open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ტეატეტუს ათონელი

**ტეატეტუს ათონელი** (, ძვ. წ. 417 — ძვ. წ. 369) — გამოჩენილი ძველი ბერძენი მათემატიკოსი.

მის ცხოვრებაზე ცოტა რამ არის ცნობილი, ძირითადად პლატონის დიალოგიდან „ტეატეტუსი“. პლატონი გვამცნობს, რომ ტეატეტუსი, ისევე, როგორც თვითონ პლატონი, სწავლობდა თეოდორე კირენელთან.

როგორც პლატონი იტყობინება, ტეატეტუსი მოკვდა ჭრილობებისგან გზაში, ათენსა და კორინთოს შორის ომის შემდეგ, სადაც დიდი სიმამაცე გამოიჩინა.

ტეატეტუსის პატივსაცემად მის სახელს ატარებს კრატერი „ტეატეტუსი“ მთვარეზე.

## ლიტერატურა 
* A Discussion of Theaetetus' Contributions to Euclid’s Elements 
* მათემატიკის ისტორია  უძველესი დროიდან XIX  საუკუნის დასაწყისამდე (პავლე იუშკევიჩის რედაქტირებით), ტომი I, მეცნიერება, 1972.
* *ვან დერ ვარდენი.* ძველი ეგვიპტის, ბაბილონისა და საბერძნეთის მათემატიკა. თარგმანი ჰოლანდიურიდან. 1959, 456 с.
* ევკლიდეს „საწყისები“ 

კატეგორია:ძველი ბერძენი მათემატიკოსები
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 417
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 369
დაიაკები

**დაიაკები** — კუნძულ ბორნეოს ადგილობრივი ხალხი. ტერმინი აერთიანებს 200–ზე მეტ სხვადასხვა ეთნიკურ ქვეჯგუფს, რომლებიც ძირითადად ბორნეოს შიდა ნაწილში სახლობენ. ყველა მათგანს თავიანთი დიალექტი, ადათ–წესები, კანონები, ტერიტორია და კულტურა აქვს, თუმცა განმასხვავებელი თვისებები ნაკლებ შესამჩნევია. დაიაკური ენები ავსტრონეზიურ ენათა ოჯახს მიეკუთვნება. დაიაკები ანიმიზმის რწმენას მისდევდნენ, თუმცა ბევრი მოექცა ქრისტიანობასა და ისლამზე. დაიაკთა საერთო რაოდენობა დაახლოებით 2–4 მილიონია.

## რესურსები ინტერნეტში
*www.worldmessenger.ning.com- social networking site run by Urban Dayaks Generation 
*www.dayakology.com - a site run by Dayaks 
*Assessment for Dayaks in Malaysia 
*Tribal peoples are fighting huge hydro-electric projects that are carving up the island's rainforest 

## სქოლიო
კატეგორია:აზიის ხალხები
კატეგორია:ინდონეზიის დემოგრაფია
კატეგორია:მალაიზიის დემოგრაფია
კატეგორია:ბრუნეის დემოგრაფია
გეომეტრიის განვითარების პერიოდები

**გეომეტრია** ( — მიწა,  — გაზომვა) — მათემატიკის დარგი, რომელიც სივრცობრივ გამზომილებებსა და მათ განზოგადოებებს შეისწავლის. თავდაპირველად გამოიყენებოდა, როგორც მეცნიერება ფიგურებზე, მათ ურთიერთგანლაგებასა და სიდიდეებზე. თუმცა თანამედროვე გეომეტრია ამ საზღვრებს გასცდა.

გეომეტრიის სამშობლოდ ითვლება ძველი ბაბილონი და ეგვიპტე. გეომეტრიის განვითარება შეიძლება დაიყოს ოთხ პერიოდად, რომელთა შორის საზღვრების გავლება შეუძლებელია წლების მიხედვით.

1) პირველი პერიოდი — გეომეტრიის ჩასახვის პერიოდია. ის მოიცავს პერიოდს უძველესი დროიდან ძვ. წ.-ით V საუკუნემდე და დაკავშირებულია ძველ ეგვიპტეში, ბაბილონსა და საბერძნეთში მიწათზომის კულტურის განვითარებასთან. 

2) ძვ. წ.-ით VII საუკუნიდან იწყება გეომეტრიის განვითარების მეორე პერიოდი — სადაც ყველა წინადადება მტკიცდებოდა. ამ დროისთვის ძველ საბერძნეთში უკვე ცნობილი იყო თალესის თეორემა; პითაგორა ხსნის ირაციონალურ რიცხვებს, ამტკიცებს თეორემას, რომელიც მისსავე სახელს ატარებს; ჰიპოკრატე ქიოსელმა წარმოადგინა სისტემატიური გეომეტრია (გეომეტრიის „ელემენტები“) და დაადგინა მთვარის ფართობი. პლატონმა და მისმა მოსწავლემ, არისტოტელემ, საფუძველი ჩაუყარეს აქსიომებს. ამგვარად გეომეტრიამ საბერძნეთში განვითარების იმ ფაზას მიაღწია, რომ საჭირო გახდა მისი სისტემატიზირება. ასეთი სისტემატიზატორი იყო ევკლიდე, რომელიც ავტორია 13-ტომიანი ნაშრომისა „საწყისები“. ევკლიდეს შემდეგ საბერძნეთში გამოირჩეოდნენ არქიმედე, ერატოსთენე, აპოლონიოს პერგელი და სხვა, რომლებმაც გაამდიდრეს გეომეტრია თავიანთი აღმოჩენებით.

3) XVII საუკუნის პირველ ნახევარში იწყება გეომეტრიის განვითარების მესამე პერიოდი — ანალიტიკური გეომეტრიის ჩასახვა, რომლის შემქმნელებადაც რენე დეკარტი და პიერ დე ფერმა ითვლებიან. ანალიტიკური გეომეტრია დაყრდნობილია კოორდინატთა მეთოდზე. ამ პერიოდში აღსანიშნავია ლეონარდ ეილერის, ბლეზ პასკალის, გასპარ მონჟისა და ჟერარ დეზარგის მოღვაწეობა.

4) გეომეტრიის განვითარების მეოთხე პერიოდის დაწყება დაკავშირებულია არაევკლიდური გეომეტრიის შექმნასთან, რომელშიც აღსანიშნავია ლობაჩევსკისა და იანოშ ბოიაის ნაშრომები. ამასთან დაკავშირებით პირველად ნაშრომი გამოაქვეყნა ლობაჩევსკიმ 1926 წელს, მოგვიანებით ბოიამ 1932 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* გეომეტრიის განვითარების პერიოდები 

კატეგორია:გეომეტრია
Nescafé

**Nescafé** ()— ხსნადი ყავის ბრენდი კომპანია Nestlé–სგან. ბაზარზე წარმოდგენილია მრავალი ფორმით. სახელწოდება წარმოადგენს სიტყვა Nestlé–სა და café–ს სიტყვათშეთანხმებას. ნესტლეს მედროშე დაფქული ყავა შემუშავებულ იქნა შვეიცარიაში, 1938 წლის 1 აპრილს, years by Max Morgenthaler and Vernon Chapman.

ნესკაფეს პროდუქტებს შორისაა:

*Nescafé Original bando
*Nescafé Classic
*Nescafé Clasico
*Nescafé Gold Blend, (in Sweden called 'Lyx' as in 'Luxury')
*Nescafé Gold Blend Decaf, (in Sweden called 'Lyx' as in 'Luxury')
*Nescafé Gold Blend Half Caff
*Nescafé Black Gold
*Nescafé Spécial Filtre (in France)
*Nescafe Blend 43
*Nescafé Blend 37
*Nescafé Decaff
*Nescafé Half Caff
*Nescafé Fine Blend
*Nescafé Partners Blend (Fairtrade)
*Café Parisien (The Paris experience)
*Nescafé Suraya
*Nescafé Alta Rica
*Nescafé Alta Rica Decaff
*Nescafé Allen
*Nescafé Cap Colombie
*Nescafé Espresso
*Nescafé Red Cup (available in several European countries)
*Nescafé Green Blend (with more antioxidants, available in Sweden)
*Nescafé Azera (barista style instant coffee)
*Nescafé Café de Olla 

ნესკაფეს აქვს სპეციალური ხაზი, რომელიც მოიცავს:
*Nescafé Cappuccino
*Nescafé Cappuccino Unsweetened
*Nescafé Cappuccino Skinny
*Nescafé Cappuccino Decaffeinated
*Nescafé Decaffeinated
*Nescafé Latte Macchiato
*Nescafé Latte
*Nescafé Latte Skinny
*Nescafé Ice Java Coffee Syrup
*Nescafé Excella

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო 
კატეგორია:ყავა
კატეგორია:ბრენდები
იარვამაა

**იარვამაა** ( ან *Järva maakond*) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი პაიდე. მაზრის შემადგენლობაში შედის 12 მუნიციპალიტეტი: 1 ქალაქი (ვირუ) და 11 თემი. 

ამჟამინდელ საზღვრებში მაზრა ჩამოყალიბდა XIII საუკუნის დასაწყისში. მაზრის ტერიტორიაზე მდებარეობს ესტონეთის ყველაზე ძველი დასახლება სოფელი კარედა (პირველად მოიხსენიება 1212 წელს).

## მოსახლეობა
მაზრის მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:
* ესტონელები - 93,6 %
* რუსები - 3,3 %
* უკრაინელები - 1,2 %
* ფინელები - 1 %

## იხილეთ აგრეთვე
* ესტონეთის მაზრები

## გალერეა

Seidla mõisa tuuleveski2.jpg|
Esna allikajärv.jpg|
Albu mõisa sild 2012.jpg|
Esna mõisa peahoone.jpg|

## რესურსები ინტერნეტში
* მაზრის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
პილტსამაა

**პილტსამაა** () — ქალაქი ესტონეთში, იიგევამაას მაზრაში, პილტსამაას მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე პილტსამააზე. ქალაქში XIII საუკუნის ციხე-კოშკია. XVI საუკუნეში იყო ლივონიის სამეფოს დედაქალაქი და ჰერცოგ მაგნუსის რეზიდენცია.

ქალაქის მოსახლეობის 97,44 % ესტონელია.

## რესურსები ინტერნეტში
*   

კატეგორია: ესტონეთის ქალაქები
ტეილორ სვიფტის დისკოგრაფია

ამერიკელ მომღერალს და კომპოზიტორს ტეილორ სვიფტს აქვს გამოშვებული ოთხი სტუდიური ალბომი, სამი საკონცერტო ალბომი, ორი ვიდეო ალბომი, სამი EP, ოცდაცხრა სინგლი, ექვსი პრომო სინგლი და ოცდახუთი მუსიკალური ვიდეო–კლიპი. სვიფტს აქვს გაყიდული 22 მილიონზე მეტი ალბომი მსოფლიოში.
იდა-ვირუმაა

**იდა-ვირუმაა** ( ან *Ida-Viru maakond*) — რუსულენოვანი მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი იიჰვი. მაზრის შემადგენლობაში შედის  23 მუნიციპალიტეტი: 7 ქალაქი (ვირუ) და 16 თემი.

## ისტორია
იდა-ვირუმაა ერთ-ერთი ყველაზე ძველი რეგიონია ესტონეთში. X-XIII საუკუნეებში შემოიჭრნენ ვიკინგები. XIII საუკუნის დასაწყისში დაიპყრეს გერმანელმა ჯვაროსნებმა. 1219-1220 წლებში დანიელებმა, რომელთა ბატონობაც საუკუნეზე მეტ ხანს გაგრძელდა. XIV საუკუნიდან ტევტონთა ორდენის ხელშია, ხოლო ლივონიის ომის შემდეგ რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაშია. 

## გეოგრაფია
მაზრის ტერიტორიაზე მდებარეობს ესტონეთის:
* ყველაზე წყალუხვი მდინარე - ნარვა (400 მ³/წმ).
* ყველაზე დიდი ტბათა სისტემა  - (40 ტბა  30 კმ²-ზე).
* ყველაზე მაღალი ჩანჩქერი  - ვალასტე (25 მ).
 
## მოსახლეობა
მაზრის მოსახლეობა, ისევე როგორც მთელი ესტონეთისა, მცირდება. მაზრის შობადობის კოეფიციენტი 2006 წელს იყო 9,4 %, ხოლო  სიკვდილიანობისა - 15,3 %. მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:

* რუსები - 70,8 %
* ესტონელები - 19,9 %
* ბელარუსები - 2,8 %
* უკრაინელები - 2,7 %
* ფინელები - 1,4 %

## იხილეთ აგრეთვე
* ესტონეთის მაზრები

## რესურსები ინტერნეტში
* მაზრის ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
ვალასტე

**ვალასტე** () — ყველაზე მაღალი ჩანჩქერი  ესტონეთში (სიმაღლე — 30,5 მეტრი) და ბალტიის ქვეყნებში.  1996 წელს მეცნიერებათა აკადემიის კომისიამ იგი აღიარა ბუნებრივ მემკვიდრეობად და ესტონეთის ეროვნულ სიმბოლოდ. 

მდებარეობს იდა-ვირუმაას მაზრაში, ქალაქ კოჰტლა-იარვესთან ახლოს. ზამთარში ჩანჩქერი იყინება.

ვალასტე ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ტურისტული მარშრუტია ესტონეთში. ჩანჩქერის კარგად დასათვალიერებლად აშენდა სპეციალური ბაქანი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Глинт Сака — Онтика — Тойла, Водопад Валасте 
* ვალასტეს ჩანჩქერი 
* Водопад Валасте и опасный спуск к морю

## სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის ჩანჩქერები
რუისის კვირაცხოვლის ეკლესია

**რუისის კვირაცხოვლის ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ რუისში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით; სასაფლაოზე. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით.

ეკლესია დარბაზულია (7,43 X 4,47 მ), ნაგებია ქვიშაქვითა და რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ერთი სარკმელია, მის ორივე მხარეს - თითო ნიში. დარბაზის გრძივი კედლები უშუალოდ უკავშირდება აფსიდის კონქს, რომლის ქუსლები იმპოსტებს ეყრდნობა. სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელია. ეკლესია გადახურულია ორფერდა სახურავით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ბუნების მსოფლიო ფონდი

**ბუნების მსოფლიო ფონდი** () — საერთაშორისო არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც მოღვაწეობს ბუნებრივი გარემოს კონსერვაციის, კვლევებისა და აღდგენის საკითხებში. წარსულში მას **მსოფლიოს ველური ბუნების ფონდი** ერქვა, რაც დღემდე ოფიციალურ სახელად რჩება კანადასა და აშშ–ში. იგი მსოფლიოში უდიდესი დამოუკიდებელი ბუნიბისდაცვითი ორგანიზაციაა, რომელსაც მთელ მსოფლიოში 5 მილიონზე მეტი მხარდამჭერი ჰყავს, მოღვაწეობს 100–ზე მეტ ქვეყანაში და მხარს უჭერს დაახლოებით 1300 საკონსერვაციო და გარემოს დაცვასთან დაკავშირებულ პროექტს. conservation and environmental projects. WWF is a foundation, 2010 წელს, ფონდმა სუბსიდირების 57 % კერძო პირებისგან მიიღო, 17 % სამთავრობო წყაროებისგან (მაგალითად მსოფლიო ბანკისა და USAID–ისგან), 11 % კი კორპორაციებისგან. ამჟამად, ფონდის სამუშაოების უმრავლესობა ფოკუსირდება სამი ბუნებრივი ზონის კონსერვაციაზე, სადაც განთავსებულია მსოფლიოს ბიომრავალფეროვნების უმეტესი ნაწილი: ტყეები, მტკნარი წყლის ეკოსისტემები, ოკეანეები და სანაპიროები. სხვა სსაკითხებს შორის, ფონდი კონცენტრირებულია საფრთხის ქვეშ მყოფ სახეობებზე, დაბინძურებასა და კლიმატის ცვლილებაზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* Panda.org, WWF international Web site
* WorldWildlife - the corporate HQ of WWF listing Board Members
* WWF.mobi , WWF international mobile website
* 

## სქოლიო
კატეგორია:არასამთავრობო ორგანიზაციები
კატეგორია:გარემოს დაცვა
ესტონეთის გეოგრაფია

thumb|250პქ|ესტონეთი კოსმოსიდან, 2004
**ესტონეთი** — სახელმწიფო ევროპის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ბალტიის ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე. მის ჩრდილოეთით არის ფინეთის ყურე, დასავლეთით ბალტიის ზღვა და რიგის ყურე.

ესტონეთის ფართობია 45&nbsp;226 კმ².

საზღვრების საერთო სიგრძე — 1633 კმ. 
საზღვრების სიგრძე ლატვიასთან — 339 კმ, რუსეთთან — 294 კმ. 

სანაპირო ზოლის სიგრძე 3794 კმ.

ესტონეთის შემადგენლობაში შედის 1521 კუნძული ბალტიის ზღვის აკვატორიაში, საერთო ფართობის 4,2 ათასი კმ². მათგან ყველაზე დიდებია საარემაა და ჰიიუმაა, ასევე მუჰუ, ვორმსი, კიჰნუ და სხვა. დიდი ფართობის მიუხედავად, კუნძულებზე ქვეყნის მოსახლეობის მხოლოდ 5% ცხოვრობს. ესტონეთის მდინარეები დიდი არ არის, თუმცა საკმაოდ წყალუხვია.

უმაღლესი წერტილი — მთა სურ-მუნამიაგი (Suur-Munamägi) 318 მ.

## კლიმატი 
კლიმატი გარდამავალია ზღვურიდან კონკინენტურამდე. ზამთარი — შედარებით რბილია, ზაფხული — ზომიერად თბილი. საშუილო ტემპერატურა ივლისში 16° С ზღვისპირას და  18° C ქვეყნის შიდა რაიონებში. თებერვლის საშუალო ტემპერატურა მერყეობს −3-დან −4° C-მდე საარემააში და −6…−7° C ნარვაში, ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ნალექის წლიური მაჩვენებელი მერყეობს 510 მმ-დან 720 მმ-მდე .

## რესურსები ინტერნეტში 
* ესტონეთის დირექტორია 

კატეგორია:ესტონეთის გეოგრაფია
ვირუმაა

**ვირუმაა** ( ან *Võru maakond*) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება რუსეთი და ლატვია, ასევე მაზრები: ვალგამაა და პილვამაა. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი ვირუ. მაზრის შემადგენლობაში შედის 13 მუნიციპალიტეტი: 1 ქალაქი (ვირუ) და 12 თემი. 

