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 115.35 კმ, სიღრმე — 2.9 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-27
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 460

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 460** მიღებულია 1979 წლის 21 დეკემბერს, ლანკასტერ ჰაუსის შეთანხმების გათვალისწინების შემდეგ, საბჭომ გადაწყვიტა შეეწყვიტა სამხრეთ როდეზიის წინააღმდეგ 232 (1966) და 253 (1968) რეზოლუციებით და ნებისმიერი შემდგომი რეზოლუციით მიღებული ზომები. რეზოლუციაში გმობდნენ სამხრეთ როდეზიაში აჯანყების შედეგად ბოლო 14 წლის განმავლობაში გამოწვეულ „სიცოცხლის დაკარგვას, ფლანგვასა და ტანჯვას“.

რეზოლუციამ დაშალა 253-ე რეზოლუციით შექმნილი კომიტეტი და შეაქო წევრი სახელმწიფოები, განსაკუთრებით კი წინა ხაზზე მყოფი სახელმწიფოები, სამხრეთ როდეზიის წინააღმდეგ სანქციების განხორციელებისთვის. საბჭომ მოითხოვა საერთაშორისო საზოგადოებისგან სასწრაფო დახმარება ზიმბაბვეელი ხალხისთვის და შეახსენა მხარეებს შეთანხმების დაცვის შესახებ.

რეზოლუცია 460 დასრულდა ადმინისტრაციის ხელისუფლების, გაერთიანებული სამეფოსადმი მოწოდებით, უზრუნველყოს,რომ ქვეყანაში არ დარჩნენ ან არ შევიდნენ სამხრეთ აფრიკის ძალები ან სხვა უცხოელი დაქირავებული ჯარისკაცები. საბოლოოდ, საბჭომ გადაწყვიტა, რომ სიტუაცია გადაეხედა მანამ, სანამ სამხრეთ როდეზია სრულ დამოუკიდებლობას არ მოიპოვებდა (ზიმბაბვეს მსგავსად).

რეზოლუცია მიღებულია 13 ხმით არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო ჩეხოსლოვაკიამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/460(1979))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1979 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები როდეზიის შესახებ
კატეგორია:1979 წელი როდეზიაში
კატეგორია:1979 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1948

**სსრკ-ის II პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1948)** — პირადი პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 30 ავტორის 198 ნაწარმოები, რომლებიც გამოქვეყნდა 1947 წლის II ნახევარსა და 1948 წლის I ნახევრის ფარგლებში. სამსაჯო კოლეგიაში შედიოდნენ: ა. გულიაევი (მთავარი მსაჯი), ა. გერბსტმანი, პ. რომანოვსკი და ვ. შიფი.

## ორსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 17 ავტორის 82 ამოცანა. ფინალში გავიდა 10 ავტორის 20 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ე. უმნოვი.

## სამსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 12 ავტორის 52 ამოცანა. ფინალში გავიდა 8 ავტორის 20 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ლ. ლოშინსკი.

## ეტიუდები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 14 ავტორის 64 ეტიუდი. ფინალში გავიდა 11 ავტორის 20 ეტიუდი. საუკეთესო კომპოზიციის ავტორებად აღიარეს ვ. კოროლკოვი და მ. ლიბურკინი. 

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:1948 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1948 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში
სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1952

**სსრკ-ის III პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1952)** — პირადი პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში. 

ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 64 ავტორის 367 ნაწარმოები, რომლებიც გამოქვეყნდა 1948 წლის II ნახევრიდან 1952 წლის I ნახევრამდე პერიოდში. მრავალსვლიანი ამოცანების განყოფილებაში შედიოდა 1946–1952 წლებში შექმნილი ნამუშევრები. სამსაჯო კოლეგიაში შედიოდნენ: ე. უმნოვი (მთავარი მსაჯი), იური ავერბახი, ა. ბატურინი, ტიგრან გორგიევი და რაფაელ კოფმანი.

## ორსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 34 ავტორის 138 ამოცანა. ფინალში გავიდა 15 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო კომპოზიციის ავტორი გახდა ლ. ზაგურუიკო.

## სამსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 26 ავტორის 104 ამოცანა. ფინალში გავიდა 14 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო კომპოზიციის ავტორი გახდა ლ. ლოშინსკი.

## მრავალსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 15 ავტორის 40 ამოცანა. ფინალში გავიდა 12 ავტორის 20 ამოცანა. საუკეთესო კომპოზიციის ავტორი გახდა ა. ნემცოვი.

ეტიუდები
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 20 ავტორის 85 ეტიუდი. ფინალში გავიდა 15 ავტორის 25 ეტიუდი. საუკეთესო კომპოზიციის ავტორი გახდა ა. კაზანცევი.

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:1952 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1952 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში
კაზუო დანი

კაზუო დანი (檀 一雄, დან კაზუო, 3 თებერვალი, 1912 — 2 იანვარი, 1976) — გამოჩენილი იაპონელი მწერალი და პოეტი, რომელიც XX საუკუნის იაპონური ლიტერატურის მნიშვნელოვან ფიგურად ითვლება.

კაზუო დანი დაიბადა იმ ადგილას, რომელიც ახლა წარმოადგენს ცურუს ნაწილს, იამანასის პრეფექტურაში. მისი ოჯახი და საგვარეულო წარმოშობით კიუშუდან იყო. მწერლის მამას ისეთი საქმიანობა ჰქონდა, რომელიც ხშირად მოითხოვდა საცხოვრებელი ადგილის შეცვლას. ამის გამო ოჯახმა გადაწყვიტა, მცირეწლოვანი შვილი (6 წლის ასაკიდან) თავის ბაბუასა და ბებიასთან გაეგზავნათ. კაზუო დანი სწორედ მათთან გაიზარდა, იანაგავას პრეფექტურაში.

მისი მშობლები განქორწინდნენ, როცა მომავალი მწერალი ცხრა წლის იყო, და შემდგომში იგი მამასთან ერთად აშიკაგაში, ტოტიგის პრეფექტურაში გადავიდა საცხოვრებლად. იქ მარტოსულ ცხოვრებას მისდევდა, ბორცვებსა და ველებზე სიარულით დროს ატარებდა, რამაც მოგვიანებით მის შემოქმედებაზე დიდი გავლენა მოახდინა.

1928 წელს, 16 წლის ასაკში, კაზუო დანი შევიდა ფუკუოკას საქალაქო საშუალო სკოლაში, სადაც დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა სასკოლო ჟურნალში ლექსების, რომანებისა და პიესების გამოქვეყნებით. 1932 წელს სწავლა განაგრძო პრესტიჟულ ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო ეკონომიკის ხარისხი.

სასწავლებლის დასრულების შემდეგ დანიმ მთლიანად მიუძღვნა თავი შემოქმედებით საქმიანობას და 1944 წელს მოიპოვა მნიშვნელოვანი ნომას პრემია, როცა გაზეთის სამხედრო კორესპონდენტად მსახურობდა. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ იაპონიაში დაბრუნდა და დაქორწინდა იოსოკოზე, იანაგავაში.

ახალდაქორწინებული წყვილი საცხოვრებლად ტოკიოში გადავიდა, სადაც კაზუო დანიმ განაახლა ლიტერატურული საქმიანობა და 1950 წელს მოიპოვა პრესტიჟული  ნაოკის პრემია, რომელიც იაპონიაში პოპულარული ლიტერატურის ერთ-ერთი უმაღლესი ჯილდოა.

კარიერის განმავლობაში დანი აქტიურად წერდა რომანებსა და ლექსებს, ხშირად მოგზაურობდა საკუთარ ქვეყანასა თუ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში: იაპონიაში, ევროპაში, შეერთებულ შტატებში, ჩინეთში, რუსეთში, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში. საგულისხმოა, რომ 1971-დან 1972 წლამდე მწერალი ცხოვრობდა სანტა-კრუსში, პორტუგალიის ზღვის სანაპიროზე, ტორეს ვედრასის დასავლეთით. მისი საცხოვრებელი სახლი მდებარეობს ქუჩაზე, რომელიც ახლა მწერლის პატივსაცემად მის სახელს ატარებს — რ*უა პროფესორ კაზუო დან, №6*.

იაპონიაში დაბრუნების შემდეგ გი დასახლდა მშვიდ ნოკონოშიმას კუნძულზე, ფუკუოკას პრეფექტურაში. 

კაზუო დანი გარდაიცვალა 1976 წელს კიუშუს საუნივერსიტეტო საავადმყოფოში. გარდაცვალების მიზეზი გახდა ავთვისებიანი სიმსივნე. მწერლის საფლავი მდებარეობს ფუკუგონ-ჯის ბუდისტურ ტაძარში იანაგავაში, ფუკუოკაში.

1975 წელს კაზუო დანიმ მიიღო პრესტიჟული იომიურის პრემია ნაშრომისთვის „*კატაკუ ნო ჰიტო*". მისი მემკვიდრეობის პატივსაცემად სანტა-კრუსში დგას ძეგლი. და კიდევ ერთი ქანდაკება აღიმართა კუნძულ ნოკონოშიმაზე. გარდა ამისა, მისი პოეტური სტრიქონები ამოტვიფრულია ქვაზე იანაგავას არხების გასწვრივ, რაც მწერლის მუდმივ კავშირს ასახავს ამ ქალაქთან.

## რესურსები ინტერნეტში
* Biography (Portuguese)
* Santa Cruz monument in honor of Kazuo Dan
* "Lazy Days on Yanagawa's Canals", Japan Times, May 24, 2000.

## სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი მწერლები
კატეგორია:იაპონური ლიტერატურა
Activision

**Activision Publishing, Inc.** — ამერიკული ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანია, რომელიც კალიფორნიაში, სანტა-მონიკაში მდებარეობს. მისი მშობელი კომპანიაა Activision Blizzard. Activision არის მსოფლიოში ერთ-ერთი უმსხვილესი მესამე მხარის გამომცემელი.

კომპანია დაარსდა როგორც Activision, Inc. 1979 წლის 1 ოქტომბერს, კალიფორნიაში, ქალაქ სანივეილში, Atari-ის ყოფილი თანამშრომლების დეივიდ კრეინის, ალან მილერის, ბობ უაიტჰედისა და ჯიმ ლევის მიერ, რომლებიც უკმაყოფილო იყვნენ ატარის ხელმძღვანელობის დამოკიდებულებით თავიანთი თანამშრომლების მიმართ. მათი მიზანი იყო, შეექმნათ საკუთარი თამაშები პოპულარული სახლის კონსოლის, Atari 2600-ისთვის.

Activision გახდა პირველი დამოუკიდებელი მესამე მხარის თამაშების დეველოპერი. 1983 წლის ვიდეო თამაშების კრიზისმა მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა Activision-ის პოზიციას კონსოლის თამაშების ბაზარზე, რის გამოც კომპანია იძულებული გახდა, დივერსიფიკაცია მოეხდინა და პერსონალური კომპიუტერული თამაშების შექმნით დაკავებულიყო. მას შემდეგ, რაც ჯიმ ლევი აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობაზე ბრიუს დეივისმა შეცვალა, კომპანიას Mediagenic დაერქვა და ბიზნეს პროგრამული უზრუნველყოფის აპლიკაციების წარმოებაზე გადაერთო. Mediagenic მალევე დიდი ფინანსური კრიზისის წინაშე აღმოჩნდა და დაახლოებით 1991 წელს იგი ბიზნესმენმა ბობი კოტიკმა და ინვესტორთა მცირე ჯგუფმა 500,000 აშშ დოლარად შეისყიდეს.

კომპანიის ფინანსური კრიზისიდან გამოსაყვანად, კოტიკმა მნიშვნელოვანი ცვლილებები და სრული რეორგანიზაცია განახორციელა: მან თანამშრომლების უმეტესობა დაითხოვა, კომპანია ლოს-ანჯელესში გადაიტანა და კვლავ Activision-ის სახელით განაგრძო ოპერირება. კოტიკის ხელმძღვანელობით, Activision-მა, ფინანსური კრიზისიდან გამოსვლის შემდეგ, საგამომცემლო საქმიანობის გაფართოების მიზნით, 1990-2000-იან წლებში დაიწყო მრავალი სტუდიისა და სხვადასხვა სახის ინტელექტუალური საკუთრების შეძენა, მათ შორის ისეთი ვიდეო თამაშების სერიების როგორებიცაა „Call of Duty“ და „Guitar Hero“. შიდა და შეძენილი სტუდიების ეფექტურად მართვის მიზნით, 2000 წელს შეიქმნა ჰოლდინგური კომპანია Activision Holdings (Activision-ის მშობელი კომპანია). 2008 წელს ეს ჰოლდინგი Vivendi Games-ს (Blizzard Entertainment-ის მშობელ კომპანიას) შეერწყა და ჩამოაყალიბდა Activision Blizzard, რომლის აღმასრულებელი დირექტორიც კოტიკი გახდა. ამ სტრუქტურის ფარგლებში Activision მართავს მესამე მხარის მრავალ სტუდიას და გამოსცემს ყველა თამაშს, გარდა Blizzard-ის მიერ შექმნილი თამაშებისა.

2023 წლის ოქტომბერში Microsoft-მა მშობელი კომპანია Activision Blizzard 68.7 მილიარდ დოლარად შეიძინა, თუმცა განაცხადა, რომ კომპანია გააგრძელებს ცალკე ბიზნესის სახით ფუნქციონირებას. მიუხედავად იმისა, რომ ის Microsoft Gaming-ის დიდი განყოფილების ნაწილია, Activision ინარჩუნებს თავის ფუნქციას, როგორც მისი სტუდიების მიერ შექმნილი თამაშების გამომცემელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Activision-ის ისტორია — IGN
* 
* Activision-ის ისტორია: Atari-დან სათამაშო ინდუსტრიის გიგანტამდე — Whatshotinuae

## სქოლიო
კატეგორია:Activision
კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში
General Instrument

**General Instrument (GI)**  — ელექტრონიკის მწარმოებელი ამერიკული კომპანია, რომელიც სპეციალიზებული იყო ნახევარგამტარებსა და საკაბელო ტელევიზიის მოწყობილობებზე.

დაარსდა 1939 წელს. 1950-1960-იან წლებში იგი დიოდებისა და ტრანზისტორების წარმოებით იყო დაკავებული. 1960-იანი წლებიდან კომპანია აგრეთვე გახდა ციფრული მიკროსქემების მწარმოებელი. 1976 წელს შექმნა PIC მიკროპროცესორების ხაზი.

1989 წელს პროცესორების შემმუშავებელი განყოფილება, Microelectronics Division გამოეყო General Instrument-ს და ცალკე კომპანიად, Microchip Technology ჩამოყალიბდა. 1997 წელს General Instrument დაიყო სამ ცალკეულ კომპანიად: General Semiconductor, CommScope და NextLevel Systems (საკაბელო და სატელიტური ტელევიზიის სისტემები, რომელსაც მოგვიანებით ისევ GI ეწოდა).

გაყოფის შედეგად შექმნილი ახალი კორპორაცია General Instrument, 2000 წელს Motorola-მ 17 მილიარდ აშშ დოლარად შეიძინა.

## რესურსები ინტერნეტში
*General Instrument — Encyclopedia.com
*General Instrument-ის ისტორია — Radio Museum

## სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ელექტრონული კომპანიები
კატეგორია:აშშ-ის გაუქმებული კომპიუტერული კომპანიები
კატეგორია:1939 წელს დაარსებული კომპანიები
Permission to Dance on Stage – Live (BTS-ის ალბომი)

**Permission to Dance on Stage – Live** — პირველი ცოცხალი ალბომი სამხრეთ კორეული ჯგუფის, BTS-ის, რომელიც გამოვიდა 2025 წლის 18 ივლისს, Big Hit Music-ის მეშვეობით. ალბომი ჩაიწერა ჯგუფის Permission to Dance on Stage ტურის ცოცხალი შესრულების დროს.

## წინაპირობა და გამოშვება
2025 წლის 30 ივნისს, Big Hit Music-მა გამოავლინა ცოცხალი ალბომის გამოშვება, რომელიც ჩაიწერა Permission to Dance on Stage ტურის დროს, რომელიც მოიცავდა 2021 და 2022 წლებს მრავალ ადგილას. ამავე განცხადებაში, ალბომის გამოშვების თარიღად დაინიშნა 2025 წლის 18 ივლისი.

## ვიდეო გამოშვება
BTS-მა გადაიღო სამნაწილიანი საკონცერტო სერიის ფინალური ნაწილი, რომელიც გაიმართა Jamsil Sports Complex-ში, სეულში და გამოუშვა ის VOD ფორმატში, რომელიც ხელმისაწვდომი იყო მომხმარებლებისთვის, როგორც ციფრული კოდის პაკეტის ნაწილი. პაკეტი შეიცავს 141-წუთიან ციფრულ კოდს და 92-გვერდიან ინტერვიუს ფოტოწიგნს, რომელიც ასახავს BTS-ის წევრების სცენაზე და კულისებში მომენტებს.

## კომერციული შესრულება
Permission to Dance on Stage – Live-ის დებიუტი შედგა 14.5 მილიონი სტრიმით Spotify-ზე მისი გამოშვებიდან პირველი 24 საათის განმავლობაში, რაც აღნიშნავს ყველაზე დიდ დებიუტს ცოცხალი ალბომისთვის Spotify-ის ისტორიაში და არღვევს რეკორდს, რომელიც ადრე დაფიქსირდა ბიონსეს Homecoming-ის (2019) მიერ.

შეერთებულ შტატებში, Permission to Dance on Stage – Live-ის დებიუტი შედგა Billboard 200-ის ნომერ 10-ზე (2025 წლის 2 აგვისტოს გამოცემა), მოპოვებული 43,000 ალბომის ეკვივალენტური ერთეულით. ეს მაჩვენებელი მოიცავდა 36,000 სუფთა გაყიდვას, რაც მას აქცევს მეორე ყველაზე გაყიდვად ალბომად მისი გამოშვების კვირაში; 5,000 სტრიმინგის ეკვივალენტური ალბომის ერთეულს (6.58 მილიონი on-demand სტრიმი); და 2,000 ტრეკის ეკვივალენტური ალბომის ერთეულს. ეს იყო BTS-ის მერვე ტოპ-10 ალბომი Billboard 200-ზე, რაც აგრძელებს მათ რეკორდს, როგორც კორეელ არტისტს, რომელსაც აქვს ყველაზე მეტი ტოპ-10 ალბომი რეიტინგში, და აქცევს ჯგუფს მესამე არტისტად, მხოლოდ მეტალიკას და ტეილორ სვიფტის უკან, რომელმაც 2020-იან წლებში ცოცხალი ალბომი ტოპ-10-ში შეიტანა. პროექტი არის პირველი ცოცხალი ალბომი სამხრეთ კორეელი არტისტის მიერ, რომელიც შევიდა Billboard ჩარტებში და მეორე ცოცხალი ალბომი ზოგადად, რომელმაც 2025 წელს ტოპ-10-ს მიაღწია.

## სქოლიო
*"BTS Recreate the Magic of Touring With Permission to Dance On Stage Live Album: Stream It Now"
*"K-pop Stars BTS Release First Live Album 'Permission To Dance On Stage – Live' (Exclusive Photo)"
*"BTS Makes History With Permission To Dance – Live Album, Breaks Spotify Record For Biggest K-Pop Streaming Day In 2025"
*방탄소년단, 라이브 앨범 美 '빌보드 200' 10위..韓 가수 최다 '톱10'
*BTS, 라이브 앨범으로 美 빌보드 '싹쓸이'
*Notice BTS Permission to Dance on Stage – Seoul (Digital Code) Release announcement".
*– BTS – Permission to Dance on Stage - Live"
*"NOTICE BTS "PERMISSION TO DANCE ON STAGE - LIVE" Pre-Order"
კატეგორია:2025კატეგორია:სამხრეთი კორეაკატეგორია:სიმღერაკატეგორია:მუსიკაკატეგორია:სამხრეთ კორეული ჯგუფები კატეგორია: კორეული მუსიკა
C-SPAN

**Cable-Satellite Public Affairs Network** ( ); ) —  ამერიკული საკაბელო და სატელიტური ტელევიზიის ქსელი, რომელიც  შეიქმნა 1979 წელს საკაბელო ტელევიზიის ინდუსტრიის მიერ, როგორც არაკომერციული საზოგადოებრივი სერვისი.

ის ახორციელებს ამერიკის შეერთებული შტატების ფედერალური მთავრობის სხდომების და სხვა საზოგადოებრივი საკითხების პროგრამების ტელეტრანსლაციას. C-SPAN არის კერძო, არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელიც ფინანსდება მისი საკაბელო და სატელიტური შვილობილი კომპანიების მიერ.

მისი არცერთი სატელევიზიო ქსელი და არც რადიოსადგური არ შეიცავს სარეკლამო რგოლებს. თუმცა, მის ოფიციალურ საიტზე განთავსებულია ბანერული რეკლამები. ქსელი სრულად დამოუკიდებლად ოპერირებს; მის პროგრამულ შინაარსზე კონტროლი არ ვრცელდება არც საკაბელო ინდუსტრიის და არც აშშ-ის კონგრესის მხრიდან.

C-SPAN-ის ქსელი მოიცავს სატელევიზიო არხებს C-SPAN-ს, რომელიც აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის სხდომებზეა ორიენტირებული; C-SPAN2-ს, ქსელი აგრეთვე მოიცავს რადიოსადგურ WCSP-FM-ს და ვებსაიტების ჯგუფს. C-SPAN-ის სატელევიზიო არხები ამერიკის შეერთებული შტატების ფარგლებში 100 მილიონამდე საკაბელო და სატელიტური აბონენტისთვის არის ხელმისაწვდომი. გარდა ამისა, არაპოლიტიკური შინაარსის ფარგლებში გადაიცემა ისტორიული პროგრამები, ისევე როგორც არამხატვრული წიგნებისადმი მიძღვნილი პროგრამები და ინტერვიუები საჯარო პოლიტიკაში ჩართულ ცნობილ ადამიანებთან.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* მედიის ბოლოდროინდელი სიუჟეტები — C-SPAN
* C-SPAN-ის ჩანაწერების რეპოზიტორიუმი — ჯორჯ მეისონის უნივერსიტეტი (დაარქივებული)

## სქოლიო
კატეგორია:C-SPAN
კატეგორია:ტელეარხები რეკლამის გარეშე
კატეგორია:აშშ მედია კომპანიები
კატეგორია:აშშ-ის არაკომერციული ორგანიზაციები
კატეგორია:პიბოდის ჯილდოს მფლობელები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 537

**გაეროს  უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 537** ერთხმად მიიღეს 1983 წლის 22 სექტემბერს. სენტ-კიტსისა და ნევისის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში წევრობის განაცხადის განხილვის შემდეგ, საბჭომ გენერალურ ასამბლეას რეკომენდაცია გაუწია მის მიღებასთან დაკავშირებით.

## იხილეთ აგრეთვე
* გაეროს წევრი სახელმწიფოები

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/537(1983))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1979 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები გაეროს წევრობის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სენტ-კიტსი და ნევისის შესახებ
კატეგორია:1983 წელი სენტ-კიტსი და ნევისში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 538

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 538** მიიღეს 1983 წლის 18 ოქტომბერს, რეზოლუციების 425 (1978), 426 (1978), 508 (1982), 509 (1982) და 520 (1982) გახსენების შემდეგ, ასევე გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლის შემდეგ გაეროს დროებითი ძალების შესახებ ლიბანში (UNIFIL), საბჭომ გადაწყვიტა UNIFIL-ის მანდატის გაგრძელება კიდევ ექვსი თვით 1984 წლის 19 აპრილამდე.

შემდეგ საბჭომ მოითხოვა გენერალურ მდივანს წარმოედგინა ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ რეზოლუციის განხორციელებასთან დაკავშირებით.

რეზოლუცია 538 დამტკიცდა 13 ხმით ნულის წინააღმდეგ, ხოლო პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.

## იხილეთ აგრეთვე
*ლიბანის ომი (1982)
*ლიბანის სამოქალაქო ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/538(1983))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1983 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:1983 წელი ისრაელში
კატეგორია:1983 წელი ლიბანში
პელომარის ობსერვატორია

**პელომარის ასტრონომიული ობსერვატორია** () ― კალიფორნიის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის სამეცნიერო დაწესებულება კალიფორნიის შტატში, პასადენიდან სამხრეთით 220 კმ, 1700 მეტრი ზღვის დონიდან. აქვს მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი (508-სმ-იანი) რეფლექტორი (1949 წლიდან), 122-სმ-იანი შმიდტის ტიპის ტელესკოპი (1948 წლიდან), აგრეთვე 51 სმ-იანი რეფლექტორი და სხვა. ძირითადად იკვლევს გალაქტიკებს, კვაზარებს, ნისლეულებს, ვარსკვლავებს. 1949 წლიდან ორგანიზაციულად გაერთიანებულია მაუნტ-უილსონის ასტრონომიულ ობსერვატორიასთან. პელომარის ობსერვატორიაშია შედგენილი და გამოცემული ცის დიდი ნაწილის ფოტოგრაფიული ატლასი და გალაქტიკათა ატლასები.

## ლიტერატურა
კატეგორია:აშშ-ის ასტრონომიული ობსერვატორიები
მაუნტ-სტრომლოს ობსერვატორია

**მაუნტ-სტრომლოს ასტრონომიული ობსერვატორია** () ― ავსტრალიის ეროვნული უნივერსიტეტის სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება, კანბერიდან 11 კმ-ზე, ზ. დ. 750 მ. პირველი ტელესკოპი (23 სმ-იანი რეფრაქტორი) დაიდგა 1925 წელს. ამჟამად აქვს 188, 127, 102, 75, 40 სმ-იანი რეფლექტორები, 66-სმ-იანი რეფრაქტორი, 13.5-მ-იანი კოშკურა სამზეო ტელესკოპი და სხვა. იკვლევს გალაქტიკებს, ვარსკვლავებს, ნისლეულებს, ჩვენი გალაქტიკის აგებულებას, მზეს, პლანეტებს და სხვას.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრალიის ასტრონომიული ობსერვატორიები
მორი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი მორი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მეთიუ ფონტეინ მორის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). 

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 16.58 კმ, სიღრმე — 2.65 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-05
Texas Instruments

**Texas Instruments Incorporated** (შემოკლებით **TI**) — ნახევარგამტარების მწარმოებელი მრავალეროვნული ამერიკული კომპანია, რომლის სათავო ოფისი დალასში, ტეხასის შტატში მდებარეობს. გაყიდვების მოცულობით ის მსოფლიოს ნახევარგამტარების მწარმოებელ 10 უმსხვილეს კომპანიას შორის შედის. კომპანია ძირითადად ორიენტირებულია ანალოგური ჩიპებისა და ჩაშენებული პროცესორების შემუშავებაზე, რაზეც მისი შემოსავლის 80%-ზე მეტი მოდის. TI ასევე აწარმოებს სინათლის ციფრული დამუშავების (DLP) ტექნოლოგიას და საგანმანათლებლო ტექნოლოგიურ პროდუქტებს, მათ შორის კალკულატორებს, მიკროკონტროლერებს და მრავალბირთვიან პროცესორებს.

Texas Instruments 1951 წელს Geophysical Service Incorporated-ის რეორგანიზაციის შემდეგ ჩამოყალიბდა. ეს კომპანია 1930 წელს დაარსდა და სეისმურ ინდუსტრიაში გამოსაყენებელ მოწყობილობებს, ისევე როგორც თავდაცვით ელექტრონიკას აწარმოებდა.

TI-მ გამოუშვა მსოფლიოში პირველი კომერციული სილიციუმის ტრანზისტორი 1954 წელს. იმავე წელს დააპროექტა და გამოუშვა პირველი ტრანზისტორული რადიომიმღები. 1958 წელს, ჯეკ კილბიმ, TI-ის ცენტრალური კვლევითი ლაბორატორიებში მუშაობისას ინტეგრირებული მიკროსქემა გამოიგონა. TI-მ აგრეთვე გამოიგონა ხელის კალკულატორი 1967 წელს, ხოლო 1970 წელს წარმოადგინა პირველი ერთჩიპიანი მიკროკონტროლერი.

1987 წელს, TI-მ გამოიგონა სინათლის ციფრული დამუშავების მოწყობილობა (ცნობილი როგორც DLP ჩიპი), რომელიც საფუძვლად დაედო კომპანიის DLP ტექნოლოგიას და DLP Cinema-ს.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*Texas Instruments — SEC.GOV
*Texas Instruments-ის ისტორია და ინოვაციები — ტეხასის შტატის ისტორიული ასოციაცია

## სქოლიო
კატეგორია:NASDAQ-ზე აღრიცხული კომპანიები
კატეგორია:Texas Instruments
კატეგორია:1930 წელს დაარსებულები აშშ-ში
კატეგორია:აშშ-ის კომპიუტერული კომპანიები
კატეგორია:აშშ-ის ელექტრონული კომპანიები
კატეგორია:სახლის კომპიუტერების აპარატული უზრუნველყოფის კომპანიები
კატეგორია:აშშ-ის ნახევარგამტარების კომპანიები
სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1955

**სსრკ-ის IV პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1955)** — პირადი პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 77 ავტორის 341 ნაწარმოები, რომლებიც გამოქვეყნდა 1952 წლის II ნახევრიდან 1955 წლის I ნახევრამდე პერიოდში.

სამსაჯო კოლეგიაში შედიოდნენ: ვ. ბრონი (მთავარი მსაჯი), იური ავერბახი, გ. ზახოდიაკინი, ე. რუხლისი, ე. უმნოვი და ვ. შიფი. 

## ორსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 36 ავტორის 122 ამოცანა. ფინალში გავიდა 16 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ლ. ლოშინსკი.

## სამსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 30 ავტორის 99 ამოცანა. ფინალში გავიდა 12 ავტორის 26 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოებების ავტორები გახდნენ რ. კოფმანი და ლ. ლოშინსკი.

## მრავალსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 22 ავტორის 48 ამოცანა. ფინალში გავიდა 14 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა გ. ლობოდინსკი.

## ეტიუდები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 24 ავტორის 72 ეტიუდი. ფინალში გავიდა 18 ავტორის 25 ეტიუდი. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ა. გურვიჩი.

ფ. ბონდარენკო და ა. კაკოვინი, ან. კუზნეცოვი და ბ. სახაროვი — ერთობლივი ეტიუდები.

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:1955 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1955 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში
ელექტრონული თამაში

მინი|250პქ|ელექტრონული თამაში B Logic V
**ელექტრონული თამაში** () — თამაშის ისეთი სახეობა, რომელიც ინტერაქტიული სისტემის შესაქმნელად იყენებს ელექტრონიკას, რომლის მეშვეობითაც მოთამაშეს შეუძლია თამაში. დღესდღეობით, ვიდეო თამაშები ამ ფორმის ყველაზე გავრცელებული სახეობაა და შედეგად, ეს ორი ტერმინი ხშირად ერთმანეთის სინონიმად გამოიყენება. ელექტრონული თამაშების სხვა გავრცელებული ფორმებია: პორტატიული ელექტრონული თამაშები; ავტონომიური არკადული სათამაშო სისტემები, მაგალითად: ელექტრო-მექანიკური თამაშები, პინბოლი, სლოტ-აპარატები; და პროდუქტები, რომლებიც ვიზუალიზაციას არ საჭიროებენ, მაგალითად, აუდიო თამაშები.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*ელექტრონული თამაშები — EBSCO

## სქოლიო
კატეგორია:ელექტრონული თამაშები
კატეგორია:ციფრული მედია
კატეგორია:ელექტრონული დიზაინი
კატეგორია:ვიდეო თამაშების პლატფორმები
სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში 1959

**სსრკ-ის V პირადი ჩემპიონატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1959)** — პირადი პირველობა საჭადრაკო ამოცანებისა და ეტიუდების შედგენაში.

ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 80 ავტორის 612 ნაწარმოები, რომლებიც გამოქვეყნდა 1955 წლის II ნახევრიდან 1958 წლის ჩათვლით პერიოდში.

## ორსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 50 ავტორის 228 ამოცანა. ფინალში გავიდა 19 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ა. დომბროვსკისი. მსაჯები: ნ. ზელეპუკინი და ლ. ლოშინსკი.

## სამსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 31 ავტორის 114 ამოცანა. ფინალში გავიდა 11 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ლევ ლოშინსკი. ლევ ლოშინსკი და ვ. შიფი (ერთობლივი ამოცანები; ლ. ლოშინსკი ასევე გამოდიოდა დამოუკიდებლად). მსაჯები: ვ. ჰეიბელტი და ალფრედ დომბროვსკისი.

## მრავალსვლიანი ამოცანები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 32 ავტორის 106 ამოცანა. ფინალში გავიდა 13 ავტორის 25 ამოცანა. საუკეთესო ნაწარმოებების ავტორები გახდნენ რაფაელ კოფმანი და ა. პოპანდოპულო. მსაჯები: პაულ კერესი და ა. კოპნინი.

## ეტიუდები 
ნახევარფინალში წარმოდგენილი იყო 37 ავტორის 174 ეტიუდი. ფინალში გავიდა 20 ავტორის 26 ეტიუდი. საუკეთესო ნაწარმოების ავტორი გახდა ჰენრიხ კასპარიანი. ვლადიმირ კოროლკოვი და ლ. მიტროფანოვი, ან. კუზნეცოვი და ბ. სახაროვი — ერთობლივი ეტიუდები. მსაჯები: დავით ბრონშტეინი, ა. გურვიჩი და ალექსანდრე კაზანცევი.

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:სსრკ-ის პირადი ჩემპიონატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:1959 წელი ჭადრაკში
კატეგორია:1959 წლის ჩემპიონატები სსრკ-ში