open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (ლაგოდეხი)

**ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე.

ეკლესია XIX საუკუნის ბოლოსაა აგებული რომანულ სტილში. საქართველოს გასაბჭოვების შემდეგ ეკლესიას, სხვა ეკლესიათა მსგავსად, გუმბათები მოანგრიეს, ხოლო თავად ეკლესია ხან კლუბად, ხან საწყობად იყო გამოყენებული. სამნავიანი ბაზილიკაა, გარეთ განზიდული ხუთწახნაგა აფსიდითა  და მართკუთხა პასტოფორიუმებით. შესასვლელი სამი აქვს: დასავლეთის, სამხრეთის და ჩრდილოეთის კედლებში. აფსიდა სამი, პასტოფორიუმები თითო, გვერდითა ნავები ორ-ორი, ცენტრალური ნავი კი - 16 ფართო, თაღოვანი სარკმლითაა განათებული. ცენტრალური ნავის სარკმლები მორიგეობით ორ და სამ წყვილადაა განაწილებული აღმოსავლეთის და გრძივ კედლებზე. ცენტრალური ნავის აღმოსავლეთი კედელი ჯვრის ფორმის ფრონტონით სრულდება, რომლებზეც თავის დროს ხახვისებრი ფორმის ცრუ გუმბათები იყო დადგმული. ტაძრის ფასადები გაფორმებულია კართა მოჩარჩოებით, პილასტრებითა და კბილანა არშიებით, რომლებიც საფეხუროვან კარნიზებს და მის ქვედა დონეზე შემოსდევს კედლებს. ცენტრალური ნავი აღმოსავლეთით წახნაგოვანი აფსიდითაა დასრულებული, აფსიდა ორი საფეხურითაა ამაღლებული და სატრიუმფო თაღით დასრულებული. პასტოფორიუმები შიდა კარით საკურთხეველს, ხოლო დასავლეთის კარებით გვერდითა ნავებთანაა დაკავშირებული. ნავები ერთმანეთისგან ორ წყვილ სვეტზე გადაყვანილი სხვადასხვა ზომის თაღითაა გაყოფილი, რომლებიც საფეხუროვან კაპიტელებს ეყრდნობა. ინტერიერი ორ-ორი წყვილი სრული და შეკიდული პილასტრებითაა დანაწევრებული, რომლებიც კაპიტელისებრი თავსართებითაა გაფორმებული. როგორც ცენტრალურ ისე, გვერდითა ნავებს სწორი გადახურვა აქვს. დასავლეთის თაღნარს ქვეშ, ტაძრის მთელს სიგანეზე მასიური პატრონიკეა გაკეთებული, რომელზეც ასასვლელი ტაძრის დასავლეთ კედელზე მიდგმული სამრეკლოდანაა. სამრეკლო სამსართულიანი იყო, მესამე სართული, რომელიც საარქივო მასალის მიხედვით, ფანჩატურს წარმოადგენდა, მორღვეულ იქნა საბჭოთა კავშირის დროს. პირველი სართული კარიბჭეა და აქედანვეა ასასვლელი პატრონიკესა და სამრეკლოს ზედა სართულებზე. მეორე სართული ფართო სარკმლებით განათებული ოთახია. სამრეკლოს ფასადური გაფორმება შედარებით უფრო მდიდრულია. მისი თაღოვანი კარიბჭე აქაც მოჩარჩოებულია. კედლებს კუთხეებში პილასტრები აუყვება. სარკმელთა თაღოვანიგადახურვა საფეხუროვან კაპიტელებს ეყრდნობა და გაფორმებულია შეისრული არკადით. კედლები დასრულებულია კბილანა არშიებით გაფორმებული პილასტრებითა და კარნიზით.

## ლიტერატურა
* *დიღმელაშვილი ქ., ყვავაძე დ.,* ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული ძეგლები, თბ., 2021, გვ. 37-39 ISBN 978-9941-8-3699-2

კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სოხუმის შუქურა

მინი|სოხუმის შუქურა
**სოხუმის შუქურა** — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი, მდებარეობს ქალაქ სოხუმის სანაპიროზე, მდინარე გუმისთას მიერ წარმოქმნილ კონცხზე. აგებულია 1861 წელს, ფრანგი კონსტრუქტორის ერნესტ გუენის პროექტით. ექსპლუატაციაშია 1864 წლის 14 აპრილიდან. ამჟამად ნაგებობა საჭიროებს სარემონტო-გამაგრებით სამუშაოებს.

## დახასიათება
სოხუმის  შუქურა გადაჭრილი კონუსის ფორმის რკინის კოშკია, რომლის სიმაღლე 37 მეტრს აღწევს, ნაგებობის ზედა ნაწილში განთავსებულია სანათი მოწყობილობა, რომელსაც წრიულად ესაზღვრება ღია აივანი. ნაგებობა შიგნიდან აღჭურვილია 137 საფეხურისაგან შემდგარი თუჯის სპირალური კიბით.

კოშკი ეყრდნობა 17 მეტრ სიღრმეზე მიწაში ჩასმული ლითონის, 8 ხიმინჯისგან შექმნილ, ფუნდამენტს, რომლებიც სპეციალური ხრახნებით დამაგრებულია კონსტრუქციის მომრგვალო ფორმის საფუძველთან, რაზედაც სპეციალური სამაგრებით ლითონის ფილებისაგან აწყობილია შუქურას კონსტრუქცია. შუქურა 1861 წელს საფრანგეთში დაამზადეს. ცნობილი ფრანგი კონსტრუქტორის ერნესტ გუენის პროექტით. რასაც მოწმობს ნაგებობის შესასვლელი კარების ზედა ლითონის აბრაზე ამოტვიფრული წარწერა *1861 ERNEST GOUIN & C CONSTRUCTEURS PARIS.*

ნაგებობას გააჩნია ორი გარე კარი. ერთი ქვედა შესასვლელი და მეორე შუქურას ზედა ნაწილში წრიულ აივანზე გასასვლელი. კონსტრუქცია ასევე აღჭურვილია ერთმანეთის საპირისპირო მხარეს (დასავლეთით 5 და აღმოსავლეთით 5), ვერტიკალურად განლაგებული სარკმელებით. ნაგებობის თავდაპირველი შეფერილობა იყო თეთრი, როგორც შიგნით ასევე გარეთ.

კონსტრუქციის სანათი მოწყობილობა მოთავსებულია გუმბათის ქვედა ნაწილში, რომელიც ლითონისაა. ხოლო ზედა ნაწილი შემინულია (ოპტიკური აპარატის გასწვრივ) სანათი მოწყობილობა დამონტაჟებულია ლითონის სადგამ პლატფორმაზე და მოქცეულია ფრენელის ლინზაში.

თავდაპირველად სინათლის წყაროს ნავთზე მომუშავე ჭრაქი წარმოადგენდა, ლინზა კი მის გამოკრთომილი სხივის ნათებას აძლიერებდა, მოგვიანებით ძლიერი ქარების შედეგად გამოწვეული რხევების გამო, აუცილებელი შეიქნა შუქურას გამაგრება და სანათი მოწყობლობის შეცვლა, რადგან ნაგებობის რხევები სანათის აპარატიდან საწვავს ღვრიდა. აქედან გამომდინარე შუქურას ზედა ნაწილთან, იქ სადაც სანათი აპარატურაა განთავსებული, გარედან შემოავლეს ლითონის რგოლისებური სამაგრი, რომლსაც მსხვილი ქანჩებით ლითონის ბაგირები ჩაუმაგრეს, რომლებიც შუქურას საფუძველიდან 3 მეტრის რადიუსში მიწაში განთავსებულ ღუზებზე დამაგრდა. გამაგრებითი სამუშაოების შემდეგ შუქურას სანათი მოწყობილობა ჩანაცვლეს გაზზე მომუშავე ჭრაქით, ხოლო 1910 წლიდან შუქურას ოპტიკურ აპარატის სინათლის წყაროდ ელექტრო ნათურის გამოყენება დაიწყო.

შუქურას მთავარი დანიშნულება სოხუმის სანაპირო ზოლზე (შავი ზღვა) მცურავი გემების უსაფრთხო ნავიგაციის უზრნველყოფაა.

## ლიტერატურა
* შავი და აზოვის ძღვებში საბჭოთა პორტებში შემსვლელი გემების სახელმძღვანელო, გვ. 201 (სოხუმის შუქურა) გამოცემა N1240 საბჭოთა კავშირის თავდაცვის სამინისტრო ჰიდროგრაფიული სამმართველო 1970 წ.
* შავი ზღვის პილოტი, Black Sea Pilot (შავი და აზოვის ზღვების ქვეყნების თურქეთის, რუმინეთის, ბულგარეთის და საბჭოთა კავშირის სახელმძღვანელო) გამოცემულია დიდი ბრიტანეთის ჰიდროგრაფისა და თავდაცვის მინისტრის მიერ 1990 წლის 6 იანვარს, ტაუნტონში.
* სსრკ თავდაცვის სამინისტრო ნავიგაციისა და ოკეანოგრაფიის სამმართველო 1976 წ.

კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტი
კატეგორია:შუქურები
ნათელა წიკლაშვილი

**ნათელა წიკლაშვილი** (დ. 17 ოქტომბერი, 1962, წნორი, სიღნაღის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი. ეკონომიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1985 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, 1989 წელს კი ასპირანტურა.

იყო სახალხო მეურნეობის ეკონომიკის, დაგეგმვისა და მართვის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის აჭარის ეკონომიკური და სოციალური პრობლემების კვლევის განყოფილების მეცნიერ თანამშრომელი 1989-1992 წლებში. ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური თეორიის კათედრის მასწავლებელი 1992-2000 წლებში. ეკონომიკური თეორიის კათედრის გამგე 2000-2005 წლებში. 2004 წლიდან იყო ეკონომიკის ფაკულტეტის დოცენტი. 2004-2005 წლებში კი ეკონომიკის ფაკულტეტის დეკანი. იყო აჭარის ა/რ ფინანსთა და ეკონომიკის მინისტრის პირველი მოადგილე 2005-2006 წლებში, 2006-2008 წლებში კი ამავე დაწესებულების მინისტრი. 2006-2013 წლებში იყო ასოცირებული პროფესორი. 2011 წლიდან რექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. არის 15 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მის სამეცნიერო ინტერესების სფეროს წარმოადგენს: მიკრო და მაკრო ეკონომიკა, ეკონომიკური პოლიტიკა, პერსონალის მართვა. 

## ბიბლიოგრაფია
* ეკონომიკური დოქტრინები: სახელმძღვანელო, ბათუმი, 2018, გვ. 590 ISBN 9789941462627
* შრომის ბაზრის განვითარების პრობლემები საქართველოში, ბათუმი, 2009, გვ. 64 ISBN 978-9941-0-1548-9

## ლიტერატურა
* ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 2006, გვ. 553

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წნორში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:თანამდებობის პირები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ალექსანდრე გოლდშტეინი

**ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე გოლდშტეინი** (დ. 1910, ტფილისი, რუსეთის იმპერია — გ. 5 დეკემბერი, 1979, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა მოკრივე და კრივის მწვრთნელი. საკავშირო კატეგორიის მსაჯი (1937), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1939).

## ბიოგრაფია
ალექსანდრე გოლდშტეინი თბილისში, 1910 წელს დაიბადა. კრივში ვარჯიში სპორტკლუბ მოსკოვის „დინამოში“, კონსტანტინე გრადოპოლოვთან დაიწყო. მონაწილეობდა სხვადასხვა შეჯიბრებებში. 

1926 წლის 14 მაისს მოსკოვში ჩატარდა შეჯიბრებები ახალბედა მოკრივეთა შორის, სადაც თავისი კარგი ტექნიკითა და მკვეთრი დარტყმებით ყურადღება მიიპყრო ახალგაზრდა ალექსანდრე გოლდშტეინის გამოსვლამ. ამ შეჯიბრებიდან ნახევარი წლის შემდეგ იგი რუსეთის ფედერაციის მოკრივეთა ნაკრებში მიიწვიეს. 

17 წლის მანძილზე საქართველოს სსრ მოკრივეთა ნაკრები გუნდის მწვრთნელი იყო. ამავე დროს აქტიურად მონაწილეობდა სსრ კავშირის ნაკრები გუნდის მზადებაშიც. მისი ხელმძღვანელობით საქართველოს ნაკრებმა გუნდმა სსრ კავშირის გუნდური პირველობა მოიპოვა. 

სხვადასხვა დიდ შეჯიბრებებში წარმატებით გამოდიოდნენ ალექსანდრე გოლდშტეინის აღზრდილები: გაბრიელ ხანუკაშვილი, გიორგი ვართანოვი, ანდრო ნავასარდოვი, ედუარდ არისტაკისიანი, შალვა გორგასლიძე, ბორის მელაძე, ლევან ღუდუშაური და სხვები.

1939 წელს საქართველოში კრივის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისთვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება.

1943 წლის დეკემბერში სოხუმში გაიმართა მოკრივეთა შეჯიბრება საქართველოს სსრ პირველობაზე. სხვადასხვა წონით კატეგორიებში ჩემპიონები გახდნენ ზურაბ კანდელაკი, გაბრიელ ხანუკაშვილი, გიორგი ვართანოვი, ბორის მელაძე, ლევან ღუდუშაური და ანდრო ნავასარდოვი. გუნდური პირველობა მოიპოვა ალექსანდრე გოლდშტეინის მიერ მომზადებულმა თბილისის „დინამოს“ გუნდმა. მეორე ადგილზე შავი ზღვის ფლოტის მოკრივეთა გუნდი გავიდა. 15 კაცის შემადგენლობით, ხოლო სექციის თავმჯდომარედ — სპორტის დამსახურებული ოსტატი ალექსანდრე გოლდშტეინი.

ფიზკულტურასა და სპორტში მოღვაწეობის პარალელურად, სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქფოტოს მთავარ ინჟინრად, პოლიგრაფიული სუვენირების ლაბორატორიის უფროსად, თბილისის განათლების განყოფილების მთავარ მწვრთნელად, ხოლო 1977 წლიდან გარდაცვალებამდე — საქართველოს სპორტკომიტეტში ინსტრუქტორ-ორგანიზატორად.

## ბიბლიოგრაფია 
* 

## პერიოდიკა
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* *ნოზაძე, ოთარ*. ჩვენებურია, თბილისელი... // გაზ. „კავკასიონი“, 16 სექტემბერი, 1995, № 164 (233), გვ. 11.

## სტატიები
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* ციფრული ბიბლიოთეკა „ივერიელი“
* Профессиональный союз боксеров и тренеров

## კომენტარები
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მოკრივეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
მარშმელოუ

**მარშმელოუ** ( ბრიტანულად: , ამერიკულად:  )  — საკონდიტრო ნაწარმის სახეობა, რომელიც, როგორც წესი, მზადდება შაქრისგან, წყლისა და ჟელატინისაგან, რომელიც ათქვეფილია მყარ, მაგრამ რბილ კონსისტენციამდე. გამოიყენება ნამცხვრებში, როგორც შიგთავსი ან როგორც სიმინდის სახამებლით დაფარული მზა პროდუქტი. შაქრისგან დამზადებული ეს  ტკბილეული შთაგონებულია ისტორიული სამკურნალო საკონდიტრო ნაწარმით, რომელიც მზადდება ჭაობის () მცენარე სამკურნალო ტუხტიგან (*Althaea officinalis).* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* Marshmallow განმარტებულია HowStuffWorks.com- ზე

## სქოლიო 
კატეგორია:ტკბილეული
გურგენიანის წმინდა გიორგის ეკლესია

**გურგენიანის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სოფელ გურგენიანის ტერიტორიაზე, კავკასიონის სამხრეთის განშტოება თელას ქედის აღმოსავლეთი კალთის ძირში. 

ტაძრის შესახებ ისტორიული ცნობები არ არსებობს. სტილისტური ნიშნებით თუ ვიმსჯელებთ, განვითარებულ შუა საუკუნეებში, ერთიანი სამეფოს არსებობის დროს უნდა იყოს აგებული. მოგვიანებით, როგორც ჩანს, დანგრეულა და კახეთის სამეფოს მესვეურთ XVI საუკუნის II ნახევარში აღუდგენიათ და სამრეკლოც აუშენებიათ. ტაძარი ნაგებია ნატეხი ქვით დუღაბზე. აღდგენილია აგურით. დარბაზული ნაგებობაა ჩაწერილი ნახევარწრიული აფსიდით და სამხრეთის მინაშენით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. აღდგენის დროს კამარა გადაუყვანიათ აგურით. კამარა საკმაოდ მასიურ თაღზეა დაბჯენილი, რომელიც კრონშტეინზე იყო დაყრდნობილი. სამხრეთის მინაშენს აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდა აქვს, რომლის ღერძზე ერთი სარკმელია გაჭრილი. სამხრეთის კედელი თაღით იყო გახსნილი, რომელიც მოგვიანებით ამოუშენებიათ და პატარა თაღოვანი სარკმელი დაუტანებიათ. თაღის ამოშენების შემდეგ, მინაშენში მოხვედრა მხოლოდ ტაძრის ნაოსიდან იყო შესაძლებელი. ტაძრის აღდგენისას მისთვის სამხრეთიდან მიუდგამთ ორსართულიანი აგურის სამრეკლო. პირველი სართული სამივე მხრივ თაღებით იყო გახსნილი და კარიბჭის როლს ასრულებდა. მეორე სართული არ შემორჩა. ტაძარი გადახურული იყო ღარიანი და ბრტყელი კრამიტით. ამჟამად ტაძარი ნანგრევების სახითაა შემორჩენილი.

