აზერბაიჯანის ხელოვნება

[მინი|კედლის ფერწერული ტილოები შაქის ხანების სასახლეში, [XVIII საუკუნე|XVIII ს]]
**აზერბაიჯანის ხელოვნება** —  აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხების მიერ შექმნილი სახვითი ხელოვნება პალეოლითის დროიდან დღემდე. 

აზერბაიჯანის სახვითი ხელოვნების განვითარებაში ასახულია ისტორია და პოლიტიკური მოვლენები, რომლებიც აღმოსავლეთსა და დასავლეთს ერთმანეთს აკავშირებს.

## ხელოვნების განვითარების ისტორია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე 
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე სახვითი ხელოვნება განვითარებული იყო ჯერ კიდევ პალეოლითის ეპოქიდან. ამაზე მეტყველებს გობუსტანის კლდეებზე არსებული ნახატები. ძვ.წ IV—I საუკუნეებით თარიღდება ორდუბადის რაიონში არსებული გიამიგაიას პეტროგლიფები. ასევე კავკასიის ალბანეთის ხალხების კულტურისთვის დამახასიათებელი კერამიკული ნივთებიცაა მოპოვებული. ასეთი კერამიკული ნივთები დღევანდელი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მოიპოვება სოფელ შაჰთახთში და ასევე ქალაქ მინგეჩაურში. ნახიჩევანსა და გაბალაში მოპოვებულია ქვის კოლონები. ხოლო ყაზახის რაიონის ქვის ბაზებზე ამოტვიფრულია მცენარეულობა, რომელიც მიეკუთვნება ძვ. წ IV—III საუკუნეებს. 
მინი
აზერბაიჯანის ტერიტორიის არაბეთა სახალიფოში შესვლამ დიდი როლი ითამაშა მის მომავალ განვითარებაზე. თანამედროვე აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე გავრცელებას იწყებს მუსულმანური კულტურა. საკულტო ძეგლების აშენებას თან სდევდა მათი დეკორაცია — სხვადასხვა მოხატულობები და ორნამენტები მუსულმანურ სტილში. შემდგომ არაბული ხალიფატის შესუსტების დროს ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა ბარდა, შამახი, ბეილაქანი, განჯა, ნახიჩევანი, შაბრანი და სხვები იწყება ადგილობრივი მხატვრული სკოლების ჩამოყალიბება. ყველაზე მნიშვნელოვანი მათ შორისაა ნახიჩევანისა და შირვან-აფშერონის სკოლები. XV საუკუნეში ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა ბაქო, შემახა განვითარებას იწყებს მინიატურული ფერწერა.

### XVII—XVIII საუკუნეები 
მარცხნივ|მინი|230x230პქ|მხატვრობა შაქის ხანების სასახლეში, XVIII საუკუნეში
XVII საუკუნისა და დიდწილად XVIII საუკუნის ხელოვნების განვითარებაზე რთულად იმოქმედა ომებმა თურქეთსა და ირანს შორის, ასევე შინაური ფეოდალური ომები სახანოებს შორის. თუმცა გრძელდებოდა ისეთი ნათელი სახვითი ხელოვნების შექმნა, რომელსაც წარმოადგენს, მაგალითად, შაქის ხანების სასახლე, რომელიც აშენებულია ხადალი ზეინალ აბდინის მიერ 1797 წელს. აქ ასახულია სტილიზებული ნიმუშების, ხალხისა და ცხოველის გამოსახულებებს, ასევე ომის და ნადირობის თანმიმდევრულ სცენებს შიდა დარბაზებში და სასახლის ოთახებში.
მინი|ორნამენტი. XII საუკუნე
ამ პერიოდში მონუმენტური მშენებლობა განიცდის დაცემას. XVIII საუკუნის კედლის ფერწერა გამოჩნდა მდიდარი მოქალაქეების სახლებში, რომლებიც, ძირითადად, მცენარეთა მოტივების კომპოზიციებს წარმოადგენდნენ. ზოგჯერ ეს ნახატები ფრინველების, ცხოველების, ხალხის გამოსახულებებსაც მოიცავდა. ხალხური ხელოვნების ნიმუშები იქმნებოდა იარაღებისა და ჭურჭლისთვის. მაღალი მხატვრული დეკორაციები მოიცავს, მაგალითად, სპილენძის ჭურჭელს და იარაღს სოფელ ლაღიჩში.

იმ დროინდელ აზერბაიჯანელ მინიატურისტებს შორის ცნობილნი არიან ავაზალი მუღანლი, მირზა ალიგულუ, ნაჯაფგულუ შამახილი და სხვები.

### დაზგური ხელოვნება 
XIX საუკუნეში იწყება დაზგური ფერწერის აღმოჩენა. ცნობილია მისი მკვეთრი კარიკატურები, რომელიც სასაცილოდ იგდებდა ქვეყანაში საზოგადოებრივ უთანასწორობას, ფანატიზმს, უმეცრებასა და ცარიზმის ზეწოლას. ცნობილია მისი აკვარელის ნამუშევრები „ასი ტიპი“, რომელიც ეძღვნება ქალის თავისუფლებას, ათეიზმსა და პოლიტიკურ მოტივებს. ასევე მისი ილუსტრაციები მირზა ალექპერ საბირის კრებულზე „ჰოპჰოპნამე“.

ბეჰრუზ ქანგარლი, პირველი აზერბაიჯანელი მხატვარი, რომელმაც მიიღო არასრული პროფესიონალური განათლება (1916). იგი არის დაზგური ფერწერის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. აზერბაიჯანის ხელოვნების მუზეუმში ინახება მისი ალბომი „ხსოვნა ნახიჩევანზე“. 

ამ პერიოდის მხატვრები ქალებისგან შეიძლება გამოვყოთ კეისარ კაშიევა - პირველი აზერბაიჯანელი ქალი, რომელმაც მიიღო მხატვრული განათლება. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ გამოდიოდა ჟურნალი „ფიუზათი“, რომლის გამომცემი იყო იმ დროს ცნობილი ფილოსოფოსი, ჟურნალისტი და მხატვარი ალი ბეი ჰუსეინზადე, რომელიც ითვლება თანამედროვე აზერბაიჯანის ტილოზე ფერწერის ფუძემდებლად.
ფაილი:Coast by Natavan.png|ხურშიდბანუ ნათავანის ნახატი
ფაილი:Bahruz Kengerli Nakhchivan.jpg
ფაილი:Portrait of Sheikhulislam by Huseinzade.jpg|ჰუსეინზადეს პორტრეტი
ფაილი:Cock-fighting.jpg

## საბჭოთა აზერბაიჯანის სახვითი ხელოვნება 
1920 წელს აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ქვეყანაში შეიქმნა ახალი ტიპის ხელოვნება. 1920 წელს ბაქოში პირველი ხელოვნების სკოლა გაიხსნა, სადაც შეიქმნა ვიზუალური ხელოვნების ახალი ჟანრები.

30-იან წლებში გრაფიკის დარგში მუშაობდნენ ისეთი მხატვრები, როგორებიც არიან აზიმ აზიმზადე, გაზანფარ ჰალიკოვი, ისმაილ ახუნდოვი, ალთაი ჰაჯიევი, ქიაზიმ ქიაზიმზადე და სხვები. იქმნებოდა ილუსტრაციები აზერბაიჯანელი და უცხოელი მწერლების წიგნებისთვის. იმ დროის აქტუალურ თემებზე იხატებოდა პლაკატები.

1928 წელს გაიხსნა აზერბაიჯანის საზოგადოების ახალგაზრდა ხელოვანთა პირველი შემოქმედებითი გამოფენა. 1930-იან წლებში, წარმატებული იყო რევოლუციური სახვითი ხელოვნების აზერბაიჯანის კავშირის გამოფენა. 

1932 წელს შეიქმნა აზერბაიჯანელი მხატვრების კომიტეტი. 1940 წელს აზერბაიჯანელი მხატვრების პირველი ყრილობა გაიმართა.

მეორე მსოფლიო ომის დროს ძირითადად იქმნებოდა პოლიტიკური პლაკატები და სატირული კარიკატურები. მათი შემქმნელები იყვნენ აზიმ აზიმზადე, გ. ხალიგოვი, ს. შარიფზადე და სხვები.

აზერბაიჯანულ ხელოვნებაში მხატვრული სიმწიფის ეტაპი დაიწყო 50-იან წლებში. მე-20 საუკუნეში ცნობილნი გახდნენ ისეთი მხატვრები, როგორებიც არიან მიქაილ აბდულაევი, თაჰირ სალახოვი, ვიდადი ნარიმანბეკოვი და სხვები. ისტორიულ წარსულზე მიძღვნილი თემები, ასევე აზერბაიჯანელი ერის ტრადიციასა და წეს-ჩვეულებებზე ჩანს ე.რზაგულიევის, ვ.ნარიმანბეოკვის, ა .ჰუსეინოვისა და სხვა.

აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ცნობილი პეიზაჟის მხატვარი, რომელიც აზერბაიჯანის ბუნების სილამაზეს ასახავდა, იყო რესპუბლიკის მხატვარი სათარ ბაჰლულზადე.
ფაილი:Ruins of Reichstag.jpg|"რაიხსტაგის ნანგრევები". აზიმ აზიმზადე. 1942
ფაილი:Picture of Azimzade.jpg|"დღესასწაული". აზიმ აზიმზადე. 1930

## იხილეთ აგრეთვე 
* აზერბაიჯანული ხალიჩა

## რესურსები ინტერნეტში 
https://web.archive.org/web/20100215184230/http://www.elibrary.az/docs/artofazerb.pdf

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის ხელოვნება