open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ბახიოთი

**ბახიოთი** — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (არგვეთის თემი), მდებარეობს იმერეთის მაღლობზე, მდინარე ლაშურის (ყვირილის მარცხენა შენაკადი) სათავეში. ზღვის დონიდან 860 მეტრი, საჩხერიდან 12 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 246 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ცხვრის დოლი

**ცხვრის დოლი** — ბატკნის მოგების დრო. იწყება ნერბვიდან 140-155 დღის შემდეგ. ძველად მეცხვარეები ზამთრისათვის საკვებს ვერ იმარაგებდნენ და ამიტომ დოლის დაწყების დრო ზამთრის ბინის მახლობელი საძოვრის ბალახის ვეგეტაციის დაწყებაზე იყო დამოკიდებული. ცხვრის დოლი ტარდებოდა უმეტესად ზამთრის მიწურულსა და გაზაფხულზე. განსაკუთრებით ხელსაყრელია გაზაფხულის (თებერვლის მეორე ნახევარი, მარტის დასაწყისი) დოლი; ადრე გაზაფხულის დოლის ბატკანი გაზაფხულის ბოლოს, მთაში გამგზავრებამდე, უკვე მოზრდილია და კარგადაა შეგუებული საძოვარზე ძოვებას, ამასთანავე კარგად იტანს მგზავრობას და ალპურ საძოვარზე ნაიალაღარი ზამთარსაც კარგად ხვდება. ზამთრის დოლისთვის საჭიროა ფართო ფარები (ერთი ნერბისათვის 1,5 მ² ფართობი) და უხეში წვნიანი და კონცენტრირებული საკვების წინასწარი მომარაგება.

საქართველოს მთიან რაიონებში (მესხეთ-ჯავახეთი-თრიალეთი, ნაწილობრივ ქართლი) ფარაში ერკმლებს შემოდგომის გიორგობის დღეს 10 ნოემბერი/23 ნოემბერში შეურევდნენ. ამიტომ დოლი ძველი სტილით აპრილის დასაწყისში „ოცობაში“ იწყებოდა. „ოცობა“ — ოცი კვირა — გიორგობიდან ოცი კვირის  გასვლის შემდეგ დგება. ეთნოგრაფიული მონაცემებით, „ოცობა“ გაზაფხულის ბუნიობა („ოცობასა ორობასა, დღე და ღამე სწორობასა“). პირველ ბატკანს, რომელიც დოლის დაწყების დროს ჩნდებოდა, დოლის თავს უწოდებდნენ. იგი  აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთსა და ქსნის ხეობაში სამსხვერპლო პირუტყვად მიაჩნდათ და ანთროპომორფულ, მამაკაცური ბუნების მქონე ღვთაებებს სწირავდნენ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მეცხვარეობა
ბაჯითი

**ბაჯითი** — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (სარეკის თემი). მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთი შტოქედის დაბოლოებაზე, საჩხერის ქვაბულის დასავლეთ კიდეზე. მდინარე ჯრუჭულის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 640 მეტრი, საჩხერიდან 5 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 520 ადამიანი.

## ეკონომიკა
სოფლის მოსახლეობა ძირითადად აწარმოებს სიმინდს და ლობიოს. სოფელში ასევე მისდევენ მევენახეობას (გავრცელებული ჯიშებია ციცქა, ცოლიკოური, ქვიშხური, ძელშავი). სოფელში არის კვარციანი ქვიშის კარიერი.

## ღირსშესანიშნაობები
სოფელში არის შუა საუკუნეების სამების ერთნავიანი ეკლესია. ეკლესიაზე არის ცხრასტრიქონიანი ლაპიდარული წარწერა, რომელიც ნუსხურითაა შესრულებული.

thumb|250px|მარცხნივ|სოფელ ბაჯითის უბანი გაღმამთა

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გორისა

**გორისა** — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში, ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: გორისა, გამოღმა არგვეთი). 

მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე, მდინარე ფრონის (ყვირილის აუზი) სათავეში, ზღვის დონიდან 820 მ, საჩხერიდან 10 კმ დაშორებით. სოფელში არის საჯარო სკოლა. წერილობით წყაროებში გორისა პირველად XVII საუკუნეში მოიხსენიება.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1087 ადამიანი.

## ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადნენ:
*გიორგი წერეთელი — ქართველი მწერალი და პუბლიცისტი.
*ივანე გომართელი — ექიმი, პოლიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი.
*ირაკლი წერეთელი — პოლიტიკოსი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი.
*მალხაზ აბდუშელიშვილი — ქართველი ანთროპოლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.

## ლიტერატურა
* *დვალაშვილი გ.,* საჩხერის მუნიციპალიტეტი, თბ., 2018, გვ., 66-68

## სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბინიამინ ნეთანიაჰუ

**ბინიამინ „ბიბი“ ნეთანიაჰუ** (ებრ. בִּנְיָמִין "בִּיבִּי" נְתַנְיָהו‎, დ. 21 ოქტომბერი, 1949, თელ-ავივი) — ისრაელის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე; კონსერვატიული პარტია ლიკუდის ლიდერი (1993-1999 და 2005-დან), ისრაელის პრემიერ-მინისტრი  (1996-1999 და 2009-დან). ის არის პირველი და დღემდე ერთადერთი ისრაელის პრემიერ-მინისტრი, რომელიც ისრაელის სახელმწიფოს დაფუძნების შემდეგ დაიბადა. იყო ფინანსთა მინისტრი 2003-დან 2005 წლის 9 აგვისტომდე, როდესაც ის არიელ შარონის ღაზადან გამოსვლის გეგმის პროტესტის ნიშნად გადადგა. 2006-2009 წლებში კნესეტში ოპოზიციის ოფიციალური ლიდერი. 2007 წლის აგვისტოში პარტიის არჩევნებში მოშე ფეიგლინის დამრცხებით პარტიის ხელმძღვანელის პოსტი შეინარჩუნა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

* 

კატეგორია:ისრაელის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ისრაელის პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1998)
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი
კატეგორია:ისრაელის XII მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XIII მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XIV მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XV მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XVI მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XVII მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XVIII მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XIX მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XX მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XXI მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XXII მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XXIII მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XXIV მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XXV მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
რადაგასტი

**რადაგასტ ჟღალი** — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში. წიგნებში იგი წარმოდგენილია, როგორც ჯადოსანი და ისტარების ორდენის წევრი. რადაგასტი ჩნდება წიგნებში „ბეჭდის საძმო“, „სილმარილიონი“ და „დაუსრულებელი თხზულებები“. იგი აგრეთვე ნახსენებია რომან „ჰობიტში“.

პიტერ ჯექსონის ფილმში „ბეჭდის საძმო“ იგი არ არის ნახსენები, მიუხედავად იმისა, რომ გადაღებებში მონაწილეობდა მსახიობი, რომელსაც მისი როლი უნდა შეესრულებინა. კინოტრილოგიაში „ჰობიტი“ პერსონაჟის როლს ასრულებს მსახიობი სილვესტერ მაკ-კოი.

## ბიოგრაფია
შუახმელეთში რადაგასტი დასახლდა როსგობელში, ბნელტევრის დასავლეთ საზღვართან. ბეორნი, რომელიც იცვლიდა ფორმებს, მას კარგად იცნობდა. ამბობენ, რომ რადაგასტის ქოხი მდებარეობდა ქაროკის და ძველისძველი ტყის გზებს შორის, ბნელტევრის დასავლეთ საზღვართან.

რადაგასტი დაუმეგობრდა ცხოველებსა და ფრინველებს, რომლებსაც ესაუბრებოდა. ცხოვრების დიდი ნაწილი მან გაატარა ველურ პირობებში და ელფებსა და ადამიანებს ხშირად არ ეკონტაქტებოდა.

მესამე ეპოქის 3018 წელს სარუმანმა მას უბრძანა, მოეძებნა განდალფ რუხი და ეთქვა მისთვის, რომ ახლომახლოში ნაზგულები დახეტიალობენ. რადაგასტი განდალფს შუა ზაფხულის დღეს, მწვანე გზაზე, ბრისთან შეხვდა და გადასცა სარუმანის სიტყვები. განდალფი გაემგზავრა იზენგარდში, ხოლო რადაგასტის მითითებით, არწივებმა ამბები შორს გაავრცელეს, გოლუმის ბნელტევრიდან გაქცევის, ორკებისა და ვარგების და ნაზგულების შესახებ შუახმელეთის მრავალ ადგილას გახდა ცნობილი. არწივი გვაიჰირი კი იზენგარდამდე მიფრინდა და სწორედ მაშინ გადაარჩინა სარუმანის მიერ დაპყრობილი განდალფი.

მიუხედავად იმისა, რომ განდალფისთვის რადაგასტის ბუნებასთან კავშირი სასარგებლო აღმოჩნდა, ჩანს, რომ საურონთან ბრძოლისას მას დიდი როლი არ ჰქონია. ამბობენ, რომ შედეგად, მხოლოდ განდალფი „ასრულებდა თავის დავალებას“ ღირსეულად და ამიტომ, სწორედ მას ჰქონდა უფლება, დაბრუნებულიყო უკვდავ მიწებში. შესაძლოა, რადაგასტი სამუდამოდ დარჩა ცხოველთა სამყაროში, მაგრამ მისი ბედი უცნობია.

