open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ედუარდ აბოლი

**ედუარდ იაკობის ძე აბოლი** (დ. 14 თებერვალი, 1868, ვალტაიკა, ლატვია — გ. 9 აპრილი, 1959, თბილისი) — საბჭოთა ფარმაკობოტანიკოსი. ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1935), პროფესორი (1935). საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1944).

## ბიოგრაფია
1892 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. მიენიჭა პროვიზორის წოდება. 1899 წელს მიენიჭა ფარმაციის მაგისტრის ხარისხი, 1902 წელს კი ყაზანის უნივერსიტეტის პრივატ-დოცენტობა. 1915 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1926–1932 წლებში იყო თბილისის უნივერსიტეტის, შემდეგ კი ფარმაცევტული და სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტების ფარმაკოგნოზიის კათედრის გამგე. 1932–1959 წლებში სამეცნიერო კვლევითი ფარმაკო-ქიმიური ინსტიტუტის ფარმაკო-ბოტანიკური განყოფილების გამგე. შეისწავლა და აღწერა ადგილობრივი სამკურნალო მცენარეები. ავტორია სამკურნალო მცენარეთა ფიტოქიმიური და მიკროქიმიური დახასიათებისა. იკვლევდა ფარმაკოგნოზიის სწავლებისა და მეცნიერული ფამაციის პრობლემებს. ხელმძღვანელობდა ფარმაკობოტანიკურ ექსპედიციებს საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში. იყო ფარმაცევტული პროფილის 5 ჟურნალის სარედაქციო კოლეგიის წევრი და სხვა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული  14 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1868
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1959
კატეგორია:საბჭოთა ფარმაკობოტანიკოსები
Paul Stanley

***Paul Stanley*** — პოლ სტენლის, ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის  რიტმული გიტარისტის და წამყვანი ვოკალისტის 1978 წლის სოლო-ალბომი. იგი იყო ჯგუფის წევრების მიერ გამოცემულ სოლო-ალბომებს შორის მეოთხე. *Paul Stanley* ერთადერთია Kiss-ის ალბომებს შორის, რომელშიც შეტანილია მხოლოდ ორიგინალური მასალა, ვინაიდან ჯინ სიმონსის, პიტერ კრისის და ეის ფრეილის იმავე წლის ალბომებში შეტანილია თითო სიმღერა, რომელიც სხვა შემსრულებელს ეკუთვნის.

ალბომი შედის Kiss-ის ოფიციალურ დისკოგრაფიაში.

## სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი – პოლ სტენლი, გარდა სიმღერების 2, 3 და 5, თანაავტორი – მიკელ იაპი.

## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:1978 წლის სადებიუტო ალბომები
კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები პოლ სტენლის პროდიუსერობით
კატეგორია:ალბომები ჯეფ გლიქსმენის პროდიუსერობით
კატეგორია:პოლ სტენლის ალბომები
კატეგორია:Electric Lady Studios-ში ჩაწერილი ალბომები
Dynasty (Kiss-ის ალბომი)

***Dynasty*** — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1979 წლის 23 მაისს, ლეიბლზე Casablanca Records. ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც ჩაწერისას ოთხივე წევრი სტუდიაში ერთდროულად არ მუშაობდა. თავად წევრები ამბობდნენ, რომ ჩაწერისას ისინი ითვალისწინებდნენ სხვა ადამიანების რჩევებს მუსიკის ჟღერადობის შესახებ.

ალბომიდან გამოცემულ ორ სინგლს შორის პოპულარული იყო „I Was Made for Lovin' You“.

## სიმღერების სია
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:1979 წლის ალბომები
კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები
კატეგორია:Kiss-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები ვინი პონსიას პროდიუსერობით
კატეგორია:Electric Lady Studios-ში ჩაწერილი ალბომები
Unmasked (Kiss-ის ალბომი)

***Unmasked*** — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მერვე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1980 წლის 20 მაისს, ლეიბლზე Casablanca Records. მიუხედავად იმისა, რომ მითითებულია ალბომის პერსონალში, პიტერ კრისი მის ჩაწერაში არ  მონაწილეობდა – დასარტყმელ ინსტრუმენტებზე უკრავდა ანტონ ფიგი.

## სიმღერების სია
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:1980 წლის ალბომები
კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები
კატეგორია:Kiss-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები ვინი პონსიას პროდიუსერობით
LaserActive

**LaserActive** () — კონვერგენტული მოწყობილობა და მეოთხე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Pioneer Corporation-ის მიერ 1993 წლის 20 აგვისტოს იაპონიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში — 1993 წლის 13 სექტემბერს. 

გამოსვლისთანავე კონსოლის თავდაპირველი ფასი 970 აშშ დოლარი იყო. მას გააჩნდა CD Laserdiscs და LD-G ფორმატების მხარდაჭერა. საკუთარი თამაშების გარდა, ცალკე იყიდებოდა დამატებითი PACs მოდულები, რომელთა საშულებითაც შესაძლებელი იყო მასზე Mega Drive/Genesis და PC Engine/TurboGrafx-16-ის თამაშების გაშვება. 

1993 წლის დეკემბერში კომპანია NEC-მა გამოსცა LaserActive-ის გადაკეთებული ვერსია სახელწოდებით **LD-ROM² System**, რომელიც ფასით არ ჩამოუარდებოდა ორიგინალ ვერსიას და აგრეთვე გააჩნდა PAC მოდულების მხარდაჭერა.

LaserActive კომერციულად წარუმატებელი აღმოჩნდა, ბაზარზე ფეხი ვერ მოიკიდა და საბოლოოდ მისი წარმოება შეწყდა 1996 წელს. ამის პირველი მიზეზი მისი მაღალი ფასი იყო. თუმცა დადებითად შეაფასეს კრიტიკოსებმა. 1994 წელს ჟურნალმა Computer Gaming World-მა აღნიშნა: „მიუხედავად იმისა, რომ LaserActive უკეთესი პროდუქტი იყო ვიდრე 3DO Interactive Multiplayer, ის განიცდიდა პროგრამული უზრუნველყოფის ნაკლებობას და ძვირიც ღირდა“.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
*  Computer Closet
*  Laserdisc Archive-ზე
*  
*  Sega Retro-ზე
*  ვიდეო თამაშების კონსოლების ბიბლიოთეკაში
*  Giant Bomb-ზე
*  ვიდეო თამაშების ბაზაში

## სქოლიო
კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:მეოთხე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:Sega Mega Drive
კატეგორია:Laserdisc
კატეგორია:TurboGrafx-16
კატეგორია:1993 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
კატეგორია:Pioneer Corporation-ის პროდუქტები
კატეგორია:Laserdisc-ის თამაშები
წმიდა მრევლის ქალთა საკათედრო ტაძარი

**წმიდა მრევლის ქალთა საკათედრო ტაძარი** () — რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიის ტაძარი. მდებარეობს აზერბაიჯანში, ბაქოში. ტაძარი ნაკურთხია წმინდა მრევლის ქალთა საკათედრო ტაძრათ  — ქალების, რომლებიც პირველნი მივიდნენ შაბათს დილით აღდგენილი იესო ქრისტეს კუბოსთან, სხვადასხვა სახის არომატული სუნელებითა და მირონით მისი  სხეულის სარიტუალო განბანისათვის.

აღმართულია 1909 წელს არქიტექტორ ფ. ვერჟბიცკის ტიპური პროექტის მიხედვით. ამ ტაძრის მშენებლობისათვის თანხები გაიღო სამხედრო სამინისტრომ.

დღესდღეობით ტაძარი შედის მოსკოვის საპატრიარქოს ბაქოს — აზერბაიჯანულ ეპარქიაში.    

ტაძარი აღიმართა სამხედრო ტაძრების ტიპური პროექტის მიხედვით, რომელიც დამტკიცებული იყო 1901 წელს სამშენებლო კომისიის მიერ (არქიტექტორი ფიოდორ ვერჟბიცკი). სულ 1917 წლისათვის აშენებული იქნა 64 ასეთი ტიპის ტაძარი. მოცემული ტაძარი არის ბაქოში განლაგებული 206-ე საქვეითო სალიანის პოლკის სამლოცველო (1910 წლამდე მას ეწოდებოდა 262-ე საქვეითო). ტაძარს საფუძველი ჩაეყარა 1908 წლის 6 მაისს. იგი  მთლიანად აშენებულია სამხედრო  სამინისტროს  სახსრებით. ტაძრის მშენებლობა დამთავრდა 1909 წლის 6 დეკემბერს. იმავე დღეს იგი აკურთხეს. ახალი ტაძრის მშენებლობამდე პოლკი იყენებდა სამლოცველოდ  მიხაილო — არქანგელის ეკლესიას, რომელიც განლაგებულია ბაქოს ცენტრში. 1890 წლიდან ამ პოლკის სასულიერო მოძღვარი იყო იოანე ლიაძე (1914 წლის მონაცემებით).

