open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გოჩა ჯაფარიძე

**გოჩა ჯაფარიძე** (დ. 10 ივლისი, 1942, თბილისი, — გ. 15 ნოემბერი, 2020) — ქართველი ისტორიკოსი, თსუ-ს პროფესორი, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტის ხელმძღვანელი, ისტორიკოსი, ორიენტალისტი, დიპლომატი.

## ბიოგრაფია
1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

1968 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გ. წერეთლის სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის უმცროსი, უფროსი და წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1979-1983 წლებში დამასკოში (სირიის არაბთა რესპუბლიკა) სსრკ კულტურის ცენტრის დირექტორი; 1991-1998 წლებში თბილისის აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტის პრორექტორი; 1995-1998 და 2004-2007 წლებში აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ახალი და უახლესი და შუა საუკუნეების განყოფილებების გამგე; 1998-2004 წლებში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკაში; 2005-2007 წლებში თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობისა და ჰუმანიტარული ფაკულტეტების დეკანი, სრული პროფესორი; 2007-2008 წლებში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი ქუვეითსა და სპარსეთის ყურის სხვა ქვეყნებში (საუდის არაბეთი, ბაჰრეინი, ყატარი, ომანი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები), ხოლო 2009-2010 წლებში ეგვიპტისა და სირიის არაბთა რესპუბლიკებში. არის ავტორი მონოგრაფიებისა: „ნარკვევი ქართული მეტროლოგიის ისტორიიდან IX-XIX სს.“ (1973), „საქართველო და მახლობელი აღმოსავლეთის ისლამური სამყარო XII-XIII ს-ის I მესამედში“ (1995), „ახალი მასალები XVII ს-ის ეგვიპტის ეპიგრაფიკისათვის“ (თანაავტორი ა. სილაგაძე, 2002); სტატიების კრებულისა — „ძიებანი საქართველოსა და ახლო აღმოსავლეთის ისტორიაში“ (2012); ხელმძღვანელი და ერთ-ერთი ძირითადი ავტორი წიგნისა „ისლამი. ენციკლოპედიური ცნობარი“ (1999); სცენარის ავტორი ფილმებისა „სირია ქართველების თვალით“ (რეჟ. გ. ბარნოვი) და „ქართველი მამლუქები ეგვიპტეში“ (რეჟ. მ. კოკოჩაშვილი).

სადოქტორო დისერტაციის თემა —– „საქართველო და მახლობელი აღმოსავლეთის ისლამური სამყარო XII-XIII ს-ის I მესამედში“, დაიცვა 1994 წელს.
გარდაიცვალა 2020 წლის 15 ნოემბერს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
კატეგორია:ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გოჩა
ნებერეაუ I

**ნებერეაუ I** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთექვსმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1627 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1601 წელს. ნებერეაუ სამეფო ტახტზე მენტუჰოტეპ VII-ის შემდეგ ავიდა, ძვ.წ. 1601 წელს კი მისი გარდაცვალების შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ნებერეაუ II ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთექვსმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 1601
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
სიუხვის რქა

[მინი|[პეტერ პაულ რუბენსის ნახატი]]

**სიუხვის რქა** — სიუხვისა და ხვავრიელების სიმბოლო ანტიკურ მითოლოგიაში. მითების თანახმად, იგი არის თხის, ამალთეას რქა. ამალთეას ქძით ნიმფები კვებავდნენ ყრმა ზევსს, როდესაც მას მალავდნენ კრონოსისგან. ამალთეას შემთხვევით მოუტეხია რქა, რომელიც მერე ზევსმა აჩუქა თავის აღმზრდელ ნიმფებს. სხვა სიუჟეტის თანახმად, ამალთეას რქის ფასად ღვთაება აქელოემ ჰერაკლესაგან დაიბრუნა საკუთარი რქა, რომელიც ორთაბრძოლაში მოტეხა ჰერაკლემ. ამალთეას რქა ჰერაკლემ აჩუქა ნაიდებს, რომელთაც იგი ყვავილებით და ნაყოფით აავსეს და ნაყოფიერების ძალებს შესწირეს.

**სიუხვის რქის** ანარეკლი გვხვდება საქართველოს მითოლოგიაშიც. აქ რქა აღნიშნავს ყოველგვარ წამონაზარდს, მცენარეულს თუ ცხოველურს (მაგალითად ვაზის რქა). სიუხვის რქის გამოსახულებები გვხვდება ქართულ არქეოლოგიურ ძეგლებზე.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მითოლოგია
ნებერეაუ II

**ნებერეაუ II** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთექვსმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ნებერეაუ II მმართველობის ზუსტი თარიღები უცნობია, იგი დაახლოებით ძვ.წ. 1582 წლისთვის მეფობდა. ნებერეაუ II სამეფო ტახტზე ნებერეაუ I-ის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სემენრა ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთექვსმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტიის ფარაონები
სეხემრე შედვასტი

**სეხემრე შედვასტი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთექვსმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა შედვასტის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა. შედვასტი სამეფო ტახტზე ბებიანხის შემდეგ ავიდა, უცნობია ვინ გამეფდა მის შემდეგ.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთექვსმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეთექვსმეტე დინასტიის ფარაონები
თურიანჩაის ნაკრძალი

**თურიანჩაის ნაკრძალი** () — სახელმწიფო ნაკრძალი აზერბაიჯანში. მდებარეობს ევლახის რაიონში. ნაკრძალი შეიქმნა 1958 წელს და მისი მიზანი არიდული ტყეების ლანდშაფტური კომპლექსების შენარჩუნება და აღდგენა იყო.

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანის ნაკრძალები 

კატეგორია:აზერბაიჯანის ნაკრძალები
ნეჰესი

**ნეჰესი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა ნეჰესის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა, ცნობილია, რომ ის დაახლოებით დაახლოებით ძვ.წ. 1705 წლისთვის მეფობდა. ნეჰესი სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ შეშის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ ხახერეუერე ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთოთხმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
მერიჰათორი

**მერიჰათორი** ან **მერიტ-ჰათორი** — ძველი ეგვიპტის მეათე დინასტიის ფარაონი პირველი გარდამავალი პერიოდის განმავლობაში. იგი განიხილება, როგორც დინასტიის ფუძემდებელი. მას უნდა დაეწყო მეფობა  ძვ. წ. 2130 წელს.

არსებობს დავა მის სახლთან დაკავშირებით: რადგანაც „ჰათორის“ ნიშანი ნაწილობრივ დაზიანებულია, ზოგიერთი ავტორი, მათ შორის ედუარდ ბროვარსკი, მიიჩნევს, რომ მისი ნამდვილი სახელი შესაძლოა იყოს მერიბრი, რომელიც ერთგვარად უფრო ახლოსაა მემფისის ტრადიციასთან. გარდა ამისა, ზოგიერთი ეგვიპტოლოგი, რომელიც მხარს უჭერს ალტერნატიულ აზრს და მერიჰათორს აიგივებს თავის მემკვიდრესთან ნეფერკარა VIII-სთან. არ არის გასაკვირი, რომ ფარაონი ნეფერკარა-მერიბრი ჩაითვალოს დინასტიის ფუძემდებლად.

## სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეათე დინასტიის ფარაონები
მერჯეფარე

**მერჯეფარე** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო დაახლოებით ძვ.წ. 1704 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1699 წელს, მან დაახლოებით 3-4 წელი იმეფა. მერჯეფარე სამეფო ტახტზე სეჰებრეს შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სევაჯკარე III ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთოთხმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
ზაქათალის ნაკრძალი

**ზაქათალის ნაკრძალი** () — სახელმწიფო ნაკრძალი აზერბაიჯანში. მდებარეობს ზაქათალის რაიონში. ნაკრძალი შეიქმნა 1929 წელს და მისი მიზანი მთის ტყიანი ლანდშაფტების დაცვა იყო. მდებარეობს აზერბაიჯანის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 600-3600 მეტრამდე ზონაში. გავრცელებულია ვერხვი, ჭალის მუხა, ქართული მუხა, რცხილა, წიფელი, თელა, ცაცხვი, იფანი, წაბლი. ცხოველებიდან ბინადროს ჯიხვი, კავკასიური ირემი, არჩვი, გარეული ღორი, დათვი, კვერნა, შურთხი და სხვა. მისი ფართობია 25 200 ჰა, საიდანაც ტყეებს უკავია 15 772 ჰა, მინდვრებს — 5830 ჰა

## ფლორა და ფაუნა 
ნაკრძალში 800-ზე მეტი სახეობის მცენარე იზრდება.

ტყის ქვედა საზღვარზე (1200 მ-მდე) იზრდება იბერიული მუხა, ნეკერჩხალი, და სხვა ჯიშის ხეები, რომლებიც შერეულ ტყეს ქმნიან. ტყეში მცირე ზომის ხეებსა და ბუჩქებში ბევრი კენკროვანი მცენარე იზრდება — თხილი, კუნელი, შინდი, უცვეთელა, იელი, ზღმარტლი და სხვ.

საშუალოდ ტყის სარტყელში (1200—1800 მ) აღმოსავლური წიფლის ხელშეუხებელი ტყეებია (ნაკრძალის 75 %-ზე მეტ ფართობზე), ხეების საშუალო ასაკი 150 წელია. მდინარეების ხეობებში იზრდება შავი მურყანი, ზედა ტერასებზე — მრავალსაუკუნოვანი ცაცხვები, კაკლის ხეები, ხურმა, თხილი, ველური ბალი.

ტყის სარტყლის ზედა დანოტივებულ ნაკვეთებზე (2000 მ-მდე) იზრდება ნეკერჩხლისა და შერეული (საყვირის ხე, წიფელი, ცირცელი, არყის ხე) ტყეეები, რომლებსაც ცვლიან მაღალმთიანი მუხნარები, არყის მეჩხერი ტყეები და კავკასიური როდოდენდრონის ბუჩქნარები. აქვე გვხვდება ფიჭვი ტყეებით დაკავებული მცირე მონაკვეთი.

სუბალპური მთის ზოლის ფერდობი დაფარულია მაღალი ტანის ბალახებით, მწვანე მინდვრებით, რომლებიც გამოიყენება როგორც საძოვრები დაღესტნელი ჯიხვების, კეთილშობილი ირმებისა და შველების მიერ. 2400 მეტრის სიმაღლის გადასახედიდან ფართოდაა გადაჭიმული ალპური მინდვრები.

ნაკრძალში არის 37 სახეობის ძუძუმწოვარა ცხოველი (ირმები, ტახები, დათვები, კვერნები, თახვები, ტყის კატები, ფოცხვერები), 8 სახეობის ამფიბია, 12 სახეობის რეპტილია, 104 სახეობის ფრინველი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანის ნაკრძალები 

კატეგორია:აზერბაიჯანის ნაკრძალები
სეკენენრა ტაა

**სეკენენრა ტაა** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1560 ან ძვ.წ. 1558 წელს, უცნობია მმართველობის დასრულების წელი, ცნობილია, რომ მან რამდენიმე წელს იმეფა. სეკენენრა ტაა სამეფო ტახტზე სენახტერნას შემდეგ ავიდა, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე კამოსი ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეჩვიდმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტია
* მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები 

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
ვაჰკარე ხეთი

**ვაჰკარე ხეთი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეათე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა პირველი გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია ტუ რომელ წელს დაიწყო ვაჰკარე ხეთის მმართველობა და რომელ წელს დასრულდა, თუმცა ცნობილია, რომ მან დაახლოებით 50 წელი იმეფა. ვაჰკარე ხეთი სამეფო ტახტზე ნეფერკარა VIII-ის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის ახალი ფარაონი მერიკარა გახდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეათე დინასტიის ფარაონები
ნეფერკარა VIII

**ნეფერკარა  VIII** — ძველი ეგვიპტის მეათე დინასტიის მეორე ფარაონი (დაახლოებით ძვ. წ. 2130-2040), პირველი გარდამავალი პერიოდის განმავლობაში. 

იგი თავის თავს VI დინასტიის ფარაონის, პეპი II ნეფერკარას ლეგიტიმურ მემკვიდრედ მიიჩნევდა. მას ჰყავდა ბევრი მოსახელე მეშვიდე და მერვე დინასტიებში. იგი სავარაუდოდ იყო მერვე მეფე. აქედან გამომდინარე ეწოდა მას VIII, თუმცა, მისი ზოგიერთი წინამორბედი არის წოდებული როგორც ნეფერკარა (მაგალითად ნეფერკარა ტერერუ და ნეფერკარა ხენდუ). მისი მეფობა დასტურდება მხოლოდ და მხოლოდ ტურინის მეფეთა სიაში, მას შემდეგ, რადგან ვერცერთმა არქეოლოგმა ვერ აღმოაჩინა მის შესახებ რაიმე. საეჭვოა, რომ ნეფერკარა VIII და ამოუცნობი მეფე კა-ნეფერ-რა, რომლებიც მოხსენიებულნი არიან ნომარქ ანხტიფის სამარხში, არის  ერთი და იგივე პიროვნება. გარკვეულწილად სავარაუდოა, რომ კა-ნეფერ-რა იყოს მეცხრე დინასტიის ფარაონი ნეფერკარა  VII.

## სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეათე დინასტიის ფარაონები
საკირჰერი

**საკირჰერი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო და დასრულდა საკირჰერის მმართველობა, ან რამდენს ხანს იმეფა. საკირჰერი სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ სალიტისის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე სავარაუდოდ ხიანი ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთხუთმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ხამუდი

**ხამუდი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთხუთმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1534 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1534 წელს ან დაიწყო ძვ.წ. 1541 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1540 წელს. ხამუდი სამეფო ტახტზე აპეპის შემდეგ ავიდა, მის შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე უკანასკნელი ჰიქსოსელი ფარაონი ავიდა, რომელიც მოგვიანებით ფარაონმა იაჰმეს I-მა გააძევა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთხუთმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეთხუთმეტე დინასტიის ფარაონები
პანტჯენი

**პანტჯენი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) აბიდოსის დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია თუ როდის დაიწყო ან დასრულდა მისი მმართველობა, ასევე უცნობია მისი წინამორბედისა და შთამომავლის სახელები.
## რესურსები ინტერნეტში 
* აბიდოსის დინასტია
* აბიდოსი:ეგვიპტური სამარხები და ოსირისის კულტურა

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:აბიდოსის დინასტიის ფარაონები
კამოსი

**კამოსი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1555 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1550 წელს. კამოსი სამეფო ტახტზე სეკენენრა ტაას შემდეგ ავიდა, ძვ.წ. 1550 წელს კი მისი გარდაცვალების შემდეგ ეგვიპტის სამეფო ტახტზე იაჰმეს I ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეჩვიდმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტია
* მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები 

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 1550
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
ნიკოლოზ ვეკუა

**ნიკოლოზ პეტრეს ძე ვეკუა** (დ. 28 ივლისი, 1913, სოფელი ახუთი, ახლანდელი ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტი, — გ. 11 აპრილი, 1993, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1960; წ.-კორ. 1955). ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1947), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966). 

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (1937). 1948–1951 წლებში იყო თსუ-ის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის დეკანი, თეორიული მექანიკის კათედრის გამგე (1961-იდან), 1976 წლიდან — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ა. რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის დირექტორი, ამავე ინსტიტუტის მათემატიკური ფიზიკის განტოლებათა განყოფილების გამგე (1957 წლიდან). 

ვეკუას ძირითადი შრომები ეხება კომპლექსური ცვლადის ფუნქციათა თეორიის სასაზღვრო ამოცანებს, სინგულარულ ინტეგრალურ განტოლებებსა და მათ გამოყენებას მათემატიკურ ფიზიკაში, მცირეპარამეტრიან დიფერენციულ და ინტეგრალურ-დიფერენციალურ განტოლებებსა და თეორიული მექანიკის საკითხებს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მის მიერ მიღებული შედეგები რამდენიმე უცნობი ფუნქციისათვის ჰილბერტის წყვეტილკოეფიციენტებიანი ამოცანისა და წყვეტილკოეფიციენტებიან სინგულარულ ინტეგრალურ განტოლებათა სისტემების შესახებ. ვეკუამ დაადგინა, რომ არსებობს კავშირი „მცირეპარამეტრებიან ამოცანებსა” და დინამიკური სისტემების ამონახსნთა ლიაპუნოვის მიხედვით მდგრადობას შორის.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1983 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი
* 1975 — საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია
* 1966 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* 1966 — საპატიო ნიშნის ორდენი
## ბიბლიოგრაფია
* თეორიული მექანიკა, გამოც. მე-3, ნაწ. 1–2, თბ., 1970.
* დიფერენციალურ განტოლებათა თეორიის ზოგიერთი საკითხი და მათი გამოყენება მექანიკაში, თბ., 1983.
* Системы сингулярных интегральных уравнений и некоторые граничные задачи, 2 изд., М., 1970.
## ლიტერატურა
* ებანოიძე თ., წერილები ქართველ მათემატიკოსებზე, თბ., 1981.
* ნიკოლოზ ვეკუა. ბიობიბლიოგრაფია, შემდგ.: ი. დუდუჩავა, ც. კვაჭაძე, თბ., 1988.
## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1913
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნ
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ფარიდა მამედოვა

**ფარიდა მამედოვა** (დ. 8 აგვისტო, 1936, ალი-ბაირამლი — გ. 8 დეკემბერი, ბაქო, 2021) — აზერბაიჯანელი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. მუშაობს კავკასიის ალბანეთის ისტორიაზე.

დაასრულა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. არის 60-ზე მეტი ნაშრომის ავტორი. 1978 წლიდან ასწავლის მშობლიურ უნივერსიტეტში.

თანამემამულეების მძაფრი კრიტიკა გამოიწვია მისმა ნაშრომმა „კავკასიის ალბანეთი და ალბანელები“. მას უწოდეს „სამშობლოს გამყიდველი“ და „სომხების აგენტი“. მისი კრიტიკა გამოიწვია წიგნში შესულ ერთ-ერთ რუკაზე სახელმწიფო დიდი სომხეთის დატანამ. ფიქრობდნენ, რომ მისი ნაშრომი წინააღმდეგობაში მოდის აზერბაიჯანის სახელმწიფო ინტერესებთან.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ბიოგრაფიული მონაცემები 

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ისტორიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
გივი თოიძე

**გრიგოლ (გივი) თოიძე** (დ. 18 დეკემბერი, 1932, თბილისი — გ. 10 თებერვალი, 2022 ) — ქართველი მხატვარი, ფერმწერი, გრაფიკოსი.  საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1967), საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი (1988) თბილისის საპატიო მოქალაქე (1999). საქართველოს მხატვართა კავშირის მდივანი.

1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია.  ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას სამხატვრო აკადემიაში. 1995 წლიდან არის პროფესორი. მისი ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია — „ზამთარი“; სერია მოგზაურობის თემებზე — „მეთევზეები“, „ხევსურეთი“, „მთათუშეთი“; ქალაქური პეიზაჟები — „ძველი თბილისი“, „ნარიყალა“; მისი ნამუშევრები დაცულია ისეთ ცნობილ მუზეუმებში, როგორიცაა: ტრეტიაკოვის გალერეა (რუსეთი), აღმოსავლეთის ქვეყნების ხალხთა მუზეუმი (რუსეთი), პიტერ ლუდვიგის გალერეა (გერმანია); მისი ნახატები ინახება ჯორჯ ბუშის, ჟაკ შირაკის და სხვა ცნობილ ადამიანთა კერძო კოლექციებში.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1981 — შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
* 1967 — რესპუბლიკის დამსახურებული მხატვარი

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
გივი
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1999)
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გ
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
პტოლემე X

**პტოლემე X ალექსანდრე I** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე X ორჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 110 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 109 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა III-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 107 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 88 წელს დასრულდა, ამ დროს იგი კლეოპატრა III-სთან და ბერენიკა III-სთან ერთად მეფობდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* პტოლემეების პერიოდი 
* პტოლემეების დინასტია

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:პტოლემეების დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 88
პტოლემე XII

**პტოლემე XII** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. პტოლემე XII ორჯერ იყო ეგვიპტის ფარაონი, პირველად მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 80 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 58 წელს, ამ დროს პტოლემე სამეფოს კლეოპატრა V-სთან ერთად მართავდა. მეორედ მისი მმართველობა ძვ.წ. 55 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 51 წელს დასრულდა, ამ დროს იგი კლეოპატრა VII-სთან ერთად მეფობდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:პტოლემეების დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 117
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 51
პტოლემე XI

**პტოლემე XI ალექსანდრე II** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) პტოლემეების დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ელინისტური პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 80 წელს და დასრულდა ამავე წელს, როგორც ცნობილია მან მხოლოდ რამდენიმე დღის განმავლობაში იმეფა, იგი ბერენიკა III-სთან ერთად მეფობდა.

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:პტოლემეების დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 80
თეიმურაზ იოსელიანი

**თეიმურაზ იოსელიანი** (დ. 21 ოქტომბერი, 1929, ქუთაისი — გ. 16 ან 17

## შრომები
არის ასოცდაათზე მეტი ნაშრომის და მათ შორის მონოგრაფიის — „ზურგის ტვინის ინტეგრაციული მოქმედებების ნერვული მექანიზმები“ და სახელმძღვანელოების: „კუნთოვანი და ნერვული სისტემების ზოგადი ფიზიოლოგია“, „ზოგადი ნეიროფიზიოლოგია“, „ფიზიოლოგია, ვისცერალური სისტემები“ ავტორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჟელატინოზური სუბსტანციის როლი ზურგის ტვინის რეფლექსურ მოქმედებაში“, დაიცვა 1959 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ზურგის ტვინის ინტეგრაციული ნერვული მოქმედების მექანიზმები“, დაიცვა 1968 წელს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი 
* ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემია, ნამდვილი წევრი (1995-)
* თავის ტვინის შემსწავლელი საერთაშორისო ორგანიზაცია, წევრი (1974-)
* მედიცინის მეცნიერებათა აკადემია, ნამდვილი წევრი (1994-)
* ნიუ–იორკის აკადემია, ნამდვილი წევრი (1995-)
* საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა აკადემია, პრეზიდენტი (1994-)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია , აკადემიკოსი (1983-)
* ფიზიოლოგიის ინსტიტუტთან არსებული სამეცნიერო ხარისხების მიმნიჭებელი სპეციალური საბჭო, თავმჯდომარე (1976–1979)

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები 
* 2003 — ქუთაისის საპატიო მოქალაქე
* 2002 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია
* 1998 — წლის გამოჩენილი ადამიანი
* 1998 — ღირსების ორდენი
* ორიათასწლეულის საპატიო ოქროს მედალი

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
კატეგორია:ქართველი ფიზიოლოგები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
კატეგორია:ქუთაისის საპატიო მოქალაქეები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
გივი კაციტაძე

**გივი კაციტაძე** (დ. 21 იანვარი, 1934) — ქართველი ექიმი.

1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფასკულტეტი.

1964–1974 წლებში იყო სამკურნალო ფაკულტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი, ასპირანტი, ასისტენტი; 1976–1980 წლებშითბილისის შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ დაავადებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ფუნქციური დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი; 1980–1983 წლებში თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის გადაუდებელი თერაპიის კათედრის ასისტენტი; 1983 წლიდან დოცენტია. 68 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია; კურატორობს კატასტროფათა მედიცინის ცენტრის ტოქსიკოლოგიურ და თერაპიულ განყოფილებებს. მონაწილეობდა საერთაშორისო კონგრესების მუშაობაში ისრაელსა (1996) და იტალიაში (1997).

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ნაწლავთა ფუნქციური მდგომარეობის საკითხისათვის წყლულოვანი დაავადების დროს მკურნალობამდე და მის შემდეგ“, დაიცვა 1972 წელს.

გივი კაციტაძე არის ევროპის ტოქსიკოლოგთა ასოციაციის ნამდვილი წევრი და ნიუ–იორკის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — გივი კაციტაძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გივი
კონსტანტინე კაპანელი

**კონსტანტინე კაპანელი** (ნამდვილი სახელი: **კონსტანტინე ჭანტურაია**) (დ. 5 მაისი, 1889, კაპანა, დღეს აბაშის ნაწილი — გ. 10 დეკემბერი, 1952) — ქართველი ფილოსოფოსი, ხელოვნებათმცოდნე, მწერალი.

დაამთავრა საფრანგეთის გრენობლის უნივერსიტეტის სიტყვიერების ფაკულტეტი. მუშაობდა ქუთაისის და ბათუმის სასწავლებლებში; 1923 წლიდან თბილისის კონსერვატორიასა და ამიერკავკასიის კომუნისტურ უნივერსიტეტში; 1929 წლიდან მოსკოვის სამხატვრო აკადემიაში კითხულობდა ლექციებს ქართული ხელოვნების შესახებ; 1931 წელს დანიშნეს თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის კათედრის გამგედ; 1931–1933 წლებში იყო მცენარეთა დაცვის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე.

თავდაპირველად ნაწარმოებებს წერდა რუსულ ენაზე; მისი პირველი ნაშრომი დაიბეჭდა გაზეთ „ზაკავკაზსკაია რეჩში“ სათაურით „Идея страдания в грузинской литературе“; ცალკე წიგნად აქვს გამოცემული შემდეგი ნაწარმოებები: „სული და იდეა“ (1923), „სოციალური ესთეტიკის საფუძვლები“ (1925), „ქართული სული ესთეტიურ სახეებში“ (1926), „ქართული ლიტერატურის სოციალური გენეზისი“ (1928).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1889
კატეგორია:გარდაცვლილი 1952
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:აბაშაში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები
ზურაბ კაციტაძე

**ზურაბ კაციტაძე** (დ. 28 აგვისტო, 1927, თბილისი — გ. 11 მარტი, 2026) — ქართველი ექიმი. 

1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი; 1951 წელს კი საკავშირო დაუსწრებელი იურიდიული ინსტიტუტი (ვბზმ).

1949–1951 წლებშ იყო რუსთავის ბავშვთა პოლიკილინიკის ბავშვთა ექიმი; 1954–1956 წლებში სსრკ ჯანდაცვის სამედიცინო სასამართლოს მედიცინის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების გამგე; 1956–1961 წლებში თბილისის მთავარ სასამართლო მედიცინის ექსპერტი; 1961–1963 წლებში საქართველოს სანიტარიისა და ჰიგიენის კვლევითი ინსტიტუტის მორფოლოგიური განყოფილების გამგე; 1963 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ნორმალური ანატომიის კათედრის ასისტენტი, 1964 წლიდან დოცენტი, 1970 წლიდან პროფესორი, 1972 წლიდან ამავე კათედრის გამგე. 89 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე მონოგრაფია, არის 4 სადოქტორო დისერტაციის მეცნიერული კონსულტანტი და 8 საკანდიდატო დისერტაციის ხელმძღვანელი. 1995 წლიდან არის გამომცემლობა „მედიცინის“ დირექტორი და გაზეთ „ჯანმრთელობის“ მთავარი რედაქტორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტრასოლოგიური ექსპერტიზის მორფო–ფუნქციური საფუძვლები“, დაიცვა 1954 წელს ქალაქ მოსკოვში. 

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ადამიანის ვერტიკალური სტატისტიკისა და დინამიკის მორფოლოგიური საფუძვლები ფილოგენეზსა და ანთროპოგენეზში“, დაიცვა 1969 წელს მოსკოვის საკავშირო სამედიცინო აკადემიაში.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* საქართველოს ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა სამედიცინო საზოგადოება, პრეზიდიუმის თავმჯდომარის მოადგილე
* საქართველოს მედიკო–ბიოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემია, ნამდვილი წევრი

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1990 — მედიცინის დამსახურებული მოღვაწე
* 1989 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  28 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ზურაბ
კატეგორია:ქართველი ანატომები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2026
სენახტერნა

**სენახტერნა იაჰმესი** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეჩვიდმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. უცნობია სენახტერნას მმართველობის წლები, თუმცა ცნობილია, რომ მან დაახლოებით ერთი წელი იმეფა. სენახტერნა სამეფო ტახტზე სეხემრე-ჰერუჰირმაატ ინტეფის შემდეგ ავიდა, სენახტერნას შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე ტაა II ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეჩვიდმეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტია
* მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები 

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
თამაზ კვაჭანტირაძე

**თამაზ კვაჭანტირაძე** (დ. 7 ივნისი, 1940, თბილისი, — გ. 15 აგვისტო, 2021) — ქართველი მეცნიერი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.

1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1963-2006 წლებში იყო ახალი ქართული ენის კათედრის თანამშრომელი. 1978-1990 წლებში  ჟურნალის — „ქართული ენა და ლიტერატურა სკოლაში“ („ბალავარი“) რედაქტორი; 1975-1990 წლებში ავტორი და წამყვანი საავტორო ტელეციკლისა „ტელეციკლი ქართულ ენასა და  ლიტერატურაში“, 2002-2004 წლებში „მოგზაურობა სასიტყვეთში“; 1993-1998 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის განათლების მინისტრი. 2000-2008 წლებში საქართველოს პარლამენტის სასწავლო ცენტრის უფროსი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  (თბილისის ვაკის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „გიორგი თარგამაძე — ქრისტიან-დემოკრატები“. 

ავტორი წიგნებისა: „მსგავსებითი შედარება ქართულში“ (1977), „ჰა ბურთი, ჰა მოედანი“ (2002), „მოგზაურობა სასიტყვეთში“ (2002).

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მსგავსებითი შედარება ქართულში“, დაიცვა 1978 წელს.გარდაიცვალა 2021წელს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტი, წევრი (2008-2012)
* საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის განათლებისა და კულტურის კომიტეტი, თავმჯდომარის მოადგილე (2008-2012)
* საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის ფრაქცია „ქრისტიან–დემოკრატები“, წევრი (2008-2012)
* საქართველოს მწერალთა ეროვნული კავშირი, წევრი (1977-)
* საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირი, წევრი (1980-)

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 2000: ღირსების ორდენი
* 2004: საქართველოს სახელმწიფო პრემია
*2011: შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის განათლების მინისტრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
გელა ლეჟავა

**გელა ლეჟავა** (დ. 1 სექტემბერი, 1936, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, ნარკოლოგი, პროფესორი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1973), საპატიო ნიშნისა და ღირსების ორდენების კავალერი (1995).

## ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1960-1973 წლებში იყო კლინიკური და ექსპერიმენტული ნევროლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი და უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1973–1978 წლებში მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის ცკ სხვადასხვა თანამდებობაზე; 1978–1986 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის მინისტრი; 1986–1993 წლებში ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტუს ნარკოლოგიის მედიკო–ბიოლოგიურ პრობლემათა განყოფილების გამგე; 1993-2001 წლებში ახლად დაარსებული ნარკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი; 2000 წლიდან არის ახლად დაარსებული ნარკოლოგიის კათედრის გამგე; 2008 წლიდან ჯანმრთელობის სამინისტროს დაავადებათა კონტროლისა და საზოგადოებრივი ჯანდაცვის ეროვნული ცენტრის ინფორმაციისა და ნარკოლოგიური პროგრამების კოორდინატორი; 2014-2015 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს სახელმწიფო კონტროლს დაქვემდებარებული სსიპ ნარკომანიისა და ფსიქიკური ჯანმრთელობის პოლიტიკისა და პროგრამების მართვის ცენტრის დირექტორი; 2015 წლიდან ფსიქიკური ჯანმრთელობის და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრის მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიისა და ნარკოლოგიის სამეცნიერო ექსპერტთა საბჭოს თავმჯდომარე. 

არის სრული პროფესორი. 6 მონოგრაფიისა და 94–მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი და თანაავტორი, მათ შორის: „Электрофизиологическое исследование механизмов привыкания зрительной системы“ (1968), „საზოგადოებრივი ჯანდაცვა საბჭოთა საქართველოში“ (1984), მავნე „ჩვევიდან დაავადებამდე“ (1986), „ნარკომანიის მედიკო–ბიოლოგიური და ფილოსოფიურ–ზნეობრივი ასპექტები“ (1995), „ნარკოლოგია“ (2001), „ნარკომანია, ფენომენის ანალიზი“ (2003). დაცული აქვს საკანდიდატო დისერტაცია 1965 წელს და სადოქტორი დისერტაცია 1973 წელს. 2001 წელს აშშ-ის ბიოგრაფიული კვლევის ინსტიტუტმა მიანიჭა „წლის ადამიანის“ წოდება.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* ნარკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის სამეთვალყურეო საბჭო, თავმჯდომარე (2001-2008)
* ჟურნალ „ნარკოლოგიის საკითხები“-ს სარედაქციო საბჭო, წევრი (2007-)
* ჟურნალ „ქართველოლოგი“-ს სარედაქციო საბჭო, წევრი (2007-)

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:საქართველოს სსრ ჯანმრთელობის დაცვის მინისტრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ნარკოლოგები
კონსტანტინე მადიჩი

**კონსტანტინე მადიჩი** (დ. 6 ნოემბერი, 1922, თბილისი, — 2003) — ქართველი ონკოლოგი.

## ბიოგრაფია 
კონსტანტინე მადიჩმა 1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფასკულტეტი.

1947 წელს იყო რესპუბლიკის ონკოლოგიური დისპანსერის ორდინატორი; 1951–52 წლებში ქალაქის ონკოდისპანსერის მთავარი ექიმი; 1952–56 წლებშ თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის ასპირანტი; 1957–62 წლებში ონკოლოგიის კათედრის ასისტენტი; 1962–74 წლებში დოცენტი; 1974–1990 წლებში კათედრის გამგე; 1990 წლიდან ონკოლოგიის კათედრის დოცენტია და 1993 წლიდან თბილისის სამედიცინო აკადემიის შპს ონკოლოგიის კათედრის გამგე. ავტორია 160-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, რომელთა უმრავლესობაც სარძევე ჯირკვლის, კანის, საჭმლის მემნელებელი ტრაქტის, სასუნთქი გზების კიბოს დიაგნოსტიკის მკურნალობისა და ეპიდემიოლოგიის საკითხებს ეხება. წლების განმავლობაში სამეცნიერო-პრაქტიკულ ხელმძღვანელობას უწევდა ექიმ-გინეკოლოგთა მომზადებას და კვალიფიკაციის ამაღლებას. მისი ბიოგრაფიული მონაცემები შეტანილია კემბრიჯისა და ნიუ-იორკის ინტერნაციონალურ სამეცნიერო ცნობარებში (1997–98), მონაწილეობდა საერთაშორისო კონგრესებში.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კანის კიბოს კლინიკო მორფოლოგიური თავისებურებანი საქართველოში“, დაიცვა 1959 წელს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* მედიკო-სოციალური აკადემია, წევრი
* საქართველოს ონკოლოგთა სამეცნიერო საზოგადოება, თავმჯდომარის მოადგილე
* სსრკ სამედიცინო აკადემიის საპრობლემო კომისიის ავთვისებიანი სიმსივნეების კლინიკა და მკურნალობა, წევრი

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 2002 - დამსახურებული მედიკოსის მედალი
* 1997 - ღირსების ორდენი
* 1996 - საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს საპატიო სიგელი
* 1985 - რესპუბლიკის დამსახურებული ექიმი
* გრიგოლ მუხაძის სახელობის მედალი

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — კონსტანტინე მადიჩი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1922
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ონკოლოგები
იოსებ მეგრელიძე

**იოსებ ბართლომეს ძე მეგრელიძე** (დ. 9 აპრილი, 1909, ხიდისთავი — გ. 29 იანვარი, 1996) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგი.

## ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1959 წლიდან იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, ძველი ქართული ლიტერატურის მკვლევარი. ავტორია ნაშრომებისა ქართული და ქართველური, დაღესტნურ-დიდოური ენების, რუსთაველოლოგიისა და ქართული მწერლობის, ქართული და კავკასიური ფოლკლორის, ეთნოგრაფიის, არქეოლოგიისა და ეპიგრაფიკის, არმენისტიკის საკითხებზე. გამოსცა ნიკო მარის, ექვთიმე თაყაიშვილის, მოსე გოგიბერიძის და სხვათა ნაშრომები.

## ბიბლიოგრაფია
*„ლაზური და მეგრეული შრეები გურულში“ 1938, რუსულ ენაზე
*„რუსთაველი და ფოკლკლორი“ 1960, რუსულ ენაზე
*„რუსთველოლოგები“, 1970
*„იაკობ გოგებაშვილი და ახალი ქართული ენა, სახელმძღვანელოები და გრამატიკის საკითხები“, 1973
*სიძველეები ლიახვის ხეობაში, 1984
*„ჭოლა ლომთათიძე“ 1979

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
თეიმურაზ ლოლაძე

**თეიმურაზ ლოლაძე** (დ. 24 მაისი, 1920, ქუთაისი — გ. 2000) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი.

1942 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის მექანიკა-მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტი.

შრომითი საქმიანობა თბილისის საავიაციო ქარხანაში დაიწყო, სადაც მუშაობდა საამქროს ტექნოლოგად, ოსტატად, საამქროს უფროსად და ქარხნის მთავარი ტექნოლოგის მოადგილედ. 1958 წლიდან საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მანქანათმშენებლობის ტექნოლოგიის კათედრას განაგებდა. 1971–1980 წლებში იყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის პრორექტორი სამეცნიერო მუშაობის დარგში, ხოლო 1981–1988 წლებშ რექტორი.

სამეცნიერო მოღვაწეობის დასაწყისშივე განსაკუთრებული ყურადღება მიაქცია ლითონთა წრის პროცესის თანმხლებ მოვლენათა ფიზიკურ არსს. მის მიერ დამუშავებულმა წრის პროცესების მყისიერი ფიქსირების ორიგინალურმა მეთოდმა, ფართო გამოყენება ჰპოვა მსოფლიოს მრავალ სამეცნიერო-ლაბორატორიულ კვლევაში. არის 180 სამეცნიერო ნაშრომის, მათ  ორის 9 მონოგრაფიის, 80 საავტორო მოწმობისა და 11 პატენტის ავტორი, რომელთა დიდი ნაწილი გამოცემულია გერმანიაში, ინგლისში, აშშ-ში, ჩინეთში, იაპონიაში, საფრანგეთში, ჩეხეთში, სლოვაკეთში და სხვ.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* აშშ-ს ინჟინერ-მექანიკოსთა საზოგადოება, საპატიო წევრი (1983-)
* მანქანათმშენებლობის წარმოების ტექნოლოგიის საერთაშორისო სამეცნიერო-კვლევითი საზოგადოება, ნამდვილი წევრი (1966-)
* საინჟინრო აკადემიის პრეზიდიუმი, წევრი (1992-)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1979-2000)

## ჯილდოები
* 1966 — საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 2000
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
თ
კატეგორია:საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსები
კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
ელენე თოფურიძე

**ელენე თოფურიძე**, აგრეთვე ცნობილი როგორც *ლალა* (დ. 22 მაისი, 1922, ბათუმი — გ. 29 სექტემბერი, 2004) — ქართველი ფილოსოფოსი.

1944 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ფილოსოფიის ფაკულტეტი; 1945 წელს კი მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი.

1951 წლიდან მუშაობდა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში უფროს მასწავლებლად, დოცენტის და პროფესორის თანამდებობებზე; კითხულობდა ლექციბს ესთეტიკის, დასავლეთ ევროპის და ამერიკის თეატრისა და ლიტერატურის ისტორიაში. 1998–2004 წლებში იყო თეატრალური  ინსტიტუტის პროფესორ-კონსულტანტი. 1961–2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული  აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტში, ესთეტიკის განყოფილების გამგე. 1968 წელს მონაწილეობდა ესთეტიკის VI საერთაშორისო კონგრესის (უფსალა) და 1972 წელს ესთეტიკის VII საერთაშორისო კონგრესის (ბუქარესტი) მუშაობაში. იგი რამდენიმე სამეცნიერო სტატიისა და ოთხი მონოგრაფიის ავტორია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „იტალიური რომანტიზმის დრამის თეორია“, დაიცვა 1951 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ბენედეტო კროჩეს ესთეტიკა“, დაიცვა 1969 წელს.

## ჯილდოები 
* 1970 — საიუბილეო მედალი „მამაცური შრომისათვის (საბრძოლო მამაცობისათვის). ვლადიმერ ილიას ძე ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად“
* 1976 — „საპატიო ნიშნის“ ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:დაბადებული   22 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1922
კატეგორია:გარდაცვლილი  29 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები
კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები
ე
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
ირაკლი მიქელაძე

**ირაკლი მიქელაძე** (დ. 3 აგვისტო, 1902, ერევანი, სომხეთი — გ. 23 აგვისტო, 1984) — ქართველი ეკონომისტი, მეცნიერი.

1925 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ-ეკონომიკური ფაკაულტეტი.

1926-1927 წლებში ამიერკავკასიის საშინაო ვაჭრობის სახალხო კომისარიატის მთავარი ეკონომისტია; 1928 წელს — საქართველოს ცენტრალური სტატისტიკური სამმართველოს მთავარი ეკონომისტი; 1929 წელს — სასაქონლო ბირჟის მთავარი ეკონომისტი; 1929-1954წლებში არის საქართველოს სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის განყოფილების გამგე; 1930-1960 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კათედრის გამგე და ფაკულტეტის დეკანი; 1936-1970 წლებში ხელმძღვანელობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტის სოციალისტური დაგეგმვისა და დარგობრივი ეკონომიკის კათედრას. მისი სამეცნიერო კვლევის ძირითადი სფეროა მრეწველობის ეკონომიკა. დიდი ღვაწლი მიუძღვის რესპუბლიკის სახალხო მეურნეობის დაგეგმვის თეორიული და პრაქტიკული საკითხების დამუშავებაში. ძირითადი შრომები ეძღვნება საქართველოს სსრ სახალხო მეურნეობის სპეციალიზაციასა და კომპლექსურ განვითარებას.

1969 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1982 - ხალხთა მეგობრობის ორდენი
* 1972 - საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია
* 1971 - შრომის წითელი დროშის ორდენი
* 1966 - საპატიო ნიშნის ორდენი
* 1962 - საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* 1946 - საპატიო ნიშნის ორდენი

## ბიბლიოგრაფია
* ტერიტორიული დაგეგმვის პრობლემები (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1980. - 287გვ.
* საქართველოს სოციალისტური მრეწველობის ეკონომიკის საკითხები (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1976. - 309გვ.
* საბჭოთა საქართველოს ეკონომიკა (ავტორი). - თბილისი, ცოდნა, 1975. - 32გვ.
* საქართველოს სახალხო მეურნეობა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1968. - 91გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ირაკლი მიქელაძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:გარდაცვლილი  23 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1984
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
ირინე მელიქიშვილი

**ირინე მელიქიშვილი** (დ. 29 მაისი, 1943, თბილისი — გ. 2 დეკემბერი, 2013)     — ქართველი ენათმეცნიერი, ფილოლოგი.

1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის კავკასიურ ენათა განყოფილება.

1965-1968 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ზოგადი ენათმეცნიერების განყოფილების უფროსი ლაბორანტი, 1968-1986 წლებში უმცროსი და უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1995-2005 წლებში სულხან საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართულ ენათა კვლევის ლაბორატორიის მეცნიერ-თანამშრომელი; 1986-2006 წლებში გ. წერეთლის სახელობის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ზოგადი ფონეტიკისა და აღმოსავლურ ენათა ტიპოლოგიის განყოფილების წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი; 2006 წლიდან ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი იყო; 2000 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის თეორიული და შედარებითი ენათმეცნიერებისა და ფონეტიკის ინსტიტუტის პროფესორი, 2005-2006 წლებში კათედრის გამგის მოვალეობის შემსრულებელი; 2006 წლიდან ამავე ინსტიტუტის სრული პროფესორი. არის ავტორი 65 სტატიისა და 2 მონოგრაფიის: „მარკირების მიმართება ფონოლოგიაში“ (თბილისი, 1976); „ძირის სტრუქტურათა ტიპოლოგია და საერთო–ქართველური ძირი“ (თბილისი, 2009).

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მარკირების მიმართება ფონოლოგიაში“, დაიცვა 1972 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „საერთო ქართველური ძირი სტრუქტურული და ტიპოლოგიური თვალსაზრისით“, დაიცვა 1997 წელს.

2009 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ–კორესპონდენტი და ტიპოლოგთა საერთაშორისო ასოციაციის წევრი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ირინე მელიქიშვილის სამეცნიერო შრომების ბიბლიოგრაფია, ენათმეცნიერების საკითხები, 2014, გვ. 5.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:გარდაცვლილი  2 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ქალი მეცნიერები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ალექსანდრე მიქაბერიძე

**ალექსანდრე მიქაბერიძე** (დ. 1866, ყუმისთავი, წყალტუბოს რაიონი, გ. 1943) — ქართველი მწერალი, საზოგადო მოღვაწე.

1893 წელს დაამთავრა ვარშავის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.

მასწავლებლად მუშაობდა თბილისის და ქუთაისის გიმნაზიებში; 1898 წლიდან იყო ქართულ გიმნაზიაში გამგის თანაშემწედ, ხოლო შემდეგ გამგედ; 1918 წელს მიწვეული იყო განათლების უწყების ცენტრალურ სამმართველოში დირექტორის მოადგილედ; XIX საუკუნის 90–იანი წლებიდან აქტიურად თანამშრომლობდა იმდროინდელ ქართულ პრესაში; მონაწილეობა აქვს მიღებული „საქართველოს განთავისუფლების ლიგის“ წესდების შემუშავებაში, რისთვისაც იგი დააპატიმრეს და ქუთაისის ციხეში მოათავსეს; ავტორია საბავშვო მოთხრობებისა: „უდანაშაულო მსხვერპლი“ (1895), „სამშობლოსათვის თავდადებული“ (1899), „სამშობლოს სიყვარული“ (1902); მას ეკუთვნის თარგმანები, ქართველი მწერლებისადმი და საზოგადო მოღვაწეებისადმი მიძღვნილი ნაშრომები — „მოგონებები იაკობ გოგებაშვილზე“ (1937), „სილოვან ხუნდაძე“, „შიო ჩიტიძე“; შეადგინა „“ (1938–1949) ჰომეროსის პოემების მიხედვით – „ტროადის ომი“ და „ოდისეა“; წერდა „პელაგიაშვილისა“ და „უმისთაველის“ ფსევდონიმებით.

იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მდივანი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
*

კატეგორია:დაბადებული 1866
კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ელიზბარ ნადარაია

**ელიზბარ ნადარაია** (დ. 17 აპრილი, 1936, ხობის რაიონი, სოფელი ხიბულა) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი.

1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა– მათემატიკის ფაკულტეტი.

1964–1966 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლითი ცენტრის მეცნიერ-თანამშრომელი; 1966–1973 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ილია ვეკუას სახელობის გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტის ალბათობის თეორიისა და მათემატიკური სტატისტიკის განყოფილების მეცნიერ-თანამშრომელი და შემდეგ განყოფილების გამგე; 1973–1978 წლებშ საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის ალბათობის თეორიისა და მათემატიკური სტატისტიკის განყოფილების გამგე; 1978–1986 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ალბათობის თეორიისა და მათემატიკური სტატისტიკის კათედრის დოცენტი და შემდეგ პროფესორი, ხოლო 1986 წლიდან ამავე კათედრის გამგე. 1964 წლიდან არის ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, სტეკლოვის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი (მოსკოვი); 1981 წლიდან ფიზიკა მათემატიკის დოქტორი, რომანოვსკის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტი (ტაშკენტი). 2009 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის ალბათობის თეორიისა და მათემატიკური სტატისტიკის მიმართულების სრული პროფესორი.

2001 წლიდან არის საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი.

1990 წელს მიიღო ილია ვეკუას სახელობის პრემია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ელიზბარ ნადარაია — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
როლანდ მესხიშვილი

**როლანდ მესხიშვილი** (დ. 24 იანვარი, 1930,  სოფელი დიმი,  ბაღდათის რაიონი) — ქართველი ექიმი.

1953 წელს დაამთავრა ხარკოვის სამხედრო აკადემიის სამედიცინო  ფაკულტეტი.

1953–1957 წლებში იყო სამხედრო ექიმი. 1957–1964 წლებში თბილისის N1 მედიკო–სანიტარული ნაწილის ექიმი. 1964–1970 წლებში თბილისის N8 საავადმყოფოს ქირურგი–ორდინატორი; 1970–1988 წლებში ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის კათედრის ასისტენტი; 1988 წლიდან კათედრის დოცენტი. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ანგიოლოგიის, მუცლის ღრუს ქირურგიას. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კიდურების არტერიების მაობლიტერებელ დაავადებათა დიაგნოსტიკა და მკურნალობა“.

არის თბილისის ქირურგიული საზოგადოების წევრი.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1995 — მედალი „მხედრული მამაცობისთვის“
* 1985 — შრომის ვეტერანის მედალი
* 1955 — მედალი „ყამირი მიწების ათვისებისათვის“

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
ჰამლეტ მოსულიშვილი

**ჰამლეტ მოსულიშვილი** (დ. 31 მაისი, 1930, სიღნაღის რაიონი, სოფელი ქვემო მაჩხაანი —  გ. 27 ოქტომბერი, 2011) — ქართველი არქიტექტორი.

1954 წელს დაამთავრა საქართველოს ს.მ. კიროვის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი არქიტექტურის სპეციალობით.

1954-1957 წლებშ იყო ყაბარდო-ბალყარეთის საპროექტო ორგანიზაციაში უფროსი არქიტექტორი, შემდეგ პროექტის მთავარი ინჟენერი; 1957-1968 წლებში ქალაქ ნალჩიკის მთავარი არქიტექტორი. 1968-1970 წლებში  ყაბარდო-ბალყარეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სახმშენის ხელმძღვანელი; 1959-1970 წლებში ყაბარდო-ბალყარეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჯერ უფროსი მასწავლებელი, შემდეგ დოცენტი; 1965-1967 წლებში სსრკ არქიტექტორთა კავშირის ავტონომიური რესპუბლიკის განყოფილების თავმჯდომარე; 1970-1992 წლებშისაქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტის დოცენტი; 1993-2006 წლებში პროფესორი; 2009 წლიდან დღემდე საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის არქიტექტურის ფაკულტეტის სამოქალაქო და სამრეწველო შენობა-ნაგებობათა არქიტექტურული კონსტრუქციები და არქიტექტურული ფიზიკის ფაკულტეტის სრული პროფესორი. არის ავტორი მრავალი რეალიზებული არქიტექტურული პროექტებისა, მათ შორის: 115 ბინიანი საცხოვრებელი სახლი, საზაფხულო თეატრი 3000 მაყურებელზე, რესტორანი ტბის პირას 800 ადგილზე, კაფე-რესტორანი 100 დგილზე, სანატორიუმი 150 ადგილზე (ყველა ქალაქ ნალჩიკში); აგრარული  ინსტიტუტი (თბილისი, თანაავტორი), 120 ბინიანი საცხოვრებელი სახლი ქალაქ ბათუმში, და სხვა. ავტორია  9 მონოგრაფიის, 33 სტატიის; მონაწილეა საერთაშორისო, რესპუბლიკური და ადგილობრივი კონფერენციებისა. არქიტექტურის მეცნიერებათა დოქტორი 1991 წლიდან.

იყო აზერბაიჯანის არქიტექტურისა და მშენებლობის უნივერსიტეტის სამეცნიერო წოდებათა მინიჭების საბჭოს წევრი.
1994 წლიდან აღმოსავლეთის ქვეყნების არქიტექტურის საერთაშორისო აკადემიის აკადემიკოსი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ჰამლეტ მოსულიშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული  31 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები