open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ჰენრიკე შტალი

**ჰენრიკე შტალი** (; დ. 30 აპრილი, 1970) — გერმანელი ლიტერატურათმცოდნე, რუსისტი, პოლონისტი, სლავისტი. ტრირის უნივერსიტეტის პროფესორი.

პროფესორი ჰენრიკე შტალი არის სლავისტიკის ლიტერატურის განყოფილების გამგე ტრირის უნივერსიტეტში (გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა) 2003 წლიდან.

## კვლევითი ინტერესების სფერო 
* XVIII—XX საუკუნეების რუსული ლიტერატურა
* სიმბოლიზმი რუსულ ლიტერატურაში
* ანდრეი ბელის შემოქმედება
* რუსული ფილოსოფია და მისი ევროპული კონტექსტები

## რჩეული პუბლიკაციები 
* Harald Schwaetzer (Hrsg.), Henrieke Stahl-Schwaetzer (Hrsg.): L’Homme Machine? Anthropologie im Umbruch. Ein interdisziplinäres Symposion. 1998 (სერია: Philosophische Texte und Studien, ტომი 45) ISBN 978-3-487-10639-7
* Henrieke Stahl: Renaissance des Rosenkreuzertums. Initiation in Andrej Belyjs Romanen „Serebrjanyj golub’“ und „Peterburg“. გამოცემაში: Trierer Abhandlungen zur Slavistik. Hrsg. von Gerhard Ressel. ტომი 3. Frankfurt am Main: Peter Lang 2002  ISBN 3-631-38664-8
* Henrieke Stahl: Sophia im Denken Vladimir Solov’evs – eine ästhetische Rekonstruktion. Münster: Aschendorff, 2019. (Texte und Studien zur Europäischen Geistesgeschichte, სერია B, ტომი 18) EAN 9783402160091
* The Lyrical Subject in Contemporary Russian Poetry. Edited by Henrieke Stahl. Special Issue: Russian Literature. Volumes 109–110, გვერდები 1–314 (ნოემბერ–დეკემბერი 2019).
* Sub‘‘ekt i liminal’nost‘ v sovremennoj literature. Subjekt und Liminalität in der Gegenwartsliteratur. ტომი 1: Granicy, porogi, liminal’nost‘ i sub‘‘ektivnost‘ v sovremennoj russkojazyčnoj poėzii. Herausgegeben von Henrieke Stahl und Ekaterina Friedrichs. (Neuere Lyrik. Interkulturelle und interdisziplinäre Studien. ტომი 8,1). გვერდი 401. Berlin 2020.]
* Internationale Zeitschrift für Kulturkomparatistik, IZfK ტომი 2, 2021. Contemporary Lyric Poetry in Transitions between Genres and Media Herausgeber: Ralph Müller, Henrieke Stahl.

## რესურსები ინტერნეტში
* პროფესორი ჰენრიკე შტალის ბიოგრაფია uni-trier.de ოფიციალურ საიტზე 
* პროფესორ ჰენრიკე შტალის პროფესიული ფორმირების გზა uni-trier.de ოფიციალურ საიტზე
* სლავისტიკის გვერდი ტრირის უნივერსიტეტის საიტზე

კატეგორია:გერმანელი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 1970
კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი
კარკასონი

**კარკასონი** () — ქალაქი საფრანგეთში, ლანგედოკ-რუსილონის რეგიონში, ოდის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 46 513 მცხოვრები (2018). მდებარეობს სამხრეთის არხსა და მდინარე ოდზე. ტურიზმის მსხვილი ცენტრია.
[220პქ|მინი|მარცხნივ|ჯვაროსნები 1209 წელს ქალაქიდან აძევებენ [კათარები|კათარებს.]]
კარკასონში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ფრანგული ციხე-ქალაქის იერი და თავისი ამ უნიკალური შემორჩენილი იერის წყალობით შესულია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში (იხ. კარკასონის ციხესიმაგრე). მდინარის მარჯვენა ნაპირზეა ზედა (ძველი) ქალაქი, რომელსაც შემორტყმული აქვს გალავნის 2 წრე: შიდა წრე სიგრძით 1100 მეტრია და აგებულია V საუკუნის ბოლოს – VI საუკუნეში, ნაწილობრივ გადაკეთდა XIII საუკუნეში; გარე წრე სიგრძით 1500 მეტრია, აგებულია XIII საუკუნეში, სიმაღლე 6–7 მეტრია. ციხეს აქვს ორი გამაგრებული კარიბჭე (ნარბონის და ოდის) და 52 გეგმით ნახევარწრიული, მრგვალი ან კვადრატული კოშკი, 4 ბასტიონი, სენ-ნაზერის რომანულ-გოტიკური ტაძარი (ნავი თარიღდება 1096 წლით, ტრანსეპტი 1269–1330 წლებით; ინტერიერში არის XIII–XVI საუკუნეების ქანდაკებები, საფლავის ქვები, ვიტრაჟები), ხიდი (XIV საუკუნიდან). ოდის კარიბჭის ჩრდილოეთიდან კედლის შიდა სარტყელს უერთდება ციხესიმაგრე შატო-კონტალი (1120–1150; გამაგრებულია თხრილით, კედლებით, მძლავრი ცილინდრული კოშკებითა და ბარბიკანით; დღეს — ქანდაკებების საცავი). მარცხენა ნაპირზე, ქვედა ქალაქში (დაარსდა 1247 წელს, რეგულარული დაგეგმარებით) არის: სენ-მიშელისა (XIII საუკუნის ბოლო) და სენ-ვენსანის (XIII საუკუნის ბოლო – XVIII საუკუნე) გოტიკური ეკლესიები, ნოტრ-დამ-დე-ლა-სანტეს კაპელა (1525), შუა საუკუნეების საავადმყოფო, ნეპტუნის შადრევანი (1770) და სხვ. ნაგებობათა უმეტესობა ეჟენ ემანუელ ვიოლე-ლე-დიუკის მიერაა რესტავრირებული (1844 წლიდან; სამუშაოები XX საუკუნეში გაგრძელდა). ქალაქში მდებარეობს სახვითი ხელოვნებისა და სამხატვრო მუზეუმი (სენ-ნაზერის ტაძარში). განვითარებულია მეღვინეობა; საფეიქრო ნაწარმისა და ფეხსაცმლის წარმოება.

## ჰავა 
## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
ტორტოსა

**ტორტოსა** () — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ესპანეთში, კატალონიის ავტონომიური გაერთიანების ტარაგონის პროვინციაში. მდებარეობს მდინარე ებროზე, ქალაქ ტარაგონიდან სამხრეთ-დასავლეთით. 33 439 მცხოვრები (2020) წარმოიშვა როგორც **დერტოსა**, შემდგომში მისი გეგმა შეიცვალა რომაელი მხედართმთავრის სციპიონ აფრიკელის მიერ, იულიუს კეისარმა *მუნიციპიუმად* (ქალაქად) გადააქცია, ხოლო იმპერატორმა ავგუსტუსმა კოლონიური პროვოლეგიები მისცა. მავრების მმართველობის დროს კორდოვის სახალიფოს მნიშვნელოვანი სასაზღვრო ქალაქი და მცირე ხნით მავრთა პატარა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს დედაქალაქიც კი იყო. 1148 წელს ტორტოსა დაიპყრო ბარსეონის გრაფმა რამონ ბერენგერ IV-მა და მას მაღალი პრივილეგიის ქარტია უბოძა. 1149 წელს მავრების მცდელობა, დაებრუნებინათ ქალაქი, უშედეგო აღმოჩნდა, ძირითადად ქალების მამაცური ბრძოლის გამო. ესპანეთის სამოქალაქო ომის ბოლო პერიოდში (1939) ქალაქს დიდი ზიანი მიადგა, თუმცა უმეტესი ნაწილი შემდეგ აღდგა. მთავარი ღირსშესანიშნაობებია: გოტიკური ტაძარი (1347), ბაროკოს სტილში შესრულებული ფასადით (1705); აღორძინების ხანის სასახლე; შუა საუკუნეების ციხესიმაგრის ნანგრევები. ქალაქში არის ტექნიკური სკოლა და ობსერვატორია.

ტორტოსა გადაჰყურებს ვრცელ ვაკეს, სადაც ბრინჯის პლანტაციები, ხეხილის ბაღები, ზეთისხილისა და ნუშის ხეებია გაშენებული. ზეითუნის ზეთი წარმოების ძირითადი პროდუქტია. აწარმოებენ სასუქებს, საპონს, ცემენტს, ფარმაცევტულ პრეპარატებს, თავსაბურავებს, ტრიკოტაჟს; ასევე განვითარებულია ბრინჯის ლეწვა, ხორბლის დაფქვა, ხის ხერხვა.

## ჰავა 
## სქოლიო 
კატეგორია:ტარაგონის ქალაქები
კატეგორია:ტარაგონის მუნიციპალიტეტები
ზევსის ტაძარი ოლიმპიაში

250პქ|მინი|მარჯვნივ|XIX საუკუნის რეკონსტრუქცია
**ზევსის ტაძარი ოლიმპიაში** — ძველბერძნული საკულტო არქიტექტურის ძეგლი, ზევსის სალოცავის ცენტრი. ააგეს ოლიმპიაში ძვ. წ. 470 და 456 წლებს შორის, არქიტექტორი — ლიბონი ელიდიდან. წარმოადგენს დორიული ორდერის პერიპტერს (მოკლე გვერდებზე — 6, ხოლო გრძელ გვერდებზე 13 სვეტით) ბაზისით (27,68 × 64,12 მ). აგებულია ადგილობრივი კირქვით, სვეტები შემდგომი შეღებვისათვის დაფარული იყო მარმარილოს ბათქაშით. გეგმა ფორმირებულია ინტერკოლუმნიუმის სიგრძის ტოლი მოდულის საფუძველზე (5,22 მ). სვეტების სიმაღლე (10,51 მ) თითქმის შეესაბამება პართენონის სვეტთა სიმაღლეს (10,43 მ), რომლის აგების დროსაც ოლიმპიის ტაძარი ნიმუშად გამოიყენეს. ტაძრის სკულპტურული დეკორი (დღეს დაცულია ოლიმპიის არქეოლოგიურ მუზეუმსა და პარიზის ლუვრში) წარმოადგენს ადრეული კლასიკის ცენტრალურ ძეგლს. ფრონტონების ჯგუფები (აღმოსავლეთ ფრონტონზე — მითი პელოფზე, დასავლეთ ფრონტონზე — კენტავრომაქია) შექმნილია ძვ. წ. 468–456 წლებში. ცელას რელიეფურ მეტოპებზე (6–6 ტორსულ მხარეებზე) გამოსახულია ჰერაკლეს გმირობები. აკროტერიუმი შესრულებულია ძვ. წ. V საუკუნის მეორე ნახევარში ცნობილი მოქანდაკის პეონიოსის მიერ. ძვ. წ. 438 წელს მოქანდაკე ფიდიასმა ტაძრისათვის ქრისოელეფანტური ტექნიკით შექმნა ზევსის 12-მეტრიანი ქანდაკება, რომელიც შემდეგ მსოფლიოს შვიდი საოცრებიდან ერთ-ერთად აღიარეს. იმპერატორ თეოდოსიუს II-ის ბრძანებით (ახ. წ. 426) დაიწყო ოლიმპიის წარმართული სალოცავების განადგურება, რომელიც VI საუკუნეში მიწისძვრებმა დაასრულა. 1875 წლიდან მიმდინარეობს ტაძრის ნანგრევების სისტემატური კვლევები.

Temple of Zeus (Olympia) Plan.svg|გეგმა
2007 Greece Olympia Museum Heracles and Cretan Bull.jpg|მეტოპის დეტალი, სადაც გამოსახულია ჰერაკლე და კრეტის ხარი
Olimpyamuseum002.jpg|ფრონტონის ქანდაკებები ოლიმპიის მუზეუმში
Dias entrance EAST 01.jpg|ტაძრის ახლანდელი მდგომარეობა

## სქოლიო 
კატეგორია:ზევსის ტაძრები
მიხეილ მიქელაძე

**მიხეილ გერასიმეს ძე მიქელაძე** (დ. 22 ოქტომბერი, 1899, სოფ. ქილდა, ახლანდ. ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი — გ. 5 ივლისი, 1975, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი. გენერალ-მაიორი (1942).

1915 წელს გაიწვიეს მეფის არმიაში. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918; მოსკოვის გრენადერთა მე-8 პოლკის პრაპორშჩიკი, შემდეგ პოდპორუჩიკი). 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში, 1921 წლიდან — წითელ არმიაში. 1936 წელს დაამთავრა მიხეილ ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია, დაინიშნა მე-2 კავკასიის მსროლელი დივიზიის შტაბის უფროსად. 1937 წლიდან მე-2 (შემდგომ 63-ე) ქართული მსროლელი დივიზიის შტაბის უფროსი. 1938 წელს დაინიშნა 29-ე მსროლელი დივიზიის შტაბის უფროსად. მეორე მსოფლი ომის (1941-1945) დროს იყო 195-ე მსროლელი დივიზიის მეთაური, მე-20 გვარდიული მსროლელი კორპუსის მეთაურის მოადგილე; მე-7, შემდეგ მე-10 გვარდიული საჰაერო-სადესანტო დივიზიების მეთაური. 1944 წლიდან მეთაურობდა მე-13 მსროლელ კორპუსს. მონაწილეობდა ბრიანსკთან, მოსკოვთან, ბელგოროდთან, ხარკოვთან, ვორონეჟთან ბრძოლებში. 1953 წელს დაინიშნა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამხედრო კათედრის გამგედ. 1956 წლიდან თადარიგში გავიდა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  22 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული  1899
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
მ
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
ეჟენ ვიოლე-ლე-დიუკი

**ეჟენ ემანუელ ვიოლე-ლე-დიუკი** (; დ. 25 იანვარი, 1814, პარიზი — გ. 17 სექტემბერი, 1879, ლოზანა) — ფრანგი არქიტექტორი, ისტორიკოსი და არქიტექტურის თეორეტიკოსი. სწავლობდა ა. ფ. რ. ლეკლერთან და ხატვის სკოლაში (1834–1836) პარიზში. ეწვია იტალიას (1836–1837). 1840 წლიდან, პროსპერ მერიმეს (იმდროინდელი საფრანგეთის ისტორიული ძეგლების გენერალური ინსპექტორის) ინიციატივით, სისტემატიურად დაკავდა რომანული და გოტიკური არქიტექტურის ძეგლების რესტავრაციითა და რეკონსტრუქციით: ვეზლეს (1840–59), ამიენის (1849–74), ტულუზის (1860–62), რეიმსისა (1861–73) და კლერმონ-ფერანის (1862-დან) ტაძრები; ისტორიული შენობები პარიზში (სენტ-შაპელი და ნოტრ-დამი, 1844-დან, ჟ. ბ. ა. ლასიუსთან ერთად; სენ-დენის სააბატო, 1846-დან), კარკასონისა (1849-დან) და ავინიონის (1860–68) გალავნები, აგრეთვე პიერფონის ციხე (1857–70) და სხვ.

საკუთარი ნაგებობები შესრულებულია რომანტიზმის სტილში (სასახლე დობრე ქალაქ ნანტში, საკუთარი ვილა ლოზანაში, 1874–1878 და სხვ.) და ყველაზე ხშირად ფრანგული გოტიკის სტილიზაციას ახდენს (ეკლესიები კარკასონში, ეიან-სიურ-ტოლონსა და სენ-დენიში, 1850–60-იანი წლები). ავტორია კაპიტალური შრომებისა XI–XVI საუკუნეების ფრანგული არქიტექტურისა და დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების ისტორიის შესახებ. ასწავლიდა პარიზის ნატიფ ხელოვნებათა სკოლაში (1863 წლიდან — პროფესორი). 1870 წლიდან ცხოვრობდა ლოზანაში, სადაც 1873–76 წლებში რესტავრაცია ჩაუტარა ტაძარს.

## სქოლიო 
კატეგორია:ფრანგი არქიტექტორები
კატეგორია:ფრანგი რესტავრატორები
კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები
კატეგორია:არქიტექტურის თეორეტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1814
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1879
ზემო გერმანიის ლიმესი

**ზემო გერმანიის ლიმესი** (, , ) — ყოფილი საზღვარი რომის იმპერიის ორ პროვინციას,  ქვემო გერმანიასა და გერმანიას შორის. ლიმესმა ერთმანეთისაგან გამოყო რომის იმპერიის ნაწილი რაინლანდი და რაინის აღმოსავლეთით, ნაკლებად კონტროლირებადი ტერიტორიები. 

ლიმესი იწყება ჩრდილოეთის ზღვის სანაპიროდან იქ სადაც მას უერთდება აუდე-რაინი, შემდეგ ის მიჰყვებოდა რაინის დინებას და მთავრდებოდა თანამედროვე ქალაქ ბად-ბრაიზინგთან, ზემო გერმანიის საზღვართან. აქედან იწყებოდა ზემო გერმანია-რეტიის ლიმესი.

2021 წლის 27 ივლისს ზემო გერმანიის ლიმესი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Lower Germanic Limes  on the website of Dutch historian, Jona Lendering *(English)*
* Vici.org  Lower Germanic Limes, interactive map
* »www.niedergermanischer-limes.de«
* Germania inferior on the private website of author, Peter Lichtenberger *(German)*
* De Limes - Grens van het Romeinse Rijk  *(Dutch)*
* Romeinen in Nederland *(Dutch)*

## სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
კატეგორია:გერმანიის შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ნიდერლანდებში
პეტრ ფიალა

**პეტრ ფიალა** (; დ. 1 სექტემბერი, 1964, ბრნო, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხი პოლიტიკოსი, პოლიტოლოგი და პედაგოგი. ჩეხეთის პრემიერ-მინისტრი 2021 წლის 17 დეკემბრიდან, მოქალაქეთა დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე 2014 წლის 18 იანვრიდან. პეტრ ნეჩასის მთავრობაში ჩეხეთის განათლების, ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი (2012-2013 წწ.). 2017-2021 წლებში ჩეხეთის დეპუტატთა პალატის თავმჯდომარის მოადგილე. აკადემიურ წრეებში ცნობილია როგორც ბრნოს მასარიკის უნივერსიტეტის ყოფილი რექტორი და პრო-რექტორი.

## ბიოგრაფია
პეტრ ფიალა დაიბადა ბრნოში, კათოლიკურ ოჯახში. მისი მამა, რომელიც ებრაული ოჯახიდან იყო, ჰოლოკოსტს გადაურჩა. 1983-1988 წლებში სწავლობდა ისტორიასა და ჩეხურ ფილოლოგიას მასარიკის უნივერსიტეტში, რომლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ისტორიკოსად კრომერჟიჟის მუზეუმში.

1996 წელს გახდა პრაღის კარლის უნივერსიტეტის დოცენტი, ხოლო 2002 წელს ჩეხეთის რესპუბლიკის პოლიტიკურ მეცნიერებათა პირველ პროფესორი გახდა. 2004 წელს გახდა სოციალურ მეცნიერებათა დეკანი და ამავე წელს აირჩიეს მასარიკის უნივერსიტეტის რექტორად. ხელმეორედ აირჩიეს 2008 წელს და ეს თანამდებობა ეკავა 2011 წლამდე. მისსავე რექტორობისას ააშენეს €220 მილიონის ღირებულების კამპუსი.

## პოლიტიკური კარიერა
2013 წელს გახდა ჩეხეთის დეპუტატთა პალატის წევრი. 2014 წელს აირჩიეს მოქალაქეთა დემოკრატიული პარტიის ხელმძღვანელად. 2021 წელს საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ ხუთმა ოპოზიციურმა პარტიამ გადაწყვიტა შეექმნათ კოალიციური მთავრობა და პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე წარადგინეს პეტრ ფიალა. 2021 წლის 28 ნოემბერს პრეზიდენტმა მილოშ ზემანმა სთხოვა ჩამოეყალიბებინა მთავრობა. დანიშვნის შემდეგ ფიალამ განაცხადა, რომ მას სჯერა, მისი მთავრობა ცვლილებებს მოიტანს და გააუმჯობესებს ჩეხეთის რესპუბლიკაში ადამიანების ცხოვრებას, მაგრამ მომავალი წელი რთული იქნება მრავალი მოქალაქისათვის და ჩეხეთისათვის.

## პირადი ცხოვრება
1992 წელს დაქორწინდა ბიოლოგ იანა ფიოლოვაზე, რომელიც ცნობილი გახდა ხავერდოვანი რევოლუციის დროს. შეეძნათ სამი შვილი.

## რესურსები ინტერნეტში
*Official website
*Government website profile

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:ჩეხეთის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ფრანკო აბიატის პრემია

**ფრანკო აბიატის პრემია** () — კლასიკური მუსიკის პრიზი, რომელიც 1980 წლიდან ყოველწლიურად გაიცემა იტალიის მუსიკალური კრიტიკოსების ეროვნული ასოციაციის მიერ. ატარებს იტალიელი მუსიკის კრიტიკოსის ფრანკო აბიატის სახელს. არ ითვალისწინებს ფულად ჯილდოს. თავდაპირველად დაჯილდოება ხდებოდა ბერგამოს ადმინისტრაციის პატრონაჟით. ტრადიციულად, დაჯილდოების ცერემონია ტარდება ბერგამოს ოპერის თეატრში ან ქალაქის სხვა ისტორიულ შენობებში. 2007 წლიდან სარგებლობს იტალიის კულტურის სამინისტროს, ხოლო 2008 წლიდან კი რესპუბლიკის პრეზიდენტის პატრონაჟით. იგი სამართლიანად ითვლება კლასიკური მუსიკის სამყაროში ერთ-ერთ პრესტიჟულ ჯილდოდ.

პრემიის ნომინაციები:
* საუკეთესო საოპერო დადგმა
* პროექტი () — მუსიკალური ფესტივალი, კონცერტების ციკლი და ა. შ.
* პროდიუსერი
* დირიჟორი
* ოპერის რეჟისორი
* ოპერის სასცენო დიზაინი
* ოპერის სასცენო კოსტიუმები
* ვოკალი
* ინსტრუმენტული შესრულება
* კამერული ორკესტრი
* უცხოური მუსიკის საუკეთესო პრემიერა იტალიაში
* სპეციალური პრემია

## პრემიის ლაურეატები
### საუკეთესო საოპერო დადგმა
### საუკეთესო პროექტი
### საუკეთესო პროდიუსერი
### საუკეთესო დირიჟორი
### საუკეთესო საოპერო რეჟისორი
### ოპერის საუკეთესო სასცენო დიზაინი
### ოპერის საუკეთესო სასცენო კოსტიუმები
### საუკეთესო ვოკალი
### ინსტრუმენტული შესრულება 
### კამერული ორკესტრი (2012 წლიდან პიეტრო ფარულის სახელით ) 
### უცხოური მუსიკის საუკეთესო პრემიერა იტალიაში
### სპეციალური პრიზი
## რესურსები ინტერნეტში
* Premio Abbiati
* Premio Abbiati 2021
* premio Franco Aabbiati 

## სქოლიო
კატეგორია:პრემიები
კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:1980 წელს დაარსებული დაჯილდოების ცერემონიები
ვახტანგ მირიანაშვილი

**ვახტანგ მირიანაშვილი** (დ. 5 აგვისტო, 1910, სოფ. ანაგა, სიღნაღის რაიონი — გ. 1973) — ქართველი აგრონომი.

მირიანაშვილმა შრომითი საქმიანობა დაიწყო ლაგოდეხის რაიონის სოფელ ცოდნისკარში. საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სტუდენტი დაინიშნა საქართველოს მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატის მარცვლეული კულტურების სამმართველოს უფროსად. 1939-1944 წლებში იყო წითელწყაროს რაიონის მშრომელთა დეპუტატების რაიონული საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე, 1944-1950 წლებში — წითელწყაროს რაიონის (ახლანდელი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი) რაიკომის პირველი მდივანი, 1950-1952 — საქართველოს სსრ-ის სოფლის მეურნეობის მინისტრი. შემდეგ სხვადასხვა წლებში იყო საგარეჯოს რაიაღმასკომის თავმჯდომარე, საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს სოფლის მეურნეობისა და დამზადების განყოფილების უფროსი, საქართველოს კპ სამგორის რაიონის პირველ მდივანი, გარდაბნის რაიონის პირველი მდივანი. 1966-1973 წლებში საქართველოს სსრ საბჭოთა მეურნეობების სამინისტროს მევენახეობა-მეხილეობის საბჭოთა მეურნეობების ტრესტის მმართველი.  

## ჯილდოები
* საპატიო ნიშნის ორდენი
* საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული აგრონომი
* ოქტომბრის რევოლუციის ორდენი
* ლენინის ორდენი
* სოციალისტური შრომის გმირი
*შრომის წითელი დროშის ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
*ვახტანგ მირიანაშვილის ბიოგრაფია (II მოწვევა)
*[ https://dspace.nplg.gov.ge/bitstream/1234/353684/1/P_6209.jpg  ვახტანგ მირიანაშვილის ბიოგრაფია (III მოწვევა)]
*ვახტანგ მირიანაშვილის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)

კატეგორია:დაბადებული  5 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული  1910
კატეგორია:გარდაცვლილი    1973
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
 ვ
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული აგრონომები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კარლო ბარიგიანი

**კარლო ისაკის ძე ბარიგიანი**  (დ. 1905 — გ. უცნობია)  — საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 

კარლო  ბარიგიანი დაიბადა 1905  წელს მუშის ოჯახში.  საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მუშაობა დაიწყო ხაშურის დეპოში.  1921 წელს შევიდა კომკავშირში.  უმაღლესი
პარტიული განათლება მიიღო ამიერკავკასიის კომუნისტურ უნივერსიტეტში აქვე მიიღეს საკავშირო კომუნისტური პარტიის  (ბ) რიგებში.  1932 წელს, ამიერკავკასიის კომუნისტური უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ,   ბარიგიანი დაინიშნა საქართველოს კ. პ. (ბ) ხაშურის რაიკომის კულტურისა და პროპაგანდის განყოფილების გამგედ. ამავე წელს გადაიყვანეს საქართველოს კ. პ. (ბ) ცენტრალურ კომიტეტში, სადაც ეკავა მთელი რიგი საპასუხისმგებლო თანამდებობანი. შემდეგ მას ირჩევენ საქართველოს კ. პ. (ბ) ბათუმის საქალაქო კომიტეტის მეორე მდივნად, შემდეგ კი აჭარის საოლქო კომიტეტის მეორე მდივნად. 1938 წელს კვლავ გადმოჰყავთ სამუშაოდ  საქართველოს კ. პ. (ბ) ცენტრალურ კომიტეტში, სადაც ეკავა სხვადასხვა პასუხსაგები თანამდებობანი. 1941 წლიდან მუშაობდა საქართველოს კ. პ. (ბ) ცენტრალური კომიტეტის მდივნად მსუბუქი და კვების მრეწველობის დარგში. იყო საქართველოს კ. პ, (ბ) ცენტრალური კომიტეტის მდივნის მოადგილეა   მსუბუქი და  კვების მრეწველობის დარგში. 

## ჯილდოები
*ლენინის ორდენი 
*შრომის წითელი დროშის ორი ორდენით
*სამი მედალი

## რესურსები ინტერნეტში
*საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა 
*კარლო  ბარიგიანის ბიოგრაფია

კატეგორია:დაბადებული  1905
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
გიორგი ჟორდანია

**გიორგი ჟორდანია** (დ. 1885 ― გ. 7 დეკემბერი, 1937) ― ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, იურისტი, საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი.

## ბიოგრაფია 
გიორგი ჟორდანია დაიბადა 1885 წელს ისტორიკოს თევდორე ჟორდანიას ოჯახში. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია. უმაღლესი განათლება მიიღო მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე. უნივერსიტეტში სწავლის პარალელურად აქტიურად მონაწილეობდა ქართული სათვისტომოს კულტურულ ცხოვრებაში.

## საქმიანობა 
ჟორდანია დაინტერესებული იყო საქართველოს ისტორიით, დააარსა მოსკოვში ქართველთა შორის კულტურის მოყვარულთა საზოგადოება. მუშაობდა ქართული ფოლკლორისა და ეთნოგრაფიული მასალების შეგროვებაზე. კითხულობდა საჯარო ლექციებს. 1911 წელს დაბრუნდა საქართველოში. მუშაობდა ნაფიც ვექილად. ასწავლიდა ლათინურ ენასა და სამართლის ტფილისის ვაჟათა გიმნაზიაში. 1917 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი, პარტიის ტფილისის კომიტეტის წევრი. საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ მუშაობდა იუსტიციის სამინისტროში დეპარტამენტის უფროსად და ერობათა კავშირის კომიტეტში. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპირებისას, ემიგრაციაში წავიდა. რამდენიმე თვის განმავლობაში ცხოვრობდა და მუშაობდა სტამბოლში. 1921 წელს დაბრუნდა საქართველოში. იგი იყო დამცველთა ადვოკატთა კოლეგიის წევრი, მუშაობდა საარქივო სამმართველოში, მიწსახკომში, შინსახკომის საორგანიზაციო განყოფილების გამგედ, ასევე კერძო ადვოკატურასაც მიჰყო ხელი და ძირითადად სისხლის სამართლის პროცესებს განაგებდა. ჟორდანია დაინტერესებული იყო თეატრით, 1935 წლიდან მუშაობდა მოსკოვის მცირე თეატრის - „ზემეტჩინოს“ ფილიალში. 1937 წლისათვის მუშაობდა მოსკოვში, საავტორო უფლებათა დაცვის საზოგადოებაში.

## დახვრეტა 
გიორგი ჟორდანია საქართველოს სსრ საგანგებო კომისიამ „ჩეკა“ დააპატიმრა 1922 წლის დასაწყისში „კონტრრევოლუციური საქმიანობის“ ბრალდებით, ამავე წლის ივლისში გაათავისუფლეს. 1937 წლის დიდი საბჭოთა ტერორის დროს დააპატიმრეს და გადმოგზავნეს თბილისში. 1937 წლის 29 ნოემბერს საქართველოს სსრ შინსახკომის განსაკუთრებულმა სამეულმა დახვრეტა მიუსაჯა „საქართველოს ნაციონალისტური ცენტრის კონტრრევოლუციური ტერორისტული ორგანიზაციის“  წევრობის ბრალდებით. დახვრიტეს 7 დეკემბერს.

## ლიტერატურა
* 

კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
მუჰამად-შაჰი

**მუჰამად-შაჰი** (დ. 7 აგვისტო, 1702, ღაზნი — გ. 26 აპრილი,  1748, დელი) — დიდ მოგოლთა იმპერიის მე-13 იმპერატორი, უფლისწულ ჯაჰან-შაჰის ვაჟი, ბაჰადურ-შაჰ I-ის შვილიშვილი.

## ბიოგრაფია
მუჰამად-შაჰი იყო მოგოლთა იმპერატორის, ბაჰადურ-შაჰის ვაჟის, ჯაჰან-შაჰის შვილი. 1719 წლის სექტემბერში, მისი ბიძაშვილის, შაჰ-ჯაჰან II-ის გარდაცვალების შემდეგ, მუჰამადი ძმებმა სეიიდებმა იხმეს დელიში და იმპერიის ფადიშაჰის ტიტული უბოძეს. 1721–1722 წლებში ძმებ სეიიდებს მუჰამადის ახალმა ვეზირმა ნიზამ ულ-მულქმა ბოლო მოუღო და თავად გადაიბარა სახელმწიფოს საქმეები.

მუჰამად-შაჰის მმართველობის დროს მოგოლების იმპერიამ საბოლოოდ დაკარგა თავისი სავაჭრო მაგისტრალები, ტერიტორიები და მცირე სახელმწიფოდ გარდაიქმნა. ყველაზე მტკივნეული გამოდგა ნადირ-შაჰის გამანადგურებელი შემოსევა, რამაც წერტილი დაუსვა მოგოლთა ძლიერებას. ლაჰორი, სინდი, ქაბული და ღაზნი აფშარიდების იმპერიამ ჩაიგდო ხელში, 
ინდოსტანის ნახევარკუნძულზე არსებული მიწები კი ჯერ კიდევ აურანგზების დროს აღზევებული მარათჰების იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა.

მუჰამად-შაჰი გარდაიცვალა 1748 წლის 26 აპრილს, დელიში. მის შემდეგ დიდ მოგოლთა ტახტზე ავიდა თავისი ვაჟი, აჰმად-შაჰ ბაჰადური.

## იხილეთ აგრეთვე
* დიდ მოგოლთა იმპერია
* დიდ მოგოლთა იმპერატორების სია

## ლიტერატურა
*К. Рыжов. «Все монархи мира. Мусульманский восток 15-20 вв.», Москва, «Вече», 2004 г.
*N. N. Haidar and M. Sardar, Sultans of Deccan India, 1500-1700, The Metropolitan Museum of Art, NY, 2015, p. 336

კატეგორია:დიდ მოგოლთა იმპერატორები
კატეგორია:თემურიდები
კატეგორია:დაბადებული 1702
კატეგორია:გარდაცვლილი 1748
კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 აპრილი
უჯარმის ქუჩა

**უჯარმის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (დოლაბაური). დოლაბაურის II ქუჩიდან უჯარმის II შესახვევამდე. წარმოიქმნა  XX საუკუნის 30-იან წლებში. აქვს 2 შესახვევი და 1 ჩიხი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ქუჩის ისტორიები 

კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
დავით მამაცაშვილი

**დავით მამაცაშვილი** (დ. 1909, დ. აღსტაფა — გ. უცნობია) — ქართველი ინჟინრები.   საქართველოს სსრ  II-V მოწვევების  უმაღლესი საბჭოს   დეპუტატი. 

მამაცაშვილი დაიბადა რკინიგზელი მემანქანის ოჯახში. 1926 წელს დაიწყო შრომითი საქმიანობა. მუშაობდა კავშირგაბმულობის მთავარი კანტორის მონტიორად, თბილისის საორთქლმავლო დეპოს მემანქანედ, საორთქლმავლო დეპოს და ამიერკავკასიის რკინიგზის სამმართველოს ინჟინრად და მთავარ ინჟინრად, ამიერკავკასიის რკინიგზის საორთქლმავლო სამსახურის საორთქლმავლო განყოფილების უფროსად, ხოლო 1937 წლიდან საორთქლმავლო სამსახურის უფროსად. დიდი სამამულო ომის დროს, 1942 წელს, დ. მამაცაშვილი მივლინებულ იქნა პასუხსაგებ სამუშაო უბანზე — №134 სამხედრო-საექსპლოატაციო განყოფილების უფროსად. აქ მან უზრუნველჰყო სამხედრო და სახალხო-სამეურნეო ტვირთების გადაზიდვის დარგში მთავრობისა და სამხედრო სარდლობის დავალებათა წარმატებით შესრულება. 1943 წლიდან დ. მამაცაშვილი კვლავ ამიერკავკასიის რკინიგზის საორთქლმავლო სამსახურის უფროსის თანამდებობაზე იყო. 1945 წლის მაისიდან დაინიშნა სტალინის სახელობის თბილისის ორთქლმავალ-ვაგონსარემონტო ქარხნის უფროსად.

დ. მამაცაშვილმა 1932 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის საგზაო ინჟინერთა ინსტიტუტი და მიიღო საორთქლმავლო მეურნეობის ინჟინერ-მექანიკოსის სპეციალობა. დ. მამაცაშვილი 1930-დან 1940 წლამდე საკავშირო ალკკ წევრი იყო, ხოლო 1940 წელს მიღებულ იქნა საკავშირო კ. პ. (ბ) წევრად.

დ. მამაცაშვილი აქტიურ მონაწილეობას იღებს პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ მუშაობაში. 1946 წელს სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ქ. თბილისის ლენინის საარჩევნო ოლქის საოლქო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე იყო. შემდეგ საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ქალაქ თბილისის ლენინის No 1 საარჩევნო ოლქის საოლქო საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარეა. იგი იყო თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტთან არსებული სახელმწიფო საკვალიფიკაციო კომისიის თავმჯდომარე.

რკინიგზის ტრანსპორტის აღმავლობის დარგში წარმატებითი მუშაობისათვის, დიდი სამამულო ომის დროს თავდაცვითი და სახალხო-სამეურნეო ტვირთების გადაზიდვის დარგში მთავრობისა და სამხედრო სარდლობის დავალებათა წარმატებით შესრულებისათვის დ. მამაცაშვილი დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორი ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენით, სამი მედლით და „საპატიო რკინიგზელის“ წიშნით.

## ჯილდოები 
* შრომის წითელი დროშის ორი ორდენი
* „საპატიო ნიშნის“ ორდენი
* „საპატიო რკინიგზელის“ ნიშანი

## რესურსები ინტერნეტში 
* დავით მამაცაშვილის ბიოგრაფია (II მოწვევა)
* დავით მამაცაშვილის ბიოგრაფია (III მოწვევა)
* დავით მამაცაშვილის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
*დავით მამაცაშვილის ბიოგრაფია (V მოწვევა)

კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:დაბადებული  1909
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის  V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
დ
ალექსანდრე ცატუროვი

**ალექსანდრე ცატუროვი**  (დ. 1902 — გ. 1972 ) — საბჭოთა ინჟინერი. საქართველოს სსრ I-V მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.    

1930 წელს დაამთავრა მოსკოვის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტი საგზაო მშენებლობის სპეციალობით.

1921 წელს შრომითი საქმიანობა დაიწყო ამიერკავკასიის რკინიგზის სხვადასხვა უბნებზე. 1931-1937 წლებში მუშაობდა შავიზღვისპირეთის რკინიგზის მშენებლობის უფროსად; 1937-1939 —  სსრკ-ის სატრანსპორტო მშენებლობის სამინისტროს ამიერკავკასიის სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „ამიერკავკასტრანსმშენის“ მთავარი ინჟინერი. 1939-1955 წლებში  სამამულო ომის დროს, დირექტიული ორგანოების გადაწყვეტილებით, დაინიშნა შავი ზღვის სანაპიროს თავდაცვით ნაგებობათა მშენებლობის უფროსად. იყო სსრკ მიმოსვლის გზათა სამინისტროს N165 სამშენებლო სამმართველოს უფროსი. 1955-1972 —  სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „ამიერკავკასტრანსმშენის“ მმართველად. ხელმძღვანელობდა მრავალი საპასუხისმგებლო ობიექტის, კერძოდ: „ოჩამჩირე-კვეზანი-აკარმარას“, „ზესტაფონი-ჭიათურა-საჩხერის“ და „მარნეული-მადნეულის“ სარკინიგზო ხაზების. მეორე ლიანდაგებისა და ორლიანდაგიანი ჩანართების („ზესტაფონი-ხაშურის“ უბანზე), ამიერკავკასიის ძირითადი რკინიგზის ელექტროფიკაციის, „შაორჰესის“, თბილისის აეროვაგზლის, ერევნის რკინიგზის სადგურის, „ერევან-რაზდანისა“ და „რაზდან-სევანის“ სარკინიგზო ხაზების (სომხეთში), დასასვენებელი სახლებისა და სანატორიუმების (შავი ზღვის სანაპირო ზოლში — აფხაზეთში და სხვაგან) მშენებლობას.  დაჯილდოებული იყო  ლენინის, „საპატიო ნიშნის“  ორდენებითა და მედლებით.

## რესურსები ინტერნერტში
*Депутаты Верховного Совета Грузинской ССР II-го созыва (1947 - 1951) 
*ალექსანდრე ცატუროვის ბიოგრაფია (I მოწვევა)
*ალექსანდრე ცატუროვის ბიოგრაფია (II მოწვევა)
*ალექსანდრე ცატუროვის ბიოგრაფია (III მოწვევა)
*ალექსანდრე ცატუროვის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
*ალექსანდრე ცატუროვის ბიოგრაფია (V მოწვევა)

კატეგორია:საბჭოთა ინჟინრები
კატეგორია:დაბადებული  1902
კატეგორია:გარდაცვლილი   1972    
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის I  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის  V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის   კავალრები
ერედვის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

**ერედვის მუნიციპალიტეტის ობიექტების/ძეგლების სიაში** წარმოდგენილია მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არსებული კულტურული მემკვიდრეობის თვალსაზრისით ღირებული ობიექტები, რომელთა ნაწილს კანონით დადგენილი წესით მიენიჭათ კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი. უძრავი ძეგლის სტატუსის მქონე ობიექტების ნაწილს ასევე განსაზღვრული აქვს ეროვნული კატეგორია. ერედვის მუნიციპალიტეტის მასშტაბით კულტურული მემკვიდრეობის თვალსაზრისით ღირებული ობიექტები იყოფა 3 ჯგუფად: 

# ობიექტები სტატუსის გარეშე 
# კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლები
# ეროვნული კატეგორიის მქონე უძრავი ძეგლები

## ერედვის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია
## ლიტერატურა
* შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ., 2002

## რესურსები ინტერნეტში
* heritagesites.ge — კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლების სია
* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი

*
ფაუსტო პაპეტი

**ფაუსტო პაპეტი** ( დ. 28 იანვარი, 1923, ლომბარდია — გ. 15 ივნისი, 1999, სან-რემო) —  იტალიელი  ალტ-საქსოფონისტი.

## ბიოგრაფია
ფაუსტო პაპეტიმ კარიერა 1955 წლიდან დაიწყო. 
თითქმის ყველა მისი ალბომი ჰიტ-აღლუმებში პირველ ადგილებს იკავებდა. მისი კრებულები გამოდიოდა ლათინოამერიკულ ბაზარზეც. 1970 წელს, თავისი პოპულარობის პიკზე, ის წელიწადში ორ ალბომს უშვებდა. 1970-იან წლებში მას ბევრი მიმდევარი და მიმბაძველიც გამოუჩნდა (ჯონი საქსი  და პიერჯიორჯიო ფარინა). 1999 წელს პაპეტი გულის შეტევით გარდაიცვალა სან-რემოში.

## რესურსები ინტერნეტში
* ფაუსტო პაპეტის დისკოგრაფია Discogs-ზე
* 
* ფაუსტო პაპეტი LCCN-ზე

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1999
კატეგორია:იტალიელი საქსოფონისტები
კატეგორია:იტალიელი მუსიკოსები
კუმე

**კუმე**, *კუმეა*, *კიმე* ან *კიმი* (, ) — პირველი ძველბერძნული კოლონია იტალიაში, ტირენიის ზღვის ნაპირზე, კამპანიაში. დააარსეს ძვ. წ. VIII საუკუნეში, ანატოლიის ნახევარკუნძულის ქალაქ კიმედან წასულმა კოლონისტებმა, ან კუნძულ ევბეის მკვიდრებმა. ეტრუსკებზე, რომაელებზე და სხვა იტალიელ ხალხებზე ბერძნული კულტურის გავრცელებისა და გავლენის მთავარი ცენტრი იყო. მისი დაარსებულია რამდენიმე კოლონია: სამხრეთ იტალიაში — დიკეარქია (რომ. პუტეოლი, დღ. პოცუოლი), ნოლა და ნეაპოლი, სიცილიაზე — ზანკლა (მესანა; ახლანდ. მესინა). სირაკუსესთან ერთად ალიანსში ძვ. წ. 474 წელს დაამარცხა ეტრუსკებისა და კართაგენის გაერთიანებული ფლოტი. მნიშვნელოვან აყვავებასა და ძლიერებას მიაღწია ძვ. წ. V საუკუნის დასაწყისში ტირან არისტოდემეს დროს. ამავე საუკუნის ბოლოს დაიპყრეს სამნიტებმა, თუმცა შეინარჩუნა ბერძნული კულტი და ბერძნული კულტურის ტრადიციები. კუმეს სიახლოვეს მდებარეობდა წინასწარმეტყველ სიბილას (კუმეს სიბილა) ცნობილი გამოქვაბული ორაკულით. ძვ. წ. 338 წელს დაიპყრეს რომაელებმა, მოგვიანებით მიიღო რომაული მუნიციპიუმის სტატუსი. მეორე პუნიკური ომის დროს შეინარჩუნა რომისადმი ერთგულება. იმპერიის ეპოქაში პუტეოლის (ახლანდ. პოცუოლი) ნავსადგურის აყვავებასთან ერთად დაკარგა მნიშვნელობა. იმპერატორ ავგუსტუსის დროს ეწოდა **კოლონია-იულია-აუგუსტა** (Colonia Iulia Augusta). განადგურდა ახ. წ. VI საუკუნეში ბიზანტია-გუთების ომების დროს.

## გალერეა 

Cumae acropolis wall AvL.JPG|აკროპოლისის კედლები
Cumae lower city seen from acropolis AvL.JPG|ქვედა ქალაქი აკროპოლისიდან
Parco archeologico Cuma 54.jpg|აკვედუკი

The Thermae of the Forum, Cumae, Italy (9042635234).jpg|თერმები
Cumae_Temple_of_Jupiter_back_AvL.JPG|იუპიტერის ტაძარი
Cumas Júpiter. 01.JPG|იუპიტერი

## სქოლიო 
კატეგორია:დიდი საბერძნეთი
კატეგორია:ბერძნული ქალაქ-სახელმწიფოები
ენ რაისი

**ენ რაისი** (; დ. 1941, 4 ოქტომბერი, ახალი ორლეანი, ლუიზიანა, ამერიკის შეერთებული შტატები – გ. 2021, 11 დეკემბერი, რანჩო-მირაჟი, კალიფორნია, ამერიკის შეერთებული შტატები) — ამერიკელი მწერალი და გოტიკის ჟანრის დედოფლად წოდებული ავტორი. ენ რაისი თანამედროვე ამერიკულ ლიტერატურაში ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ფიგურა იყო. მწერალი ავტორი იყო არაერთი გოტიკური ჟანრის წიგნების სერიისა. მათგან ყველაზე ცნობილი ვამპირის ქრონიკებია, რომელიც ათზე მეტ წიგნს აერთიანებს. სერიის ორი ყველაზე ცნობილი რომანი, „ინტერვიუ ვამპირთან“ და „დაწყევლილების დედოფალი“, ჰოლივუდმა ფილმებადაც გადაიღო.

სამწერლობო შემოქმედების დაწყება პირველი შვილის, მიშელის, 6 წლის ასაკში ლეიკემიით დაღუპვის გლოვამ განაპირობა. სიცოცხლის განმავლობაში, რაისმა 150 მილიონზე მეტი წიგნი გაყიდა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
* 
* 
* 
* Anne Rampling at LC Authorities, with 1 record, and at WorldCat
* A. N. Roquelaure at LC Authorities, with 1 record, and at WorldCat

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 დეკემბერი
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი ეროტიკული ჟანრის მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი ფენტეზი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები
კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები
კატეგორია:ეგზისტენციალისტები
კატეგორია:ამერიკელი ლგბტ მოძრაობის აქტივისტები
კატეგორია:კალიფორნიელი რომანისტები
კატეგორია:ლუიზიანელი რომანისტები
კატეგორია:ფსევდონიმიანი ქალი მწერლები
კატეგორია:სან-ფრანცისკოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქალი საშინელებათა ჟანრის მწერლები
კატეგორია:ფენტეზისა და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ქალი მწერლები
კატეგორია:გოთიკური ჟანრის მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
სუხუმსკაია პრავდა

მინი|გაზ. სუხუმსკაია პრავდა, 1918 წლის 17 აპრილი
**სუხუმსკაია პრავდა** () — რუსულენოვანი ყოველდღური გაზეთი, გამოდიოდა საბჭოთა ხელისუფლების მიერ ოკუპირებულ აფხაზეთში 1918 წელს. იყო სოხუმის ოკრუგის სამხედრო-რევოლუციური კომიტეტის ორგანო.

აფხაზეთში 1918 წლის აჯანყების შედეგად გამოცხადდა საბჭოთა ხელისუფლება. აფხაზეთში საბჭოთა ხელისუფლების დროებითი ცენტრალური ორგანო გახდა საოლქო სამხედრო რევკომი, რომელსაც ე. ეშბა ხელმძღვანელობდა. საბჭოთა ხელისუფლების განმტკიცების საქმეში დიდი როლი შეასრულა გაზეთმა „სუხუმსკაია პრავდამ“.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რუსულენოვანი გაზეთები
საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების სია

საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭო (1951–1954).  არჩევნები ჩატარდა 1951 წლის 18 თებერვალს.  

## ა 
## ბ 
## გ 
## დ 
## ე 
## ვ 
## ზ 
## თ 
## ი 
## კ 
## ლ 
## მ 
## ნ 
## ო 
## პ 
## ჟ 
## რ 
## ს 
## ტ 
## უ 
## ფ 
## ქ 
## ღ 
## ყ 
## შ 
## ჩ 
## ც 
## ძ 
## წ 
## ჭ 
## ხ 
## ჯ 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ეროვნული ბიბლიოთეკის პლაკატების კოლექცია

*
მიხეილ ოკუჯავა

**მიხეილ (მიშა) ოკუჯავა** (დ. 1883, ქუთაისი ― გ. 10 ივლისი 1937) ― რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი, ბოლშევიკთა ფრაქციის ერთ-ერთი ლიდერი საქართველოში.

## ბიოგრაფია
მიხეილ უკუჯავა დაიბადა 1883 წელს ქუთაისში, ღარიბ, მრავალშვილიან ოჯახში. დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია. უმაღლესი განათლება მიიღო მოსკოვის უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა იურიდიულ ფაკულტეტზე. 

მიხეილ ოკუჯავა  1903 წლიდან იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი, შემდეგ ბოლშევიკთა ფრაქციის ერთ-ერთი ლიდერი საქართველოში. 1905, 1908, და 1914 წლებში დაპატიმრებული იყო პოლიტიკური საბაბით. 1918-1921 წლებში მუშაობდა ამიერკავკასიის მომხმარებელთა კავშირში და პარალელურად ჩაბმული იყო ბოლშევიკური იატაკქვეშეთის საქმიანობაში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ. 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპირების შემდეგ, იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. 1922 წლისთვის „ნაციონალ-უკლონისტთა“ ერთ-ერთი ლიდერი. პროტესტის ნიშნად გადადგა ცეკას შემადგენლობასთან ერთად. 1923 წლიდან იყო ამიერკავკასიის კომუნისტური უნივერსიტეტის რექტორი. 1924 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის სფსრ-ის მუშათა და გლეხთა ინსპექციის სახალხო კომისრად. 1926 წლიდან, კომპარტიაში შიდაპრტიული ბრძოლისას, იყო „ტროცკისტული ოპოზიციის“ ერთ-ერთი ლიდერი საქართველოში, რის გამოც 1927 წელს პარტიიდან გარიცხეს და დააპატიმრეს. 1928 წლის 12 აპრილს საქართველოს სსრ სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველოს განსაკუთრებულმა სათათბირომ მას 3 წლით გადასახლება მიუსაჯა შუა აზიაში, კოკანდში, უზბეკეთის სსრ-ში. 1930 წელს, „მონანიების“ განცხადების დაწერის შემდეგ, გაანთავისუფლეს და აღადგენს პარტიაში. იყო სახკინმრეწვის დირექტორი, ამიერკავკასიის სახელმწიფო საგეგმო კომისიის დირექტორის მოადგილე. ბოლოს მუშაობდა საკონსერვო მრეწველობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორად. 1936 წლის 29 სექტემბერს კვლავ გარიცხეს კომპარტიიდან და დააპატიმრეს. 1937 წლის 9 ივლისს საქართველოს სსრ უზენაესი სასამართლოს სპეცკოლეგიამ დახვრეტა მიუსაჯა საქართველოს „ტროცკისტული კონტრრევოლუციური ცენტრის“ წევრობის ბრალდებით. დახვრიტეს 10 ივლისს.

## ლიტერატურა
* 

კატეგორია:დაბადებული 1883
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები
გიორგი ელისაბედაშვილი

**გიორგი ელისაბედაშვილი** (დ. 8 ივნისი, 1881, კავთისხევი, გორის მაზრა —  გ. 14 თებერვალი, 1955)   — ქართველი რევოლუციონერი და საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, სადაც შევიდა მარქსისტულ წრეში და ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში. 1900 წელს სემინარიიდან გარიცხეს. იყო თბილისის მოსწავლეთა სოციალ-დემოკრატთა კომიტეტის წევრი. მონაწილეობდა თბილისსა და ქართლში გამართულ პირველმაისობებში. 1905 წლის რევოლუციის დროს იყო იმერეთ-სამეგრელოს სამხედრო რაზმის უფროსი, დეკემბერში მონაწილეობდა ხარაგაულში მეფის ჯარის ნაწილების განიარაღებაში. რამდენჯერმე დააპატიმრეს. 1911-1917 წლებში იყო  ემიგრაციაში  — საფრანგეთში. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ აქტიურად იბრძოდა საქართველოს დემოკრატიული რეპსუბლიკის წინააღმდეგ. 1920 წლის სექტემბერში აზერბაიჯანში გაასახლეს, სადაც 1921 წლის თებერვლამდე მუშაობდა აზერბაიჯანის სსრ-ის შრომის სახალხო კომისრის მოადგილედ. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ იყო საქართველოს სსრ რევკომის წევრი. 1921 წლის 25 თებერვალს დაინიშნა საქართველოს ჩეკას პირველ დროებით ხელმძღვანელად.  1921-1923   — მუშგლეხინის სახალხო კომისარი. 1924-1925 —  საქართველოს კპ(ბ) თელავის სამაზრო კომიტეტის მდივანი. 1930-1952 წლებში სხვადასხვა პასუხსაგებ თანამდებობაზე მუშაობდა. საქართველოს სსრ I-III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, სკკპ XIX, ამიერკავკასიის V და XIII ყრილობების დელეგატი.

## ჯილდოები
*შრომის წითელი დროშის ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული  8 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული  1881
კატეგორია:გარდაცვლილი      14 თებერვალი   
კატეგორია:გარდაცვლილი       1955  
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის I  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გ
White Rabbit

**White Rabbit** — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1967 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Surrealistic Pillow.

## სქოლიო 
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის სიმღერები
კატეგორია:1967 წლის სიმღერები
თასოსი

250px|მინი
**თასოსი** () — კუნძული ეგეოსის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში. კონტინენტიდან გამოყოფილია 6 კმ-იანი თასოსის სრუტით. კუნძულის ფართობი — 380 კმ². შედის საბერძნეთის შემადგენლობაში. კუნძულის უმაღლესი მწვერვალია მთა იფსარიო — 1206 მ. კუნძული აგებულია გნაისებით, გრანიტებითა და ფიქლებით.

## იხილეთ აგრეთვე
* თასოსის ბრძოლა

## რესურსები ინტერნეტში
* თასოსის თემის ოფიციალური საიტი
* Тасос — ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი

## სქოლიო
კატეგორია:ეგეოსის ზღვა
კატეგორია:საბერძნეთის კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით
Jefferson Airplane

**Jefferson Airplane** — ამერიკული როკ-ჯგუფი. ჩამოყალიბდა 1965 წელს სან-ფრანცისკოში. მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფის აქტიური კარიერა 1974 წელს დასრულდა, მათი პოპულარობა გაგრძელდა. RIAA-ს თანახმად, მხოლოდ აშშ-ში საერთო ჯამში გაიყიდა მათი 13,5 მილიონი ჩანაწერი.

## დისკოგრაფია 
; სტუდიური ალბომები
* *Jefferson Airplane Takes Off* (1966)
* *Surrealistic Pillow* (1967)
* ''After Bathing at Baxter's* (1967)
* *Crown of Creation* (1968)
* *Volunteers* (1969)
* *Bark* (1971)
* *Long John Silver* (1972)
* *Jefferson Airplane'' (1989)

## ლიტერატურა 
*

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები

კატეგორია:1965 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატეგორია:1989 წელს აღდგენილი ჯგუფები
კატეგორია:Epic Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:RCA Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:Grammy Lifetime Achievement Award-ის მფლობელები
After Bathing at Baxter’s

***After Bathing at Baxter’s***  — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1967 წელს.

## სიმღერების სია
**მხარე 1**

**მხარე 2**

## სერტიფიცირებები
## სქოლიო 
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის ალბომები
კატეგორია:1967 წლის ალბომები
კატეგორია:RCA Victor-ის ალბომები
კანელურა

[200პქ|მინი|მარჯვნივ|ვერტიკალური კანელურები [დორიული ორდერი|დორიულ სვეტზე]]
**კანელურა**, *კედელღარი* () — სვეტის ან პილასტრის ტანზე ამოღებული ვერტიკალური ღარაკი, აგრეთვე ჰორიზონტალური ღარაკები იონიური ბაზისის ლილვზე. ერთმანეთისაგან გამოიყოფა ან წამახვილებული ნაწიბურებით (დორიული სვეტი), ანდაც ბრტყელი ზღუდარით (იონიური სვეტი). კანელურები სვეტის ზედაპირზე სინათლისა და ჩრდილის ხაზების თანაშეზომილი განაწილების საშუალებას იძლევა, მისი წყალობით სვეტი უფრო მსუბუქი ხდება.

## სქოლიო 
კატეგორია:არქიტექტურული ელემენტები
ევბეა

**ევბეა**, მიმდებარე პატარა კუნძულებთან ერთად — 3908 კმ². გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით,

## ისტორია 
პირველი სამოსახლოები დათარიღებულია ბრინჯაოს ხანით. კუნძულზე ერთდროულად არსებობდა ფინიკიელებისა და კრეტელების დასახლებები, მოგვიანებით — იონიელებისა. ძვ. წ. IV საუკუნიდან მაკედონიას ემორჩილებოდა, ძვ. წ. 198 წლიდან — რომს, დასავლეთ რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ ბიზანტიას ეკუთვნოდა. 1205 წელს იგი IV ჯვაროსნული ლაშქრობის მონაწილეებმა დაიპყრეს, 1366 წელს ვენეციის რესპუბლიკის გამგებლობაში გადავიდა, XV საუკუნეში თურქებმა აიღეს. ევბეის მოსახლეობა აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ბერძენი ხალხის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში, 1830 წელს კუნძული აღორძინებული საბერძნეთის სახელმწიფოს შემადგენლობაში შევიდა.

ევრიპოსის სრუტეზე, რომელიც კუნძულს კონტინენტისგან გამოყოფს, ძვ. წ. VI საუკუნიდან არსებობს ხიდები.

კუნძულზე არის ეთნოგრაფიული მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ყოფილ ვენეციურ ციხესიმაგრეში, და არქეოლოგიური მუზეუმი.

## სქოლიო 
კატეგორია:საბერძნეთის კუნძულები
კატეგორია:ეგეოსის ზღვის კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით
სიმონ სოსელია

**სიმონ სოსელია** (დ. 1901, დიდი ჯიხაიში — გ. 1941, ბათუმი) — ქართველი სოციალ-დემოკრატი, აქტივისტი.

## ბიოგრაფია 
სიმონ სოსელია დაიბადა 1901 წელს, სოფელ დიდ ჯიხაიშში, რკინიგზელი მუშის ოჯახში. ბათუმის ტექნიკუმის დამთავრების შემდეგ, 1922 წლიდან იყო საქართველოს ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის აქტიური წევრი, ამასთან ერთად ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაშიც. 1922-1926 წლებში რამდენიმეჯერ იყო დაპატიმრებული. მას შემდეგ რაც „მუშათა კომისიის“ შუამდგომლობით გაათავისუფლეს, იგი კვლავ დაუბრუნდა იატაკქვეშა საქმიანობას. 1928 წელს, საკუთარ სახლში მალავდა ძებნილ ამხანაგს, მიხეილ გუჯაბიძეს. ჩეკისტებთან შეტაკების შემდეგ, იგი კვლავ არალეგალურ მდგომარეობაზე გადავიდა. 1928 წლის 22 აპრილს, თურქეთის საზღვარზე გადასვლის მცდელობისას დააპატიმრეს მარადიდთან. 1928 წლის 4 დეკემბერს მას მიუსაჯეს 3 წლით საკონცენტრაციო ბანაკში გადასახლება. სასჯელს იხდიდა ენისეისკში, შემდეგ 1933 წლს 22 თებერვალში კვლავ დააპატიმრეს და გადასახლების ვადა 2 წლით გაუხანგრძლივეს. გადასახლების დროს იგი დაქორწინდა იულია ბაქრაძეზე. საქართველოში ოჯახი დაბრუნდა უკვე 1935 წელს. მძიმედ ავადმყოფი სიმონ სოსელია 1941 წელს დააპატიმრეს, მაგრამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო იგი გაათავისუფლეს ეტაპიდან და უკან ბათუმში დააბრუნეს, სადაც რამდენიმე დღეში გარდაიცვალა.

## ლიტერატურა 
* პირისპირ: ზეპირი ისტორიები საბჭოთა ტერორზე, ტომი I, თბ., 2019, გვ. 326-343

კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:გარდაცვლილი 1941
კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები
Crown of Creation

***Crown of Creation***  — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1968 წელს, ლეიბლზე RCA Victor.

## სიმღერების სია
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო 
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის ალბომები
კატეგორია:1968 წლის ალბომები
Bark (ალბომი)

***Bark***  — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1971 წელს, ლეიბლზე RCA Victor.

## სიმღერების სია 
## ჩარტები 
**სინგლები**

## სქოლიო 
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის ალბომები
კატეგორია:1971 წლის ალბომები
Jefferson Airplane (ალბომი)

***Jefferson Airplane***  — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის მერვე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1989 წელს, ლეიბლზე Epic Records.

## სიმღერების სია
## სქოლიო 
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის ალბომები
კატეგორია:1989 წლის ალბომები
Jefferson Airplane-ის დისკოგრაფია

აქ წარმოდგენილია როკ ჯგუფ **Jefferson Airplane-ის დისკოგრაფია**.

## ალბომები 
### სტუდიური ალბომები 
### საკონცერტო ალბომები 
### კომპილაციური ალბომები 
## სინგლები 
## სქოლიო 
დისკოგრაფია
კატეგორია:როკ-ჯგუფების დისკოგრაფიები
Jefferson Airplane Takes Off

***Jefferson Airplane Takes Off***  — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის სადებიუტო ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1966 წელს.

## სიმღერების სია
## პერსონალი 
* მარტი ბალინი – ვოკალი, რიტმული გიტარა
* სინი ტოლი ანდერსონი – ვოკალი, დასარტყამი
* იორმა კაუკონენი - წამყვანი გიტარა
* პოლ კანტნერი – რიტმული გიტარა, ვოკალი
* ჯეკ კესადი - ბას გიტარა
* Chet Powers – დასარტყამი
* სპენსერ დრაიდენი – დასარტყამი

## სერტიფიცირებები
## სქოლიო 
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის ალბომები
კატეგორია:1966 წლის სადებიუტო ალბომები
Surrealistic Pillow

***Surrealistic Pillow***  — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის მეორე სტუდიური ალბომი. ჩაიწერა 1966 და გამოიცა 1967 წელს. ალბომმა დიდ კომერციულ წარმატებას მიაღწია, მაშინვე მოიპოვა ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაციის პლატინის სერტიფიკატი და ბილბორდ 200-ში მე-3 ადგილი დაიკავა.

## სიმღერების სია 
## პერსონალი 
* მარტი ბალინი — ვოკალი, რიტმული გიტარა
* გრეის სლიკი — ვოკალი, ფორტეპიანო, ორგანი, ფლეიტა
* პოლ კანტნერი — რიტმული გიტარა, ვოკალი
* იორმა კაუკონენი — სოლო გიტარა, რიტმული გიტარა, ვოკალი
* ჯეკ კესადი — ბას-გიტარა, რიტმული გიტარა
* სპენსერ დრაიდენი — დასარტყამი
* ჯერი გარსია — გიტარა

## სერტიფიცირებები
## სქოლიო 
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის ალბომები
კატეგორია:1967 წლის ალბომები
კიმე

**კიმე** () — ქალაქი ეოლიდაში, სმირნიდან ჩრდილოეთით 40 კმ-ზე, ზღვის სანაპიროზე. სტრაბონის მიხედვით, დააარსეს ბერძენმა კოლონისტებმა, ტროის ომისა და მათ მიერ პელასგებისთვის ქალაქ ლარისას წართმევის შემდეგ. ქალაქმა ძვ. წ. 512 წელს გემები მისცა დარიოსს, 480 წელს კი — ქსერქსეს. დელოსის კავშირში ძალიან მაღალი მაჩვენებლით, 9 ტალანტით იყო შეფასებული; სტრაბონი მას ეოლიდის ყველაზე დიდ და კარგ ქალაქად მოიხსენიებს. ვარაუდობენ, რომ კებრენი და სიდე მისი კოლონიები იყო. მონეტების მოჭრა მიმდინარეობდა ძვ. წ. VII საუკუნიდან III საუკუნემდე. ელინიზმისა და რომაულ პერიოდებში დიდი მნიშვნელობა აღარ ჰქონდა.

ძველი ქალაქიდან ცოტა რამ არის შემორჩენილი. შედგებოდა ორი ბორცვისაგან, რომელთაგან სამხრეთით მდებარე დაცული იყო წრიული გალავნით, თუმცა მისგან თითქმის არაფერია დარჩენილი. მეორე ბორცვის ძირთან შეინიშნება ამფითეატრისათვის დამახასიათებელი ჩაღრმავება, მაგრამ ქვები არ იძებნება. ადრე გათხრილი ქალღმერთ ისიდას მცირე ზომის იონიური ტაძარი დღეს მიუკვლეველია. ბორცვებს შორის მდებარე ხეობაში დგას გვიანი დროის მონუმენტური შენობა უკანელურო სვეტების ორი რიგით. სანაპიროზე ორი მოლოა; სამხრეთი მათგანი უფრო კარგადაა შემორჩენილი, თუმცა დღეს წყლითაა დაფარული. პრაქტიკულად მთელი ადგილი უკაცრიელია.

## გალერეა 

Ancient City Cyme-7.jpg
Ancient City Cyme-1.jpg
Aeolis Kyme Tetradrachm.jpg|ვერცხლის ტეტრადრაქმა, ძვ. წ. 165–140
Arte tardo-ellenistica, il corridore in bronzo, 50-30 ac. ca. 01.JPG| ქანდაკება, ბრინჯაო
Cyme Woman edit.jpg|ქალის ქანდაკება

## სქოლიო 
კატეგორია:ბერძნული ქალაქ-სახელმწიფოები
კატეგორია:ბიზანტიის ქალაქები