open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ინტერნეტის საზოგადოება

**ინტერნეტის საზოგადოება (ISOC)** () — საერთაშორისო პროფესიონალური ორგანიზაცია, რომელიც მუშაობს ინტერნეტის ქსელის განვითარებასა და ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფაზე. ორგანიზაციაში შედის 100-ზე მეტი წევრი-ორგანიზაცია მსოფლიოს 180 ქვეყნიდან და 20 ათასზე მეტი ინდივიდუალური წევრი.

ინტერნეტის საზოგადოება (ISOC) დაარსდა 1992 წელს და წარმოადგენს სხვა მრავალი კონსულტანტებისა და გამოკვლევების ჯგუფების საორგანიზაციო საფუძველს, რომლებიც მუშაობენ ინტერნეტის განვითარებაზე (როგორიცაა მაგ. IETF, IAB და სხვა). იურიდიული თვალსაზრისით, ისინი წარმოადგენენ საკმაოდ არაფორმალურ ორგანიზაციებს, მაგრამ საჭიროებენ ფინანსურ მხარდაჭერას და გარკვეულ უფლებრივ სტატუსს. სწორედ ამ მიზნისთვის შეიქმნა „ინტერნეტის საზოგადოება“.

ორგანიზაცია თავის ამოცანად თვლის ინტერნეტის განვითარების ხელშეწყობას, ახალი ინტერნეტ-ტექნოლოგიების შემუშავებას და მსოფლიო ქსელის საერთაშორისო მასშტაბით ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფას. ოფიციალურად ISOC არის არაკომერციული საგანმანათლებლო ორგანიზაცია, რომელსაც ოფისები აქვს ვირჯინიაში (აშშ) და ჟენევაში (შვეიცარია). 

ინტერნეტის საზოგადოებას ოფიციალური უფლება აქვს ყველა RFC დოკუმენტზე და ძალისხმევას არ ზოგავს მასში აღწერილი ინტერნეტის სტანდარტების პრაქტიკაში დასანერგად. საზოგადოება ასევე აქვეყნებს ანგარიშებს ინტერნეტის გლობალურ პრობლემებზე და ინტერნეტის გამოყენების გასაუმჯობესებლად ქმნის ინსტრუმენტებს, კოდებს, რეკომენდაციებს; მხარს უჭერს საზოგადოების ქსელებისა და ინფრასტრუქტურების შესაქმნელ პროექტებს, მარშრუტიზაციის პროტოკოლების დაცვას და დაშიფვრის გამჭოლ პროპაგანდას.

1990-იანი წლების ბოლოს ISOC-მა დააარსა ჯონ პოსტელის პრემია.

2012 წელს (ISOC-ის 20 წლისთავზე) ინტერნეტის საზოგადოებამ დააფუძნა ინტერნეტის დიდების დარბაზი. ეს გაკეთდა იმ ლიდერთა რჩეული ჯგუფის საჯაროდ აღიარებისთვის, რომლებმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს გლობალური ქსელის განვითარებაში. 

## იხილეთ აგრეთვე
* ინტერნეტის დიდების დარბაზი
* ინტერნეტის არქიტექტურული საბჭო (IAB)
* ინტერნეტის საინჟინრო საბჭო (IETF)
* ინტერნეტის პიონერები

## სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტი
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
კატეგორია:საინფორმაციო ტექნოლოგიების მართვა
კატეგორია:საინფორმაციო ტექნოლოგიური ორგანიზაციები
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით
ვიქტორია ჯუღელი

**ვიქტორია ჯუღელი** (დ. 6 თებერვალი, 1969, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი და ფილოლოგიის დოქტორი. 

1994 წელს წარჩინებით დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი,  1997 წელს ევროპის ცენტრალური უნივერსიტეტი (ბუდაპეშტი, უნგრეთი). 1994 წლიდან იყო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინსტიტუტის ლაბორანტი, 1998 წლიდან - მაძიებელი.
სამაგისტრო დისერტაცია „The Works of Theodoret of Cyrus according to Georgian Manuscripts“, დაიცვა უნგრეთის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში 1997 წელს; საკანდიდატო დისერტაცია „თეოდორიტე კვირელის თხზულებათა ქართული თარგმანები“ დაიცვა 2004 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. Მას ეკუთვნის რამდენიმე ათეული სამეცნიერო სტატია, თარგმანები ძირითადად ძველი ბერძნული და ლათინური ენებიდან, ორტომეული მონოგრაფია "ნეტარი თეოდორიტე კვირელი" (2008, 2011).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1969
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
მესენიელთა ომები

**მესენიელთა ომები** — სამი ომი სპარტასა და მესენიის მცხოვრებთა შორის. პირველი ორი ომის მოვლენები მეტად ლეგენდარულ ხასიათს ატარებს და ძირითადად ცნობილია უფრო გვიანი ტრადიციიდან (პავსანია და სხვ.).
* მესენიელთა პირველი ომი (ძვ. წ. VIII საუკუნის II ნახევარი)
* მესენიელთა მეორე ომი (ძვ. წ. VII საუკუნე)
* მესენიელთა მესამე ომი (ძვ. წ. 464–455 წლები)

## სქოლიო 
*
ილია ვაჩნაძე

**ილია ვაჩნაძე** (დ. 11 ოქტომბერი, 1949, დუშეთი) — ქართველი ხელოვნების მუშაკი.

1982 წელს დაამთავრა თელავის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი.

1967 წლიდან საქართველოს ტელევიზიაში მუშაობდა გამნათებელის პოზიციაზე; 1968 წლიდან კომპანია "ქართული ტელეფილმი"  გამნათებელია;  1973 წლიდან ოპერატორის ასისტენტია; 1979 წლიდან-ოპერატორი. დამდგმელი ოპერატორია ფილმებისა: „მთები, მთები!“  (დოკუმენტური, 1976), „მატჩის დირიჟორი“ (დოკუმენტური, 1980), „გზა ჭადრაკის დედოფლის გვირგვინისაკენ“ (დოკუმენტური, 1986), „მოქცევაი ქართლისაი“ (დოკუმენტური, 1991), „ყოველი ქართლი“ (დოკუმენტური, 1995), „საუკუნის დანაშაული“ (დოკუმენტური, 1997), „პანოპტიკუმი“ (1997), „გურული ფირალები“ (დოკუმენტური, 2000), „ვაჟკაცს კარგ უნდა ჰყვანდის ცხენიო“ (დოკუმენტური, 2006), „ერთი ოჯახის ქრონიკები“ (დოკუმენტური, 2012) და სხვ.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:ქართველი ხელოვანები
კატეგორია:თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:დუშეთში დაბადებულები
გიორგი სიკსეკი

**გიორგი სიკსეკი** (დ. 12 ივლისი, 1887 — გ. 1971, იერუსალიმი) — იერუსალიმში მცხოვრები ქართველი პედაგოგი, მთარგმნელი და საზოგადო მოღვაწე.

## განათლება
დაწყებითი განათლება მიიღო ბერძნულ მართლმადიდებლურ  სკოლაში, შემდეგ კი წმინდა დიმიტრის სახელობის სასწავლებელში, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1905 წელს. გიორგი ფლობდა: არაბულ, ბერძნულ, ინგლისურ, ფრანგულ და თურქულ ენებს.

## მოღვაწეობა
1905 წელს მასწავლებლად დაიწყო მუშაობა რამლას მართლმადიდებლურ სკოლაში. ამის შემდეგ არაბულის მასწავლებლად იერუსალიმის საპატრიარქოს გიმნაზიაში. 1909—1914 წლებში გიორგი სიკსეკი მუშაობდა აღდგომის ტაძრის  ტიპოგრაფიის სახლში არაბულად ნაბეჭდი პუბლიკაციების ინსპექტორად. სიკსეკს ურთიერთობა ჰქონდა იერუსალიმის  მართლმადიდებლურ საპატრიარქოსთან და პალესტინა-იორდანიის მართლმადიდებლურ სკოლების ქსელთან. 1922 წელს დაინიშნა ბერძნული მართლმადიდებლური საპატრიარქოს სკოლების გენერალურ ინსპექტორად პალესტინა-იორდანიაში, სადაც ერთდროულად 32 სკოლას კურირებდა. მან ძველი ბერძნულიდან თარგმნა ბიზანტიური საოჯახო სამართალი, რომელიც 1930 წლის შემდეგ ხუთჯერ გამოიცა. ბერძნულიდან თარგმნა 695-გვერდიანი ლოცვანის წიგნი, რომელიც ორჯერ — 1914 და 1940 წლებში დაიბეჭდა.

1921 წელს იგი ხელმძღვანელობდა აბრეშუმის ხარისხის დამდგენ ექსპერტებს ენტონი ბირამის საკონსულტაციო ჯგუფში, 1926 წელს გახდა იერუსალიმის საარჩევნო შტაბის წევრი, 1931 წელს კი იერუსალიმის საქალაქო სასამართლოში  საპატიო მოსამართლედ აირჩიეს. იმავე წელს 25 ნოემბერს გიორგი სიკსეკი დაინიშნა ბრიტანეთის უმაღლესი კომისრის თანამდებობაზე, რვა წლის განმავლობაში. 1948 წელს ის ასრულებდა იერუსალიმის პატრიარქის არაბი მდივნის მოვალეობას.

## პირადი ცხოვრება
გიორგი სიკსეკის პაპა ჯორჯი (გიორგი) (1788-1836 წწ.) და მამა — ჰანნა (იოანე) სიკსეკი (1834-1889 წწ.) მღვდლები ყოფილან. სწორედ მათი ნაწერებისგან შეიტყო გიორგი სიკსეკმა თავისი ქართული წარმომავლობის შესახებ. ცნობილია მისი შორეული წინაპრის სახელი — „სიმონი“.

1910 წლის 7 ნოემბერს 23 წლის გიორგი სიკსეკი დაქორწინდა გაზეთისა და ტიპოგრაფიის მფლობელის, გიორგი ჰანანიას 16 წლის ასულ ეკატერინეზე. მათ სამი შვილი შეეძინათ: ჰანნა (იოანე), ლატიფა (ჰენრიეტა) და სამაანი (სიმონი). გიორგი და ეკატერინე სიკსეკების უფროსი ვაჟი იოანე იყო იურისტი, უმცროსი სიმონი სამართლისა და ეკონომიკის სპეციალისტი. გიორგი სიკსეკის ოჯახი იერუსალიმის ქრისტიანულ უბანში დამკვიდრდა 1943 წელს. მამის გარდაცვალების შემდეგ დედას უჭირდა გაჭირვების გამო საოჯახო ბიბლიოთეკა გაუყიდია, ამგვარად დაიკარგა სიკსეკების ოჯახის დოკუმენტები. გიორგი სიკსეკი გრიგოლ ფერაძეს ესაუბრებოდა ოჯახში შენახულ ხელნაწერზე, სადაც ყოფილა აღწერილი ყოფილა იერუსალიმში ქართველთა კუთვნილი მონასტრები.

მისი შთამომავალია რანდა სიკსეკი, რომელიც ცხოვრობს საბერძნეთში.

## გარდაცვალება
გარდაიცვალა 1971 წელს იერუსალიმში. დაკრძალულია ბერძნულ მართლმადიდებულ სასაფლაოზე მეუღლესთან, უფროს ვაჟსა და ასულთან ერთად.

## ლიტერატურა
**ხურცილავა ბ.,* საქართველოს უცნობი ელჩი იერუსალიმში — „სიმონ მდივანი“ და მისი საგვარეულოს საიდუმლოება. ჟურნ. „ისტორიანი" თბ., 2018, № 1, გვ. 16-23

კატეგორია:დაბადებული 12 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
აკაკი ხინთიბიძე

**აკაკი ხინთიბიძე** (დ. 6 თებერვალი, 1924, ოზურგეთი — გ. 26 მაისი, 2008) — ქართველი მეცნიერი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

60 წლის განმავლობაში მოღვაწეობდა შოთა რუსთაველის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტსა და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. აკაკი ხინთიბიძემ ქართული ლექსის მეცნიერული კვლევა იოსებ გრიშაშვილის ვერსიფიკაციის შესწავლით დაიწყო, რაც 1955 წელს აღინიშნა თვალსაჩინო მონოგრაფიით „იოსებ გრიშაშვილის პოეზია“. შემდგომი ეტაპი სამეცნიერო კვლევისა იყო „აკაკის ლექსი“ (1972). განსაკუთრებული ადგილი მან სამეცნიერო ბიოგრაფიაში უჭირავს გალაკტიონის კვლევას. 1987 წელს დასტამბული მისი „გალაკტიონის პოეტიკა“ შეიცავს, ერთი მხრივ, ნარკვევებს გალაკტიონის პოეტიკიდან, ხოლო მეორე მხრივ, მასში დაწვრილებით არის შესწავლილი გალაკტიონის ლექსის სტრუქტურა (პოეტური ენა, მეტრიკა, რითმა, ევფონია, სტროფიკა). ქართული ლექსის ბუნების კვლევას სამ ათეულ წელზე მეტი შეალია. აკაკი ხინთიბიძის წიგნებში: „პოეტური ხელოვნების საკითხები“ (1961), „ლექსმცოდნეობის საკითხები“ (1965), „პოეტიკური ძიებანი“ (1981), „ვერსიფიკაციული ნარკვევები“ (2000), განხილულია ვერსიფიკაციის თეორიისა და ქართველ პოეტთა შემოქმედების უაღრესად საინტერესო პრობლემები. აღსანიშნავია მისი წვლილი „ვეფხისტყაოსნის“ ლექსწყობის კვლევაში. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
ღრმა ეკოლოგია

**ღრმა ეკოლოგია** — გარემოსდაცვითი ფილოსოფია, რომელიც  უარყოფს ანთროპოცენტრიზმს და პრიორიტეტს ანიჭებს ბუნების დაცვა-შენარჩუნებას. ღრმა ეკოლოგიის მიზანია საზოგადოების რეკონსტრუქცია იმ იდეის მიხედვით, რომლითაც ყოველ ცოცხალ არსებას თანდაყოლილი ღირებულება აქვს, განურჩევლად ადამიანისთვის მისი სარგებლიანობისა. 

ღრმა ეკოლოგიის მიხედვით, ბუნებრივი გარემო კომპლექსური ურთიერთობებისგან შედგება, რომელშიც ორგანიზმების არსებობა ეკოსისტემაში არსებულ სხვა ორგანიზმებზეა დამოკიდებყლი და ადამიანის ნებისმიერი ჩარევა ბუნებრივ სამყაროში ან მისი განადგურება საფრთხეს უქმნის არა მხოლოდ ადამიანებს, არემედ ბუნებრივი წესრიგის შემადგენელ ყველა ორგანიზმს. 

## სქოლიო
კატეგორია:ანტიკაპიტალიზმი
კატეგორია:ეკოლოგიური ეთიკა
კატეგორია:ეკოლოგია
ირინე ჭაბაშვილი

**ირინე ჭაბაშვილი** (დ. 5 მაისი, 1951, სიღნაღი) — ქართველი ექიმი, კურორტოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1974 წელს დაამთავრა ბაქოს სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1974–1976 წლებში იყო სიღნაღის რაიონული საავადმყოფოს სასწრაფო დახმარების ექიმი. 1976–1978 წლებში ფიზიოთერაპიული საავადმყოფოს ექიმი–ორთოპედი. 1978 წლიდან მუშაობს ფიზიოთერაპიისა და კურორტოლოგიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში ექიმ–კურორტოლოგად. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომის. იყო კურორტების — ლაშიჭალის, ნაბეღლავის, საირმის კონსულტანტი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „საჭმლის მომნელებელი ორგანოების შეუღლებული დაავადებებით შეპყრობილ ავადმყოფთა დიფერენცირებული მკურნალობა „ფლატეს“, „ლაშიჭალისა“ და „ნაბეღლავის“ წყლებით“, დაიცვა 1991 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიღნაღში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1951
კატეგორია:ქართველი კურორტოლოგები
მატაასნაკაოი

**მატაასნაკაოი** (ოფიციალურად **მატაასნაკაოის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 621 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Mataasnakahoy official website 

## სქოლიო
კატეგორია:ბატანგასის მუნიციპალიტეტები
მესენიელთა პირველი ომი

**მესენიელთა პირველი ომი** — ომი სპარტასა და მესენიის მცხოვრებთა შორის. მიმდინარეობდა ძვ. წ. VIII საუკუნის მე-2 ნახევარში (ტრადიციული თარიღი — 743–724). მესენიელთა მოკავშირეებად გამოვიდნენ არკადია, არგოსი და სიკიონი, სპარტელებს მიემხრო კორინთი. მესენიელთა წინააღმდეგობის ცენტრი გახდა ითომის მთაზე არსებული სიმაგრე. გადმოცემის თანახმად, მათმა წინამძღოლმა არისტოდემემ სპარტელებზე გამარჯვების მოსაპოვებლად თავისი ქალიშვილი შეწირა მსხვერპლად. დამარცხების შემდეგ მესენიელთა ნაწილმა თავი შეაფარა თავის მოკავშირეებს, სხვები გადასახლდნენ სამხრეთ იტალიაში (მონაწილეობა მიიღეს რეგიუმის დაარსებაში), დარჩენილები შემდგომში იძულებული იყვნენ თავისი მოსავლის ნაწილი (ტრადიციით, ნახევარი) სპარტელებისათვის მიეცათ. სპარტელებმა შეძლეს ყველაზე ნაყოფიერი მიწების დაპყრობა მდინარე პამისოსის ხეობაში (აღმოსავლეთი მესენია).

## სქოლიო 
პირველი
კატეგორია:სპარტის ომები
კატეგორია:ძვ. წ. VIII საუკუნის ომები
ნანა ტაბატაძე

**ნანა ტაბატაძე** (დ. 8 თებერვალი, 1954) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი, ონკომამოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1981 წლიდან იყო ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრის ბავშვთა განყოფილების ორდინატორი, 1987 წლიდან ამავე განყოფილების გამგე, 1993 იყო წლიდან ამავე ცენტრის მამოლოგიური განყოფილების ექიმი-ორდინატორი. ავტორია 28 სამეცნიერო ნაშრომისა ონკოლოგიის დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის პრობლემებზე. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თანდაყოლილი სიმახინჯეები ავთვისებიანი სიმსივნეების დროს ბავშვთა ასაკში“, დაიცვა 1987 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ომარ ობგაიძე

**ომარ ობგაიძე** (დ. 7 აგვისტო, 1941, ანანური) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი, ტრავმატოლოგ–ორთოპედი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1970–1972 წლებში მუშაობდა საბჭოთა კავშირის შინაგან ჯარში სამედიცინო პუნქტის უფროსად. 1972 წლიდან ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში ექიმ-ლაბორანტად. 1991–1995 წლებში ამავე ინსტიტუტში უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად, უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1995 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ბავშვთა ქირურგიისა და ორთოპედიის კათედრის ასისტენტად. ავტორია 22 სამეცნიერო ნაშრომის და ორი რაციონალიზატორული წინადადების.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სახსახრგარეთა ოპერაციები ბავშვთა ასაკში ბარძაყის თანდაყოლილი ქვემოამოვარდნილობის დროს“, დაიცვა 1987 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ტრავმატოლოგები
ჟუჟუნა ფეიქრიშვილი

**ჟუჟუნა ფეიქრიშვილი** (დ. 16 ოქტომბერი, 1940, ახალშენი, ახლანდ. ხონის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ენათმეცნიერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი.

1965 წელს დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტი.

1968 წლიდან მუშაობს ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ენის კათედრაზე. იგი იკვლევს ენათმეცნიერების სხვადასხვა დარგს. მრავალი ცალკეული ნაშრომი თუ მონოგრაფია მიუძღვნა როგორც ძველი და ახალი ქართული ენის გრამატიკის, ლექსიკოლოგიის, დიალექტოლოგიისა და კულტურის ისტორიის საკითხებს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მესამე სერიის მწკრივები ახალ სალიტერატურო ქართულში“, დაიცვა  1973 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მირა ღადუა

**მირა ღადუა** (დ. 15 თებერვალი, 1944, ბაია) — ქართველი ექიმი, ეპიდემიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ჰოსპიტალური ინფექციების განყოფილების გამგე.

1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ-ჰიგიენური ფაკულტეტი.

1972-1974 წლებში იყო საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს რესპუბლიკური სანეპიდსადგურის კომუნალური ჰიგიენის ექიმი. 1978-1992 წლებში პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სალმონელოზური ინფექციების ეპიდემიოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992 წლიდან დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრის ჰოსპიტალური ლაბორატორიის ექიმი. ავტორია 14 სამეცნიერო ნაშრომისა საავადმყოფოსშიდა(ჰოსპიტალური სალმონელოზი) ინფექციების პრობლემებზე.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სალმონელოზის ეპიდემიოლოგია ბავშვთა შორის საქართველოს რესპუბლიკაში“, დაიცვა 1989 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:ქართველი ეპიდემიოლოგები
ანდრო ნადარეიშვილი

**ანდრო ნადარეიშვილი** (დ. 5 აგვისტო, 1936, თბილისი) — ქართველი კარდიოქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი.

1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამედიცინო ფაკულტეტი.

1961–1980 წლებში იყო  სანქტ–პეტერბურგის სამხედრო სამედიცინო აკადემიის კუპრიანოვის სახელობის გულ-სისხლძარღვთა ქირურგიის კლინიკისა და კათედრის ასპირანტი, ასისტენტი, უფროსი ასისტენტი. თბილისის ქირურგიის ინსტიტუტის გულის ქირურგიული განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. ავტორია 121 სამეცნიერო ნაშრომისა ზოგადი კარდიოქირურგიის აქტუალურ საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „ღია არტერიული სადინარის გართულებული და ატიპიური კლინიკური ფორმები“ (თბილისი, 1988), „რენოვასკულარული ჰიპერტონია“ (თბილისი, 1999). მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 3 საკანდიდატო დისერტაცია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ფილტვის არაპარაზიტული კისტები“, დაიცვა 1966 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ღია არტერიული სადინარის გართულებული და ატიპიური კლინიკური ფორმები (ჰემოდინამიკის, დიაგნოსტიკისა და ქირურგიულიმკურნალობის თავისებურება“, დაიცვა 1988 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ა
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
მესენიელთა მეორე ომი

**მესენიელთა მეორე ომი** — მესენიელთა აჯანყება სპარტის წინააღმდეგ. მიმდინარეობდა ძვ. წ. VII საუკუნეში (685–668 ან 657 წწ., ანდაც VII საუკუნის II ნახევარში). ორივე მხრიდან მასში ჩართული იყვნენ ასევე მოკავშირეები. ანტიკური ტრადიცია მესენიელთა წინამძღოლად ასახელებს არისტომენეს. მათ ე.წ. ტახის საფლავთან გამართულ ბრძოლაში მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოიპოვეს, თუმცა დიდი თხრილის გადამწყვეტ ბრძოლაში არკადიელ მოკავშირეთა ღალატის გამო დამარცხდნენ. ითვლება, რომ მოწინააღმდეგესთან საბრძოლველად სპარტელთა მობილიზაციაში დიდი როლი შეასრულა პოეტმა ტირტეოსმა. მესენიელთა ბოლო სიმაგრე, რომელიც მთა ირაზე მდებარეობდა, 11-წლიანი ალყის შემდეგ დაეცა. მათი მნიშვნელოვანი ნაწილი სიცილიაზე და სამხრეთ იტალიაში, ასევე საბერძნეთის სხვა ადგილებში გადასახლდა (არისტომენე როდოსზე გადავიდა). მესენიის ტერიტორია სპარტამ დაისაკუთრა, დარჩენილი მაცხოვრებლები ჰილოტებად იქცნენ, შესაძლოა, ზოგიერთმა თემმა პერიეკების სტატუსი მიიღო. მესენიელთა ორი ომის შედეგად სპარტამ შეძლო თავისი მოქალაქეებისათვის მიწის არასაკმარისობის პრობლემის გადაწყვეტა, ამიტომ მას არ ჰქონდა დიდ ბერძნულ კოლონიზაციაში აქტიური მონაწილეობის აუცილებლობა. ამავდროულად, დაპყრობილი მესენიელების ხარჯზე ჰილოტების რაოდენობის მკვეთრმა ზრდამ გამოიწვია სპარტის განსაკუთრებული, გასამხედროებული ტიპის სახელმწიფოს ჩამოყალიბება.

## სქოლიო 
მეორე
კატეგორია:სპარტის ომები
კატეგორია:ძვ. წ. VII საუკუნის ომები
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის აჯანყებები
მესენიელთა მესამე ომი

**მესენიელთა მესამე ომი** — მესენიელი ჰილოტების აჯანყება სპარტის წინააღმდეგ. მიმდინარეობდა ძვ. წ. 464–458/455 წლებში. აჯანყებულები ითომის მიუვალ მთაზე გამაგრდნენ და 10 წლის განმავლობაში უწევდნენ წინააღმდეგობას სპარტისა და სხვა ბერძნული პოლისების გაერთიანებულ ჯარს. ბოლოს სპარტელები იძულებულნი გახდნენ აჯანყებულთათვის მესენიიდან გასვლის უფლება მიეცათ. ათენელებმა მათ ქალაქი ნავპაქტოსი მისცეს კორინთის ყურის ჩრდილოეთ სანაპიროზე (ლოკრიდაში). მესენიის სახელმწიფოებრიობა აღდგა ლევქტრის ბრძოლაში თებელთა მიერ სპარტელთა დამარცხების შემდეგ (ძვ. წ. 371).

## სქოლიო 
მესამე
კატეგორია:სპარტის ომები
კატეგორია:ძვ. წ. V საუკუნის ომები
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის აჯანყებები
ციფრული ვალუტა

**ციფრული (ელექტრონული) ვალუტა** — ნებისმიერი ვალუტა, ფული ან ფულის მსგავსი აქტივი, რომელიც ინახება, იმართება და იცვლება ციფრულ კომპიუტერულ სისტემებში, ძირითადად ინტერნეტით. 

ევროპის ცენტრალური ბანკი ციფრულ ვალუტად თვლის ნებისმიერი სახის ვალუტას ციფრულ (არამატერიალურ) ფორმატში. ციფრული ვალუტა შეიძლება ჩაიწეროს ინტერნეტში გამოყოფილ მონაცემთა ბაზაში, კომპანიის ან ბანკის ცენტრალიზებულ ელექტრონულ-კომპიუტერულ მონაცემთა ბაზაში, ციფრულ ფაილებში ან წინასწარი გადახდის ბარათებზე.

ციფრულ ვალუტას აქვს ტრადიციული ვალუტის მსგავსი თვისებები, მაგრამ როგორც წესი, მათ არ აქვთ ფიზიკური ფორმა დაბეჭდილი ბანკნოტებისა და მონეტებისაგან განსხვავებით. სწორედ ფიზიკური ფორმის არ არსებობა იძლევა მყისიერი ტრანზაქციების საშუალებას ინტერნეტით. ამასთანავე იზოგება ბანკნოტებისა და მონეტების ბეჭდვაზე და გავრცელებაზე გაწეული ხარჯები. ვირტუალური ვალუტა, რომელიც არ გამოუშვია სახელმწიფო ორგანოს, არ ითვლება კანონიერ საგადასახადო საშუალებად და შეიძლება მათი სახელმწიფოს გარეთ გადაცემა. ვალუტის ასეთი ტიპის გამოყენება შესაძლებელია რაიმე საქონლის ან მომსახურების შესაძენად. შესაძლებელია გარკვეული ორგანიზაციების მიერ შეზღუდვები იყოს მის გამოყენებაზე (მაგ. ონლაინ-თამაშებში). მათი ღირებულება ხშირად მიბმულია ეროვნულ ვალუტაზე, მაგრამ არსებობს სხვა ალტერნატივაც (მაგ. ძვირფასი მეტალები). ასევე გვხვდება მერყევი სავალუტო კურსი (მაგ. ბიტკოინი და სხვა კრიპტოვალუტები)

ციფრული ვალუტა შეიძლება იყოს ცენტრალიზებული, როცა არსებობს ფულის ნაკადზე კონტროლის ცენტრალური წერტილი (მაგ. ბანკი), ან არაცენტრალიზებული, როცა ფულის ნაკადზე კონტროლი განსაზღვრულია ან შეთანხმებულია დემოკრატიული გზით. კრიპტოვალუტების გარდა ყველა ციფრული ვალუტა ცენტრალიზებულია, რაც მთავრობას საშუალებას აძლევს გააუქმოს ის ნებისმიერ დროს. კრიპტოვალუტების (ბიტკოინი, ლაიტკოინი, დოჯკოინი და ა.შ.) ემისია და აღრიცხვა დაფუძნებულია კრიპტოგრაფიაზე და PoW და PoS დაცვის მეთოდებზე, თან ეს ხდება დეცენტრალიზებულად P2P ქსელში.

## ციფრული ვალუტების საგადასახადო სისტემები
* eMoney 
* ЮМоney (წარსულში Яндекс. Деньги)
* WebMoney
* Perfect Money
* PayPal

## სქოლიო
კატეგორია:ეკონომიკა
კატეგორია:ელექტრონული კომერცია
ჯუმბერ ბერაძე

**ჯუმბერ ბერაძე** (დ. 22 ივლისი, 1944, თბილისი) — ქართველი მოცეკვავე, ხელოვნების მუშაკი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1981). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2015).

1970 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის ტექნოლოგიის ფაკულტეტი. 1958 წლიდან ცეკვავდა თბილისის ტრამვაი–ტროლეიბუსების სამმართველოს თვითმოქმედ ქორეოგრაფიულ ანსამბლში. 1962–1982 წლებში იყო საქართველოს ხალხური ცეკვის სახელმწიფო აკადემიური ანსამბლის მოცეკვავე. შესრულებული აქვს სოლო პარტიები: „ყაზბეგური“, „ფარიკაობა“, „მხედრული“, „ხანჯლური“, „შეჯიბრი“. 1982–1985 წლებში — საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის გენერალური დირექტორის მოადგილე. 1985–1986 წლებში იყო საქართველოს კულტურის სამინისტროს რესპუბლიკური გაერთიანება „საქატრაქციონის“ გენერალური დირექტორი. 1986–1987 წლებში — საქართველოს ხალხური ცეკვის სახელმწიფო აკადემიური ანსამბლის მთავარი რეჟისორი. 1987 წლიდან იყო ფირმა „მელოდიის“ თბილისის განყოფილების დირექტორი.

## ჯილდოები და აღიარება
*1971 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
*1981 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
*1997 — ღირსების ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2015)
კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ჯ
ნასუგბუ

**ნასუგბუ** (ოფიციალურად **ნასუგბუს მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 136 524 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Nasugbu Profile at PhilAtlas.com

## სქოლიო
კატეგორია:ბატანგასის მუნიციპალიტეტები
პადრე-გარსია

**პადრე-გარსია** (ოფიციალურად **პადრე-გარსიის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 51 853 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*
*Padre Garcia Profile at PhilAtlas.com

## სქოლიო
კატეგორია:ბატანგასის მუნიციპალიტეტები
თეიმურაზ ებრალიძე

**თეიმურაზ ებრალიძე** (დ. 1932) — ქართველი მეცნიერი, გეოლოგი, გეოლოგიურ-მინერალოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1967).

1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

1992-1994 წლებში მუშაობდა „საქნავთობის“ დეპარტამენტის ნავთობისა და გაზის სამეცნიერო-კვლევით და საპროექტო ცენტრში დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო დარგში. 1994-1996 წლებში იყო დირექტორი. 1996 წლიდან გენერალური დირექტორია. მისი ძირითადი შრომები ეხება ნავთობისა და გაზის მოპოვების საკითხებს. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
ალექსანდრე ფალავანდიშვილი

**ალექსანდრე ფალავანდიშვილი** (დ. 21 მარტი, 1953, თბილისი) — ქართველი მეან-გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1976-1991 წლებში იყო მოსკოვის №67 საავადმყოფოსთან არსებული კარდიო-სამეანო სტაციონარის მეან-გინეკოლოგი. 1994 წლიდან თბილისის ექსპერიმენტული სამშობიარო სახლის მთავარი ექიმის მოადგილე სამკურნალო დარგში. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომისა მეან-გინეკოლოგიის აქტუალურ საკითხებზე.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „EPH ჰესტოზი გულის მანკით დაავადებულ ორსულებში“, დაიცვა 1988 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1953
კატეგორია:ქართველი მეან-გინეკოლოგები
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
მარინა ფაილოძე

**მარინა ფაილოძე** (დ. 1954) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი-პათოლოგანატომი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2006).

1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი.

1977–2015 წლებში იყო ჩაჩავას კლინიკის მორფოლოგიური ლაბორატორიის მორფოლოგი. 2008 წლიდან სადაზღვევო კომპანიების „მედიჰელფის“, „გიდმედისა“ და „გერმანული კლინიკის“ ციტოლოგი. 2008 წლიდან იყო საქართველოს საპატრიარქოს წმინდა იოაკიმეს და ანას სახელობის სამედიცინო ცენტრის მორფოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. 2015 წლიდან ღუდუშაურის ეროვნული სამედიცინო ცენტრის მორფოლოგი. 2018 წლიდან იყო თბილისის კლინიკური პათოლოგიის სამეცნიერო-პრაქტიკული ცენტრის მორფოლოგი. 2012 წლიდან მუშაობს ქირურგიის ეროვნულ ცენტრში გინეკოლოგიური მორფოლოგიის (ოპერაციული, ბიოფსიური, ციტოლოგიური), პლაცენტის პათოლოგიის და აბორტული (22 კვირამდე ვადით ნაყოფებში) ნაყოფების კვლევის მიმართულებით. არის 50–მდე სამეცნიერო შრომის ავტორი. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „დროული ნაყოფის თირკმელზედა ჯირკვლების და პლაცენტის მორფო-ფუნქციური ცვლილებების კორელაციური კავშირი მწვავე და ქრონიკული ჰიპოქსიის პირობებში“, დაიცვა 1989 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „საკვერცხის ფოლიკულური აპარატის და ყვითელი სხეულის დისგენეზია საშვილოსნოს პროლიფერაციული მიომებით დაავადებულ რეპროდუქციული პერიოდის ქალებში“, დაიცვა 2006 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პერიფერიული მოწყობილობა

**პერიფერიული მოწყობილობა** () — კომპიუტერზე მისაერთებელი გარე მოწყობილობა, რომელიც კომპიუტერში ინფორმაციის შეტანის ან მისგან მიღების საშუალებას იძლევა. ასეთი მოწყობილობები არ ითვლება ძირითადად და მათი გათიშვა კომპიუტერიდან არ იწვევს მისი მუშაობის შეფერხებას. მაგრამ კომპიუტერების უმრავლესობა მუშაობს პერიფერიულ მოწყობილობებთან ერთად (მაგ. პრინტერი, სკანერი, პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი და სხვ.)

პერიფერიული მოწყობილობები იყოფა სამ ტიპად:
* შემტანი მოწყობილობები (თაგუნა, მიკროფონი, სენსორული ეკრანი და ა.შ.)
* გამომტანი მოწყობილობები (პრინტერი, დინამიკები, მონიტორი და ა. შ.)
* შემნახველი მოწყობილობები (HDD, FDD, USB და ა. შ.)

ზოგჯერ ერთი პერიფერიული მოწყობილობა ერთდროულად მიეკუთვნება სხვადასხვა ტიპს. მაგ. დისკის ჩამწერ-წამკითხველი მოწყობილობა, ინტერაქტიული დაფა, მოდემი და სხვ.

## ლიტერატურა 
* ა. ბენაშვილი, გ. ბენაშვილი, ს. სულხანიშვილი, კომპიუტერის პერიფერიის ორგანიზაცია (სახელმძღვანელო). თბილისი. საქ.უნ-ტი. 2016.

## რესურსები ინტერნეტში
* კომპიუტერის პერიფერიული მოწყობილობები

კატეგორია:კომპიუტერების არქიტექტურა
გივი ფავლენიშვილი

**გივი ფავლენიშვილი** (დ. 20 მაისი, 1931, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი.

1954 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის ფაკულტეტი.

1951-1961 წლებში მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო მექანიკის კათედრაზე. 1961-1976 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კირიაკ ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტში. 1976-1981 წლებში ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტის გამოყენებითი მექანიკისა და გამოთვლითი მათემატიკის განყოფილებაში უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1981-1984 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მათემატიკისა და თეორიული მექანიკის კათედრის დოცენტი, ჰიდრომელიორაციის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, რკინაბეტონის კონსტრუქციების ექსპერიმენტულ-თეორიული გამოკვლევების შედეგთა ამსახველი.არის 20-მდე სამეცნიერო შრომის ავტორი. შედგენილი ჰქონდა თეორიული მექანიკისა და გეომეტრიის სახელმძღვანელოები. 1951-1961 წლებში იყო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საესტრადო ორკესტრის წევრი.

## რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
იგორ დოლიძე

**იგორ დოლიძე** (დ. 7 თებერვალი, 1939, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი.

1965 წელს დაამთავრა ლენინგრადის პედიატრიული სამედიცინო სახელმწიფო ინსტიტუტი.

1965–1966წწ. - გროზნოს უსინათლო ბავშვთა რესპუბლიკური სკოლა–ინტერნატის უფროსი ექიმი; 1966–1967წწ. ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის პათოფიზიოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1973–1978წწ. - ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ექსპერიმენტული მედიცინისა და სამეცნიერო კიბერნეტიკის განყოფილების გამგე; 1978–1980წწ. - ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ავტომატიზებული რეამინაციული სისტემების ლაბორატორიის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის რესპუბლიკური საავადმყოფოს მთავარი ექიმის მოადგილე; 1981–1995წწ. - სეფსისის საწინააღმდეგო რესპუბლიკური ცენტრის თერაპიული განყოფილების ექიმი; 1995–1998წწ. - იარაგის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის გამგე; 1980–1981წწ. - აჭარის ჯანდაცვის სამინისტროში მართვის ავტომატიზებული სისტემების – "აჭარის ჯანდაცვა" მთავარი კონსტრუქტორი (მეცნიერი ხელმძღვანელი); 1998 წლიდან - სპორტული მედიცინის კათედრის პროფესორი  და თსუ "საქართველოს" თერაპიული ციკლის ხელმძღვანელი. თავისი ნახევარსაუკუნოვანი შემოქმედებითი მოღვაწეობის (სამეცნიერო, საექიმო, პედაგოგიური) ნახევარი, სპორტული მედიცინის, რეაბილიტაციის, სამკურნალო ფისკულტურისა და შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე მოზარდების ფსიქო-ფიზიკური აღზრდის პრობლემურ საკითხებს მიუძღვნა. 169 სამეცნიერო ნაშრომისა და 6 მონოგრაფიების ავტორი. კვლევის თემა: ნაწლავისმიერი სეფსისი: ეტიოლოგია, პათოგენეზისი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნილოგიის გამოყენებით. ექიმი-ინფექციონისტი. თბილისის სახელმწიფო სპორტის უნივერსიტეტში ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის ასოცირებული პროფესორი და უნივერსიტეტ „გეომედის" ფიზიკური მედიცინისა და რეაბილიტაციის დეპარტამენტის პროფესორი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „მეტაბოლური დარღვევების შესახებ წვრილი ნაწლავის კედლებში შოკისა და სისხლკარგვის დროს", დაიცვა 1972 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ნაწლავისმიერი სეფსისის ეტიოლოგია, პათოგენეზი, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა თანამედროვე კომპიუტერული ტექნოლოგიის გამოყენებით", დაიცვა 1993 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1939
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი თერაპევტები
ირინა ბეგიზოვა

**ირინა ბეგიზოვა** (დ. 26 ივლისი, 1947 — გ. 14 იანვარი, 2004) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, კინომცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1994).

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკათმცოდნეობის ფაკულტეტი, 1979 წელს თბილისის სამხატვრო აკადემიის ხელოვნებათმცოდნეობის ფაკულტეტი.

1980-2004 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში.  წერდა წერილებს ქართული ანიმაციური კინოს პრობლემების, ტენდენციების და პერსპექტივების შესახებ.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მსოფლიო ანიმაციური კინოს ტენდენციები“. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ხელოვნებათა ურთიერთგავლენა ანიმაციური ფილმების სახეობრივ სტრუქტურაში“, დაიცვა 1994 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ელისო ერისთავი

**ელისო ერისთავი** (დ. 17 ივნისი, 1948) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, მუსიკათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი.

1968 წელს დაამთავრა მუსიკალური სასწავლებლის საფორტეპიანო განყოფილება. 1974 წელს კი თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელმწიფო კონსერვატორია, მუსიკის ისტორია და თეორია.

1974-1981 წლებში იყო თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის მუსიკის კათედრაზე კონცერტმეისტერი, ატარებდა მუსიკალური ფორმის და ჰარმონიის ლექციებს. 1981-1993 წლებში მუშაობდა თბილისის №16 მუსიკალური სკოლაში ფორტეპიანოს პედაგოგად. 1992-2001 წლებში იყო თბილისის ჯაზის აკადემიის („აუდიოვიზუალური სინთეზი“), ტელე-რადიო კომპანია „საქართველოს“ და საავტორო პროგრამა „რა არის პლასტიკის“ გადაცემების წამყვანი და რეჟისორი. 1996 წლიდან მუშაობდა საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებულ პროფესორად, ატარებდა აუდიოვიზუალური ხელოვნების საუნდ დიზაინის მიმართულების ლექციებს. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მუსიკის როლი მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმების კომპოზიციურ სტრუქტურაში“, დაიცვა 1992 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ფილმის ხმოვან-ხედვითი სტრუქტურა“, დაიცვა 2004 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
დათო ბარბაქაძე

**დავით (დათო) ბარბაქაძე** (დ. 7 თებერვალი, 1966, თბილისი) — ქართველი მთარგმნელი, მწერალი, პედაგოგი, ესეისტი.

1991 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი.

1990 წლიდან თბილისის სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში კითხულობდა ფილოსოფიის შესავლის, ფილოსოფიის ისტორიის, რელიგიის ფილოსოფიის, ესთეტიკის, ლოგიკის აკადემიურ კურსებს. 1992-1994 წლებში სწავლობდა ასპირანტურაში (თსუ-ის სოციოლოგიის კათედრაზე), რომელიც ნებაყოფლობით მიატოვა. 1991 წელს დააარსა სალიტერატურო ვიდეო-ჟურნალი, „დათო ბარბაქაძის ჟურნალის“ სახელწოდებით, რომელიც პერიოდულად პრეზენტირდებოდა თსუ-ში 1994 წლამდე. 1994 წელს დააარსა სალიტერატურო ჟურნალი „პოლილოგი“ . 1996 წელს დააარსა სალიტერატურო ჟურნალ-გაზეთი „ლიტერატურა“. 2001-2004 წლებში, როგორც თავისუფალი ლიტერატორი, ცხოვრობდა გერმანიასა და ავსტრიაში. 2005-2008 წლებში იყო სსიპ „ირმის ნახტომის“ არასაგნობრივი პროექტების კოორდინატორი. 2014 წლიდან არის თბილისის აპ. ქუთათელაძის სახელობის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის მიწვეული პედაგოგი და უძღვება აკადემიურ კურსებს: „პოეზია და ფილოსოფია“, „ხელოვნების ფილოსოფია და ხელოვნების სოციოლოგია გერმანიაში“, „ევროპული რომანტიზმი“, „ევროპული ლიტერატურული ავანგარდი“ და სხვ. ქართულ ენაზე თარგმნის გერმანულენოვან პოეზიას. არის ევროპელ მწერალთა გაერთიანებისა და ავსტრიის პენ-კლუბის, ასევე რამდენიმე საერთაშორისო საზოგადოებისა და რედკოლეგიის წევრი. საქართველოს ფარგლებს გარეთ მიღებული აქვს არაერთი ლიტერატურული პრემია და სტიპენდია. მისი ორიგინალური და მთარგმნელობითი შემოქმედება თავმოყრილია 2014 წელს დასტამბულ მრავალტომეულში სახელწოდებით „შედეგები“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
დ
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ელისაბედ ერისთავი

[მინი|ელისაბედ ერისთავი ([ვლადიმერ ბარკანოვი|ვ. ბარკანოვის ფოტოგრაფია)]]
**ელისაბედ ელიზბარის ასული ერისთავი** (დ. 1864 — გ. 1949) — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი.

ელიზბარ და ქეთევან ერისთავების შვილი, ქსნის ერისთავთა საგვარეულოდან. ელისაბედ ერისთავი იყო საყმაწვილო ჟურნალ „ნაკადულის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი და პირველი რედაქტორი (ნინო ნ. ზურაბიშვილთან ერთად, 1904-1905, ნინო ზურაბიშვილთან ერთად). საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ ქონება ჩამოართვეს, 1920-იან წლებში თბილისის საავადმყოფოებში მესასთუმლე ქალად მუშაობდა. საკუთარი ოჯახი არ შეუქმნია. მან ღრმა სიბერემდე იცხოვრა და სიცოცხლის ბოლო წლები ახლო ნათესავებთან გაატარა.  

ერისთავის ფრაგმენტული ხასიათის მოგონებები (დაცულია გ. ლეონიძის ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმში) შეიცავს საინტერესო მასალას XIX საუკუნის II ნახევრისა და XX საუკუნის I მეოთხედის ქართული არისტოკრატიის, საზოგადოებრივ-კულტურული და სალიტერატურო ცხოვრების შესახებ. 

## ბიბლიოგრაფია 
* მოგონება მამაზე , კრბ. „ელიზბარ ერისთავი“, თბ., 1997. — გვ. 140–141.
* მემუარები. თბ., არტანუჯი. 2022, ISBN 9789941494871.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1864
კატეგორია:გარდაცვლილი 1949
კატეგორია:ქართველი ქალი ჟურნალისტები
კატეგორია:ქართველი ქალი მწერლები
ერლენდ ლუ

**ერლენდ ლუ** (დ. 24 მაისი, 1969) — ნორვეგიელი რომანისტი, სცენარისტი და კინოკრიტიკოსი. სკანდინავიაში პოპულარობა იუმორისტული და მინიმანისტური სტილის რომანებით მოიპოვა, თუმცა მისი ზოგიერთი ნაწარმოები შედარებით სერიოზულ ხასიათს ატარებს და უფრო მეტად თანამედროვე ნორვეგიული საზოგადოების კრიტიკისკენ იხრება.

## ბიბლიოგრაფია
### რომანები
* *ნაივური. სუპერი* (1996)
* *დოპლერი* (2004)

## რესურსები ინტერნეტში
* Nordic Council Film Prize 2009

## სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიელი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ნორვეგიელი რომანისტები
კატეგორია:XXI საუკუნის ნორვეგიელი რომანისტები
კატეგორია:XXI საუკუნის ნორვეგიელი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ნორვეგიელი მწერლები
კატეგორია:ნორვეგიელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:საბავშვო მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ნორვეგიელი რომანისტები‎
კატეგორია:XXI საუკუნის ნორვეგიელი რომანისტები‎
კატეგორია:ნორვეგიელი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მარიამ დიდებულიძე

**მარიამ დიდებულიძე** (დ. 28 მაისი, 1952) — ქართველი მეცნიერი, ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (2006).

1974 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია.

1974 წლიდან იყო გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. 2009 წლიდან კი გიორგი ჩუბინაშვილის ცენტრის დირექტორი. 1998 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას თბილისის სასულიერო აკადემიაში. 1997 წლიდან არის საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ფონდის სარეაბილიტაციო პროექტების კოორდინატორი. მისი სამეცნიერო მოღვაწეობის ძირითადი სფეროა შუა საუკუნეების ფერწერა. ავტორია მრავალი სამეცნიერო პუბლიკაციისა. მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონკურსებში. თბილისის სასულიერო აკადემიაში ქრისტიანული ხელოვნების ფაკულტეტზე  მიჰყავს ბიზანტიური მხატვრობის ისტორიის კურსი, თბილისის სამხატვრო აკადემიაში — შუა საუკუნეების ქართული სახვითი ხელოვნების ისტორიის კურსი. 

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ყინწვისის წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის ფერწერული ანსამბლის მხატვრული სახე (XII-XIII საუკუნეების მიჯნის ქართული კედლის მხატვრობის მიმართება ბიზანტიურ ფერწერასთან)“, დაიცვა 2006 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
* მარიამ დიდებულიძე, საჯარო ლექცია: „ქართული შუა საუკუნეების კედლის მხატვრობა ბიზანტიური და აღმოსავლეთქრისტიანული ხელოვნების კონტექსტში: XIII ს.-ის ყინცვისის ეკლესიის მოხატულობა, როგორც კულტურული ურთიერთკავშირის ნიმუში“ 18 May 2021, Georgian Project Lecture Series: Aesthetics, Art, and Architecture in the Caucasus Lecture Series organized by Kunsthistorisches Institut in Florenz – Max-Planck-Institut in cooperation with the George Chubinashvili National Research Centre for Georgian Art History and Heritage Preservation.

კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორები
ელა გოჩიაშვილი

**ელა გოჩიაშვილი** (დ. 28 იანვარი, 1959, ვაჩნაძიანი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი.

## ბიოგრფია 
ელა გოჩიაშვილი დაიბადა 1959 წლის 29 იანვარს, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაჩნაძიანში.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. მუშაობს გალაკტიონ ტაბიძის მემორიალურ ბინა-მუზეუმში.

ელა ოჩაშვილის ლექსები თარგმნილია იტალიურ, გერმანულ, ფრანგულ, ლიეტუვურ, რუსულ, სომხურ, აზერბაიჯანულ, ნიდერლანდურ, ინგლისურ, სპარსულ ენებზე და შესულია უცხოურ ანთოლოგიებსა და გამოცემებში. მონაწილეობდა საერთაშორისო ლიტერატურულ ღონისძიებაში: პოეზიის ფესტივალებზე — ლიეტუვა (2010), საფრანგეთი (2011), იტალია (2017), ლაიფციგის წიგნის საერთაშორისო ფესტივალი (2016).

## წიგნები 
* *ცხოვრებაგაუმტარი* (ლექსები), თბილისი, საუნჯე, 2013
* *მათქმევინე, დე!* (ლექსები), 2010
* *შაბიამანი* (ლექსები), თბილისი, დიოგენე, 2005 — ISBN 99940-45-22-9
* *პარასკევი ჩემი დღეა* (ლექსები), თბილისი, მერანი, 2003 — ISBN 99928-948-5-7
* *ფრაგმენტები ანამნეზიდან* (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1996
* *მწუხრი მშვიდობისა* (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1989

## ჯილდოები 
* 2006 — ლიტერატურული პრემია „საგურამო“, წიგნისათვის „შაბიამინი“

## რესურსები ინტერნეტში 
* შორიდან
* ნინო სტრონი დარბაისელი — ცრემლი სამყაროს თვალზე
* ოქროს ფონდი
* ELA GOCHIASHVILI (ელა გოჩიაშვილი)
* გიორგი ლობჟანიძე — ვისი დღეა პარასკევი? 
* GOCHIASHVILI ELA
* გოჩიაშვილი ელა 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ქართველი ქალი ჟურნალისტები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
რევაზ ლაგვილავა

**რევაზ ლაგვილავა** (დ.19 სექტემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი მომღერალი.

1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ფიზიკური),1976 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (ვოკალური).

1980–2004 წლებში იყო  ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა  და  ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი (ბარიტონი). 1980 წელს შედგა დებიუტი,  რობერტი (ჩაიკოვსკი  „იოლანტა“). 1981 წელს სტაჟირება გაიარა მოსკოვის დიდ თეატრში. ქართული რეპერტუარი: ქართველ კომპოზიტორთა საოპერო არიები, რომანსები. სხვა რეპერტუარი: რიგოლეტო, ამონასრო, დიდი ინკვიზიტორი (ჯუზეპე ვერდი „რიგოლეტო“, „აიდა“, „დონ კარლოსი“), სკარპია (პუჩინი „ტოსკა“), ესკამილიო (ჟორჟ ბიზე „კარმენი“), ტონიო (ლეონკავალო „ჯამბაზები“), ალფიო (პიეტრო მასკანი „სოფლის პატიოსნება“), იოქანაანი (იოჰან შტრაუსი „სალომე“), შჩელკალოვი (მოდესტ  მუსორგსკი „ბორის გოდუნოვი“), რობერტი, ებნ–ხაკია, ტომსკი (ჩაიკოვსკი „იოლანტა“, „პიკის ქალი“). კამერული რეპერტუარი: მოცარტი, ბეთჰოვენი, შუბერტი, შუმანი, ჩაიკოვსკი, რიმსკი–კორსაკოვი, მუსორგსკი, ბოროდინი. რევაზ ლაგვილავას ვაჟიშვილია საოპერო მომღერალი ნიკოლოზ ლაგვილავა (ბარიტონი).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:ქართველი საოპერო მომღერლები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
შარლ დე კოსტერი

**შარლ დე კოსტერი** (დ. 20 აგვისტო, 1827 — გ. 7 მაისი, 1879) — ბელგიელი მწერალი, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა ეროვნულ ბელგიურ ლიტერატურას. ცნობილია რომანით „ულენშპიგელისა და ლამე გუძაკის ლეგენდა“ (1867).

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* Charles De Coster  
* P. Barenboim, B. Meshcheryakov — Flanders in Moscow and Odessa:: poet Eduard Bagritskii (Bagritsky) as the Till Ulenspiegel of Russian literature.

## სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი მწერლები
კატეგორია:XIX საუკუნის ბელგიელი მწერლები‎
კატეგორია:ბელგიელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კარდაშევის სკალა

ალტ=კარდაშევის სკალის დონეების მაჩვენებელი|მინი|286x286პქ|კარდაშევის სკალის დონეების მაჩვენებელი
ალტ=ნიკოლაი კარდაშევი|მინი|276x276პქ|ნიკოლაი კარდაშევი
**კარდაშევის სკალა** — საზომი ერთეული, რომელიც გამოიყენება ცივილიზაციის ტექნოლოგიური განვითარების დონის გასაზომად. დაფუძნებულია ცივილიზაციის ენერგომოხმარების რაოდენობაზე. ამასთან იგი ითვალისწინებს ცივილიზაციის ცოდნის რაოდენობასაც. სკალა 1964 წელს საბჭოთა ასტროფიზიკოსმა ნიკოლაი კარდაშევმა შექმნა, თუმცა 1974 წელს განაახლა კარლ სეიგანმა. 

სკალას აქვს სამი საბაზისო დონე, შესაბამისად I, II და III. I დონეზე მყოფი ცივილიზაცია იყენებს მის პლანეტაზე არსებულ მთელ ენერგიას, მაგ. მზის, ქარის, ატომურ და სხვა სახის ენერგიას ბიორესურსების გარდა, როგორიცაა ნავთობი და გაზი. ფიზიკოს მიჩიო კაკუს თქმით ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია ისეთი ძალების კონტროლი, როგორიცაა მიწისძვრები და ცუნამები. II დონის ცივილიზაცია არის ცივილიზაცია, რომელსაც შეუძლია მთელი თავისი ვარსკვლავური სისტემის რესურსებისა და მოვლენების კონტროლი. ვარსკვლავიდან მთელი ენერგიის მისაღებად არსებობს ჰიპოთეტური მეთოდი სახელად დაისონის სფერო. ამ დონის ცივილიზაციას შეუძლია პლანეტების გადაადგილებაც კი. III დონის ცივილიზაცია, რომელიც უკვე ძალიანაა განვითარებული, გავრცელებულია მთელ მის გალაქტიკაში და აქვს უზარმაზარი ცოდნა და ტექნოლოგია. ეს ცივილიზაცია ახლანდელისგან საკმაოდ განსხვავებული და წინ წასულია.   თითოეული საფეხური განისაზღვრება შემდეგნაირად:

* I- ენერგომოხმარებით, 10^16 ვატი.
* II- ენერგომოხმარებით, 10^26 ვატი.
* III- ენერგომოხმარებით, 10^36 ვატი.

სამის გარდა არსებობს IV, V, VI და VII- დონის ცივილიზაციებიც. მეოთხე დონის ცივილიზაცია აკონტროლებს მის გალაქტიკათა სამეზობლოს, მეხუთე კი მთელ სამყაროს. შემდეგ საფეხურებზე კი უკვე საუბარია მთელ მულტისამყაროზე, მსგავსი დონის წარმოდგენა თანამედროვე ადამიანისთვის რთულია. უნდა აღინიშნოს, რომ ადამიანთა ცივილიზაციას (რომელმაც ცივილიზაციის სახელწოდება სულ რამდენიმე საუკუნეა რაც მიღო), ჯერ არც ერთი საფეხურისთვის არ მიუღწევია, რადგან ჩვენ ჯერ კიდევ ვიყენებთ ნავთობს, გაზს, ხე-ტყეს და სხვა ბიორესურსებს საარსებოდ.

## რესურსები ინტერნეტში
* https://kardashev.fandom.com/wiki/Kardashev_Scale_Wiki
* https://futurism.com/the-kardashev-scale-type-i-ii-iii-iv-v-civilization
* https://kardashev.fandom.com/wiki/Type_I

კატეგორია:მეცნიერება და ტექნოლოგია
კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკა
კატეგორია:ასტროფიზიკა
კატეგორია:საზომი ერთეულები ასტრონომიაში
კატეგორია:ფუტურიზმი
მარინე ცუცქირიძე

**მარინე ცუცქირიძე** (დ. 7 თებერვალი, 1952, მოლითი, ხარაგაულის რაიონი) — ქართველი მეცნიერი, ეკონომისტი.

იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პაატა გუგუშვილის სახელობის ეკონომიკის ინსტიტუტის სისტემური ლაბორატორიის გამგე. 10 სამეცნიერო სტატიის ავტორი. მიღებული აქვს საუნივერსიტეტო პრემია.

სადისერტაციო თემა — „რიტმულობის მაჩვენებლის სრულყოფა სამეურნეო მექანიზმში“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჯონათან ფრენზენი

**ჯონათან ერლ ფრენზენი** (დ. 17 აგვისტო, 1959) — ამერიკელი რომანისტი და ესეისტი. მისი ყველაზე გახმაურებული ნაშრომია „შესწორებები“ (2001), სატირული საოჯახო დრამა, რომელმაც ავტორს წიგნის ეროვნული ჯილდო მოუტანა. „შესწორებები“ ასევე პულიცერის პრემიისა და დუბლინის საერთაშორისო ლიტერატურული პრემიის ფინალისტებს შორის მოხვდა. ასეთივე აღიარება მოიპოვა ფრენზენის მორიგმა რომანმა „თავისუფლება“ (2010), რომლის გამოცემის შემდეგაც ავტორი გამოჩნდა ჟურნალ ტაიმის გარეკანზე სათაურით „დიდი ამერიკელი რომანისტი“.

## რესურსები ინტერნეტში
* Jonathan Franzen ოფიციალური ვებსაიტი
* *TIME* cover 
* Acceptance speech  წიგნის ეროვნული ჯილდოს მიღებისას წარმოთქმული სიტყვა
*  

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები
კატეგორია:ფილადელფიელი მწერლები
კატეგორია:პენსილვანიელი რომანისტები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები
კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მარკუს ზუზაკი

**მარკუს ზუზაკი** (დ. 23 ივნისი, 1975) — ავსტრიულ-გერმანული წარმოშობის ავსტრალიელი მწერალი. მის კალამს ექვსი რომანი ეკუთვნის, მათ შორის ყველაზე ცნობილია „წიგნის ქურდი“ (2005), რომელიც საერთაშორისო ბესტსელერი გახდა. 

## სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ლელი გაბარაშვილი

**ლელი გაბარაშვილი** (დ. 6 აგვისტო, 1952, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1976–1977 წლებში ინტერნატურა გაიარა აკადემიკოს მიხეილ წინამძღვრიშვილის სახელობის კარდიოლოგიის ინსტიტუტში. 1977–1980 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა ამავე ინსტიტუტში. 1980–1983 წლებში ასპირანტურა დაამთავრა სამედიცინო ინსტიტუტის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ბაზაზე. 1983–1992 წლებში იყო კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ინფარქტის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1992 წლიდან ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელია. ავტორია 19 სამეცნიერო ნაშრომის. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ოქსიჰემოგლობინის დისოციაციის მრუდი მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტით დაავადებულ პაციენტებში დაავადების დინამიკაში“, დაიცვა 1984 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
ლედი გაჩეჩილაძე

**ლედი გაჩეჩილაძე** (დ. 6 იანვარი, 1933, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–პათოლოგანატომი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანჰიგიენური ფაკულტეტი.

1958–1960 წლებში მუშაობდა ტუბერკულოზის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტიში. 1960–1968 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. 1968–1996 წლებში მუშაობდა სამედიცინო უნივერსიტეტის, რეანიმატოლოგიისა და ანესთეზიოლოგიის კათედრასთან არსებულ საპრობლემო ლაბორატორიაში. 1996 წლიდან აკადემიკოს ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. ავტორია 91 სამეცნიერო ნაშრომის. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სარძევე ჯირკვლებისა და საკვერცხეების სტრუქტურულ და ზოგიერთ ჰისტოქიმიურ თავისებურებათა შესწავლისათვის კიბოს მაღალი „ა“ ხაზის დაუწყვილებელ სინესტროლის ზემოქმედების პერიოდში“, დაიცვა 1965 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი პათოლოგანატომები