რეგიონი სხვადასხვა დროს შედიოდა შვედეთის, პოლონეთისა და რუსეთის შემადგენლობაში. 1783 წელს რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის ბრძანებით დაარსდა მაზრა ამჟამინდელი სახელწოდებით. 

მაზრის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი უჭირავს ჰანიის მაღლობს. აქვე მდებარეობს ესტონეთისა და მთელი ბალტიისპირეთის უმაღლესი მწვერვალი სურ-მუნამიაგი (318 მ.) და ყველაზე ღრმა ტბა რიუგე-სუურიარვი (39 მ.).

## გალერეა 

Rõuge Maarja kirik 2013 09.jpg|რიუგეს
Sõmerpalu mõisa peahoone.jpg|სიმერპალუს
Vastseliina piiskopilinnuse kirdetorn.jpg|ვასტსელიინის
Võru Suurkannataja Ekaterina kirik 2013.JPG|ვირუ

## იხილეთ აგრეთვე
* ესტონეთის მაზრები

## რესურსები ინტერნეტში
* მაზრის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
ეპინალი

**ეპინალი** () — ქალაქი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდებარეობს მდინარე მოზელზე, ვოგეზების დეპარტამენტის ადმინისტრაციულ ცენტრ ნანსიდან 60 კმ-ით სამხრეთით.

## ისტორია 
ქალაქი გაშენდა მონასტერის გარშემო, დაარსებულია  X საუკუნეში მეცელი ეპისკოპოსის მიერ. 1465 წელს მეფე შარლ VII-მ ქალაქის მართველობის უფლება ლოთარინგიის საჰერცოგოს მართველებს გადასცა. XVIII საუკუნიდან ქალაქში გამომუშავდებოდა „ეპინალური ნაჭდევები“ — ლუბოკის ერთგვარი ნაირსახეობა. ამ ნივთების დიდი რაოდენობა ინახება ადგილობრივ მუზეუმში.
ქალაქის უძველეში ნაგებობა — წმინდა მარტინის ბაზილიკაა ( XI ს).  1858 წელს ეპინალში დაიბადა გამოჩენილი ფრანგი სოციოლოგი და ფილოსოფოსი ემილ დიურკემი.

## დაძმობილებული ქალაქები 
## გალერეა
* ფორტ-დე-ბუა-ლ'აბბე

thumb|center|700px|ხედი ეპინალზე დანგრეული ციხესიმაგრის მხრიდან.

## სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
იიგევამაა

**იიგევამაა** ( ან *Jõgeva maakond*) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი იიგევა. მაზრის შემადგენლობაში შედის 13 მუნიციპალიტეტი: 3 ქალაქი (იიგევა, პილტსამაა და მუსტვეე) და 10 თემი. მაზრას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ჩუდ-ფსკოვის ტბა. მაზრის ტერიტორიაზე მდებარეობს ელისტვერეს პარკი.

## მოსახლეობა
მაზრის მოსახლეობა, ისევე როგორც მთელი ესტონეთისა, მცირდება. მაზრის შობადობის კოეფიციენტი 2006 წელს იყო 8,8 %, ხოლო  სიკვდილიანობისა - 13,5 %. მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:

* ესტონელები - 90,2 %
* რუსები - 7,6 %

ცხოვრობენ ასევე:  უკრაინელები, ფინელები, ბელარუსები, გერმანელები.

## იხილეთ აგრეთვე
* ესტონეთის მაზრები

Kuremaa mõisa peahoone.jpg|
Kuremaa mõisa tuuleveski.jpg|
Torma kirik3.jpg|
Kaiu järv 26-05-2012.JPG|

## რესურსები ინტერნეტში
* მაზრის ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
ანდრეს პალოპი

**ანდრეს პალოპ სერვერა** — (დ. 22 ოქტომბერი, 1973, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი. თამაშობს საფეხბურთო კლუბ „სევილიაში“ მეკარის პოზიციაზე. ესპანეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან ერთად მან მოიგო ევროპის ჩემპიონატი 2008 წელს.

## კარიერა 
ანდრეს პალოპი არის საფეხბურთო კლუბ „ვალენსიის“ აღზრდილი სადაც დაიწყო მან კარიერა. იქ ის იყო სანტიაგო კანისარესის დუბლიორი. 1997-1999 წლის სეზონებში ის განათხოვრებული იყო „ვილიარეალში“. 2005 წელს კი „სევილიის“ რიგებში ჩაირიცხა და ის კლუბის ძირითადი მეკარე გახდა.

## საინტერესო ფაქტები 
2007 წლის 15 მარტს უეფას თასის 1/8 ფინალის საპასუხო შეხვედრაში „სევილია“ საკუთარ მოედანზე დონეცკის „შახტართან“ აგებდა 1:2-ს. მსაჯის მიერ დამატებულ დროში მეტოქის საჯარიმოში ჩასულმა მეკარემ მოახერხა უკრაინული გუნდის კარში თავით გოლის გატანა და ანგარიში გაათანაბრა. დამატებით ტაიმში კი „სევილელებმა“ კიდევ ერთი გოლი გაიტანეს და შემდეგ ეტაპზე გავიდნენ. ფინალში კი პალოპის გუნდი „ესპანიოლს“ დაუპირისპირდა, სადაც პალოპმა 11 მეტრიანების სერიაში 3 პენალტის მოგერიება მოახერხა და გუნდს გამარჯვება მოუტანა.

ესპანეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან ერთად მან მოიგო ევროპის ჩემპიონატი 2008 წელს.

## ტიტულები 
 ვალენსია
* ესპანეთის ჩემპიონი: 2002, 2004
* უეფას თასის მფლობელი: 2004
* ევროპის სუპერთასის მფლობელი: 2004
 სევილია
* ესპანეთის თასის მფლობელი: 2007, 2010
* ესპანეთის სუპერთასის მფლობელი: 2007
* უეფას თასის მფლობელი: 2006, 2007
* ევროპის სუპერთასის მფლობელი: 2006
 ეროვნული ნაკრები
* ევროპის ჩემპიონატი: 2008

## რესურსები ინტერნეტში
* „სევილიის“ ოფიციალური პროფილი 
* BDFutbol-ის პროფილი
* Transfermarkt-ის პროფილი

კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:სევილიის ფეხბურთელები
კატეგორია:ვილიარეალის ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ესპანეთში დაბადებულები
ლიაენე-ვირუმაა

**ლიაენე-ვირუმაა** ( ან *Lääne-Viru maakond*) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი რაკვერე. მაზრის შემადგენლობაში შედის 15  მუნიციპალიტეტი: 2 ქალაქი (რაკვერე და კუნდა) და 13 თემი. მაზრის ტერიტორიაზე მდებარეობს ლაჰემაას ეროვნული პარკი.

## მოსახლეობა
მაზრის მოსახლეობა, ისევე როგორც მთელი ესტონეთისა, მცირდება. მაზრის შობადობის კოეფიციენტი 2006 წელს იყო 9,5 %, ხოლო  სიკვდილიანობისა - 13,8 %. მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:

* ესტონელები - 84,8 %
* რუსები - 10,7 %

ცხოვრობენ ასევე:  უკრაინელები, ფინელები.

## იხილეთ აგრეთვე
* ესტონეთის მაზრები

## რესურსები ინტერნეტში
* მაზრის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
ჯრუჭის ოთხთავი

არსებობს **ჯრუჭის** ორი **ოთხთავი** ანუ **სახარება**:

# ჯრუჭის I ოთხთავი, X საუკუნის ხელნაწერი, H-1660
# ჯრუჭის II ოთხთავი, XII საუკუნის ხელნაწერი, H-1667
ალავერდის ოთხთავი

მინიატიურა|300პქ|მათეს სახარების დასაწყისი ალავერდის ოთხთავიდან
**ალავერდის ოთხთავი** — კლასიკური ხანის ქართული ხელნაწერი წიგნი, ოთხთავი. გადაწერილია შავი მთის კალიპოსის ღვთისმშობლის ლავრაში 1054 წელს XI საუკუნის ცნობილი კალიგრაფების, გიორგი და იოანე დვალის მიერ. 

ალავერდის ოთხთავი იმ შვიათ ოთხთავთა შორისაა, რომლებსაც მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის თხრობა, „ავგაროზის ეპისტოლე“ ერთვის. ეს ერთადერთი ქართული ხელნაწერია, რომელშიც მაცხოვრის ტილოზე აღბეჭდილი ხელთუქმნელი ხატის, ანუ მანდილიონის გამოსახულება გვხვდება. 

საწერ მასალად გამოყენებულია მაღალი ხარისხის ეტრატი. შეიცავს 330 ფურცელს; ფურცლის ზომებია: 24X19 სანტიმეტრი. გადაწერილია როგორც ნუსხური, ისე ასომთავრული დამწერლობებით. 

წიგნი ბაგრატ IV-ისადმი მორჩილების ნიშნად 1059 წელს საქართველოში ჩამოიტანა ლიპარიტ ბაღვაშის ძემ, ივანემ.

ალავერდის ოთხთავი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდში (A-484).

## ლიტერატურა 
* ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 59

კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები
კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის A ფონდი
კატეგორია:ქართული ოთხთავები
კატეგორია:XI საუკუნის ხელნაწერები
სომა (მრავალმნიშვნელოვანი)

**სომა** შეიძლება აღნიშნავდეს:
*სომა — დეპარტამენტი საფრანგეთში
*სომა   — მდინარე საფრანგეთში
*სომა — ორმაგი ვულკანების ზოგადი სახელწოდება
ჯრუჭის I ოთხთავი

მინიატიურა|350პქ|მინიატიურები ჯრუჭის I ოთხთავიდან
**ჯრუჭის I ოთხთავი** — X საუკუნის ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. იგი ქართული ოთხთავის უძველესი რედაქციაა და ერთ-ერთი პირველია კლასიკურად ილუსტრირებულ ხელნაწერთაგან. გადაწერილია შატბერდის მონასტერში, კალიგრაფ გაბრიელის მიერ 936 წელს. ხელნაწერი მოხატულია თევდორე კამარათმწერლის მიერ, მომგებელი კი გრიგოლ მირდატის ძეა. 

საწერ მასალად გამოყენებულია ეტრატი. შეიცავს 297 ფურცელს; ფურცლის ზომებია 26X21 სანტიმეტრი. გადაწერილია ასომთავრულით შავი მელნით, სათაურები და საზედაო ასოები კი სინგურითაა შესრულებული. მათესა და მარკოზის სახარებების ბოლო ნაწილები, რომლებიც მინიატიურებიან ფურცლებზე სრულდება, მხატვრის მიერაა გადაწერილი. 

ჯრუჭის I ოთხთავი ერთადერთი ხელნაწერია ამ ეპოქიდან, რომელშიც მომხატველის სახელი მოხსენიებულია. ხელნაწერი შემკულია ჯვრებით, კამარებით, რვა კანონითა და რვა მინიატიურით. წინ წამძღვარებული აქვს კვადრიფოლიუმის მოყვანილობის ჯვარი, თაღოვან ჩარჩოში ჩასმული ღვთისმშობელი ყრმითურთ, მახარებლებისა და კურნების სცენები.

ჯრუჭის I ოთხთავი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში (H-1660).

## იხილეთ აგრეთვე 
* ჯრუჭის II ოთხთავი

## ლიტერატურა 
* ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 34

კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები
კატეგორია:ქართული ოთხთავები
კატეგორია:X საუკუნის ხელნაწერები
რაშა ორერა

***რაშა ორერა*** — ანსამბლ „ორერას“ ალბომი. ჩაიწერა 1961-1963 წლებში. გამოვიდა 1964 წელს.

ალბომში შეტანილია 12 სიმღერა. სიმღერები სრულდება: ქართულ, რუსულ, იტალიურ, ფრანგულ, ესპანურ, ინგლისურ და ბერძნულ ენებზე.

## სიმღერების სია 
# რაშა ორერა
# საყვარელ ქუჩაზე
# სერენადა
# В чистом небе
# სიმღერა მეგობრობაზე
# პოპური კინო ფილიმიდან "თოჯინები იცინიან"
# აფრიკული მელოდიები
# სახუმარო სიმღერა
# კუბური ხალხური სიმღერა
# სოფია
# მე მიყვარს პარიზი
# Дети Пирея

## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია.
* „ვია ორერას“  არაოფიციალური  გვერდი Facebook-ზე.

კატეგორია:ორერას ალბომები
კატეგორია:1964 წლის ალბომები
ჯრუჭის II ოთხთავი

მინიატიურა|200პქ|მინიატიურები, თავსამკაული და საზედაო ასოები ჯრუჭის II ოთხთავიდან
**ჯრუჭის II ოთხთავი** — XII საუკუნის ქართული ხელნაწერი ოთხთავი. ცნობილია აგრეთვე **ახალი ჯრუჭის** სახელით. ოთხთავი ერთ-ერთი გამორჩეულია ქართულ ილუსტრირებულ სახარებებს შორის მხატვრული სტილითა და მინიატიურების სიმრავლით. გადაწერილია მიქაელის მიერ, რომელიც ამავე დროს წიგნის მომხატველიცაა.

საწერ მასალად ეტრატია გამოყენებული. შეიცავს 278 ფურცელს, ფურცლის ზომებია: 24,5X18,6 სანტიმეტრი. გადაწერილია ნუსხური დამწერლობით. 

ხელნაწერი სულ 334 მინიატიურას შეიცავს. კომპოზიციები ორ ან სამ იარუსადაა წარმოდგენილი. მინიატიურები ჩარჩოებითაა შემოსაზღვრული, თუმცა ზოგან მინიატიურა სცილდება ჩარჩოს და ფიგურები ტექსტშია შეჭრილი. 

ჯრუჭის II ოთხთავი დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში (H-1667).

## იხილეთ აგრეთვე 
* ჯრუჭის I ოთხთავი

## ლიტერატურა 
* ქართული ხელნაწერი წიგნი, V-XIX საუკუნეები, თბილისი, 2012, გვ. 43

კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები
კატეგორია:ქართული ოთხთავები
კატეგორია:XII საუკუნის ხელნაწერები
ჩვენს გოგონებს

***ჩვენს გოგონებს*** — ანსამბლ „ორერას“ რიგით მეორე ალბომი. ჩაიწერა 1965-1966 წლებში. გამოვიდა 1967 წელს.

ალბომში შეტანილია 10 სიმღერა. სიმღერები სრულდება: ქართულ, რუსულ, იტალიურ  და  ინგლისურ ენებზე

## სიმღერების სია 
# ჩვენს გოგონებს
# ცისფრთვალება ჯადოქარი
# სერენადა
# სიყვარული
# ახ ტურფავ, ტურფავ
# ადანდალი
# Day By Day
# Тополя
# სიყვარული (იტალიური სიმღერა)
# Casabella
# მთაწმინდის მთვარე

## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია.
* „ვია ორერას“  არაოფიციალური  გვერდი Facebook-ზე.

კატეგორია:ორერას ალბომები
კატეგორია:1967 წლის ალბომები
Экспо-67

***Экспо-67*** — ანსამბლ „ორერას“ რიგით მესამე ალბომი. ჩაიწერა 1966 წელს. გამოვიდა 1967 წელს.

ალბომში შეტანილია 10 სიმღერა. სიმღერები სრულდება: ქართულ, რუსულ, ფრანგულ,  ესპანურ  და  ინგლისურ ენებზე.

## სიმღერების სია 
# გოგოვ მთვარეს ედარები
# დედა
# სიყვარულის სერენადა
# Strangers in The Night
# Хвастун
# ლალები
# ოსური სუიტა
# Тополя
# მხოლოდ ერთი კოცნა
# ყარაჩოღელი
# Экспо-67

## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია.
* „ვია ორერას“  არაოფიციალური  გვერდი Facebook-ზე.

კატეგორია:ორერას ალბომები
კატეგორია:1967 წლის ალბომები
კატეგორია:მელოდიის ალბომები
"Орэра" и "Диэло"

***"Орэра" и "Диэло"*** — ანსამბლ „ორერას“ რიგით მესამე ალბომი (ვია „დიელოსთან“ ერთად). ჩაიწერა 1965-1967 წლებში. გამოვიდა 1969 წელს. ეს  არის ერთ-ერთი  პირველი სტერეო ფირფიტა საბჭოთა სივრცეში. ალბომი დამზადდა უცხო ქვეყნების მოსახლეობისთვის, გარეკანის დიზაინი შესრულებულია რუსულ და ინგლისურ ენებზე.

ალბომში შეტანილია 14 სიმღერა. პირველი გვერდი უჭირავს ორერას 7 კომპოზიციას, ხოლო მეორე გვერდი „დიელოს“ 7 კომპოზიციას.
სიმღერები სრულდება ქართულ  და  რუსულ ენებზე

## სიმღერების სია 
# გოგოვ მთვარეს ედარები
# დედა
# სიყვარულის სერენადა
# ლალები
# ოსური სუიტა
# ყარაჩოღელი
# Страна Воспоминаний

## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია
* „ვია ორერას“  არაოფიციალური  გვერდი Facebook-ზე

კატეგორია:ორერას ალბომები
კატეგორია:1969 წლის ალბომები
გაზაფხულის სიმღერა

***გაზაფხულის სიმღერა*** — ანსამბლ „ორერას“ რიგით მეოთხე ალბომი. ჩაიწერა 1968-1969 წლებში. გამოვიდა 1970 წელს.
ალბომში შეტანილია 11 სიმღერა. სიმღერები სრულდება  ქართულ, რუსულ, თურქულ, ესპანურ და კავკასიურ ენებზე

## სიმღერების სია 
# გაზაფხულის სიმღერა
# კრიმანჭული
# თოვლის ფანტელი
# ქალო ნარინჯიანო
# მუხამბაზი
# მექსიკური პოპური
# მე დამესიზმრა სიზმარი
# ყვავილების ქვეყანა
# სიყვარულით მთვრალი
# А где мне взять такую песню
# კავკასიური სიმღერების პოპური

## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია.
* „ვია ორერას“  არაოფიციალური  გვერდი Facebook-ზე.

კატეგორია:ორერას ალბომები
კატეგორია:1970 წლის ალბომები
ეეკატლი

[thumb|right|„ჰიბრიდული“ ღვთაების გამოსახულება [კეცალკოატლი|კეცალკოატლისა და ეეკატლის ატრიბუტებით.]]
**ეეკატლი**, კატლი () — „ქარი“, აქტეკების მითოლოგიაში ქარების ღმერთი, ასოცირდება დასავლეთთან. ითვლება კეცალკოატლის ერთ-ერთ განსახიერებად (ეეკატლ-კეცალკოატლი, *Ehecatl-Quetzacoatl*).

ეეკატლთან, როგორც კეცალკოატლის იპოსტასთან, აკავშირებენ მეორე, ან ქარიანი, მზის ეპოქას („ეეკატონატიუჰი“), რომელიც გაგრძელდა 4010 წელი. 

სხვა ვერსია ეეკატლს აკავშირებს სამყაროში სიყვარულის გაჩენასთან მას შემდეგ, რაც მან შეიყვარა მოკვდავი ქალი.

[thumb|right|250px|ეეკატლისადმი მიძღვნილი საკურთხეველი, მდებარეობს [მეხიკო|მეხიკოში. ის აღმოაჩინეს 1967 წელს]]

ეეკატლს გამოსახავენ მოცეკვავე არსების სახით, ფრინველის (იხვის) წითელი ნისკარტით. ცენტრალურ მექსიკაში ზოგჯერ ქარიშხლებსა და ძლიერ ქარებს დღემდე „ეეკაკოატლს“ უწოდებენ.

ეეკატლისადმი მიძღვნილია მრგვალი ტაძარი კალიშტლაუაკა

## რესურსები ინტერნეტში 
* ძველი მესოამერიკა

კატეგორია:აცტეკების ღმერთები
კატეგორია:ღმერთები ანბანის მიხედვით
სოლფუგები

**სოლფუგები** (Solifugae), *ფალანგები*  — ფეხსახსრიანთა რიგი ობობასნაირთა კლასისა. მათი სხეული (სიგრძე 1—7 სმ) შედგება თავმკერდის, 2-ნაწევრიანი მკერდისა და 10-ნაწევრიანი მუცლისაგან. აქვთ 6 წყვილი კიდური: პირველი — ქელიცერები, საკვების დასაქუცმაცებლად, მეორე —პედიპალპები, ეხმარებიან საკვების დაჭერაში, დანარჩენი 4 წყვილი სასიარულოა. სუნთქვენ ტრაქეებით. ცალსქესიანები არიან, მრავლდებიან კვერცხებით. ოჯახში 570-მდე სახეობაა. საქართველოში — 2 (Galeodes araneoides და  Gyllipus caucasicus). სოლფუგები ბინადრობენ ცხელსა და მშრალ ადგილებში. ჩვენში მხოლოდ აღმოსავლეთ საქართველოს ველებზე და ნახევრად უდაბნოებში არიან. იკვებებიან სხვადასხვა სახეობის უხერხემლოებით. მათი კბენა იწვევს ნაკბენი ადგილის ანთებას. მაგრამ შხამი არა აქვთ.
## ლიტერატურა
კატეგორია:ობობასნაირნი
მსოფლიო ხალხთა სიმღერები (ალბომი)

***მსოფლიო ხალხთა სიმღერები*** — ანსამბლ „ორერას“ რიგით მეხუთე ალბომი. ალბომის ძირითადი ნაწილი ჩაიწერა 1969 წელს. გამოვიდა 1971 წელს.
ალბომში შეტანილია 14 სიმღერა. სიმღერები სრულდება მსოფლიოს მრავალ ენაზე.

## სიმღერების სია 
# სულიკო
# The World We Knew (Over and Over)
# Guantanamera
# Summertime
# I love Paris
# შავ თვალებავ
# Take My Love
# Не жалею, не зову, не плачу
# შემირიგდი
# The Last Waltz
# ზღვასთან
# Angela  
# My Song
# Day By Day

## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია.
* „ვია ორერას“  არაოფიციალური  გვერდი Facebook-ზე.

კატეგორია:ორერას ალბომები
კატეგორია:1971 წლის ალბომები
ტრირის ჰუმბოლდტის გიმნაზია

მინიატიურა

ტრირის **ჰუმბოლდტის გიმნაზია**  (შემოკლებით ჰა-გე-ტე, Das Humboldt-Gymnasium Trier - HGT) არის მეორე საფეხურის სკოლა ტრირში. 2009 წლის მარტამდე ამ სკოლას ტრირის **ჰინდენბურგის გიმნაზია** ერქვა.

## ისტორია 
1821 წლის 4 დეკემბერს ტრირელმა მასწავლებელმა ვინმე ფიშერმა მიიღო ნებართვა დაეარსებინა **ვაჟთა სკოლა**. სკოლა ოფიციალურად გაიხნა 1822 წლის 2 იანვარს. სკოლის მიზანი იყო ჭაბუკების მომზადება სავაჭრო და სახელოსნო დარგებისთვის. 

სკოლის სასწავლო საგნები იყო გერმანული, ფრანგული, ისტორია, გეოგრაფია, მათემატიკა, რელიგია, სამოქალაქო მორალი და ხაზვა. 

1845 წლის 13 სექტემბერს ქალაქ ტრირის ქალაქის საბჭომ გადაწყვიტა სკოლა გარდაექმნა უფრო მაღალი საფეხურის ბიურგერთა სკოლად, რომელიც ექვსი კლასისაგან, - სექსტადან პრიმამდე, შედგებოდა. 

1936 წელს ნაცისტებმა პენსიაზე გაუშვეს სკოლის მაშინდელი დირექტორი ჰაინრიხ ომენი (Heinrich Ohmen) იმის გამო, რომ მან არ ისურვა ნაცისტურ პარტიაში (NSDAP) გაწევრიანება. მომდევნო დირექტორი ედუარდ ანრიხი (Eduard Anrich) აქტიურად თანამშრომლობდა ნაცისტებთან, კერძოდ ნაცისტური პარტიის ახალგაზრდულ ფრთასთან, რომელსაც ჰიტლერ იუგენდი (Hitler-Jugend) ერქვა. 

1944 წელს დაბომბვის შედეგად დაინგრა სკოლის შენობა, ხოლო 1956 წელს კი სკოლა ახალ მოსახლეობა იზეიმა. ახალ შენობაში სკოლას შეემატა დახურული სავარჯიშო მოედანი და აულა. 

1959 წლის 30 მაისს გიმნაზიამ ოფიციალურად იზეიმა ახალ შენობაში გადასვლა.

## სახელის ისტორია 
1896 წლიდან სკოლას ერქვა კაიზერ ვილჰელმის გიმნაზია.  

1914 წლიდან  მოიხსენიებოდა როგორც „კაიზერის რეალური გიმნაზია“. პირველი მსოფლიო ომის დროს, 1917 წელს, მთავარი ფელდმარშალის პაულ ფონ ჰინდენბურგის 70 წლისთავთან დაკავშირებით, სკოლას ისევ შეეცვალა სახელი და დაერქვა **ჰინდენბურგის გიმნაზია**. 

1937 წელს სკოლა ოფიციალურად მოიხსენიება როგორც „ჰინდენბურგის სკოლა, ვაჟთა სახელმწიფო უმაღლესი სკოლა“. სკოლას ეს სახელი მეორე მსოფლიო იმის შემდეგადაც შეუნარჩუნეს. 

2009 წელს, ხანგრძლივი დისკუსიების შემდეგ სკოლას ისევ შეუცვალეს სახელი და დააქვეს ჰუმბოლდტის სახელი.

## რესურსები ინტერნეტში 
ტრირის ჰუმბოლდტის გიმნაზიის ოფიციალური ვებ-გვერდი

## ლიტერატურა 
* Günther Hans Lehmann: *Staatliches Hindenburg-Realgymnasium in Trier*. წიგნში: *Zentralblatt der Bauverwaltung*. 50. Jahrgang (1930), Nr. 21.

კატეგორია: ტრირის სკოლები
კატეგორია:რაინლანდ-პფალცის გიმნაზიები
სილალა

**სილალა** () — მდინარე სამხრეთ ამერიკაში. სათავეს იღებს ბოლივიაში, ზღვის დონიდან 4300-4800 მეტრზე და შემდეგ ხელოვნური საშუალებებით შედის ჩილეს ტერიტორიაზე.

კატეგორია:ბოლივიის მდინარეები
კატეგორია:ჩილეს მდინარეები

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის მდინარეების სია
* ჩილეს მდინარეების სია

## რესურსები ინტერნეტში
*EVALUACION DE LOS RECURSOS HIDRICOS SUPERFICIALES EN LA CUENCA DEL RIO BIO BIO
მოხისის წმინდა გიორგის ეკლესია

thumb|მოხისის წმინდა გიორგის ეკლესია
**მოხისის წმინდა გიორგის ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ მოხისში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, შემაღლებულ ადგილზე. ეკლესიას დასავლეთიდან ორსართულიანი სამრეკლო აქვს მიშენებული, ხოლო სამხრეთიდან ეკლესიას ჰქონდა კარიბჭე. აგებულია 1811 წელს. 1972 წელს ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია შეაკეთა.

ეკლესია დარბაზულია (15 X 9 მ), ნაგებია აგურითა და ნატეხი ქვით (კედლების ქვედა ნაწილები და ცოკოლი). სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთში და დასავლეთ კედლის ღერძზე ფართო თაღოვანი შესასვლელებია. საკურთხეველი სწორკუთხოვანია, კუთხეებში ოდნავ მომრგვალებული; მის აღმოსავლეთ კედელში სარკმელია, გვერდით კედლებში კი თაღოვანი ნიშები - სამი ჩრდილოეთით, ერთი სამხრეთით. ერთი პატარა ნიში სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთშია. საკურთხევლის წინ მოხატული კანკელი დგას. დარბაზის გრძივ კედლებში ერთმანეთის პირდაპირ სამ-სამი ფართო თაღოვანი სარკმელია. დასავლეთის შესასვლელის თავზე კამარიდან სამრეკლოს მეორე სართულზე ასასვლელი თაღოვანი შესაძრომია, აქ ვიწრო ხის კიბეა. ერთი პატარა მრგვალი სარკმელი დასავლეთის კედელშია. ეკლესიის შიდა სივრცე ხალვათია. ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებულია, ქვედა ნაწილში ზეთის საღებავის პანელია. ეკლესიის აგურით ნაწყობი ნახევარწრიული კამარა ერთ შეკიდელ საბჯენ თაღსა და დასავლეთ კედლის თაღს ეყრდნობა. გრძივ კედლებზე, სარკმლებს შორის, კონქში და კამარაში რამდენიმე პატარა ქვევრია ჩასმული, რომლებსაც ,,პირები“ ამოლესილი აქვთ; ნალესში თითო ყვავილისმაგვარი სახეა ამოჭრილი. ეკლესიის იატაკსა და საკურთხევლის ბაქანზე დაგებულია ქვიშაქვის კარგად გათლილი კვადრები.

ეკლესიის გლუვ ფასადებზე კარ-სარკმლის ღიობები მოჩარჩოებულია ლეკალური აგურით. აღმოსავლეთის ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, ერთ ვერტიკალზე ჩასმულია ქვიშაქვის მცირე ზომის ქვა, რომელზეც ამოკვეთილია შვიდსტრიქონიანი მხედრული წარწერა. მის თავზე მუქი ფერის პატარა ქვაა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებით. წარწერა დაზიანებულია, იკითხება მხოლოდ ეკლესიის აგების თარიღი (1811 წელი) და ცალკეული ასოები. ფასადები დასრულებულია ბაზალტის ლავგარდნით, რომლის პროფილს თარო, შეზნექილი ზედაპირი და ლილვი შეადგენს.

სამრეკლო ორსართულიანია. მისი პირველი სართულის თაღები ორ თავისუფლად მდგომ სვეტსა და ეკლესიის კედლის ორ ნახევარსვეტს ეყრდნობა; გადახურულია გუმბათოვანი კამარით. მეორე სართული წარმოადგენს ოთხწახნაგოვან, სვეტებზე დაყრდნობილი თაღებით გახსნილ ფანჩატურს. თაღებს ზემოთ ჯვარედინად გადებულ ხის ორ ძელზე ჩამოკიდებულია დიდი ბრინჯაოს ზარი. წარწერის მიხედვით ზარი ჩამოსხმულია 1883 წელს და იწონის 150 კილოგრამს. სამრეკლოს მეორე სართულის ჭერს საფეხუროვანი პირამიდული ფორმა აქვს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
უჩუსუმა

**უჩუსუმა** () — მდინარე სამხრეთ ამერიკაში. სათავეს იღებს პერუს ალტიპლანოში, შემდეგ გადაკვეთს ჩილეს ჩრდილოეთ ნაწილს და შედის ბოლივიაში, სადაც ერწყმის მდინარე მაურის.

## იხილეთ აგრეთვე
* ჩილეს მდინარეების სია
* პერუს მდინარეების სია
* ბოლივიის მდინარეების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Hidrografía Regional del Altiplano de Chile , retrieved on 15 June 2012 in Spanish Language

კატეგორია:პერუს მდინარეები
კატეგორია:ჩილეს მდინარეები
კატეგორია:ბოლივიის მდინარეები
კამენოგორსკი

**კამენოგორსკი** (1948 წლამდე — ანტრეა, , , ) — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ვიბორგის რაიონში, მდინარე ვუოკსას სანაპიროზე.

## ისტორია
ქალაქის ტერიტორია დასახლებული ჯერ კიდევ, ძვ. წ. IV-III საუკუნეებში იყო. ამას ადასტურებს ამ ტერიოტორიებზე აღმოჩენილი არქეოლოგიური ნაშთები. ქალაქი ანტრეა პირველად მოხსენიებულია 1597 წელს. ფინური ტერიტორიების რუსეთის მფლობელობაში გადასვლის შემდეგ, რუსეთ-შვედეთის ომის შემდეგ (1808-1809), დასახლება ატარებდა ფინურ სახელს „ანტრეას“. სსრკ-ფინეთის ომის დროს ქალაქი 4-ჯერ დაიბომბა, 1939 წლის 1 და 2 დეკემბერს, 1940 წლის 19 თებერვალსა და 2 მარტს. ამ დაბომბვების შედეგად დაიღუპა 11 ადამიანი.

## დაძმობილებული ქალაქები
* სიილინიარვი, 
* კუოპიო, 

## რესურსები ინტერნეტში
* კამენოგორსკის საქალაქო დასახლება

კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ახალი ლადოგი

**ახალი ლადოგი** () — ქალაქი (1704 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ვოლხოვის რაიონში. მოსახლეობა 2010 წლის აღწერით 8838 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი მდებარეობს მდინარე ვოლხოვის სანაპიროზე, სანქტ-პეტერბურგიდან 121 კმ-ში. ქალაქის ცენტრი სამკუთხედის ფორმის კუნძულს მოიცავს, რომელიც ჩრდილოეთით პეტროვსკის არხით, სამხრეთით — მდინარე ვოლხოვით, დასავლეთით კი ვოლხოვის ერთ-ერთი ტოტი ესაზღვრება, რომელიც მდინარეს უერთდება.

ქალაქის წარმოშობამდე მის ადგილას მდებარეობდა ნიკოლო-მედვედსკის მონასტერი, რომელიც XIV-XV დაარსდა. მდინარის ზემო მიდამოებში 15 კმ-ში მდებარეობს სოფელი ძველი ლადოგა, მოპოვებული არქეოლოგიური წყაროების მიხედვით, ეს სოფელი იყო ისტორიული რეგიონის რუსის ყველაზე ძველი დასახლება (შესაძლებელია ეს დასახლება რიურიკას რესპუბლიკის დედაქალაქი იყო).
## რესურსები ინტერნეტში
* ახალი ლადოგის საქალაქო დასახლება

კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ივანგოროდი

**ივანგოროდი** (, , ) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის კინგისეპის რაიონში. მოსახლეობა 2012 წლის აღწერით 10 128 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი მდინარე ნარვის მარჯვენა სანაპიროზე მდებარეობს, სანქტ-პეტერბურგიდან დასავლეთით 147 კმ-ში.

ივანგოროდი დაარსდა 1492 წელს, როგორც ციხესიმაგრე, მოსკოველი თავადის ივან ვასილიევიჩის მიერ, სწორედ მის პატივსაცემად ქალაქს ამჟამინდელი სახელი. XV საუკუნის გერმანულ დოკუმენტებში ციხე-ქალაქი მოხსენიებულია, როგორც: „კონტრ-ნარვა“. ივანგოროდის ციხესიმაგრე მაღალი ქვის გალავნით და 10 კოშკით, ივანგოროდი რუსეთში პირველი მართკუთხა გეგმით აგებული ციხესიმაგრე იყო 1492-1610 წლებში.

XVI-XVII საუკუნეების განმავლობაში ციხესიმაგრე ხშირად ხდებოდა გერმანელების, შვედებისა და პოლონელების თავდასხმის ობიექტი. 1581-1590 წლებში, ლივონიის ომის შემდეგ და 1612-1704 წლებში (რუსეთში შვედების ინტერვენციის პერიოდში) ციხესიმაგრე შვედებს, ხოლო 1704 წლიდან ჩრდილოეთის ომის დროს ციხესიმაგრე რუსულმა ჯარებმა დაიკავეს.

1940 წელს ესტონეთის საბჭოთა კავშირთან შეერთების შემდეგ, ივანგოროდი ესტონეთის შემადგენლობაში დარჩა. 1941-1944 წლებში ქალაქი ოკუპირებული ჰქონდათ გერმანელებს, ქალაქს მართავდა ოსტლანდი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქის ოფიციალური საიტი
* „ციხესიმაგრე ხედით ესტონეთზე“
* ივანგოროდი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“

კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
რაკვერე

**რაკვერე** (ესტ. Rakvere) — ქალაქი ჩრდილოეთ ესტონეთში. ლიაენე-ვირუმაას მაზრის ადმინისტრაციული ცენტრი. ფინეთის ყურიდან დაშორებულია 20 კმ-ით.

## ისტორია
რაკვერე პირველად მოხსენიებულია XIII საუკუნეში. მთა ვალიმიაგაზე XIII საუკუნის ციხე-დარბაზის ნანგრევებია.

## ტარვას ქანდაკება
მინიატიურა|ტარვას ქანდაკება
რაკვერე ცნობილია ტარვას ქანდაკებით, რომელიც წარმოადგენს პირველყოფილი ძროხის დიდ ფიგურას. ქანდაკების ავტორია ესტონელი მოქანდაკე ტაუნო კანგრო. ის უდიდესი ბალტიისპირეთში ცხოველის უდიდესი ძეგლია.

ის შეიქმნა ქალაქის 700 წლის იუბილესთვის და დგას მთა ვალიმიაგაზე. ტარვას ქანდაკება გრანიტის კვარცხლბეკიანად სიგრძით შვიდი, ხოლო სიმაღლით ოთხი მეტრია და დაახლოებით 7 ტონას იწონის. ძეგლი ბრინჯაოთია დამზადებული.

იმ კომპანიების და ადამიანის სახელები, რომლებმაც დააფინანსეს ქანდაკების შექმნა, ამოკვეთილია გრანიტის კვარცხლბეკზე.

## დაძმობილებული ქალაქები
* კუოპიო, ფინეთი
* ლაპეენრატა, ფინეთი
* ლაპუა, ფინეთი
* სიგტუნა, შვედეთი
*  ცესისი, ლატვია
*  პანევეჟისი, ლიეტუვა
*  ლიუტენბურგი, გერმანია
* სენაკი, საქართველო
* სოლნოკი, უნგრეთი
* ვიშგოროდი, უკრაინა

## გალერეა

სურათი:Rakvere, centrum.jpg|რაკვერეს ცენტრალური სკვერი
სურათი:Rakvere, Kolmainu kirik.jpg|რაკვერეს ეკლესია
სურათი:Rakvere, ulice města.jpg|რაკვერეს ერთ-ერთი ქუჩა
სურათი:HPIM2189 Rakvere teatri linnapoolne vaade.jpg|რაკვერეს თეატრი

## იხილეთ აგრეთვე
* ესტონეთის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი 
*რაკვერეს ღირსშესანიშნაობები 
*რაკვერეს ღამის სურათები 

კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
კატეგორია:ლიაენე-ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
კომუნარი (გატჩინის რაიონი)

**კომუნარი** () — ქალაქი (1993 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. კომუნარის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი და ერთადერთი დასახლებული პუნქტი. მდებარეობს რაიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე იჟორის ნაპირას, ქალაქ გატჩინიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 16 კმ-ში. 2010 წლის მონაცემებით საქალაქო დასახლების მოსახლეობა 20 211  ადამიანს შეადგენდა, ამ მაჩვენებლით ქალაქი რაიონში მეორე ადგილზეა.

1953 წლიდან 1993 წლამდე დასახლებას დაბის სტატუსი ჰქონდა. 1996 წელს კომუნარი გამოეყო გატჩინის რაიონს და გახდა დამოუკიდებელი მუნიციპალური ერთეული. 2006 წლის 1 იანვარს ისევ შეუერთდა გატჩინის რაიონს, როგორც საქალაქო დასახლება. ქალაქი წარმოადგენს ცელულოზა-ქაღალდის სამრეწველო ცენტრს.
## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქის ოფიციალური საიტი 
* ქალაქი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
* კანონი რაიონის სასაზღვრო ზოლის შესახებ 

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ლიუბანი (ლენინგრადის ოლქი)

**ლიუბანი** () — ქალაქი (1912 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ლიუბანის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 2010 წლის აღწერით 4188 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი მდებარეობს ტოსნოს რაიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე ტიგოდის ნაპირას. სანქტ-პეტერბურგის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 85 კმ-ში და ტოსნოს სამხრეთ-აღმოსავლეთით 30 კმ-ში.

ქალაქი შედის რუსეთის ისტორიული ქალაქების რიცხვში, მთავარი ღირსშესანიშნაობაა — პეტრე-პავლეს ტაძარი. ქალაქის სახელის წარმოშობის ორი ვერსია არსებობს: პირველის თანახმად სახელი მომდინარეობს ნოვგოროდული ადგილობრივი სახელიდან „ლიუბინი“, ხოლო მეორე ვერსიის თანახმად კი მომდინარეობს ლაფნის სარეწიდან.

ქალაქი პირველად ნახსენებია 1499 წელს დმიტრი კიტაევის აღწერაში. 1711 წლიდან ქალაქი სანქტ-პეტერბურგსა და მოსკოვს შორის არსებული საფოსტო ხაზის ერთ-ერთი სადგური იყო. 1770 წელს შმიტის მიერ შედგენილ სანქტ-პეტერბურგის გუბერნიის რუკაზე დასახლება ნახსენები იყო, როგორც სოფელი „ლიუბანი“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ლიუბანი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ლოდეინოე-პოლე

**ლოდეინოე-პოლე** () — ქალაქი (1785 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ლოდეინოპოლის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 20 674 ადამიანს შეადგენდა.

ქალაქი მდებარეობს ლენინგრადის ოლქის ჩრდილოე-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე სვირის მარცხენა სანაპიროზე. ქალაქის ტერიტორიაზე მოედინება მდინარე სვირის ორი მცირე შენაკადი: მდინარე კანომკა (ქალაქის დასავლეთ ნაწილში) და მდინარე ლუდანკა (ქალაქის აღმოსავლეთ ნაწილში).

## ეროვნული შემადგენლობა
## რესურსები ინტერნეტში
* ლოდეინოპოლის საქალაქო დასახლება 
* ქალაქის გერბის ისტორია

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
კირიში

**კირიში** () — ქალაქი (1965 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. კირიშის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 2010 წლის მონაცემებით 52 309 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი მდებარეობს მდინარე ვოლხოვის მარჯვენა სანაპიროზე, სანქტ-პეტერბურგიდან დაახ. 150 კილომეტრის დაშორებით, ნოვგოროდის ოლქის საზღვართან. კირიში წარმოადგენს რუსეთის ნავთობ-ქიმიური მრეწველობის ცენტრს.

## ისტორია
ქალაქი პირველად ნახსენებია 1693 წელს, როგორს სოფელი *კირიში*. ქალაქის სახელწოდების წარმომავლობა უცნობია, თუმცა სავარაუდოდ მას ფინურ-უნგრული ფუძე უნდა ჰქონდეს.

XVIII საუკუნის ბოლოს სოფელი შევიდა ახალილადოგის მაზრაში, ნოვგოროდის გუბერნია, რომელსაც ალექსანდრ ბესტუჟევი მართავდა, რომელიც დეკაბრისტი ძმების, ბასტუჟევების მამა იყო.

სოფელი *კირეში*, ნახსენებია სანქტ-პეტერბურგის გუბერნიის 1792 წლით დათარიღებულ რუკაზე, რომელიც ალექსანდრ ვილბრეხტმა შეადგინა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქის ადმინისტრაცია 
* კირიში ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
* ქალაქის გერბის ისტორია
## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ლუგა

**ლუგა** () — ქალაქი (1777 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ლუგის რაიონისა და ლუგის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი, „სამხედრო დიდების ქალაქი“ (2008 წლის მაისიდან). მდებარეობს მდინარე ლუგის სანაპიროზე, სანქტ-პეტერბურგის სამხრეთით. ლუგის რაიონის უმსხვილესი დასახლებული პუნქტი. ქალაქის მუდმივი მოსახლეობა 2010 წლის აღწერით 38 593 ადამიანს შეადგენდა, თუმცა ზაფხულობით ქალაქის მოსახლეობა დამსხვენებლების ხარჯზე მნიშვნელოვნად იზრდება.

ქალაქი დაარსდა 1777 წელს, ეკატერინე II-ის მმართველობის დროს. 1781 წელს შევიდა ლუგის მაზრაში. ქალაქი მდიდარია მინერალური წყაროებით. 1927 წელს ქალაქი გახდა ლუგის რაიონისა და ლუგის ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრი, ლენინგრადის ოლქის შემადგენლობაში. 1939 წელს გახდა დამოუკიდებელი ადმინისტრაციული ერთეული. 2006 წელს ლუგის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრიც გახდა.

ქალაქის გერბი მიღებულია 2003 წლის 27 იანვარს, სანომრე ნიშნით — 1159.
 
## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი
* ქალაქი ლენინგრადის ოლქის რუკაზე
* ქალაქი ისტორია 
* ქალაქის გერბის ისტორია
## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ნიკოლსკოე (ტოსნოს რაიონი)

**ნიკოლსკოე** () — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. ნოკოლსკოეს საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის აღწერით მოსახლეობა 19 280 ადამიანს შეადგენდა, ამ მონაცემებით ქალაქი მეორე ადგილზე იყო ტოსნოს რაიონში. მდებარეობს რაიონის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ტოსნას ნაპირას. სანქტ-პეტერბურგის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 5 კმ-ში, ტოსნოს ჩრდილოეთით 19 კმ-ში. ქალაქი წარმოადგენს რუსეთის ერთ-ერთ სამრეწველო ცენტრს.

ქალაქის სახელწოდება წარმოდგება წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელიდან.

პირველად ნოკოლსკოეს ადგილას სოფელი დაარსდა 1710 წელს, როდესაც პეტრე დიდის ბრძანებით სანქტ-პეტერბურგის მახლობლად მდებარე დასახლებებში 4720 კალატოზი გადმოასახლეს რუსეთის ცენტრალური რაიონებიდან, ძირითადად მოსკოვის გუბერნიიდან.

## რესურსები ინტერნეტში
* ნიკოლსკოეს საქალაქო დასახლების ოფიციალური საიტი
* ნიკოლსკოე ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“

კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
ოტრადნოე (ქალაქი)

**ოტრადნოე** () — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, კიროვსკის რაიონში. ქალაქი სტატუსი მიიღო 1970 წლის 24 ოქტომბერს, სოფელ ივანოვსკოეს, დაბების: ოტრადნოეს და უსტ-ტოსნოს შეერთების შედეგად. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 23 866 ადამიანს შეადგენდა.

ქალაქი მდებარეობს მდინარე ნევის ნაპირას, აქვს ადმინისტრაციული საზღვარი სანქტ-პეტერბურგთან. ოტრადნოე მდინარეს დაახ. 7 კმ-ის სიგრძეზე მიუყვება. ქალაქის ტერიტორიაზე მოედინება მდინარეები ტოსნა და სვიატკა.

XX საუკუნის დასაწყისში ქალაქში გაიხსნა ორი სარკინიგზო სადგური: პელა (1911) და ივანოვსკაია (1918).

1933 წელს ადმინისტრაციის მონაცემებზე დაყრდნობით სოფელი ივანოვსკოე, დაბა ოტრადნოე და უსტ-ტოსნო შევიდა ივანოვსკის სოფსაბჭოს შემადგენლობაში (ტოსნოს რაიონი).

## რესურსები ინტერნეტში
* ოტრადნოეს საქალაქო დასახლების ოფიციალური საიტი
* ქალაქი ოტრადნოე
## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
პოდპოროჟიე

**პოდპოროჟიე** () — ქალაქი (1956 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. პოდპოროჟიეს საქალაქო დასახლებისა და პოდპოროჟიეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ლენინგრადის ოლქის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, პოდპოროჟიეს რაიონის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე სვირის ნაპირზე, სანქტ-პეტერბურგიდან 265 კილომეტრში.

## ისტორია
სოფელი პოდპოროჟიე ნახსენებია პირველად 1563 წელს.

სოფელი ადმინისტრაციულად ეკუთვნოდა ოლონეცის გუბერნიის ლოდეინოპოლის მაზრის მე-2 მირიშკინის თემს (ვოლოსტს).

## რესურსები ინტერნეტში
* პოდპოროჟიეს საქალაქო დასახლება 
* პოდპოროჟიე ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
* პოდპოროჟიე  დიდ საბჭოთა ენციკლოპედიაში

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
პრიმორსკი (ლენინგრადის ოლქი)

**პრიმორსკი** () — ქალაქი (1940 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. მდებარეობს ვიბორგის რაიონში, ფინეთის ყურის ნაპირას, სანქტ-პეტერბურგიდან 137 კილომეტრის დაშორებით. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 6 119 ადამიანს შეადგენდა.

ქალაქი პირველად ნახსენებია 1268 წლის წყაროებში. იაროსლავ ბრძენისა და მისი მეუღლის ინგიგერდას დროს ეს ტერიტორიას შედიოდა როგორც შვედეთის, ასევე ნოვგოროდის დაქვემდებარებაში. მოგვიანებით კი მთლიანად შვედების დაქვემდებარებაში გადავიდა. 1918 წლამდე სოფელი ბერიოზოვოე ვიბორგის პროვინციის შემადგენლობაში იყო. 1920 წელს ტარტუს მსოფლიო შეთანხმების საფუძველზე დასახლება გამოვიდა რუსეთის დაქვემდებარებიდან და 1940 წლის 12 მარტამდე მოსკოვის 1940 წლის შეთანხმებამდე ფინეთის შემადგენლობაში იყო. მას ამ პერიოდში სახელი შეეცვალა და ეწოდა კოივისტო. ქალაქმა ამჟამინდელი სახელი 1948 წელს მიიღო.

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქის ოფიციალური საიტი
* პრიმორსკის საქალაქო დასახლება 
* ქალაქის არაოფიციალური საიტი 

კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
პრიოზერსკი

**პრიოზერსკი**  (,  1948 წლამდე; **კექსჰოლმი**) — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. მდებარეობს ლადოგის ტბის დასავლეთ ნაპირზე. პრიოზერსკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.

ქალაქი მდებარეობს კარელიის ყელზე, მდინარე ვუოქსას ჩრდილოეთ ტოტის ნაპირას, ლადოგისა და ვუოქსის ტბებს შორის. სანქტ-პეტერბურგიდან დაშორებულია 145 კილომეტრით.

XVII საუკუნის დასაწყისამდე კორელის მიწების ცენტრს წარმოადგენდა, შედიოდა კორელის მაზრის შემადგენლობაში, ვოდსკაია პიატინაში.
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* პრიოზერსკი საიტზე „რუსეთის პატარა ქალაქები“
* პრიოზერსკი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
* კიაკისალმი

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
სერტოლოვო

**სერტოლოვო** () — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. სერტოლოვოს მუნიციპალური გაერთიანების ადმინისტრაციული ცენტრი

დაარსდა 1936 წელს, როგორც სამხედრო დაბა ინგერმანლანდიის მოსაზღვრე ტერიტორიაზე, დაბაში დეპორტირებული ხალხი ცხოვრობდა. დასახლება პირველად რუკაზე დატანილ იქნა 1676 წელს, სერტოლოვას სახელით (Serodatala), ამ რუკის სახელი იყო ინგერმანლანდია: ივანგოროდა, იამა, კოპორია, ნოტებორგა.

2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 47 457 ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილს სამხედრო მოსამსახურეები და მათი ოჯახის წევრები შეადგენენ. სერტოლოვოში დისლოცირებულია რამდენიმე სამხედრო შენაერთი.

ცხრილში მოცემულია მოსახლეობის რიცხოვნობის ცვლილება 1938—2010 წლებში:

## რესურსები ინტერნეტში
* სერტოლოვოს მუნიციპალური გაერთიანება
* სერტოლოვო ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
პიკალიოვო

**პიკალიოვო** () — ქალაქი (1954 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ბოქსიტოგორსკის რაიონში. „ქალაქ პიკალიოვოს“ საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი და ერთადერთი დასახლებული ცენტრი. მდებარეობს რაიონის ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე რიადანის სანაპიროზე, ბოქსიტოგორსკის აღმოსავლეთით 20 კმ-ზე და სანქტ-პეტერბურგის აღმოსავლეთით 192 კმ-ში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 21 562 ადამიანს შეადგენდა.

## ისტორია
ქალაქი ძველი დასახლების „პიკალიოვოს სტეპის“ ადგილას მდებარეობს, რომელიც ნახსენებია 1620 წლით დათარიღებულ, მინი ლიკოვას, წიგნში. ეს სტეპი მოგვიანებით გახდა სოფელი, ხოლო 1906 წელს სანქტ-პეტერბურგი—ვოლოგდას სარკინიგზო სადგური გახდა.

1927 წლიდან 1932 წლის ჩათვლით პიკალიოვო იყო პიკალიოვოს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.

1947 წელს მიიღო დაბის სტატუსი.1954 წელს მიიღო რაიონული მნიშვნელობის ქალაქის, ხოლო 1992 წლიდან კი საოლქო მნიშვნელობის ქალაქის სტატუსი. 1996 წელს გახდა დამოუკიდებელი ადმინისტრაციული ერთეული, თუმცა 2006 წლიდან ისევ შევიდა ბოქსიტოგორსკის რაიონის შემადგენლობაში.
 
## რესურსები ინტერნეტში
* საქალაქო დასახლება «ქალაქ პიკალიოვოს» ოფიციალური საიტი
* პიკალიოვო ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“
* ქალაქის გერბის ისტორია
## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
სიასტროი

**სიასტროი** () — ქალაქი (1992 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. სიასტროის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 13 745 ადამიანს შეადგენდა. სიასტროი დაარსდა 1927 წელს, სოფელ ნოსოკის ადგილას, მისი დაარსება ცელულოზა-ქაღალდის კომბინატის მშენებლობასთანაა დაკავშირებული. დასახლებას ქალაქის სტატუსი 1992 წლიდან აქვს.

## რესურსები ინტერნეტში
* სიასტროის საქალაქო დასახლების ოფიციალური საიტი 
* სიასტროი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები
სვეტოგორსკი

**სვეტოგორსკი** () — ქალაქი რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. სვეტოგორსკის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი, მდებარეობს ვიბორგის რაიონში, მდინარე ვუოქსის ნაპირას, კარელიის ყელის ჩრდილოეთ ნაწილში, სანქტ-პეტერბურგიდან 210 კილომეტრში. თავისი გეოგრაფიული მდებარეობით სვეტოგორსკი ლენინგრადის ოლქის ყველა ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქია, სვეტოგორსკიდან 7 კილომეტრის დაშორებით, ფინეთის საზღვართან მდებარეობს ქალაქი იმატრა, რომელიც სვეტოგორსკთან ყველაზე ახლოს მდებარე ქალაქია.

ქალაქში მოედინება ორი მდინარე: უნტერსნიკა და ჭუჭყიანი ნაკადულები, პირველს სახელი უწოდეს ფინელებმა, ხოლო მეორე მდინარე ადრე უსახელო იყო. ადგილობრივი მოსახლეობა მდინარე უნტერსნიკაზე თევზაობით იყო დაკავებული, მათ ასევე ჰქონდათ საგუბარი გაკეთებული, რომელშიც ბანაობდნენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* სვეტოგორსკის საქალაქო დასახლების ოფიციალური საიტი 
* სვეტოგორსკის ევროპული შარმი
* სვეტოგორსკი ენციკლოპედიაში „ჩემი ქალაქი“

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის ქალაქები