open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ილინსკის ბაღი (სანქტ-პეტერბურგი)

300px|მინი
**ილინსკის ბაღი** () — ბაღი სანქტ-პეტერბურგის წითელგვარდიელთა რაიონში. რევოლუციის გზატკეცილის კენტი ნომრების მხარეს და ქიმიკოსების ქუჩაზე, პოტაპოვის ქუჩისა და მდინარე ოხტას შორის. ბაღი ვრცელდება მდინარე ოხტას მეორე ნაპირზეც ილინსკის სლობოდასა და მდინარე ლუბიას შორის.

## ისტორია 
ილინსკის ბაღი ჩამოყალიბდა 1980-იან წლებში, ახალი საცხოვრებელი კომპლექსის რჟევკა-პოროხოვიეს  მშენებლობის პერიოდში და მოიცავს ამ ადგილების კულტურულ, ბუნებრივ და ისტორიულ ობიექტებს. 

ისევე როგორც ილინსკის სლობოდამ და ორივე ხიდმა (ილინსკის დიდი და პატარა ხიდები), სახელწოდება მიიღო ახლოს მდებარე ელია წინასწარმეტყველის ტაძრის მიხედვით.

ილინსკის ბაღზე გაედინება მდინარე ოხტა და ყოფს მას ორ ნაწილად, რომლებსაც საკუთარი დასახელება აქვთ: ილინსკის დიდი ბაღი, რომელიც მდებარეობს რევოლუციის გზატკეცილის ნაპირზე პოტაპოვის ქუჩისა და მდინარე ოხტას შორის და მცირე ილინსკის ბაღი, რომელიც განთავსებულია მდინარე ოხტის მეორე ნაპირზე ილინსკის სლობოდასა და მდინარე ლუბიას შორის. 

## კულტურულ-ისტორიული ობიექტები 
* პირველი ხის სამლოცველო ელია წინასწარმეტყველის სახელზე აქ აგებული იყო ჯერ კიდევ 1717 წელს, ამჟამად მოქმედი კი აგებულია 1785 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი ლვოვის პროექტით.
* ილინსკის დიდი ხიდი გადებულია მდინარე ოხტაზე წითელგვარდიელთა რაიონში. ერთ-ერთი პირველი მონოლითური რკინაბეტონის ხიდი სანქტ-პეტერბურგში. ააგეს 1912 წელს, შემონახულია პირვანდელი სახით. 
* ალექსანდრეს ჭიშკარი — კლასიციზმის სტილში აგებული არქიტექტურის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში, ოხტის ყოფილი დენთის ქარხნის ჭიშკარი. აგებულია 1806 წელს არქიტექტორ ფიოდორ დემერცოვის პროექტის მიხედვით.

## იხილეთ აგრეთვე 
* სანქტ-პეტერბურგის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი
* რევოლუციის გზატკეცილი
* ალექსანდრეს ჭიშკარი
* ილინსკის დიდი ხიდი

## ლიტერატურა 
*Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — СПб.: Норинт, 2002. — 353 с. — ISBN 5-7711-0019-6.
*Зодчие Санкт-Петербурга. XIX — начало XX века / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1998. — 1070 с. — ISBN 5-289-01586-8.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Ильинский сад — описание и фотография места 
* Храм Святого Илии Пророка в народном каталоге православной архитектуры
* Храм Святого Илии Пророка на сайте al-spbphoto.narod.ru

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ბაღები და პარკები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები
ჰაკაჰანა

**ჰაკაჰანი** — გარეუბანი ნამიბიის დედაქალაქ ვინდჰუკში. მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთით, მისი მოსაზღვრე დასახლებები არიან: კატუტურა, უანაჰედა და ოკურიანგავა. 2010 წლის მონაცემებით დასახლებაში ცხოვრობს 8870 ადამიანი.

2003 წლამდე ის ექვემდებარებოდა კჰომასის რეგიონს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 2008 
* 2010 

კატეგორია:ნამიბიის დასახლებული პუნქტები
წყლის ოპოსუმი

**წყლის ოპოსუმი** () — ძუძუმწოვარი ცხოველი ოპოსუმისებრთა ოჯახისა; გვარ Chironectes-ის ერთადერთი სახეობა. სხეულის სიგრძეა 35–40 სმ, კუდისა — 40–45 სმ. ბეწვი მოკლე და ხშირია, კუდი ქერცლითაა დაფარული. ფერად რუხია, თავსა და ზურგზე დიდი მუქი ლაქები აყრია. თათებზე საცურაო აპკები აქვს. გავრცელებულია ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში (სამხრეთით არგენტინამდე). ცხოვრობს ხშირ ტყეებში წყალსატევებთან ახლოს, აქტიურია ღამით. მისდევს ნახევრად წყლის ცხოვრების წესს; კარგად ცურავს. თავშესაფრად იყენებს სოროებს, რომლის შესასვლელი წყლის დონის მაღლაა. იკვებება წყლის უხერხემლოებითა და ხერხემლიანებით. მრავლდება წელიწადში ერთხელ; შობს 5-მდე ნაშიერს. დედალს შეუძლია ცურვა ნაშიერებთან ერთად, რომლებსაც ჩანთაში ისვავს და მის ნახვრეტს კუნთებით კეტავს.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:წყლის ოპოსუმი
ოხტის კაშხალი

**ოხტის კაშხალი ** () — ძველი ჰიდროტექნიკური ნაგებობა სანქტ-პეტერბურგში, მდებარეობს მდინარე ოხტაზე, შესართავიდან 9 კილომეტრში, კომუნის ქუჩის დასაწყისში. იგი პრაქტიკულად არის ოხტის წყალსაცავის საკეტი და წყალსაგდები. 2005 წლიდან 2016 წლამდე ავტოტრანსპორტის მოძრაობა კაშხალზე აკრძალული იყო მის ავარიულ მდგომარეობასთან დაკავშირებით. კაშხალზე ამჟამად დავს ავტობუსი № 168 ლადოგის ვაგზლიდან და № 164 სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ რაიონ ვესიოლი-პასელიოკიდან.

## ისტორია 
1715 წელს დენთის ქარხანასთან ააგეს პირველი ხის კაშხალი, რომლის დანიშნულებაც იყო წყლის მიწოდება ოხტის ქარხანაში. ქარხანა ააშენეს პეტრე I-ის განკარგულებით. უკვე XVIII საუკუნეში ქარხანა უმსხვილესი რუსული სახაზინო მანუფაქტურა გახდა. კაშხლის დახმარებით მიღებული ენერგია მთლიანად ხმარდებოდა წარმოებას. 

1824-1828 წლებში კაშხლის პირველი კაპიტალური რემონტი მიმდინარეობდა ინჟინერ  პ. პ. ბეზინის ხელმძღვანელობით. ხის კაშხალი თუჯის კაშხლად გადააკეთეს. 

1864-1868 წლებში კაშხალი გადააკეთეს ინჟნერ კ. ფ. გუსმანის ხელმძღვანელობით. რეკონსტრუქცის დროს ფართოდ გამოიყენეს ბეტონი.

დიდი სამამულო ომის დროს კაშახალი დაზიანდა. დაინგრა მისი ცენტრალური საგდული. 1965 წელს კაშხალი გადააკეთეს, გაამაგრეს და გააფართოეს. 2005 წელს აკრძალეს მასზე საავტომობილო მოძრაობა ავარიული მდგომარეობის გამო. 2016 წლის 29 აპრილს გარემონტებული კაშხალი გახსნეს ავტოტრანსპორტისათვის.

## რესურსები ინტერნეტში
* Охтинская плотина 
* Охтинская плотина
 
კატეგორია:რუსეთის კაშხლები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ალექსანდრეს ჭიშკარი (სანქტ-პეტერბურგი)

**ალექსანდრეს ჭიშკარი ** () — კლასიციზმის სტილში აგებული არქიტექტურის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში, ოხტის ყოფილი დენთის ქარხნის ჭიშკარი. აგებულია 1806 წელს არქიტექტორ თედორე დემერცოვის პროექტის მიხედვით.

## აღწერა 
ალექსანდრეს ჭიშკარი მდებარეობს მდინარე ოხტის ნაპირზე ილინსკის ბაღის აღმოსავლეთ ნაწილში, ოხტის კაშხლის შორიახლოს. 

კარიბჭის ზედა ნაწილში, როგორც ჩანს, ჩამოკიდებული იყო ზარი. ცოკოლი და კოლონების ბაზისი შესრულებულია თუჯისაგან.

## ისტორია 
დენთის ქარხნის პირველი ხის (გეორგიევსკის) ჭიშკარი ააშენეს ჯერ კიდევ XVIII საუკუნეში. 1803 წლის 15 აპრილს ოხტის დენთის ქარხანაში მოხდა დენთის ძლიერი აფეთქება, რამაც გამოიწვია მნიშვნელოვანი ზარალი, ასევე განადგურდა გეორგიევსკის ჭიშკარიც. აღდგენით სამუშაოებს, რომელიც 1803-1805 წლებში მიმდინარეობდა, ხელმძღვანელობდა ფ. ი. დემერცოვი. სამუშაოების დასრულების შემდეგ ქარხანას ესტუმრა იმპერატორი ალექსანდრე I, რომლის ვიზიტისთვისაც ააშენეს ახალი, ქვის ჭიშკარი. მშენებლობის პერიოდში იგი მდებარეობდა ქარხნის ტერიტორიაზე, ახლა კი მდებარეობს ქარხნის გარეთ, მისი შესასვლელიდან დასავლეთით.

2016 წელს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა გამოყენებისა და დაცვის სახელმწიფო კომიტეტმა ჭიშკარი შეიტანა ერთიან სახელმწიფო რეესტრში, როგორც რუსეთის ფედერაციის ხალხთა კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონული მნიშვნელობის ძეგლი.

ამჟამად ჭიშკარი ავარიულ მდგომარეობაშია. კუთხის სათავსოებში შემორჩენილია ღუმელის საბუხრეები. 2010 წელს აღნიშნული სათავსოების ფანჯრები აგურით ამოქოლეს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Александровские ворота 
*  Александровские ворота в Санкт-Петербурге 
*  
## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ალდაგი

**ალდაგი** — პირველი კერძო სადაზღვევო კომპანია საქართველოში, რომელიც 1990 წელს დაარსდა.

კომპანიაში შესაძლებელია ავტომობილის, ქონების, სამოგზაურო, აგრო, საპენსიო, მესამე პირის წინაშე პასუხისმგებლობისა და სიცოცხლის დაზღვევის შეძენა. კომპანიის პროდუქტებს შორისაა ასევე ავტო სტარტი, ტურის დაზღვევა, „ალდაგი ბიზნესი“ — სპეციალური სადაზღვევო პროგრამა მცირე და საშუალო ბიზნესისთვის.

ალდაგის ოფისები ფუნქციონირებს თბილისში და საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში — თელავი, გორი, ქუთაისი, ზუგდიდი, ფოთი, ბათუმი.

## ისტორია 
სადაზღვევო კომპანია ალდაგი 1990 წელს დაარსდა.

2006 წლის ბოლოს სადაზღვევო კომპანია „ბი სი აი-მ“ სადაზღვევო კომპანია „ალდაგის“ აქციების 100% შეისყიდა. ამ წლის 22 ივნისს განხორციელდა აღნიშნული კომპანიების იურიდიული გაერთიანება, სახელწოდებით „ალდაგი ბისიაი“, რომელმაც ბაზრის 36% დაიკავა.

2012 წელს „ალდაგმა“ სადაზღვევო კომპანია „იმედი L“ შეიძინა, რომლის შედეგადაც კიდევ უფრო გაიზარდა კომპანიის ბაზრის წილი.

2014 წელს, კომპანიის აქციონერთა გადაწყვეტილებით, „ალდაგმა“ მსოფლიოში აპრობირებულ ბიზნეს მოდელს მიმართა და გაიმიჯნა დაზღვევის ორი მიმართულება — ჯანმრთელობის დაზღვევა და არაჯანმრთელობის დაზღვევა.

2017 წელს კომპანიამ „World Finance Global Insurance Awards-ისგან“ საქართველოში საუკეთესო მზღვეველის სტატუსი მიიღო.

2018 წელს კომპანია „Global Brand Magazine-ის“ მიერ საქართველოში ავტოდაზღვევის საუკეთესო ბრენდად დასახელდა.

## ფინანსური მონაცემები 
ფინანსური მონაცემები სსიპ საქართველოს დაზღვევის სახელმწიფო ზედამხედველობის სამსახურის მიხედვით

## რესურსები ინტერნეტში 
*ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს სადაზღვეო კომპანიები
კატეგორია:1990 წელს დაარსებული ქართული კომპანიები
დეგერესული ცხვრები

**დეგერესული ცხვრები** — ნახევრად წმინდამატყლიანი ცხვრის ჯიშების ჯგუფი. გამოყვანილია ყაზახეთის ასსრ-ში ყაზახური დუმიანი ნერბის შეჯვარებით შროპშირისა და პრეკოსის ჯიშის ერკემლებთან. მაგარი კონსტიტუციისანი არიან, ჩონჩხი კარგადაა განვითარებული. ტანი კომპაქტურია, ოდნავ წაგრძელებული. დუმა რამდენადმე მცირე აქვს, ვიდრე — ყაზახურ ცხვარს. ერკემლის მასაა 100–115 კგ (უდიდესი უდიდესი 135 კგ), ნერბისა — 60–65 კგ (უდიდესი 90 კგ). ნაპარსი ერკემლისა 3,5–4 კგ (საუკეთესოსი 8 კგ), ნერბისა 2,5–3 კგ (საუკეთესოსი 4,5). მატყლის სიგრძეა 12–15 სმ, ნაპარსის გამოსავალი 65–68%. მატყლი მცირედ ცხიმოფლიანია. ყოფილ სსრკ-ში მისი მოშენების მთავარი რაიონი იყო ყაზახეთის სსრ; საუკეთესო სანაშენო ფარა მდებარეობდა ალმა-ათის ოლქის ბალხაშის რაიონის საბჭოთა მეურნეობა „ბაკანასკი“-ში («Баканасский»).

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ცხვრის ჯიშები
მაინა

**მაინა**, *მაინები* () — ფრინველთა გვარი შოშიასებრთა ოჯახისა. გავრცელებული არიან ტრიპიკულ სამხრეთ აზიაში ირანიდან ჩინეთამდე, აგრეთვე ინდონეზიაში. აერთიანებს 10 სახეობას. ნაირმჭამელები არიან, იკვებებიან ხილით, ნექტარითა და მწერებით. ბევრი სახეობა ინტროდუცირებულია სხვადასხვა ქვეყნებში.

## ლიტერატურა 
* Feare, Chris & Craig, Adrian (1999): Starlings and Mynas. Princeton University Press. ISBN 0-7136-3961-X
* Grimmett, Richard; Inskipp, Carol, Inskipp, Tim & Byers, Clive (1999): Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton University Press, Princeton, N.J.. ISBN 0-691-04910-6

## სქოლიო 
*
კატეგორია:შოშიასებრნი
ვუიჩის სახლი

**ვუიჩის სახლი** () — ისტორიული შენობა პუშკინში. აგებულია 1880 წელს. სახლი რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. მდებარეობს ეკლესიის ქუჩის № 6-ში. 

## ისტორია
თავდაპირველად, 1880 წელს შენობის ადგილას აშენდა ხის სახლი, არქიტექტორ ა. ვ. ვიდოვის მიერ, სახელმწიფო მრჩეველ ვასილი ვუიჩისთვის. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ სახლი გადააკეთეს საცხოვრებლად. 1930 წელს საცხოვრებელ სახლში დასახლდა მწერალი ა. ნ. ტოლსტოი, ​​რომელიც 1938 წლამდე ცხოვრობდა. სახლში გატარებული დროის განმავლობაში ის მუშაობდა რომან „პეტრე პირველზე“. ტოლსტოის კაბინეტი კი მეორე სართულზე იყო განთავსებული. მას ხშირად სტუმრობდნენ მწერლები და მხატვრები, მათმა წრემ მიიღო სახელწოდება „საბავშვო ბაღის ხელოვნების კოლონია“.

მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, აღნიშნულ სახლში განთავსდა ლენინგრადის სახალხო მილიციის კიროვის პირველი დივიზიის გაზეთ „საბჭოთა სამშობლოსათვის“ რედაქცია. სახლი სერიოზულად დაინგრა ომის პერიოდში, სახურავი განადგურდა და ფანჯრები ჩაიმტვრა. აღდგენის შემდეგ, სახლში განათავსეს საბავშვო ბაღი, შემდეგ კი სანქტ-პეტერბურგის მთავარი წყალსადენის სადგურის დასასვენებელი ცენტრი. სახლი მოძველდა, დიდი ხნის განმავლობაში იყო მიტოვებული და ემუქრებოდა მთლიანად დანგრევა, მაგრამ საზოგადოების ძალისხმევის წყალობით მან მიიღო პუშკინის ისტორიულ-ლიტერატურული მუზეუმის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი. იგეგმება სახლის რესტავრაცია.

## ლიტერატურა
*Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 395. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.
*Бунатян Г. Г. Город муз. — Л.: Лениздат, 1975. — С. 318—343. — 368 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ჩვეულებრივი მაინა

**ჩვეულებრივი მაინა** () — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგის შოშიასებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 25 სმ. შეფერილია ყავისფრად, ვეჟან-შავ და თეთრთან ერთად. გავრცელებულია სამხრეთ აზიაში. XX საუკუნის დასაწყისიდან აღწევდა ცენტრალურ აზიაში, ხოლო 30-იანი წლებიდან სწრაფად დასახლდა ჩრდილო-დასავლეთში, მიაღწია თურქმენეთს, უზბეკეთს, ყარაყალპაკეთსა და ყაზახეთს. მკვიდრი ბინადარია, ხშირად გვხვდება დასახლებულ პუნქტებში. ბუდობს წელიწადში 2–3-ჯერ; ბუდეს იკეთებს სახურავების ქვეშ, შენობათა კედლებზე, იშვიათად ფლატეებსა და ფუღუროებში. დებს 4–5 ცისფერი კვერცხს. იკვებება მწერებით (მათ შორის კალიებით, რითაც სარგებლობა მოაქვს), კენკრით (უმთავრესად თუთით). ხშირად ჰყავთ გალიებში, შეუძლია სიტყვებისა და ფრაზების წარმოთქმა.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:მაინა
გიორგი ტყემალაძე

**გიორგი ტყემალაძე** (დ. 28 აგვისტო, 1975) — ქართველი ინჟინერ-ტექნოლოგი, პოლიტიკოსი, ქ. თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარე 2017 წლიდან დღემდე.

## ბიოგრაფია 
გიორგი ტყემალაძე დაიბადა 1975 წლის 28 აგვისტოს. სწავლობდა საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტში, აგრარულ მეცნიერებათა აკადემიაში, რომელიც დაამთავრა ინჟინერ-ტექნოლოგის სპეციალობით. 1998-2000 წლებში იყო საქართველო-ამერიკის ერთობლივი საწარმო  „ჩალას-ვაინსის" მენეჯერი. 2000-2002 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიაში, სახელმწიფო მინისტრის თანაშემწის პოზიციაზე. 2002-2003 წლებში საქართველოს ეროვნული საინვესტიციო სააგენტოს პირველი მოადგილეა, 2003-2004 წლებში საქართველოს ეროვნული საინვესტიციო სააგენტოს დირექტორი, 2004-2006 წლებში საქართველოს ბიზნესმენთა ფედერაციის ბიზნეს კომპანიებთან ურთიერთობის მენეჯერი. 2006-2008 წლებში მუშობდა შ.პ.ს. "ვეტპრეპარატის" დირექტორად.

გიორგი ტყემალაძე 2007 წლიდან პოლიტურ საქმიანობაში ჩაება და 2007-2008 წლებში „თოფაძე - მრეწველების" პროპორციული საარჩევნო სიით ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მესამე მოწვევის საკრებულოს წევრი გახდა. 2008-2010 წლებში იყო ქ.თბილისის მუნიციპალიტეტის მესამე მოწვევის საკრებულოს წევრი და საზღვარგარეთის ქვეყნების თვითმმართველობის ორგანოებთან თანამშრომლობის დროებითი კომისიის თავმჯდომარე. 2010 წლიდან დღემდე - ევროსაბჭოს ადგილობრივი და რეგიონული თვითმმართველობის კონგრესის  წევრი. 2010 წლიდან დღემდე საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ეროვნული ასოციაციის ვიცე პრეზიდენტი. 2010-2012 წლებში ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის მეოთხე მოწვევის საკრებულოს წევრი, ურბანული დაგეგმარების და ძველი თბილისის რეაბილიტაციის კომისიის თავმჯდომარე.

2012-2014 წლებში ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის  მეოთხე მოწვევის საკრებულოს წევრი - თავმჯდომარის მოადგილე, 2012 ელიდან დღემდე - საქართველოს ჩოგბურთის ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი, 2014-2017 წლებში ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის V მოწვევის საკრებულოს წევრი- თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, 2017 წლიდან დღემდე ქ. თბილისის მუნიციპალიტეტის VI  მოწვევის საკრებულოს  თავმჯდომარე.

## რესურსები ინტერნეტში
* გიორგი ტყემალაძე - საკრებულოს თავმჯდომარე

## სქოლიო
კატეგორია:თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1979
გიორგი
ირაკლი შიხიაშვილი

**ირაკლი შიხიაშვილი** (დ. 9 აპრილი, 1972, — გ. 4 იანვარი, 2026) — ქართველი ინჟინერ-ეკონომისტი, პოლიტიკოსი, ქ. თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარე 2013-2014 წლებში.

## ბიოგრაფია 
ირაკლი შიხიაშვილი დაიბადა 1972 წლის 9 აპრილს, თბილისში. 1989 წელს დაამთავრა ქ. თბილისის 106 საშუალო სკოლა; 1996 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მანქანათმშენებლობის მართვის და ეკონომიკის ფაკულტეტი, ინჟინერ-ეკონომისტის კვალიფიკაციით; 1992-1993 წლებში იყო შინაგან საქმეთა სამინისტროს სპეც-დანიშნულების დივერსიული ასეულის მეთაური (მონაწილეობას ღებულობდა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის წარმოებულ საომარ მოქმედებებში აფხაზეთსა და სამაჩაბლოში) 1999 წლის საპარლამენტო არჩევნებში კენჭი იყარა სამგორის რაიონის მაჟორიტრ დეპუტატად („მრეწველობა გადაარჩენს საქართევლოს"). 2003 წლის საპარლამენტო არჩევნებში სამგორის რაიონის მაჟორიტად დეპუტატად იყარა კენჭი (ბლოკი "ახალი მიმარჯვენეები"). 2004 წლის დეკემბრიდან 2008 წლის სექტემბრამდე მუშაობდა ისანი-სამგორის რაიონის გამგებლის მოადგილედ. 2008 წლის ნოემბრიდან 2010 წლამდე მუშაობდა თბილისის მერიის სამობილიზაციო - საიდუმლო სამსახურის უფროსის მოადგილედ. 2010 წლის მაისიდან არის თბილისის საკრებულოს წევრი, სამგორის რაიონის მაჟორიტარი დეპუტატი, 2012 წლის 11 ოქტომბრიდან ფრაქცია „თავისუფლება"-ს ასევე თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარე. 2013 წლის 27 ივლისიდან 2014 წლის 14 ივლისამდე იყო თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარე. 2014 წლიდან ვეტერანთა საქმეების სახელმწიფო სამსახურის უფროსი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ირაკლი შიხიაშვილი - საკრებულოს თავმჯდომარე
* ირაკლი შიხიაშვილი - დეკლარაცია

## სქოლიო
კატეგორია:თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1972
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2026
სიკვდილის ზუავები

მინი|ფრანკოის როჩებრუნი სიკვდილის ზუავების უნიფორმაში
**სიკვდილის ზუავები** (პოლ: *Żuawi śmierci*) — იანვრის აჯანყების პერიოდში მოქმედი პოლონური სამხედრო შენაერთები. ჩამოყალიბდა 1863 წლის თებერვალში, ოიცუველში მოხალისეების მიერ. ფრანგი ფრანკოის როჩებრუნის (პოლ: Franciszek Rochebrune) მეთაურობით. მან დანაყოფის მოდელად აიღო ფრანგული ზუავი, სადაც ის ყირიმის ომის დროს მსახურობდა. სიკვდილის ზუავები გამოირჩეოდნენ სიმამაცით, თუმცა დიდ დანაკარგებს განიცდიდნენ. დანაყოფმა არსებობა აჯანყების დამარცხების შემდეგ 1864 წელს შეწყვიტა. პოლონეთიდან როჩებრუნი საფრანგეთის ჯარში კაპიტნად დაბრუნდა.

## სქოლიო 
კატეგორია:პოლონეთის ისტორია
კატეგორია:პოლონეთის შეიარაღებული ძალები
ბაზრის ხიდი (ტომსკი)

**ბაზრის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო  ხიდი ტომსკში,  მდინარე უშაიკაზე. აგებულია 1864 წელს. ხიდი პრაქტიკულად წარმოადგენს რკინა-ბეტონის წყალგამტარ მილს, რომელიც მდინარე უშაიკის წყალს ატარებს ბატენკოვის მოედნის რაიონში, იქ სადაც ერთმანეთს კვეთს ლენინის გამზირი და მდინარე უშაიკის სანაპირო. ბაზრის ხიდზე გაივლის ლენინის პროსპექტის ტრანსპორტის ნაკადის ძირითადი ნაწილი, აქვე აგებულია პატარა მოედანი შადრევნით, რომელსაც იყენებენ ტომსკის ოლქის მთავარი საახალწლო ნაძვის ხის დასადგმელად.

## ისტორია 
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1864 წელს, როგორც 1818 წლიდან მოქმედი დუმის ხიდის (თანამედროვე ქვის ხიდის წინამორბედი) დამხმარე ნაგებობა. იგი ასრულებდა დამხმარე ფუნქციას, ამ დროისათვის კი მთავარი გზა გადიოდა თანამედროვე ქუჩებზე: როზა ლუქსემბურგის ქუჩა — მდინარე უშაიკის სანაპირო — საბჭოთა ქუჩა (ბატენკოვის მოედანი), დუმის ხიდით ქალაქის  სამმართველოსა და საბჭოს გასწვრივ, მეშჩანთა გამგეობის, ივერიის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის სამლოცველოსა და ხარების ეკლესიის გასწვრივ. 

ხიდმა საკუთარი სახელწოდება მიიღო მის ახლოს მდებარე ბაზრის მოედნის გამო (ამჟამად ლენინის მოედანი). 1891 წელს ხიდი გადააკეთეს, თუმცა ისევ ხის მასალით. 

1967 წელს ხის ხიდი ტომსკის ტრლოეიბუსის ხაზის მშენებლობის დაწყებასთან დაკავშირებით გადააკეთეს რკინა-ბეტონის წყალგამტარი მილების ხიდად.

2004 წელს ტომსკის 400 წლის იუბილესთან დაკავშირებით წარიმართა მიმდებარე ტერიტორიის მასშტაბური სარეკონსტრუქციო სამუშაოები: გააფართოვეს მილები, კეთილმოაწყვეს მდინარე უშაიკის სანაპირო და ა. შ..

## რესურსები ინტერნეტში 
* Базарный мост через р. Ушайку

## სქოლიო
კატეგორია:ტომსკის ხიდები
ლადო კახაძე

**ვლადიმერ (ლადო) კახაძე** (დ. 28 ოქტომბერი, 1953, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი, ქ. თბილისის პირველი მოწვევის საკრებულოს თავმჯდომარე 1998-2002 წლებში, საქართველოს მე-9 და მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი.

## ბიოგრაფია 
ლადო კახაძე დაიბადა 1953 წლის 28 ოქტომბერს, თბილისში. 1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნაალო ფაკულტეტი. 1978-1979 წლებში იყო ექიმი-ინტერნი; 1979-1982 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის მეანობა-გინეკოლოგიისა და სხივური დიაგნოსტიკის კათედრების კლინიკური ორდინატორი; 1982-1987 წლებში სტუდენტთა საკონსტრუქტორო სამეცნიერო-კვლევითი ბიუროს უფროსი ლაბორანტი.

1987-1992 წლებში საქართველოს დიაგნოსტიკის ცენტრის ულტრაბგერითი განყოფილების ხელმძღვანელი; 1993-1998 წლებში შპს სამედიცინო ფირმა „ლაფორტუნატოს" პრეზიდენტი.

1998-2002 წლებში გახდა  თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარე საქართველოს ლეიბორისტული პარტიიდან, თუმცა არჩევის შემდეგ მალევე დატოვა პარტია.

2002-2006 წლებში სამედიცინო ფირმა „ლაფორტუნატის" კონსულტანტი; 2012 წლიდან კლინიკა „ოქსფორდ მედიქალ ჯორჯია"-ს ექიმი ექოსკოპისტი; 2015 წლიდან კლინიკა „აქსა მედიქალის" ექიმი რადიოლოგი. ეკუთვნის 1 საავტორო უფლება. არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი.

2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინასაარჩევნო პერიოდში ლადო კახაძემ პაატა ბურჭულაძის პარტიას „სახელმწიფო ხალხისთვის“ 60 000 ლარი შესწირა და ამავე პარტიის სახელით კენჭი იყარა მთაწმინდის ოლქში, სადაც მხოლოდ 618 ხმა მიიღო. პირველ ტურში მან ხმათა 41,01%, ხოლო მეორეში 61,83% მიიღო.

ლადო კახაძე მთაწმინდის ოლქის პარლამენტის მაჟორიტარი დეპუტატის შუალედურ არჩევნებში მეორე ტურში გადავიდა, სადაც მიიღო 10 738 ხმა, რითაც ამომრჩეველთა 61,83%-ის მხარდაჭერა მოიპოვა და პირველი ადგილი დაიკავა. 2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის მთაწმინდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1953
კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კლარა ელჩიბეგაშვილი

**კლარა ელჩიბეგაშვილი** (დ. 7 მარტი, 1948, სოფ. ოსიაური, ახლანდ. ხაშურის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 ოქტომბერი, 2023) — ქართველი ფილოსოფოსი,  ფილოსოფიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1978), პროფესორი, გორის უნივერსიტეტის რექტორი 2005-2007 წლებში.

## ბიოგრაფია 
კლარა ელჩიბეგაშვილი დაიბადა 1948 წლის 7 მარტს, ხაშურის რაიონის სოფელ ოსიაურში. ხაშურის მე-3 საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ფილოსოფიის სპეციალობით. შემდეგ სწავლა გააგრძელა ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურაში, აქვე დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია („ნიკო ნიკოლაძის ფილოსოფიურ-ესთეტიკური შეხედულებანი“). 1992 წელს მიენიჭა დოცენტის სამეცნიერო წოდება ფილოსოფიის დარგში. 

1968 წლიდან კლარა ელჩიბეგაშვილი მუშაობდა ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის გორის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში ჯერ უფროს მასწავლებლად, შემდეგ — დოცენტად. მრავალი წლის განმავლობაში იყო ამავე ინსტიტუტის პრორექტორი სამეცნიერო დარგში. პარალელურად იკავებდა ფილოსოფიის კათედრის გამგის თანამდებობას.

2004-2005 წლებში იყო გორის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრორექტორი (პირველი პირის ხელმოწერის უფლებით), 2005-2006 წლებში ასრულებდა რექტორის მოვალეობას, შემდეგ კი აირჩიეს რექტორის თანამდებობაზე, რომელსაც ის იკავებდა 2007 წლის სექტემბრამდე.

## ჯილდოები 
* 1999 — ღირსების ორდენი „სტუდენტი ახალგაზრდობის აღზრდა-განათლებაში შეტანილი პირადი დიდი წვლილის, ნაყოფიერი სამეცნიერო — პედაგოგიური და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის“
* 2016 — ხაშურის საპატიო მოქალაქე
* იაკობ გოგებაშვილის სახელობის მედალი

## რესურსები ინტერნეტში
* კლარა ელჩიბეგაშვილი - გორის უნივერსიტეტის რექტორი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2023
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:გორის უნივერსიტეტის რექტორები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:ხაშურის საპატიო მოქალაქეები
კატეგორია:იაკობ გოგებაშვილის სახელობის მედლით დაჯილდოებულები
ლამორალ ეგმონტი

მინი|ლამორალ ეგმონტი
**ლამორალ ეგმონტი** (; დ. 18 ნოემბერი, 1522, ლა ამედა — გ. 5 ივნისი, 1568, ბრიუსელი) — გრაფი, ესპანეთის მხედართმთავარი და ნიდერლანდების სახელმწიფო მოღვაწე, ნიდერლანდებში ანტიესპანური ოპოზიციის ერთ-ერთი ლიდერი, ისტორიას შემორჩა „ეგმონტ“-ის სახელით.

## ბიოგრაფია
ნიდერლანდების პოლიტიკური მოღვაწე და მხედართმთავარი. კარლ V-ის ომებისა და ალჟირის ექსპედიციის მონაწილე. ფილიპე II-ის მეფობის დროს თავი ისახელა საფრანგეთის წინააღმდეგ ბრძოლებში სენ-კანტენთან და გრაველინთან. ეგმონტი დაინიშნა ფლანდრიისა და არტუის მმართველად და სახელმწიფო საბჭოს წევრად. 1561-1564 წლებში ვილჰელმ I ორანელთან ერთად სათავეში ჩაუდგა ნიდერლანდების ოპოზიციურად განწყობილ თავადაზნაურობას. თუმცა, მხარი არ დაუჭერია გეზების მოძრაობისთვის. 1567 წლის 9 სექტემბერს ადმ. ჰორნთან ერთად დააპატიმრეს. 1568 წლის 5 ივნისს, ჰერცოგ ალბას ბრძანებით, ბრიუსელის მოედანზე ორივეს თავი მოჰკვეთეს. მოგვიანებით აქ მათი ძეგლები დაიდგა.

გოეთემ ტრაგედია „ეგმონტში“ შექმნა ეგმონტის გაიდიალებული სახე (1788 წ.), რომლისთვისაც მუსიკა ბეთჰოვენმა დაწერა (1810 წ.).

## რესურსები ინტერნეტში
* ლამორალ ეგმონტი - ლექსიკონი

კატეგორია:დაბადებული 1522
კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1568
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივნისი
ბეტსი დევოსი

**ბეტსი დევოსი** (; დ. 8 იანვარი, 1958, ჰოლანდი, მიჩიგანი, აშშ) — ამერიკელი კონსერვატორი აქტივისტი, ქველმოქმედი, აშშ-ის განათლების მე-11 სახელმწიფო მდივანი 2017 წლის 7 თებერვლიდან 2021 წლის 8 იანვრამდე.

ბეტსი დევოსი იყო ამერიკის ბავშვთა ფედერაციის ხელმძღვანელი. იგი კონსერვატორი აქტივისტი და მილიარდერი ქველმოქმედია, რომელმაც მთელი ქვეყნის მასშტაბით კერძო სკოლების ვაუჩერების სისტემა იძულებით გაატარა კერძო სკოლები დაბალი სოციალური ფენის წარმომადგენლებისთვისაც ხელმისაწვდომი გახდა. დონალდ ტრამპის კაბინეტში 2017 წლის 7 თებერვლიდან იკავებს განათლების მე-11 სახელმწიფო მდივნის პოზიციას.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ბეტსი დევოსის ბიოგრაფია

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ამერიკელი ბიზნესმენები
კატეგორია:აშშ-ის განათლების მდივნები
კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები
კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:მიჩიგანში დაბადებულები
ტეატრო-ოლიმპიკო

thumb|250px|ოლიმპიკო
**ტეატრო-ოლიმპიკო** () — თეატრი ვიჩენცაში, იტალია.

## ისტორია
აღორძინების ხანაში თვალსაჩინო არქიტექტურულ ნიმუშს წარმოადგენდა „ოლიმპიური თეატრი" ვიჩენცაში. ანდრეა პალადიოს პროექტის საფუძველზე აგებული შენობა 1000-მდე მაყურებელს იტევდა. ანტიკური ტრადიციის შესაბამისად მაყურებელთა დარბაზს ამფითეატრის ფორმა ჰქონდა. ის 13 საფეხურად იყო განაწილებული და დიდებული კოლონადით იყო მორთული, რომელთა შორის არსებული სივრცე ნიშებით და ქანდაკებით იყო დეკორირებული და ლოჟების ფუნქციას ასრულებდა. თეატრის ხის სახურავი ძველრომაული ველარიუმის იმიტაციას წარმოადგენდა. ფართო პროსკენიუმის ორივე მხარეს დატანებული კარის ღიობების ზემოთ აკადემიის წევრებისათვის განკუთვნილი ლოჟები იყო განთავსებული. პროსკენიუმი კორინთული კოლონებით, რელიეფებით, სკულპტურებით მორთული ორიარუსიანი კედლით იყო შემოსაზღვრული, სადაც სამი პორტალური ღიობის მიღმა ქალაქის ხედი იშლებოდა. ოლიმპიკო მხოლოდ ტრაგედიული ჟანრის პიესებისთვის იყო განკუთვნილი. ამიტომ ვიჩენცე სკამოჩის მიერ დამზადებული მობათქაშებული ხის დეკორაციები არასოდეს არ იცვლებოდა. თეატრი „ოლიმპიკო" 1585 წელს გაიხსნა სოფოკლეს პიესით „მეფე ოიდიპოსი". XVII საუკუნეში ამ შენობაში ბაროკალურმა თეატრმა დაისადგურა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ტეატრო ოლიმპიკო

კატეგორია:იტალიის თეატრები
მრგვალი აბანოები

**მრგვალი აბანოები ** () — საზოგადოებრივი აბანოები სანქტ-პეტერბურგის ისტორიულ რაიონ ლესნოიში. შენობა მდებარეობს ვაჟკაცობის მოედანზე, მისამართი: კარბიშევის ქუჩა სახლი 29-ა.

## ისტორია 
არსებობს ცნობა, რომ დაახლოებით ამ ადგილზე XIX საუკუნის ბოლოდან არსებობდა ქვის ერთსართულიანი აბანო, რომელიც აგებული იყო არქიტექტორ პავლე იულის ძე სიუზორის პროექტის მიხედვით 1882 წელს.

მრგვალი აბანოების თანამედროვე შენობა ცენტრალურ ნაწილში ღია აუზით, შენდებოდა 1927 წლიდან 1930 წლამდე პერიოდში არქიტექტორ ალექსანდრე სერგის ძე ნიკოლსკის პროექტის მიხედვით და ბ. მ. გალპერინის, ჰ. ფ. დემკოვისა და ა. ვ. კრესტინის მონაწილეობით. აღნიშნული შენობა ცნობილია „აბანო-შაიბის“ სახელით.

აბანოები მუშაობდნენ დიდი სამამულო ომის, კერძოდ ლენინგრადის ბლოკადის დროს. 1941 წლის შემოდგომაზე აბანო დახურეს, წყლის, სითბოსა და ელექტროენერგიის ნაკლებობის გამო, მაგრამ 1942 წლის აპრილში განაახლა მუშაობა. თანამედროვე ეპოქაში აბანოებმა თავისი ფუნქცია შეინარჩუნა.

## არქიტექტურა 
ძეგლი არის ლენინგრადული კონსტრუქტივიზმის ნიმუში, ალექსანდრე ნიკოლსკის ერთ-ერთი სუპრემატული კომპოზიციის პროექტი. 

პროექტის მიხედვით კომპლექსი შედგებოდა აბანოებისაგან, აუზისა და სოლარიუმისაგან. აუზი უნდა განთავსებულიყო ეზოში, სოლარიუმი კი — სახურავზე. შენობას უნდა ჰქონოდა შემინული გუმბათი, მაგრამ მშენებლობის პროცესში უარი თქვეს მსგავს გუმბათზე. აუზი გახსნეს ღია ცის ქვეშ და ფუნქციონირებს წლის ნებისმიერ დროს.

## ლიტერატურა 
*Оль Г. А. Александр Никольский (серия «Зодчие нашего города»). — Л.: Лениздат, 1980. — 256 с.

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის აბანოები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ფარუ (პარა)

**ფარუ** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 31 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშუ-ამაზონასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ობიდუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 177 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.69 კმ²-ზე. ფართობი 11 770.628 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პარა
* ბრაზილიის შტატები

კატეგორია:პარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ობიდუსი (პარა)

**ობიდუსი** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარის შტატში; მიეკუთვნება ბაიშუ-ამაზონასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ობიდუსის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 49 333 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.76 კმ²-ზე. ფართობი 28 021.419 კმ²-ია.

## სქოლიო
## იხილეთ აგრეთვე
* პარა
* ბრაზილიის შტატები

კატეგორია:პარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ილინსკის დიდი ხიდი

**ილინსკის დიდი ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი მდინარე ოხტაზე, სანქტ-პეტერბურგში,  წითელგვარდიელთა რაიონში. ერთ-ერთი პირველი მონოლითური რკინა-ბეტონის ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, რომელიც ჩვენამდე შემონახულია პირვანდელი სახით. ხიდის სიგრძეა 37,8 მეტრი, ხოლო სიგანე — 18,25 მეტრი.

## მდებარეობა 
მდებარეობს რევოლუციის გზატკეცილის დასაწყისში და ერთმანეთთან აკავშირებს ილინსკის ბაღის ორ ნაწილს.

ხიდის ახლოს დგას სანქტ-პეტერბურგის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი.

დინების ზემოთ მდებარეობს ოხტის კაშხალი, ხოლო ქვემოთ — არმაშევის ხიდი. 

უახლოესი მეტროს სადგურია „ლადოჟსკაია“.

## სახელწოდება 
თავდაპირველად, 1912 წლიდან ხიდს ეწოდებოდა ილინსკის ხიდი, ახლოს მდებარე ეკლესიის გამო. 1950-იან წლებში მდინარე ოხტაზე გადებული პირველი ხუთი ხიდი გადანომრეს დინების საწინააღმდეგოდ ვა ხიდ უწოვეს ოხტის მესამე ხიდი. 1997 წლის 6 ნოემბერს ხიდს უწოდეს ილინსკის დიდი ხიდი.

## ისტორია 
1912 წელს ხის ხიდის ადგილზე არქიტექტორ გ. ა. გირშსონის პროექტით ააგეს სამმალიანი რკინა-ბეტონის ხიდი, რომლის სიგრძე 36,5 მეტრი, ხოლო სიგანე — 9 მეტრი იყო, მათ შორის ორი ტროტუარი — 1,2 მ სიგანის. 1950 წელს წარიმართა ხიდის კაპიტალური რემონტი არქიტექტორ ვ. ვ. დემჩენკოს პროექტის მიხედვით. 1964 წელს ხიდი გაფართოვეს და მისმა სიგანემ შეადინა 11,1 მეტრი, მათ შორის იყო ორი ტროტუარი 2,1 მეტრის.

1992 წელს ძეგლი გამოაცხადეს ისტორიისა და კულტურის ძეგლად. 2001 წლის 10 დეკემბერს ხიდი დაკეტეს ავტოტრანსპორტისათვის და სარემონტო სამუშაოები გაგრძელდა 2002 წლამდე. ხიდის საზეიმო გახსნა გაიმართა 2002 წლის 23 დეკემბერს.

## ლიტერატურა 
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
*Карапетов Э. С., Белый А. А. История развития мостового хозяйства Санкт-Петербурга: проблемы эксплуатации городских мостовых сооружений. — СПб.: ЦТИ «Техинформ», 2010. — С. 13—14. — 32 с. — 1500 экз.
*ЗАО «Институт «Стройпроект». История в проектах, 1990—2010. — 2010. — 116 с. — 1500 экз.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Большой Ильинский мост //Энциклопедия Санкт-Петербург
* Охтинский мост № 3 через р. Охту//Инженерная группа «Стройпроект»
* Большой Ильинский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ორიშიმინა

**ორიშიმინა** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 46 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშუ-ამაზონასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ობიდუსის შემადგენლობაში.

2020 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 74 016 ადამიანს შეადგენს, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.5 კმ²-ზე. ფართობი 107 603.292 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
## იხილეთ აგრეთვე
* პარა
* ბრაზილიის შტატები

კატეგორია:პარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზვეგინცევის სახლი

**ზვეგინცევის სახლი** () —  ისტორიული შენობა ქალაქ პუშკინში. აშენდა 1836-1839 წლებში. მიეკუთვნება რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტებს. მდებარეობს ორანჟერეის  ქუჩაზე, სახლი №29/23, პუშკინის ქუჩის კუთხეში, ტაძრის მოედანთან.

## ისტორია
1835 წელს კერძო საცხოვრებელი კორპუსების მშენებლობისთვის მიწის ნაკვეთები გამოიყო. ხუთივე სახლის პროექტი არქიტექტორ სებასტიან ჩერფოლიომ შექმნა, რომელიც ერთიან დიდ კომპლექსს ქმნის. ზვეგენცევის სახლს მოიხსენიებენ ასევე სხვა სახელითაც კერძოდ — ტიმოფეევის სახლის სახელწოდებით. 

1867 წლის ცარსკოე-სელოს რუკის ფრაგმენტზე სახლის ადგილას დატანილია სამრევლო სკოლა. 

1890 წელს, პოტაპოვის ნებით სახლი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში გადაეცა წმინდა ეკატერინეს ეკლესიას. 1963 წელს სახლს ჩაუტარდა რესტავრაცია, რომლის დროსაც წინა ფასადები არ შეცვლილა. აღნიშნული სახლი დიდი ხნის განმავლობაში, რჩებოდა საცხოვრებლად. სახლის პირველ სართულზე განთავსებულია კვების ობიექტები.

## არქიტექტურა
სახლი გაფორმებულია კათედრის მოედანზე მდებარე როდაქსის სახლის მსგავსად. იგი სამსართულიანია (ცოკოლის მაღალი სართულის ჩათვლით, რომელიც რუსტირებულია და კვადრატული გეგმისაა. სახლის ფასადი შესანიშნავი სტილით არის გაფორმებული კერძოდ, თხელი სანდრიკებით და ფრიზებით. ჭარბობს ყვავილების ორნამენტი, ფრიზზე მეორდება წყვილი გედის გამოსახულება. გაფორმებაში ჭარბობს ბიზანტიური მოტივები, რომელიც გამოიყენება ძველ რუსულ არქიტექტურაში.

## ლიტერატურა
*Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 363—364. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ბოლოქანქარასებრნი

**ბოლოქანქარასებრნი** () — ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 13–22 სმ. კისერი მოკლეა, კუდი შედარებით გრძელი. ფრთები ხშირად წამახვილებული აქვთ. გაერთიანებულია 5 (ან 6) გვარის 70-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან დედამიწის ყველა ზონაში, საქართველოში ყველგან გვხვდება. ბევრი ბოლოქანქარასებრი გადამფრენი ფრინველია. უპირატესად სახმელეთო სახეობებია, ბინადრობენ გაშლილ სივრცეებში. იკვებებიან მწერებითა და სხვა წვრილი უხერხემლოებით.

## გვარები 
* მწყერჩიტა (*Anthus*)
* ოქროსფერი მწყერჩიტა (*Tmetothylacus*)
* ბოლოქანქარა (*Motacilla*)
* მეხეური ბოლოქანქარა (*Dendronanthus*)
* შოშიასებრი მწყერჩიტა (*Macronyx*)

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
*
კატეგორია:ბეღურასნაირნი
შრომატევადობა

**შრომატევადობა** — გამოშვებული პროდუცქიის ერთეულზე აუცილებლი სამუშაო დროის დანახარჯი. შრომატევადობა *შრომის ნაყოფიერების* შებრუნებული მაჩვენებელია, გვიჩვენებს მთავარი საწარმოო ძალის — შრომითი რესურსების გამოყენების ეფექტიანობას. პროდუქციის შრომატევადობა (Q) გამოიანგარიშება პროდუქციის წარმოებაზე დახარჯული დროის (T) შეფარდებით გამოშვებული პროდუქციის რაოდენობასთან (N). შრომატევადობის განსაზღვრის ზოგადი ფორმულაა Q={T \over N}

შრომატევადობის მაჩვენებელი გაიანგარიშება ნეიტრალური გამოხატულებით და გამოიყენება შემდეგი საზომი ერთეულები: წამი, წუთი, საათი, კილოგრამი, ტონა და სხვა. 

## ლიტერატურა 
კატეგორია:შრომის ეკონომიკის ინდექსები
მოჯადოებული კურდღელი

**მოჯადოებული კურდღელი** () — 1954 წლის ამერიკული მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი, პაროდია ძმები გრიმების ზღაპარზე „ჰენზელი და გრეტელი“.

## სიუჟეტი 
ბაგზ ბანი დასეირნობს ტყეში და კითხულობს ძმები გრიმების ზღაპარს „ჰენზელი და გრეტელი“. უცებ ის ხედავს ზღაპრის გმირებს- პატარა ბავშვებს -სინამდვილეში. მათ ეპატიჟება თავისთან ჯადოქარი ჰეიზელი. კურდღელი გადაწყვეტს ბავშვები გადაარჩინოს. ბავშვები გაიქცევიან, თუმცა ჯადოქარი ჰეიზელი გადაწყვეტს ვახშმად კურდღელი მოამზადოს. იგი კურდღლის მოსაჯადოებლად იყენებს მაგიურ წამლებს, თუმცა ბაგზ ბანიც შეძლებს ჯადოქრის დამარცხებას. შედეგად ჯადოქარი ჰეიზელი გარდაიქმნება კურდღელ-გოგონად.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები
კატეგორია:1954 წლის ანიმაციური ფილმები
კატეგორია:Warner Bros.-ის ანიმაციური ფილმები
იზმაილოვის სახლი

**იზმაილოვის სახლი** () — ისტორიული შენობა ქალაქ პუშკინში. აშენდა 1836-1839 წლებში. მიეკუთვნება რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტებს . მდებარეობს ორანჟერეის ქუჩაზე, სახლი №27.

## ისტორია
ზოგადი პროექტის მიხედვით, ტაძრის მოედნის აღმოსავლეთი მხარე სამთავრობო უწყებებისთვის იყო განკუთვნილი, მაგრამ დიდი ხნის განმავლობაში არ განვითარებულა. 1835 წელს მიწის ნაკვეთის გარკვეული ნაწილი კერძო საცხოვრებელი სახლების მშენებლობისთვის გამოიყო. არქიტექტურის სებასტიან ჩერფოლიოს მიერ შეიქმნა 5 პროექტი. 

პირველი სახლი 1720 წელს აშენდა. შენობა ეკუთვნოდა პეტრე პირველის დიპლომატ იზმაილოვს. 1890 წელს სახლი გადაკეთდა არქიტექტორ გირშოვიჩის პროექტის მიხედვით. ახალი პროექტი გულისხმობდა კიდევ ერთი სართულის დამატებას. 

ჩამოყალიბდა შენობების ერთიანი კომპლექსი. ერთ-ერთი კომპლექსში შემავალი სახლი იყო იზმაილოვის სახლი. იგი ჯერ ეკუთვნოდა პ. პ. იზმაილოვს, ხოლო შემდგომ სახლში ცხოვრობდნენ ტიმოფეევები. 

შენობაში 1914 წელს კოლონიალური პროდუქტის ლეონოვის მაღაზია იყო განთავსებული. XXI საუკუნეში მეორე სართულზე ფუნქციონირებდა ქალაქის პროკურატურა .

## არქიტექტურა
სახლი არის ორსართულიანი შენობა, გაფორმებული გვიანი კლასიციზმის ელემენტებით. სახლი სიმეტრიულად ჰგავს ემელიანოვის სახლს. ორივე სახლის კომპოზიციის ცენტრი არის ორმაგი თაღოვანი და ძალიან ჰგავს წმინდა ეკატერინეს ტაძრის თაღებს. შენობაში აღარ არის შემორჩენილი ლითონის ფირფიტები.

## ლიტერატურა
*Семенова Г. В. (2009). Царское Село: знакомое и незнакомое. М.: Центрполиграф. pp. 363–364. ISBN 978-5-9524-4249-8.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
შტაბი

**შტაბი** (*გერმ. Stab*) — საბრძოლო ვითარებისას ჯარების (ძალების) მართვის, მათი მომზადების, აღზრდისა და ყოველდღიური საქმიანობის ძირითადი ხელმძღვანელი ორგანო. არსებობს ყველა ქვეყნის შეიარაღებულ ძალებში, დაწყებული ბატალიონიდან და ზევით. იყოფა საერთო-საჯარისო, შეიარაღებული ძალების სახეობების, გვარეობებისა და სპეციალური ჯარების შტაბებად. 

შტაბის ძირითადი ამოცანებია: 
* ჯარებისა და მართვის ორგანოების მუდმივი საბრძოლო და სამობილიზაციო მზადყოფნის უზრუნველყოფა; 
* ვითარების ამსახველი მონაცემების თავმოყრა, შესწავლა, დამუშავება და შეფასება; 
* სარდლის (მეთაურის) მიერ გადაწყვეტილების მისაღებად საჭირო ძირითადი მონაცემების, ოპერატიული, ტაქტიკური გაანგარიშებისა და წინადადებების შემუშავება; 
* საბრძოლო მოქმედების დაგეგმვა და მათი ამოცანების დროზე დაყვანა ჯარებამდე; 
* საბრძოლო მოქმედებათა ყოველმხრივი მომზადება და უზრუნველყოფა; 
* ურთიერთქმედებების ორგანიზაცია და მისი განხორციელება ოპერაციის (ბრძოლის) მსვლელობისას; 
* მებრძოლ ჯარებთან და ზემდგომ შტაბებთან საიმედო კავშირის უზრუნველყოფა; 
* ბრძოლისათვის ჯარების მზადებისა და მათი ამოცანების შესრულების კონტროლი; 
* მართვის პუნქტების მოწყობა, მათი მუშაობის, გადაადგილებისა და დაცვის უზრუნვეყოფცა; 
* ზემდგომი შტაბებისთვის დ თანამოქმედი ჯრებისათვის საბრძოლო ვითარების შესახებ ინფორმაციის სისტემატიური მიწოდება;
* ჯარების დაკომპლექტება; 
* საბრძოლო ტექნიკის, ტრანსპორტისა და სხვა მატერიალურ საშუალებათა აღრიცხვა;
* ჯარების ფარული მართვისა და სამხედრო საიდუმლოების დასაცავი ღონისძიებების გატარება; 
* პირად შემადგენლობაზე რადიაქტიური ხასიათის დასხივების აღრიცხვა; 
* საბრძოლო გამოცდილების შესწავლა და ჯარებამდე დაყვანა; 
* ოპერაციული, საბრძოლო, პოლიტიკური და სპეციალური მომზადების, საბრძოლო მორიგეობისა და საყარაულო სამსახურის ორგანიზაცია. 

შტაბის უფროსი ითვლება მეთაურის (სარდლის) პირველ მოადგილედ. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:შეიარაღებული ძალების სახეობები
შტარკის ეფექტი

**შტარკის ეფექტი** — სპექტრული ხაზების გახლეჩა ელექტრულ ველში; აღმოაჩინა *ი. შტარკმა* 1913 წელს წყალბადის ატომების სპექტრის შესწავლისას. შტარკის ეფექტი შეინიშნება ატომებისა და სხვა კვანტური სისტემების სპექტრებში. მისი მიზეზია კვანტური სისტემის ენერგიის დონეების წანაცვლება და ქვედონეებად გახლეჩა ელექტრულ ველში. ამიტომ ტერმინი "შტარკის ეფექტი" მიეკუთვნება არა მარტო სპექტრული ხაზების გახლეჩას ელექტრულ ველში, არამედ ენერგიის დონეების წანაცვლებასა და გახლეჩასაც ამ ველში. 

შტარკის ეფექტი ახსნილ იქნება კვანტური მექანიკის საფუძველზე. განსაზღვრული ε ენერგიის მქონე მდგომარეობაში მყოფი ატომი (ან სხვა კვანტური სისტემა) გარე E ელექტრულ ველში იძენს Δε ენერგიას, რომელსაც შეესაბამება ატომის ერთი შესაძლებელი მდგომარეობა (გადაუგვარებელი დონე), E ველში მიიღებს ε+Δε ენერგიას, ე.ი წაინაცვლებს. გადაგვარებული ენერგიის დონის სხვადასხვა მდგომარეობას შეუძლია შეიძინოს სხვადასხვა დამატებითი ენერგია Δεα (α=1,2,...g, სადაც g გადაგვარების ხარისხია). ამის შედეგად გადაგვარებული დონე იხლიჩება შტარკის ქვედონეებად, რომელთა რიცხვი უდრის Δεα განსხვავებულ მნიშვნელობათა რიცხვს. მაგალითად, ატომის ენერგიის დონე მოძრაობის რაოდენობის მომენტის განსაზღვრული M={h \over 2\pi}\sqrt{J (J+1)} მნიშვნელობისას (h არის პლანკის მუდმივა, J=0,1,2...-სრული მოძრაობის რაოდენობის მომენტის კვანტური რიცხვი) ელექტრულ ველში იხლიჩება ქვედონეებად,რომლებიც ხასიათდებიან mJ მაგნიტური კვანტური რიცხვების სხვადასხვა მნიშვნელობით (mJ განსაზღვრავს M-ის პროექციას E მიმართულებაზე). ამასთან, -mJ და +mJ მდგომარეობებს შეესაბამება ერთნაირი დამატებითი Δε ენერგია. ამიტომ შტარკის ყველა ქვედონე (გარდა ქვედონისა, რომლისთვისაც m=0) ორჯერადად გადაგვარებული აღმოჩნდება (განსხვავებით გახლეჩისაგან მაგნიტურ ველში, სადაც ყველა ქვედონე გადაუგვარებელია).

არსებობს *წრფივი შტარკის ეფექტი*, როდესაც Δε ენერგია E პროპორციულია და *კვადრატული შტარკის ეფექტი*, როდესაც ენერგია E^2 პროპორციულია. პირველ შემთხვევაში ენერგიის დონეების გახლეჩის სურათი სიმეტრიულია, მეორეში - არასიმეტრიული. 

შტარკის ეფექტის მნიშვნელოვანი შემთხვევაა იონის ენერგიის დონეების გახლეჩა კრისტალურ მესერში მეზობელი იონების მიერ შექმნილი შიგაკრისტალური Eკრ. ველის გამო. ეს მოვლენა გასათვალისწინებელია კრისტალთა სპექტროსკოპიაში და მნიშვნელოვანია კვანტური მაძლიერებლების მუშაობისთვის.

შტარკის ეფექტი შეინიშნება ცვლად ელექტულ ველებშიც. შტარკის ქვედონეების მდებარეობის ცვლილება ცვლად ელექტრულ E ველში შეიძლება გამოყენებული იქნეს ხელსაწყოებში კვანტური გადასვლის სიხშირის შესაცვლელად (შტარკის მოდულაცია).

სწრაფად ცვლადი ელექტრული ველის გავლენა ატომების იონების ენერგიის დონეების მდებარეობაზე განსაზღვრავს პლაზმაში სპექტრული ხაზების შტარკის გაგანიერებას. შტარკის გაგანიერება საშუალებას იძლევა შეფასდეს დამუხტული ნაწილაკების კონცენტრაცია პლაზმაში (მაგალითად, ვარსკვლავთა ატმოსფეროში).

## ლიტერატურა 
კატეგორია:კვანტური მექანიკა
კატეგორია:კვანტური ფიზიკა
ნანჯაო

**ნანჯაო** () — ბაის ხალხთა სამეფო. რომელთა ტერიტორია მოიცავდა ძირითადად, იუნანის პროვინციას ჩინეთში. 

ნანჯაოს აყვავების პერიოდი VIII-IX საუკუნეებზე მოდის.  იგი იყო მრავალეთნიკური ბუფერული სახელმწიფო ჩინეთსა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ხალხებს შორის. ნანჯაოს ექსპანსიამ და დაცემამ გამოიწვია ლაოსა და ტაის ხალხების გადასახლება თანამედროვე ლაოსისა და ტაილანდის ტერიტორიაზე.

## დაარსება
ნანჯაოს დაარსება მოხდა დაახლოებით 650 წლისათვის. ბაის ტომები დასახლდნენ ტბა ერხაის სანაპიროზე. მათ წარმოქმნეს სამთავრო, რომელსაც ჩჟაოს სახელით იცნობდნენ. 737 წელს ტანის ჩინეთის მხარდაჭერით მეფე პილოგემ გააერთიანა „შვიდი ჯაო“ და ახალი სახელი ნანჯაო უწოდა. იგი ფორმალურად ითვლებოდა ტანის ჩინეთის ვასალურ სახელმწიფოდ. მისი დედაქალაქი 738 წელს გახდა ნაყოფიერი ხეობის ცენტრში მდებარე ქალაქი ტაიხე. 17 წლის შემდეგ პილოგეს ვაჟმა გელოფენმა თავი იმპერატორად გამოაცხადა, ე. ი. ჩინეთისაგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა.

## ექსპანსია
750 წელს ნანჯაო აჯანყდა ტანის ჩინეთის წინააღმდეგ. 751 წელს ჩინეთმა არმია წარგზავნა აჯანყებულთა დასასჯელად. მაგრამ არმია განადგურდა სიანგუანეს მახლობლად, იმავე წელს, რა დროსაც მოხდა ტალასის ბრძოლა. ამ ბრძოლაშიც ჩინელებმა გამანადგურებელი დარტყმა მიიღეს არაბებისაგან ცენტრალურ აზიაში. ამ ბრძოლის მოწმე იყო გენერალთა ხევი და 10 ათასობით ჯარისკაცის საფლავი სიანგუანის რაიონში. 754 წელს ჩინეთმა მეორე არმია გაგზავნა, რომელიც ასევე გაანადგურეს. ამ წარუმატებლობებით წაქეზებულმა ნანჯაომ მთელი იუნანის პროვინცია დაიკავა და ამავე დროს, შეიჭრა ბირმაში, ლაოსში, ტაილანდში და გადაადგილდნენ სიჩუანში.  829 წელს აიღეს ჩენდუ. 

832 წელს ნანჯაომ დაარბია სახელმწიფო პიუს (ბირმაში) დედაქალაქი ხალინჯი, რომელიც მიწასთან გაასწორეს და ცოცხლად გადარჩენილი მცხოვრებნი ტყვედ წაასხეს. 835 წელს ნანჯაოს ჯარები შეიჭრნენ მონის სამეფოში (თანამედროვე მიანმარის შტატი) და მრავალი ტყვე წაასხეს, თუმცა მონის სახელმწიფომ შეძლო თავისი ძალების გაერთიანება ნანჯაოს წინააღმდეგ ბრძოლაში და მოახერხა მისი შეჩერება.

## დასუსტება
873 წელს ნანჯაო განდევნეს სიჩუანიდან. ამის მერე სამეფოს სიძლიერე თანდათან დაეცა და ჩაქრა. 
## დინასტიის შეცვლა
902 წელს ტახტიდან ჩამოადგეს ნანჯაოს დინასტია. უმოკლეს დროში კიდევ სამი დინასტია შეიცვალა და 937 წელს დაარსდა დალის სამეფო.   
## დაცემა
1254 წელს დალის სამეფო დაიპყრეს მონღოლებმა ყუბილაი ყაენის მეთაურობით. ტაის ტომები გადაადგილდნენ თანამედროვე ტაილანდის, ლაოსის, და ინდოეთის ასამის შტატის ტერიტორიებზე.

## რელიგია
ნანჯაო ასოცირდება ბუდიზმთან, რასაც ამტკიცებენ იმ პერიოდის ქვის წარწერები. ზოგიერთი მეცნიერის მოსაზრებით, ადგილობრივი ბუდიზმი აჩარია ტანტრული ბუდიზმის, არის, მონათესავე ფორმა იყო, რომელიც გავრცელებულია თანამედროვე მიანმარში.

## იხილეთ აგრეთვე
*იუნანი
*ლაოსის ისტორია
*ტაილანდის ისტორია
## ლიტერატურა
* ი. ნ. მაშკინა. ჩინეთი და ვიეტნამი  III—XIII სს. «მეცნიერება». 1978წ. 
## რესურსები ინტერნეტში
*პირველი სახელმწიფოები მიანმარის ტერიტორიაზე
*ბუდიზმის რეგიონი
*შუა საუკუნეების ჩინეთი

კატეგორია:ძველი მსოფლიო
კატეგორია:ჩინეთის ისტორია
კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები
კატეგორია:738 წელს დაარსებულები
კაკულია

საკუთარი სახელი **კაკულია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* აკაკი კაკულია — ფიზიოთერაპევტი, კურორტოლოგი
* ეთერ კაკულია — საესტრადო მომღერალი
* თეიმურაზ კაკულია — სპორტსმენი (ჩოგბურთელი)
* თედო კაკულია — ქართველი (ფეხბურთელი)
* იური კაკულია — რეჟისორი
* მერაბ კაკულია — ეკონომისტი
* ნელი კაკულია — ფიზიოთერაპევტი, კურორტოლოგი
* რევაზ კაკულია — ეკონომისტი
* რომან კაკულია — სახელმწიფო მოხელე, პოლიტიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
მერტენსის სახლი

**მერტენსის სახლი** () — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, ნევის გამზირზე. ეს არის სავაჭრო სახლი, რომელიც აშენებულია მოდერნისა და ნეოკლასიციზმის სტილში. 

## ისტორია
დღევანდელი შენობის ადგილას, პირველი სახლი აშენდა 1740 წელს. 1911-1912 წლებში, ფ. ლ. მერტენსის დავალებით, რომელიც ეწეოდა ბეწვეულის ბიზნესს, ხოლო არქიტექტორ მ. ს. ლიალევიჩის მიერ აშენდა სავაჭრო ცენტრის შენობა.  

შენობა გარკვეული ხნის განმავლობაში ეკუთვნოდა ვაჭარ სერებრიკოვს. XIX-XX საუკუნეების დასაწყისში შენობა ეკუთვნოდა მერტენსის მემკვიდრეებს.

1944 წელს, აღნიშნულ სახლში გაიხსნა ლენინგრადის პირველი სამოდელო სახლი. ნევის გამზირზე მდებარე მოდის სახლს დაუბრუნდა თავისი ძველი სახელი - „მერტენსის სახლი“.

2008 წლის შუა პერიოდში, შენობა აღდგა და გაქირავდა. აღნიშნულ სახლში, გაიხსნა ბრენდული მაღაზია „ზარას“ ფილიალი პეტერბურგში.

## არქიტექტურა
შენობის შექმნისას აბსოლუტურად ახალი საინჟინრო და მხატვრული მოტივები გამოიყენეს, მათ შორის: მონოლითური რკინაბეტონის კონსტრუქციული სტრუქტურა და სამი უზარმაზარი შემინული თაღი, რომელმაც შეამკო აღნიშნული სახლის მონუმენტური ფასადი.  შენობის ექსტერიერი აერთიანებს რაციონალურ მოდერნიზმსა და ნეო-რენესანსის ტექნიკას. სკულპტურული გაფორმება შეიქმნა ვ. კუზნეცოვის მიერ. 

შენობის ეზოში არის შადრევანი პოლარული დათვის ქანდაკებით, რომელიც კირქვისგან არის დამზადებული. პოლარული დათვი მერტენსმა თავისი სავაჭრო სახლის სასაქონლო ნიშნად აირჩია.

## ლიტერატურა
*Кириков Б. М., Штиглиц М. С. Архитектура ленинградского авангарда. Путеводитель. — СПб.: Коло, 2008. — С. 67-68. — 384 с. — ISBN 978-5-901841-49-5.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
გაუსვალდის აგარაკი

**გაუსვალდის აგარაკი** () — კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს ქვის კუნძულზე. შენობა ააგეს 1898 წელს მოდერნის სტილში, მეფუნთუშის ცოლის ევგენია კარლის ასული გაუსვალდისთვის. პროექტის ავტორები არიან არქიტექტორები ვლადიმირ ჩაგინი და ვასილი შიონე. 1910-1916 წლებში დააშენეს და მიშენეს ახალი სათავსოები მოდერნის სტილში.

1918 წელს აგარაკზე განათავსეს ანატოლი ლუნაჩარსკის სახელობის მესამე საბავშვო კოლონია, რომელიც მოქმედებდა 1923 წლამდე. შემდეგ წლებშ დიდი ხნის განმავლობაში შენობას იკავებდა ლენინგრადის მეტალურგიული ქარხნის სანატორიუმ-პროფილაქტორიუმი. 

1980-იანი წლების დასაწყისში აქ გადაიღეს ფილმი „შერლოკ ჰოლმსისა და დოქტორ ვატსონის თავგადასავალი“ (პერსონაჟ ირენ ალენის სახლი). გარდა ამისა შენობაში გადაიღეს ფილმები: „დონ სეზარ დე ბაზანი“, „მფრინავი თაგვი“, „მარიცა“ და „ოჯახის გარეშე“.

## არქიტექტურა 
შენობა ორსართულიანია, აქვს სარდაფი და დგას მაღალ ცოკოლზე. აგებულია ხისგან, ნაწილი — აგურისგან. გაუსვალდის აგარაკი ითვლება რუსეთში მოდერნის სტილში აგებულ პირველ  ნაგებობად. 

საბჭოთა პერიოდში შენობა არაერთხელ გადააკეთეს მის ფუნქციურ დანიშნულებასთან დაკავშირებით. ყველაზე სერიოზული ცვლილება განიცადა 1984 წლის კაპიტალური რემონტის დროს.

## დღევანდელობა 
პოსტსაბჭოთა პერიოდში შენობა გადავიდა კომერციული ფირმის მფლობელობაში. 2008 წლიდან შენობა ავარიულ მდგომარეობაშია. 
კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის საბჭოს გადაწყვეტილებით (2008 წლის მარტი), გაუსვალდის კოტეჯის დაზიანებული ხის ნაწილების დემონტაჟი იყო საჭირო, მაგრამ 2009 წელს საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება ხელახალი ექსპერტიზა ჩაეტარებინა. ექსპერტიზის დამკვეთი იყო ძეგლთა დაცვის კომიტეტი. 2017 წელს, ახალი ექსპერტიზის დასკვნით კოტეჯის ხის ნაწილების 70-75 % უნდა შენახულიყო. ოქტომბერში დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები, მაგრამ 2018 წელს, ეკონომიკური მდგომარეობიდან გამომდინარე სამუშაოები შეწყდა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Дмитрий Ратников Дачу съел… домовой («Санкт-Петербургские ведомости», выпуск № 047 от 17.03.2008)
* А. М. Левченя Модерн в архитектуре Санкт-Петербурга, Санкт-Петербург, 1997

* фото

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები