open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ბონდო გოგინავა

**ბონდო გოგინავა** (დ. 3 აპრილი, 1930 — გ. 17 აპრილი, 1994) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1980).

## ბიოგრაფია
დაიბადა სოფელ ბერთემში, ცხაკაიას რაიონი (სენაკი). 1949 წელს დაამთავრა ცხაკაიას რკინიგზის 26-ე საშუალო სკოლა. 

1953-1957 წლებში სწავლობდა თბილისის კულტსაგანმანათლებლო სასწავლებელში (თეატრალური განყოფილება). 

1957 წლიდან იყო მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: ნუბიელი (ბერნარდ შოუს „იულიუს კეისარი და კლეოპატრა“), ქარიყლაპია (ვალერიან კანდელაკის „მაია წყნეთელი“), ბაბილო (ნოდარ დუმბაძის, გიგა ლორთქიფანიძის „მე ვხედავ მზეს“), იესე (მ. ჯაფარიძის „ბუღარა“), სავლე (აკაკი გეწაძის „წმინდანები ჯოჯოხეთში“), ბონდო მილიციელი (კონსტანტინე გამსახურდიას „მთვარის მოტაცება“), შერმაზან ჩოლოყაშვილი (ლევან გოთუას „გმირთა ვარამი“), სერგო (ი. გარუჩავას და პეტრე ხოტიანოვსკის „შენი მიწა“), ჯო (ჩარლზ დიკენსის „დიდი იმედები“), ფილე, აქილევსი (ფრიდრიხ დიურენმატის „ავარია“, „რომულუს დიდი“), სერაფიონი (დავით კლდიაშვილის „უბედურება“), ვახუშტი (ალექსანდრე ჩხაიძის „ჩემი ეიფელის კოშკი“), ჰალენი (ჯ. სმიტისა და ნ. დუგლასის „გადაჯაჭულნი“), ბონდო დოლაბერიძე (გ. ჩარკვიანის, რ. ებრალიძის „ფეოლა“) და სხვა.

იგი წარმატებით მოღვაწეობდა კინემატოგრაფიაშიც. მას შესრულებული აქვს როლები: საულია („განძი“), გიორგი („ჯილდო“), გიორგი („წარსულის ფურცლები“), ართილაყვა („პალიასტომი“), ფრონტელი („ჯარისკაცის მამა“), თიყვა ძაძუა („დათა თუთაშხია“), ბონდოია („ნერგები“), მეეტლე („სინემა“) და სხვა. 1963 წლიდან ეწეოდა საკონცერტო მოღვაწეობას, მონაწილეობას იღებდა ტელეგადაცემებშიც. 

## ფილმოგრაფია
* 1961 — განძი — საულია
* 1963 — პალიასტომი — ართილაყვა
* 1964 — ჯარისკაცის მამა — ფრონტელი
* 1965 — ჯილდო — გიორგი
* 1966 — მაცი ხვიტია
* 1967 — ხევსურული ბალადა
* 1972 — ნერგები — ბონდოია
* 1973 — ვერის უბნის მელოდიები — პოლიციელი
* 1975 — მოხეტიალე რაინდები 
* 1976 — გასეირნება თბილისში (ნამდვილი თბილისელი და სხვები) 
* 1977 — სინემა — მეეტლე
* 1978 — დათა თუთაშხია — თიყვა ძაძუა
* 1978 — ყვარყვარე
* 1982 — ლომა, დავიწყებული მეგობარი 
* 1982 — სევდიანი საყვირი 

* 1982 — სიბრძნის კარავი 
* 1982 — კუკარაჩა — გაბო
* 1984 — სანამ წვიმა გადივლიდეს 
* 1984 — უკვდავების თეთრი ვარდი 
* 1984 — ზოგი ჭირი მარგებელია 
* 1985 — ლალე 
* 1987 — ფესვები 
* 1987 — პლიაჟის ავაზაკი
* 1988 — დანაშაული მოხდა 
* 1991 — სიბრძნე სიცრუისა — ქილაერბოიანი გლეხი, უფროსი ძმა, ყრუ
* 1991 — ლოლიტა — გოგი
* 1992 — ოქროს ობობა — პროფ. აფციაური
* 1992 — მეხუთე მოქმედება — გოგი
* 2003 — 6 და 7 (მისტიკური დრამა, ადამი და ევას სულიერ ისტორიაზე) 

## ლიტერატურა
* საიუბილეო თარიღები: თეატრი, მუსიკა, კინო. თბ., 1990. — გვ. 23.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ეროვნული ფილმოგრაფია — ბონდო გოგინავა
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1994
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ალშიბაია

საკუთარი სახელი **ალშიბაია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* გრიგოლ ალშიბაია — საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, ემიგრანტი
* ვასილ ალშიბაია — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
* კონსტანტინე ალშიბაია — სამხედრო პირი, ემიგრანტი
* მიხეილ ალშიბაია — ემიგრანტი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:აფხაზური გვარები
არდიშვილი

საკუთარი სახელი **არდიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ალექსი არდიშვილი — სამთო ინჟინერი
* ივანე არდიშვილი — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
* ნესტორ არდიშვილი — სამხედრო პირი

კატეგორია:ქართული გვარები
ლეოპარდი (1963 წლის ფილმი)

**„ლეოპარდი“** () — რეჟისორ ლუკინო ვისკონტის 1963 წლის ფილმი-ეპოპეა.

## სიუჟეტი
ფილმში მოქმედება ხდება პალერმოს დაცემის ფონზე. 
ოჯახის უფროსი, დონ ფაბრიციო კორბერა დი სალინა, რომელსაც „ლეოპარდს“ ეძახიან, თავისი წინაპრების ადათ-წესების მიმდევარია და მტკიცედ სწამს, რომ „ყველაფერი ძველებურად რომ დარჩეს, აუცილებელია ყველაფერი შეიცვალოს“. ძალიან მალე ის თავისი გადაწყვეტილებების შედეგებს იმკის და ხვდება, რომ არისტოკრატების სამყარო, რომელსაც ეკუთვნის, ისტორიას ბარდება. „ლეოპარდების“ შემცვლელებად „ტურები“ (მოქნილი ბურჟუები, როგორიცაა ქალაქის ახალი მერი დონ კალოჯერო) მოდიან. 

## როლებში
* ბერტ ლანკასტერი — დონ ფაბრიციო
* ალენ დელონი — ტანკრედი
* კლაუდია კარდინალე — ანჟელიკა
* რინა მორელი — მარია სალინა
* პაოლო სტოპა — დონ კალოჯერო
* ჯულიანო ჯემა — გარიბალდის არმიის გენერალი
* მარიო ჯიროტი — გრაფი კავრიაგი
* იდა გალი — კაროლინა
* ოტავია პიკოლო — კატერინა

## პრიზები
* 1963 : ოქროს პალმის რტო საუკეთესო ფილმისთვის კანის კინოფესტივალზე 
* 1963 : იტალიის კინოაკადემიიის პრემია დავიდ დი დონატელო საუკეთესო პროდიუსერისთვის

## გალერეა

ფაილი:Il_gattopardo.jpg|კადრი ფილმიდან (კლაუდია კარდინალე, ბერტ ლანკასტერი და ალენ დელონი)
ფაილი:Il_gattopardo_(Sciacca).jpg|კადრები ფილმიდან და აფიშები სიცილიის კინოთეატრში
ფაილი:Il_Gattopardo_(Visconti,_1963)_set_esterno_Croce_dei_Vespri.jpg|ბერტ ლანკასტერი და ლუკინო ვისკონტი ფილმის გადაღების დროს 
ფაილი:Palermo,_Villa_Montalbo_Boscogrande.jpg|ვილა პალერმოში

 
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:იტალიური ფილმები
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ფრანგული ფილმები
კატეგორია:1963 წლის ფილმები
მასური რიცხვი

**მასური რიცხვი** (აღნიშვნა: A) — ნუკლონების (პროტონებისა და ნეიტრონების) რიცხვი ატომის ბირთვში. ჩვეულებრივ აღნიშნავენ A ასოთი და ელემენტის სიმბოლოსთან წერენ მარცხნივ, ზემოთ, მაგალითად, ^{32}S ნიშნავს გოგირდს A=32 მასური რიცხვის მქონე იზოტოპს. მასური რიცხვითა და ელემენტარული ელექტრული მუხტის ერთეულებით გამოსახული ბირთვის Z მუხტით განისაზღვრება ატომის ბირთის შემადგენლობა: Z პროტონი და (A-Z) ნეიტრონი. მასის ატომური ერთეულებით გამოსახული და უახლოეს მთელ რიცხვამდე დამრგვალებული ნებისიერი ატომის მასა რიცხობრივად უდრის მის მასურ რიცხვს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ატომის ბირთვი
*ატომური მასა

## ლიტერატურა
კატეგორია:ატომური ფიზიკა
მაია წყნეთელი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**მაია წყნეთელი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* მაია წყნეთელი — XVIII საუკუნის II ნახევრის ქართველი სახალხო გმირი
* მაია წყნეთელი — ვალერიან კანდელაკის პიესა
* მაია წყნეთელი — რეჟ. რეზო ჩხეიძის 1959 წლის ქართული მხატვრული ფილმი
ბედნიერი სიკვდილი

**„ბედნიერი სიკვდილი“** () — ფრანგი აბსურდისტი მწერლისა და ფილოსოფოსის, ალბერ კამიუს რომანი. წიგნის მთავარი თემაა ბედნიერების სურვილი, ამისთვის დროისა და ფულის აუცილებლობა. მასში ნათლადაა გადმოცემული ავტორის მოგონებები მის პირველ სამსახურთან ალჟირში, ბრძოლასთან ტუბერკიულოზთან და მოგზაურობასთან ევროპაში.

კამიუს რომანის შექმნისა და დამუშავებისათვის ორი წელი დასჭირდა, ეს ყველაფერი 1936-დან 1938 წლამდე მიმდინარეობდა, რის შემდეგაც ავტორმა გადაწყვიტა რომ წიგნი არ გამოექვეყნებინა. კამიუს გარდაცვალებიდან 11 წლის შემდეგ, 1971 წელს, მოთხრობა მკითხველამდე პირველად მივიდა. ერთ წელში, 1972 წელს გამოქვეყნდა მოთხრობის ინგლისური თარგმანიც, რომელზეც რიჩარდ ჰოუარდმა იმუშავა.

„ბედნიერი სიკვდილი“ კამიუს პირველი რომანი იყო, და თავისუფლად შეიძლება ჩაითვალოს 1942 წელს, მის მიერ გამოცემული „უცხოს“ წინამორბედად. „ბედნიერი სიკვდილის“ მთავარი პერსონაჟია „პატრის მერსო“, მსგავსად ამისა, „უცხოს“ მთავარი პერსონაჟია „მერსო“. 

არსებობს სხვა მსგავსებაც: ორივეს რომანის მთავარ პერსონაჟს დედა ახალი გარდაცვლილი ჰყავს; პატრისის გოგო-მეგობრები მარტა, კარტინი და ლუსიენა „უცხოში“ ჩანაცვლდნენ მარიშით. სალამანოსა და მის ძაღლს ანაცლებენ კარდონა და მისი ძაღლი. 
ორივე მათგანი არის ფრანგული წარმოშობის ალჟირელი კლერკი, რომელიც მკვლელობას ჩაიდენს. „ბედნიერი სიკვდილი“ დაწერილია მესამე პირში, განსხვავებით „უცხოსგან“, რომელლიც პირველ პირში დაიწერა. 

## მიმოხილვა
რომანი ჯამში 100-მდე გვერდს მოიცავს და ორი ნაწილისაგან შედგება.

პირველი ნაწილი, სახელწოდებით „ბუნებრივი სიკვდილი“, აღწერს პატრის მერსოს უაზრო და მონოტონურ ცხოვრებას, მის მოსაწყენ საოფისე სამსახურს და აზრისგან დაცლილ სასიყვარულო ურთიერთობას. ამ დროს მერსო გაიცნობს მდიდარ ინვალიდს, რონალდ ზაგროსს, რომელიც მერსოს გზას უჩვენებს.  ზაგროსს საუბარი მიჰყავს იქამდე, რომ მისი ცხოვრება ფუჭი და არაფრისმომცემია, ამიტომ მერსო გადაწყვეტს მოკლას იგი, რათა ამ მდიდარი კაცის ფულით საკუთარი ბედნიერება შექმნას.

მეორე ნაწილი, სახელწოდებით „გაცნობიერებული სიკვდილი“, აღწერს მერსოს მოგზაურობას ევროპაში. მერსო მატარებლით მოივლის ევროპის უამრავ ქალაქს, მაგრამ ვერ მოახერხებს სიმშვიდის პოვნას, რაც მას ალჟირში დაბრუნებას გადააწყვეტინებს. ის დასახლდება სამ მეგობართან ერთად, რომელთაც საერთო მიზანი აერთიანებთ, ბედნიერების მოპოვება სამყაროსგან გამოყოფის გზით. მერსო დაქორწინდება ლუსიენზე, რომელიც არ უყვარს, იყიდის სახლს სოფელში, ზღვის სიახლოვეს, და აქ დასახლდება. მძიმედ დასნეულებელი მერსო, სულიერი სიმშვიდითა ბედნიერებით ეგებება სიკვდილს.
 

## პერსონაჟები
* პატრის მერსო – პროტაგონისტი
* რონალდ ზაგროსი – მართას მეგობარი, მდიდარი ინვალიდი
* მართა – პატრის მერსოს მეგობარი გოგონა
* კარდონა – პატრის მერსოს ყრუ მეზობელი
* ლუსიენ რეინალი – პატრის მერსოს მეუღლე

## რესურსები ინტერნეტში
* ანატოლ ბროუარდის მიმოხილვა, *ნიუ-იორკ ტაიმზი*, 13 ივნისი 1972

## სქოლიო
კატეგორია:ალბერ კამიუს რომანები
კატეგორია:ეგზისტენციალისტური რომანები
სამხრეთი უპი (მაგინდანაო)

**სამხრეთი უპი** (ოფიციალურად **სამხრეთ უპის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 197 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*South Upi Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ჩემი ძმა (2016 წლის ფილმი)

**ჩემი ძმა** () — რეჟისორ მერთ ბაიკალის 2016 წლის თურქული ფილმი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ბურაქ ოზჩივითი, მურათ ბოზი და ასლი ენვერი. ბურაქ ოზჩივითი და მურათ ბოზი ფილმში ძმების როლს თამაშობენ. ფილმის პრემიერა 15 იანვარს გაიმართა Kanyon Shopping Center-ში. მწარმოებელი კომპანიებია TAFF Pictures და BRK'S Production.

## სიუჟეტი
ჰაქანი 30 წლის ცნობილი მომღერალია, რომელსაც მშვიდი ხასიათი აქვს და ალტერნატიულ მუსიკას ქმნის. მის ძმას, ოზანს ჰაქანის საპირისპირო ხასიათი აქვს. ოზანი ასევე ცნობილი პოპ-ვარსკვლავია. ერთმანეთზე განაწყენებული ორი ძმა ცალ-ცალკე მიდიან ავადმყოფი მამის მოსანახულებლად. თუმცა ანდერძი, რომელიც გაჩნდა მათი მამის გარდაცვალების შემდეგ, შეცვლის ძმებს შორის ურთიერთობას.

## როლებში
* ბურაქ ოზჩივითი — ჰაქანი
* მურათ ბოზი — ოზანი
* ასლი ენვერი — ზეინეფ უისალი 
* აჰმეთ გიულჰანი — ერქან ბაბა
* ფერდი სანჯარი — ტატო
* ბურაქ სათიბოლი — ბაქალი
* გოზდე მუთლუერი — აიშე
* ნაზან ქესალი — აიშეს დედა
* გოქთუღ იაშარი — აზიზი

## იხილეთ აგრეთვე
* ჩემი ძმა 2

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:თურქული ფილმები
კატეგორია:2016 წლის ფილმები
გაბრიელ რატიშვილი

**გაბრიელ ბეჟანის ძე რატიშვილი** (დ. 3 ივლისი, 1770 — გ. დაახლ. 1825) — ქართველი მწერალი.

დაიბადა ლამისყანელი თავადის ოჯახში. მამამისისთვის მამულები დავით ბატონიშვილს ჩამოურთმევია და იოანე ბატონიშვილისთვის გადაუცია. ამის შემდეგ რატიშვილების ბედი იოანე ბატონიშვილს დაუკავშირდა. გაბრიელ რატიშვილმა თავი გამოიჩინა ნიახურის ბრძოლაში ომარ-ხან ავარიელის წინააღმდეგ 1800 წელს. 1801 წელს პეტერბურგში გაჰყვა იოანე ბატონიშვილს, როგორც მისი ადიუტანტი. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ დღიურების სახით დაწერილ ლექსნარევ პროზაულ თხზულებაში „მცირედი რაიმე მოთხრობა როსიისა“ აღწერა რუსეთში მოგზაურობა. ავტორი დაწვრილებით გადმოსცემს ბატონიშვილების საქართველოდან გადასახლებას, იმდროინდელი რუსეთის საზოგადოებრივ-კულტურულ ცხოვრებას, ალექსანდრე I-ის კორონაციას, ეხება მოსკოვისა და პეტერბურგის არქიტექტურულ ძეგლებს, თეატრებს, მოხსენიებული ჰყავს ქართული წარმოშობის მსახიობი სილა სანდუნოვი და ა. შ. მოსკოვში შეხვედრია ბიძამისს, რუსეთში გადასახლებული რატიშვილების წარმომადგენელს, გენერალ-ლეიტენანტ ნიკოლოზ რატიევს. რატიშვილი ავტორია აგრეთვე ლირიკული ლექსებისა. რუსეთის მთავრობისგან მინიჭებული ჰქონდა კოლეგიის ასესორის ჩინი (1802).
## თხზულება 
* „მცირედი რაიმე მოთხრობა როსიისა“, კრებული: „ქართველი მწერლები რუსეთის შესახებ“, შემდგენელი ვ. შადური, თბ., 1962, გვ. 156-301.
## ლიტერატურა
* გაბრიელ რატიშვილის "მცირედი რაიმე მოთხრობა როსიისა" : [იოანე ბატონიშვილის მხლებლის გაბრიელ ბეჟანის-ძე რატიშვილის ნაწარმოები] / ტრ. რუხაძე // ლიტერატურული ძიებანი / ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტი. - თბილისი, 1944. - ტ.2. - გვ.287-305.
* 
* "სევდით პყრობილი" მწერალი გაბრიელ რატიშვილი : [XVIII-XIX სს. მოღვაწე პოეტი, პროზაიკოსი და მოგზაურ-მემუარისტი] / დარეჯან მენაბდე // მწიგნობარი. - თბილისი, 1996. - N95-96. - გვ.106-122
*  გაბრიელ რატიშვილი : [მწერლისა და მოგზაურის (1770-1825 წწ.) მოკლე ბიოგრაფიული მონაცემები] // ომეგა. - თბილისი, 2001. - N6. - გვ.69.
* გაბრიელ რატიშვილი - საქართველოს ტრაგედიის მემატიანე / დარეჯან მენაბდე // ლიტერატურული ძიებანი. - , 2005. - NXXVI. - გვ.200-207.

კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1770
კატეგორია:გარდაცვლილი 1820-იანები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:რატიშვილები
კატეგორია:ქართველი მოგზაურები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
მეი მასკი

**მეი მასკი** (; *დაბადებისას* — **ჰალდემანი** (); დ. 19 აპრილი, 1948, რეჯაინა, სასკაჩევანი, კანადა) – მოდელი და დიეტოლოგი. თავისი 50 წლიანი სამოდელო კარიერის განმავლობაში, ის გამოჩნდა სხვადასხვა ჟურნალების გარეკანებზე, მათ შორის ჟურნალ Time-ის ჯანმრთელობის გამოცემის, Vogue-ის საერთაშორისო გამოცემების და Sports Illustrated-ის გარეკანზე. არის ილონ მასკის, ტოსკა მასკის, კიმბალ მასკის დედა და ფლობს კანადის, სამხრეთ აფრიკის და აშშ-ის მოქალაქეობას.

## ადრეული წლები და კარიერა 
მეი ჰალდემანი დაიბადა 1948 წლის 19 აპრილს რეჯაინაში, კანადის სასკაჩევანის პროვინციაში, როგორც ტყუპი და მშობლების ხუთი შვილიდან ერთ-ერთი. 1950 წელს მისი ოჯახი საცხოვრებლად პრეტორიაში, სამხრეთ აფრიკაში. მისი მშობლები, ვინიფრედ ჟოზეფინა „უინი“ (ფლეტჩერი) და ჯოშუა ნორმან ჰალდემანი, „Technocracy Incorporated“-ის ყოფილი დირექტორი და მოყვარული არქეოლოგი, იყვნენ თავგადასავლების მოყვარულები და 1952 წლიდან თვითმფრინავით დაფრინავდნენ მთელი ოჯახით მსოფლიოს გარშემო. ათ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ოჯახმა დრო კალაჰარის უდაბნოში გაატარა, ზღაპრული და დაკარგული ქალაქის „კალაჰარის“ ძიებაში. შემდგომში, მშობლებმა გამართეს სლაიდ შოუები და ისაუბრეს თავიანთი მოგზაურობის შესახებ.

ახალგაზრდობაში, ჰალდემანი 1969 წლის სამხრეთ აფრიკის სილამაზის კონკურსის ფინალისტი გახდა. 1970 წელს დაქორწინდა ეროლ მასკზე, სამხრეთ აფრიკელ ინჟინერზე, რომელიც სკოლაში გაიცნო. მათ სამი შვილი შეეძინათ: ილონ მასკი, კიმბალ მასკი და ტოსკა მასკი. მეიმ თავის ვაჟს, ელონს, თავისი ამერიკელი ბაბუის, ჯონ ელონ ჰალდემანის სახელი დაარქვა. მაგისტრის ხარისხი დიეტოლოგიაში სამხრეთ აფრიკის „Free State“ უნივერსიტეტიდან მიიღო. მოგვიანებით, მან მეორე სამაგისტრო ხარისხი მიიღო კვების მეცნიერებაში ტორონტოს უნივერსიტეტში მიიღო.

1979 წელს დაშორდა მეუღლეს, ეროლ მასკს. ორი წლის შემდეგ, ილონმა გადაწყვიტა მამასთან ცხოვრება. ოთხი წლის შემდეგ, კიმბალიც ილონს შეუერთდა. სკოლის დამთავრების შემდეგ ილონმა კანადაში გადასვლა გადაწყვიტა. 1989 წელს, ექვსი თვის შემდეგ, მეიმ ქალიშვილ ტოსკასთან ერთად კანადაში გადავიდა საცხოვრებლად. თავისუფლად საუბრობს აფრიკაანსა და ინგლისურ ენაზე.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:ამერიკელი მოდელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჯიბუტის პორტების სია

სტატიაში მოცემულია **ჯიბუტის პორტებისა და ნავსადგურების სია**.

## ჯიბუტის პორტებისა და ნავსადგურების სია
## სქოლიო
ჯიბუტი
*
კასრის ამბავი

**კასრის ამბავი** () 一 ირლანდიული წარმოშობის ინგლისელი სატირიკოსის, ჯონათან სვიფტის რიგით მეორე და ერთ-ერთი ყველაზე ფართომასშტაბიანი სატირული ნამუშევარი, რომელიც 1704 წელს გამოიცა. კრიტიკოსთა ნაწილი მიიჩნევს, რომ ზემოხსენებული ავტორის შემოქმედებაში ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე, ზოგის აზრით კი საუკეთესო, სატირულ ნაწარმოებს წარმოადგენს. ესაა ერთგვარი პროზაული პაროდია, რომელიც ე.წ. „დიგრესიებად“ არის დაყოფილი, რომელთა ფონზეც სამი ძმის ისტორიას ვეცნობით. თითოეული მათგანი დასავლური ქრისტიანობის სამ უმთავრეს დენომინაციას 一 კათოლიციზმს, პროტესტანტიზმსა და კალვინიზმს 一 სიმბოლიზირებს, რის გამოც, ხშირად, ჯოვანი ბოკაჩოს ცნობილ ნაშრომის, დეკამერონის მეხუთე ნაწილსაც კი უკავშირებენ ხოლმე. 

იგავი „სამი ძმის შესახებ“ დასცინის ყოველგვარ რელიგიურ ექსცესიასა და განდგომილებას , ხოლო დიგრესიები წარმოადგენენ ლიტერატურის, პოლიტიკის, თეოლოგიის, ბიბლიური თემატიკისა და მედიცინის შესახებ შესრულებულ თანამედროვე პაროდიათა სერიას 一 მაშინ, როცა ავტორი ნაწარმოებზე მუშაობდა, პოლიტიკური და რელიგიური ინსტიტუტები ჯერ კიდევ გაუმიჯნავად მოქმედებდნენ გაერთიანებულ სამეფოში, შესაბამისად, ავტორი ამ ფაქტის მწვავე გაქილიკებას ვერ გასცდა.

ნაშრომმა დღის შუქი ავტორის შემოქმედებითი პერიოდის იმ ეტაპზე იხილა, როცა ის საკუთარ ტექსტებს ფსევდონიმის ქვეშ აქვეყნებდა, თუმცა ამ ნაწარმოების საკუთარი სახელის ქვეშ მიწერა იმდენად არ სურდა, რომ მის ავტორად, თავდაპირველად, მისი ბიძაშვილი, თომასი იყო გასაღებული 一 პიროვნება, რომელმაც სვიფტის ცხოვრებაში რელიგიური გარდატეხა მოახდინა. 

ნაშრომი XIX საუკუნემდე განიხილებოდა, როგორც თავდასხმა ქრიასტიანულ მრწამსზე.  ტექსტი, ძირითადად, საშინელ შეფასებას იღებდა ადგილობრივი გავლენიანი პირებისგან, მაგალითად უილიამ უოტონი, ავტორის თანამედროვე ინგლისელი თეოლოგი წერდა, რომ „ავტორმა წამოიწყო ერთგვარი თამაში ღმერთისა და რელიგიის, ჭეშმარიტებისა და მორალური ფასეულობების, სწავლისა და მრეწველობის ფონზე, რათა ბოლოში ერთი რამ დაასკვნას 一 შეექმნას საზიზღარი წარმოდგენა ყველაფერზე, რაც უკავშირდება ქრისტიანობას“. ერთ-ერთი კომენტატორი სვიფტს, ნაწარმოების გამო, შეადარა კრეისერს, რომელიც ყოველგვარ სიბინძურეს ისრუტავს. 

ნამუშევრის წყალობით ჯონათან სვიფტი საკმაოდ პოპულარული გახდა სხვადასხვა საზოგადოებრივ ჯგუფებს შორის, თუმცა, მისი ნამუშევრის არსი, ძირითადად, არასწორად აღიქვეს, მათ შორის თავად დედოფალმა ანამ, რომელმაც ესე სათქმელი ღვთის გმობად მიიჩნია. შეიძლება ითქვას, რომ ნაწარმოებმა ავტორი, იმ დროს, ყველანაირ უპირატესობას ჩამოაშორა, მის წინააღმდეგ განეწყო თავად ადგილობრივი ანგლიკანური ეკლესიაც , თუმცა, მაინც,  მიიჩნევა მის ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ ნაშრომად.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ჯონათან სვიფტი
* სატირა

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:სატირული ნამუშევრები
კატეგორია:სატირული რომანები
კატეგორია:1704 წლის წიგნები
მადაგასკარის პორტების სია

## მადაგასკარის პორტებისა და ნავსადგურების სია
## სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის პორტები და ნავსადგურები
მადაგასკარი
ლევან ასათიანი (იურისტი)

**ლევან გიორგის ძე ასათიანი** (დ. 3 აპრილი, 1887, თბილისი, — გ. 9 მაისი, 1971, იქვე) — ქართველი იურისტი და ეკონომისტი, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1967).

დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ეკონომიკური განყოფილება 1911 წელს. 1922 წლამდე იურისტად მუშაობდა მოსკოვსა და თბილისში. 1918 წლის დეკემბერში არჩეული იყო თბილისის მაზრის ხმოსნად. 1919-1921 წლებში იყო საქართველოს სენატის წევრი, მუშაობდა სამოქალაქო სამართლის საკასაციო დეპარტამენტის სენატორად. შემდეგ მოღვაწეობდა ეკონომიკის დარგში სხვადასხვა სამეურნეო ორგანიზაციაში. ამავე დროს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტში კითხულობდა ლექციების კურსს ეკონომიკაში.

1942 წლიდან ასათიანი სამეცნიერო-პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის კათედრაზე. აქვე დააარსა და ხელმძღვანელობდა ეკონომიკური ინფორმაციის მექანიზებული დამუშავების კათედრას. მისი სამეცნიერო შრომები ეძღვნება ეკონომიკის ინფორმაციის მანქანური დამუშავების საკითხებს. ასათიანმა შექმნა გამოთვლითი ცხრილები, შეადგინა სახელმძღვანელოები. ავტორია 4 გამოგონებისა, აქედან — „მოწყობილობას საანგარიშო გამოთვლებისათვის“ მიენიჭა სპეციალური პრემია.

## ლიტერატურა
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კაროლინა ჰერშელი

**კაროლინა ჰერშელი** (, დ. 16 მარტი, 1750 — გ. 9 იანვარი, 1848) — გერმანული წარმოშობის ბრიტანელი ასტრონომი, რომლის ყველაზე მნიშვნელოვან წვლილად ასტრონომიაში მიიჩნევა რამდენიმე კომეტის აღმოჩენა, მათ შორის იყო პერიოდული კომეტა 35P/ჰერშელ-რიგოლე, რომელიც მის სახელს ატარებს. მისი უფროსი ძმა იყო ასტრონომი უილიამ ჰერშელი, რომელთან ერთადაც მუშაობდა მთლი კარიერის განმავლობაში.

ის პირველი ქალი იყო, რომელიც ხელფასს იღებდა როგორც მეცნიერი და იყო პირველი ქალი ინგლისში, რომელსაც მთავრობაში თანამდებობა ეკავა. ამას გარდა, ასევე პოირველი ქალი იყო, რომელმაც სამეცნიერი აღმოჩენების შესახებ სამეფო საზოგადოების ჟურნალ Philosophical Transactions-ში გამოაქვეყნა; 1828 წელს მიიღო სამეფო ასტრონომიული საზოგადოების ოქროს მედალი, 1835 წელს გახდა სამეფო ასტრონომიული საზოგადოების საპატიო წევრი. 1846 წელს, მის 96-ე დაბადების დღეზე, პრუსიის მეფემ ჰერშელს ოქროს მედალი გადასცა მეცნიერებაში შეტანილი წვლილისთვის.

## ადრეული ცხოვრება
კაროლინა ლუკრეცია ჰერშელი 1750 წლის 16 მარტს, გერმანიის ქალაქ ჰანოვერში დაიბადა. იყო თვითნასწავლი ჰობოისტის, ისააკ ჰერშელისა და მისი ცოლის, ანა ისლე მორიცენის მერვე ბავშვი და მეოთხე ქალიშვილი. ჰერშელების ოჯახი წარმოშობით დრეზდენთან ახლომდებარე ქალაქ პირნადან იყო. 1743 წელს, დატინგენის ბრძოლაში მონაწილეობის შემდეგ (ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის ომი ნაწილი), ისააკ ჰერშელი ავად გახდა და სრულად არც აღარასდროს გამოჯანმრთელებულა. ცხოვრების ბოლომდე აწუხებდა სისუსტე, ქრონიკული ტკივილი და ასთმა.

ათი წლის ასაკში, კაროლინა მწვავე ტიფით დაავადდა, რამაც მისი ზრდა შეაჩერა; სწორედ ამიტომ, ის 130 სანტიმეტრზე მაღალი აღარ გაზრდილა. დაავადების შედეგად, მარცხენა თვალში დაკარგა მხედველობაც. ოჯახს სჯეროდა, რომ ის ვერასოდეს გათხოვდებოდა და დედამისს მიაჩნდა, რომ მისთვის საუკეთესო იქნებოდა, სახლის მოახლეობაში დახელოვნებულიყო. მამამისს კი სურდა, რომ მას განათლება მიეღო. ზოგჯერ, მამამისი დედის არყოფნით სარგებლობდა და ინდივიდუალურად ამეცადინებდა, ანდაც ძმების გაკვეთილებზე ასწრებდა, მაგალითად, ვიოლინოსი. კაროლინა ცოტა ხნით ტანსაცმლის კერვასაც სწავლობდა.

## ხსოვნა
მის სახელს ატარებს მთვარის ერთ-ერთი კრატერი — კ. ჰერშელი.

## რესურსები ინტერნეტში
*როგავა ა., ქეროლაინ ჰერშელი — ლეგენდარული ასტრონომი ქალი : „ასტრონომიული კალენდარი“, თბილისი, 2022, გვ. 117-130

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ასტრონომები
კატეგორია:ბრიტანელი ასტრონომები
ასლამაზიშვილი

საკუთარი სახელი **ასლამაზიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ელენე ასლამაზიშვილი — მსახიობი
* ვლადიმერ ასლამაზიშვილი — საბავშვო მწერალი
* სურენ ასლამაზიშვილი — საბჭოთა კავშირის გმირი

კატეგორია:ქართული გვარები
ბადრიაშვილი

საკუთარი სახელი **ბადრიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* თეიმურაზ ბადრიაშვილი — რეჟისორი
* ნიკოლოზ ბადრიაშვილი — ისტორიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
ბადრიშვილი

საკუთარი სახელი **ბადრიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* გივი ბადრიშვილი — აგრონომი
* გიორგი ბადრიშვილი — აგრონომი

კატეგორია:ქართული გვარები
ბატიაშვილი

საკუთარი სახელი **ბატიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* გოგი ბატიაშვილი — ექიმი
* მაკა ბატიაშვილი — ქართველი მხატვარი
* მიხეილ ბატიაშვილი — ქართველი პოლიტიკოსი, პედაგოგი და ფსიქოლოგი

კატეგორია:ქართული გვარები
ბაინდურაშვილი

საკუთარი სახელი **ბაინდურაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* აკაკი ბაინდურაშვილი — ქართველი ფსიქოლოგი
* გრიგოლ ბაინდურაშვილი — ქართველი ძიუდოისტი
* კახა ბაინდურაშვილი — ქართველი ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე

კატეგორია:ქართული გვარები
ბასილაშვილი

საკუთარი სახელი **არდიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ბექა ბასილაშვილი — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
* ნიკოლოზ ბასილაშვილი — ქართველი პროფესიონალი ჩოგბურთელი
* ოლეგ ბასილაშვილი — რუსული თეატრისა და კინოს მსახიობი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
სარა ფრენსის უაიტინგი

**სარა ფრენსის უაიტინგი** (; დ. 23 აგვისტო, 1847 – 12 სექტემბერი, 1927) – ამერიკელი ფიზიკოსი და ასტრონომი. იყო უელსლის კოლეჯის უიტინის ობსერვატორიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და პირველი დირექტორი. ასწავლიდა რამდენიმე ცნობილს ასტრონომს და ფიზიკოსს, მათ შორის ენი ჯამპ კენონს.

## ბიოგრაფია 
უაიტინგი ადრეული ასაკიდან დაინტერესებული იყო მეცნიერებით, რასაც ხელი შეუწყო მამამისმა, რომელიც ასწავლიდა ბუნების ფილოსოფიას. უაიტინგმა 1865 წელს დაამთავრა ინგამის უნივერსიტეტი, რის შემდეგაც ასწავლიდა გოგონების საშუალო სკოლაში, ბრუკლინში.

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები
კატეგორია:ამერიკელი ასტრონომები
ჩემი ძმა 2

**ჩემი ძმა** () — რეჟისორ მერთ ბაიკალის 2017 წლის თურქული ფილმი. ჩემი ძმის გაგრძელება. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ბურაქ ოზჩივითი და მურათ ბოზი. ბურაქ ოზჩივითი და მურათ ბოზი ფილმში ძმების როლს თამაშობენ. მწარმოებელი კომპანიებია TAFF Pictures და BRK'S Production.  ფილმის სცენარისტია ზაფერ ქულუნუქი.

## როლებში
* ბურაქ ოზჩივითი — ჰაქანი
* მურათ ბოზი — ოზანი
* ფინარ დენიზი — დიდემი
* ლეილა ფერაი — ლეილა
* ფერდი სანჯარი — ტატო
* ქორჰან ჰერდურანი — ბასრი
* ჰაკან ქარსაქი — ქემალი
* აიჰან თაში — საიმი

## იხილეთ აგრეთვე
* ჩემი ძმა (2016 წლის ფილმი)

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:თურქული ფილმები
კატეგორია:2017 წლის ფილმები
თენგიზ ჯაიანი

**თენგიზ ჯაიანი** (დ. 12 იანვარი, 1937, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, დირიჟორი და პიანისტი.

1960 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საორკესტრო, ხოლო 1978 წელს საკომპოზიციო განყოფილება.

1959–1973 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრის „რეროს“ პიანისტი და დირიჟორი; 1973–1978 წლებში საქართველოს ტელევიზიისა და რადიოს საესტრადო ორკესტრის მთავარი დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი; 1978 წლიდან კი ალექსანდრე გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო რუსული თეატრის მუსიკალური ნაწილის გამგე; 1981-1991 წლებში საბჭოთა კავშირის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი. დაწერილი აქვს: ნაწარმოებები საესტრადო ორკესტრისათვის – „აფხაზეთის ღამეები“ (1966), „მხიარული განწყობილება“ (1973), „ხევსურეთში“ (1974), „მხოლოდ შენ ერთს“ (1977); საესტრადო სიმღერები და მუსიკა დრამატული სპექტაკლებისათვის.

## ლიტერატურა 
* Композиторы и музыковеды грузии, თბ., 1984, გვ. 148

## რესურსები ინტერნეტში 
*

კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:ქართველი დირიჟორები
კატეგორია:ქართველი პიანისტები
ბახუტაშვილი

საკუთარი სახელი **ბახუტაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ალექსანდრე ბახუტაშვილი — ექიმი
* გიორგი ბახუტაშვილი — მსახიობი და ტელეწამყვანი
* ვლადიმერ ბახუტაშვილი — ექიმი
* ზვიად ბახუტაშვილი — ექიმი
* ოლღა ბახუტაშვილ-შულგინა — მომღერალი

## იხილეთ აგრეთვე
* ალექსანდრე ბახუტოვი — ბოლშევიკი რევოლუციონერი 

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ბეგიაშვილი

საკუთარი სახელი **ბეგიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* არჩილ ბეგიაშვილი — ექიმი-ფსიქიატრი
* არჩილ ბეგიაშვილი — ფილოსოფოსი
* დავით ბეგიაშვილი — სპორტსმენი 
* ვახტანგ ბეგიაშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
* თედორე ბეგიაშვილი — ფილოლოგი
* იროდიონ ბეგიაშვილი — არქიტექტორი
* ლაშა ბეგიაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
* მალხაზ ბეგიაშვილი — სახელმწიფო მოხელე, პოლიტიკოსი
* ნოდარ ბეგიაშვილი — რეჟისორი, სცენარისტი

კატეგორია:ქართული გვარები
დავით ბაქრაძე (სეველი)

**დავით ნიკოლოზის ძე ბაქრაძე**, ფსევდონიმი — *სეველი*, (დ. 1838, სოფ. სევა, ახლანდ. ონის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1911) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი.

დაიბადა სეველი მღვდლის ოჯახში. დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი (1862, საკანდიდატო დისერტაცია — „როგორ გაჩნდა და დამყარდა საქართველოში თავადაზნაურობა“). 1864 წელს დაბრუნდა საქართველოში და შეყვანილი იქნა ბატონყმობის გაუქმების კომისიაში. შეხედულებებით ახლოს იდგა ხალხოსნურ-ლიბერალურ ინტელიგენციასთან. ბაქრაძე იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების (ქშწკგს) დამფუძნებელი წევრი (1879). აქტიური მონაწილეობა მიიღო ქუთაისში ყოველკვირეული ქართული გაზეთის „შრომის“ დაარსებაში (1881), ქუთაისის სამეურნეო სასწავლებლის ჩამოყალიბებაში (1893). არჩეული იყო ქშწკგს-ის ქუთაისის და სენაკის მაზრების სათავადაზნაურო სკოლების სამზრუნველო კომიტეტის თავმჯდომარედ. 1894 წლიდან იყო საპატიო მომრიგებელი მსაჯული, ჰქონდა „ტიტულოვანი მრჩევლის“ ჩინი. შეადგინა მიწის გამიჯვნისა და სამოქალაქო კანონების პროექტი, აქტიურად მონაწილეობდა ჭიათურის მანგანუმის მოპოვება-დამუშავების და რეალიზაციის საქმეში. „სეველის“ ფსევდონიმით ხშირად აქვეყნებდა წერილებსა და კორესპონდენციებს აქტუალურ საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ თემებზე იმდროინდელ პრესაში („დროება“, „შრომა“, «Русъ», „კვალი“, „მწყემსი“).

## ლიტერატურა
* დავით ნიკოლოზის ძე ბაქრაძე (სეველი) / გოგუაძე, ა. // ქუთაისი: ალ წულუკიძის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის შრომები, 1957. – გვ. 302-309.
* კალანდაძე, ა. ქართული ჟურნალისტიკის ისტორია. ტ. 4. – თბ., 1986. – გვ. 566.
* ილია ჭავჭავაძის პერსონალური ენციკლოპედია: ( 1837-1907 ) : სიტყვანი. - თბ., 2010. - გვ. 130.

კატეგორია:დაბადებული 1838
კატეგორია:გარდაცვლილი 1911
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ბეჟანიშვილი

საკუთარი სახელი **ბეჟანიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ეკა ბეჟანიშვილი — 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი
* თამაზ ბეჟანიშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
* როსტომ ბეჟანიშვილი — მწერალი

კატეგორია:ქართული გვარები
ოლჰა ილკივი

**ოლჰა ილკივი** (დ. 12 ივნისი, 1920, ქ. სტრი, ახლანდ. ლვივის ოლქი — გ. 6 დეკემბერი, 2021, ლვივი) — უკრაინის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილე. სწავლობდა ამხანაგობა „მშობლიური სკოლის“ («Рідна школа») უკრაინულ გიმნაზიაში. 1936 წელს ჩააბარა გოგონათა უკრაინულ ინსტიტუტში ქალაქ ფშემისლში (პოლონეთი), საშუალო განათლება კრაკოვში დაასრულა. მონაწილეობდა იატაკქვეშა ახალგაზრდულ ორგანიზაცია „პლასტის“ საქმიანობაში. 1940 წელს მუშაობდა უკრაინის დახმარების კომიტეტში (ვარშავა). 1941 წელს ჩაირიცხა უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციაში (ბანდერელები). უკრაინის სახელმწიფოებრიობის აღდგენის აქტის გამოცხადების (30 ივნისი, 1941) შემდეგ იატაკქვეშა საქმიანობას ეწეოდა ლვივში, კერძოდ, 1942 წლიდან იყო უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის ქალთა საქალაქო ქსელის გამავრცელებელი; 1944 წლიდან — დრაჰობიჩის რეგიონში ორგანიზაციის ქალთა ქსელის გამავრცელებლის მოადგილე, შემდგომში — სტანისლავის (ახლანდ. ივანო-ფრანკივსკის) ოლქის გამავრცელებელი. 1947 წლიდან მიაბარეს უკრაინის აჯანყებულთა არმიის მთავარსარდალ რომან შუხევიჩს. 1950 წლის 14 მარტს დააპატიმრეს ლვივში, 1951 წლის 24 ნოემბერს სსრკ უშიშროების სამინისტროს განსაკუთრებულმა თათბირმა 25 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა ქონების კონფისკაციასთან ერთად. სასჯელს იხდიდა ალექსანდროვსკოესა და ვლადიმირის ციხეებში (რუსეთი). 1957 წელს უარი განაცხადა გათავისუფლების სანაცვლოდ მონანიებაზე, 1964 წელს გათავისუფლდა შეწყალების შედეგად. დაბრუნდა ლვივში. მონაწილეობდა უკრაინელ ნაციონალისტთა კონგრესისა (1992) და უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის (1993) დამფუძნებელ კრებებზე. 1995–2000 წლებში იყო სრულიად უკრაინის უკრაინელ ქალთა ლიგის თავმჯდომარის მოადგილე. 2003 წლიდან თანამშრომლობდა ლვივის საოლქო სათემო გაერთიანება „თავისუფლების კომიტეტთან“. ავტორია რიგი სტატიებისა რომან შუხევიჩის შესახებ. დაჯილდოებულია მთავრის ცოლ ოლღას III ხარისხის ორდენით (2008).

## ბიბლიოგრაფია 
;წიგნები:
* Ільків Ольга Фаустинівна. У тенетах двох «закриток»: поезія / Ольга Ільків.&nbsp;— Л.: Каменяр, 2011.&nbsp;— 183 с.: фотогр., ноти.&nbsp;— 1000 екз. ISBN 978-966-607-171-5.
;სტატიები:
* Ільків Ольга Фаустинівна. «Роман Шухевич як літературний критик» // «Роман Шухевич: постать на тлі доби Воюючої України» (Т., 2005);
* Ільків Ольга Фаустинівна. «Роман Шухевич у моєму житті» // «Літопис УПА. Т. 45. Генерал Роман Шухевич&nbsp;— „Тарас Чупринка“ Головний Командир УПА» (Торонто; Л., 2007);
* Ільків Ольга Фаустинівна. «Провідник Роман Шухевич та жінки» // «Роман Шухевич: постать на тлі доби Воюючої України» (Т., 2005).

## ლიტერატურა 
* Полюга Л. Шляхами спогадів. 1944–1956. Л.; К., 2003.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
კატეგორია:უკრაინელ ნაციონალისტთა ორგანიზაციის წევრები
ვასილ ალშიბაია

**ვასილ (ვასო) ნესტორის ძე ალშიბაია** (დ. 1873, სოფ. ჭკადუაში, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი, — გ. 3 თებერვალი, 1906, იქვე) — ქართველი რევოლუციონერი, პუბლიცისტი.

დაიბადა აზნაური მღვდლის ოჯახში. სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, საიდანაც სემინარიელთა ამბოხებაში მონაწილეობის გამო 1893 წელს გარიცხეს. შემდეგ სწავლობდა ქ. ნოვოჩერკასკის სასულიერო სემინარიასა და კიევის სასულიერო აკადემიაში. 1897 წელს სწავლა ტარტუს უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე განაგრძო, საიდანაც 1901 წელს თავის უმცროს ძმასთან, გიორგი ალშიბაიასთან ერთად გარიცხეს სტუდენტთა საპროტესტო მოძრაობაში მონაწილეობის გამო. 1895 წლიდან რუსულ პრესაში აქვეყნებდა წერილებს შავი ზღვის სანაპიროზე რკინიგზის გაყვანის, ერობის (საქალაქო თვითმმართველობა) შემოღების და სხვადასხვა საკითხზე. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ პოლიციის ზედამხედველობის ქვეშ იყო. რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს ჩამოაყალიბა სოციალისტ-ფედერალისტების ორგანიზაცია სამეგრელოში და სათავეში ჩაუდგა მის არალეგალურ კომიტეტს ზუგდიდის მაზრაში. მთავრობის წინააღმდეგ გამოსვლების ორგანიზების პარალელურად იყო აფხაზებსა და მეგრელებს შორის კონფლიქტის მოგვარების ერთ-ერთი ინიციატორი; 1905 წელს ზუგდიდში გამართულ თავადაზნაურთა ყრილობაზე ჩაშალა გლეხთა მოძრაობის წინააღმდეგ შეიარაღებული რაზმის შექმნის მცდელობა. 1906 წლის თებერვალში გენერალ ალიხანოვ-ავარსკის სადამსჯელო ექსპედიციის დროს პოლკოვნიკ ხოდზინსკის ჯარისკაცებმა ჭკადუაშში ალშიბაიების კარ-მიდამო დაარბიეს, თავად ვასო ალშიბაია კი საკუთარ ეზოში დახვრიტეს.

## ლიტერატურა
* ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი.-თბ.,2018.-გვ.124-128.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1906
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლინა ჯენარი

**ლინა ჯენარი** (; დ. 22 მარტი, 1911, ბოლონია — გ. 11 ოქტომბერი, 1997, რომი) — იტალიელი მსახიობი და მომღერალი. 

## ბიოგრაფია
წარმოშობით ბოლონიელი, ლამაზი ხმის და მკვეთრი ფიზიკური სილამაზის მქონე მსახიობი მალე გახდა წარმატებული სცენაზე. რამდენიმე წელი მუშაობდა შვარცის ჯგუფში და გახდა წამყვანი მომღერალი. შემდეგ მუშაობდა ნუტო ნავარინისთან. იღებდნენ კინოფილმებში. კინოკარიერა დაასრულა რეჟისორ დინო რიზის ფილმით „ვენერას ნიშანი“.

1975 წელს ჯინო ბრამიერისთან ერთად მონაწილეობდა მუსიკალურ სპექტაკლში „Felicibumta“ (რეჟ. ჯინო ლანდი).

## ფილმოგრაფია
## რესურსები ინტერნეტში
*
*ლინა ჯენარი allmovie-ზე

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1911
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:იტალიელი მსახიობები
კატეგორია:რომში გარდაცვლილები
ალექსანდრე ბახუტოვი

**ალექსანდრე მიხეილის ძე ბახუტოვი (ბახუტაშვილი)** (დ. 1885, თბილისი, — გ. 8 თებერვალი, 1938, მოსკოვი) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე რუსეთის იმპერიაში, პროფესიული კავშირების მოღვაწე.

სწავლობდა თბილისის გიმნაზიაში. 1906 წლიდან ცხოვრობდა მოსკოვში. არალეგალური მარქსისტული ლიტერატურის გავრცელების გამო რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული და გადასახლებული. 1909 წლიდან ეკუთვნოდა ბოლშევიკების პარტიას. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ბუნებისმეტყველების განყოფილება (1914). 1915 წლიდან იყო რუსეთის ერობების და ქალაქების კავშირის აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი. 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ იყო მოსკოვის პროფესიული კავშირების ერთ-ერთი ორგანიზატორი, მოსკოვის შრომის ბირჟის პირველი გამგე, 1918-1919 წლები — რსფსრ-ის შრომის სახალხო კომისარიატის კოლეგიის წევრი, 1920 წელს — სამხრეთ-აღმოსავლეთის მშრომელთა არმიის სამხედრო-რევოლუციური საბჭოს წევრი, 1921-1922 წლებში — ამიერკავკასიის პროფკავშირების საბჭოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი და ამიერკავკასიის სფსრ-ის შრომის სახალხო კომისარიატის ერთ-ერთი ორგანიზატორი, 1923-1929 წლებში — რსფსრ-ს სრომის სახალხო კომისარი. მომდევნო წლებში იყო მეცნიერებისა და სოციალისტური მშენებლობის ტექნიკის მუშაკთა საკავშირო ასოციაციის პასუხისმგებელი მდივანი. 1937 წელს კონტრრევოლუციური მოღვაწეობის ბრალდებით დააპატიმრეს და 1938 წელს დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1957 წელს.

## ლიტერატურა
* Бахутов, Александр Михайлович // Большая советская энциклопедия : в 66 т. (65 т. и 1 доп.) / гл. ред. О. Ю. Шмидт. — М. : Советская энциклопедия, 1926—1947.

კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები
კატეგორია:საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი რუსეთში
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ბერძნიშვილი

საკუთარი სახელი **ბერძნიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* მამისა ბერძნიშვილი — ისტორიკოსი
* მაქსიმე ბერძნიშვილი — ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე
* ნიკოლოზ ბერძნიშვილი — ისტორიკოსი, კრიტიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
ბოჭორიძე

საკუთარი სახელი **ბოჭორიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ბაბე ბოჭორიძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში
* გიორგი ბოჭორიძე — ისტორიკოსი
* მაია ბოჭორიძე — ქართველი სპორტსმენი (ბატუტზე ხტომა)
* მიხეილ ბოჭორიძე — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში

კატეგორია:ქართული გვარები
ივანე ბუჭყიაშვილი

**ივანე ბეჟანის** (ბორისის) **ძე ბუჭყიაშვილი** (*ბუჩქიევი*) (დ. 1812/1813 — გ. 1890) — რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1862). ერეკლე II-ის მინბაშის ივანე ბუჭყიაშვილის შვილიშვილი, ალექსანდრე, ვახტანგ და მიხეილ ბუჭყიაშვილების ძმა.

მონაწილეობდა კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ ბრძოლებში და ყირიმის ომში (1853-1856). განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი შამილის ჯართან ბრძოლაში აულ ახტისთან 1848 წლის სექტემბერში, რისთვისაც კაპიტნის წოდება და წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენი მიიღო (1849). 1861 წლიდან მსახურობდა კავკასიის არმიის საინტენდანტო სამმართველოში, მ.შ., განსაკუთრებული დავალებების ოფიცრად. დაკრძალულია ანჩისხატის ეკლესიაში.

## ლიტერატურა
* Потто В., Фамилия Бучкиевых в столетнем служении её России, Тфл., 1901.

კატეგორია:დაბადებული 1813
კატეგორია:გარდაცვლილი 1890
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
ივანე
კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
მიხეილ ბუჭყიაშვილი

მინი|აფშერონის ქვეითი პოლკის კაპიტანი მ. ბ. ბუჩქიევი, 1854 წ. (მხატვარი ა. ოვნათანიანი)
**მიხეილ ბეჟანის** (ბორისის) **ძე ბუჭყიაშვილი** (*ბუჩქიევი*) (დ. წ. უცნობია — გ. 6 ნოემბერი, 1877) — რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1872). ერეკლე II-ის მინბაშის ივანე ბუჭყიაშვილის შვილიშვილი, ალექსანდრე, ვახტანგ და ივანე ბუჭყიაშვილების ძმა.

მონაწილეობდა ყირიმის ომში (1853-1856). 1860-1863 წლებში მაიორის წოდებით ხელმძღვანელობდა ჭარ-ბელაქნის მუდმივ მილიციას. რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომის დროს მეთაურობდა პიატიგორსკის 151-ე ქვეით პოლკს. დაიღუპა ყარსის ბრძოლაში 1877 წლის ნოემბერში. დაკრძალულია ანჩისხატის ეკლესიაში.

## ლიტერატურა
* Потто В., Фамилия Бучкиевых в столетнем служении её России, Тфл., 1901.

კატეგორია:გარდაცვლილი 1877
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
მიხეილ
გედეონ ბუჭყიაშვილი

**გედეონ ივანეს ძე ბუჭყიაშვილი** (*ბუჩქიევი*) (დ. წ. უცნობია — გ. 1858) — რუსეთის იმპერიის არმიის პოდპოლკოვნიკი (1846). ერეკლე II-ის მინბაშის ივანე ბუჭყიაშვილის შვილი, რუსეთის არმიის გენერლის დიმიტრი ბუჭყიაშვილის ძმა.

სამხედრო სამსახურში იყო 1822 წლიდან. მონაწილეობდა რუსეთ-სპარსეთის (1826-1828), რუსეთ-ოსმალეთის (1828-1829), ყირიმის (1853-1856) და კავკასიის მთიელებთან ომებში. 1847-1852 წლებში მეთაურობდა მე-13 ქართულ სახაზო ბატალიონს. სამხედრო სამსახურის 25 წლის აღსანიშნავად დაჯილდოვდა წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენით (1847). დაკრძალულია ანჩისხატის ეკლესიაში.

## ლიტერატურა
* Потто В., Фамилия Бучкиевых в столетнем служении её России, Тфл., 1901.

კატეგორია:გარდაცვლილი 1858
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
გედეონ
კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
ანტონია ჯენტრი

**ანტონია ჯენტრი** (; დ. 25 სექტემბერი, 1997) — ამერიკელი მსახიობი. ცნობილია ჯინის როლით ნეტფლიქსის სერიალ *Ginny & Georgia*-ში (2021-დღემდე).

## ადრეული ცხოვრება და განათლება
დაიბადა ატლანტაში, ჯორჯიას შტატში. ანტონია ხუთი წლიდან მსახიობობაზე ოცნებობდა. იგი პირველად ადგილობრივი თეატრის სცენაზე გამოჩნდა, სადაც სხვადასხვა როლს ასრულებდა სპექტაკლებში, რომლებსაც დედამისი წერდა.

ანტონია დრამატურგიას სწავლობდა ჯონ შელდონ დევიდსონის სახვითი ხელოვნების მაგნიტის სკოლაში, რომელიც 2019 წელს დაამთავრა. ესწრებოდა ემორის უნივერსიტეტის დრამატურგიის ლექციებსაც. უნივერსიტეტში იგი გახდა კომედიურ-იმპროვიზაციური დასის წევრი. ამჟამად ანტონია ნიუ-იორკში ცხოვრობს.

## ფილმოგრაფია
## ჯილდოები და ნომინაციები
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ანტონია ჯენტრი Instagram-ზე

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1997
კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გივი კოხრეიძე

**გივი კოხრეიძე** (დ. 25 ივნისი, 1945, დიდი ჯიხაიში, სამტრედიის რაიონი) — ქართველი მეცნიერი და ინჟინერი, საქართველოს ენერგეტიკის აკადემიის ნამდვილი წევრი (1994 წლიდან დღემდე), ტექნიკურ მეცნიერებათა აკადემიური დოქტორი (2005), საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის დამსახურებული პროფესორ-ემერიტუსი (2017).

1969 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი ინჟინერ-ელექტრიკოსის კვალიფიკაციით.

1963 წელს დაიწყო შრომითი საქმიანობა ბათუმის ნავთობგადასატვირთი ბაზის ელექტრომომარაგების განყოფილების ელექტრომონტიორად; 1969-1979 წლებში იყო ზოგადი და თეორიული ელექტროტექნიკის კათედრის ასისტენტი და ენერგეტიკის ფაკულტეტის სტუდენტური საბჭოს თვმჯდომარე; 1976 წელს დაიცვა დისერტაცია ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად; 1979 წელს არჩეული იქნა დოცენტად; 1979-1998 წლებში - ენერგეტიკის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე სასწავლო დარგში, ენერგეტიკის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სასწავლო დარგში; 1997 წლიდან - საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ელექტროენერგეტიკის სამეცნიერო-საინჟინრო ცენტრის დირექტორის მოადგილე; 1998-2005 წლებში - შპს „საქართველოს სახელმწიფო ელექტროსისტემის“ რემონტების სამსახურის უფროსი, ელექტროენერგიის დანაკარგების სამსახურის უფროსი, სადისპეჩერო კარგვების მენეჯმენტის ხელმძღვანელი; შეთავსებით საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის დოცენტი; 2005-2009 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის და ვახტანგ გორგასლის სახელობის უნივერსიტეტების ასოცირებული პროფესორი; 2013-2017 წლებში - საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკისსა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის სრული პროფესორი; 2015 წლიდან 2023 წლამდე - სს „საქართველოს რკინიგზის“ ელექტრომომარაგების დეპარტამენტის ტექნიკური განვითარების ცენტრის უფროსის მოადგილე. 

ხელმძღვანელობს დოქტორანტების და მაგისტრანტების სამეცნიერო სამუშაოებს; არის 200-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის 100-ზე მეტი სამეცნიერო სტატიის, გამოგონების, მონოგრაფიის, სახელმძღვანელოს, მეთოდური მითითებების ავტორი; 80-მდე საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციის, სიმპოზიუმისა და ფორუმის მონაწილე; 2000 წელს მონაწილეობა მიიღო აშშ-ში ენერგეტიკის მსოფლიო ფორუმზე.

## ლიტერატურა
* საქართველოს ენერგეტიკოსები, ენციკლოპედია, თბ., 2016, გვ. 180

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1945
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მარიანა კიანოვსკა

**მარიანა კიანოვსკა** (დ. 17 ნოემბერი, 1973, ნესტეროვი, ახლანდ. ჟოვკვა, ლვივის ოლქი) — უკრაინელი მწერალი, მთარგმნელი. უკრაინის მწერალთა ეროვნული კავშირისა (2000) და უკრაინელ მწერალთა ასოციაციის (2000) წევრი. უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემიის ლაურეატი. დაამთავრა ლვივის უნივერსიტეტი (1997). ლიტერატურულ პრემია „ველიკი იჟაკის“ თანადამაარსებელი (2012). მისი დებიუტი ჯერ კიდევ 1979 წელს შედგა ლექსების კრებულით გაზეთ „რადიანსკა ოსვიტაში“. ავტორია ლექსებისა ნეორომანტიზმისა და ნეობაროკოს ელემენტებით. აზერბაიჯანულიდან თარგმნა სალიმ ბაბულაოღლუს კრებული „ნიღბიანი ხალხის, ჰიმნი“ (კიევი, 2009), პოლონურიდან — იულიან ტუვიმის „ფრინველთა რადიო“ (კიევი, 2010), რიგი მოთხრობები და ესეები, ლექსები სლავური, ლიეტუვური, ქართული, აზერბაიჯანული, ინგლისური, ებრაული ენებიდან. მარიანა კიანოვსკას ცალკეული ნაწარმოებები თარგმნილია ინგლისური, ბელარუსულ, რუსულ, პოლონურ, ჩეხურ და სხვა ენებზე.

## ბიბლიოგრაფია 
* Інкарнація („ინკარნაცია“). Л.; К., 1997;
* Вінки сонетів („სონეტათა გვირგვინები“). Париж; Л.; Цвікау, 1999;
* Міфотворення („მითშემოქმედება“). К., 2000;
* Кохання і війна („სიყვარული და ომი“). Л., 2002 (თანაავტორი);
* Книга Адама („ადამის წიგნი“). Ів.-Ф., 2004;
* Звичайна мова („ჩვეულებრივი ენა“). К., 2005;
* Дещо щоденне („რაღაც ყოველდღიური“). К., 2008;
* Стежка вздовж річки: Оповідання (მოთხრობათა წიგნი „მდინარისპირა ბილიკი“). К., 2008.

## სქოლიო 
კატეგორია:უკრაინელი პოეტები
კატეგორია:უკრაინელი მთარგმნელები
კატეგორია:უკრაინელი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გამცემლიძე

საკუთარი სახელი **გამცემლიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ზაალ გამცემლიძე — ბიოლოგი, პოლიტიკოსი
* შოთა გამცემლიძე — საბჭოთა კავშირის გმირი

კატეგორია:ქართული გვარები
გარაყანიძე

საკუთარი სახელი **გარაყანიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ედიშერ გარაყანიძე — მუსიკოსი, პედაგოგი, ფოლკლორისტი
* ვლადიმერ გარაყანიძე — აერონავტი, აეროსტატების გამომცდელი
* ზაალ გარაყანიძე — კულტურის მოღვაწე, დიპლომატი
* მიხეილ გარაყანიძე — არქიტექტორი

კატეგორია:ქართული გვარები
ლილიან შევიოტი

**ლილიან შევიოტი** (; დ. დაახლ. 1876 — გ. 1936) — ინგლისელი მხატვარი.

ლილიანი ცხოვრობდა სამხრეთ მოლესეიში (სარის საგრაფოში). მისი ნამუშევრები გამოფენილი იყო ლონდონის სამეფო აკადემიაში 1895 და 1899 წლებში  სწავლობდა ფრენკ კალდერონის ცხოველთა ფერწერის სკოლაში და უოლტერ დონის ცხოვრების სკოლაში და გამოფენილი იყო სამეფო ხელოვნების აკადემიაში 1895 წელს ნახატით ''„There's many Slip“* და 1899 წელს „კნუტებთან ერთად“. მისი ნამუშევარი *„ცხენების ბაზრობისკენ მიმავალ გზაზე“* შეტანილია 1905 წლის წიგნში „მსოფლიოს ქალი მხატვრები“. 1911 წელს მისი ილუსტრაციები შევიდა წიგნში *„ახალი წიგნი ძაღლებზე“.''

მხატვარი ცნობილია ნამუშევრებით ცხოველებზე და ძაღლების პორტრეტებით.

## ნამუშევრების გალერეა

ფაილი:Lilian_Cheviot_-_On_the_way_to_the_Horse_Fair.jpg|„ცხენების ბაზრობისკენ მიმავალ გზაზე“
ფაილი:Lilian Cheviot - In the slips for the Waterloo Cup (1914).jpg|„დილვინი და ლეუკრიქსი ვატერლოოს თასზე“ (1914 წ.)
ფაილი:Lilian Cheviot - Come over here!.jpg|„Მოდი აქ“
ფაილი:Lilian Cheviot - Wake up England!.jpg|„გააღვიძე ინგლისი“

## რესურსები ინტერნეტში
* 3 artworks by or after Lilian Cheviot at the Art UK site

## სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მხატვრები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1936
კატეგორია:დაბადებული 1870-იანები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ბეჟუაშვილი

საკუთარი სახელი **ბეჟუაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ბეგო ბეჟუაშვილი — ფილოლოგი
* გელა ბეჟუაშვილი — პოლიტიკოსი, დიპლომატი
* დავით ბეჟუაშვილი — პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი
* შალვა ბეჟუაშვილი — მსახიობი

კატეგორია:ქართული გვარები
ბულდონი

**ბულდონი** (ოფიციალურად **ბულდონის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 684 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Buldon Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
გასვიანი

საკუთარი სახელი **გასვიანი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* აკაკი გასვიანი — პედაგოგი, პოლიტიკოსი
* გერონტი გასვიანი — ისტორიკოსი
* ლიდია გასვიანი — პოლიტიკური აქტივისტი, მთარგმნელი

კატეგორია:ქართული გვარები
გაწერელია

საკუთარი სახელი **გაწერელია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* აკაკი გაწერელია — ლიტერატურათმცოდნე, მწერალი
* შალვა გაწერელია — რეჟისორი და პედაგოგი

კატეგორია:ქართული გვარები
გეგელაშვილი

საკუთარი სახელი **გეგელაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* გიორგი გეგელაშვილი — ნევროლოგი, პოლიტიკოსი
* გიორგი გეგელაშვილი — სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა)
* ვახტანგ გეგელაშვილი — სახელმწიფო მოხელე
* ვლადიმერ გეგელაშვილი — სახელმწიფო მოხელე, პოლიტიკოსი
* კარლო გეგელაშვილი — ნევროლოგი, ჯანმრთელობის დაცვის ორგანიზატორი
* სოლომონ გეგელაშვილი — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი, პოლიტიკური ემიგრანტი
* შალვა გეგელაშვილი — კინოოპერატორი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
გეგელია

საკუთარი სახელი **გეგელია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* გიული გეგელია — არქიტექტორი
* გიორგი გეგელია — ლიტერატორი, მთარგმნელი, სამხედრო პირი
* გრიგოლ გეგელია — ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი
* თადეოზ გეგელია — ჰიდროენერგეტიკოსი
* თენგიზ გეგელია — მათემატიკოსი
* ლილი გეგელია — საესტრადო მომღერალი

კატეგორია:ქართული გვარები
გეგენავა

საკუთარი სახელი **გეგენავა** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* არჩილ გეგენავა — პოლიტიკოსი, ეკონომისტი
* გაბრიელ გეგენავა — სასულიერო პირი, დიპლომატი
* გრიგოლ გეგენავა — აგროტოქსიკოლოგი
* ზურაბ გეგენავა — ბიზნესმენი
* ჰამლეტ გეგენავა — სამხედრო პირი, პოლიტიკოსი 

კატეგორია:ქართული გვარები
ბერია

საკუთარი სახელი **ბერია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ლავრენტი ბერია — პოლიტიკური, პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე
* ნიკოლოზ ბერია — საბჭოთა კავშირის გმირი
* სერგო ბერია (გეგეჭკორი) — ინჟინერი, სამხედრო კონსტრუქტორი, ლ. ბერიას შვილი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
მაურა ჯენოვესი

**მაურა ჯენოვესი** (დ. 25 მაისი, 1973) — დაიბადა იტალიის ქალაქ ლუკაში და მოღვაწეობს სპორტულ სროლაში. 2008 წელს, რიო-დე-ჟანეიროში გამართულ ISSF მსოფლიო ჩემპიონატის ქალთა სპორტულ სროლაში ვერცხლის მედალი მოიპოვა 784.9 ქულით. ჯენოვესი არის Gruppo Sportivo Forestale-ის სროლის გუნდის წევრი (მწვრთნელი - ალდო ანდრეოტი).

2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, პეკინში, იტალიის წარმომადგენლად პისტოლეტით სროლის ორ შეჯიბრში ასპარეზობდა მაურა ჯენოვესი. მან ქალთა 10 მეტრიან საჰაერო პისტოლეტში ორმოცდაოთხი მსროლელიდან ოცდამერვე ადგილი დაიკავა, ერთი ქულით გაუსწრო უნგრელ ჟოფია ცონკას. სამი დღის შემდეგ ჯენოვესმა მეორე შეჯიბრზე იასპარეზა, სადაც 25 მეტრიან სპორტულ სროლაში ოცდამეოთხე ადგილი დაიკავა.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები