ვალტერ ჰომანი

**ვალტერ ჰომანი** (; დ. 18 მარტი, 1880, ჰარდჰაიმი — გ. 11 მარტი, 1945, ესენი) — გერმანელი ინჟინერი, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ორბიტალური მოძრაობის გაგებაში.

## ბიოგრაფია
ვალტერ ჰომანი დაიბადა 1880 წლის 18 მარტს, ექიმის ოჯახში. რომელიც ჯანმრთელობის გამო იძულებული გახდა 1886 წელს სამხრეთ აფრიკის ქალაქ პორტ-ელიზაბეტში გადასულიყო. 1891 წლიდან ვალტერ ჰომანი სწავლობდა ვიურცბურგის ჰუმანიტარულ გიმნაზიაში. 1900 წელს დიპლომის მიღების შემდეგ, მან მიუნხენის ტექნიკურ უნივერსიტეტში სამოქალაქო ინჟინერიის შესწავლა დაიწყო. 1904 წლიდან მუშაობდა სხვადასხვა კომპანიებში ვენაში, ბერლინში, ჰანოვერსა და ვროცლავში. 1911 წელს, ვროცლავში ინჟინრად მუშაობისას, მისმა 17 წლის ბიძაშვილმა, ვილჰელმ ტრაბერტმა, რომელიც უნივერსიტეტის რიგითი პროფესორი და ვენის მეტეოროლოგიისა და გეოდინამიკის ცენტრალური ინსტიტუტის დირექტორი იყო, გაუგზავნა მას კოსმოსური ფიზიკის სახელმძღვანელო; ჰომანმა მალევე დაიწყო თავისუფალი დროის დიდი ნაწილის ასტრონომიის შესწავლას და სერიოზულად დაინტერესდა პლანეტათშორისი კოსმოსური ფრენების პრობლემით.

1912 წელს ჰომანი ესენში გადავიდა, სადაც მაღალსართულიანი შენობების მშენებლობის საქალაქო ბიუროში დაიწყო მუშაობა. მალევე მან სამშენებლო მასალების ტესტირების სახელმწიფო ბიუროში სტატიკური განყოფილება დააარსა, რომელსაც 1945 წლამდე ხელმძღვანელობდა. 1915 წელს რვა თვის განმავლობაში სამხედრო სამსახურში იმყოფებოდა. 1916 წელს მან წარადგინა დისერტაცია „ძველი და ახალი ბეტონის ურთიერთქმედების შესახებ რკინაბეტონის მზიდ კონსტრუქციებში“, რომელიც ომის გამო მხოლოდ 1920 წელს დაიცვა და დოქტორის ხარისხი მიიღო RWTH აახენის უნივერსიტეტში. ამ დროისთვის ის უკვე დაქორწინებული იყო ლუიზე იუნემანზე; 1916 წელს მათ პირველი შვილი, რუდოლფი, შეეძინათ, ხოლო ორი წლის შემდეგ კიდევ ერთი ვაჟი, ერნსტი. ამ დროისთვის ვალტერ ჰომანს დიდწილად დასრულებული ჰქონდა თავისი წიგნის, „ციური სხეულების მიღწევადობის“, გეგმა, რომელიც მიუნხენში 1925 წლის ნოემბერში გამოიცა.

1925 წელს გამოცემულ წიგნში მან მათემატიკურად დაასაბუთა კოსმოსური აპარატის ორ ორბიტას შორის მინიმალური საწვავის ხარჯვით გადაადგილების მეთოდი, რომელსაც მოგვიანებით ჰომანის ჰომანის გარდამავალი ორბიტა უწოდეს. ჰომანმა ილუსტრაციად გამოიყენა „დენთის კოშკის რაკეტის“ დიაგრამა.

1927 წელს ჰომანს კიოლნში პლანეტათშორისი ფრენების შესახებ სამეცნიერო ლექციის წაკითხვა ჰქონდა განზრახული, მაგრამ ქალაქის საბჭომ გართობის გადასახადის გადახდა მოითხოვა, რადგან „ეს მხოლოდ კომედიური საღამო შეიძლებოდა ყოფილიყო“. რ. გოდარდის, გ. ობერტის, მ. ვალიერის და ვ. ჰომანის ნაშრომების შესწავლის შემდეგ, გერმანელი ინჟინრების ასოციაციის პრეზიდენტმა, პროფესორმა ლორენცმა, კოსმოსური ფრენები სრულიად შეუძლებელი გამოაცხადა. მიუხედავად ამისა, REP-ჰირშის პრემიის კონკურსში კოსმოსური ფრენების მოყვარულებმა პრიზები მოიპოვეს: გ. ობერტმა პირველი პრემია მოიპოვა, ხოლო ვ. ჰომანმა მეორე.

1944 წელს ჰომანების მთელი ოჯახი დააკავეს, რადგანაც ვ. ჰომანის დისშვილი პოლკოვნიკი ალბრეხტ მერც ფონ კირნჰაიმი, 20 ივლისის  ჰიტლერის მკვლელობის შეთქმულებაში იქნა ეჭვმიტანილი. 

ვ. ჰომანი 1945 წლის 11 მარტს ესენში გარდაიცვალა, სადაც დაკრძალეს.

## ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს ჰომანი.

## ლიტერატურა
* Hohmann, Walter, *The Attainability of Heavenly Bodies* (Washington: NASA Technical Translation F-44, 1960).
* McLaughlin, William I. (2000), "Walter Hohmann’s Roads In Space" *Journal of Space Mission Architecture*, Issue 2: pp.&nbsp;1–14.

## რესურსები ინტერნეტში
* Homepage of the Walter-Hohmann-Observatory (German – Contact in English possible)

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ინჟინრები