## ეტიმოლოგია
ტოლკინის თქმით, Radagast არის სიტყვა ანდუინთან მოსახლე ადამიანების ენაზე და მისი მნიშვნელობა განმარტებას არ ექვემდებარება. შესაძლოა, იგი უკავშირდება ძველ ინგლისურ ენას. gast-ის მნიშვნელობა იყო *სული*. rad შესაძლოა, მომდინარეობს სიტყვისგან gerad - ბრძენი ან rudu - ღაჟღაჟა.

ამბობენ, რომ არსებობდა სლავური ღვთაება რადაგასტი - მოგზაურთა ღვთაება და სტუმართმოყვარეობის მფარველი. მისი სახელი მომდინარეობს ძველი სლავური სიტყვისგან raditi - *მოვლა*, *პატრონობა*, *ზრუნვა* და gost - *სტუმარი*, *უცნობი*.

სახელი Aiwendel ნიშნავს *ფრინველთა მეგობარს* (ქუენიურად) - aiwe (ფრინველები) და დაბოლოება -nil / -ndil (მეგობარი). სარუმანმა მას უხეშად უწოდა *ფრინველთგამწვრთნელი*, *რადაგასტ არარაობა* და *რადაგასტ ბრიყვი*.

## რესურსები ინტერნეტში 
*

კატეგორია:შუახმელეთის ჯადოსნები
კატეგორია:ბეჭდების მბრძანებლის პერსონაჟები
დარყა

**დარყა** — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჭალის ადმინისტრაციული ერთეული).

მდებარეობს იმერეთის პლატოზე, მდინარე ყვირილის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 590 მ-ზე. საჩხერიდან დაშორებულია 13 კმ-ით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 415 ადამიანი.

## დარყის ჭაბუკმთის ძეგლები
სოფლის ტერიტორიაზეც არის ჭაბუკმთის ნამოსახლარი. შუა საუკუნეებში ჭაბუკმთა დიდი დაბა იყო, რასაც ადასტურებს მის ტერიტორიაზე შემონახული 3 დარბაზული ეკლესია. მათგან ძლიერ დაზიანებულია „ბერეკლესია“, შედარებით უკეთ შემონახულია წმინდა გიორგის დარბაზული ეკლესია (ვარაუდით VIII-IX სს.). მესამე ეკლესია, „საღმრთო საყდარი“, ერთიანად დანგრეულია, მის ტერიტორიაზე გადარჩენილია მოჩუქურთმებული სვეტები.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დუმასტური

**დუმასტური** — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ხალაწნის ადმინისტრაციული ერთეული). 

მდებარეობს პანკისის ხეობაში, მდინარე ალაზნის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 680 მ-ზე, ახმეტიდან 24 კმ-ში. 
## ისტორია
პირველად ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება XVIII საუკუნეში. აქ ერთი გვარის ხალხი — ონანაშვილები ცხოვრობდა. XX საუკუნის დასაწყისში სოფელში ოსები ჩამოსახლდნენ. 

დუმასტურის აღმოსავლეთით 400 მ-ზე შემორჩენილია ფეოდალური ხანის თავდაცვითი კომპლექსის (კოშკი, გალავანი და მთავარანგელოზის ეკლესია) ნანგრევები. სოფლის დასავლეთით დგას დარბაზული ეკლესია, რომელიც თითქმის მთლიანად დანგრეულია.  

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 286 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დუისი

**დუისი** — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: დუისი, წინუბანი). 

მდებარეობს პანკისის ხეობაში, მდინარე ალაზნის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 640 მ-ზე, ახმეტიდან 16 კმ-ში]. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 354 ადამიანი. დუისის ტერიტორიაზეა ზემო ალაზნის სარწყავი სისტემის სათავე ნაგებობა. 
## ისტორია
დუისის ტერიტორია ერთ-ერთი უძველესი დასახლებაა პანკისის ხეობაში. თავდაპირველი მოსახლეობისაგან დაიცალა XVIII საუკუნის II ნახევარში, ლეკიანობის დროს. კვლავ მოშენდა XIX საუკუნის შუა წლებში და ამჟამად ქისტებითაა დასახლებული. გადმოცემით, სოფლის სახელწოდებაც ქისტი მოახალშენე დუის სახელიდან მომდინარეობს. რუსეთის გენერალური შტაბის ხუთვერსიანი რუკისა და XIX საუკუნის კამერალური აღწერის მიხედვით, დუისის მეორე სახელწოდება იყო პანკისი. 

დუისში დგას 1902 წელს აგებული მეჩეთი, რომლის მინარეთის ფასადი აგურში გამოყვანილი ორნამენტებითაა შემკული. აქვეა 2002 წელს აშენებული ახალი, ე. წ. დიდი მეჩეთი. სოფლის აღმოსავლეთით შერმოჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების ორი დარბაზული ეკლესია: საყდრისთავისა და ღვინეთის.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
არგოხი

**არგოხი** — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში, (მაღრაანის თემი). მდებარეობს მდინარე მაჭარეულის (ალაზნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეზე. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, ახმეტიდან 23 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 224 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*არგოხის ეკლესია
*არგოხის კოშკი
*არგოხის მთავარანგელოზის ეკლესია
*არგოხის ყველაწმინდის ეკლესია

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
არაშენდა (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

**არაშენდა** — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ქისტაურის თემი), მდებარეობს მდინარე ხოდაშნისხევისა და ღურულას შორის, თელავი-ახმეტის გზატკეცილზე. ზღვის დონიდან 600 მეტრი, ახმეტიდან 15 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 123 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*არაშენდის ეკლესია
*არაშენდის ღვთისმშობლის ეკლესია

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალავერდი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)

**ალავერდი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ოჟიოს თემში. მდებარეობს მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 430 მეტრზე, ახმეტიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. სოფელში დგას ალავერდის მონასტერი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 141 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დედისფერული

**დედისფერული** — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (საკობიანოს ადმინისტრაციული ერთეული). 

მდებარეობს პანკისის ხეობაში, მდინარე ალაზნის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 800 მეტრის სიმაღლეზე, ახმეტიდან 19 კილომეტრის დაშორებით.

დედისფერული პირველად XVIII საუკუნეშია მოხსენიებული. ადგილობრივები კაკლიანის სახელითაც იცნობენ. სოფლის მახლობლად შემორჩენილია ფეოდალური ხანის ნასოფლარი (დედისფერულის საცხოვრებელი ნაგებობა), კოშკი, ეკლესია და მარნის ნაშთი. 

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 31 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დოჭუ

**დოჭუ** — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული თუშეთი). 

მდებარეობს თუშეთის ალზანისა და პირიქითი ალაზნის წყალგამყოფ მაკრატელას ქედის სამხრეთ კალთაზე, გომეწრის ხეობაში, ზღვის დონიდან 2050 მ-ზე, ახმეტიდან 102 კმ-ში.

დოჭუ კლდოვანი მთის ბორცვზეა შეფენილი. მჭიდროდ განაშენიანებული სოფელია. შემორჩენილია გვიანი შუა საუკუნეების კოშკების ნანგრევები და საცხოვრებელი სახლები, რომელთაც დაქანებული რელიეფის გამო განსხვავებული სართულიანობა აქვთ. სოფლის თავზე, სამხრეთით, მდებარეობს კოპალეს ხატი, ხოლო აღმოსავლეთით, მთის წვერზე, მარიამწმინდის ხატი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში მუდმივი მოსახლეობა არ არის.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ბაბანეური

**ბაბანეური** — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ქვემო ალვანის თემი), მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, ბაბანეურის (ალაზნის შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 520 მეტრი, ახმეტიდან 21 კილომეტრი. სოფელში არის ბაბანეურის სახელმწიფო ნაკრძალის განყოფილება.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 137 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბაბანეურის ღვთაების ეკლესია
*ბაბანეურის ღვთისმშობლის ეკლესია
*ბაბანეურის წამებულის ეკლესია
*ბაბანეურის წმინდა მარინეს ეკლესია

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნოღა

**ნოღა** — მღვიმე საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ნოღის მიდამოებში. მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე შებეს (ცივის მარცხენა შენაკადი) სათავეებში, ზღვის დონიდან 310 მ-ზე. გამომუშავებულია კონგლომერატებში. შესასვლელის სიმაღლე 1,5 მ, სიგანე 4 მ. შესასვლელიდან 150 მ-ზე მღვიმე ორად იყოფა. გამოკვლეული მონაკვეთის სიგრძეა 200 მ. მღვიმეში მიედინება წყლის ნაკადი, რომელიც გამოსასვლელთან ხვრელში იკარგება.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მღვიმეები
დრბო

**დრბო** — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჭალის ადმინისტრაციული ერთეული).

მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 600 მ-ზე, საჩხერიდან 12 კმ-ში. სოფელში არის XVI საუკუნის ბეთლემის ღვთისმშობლის ეკლესია (ყველაწმინდის ეკლესია).

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 43 ადამიანი.

## დრბოს ეკლესია
სოფელში, მთაზე, დგას ბეთლემის ღვთისმშობლის ეკლესია (ყველაწმინდის ეკლესია). ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია (კამარა ჩამოქცეულია, პერანგის დიდი ნაწილი ჩამოცლილი). გეგმით ერთნავიანია, გაბრტყელებული აფსიდით. დასავლეთის შესასვლელის თავზე შემორჩენილია ასომთავრული წარწერა, რომლის მიხედვით ეკლესია აბაშ აბაშიძეს აუგია 1510 წელს მისი მეუღლის — ჩიჟავაძის ასულ კეკლუცას სულის მოსახსენიებლად.
## ლიტერატურა
* ბერიძე ვ. XVI-XVIII საუკუნეების ქართული საეკლესიო ხუროთმოძღვრება.-თბ.,1994.-გვ.169-171.
## სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰურინის შვილები

„**ჰურინის შვილები**“ ()  — ჯ. რ. რ. ტოლკინის ეპიკური ფენტეზის ჟანრის რომანი, რომელიც გამოიცა 2007 წელს. თავდაპირველად იგი დაიწერა 1910 წელს, დამუშავდა რამდენიმე წლის შემდეგ, მაგრამ არ იქნა დასრულებული 1973 წლამდე. მწერლის შვილმა, კრისტოფერ ტოლკინმა, თავად შეძლო მამის ნაშრომის რედაქტირება და აქცია იგი პროზად - იმ დროს, როდესაც ორიგინალი წარმოდგენილი იყო პოემის სახით. 2007 წლის გამოცემა, მიუხედავად იმისა, რომ „ჰურინის შვილების“ წინა ვერსიები სხვადასხვა წლებში შეტანილი იყო სხვა წიგნებშიც, არის რომანის ყველაზე სრულყოფილი ვარიანტი.

2017 წლის 1 აგვისტოს წიგნი პირველად გამოიცა ქართულ ენაზე.

## წინარეისტორია 
მთავარი პერსონაჟების ისტორია და წარმომავლობა მოცემულია წიგნის შესავალში. წინარეისტორიის დიდი ნაწილი წარმოდგენილია სილმარილიონის ქრონიკებში. ყველაფერი იწყება წიგნის მოვლენებამდე 500 წლით ადრე. მორგოთი, ვალა, გარბის ვალინორიდან და სახლდება შუახმელეთში. ანგბანდის ციხესიმაგრიდან იგი ცდილობს შუახმელეთის მართვას და იწყებს ბელერიანდის ელფებთან ბრძოლას.

თუმცა, ელფთა სამეფოების დიდი ნაწილი მყარად დგას. მათ შორის არის დორიათი, რომელსაც მეფე თინგოლი მართავს. გარკვეული დროის შემდეგ ნოლდორელი ელფები მოხვდებიან ბელერიანდში, შემდეგ კი, სინდარელ ელფებთან ერთად ანგბანდზე იერიშით მიდიან. შუახმელეთში ყალიბდება ახალი სამეფოები. ასეთებია ჰითლუმი (ფინგონის სამეფო), ნარგოთრონდი (ფინროდ ფელაგუნდის სამეფო) და გონდოლინი (ტურგონის სამეფო).

გადის სამი საუკუნე. ამ პერიოდში ბელერიანდში ადამიანები ჩნდებიან. ისინი არიან ედაინები, დასავლეთში გაქცეულთა შთამომავლები. ბეორის საგვარეულო ლადროსის მიწას მართავს, ჰალეთის ხალხი ბრეთილის - ტყეს, ხოლო ჰადორის საგვარეულოს ძალაუფლება ვრცელდება დორ-ლომინის ტერიტორიაზე. მოგვიანებით ბელერიანდში ჩნდებიან სხვა ადამიანებიც, კერძოდ - აღმოსავლელები, რომელთა ნაწილი მორგოთთან კავშირშია.

ანგბანდის ალყის, უეცარი ცეცხლის ბრძოლის დროს მორგოთი იმარჯვებს. ბეორის საგვარეულო განადგურებულია, ელფთა და ედაინთა რიგებში დიდი დანაკარგია, თუმცა მრავალი სამეფო კვლავ გადარჩენილია, მათ შორის - დორ-ლომინი, სადაც მეფობა ჰურინ თალიონის ხელში გადადის.

## რესურსები ინტერნეტში 
* წიგნის ანონსი   
* ხშირად დასმული კითხვები   
* წიგნის ანონსი  (HarperCollins)
* ინტერვიუ წიგნის შესახებ ადამ ტოლკინთან (ინგლისური ვერსია მოცემულია გვერდის ბოლოს)
* წიგნის წარდგენა  საიტზე Tolkien-Online.com

## სქოლიო
კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები
კატეგორია:2007 წლის რომანები
კატეგორია:წიგნები შუახმელეთზე
კატეგორია:HarperCollins-ის წიგნები
დანო

**დანო** — სოფელი ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული თუშეთი), ისტორიული თუშეთის სამციხის (პირიქითა) თემში. 

მდებარეობს პირიქითი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე პირიქითი ალაზნის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 2040 მეტრის სიმაღლეზე, ახმეტიდან 102 კილომეტრის დაშორებით.

## დემოგრაფია
XIX საუკუნის ბოლოს სოფელში ცხოვრობდა 40 კომლი. 1920-იან წლებში ჯერ კიდევ შემორჩენილი იყო 13 კომლი (თავბერიძე, ალხანაიძე, შახაძე, თათარაიძე, ლუხუმაიძე, ხელაიძე, ხაპრიძე, ომარაიძე, სულ 53 ადამიანი). მოგვიანებით სოფლის მოსახლეობა კახეთში ჩასახლდა. 2002 და 2014 წლების აღწერების მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.

## იხილეთ აგრეთვე
*წყაროთგორის წმინდა გიორგის ხატი

## ლიტერატურა
;

## სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
რიფსიმეს ეკლესია

**რიფსიმეს ეკლესია** () — ეჩმიაძინში, სომხური გუმბათოვანი არქიტექტურის ძეგლი (618; გამოთქმულია მოსაზრება, რომ იგი IX საუკუნის ძეგლია), საქართველოსა და სომხეთში ცნობილი ე. წ. „მცხეთის ჯვრის ტიპის“ ნიმუში, წარმოადგენს ტეტრაკონქს 4 სადგომით აფსიდებს შორის და წრის 3/4 მოხაზულობის ნიშებით გუმბათის წრის დიაგონალზე. მოგვიანო ხანის 16-წახნაგა გუმბათი ტრომპებზეა დაფუძნებული. ეკლესია გარედან სწორკუთხედშია მოქცეული. გარეთ და შიგნით თლილი ქვითაა ნაგები. ტაძრის ფასადები სადაა, ისინი ტრაპეციისებრი ნიშებითა და სარკმლებისა და ნიშების თავსართებითაა დანაწევრებული. ეკლესიის ქვეშ დაცულია წმინდა რიფსიმეს სამარხი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო 
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სომხეთში
კატეგორია:IX საუკუნის ეკლესიები
ლურჯი ჯადოსნები

**ლურჯი ჯადოსნები** (*ითრინ ლუინ, Ithryn Luin*) — გამოგონილი პერსონაჟები ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში

ლურჯ ჯადოსნებში შედის ორი ისტარი იმ არსებებიდან, რომლებიც ვალარებმა შუახმელეთში მოავლინეს საურონთან საბრძოლველად. მათ *ლურჯ ჯადოსნებს* უწოდებენ ჩაცმულობის ფერის მიხედვით (ყოველ ისტარს განსხვავებული ფერის სამოსი ეცვა) და მათი ინდივიდუალური სახელების მიხედვით. *დაუსრულებელ ამბებში* მათ უწოდებენ ალატარსა და პალანდოს. ორივე გაგზავნილი იქნა შუახმელეთის შორეულ აღმოსავლეთში. აქედან გამომდინარე, შუახმელეთის ისტორიაში მათ დიდი როლი არ ითამაშეს, მეტიც - მათზე თითქმის არაფერია ცნობილი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის ჯადოსნები
ვალაქუენტა

„**ვალაქუენტა**“ (ქუენიურ ენაზე „ამბავი ვალარებისა“) — „სილმარილიონის“, ჯ.რ.რ.ტოლკინის მიერ შედგენილი შუახმელეთის ლეგენდების მეორე თავი. 

„ვალაქუენტა“ ერთმანეთთან აკავშირებს თავებს სამყაროს  (აინულინდალე) და შუახმელეთის (ქუენტა სილმარილიონი) შექმნის შესახებ.

კატეგორია:შუახმელეთის მაიარები
კატეგორია:სილმარილიონი
არიენი

**არიენი** —  პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში. იგი იყო ქალწული, რომელიც ვალარებმა აირჩიეს მაიარებიდან, რათა დაეცვა მზის ნათება. ვალინორის ხეების ეპოქაში არიენი იცავდა ლაურელინს. ცნობილია, რომ იგი იყო ტილიონზე, მთვარის მცველზე უფრო ძლიერი, რადგან ცეცხლის ღვთაება იყო, რომელიც უძლებდა ლაურელინის ალს.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:შუახმელეთის მაიარები
ნოღელა

**ნოღელა** — მდინარე აბაშისა და მარტვილის მუნიციპალიტეტებში, რიონის მარჯვენა შენადაკი, სათავე აქვს ასხის მასივის სამხრეთ-დასავლეთით, ზღვის დონიდან 680 მ-ზე. სიგრძე 51 კმ, აუზის ფართობი 130 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. დამახასიათებელია წვიმებით გამოწვეული წყალმოვარდნა. ჩამონადენის მაქსიმალური ივლისსა და ნოემბერში, მინიმალური — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი 4,86 მ³/წმ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მდინარეები
კატეგორია:რიონის შენაკადები
დუნთა

**დუნთა** — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჩიხის ადმინისტრაციული ერთეული). 

მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე დუნთურას (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 600 მ-ზე, საჩხერიდან 3 კმ-ში. დუნთაში არის მარმარილოს საბადო.
## ისტორია
სოფელი პირველად იხსენიება XV საუკუნის შუა წლებში დამოწმებულ გიორგი მეფის სიგელში. დუნთაში შემორჩენილია მთავარანგელოზის ერთნავიანი ეკლესია. XIX საუკუნეში იგი გადაუკეთებიათ და გაუდიდებიათ.

სოფლის ჩრდილოეთით მაღალ გორაკზე, გორიჯვრის გვიანდელი შუა საუკუნეების ერთნავიანი ეკლესიის ნანგრევებია, ეკლესია ნაშენია თლილი ქვითა და კირით. ინტერიერში შემორჩენილია მოხატულობის ფრაგმენტები. სახელწოდება უკავშირდება გორიდან ჩამოიტანეს ვერცხლის დიდ ჯვარს. დუნთის სამხრეთით აღმართულია მოდინახეს ციხე.
## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 133 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პილსკი კრუგლიაკი

thumb|250px|პილსკის დეპო

**დეპო პილსკი კრუგლიაკი** () — დღეისათვის უმოქმედოდ მყოფი დეპო, რომელიც წარმოადგენს მე-20 საუკუნის ისტორიულ ღირსშესანიშნაობას. დეპოს მშენებლობა თარიღდება 1870-1874 წლებით, და უკავშირდება პრუსიის მიწაზე რკინიგზის აქტიურ განვითარებას. არასტანდარტული არქიტექტურული ხერხებით აშენებული დეპო სამაგალითო გახდა, ევროპაში რამდენიმე სხვა, შემდგომში ამდაგვარი ხერხით აშენებულ შენობების მსგავსად. რამდენიმეწლიანი მუშაობის შემდეგ, მე-20 საუკუნის 90-იან წლებში, მისი ექსპლუატაცია შეჩერდა, რამაც გამოიწვია ის რომ, აღნიშნული დეპო მივიწყებული იქნა. 

ქალაქ პილას მაცხოვრებლებმა (რამდენიმე ათეული ადამიანისგან შემდგარმა ჯგუფმა), ნახეს რა დეპოს დღევანდელი მდგომარეობა და გადაწყვიტეს გადაარჩინონ ეს ისტორიული ღირსშესანიშნაობა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* რედაქტირება დეპო პილსკი კრუგლიაკ 

კატეგორია:რკინიგზის დეპოები
ნოწარულა

** ნოწარულა** — მდინარე ონის მუნიციპალიტეტში, რაჭის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, რიონის მარცხენა შენაკადი, სიგრძე 14 კმ, აუზის ფართობი 52 კმ². სათავეს იღებს ნოწარაულის მყინვარიდან, ზღვის დონიდან 2878 მ-ზე. საზრდოობს თოვლის, წვიმის, მიწისქვეშა და მყინვარული წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულ-ზაფხულზე, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი 2,4 მ³/წმ.

## ლიტერატურა
**აფხაზავა ი.,* ქსე, ტ. 7, გვ. 483, თბ., 1984

კატეგორია:რიონის შენაკადები
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ჯადოსანი (შუახმელეთი)

**ჯადოსნები** შუახმელეთში  — ადამიანების გარეგნობის მქონე ქმნილებათა ჯგუფი, რომლის ძალაც ბევრად აღემატება ადამიანის შესაძლებლობებს. მათ ასევე უწოდებენ ისტარის (ქუენიური ენა - „ბრძენები“), სინდარულად მათ ჰქვიათ **ითრინ**.

ჯადოსნები შუახმელეთში მოვლენილები იყვნენ ვალარების მიერ, რათა დახმარებოდნენ ადამიანებს საურონის დამარცხებაში. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი მათგანი გამოგზავნეს შუახმელეთში, მხოლოდ ხუთი აქტიურობდა შუახმელეთის ჩრდილოეთით.

ისინი იყვნენ მაიარების (იგივე ორდენი, რაც ვალარები) წარმომადგენლები, მაგრამ შესაძლებლობებში უფრო შეზღუდული. პირველი სამის სახელი ვესტრონის ენაზე ჟღერდა, როგორც "სარუმანი", "განდალფი" და "რადაგასტი". მათ გარდა, არსებობდა კიდევ ორი, ალატარი და პალანდო (რომელთა სახელებს ვერსტრონზე ანალოგი არ გააჩნდა). ყოველი ჯადოსანი განსხვავდებოდა ამა თუ იმ ფერის სამოსით. სარუმანი იყო თეთრი, განდალფი  იყო რუხი, რადაგასტი - ყავისფერი, ხოლო ალატარი და პალანდო - ლურჯები. ტოლკინის "ბეჭდების მბრძანებელში" პირველი ორი მნიშვნელოვან როლს თამაშობს, ხოლო რადაგასტი მხოლოდ ერთხელ ჩნდება მოქმედებაში. ალატარი და პალანდო შუახმელეთის აღმოსავლეთით დასახლდნენ, ასე რომ მათზე ცოტა რამ იყო ცნობილი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის ჯადოსნები
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით
მაია (შუახმელეთი)

**მაიარები** (მხოლობით რიცხვში - „მაია“)  — არსებები ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში. ისინი არიან ერთი საფეხურით დაბლა მდგარი აინურნი, რომლებიც ეას მოევლინენ სამყაროს შექმნის პირველი ჟამიდან. ტოლკინი „ვალარებს“ („ძალაუფლება)“ უწოდებს როგორც პირველი აინურებს, ასევე მათ შორის ყველაზე დიდებულ ქმნილებებს. ასე რომ მაიარები არიან როგორც დაბალი ვალარები, ასევე მაღალი ვალარები. „ვალას“ ხშირად უწოდებენ აინუს, რომელმაც მიატოვა ერუს სამფლობელო, რათა ეაში ეცხოვრა.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის მაიარები
ჯუნიუს ჯაიევარდენე

**ჯუნიუს რიჩარდ ჯაიევარდენე**  (ტამილურ ენაზე ஜூனியஸ் ரிச்சட் ஜயவர்தனா, დ. 17 სექტემბერი, 1906, კოლომბო  —  გ.  1 ნოემბერი, 1996, კოლომბო) — შრი-ლანკელი პოლიტიკოსი და იურისტი, შრი-ლანკის მეორე პრეზიდენტი (1978–1989) და პრემიერ-მინისტრი (1977-1978). ცეილონის ეროვნული მოძრაობის ლიდერი.

## განათლება 
ჯუნიუს ჯაიევარდენე 11 შვილიანი ოჯახის უფროსი შვილი იყო. განათლება მიიღო ჯერ კოლომბოს სამეფო კოლეჯში, ხოლო შემდეგ კოლომბოს სამართლის კოლეჯში.

## პოლიტიკური კარიერა 
პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1938 წელს, როცა გახდა ცეილონის ეროვნული კონგრესის აქტივისტი. 1946  წელს გაწევრიანდა გაერთიანებულ ეროვნულ პარტიაში.  1947  წელს ცეილონის პირველ მთავრობაში გახდა ფინანსთა მინისტრი. იგი მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა როგორც მთავრობაში (1947-1956 და 1965-1970) ისე ოპოზიციაში ყოფნისას (1956-1965 და 1970-1977).  1951 წელს ჯუნიუს ჯაიევარდენე გახდა სახელმწიფო ჰიმნის შემრჩევი კომიტეტის წევრი.  1977 წელს გახდა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი, ხოლო ერთი წლის შემდეგ პრეზიდენტი. 1982 წლის 29 აპრილს მან ქვეყნის პარლამენტი გადაიტანა მახლობელ ქალაქ შრი-ჯაიავარდენეპურა-კოტეში და ეს ქალაქი აქცია ოფიციალურ დედაქალაქად, ხოლო კოლომბოს შესძინა კომერციული დედაქალაქის სტატუსი. 1989 წელს ჯ. ჯაიევარდენე წავიდა ხელისუფლებიდან და თანამდებობა გადააბარა  რანასინგჰე პრემადასას.

## რესურსები ინტერნეტში 
* The JAYEWARDENE Ancestry
* The WIJEWARDENA Ancestry
* Website of the Parliament of Sri Lanka 
* Official Website of United National Party (UNP) 
* J.R. Jayewardene Centre 
* 95th Birth Anniversary 
* Remembering the most dominant Lankan political figure. by Padma Edirisinghe 
* J.R. Jayewardene  by Ananda  Kannangara 
* President JRJ and the Export Processing Zone   By K. Godage 
* Methek Kathawa  **Divaina** 
* Methek Kathawa  **Divaina** 

კატეგორია:შრი-ლანკელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:შრი-ლანკის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
კატეგორია:შრი-ლანკის პრემიერ-მინისტრები
ეჰუდ ბარაკი

**ეჰუდ ბარაკი** (ნამდ. გვარი: **ბრუგი**,  დ. 12 თებერვალი, 1942, მიშმარ ჰაშარონის კიბუცი, ისრაელი) — ისრაელის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, გენშტაბის უფროსი 1991–1995 წლებში. ისრაელის პრემიერი 1999–2001 წლებში. პარტია ავოდას ლიდერი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ეჰუდ ბარაკის ტვიტერის ოფიციალური გვერდი 

კატეგორია:ისრაელის პოლიტიკოსები
კატეგორია:ისრაელის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი
კატეგორია:ისრაელის XIV მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XV მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ისრაელის XVIII მოწვევის ქნესეთის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჰაარეცი

thumb

**ჰაარეცი** () ("დედამიწა", დედანში ეწოდება Hadashot Ha'aretz "დედამიწის სიახლეები") — ისრაელის უძველესი ყოველდღიური გაზეთი. დაარსებულია 1918 წელს. დღეისათვის ორ ენაზე, ებრაულად და ინგლისურად გამოდის ბერლინერის ფორმატში. ინგლისური ვერსია გამოდის და ვრცელდება საერთაშორისო ჰერალდ თრიბუნთან (International Herald Tribune) ერთად. 
ორივე ენოვან ვერსიას ინტერნეტშიც ნახავს მკითხველი. ჩრდილოეთ ამერიკაში გაზეთი ყოველკვირეულად გამოდის, პარასკევის ნომერთან ერთად მთელი კვირეულის ამბების მიმოხილვით.

ისრაელში გამომავალ სხვა პერიოდიკასთან შედარებით, ჰაარეცი მოკლე სათაურებს იყენებს. ნაკლები ადგილი ეთმობა ფოტოს, უფრო ფართოდ არის გაშლილი პოლიტიკური ანალიზი. გაზეთის რედაქტორის გვერდები მთავრობაშიც ზეგავლენით სარგებლობს. გარდა სიახლეებისა, ჰაარეცი დიდ ადგილს უთმობს სოციალურ და გარემოსდაცვითი შინაარსის პრობლემებს. პერიოდიკის ფურცლებზე წავიკითხავთ წიგნების მიმოხილვებს, კრიმინალურ ქრონიკას და პოლიტიკურ კომენტარებს.

## ისტორია 
ჰაარეცი პირველად 1918 წელს გამოვიდა პალესტინაში როგორც ბრიტანული სამხედრო უწყების დაფინანსებული გამოცემა. 1919 წელს გაზეთს რუსმა სიონისტებმა მოჰკიდეს ხელი. თავდაპირველად გაზეთს "ჰადაშოთ ჰაარეცი" ერქვა. გამოცემის ლიტერატურული გვერდები იმდროის ებრაელ მწერლებს იზიდავდა. პირველი ნომრები იერუსალიმში გამოდიოდა, თუმცა, 1923 წლიდან თელ-ავივში გადავიდა. იმხანად რედაქტორი მოშე გლუეკსონი იყო, რომელიც ამ პოსტს 1922-დან 1937 წლამდე იკავებდა. სალმან შოკენი, მდიდარი გერმანელი-ებრაელი სიონისტი, რომელსაც მაღაზიათა ქსელი ჰქონდა გერმანიაში, 1937 წელს გაზეთს ყიდულობს. მისი ვაჟი გერშომ შოკენი გაზეთის რედაქტორი ხდება და ამ პოზიციაზე 1990 წლის ჩათვლით რჩება.

## რესურსები ინტერნეტში
* ინგლისურენოვანი საიტი
* ებრაულენოვანი საიტი

კატეგორია:ებრაულენოვანი გაზეთები
კატეგორია:ისრაელის გაზეთები
ნოჯიხევი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ნოჯიხევი** შეიძლება აღნიშნავდეს:
* ნოჯიხევი - სოფელი მარტვილის მუნიციპალიტეტში
*ნოჯიხევი - სოფელი ხობის მუნიციპალიტეტში
ნუმულიტები

მინი|მარჯვნივ|250პქ|ნუმულიტები
**ნუმულიტები** (Nummulites <  — პატარა მონეტა) — ფორამინიფერების ქვეკლასის გადაშენებული მსხვილი ერთუჯრედიანი ორგანიზმების გვარი. ნუმულიტების სპირალურად დახვეული ნიჟარის დიამეტრი 160 მმ აღწევს, ნიჟარის ზედაპირზე მხოლოდ გარე ხვეული მოჩანს. ხვეულები ტიხრებით მარტივ კამერებადაა დაყოფილი. ტიხრების გაგრძელებები ნიჟარის ზედაპირზე წარმოქმნის ტიხრის ხაზებს, ხოლო სვეტები — ხორკლებს. ნიჟარის კედლებსა და ტიხრებში განვითარებულია არხთა სისტემა. ნუმულიტები მიეკუთვნებიან უმნიშვნელოვანეს სახელმძღვანელო ნამარხთა ჯგუფს, რომელთა მეშვეობით ხდება პალეოგენური ნალექების სტრატიგრაფიული დანაწილება.

## ლიტერატურა 
*

კატეგორია:პალეოზოოლოგია
დეპო

**დეპო** (, სიტყვასიტყვით — საწყობი, საცავი) — საწარმო, რომელიც უზრუნველყოფს მოძრავი შედგენილობის (ვაგონები, ლოკომოტივები, რკინიგზისა და მეტროპოლიტენის მოტორვაგონიანი სექციები, ტრამვაები და სხვა) ექსპლუატაციასა და რემონტს. მოძრავი შედგენილობის ტიპის მიხედვით დეპო შეიძლება იყოს სპეციალიზებული (ლოკომოტივების, ვაგონებისა და სხვა) და შერეული (ელმავლების, თბომავლების, მოტორვაგონიანი მატარებლების და სხვა). დეპოს ტერიტორიაზე განლაგებულია ტექნოლოგიის, ენერგეტიკის მოწყობილობებით და ამწესატრანსპორტო საშუალებებით აღჭურვილი საწარმოო შენობები, საწყობები, ლიანდაგები და დამხმარე მოწყობილობები.

**სალოკომოტივე დეპო* არის ძირითადი და საბრუნი. ძირითადი დეპო ემსახურება სალოკომოტივო პარკს, რომელსაც გეგმის შესაბამისად აკონტროლებს, აგრეთვე არემონტებს მოძრავ შედგენილობას. საბრუნი დეპოს დანიშნულებაა ლოკომოტივების გამოწყობა (ეკიპირება), მათი დათვალიერება და უწესვრობის აცილება.

**მეტროპოლიტენის დეპოში* არის ლიანდაგები მოძრავი შედგენილობის თავშესაფრად და ყველა სახის რემონტის ჩასატარებლად (ძირითადი დეპო), დასათვალიერებლად და სხვა ოპერაციების ჩასატარებლად (საბრუნი დეპო). მეტროპოლიტენის ყოველ ხაზს საკუთარი დეპო აქვს. ტრამვაისა და ტროლეიბუსების დეპოებს აგრეთვე აქვთ დიდი სადგომი პარკები, სადაც ტრამვაის ვაგონებსა და ტროლეიბუსებს არემონტებენ. დეპოებს აშენებენ ტიპობრივი პროექტებით.

საქართველოში რკინიგზის მომსახურებისათვის საჭირო პირველი ნაგებობები გაჩნდა XIX საუკუნის II ნახევარში. პირველი საორთქლმავლო დეპო დაარსდა ფოთი–თბილისის სარკინიგზო ხაზის გახსნასთან დაკავშირებით სამტრედიაში 1872 წელს. შემდგომში საორთქლმავლო დეპოები აშენდა თბილისში, ხაშურში, შორაპანსა და ბათუმში. საქართველოში (და ყოფილ სსრ კავშირში) პირველი საელმავლო დეპო აიგო ხაშურში 1932 წელს, რაც უკავშირდებოდა ხაშური–ზესტაფონის უბანზე მაგისტრალური ელექტროფიცირებული ხაზის გახსნას. მოგვიანებით სალოკომოტივო დეპოები გაიხსნა სხვა ქალაქებშიც.

2010 წლის მდგომარეობით საქართველოს რკინიგზას ემსახურებოდა 8 სალოკომოტივო დეპო (თბილისის, თბილის-მახარისხებლის, ქუთაისის, სამტრედიის, ბათუმის, სოხუმის [ოფიციალურად შეჩერებულია მუშაობა აფხაზეთის კონფლიქტის გამო], ხაშურისა და გურჯაანის) და სხვადასხვა ტიპის ვაგონების შეკეთებაზე სპეციალიზებული 4 სავაგონო დეპო (ბათუმის [1886], ხაშურის [1934], სამტრედიის [1934] და თბილისის [1964]). 1904 წელს თბილისში გაიხსნა ტრამვაის, ხოლო 1937 წელს — ტროლეიბუსების დეპოები. 2006 წლის ბოლოს თბილისში არსებული ტრამვაისა და ტროლეიბუსების დეპოები ქალაქის მერიის დადგენილებით დაიხურა. ასევე გაუქმდა საქართველოს სხვა ქალაქებში (გორში, რუსთავში, ქუთაისში, ჭიათურაში, ფოთში, საჩხერეში, ზუგდიდში, ოზურგეთსა და სხვ.) არსებული ტროლეიბუსების დეპები. თბილისის მეტროპოლიტენს აქვს ორი დეპო: „ნაძალადევი“ (1965) და „გლდანი“ (1985). პირველი ემსახურება საბურთალოს, მეორე — ახმეტელი-ვარკეთილის  ხაზს. პირველი სახანძრო დეპო დაარსდა თბილისში 1825 წელს. 2010 წელს საქართველოში მუშაობდა 104 სახანძრო დეპო, მათგან 18 — თბილისში.

## ლიტერატურა
*
ნოჯიკეთი

**ნოჯიკეთი** — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთისა და თიანეთის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ქართლის ქედის სამხრეთ ნაწილის თხემზე, მდინარე არაგვის მარცხენა შენაკადის — წირდალისხევისა და ქუსნოს მარჯვენა შენაკადის — თეთრახევის სათავეში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1580 მ. აგებულია ინტენსიურად დანაოჭებული ცარცული თიხაფიქლებით, ქვიშაქვებითა და კონგლომერატებით. ნოჯიკეთის ქვედა და შუა კალთები შემოსილია მუხნარ-რცხილნარით (ზოგან წიფლნარით), ზედა კალთები და წვერი — მეორეული სუბალპური მდელოებით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
ნოჯიკეთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ნოჯიკეთი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*ნოჯიკეთი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში
*ნოჯიკეთი — მთა საქართველოში
ნუკლეუსი (მეფუტკრეობა)

**ნუკლეუსი მეფუტკრეობაში** — ფუტკრის მინიატიურული ოჯახი, რომელსაც იყენებენ განაყოფიერებული დედა ფიტკრების მისაღებად და სათადარიგოდ. ამ მიზნით 12-ჩარჩოიან სტანდარტულ სკას 3–4 განყოფილებად ყრუდ გადატიხრავენ. თითოეულში ძლიერი ოჯახიდან გადააქვთ 2 ან 3 ფიჭიანი ჩარჩო თავისი თაფლით, ჭეოთი, ბარტყით, ახალგაზრდა ფუტკრით და მასში სვამენ გაუნაყოფიერებელ დედა ფუტკარს. განაყოფიერების შემდეგ ის ამოჰყავთ და საჭიროებისამებრ იყენებენ, ხოლო მის ნაცვლად ნუკლეუსში კვლავ გაუნაყოფიერებელ დედა ფუტკარს სვამენ, ან მწიფე სადედე გადააქვთ. ფუტკრის სანაშენე მეურნეობაში განაყოფიერებული დედა ფუტკრის დიდი რაოდენობით მისაღებად იყენებენ მცირეგაბარატიან ნუკლეუსებს, რომლის თითოეული განყოფილებიდან სეზონზე 3–5 განაყოფიერებული დედა ფუტკარი უნდა მიიღონ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მეფუტკრეობა
ნულის სამაროვანი

**ნულის სამაროვანი** — ბრინჯაოს ხანის (ძირითადად შუა ბრინჯაოს ხანის) სამაროვანი მდინარე ფრონის მარჯვენა ნაპირას (ადგილ ლაშეებში, სოფელ ნულთან, თიღვის მუნიციპალიტეტში). გათხრები ჩატარდა 1931 წელს (ე. ფჩელინა, ა. სმირნოვი), 1949 (ბორის კუფტინი), 1954 (ო. ჯაფარიძე). სამარხები კოლექტიური იყო. ქვებით ამოყვანილ კედლებიან ორმოებში მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე ესვენენ ხელფეხმოკიცელი მიცვალებულები. ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ერთ ქვაყრილიან ორმოსამარხში აღმოჩნდა ერთი ჩონჩხი, შავზედაპირიანი და ვარდისფერსარჩულიანი, ე. წ. მტკვარ-არაქსის ტიპის თხიხის ჭურჭელი. შუა ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. XVI-XV სს.) კოლექტიურ  სამარხებში გამოვლინდა მრავალნაირი თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს იარაღი, სამკაული, ობსიდიანის ისრისპირები, ქვის ლახტისთავები, თრიალეთის ტომთა ბელადების გორასამარხებისაგან განსხვავებით, ნულის სამაროვანზე საოჯახო სამარხები საგვარეულო სასაფლაოზეა განლაგებული. მათ საზოგადოების რიგით წევრთა სამარხებად თვლიან. აღმოჩენილი მასალა გამოხატავს  შიდა ქართლის კულტურის  მჭიდრო კავშირს თრიალეთის კულტურასთან. ნულის სამაროვნის ტერიტორიაზე დადგენილია შუა და გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის კულტურის ფენებიც. მასალა დაცულია ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.

## ლიტერატურა
* ს. მაკალათია, ფრონის ხეობა, თბ., 1963 წ., გვ. 5-7
*
**Куфтин Б. А.*, Археологическая маршрутная экспедиция, 1945 г. в Юго-Осетию и Имеретию, Тб., 1949;

კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კატეგორია:ბრინჯაოს ხანის ძეგლები
უილიამ გოპალავა

**უილიამ გოპალავა** (ტამილურ ენაზე வில்லியம் கொபல்லாவ, დ. 17 სექტემბერი, 1897, მატალე, ცეილონი —  გ. 31 იანვარი, 1981, კოლომბო, შრი-ლანკა) — შრი-ლანკელი პოლიტიკოსი, ცეილონის გენერალ-გუბერნატორი (1962-1972) და ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი (1972-1978).

## ბიოგრაფია 
უილიამ გოპალავა დაიბადა 1897 წლის 17 სექტემბერს მატალეს რაიონის სოფელ დალიუ მაჰა უოლოვაში. დაწყებითი განათლება ამავე სოფლის სკოლაში მიიღო, რის შემდეგაც სწავლობდა კანდის ჯერ წმინდა იოანეს შემდეგ კი ბუდისტურ კოლეჯში. 1920 წელს კი ჩაირიცხა ცეილონის სამართლის სკოლაში.

## კარიერა 
მისი პოლიტიკური კარიერა დაიწყო მას შემდეგ, რაც 1926 წელს აირჩიეს მატალეს ქალაქის საბჭოში. ამ თანამდებობაზე იგი 1939 წლამდე დარჩა. მის  კარიერაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია დიპლომატიურ კარიერას:1958 წლის 18 ივნისს სოლომონ ბანდარანაიკეს მთავრობამ ელჩად დანიშნა ჩინეთის რესპუბლიკაში. 1961 წლის 7სექტემბერს გამოიწვიეს ჩინეთიდან და ელჩად დანიშნეს აშშ-ში. იქ იმუშავა 1962 წლამდე, რის შემდეგაც დანიშნულ იქნა ცეილონის გენერალ-გუბერნატორად. გუბერნატორის სავარძელი ეკავა 1972 წლამდე. 1972 წელს სირიმავო ბანდარანაიკეს ინიციატივით მიიღეს ახალი კონსტიტუცია, რომლის ძალითაც დამთავრდა დიდი ბრიტანეთის მმართველობა და გამოცხადდდა რესპუბლიკა. 1972 წლის 2 მარტს ქვეყანასაც შეუცვალეს სახელი და დაერქვა შრი-ლანკის რესპუბლიკა, უილიამ გოპალავამ კი დაიკავა რესპუბლიკის პრეზიდენტის სავარძელი და აღნიშნულ თანამდებობაზე დარჩა 1978 წლამდე.

## ოჯახი 
უილიამ გოპალავა დაქორწინდა სილავათი რამბუკველა გოპალავაზე და შეეძინა 5 შვილი. მისი უფროსი ქალიშვილი ჩანდრიკა ცოლად გაჰყვა სირიმავო ბანდარანაიკეს ძმას მაკი რატვატეს. უფროსი ვაჟი  ცნობილი ბიზნესმენია, ხოლო უმცროსი ვაჟი მონტი გოპალავა, რომელიც მოკლეს 2005 წელს, იყო შრი-ლანკის პარლამენტის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული წევრი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* შრი-ლანკის მთავრობის ვებ-საიტი
* პრეზიდენტ უილიამ გოპალავას დროშა 
* შრი-ლანკის პირველი პრეზიდენტი 

კატეგორია:შრი-ლანკის პრეზიდენტები
კატეგორია:შრი-ლანკელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1897
კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1981
კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები
ბოლდოგი

**ბოლდოგი** ეწოდება ორკების მხედართმთავარს ჯ.რ.რ. ტოლკინის მიერ მოგონილ შუახმელეთის ისტორიებში.

ბოლდოგს, მორგოთის ბრძანების თანახმად, ორკების ჯარი მიჰყავდა დორიათისაკენ, სადაც უნდა შეეპყრო ლუთიენი, მეფე თინგოლისა და დედოფალ მელიანის ქალიშვილი. თინგოლი მას წინ აღუდგება, ბელეგისა და მაბლუნგის დახმარებით. მეფე და ბოლდოგი ერთი ერთზე იბრძვიან და ბოლდოგი მარცხდება.

კატეგორია:შუახმელეთის მაიარები
Yurlunggur

**Yurlunggur** — გველების ნამარხი გვარი Madtsoiidae ოჯახისა. გვარი წარმოადგენდა ავსტრალიის უნიკალური მეგაფაუნის ერთ-ერთ ნაწილს და შეიცავდა ერთადერთ სახეობას **Yurlunggur camfieldensis**. გვარის სახელწოდება მომდინარეობს არნემ-ლენდის ხალხის მითოლოგიური ე.წ. ცისარტყელას გველიდან.

დიდი ზომის გველი იყო, სიგრძეში 6 მეტრს, სიგანეში კი 300 მმ. აღწევდა. ამ ზომებით იგი ვარანებს უფრო ემსგავსება, ვიდრე პატარა, მთხრელ ხვლიკებს, რომლებიც თანდათანობით უკიდურო გველებად გარდაიქმნენ. თითქმის სრულყოფილი ნაშთი აღმოჩენილი იქნა რბილ კირქვაში  რივერსლეიჯში, კუინზლენდის ჩრდილო-დასავლეთით.

სახეობის ტიპური ადგილმდებარეობაა ბულოკ კრიკი, ავსტრალია.

## სქოლიო 
კატეგორია:ნამარხი გველები
იერუსალემ პოსტი

მინი|250პქ|იერუსალემ პოსტის ლოგო
**„იერუსალემ პოსტი“**  () — ინგლისურენოვანი პლაკატური ტიპის ყოველდღიური გაზეთი ისრაელში. დაფუძნებულია 1932 წლის 1 დეკემბერს ამერიკელი ჟურნალისტის გერშონ აგრონის მიერ როგორც **„პალესტინური ფოსტა“** ().  1950 წლიდან გაზეთი გამოდის „იერუსალემ პოსტის“ სახელწოდებით. მართალია იერუსალემ პოსტის მკითხველი (ათი ათასობით) საზოგადოება ვერ შეედრება სხვა ებრაული გაზეთების მკითხველებს რაოდენობრივად, მაგრამ, იერუსალემ პოსტს, განსხვავებით სხვა გამოცემებისგან, არაერთი უცხოელი ჟურლანისტი ჰყავს, რადგან გაზეთი მსოფლიო მასშტაბით ვრცელდება.

## რესურსები ინტერნეტში
*The Jerusalem Post
 
კატეგორია:ინგლისურენოვანი გაზეთები
კატეგორია:იერუსალიმის კულტურა
კატეგორია:ისრაელის გაზეთები
კატეგორია:ისრაელის მედია კომპანიები
ურალი

[thumb|300px|ურალის რეგიონი [რუსეთი|რუსეთში]]
**ურალი** (შდ.  და ( „არალი“ — „კუნძული“) — რუსეთის გეოგრაფიული რეგიონი აღმოსავლეთ-ევროპის დაბლობსა და დასავლეთ-ციმბირის დაბლობებს შორის მოქცეული. ამ რეგიონის ძირითად ნაწილს ურალის მთათა სისტემა წარმოადგენს.

ურალი ევროპისა და აზიის გზაგასაყარზე მდებარეობს და ამ რეგიონების საზღვრადაც მიიჩნევა.

## გალერეა

ფაილი:Saranpaul_-_view_over_river.jpg|მანარაგა
ფაილი:Rochers_dans_les_montagnes_de_l_Oural_448122760_3572eca433_o.jpg|სუბპოლარული ურალი
ფაილი:Mount_Iremel.jpg|ირემელი
ფაილი:Ignateva_cave_entry.jpg|იგნატიევის მღვიმე

## რესურსები ინტერნეტში
*
კატეგორია:ურალის ისტორია
სამხრეთი ფინეთი

**სამხრეთი ფინეთი** (ფინ Etelä-Suomen lääni) — ფინეთის ერთ-ერთი ყოფილი პროვინცია, რომელიც არსებობდა 1997 წლიდან, 2010 წლამდე. ესაზღვრებოდა 2 პროვინციას: ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან – აღმოსავლეთ ფინეთის პროვინციას, ჩრდილო-დასავლეთიდან – დასავლეთ ფინეთის პროვინციას, ასევე რუსეთს. ეკვრის ფინეთის ყურე. სამხრეთი ფინეთის პროვინციის დედაქალაქი იყო ჰიამეენლინა. უმსხვილესი ქალაქი – ჰელსინკი.

პროვინცია შეიქმნა 1997 წელს, რამდენიმე პროვინციის შეერთების შედეგად. თავის მხრივ იყოფოდა ექვს რეგიონად. მაგრამ 2010 წლის 1 იანვარს, ფინეთის ექვსივე პროვინცია გაუქმდა.

ჩამოყალიბებული იყო ადმინისტრაციული რეფორმის მიერ 1997 წელს, მოიცავდა უუსიმაას, კიუმის, პიაიატ-ჰიამეს და კანტა-ჰიამეს გუბერნიებს, ასევე ქალაქ ჰეინოლას, რომელიც მიკელის გუბერნიის შემადგენლობიდან იყო გამოცალკევებული.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სამხრეთი ფინეთის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ფინეთის პროვინცია
მიგდალ-ჰაემეკი

**მიგდალ-ჰაემეკი** (ებრ. מִגְדַּל הָעֶמֶק‎, არაბ.مجدال هاعيميك) — ქალაქი ისრაელში, ჩრდილოეთის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 2007 წელს 24.800 კაცი იყო. მდებარეობს ნაზარეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით რამდენიმე კილომეტრში. 

ისრაელის სახელმწიფოს შექმნიდან მიგდალი დაარსებულია, როგორც განვითარების ქალაქი. დასახლების სახელი დაკავშირებულია ისრაელის ველის ჩრდილოეთით მდებარეობასთან. 

კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
იბერიონი

**იბერიონი** — მუსიკალური ჯგუფი, შეიქმნა 2001 წლის ზაფხულს.

ჯგუფმა პირველი კონცერტი შექმნიდან რამდენიმე თვის შემდეგ 2001 წლის 25 დეკემბერს გამართა, ხოლო პროექტის ოფიციალური პრეზენტაცია კი 2002 წლის 10 თებერვალს ჩატარდა. იბერიონი პირველი ჯგუფია, რომელმაც ორი ისეთი დიდი ქვეყნების ფოლკლორული მუსიკის სინთეზი შექმნა როგორებიცაა საქართველო და შოტლანდია. ჯგუფი მუსიკაში იყენებს როგორც ქართულ ასევე შოტლანდიურ ნაციონალურ საკრავებს. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამ სინთეზს ემატება თანამედროვე რითმიკა, რომელსაც ავსებს აფრიკული, ლათინური და ქართული პერკუსიები.

## ჯგუფის შემადგენლობა 
* სანდრო ჩინჩალაძე (გიტარა, ვარგანი)
* ვაჟა მამათელაშვილი (ვიოლინო)
* ჰოვი ოგანესიანი (ვიოლინო)
* ანდრე კისელევი (კლავიშებიანი საკრავი)
* ირაკლი ევსტაფიშვილი (ფლეიტა, სლამური)
* გვანცა მათიაშვილი (ჩელო)
* გურამ მაკალათია (დრამი, პერკუსიები, უდუ)
* ირაკლი ქოიავა (პერკუსიები, დოლი)

## კონცერტები 
* 2001 25 დეკემბერი - საქველმოქმედო აქცია შარდენის ქუჩაზე. 
* 2001 29 დეკემბერი - კონცერტი შავი ზღვის უნივერსიტეტში. 
* 2002 10 თებერვალი - პროექტის პრეზენტაცია კლუბში „წ.ა.მ.ი.“
* 2002 7 აპრილი - აკუსტიკური კონცერტი კლუბში „წ.ა.მ.ი.“
* 2002 14 აპრილი - საქველმოქმედო აქცია „მზიური 2002“
* 2002 26 აპრილი - კონცერტი თეატრალურ სარდაფში
* 2002 3 მაისი - კონცერტი თეატრალურ სარდაფში 
* 2002 10 მაისი - კონცერტი თეატრალურ სარდაფში 
* 2002 15 ოქტომბერი - შოუ-კონცერტი ქალაქ რუსთავში 
* 2003 16 იანვარი კონცერტი კლუბში „წ.ა.მ.ი“
* 2003 22 იანვარი - შოუ-კონცერტი კლუბში „გედების ტბა“
* 2003 1 თებერვალი - ქართულ-შოტლანდიური და სკანდინავიური ფოლკლორული მუსიკის საღამო 
* 2003 14 თებერვალი - კონცერტი კლუბში „ქარვასლა“
* 2003 24 აპრილი - კონცერტი აბრეშუმის ქარხანაში 
* 2003 9 მაისი კონცერტი სტუ-ს დიდ დარბაზში 
* 2003 3 აგვისტო კონცერტი კლუბში „16 რაუნდი“
* 2003 11 ნოემბერი - კონცერტი „რუსთავი 2“-ის პირდაპირ ეთერში
* 2003 20 დეკემბერი - კონცერტი თეოლოგიის ინსტიტუტში 
* 2003 21 დეკემბერი - საქველმოქმედო აქცია შარდენის ქუჩაზე 
* 2003 31 დეკემბერი - კონცერტი რესპუბლიკის მოედანზე
* 2004 21 აპრილი - კონცერტი კლუბში „თეატრალური სახლი“
* 2004 15 მაისი - „Scottish Party“ კლუბში „Jam“

## ალბომები 
**იბერიონი** (2002)
#იბერიონი
#ცეცხლი
#ბრძოლა

**გზა მთისკენ** (2003)
#ცეცხლი
#მგზავრი
#გზა მთისკენ
#Albe Gu Brath
#ბრძოლა
#Celt-Iberia
#ირლანდიური ლეგენდა
#მხედრული
#ადოური
#ქარიშხალი

## რესურსები ინტერნეტში 
* ჯგუფის ოფიციალური Myspace
* Georgian Live Music

კატეგორია:ქართული მუსიკალური ჯგუფები
კატეგორია:ქართული ფოლკ ჯგუფები
იედიოთ ახრონოთი

[thumb|**იედიოთ ახრონოთის** შტაბ-ბინა, [თელ-ავივი, ისრაელი]]
**იედიოთ ახრონოთი** (‎ — „უკანასკნელი სიახლეები“) — ყოველდღიური ებრაული გაზეთი, რომელიც ისრაელში გამოდის. 1970 წლიდან ქვეყანაში ყველაზე მაღალტირაჟიანი გამოცემა.

## ისტორია 
გაზეთი დროებით ტაბლოიდის ფორმატითა და სტილით გამოიცემა, ამის მიუხედავად, უცხოური ტაბლოიდებივით სენსაციურ მასალებზე არ არის აგებული, არამედ ადამიანურ ინტერესთა დრამასა და რთული საკითხების ანალიზს აყენებს წინა პლანზე. ფორმის მიუხედავად, გაზეთი დღემდე შეფასებულია როგორც პირუთვნელი ბეჭდვითი ორგანო. გამოცემის ფურცლები ეთმობა ორივე, მემარცხენე და მემარჯვენე პარტიების აზრის გაშუქებას და მათთვის ფართო დიაპაზონის მიცემას.
როგორც ერთ-ერთი პირველი კერძო ებრაული გაზეთი იედიოთ აჰრონოთი 1937 წელს დაფუძნდა ნახუმ კამაროვის მიერ. მოკლე ხანში ჲეჰუდა მოსემ შეიძინა. გაზეთის პირველი ხელმძღვანელი რედაქტორი ჲეჰუდას ვაჟი, ნოე მოსე იყო.

1948 წელს ჟურნალისტთა დიდმა ჯგუფმა გაზეთი დატოვა და იედიოთ მაარივში, შემდგომ მაარივი, გადავიდა. ამან კონკურენტ გაზეთებში ტირაჟისა და ხარისხის თვალსაზრისით სერიოზული ომი გამოიწვია. კონკურენციამ პიკს 1990-იან წლებში მიაღწია, როდესაც გაირკვა, რომ ორივე გამოცემის რედაქცია ერთიმეორის ტელეფონებს უსმენდა. 

დღეისათვის გაზეთის ხელმძღვანელია ნოე მოსეს ვაჟი არნონ მოსე. გაზეთს იედიოთ აჰრონოთის ჯგუფი ფლობს, რომელსაც აქციები აქვს სხვა სხვადასხვა კომპანიებში ისრაელში, მაგალითად კომერციული ტელეარხი Channel 2, საკაბელო ტელევიზია „ჰოტი“ და სხვა. 2007 წლიდან გაზეთის რედაქტორია შილო დე-ბეერი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
*ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:ისრაელის გაზეთები
კატეგორია:ებრაულენოვანი გაზეთები
ბრისტოლის ბიზანტიური

thumb|მარცვალსაცავი, ბრისტოლი
**ბრისტოლის ბიზანტიური** (), ნეობიზანტიური არქიტექტურის ნაირსახეობა, რომელიც ქალაქ ბრისტოლში (ინგლისი) იყო პოპულარული 1850-80 წლებში. ამ სტილით ნაგებ შენობათა დიდი ნაწილი დანგრეულია, მაგრამ რამდენიმე მნიშვნელოვან გადარჩენილ ნაგებობათა შორისაა კოლსტონის ჰოლი, მარცვალსაცავი, კარეტების სახელოსნო და რამდენიმე საცხოვრებელი სახლი ვიქტორიას ქუჩაზე. ასევე შემორჩენილია რამდენიმე საწყობის ნაგებობა ნავსადგურთან. მათ შორისაა არნოლფინი, რომელშიც ამჟამად სამხატვრო გალერეა არის განთავსებული.

კატეგორია:ბრისტოლი
კატეგორია:არქიტექტურული მიმდინარეობები
კატეგორია:ნეობიზანტიური სტილის არქიტექტურა
ზელანდია (კუნძული)

thumb|250პქ|კუნძულის მდებარეობა
**ზელანდია** (დან Sjælland) — ბალტიის ზღვაში ყველაზე მსხვილი და დანიის სიდიდით მეორე კუნძული გრენლანდიის შემდეგ. მისი ფართობი 7 031 კმ²-ია. ზელანდია ერესუნის სრუტეზე გადებული ერესუნის ხიდით დაკავშირებულია შვედეთთან.

კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს დანიის დედაქალაქი კოპენჰაგენი. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია როსკილე და ელსინორე. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* კუნძული ზელანდია, ენციკლოპედია ბრიტანიკა

კატეგორია:დანიის კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით
ნუსრეთნამე

thumb|მუსტაფა ლალა ფაშას ბანაკი თბილისთან. მინიატურა „ნუსრეთნამეს“ ხელნაწერიდან. ბრიტანული ბიბლიოთეკა, ლონდონი
**„ნუსრეთნამე“** (არაბ.-სპარს. „გამარჯვების წიგნი“) — ისტორიული თხზულება. ეკუთვნის თურქ ისტორიკოსსა და სახელმწიფო მოღვაწეს მუსტაფა ალის. „ნუსრეთნამეში“ მოთხრობილია ოსმალეთის საომარი სამზადისისა და აღმოსავლეთ საქართველოში, შაქსა და შირვანში 1578 წლის ლაშქრობის შესახებ. ქრონოლოგიური თანმიმდევრობითაა ნაჩვენები ოსმალთა მარშრუტი სამცხე-საათაბაგოს საზღვრებიდან შირვანამდე, გადმოცემულია ლაშქრობის ცალკეული ეპიზოდები (ჩილდირის ბრძოლა, მესხეთის ციხეების, გორისა და თბილისის აღება დასხვა). „ნუსრეთნამეში“ ჩართულია ოსმალთა მთავარსარდლის წერილები და მიმართვები საქართველოს მეფე-მთავრებისადმი. ოსმალეთის აგრესიის მამხილებელ ფაქტობრივ მასალებში მოიპოვება საყურადღებო ცნობები იმდროინდელი საქართველოს პოლიტიკური ვითარების, აგრეთვე შაქსა და შირვანში ოსმალეთის რელიგიური პოლიტიკის, ირანთან და დაღესტანთან ურთიერთობის შესახებ, გადმოცემულია ადგილობრივი ფეოდალური წყობილების გასაუქმებლად ოსმალეთის მიერ სამცხე-საათაბაგოსა და ქართლში გატარებული ადმინისტრაციული ღონისძიებანი; გვხვდება მნიშვნელოვანი მონაცემები საქართველოს გეოგრაფიის, მეურნეობის, ქალაქების შესახებ. თხზულება დღემდე გამოუქვეყნებელია: ხელნაწერები შემონახულია სტამბოლის, კაიროს, ვენის, პარიზისა და ლონდონის წიგნთსაცავებში. ვენის ეროვნული ბიბლიოთეკის ხელნაწერის ფოტოპირი ინახება საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ბიბლიოთეკაში.

## ლიტერატურა
* *ჩოჩიევი ვ.,* ქსე, ტ. 7, გვ. 488, თბ., 1984

კატეგორია:თურქული ლიტერატურა
მამაკაცთა საერთაშორისო დღე

**მამაკაცთა საერთაშორისო დღე** [(International Men's day (IMD)] —  ყოველწლიური დღესასწაული, რომელიც აღინიშნება 19 ნოემბერს. ის დაარსდა 1992 წლის 7 თებერვალს პროფესორ თომას ოსტერის ინიციატივით. ამ დღის დაწესების მიზანი იყო საზოგადოების მიერ ყურადღების მიქცევა მამაკაცების მიმართ გენდერულ დისკრიმინაციასა და სქესთა თანასწორობაზე; მამაკაცებისა და ჭაბუკთა ჯანმრთელობის ზრუნვაზე; აგრეთვე ოჯახში მამაკაცების დადებით გავლენასა და ბავშვთა აღზრდაზე.

ამჟამად ეს დღე აღინიშნება 70 -ზე მეტ ქვეყანაში, მათ შორის არის აშშ, კანადა, ავსტრალია, დასავლეთ და ცენტრალური ევროპის სახელმწიფოები, აფრიკისა და აზიის განვითარებადი ქვეყნები. მამაკაცთა საერთაშორისო დღეს მოსდევს ბავშვთა საყოველთაო დღე, რომელიც მეორე დღეს, 20 ნოემბერს აღინიშნება.  

## იხილეთ აგრეთვე 
* ქალთა საერთაშორისო დღე

## სქოლიო 
კატეგორია:დღესასწაულები
კატეგორია:საერთაშორისო დღესასწაულები