## ლიტერატურა
* *დიღმელაშვილი ქ., ყვავაძე დ.,* ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული ძეგლები, თბ., 2021, გვ. 25 ISBN 978-9941-8-3699-2

კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალექსანდრე რამიშვილი

**ალექსანდრე რამიშვილი**  (დ. 9 ოქტომბერი, 1921, ქუთაისი — გ. 2 იანვარი, 1996) — ქართველი სამხედრო პირი. ქართველი სამედიცინო სამსახურის გენერალ-მაიორი.

## ბიოგრაფია
1944 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 

გაიწვიეს საბჭოთა არმიაში ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ. მონაწილეობდა წლების სსრკ დიდ სამამულო ომში. მსახურობდა პირველი უკრაინული ფრონტის მესამე გვარდიული არმიის 127-ე მსროლელი დივიზიის 555-ე მსროლელი პოლკის უფროს ექიმად. მონაწილეობდა ჩეხოსლოვაკიის გათავისუფლებაში. ომის შემდეგ, 1945 წლის ბოლომდე იმყოფებოდა ჩეხოსლოვაკიაში, შემდეგ უნგრეთსა და გერმანიაში. მსახურობდა ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქში, ჯერ აზერბაიჯანში, შემდეგ საქართველოში 1949 წლიდან. დაამთავრა ლენინგრადის სამხედრო-სამედიცინო აკადემია. აკადემიის დამთავრების შემდეგ მსახურობდა ციმბირის სამხედრო ოლქში, ჯერ ბრიგადის ექიმად, ხოლო შემდეგ დივიზიის ექიმად. 1955 წლიდან მსახურობდა სამხედრო სანატორიუმ "ლებიაჟიეს" უფროსად. 1959 წლიდან მსახურობდა დასასვენებელ სახლ  "ელცოვნას" უფროსად, სამხედრო სანატორიუმ "ბოროვოეს" უფროსად კი 1962 წლიდან. 1962 წელს გადაიყვანეს ყირიმში, სადაც მსახურობდა 1973 წლამდე ალუშტის სამხედრო სანატორიუმის უფროსად. პოლკოვნიკი რამიშვილი დაინიშნა მის მიერვე აშენებულ თანამედროვე სამხედრო სანატორიუმ "ყირიმის უფროსად 1962 წლიდან. 1985 წელს კი თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამხედრო კათედრის უფროსად, შემდეგ კი წყალტუბოს სამხედრო სანატორიუმის უფროსად. 1992 წელს დაინიშნა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მთავარი სამხედრო-სამედიცინო სამმართველოს უფროსად და მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ამ დარგის რთული სისტემის შექმნაში. გენერალ რამიშვილის უშუალო ხელმძღვანელობით საქართველოში შეიქმნა 4 ჰოსპიტალი: ბათუმში, ქუთაისში, ახალციხესა და თბილისში. ყველა მათგანში სამედიცინო კადრების შერჩევა და განაწილება მისი ხელმძღვანელობით მოხერხდა. დაიღუპა ავტოავარიაში, თბილისში. 

## ჯილდოები
* 1995 - ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი
* 1985 - სამამულო ომის I ხარისხის ორდენი
* შრომის წითელი დროშის ორდენი
* საპატიო ნიშნის ორდენი
* წითელი ვარსკვლავის ორდენი

## ლიტერატურა
* სამხედრო ფიცის ერთგულნი: ქართველი გენერლები, თბ., 2015, გვ. 116

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული 1921
კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია

**ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე სოფელ ონანურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. აღდგენილი და მოხატულია XVI-XVII საუკუნეებში, ადგილობრივი დიდებულების ძალისხმევით, რომელთა გამოსახულება ტაძრის დასავლეთ კედელზეა მოცემული. ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია იმ იშვიათ ეკლესიათა რიგს მიეკუთვნება, რომლებიც გარედანაა მოხატული, კახეთში კი ამ ნიშნით ერთადერთია. 

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით კირის დუღაბზე, აღდგენისას კამარა გადაუყვანიათ აგურით. XX საუკუნეს რესტავრაციის შედეგად ტაძარს აგურის ხერხულა კარნიზი გაუკეთდა და კრამიტით გადაიხურა. ტაძარს შესასვლელი სამხრეთის კედელში აქვს გაჭრილი. ტაძარი ორი — აღმოსავლეთისა და დასავლეთის სწორკუთხა სარკმლითაა განათებული. ჩაწერილი აფსიდა ნახევარწრიულია, ის დარბაზისგან მხრებითაა გამოყოფილი, რომელზეც სატრიუმფო თაღი გადადის. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშია მოწყობილი. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს. დარბაზი ცილინდრული კამარითაა დასრულებული. ტაძარი აღდგენის დროს მოუხატავთ. მხატვრობა შესრულებულია როგორც დარბაზში, ისე დასავლეთის კედლის ფასადზე. ის XVI-XVII საუკუნეების ე. წ. ხალხური მხატვრობის ნიმუშს წარმოადგენს.

პალიტრა წითელია. კონქში გამოსახულია ტახტზე მჯდომი მაცხოვარი, მარჯვენა ხელში გადაშლილი წიგნით. სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში შობა, ხოლო დასავლეთ ნაწილში ნათლისღებაა მოცემული. დასავლეთის კედელზე მხატვრობა სამ რეგისტრად ყოფილა მოცემული. ზედა რეგისტრი აღარ იკითხება, შუა რეგისტრში მსხვილ მასშტაბში პიროვნებაა გამოსახული, ქვედა რეგისტრში სამი საერო პირი. ჩრდილოეთის კედელზე მხატვრობა 
არ შემორჩა. ეკლესიის დასავლეთის ფასადის მხატვრობა წითელი საღებავითაა შესრულებული. მოცემულია წმ. ევსტათი პლაკიდას ირემზე ნადირობის სცენა. გაირჩევა წმინდანის ფიგურის ნაწილი და მისი ცხენი, რომელიც ირემს მისდევს. ირემი დინამიკაშია მოცემული მხედრისგან გაქცევის დროს, ნასროლი ისრით კისერშია დაჭრილი. წმინდანის ზურგს უკან და თავს ზემოთ თითო გრძელკაბიანი პიროვნების სილუეტებია შემორჩენილი. 
2010-2011 წლებში ტაძარს სამხრეთის მხრიდან მიაშენეს ახალი ეკლესია, რითაც სრულიად დაიჩრდილა ისტორიული ნაგებობა.

## ლიტერატურა
* *დიღმელაშვილი ქ., ყვავაძე დ.,* ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული ძეგლები, თბ., 2021, გვ. 25 ISBN 978-9941-8-3699-2

კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შვედეთ-იაპონიის ურთიერთობები

**შვედეთ-იაპონიის ურთიერთობები** — ორმხრივი დიპლომატიური ურთიერთობები შვედეთსა და იაპონიას შორის.

## ისტორია 
ამ ორ ქვეყანას შორის პირველი კონტაქტი მოხდა XXVIII საუკუნეში, როდესაც კარლ პიტერ ტუნბერგი, კარლ ლინეს სტუდენტი, იაპონიაში ჩავიდა მცენარეთა შეგროვებისა და შესწავლის მიზნით. ამრიგად, ის გახდა პირველი შვედი, ვინც ეწვია ამ ქვეყანას.

XX საუკუნის პირველ ათწლეულში ქვეყნებმა ტოკიოსა და სტოკჰოლმში დიპლომატიური მისიების გახსნა დაიწყეს, რომლებიც 1957 წელს საელჩოებად იქცნენ.

იაპონია შვედეთის სიდიდით მეორე სავაჭრო პარტნიორია აზიაში. შვედეთის პოლიტიკის ზოგიერთი ელემენტი, როგორიცაა, მაგალითად, სოციალური უზრუნველყოფა, მოსახლეობის დაბერება, მშვიდობის შენარჩუნება და ოფიციალური დახმარება განვითარების მიზნით, იაპონიისათვის სამაგალითო გახდა. ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობები ასევე განმტკიცებულია სახელმწიფო ვიზიტებით (მათ შორის მონარქებისა და მათი ოჯახის წევრების მონაწილეობით), კულტურული და აკადემიური გაცვლებით ორივე მხრიდან.
* იაპონია ინარჩუნებს საელჩოს სტოკჰოლმში.

