open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ჩარლზ მაუნგ ბო

250px|მინი
**ჩარლზ მაუნგ ბო** (; დ. 29 ოქტომბერი, 1948) —  ბირმელი კათოლიკე პრელატი, რომელიც 2003 წლის 7 ივნისიდან იანგონის არქიეპისკოპოსად მსახურობს. კარდინალად დაასახელა პაპმა ფრანცისკემ 2015 წელს. 2018 წლის შემოდგომაზე იგი აირჩიეს აზიის ეპისკოპოსთა კონფერენციების ფედერაციის (FABC) მეთაურად სამწლიანი ვადით.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:კარდინალები
კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჰაიდარ ფაშას მეჩეთი

**ჰაიდარ ფაშას მეჩეთი** ( ხაინტარ-პასა ძამი, ) — ყოფილი წმინდა ეკატერინეს ეკლესია, ისტორიული მეჩეთი ჩრდილოეთ ნიქოზიაში. ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი გოთური შენობა ნიქოზიაში აია სოფიას შემდეგ, რომელიც ადრე ნიქოზიის ფრანკთა (ლათინურ) კათედრალს წარმოადგენდა. 

ჰარი ჩარლზ ლუკმა ეს შენობა დაახასიათა, როგორც კუნძულზე გოთური არქიტექტურის ერთ-ერთი საუკეთესო ნიმუში.

## ისტორია
შენობა, რომელშიც მოგვიანებით ჰაიდარ ფაშას მეჩეთი განთავსდა, აიგო XIV საუკუნეში, კუნძულის ფრანკთა მმართველობის დროს, და დაერქვა წმინდა ეკატერინეს ეკლესია. მხოლოდ 1570 წელს, ოსმალების მიერ ნიქოზიის დაპყრობის შემდეგ, გადაკეთდა შენობა მეჩეთად. ისტორიულად მას ასევე ეწოდებოდა „აღალარ ჯამისი“, რაც თურქულ ენაზე ნიშნავს „ბატონების მეჩეთს“. ნაგებობას ასე უწოდებდნენ, რადგან მას ხშირად სტუმრობდა თურქი ადგილობრივი არისტოკრატია, რომელიც მის სიახლოვეს ცხოვრობდა. ჰაიდარ ფაშას მეჩეთი მდებარეობს კირლიზადეს ქუჩაზე.

## შენობის სტრუქტურა
ჰაიდარ ფაშას მეჩეთის შენობის მარჯვენა მხარეს, გადმოცემით, არის ადგილი, სადაც, სავარაუდოდ, წმინდა ეკატერინეს საფლავი უნდა ყოფილიყო. ადგილს ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში აჩვენებდნენ და ბერძენი კვიპროსელები ხშირად მოდიოდნენ და ანთებდნენ იქ თავიანთ ზეთის ლამპებს. წინა პორტალი შესრულებულია დახვეწილი გოთური სტილით, რომლის თაღოვანი კარნიზიც ყაყაჩოს თავით მთავრდება. მის ზემოთ აგრეთვე არის ეკატერინეს ბორბალი. მარჯვენა მხარეს დგას მინარეთი, რომელიც სიმაღლით მეორეა ძველი ქალაქის მინარეთებს შორის, აია სოფიას შემდეგ. 
შენობას აქვს ორი მშვენიერი შესასვლელი. დასავლეთის კარს აქვს მარმარილოს ზღურბლი, რომელზეც გამოსახულია ვარდი ორ დრაკონს შორის. გამოსახულება გამეორებული სამჯერ. მეორე, უფრო მძიმედ აშენებული კარი, შენობის სამხრეთ მხარეს მდებარეობს. 

მეჩეთის მარცხნივ არის ნახევრად დანგრეული შენობა, რომლისგანაც მხოლოდ რამდენიმე გოთური თაღია შემორჩენილი. მარჯვნივ ასევე არის პორტალი ორნამენტებითა და ფინიალებით. სამი გოთური ფანჯარა, რომელთაგან ორი გაყოფილია წვრილი სვეტებით, იკავებს სივრცეს საყრდენებს შორის. მათ ზემოთ გარგულიები აქვთ. მეჩეთის მარცხნივ მსგავსი საყრდენებია და ასევე არის კვადრატული კოშკი.

ინტერიერი კირით იყო შეთეთრებული და ძლიერ დაზიანებული, მაგრამ კირი მოაშორეს XX საუკუნის დასაწყისში და კედლებზე ხატვის კვალი შეიმჩნევა. 

ორი გოთური თაღი უჭერს მხარს კამარას, რომელიც შედგება უბრალოდ გადაკვეთილი ნეკნებისგან. აფსიდაში ექვსი ნეკნი ჩანს, რომელიც ეყრდნობა დაჯგუფებულ სვეტს, და გამოდის კლიტიდან. აფსიდის ჩრდილოეთით არის საკრისტია, რომლის კამარაც ეყრდნობა კონსოლებს შესანიშნავად გამოკვეთილი ადამიანის თავებით. საკრისტიის ზემოთ მაღალი ოთახია, რომლის ქვედა ფანჯარაც გადაჰყურებს მთავარ ტაძარს. 

როგორც მიჰრაბი (მექის მიმართულება), ასევე მინბარი (კათედრა) მეჩეთში მარჯვენა მხარესაა.
ამჟამად იგი ფუნქციონირებს, როგორც ხელოვნების გალერეა , თუმცა ადრე მასში ქორწინების რეგისტრაციის ოფისი იყო განთავსებული.

მეჩეთი მოქმედია, შენარჩუნებული აქვს მოქმედი მინბარი და მიჰრაბი.

## სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის მეჩეთები
კატეგორია:XIV საუკუნის ეკლესიები
პიაცა კოლონას შადრევანი

**პიაცა კოლონას შადრევანი** () —  შადრევანი რომში, იტალიაში, რომელიც დააპროექტა არქიტექტორმა ჯაკომო დელა პორტამ და ააშენა ფიეზოლელმა მოქანდაკემ როკო როსიმ 1575-1577 წლებში.

შადრევანი იყო დელა პორტას მიერ აგებული თექვსმეტი შადრევნიდან ერთ-ერთი, რომლებიც აშენდა აკვა-ვერჯინეს აკვედუკის რეკონსტრუქციის შემდეგ - პროექტი, რომელიც დაიწყო პაპმა პიუს IV-მ 1561 წელს და დაასრულა პაპმა პიუს V-მ 1570 წელს. თავად შადრევანი აშენდა პაპ გრიგოლ XIII-ის დროს, რომელიც ყველაზე ცნობილია გრიგორიანული კალენდრის შექმნით. იმ დროინდელი სხვა რომაული შადრევნების მსგავსად, ის აშენდა რომაელი მცხოვრებლებისთვის სუფთა სასმელი წყლის მისაწოდებლად, რომლებიც მანამდე იძულებულნი იყვნენ დაელიათ ტიბრის მდინარის დაბინძურებული წყალი. ასევე იმ დროის სხვა შადრევნების მსგავსად, ის მუშაობდა მხოლოდ გრავიტაციის წყალობით. წყლის წყარო შადრევანზე მაღლა მდებარეობდა, რაც იწვევდა წყლის ჰაერში შხეფებად ამოფრქვევას.

შადრევნის წყალი თავდაპირველად აღწევდა ძველ ტრევის შადრევანთან, შემდეგ მიედინებოდა სან-სებასტიანელოს ბორცვის ძირში მდებარე ორ რეზერვუარში, შემდეგ კი არხების სისტემის მეშვეობით - ვია კონდოტისა და ვია დელ კორსოს კუთხისკენ, პიაცა ვენეციასკენ, მარკუს ავრელიუსის სვეტის ძირისკენ. პიაცა კოლონას შადრევნის წყლის წყარო ზღვის დონიდან მხოლოდ 67 ფუტით მაღლა მდებარეობდა. ტრევის შადრევნის,ბარკაჩის შადრევნისა და პიაცა ნავონას შადრევნების მსგავსად, რომლებიც აკვა-ვერჯინესთან იყო დაკავშირებული, პიაცა კოლონას შადრევანს არ შეეძლო წყლის მაღლა ჰაერში ასხმა.

დელა პორტას საწყისი პროექტი ითვალისწინებდა შადრევანში რომაული ანტიკური ქანდაკების, ზღვის ღმერთის, სახელად მარფორიოს განთავსებას, კლდოვანი გროტოს ფონზე, რომლის უკანაც მარკუს ავრელიუსის სვეტი იქნებოდა ხილული. საბოლოო შადრევანი უფრო მარტივი იყო: შადრევნის რვაკუთხა აუზი დამზადებული იყო ვარდისფერი მარმარილოსგან საბერძნეთის კუნძულ ქიოსიდან, იმავე მარმარილოსგან, რომელიც დელა პორტამ გამოიყენა წმინდა პეტრეს ბაზილიკის კარის ჩარჩოსთვის. დელა პორტამ ასევე შექმნა აუზის გარშემო თექვსმეტი გამოკვეთილი ლომის თავი. ცენტრში მოთავსებული იყო წრიული ქვის ვაზა კვარცხლბეკზე, და წყალი ამ ვაზიდან ჩაედინებოდა აუზში.  

შადრევანი მცირედით აღადგინა ბერნინიმ პაპ ალექსანდრე VII-ის პონტიფიკოსობის დროს. 1702 წელს პაპმა კლემენტ XI-მ ცენტრში არსებული ორიგინალური ვაზის თავზე დაამაგრა საკუთარი გერბი, რვაქიმიანი ვარსკვლავი, მაგრამ მისი გარდაცვალების შემდეგ ეს გერბი მოხსნეს.

1830 წელს არქიტექტორმა ალესანდრო სტოკიმ მოაშორა ორიგინალური ცენტრალური ვაზა და მის ადგილზე დადგა ამჟამინდელი ვაზა, რომელიც თეთრი მარმარილოსგანაა დამზადებული. მან ასევე დაამატა ორი ჯგუფი დელფინების ქანდაკებებისა, რომელთა კუდები ზღვის ნიჟარებზეა შემოხვეული და წყალს აფრქვევენ პირიდან, აუზის ორივე ბოლოში.

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## ლიტერატურა 
*Maurizia Tazartes, *Fontaines de Rome*, translated from Italian into French by Christine PIot. Citadelles and Mazenot, Paris, 2004.
*Marilyn Symmes, *Fountains- Splash and Spectacle. Water and Design from the Renaissance to the Present*.  Thames and Hudson and the Cooper-Hewitt National Design Museum, Smithsonian Institution. 1998.
*D'Onofrio, Cesare, *Le Fontane di Roma, con  documenti e disegni inediti,* 2nd edition, Rome, 1962

## სქოლიო 
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
ლეო XIV

**ლეო XIV** (, ერისკაცობაში **რობერტ ფრენსის პრევო**, დ. 14 სექტემბერი, 1955, ჩიკაგო) — 267-ე რომის პაპი, კათოლიკური ეკლესიისა და ვატიკანის სუვერენული სახელმწიფოს მეთაური. ამერიკელი კათოლიკე პრელატი, 2023 წლიდან მსახურობდა ეპისკოპოსთა დიკასტერიის პრეფექტად და ლათინური ამერიკის პონტიფიკალური კომისიის პრეზიდენტად, მანამდე - იყო პერუში ჩიკლაიოს დიოცეზის ეპისკოპოსი 2015 წლიდან 2023 წლამდე, ხოლო 2001 წლიდან 2013 წლამდე წმინდა ავგუსტინეს ორდენის გენერალური პრიორი.

დაიბადა ჩიკაგოში, პრევომ თავისი კარიერის ადრეული წლები გაატარა ავგუსტინელთა ორდენისთვის მუშაობაში. მსახურობდა პერუში 1985 წლიდან 1986 წლამდე და 1988 წლიდან 1998 წლამდე როგორც სამრევლოს მღვდელი, დიოცეზის ოფიციალური პირი, სემინარიის მასწავლებელი და ადმინისტრატორი. მას კარდინალის წოდება მიენიჭა 2023 წელს.

2025 წლის აპრილში ფრანცისკეს გარდაცვალების შემდეგ, პაპის კონკლავმა 2025 წლის 8 მაისს აირჩია მის მემკვიდრედ. 

## ბავშვობა და განათლება 
რობერტ ფრენსის პრევო დაიბადა 1955 წლის 14 სექტემბერს აშშ-ში, ქალაქ ჩიკაგოში, მოწყალების ჰოსპიტალში, ლუის მარიუს პრევოსა და მილდრედ მარტინესის ოჯახში., ხოლო დედამისი ბიბლიოთეკარი, წარმოშობით ესპანელი. ჰყავს ორი ძმა. 1973 წელს მიიღო საშუალო განათლება წმინდა ავგუსტინეს სემინარიის საშუალო სკოლაში. როგორც დამამთავრებელი კლასის მოსწავლემ მაღალი აკადემიური მიღწევებისათვის მიიღო ქების სიგელი და მუდმივად იმყოფებოდა წარჩინებული სტუდენტების სიაში. იყო yearbook-ის მთავარი რედაქტორი, სტუდენტური საბჭოს მდივანი და ეროვნული საპატიო საზოგადოების წევრი. აგრეთვე მონაწილეობდა საშუალო სკოლის საუბრებსა და დებატებში. 1977 წელს ვილანოვის უნივერსიტეტში მიიღო ბაკალავრის ხარისხი მათემატიკის დარგში.

ფლობს ინგლისურ, ესპანურ, იტალიურ, ფრანგულ და პორტუგალიურ ენებსა და კითხულობს ლათინურს და გერმანულს.

## პაპობა
2025 წლის 8 მაისს, პაპის კონკლავის მეორე დღეს, პრევო გახდა პირველი პაპი ჩრდილოეთ ამერიკიდან. მან აიღო სახელი ლეო XIV, რითაც გააგრძელა ლეო XIII-ის რიგითობა. მისი არჩევიდან დაახლოებით ერთი საათის შემდეგ, პაპი ლეო XIV გამოაცხადა კარდინალმა დომინიკ მამბერტიმ, კარდინალთა კოლეგიის პროტოდიაკონმა, წმინდა პეტრეს ბაზილიკის აივნიდან და შემდეგ გამოჩნდა შეკრებილი ხალხის მისასალმებლად. განსხვავებით ფრანცისკესგან, რომელიც ირჩევდა უბრალო თეთრ სამოსს, ლეო XIV-მ ჩაიცვა პაპის მოცეტა და სტოლა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Prevost Card. Robert Francis, O.S.A.. Holy See Press Office. Archived from the original on 1 October 2023
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:რომის პაპები
კატეგორია:ამერიკელი მათემატიკოსები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
აიჰათუნ ათეშინი

**აიჰათუნ ათეშინი** () — მხატვარი-კერამიკოსი, წიგნების რედაქტორი, თეატრალური მხატვარი, პროდიუსერი, სამხატვრო ხელმძღვანელი და მეცნიერი. ის ცნობილია თავისი შემოქმედებითი ნამუშევრებით. მის ცნობილ პროექტებს შორისაა დოკუმენტური ფილმი „ალაშია აღდგება“, სამეცნიერო-კვლევითი გამოფენა „უკვდავი კერამიკა“, ასევე გამოფენები „ჩუმი გასეირნება“, „წყლის ფერი“, „ცეცხლის ხელოვნება“, „ტალახისა და ცეცხლის ცეკვა“ და სხვები.

## ბიოგრაფია 
აიჰათუნ ათეშინი დაიბადა კვიპროსზე და იყო მრავალშვილიანი ოჯახის ყველაზე უმცროსი შვილი. მამა, მეჰმეტ ჰუსეინი (), მოზაიკური ჩამოსხმით იყო დაკავებული, ხოლო დედა, ფათმა ჰანიმი (), ტანსაცმელს კერავდა.

1996-2019 წლებში მუშაობდა ნიქოზიის სახელმწიფო საავადმყოფოში.

## შემოქმედება 
### თეატრში და კინოში მოღვაწეობა 
1983 წელს აიჰათუნ ათეშინმა სახელმწიფო თეატრის მოწვევით მიიღო მონაწილეობა პიესაში „Annem Niçin Miyavladı“.

 2017 წელს დოკუმენტური ფილმი „ალაშია აღდგება“ (), რომელიც ჩრდილოეთ კვიპროსის კინემატოგრაფისტების მიერ შეიქმნა, საერთაშორისო დოკუმენტური ფილმების ფესტივალზე „ალთინ საფრანი“ () სპეციალური პრიზით დაჯილდოვდა TÜRKSOY-ის მიერ. ამ პროექტის კურატორი იყო აიჰათუნ ათეშინი.

### კერამიკა 
 1987 წელს ნიქოზიაში ჩატარდა აიჰათუნ ათეშინის სამეცნიერო-კვლევითი გამოფენა „უკვდავი კერამიკა“.

 2006 წელს აიჰათუნ ათეშინის ნამუშევრების გამოფენა გაიხსნა ილაიდას სამხატვრო გალერეაში. გამოფენაზე წარმოდგენილი იყო 50 წყვილი კერამიკული ქალის ფეხსაცმელი. გამოფენის გახსნას ესწრებოდა ოია თალათი (), ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკის მეორე პრეზიდენტის, მეჰმეთ ალი თალატის () მეუღლე.

2016 წელს გამოფენას ეწვივნენ ჩრდილოეთ კვიპროსის მეოთხე პრეზიდენტი მუსტაფა აქინჯი () და მისი მეუღლე მერალ აქინჯი.

#### პერსონალური გამოფენები 
„ცეცხლის ხელოვნება“ (), ნიქოზია (), 1991 წელი.

აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვის უნივერსიტეტის () ჯილდო ქალთა კვლევებისა და კულტურის სფეროში მიღწევებისთვის, 2005 წელი.

TÜRKSOY-ის სპეციალური პრემია „ოქროს ზაფრანის“ საერთაშორისო ფესტივალზე პროფესიონალური ფილმების კატეგორიაში, 2017 წელი.

## ლიტერატურა
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:კერამიკოსები 
კატეგორია:კვიპროსის მხატვრები
კატეგორია:კვიპროსი
კატეგორია:ქალები
კატეგორია:კვიპროსელი ქალები
კატეგორია:ქალი მხატვრები
კატეგორია:ქალი მხატვრები ეროვნების მიხედვით
მარიო გრეკი

250px|მინი
**მარიო გრეკი** (დ. 20 თებერვალი, 1957) — მალტელი კათოლიკე პრელატი, რომელიც 2020 წლიდან ეპისკოპოსთა სინოდის გენერალურ მდივნად მსახურობს. მანამდე იყო გოცოს ეპისკოპოსი 2005 წლიდან 2019 წლამდე და ეპისკოპოსთა სინოდის პრო-გენერალური მდივანი 2019 წლიდან 2020 წლამდე.

პაპმა ფრანცისკემ იგი კარდინალის რანგში აიყვანა 2020 წლის 28 ნოემბერს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
*Catholic Hierarchy: Bishop Mario Grech

კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1957
კატეგორია:კარდინალები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჟან-კლოდ ჰოლერიში

250px|მინი
**ჟან-კლოდ ჰოლერიში** (დ. 9 აგვისტო, 1958) — ლუქსემბურგელი კათოლიკე პრელატი, რომელიც ლუქსემბურგის არქიეპისკოპოსად მსახურობს 2011 წლიდან. იგი იყო ევროკავშირის ეპისკოპოსთა კონფერენციების კომისიის (COMECE) პრეზიდენტი 2018 წლის მარტიდან 2023 წლამდე. იგი არის იეზუიტების ორდენის წევრი.

ბელგიაში, გერმანიასა და ლუქსემბურგში სწავლისა და სამწყემსო მუშაობის გარდა, იგი სწავლობდა იაპონიაში 1985 წლიდან 1989 წლამდე და მუშაობდა იქ 1994 წლიდან 2011 წლამდე.

პაპმა ფრანცისკემ იგი კარდინალის რანგში აიყვანა 2019 წლის 5 ოქტომბერს. იგი არის პირველი კარდინალი ლუქსემბურგიდან. იგი ასევე არის კარდინალთა საბჭოს წევრი.

2025 წლის აპრილში პაპ ფრანცისკეს გარდაცვალების შემდეგ, ჰოლერიში დასახელებულია ერთ-ერთ კანდიდატად, რომელმაც შესაძლოა მისი ადგილი დაიკავოს.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:კარდინალები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
პიტერ ტარკსონი

250px|მინი
**პიტერ ტარკსონი** (დ. 11 ოქტომბერი, 1948) — განელი კათოლიკე პრელატი, რომელიც 2022 წლიდან მსახურობს პონტიფიკის სამეცნიერო აკადემიების კანცლერად. იგი იყო პონტიფიკის სამართლიანობისა და მშვიდობის საბჭოს პრეზიდენტი 2009 წლიდან 2017 წლამდე და ინტეგრალური ადამიანური განვითარების ხელშეწყობის დიკასტერიის პირველი პრეფექტი 2017 წლიდან 2021 წლამდე.

ტარკსონიმანამდე იყო კეიპ-კოსტის მთავარეპისკოპოსი 1992 წლიდან 2009 წლამდე. კარდინალად დაინიშნა პაპ იოანე პავლე II-ის მიერ 2003 წელს. მას განიხილავდნენ პაპობოს კანდიდატად როგორც 2013 წლის კონკლავზე, რომელმაც პაპად ფრანცისკე აირჩია, ასევე მოახლოებული 2025 წლის პაპის კონკლავის დროსაც. 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:კარდინალები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ვილემ ეიკი

250px|მინი
**ვილემ ეიკი** (დ. 22 ივნისი, 1953) — კათოლიკური ეკლესიის ნიდერლანდელი პრელატი, კარდინალი 2012 წლიდან. იგი არის უტრეხტის მიტროპოლიტ-არქიეპისკოპოსი 2007 წლიდან. 1999 წლიდან 2007 წლამდე იყო გრონინგენ-ლეეუვარდენის ეპისკოპოსი. სასულიერო კარიერამდე მუშაობდა ექიმად; როგორც მღვდელმა, აკადემიური კვლევების ფოკუსად სამედიცინო ეთიკა აირჩია. მას აქვს სადოქტორო ხარისხი მედიცინასა და ფილოსოფიაში, ასევე ლიცენზია თეოლოგიაში.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1953
კატეგორია:კარდინალები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მარფორიო

**მარფორიო** () — რომის ერთ-ერთი მოლაპარაკე ქანდაკება. მარფორიო მეგობრულ მეტოქეობას ინარჩუნებდა თავის ყველაზე თვალსაჩინო მეტოქესთან, პასკვინთან. როგორც დანარჩენი ხუთი „მოლაპარაკე ქანდაკების“ შემთხვევაში, პასკვინადები - უპატივცემულო სატირები, რომლებიც დასცინოდნენ საჯარო პირებს - განთავსებული იყო მარფორიოს გვერდით მე-16 და მე-17 საუკუნეებში. 

## ქანდაკება და მისი მდებარეობა 
მარფორიო არის დიდი, პირველი საუკუნის რომაული მარმარილოს ქანდაკება, რომელიც გამოსახავს მწოლიარე მდინარის ღმერთს ან ოკეანეს, რომელიც წარსულში სხვადასხვაგვარად იყო იდენტიფიცირებული, იუპიტერი, ნეპტუნი, ან ტიბრის გამოსახულება. ჰუმანისტი ანდრეა ფულვიო იყო პირველი, ვინც ის მდინარის ღმერთად დაადგინა 1527 წელს. მარფოი რომში ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა იყო მე-12 საუკუნის ბოლოდან.  პოჯო ბრაჩოლინი წერდა მასზე, როგორც ანტიკური ხანიდან გადარჩენილ ერთ-ერთ ქანდაკებაზე, და მე-16 საუკუნის დასაწყისში ის კვლავ სეპტიმიუს სევერუსის თაღთან ახლოს მდებარეობდა.

ქანდაკების სახელის წარმოშობა დავის საგანია. ის აღმოაჩინეს გრანიტის აუზთან ერთად, რომელზეც წარწერა იყო „mare in foro“, მაგრამ შესაძლოა მისი სახელი მომდინარეობდეს იმ ტერიტორიის ლათინური სახელიდან, სადაც ის აღმოაჩინეს (Martis Forum), ან მარიოლის ოჯახის სახელიდან, რომელსაც საკუთრება ჰქონდა მამერტინეს ციხესთან ახლოს, ასევე ფორუმთან ახლოს, სადაც ქანდაკება იდგა 1588 წლამდე. 

პაპ სიქსტუს V-მ ქანდაკება გადაიტანა სან მარკოსის მოედანზე (რომში) 1588 წელს, შემდეგ კი კამპიდოლიოს მოედანზე 1592 წელს, სადაც ის ამშვენებს ჯაკომო დელა პორტას მიერ დაპროექტებულ შადრევანს ბაზილიკა, პალაცო დეი კონსერვატორის პირდაპირ. სახის ნაწილი, მარჯვენა ფეხი და მარცხენა ხელი აღდგენილი იქნა 1594 წელს. 1645 წელს, პალაცო ნუოვოს მშენებლობამ შადრევანი მის ეზოში მოაქცია.

## ლიტერატურა 
*Rendina, C., "Pasquino statua parlante”, *ROMA ieri, oggi, domani*, n. 20, February 1990.

## რესურსები ინტერნეტში 
*Roma Segreta: Marforio  
*Marforio
*''The Insider's Guide to Rome*, p.73
**Chambers' Edinburgh Journal'', p.106
*Marforio

## სქოლიო 
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:ქანდაკებები
ჯო როგანი

**ჯოზეფ ჯეიმს როგანი** (11 აგვისტო, 1967) — ამერიკელი პოდკასტერი, *UFC*-ის კომენტატორი, კომიკოსი, მსახიობი და ყოფილი ტელეწამყვანი.

როგანი დაიბადა ნიუარკში, ნიუ-ჯერსიში. კომედიის სფეროში კარიერა 1988 წელს ბოსტონში დაიწყო. 1994 წელს ლოს-ანჯელესში გადასვლის შემდეგ, მან Disney-თან კონტრაქტი გააფორმა და რამდენიმე სატელევიზიო შოუში, მათ შორის Hardball-სა და NewsRadio-ში, მსახიობის რანგში გამოჩნდა. იგი ასევე იყო დაინტერესებული ჯიუ-ჯიცუთი და შავი ქამარიც მოიპოვა ამ სფეროში. 1997 წელს მან UFC-ში ინტერვიუერად და კომენტატორად დაიწყო მუშაობა. 

მან 2009 წელს დააარსა *The Joe Rogan Experience*. 2015
წლისთვის ის მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პოდკასტი იყო, რომელიც რეგულარულად მილიონობით ნახვას იღებდა თითოეულ ეპიზოდზე. Spotify-მ მისი ექსკლუზიური დისტრიბუციის უფლება 2020 წელს 200 მილიონ დოლარად მიიღო. მას შემდეგ როგანის აუდიტორია მნიშვნელოვნად გაიზარდა და 2024 წელს მან Spotify-თან ხელშეკრულება დაახლოებით 250 მილიონ დოლარად განაახლა, მაგრამ მათთვის ეს აღარ იქნება ექსკლუზიური. მას ახლახან ჰყავდა მოწვეული UFC-ის ყოფილი ქვემსუბუქი წონის ჩემპიონი ილია თოფურია.

## რესურსები ინტერნეტში
*ESPN

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1967
კატეგორია:ამერიკელი კომიკოსები
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ალბიონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ალბიონი** (Albion) — ბრიტანეთის კუნძულების ძველი სახელწოდება.

ალბიონი ასევე შეიძლება აღნიშნავდეს:
* ალბიონი — ქალაქი აშშ-ში, აიდაჰოს შტატში;
* ალბიონი — ქალაქი აშშ-ში, აიოვის შტატში.
საკრო-კუორე-დი-ჯესუ-ა-კასტრო-პრეტორიო

200px|მინი|ფასადი
**საკრო-კუორე-დი-ჯესუ-ა-კასტრო-პრეტორიო** — () კათოლიკური პარაფია და ტიტულარული ეკლესია რომში, იტალიაში სალეზიანელთა ორდენის დედა ეკლესია.

## ისტორია
ეკლესიის აშენება თავდაპირველად პაპ პიუს IX ჰქონდა დაგეგმილი. მან შეიძინა მიწა ვია დი პორტა სან ლორენცოზე (ამჟამად ვია მარსალა). მისი განზრახვა იყო, ეკლესია წმინდა იოსებსთვის მიეძღვნა, რომელიც პაპმა 1870 წლის 8 დეკემბერს მსოფლიოს ეკლესიის მფარველად გამოაცხადა. თუმცა 1871 წელს მან გადაწყვიტა, ეკლესია იესო ქრისტეს წმინდა გულისთვის მიეძღვნა. მშენებლობა დაიწყო პაპ ლეო XIII მმართველობის პერიოდში, რომელმაც არქიტექტორად ფრანჩესკო ვესპინიანი დანიშნა. გრაფი ვესპინიანი (1842–1899) პაპ ლეო XIII წმინდა სასახლეთა არქიტექტორი იყო და ასევე ააშენა სანტ’ანსელმოს კოლეჯი ავენტინის ბორცვზე. თუმცა სამუშაოები დაფინანსების ნაკლებობის გამო შეჩერდა. ამ დროს პაპმა სამუშაოები დონ ბოსკოს (წმინდა იოანე ბოსკოს) მიანდო. პაპის ნებართვით, ბოსკომ დამატებით 0.55 ჰა (1.4 აკრი) შეიძინა მიწის ნაკვეთი ღარიბი ბიჭებისთვის პანსიონის ასაშენებლად, ასევე ორსართულიანი შენობა პორტა სან ლორენცოსა და მარგერას ქუჩების კუთხეში, რომელიც სალეზიანელთა საცხოვრებლად უნდა მოწყობილიყო. ბოსკომ შეძლო ეკლესიის მშენებლობისთვის საჭირო თანხების შეგროვება, მთელი კათოლიკური სამყაროს მიმართვითა და პირადი მოგზაურობებით საფრანგეთსა და ესპანეთში, მიუხედავად მისი ცუდი ჯანმრთელობისა. ეკლესია 1887 წლის 14 მაისს იკურთხა
200px|მინი
საკამპანილო (საარეკლო კოშკი) ვესპინიანის მიერ იყო დაგეგმილი, თუმცა დაუმთავრებელი დარჩა 1931 წლამდე, როდესაც მასზე დამონტაჟდა წმინდა გულით იესოს შთამბეჭდავი ქანდაკება, რომელიც არგენტინაში მცხოვრებმა სალეზიანელთა ყოფილმა მოსწავლეებმა შესწირეს.  

წმინდა გულისთვის მიძღვნილი ეკლესიას მოიხმარენ სალეზიანელი მამები და ძმები. ადრე მასთან ერთად ფუნქციონირებდა პროფესიული სასწავლებელი და საერთო საცხოვრებელი. დონ ბოსკოს გარდაცვალებისას მხოლოდ ეკლესია და ვია მარსალაზე მდებარე შენობა იყო დასრულებული. მისი მემკვიდრის დონ მიკელე რუას მმართველობისას აშენდა ფრთები ვია მარგერასა და ვია მაჯენტაზე. პროფესიული სკოლის დახურვის შემდეგ, მისი ადგილი დაიკავა საშუალო სკოლამ და გიმნაზიამ. მოგვიანებით ეს კომპლექსი სალეზიანელთა პროვინციის სათაო ოფისი გახდა (თავდაპირველად IRO, შემდეგ კი ICC), ასევე CNOS-ის (Centro Nazionale Opere Salesiane — სალეზიანელთა ეროვნული ცენტრი) ოფისების ადგილად იქცა. 2017 წლიდან შენობაში განთავსებულია სალეზიანელთა კონგრეგაციის ცენტრალური მთავრობა. კომპლექსი ასევე მასპინძლობს მნიშვნელოვან პროგრამებს ახალგაზრდა მიგრანტებისთვის, მოხალისეებისთვისა და უნივერსიტეტის სტუდენტებისთვის, ასევე ახალგაზრდებისთვის განკუთვნილ საერთო საცხოვრებელს, რომელსაც სალეზიანელები და ქრისტეს აღდგომის მისიონერები მართავენ.
200px|მინი
ეკლესიას მცირე ბაზილიკის სტატუსი მიენიჭა 1921 წელს.

## კარდინალ-დიაკონები
საკრო კუორეს ეკლესია დიაკონატად დააწესა პაპმა პავლე  VI 1965 წლის 5 თებერვალს, 1965 წლის 28 თებერვალს ოცდაშვიდი ახალი კარდინალის შექმნის წინაპირობით.

## სქოლიო
კატეგორია:რომი
კატეგორია:იტალია
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კონსულტის სასახლე

**კონსულტის სასახლე** () —  გვიანი ბაროკოს სტილის სასახლე ცენტრალურ რომში, იტალიაში 1955 წლიდან იგი იტალიის რესპუბლიკის საკონსტიტუციო სასამართლოს მასპინძლობს. იგი მდებარეობს კვირინალის ბორცვზე, იტალიის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ოფიციალური რეზიდენციის, კვირინალის სასახლის მოპირდაპირე მხარეს. 
[მინი|იტალიის საკონსტიტუციო სასამართლო პალაცო დელა კონსულტაში მდებარეობს, რომელიც რომში, [კვირინალის ბორცვი|კვირინალის ბორცვზე მდებარე სამთავრობო შენობებს შორისაა.]]

## ისტორია 
მე-17 საუკუნემდე სასახლე აშენებული იყო კარდინალ ფერეროსთვის პაპ სიქსტუს V-ის მმართველობის დროს. პაპმა კლემენტ XII-მ (კორსინი) ამჟამინდელი სასახლის აშენება დაავალა ფერდინანდო ფუგას, და იგი დასრულდა 1737 წელს საკრა კონგრეგაციონე დელა კონსულტას, რომელიც პაპის სახელმწიფოს მთავარ სახელმწიფო საბჭოდ და ტრიბუნალად ფუნქციონირებდა და სენიატურა დეი ბრევის სამდივნოს, ასევე პაპის გვარდიის ორი დანაყოფის განსათავსებლად. 1798-დან 1814 წლამდე, სასახლე გამოიყენებოდა როგორც რომის პრეფექტურა. 1849 წელს, რომის რესპუბლიკის დროს, იგი იყო მმართველი ტრიუმვირატის რეზიდენცია. პაპის სახელმწიფოების იტალიის სამეფოსთან შეერთების შემდეგ, 1871-დან 1874 წლამდე, პრინცი უმბერტო I და მისი მეუღლე მარგერიტა სავოიელი აქ ცხოვრობდნენ. 1874-დან 1922 წლამდე, მასში განთავსებული იყო საგარეო საქმეთა სამინისტრო, ხოლო 1924-დან 1953 წლამდე - კოლონიების სამინისტრო. 1955 წელს იგი გახდა იტალიის საკონსტიტუციო სასამართლოს სახლი. 

ფუგამ დააპროექტა ორსართულიანი ფასადი, რომელსაც აქვს „piano nobile“ (მთავარი სართული) დაბალთაღიანი ფანჯრებით, რომლებიც მოთავსებულია პანელებში, ქვედა სართულზე კი მდებარეობს დაბალი მეზონინი. ქვედა სართულზე პანელებს აქვთ არხებიანი რუსტიკა და რუსტიკული კუთხეები. პილასტრები გამოყენებულია მხოლოდ ცენტრალურ სამ-მალიან ბლოკზე, რომელიც ოდნავ გამოშვერილია. ფასადის სახურავის ხაზს აგვირგვინებს კორსინის პაპის დიდი გერბი, რომელიც ტრევის შადრევნის გერბის მსგავსია. ქვემოთ, შესასვლელთან, იტალიის მეფემ დაამონტაჟა თავისი გერბი.

შენობის ინტერიერები საუკუნეების განმავლობაში ფრესკებით არაერთგზის მოირთო. XVIII საუკუნის საწყისი ფრესკები, შესრულებული ანტონიო ბიკიერაისა და ჯოვანი დომენიკო პიასტრინის მიერ, თითქმის გაქრა, გარდა რამდენიმე ალეგორიული ფიგურისა კარდინალების აპარტამენტებში. 1787 წელს ახალმა კარდინალე დეი ბრევიმ, კარდინალმა რომოალდო ბრასკი-ონესტიმ, სასახლე თავიდან მოარწყევინა ბერნარდინო ნოკის, რომლის ნამუშევარიც ასევე თითქმის დაიკარგა, გარდა „სალონე პომპეიანოში“ შესრულებული ფრესკებისა „პროსერპინას მითზე“ და „სტუდიო დეი ჯუდიჩის“ ჭერის მოხატულობისა, რომელიც გამოსახავს ქველმოქმედებასა და ოთხ სათნოებას. სავოის მონარქიამ ფრესკები შეასრულებინა დომენიკო ბრუსკის, ჩეკროპე ბარილისა და ანიბალე ბრუნიოლის.

## რესურსები ინტერნეტში 
*Romeartlover entry
*

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:სასახლეები
იაკობის კვერთხი

მინი|იაკობის კვერთხი
**იაკობის კვერთხი**, *ასტრონომიული კვერთხი* (), *იაკობშტაბი* () — უძველესი კუთხსაზომი ასტრონომიული ხელსაწყო — სახაზავზე წამოცმული, მისი პერპენდიკულარული და განსაზღვრული სიდიდის რეიკა. გამოიყენებოდა ცაზე დაკვირვებისთვის მნათობებს შორის კუთხის საზომად. გამოიყენება ასტრონომიაში, ნავიგაციასა და გეოდეზიაში.

გრადუირებული სახაზავის გასწვრივ გადაადგილდებოდა მოძრავი რეიკა, რომლის ბოლოშიც ზოგჯერ ამაგრებდნენ მცირე სწერჟნებს — ვიზირებს. ზოგ შემთხვევაში ხვრელიან ვიზირი იყო დამაგრებული იმ ადგილას, საიდანაც წარმოებდა დამზერა. დამსამზერი ხვრელიდან ხდებოდა მოძრავ რეიკაზე არსებული ვიზირების მისადაგება ციურ სხეულებთან და შესაბამისად გრადუირებულ სახაზავზე არსებული მონაცემებით კუთხის დადგენა ორ ციურ სხეულს შორის.

Balestilha-pedro-medina-1563.jpg|ფიზიკური გამოყენება
Annual report of the American Scenic and Historic Preservation Society to the legislature of the State of New York. (1901) (14598279008).jpg|ფიზიკური გამოყენება
GER — BY — Oberbayern — Ingolstadt — Auf der Schanz 45 — 1. OG (Stadtmuseum · unbek. · Johann Baptist Cysat· um 1724) Mattes 2022-02-26.jpg|იოჰან ბაპტისტ ციზატი იაკობის კვერთხით ხელში
Jakobsstab manual.jpg|იაკობის კვერთხის მუშაობის პრინციპი

## რესურსები ინტერნეტში
* Levi ben Gerson and the Cross Staff Revisited, Bernard R Goldstein 
*Зигель Ф., «Астрономы наблюдают», Москва, 1977, ст. 8

კატეგორია:ასტრონომიული ხელსაწყოები
გერმანიის თემები

**გერმანიის თემები** () —  ადგილობრივი თვითმმართველობის ერთეული გერმანიაში. სულ გერმანიაში 2025 წლის იანვრის მონაცემებით 10 751 თემია. მათ შორის არის 2057 დამოუკიდებელი ქალაქი და 8694 თემი საქალაქო უფლების გარეშე.  

თემის საკრებულოს და მერის არჩევის წესი და უფლებები განსხვავდება ფედერალური მხარეების მიხეედვით და არაერთ შემთხვევაში განსხვავებულია ერთი ფედერალური მხარის ფარგლებშიც ყველაზე გავრცელებულია სამხრეთ გერმანული საკრებულოს სისტემა (Süddeutsche Ratsverfassung). ამ სისტემაში პირდაპირი წესით ირჩევენ საკრებულოს (Gemeinderat) 5 წლით, ასევე პირდაპირი წესით ირჩევენ მერს (Bürgermeister) ხუთიდან ცხრა წლამდე. მერი ხელმძღვანელობს როგორც საკრებულოს, ასევე ადმინისტრაციას. შედარებით იშვიათია მაგისტრატის სისტემა (Magistratsverfassung), რომელიც მოქმედებს ჰესენში, შლეზვიგ-ჰოლშტაინში და ბრემერჰავენში. 

## იხილეთ აგრეთვე
*გერმანიის ფედერალური მხარეები
*გერმანიის რაიონი

## რესურსები ინტერნეტში
*German.section.of.the.Council.of.European.Municipalities.and.Regions 
*გერმანიის ქალაქების ასოციაცია
*გერმანიის დაბების და თემების ასოციაცია

კატეგორია:გერმანიის თემები
პიაცა ფარნეზე

**პიაცა ფარნეზე** () — რეგოლას რაიონის მთავარი მოედანი იტალიის დედაქალაქ რომში.

## ისტორია 
მოედნის ისტორია დაიწყო მე-16 საუკუნეში, როდესაც კარდინალმა ალესანდრო ფარნეზემ, მომავალმა პავლე III-მ, შეიძინა რამდენიმე სახლი მოედანზე, რათა დაენგრია ისინი და შეექმნა შესაფერისი სივრცე სასახლისთვის, რომელიც დააპროექტებინა ანტონიო და სანგალო უმცროსს. სამუშაოები დაიწყო 1514 წელს, შეწყდა 1527 წლის რომის ძარცვის გამო და განახლდა კარდინალის პაპის ტახტზე არჩევის შემდეგ პავლე III-ის სახელით და, 1546 წლიდან, მიქელანჯელოს ხელმძღვანელობით.

მოედანი მოპირკეთდა 1545 წელს, აგურით, როგორც შენობის ერთგვარი საკუთრება, და ფასადის შესასვლელის ღერძზე, დეკორატიული მიზნებისთვის, დაიდგა დღეს არსებული ორი ეგვიპტური გრანიტის აუზიდან ერთ-ერთი. მორონის თანახმად (და ეს ინფორმაცია იყო ფლამინიო ვაკას ნაშრომში „მოგონებები რომის ქალაქის სხვადასხვა ადგილას ნაპოვნი სხვადასხვა სიძველის შესახებ“, დაწერილი 1594 წელს, №23), აუზები კარაკალას აბანოებიდან მოვიდა. პირველი აღმოაჩინეს პაპ პავლე II-ის პონტიფიკატის დროს, და მისგან იგი გადატანილი იქნა სან მარკოს მოედანზე, მისი სასახლის გასალამაზებლად.

მეორე გრანიტის აუზი აღმოაჩინეს პავლე III-ის დროს და აქ მოთავსდა, მისი სასახლის გასალამაზებლად. თუმცა, ორი გრანიტის აუზის წარმოშობის შესახებ დებატები გრძელი და დაუსრულებელია. მას შემდეგ, რაც პაპმა პავლე V-მ რომის აკვედუკები გაიყვანა ტრასტევერემდე და ასევე, ტიბრის შემოვლით, წესამდე, ხოლო გრიგოლ XV-მ ფარნეზეებს გადასცა 40 უნცია შადრევნებისთვის, ოჯახმა შეიძინა სან-მარკოს მოედნის შადრევანი და დაავალა ჯიროლამო რაინალდის, დაახლოებით 1626 წელს, დაეხატა ორი შადრევანი, რომლებშიც ორი აუზი განთავსდებოდა. შადრევნები იყო წმინდად დეკორატიული და გარშემორტყმული იყო ჭიშკრით. ხალხის (და ასევე ცხოველების) სასარგებლოდ მასკერონის შადრევანი აღიმართა ვია-ჯულიას დასაწყისში. 

## ნაგებობები მოედანზე 
მოედნიდან რვა ქუჩა და შესახვევი გადის, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანია ვია დი-მონსერატო. უმნიშვნელოვანესი შენობები, რომლებიც მოედანს გადაჰყურებს, ფარნეზეს სასახლის გარდა, არის წმინდა ბრიგიტას ეკლესია და მონასტერი, როკაჯოვანეს მამლის სასახლე და პალაცო მანდოსი, ვიკოლო დეი-ვენტის კუთხეში. (ეს უკანასკნელი სახელწოდება არ მომდინარეობს „ქარებისგან“ მეტეოროლოგიური გაგებით, არამედ ოჯახისგან, რომელსაც იქ სახლები ჰქონდა). სხვა შენობები წარმოადგენს უფრო ძველი, მე-19 საუკუნის შენობების რეკონსტრუქციებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო 
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
სინდისის თავისუფლება

**სინდისის თავისუფლება** — ინდივიდის თავისუფლება, იმოქმედოს თავისი ზნეობრივი რწმენის და შეხედულებების შესაბამისად.  კერძოდ, ეს ხშირად გულისხმობს თავისუფლებას, არ გააკეთოს ის, რასაც მოვალეობა, ბრძანება ან საზოგადოების მოლოდინი ავალდებულებს. 

სინდისის თავისუფლების უფლება აღიარებულია არაერთი საერთაშორისო კონვენციით, მათ შორის ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციასა და ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციაში. სინდისის თავისუფლება მჭიდროდაა დაკავშირებული აზრის, გამოხატვისა და რელიგიის თავისუფლებასთან.

## იხილეთ აგრეთვე
*სინდისის პატიმარი

## სქოლიო
კატეგორია:ადამიანის უფლებები
პამფილის სასახლე

**პამფილის სასახლე** () — სასახლე რომში, პიაცა ნავონაზე. ის 1644-1650 წლებში აშენდა ბაროკოს სტილში. 

## ისტორია
1470 წელს ანტონიო პამფილიმ სამი სახლი იყიდა პიაცა ნავონას სამხრეთ მხარეს. 1644 წელს მისი შთამომავალი, ჯოვანი ბატისტა პამფილი, რომის პაპი ინოკენტი X (1644-1655) გახდა. მან ახალ პალაცო პამფილის ასაშენებლად არქიტექტორებად დანიშნა ჯიროლამო რაინალდი და მოგვიანებით ფრანჩესკო ბორომინი.

პამფილის სასახლე აშენდა ბაროკოს სტილში. მიუხედავად იმისა, რომ შენობას რამდენიმე არქიტექტორი ქმნიდა, საბოლოო სახის მინიჭებაში განსაკუთრებული როლი ფრანჩესკო ბორომინიმ ითამაშა, რომელმაც შენობის შიდა სივრცეებს მიანიჭა სიმსუბუქე და ელეგანტურობა.

ჯიროლამო რაინალდიმ შექმნა სასახლის მთავარი ფასადი. გალერეა ფრესკებით, დიდი დარბაზი და ოვალური კიბეები ფრანჩესკო ბორომინის ნამუშევარია.

ინოკენტი X-მ სასახლე თავის ცოლის დას, ოლიმპია მაიდალჩინის, აჩუქა, რომელსაც იმ დროს პოლიტიკაში დიდი გავლენა ჰქონდა.

პამფილის სასახლის 23 დარბაზი გაფორმებულია ცნობილი მხატვრების — ჯაჩინტო ჯემინიანის, გასპარ დიუგეს, პიერო ფრანჩესკო მოლას და სხვათა — ფრესკებით. შენობას აქვს სამი შიდა ეზო. 1652-1672 წლებში სასახლის კომპლექსს მიემატა ეკლესია სანტ-ანიეზე ინ-აგონე.

სასახლის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა გალერეა, რომელიც გაფორმებულია პიეტრო და კორტონას მიერ შესრულებული ფრესკებით. ყველაზე ცნობილი ფრესკაა „პამფილის ოჯახის დიდება“ (), რომელიც პაპი ინოკენტი X-ის ძალაუფლებას და დიდებას ასახავს.

1920 წლიდან სასახლე პამფილიში მდებარეობს ბრაზილიის საელჩო რომში. 1964 წელს შენობა ოფიციალურად გადავიდა ბრაზილიის სახელმწიფოს საკუთრებაში.

პამფილის ოჯახს ასევე ეკუთვნოდა ვილა დორია-პამფილი რომში, პალაცო დორია-პამფილი ვია დელ კორსოზე (რომში) და სასახლე ვალმონტონეში.

## ლიტერატურა 
* Leonie Stephanie. *The Palazzo Pamphilj in Piazza Navona: Constructing Identity In Early Modern Rome* (Studies in Baroque Art), 2008, Harvey Miller.
* Magnuson Torgil. *Rome in the Age of Bernini*, volume II, Almquist & Wiksell, Stockholm, 1986, Chapter 1 Innocent X (1644-1655)

## რესურსები ინტერნეტში
* Brazilian Embassy in Rome Official website
* Palazzo Pamphilj Virtual tour

## სქოლიო
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლება

**შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლება** — ინდივიდების უფლება, მშვიდობიანად შეიკრიბონ და კოლექტიურად გამოხატონ, გაავრცელონ და დაიცვან საკუთარი იდეები და გააჟღერონ მოთხოვნები.

*შეკრების თავისუფლება* ადამიანებს საშუალებას აძლევს შეიკრიბონ ჯგუფებად, რათა იმოქმედონ კოორდინირებულად და მიზანმიმართულად, მაგალითად,  ჩაატარონ მსვლელობა, საპროტესტო აქტივობა ან დემონსტრაცია.

*გაერთიანების თავისუფლება* საშუალებას აძლევს ნებისმიერ ადამიანს შეუერთდეს ჯგუფს ან ორგანიზაციას საკუთარი ინტერესების დასაცავად. ეს შეიძლება იყოს პროფკავშირი, პროფესიული ასოციაცია ან სხვა ტიპის ორგანიზაცია. პროფკავშირების შექმნის უფლება გაერთიანების თავისუფლების შემადგენელი ნაწილია და არ არის სპეციალური და დამოუკიდებელი უფლება.

შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლება აღიარებულია როგორც ადამიანის უფლება, პოლიტიკური უფლება და სამოქალაქო თავისუფლება.

## უფლების საერთაშორისო აღიარება
1948 წელს მიღებული ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის - მე-20 მუხლში ვკითხულობთ:

ეს თავისუფლება მოგვიანებით აღიარა  ადამიანის უფლებათა სხვადასხვა საერთაშორისო და რეგიონულმა კონვენციებმა. შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციამ მიიღო ცალკე კონვენცია, რომელიც მოიცავს გაერთიანების თავისუფლების სხვადასხვა ასპექტს.

ადამიანის უფლებათა კომიტეტმა ასევე ხაზი გაუსვა შეკრების უფლების მნიშვნელობას და აღნიშნა:

## რესურსები ინტერნეტში
*შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლება — ადამიანის უფლებათა გზამკვლევი

## სქოლიო
კატეგორია:ადამიანის უფლებები
პერესლავლ-ზალესკი

**პერესლავ-ზალესკი** (რუს. *Переславль-Залесский*) - ქალაქი რუსეთის იაროსლავის ოლქში, მდებარეობს პლეშჩეევოს ტბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, მდინარე ტრუბეჟის შესართავთან, იაროსლავიდან სამხრეთ-დასავლეთით 123 კმ-ში. რაიონული ცენტრი (არ შედის). მასზე გადის მოსკოვი-იაროსლავის გზატკეცილი და რკინიგზის ხაზი. ტექსტილი (ფარდების ქსოვილები), საკვები (ფქვილი, პური, რძე, თამბაქო), ქიმიური (ფოტოქიმია, მიკროელექტრონული მასალები, ფოტოქაღალდი), სამშენებლო მასალების მრეწველობა, შესაფუთი კონტეინერები, შერეული საკვები პროდუქტების წარმოება. მიმდებარე ტერიტორიაზე მოჰყავთ მარცვლეული, საკვები კულტურები, მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვი და ღორები.

არის ისტორიული, არქიტექტურული, ხელოვნების და სხვა მუზეუმები, ასევე 4 მონასტერი.

2020 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობის 83.0% რუსები, 1.3% სომეხი, 0.6% უკრაინელი და 0.5% ტაჯიკები.

## არქიტექტურა 
პერესლავ-ზალესკი რუსეთის ერთ-ერთი ისტორიული ქალაქია, რუსეთის „ოქროს ბეჭდის“ ნაწილი. ბევრი არქიტექტურული ძეგლია:

* გამაგრებული ქალაქის (კრემლის) ფრაგმენტები შემორჩენილია;

* სამონასტრო ანსამბლები: სამება და დანილოვსკი (ყველაწმინდის ეკლესიით, აშენებული 1687 წელს და სამრეკლოთი, აშენებული 1689 წელს), ნიკიტსკი (წმინდა მოწამე ნიკიტას საკათედრო ტაძრით, აშენებული 1564 წელს და სამრეკლოთი, აშენებული 1668 წელს), გორიცკი (XVII-XVIII საუკუნეები, წმინდა ნიკოლოზ საკვირველმოქმედისა და ყველაწმინდის ეკლესიებით; ამჟამად ქალაქის ისტორიული, არქიტექტურული და ხელოვნების მუზეუმი);

* საკათედრო ტაძრები: ფერისცვალების ტაძარი (1152), თეოდორე სტრატილატე (1557);

* ეკლესიები: პეტრე მიტროპოლიტი (1585), ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატი (1745), ორმოცი მოწამე (1755), სიმეონ საკვირველმოქმედი (1771), ალექსანდრე ნეველი (1778), პოკროვსკაია (XVIII საუკუნე);

* სამლოცველოები: ჯვრის ამაღლება (XVI საუკუნე), ჩერნიგოვი (1702).

ქალაქი და მისი შემოგარენი პლეშჩეევოს ტბის ეროვნულ პარკად არის გამოცხადებული.
ფაილი:Ba-nikitsky-1998-from-east.jpg|ბმული=Vaizdas:Ba-nikitsky-1998-from-east.jpg|ალტ=Šv. Nikitos vienuolynas| ნიკიტკის მონასტერი
ფაილი:Сорок-мучеников-шелапутин-2014-8179.jpg|ბმული=Vaizdas:Сорок-мучеников-шелапутин-2014-8179.jpg|ალტ=Keturiasdešimties kankinių cerkvė| ორმოცი მოწამის ტაძარი
ფაილი:Горицкий-монастырь-шелапутин-2006-7436.jpg|ბმული=Vaizdas:Горицкий-монастырь-шелапутин-2006-7436.jpg|ალტ=Gorickio vienuolynas| გორიცკის მონასტერი
ფაილი:Улица-берендеевская-золотарёва-2013-4337.jpg|ბმული=Vaizdas:Улица-берендеевская-золотарёва-2013-4337.jpg|ალტ=Gyvenamieji rajonai| საცხოვრებელი ტერიტორიები

## ბმულები 
* Pereslavl'-Zalesskij (Yaroslavl Oblast, Russia) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information
* History of Pereslavl-Zalessky | Rusmania
კატეგორია:იაროსლავლის ოლქის ქალაქები
საბერძნეთის მუნიციპალიტეტები

**საბერძნეთის მუნიციპალიტეტები ** () — ადგილობრივი თვითმმართველობის ერთეული საბერძნეთში. სულ არის 332 მუნიციპალიტეტი. მუნიციპალიტეტის საკრებულო აირჩევა პირდაპირ 4 წლის ვადით. საკრებულოს და აღმასრულებელ კომიტეტს ხელმძღვანელობს მერი, რომელიც აირჩევა ასევე პირდაპირ 4 წლის ვადით. კნძულებსა და მთებში განლაგებულ მუნიციპალიტეტებს სხვებთან შედარებით მეტი უფლებამოსილებები აქვთ მინიჭებული. ასევე დამატებითი უფლებამოსილებები აქვთ მეტროპოლიებს.

## რესურსები ინტერნეტში
*საბერძნეთის მუნიციპალიტეტების ცენტრალური კავშირი
რომის ზოოლოგიის მუზეუმი

**რომის ზოოლოგიის მუზეუმი** () —  ბუნების ისტორიის მუზეუმი რომში, ცენტრალურ იტალიაში. იგი მდებარეობს ზოოპარკის გვერდით და მასში შესვლა შესაძლებელია ზოოპარკიდან ან ვია ულისე-ალდროვანდიზე არსებული შესასვლელიდან. მუზეუმი 1932 წელს დაარსდა და ითვლება, რომ იგი აგრძელებს „Gabinetto di Zoologia dell'Università Pontificia“-ს ბუნების ისტორიის ტრადიციას. კოლექციები თარიღდება 1792 წლიდან.

## მნიშვნელობა 
იგი აღიარებულია, როგორც ეროვნული მნიშვნელობის ინსტიტუტი უნივერსიტეტისა და სამეცნიერო კვლევის სამინისტროს მიერ. აქ არის ენტომოლოგიის, მალაკოლოგიის, ოსტეოლოგიის, ორნითოლოგიის, ჰერპეტოლოგიის, იქთიოლოგიისა და მამალოგიის კოლექციები. სულ არის ხუთი მილიონი ექსპონატი (მოლუსკები, მწერები, ფრინველები და ძუძუმწოვრები). გამოფენები თანამედროვეა და სავსეა 1000 კვადრატულ მეტრზე მეტი მულტი-სენსორული თუ ინტერაქტიული სადგურების გამოფენებითა და სამგანზომილებიანი რეკონსტრუქციებით. ბიომრავალფეროვნების გამოფენა მოიცავს სექციებს ცხოველთა სამყაროში სქესის მნიშვნელობის შესახებ, ადაპტაციებს მოსაზღვრე გარემოსა და ეკოსისტემებში. სხვა გამოფენები უფრო ტრადიციულია, ორი ორნითოლოგიური დარბაზით, „არიგონი დელი ოდის“ გალერეით და ძუძუმწოვრების ორი დარბაზით. 

მუზეუმი შეიცავს კონტე არიგონი დელი ოდის ზოოლოგიურ კოლექციებს.

## კონვენცია 
მუზეუმი არის რომის მუნიციპალიტეტსა და საპიენცის უნივერსიტეტს შორის დადებული შეთანხმების შედეგი. ეს არის სამი ცენტრიდან ერთ-ერთი, მეორე უნივერსიტეტი ინახავს უხერხემლოებისა და ხერხემლიანების ნიმუშებს, მათ შორის თევზებს, ამფიბიებსა და მცირე ზომის ძუძუმწოვრებს. მესამე, ვია-კატონეზე, შეიცავს უნივერსიტეტის მიერ შენარჩუნებულ ენტომოლოგიურ კოლექციებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
*  
*  
* 

კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:იტალიის მუზეუმები
კატეგორია:1932 წელს დაარსებული მუზეუმები
ფშავ-ხევსურეთის ეროვნული პარკი

**ფშავ-ხევსურეთის ეროვნული პარკი** — ეროვნული პარკი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, საქართველოში.  პარკი შეიქმნა ბუნების მსოფლიო ფონდის პირდაპირი ჩართულობით.

ფშავ-ხევსურეთის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე გამოყოფილია შემდეგი ზონები:
* ბუნების მკაცრი დაცვის ზონა (12 337,3 ჰა);
* ტრადიციული გამოყენების ზონა (63 505,7).

ფშავ-ხევსურეთის ეროვნული პარკი ხელს უწყობს კავკასიაში ლეოპარდის (*Panthera pardus*), ასევე ენდემური აღმოსავლეთ კავკასიური ჯიხვის (), მურა დათვის, ევროპული ფოცხვერის, კავკასიური კეთილშობილი ირმის და არჩვის კონსერვაციას.

## ტურისტული ინფრასტრუქტურა 
ფშავ-ხევსურეთის ეროვნულ პარკში მისვლა შესაძლებელია თბილისი - ჟინვალი - ბარისახო - შატილის მარშრუტით.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ფშავ-ხევსურეთის ეროვნული პარკი — საქართველოს ეროვნული პარკები

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ეროვნული პარკები
კატეგორია:IUCN კატეგორია II
კატეგორია:2014 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ყალბი დილემა

**ყალბი დილემა**, ასევე ცნობილია, როგორც **ცრუ დილემა**, **ყალბი დიქოტომია** — ლოგიკური ცდომილება, დაფუძნებული მცდარ წინაპირობაზე, რომელიც ზღუდავს შესაძლო ვარიანტებს. მცდარობის წყარო თავად განსჯის ფორმაში კი არა, არამედ ყალბ წინაპირობაშია. ამ ტიპის წინაპირობა, როგორც წესი, გამთიშველი ფორმისაა — ამტკიცებს რა, რომ რამდენიმე ალტერნატივიდან ერთ-ერთი აუცილებლად ჭეშმარიტია. ყალბი დილემა გამორიცხავს შესაძლო ალტერნატივებს და ადრესატს მხოლოდ ორ უკიდურეს ვარიანტს შორის აიძულებს არჩევნის გაკეთებას მაშინ, როცა სინამდვილეში შეიძლება ბევრი სხვა შესაძლებლობაც არსებობდეს.

ყალბი დილემის დროს ძირითადად ორი წინააღმდეგობრივი მტკიცებულება, რომელთა შორისაც შეიძლება ორივე მცდარი იყოს, წარმოდგენილია, ურთიერთგამომრიცხავი ჭეშმარიტებების სახით, რაც იმას გულსხმობს, რომ მათ შორის ერთ-ერთი აუცილებლად უნდა იყოს ჭეშმარიტი. 

ადამიანების მიდრეკილება, ჩამოაყალიბონ ყალბი დილემები, შესაძლოა გამოწვეული იყოს რეალობის გამარტივებისაკენ, მოვლენების „ან-ან“ ტიპის ჩარჩოთი მოწესრიგებისკენ სწრაფვით, რაც გარკვეულ დონეზე, თვით ენის მახასიათებელიცაა. აგრეთვე, ცრუ დილემა შესაძლოა გამოწვეული იყოს ადამიანის მიდრეკილებისგან, გამოკვეთოს მკაფიო განსხვავებები და მაქსიმალურად შეამციროს ბუნდოვანება. 

ყალბი დილემა ხშირად გამოიყენება პროპაგანდის ერთ-ერთ მეთოდად, რისი მიზანიც მოსახლეობის პოლარიზება და თანმიმდევრული დისკუსიის შესაძლებლობის ჩახშობაა. ასეთ დროს პროპაგანდისტები საკითხს წარმოადგენენ, როგორც არჩევანს ორ ვარიანტს შორის — მაგალითად, ეკონომიკა/ჯანდაცვა, დემოკრატია/მშვიდობა, ევროინტეგრაცია/სუვერენიტეტი — და ამტკიცებენ, რომ ერთი მეორეს ეწინააღმდეგება.

## რესურსები ინტერნეტში
*Propaganda Techniques — False dichotomy

## სქოლიო
კატეგორია:პროპაგანდა
კატეგორია:არაფორმალური ცდომილებები
კატეგორია:უმეცრება
კატეგორია:კრიტიკული აზროვნების ბარიერები
კატეგორია:ტყუილი
პიაცა ვენეცია

**პიაცა ვენეცია** — () მოედანი რომის ცენტრში, რომელსაც სახელწოდება ვენეციის სასახლის (პალაცო ვენეცია) პატივსაცემად დაერქვა.

## ისტორია
მოედანი მდებარეობს კაპიტოლიუმის ძირში და ახლოს არის რომის ფორუმთან. ჯერ კიდევ რომის რესპუბლიკის დროს, ეს ადგილი მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძი იყო — აქ იკვეთებოდა ფლამინიუსის გზა სერვიუსის კედელთან (Porta Fontinalis). ჩვენს დროში აქ იკვეთება ქუჩები: ვია დელ-კორსო, ვია დელ-პლებიშჩიტო და ვია ჩეზარე ბატისტა.

XV საუკუნეში ვენეციელმა კარდინალმა პიეტრო ბარბომ (შემდგომში რომის პაპი პავლე II) ააგო სასახლე, სადაც 1567 წლის შემდეგ ვენეციის რესპუბლიკის საელჩო განთავსდა. 1660 წელს აშენდა პალაცო დ’ასტე, რომელსაც მოგვიანებით პალაცო ბონაპარტე ეწოდა, მას შემდეგ რაც იქ დასახლდა მარია ლეტიცია რამოლინო, ნაპოლეონ ბონაპარტის დედა, რომელიც ატარებდა ტიტულს „იმპერატორის დედა-დედოფალი“ (Madame Mère de l’Empereur). 1906 წელს იტალიის ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვეტილება გაეწმინდათ მოედანი ვიტორიანოს — მეფე ვიტორიო ემანუელ II-ის მონუმენტის — წინ, რის შედეგადაც მრავალი შენობა დაანგრიეს. არქიტექტორ ჯუზეპე საკონის პროექტით, კამილო პისტრუჩის მონაწილეობით, ვენეციის გენერალური საკონსულოსთვის მოედნის საპირისპირო მხარეს, პალაცო ვენეციას პირდაპირ, აშენდა ახალი შენობა ნეორენესანსის სტილში (Palazzo delle Assicurazioni Generali di Venezia), რომელსაც აქვს ზუსტად ისეთივე კვადრატული კოშკი. შედეგად, პიაცა ვენეცია აღმოჩნდა გარშემორტყმული ორი კომპოზიციურად აბსოლუტურად სიმეტრიული (თუმცა სტილისტურად განსხვავებული) შენობით, რაც იმ დროის იტალიური ურბანიზაციისთვისაც კი სიახლეს წარმოადგენდა.

2009 წელს, როდესაც მიმდინარეობდა გათხრები რომის მეტროს С ხაზის მშენებლობისთვის, მოედნის შუაგულში არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს იმპერატორ ადრიანეს ათენეუმის ნეშტის ფრაგმენტები — ანტიკური ნაგებობა, რომელიც II საუკუნეში შეიქმნა, დაკარგულად ითვლებოდა

პიაცა ვენეციას ესაზღვრება ულპიუსის ბაზილიკის შთამბეჭდავი ნანგრევები, რომლის გვერდითაც დგას ტრაიანეს სვეტი.

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## ლიტერატურა 
*Heinz-Joachim Fischer: Rom. 2500 Jahre Geschichte, Kunst und Kultur der «ewigen Stadt». DuMont, Ostfildern 2004, ISBN 3-7701-5607-2.
*Christopher Hibbert: Rome: The Biography of a City. Penguin Books Ltd, 2001, ISBN 978-0-14-192716-9

კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
ბაჰრუზ სამედოვი

**ბაჰრუზ სამედოვი** (; დ. 29 აპრილი, 1995, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი პოლიტოლოგი, მკვლევარი, მშვიდობის აქტივისტი და პოლიტიკური პატიმარი. OC Media-ის ავტორი. ცნობილია აზერბაიჯანის მთავრობის კრიტიკით და მისი როლით მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტში.

2024 წლის აგვისტოში, ის აზერბაიჯანის სახელმწიფო უშიშროების სამსახურმა (სუს)  დააკავა და სისხლის სამართლის კოდექსის 274-ე მუხლი (ღალატი) წაუყენა. მისი დაპატიმრება არაერთმა ადგილობრივმა და საერთაშორისო ინსტიტუტმა მკაცრად დაგმო. ამჟამად ის სუს-ის წინასწარი დაკავების იზოლატორში იმყოფება.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1995
კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტოლოგები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
პიგორინის პრეისტორიული და ეთნოგრაფიის ეროვნული მუზეუმი

**პიგორინის პრეისტორიული და ეთნოგრაფიის ეროვნული მუზეუმი** () — საჯარო და სამეცნიერო მუზეუმი, რომელიც მდებარეობდა რომში, იტალიაში. დაარსდა 1875 წელს და გაიხსნა 1876 წელს ლუიჯი პიგორინის მიერ. 2016 წლიდან მისი კოლექციები ახლადდაარსებული მუზეუმის - „მუზეო დელე ჩივილტას“ (ცივილიზაციების მუზეუმის) ნაწილი გახდა, რომელსაც ამჟამად ხელმძღვანელობს ანდრეა ვილიანი. მუზეუმი განთავსებული იყო კოლეჯიო რომანოში 1875 წლიდან 1923 წლამდე.

ეს მუზეუმი წარმოადგენდა იტალიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კულტურულ დაწესებულებას, რომელიც სპეციალიზებული იყო წინარეისტორიული არტეფაქტებისა და მსოფლიოს სხვადასხვა კულტურის ეთნოგრაფიული ნიმუშების შეგროვებასა და კვლევაზე. მუზეუმის შექმნის მიზანი იყო იტალიის პრეისტორიული წარსულის შესწავლა და პრეზენტაცია, ასევე მსოფლიოს სხვადასხვა ხალხების კულტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნება. 

## კოლექციები 
პიგორინის გარდაცვალების დროისთვის 1925 წელს, მუზეუმში დაგროვილი იყო 170,000-ზე მეტი ექსპონატი.

პიგორინის მუზეუმის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კოლექცია შეიცავს ნეოლითური პერიოდის არტეფაქტებს ბრაჩანოს ტბიდან. კიდევ ერთი არის ათანასიუს კირხერის ადრეული ეთნოგრაფიული კოლექცია. მუზეუმი ასევე ინახავს პრენესტეს ფიბულას, რომელიც ლათინურ ენაზე შესრულებული უძველესი ცნობილი წარწერაა. ასევე მასში დაცულია ზედა პალეოლითური პერიოდის სავინიანოს ვენერა.

## ლიტერატურა 
*Brizzi, Bruno [ed.] 1976 *The Pigorini Museum* Rome, Quasar. 424 page catalogue with hundreds of plates in colour and black and white.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Pigorini website
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:იტალიის მუზეუმები
კატეგორია:1875 წელს დაარსებული მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
ყაზახეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტი

**ყაზახეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტი** (") —  ყაზახეთის სახელმწიფო დაწესებულება, რომლის მიზანია კვლევითი და ანალიტიკური მხარდაჭერა გაუწიოს ყაზახეთის პრეზიდენტსა და მის მთავრობას. ორგანიზაცია ახორციელებს კვლევებს, რომლებიც უკავშირდება საერთაშორისო და შიდა საქმეებს, ასევე ყაზახეთის სოციალურ და ეკონომიკურ განვითარებას. მიზანია, სახელმწიფო უზრუნველყოს პროგნოზირებადი მონაცემებით, რათა კვლევამ და ანალიზმა დადებითი გავლენა მოახდინოს ქვეყნის მართვაზე.

## ისტორია
### დაწესებულება
ყაზახეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტის წინამორბედ ორგანიზაციას წარმოადგენდა სტრატეგიული კვლევების ცენტრი, რომელიც დაარსდა 1992 წელს. ცენტრი რეორგანიზებულ იქნა და გახდა სრულფასოვანი კვლევითი ინსტიტუტი მისი პირველი დირექტორის, დიპლომატის უმირსერიკ კასენოვის მიერ. სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტის დაფუძნების იდეას მხარი დაუჭირა ყაზახეთის ვიცე-პრეზიდენტმა ერიკ ასანბაევმა. 

ყაზახეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტი ოფიციალურად დაარსდა 1993 წლის 16 ივნისს პრეზიდენტ ნურსულთან ნაზარბაევის ბრძანებულებით. მისი მისია იყო ყაზახეთის შემდგომი განვითარებისთვის გარე და შიდა ხასიათის სტრატეგიული საკითხების პროგნოზირებადი კვლევა და ანალიზი.

ფუნქციონირების პირველ წლებში ინსტიტუტი აწყდებოდა რიგ სირთულეებს, ძირითადად მატერიალური რესურსებისა და საერთაშორისო და შიდა პოლიტიკურ საკითხებში კვალიფიციური ექსპერტების ნაკლებობის გამო.

2014 წლის 16 ოქტომბერს ერლან კარინი დაინიშნა ინსტიტუტის დირექტორად ყაზახეთის პრეზიდენტის, ნურსულთან ნაზარბაევის ბრძანებით. იმავე დღეს პრეზიდენტმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას, რომლის თანახმადაც ინსტიტუტი დაგეგმავს თავის საქმიანობას პრეზიდენტის, ყაზახეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელისა და მისი შესაბამისი მოადგილის მიმდინარე და სამომავლო ამოცანებიდან გამომდინარე და იმუშავებს ყაზახეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო ადმინისტრაციის საერთო ხელმძღვანელობითა და ყაზახეთის რესპუბლიკის საპრეზიდენტო ადმინისტრაციის შესაბამისი მოადგილის ოპერატიული მართვის ქვეშ.

## სტრუქტურა
ყაზახეთის სტრატეგიული კვლევების ინსტიტუტი ახორციელებს საგარეო პოლიტიკის, უსაფრთხოებისა და ინფორმაციული უსაფრთხოების, სოციალური და პოლიტიკური, ასევე ეკონომიკური საკითხების კვლევასა და ანალიზს შემდეგი დეპარტამენტების ფარგლებში:

*საგარეო პოლიტიკისა და საერთაშორისო უსაფრთხოების ანალიზის დეპარტამენტი;
*სოციალური და პოლიტიკური ანალიზის დეპარტამენტი;
*ეკონომიკური ანალიზის დეპარტამენტი;
*ინფორმაციისა და გამომცემლობის დეპარტამენტი.

## სქოლიო
კატეგორია:1993 წელს დაარსებულები
კატეგორია:დაარსებულები ათასწლეულებისა და ტიპის მიხედვით
კატეგორია:დაარსებულები აზიაში ათწლეულის მიხედვით
კატეგორია:ყაზახეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:კვლევითი ორგანიზაციები
კატეგორია:მეცნიერება და ტექნოლოგიები აზიაში ქვეყნის მიხედვით
საკრო-კუორე-დი-კრისტო-რე

**საკრო-კუორე-დი-კრისტო-რე** () — კათოლიკური ეკლესია (მცირე ბაზილიკა) რომში, რომელიც დაპროექტდა 1920-იანი და 1930-იანი წლების პერიოდში მარჩელო პიაჩენტინის მიერ.

## ისტორია 
ახლად განვითარებულ გამარჯვების კვარტალში (Quartiere della Vittoria) ახალი ეკლესიის იდეა ეკუთვნოდა ოტავიო გასპარის, იესოს წმინდა გულის რელიგიური ინსტიტუტის წევრს. თავდაპირველად ეკლესიას უნდა დარქმეოდა „მშვიდობის ტაძარი“, პირველი მსოფლიო ომის დროს დაღუპულთა მოსახსენიებლად და პატივის მისაგებად. მშენებლობა დაიწყო 1920 წლის მაისში.  მარჩელო პიაჩენტინის მიერ შემოთავაზებული თავდაპირველი პროექტი შთაგონებული იყო რომში მე-16 საუკუნეში აშენებული ეკლესიებით.

მშენებლობა შეწყდა 1929 წელს ოტავიო გასპარის გარდაცვალების გამო. მომდევნო ორი წლის განმავლობაში პიაჩენტინიმ რადიკალურად შეცვალა პროექტი, შთაგონებული მზარდი რაციონალისტური მოძრაობით, და იესოს წმინდა გული გახდა რომში საეკლესიო არქიტექტურის გარდატეხის მომენტი. მშენებლობა ხელახლა დაიწყო 1931 წელს და ეკლესია გაიხსნა 1934 წელს.

ეკლესია გახდა სამრევლო ეკლესია პაპ პიუს XI-ის დროს 1926 წლის 31 ოქტომბერს, სამოციქულო კონსტიტუციით „Regis pacifici“. 1965 წლის 5 თებერვალს პაპ პავლე VI-ის მიერ სამოციქულო კონსტიტუციით „Sacrum Cardinalium Collegium“ იგი გამოცხადდა ტიტულარულ ეკლესიად. იმავე წელს, „motu proprio Recentioris architecturae“-თი ეკლესია გახდა მცირე ბაზილიკა. 

## დიზაინი 
ეკლესიას აქვს აგურის ფასადი ალტერნატიული ამაღლებული და ჩადაბლებული რიგებით. ფასადი დასრულებულია ტრავერტინით და კარები და ფანჯრები შემოფარგლულია იმავე მასალით. გეგმარება, დაახლოებით 70 მეტრის სიგრძისაა. ნახევარსფერული გუმბათი 36 მეტრი სიმაღლისაა და 20 მეტრი დიამეტრის. მთავარი შესასვლელის ზემოთ არის არტურო მარტინის ბარელიეფი, რომელიც გამოსახავს იესოს წმინდა გულს. შიდა ინტერიერის გარშემო განლაგებულია ჯვრის გზის სადგურები ბრინჯაოში, შესრულებული ალფრედო ბიაჯინის მიერ.

## ლიტერატურა 
* C. Rendina, *Le Chiese di Roma*, Newton & Compton Editori, Milano 2000

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:ეკლესიები