საბჭოთა კავშირის დროს ტაძარი დაიხურა 1920 წელს. მასში ჯერ საწყობი იყო გახსნილი, ხოლო მოგვიანებით სპორტული დარბაზი. 1990 წლის იანვრის მოვლენების დროს ტაძრის სამრეკლოს მოხდა ორი ჭურვი, რის გამოც სამრეკლო ნაწილობრივ ჩაჯდა, იატაკი ჩავარდა, სახურავი კი ჩაინგრა. 1991 წელს ნახევრად  დანგრეული ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიას.

სარემონტო-სარეაბილიტაციო სამუშაოების შემდეგ, 2003 წლის 24 მარტს მოხდა განახლებული ტაძრის გახსნა, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო აზერბაიჯანის  პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა.

## რესურსები ინტერნეტში
* მართლმადიდებლური არქიტექტურის ფოლკლორული კატალოგი
* 206-ე ქვეითი სალიანის პოლკის ეკლესია წმიდა მთავარანგელოზის მიქაელის პატივსაცემად 
* ბაქოს მემკვიდრეების წმიდა ქალთა საკათედრო ტაძარი 
* ბაქოში გაიხსნება წმიდა ქალთა მემკვიდრეების საკათედრო ტაძარი

კატეგორია:აზერბაიჯანის კათედრალები
კატეგორია:აზერბაიჯანის მართლმადიდებლური ტაძრები
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი

მინი|გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი
**გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი**, *მაქსველის თეორემა* — წრფივად დეფორმირებადი სხეულისპირველი მდგომარეობის (ნახ. a) Pk ერთეული ძალის მოდების წერტილის ამ ძალის მოქმედების მიმართულებით გადაადგილდება (δk1), რომელსაც მეორე მდგომარეობის (ნახ. b) ნებისმიერი სხვა Pi ერთეული ძალა იწვევს, ტოლია Pi ერთეული ძლის მოდების წერტილის ამ ძალის მოქმედების მიმართულებით გადაადგილებისა (δ1k), რაც გამოწვეულია Pk ერთეული ძალით, ე. ი. δ1k=δk1 გადაადგილებათა ურთიერთობის პრინციპი პირველად ინგლისელმა ფიზიკოსმა ჯ. მაქსველმა ჩამოაყალიბა, იგი მუშაობათა ურთიერთობის პრინციპის კერძო შემთხვევაა. მას ფართოდ იყენებენ მასალათა გამძლეობასა და სამშენებლო მექანიკაში დრეკადი სისტემების გაანგარიშებისას.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მასალათა გამძლეობა
Creatures of the Night

***Creatures of the Night*** — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მეათე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1982 წლის 13 ოქტომბერს და იყო ჯგუფის მიერ Casablanca Records-ისთვის ჩაწერილი უკანასკნელი სტუდიური დისკი. იგი ეძღვნება ჩაწერის პერიოდში გარდაცვლილი ლეიბლის დამაარსებელ ნილ ბოგარტის ხსოვნას.

*Creatures of the Night* აგრეთვე არის ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი, რომელზეც ეის ფრეილი მითითებულია პერსონალში (თუმცა ჩაწერაში მონაწილეობა არ მიუღია) – 1998 წლის *Psycho Circus*-ამდე და პირველი, რომელზეც უკრავს ვინი ვინსენტი (თუმცა იგი არ არის მითითებული შემსრულებლების სიაში და პირველად აღინიშნა მხოლოდ ალბომის 1985 წლის გამოცემაზე). *Creatures of the Night* აგრეთვე უკანასკნელად გამოიყენება ჯგუფის აღსანიშნავი გრიმი – *Psycho Circus*-ამდე, რომელზეც წევრები კვლავ ასეთი სახით გამოჩნდნენ.

## სიმღერების სია
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:1982 წლის ალბომები
კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები
კატეგორია:Kiss-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები ჯინ სიმონსის პროდიუსერობით
კატეგორია:ალბომები პოლ სტენლის პროდიუსერობით
სათარ ბაჰლულზადეს სახლ-მუზეუმი

**სათარ ბაჰლულზადეს სახლ-მუზეუმი** () — სახლ-მუზეუმი, რომელშიც ცხოვრობდა და ეწეოდა თავის შემოქმედებას აზერბაიჯანის სახალხო მხატვარი სათარ ბაჰლულზადე. განლაგებულია სურახანების რაიონის ამირჯანის დასახლებაში. მუზეუმის გახსნა მოხდა 2014 წლის 22 მაისს.

## შექმნის ისტორია 
სათარ ბაჰლულზადეს გარდაცვალების შემდგომ დადგა საკითხი მისი სახლ-მუზეუმის შექმნის თაობაზე. მაშინ ამირჯანის დასახლებაში არსებული მეჩეთის  შენობიდან, რომელიც აშენებული იქნა ნავთობმრეწველის მურთუზ მუხტაროვის მიერ, გამოსახლებული იქნა საქსოვი ფაბრიკა, რომელსაც გამოუყეს სხვა  შენობა, ხოლო მეჩეთში შეიქმნა მუზეუმი, რომელშიც გამოფენილი იქნა მხატვრის ნამუშევრები. მალე, ამ შენობაში კვლავ დაიწყო ფუნქციონირება მეჩეთმა.  ნახატები კი გადატანილი იქნა სათარ ბაჰლულზადეს სახლში. ეს სახლი, რომელიც განლაგებული იყო მამამისის სახლის გვერდით, თვითონ მხატვრის მიერ იქნა  აშენებული თავისი ჰონორარებით; ამ სახლში თვითონ ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე..

## გახსნა 
2014 წლის 22 მაისს ამ შენობაში კაპიტალური შეკეთების შემდგომ გაიხსნა მხატვრის სახლ-მუზეუმი. მუზეუმი შეიქმნა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ  ალიევის 1994 წლის განკარგულების საფუძველზე..

## სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს მუზეუმები
კატეგორია:აზერბაიჯანის ბიოგრაფიული მუზეუმები
კატეგორია:2014 წელს დაარსებული მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
შეჰიდთა ხეივანი

**შეჰიდთა  ხეივანი**  ( 1990 წლამდე — კიროვის სახელობის პარკი / მთიანი ბაღი; ) — საძმო სასაფლაო ბაქოში, სადაც დაკრძალულნი არიან „შეჰიდები“ — ძირითადად „შავი იანვრის“ (126) მსხვერპლები და  ყარაბაღის ომში დაღუპული აზერბაიჯანლები. ხეივანში, ასევე არსებობენ ამოუცნობი მებრძოლების სასაფლაოებიც.

ადრე შეჰიდთა ხეივანის ადგილას განლაგებული იყო ძველი მუსულმანური სასაფლაო, რომელშიც დაკრძალულნი იყვნენ 1918 წლის მარტის მოვლენებში  დაღუპული  ხალხი. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1935 წელს სასაფლაო განადგურდა, დაკრძალულების ნეშთები გატანილი იქნა და აქ კიროვის სახელობის პარკი  იქნა.

## 1990 წლის მოვლენები 
1990 წლის იანვარში მთიან პარკში „აზადლიგის“ ( — „თავისუფლების  მოედანი“, ყოფილი „ლენინის მოედანი“) მოედნიდან  გადმოსვენებულნი იყვნენ გარდაცვლილების ცხედრები, რომლებიც მოკლულნი იყვნენ 1990 წლის 19-20 იანვრის გამთენიისას. 20-21 იანვარს პარკში გათხრილი იყო  120 საფლავი. დაკრძალვა გრძელდებოდა რამდენიმე საათის განმავლობაში. 22 იანვარს დაკრძალულ იქნა კიდევ დამატებით 50 ადამიანი. სამი მათგანი იყო 1918  წლის მარტის თვის ხოცვა-ჟლეტის დროს მოკლული. მათი ცხედრები აღმოაჩინეს საფლავების გათხრის დროს. საფლავებზეც და მათ გარშემოც მოფენილი იყო  წითელი მიხაკები, რომლებიც გადაიქცნენ აზერბაიჯანში სამგლოვიარო ხვავილებად.   

2000 წლის 17 იანვარს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა გამოსცა განკარგულება „საპატიო წოდების დაარსების შესახებ „20 იანვრის შეჰიდი“, რომელშიც მოყვანილია ამ დღეს მოკლულებისა და უგზო-უკვლოდ დაკარგულთა სრული ჩამონათვალი.  

შეჰიდთა ხეივანი — ბაქოს ერთ-ერთი ადგილია, რომელსაც, როგორც წესი, საპატიო წევრები ინასხულებენ.

## იხილეთ აგრეთვე
* შავი იანვარი

## რესურსები ინტერნეტში
* 20 იანვარი - ნაციონალური დღე 
* ბაქო 1990 წელს
* იანვრის ტრაგედია 
* დაზარალებულთა ტრაგედია 

## სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
Gene Simmons

***Gene Simmons*** — ჯინ სიმონსის, ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის ბასისტის და ვოკალისტის 1978 წლის სოლო-ალბომი. იგი იყო ჯგუფის წევრების მიერ გამოცემულ სოლო-ალბომებს შორის პირველი. გამოვიდა 1978 წლის 18 სექტემბერს. ალბომში ჟღერს გუნდური ვოკალები და ორკესტრული არანჟირებები.

ალბომი შედის Kiss-ის ოფიციალურ დისკოგრაფიაში.

## სიმღერების სია
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:1978 წლის სადებიუტო ალბომები
კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები ჯინ სიმონსის პროდიუსერობით
მაცხოვრის ეკლესია (ბაქო)

**მაცხოვრის ეკლესია** (), ასევე  ცნობილი,  როგორც  ლუთერანული  კირხა  (აზერ. Lüteran kilsəsi; გერ. Evangelisch-Lutherische Kirche in Baku) — ლუთერანულ-ევანგელიური ეკლესია აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. მდებარეობს  „28 მაისის ქუჩა“-ზე.

## ისტორია 
მშენებლობის ნაკვეთი, რომელიც შეადგენს 1400 კვადრატულ საჟენს (6373 კვადრატულ მეტრს) გადაცემული იქნა ქალაქ დუმის მიერ 1885 წლის 30 იანვარს. ეკლესიის პროექტი შექმნა არქიტექტორმა ადოლფ ეიჰლერმა ნეოგოთურ სტილში. არსებობს აზრი, რომ არქიტექტორი შთააგონა მარბურგის წმინდა ელიზავეტის ეკლესიამ. 1896 წლის 21 მარტს მოხდა საძირკვლის ჩაყრა. ცერემონიას ესწრებოდნენ გუბერნატორი ლილეევი და ქალაქის თავი ირტეცკი. ცერემონიას ასევე ესწრებოდა ემანუელ ნობელი, მისი დედინაცვალი და ლიუდვიგ ნობელის მეორე მეუღლე. 1898 წლის 24 ივნისს შენობის შპილზე წამოცმული იქნა ცამეტფუდიანი (213 კილოგრამი) მოოქროვილი ჯვარი. 1899 წლის დასაწყისში დაყენებულ იქნა ზარი და ორღანი. 1899 წლის 14 მარტს გახსნის ცერემონიას ესწრებოდა ათას კაცზე მეტი. 1900 წლის 23 აპრილს შედგა პირველი ორღანული კონცერტი, რომელზეც შესრულებულ იქნა იოჰან სებასტიან ბახის ნაწარმოებები.

აზერბაიჯანის კომპარტიის „ცეკა“-ს ყოფილი პირველი მდივნის სერგეი კიროვის მკვლელობის შემდეგ, 1934 წელს საბჭოთა მოქანდაკემ პინხოს საბსაიმ მიიღო დაკვეთა კიროვის ძეგლის შექმნაზე ბაქოში. სამუშაოდ მას დასჭირდა მაღალი ჭერის მქონე შენობა ძეგლისა და კვარცხლბეკის დასადგამად. საბსაიმ მოითხოვა კირხის შენობა სახელოსნოდ. იმის მიუხედავად, რომ ამ დროს იქნა მიღებული გადაწყვეტილება კირხის დანგრევაზე, საბსაის თანხმობა განუცხადეს..
ბაქოს ლუთერანული თემი მოქმედებდა 1936 წლამდე, სანამ არ გაუქმდა საბჭოთა კავშირის მიერ. 1937 წლის 1 ნოემბერს პასტორ პაულ ჰამბერგი და მისი შვიდკაციანი ოჯახი დახვრიტეს.

დღესდღეობით კირხის შენობაში განლაგებულია აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს საკონცერტო დარბაზი. 1996 წლის 1 დეკემბერს აქ შედგა ნობელის ოჯახის ხსოვნის საღამო.

## სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტაძრები
ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი (ბაქო)

**ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი** () — რუსი პოეტის ალექსანდრე პუშკინის ძეგლი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. მდებარეობს მისივე სახელობის ბაღში პუშკინისა და უზეირ ჰაჯიბეკოვის ქუჩების კვეთაზე. პუშკინის ბრინჯაოს ძეგლის ავტორია სკულპტორი, რუსეთის სამხატვრო აკადემიის აკადემიკოსი იური ორეხოვი. ეს ძეგლი ორეხოვის უკანასკნელ ნამუშევარს წარმოადგენს.
 
ძეგლი გაიხსნა 2001 წლის 12 ოქტომბერს. ცერემონიას ესწრებოდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ჰეიდარ ალიევი, ქალაქის მერი  ჰაჯიბალა აბუთალიბოვი და რუსეთის ფედერაციის ელჩი აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში ნიკოლაი რიაბოვი. ძეგლი წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის საჩუქარს  აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის 10 წლისთავის აღსანიშნავად, რომელიც აღნიშნულ იქნა 2001 წლის 18 ოქტომბერს.

ყოველწლიურად პოეტის დაბადების დღეს ძეგლთან ტარდება სხვადასხვა სახის ღონისძიებები, რომლებიც ეძღვნება პოეტის ხსოვნას. მათში იღებენ მონაწილეობას ოფიციალური პირები, ინტელიგენციის წარმომადგენლები, ასევე დედაქალაქის მაცხოვრებლები.

## სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ძეგლები
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:ალექსანდრე პუშკინის ძეგლები
Music from "The Elder"

***Music from "The Elder"*** — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1981 წლის 10 ნოემბერს.

ალბომი წინა ჩანაწერებისგან განსხვავდება კონცეპტუალური იდეით და ორკესტრული არანჟირებებით. კომერციულად იგი იმდენად წარუმატებელი იყო, რომ ჯგუფს მხარდამჭერი ტურნე არ გაუმართავს და სანაცვლოდ დაკავდა პრომო-გამოსვლებით. *Music from "The Elder"* არის პირველი ალბომი, ჩაწერილი დრამერ ერიკ კარის მონაწილეობით და უკანასკნელი, რომელზეც ეის ფრეილიმ დაუკრა (1996 წლის ტურნემდე Alive/Worldwide Tour და კომპილაციურ ალბომამდე *Killers*. ალბომზე *Creatures of the Night* ფრეილი მითითებულია, მაგრამ ჩაწერაში არ მონაწილეობდა.

მიუხედავად იმისა, რომ სიმღერა „A World Without Heroes“ შესრულდა 1995 წლის *MTV Unplugged*-ის ფარგლებში, ალბომის სიმღერებს, გარდა რამდენიმე პრომო-გამოსვლის, ჯგუფი არსად უკრავდა.

## სიმღერების სია
### ორიგინალური გამოცემა
### 1997 წლის რემასტერი
## სქოლიო
კატეგორია:1981 წლის ალბომები
კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები
კატეგორია:Kiss-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები ბობ ეზრინის პროდიუსერობით
კატეგორია:არტ-როკ ალბომები
კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები
კატეგორია:როკ-ოპერები
კატეგორია:ამერიკელი შემსრულებლების პროგრესული როკ ალბომები
Love Gun

***Love Gun*** — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1977 წლის 30 ივნისს, ლეიბლზე Casablanca Records. 1997 წელს გამოვიდა მისი რემასტერი. აღსანიშნავია, რომ *Love Gun* ჯგუფის პირველი ალბომია, რომელშიც ეის ფრეილი ასრულებს წამყვან ვოკალს, შესაბამისად, იგი პირველი დისკია, რომელზეც ჟღერს ოთხივე წევრის ვოკალი. *Love Gun*, ამის გარდა, უკანასკნელი ალბომია, რომელზეც პიტერ კრისი ყველა სიმღერაში უკრავს – 1979 წლის *Dynasty* მას ჩაენაცვლა სესიური დრამერი ანტონ ფიგი. 1977 წლის 30 ივნისს *Love Gun*-ს პლატინის სტატუსი მიენიჭა.

## სიმღერების სია
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:1977 წლის ალბომები
კატეგორია:Casablanca Records-ის ალბომები
კატეგორია:Kiss-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები ედი კრამერის პროდიუსერობით
კატეგორია:ალბომები კენ კელის გარეკანის დიზაინით
Lick It Up

***Lick It Up*** — ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფ Kiss-ის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1983 წლის 18 სექტემბერს. გამოსვლის დღეს ჯგუფის წევრები საჯაროდ პირველად გამოჩნდნენ MTV-ზე გრიმის გარეშე. ჯგუფი გარეკანზეც ასეთი სახით არის წარმოდგენილი, თუმცა ალბომის იაპონურ გამოცემაში გამოყენებულია გრიმიანი პერსონალის საკონცერტო ფოტოსურათები.

## სიმღერების სია
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:1983 წლის ალბომები
კატეგორია:Kiss-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები ჯინ სიმონსის პროდიუსერობით
კატეგორია:ალბომები პოლ სტენლის პროდიუსერობით
სეიდ იაჰია ბაკუვის მავზოლეუმი

**სეიდ იაჰია ბაკუვის მავზოლეუმი** (აზერ. Seyid Yəhya Bakuvinin türbəsi) — ბაქოში  XV  საუკუნის  მეორე ნახევარში  აშენებული  მავზოლეუმი.  განლაგებულია  შირვანშაჰთა  საშუალო  სასახლის კომპლექსის  ცენტრში. ხალხში ცნობილია როგორც  „დერვიშის“ მავზოლეუმი. მას უწოდებენ ასე იმის გამო, რომ აქ  დაკრძალულია  ფილოსოფოსი, მოაზროვნე   და  კარის  ასტროლოგი  სეიდ  იაჰია  ბაკუვი.

მავზოლეუმი მომცრო ზომისაა. მას გააჩნია რვაკუთხა პრისმისებური ფორმის ქვის გუმბათი. ეს ფორმა არ არის დამახასიათებელი არც ბაქოსთვის და არც აბშერონისათვის. ასეთი ფორმები გვხვდება ბაქოს გარეთ, ძირითადად შემახას რაიონში. მავზოლეუმი დაყოფილია ორ ნაწილად: მიწისზედა და მიწისქვეშა. მავზოლეუმის ზედა ნაწილი განკუთვნილია სარიტუალო პროცედურებისათვის, ქვედა ნაწილში კი არის განლაგებული აკლდამა. სამხრეთ, აღმოსავლეთ და დასავლეთ მხარეებში მას გააჩნია სამი შებექეს სტილის ფანჯარა-გისოსები. აკლდამაში ასევე არის ერთი ასეთივე ფანჯარა. მთლიანად მავზოლეუმი მოპირკეთებულია რიგი ქვებისგან. გუმბათზე შენარჩუნებულია მოპირკეთებული და მოხატული ორნამენტები. მავზოლეუმის სამშენებლო ხსნარში შერეული იყო შალის ძაფები, რამაც განაპირობა მისი მდგრადობა. ბათქაშში არის ამონაღებები (3 მილიმეტრის სისქის) , რომელნიც შემდგომ ამოვსებულნი არიან ფერადი მასით. მავზოლეუმი მიშენებული იყო ძველ მეჩეთზე, რომელსაც ქეი-კუდაბა ეწოდებოდა. ზუსტად ამ მეჩეთში, მუშაობდა, ლოცულობდა და ასწავლიდა სეიდ იაჰია ბაკუვი. ეს მეჩეთი აშენებული იქნა შირვანშაჰ ქეი-კუდაბას მმართველობის დროს XIV საუკუნეში და ამიტომაც ეწოდა მისი სახელი. 1918 წელს მეჩეთი დაიწვა. დღესდღეობით შენარჩუნდა მხოლოდ საძირკველი. სეიდ იაჰია ბაკუვის მავზოლეუმი მიეკუთვნება ჩრდილო აზერბაიჯანის მემორიალური მშენებლობების საუკეთესო ნიმუშებს.

## აღწერა 
ეს არის სეიდ იაჰია ბაკუვის, ცნობილი აზერბაიჯანელი სწავლულის, სარკოფაგი. იგი იყო შირვანშაჰ ხალილ-ულა I-ის სამეფო კარის მეცნიერი. მავზოლეუმი ორ ნაწილად იყოფა: ზედა და მიწისქვეშა პუნქტებად. მავზოლეუმის ზედა ნაწილი რელიგიური რიტუალებისთვის გამოიყენებოდა, ხოლო სწავლულის სამარხი მდებარეობდა მავზოლეუმის ქვედა ნაწილში.

## არქიტექტურა 
მავზოლეუმი იყო ქვით ნაგები, ჰქონდა რვაკუთხედის ფორმა და გადახურული იყო რვაკუთხა გუმბათით. მსგავსი სტილი აფშერონის ნახევარკუნძულისა და ბაქოსთვის საკმაოდ უჩვეულო იყო. ამ ტიპის არქიტექტურულ ნიმუშებს წავაწყდებით ბაქოს გარე მიდამოებში — ძირითადად შემახის მახლობლად.

## რესტავრაცია 
2003 წლის ივნისიდან ამავე წლის ოქტომბრამდე იუნესკოს ჩარევით მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები. შიდა და გარე საფარი ქვით დაიფარა, დამონტაჟდა ახალი, ხის კარი, აღადგინეს ორნამენტებიც. საფლავის ქვედა სართულზე, სადაც ბაკუვის სამარხი იყო განთავსებული, სარკოფაგი მოპირკეთდა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* შირვანშაჰების სასახლე

## რესურსები ინტერნეტში
* Окно в Баку

## სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აზერბაიჯანში
კატეგორია:აზერბაიჯანის მავზოლეუმები
ვანო ქიქოძე

**ვანო ტიტეს ძე ქიქოძე** (დ. 1905 — გ. 30 ივნისი, 1988, მიუნხენი, გადმოასვენეს საქართველოში 1990 წლის 16 იანვარს) — გერმანიაში მოღვაწე ქართველი ფოტოგრაფი, კოლექციონერი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა ექიმ ტიტე ქიქოძესა და ნინო ბარათაშვილის ოჯახში. სწავლობდა თბილისის ვაჟთა გიმნაზიაში, ხოლო 1924 წელს თავის და-ძმასთან, ეკატერინესა და გიორგისთან ერთად გაემგზავრა გერმანიაში უმაღლესი განათლების მისაღებად. იგი ბერლინის ტექნიკური უნივერსიტეტის ელექტრონიკის ფაკულტეტზე ჩაირიცხა.

საქართველოში დაბრუნებული ვანო ქიქოძის ძმა — გიორგი ოთხჯერ დაიჭირეს, როგორც ევროპაში განათლება მიღებული არასაიმედო პიროვნება და ჯაშუში.

ვანო ქიქოძე თავის დასთან ერთად გერმანიაში დარჩა. იმოგზაურა მაშინდელ თურქეთის ტერიტორიაზე და სლაიდებზე აღბეჭდა ქართული კულტურის ძეგლები, რომლებიც თავისის სიკვდილის შემდეგ მის საკუთრებაში დაცულ ქართული იარაღის მდიდარ კოლექციასთან ერთად უსახსოვრა საქართველოს. ამის შესახებ მოთხრობილია რეზო თაბუკაშვილის ფილმში „მიუნხენიდან საქართველოში“.

ვანო ქიქოძე საქართველოში მხოლოდ ერთხელ, 1979 წელს ჩამოვიდა. მოინახულა მშობლიური სოფელი, ნათესავები, ყველაფერი ფირზე გადაიღო და თან წაიღო.

1988 წლის 30 ივნისს ვანო ქიქოძე გარდაიცვალა. წელიწადნახევრის შემდეგ მისი ანდერძის თანახმად მისი ნეშტი საქართველოს მიწას მიაბარეს, იქ სადაც მისი დიდი წინაპრები ზაალ ბარათაშვილი (დედის პაპა) და გაბრიელ ეპისკოპოსი (პაპის ძმა) განისვენებდნენ. დასაფლავებულია ვაკის სასაფლაოზე თავისი ძმის გიორგი ქიქოძის გვერდით.

## ლიტერატურა
* „ანდერძის აღსრულება“, გაზეთი «კომუნისტი», 1990, 15 იანვარი.

კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი  30 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
კატეგორია:ქართველი ფოტოგრაფები
კატეგორია:ქიქოძეები
ვლადიმერ გაგუა

**ვლადიმერ ვლადიმერის ძე გაგუა** (დ. 1 მარტი, 1927, სოფელი კოტიანეთი, სენაკის რაიონი — გ. 1982) — ქართველი პედაგოგი. პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1971), პროფესორი (1975), პედაგოგიურ მეცნიერებათა ნამდვილი წევრი (1995), ამავე აკადემიის ვიცე პრეზიდენტი. საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1985).

## ბიოგრაფია
1951 წელს დაამთავრა თბილისის ფილოსოფიის ფაკულტეტი ფსიქოლოფიური განხრით. 1951–1954 წლებში მუშაობდა თბილისის ქალტა 35-ე საშუალო სკოლაში ფსიქოლოგიისა და ლოგიკის მასწავლებლად. 1954 წლიდან ი. გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიურ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტია, 1957–1959 წლებში — ჟურნალი „სკოლა და ცხოვრების“ პედაგოგიური განყოფილების გამგე. 1959 წლიდან მუშაობდა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტტში პედაგოგიური კათედრის დოცენტად, პროფესორად, კათედრის გამგედ, 1988–1991 წლებში — ინსტიტუტის რექტორად. 1993 წლიდან ხელმძღვანელობდა ამავე ინსტიტუტის დიდაქტიკის ლაბორატორიას. დაჯილდოებულია ი. გოგებაშვილის მედლით (1990).

## რესურსები ინტერნეტში
* ყველაფერი ჩვენი გვარის შესახებ
*საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული  1 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:გარდაცვლილი  1982
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ვლადიმერ
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გაგუა

საკუთარი სახელი **გაგუა** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ამირან გაგუა — ლირიკული ტენორი
* გრიგოლ გაგუა — ფეხბურთელი
* დავით გაგუა — მეან-გინეკოლოგი
* ვლადიმერ გაგუა — პედაგოგი
* ილარიონ გაგუა — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
* კონსტანტინე გაგუა — პედაგოგი, მეთოდისტი
* ლადო გაგუა — პედაგოგი, პუბლიცისტი
* ოთარ გაგუა — სპორტული ჟურნალისტი
* რეზო გაგუა — ონკოქირურგი
* ხუტა გაგუა — პოეტი 

*
კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
კონსტანტინე გაგუა

**კონსტანტინე რომანოზის ძე გაგუა** (დ. 12 აგვისტო, 1885, სოფელი ტალერი, ახლანდელი მარტვილის მუნიციპალიტეტი  — გ. 28 აგვისტო, 1947, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, მეთოდისტი.

## ბიოგრაფია
1906 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, ხოლო 1911 წელს ყაზანის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა ხაშურის, ქუთაისის, ბათუმის კლასიკურ გიმნაზიებში, თბილისის რეალურ სასწავლებელში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად; თბილისის მასწავლებელთა დახელოვნების ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის კაბინეტის გამგედ. მას ეკუთვნის შემდეგი სტატიები: „მსოფლიო ლიტერატურის ნიმუშები“, კრებული „შოთა რუსთაველი სკოლაში“, „ქართული ლიტერატურის ქრესტომათა“ და სხვ. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1947
კონსტანტინე
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნიკოლოზ გონგაძე

**ნიკოლოზ ვალერიანის ძე გონგაძე** (დ. 12 დეკემბერი, 1948, თბილისი) — ქართველი ფარმაკოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1998), პროფესორი (2004). 

## ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1978-1989 წლებში მოღვაწეობდა თბილისისა და ლენინგრადის წამყვან კლინიკებში. 1993 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ფარმაკოლოგიის კათედრის თანამშრომელი (1998 წლიდან — პროფესორი), 2002-2006 წლებში — ამავე კათედრის გამგე. 1991-2003 წლებში მუშაობდა საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ფარმაკოლოგიურ კომიტეტში სხვადასხვა თანამდებობაზე, მათ შორის კომიტეტის თავმჯდომარე. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება გულ-სისხლძარღვთა და ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მოქმედი წამლებისა და ბიოლოგიური აქტიური ნივთიერებების ფარმაკოლოგიას. გონგაძე არის მრავალი სამეცნიერო შრომის, მათ შორის 2 მონოგრაფიისა და 2 სახელმძღვანელოს ავტორი.

## თხზულებები 
* საქართველოს ფარმაკოლოგიური ფორმულარი, თბ., 1994 (თანაავტ.); 
* ანტიბიოტიკებით რაციონალური თერაპია, თბ., 2000 (თანაავტ.); 
* Хронофармакология антигипертензивных средств, Тб., 2010; 
* Guidebook and Compendium International Clinical Tonals, ed. by B. Brunier and G. Nahler, Denver, Colorado (USA), 1999, vol. 1 (თანაავტ.).

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:ქართველი ფარმაკოლოგები
ნიკოლოზ
გონაშვილი

საკუთარი სახელი **გონაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ბეჟან გონაშვილი — აგრონომ-ეკონომისტი, პოლიტიკოსი
* დიმიტრი გონაშვილი — პოლიტიკოსი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი
* მაყვალა გონაშვილი — პოეტი
* ნიკოლოზ გონაშვილი — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
* შალვა გონაშვილი — ბიოქიმიკოსი
* ჰამლეტ გონაშვილი — მომღერალი


კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
მაყვალა გონაშვილი

**მაყვალა კარლოს ასული გონაშვილი** (დ. 1 მარტი, 1959, სოფ. არბოშიკი, ახლანდ. დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი. 

## ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა თსუ-ის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, მუშაობდა ტელევიზიის საბავშვო გადაცემათა რედაქციაში. 1990 წელს დააფუძნა ახალგაზრდა მწერალთა ასოციაცია „გულანი“. რედაქტორობდა 1995 წელს დაარსებულ ინგლისურენოვან შემეცნებით-გასართობ საყმაწვილო გაზეთს „ჰელოუ, ბეიბი“. იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის მდივანი. 2004 წელს აირჩიეს საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარედ. გონაშვილის პირველი ლექსები და მინიატიურები 1968 წლიდან იბეჭდებოდა საყმაწვილო ჟურნალგაზეთებში („ნორჩი ლენინელი“, „პიონერი“), გამოქვეყნებული აქვს კრებულები: „ყაყაჩოების კოცონი“ (1985), “მზის ცრემლი“ (1987), „მე თქვენ მიყვარხართ“ (1990), „სალოცავი ჩემი, საფიცარი ჩემი“ (1994), „სახეები და სახელები“ (1999), „ძახილი“ (2001), „გუმბათებიდან მზის მადლი ჟონავს“ (2003), „მართალს ვიტყვი“ (2006), „აქედანა და თქვენამდე“ (2009), „მზე შინა“ (2010) და სხვ. გამოცემული აქვს საბავშვო წიგნები: „კიჭას საოცარი თავგადასავალი“ (1987), „კუდიანი ვარსკვლავის სამეფოში“ (1991), „მე პატარა ქართველი ვარ“ (1992), „გოჭი კიკის საოცარი თავგადასავალი“ (2006). გონაშვილის ლექსები თარგმნილია უცხო ენებზე. 

2008 წელს გონაშვილს მიენიჭა ანა კალანდაძის, 2010 წელს – ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო პრემიები. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:ქართველი პოეტები
მ
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ვახტანგ აბრამიშვილი

**ვახტანგ გრიგოლის ძე აბრამიშვილი** (დ. 1 სექტემბერი, 1928, ბორჯომი — გ. 21 იანვარი, 1992, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი. საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1978).

## ბიოგრაფია
1951 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემიის, ხოლო 1956 წელს მოსკოვის არქიტექტურის ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტები.

პროფესიული საქმიანობა დაიწყო საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტის“ არქიტექტორად და დაწინაურდა სახელოსნოს ხელმძღვანელად. 1963-1972 წლებში იყო თბილისის ზონალური სამეცნიერო-კვლევითი, ტიპური და ექსპერიმენტული პროექტების ინსტიტუტში („თბილზნიიეპი“) იყო სახელოსნოს უფროსი. 1972 წლიდან 1988 წლამდე „თბილქალაქპროექტში“ არქიტექტურულ საამქროს ხელმძღვანელი. მისი პროექტებით თბილისში დაგეგმარდა ვაკის პარკში ღია კინოთეატრი, მთავარი შესასვლელი, აშენდა საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციის შენობა (ყოფილი საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტისა), პოლიტგანათლების სახლი (აღმაშენებლის პროსპექტზე), სარეაბილიტაციო ცენტრი, ოტოლარინგოლოგიური კლინიკა, საქართველოს სსრ ჯანდაცვის სამინისტროს ღუდუშაურის სახელობის კლინიკა, საბავშვო ბაღები, მუსიკალური სკოლები, ადმინისტრაციული სახლები (გლდანსა და საბურთალოზე), ორი მეტროსადგური („ვაგზლის მოედანი“ და „აკაკი წერეთლის გამზირი“), იაკობ გოგებაშვილის მემორიალი (მთაწმინდაზე), მიწისქვეშა გადასასვლელები, ასევე — პანსიონატები (ბაკურიანსა და წყნეთში), ეროვნული ბიბლიოთეკა (კიშინიოვში), 555-ადგილიანი სასტუმრო (მახაჩკალაში), ექვთიმე თაყაიშვილის სახლ-მუზეუმი (სოფ. ლიხაურში), არქიტექტორთა შემოქმედებითი სახლი (გაგრაში), საცხოვრებელი კომპლექსები გლდანის მასივსა და ვაზისუბნის დასახლებაში; სისტემატურად მონაწილეობდა გამოფენებსა და კონკურსებში; მიღებული ჰქონდა 14 პრემია: I პრემიები - სასტუმრო „ინტურისტისთვის“ (სოხუმი), ხელოვნების ცენტრისთვის (პარიზში), მემორიალისთვის (ბორჯომში) და სხვა.

## ჯილდოები
*1957: საქართველოს ახალგაზრდობისა და სტუდენტობის I ფესტივალი, ლაურეატი — გამარჯვების (ვაკის) პარკის შადრევნები (თბილისი)
*1978: საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი
*1985: შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია — საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის შენობა (თბილისი)
*1986: საქართველოს მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო პრემია, „ხუთწლედის მატიანე“ — საწარმოო გაერთიანება „ისანის“ ბაგა–ბაღი (თბილისი)
*იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემია
## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
ვახტანგ
კატეგორია:ბორჯომში დაბადებულები
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
შალვა გონაშვილი

**შალვა გიორგის ძე გონაშვილი** (დ. 23 ნოემბერი, 1901, სოფ. მირზაანი, ახლანდ. დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი — გ. 8 აპრილი, 1969, თბილისი) — ქართველი ბიოქიმიკოსი. ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1949), პროფესორი (1950), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1962). 

## ბიოგრაფია
1929 წელს დაამთავრა თსუ-ის აგრონომიული ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო თბილისის ზოოტექნიკურ საცდელ სადგურში. 1930-1941 წლებში იყო მოსკოვის რძის მრეწველობის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი, შემდეგ — უფროსი მეცნიერი მუშაკი. 1945-1959 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცხოველეობისა და ვეტერინარული სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ბიოქიმიის ლაბორატორიის გამგედ; 1959-1969 წლებში იყო საქართველოს ზოოტექნიკური- სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის ბიოქიმიის განყოფილების გამგე. მისი შრომები ეხება რძის ბიოქიმიის და ფერმენტების პრობლემებს, საკვებ საშუალებათა ქიმიურ შედგენილობას და სხვა. გონაშვილი იყო სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა ფიზიოლოგიისა და ბიოქიმიის საკავშირო საკოორდინაციო საბჭოს წევრი.

## ბიბლიოგრაფია
*რძისა და რძის პროდუქტების ქიმია და ანალიზი, თბ., 1963.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
კატეგორია:ქართველი ბიოქიმიკოსები
შ
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გომიაშვილი

საკუთარი სახელი **გომიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე გომიაშვილი — პოეტი
* არჩილ გომიაშვილი — მსახიობი
* მიხეილ გომიაშვილი — მსახიობი


კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
გომეწრის ხეობა

**გომეწრის ხეობა** — ხეობა თუშეთში, მდ. თუშეთის ალაზნის აუზში. იწყება აწუნთის ქედის აღმ. კალთიდან (ზ. დ. 2800-2900 მ ) და აღწევს სოფ. ომალოს მიდამოებამდე (ზ. დ. 1600 მ ). მოქცეულია კავკასიონის მთავარი ქედისა და მაკრატელას ქედის კალთებს შორის. გომეწრის ხეობა მაკრატელას ქედით გამოყოფილია პირიქითის ალაზნის ხეობისაგან. აგებულია იურული ფიქლებით. ჭარბობს რელიეფის ეროზიული ფორმები, რომელთა ჩაჭრის სიღრმე 1500-2700 მ-მდეა. 2600 მ-ზე მაღლა რელიეფის ეროზიულ ფორმებთან ერთად გვხვდება ძველმყინვარული ფორმები (მორენები, ცირკები, კარები). ხეობის ქვემო კალთებზე არის ფიჭვის, არყის და ცირცელის ტყეები, ზემოთ — სუბალპური და ალპური მდელოები. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ხეობები
კატეგორია:თუშეთი
ალექსანდრე გომიაშვილი

**ალექსანდრე კონსტანტინეს ძე გომიაშვილი** (დ. 15 ივლისი, 1911, ახლანდ. დაბა სტეფანწმინდა — გ. 13 მარტი, 1997, თბილისი) — ქართველი პოეტი. 

## ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1938-1940 იყო ჟურნალ „მნათობის“ პოეზიის განყოფილბის გამგე, 1946-1950 — საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის პ/ მგ მდივანი, 1951-1964 — საქართველოს ლიტფონდის დირექტორი, 1967 წლიდან — გამომცემლობა „ცოდნის“ დირექტორი, 1971-1987 — წიგნის პალატის დირექტორი. მისი პირველი ლექსი „მთის ბალადა“ ჟურნალ „ქართულ მწერლობაში“ გამოქვეყნდა 1929 წელს, პირველი პოეტური კრებული „ამხანაგმა მთამ აიღო სიტყვა“ — 1931. ომის თემაზე დაწერილი აქვს ლექსები: „ქართველო, ხელი ხმალს იკარ!“ (1943), „დასაწყისი განთიადისა“ (1946), „მშვიდობის ჯარისკაცი“ (1950) და სხვ. პატრიოტული მოტივს ეძღვნება მისი არაერთი ლექსი და პოემა: „დავითიანი დაღესტანში“ (1953), „ხევის პატარძალი“ (1955), „ადგილის დედა“ (1956), „ამბავი სამასი არაგველისა“ (1958) და სხვ. გომიაშვილის პოეტურ კრებულთაგან აღსანიშნავია „ანდეზიტის სიმღერა“ (1932), „ლექსები“ (1933, 1937, 1978), „დარიალი“ (1940), „ბალადები“ (1946, 1958), „ლექსები და ბალადები“ (1960), „ძვლები და კლდეები“ (1964), „ფიცი“ (1976) და სხვ. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
*კალანდაძე გ., ალექსანდრე გომიაშვილის ბალადები, «მნათობი », 1958, #11; 
*ნატროშვილი გ., ალექსანდრე გომიაშვილის პოეზია, მის წგ.: თხზულებანი, ტ. 2, თბ., 1976. 

კატეგორია:დაბადებული  15 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1911
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:ქართველი პოეტები
ა
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
პოლიო აბრამია

**პოლიო ერმილეს ძე აბრამია** (ფსევდონიმი — *პოლიო ოდიშელი*; დ. 28 აგვისტო, 1899, სოფ. ხორგა, ახლანდელი ხობის მუნიციპალიტეტი — გ. 3 თებერვალი, 1975, თბილისი) — ქართველი პოეტი და პროზაიკოსი. საქართველოს მწერალთა კავშირი, წევრი (1934).

## ბიოგრაფია
1917 წელს დაამთავრა ფოთის სამოქალაქო სასწავლებელი, ხოლო 1920 წელს ქუთაისის ვაჟთა გიმნაზია. 1922 წელს შევიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. 1923-1932 წლებში იყო ჟურნალ „რემედასის“ რედაქტორის მოადგილე; 1932 წლებში გაზეთ „კინომუშაკის“ რედაქციის მდივანი. 1934 წელს ჟურნალ „ავტოდორის“ მდივანი; 1934-1936 წლებში გაზეთ „მუშას“ კორესპონდენტი. 1938 წელს რადიოკომიტეტის გადაცემების მთავარი რედაქტორი. 1942 წელს გაზეთების „სამხრეთის ფრონტის“ და „სამშობლოს ღირსებისათვის“ რედაქტორი. 1945-1947 წლებში ჟურნალ „მნათობის“ რედაქციაში განყოფილების გამგე. 1947-1949 წლებში გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქციის მთარგმნელი. 1918 წელს დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსი პ. ოდიშელის ფსევდონიმით ჟურნალ „თეატრსა და ცხოვრებაში“. სხვადასხვა დროს ნათარგმნი აქვს უამრავი პიესები, მოთხრობები, რომანები და ლექსები.
    
დაჯილდოებულია მედლებით:
* მედალი „გერმანიაზე გამარჯვებისთვის“;
* მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“.

## ბიბლიოგრაფია
* მელია და ცხვარი : იგავი (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1949. - 16გვ.
* თემურ თარბა : ნარკვევი (ავტორი). - თბილისი, სახელგამი, 1949. - 112გვ.
* მელია : ზღაპარი (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1945. - 125გვ.
* დევნილები : მოთხრობა (ავტორი). - ტფილისი, ზარია ვოსტოკას სტამბა, 1925. - 30გვ.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1899
კატეგორია:გარდაცვლილი 3  თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
პ
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
აბაძეხსკაია (ნამოსახლარი)

**აბაძეხსკაია** — აშელის ხანის ღია ტიპის ნამოსახლარი სტანიცებს აბაძეხსკაიასა და სევასტოპოლსკაიას შორის (რუსეთის ადიღეს რესპუბლიკა). ზღვის დონიდან 410-450 მ-ზე. მდინარე ბელაიას 60-70 მ სიმაღლის ტერასაზე. აღმოაჩინა ფ. აუტლევმა 1958 წელს. არქეოლოგიური მასალა შეგროვებულია მიწის ზედაპირზე და მდინარე ფიუნტისა და მისი შენაკადების რიყეზე. მოპოვებულია 2 ათასზე მეტი ნივთი: 15 ხელცული, 110 უხეში საჩეხი იარაღი, 7 წვეტანა, 60 სახოკი, ნუკლეუსები და ანატკეც-ლამელები. კაჟის ნაკეთობანი დაფარულია მძლავრი პატინით. მასალის მეტი ნაწილი ინახება ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.

## ლიტერატურა
*Аутлев П. У., Абадзехская нижнеполеолитическая стоянка, Майкоп. 1963

კატეგორია:ადიღე
კატეგორია:რუსეთის არქეოლოგიური ძეგლები
კატეგორია:ქვის ხანა
ამირან გაგუა

**ამირან თევდორეს ძე გაგუა** (დ. 27 დეკემბერი, 1930, სოხუმი — გ. 9 მაისი, 2006) — ქართველი მომღერალი (ლირიკული ტენორი). საქართველოს სახალხო არტისტი (1989). საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი {2000).

## ბიოგრაფია
1951 წელს დაამთავრა სოხუმის მუსიკალური სასწავლებელი (ვოკალის კლასი, ხელმძღვანელი ნ. ბოკუჩავა), 1956 წელს —  თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელმწიფო კონსერვატორია (დ. ანდღულაძის კლასი), სტუდენტობის წლებში აქტიურად მონაწილეობდა კონსერვატორიის საოპერო სტუდიის წარმოდგენებში. შეასრულა ახალგაზრდა ბოშას პარტიას, რახმანინოვის ოპერა „ალეკოში“, ლენსკის პარტია პ. ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინში“ და სხვა. 1956 წელს კონსერვატორიის დამთავრებისთანავე ჩაირიცხა თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დასში. ხანგრძლივი მოღვაწეობის მანძილზე შესრულებული აქვს ლირიკული ტენორის თითქმის ყველა წამყვანი პარტია, რომელთაგან განსაკუთრებით გამოირჩევა კოტე (ვ. დილიძის „ქეთო და კოტე“), ბარონი როზენი (ა. ბუკიას „არსენა“), პუშკინი (დ. თორაძის „ჩრდილოეთის პატარძალი“), ჰერცოგი, ალფრედი (ჯ. ვერდის „რიგოლეტო“, „ტრავიატა“), ფაუსტი (შ. გუნოს „ფაუსტი“), რუდოლფი (ჯ. პუჩინის „ბოჰემა“), ერნესტო (გ. დონიცეტის „დონ პასკუალე“), ტამინო, დონ ოტავიო (ვ. ა. მოცარტის „ჯადოსნური ფლეიტა“, „დონ ჟუანი“), სალოსი (მ. მუსორგსკის „ბორის გოდუნოვი“) და სხვები.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1966 — საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი
* 1989 — საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი
* 2000 — ღირსების ორდენი

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი საოპერო მომღერლები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ამირან
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
დურანი (ტომი)

**დურანი** () იგივე **აბდალი** () — პუშტუნთა ტომების მსხვილი გაერთიანება, ასევე მისგან წარმოქმნილი დურანის სახელმწიფოს მმართველების დინასტიის დასახელება.

ძველად ამ ხალხს ერქვა *აბდალი*, მაგრამ დურანის სახელმწიფოს დამაარსებლის აჰმად-შაჰ დურანის მმართველობის დროიდან (1747 წლიდან) ასევე ეწოდებათ *დურანი*. მიახლოებითი შეფასებით, *დურანის* ხალხის რაოდენობა შეადგენს ავღანეთის მოსახლეობის დაახლოებით 16 %-ს, ანუ 5 მილიონ ადამიანს. ასევე დაახლოებით 2 მილიონამდე ცხოვრობს დასავლეთ პაკისტანში. *დურანის* ხალხი ორენოვანია. ისინი ლაპარაკობენ როგორც სპარსულ ენაზე (დარი), ასევე პუშტუს ენაზე. *დურანის* ხალხის წარმომადგენლებს შორის ქალაქის მოსახლეობის ყველაზე უფრო მეტი პროცენტული რაოდენობაა. ისინი ასევე ავღანეთში ყველაზე უფრო მეტად განათლებული ხალხია.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*დურანი (ტომი) — ენციკლოპედია ბრიტანიკა

## სქოლიო
კატეგორია:პუშტუნები
კატეგორია:ავღანეთის ხალხები
კატეგორია:პაკისტანის ხალხები
გომის სპირტისა და არყის კომპანია

**ს. ს. გომის სპირტისა და არყის კომპანია** (სააქციო საზოგადოება) — სპირტიანი სასმელების საწარმო საქართველოში. 

დაარსდა 1903 წელს სოფ. გომში (ხაშურის მუნიციპალიტეტი), ეწოდებოდა „გომის სპირტის ქარხანა“. აწარმოებდა სპირტრექტიფიკატს შაქრის ჭარხლის ბადაგისა (მელასა) და ჭაჭის ნედლი სპირტისაგან. 1994 წელს ქარხნის პრივატიზების შემდეგ, იგი ჩამოყალიბდა როგორც სააქციო საზოგადოება „რექტიფიკატი“, 2006 წლიდან კი დაერქვა „გომის სპირტისა და არყის კომპანია“. 1995-1997 წლებში ქარხანაში განხორციელდა რეკონსტრუქციისა და ტექნიკური გადაიარაღების სამუშაოები: წარმოების მართვა გადაყვანილ იქნა სრულ ავტომატურ რეჟიმში, დაინერგა თანამედროვე ტექნოლოგიური სქემა ხორბლის სპირტის წარმოებისათვის, დაიწყო არყისა და ლიქიორების სხვადასხვა სახის პროდუქციის წარმოება-ჩამოსხმა. 2006 წელს კი მოხდა საწარმოს სრული მოდერნიზაცია, დაინერგა ევროპული წარმოების უახლესი ტექნოლოგიები, კერძოდ, 6-სადგურიანი ფილტრაციის სისტემა ვერცხლის ფილტრით, 2007 წლიდან დაემატა პლატინისა და ოქროს ფილტრაციის სისტემები. კომპანიის მიერ წარმოებული პროდუქციის ძირითადი სახეობაა ხორბლის რექტიფიცირებული სპირტი „რექტიფიკატი“, რომელიც გამოიყენება სხვადასხვა სახის არყის („ლუქსი“, „ორიგინალი“, „პრემიუმი“, „ელიტა“, „კლასიკი“, „პრესტიჟი“), არომატული არყის („პიტნის“, „წიწაკის“, „ტარხუნის“, „თაფლის“, „ლიმონის“), ლიქიორის („კომშის“, „ალუბლის“) დასამზადებლად. კომპანია უშვებს აგრეთვე ჭაჭის არაყსა („ჭაჭა დაძველებული“, „ჭაჭა კაკლის“, „ჭაჭა თაფლის“, „ჭაჭა კლასიკური“) და მრავალგვარი სახეობის ლიმონათს. წარმოების ძირითადი ნედლეულია ხორბალი (როგორც ადგილობრივი, ისე შემოტანილი) და საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში მოყვანილი სოფლის მეურნეობის სხვა პროდუქტები (თაფლი, წიწაკა, ლიმონი, პიტნა, ტარხუნა, კომში). 1996 წლიდან კომპანიას 49-წლიანი იჯარით აღებული აქვს 300 ჰა მიწის ნაკვეთი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში (კახეთი), სადაც გაშენებულია ქართ. და ფრანგული ვაზის უნიკალური ჯიშები, ხოლო ლიმონათის საწარმოებლად აქვს საკუთარი კომშისა და ალუბლის ბაღები. კომპანიის მიერ წარმოებული პროდუქცია საექსპორტოა და გადის უკრაინაში, ყაზახეთში, ბელარუსში, ბალტიისპირეთის ქვეყნებში, აშშ-ში, კანადაში და სხვ. საწარმოს აქვს საკუთარი სადისტრიბუციო კომპანია „კადისი“, რომელიც ეწევა პროდუქციის რეალიზაციას. კომპანიის პროდუქციას სხვადასხვა საერთაშ. გამოფენა-კონკურსზე მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო, მ. შ. გრან-პრი (2004, თბილისი), 2 ოქროს (2000, 2003 – სანქტ-პეტერბურგი) და 2 ვერცხლის (2000, 2003 – იქვე) მედალი. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული კომპანიები
აბდ ალ-კადირის აჯანყება

**აბდ ალ-კადირის აჯანყება** — სახალხო აჯანყება ალჟირში ფრანგ ოკუპანტთა წინააღმდეგ 1832-1847 წლებში აბდ ალ-კადირის მეთაურობით. ორანის პროვინციის აჯანყებულმა არაბულ-ბერბერულმა ტომებმა რამდენიმეჯერ დაამარცხეს ფრანგები და აიძულეს დაედოთ ზავი (დემიშელის ხელშეკრულება, 1834 წლის თბერვალი). საფრანგეთმა ცნო აჯანყებულთა მიერ დასავლეთ ალჟირში შექმნილი სახელმწიფო (საამირო). 1835 წელს ომი განახლდა. 1835 წლის ივნისში მაქტასთან და 1836 წლის აპრილში ტაფნასთან დამარცხებამ გენერალი ბიუჟო აიძულა 1837 წლის მაისში ხელი მოეწერა ტაფნის საზავო ხეშეკრულებისათვის, რომლის ძალითაც საამიროს ტერიტორია საგრძნობლად გაიზარდა. საამირო დაიყო პროვინციებად, შეიქმნა რეგულარული არმია, დაიწყო იარაღის წარმოება. საფანგეთმა დაარღვია ტაფნის ხელშეკრულება და 1838 წელს საფრანგეთის 100-ათასიანმა არმიამ ხელთ იგდო მსხვილი ფეოდალების ღალატით დასუსტებული საამირო. აბდ ალ-კადირი მაროკოში გაიხიზნა და არაბებს დამპყრობთა წინააღმდეგ საღვთო ომისკენ მოუწოდა. 1844 წლის სექტემბერში ისლის ბრძოლაში დამარცხებული მაროკოს სულთანი იძულებული გახდა ზავი დაედო. 1845 წელს აბდ ალ-კადირი დაბრუნდა ალჟირში და 1845-1846 წლებში ისევ აჯანყებას ჩაუდგა სათავეში. 1847 წელს აჯანყებულები დამარცხდნენ. აბდ ალ-კადირი ფრანგებმა ტყვედ ჩაიგდეს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:აჯანყებები ალჟირში
ავტონომიური რეგიონი

**ავტონომიური რეგიონი** — სუვერენულ და დამოუკიდებელ ქვეყნებში შემავალი ადმინისტრაციული ერთეული, რომელსაც გააჩნია ტერიტორიული ავტონომიის განსაზღვრული დონის კონკრეტული სამართლებლივი სტატუსი. ავტონომიური რეგიონი უმეტეს შემთხვევაში წარმოადგენს ეთნიკური უმცირესობებისგან შემდგარ ადმინისტრაციულ ერთეულს, რომელშიც მათ გააჩნიათ საკუთარი ენა, რელიგია, კონსტიტუცია და სამართლებლივი სისტემა, განსხვავებით იმ ქვეყნისგან, რომლის შემადგენლობაშიც ავტონომიური რეგიონი იმყოფება. ზოგიერთ მათგანს საკუთარი ვალუტაც კი გააჩნია. ავტონომიური რეგიონი ქვეყნის პოლიტიკური სისტემის შემადგენელი ნაწილია, მას გააჩნია ფართე უფლებები ეკონომიკაში, განათლებაში, ჯანდაცვაში, კულტურაში და სხვა, საგარეო პოლიტიკისა და თავდაცვის გარდა.

ქვემოთ მოყვანილია რამდენიმე ტერიტორიული ერთეულის სია, რომლებსაც საერთაშორისო თანამეგობრობის აზრით, აქვთ ავტონომიური რეგიონის სტატუსი:
* აზერბაიჯანი — 2 ავტონომიური რეგიონი, მათ შორის ერთი სეპარატისტული:
** მთიანი ყარაბაღი (სეპარატისტული)
** ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა
* ჩინეთი — 5 ავტონომიური რეგიონი: 
** გუანსი-ჯუანი, 
** შიდა მონღოლეთი, 
** ნინსია-ხუეი, 
** ტიბეტი, 
** სინძიანი.
* საქართველო — 2 ავტონომიური რესპუბლიკა
** აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა
** აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა 
* ერაყი — 1 ავტონომიური რეგიონი:
** ერაყის ქურთისტანი (სეპარატისტული).
* იტალია - 5 იტალიური რეგიონი სპეციალური სტატუსით: 
** ფრიული-ვენეცია-ჯულია, 
** სარდინია, 
** სიცილია, 
** ტრენტინო-ალტო-ადიჯე, 
** ვალე-დ’აოსტა.
* მოლდოვა — 2 ავტონომიური რეგიონი, მათ შორის ერთი სეპარატისტული:
** გაგაუზია,
** დნესტრისპირეთი (სეპარატისტული).
* უზბეკეთი — 1 ავტონომიური რეგიონი:
** ყარაყალპაკეთის რესპუბლიკა.
* პაპუა-ახალი გვინეა — 1 ავტონომიური რეგიონი:
** ბუგენვილის ავტონომიური რეგიონი.
* ფილიპინები — 1 ავტონომიური რეგიონი:
** მუსლიმური მინდანაოს ავტონომიური რეგიონი.
* პორტუგალია — 2 ავტონომიური რეგიონი:
** აზორის კუნძულები,
** მადეირა.
* სენტ-კიტსი და ნევისი — 1 ავტონომიური კუნძული:
** ნევისი.
* სან-ტომე და პრინსიპი — 1 ავტონომიური კუნძული:
** პრინსიპი.
* ტაჯიკეთი — 1 ავტონომიური რეგიონი:
** მთიანი ბადახშანის ავტონომიური ოლქი.
* ტრინიდადი და ტობაგო — 1 ავტონომიური რეგიონი:
** ტობაგო.

## იხილეთ აგრეთვე
*ავტონომიური რესპუბლიკა

კატეგორია:ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები
კატეგორია:ავტონომია
ნიმესულიდი

**ნიმესილი** (სავაჭრო სახელი: Aulin (CH) / Nisulid (CH)) — ანტიბაქტერიული, ანთების საწინააღმდეგო და ტკივილგამაყუჩებელი პრეპარატი. აქტიური ნივთიერება მიეკუთვნება არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატებს.

იგი ამცირებს ოქსიდანტების ფორმირებას, როგორიცაა თავისუფალი ჟანგბადის რადიკალები ან ჰიპოქლოზური მჟავა. ეს ეფექტი ხელს უწყობს ანთების საწინააღმდეგო ეფექტს, რადგან გარკვეული რადიკალები იწვევენ პირდაპირი უჯრედების დაზიანებას და პროტეაზას ინჰიბიტორების ინაქტივას. ნიმესილი ასევე აფერხებს ჰისტამინის გათავისუფლებას მათ უჯრედებსა და ბაზოფილებს შორის.

## რესურსები ინტერნეტში
* ნიმესულიდი

კატეგორია:ანალგეტიკები
ჰოფენჰაიმი (საფეხბურთო კლუბი)

**საფეხბურთო კლუბი ჰოფენჰაიმი** () — გერმანიის საფეხბურთო კლუბი. „ჰოფენჰაიმი“ დაარსდა 1899 წელს. კლუბი წარმოადგენს სოფელ ჰოფენჰაიმს, რომელიც მდებარეობს ზინსჰაიმის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან გუნდი ასპარეზობს პირველ ბუნდესლიგაში.

## ბუნდესლიგა
2007-2008 წლებში „ჰოფენჰაიმმა“ მეორე ადგილი დაიკავა მეორე ბუნდესლიგაში და პირველში აღზევდა. პირველივე სეზონი გერმანიის უმაღლეს ლიგაში კლუბისთვის წარმატებული გამოდგა. „ჰოფენჰაიმი“ სადებიუტო სეზონშივე ბუნდესლიგის პირველი წრის ჩემპიონი გახდა, თუმცა საბოლოოდ ტურნირი მე-7 ადგილზე დაასრულა. 

2012-2013 წლების სეზონში „ჰოფენჰაიმმა“ მე-16 ადგილი დაიკავა და გადათამაშების ზონაში მოხვდა, თუმცა მოახერხა ლიგაში დარჩენისთვის ორმატჩიან დაპირისპირებაში „კაიზერსლაუტერნის“ დამარცხება. 

2016-2017 წლების სეზონში „ჰოფენჰაიმმა“ ისტორიულ შედეგს მიაღწია. გუნდმა ტურნირი მე-4 ადგილზე დაასრულა, რითაც ისტორიაში პირველად ჩემპიონთა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე თამაშის უფლება მოიპოვა.

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის საფეხბურთო კლუბები