## სქოლიო 
კატეგორია:შვედეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:იაპონიის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ანბანის მიხედვით
ჯუსტინო ფორტუნატოს უნივერსიტეტი

**ჯუსტინო ფორტუნატოს უნივერსიტეტი** () ― კერძო, არაკომერციული ონლაინ უნივერსიტეტი ბენევენტოში, იტალიაში. დაარსდა 2006 წელს.

## ისტორია
უნივერსიტეტს სახელი ეწოდა იტალიელი ისტორიკოსის, ჯუსტინო ფორტუნატოს პატივსაცემად. უნივერსიტეტი 2006 წლის 13 აპრილს დაარსდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:2006 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
ფერარის უნივერსიტეტი

**ფერარის უნივერსიტეტი** () ― მთავარი უნივერსიტეტი ქალაქ ფერარაში, ემილია-რომანიის რეგიონში, ჩრდილოეთ იტალიაში. პირველ მსოფლიო ომამდე ფერარის უნივერსიტეტი იტალიის თავისუფალ უნივერსიტეტებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე დასწრებადი სასწავლო დაწესებულება იყო. მოიცავს 12 დეპარტამენტს. 

## ისტორია
ფერარის უნივერსიტეტი 1391 წლის 4 მარტს დაარსდა მარკიზ ალბერტო V დ'ესტეს მიერ, პაპ ბონიფაციუს IX-ის ნებართვით. იტალიის გაერთიანების შემდეგ, ფერარის უნივერსიტეტი თავისუფალი უნივერსიტეტი გახდა იურიდიული და მათემატიკის ფაკულტეტებით, მედიცინის სამწლიანი კურსით (1863-1864) წლებში ორ წლამდე შემცირდა), სავეტერინარო მედიცინის (გაუქმდა 1876 წელს) სკოლით. 

## ორგანიზაცია
უნივერსიტეტი 8 ფაკულტეტს მოიცავს:
*არქიტექტურის ფაკულტეტი
*ეკონომიკის ფაკულტეტი
*ინჟინერიის ფაკულტეტი
*ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი
*იურიდიული ფაკულტეტი
*მათემატიკურ, ფიზიკურ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტი
*მედიცინისა და ქირურგიის ფაკულტეტი
*ფარმაციის ფაკულტეტი

## რესურსები ინტერნეტში
*Official website
*Unife on Google+

## სქოლიო
კატეგორია:იტალიის უნივერსიტეტები
კატეგორია:ემილია-რომანიის უმაღლესი სასწავლებლები
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
ვლადიმერ ნემსიწვერიძე

**ვლადიმერ ნემსიწვერიძე** (დ. 7 იანვარი, 1951, ტვიში) — ქართველი ინჟინერი.

## ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, სამშენებლო ნაკეთობებისა და კონსტრუქციების წარმოების ტექნოლოგიის სპეციალობით.

1974-1975 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 1976-1978 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო-სამონტაჟო ტრესტ „საქსპეცმშენი“-ს უფროსი ინჟინერი. 1978-1982 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს №4 სამშენებლო ტრესტის მოპირკეთების სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებელი. 1982-1984 წლებში იყო ქუთაისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დაქვემდებარებაში არსებული სამშენებლო სამმართველო „ინჟმშენის“ სამუშაოთა მწარმოებელი. 1984-1986 წლებში ამავე საქალაქო საბჭოს აღმასკომის საწარმოო ტრესტ „წყალკანალის“ უფროსი სამუშაოთა მწარმოებელი (უბნის უფროსი). 1985-1987 წლებში მუშაობდა ქუთაისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის დაქვემდებარებაში არსებული №1 საბინაო-საექსპლუატაციო ტრესტის მთავარ ინჟინრად. 1987-1993 წლებში იყო ამავე ტრესტის მმართველი. 1993-1996 წლებში სამუშაოდ გადავიდა მოსკოვში, №6 სამშენებლო ტრესტის №125 სამშენებლო სამმართველოს უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად (უბნის უფროსად). 1996-2006 წლებში იყო სამშენებლო ფირმა „ვიტმა- რემსერვისის“ მთავარი ინჟინერი. 2006-2016 წლებში მუშაობდა სამშენებლო ფირმა „მინსკაია-2“-ის უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად (უბნის უფროსად). საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, 2012 წლიდან მუშაობს შპს „ბკ კაპიტალსა“ და შპს „ბკ კონსტრაქშენში“ უფროს სამუშაოთა მწარმოებლად (უბნის უფროსად). მრავალწლიანი შრომითი საქმიანობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.

## ლიტერატურა
* საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 210-211

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1951
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ტიმიშოარის დასავლეთ უნივერსიტეტი

**ტიმიშოარის დასავლეთ უნივერსიტეტი** () ― უმაღლესი განათლების საჯარო დაწესებულება ტიმიშოარაში, რუმინეთში. ეროვნული განათლების სამინისტროს მიერ კლასიფიცირდება, როგორც განათლებისა და სამეცნიერო კვლევების უნივერსიტეტი. ტიმიშოარის დასავლეთ უნივერსიტეტი ერთ-ერთია *Universitaria Consortium*-იდან (რუმინეთის ელიტური უნივერსიტეტების ჯგუფი). ტიმიშოარის დასავლეთ უნივერსიტეტი შედის ეროვნული კვლევის, განვითარებისა და ინოვაციის სისტემაში, როგორც აკრედიტებული უმაღლესი განათლების დაწესებულება.

## სქოლიო
კატეგორია:1962 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო ორგანიზაციები
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

ტერმინი **ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (თბილისი) — ეკლესია თბილისში.
* ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (ლაგოდეხი) — ეკლესია ლაგოდეხში.
გელა სულაბერიძე

**გელა სულაბერიძე** (დ. 11 აპრილი, 1958, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. ექიმი-თერაპევტი, გასტროენტეროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

მუშაობდა რესპუბლიკური ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს გასტროენტეროლოგიურ განყოფილებაში 1982–1983 წლებში, 1983–1986 წლებში ბაზალეთის საექიმო ამბულატორიაში. ასევე თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი იყო 1986–1988 წლებში. 1988–1989 წლებში იყო რესპუბლიკური ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს გასტროენტეროლოგიის განყოფილების ექიმი-ორდინატორი. 1989 წლიდან კი პროფესიული მედიცინისა და სტომატოლოგიური ფაკულტეტების შინაგან სნეულებათა კათედრის ასისტენტი. სამედიცინო ცენტრის "ციტო", ექიმი-გასტროენტეროლოგი. ავტორია 24 სამეცნიერო ნაშრომის.

## ბიბლიოგრაფია
* ექიმი და ექიმობა წინათ და ახლა, თბ., 2011, გვ. 95 ISBN 978-9941-0-3331-5
* კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვან დაავადებათა და გასტროეზოფაგური რეფლუქს-დაავადების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის თანამედროვე პრინციპები : მეთოდ. რეკომენდაციები, თბ., 2006, გვ. 64  ISBN 99940-36-09-2

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 255

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისელები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 11 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული  1958
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:ქართველი თერაპევტები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
ზეფირი

**ზეფირი** () — რბილი საკონდიტრო ნაწარმის სახეობა, რომელიც მზადდება ხილისა და კენკრის პიურის (ძირითადად ვაშლის პიურის) შაქართან და კვერცხის ცილასთან ერთად ათქვეფით და შემდგომ შემასქელებელი აგენტის დამატებით, როგორიცაა პექტინი, კარაგენანი, აგარი ან ჟელატინი. იგი იწარმოება ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში. ატარებს დასავლეთის მსუბუქი ქარის ბერძენი ღმერთის — ზეფირის სახელს, რაც ამ საკონდიტრო ნაწარმის დელიკატურ ჰაეროვან კონსისტენციას განასახიერებს. 

ზეფირი მიიღება ტრადიციული რუსული პასტილას საკონდიტრო ნაწარმიდან, რომელსაც ემატება კვერცხის ცილის ქაფი და შემასქელებელი აგენტი. 

ფორმა, როგორც წესი, წააგავს ტრადიციულ მერინგას . თუმცა, კომერციული კლასის მერინგისგან განსხვავებით, ზეფირი არასოდეს არის ხრაშუნა. შოკოლადით დაფარული მარშმელოუს მსგავსი საკონდიტრო ნაწარმის უმეტესობისგან განსხვავებით, ზეფირები ჩვეულებრივ ფუნთუშების/ბისკვიტების ფენების გარეშე იყოდება.

ზეფირი, როგორც წესი, თეთრია, შეიძლება იყოს ვარდისფერი (კენკრით, როგორიცაა ალუბალი, მარწყვი და სხვა), შეიძლება ჰქონდეს მწვანე საღებავი, თუ ის ვაშლის არომატითაა. ასევე გავრცელებული ვერსიაა შოკოლადით დაფარული ზეფირი.

ზეფირი თავისი კონსისტენციით წააგავს მარშმლოუს, კრემბოს და თანამედროვე ორეოს შიგთავს (თუმცა არა მის 1902 წლის წინამორბედ Hydrox-ს, რომელიც კარაქით მზადდებოდა ). 
ფაილი:Zefir in chocolate coat2.JPG|შოკოლადით დაფარული ზეფირი

## რესურსები ინტერნეტში 
* ზეფირი: რატომ ჰქვია ამ საყვარელ რუსულ დესერტს ბერძენი ღმერთის სახელი?

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსული სამზარეულო
აღქმის კარები

**აღქმის კარები** () — ინგლისელი მწერლის, ოლდოს ჰაქსლის, ავტობიოგრაფიული ესე, გამოქვეყნდა 1954 წელს. მასში ავტორი აღწერს პირად ფსიქოდელიურ გამოცდილებას, რომელიც 1953 წლის მაისში ჰალუცინოგენური ნივთიერება მესკალინის ზემოქმედების ქვეშ მიიღო. იგი თავის გამოცდილებას ფილოსოფიურ და ფსიქოლოგიურ ჭრილში განიხილავს.

„აღქმის კარები“ ხშირად ქვეყნდება მწერლის სხვა ესესთან „სამოთხე და ჯოჯოხეთი“ ერთად, რომელიც 1956 წელს გამოიცა და მასში წამოჭრილი იდეების ერთგვარ გაგრძელებას წარმოადგენს. ორივე ესეს სათაური მომდინარეობს უილიამ ბლეიკის წიგნიდან „ქორწინება სამოთხისა და ჯოჯოხეთისა“. 

ესეში  ფსიქოდელიური ნარკოტიკები შეფასებულია, როგორც მისტიკური აზროვნების ხელშემწყობი და აღნიშნულია მათი სარგებელი მეცნიერებაში, ხელოვნებასა და რელიგიაში, რასაც მძაფრი რეაქცია მოჰყვა. მიუხედავად იმისა, რომ მრავალმა მოაზროვნემ ჰაქსლის არგუმენტები დამაჯერებლად მიიჩნია, მწერალს არაერთი მოწინააღმდეგე გამოუჩნდა, მათ შორის იყვნენ თომას მანი და მარტინ ბუბერი, რომლებიც ამტკიცებდნენ, რომ მესკალინის ეფექტები სუბიექტური იყო და არ უნდა მომხდარიყო მისი გაიგივება ობიექტურ რელიგიურ მისტიციზმთან. ჰაქსლი სიცოცხლის ბოლომდე აგრძელებდა ფსიქოდელიური ნივთიერებების მიღებას, რომელთა საშუალებით  მოპოვებულმა შეხედულებებმა ასახვა ჰპოვა მის უკანასკნელ რომანში „კუნძული“ (1962). 

## გავლენა
### უილიამ ბლეიკი
უილიამ ბლეიკი, რომელიც ჰაქსლისთვის, როგორც წიგნის სათაურის, ასევე სტილის ინსპირაციას წარმოადგენდა, იყო გავლენიანი ინგლისელი მხატვარი და პოეტი. „აღქმის კარები“ მეტაფორაა, რომელიც გვხვდება ბლეიკის 1790 წლის წიგნში „ქორწინება სამოთხისა და ჯოჯოხეთისა“. მეტაფორა ასახავდა ბლეიკის მიმართებას ადამიანის შეზღუდული უნარისადმი, აღექვა რეალობა მის გარშემო:

## პოპ-კულტურა
*  წიგნის მიხედვით ეწოდა სახელი 1965 წელს ჩამოყალიბებულ ამერიკულ როკ-ჯგუფს, The Doors.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:არამხატვრული წიგნები
კატეგორია:ოლდოს ჰაქსლი
დოდო ქართველიშვილი

**დოდო ქართველიშვილი** (დ. 29 სექტემბერი, 1943, სამტრედია) — ქართველი ექიმი, პროფესორი.

## ბიგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1966-1978 წლებში იყო კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის სამედიცინო კლინიკური კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ექსპერიმენტული და კლინიკური თერაპიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ართროლოგიური განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1978-1993 წლებში ანთებითი რევმატული დაავადებების განყოფილების გამგე. 1993-1995 წლებში რესპუბლიკური სამეცნიერო-პრაქტიკული რევმატოლოგიური ცენტრის ანთებითი რევმატული დაავადებების განყოფილების გამგე, 1996-1998 წლებში ამავე ცენტრის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში, 1998 წლიდან აღნიშნული ცენტრის დირექტორი. ავტორია 115 სამეცნიერო ნაშრომისა ართროლოგიური და შემაერთებელი ქსოვილის სისტემური დაავადებების მკურნალობისა და დიაგნოსტიკის, ეპიდემიოლოგიის საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს „რევმატოლოგიის ცნობარი“ (1996).  არის 4 საკანდიდატო დისერტაციის ხელმძღვანელი და ერთი სადოქტორო დისერტაციის კონსულტანტი. რევმატოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. აკადემიკოს ვ. წითლანაძის სახელობის საქართველოს ს/პ რევმატოლოგიური ცენტრის დირექტორი. ექიმთა დიპლომის შემდგომი განათლების თბილისის სახელმწიფო აკადემიის კათედრის გამგე.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „რევმატოლოგიური ართრიტით დაავადებულთა ბალნეოთერაპიის ზოგიერთი მეთოდებით მკურნალობის შედარებითი ეფექტურობა“, დაიცვა 1974 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მენჯ-ბარძაყის სახსრების დაზიანება ანთებითი რევმატული დაავადებებით შეპყრობილ ავადმყოფებში (კლინიკო-რენტგენოლოგიური სიმპტომატიკა, ადრეული დიაგნოსტიკა, პროგნოზი“, დაიცვა 1990 წელს.

## ბიბლიოგრაფია
* რევმატოლოგიის ცნობარი, თბილისი, მეცნიერება, 1996, გვ. 404

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 282

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი რევმატოლოგები
ნიკოლოზ აბესაძე

**ნიკოლოზ აბესაძე** (დ. 6 აპრილი, 1904 — გ. 1996) — ქართველი ინჟინერი, პედაგოგი, მკვლევარი, თანამდებობის პირი. 

## ბიოგრაფია
1930 წლიდან მუშაობა დაიწყო ტრესტ „საქნავთობის“ სისტემაში, სადაც გაიარა გზა რიგითი ინჟინრიდან ტრესტის მმართველამდე. ამ პერიოდში საქართველოში საფუძველი ეყრებოდა ნავთობის ძებნა-ძიებას. მის სახელთან არის დაკავშირებული საქართველოში ნავთობისა და გაზის საბადოების უდიდესი ნაწილი. აგრეთვე სხვადასხვა ნავთობსარეწების შექმნა, როგორიც იყო მირზაანის და დედოფილსწყაროს (წითელწყაროს) ნავთობსარეწები. იგი იყო პროფესიონალი მენავთობე. სწავლობდა და იკვლევდა ბურღვის რთულ პროცესებს და ახალ ტექნილოგიებს. თავის ცოდნას დაუღალავად გადასცემდა ახალგაზრდებს და ხელს უწყობდა მათ პროფესიონალებად ჩამოყალიბებაში. მის სახელთანაა დაკავშირებული ნავთობისა და გაზის პროდუქტიული ფენის გახსნის მეთოდები, საცავ კოლონაში ფილტრის ჩაშვებისა და დაცემენტების ხერხები. იგი ხელმძღვანელობდა ტრესტ „საქნავთობს“. პარალელურად, 1953 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მუშაობას საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო გეოლოგიურ ფაკულტეტზე. მან პირველად დააყენა საკითხი საქართველოში სპეციალური საგნების წასაკითხად ბაქოელი სპეციალისტების მოწვევის შესახებ, რომლებიც მივლინებით ყოველი კვირა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში სპეციალურ საგნებს კითხულობდნენ. 1956 წლიდან იყო ბურღვის ტექნიკისა და ტექნოლოგიის კათედრის გამგე. 1957 წლიდან მიენიჭა დოცენტის წოდება. 1958 წელს პირველმა თარგმნა ქართულად ნ. კულიჩიხინის და ბ. ვოზდვიჟენსკის სახელმძღვანელო „საძიებო ბურღვა“. 1965 წლიდან ძირითადად მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. იგი იყო 20 ნაშრომის, 3 მეთოდური მითითების და 4 სახელშეკრულებო კვლევითი სამუშაოს ავტორი.

## ბიბლიოგრაფია
* ნავთობისა და აირის ჭაბურღილების ბურღვა: სახელმძღვანელო უმაღლ. ტექნ. სასწავლებლების სტუდენტებისათვის, თბ., განათლება, 1993, გვ. 480 ISBN 5505016812

## ლიტერატურა
* გამოჩენილი ინჟინრები და მეცნიერები: კრებული, მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 23-24

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1904
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
მიდიოდა მატარებელი

**მიდიოდა მატარებელი** — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას 2005 წელს გადაღებული ქართული ფილმი.

## სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება ვითარდება თბილისიდან ბათუმში მიმავალ მატარებელში, რომელიც მეისრის შეცდომის გამო ჯერ აფხაზეთის საოკუპაციო ხაზთან აღმოჩნდება, შემდეგ კი ჭიათურაში. ამასთანავე, მატარებელში თავმოყრილია სხვადასხვა ჯურის აფერისტი, სამართალდამრღვევი და მევალეებს გამოქცეული საპირისპირო სქესის ტანსაცმელში გამოწყობილი ხალხი. ფილმი გვახსენებს ჩვენი ქვეყნის არც თუ ისე შორეულ წარსულს.

## როლებში
* ზაზა პაპუაშვილი — ენვერი
* ნანკა კალატოზიშვილი — ნატო
* მარინა ალექსანდროვა — ზინა, მატარებლის გამცილებელი
* რამაზ ჩხიკვაძე — პანტელეიმონი
* კახი კავსაძე — ლენსტაბერი
* ზურაბ ყიფშიძე — გენო, პოეტი
* გივი ბერიკაშვილი — მანდო, რამკიანი ქურდი
* გოგა პიპინაშვილი — ვართანა
* კახა აბუაშვილი — კაბუ
* ბაადურ წულაძე — მგზავრი
* გურამ ფირცხალავა — სამხედროს უფროსი
* ტრისტან სარალიძე — სამხედრო ოფიცერი
* გურამ საღარაძე — ოთარი, მწერალი
* ნანული სარაჯიშვილი — ზეინაბი
* რუსლან მიქაბერიძე — ნიკოლოზი
* ლაურა რეხვიაშვილი — ქეთევანი
* მიხეილ ჯოჯუა (უმცროსი) — ჯუდუ ბიძია
* პაატა მოისწრაფიშვილი — ზურა
* ქეთი ცხაკაია — ვართანას ცოლი
* მაკა შალიკაშვილი — პანტელეიმონის საყვარელი
* ნატო (ნატუკა) გულისაშვილი — პანტელეიმონის საყვარელი
* გეგი ფალიანი — პოლიციელი
* ბესო ბარათაშვილი — მატარებლის მემანქანე
* ბაჩო დოღონაძე — მემანქანის თანაშემწე
* ეკა ქართველიშვილი — იტალიელი იმპრესარიო
* გიორგი (გია) კორკოტაშვილი — მდევარი

## ლიტერატურა
* ნინო ძანძავა. ვაგონი მიქრის, მიდის მატარებელი, და გემი მიცურავს — ჟურნალი „კინო. ცხელი შოკოლადი" 2006. №1

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ეროვნული ფილმოგრაფია
* ქართული კინო — მიდიოდა მატარებელი (2005)

კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:გიორგი შენგელაიას ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:2005 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
კატეგორია:2005 წლის კომედიური ფილმები
თამაზ ძოწენიძე

**თამაზ ძოწენიძე** (დ. 10 ნოემბერი, 1935, ქუთაისი) — ქართველი ინჟინერი.

## ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის საინჟინრო გეოლოგიის ფაკულტეტი.

1960-1962 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს სამშენებლო გაერთიანება „მთავართბილმშენის“ სამშენებლო სამმართველო „თბილმიწქვეშგზამშენში“ მშენებელ ოსტატად. 1962-1964 წლებში იმავე სამინისტროს N1 სამშენებლო ტრესტის რუსთავის სამშენებლო სამმართველო „მეტალურგმშენში“ სამუშაოთა მწარმოებლად. 1964-1974 წლებში N5 სამშენებლო სამმართველოში მთავარ ინჟინრად, უფროსად. 1977-1983 წლებში იყო სსრკ „მშენბანკის“ საქართველოს განყოფილების თავმჯდომარის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი. 1983-1990 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს ტრესტ „საქმშენინდუსტრიის“ მმართველის მოადგილე ეკონომიკის დარგში. 1991-1992 წლებში თბილისის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის სამშენებლო ტრესტ „ინჟმშენის“ მმართველი. 1992-1994 წლებში თბილისის კონტროლის პალატის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1995-1997 წლებში მუშაობდა სს პრივატიზაციის სპეციალიზებული-საინვესტიციო ფონდ „მთავარინვესტის“ მმართველად. 1998-2003 წლებში იყო სააქციო საზოგადოებების „ლაოს“, „სპეცჰელიოთბომონტაჟის“, „მეგობრობის“, „ვერძი-94“ — ისა და „ბიზნესცენტრი საშენი მასალების“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. ხელმძღვანელობდა სასოფლო-სამეურნეო და ზოოვეტერინალური ინსტიტუტების, სამხატვრო აკადემიისა და საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასწავლო კორპუსების, გამოთვლითი და მართვითი მანქანების ქარხნის, ფარმაცევტული და უქსოვადი ქსოვილების ფაბრიკების, ტაბახმელის ბიოკომბინატის I რიგის, კავშირგაბმულობის სახლის (თბილისში), სკოლების, საბავშვო ბაღების, საცხოვრებელი სახლებისა და სხვა ნაგებობების მშენებლობას.  

## ჯილდოები
* შრომის ვეტერანი
* ღირსების ორდენი

## ლიტერატურა
* საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 682-683

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1935
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ნიკოლოზ ტროიანოვი

**ნიკოლოზ ტროიანოვი** (დ. 16 დეკემბერი, 1921, კოსიცკოე, — გ. 25 მარტი, 2016) — საბჭოთა და უკრაინელი მსახიობი და რეჟისორი, რომელიც წლების განმავლობაში საქართველოში მოღვაწეობდა. საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1957).

## ბიოგრაფია
1940 წელს დაამთავრა სოფელ კოსიცკოეს საშუალო სკოლა. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1946-1950 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მცირე თეატრთან არსებულ მ. შჩეპკინის სახელობის თეატრალურ სასწავლებელში.

1950-1960 წლებში მსახიობად მუშაობდა თბილისის ა. გრიბოედოვის სახელობის სახელმწიფო თეატრში. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: პეტრე (მ. გორკის „უკანასკნელნი“), ნიკოლაი კორშუნოვი (ვ. დარასელის „კიკვიძე“), ნეზნამოვი (ა. ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), ტრეპლიოვი (ა. ჩეხოვის „თოლია“), ზვინარი (სტეპანოვის „პორტარტური“), თორღვა (ა. ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“), დონ ხუანი (კალდერონის „სიყვარულთან არ ხუმრობენ“) და სხვა. ამავე პერიოდში პარალელურად მუშაობდა ყოფილ პლეხანოვისა და ა/კ რკინიგზის სამმართველოს კლუბთან არსებულ დრამატულ წრეებში, როგორც რეჟისორი, სადაც დადგა სპექტაკლები: ა. ოსტროვკის „ჭექა-ქუხილი“, „შულგინას ქორწინება“, ა. აფინოგენოვის „მაშენკა“ და სხვა. 1960 წლიდან იყო ქ. ნიკოლაევის (უკრაინა) ვ. პ. ჩკალოვის სახელობის თეატრის მსახიობი; 1964 წელს დააარსა მშენებელთა კულტურის სახლთან არსებული დრამატული სტუდია, 1969 წლიდან — სახალხო დრამატული თეატრი; 1974 წელს დატოვა თეატრის პროფესიონალურ სცენა და გააგრძელა მოღვაწეობა თავის დაარსებულ სახალხო თეატრში, სადაც ასზე მეტი სპექტაკლი დადგა (ერთაქტიანი და მრავალაქტიანი, უმეტესად კლასიკოსი მწერლების); მის კალამს ეკუთვნის ოცამდე პიესა, გამოსცა ექვსი წიგნი, გამოაქვეყნა თორმეტი ნაწარმოები თეატრისთვის.

## ლიტერატურა
* საიუბილეო თარიღები: თეატრი, მუსიკა, კინო. თბ., 1991. გვ. 49
* ვიკიპედია — თავისუფალი ენციკლოპედია: https://ru.wikipedia.org/wiki/

## ჯილდოები
* 2001 — ქ. ნიკოლაევის საპატიო მოქალაქე
* 1957 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
* სამამულო ომის I ხარისხის ორდენი
* წითელი ვარსკვლავის ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1921
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ლენინგრადის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:1941–1945 წლების დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 20 წლის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:1941–1945 წლების დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 30 წლის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:1941–1945 წლების დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 40 წლის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:ვლადიმერ ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავი მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:შრომის ვეტერანის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:სსრ კავშირის შეიარაღებულ ძალთა 70 წლის საიუბილეო მედლით დაჯილდოებულები
დონეცკზე თავდასხმა (2022)

**დონეცკზე თავდასხმა** — სარაკეტო თავდასხმა ქალაქ დონეცკის ცენტრზე, 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დროს. სეპარატისტული დონეცკის სახალხო რესპუბლიკის ხელისუფლების განცხადებით აღნიშნული უკრაინული ძალების მიერ განხორციელდა. თავდასხმა 2022 წლის 14 მარტს, ადგილობრივი დროით 11:31 საათზე მოხდა, სამიზნე იყო დონეცკის ცენტრში მდებარე უნივერსიტეტისა და არტიომის ქუჩები. რაკეტა საჰაერო თავდაცვამ ჩამოაგდო. დსრ-ის ოფიციალური პირების წინასწარი ინფორმაციით, თავდასხმის შედეგად დაიღუპა 20 მშვიდობიანი მოქალაქე და დაიჭრა 9. მოგვიანებით მონაცემები განახლდა: 23 დაღუპული და 28 დაჭრილი.

უკრაინის ხელისუფლება თავდასხმაში რუსეთს ადანაშაულებდა, ანუ მათი განცხადებით ადგილი ჰქონდა ცრუ დროშის ოპერაციას, რომელიც დადგმული იყო ხარკივში, ირპინსა და მიკოლაივში რუსული ძალების მიერ მშვიდობიანი მოსახლეობის დახოცვის გადასაფარად. მათი ინფორმაციით, აფეთქების ხასიათისა და რაკეტის ნამსხვრევების არარსებობის გამო, აღნიშნული, როგორც ჩანს, უმოძრაო ობიექტიდან მოხდა, როგორიცაა, მაგალითად, მანქანაში დამონტაჟებული ასაფეთქებელი მოწყობილობა. დსრ-ის ხელისუფლებამ განაცხადა, რომ თავდასხმა უკრაინული ძალების არსენალში არსებული ტაქტიკური სარაკეტო სისტემა ტოჩკა-უ-თი განხორციელდა, იგი დსრ-ის შეიარაღებულმა ძალებმა ჩამოაგდეს და კასეტური საბრძოლო მასალა დროულად ვერ გაიფანტა.

დამოუკიდებელი საგამოძიებო ორგანიზაციი, კონფლიქტის დაზვერვის გუნდის (Conflict Intelligence Team) ანალიტიკოსის თანახმად, რაკეტა, როგორც ჩანს, გაშვებული იყო რუსეთის მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიიდან. მან ასევე უარყო, რომ ის ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემამ ჩამოაგდო.

## გალერეა 

ფაილი:Donetsk rocket attack, 2022-03-14 0-27.png|
ფაილი:Donetsk rocket attack, 2022-03-14 0-39.png|
ფაილი:Donetsk rocket attack, 2022-03-14 1-24.png|
ფაილი:Donetsk rocket attack, 2022-03-14 2-54.png|
ფაილი:Donetsk rocket attack, 2022-03-14 2-55.png|
ფაილი:Donetsk rocket attack, 2022-03-14 3-58.png|

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
საბერძნეთის ავტომობილების ინდუსტრია

**საბერძნეთის ავტომობილების ინდუსტრია** (ELVO) არის ბერძნული ავტომობილების მწარმოებელი, რომელიც დაფუძნებულია სალონიკში. კომპანია დაარსდა 1972 წელს [1], როგორც Steyr Hellas და მიიღო მისი ამჟამინდელი სახელი 1987 წელს [1]. ძირითადად აწარმოებს ავტობუსებს, სატვირთო მანქანებს, სამხედრო მანქანებს.

კომპანია ისრაელის კონსორციუმმა შეიძინა 2021 წლის 14 თებერვალს. [2]

## სქოლიო
## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი
კარლო უჩანეიშვილი

**კარლო უჩანეიშვილი** (დ. 26 იანვარი, 1926, ხობის რაიონი — გ. 17 თებერვალი, 1962) — ქართველი გეოლოგი.

## ბიოგრაფია
1932 წელს მშობლებმა ფოთის საშუალო სკოლაში მიაბარეს. სწავლის პერიოდში თავი გამოიჩინა, როგორც ნიჭიერმა მოსწავლემ. აქ მან დაამზადა ფოთის ნავსადგურის მოქმედი მაკეტი, რომელიც ექსპონირებული იყო ქ. თბილისის მოსწავლეთა რესპუბლიკურ სასწავლო-შემოქმედებით ოლიმპიადაზე. 1942 წელს კარლო უჩანეიშვილი ჩაირიცხა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო-გეოლოგიურ ფაკულტეტზე. უმაღლესი სასწავლებელი 1948 წელს დაამთავრა ინჟინერ-გეოლოგის კვალიფიკაციით და სამუშაოდ განაწილებულ იქნა მინერალური ნედლეულის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თბილისის ფილიალში უმცროსი მეცნიერ-მუშაკის თანამდებობაზე. 1950 წელს კარლო უჩანეიშვილი მიიღეს მოსკოვის მინერალური ნედლეულის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურაში, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1954 წელს, წარმატებით დაიცვა დისერტაცია გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. იმავე წელს მიენიჭა უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის წოდება.  

1956 წელს კარლო უჩანეიშვილი, სამეცნიერო-ტექნიკური დახმარების მიზნით, მივლენილი იქნა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში, სადაც სამი წლის მანძილზე ხელმძღვანელობდა საძიებო-გეოლოგიურ სამუშაოებს ურანის მადნის მოსაპოვებლად. მიღწეული წარმატებებისთვის იგი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის უმაღლესი ორდენით დააჯილდოვეს. 1959 წელს კარლო უჩანეიშვილი კონკურსით არჩეულ იქნა ყაზახეთის მინერალური ნედლეულის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის მინერალოგიისა და პეტროგრაფიის მიმართულების ერთ-ერთი ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. მას მინდობილი ჰქონდა განსაკუთრებული სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის სამეცნიერო პრობლემის გადაჭრა. ამ სამუშაოს შესრულებისას ნათლად გამოჩნდა მისი, როგორც სასარგებლო წიაღისეულის ძებნა-ძიების ჭეშმარიტი სპეციალისტის ნიჭი და უნარი. კარლო უჩანეიშვილი გაურკვეველ ვითარებაში დაიღუპა, ყაზახეთში, 1962 წლის 17 თებერვალს. ის მხოლოდ 36 წლის იყო, მაგრამ როგორც მეცნიერი და მკვლევარი, უკვე,  მაღალი ავტორიტეტით სარგებლობდა ინჟინერ-გეოლოგთა ფართო წრეებში. კარლო უჩანეიშვილს დარჩა მეუღლე, ტურფა დოლიძე და ორი მცირეწლოვანი ვაჟი - ლევანი და ირაკლი. ლევან უჩანეიშვილი საქართველოში ცნობილი მსახიობია. ძმები ამჟამად ამერიკაში ცხოვრობენ.

## ლიტერატურა
* კარლო უჩანეიშვილი // გამოჩენილი ინჟინრები და მეცნიერები : კრებული.  თბ., 2012  გვ. 137-138

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:დაბადებული 26 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
კატეგორია:ყაზახეთში გარდაცვლილები
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 თებერვალი
საფესტივალო ორგანიზაციების საერთაშორისო ფედერაცია

**საფესტივალო ორგანიზაციების საერთაშორისო ფედერაცია** ( **FIDOF)** — 1966 წელს დაარსებული საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც დარეგისტრირდა აშშ-ში, როგორც არაკომერციული ორგანიზაცია. თავდაპირველად მისი შტაბ-ბინა მდებარეობდა სპლიტში, შემდეგ კი აშშ-ში გადაიტანეს. იყო აშშ-ის ნაციონალური მუსიკალური საბჭოს წევრი. ორგანიზაციამ შეწყვიტა თავისი მუშაობა 2005 წელს მისი დამაარსებლის გარდაცვალების გამო.

## მიზნები და ამოცანები
FIDOF წარმოადგენდა ფესტივალების, კონკურსების და კულტურული ღონისძიებების შესახებ ინფორმაციების კოორდინატორს. კავშირი ჰქონდა მსოფლიოს 100-ზე მეტი ქვეყნის 1600-ზე მეტ ფესტივალსა და ღონისძიებასთან. იგი მხარს უჭერდა ფესტივალების ორგანიზატორებს, მათ სპონსორებს, ხმისჩამწერ სტუდიებს და ხელოვნების სხვა მიმართულებებს. ასევე ფესტივალებთან დაკავშირებულ გამოჩენილ იმპრესარიოებს, არტისტებს, გამომცემლებს, კომპოზიტორებს, პოეტებს და ა.შ. გამორჩეულ ახალგაზრდა არტისტებს აჯილდოვებდა საერთაშორისო დიპლომებით. მისი დაწესებულია ფესტივალის ორგანიზატორებისთვის სპეციალური ჯილდო „DISTANT ACCORDS AWARDS“. FIDOF-ის მიზანს წარმოადგენდა მუსიკითა და ხელოვნებით მშვიდობისა და მეგობრობის განმტკიცება.

## რესურსები ინტერნეტში
* INTERNATIONAL FEDERATION OF FESTIVAL ORGANIZATIONS (FIDOF)
* Global Civil Society Database

კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
კატეგორია:არაკომერციული ორგანიზაციები
ლაით იაგამი

**ლაით იაგამი** (, ჰეპბერნი: Yagami Raito) — მანგა-სერიალ „სიკვდილის რვეულის“ (Death Note) მთავარი გმირი, შექმნილი ცუგუმი ოჰბასა და ტაკეში ობატას მიერ. 

იაგამი არის მოწყენილი ახალგაზრდა გენიოსი, რომელსაც აღიზიანებს ბოროტების ყველანაირი გამოხატულება. ლაითის ცხოვრება რადიკალურად შეიცვლება მას შემდეგ, რაც იგი პოულობს „სიკვდილის რვეულს“, რომელსაც შეუძლია მოკლას ნებისმიერი, ვისი სახელიც ჩაიწერება მასში. რვეულის გამოცდის შემდეგ, იგი რწმუნდება მის ნამდვილობაში, მის სახლში კი ჩნდება მოულოდნელი სტუმარი — რვეულის წინა მფლობელი — შინიგამი სახელად რიუკი. ლაითი რიუკს თავის გეგმას გააცნობს, რომლის მიხედვითაც იგი აპირებს გაანადგუროს ყველა ის ადამიანი, რომელსაც უზნეოდ და უსამართლოდ თვლის მთელს მსოფლიოში, სანამ არ დარჩებიან მხოლოდ ის ადამიანები, რომლებსაც იგი კეთილებად და პატიოსნებად მიიჩნევს. როგორც კი ამ უტოპიის შექმნას დაასრულებს, იგი მართავს მას, როგორც თვითგამოცხადებული „ახალი სამყაროს ღმერთი“.

ანიმეადაპტაციაში იაპონურში მის პერსონაჟს ახმოვანებს მამორუ მიანო, ინგლისურ ვერსიაში – ბრედ სვეილი.

## რესურსები ინტერნეტში
* https://deathnote.fandom.com/wiki/Light_Yagami

კატეგორია:სიკვდილის რვეულის პერსონაჟები
პროფესორი მორიარტი

მინი|პროფესორი მორიარტი
**პროფესორი ჯეიმზ მორიარტი** — გამოგონილი პერსონაჟი და კრიმინალური საქმეების ოსტატი, შექმნილი ართურ კონან დოილის მიერ, რათა იყოს ავტორის მიერ გამოგონილი დეტექტივი შერლოკ ჰოლმზის ანგარიშგასაწევი მეტოქე. ის შეიქმნა როგორც საშუალება, რომლითაც დოილს შეეძლო ჰოლმსის მოკვლა და გმირის ისტორიების დასრულება. პროფესორი მორიარტი პირველად ჩნდება მოთხრობაში „The Adventure of the Final Problem“, რომელიც პირველად 1893 წელს გამოქვეყნდა „The Strand Magazine“. ის ასევე თამაშობს ჩართულია შერლოკ ჰოლმზის ბოლო რომანში „შიშის ველი“, მაგრამ პირდაპირი გამოჩენის გარეშე. ჰოლმსი მორიარტის ახსენებს ხუთ სხვა მოთხრობაში: „ცარიელი სახლის თავგადასავალი“, „ნორვუდის აღმაშენებლის თავგადასავალი“, „დაკარგული სამი მეოთხედის თავგადასავალი“, „დიდებული კლიენტის თავგადასავალი“ და „მისი უკანასკნელი თავის დაკვრა“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“

კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
კატეგორია:ართურ კონან დოილი
სამოთხის გვრიტები

**„სამოთხის გვრიტები“** — რეჟისორ გოდერძი ჩოხელის 1997 წლის ქართული მხატვრული ფილმი.

## სიუჟეტი
ბოლშევიკების მიერ გაკრეჭილი მღვდელი (გივი ბერიკაშვილი) მაღალმთიან სოფელში ხანდაზმული თანასოფლელებისთვის სკოლას მოაწყობს. თავისუფალ დროს მათ წერა-კითხვას ასწავლის, რაც ბრიგადირს (კახი კავსაძე) დროის ფუჭ კარგვად მიაჩნია. გამუდმებით უშლის გლეხებს სკოლაში სიარულს და არც მასწავლებელს ასვენებს. სოფლელები არ ეპუებიან ბრიგადირს. ისინი სულიერებისკენ ისწრაფვიან და გრძნობენ, რომ ადამიანი მარტო ჭამისთვის არ არის მოვლენილი ამ ქვეყნად.

## როლებში
* კახი კავსაძე — ბრიგადირი
* გივი ბერიკაშვილი — მასწავლებელი
* გოვენ ჭეიშვილი — ეფრემა
* ნანული სარაჯიშვილი — მხატვარი
* ბერტა ხაფავა — სიჯანაანთ ქალი
* ნინო ჩხეიძე — ქალთამზე
* მიხეილ (მამუკა) ხერხეულიძე — ხეჩო
* კონსტანტინე თოლორაია — ჯღუნა
* აბესალომ ლორია — ლაბრო
* ნათელა მიქელაძე — ნათელა
* აბრეკ ფხალაძე — აბრეკი
* ეთერ გელოვანი — მაყვალა
* ნატო ჭელიძე — კუნტრუშაანთ ქალი
* იზო ქურხული — მთვარისა
* გიგუშა წიკლაური — თავმჯდომარე

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* ქართული კინო — სამოთხის გვრიტები

კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:გოდერძი ჩოხელის ფილმები
კატეგორია:ქართული ფილმები
კატეგორია:1997 წლის ქართული ფილმები
ნუგზარ რურუა

**ნუგზარ რურუა** (დ. 5 ივლისი, 1956, სოხუმი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი.

## ბიოგრაფია
1979 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი მიმოსვლის გზათა მშენებლობის სპეციალობით.

მუშაობდა თბილისის მეტროპოლიტენის სალიანდაგო და გვირაბნაგებობათა სამსახურში, ჯერ უფროს ინჟინრად, ხოლო შემდეგ სალიანდაგო დისტანციის უფროსად და სალიანდაგო და გვირაბნაგებობათა სამსახურის უფროსის მოადგილედ 1979-1988 წლებში. 1982 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ასპირანტურა 1992 წელს. 2002-2006 წლებში კი იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის რკინიგზების მშენებლობის კათედრის გამგის მოადგილე. 2006-2007 წლებში იგი მუშაობდა საქართველოს ტრანსპორტის მარეგულირებელი ეროვნული კომისიის რკინიგზის დეპარტამენტის მთავარ სპეციალისტად. შპს "ტექნოკომპარკის" აღმასრულებელ დირექტორად კი 2008-2009 წლებში. 

## ბიბლიოგრაფია
* ლიანდაგის მონიტორინგის სისტემები : სახელმძღვანელო, თბ., 2014, გვ. 281 
* ლიანდაგის ტექნიკური გაზომვები და შეფასება : სახელმძღვანელო, თბ., 2013, გვ. 180  
* რკინიგზის ლიანდაგი ნაწ.4 ლიანდაგის ზედა ნაშენის გაანგარიშებები, თბ., 2009, გვ. 156 
* რკინიგზის ლიანდაგი ნაწ.2 სარელსო ლიანდაგის მოწყობა, თბ., 2009, გვ. 77 
* რკინიგზის ლიანდაგი ნაწ.1 ლიანდაგის ზედა ნაშენის კონსტრუქცია, თბ., 2009, გვ. 115 
* ლიანდაგის კაპიტალური შეკეთების სამუშაოთა ორგანიზაცია, დამხმარე სახელმძღვანელო, თბ., 2002, გვ. 70 

## ლიტერატურა
* საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ., 2017, გვ. 493

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1956
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები