open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
აზერბაიჯანის მოქალაქეობა

მინი|246x246პქ|აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ემბლემა
**კანონი აზერბაიჯანის მოქალაქეობის შესახებ** — კანონი მოქალაქეობის შესახებ, რომელიც განსაზღვრავს ვინ არის აზერბაიჯანის მოქალაქე.

## მიმდინარე კანონი 
ამჟამინდელი კანონი რეგულირდება აზერბაიჯანის კონსტიტუციით და რაც მთავარია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონით აზერბაიჯანის მოქალაქეობის შესახებ, რომელიც მიღებულია 1998 წლის 30 სექტემბერს. კონსტიტუცია განსაზღვრავს მოქალაქეობას შემდეგნაირად: „*პირი, რომელსაც აზერბაიჯანის რესპუბლიკასთან გააჩნია პოლიტიკური და სასამართლო ურთიერთობები, ასევე საერთო უფლებები და ვალდებულებები, არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქალაქე“*. იგი ეფუძნება პირველ რიგში Jus sanguinis პრინციპს. იგი მოიცავს მოქალაქეობის უფლებას სომხეთიდან ლტოლვილი აზერბაიჯანელებისთვის და ეთნიკური აზერბაიჯანელებისთვის, რომლებიც  ცხოვრობენ მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში. ორმაგი მოქალაქეობა არ არის აღიარებული აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მიერ.

### მოქალაქეობა დაბადების მიხედვით 
აზერბაიჯანი არის jus sanguinis სახელმწიფო და არა სახელმწიფო jus soli, რაც ნიშნავს, რომ ის მოქალაქეობას ითხოვს სისხლის მიხედვით და არა დაბადების ადგილის მიხედვით.

## იხილეთ აგრეთვე 
* აზერბაიჯანის სავიზო პოლიტიკა
* აზერბაიჯანის პასპორტი
* აზერბაიჯანის კონსტიტუცია

## რესურსები ინტერნეტში 
* აზერბაიჯანის მოქალაქეობის კანონის შესახებ

## სქოლიო 
კატეგორია:მოქალაქეობა
კატეგორია:კანონი მოქალაქეობის შესახებ
კატეგორია:აზერბაიჯანის სამართალი
მოსკოვის ჯვართამაღლების ტაძარი (ალტუფიევო)

**მოსკოვის ჯვართამაღლების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს ალტუფიევის მამულში, მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ლიანოზოვოს რაიონში.  

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია  ჯვართამაღლების სახელზე, ეგვტერები კი - მაკარი ჟეტოვოდელის, იონა მოსკოვის მიტროპოლიტისა და წმინდა ტრიფონის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ეკლესიასთან 1991 წლიდან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, ასევე მართლმადიდებლური კულტურის ახალგაზრდული ცენტრი „ჩემი სამშობლო“.

## ისტორია 
პირველი ეკლესია სოფელ ალტუფიევოში, რომელიც მდებარეობს მდინარე სამოტიშკეზე, ცნობილია 1564 წლიდან, 1687 წელს კი უკვე მოიხსენიება ქვის ტაძარი.

ახალი ეკლესია ააგეს ი. ველიამინოვის ფინანსებით 1760-1763 წლებში, ადრე აქ არსებული წმინდა მოწამენის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს სახელზე აგებული ეკლესიის ადგილზე რომელიც ამ პერიოდისათვის სრულიად მოძველებული იყო. 

XVIII საუკუნის დასასრულს ეკლესია გადააკეთეს (შიგნით დაამონტაჟეს გლუვი ჭერი, ააშენეს ახალი სამრეკლო). ააშენეს ახალი სარაპეზო. შიდა აღჭურვილობა გუმბათი და ჯვარი თარიღდება XIX საუკუნით. 

1812 წლის საფრანგეთ-რუსეთის ომის დროს ეკლესია გაძარცვეს. გაიტაცეს ხატები, სანთლები და ფული.

ეკლესია საბჭოთა მმართველობის პერიოდში არ დაუხურავთ და იგი მოქმედი რჩებოდა (1941 წელს მცირე შესვენების გამოკლებით). 

1960 წელს სოფელი ალტუფიევო შევიდა მოსკოვის შემადგენლობაში და აქ დაიწყო მასიური საცხოვრებლების მშენებლობა. 

1989-1990 წლებში ააგეს ტაძრის ახალი სანათლავის (ბაპტისტერიუმის) შენობა. 

1992-1995 წლებში ტაძრის წინამძღვარ იონა კარპუხინის ინიციატივით და მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის ალექსი II-ის კურთხევით გაიმართა ტაძრის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები ტაძრის არქიტექტურული მემკვიდრეობის დაცვის თვალსაზრისით. 

ხელოვნებათმცოდნეების აზრით, ტაძარმა გადაკეთების შედეგად დაკარგა პირვანდელი სახე და შემცირდა მისი ისტორიული ღირებულება.

## არქტექტურა 
ტაძარი არქიტექტურული თვალსაზრისით მიეკუთვნება XVIII საუკუნის არქიტექტურულ სტილს. წრიული შიდა მოცულობის დიამეტრია 12 მ. ჩრდილოეთით, სამხრეთითა და აღმოსავლეთით სამი აფსიდია. მთავარი დარბაზის ფანჯრები ტიპიურია მოსკოვური ბაროკოსთვის. 

1993-1995 წლებში ეკლესიას ახალი სატრაპეზო მიაშენეს, რომელმაც შეცვალა 1986 წელს აგებული მცირე სატრაპეზო. ასევე ააშენეს ახალი სამრეკლო. მათი აშენების შემდეგ ტაძრის მოედანი ორჯერ გაიზარდა.

ალტუფიევოს ტბორის მხრიდან ეკლესიას ღობე შემოავლეს, რომელიც გადაწყვეტილია ბაროკოს სტილში.

## გალერეა 

File:Altufyevo belltower (1).jpg
File:Altufyevo belltower (2).jpg
File:Altufyevo entrance (1).jpg
File:Altufyevo pond (1).jpg

## რესურსები ინტერნეტში
* История строительства и реконструкции храма Воздвижения Креста Господня в Алтуфьеве 
* Официальный сайт храма Воздвижения Креста Господня в Алтуфьеве
* Храм Воздвижения Креста Господня в Алтуфьеве на сайте «Храмы России»

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ამირხანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ამირხანლი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*ამირხანლი — სოფელი აზერბაიჯანში ზანგილანის რაიონში.
*ამირხანლი  — სოფელი აზერბაიჯანში შაბრანის რაიონში.
მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (ვეშნიაკი)

**მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ვეშნიაკის რაიონში. 

ქვემო ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია  ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე, ეგვტერი კი - სერგი რადონეჟელის სახელზე. ზედა ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ქრისტეს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების დღესასწაულის სახელზე, სამხრეთის ეგვტერი - ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო ჩრდილოეთის ეგვტერი ელია წინასწარმეტყველის სახელზე

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია მდებარეობს ძველი დასახლების ვეშნიაკის ადგილზე, რომელიც პირველად წყაროებში მოიხსენიება XVI საუკუნეში. ისევე როგორც მეზობელი კუსკოვო, ვეშნიაკოვოც დაკავშირებულია შერემეტიევების გვართან. 

ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია ააგო თევდორე ივანეს ძე შერემეტიევმა 1644-1646 წლებში. ამ პერიოდში შერემეტიევს მნიშვნელოვანი თანამდებობა ეკავა რუსეთის მთავრობაში.

ეკლესიას ადგას გუმბათი, ხოლო მოგვიანებით სიმეტრიულად მიაშენეს ეგვტერები. XVII საუკუნეში ეკლესიას მიაშენეს სამრეკლო.

თავისი არსებობის 300 წლის განმავლობაში ღვთისმშობლის მიძინებს ეკლესიამ, როგორც ინტერიერში, ასევე ექსტერიერში არაერთხელ განიცადა ცვლილება. შიდა კედლის უკანასკნელი რესტავრაციის პერიოდში აღმოაჩინეს საღებავის ცხრა ფენა. მიძინების ტაძარს გარს აკრავს სამრევლო სასაფლაო, სადაც დაკრძალულები არიან მიმდებარე სოფლების მაცხოვრებლები. 

1922 წლის 22 მაისს ბოლშევიკებმა ეკლესიიდან დაიტაცეს საეკლესიო საგანძური, წინამძღვრის ჯვარი და სახარებაც კი. ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი დახურეს დიდი სამამულო ომის დაწყებამდე, 1940 წელს. ომის წლებში ტაძარში განთავსებული იყო სამხედრო საწყობი და სარემონტო სახელოსნო. 1947 წელს ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება. სურთულეების მიუხედავად შეძლეს გადაერჩინათ საეკლესიო ფასეულობების ნაწილი, მათ შორის ძველი ხატები. ხატების ნაწილი ძლიერ დაზიანდა სინესტის გამო. სარეკონსტრუქციო სამუშაოების შემდეგ ზაფხულის ცივი ტაძარი გადააკეთეს ზამთრის თბილ ტაძრად.

2013 წლის ივლისიდან ტაძრის წინამძღვარია როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტი მერკური (ივანოვი).
## გალერეა 

ფაილი:Church of the Dormition of the Theotokos in Veshnyaki 12.jpg| 
ფაილი:Church of the Dormition of the Theotokos in Veshnyaki 14.jpg| 
ფაილი:Church of the Dormition of the Theotokos in Veshnyaki 10.jpg| 

## რესურსები ინტერნეტში
* Полная история Успенской церкви 
* Успенская церковь на *russian-church.ru*
* Успенская церковь на *sobory.ru*
* Фотографии Успенской церкви на *photovao.ru* 
* Сайт храма
* Информация о храме

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის ალექსი ღვთისკაცის ტაძარი (კრასნოე-სელო)

**მოსკოვის ალექსი ღვთისკაცის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის კრასნოე-სელოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1853 წლით.  მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის მეტოქი. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ალექსი ღვთისკაცის  სახელზე. ეგვტერები საქართველოს ღვთისმშობლის ხატისა და პავლე ლატრიელის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ალექსი ღვთისკაცის ტაძარი ააგეს კრასნოე-სელოში 1853 წელს, ერთ-ერთ უძველეს მოსკოვისპირა სოფელში, რომელიც ჯერ კიდევ XII-XIII საუკუნეებში არსებობდა. პირველი ისტორიული წყარო რომელშიც კრასნოე-სელო მოიხსენიება მიეკუთვნება 1480 წელს. 1837 წელს მოსკოვის ცენტრიდან გარეუბანში გადაიტანეს ალექსეევის მონასტერი. მონასტრის პირველი ეკლესია გახდა ადგილობრივი ჯვართამაღლების ეკლესია, რომლის ეგვტერიც ნაკურთხი იყო ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. 1841 წელს აკურთხეს მეორე ეგვტერი ალექსი ღვთისკაცის სახელზე.

როგორც ალექსეევის ისე ნოვო-ალექსეევის მონასტრის მთავარი ეკლესია გახდა ალექსი ღვთისკაცის ტაძარი. 

1853 წელს მონასტრის ცენტრში ააგეს ალექსი ღვთისკაცის სახელობის ტაძარი. პროექტის ავტორი გახდა ცნობილი მოსკოველი არქიტექტორი მიხეილ ბიკოვსკი. მისივე პროექტით ააშენეს სამრეკლოც. 

ტაძრის ფასადი საკმაოდ მდიდრული იყო. იგი შესრულებული იყო XVI-XVII საუკუნეების ძველი რუსული ხუროთმოძღვრების მოტივებზე. ტაძრის გუმბათი დეკორატიული ატიკებითაა შემკული. ასევე მდიდრულადაა შემკული ტაძრის ინტერიერიც. ტაძარში ძველი მონასტრიდან გადმოიტანეს ტიხვინის, საქართველოსა და მკურნალი ღვთისმშობლის ხატები. ბოლო ორი ხატი ტაძრის დახურვის შემდეგ გადაიტანეს ქრისტეს აღდგომის ტაძარში სოკოლნიკზე. 

1899 წელს არქიტექტორ ალექსანდრე ლატკოვის პროეტის მიხედვით მოხდა ტაძრის რეკონსტრუქცია. ხის იატაკი შეიცვალა, დააგეს მეტლახის ფილები, დაამზადეს ახალი კანკელი, რომელზეც განათავსეს ტ. ტიურინის დაწერილი ახალი ხატები.

1926 წელს ალექსეევის მონასტერი დახურეს და ყველა მისმა მოსახლემ იძულებით დატოვა მონასტერი. XX საუკუნის დასაწყისისათვის მონასტერში ოთხი ტაძარი არსებობდა: ჯვართამაღლების, ალექსი ღვთისკაცის, ყველაწმინდისა და მიქაელ მთავარანგელოზის. ამათგან საბჭოთა პერიოდს გადაურჩა მხოლოდ ორი: ყველაწმინდისა და ალექსი ღვთისკაცის. ალექსი ღვთისკაცის ეკლესია გადააკეთეს პიონერთა სახლად, ხოლო ყოფილი სასაფლაოს ადგილზე მოაწყვეს პიონერთა პარკი. 

1991 წელს ალექსი ღვთისკაცის ტაძარი დაუბრუნდა  რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ამავე წელს ტაძარში დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 2002 წლის 25 ნოემბერს აღსდგა ღვთისმსახურება. 2006 წელს ტაძარი გახდა საპატრიარქო მეტოქი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма Алексия человека Божия в Красном селе
* Храм Алексия человека Божия на *sobory.ru*

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ამირხანლი (ზანგილანი)

**ამირხანლი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 

 
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ქართული მარში

**„ქართული მარში — ეროვნული მოძრაობა“** — მემარჯვენე პოლიტიკური პარტია და საზოგადოებრივი მოძრაობა საქართველოში. 

პარტიამ საზოგადოებრივი ყურადღება მიიპყრო ლგბტ მოძრაობისა და იმიგრაციისადმი ოპოზიციით. ითვლება უკიდურესად კონსერვატიულ პარტიად.

## შედეგები არჩევნებში
### საპარლამენტო 
## სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური მოძრაობები საქართველოში
კატეგორია:ქართული ნაციონალიზმი
კატეგორია:კონსერვატიული პარტიები საქართველოში
კატეგორია:2017 წელს დაარსებული პოლიტიკური პარტიები
ნინა დრონოვა

**ნინა დრონოვა** (დ. 13 იანვარი, 1958, თბილისი, საქართველო) — სპორტული ტანმოვარჯიშე. მსოფლიოს ჩემპიონი გუნდურ პირველობაში (1974), სსრკ მესამე პრიზიორი ბჯენით ხტომაში (1974), იუნიორთა საკავშირო სპარტაკიადის აბსოლუტური ჩემპიონი (1971, მოიგო ოთხივე დისციპლინა). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. ღირსების ორდენის კავალერი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ნინა დრონოვა — ქართული სპორტის სტატისტიკა

კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:ქართველი სპორტული ტანმოვარჯიშეები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ნელი სალაძე

**ნელი სალაძე** (დ. 12 დეკემბერი, 1939, თბილისი) — ქართველი მხატვრული ტანმოვარჯიშე. სსრკ ორგზის ჩემპიონი ჯგუფურ ვარჯიშში (1961, 1962), სსრკ უნივერსიადაში გამარჯვებული (1964). მწვრთნელად მუშაობა დაიწყო 1971 წლიდან, იყო საქართველოს ნაკრების მთავარი მწვრთნელი (1976–1993), სსრკ ნაკრების მწვრთნელთა შტაბის  წევრი (1977–1982). მისი ხელმძღვანელობით საბჭოთა ნაკრები აბსოლუტური ჩემპიონი გახდა (1979). ავარჯიშებდა ბელგიისა (1999–2001) და იაპონიის (1992, 1996, 2000, 2002) კლუბების სპორტსმენებს.

## ჯილდოები 
* სსრ კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი
* ღირსების ორდენი
* 2024 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## ლიტერატურა 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* ნელი სალაძე — ქართული სპორტის სტატისტიკა

* საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ფოტოარქივი
* საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1939
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი სპორტული ტანმოვარჯიშეები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:სსრკ-ის დამსახურებული მწვრთნელები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2024)
მოსკოვის სამების ეკლესია (ბელი-გოროდი)

**მოსკოვის სამების ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში, ბელი-გოროდის ტერიტორიაზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ჯერ კიდევ XVI საუკუნეში ეკლესიის ადგილზე მოქმედებდა წმინდა ნიკიტა დიდმოწამის სახელობის ხის ეკლესია. 1620-იან წლებში იგი დაიწვა და ვაჭარ გრიგორი ნიკიტინოვის შეკვეთით 1628-1651 წლებში ააგეს ახალი ქვის ეკლესია წმინდა სამების სახელზე.  წყაროები ეკლესიის მშენებლობის თარიღად მიუთიტებენ 1631-1634 და 1653 წლებს. აღნიშნული თარიღები მეცნიერებს შორის მწვავე დისკუსიის საგანია. 

ტაძრის სამხრეთი ეგვტერი აკურთხეს წმინდა ნიკიტა დიდმოწამის სახელზე, აქვე გადაიტანეს ამ წმინდანის სასწაულმოქმედი ხატი დამწვარი ეკლესიიდან. . 

ტაძრის მთავარი სიწმინდე 1654 წლიდან გახდა საქართველოს ღვთისმშობლის ხატი, რომელიც შეასრულეს დედაქალაქის ყინვებისაგან ხსნისათვის. ამ მიზეზის გამო ეკლესიას მეორე სახელად უწოდეს საქართველოს ღვთისმშობლის ეკლესია. ამ ამბის 250 წლისთავთან დაკავშირებით აკურთხეს განსაკუთრებული ეგვტერი. აქედან მოდის ნიკიტნიკის შესახვევის მეორე სახელი „საქართველოს შესახვევი“, რომელიც შეიცვალა 1926 წელს. 

1920 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა ღვთისმსახურებისათვის, ხოლო 1934 წელს გადასცეს სახელმწიფო ისტორიულ მუზეუმს. 1923-1941 წლებში აქ მოქმედებდა სიმონ უშაკოვის მუზეუმი, ხოლო 1963 წლიდან ძველი რუსული ფერწერის მუზეუმი. ომის შემდეგ წლებში მას მიუშენეს  საოფისე ნაგებობები, რომელსაც არანაირი ისტორიული დანიშნულება არ ჰქონდათ. 1991 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება ეკლესია დაებრუნებინათ მორწმუნეებისათვის. მუზეუმი კი დახურეს. 

ეკლსიაში შემონახულია მრავალფიგურებიანი, დინამიური კედლის მხატვრობა, რომელიც შესრულებულია ბიბლიის მოტივების საფუძველზე 1652-1653 წლებში.

## ლიტერატურა 
*Тренев Д. К. Памятники древнерусского искусства церкви Грузинской Божьей Матери в Москве. М., 1903
*Овчинникова Е. С. Церковь Троицы в Никитниках. М., 1970. 196 с.
*Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 2. — С. 56-59. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
*Указатель московских церквей / сост. Александровский М.. — Москва: Русская Печатня, 1915. — 75 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт 
* «Облюбование Москвы. Церковь Троицы в Никитниках.»

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
უნგრეთის მონარქების სია

**უნგრეთის მონარქების სიაში** წარმოდგენილია იმ ადამიანების სია, რომლებიც 895-1000 წლებში ატარებდნენ უნგრეთის დიდი მთავრის, ხოლო 1000-1918 წლებში ატარებდნენ უნგრეთის მეფის ტიტულს. 

## უნგრეთის დიდი მთავრები 
### არპადის დინასტია 
## უნგრეთის მეფეები 
### არპადის დინასტია (1000-1301) 
### პრემისლიდების დინასტია (1301-1305) 
### ვიტელსბახების დინასტია (1305-1307) 
### ანჟუების დინასტია (1308-1395) 
### ლუქსემბურგების დინასტია (1387-1437) 
### ჰაბსბურგების დინასტია (1437-1457) 
### იაგელონების დინასტია (1440-1444) 
### ჰუნიადების დინასტია (1458-1490) 
### იაგელონების დინასტია (1490-1526) 
### ჰაბსბურგების დინასტია (1526-1780) 
### ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტია (1780-1918) 
## იხილეთ აგრეთვე 
* უნგრეთის ისტორია
* ჰაბსბურგები
* იაგელონები
* არპადები
* ვიტელსბახები
* უნგრეთის დედოფლების სია

## ლიტერატურა 
* Allan Ellenius, Wim Blockmans, European Science Foundation; The Origins of the Modern State in Europe: 13th to 18th Centuries, Oxford University Press, 1998
* Bálint Hóman, Gyula Szekfű, Gyula Szekfu; Magyar történet; Királyi Magyar Egyetemi Nyomda, 1938
* Štefan Holčík; Korunovačné slávnosti, Bratislava 1563–1830, Tatran, 1986
* Jenő Vértesy; Kölcsey Ferencz, Nyomatott a Magyar királyi Egyetemi könyvnyomdában, 1885
* Slovenská akadémia vied; Historický časopis, Vydatelʹstvo Slovenskej akadémie vied, 1985

## რესურსები ინტერნეტში 
* https://web.archive.org/web/20081203150554/http://www.magyarorszag.hu/orszaginfo/adatok/tortenelem/uralkodok.html
* http://europeanhistory.about.com/library/readyref/uchungarykings.htm 

კატეგორია:მმართველთა სიები
კატეგორია:უნგრეთის ისტორია
კატეგორია:უნგრეთის მეფეები
კატეგორია:უნგრეთის მმართველები
ზაიკონოსპასკის მონასტრის მაცხოვრის ტაძარი

**ზაიკონოსპასკის მონასტრის მაცხოვრის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ზაიკონოსპასკის მონასტრის მთავარი ტაძარი. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში, კიტაი-გოროდში.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ზაიკონოსპასკის მონასტერი, სავარაუდოდ დაარსდა 1600 წელს, მისი მთავარი ეკლესია გახდა მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესია.

ამჟამად მოქმედი მაცხოვრის ტაძარი შიეცავს 1661 წლის ტაძრის ნაწილს. შედგება ქვედა ეკლესიისაგან (1701 წლიდან სატრაპეზოთი) და ზედა ეკლესიისაგან. ჩრდილოეთით და სამხრეთით შესასვლელების თავზე ორსართულიანი კელიებია განთავსებული. დღევანდელი ტაძრის აგების ზუსტ თარიღი ცნობილი არ არის. სპეციალისტები, სავარაუდოდ, ათარიღებენ 1703-1709 წლებით, ხოლო გალერეას XVIII საუკუნის მეორე მეოთხედით. მიეკუთვნება ივან ზარუდნის ნამუშევრებს (დეტალებში შეიმჩნევა მსგავსება როგორც მენშიკოვის კოშკთან ასევე  მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესიასთან. 

ტაძარი არის რუსული არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ტრადიციული რვაკუთხედი კვადრატზე, რომლის დეკორშიც სჭარბობს კლასიკური პილასტრების ორდერის ელემენტები.

წინა ტაძრისაგან განსხვავებით აქ არის გარკვეული ინოვაცია, კონკრეტულად, მრგვალი ფანჯრების გაფორმება. რვაკუთხედს გარს აკრავს გალერეა-სასეირნო ადგილი შემოღობილი ბალუსტრადით.

1742 წელს ტაძარში მიმდინარეობდა სარემონტო-სამშენებლო სამუშაოები რუსი არქიტექტორის ივანე მიჩურინის ხელმძღვანელობით, თუმცა მას არსებითად არ შეუცვლია ტაძრის ძირითადი სახე.

## ლიტერატურა 
*Романюк С. К. Москва. Китай-город: Путеводитель.. — М.: АНО ИЦ «Москвоведение»; ОАО «Московские учебники», 2007. — 320 с. — (Новый московский путеводитель).
*Романюк С. К. Сердце Москвы. От Кремля до Белого города. — М.: ЗАО Издательство Центрполиграф, 2013. — 909 с.

კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ელექტრუმი

მინი
**ელექტრუმი** — ოქროს ბუნებრივი ან ხელოვნური შენადნობი, რომელიც შეიცავს 25-50% ვერცხლს. ელექტრუმით არის დამზადებული პირველი მონეტები დასავლეთ ევროპაში. ბუნებრივი შენადნობი შეიცავს ბრინჯაოს, ფოლადს, პალადიუმს და ბისმუთს. მისი ფერი შეიძლება იყოს როგორც ოქროსფერი, ისე ვერცხლისფერი (დამოკიდებულია ვერცხლის კონცენტრაციაზე ნარევში). ელექტრუმის მოპოვება და მონეტების ჩამოსხმა დაიწყეს ლიდიის ტერიტორიაზე ძვ. წ. VII საუკუნეში. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ელექტრუმი — ბრიტანიკა

კატეგორია:შენადნობები 
კატეგორია:ლითონები
მოსკოვის წმინდა სოფიას ეკლესია

**მოსკოვის წმინდა სოფიას ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში, კუნძულ ბალჩუგზე, მოსკოვის კრემლის პირდაპირ.   არის ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი. ტაძრისაგან სახელწოდება მიიღო სოფიას სანაპირომ.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა სოფიას სახელზე. ეგვტერები  კი ანდრია პირველწოდებულისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
პირველი ხის ეკლესია აქ ააშენეს ჯერ კივევ 1493 წელს. სავარაუდოდ, იგი აკურთხეს წმინდა სოფიას სახელზე, რაც იმასთნ იყო დაკავშირებული, რომ ახლოს ცხოვრობდნენ ნოვგოროდიდან გადასახლებულები. მოგვიანებით ამ ადგილზე გააშენეს სამეფო ბაღები და ადგილმაც მიიღო სახელწოდება სადოვნიკი. 

ხის ეკლესიის ადგილზე ქვის ტაძარი ააგეს XVII საუკუნის შუა წლებში. პირველად იგი მოიხსენიება 1682 წელს. სავარაუდოდ, 1680-იან წლებში მიმდინარეობდა ტაძრის პირველი გავაკეთება, რის შედეგადაც ერთგუმბათიანი ეკლესია გახდა ხუთგუმბათიანი. XVIII-XIX საუკუნეებში ეკლესია კიდევ არაერთხელ გადააკეთეს.

## რესურსები ინტერნეტში
* არაოფიციალური ვებგვერდი

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
გასიმუშაღის ხალიჩები

thumb|200px|აზერბაიჯანული „გასიმუშაღის ხალიჩები“ ყარაბაღის სკოლაში. გვიანი XIX საუკუნე.
**გასიმუშაღის ხალიჩები** () — აზერბაიჯანული ხალიჩის სახეობა, რომელიც მიეკუთვნება ყარაბაღის სკოლის ჯაბრაილის ჯგუფს.

## ზოგადი ინფორმაცია 
ამ ხალიჩის სახელწოდება უკავშირდება აზერბაიჯანის ლაჩინის რაიონის სოფლებს: შამქენდის, ერიქლის, ქიურდჰაჯის, ჩორმანსა და შალვას.

გასიმუშაღის ხალიჩები ფართოდ გავრცელებულია „ყარაბაღის ხალიჩების ქსოვის სკოლებში“. მანამდე, ხალიჩების ეს სახეობა იქსოვებოდა სოფელ გასიმუშაღი-ობასიში და მისი წარმოებაც ამ სოფელში განვითარდა, განსაკუთრებით კი შამქენდის, ერიქლის, ქიურდჰაჯის, ჩორმანსა და შალვას სოფლებში. ამ ხალიჩების განვითარება ამ სოფლებში, განპირობებული იყო მდიდარი ნედლეულისა და ხელნაკეთი ტრადიციების უძველესი ისტორიის საფუძველზე. სოფელი გასიმუშაღი-ობასი თავისი ნედლეულით უზრუნველყოფდა თავის ქსოვის სკოლებს, განსაკუთრებით ბამბითა და ბუნებრივი ფერების მისაღები მცენარეებით. ეს ხალიჩები უნიკალურია თავისი ტექნიკით და კვლავაც ინახება მსოფლიოს რამდენიმე მუზეუმში.

## გასიმუშაღის ხალიჩები საფოსტო მარკებზე 
2007 წელს, პრაღაში გაიმართა კავკასიური ხალიჩების გამოფენა. ჩეხეთის ზოგიერთი ოფიციალური წარმომადგენელი გაეცნო აზერბაიჯანული ხალიჩების ყარაბაღის სკოლის ზოგიერთი ნიმუშს და რამდენიმე ხნის შემდეგ, ჩეხეთის რესპუბლიკა საფოსტო მარკები გამოუშვა, სადაც სურათზე დატანილი იყო აზერბაიჯანული ხალიჩა წარწერით: „ყარაბაღის ხალიჩები XIX საუკუნეში“.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული ხალიჩები
რატი ამაღლობელი

**რატი ამარლობელი** (დ. 30 მარტი, 1977, თბილისი) — ქართველი პოეტი, ფილოსოფოსი.
2000 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. რატი ამაღლობელის ლექსები 1994 წლიდან პერიოდულად გამოქვეყნდა როგორც ქართულ, ისე უცხოურ ენებზე. იყო ჟურნალ „ცხელი შოკოლადის“ რედაქტორი (2010-2011). ასევე საზოგადოებრივი რადიოს ლიტერატურული გადაცემის — „ხმების ისტორია“ წამყვანი (2005-2010). 2006 წელს მიენიჭა ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო პოეტური კრებულისთვის „წრე“. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ლექსები, პოემები
* რატი ამაღლობელი
* თითქოს ვარსკვლავი მოწყდაო ცაზე

კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები 
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1977
კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
რატი
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (ვინოგრადოვო)

**მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი ** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის სევერნის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1772-1777 წლებში. აგებულია  ადრეული კლასიციზმის სტილში, ბაროკოს ელემენტებით.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერგი რადონეჟელის სახელზე. 

ტაძართან 2002 წლიდან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, რომელიც გათვლილია 40 მოსწავლეზე. ტაძრის წინამძღვარია დეკანოზი ვლადიმირ გოლოვკოვი. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის მთავარი სიწმინდეებია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატი და იოანე ნათლისმცემლისა და სერგი რადონეჟელის წმინდა ნაწილები.

## ისტორია 
ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის პირველი ხის ეკლესია, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერით ააშენა 1650 წელს გრიგოლ გავრილის ძე პუშკინმა, რის შემდეგაც დასახლება ვინოგრადოვომ სოფლის სტატუსი მიიღო. დღეს არსებული სატაძრო კომლექსი (ეკლესია, სამრეკლო, სამლოცველო და საკლესიო სახლი) შენდებოდა 1772 წლიდან 1777 წლამდე პერიოდში რუსი სახელმწიფო მოღვაწის ალექსანდრე ივანეს ძე გლებოვის ფინანსებით, რომელიც სოფელ ვინოგრადოვოს ახალი მფლობელი იყო. 

1777 წელს ტაძარი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე აკურთხა მოსკოვის მიტროპოლიტმა პლატონ ლევშინმა. ამავე დროს, ტაძრის ახლოს გაიხსნა თავშესაფარი  მოხუცებულებისათვის. 

1930-იან წლებში ეკლესია არ დაუხურავთ, მაგრამ საეკლესიო სახლი დაანგრიეს. 1937 წელს მეორე ამჟამად არსებული ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს სერგი რადონეჟელის სახელზე. 

რამდენიმე წყაროს ცნობით დიდი სამამულო ომის პერიოდში სერგი რადონეჟელის თავი სწორედ ამ ტაძარში ინახებოდა.

## არქიტექტურა 
იარუსებიანი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის ტაძარი, მთელი კომპლექსის ცენტრალური ფიგურაა, რომელიც აგებულია ადრეული კლასიციზმის სტილში.

ტაძრის კედლები მოხატული არ არის. მისი კედლების თეთრ ფონზე მკვეთრად ჩანს ცისფერი, მოოქროვილი კანკელი, რომელიც ლუი XVI-ის სტილაშია დამზადებული და გაწყობილია XVIII საუკუნის ხატებით. 

მარჯვენა ეგვტერის კანკელი დამზადებულია კლასიციზმის სტილში, ხოლო მარცხენა დამზადებულია 1901 წელს და გადმოტანილია 1936 წელს სოფელ კიოვა-სპასკიდან.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма Владимирской иконы Божией Матери в Виноградове
* Храм Владимирской иконы Божией Матери в Виноградове на сайте «Храмы России»

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (კალიტნიკოვის სასაფლაო)

**ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში.   

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე. ეგვტერები  კი ალექსანდრე ნეველისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის მთავარი სიწმინდეა ღვთისმშობლის ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და სხვადასხვა 40 წმინდანის სხეულის წმინდა ნაწილები.

## ისტორია 
კალიტნიკოვის სასაფლაო დააარსეს 1771 წელს ქალაქის ფარგლებს გარეთ, როდესაც შავი ჭირის ეპიდემიის შედეგად დაღუპულების დაკრძალვა ქალაქის ფარგლებში აკრძალული იყო. 1773 წლის იანვარში სასაფლაოზე აკურთხეს პირველი ეკლესია, რომელიც ხისაგან იყო აგებული. იგი მალევე დაიწვა, ხოლო ახალი ეკლესია (ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი) ააგეს 1780 წელს.

დღეს არსებული ქვის ეკლესია შენდებოდა 1834 წლიდან 1838 წლამდე, ეკლექტიკის ეპოქის არქიტექტორ ნიკოლაი ილიას ძე კოზლოვსკის პროექტის მიხედვით. 

XIX საუკუნის ბოლოსკენ ეკლესია გადააკეთეს. 1890-იან წლებში ეკლესიის ინტერიერი (საკურთხევლის ნაწილი, კანკელი) მოაწყო არქიტექტორმა ივან ტიმოთეს ძე ბარიუტინმა. 

1905 წლიდან 1912 წლამდე მიმდინარეობდა  ეკლესიის შენობის ინტერიერის განახლება, მაგრამ ეგვტერების კანკელები კვლავ ძველი დატოვეს. 

1930 წელს ეკლესია არ დაუხურავთ, მაგრამ ჩავარდა რუსული მართლმადიდებელი ეკლესიის სექტანტების, ობნოველცების ხელში და 1937 წელს შედიოდა შვი ობნოვლენცური ტაძრის სიაში, რომელიც ამ პერიოდისათვის მოსკოვში არსებობდა. რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას ტაძარი დაუბრუნდა მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს, 1944 წელს. ეკლესიას ასევე დაუბრუნდა მოსკოვში მდებარე სხვა სასაფლაოს ტაძრები. 

ტაძრის სიწმინდეები არიან ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და 40 წმინდანის ნაწილები.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм иконы Божией Матери Всех скорбящих Радость на Калитниковском кладбище на сайте «Храмы России»

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ეპიდავროსის თეატრი

მინი|300პქ||ეპიდავროსის პანორამა
**ეპიდავროსის თეატრი** — საბერძნეთის ქალაქ ეპიდავსროსში არსებული თეატრი, რომელიც მედიცინის ღმერთ ასკლეპიოსისადმია მიძღვნილი. აშენებულია სინორტიონის მთის დასავლეთ ნაწილზე, თანამედროვე სახელწოდებით, ლიგურიონის მთაზე. ეპიდავროსის თეატრი აღიარებულია ძველი საბერძნეთის თეატრთაგან საუკეთესოდ როგორც აკუსტიკური, ისე — ესთეტიკური მახასიათებლებით.

## ისტორია 
პავსანიას გადმოცემით, უძველესი თეატრი აშენებული უნდა ყოფილიყო არქიტექტორ პოლიკლეტოს უმცროსის მიერ. პავსანია აქებს თეატრს მისი სიმეტრიისა და მშვენიერების გამო. თეატრი იტევდა 13,000-დან 14,000-მდე მაყურებელს და მასში იმართებოდა ასკლეპიოსისადმი მიძღვნილი მუსიკალური და დრამატული წარმოდგენები.

დღეს ძეგლი დიდი რაოდენობით მნახველს იზიდავს როგორც საბერძნეთიდან, ისე — მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან. მასში დღემდე იდგმება ძველი ბერძნული ტრაგედიები. პირველი თანამედროვე წარმოდგენა, რომელიც ამ თეატრში გაიმართა, იყო სოფოკლეს „ელექტრა“, რომელიც 1938 წელს  დიმიტრის რონტირისის მიერ დაიდგა. წარმოდგენები შეწყდა მეორე მსოფლიო ომის დროს, ხოლო სტრუქტურულად გამართული ფესტივალის ფარგლებში ჩატარებული  წარმოდგენები განახლდა 1954 წელს. 1955 წლიდან ყოველწლიური ფესტივალის სახე მიიღო და დღემდე, ყოველ ზაფხულს, იმართება წარმოდგენები. 

თეატრი მუსიკალურ წარმოდგენებს შედარებით იშვიათად მასპინძლობდა. ეპიდავროსის ფესტივალის ფარგლებში არაერთი ბერძენი და საზღვარგარეთელი შემსრულებელი წარსდგა სცენაზე. მათ შორის განსაკუთრებულია მარია კალასის მიერ ეპიდავროსში შესრულებული „ნორმა“ (1960) და „მედეა“ (1961).

## არქეოლოგიური გათხრები 
თეატრის პირველი სისტემატური გათხრები დაიწყო 1881 წლიდან არქეოლოგიური საზოგადოების მიერ, არქეოლოგ პანაის კავადიასის უშუალო მეთვალყურეობის ქვეშ. თეტრის გათხრები რამდენიმე ეტაპად მიმდინარეობდა, ხოლო საბოლოო საკონსერვაციო და სარესტავრაციო დამუშაოები 2016 წელს დასრულდა. შესრულებული სამუშაოს ფარგლებში სცენის გარდა სრულად აღდგა თეატრი.

## სქოლიო 
კატეგორია:საბერძნეთის არქიტექტურა
კატეგორია:ძველი ბერძნული არქიტექტურა
მოსკოვის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (ალექსეევო)

**მოსკოვის ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი ** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ალექსეევკის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1673-1680 წლებში. აგებულია  რუსულ სტილში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ეგვტერები სერგი რადონეჟელის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ალექსი ღვთისკაცისა და წმინდა ტრიფონის სახელზე. 

ტაძართან  მოქმედებს საკვირაო და საგუნდო სკოლა ბავშვებისათვის.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის მთავარი სიწმინდეებია სასწაულმოქმედი ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატი და ქრისტეს საფლავის ზუსტი ასლი.

## ისტორია 
1673 წელს რუსეთის მეფე ალექსი მიეილის ძემ გადაწყვიტა სასახლის კუთვნილ სოფელ ალექსეევოში (ადრე კოპიტოვო), საგზაო სასახლის გვერდით აეშენებინა ეკლესია ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. სოფელში უკვე არსებობდა ეკლესია ალექსი ღვთისკაცის სახელზე ნაკურთხი, რომელიც  სოფლის უკანასკნელმა მფლობელმა ანა ვასილის ასულმა ტრუბეცკაიამ ააგო 1646-1648 წლებში. 

1680 წელს, ალექსი I-ის გარდაცვალებიდან ოთხი წლის შემდეგ, შედგა ტიხვინის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიის კურთხევა. კრემლიდან ლიტანიობით გაემართა ტაძრისკენ მეფე თედორე III და პატრიარქი, რომლებმაც ეკლესიას აჩუქეს მთავარი სიწმინდე - ტიხვინის ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი. 1824 წელს ტაძართან სამრეკლო ააშენეს 1824 წელს. 

ეკლესიის ეზოში მდებარეობს ალექსეევოს სასაფლაო.

### XX საუკუნე 
XX საუკუნის დასაწყისში ეკლესიას ღობე შემოავლეს და ააშენეს ეკლესიის მსახურთათვის სახლი. 1922 წელს ტაძრის ქვედა სართულზე განათვასეს იერუსალიმში ქრისტეს აღდგომის  წმიდა ტაძრის განახლების სახელობის ეკლესია.

საბჭოთა პერიოდში ეკლესია არ დახურულა. 1922 წელს ეკლესიიდან გაიტაცეს საეკლესიო ფასეულობები და ჩამოართვეს ქვედა ეკლესია, რომელშიც განათავსეს ბოსტნეულის ბაზა, ხოლო შემდეგ 1998 წლამდე სამხატვრო სახელოსნო. ზარები სამრეკლოზე კი ეკიდა, მაგრამ დიდი ხნის მანძილზე არავინ რეკავდა. 

პეტრე პალამარჩუკი თავის წიგნში „ორმოცი კაჭკაჭი“ წერს, რომ ლეგენდის თანახმად სასწაულმოქმედმა ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატმა მოსკოვი 1941 წელს გადაარჩინა გერმანელებისაგან. თუმცა ისტორიკოს მიხეილ შკაროვსკის აზრით ეს ლეგენდა ცუდად შეესაბამება ისტორიულ სინამდვილეს.

1945 წელს ეკლესია გაარემონტეს. 1970-1980 წლებში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები, რომლის მშენელობის პერიოდშიც აღმოჩნდა ძველი კედლის მხატვრობის კვალი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт
* Храм Тихвинской иконы Божией Матери в Алексеевском на *официальном сайте РПЦ* 
* Xрам Тихвинской иконы Божией Матери в Алексеевском на сайте «Храмы России»
* Храм Тихвинской иконы Божией Матери в Алексеевском на *russian-church.ru*
* Московская церковь Тихвинской иконы Божией Матери в селе Алексеевском

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის ზნამენსკის ტაძარი

**მოსკოვის ზნამენსკის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ზნამენსკის მონასტრის ყოფილი მთავარი ტაძარი. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1679-1684 წლებში ძველი რუსული ტრადიციების მიხედვით. 1963-1972 წლებში ჩაუტარდა სერიოზული რესტავრაცია.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ზნამენსკის მონასტერი დაარსდა 1631 წელს რომანოვების მამულში. 1668 წელს მონასტერში გაჩნდა ხანძარი, რომლის შედეგადაც სამონასტრო ეკლესია დაიწვა. ბერებმა დასახმარებლად მეფეს მიმართეს. 

თავადმა ივანე მილოსლავსკიმ გადაიხადა ტაძრის ასაშენებელი თანხა, ხოლო მეფემ გადასახური თანხა. ახალი ტაძარი შენდებოდა 1679-1684 წლებში ათანასე ათონელის ეკლესიის ადგილზე. ხანძრის შედეგად იგი ძლიერ არ დაზარალებულა, მაგრამ 1679 წელს დაშალეს ახალი სამონასტრო ტაძრის მშენებლობასთან დაკავშირებით. ტაძარი აკურთხა პატრირქმა იოაკიმემ 1684 წელს. 

ზედა ცივი ტაძარი აკურთხეს  ღვთისმშობლის ხატის „ზეციური სასწაულის“ სახელზე. ქვედა თბილი ტაძარი კი თავდაპირველად ღირსი ათანასე ათონელის სახელზე (მოგვიანებით ეკლესია აკურთხეს სერგი რადონეჟელის, ხოლო მისი ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე). 

XVIII საუკუნეში დაიწყო მონასტრის აყვავების ახალი პერიოდი. ეკლესია მოხატეს. 

1812 წლი საფრანგეთ-რუსეთის ომის დროს ნაპოლეონის ჯარისკაცებმა ეკლესია გაძარცვეს, მაგრამ ტაძრის შენობა არ დაზიანებულა. ქვედა ეკლესიაში ოკუპაციის პერიოდშიც კი მიმდინარეობდა ღვთისმსახურება.

რომანოვების ხელისუფლებაში მოსვლის 300 წლისთავთან დაკავშირებით ტაძარი გაარემონტეს XX საუკუნის დასაწყისში. 1910 წელს ზედა ეკლესიას მიუშენეს ეგვტერი მიქაელ მალეინის სახელზე.

1923 წლის შემდეგ მონასტერი დახურეს. მისი შენობები და ტაძარი გადააქციეს საცხოვრებლად. 1963-1972 წლებში ტაძრის ახლოს სასტუმრო „რუსეთის“ მშენებლობის გამო მიმდინარეობდა სარემონტო სამუშაოები. შემდეგ შენობა გადაეცა რუსეთის ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა დაცვის საზოგადოებას. აქ განათავსეს სალექციო და საკონცერტო დარბაზები. 1980-იან წლებში კიდევ ერთხელ წარიმართა სარესტავრაციო სამუშაოები. 

1992 წელს ზნამენსკის ტაძარში აღსდგა ღვთისმსახურება. იგეგმება ძველი სამონასტრო სამრეკლოს აღდგენა. 2016 წელს მიმდინარეობდა სარემონტო სამუშაოები, რომლის ფარგლებშიც ტაძარი შეღებეს წითლად, თეთრი ელემენტებით.

## გალერეა 

Church_of_the_Theotokos_of_the_Sign_(Znamensky_Monastery)_03.jpg|ხედი აღმოსავლეთიდან
Moscow_ZnamenskyMonChurch_D40.jpg|ხედი დასავლეთიდან

## ლიტერატურა 
*Сергий (Спасский), архиепископ. Историческое описание Московского Знаменского монастыря, что на старом государевом дворе. — М., 1866.
*Казакевич И.И. Московское Зарядье. — М., 1977. — С. 90—148.
*Либсон В. Я., Домшлак М. И., Аренкова Ю. И. и др. Кремль. Китай-город. Центральные площади // Памятники архитектуры Москвы. — М.: Искусство, 1983. — С. 449-450. — 504 с. — 25 000 экз.
*Романюк С. К. Москва. Китай-город: Путеводитель.. — М.: АНО ИЦ «Москвоведение»; ОАО «Московские учебники», 2007. — 320 с. — (Новый московский путеводитель).
*Романюк С. К. Сердце Москвы. От Кремля до Белого города. — М.: ЗАО Издательство Центрполиграф, 2013. — 909 с.

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (ბარაში)

**აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში.  მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში ბასმანის რაიონში.  

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
აღწერის წიგნში აღდგომის ხის ეკლესია ბარაშში მოიხსენიება 1620 წლიდან. ისტორიულ დოკუმენტში ასევე ჩაწერილია, რომ ეკლესია ამ ადგილზე არსებობდა ჯერ კიდევ რომანოვების ეპოქამდე. 1652 წელს ხის ეკლესია დაიწვა. 

ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1733 წელს და გაგრძელდა 1773 წლამდე. 1745-1746 წლებში დაშალეს ძველი და ააგეს ახალი სამრეკლო. 1773 წელს დაასრულეს მეორე სართული, სადაც გადაიტანეს აღდგომის საკურთხეველიც. 

1769 წელს ქვემოთ მოაწყვეს მთავარი კვართის სახელობის საკურთხეველი, ააშენეს ახალი ეგვტერი სიმეონისა და ანას სახელზე. ზემო ეკლესიაში სებასტისა და ელისაბედის ეგვტერებს გადაარქვეს სახელი და უწოდეს წმინდა ალექსი ღვთისკაცისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელი. 

### XX საუკუნე 
1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა, დაიწყო ეკლესიის შენობის დაშლა. 1930 წელს სამრეკლოს მოანგრიეს ზედა ნაწილი, ტაძრის გუმბათიდან ჩამოაგდეს მოოქროვილი გვირგვინი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში დაგორავდა ეკლესიის ახლოს. დახურვის შემდეგ ეკლესიის შენობა უყურადღებოდ იყო მიტოვებული. 

1960 წლიდან 1990 წლამდე შენობაში განთავსებული იყო სახანძრო დაცვის სამმართველო და მოსკოვის ქალაქის აღმასკომის საპენსიო განყოფილება. ახსნეს ღობის ნახევარი, ეკლესიის გარშემო ყველაფერი შეცვალეს. 

მიუხედავად იმისა, რომ სამრეკლო დაანგრიეს, ტაძრის შენობა კარგ მდგომარეობაში იმყოფებოდა. იგი ინარჩუნებდა უაღრესად მნიშვნელოვან როლს ქალაქმშენებლობაში და წარმოადგენდა დიდ ისტორიულ და მხატვრულ ღირებულებას.  

2016 წლის 27 იანვარს შენობა საბოლოოდ გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Воскресения Словущего в Барашах на сайте «Храмы России»

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატარის ადმინისტრაციული დაყოფა

**კატარის ადმინისტრაციული დაყოფა** — კატარი 2004 წლიდან დაყოფილია 7 მუნიციპალიტეტად ( — *ბალადიატი*).

## მუნიციპალიტეტი 
## რესურსები ინტერნეტში
* კატარის მუნიციპალიტეტები — Statoids.com

## სქოლიო
კატეგორია:კატარის მუნიციპალიტეტები
აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი (არბატი)

**აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში.  მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში არბატის რაიონში. ეკლესიაში მოქმედებს იერუსალიმის მართლმადიდებელი ეკლესიის მეტოქი. 

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე.

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
თავდაპირველად ტაძარს ეწოდებოდა „ფილიპე მოციქულის სახელობის ეკლესია“ მოსკოვის მიტროპოლიტის ფილიპეს პატივისცემის ნიშნად, რომლის ქალაქგარეთ სახლიც იდგა ტაძრის სიახლოვეს. ასევე არსებობს ვერსია, რომლის მიხედვითაც ეკლესია დააარსა თავად ფილიპემ, მაგრამ ჩანაწერთა წიგნებში ამის შესახებ არაფერია ნათქვამი.

ამჟამად არსებული ტაძარი აგებულია ივან კოსმინის მიერ და ნაკურთხია 1688 წელს მოციქულ ფილიპეს სახელზე. 

1812 წელს ტაძარი გაძარცვეს ფრანგებმა და ძლიერ დაზარალდა მოსკოვის დიდი ხანძრის დროს. ამის შემდეგ ორწელიწადნახევარი ტაძარში ღვთისმსხურება აღარ აღევლინებოდა. 1815 წელს ტაძარი აღადგინეს, მაგრამ საკუთარი მრევლი აღარ ჰყავდა, ამიტომ მიაწერეს ამჟამად უკვე დანგრეულ წმინდა ტრიფონ ამაფუნტელის ტაძარს, რომელიც მდებარეობდა არბატის მოედანზე. 1818 წელს ტაძარში ჩამოყალიბდა იერუსალიმის საპატრიარქოს მეტოქი და შენობაც მათ გადაეცათ. 1819 წელს ტაძრის მთავარი ეგვტერი აკურთხეს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელზე. XIX საუკუნის ბოლოდან ბერძნული დასპორის არაერთგზის თხოვნის შემდეგ შაბათის ღვთისმსახურება ტრადიციულად მიმდინარეობს ბერძნულ ენაზე. 

1917 წელს იერუსალიმის მეტოქი გაუქმდა, მაგრამ ეკლესია საბჭოთა პერიოდშიც არ დახურულა. 1989 წლიდან აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების სახელობის ტაძარი კვლავ იერუსალიმის ეკლესიის მეტოქია. 

2003 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია სტეფან (დისპირაკისი).

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма Воскресения Словущего на Арбате
* Храм Воскресения Словущего на Арбате на сайте «Храмы России»

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ეშვი (ფილმი)

**ეშვი** () — იორგოს ლანთიმოსის გადაღებული დრამა. სცენარის ავტორები არიან ეფთიმის ფილიპუ და იორგოს ლანთიმოსი. ფილმი შეეხება ცოლ-ქმრის თანაცხოვრებას, რომლებიც თავიანთ მოზრდილ შვილებს გარესამყაროსგან იზოლირებულად ამყოფებენ.

„ეშვი“ იორგოს ლანთიმოსის რიგით მეოთხე ფილმია, რომელიც 2009 წელს კანის კინოფესტივალის პრიზიორი გახდა და ოსკარის რიგით 83-ე კინოფესტივალის ნომინანტი „საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის“ კატეგორიაში.

## როლებში 
* ქრისტო სტერიოგლუ – მამა
* მიშელ ველი – დედა
* ანგელიკი პაპულია – უფროსი ქალიშვილი
* მარი ცონი – უმცროსი ქალიშვილი
* ქრისტოს პასალისი – ვაჟი
* ანა კალაიძიდუ – ქრისტინა

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ბერძნულენოვანი ფილმები
კატეგორია:2009 წლის ფილმები
კატეგორია:2000-იანი წლების დრამატული ფილმები
კატეგორია:იორგოს ლანთიმოსის ფილმები
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატარის ჰიმნი

**ას-სალამ ალ-ამირი** (, რომელიც ნიშნავს *პრინცის სიმშვიდეს*) — კატარის ეროვნული ჰიმნი.

## ისტორია 
ჰიმნი იქნა მიღებული 1996 წლის 7 დეკემბერს შეიხ ჰამად ბინ ჰალიფა ალ თანის ტახტზე ასვლისას.

## ტექსტი 
კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
ალფრედ შმიდტი (ძალოსანი)

**ალფრედ შმიდტი** (; დ. 1 მაისი, 1898, ჰაგერი — გ. 5 ნოემბერი, 1972, ტალინი) — ესტონელი ძალოსანი, 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი.

სპორტული კარიერის დასაწყისში შმიდტი შორ მანძილზე მორბენალი იყო, ხოლო 1919 წლიდან, როცა ესტონეთის არმიაში ჩაირიცხა, გადაწყვიტა ძალოსნობაში ეცადა ბედი. 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, ესტონეთში, მან მსუბუქ წონით კატეგორიაში ვერცხლის მედალი მიოპოვა. იგი არ დაუშვეს 1922 წლის ოლიმპიადაზე წონის გადაჭარბების გამო. მოგებული აქვს ბრინჯაოს მედალი ბალტიის ჩემპიონატზე 1923 წელს. მსაჯობდა ჭიდაობის მატჩებსაც.

ალფრედ შმიდტი გარდაიცვალა 1972 წლის 5 ნოემბერს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ალფრედ შმიდტი — ESBL

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1898 
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
კატეგორია:ესტონელი ძალოსნები
გელა ჩქვანავა

**გელა ჩქვანავა** (დ. 1967, სოხუმი) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურული პრემია „საბას“ ლაურეატი 2004 წელს.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1986-1988 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში. აფხაზეთის ომის შემდეგ ცხოვრობს თბილისში დევნილის სტატუსით. ომის შემდეგ გამოიცვალა მრავალი პროფესია. 2002 წლიდან მისი მოთხრობები იბეჭდება ქართულ პერიოდულ პრესაში. 2007-2009 წლებში გელა ჩქვანავას ნაწარმოებები დაიბეჭდა რუსულ ლიტერატურულ პერიოდიკაშიც.

## ჯილდოები
* 2004 - ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო დებიუტის ნომინაციაში *კოლორიტები : მოთხრობები* / გელა ჩქვანავა .- თბილისი : დიოგენე, 2004 - 380 გვ.
* 2002 - ლიტერატურული ასოციაცია „კვალის“ კონკურსი, მესამე ადგილი
* 2002 - ლიტერატურული პრემია „პენ-მარათონი“, პირველი ადგილი
* გიორგი შერვაშიძის სახელობის სახელმწიფო პრემია

## ბიბლიოგრაფია
* მკვდარი ქვიშის უდაბნო : რომანი (ავტორი). - თბილისი, ინტელექტი, 2014. - 188 გვ.. - ISBN: 978-9941-454-88-2
* ფეისბუკზე : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ინტელექტი, 2014. - 264 გვ.. - ISBN: 978-9941-454-28-8
* კოლორიტები : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, დიოგენე, 2004. - 380 გვ.. - ISBN: 99928-953-9-X

## რესურსები ინტერნეტში
* გელა ჩქვანავა

კატეგორია:ქართველი მწერლები 
კატეგორია:დაბადებული 1967
კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი (კრასნოე-სელო)

**მოსკოვის ყველა წმინდანის ტაძარი** () —  ნოვო-ალექსეევის სტავროპიგიალური მამათა მონასტრის მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის კრასნოე-სელოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1887-1891 წლებში.   

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ყველა წმინდანის  სახელზე. ეგვტერები ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის  სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
მოსკოვის ყველა წმინდანის  ტაძარი ააგეს კრასნოე-სელოში 1853 წელს, ერთ-ერთ უძველეს მოსკოვისპირა სოფელში, რომელიც ჯერ კიდევ XII-XIII საუკუნეებში არსებობდა. პირველი ისტორიული წყარო რომელშიც კრასნოე-სელო მოიხსენიება მიეკუთვნება 1480 წელს. 1837 წელს მოსკოვის ცენტრიდან გარეუბანში ალექსეევის მონასტერი. 1887-1891 წლებში ახალ სასაფლაოზე ააშენეს ყველა წმინდანის ტაძარი, რომლის ეგვტერიც იყო ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი. 

XX საუკუნის დასაწყისში ნოვო-ალექსეევკის მონასტერში ოთხი ტაძარი არსებობდა: ჯვართამაღლების, ალექსი ღვთისკაცის, ყველაწმინდისა და მიქაელ მთავარანგელოზის. ამათგან საბჭოთა პერიოდს გადაურჩა მხოლოდ ორი: ყველაწმინდისა და ალექსი ღვთისკაცის.

ყველა წმინდანის სახელობის ტაძარს გამოიყენებდნენ როგორც არქივს. ალექსი ღვთისკაცის ეკლესია გადააკეთეს პიონერთა სახლად, ხოლო ყოფილი სასაფლაოს ადგილზე მოაწყვეს პიონერთა პარკი. 

1991 წელს ყველა წმინდანის ტაძარი დაუბრუნდა  რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ამავე წელს ტაძარში დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 1990 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სალავური გიმნაზია (სკოლა № 1305).

ამჟამად ტაძართან მოქმედებს თავშესაფარი კარის ეკლესიით (გაიხსნა 1994 წელს), საკვირაო სკოლა (1991 წლიდან), საეკლესიო-სამრევლო სკოლა (1995 წლიდან), ხატწერის სახელოსნო (1995 წლიდან), საქველმოქმედო ფონდი „ართოსი“ (2002 წლიდან).

## გალერეა
  
ფაილი:Novo-Alekseyevsky convent, Cathedral.jpg| 
ფაილი:NAlekseevskiMonstir13.jpg| 
ფაილი:All Saints Church in Krasnoe Selo 14.jpg| 

## რესურსები ინტერნეტში 
* Официальный сайт храма Всех Святых в Красном селе
* Храм Всех Святых на сайте Богоявленского благочиния 
* Храм Всех Святых на *russian-church.ru*
* Храм Всех Святых на *sobory.ru*
* История Красного села на *krasnoeselo.msk.ru* 
* Обнаружен склеп с останками князя Голицына *Седмица. Ru*

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი (ობიდენი)

**მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი** () —   მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ხამოვნიკის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1702 წელს.   

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. ეგვტერები კი სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის, ასევეა მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
პირველი ხის ეკლესიის აგების თარიღი ზუსტად არ არის ცნობილი, გადმოცემის თანახმად იგი აგებული უნდა იყოს დიდი თავადის ვასილი III-ის პირადი მონაწილეობით 1505-1533 წლებს შორის.

1702 წელს ძველი ხის ეკლესიის ადგილზე დაიწყეს ქვის ტაძრის მშენებლობა. 1706 წელს დაამზადეს ოდიკი. 1819 წელს აკურთხეს სამხრეთის ეგვტერი მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. 

ტაძარმა თანამედროვე სახე მიიღო დიაკვან იოანე ლებედევის წინამძღვრობის პერიოდში. ეს იყო რეფორმამდელი პერიოდი, როდესაც რუსეთში ბევრი რამ შეიცვალა. 1867 წელს იოანე ლებედევის წინამძღვრად დანიშვნის პარალელურად ელია წინასწარმეტყველის ეკლესიის მამასახლისად დაინიშნა პირველი გილდიის ვაჭარი ვლადიმირ კონშინი. წინამძღვარმა და მამასახლისმა გადაწყვიტეს პირველ რიგში ჩაეტარებინათ სატრაპეზოსა და სამრეკლოს რემონტი. პროექტის განსახორციელებლად დიდი თანხა გაიღო თავად კონშინმა და მისი ცოლის ნათესავებმა ტრეტიაკოვებმა. ახალი სატრაპეზოს და სამრეკლოს კურთხევა მოხდა 1868 წლის 9 ივნისს. 

საეკლესიო მამასახლისი ვლადიმირ კონშინი იყო პირველი საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შექმნის ინიციატორი. სწავლება დაიწყეს 1875 წელს, ხოლო 1882 წელს ცალკე შენობა ააგეს სკოლისა და თავშესაფრისათვის. 

1930 წელს ეკლესია გადაურჩა დახურვას. გადმოცემის მიხედვით ეკლესიის დახურვა უნდოდათ 1941 წლის 22 ივნისის ლოცვის შემდეგ, მაგრამ დაიწყო დიდი სამამულო ომი, რამაც გადაარჩინა ეკლესია დახურვას. 1944 წლის 15 ივნისს  აქ მოსკოვის ქრისტეს აღდგომის ტაძრიდან გადააბრძანეს სასწაულმოწმედი ღვთისმშობლს ხატი „მოულოდნელი სიხარული“.

1975 წელს ეკლესიაში ჯვარი დაიწერა ალექსანდრე სოლჟენიცინმა და მისმა მეუღლემ ნატალია სვეტლოვამ. აქვე მონათლეს თავიანთი შვილები.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები