open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ტორმელიასი

**ტორმელიასი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 9 კმ². მოსახლეობა — 37 კაცი (2022 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ავილის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ტორმელიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ჟამთაძვრა

**ჟამთაძვრა** () 一 ამერიკელი სატირიკოსი მწერლის, კურტ ვონეგუტის რიგით ბოლო, ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანი, რომელიც, თავდაპირველად, 1997 წელს გამოქვეყნდა. წიგნი, ავტორისეული განმარტებით, წარმოადგენს მისი შემოქმედების ერთგვარ „ნახარშს“, რომელშიც იგი თავს უყრის სწორედ იმ ნაწარმოებს, რომელზეც ის წლების განმავლობაში მუშაობდა. 

## სტილი 
როგორც ავტორის მრავალი სხვა მრავალი რომანის შემთხვევაში, თხრობა, აქაც, არაწრფივია. „ჟამთაძვრა“ არის ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანი, რომელშიც ფანტასტიკური სიუჟეტები პრეზენტაცია გადაჯაჭვულია მემუარულ პროზასთან, ასევე დისკუსიებთან სოციალიზმის, ჰუმანიზმისა და მორალის თემებზე. წინასიტყვაობაში ვონეგუტი აცხადებს, რომ ნაწარმოების თავდაპირველი ვერსია „ჯობდა საერთოდ არც დაეწერა, რადგან ის, საბოლოოდ, მაინც გამოუქვეყნებელი დარჩა“, ხოლო მისი განახლებული ვარიანტი, „მასზე მუშაობის პერიოდამდე შვიდი თვის განმავლობაში მომხდარი მოვლენებით გაჟღენთილ ფიქრებსა და ნააზრევებს წარმოადგენდა“.  

საინტერესოა, რომ ნაწარმოების პროტაგონისტი, კილგორ ტრაუტი, 84 წლის ასაკში გარდაიცვალა, რაც ემთხვევა თავად ვონეგუტის გარდაცვალების ასაკს. 

## სიუჟეტი 
2001 წლის 13 თებერვალს უცნაური ფენომენი დაფიქსირდა 一 მოხდა ე.წ. დროის გადაწევა, ანდაც ჟამთაძვრა, რომლის შედეგადაც მთელი მსოფლიო ათი წლით უკან, 1991 წელში დაბრუნდა. მომდევნო ათი წლის განმავლობაში, ყველა იძულებულია, გაიმეოროს და გადადგას კვლავ ის ნაბიჯები, რომლებიც მათ ამ პერიოდში განახორციელეს, თუმცა რაიმეს შეცვლის იმედი და პერსპექტივა მაინც არ არსებობს. 

როდესაც ეს „შეფერხებითი“ პერიოდი დასრულდა, ადამიანები, მიჩვეულნი განმეორებითი მოვლენების თვალყურის დევნებას, მასიურად დაჰიპნოზირდნენ და არ შეეძლოთ ახალი გადაწყვეტილებების მიღება. ამის გამო ხდება არაერთი უბედური მოვლენა 一 ავტოკატასტროფები, ავარიათა აურაცხელი რაოდენობა და ა.შ. ვონეგუტი ამ მოვლენას მოიხსენიებს, როგორც „თავისუფალი ნებით ყველა გაგიჟებული“.

სამყაროს გადარჩენა მხოლოდ კილგორ ტრაუტს, სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრში მოღვაწე მწერალს, ძალუძს, რომელიც ვონეგუტის სხვა მრავალ რომანშიც ჩნდება (მათ შორის, სასაკლაო ნომერი 5). დროის გადახვევის მომენტში, ის ნიუ-იორკელი უსახლკარო კაცია, რომელიც ადგილობრივ თავშესაფარში ცხოვრობს. საბოლოოდ, ორ სხვა პერსონაჟთან, ამერიკულ იხელოვნების აკადემიის წევრებთან 一მონიკა პეპერთან და დადლი პრინცთან 一 ერთად, ის ახერხებს საზოგადოების „გამოღვიძებას“ იმის შთაგონებით, რომ, მიუხედავად წარსული სნეულებისა, ის კვლავ რიგზეა და რომ ბევრი რამაა მოსაგვარებელი. 

ამ ერთგვარი „გამოღვიძების“ შემდეგ, ტრაუტი, მონიკა და დადლი, რომელთაც ადგილობრივ ხელისუფლებასთან მრავალი გაუგებრობა მოსდით, მიემგზავრებიან მწერალთა დაწესებულებაში, სახელად „ქსანადუ“, სადაც თავად ვონეგუტი, სხვა ახლო მწერლებთან ერთად, მოდის. გმირები აწყობენ სპექტაკლს აბრაამ ლინკოლნზე, რითაც პატივს მიაგებენ ტრაუტს, როგორც სამყაროს მხსნელს, რომელიც, მოქმედების შემდეგ, გარდაიცვლება.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კურტ ვონეგუტი

## სქოლიო 
კატეგორია:კურტ ვონეგუტის ნაწარმოებები
კატეგორია:1997 წლის რომანები
ალაზანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ალაზანი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ალაზანი გურჯაანი — ქალაქ გურჯაანის საფეხბურთო კლუბი;
* ალაზანი — მდინარე კახეთში.
ზარიჩია (ნადვირნის რაიონი)

**ზარიჩია** () — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ივანო-ფრანკივსკის ოლქის ნადვირნის რაიონში. 2022 წელს სოფლის მოსახლეობა 3841 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ბლოგი სოფლის შესახებ

კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის სოფლები
პიერ თეადორ კლევე

**პიერ თეადორ კლევე** (; დ. 10 თებერვალი, 1840 — გ. 18 ივნისი, 1905) — შვედი ქიმიკოსი, ბიოლოგი, მინერალოგი და ოკეანოგრაფი . ცნობილია ქიმიური ელემენტების ჰოლმიუმისა და თულიუმის აღმოჩენით.

## ბიოგრაფია
დაიბადა სტოკჰოლმში 1840 წელს. 1863 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი უფსალას უნივერსიტეტში, რის შემდეგ იყო უნივერსიტეტის ქიმიის ასისტენტ-პროფესორი. მოგვიანებით გახდა ზოგადი და სასოფლო-სამეურნეო ქიმიის პროფესორი. 1874 წელს მან წამოაყენა თეორია, რომ დიდმიუმი იყო ფაქტობრივად ორი ელემენტი; ეს თეორია დადასტურდა 1885 წელს, როდესაც კარლ აუერ ფონ უელსბახმა აღმოაჩინა ნეოდიმი და პრაზეოდიმი.

1879 წელს კლევემ აღმოაჩინა ჰოლმიუმი და თულიუმი. მისი სხვა წვლილი ქიმიაში მოიცავს ამინოფთალენსულფონური მჟავების აღმოჩენას, ასევე ცნობილი როგორც კლევეს მჟავები. 1890 წლიდან ყურადღება გაამახვილა ბიოლოგიურ კვლევებზე. მან შეიმუშავა გვიანდელი გამყინვარების და პოსტყინულოვანი საბადოების ასაკისა და რიგის დადგენის მეთოდი საბადოებში არსებული დიატომის ნამარხების ტიპებიდან და დაწერა მნიშვნელოვანი ტექსტი ოკეანოგრაფიის დარგში. 

## რესურსები ინტერნეტში
*хhttp://www.nplg.gov.ge/gwdict/index.php?a=term&d=14&t=111656 კლევე პიერ ტოდორ - (1840-1905 წ.წ.)] — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი

## სქოლიო
კატეგორია:შვედი ქიმიკოსები
კატეგორია:შვედი ბიოლოგები
კატეგორია:შვედი მინერალოგები
კატეგორია:შვედი ოკეანოგრაფები
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის გერბი

**ქობულეთის მუნიციპალიტეტის გერბი** — ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ქობულეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 29 ნოემბერს №10 დადგენილებით.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გაკვეთილი და გადაკვეთილია ოთხ ნაწილად:
* I ნაწილი — ზურმუხტოვან ველზე ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი, რომლის ქვემოთაც გამოსახულია ვერცხლის თაღოვანი ხიდი და სამი შემცირებული ვერცხლის ტალღისებური სარტყელი
* II და III ნაწილი — ლაჟვარდის ველს მარჯვნიდან მარცხნივ დიაგონალურად კვეთს სამი ვერცხლის სარტყელი.
* IV ნაწილი — ზურმუხტოვან ველზე ვერცხლის ციხე-სიმაგრე, რომლის ქვემოთაც მოთავსებულია  სამი შემცირებული ვერცხლის ტალღისებური სარტყელი.

გერბის ფარის ცენტრში მოთავსებულია მეწამული ჰერალდიკური ფარი, რომელზეც გამოსახულია ვერცხლის შველი და ვერცხლის ცხრაქიმიანი ვარსკვლავი.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის), ნახევრად ღია ჭიშკრით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია  დევიზი — „**ქობულეთი**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ქობულეთის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტი
ქობულეთის მუნიციპალიტეტის დროშა

**ქობულეთის მუნიციპალიტეტის დროშა** —  ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ქობულეთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 29 ნოემბერს №10 დადგენილებით.

## აღწერილობა
დროშა ვერტიკალურად გაყოფილია ორ ნაწილად:
* I ნაწილი — ზურმუხტის 1:3 ველი. 
* II ნაწილი — ლაჟვარდის ველი, რომელსაც ჰორიზონტალურად კვეთს სამი ვერცხლის სარტყელი.

ზურმუხტისა და ლაჟვარდის ველებს შორის მოთავსებულია მეწამული ჰერალდიკური ფარი, ისე რომ მისი ნახევარი ზურმუხტის ველს ფარავს, ნახევარი კი – ლაჟვარდისას. მეწამულ ჰერალდიკურ ფარზე გამოსახულია ვერცხლის შველი და ვერცხლის ცხრაქიმიანი ვარსკვლავი. ფარს გარსშემოუყვება ვერცხლის კანტი. დროშის პროპორცია 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* ქობულეთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტი
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის გერბი

**ჭიათურის მუნიციპალიტეტის გერბი** — ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ჭიათურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2016 წლის 5 თებერვალს №4 დადგენილებით.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გაკვეთილია და იყოფა ორ ვერტიკალურ ველად:
* I ნაწილი — ზურმუხტის ველის თავში ჰერალდიკური ვერცხლის ჯვარი, მის ქვემოთ ვერცხლის კლდე (კაცხის სვეტი), რომლის თავზეც აღმართულია ოქროს საყდარი.
* II ნაწილი — სევადის ველზე ოქროს სამი რონოდა („ვაგონეტკა"), მათ ზემოთ მაღაროელის ვერცხლის ნიჩაბი.

გერბის ქვედა ნაწილში ორივე ნახევარს კვეთს სამი ვერცხლის შემცირებული სარტყელი.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის), ნახევრად ღია ჭიშკრით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია  დევიზი — „**ჭიათურა**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ჭიათურის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტი
ჭიათურის მუნიციპალიტეტის დროშა

**ჭიათურის მუნიციპალიტეტის დროშა** —  ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ჭიათურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2016 წლის 5 თებერვალს №4 დადგენილებით.

## აღწერილობა
დროშა ჰორიზონტალურად გაყოფილია ორ თანაბარ ნაწილად. მარცხენა ნაწილი წარმოადგენს მწვანე ველს, ხოლო მარჯვენა ლაჟვარდოვან ველს. დროშის მწვანე ველის ზედა მარცხენა კუთხეში გამოსახულია ბოლნურ-კაცხური ჯვარი. დროშის პროპორციებია 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* ჭიათურის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტი
აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი

**აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი** () — საზოგადოებრივი შემოქმედებითი ორგანიზაცია. კავშირი აერთიანებს კინემატოგრაფიის მოღვაწეებს.

## ისტორია 
1958 წლის იანვარში შეიქმნა აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის საორგანიზაციო ბიურო. შემოქმედებითი ორგანიზაციის თავმჯდომარედ კინორეჟისორი ლატიფ საფაროვი აირჩიეს, მოადგილედ კი კინორეჟისორი ჰუსეინ სეიდზადე.

საორგანიზაციო ბიუროს შექმნისას აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირში 82 ადამიანი შედიოდა.

1960 წლის 10 თებერვალს კინოს სახლი გაიხსნა კავშირთან. მისი აქტივისტები გახდნენ კინორეჟისორები, მწერლები, მხატვრები, კომპოზიტორები, მსახიობები.

აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი საბოლოოდ ჩამოყალიბდა 1963 წლის 11 იანვარს რესპუბლიკური კინემატოგრაფიის მუშაკთა I დამფუძნებელ ყრილობაზე.

ამჟამად აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის თავმჯდომარე კინომსახიობი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი რასიმ ბალაევია.

## საქმიანობა 
დღეს აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი არის დამოუკიდებელი ორგანიზაცია, რომელიც მოქმედებს საკუთარი წესდების საფუძველზე, რაც თავის მხრივ არ ეწინააღმდეგება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციასა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონს „არასამთავრობო ორგანიზაციების შესახებ“ სამართლებრივი და სხვა უფლებებით. 

კავშირის მთავარი მიზანია ეროვნული კინოს, როგორც ეროვნული კულტურისა და მსოფლიო კინოს განუყოფელი ნაწილის განვითარება. 

ორგანიზაცია ამყარებს უშუალო შემოქმედებით და საქმიან კონტაქტებს სხვა ქვეყნების კინემატოგრაფიულ ორგანიზაციებთან, წარმოადგენს მისი წევრების ინტერესებს საზღვარგარეთ, იცავს მათ პროფესიულ, სამოქალაქო და სოციალურ უფლებებს. 

აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი თანმიმდევრულად და მიზანმიმართულად თანამშრომლობს სხვა შემოქმედებით და საზოგადოებრივ ორგანიზაციებთან, რესპუბლიკის სახელმწიფო ორგანოებთან აზერბაიჯანული კინემატოგრაფიის განვითარების ტენდენციების ანალიზისა და შეჯამების მიზნით ეროვნული და მსოფლიო კულტურის კონტექსტში, ეროვნული კულტურის განვითარების კონცეფციების შემუშავებაში. 

კავშირი მოქმედებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მთელ ტერიტორიაზე. 

აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირი არის დსთ-სა და ბალტიისპირეთის ქვეყნების კინემატოგრაფისტთა გაერთიანებების კონფედერაციის წევრი.

კავშირის მიერ დაარსებულია ბაქოს კინოს სკოლა, რომელიც პროფესიული განათლების მიღების შანსს ათეულობით ახალგაზრდას აძლევს.

ორგანიზაციის მიერ დაწესებულია კინოს ეროვნული დღის ყოველწლიური ჯილდო.

კავშირის შემოქმედებითი სახლი ქალაქ შაქიში ფუნქციონირებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* https://aki.az/ - **აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის ოფიციალური ვებ-გვერდი**

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანული კინო
ალექსანდრე ციციშვილი

**ალექსანდრე კონსტანტინეს ძე ციციშვილი** (დ. 24 აპრილი, 1850,  გორის მაზრა, თბილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 13 ივლისი,1885) — ქართველი რევოლუციონერი, ხალხოსნური მოძრაობის მონაწილე.

## ბიოგრაფია
ალექსანდრე ციციშვილი სწავლობდა თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში. 1872 წელს, სასწავლებლად გაემგზავრა შვეიცარიაში, ქ. ციურიხში, სადაც გახდა საზოგადოება „უღელის“ წევრი და რამდენიმე მეგობართან ერთად შეადგინა ამ საზოგადოების მემარცხენე ფრთა. გატაცებული იყო რუს რევოლუციონერ მიხეილ ბაკუნინის მოძღვრებით. 

შვეიცარიიდან დაბრუნების შემდეგ აქტიურად მონაწილეობდა „მოსკოვის“ ხალხოსნური ორგანიზაციის საქმიანობაში. ჟანდარმერიის ცნობით, იყო „სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციური ორგანიზაციის“ ერთ-ერთი ორგანიზატორი. როგორც ადმინისტრაციის წევრი, იგი მიდიოდა პერიფერიებში იქ არსებული ხალხოსნური წრეებისთვის დახმარების გასაწევად. მან პირადი ქონება გაყიდა 200 ათას მანეთად და თანხა მთლიანად რევოლუციური საზოგადოების სალაროს გადასცა. გარდა ამისა, იგი ფიქტიურად დაქორწინდა ორგანიზაციის წევრ ალექსანდრა ხორჟევსკაიაზე და ქალის მიერ მშობლებისგან მიღებული მზითვი საზოგადოების სალაროში შეიტანა.

ალექსანდრე ციციშვილი იყო ერთ-ერთი მთავარი დამაკავშირებელი რგოლი „სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციურ ორგანიზაციასა“ და კავკასიაში მოქმედ რევოლუციონერებს შორის. ხშირად ჩამოდიოდა ამიერკავკასიაში, ადგილობრივი ამხანაგების დასახმარებლად. მან, რუსეთის რევოლუციური მოძრაობის ისტორიაში პირველმა, გაუწია შეიარაღებული წინააღმდეგობა ჟანდარმებს დაპატიმრების დროს (1875, 11 აგვისტო). 1877 წელს გაასამართლეს ორმოცდაათის პროცესზე. მიესაჯა 10 წლით საკატორღო მუშაობა ციხეებში. სენატის საკასაციო სხდომის 1877 წლის მაისის გადაწყვეტილებით სასჯელი შეეცვალა ქარხნებში 8 წლის ვადით საკატორღო მუშაობით.
ალექსანდრე ციციშვილმა 1878 წლის აგვისტოში ნოვობელგოროდის საკატორღო ციხეში ადმინისტრაციის წინააღმდეგ პატიმრების აჯანყება სცადა. ამის შემდეგ, ხელისუფლების განკარგულებით სასწრაფოდ გადაიყვანეს აღმოსავლეთ ციმბირის საკატორღო სარეწებში სამუშაოდ.

1883 წელს ალექსანდრე ციციშვილი ფსიქიურად დაავადდა. მისი კატორღაში გაჩერება აღარ შეიძლებოდა. ხელისუფლება იძულებული გახდა იგი გადასახლებულის კატეგორიაში გადაეყვანა და გადააგზავნა ირკუტსკის გუბერნიის დაბა კირენსკში. აქ მას ავადმყოფობა გაუძლიერდა და 1885 წლის 13 ივლისს კირენსკის საავადმყოფოში გარდაიცვალა.

## ლიტერატურა
*ფერაძე ვ., რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობის ისტორიის ნარკვევები (X-XXI სს ). – თბ., 2008. – გვ. 177-178.
*
* შველიძე ზ., ალექსანდრე კონსტანტინეს ძე ციციშვილი // ამიერკავკასიელები „სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციურ ორგანიზიციაში“ (1874-1876 წწ.). – თბილისი, 1974. – გვ. 119-130.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები
ქოჩარლის მეჩეთი

**ქოჩარლის მეჩეთი** () — XIX საუკუნეში აშენებული მეჩეთი შუშაში, რომელიც ბაჰმან მირზას სასახლის კომპლექსის ნაწილი იყო.

მეჩეთი დედაქალაქ ბაქოდან დაახლოებით 350 კილომეტრში მდებარეობდა, რომელიც 1992 წლის 8 მაისს, სომხეთის მიერ ქალაქის ოკუპაციის შემდეგ, სომხური ძალების კონტროლ ქვეშ მოიქცა. მეჩეთი მდებარეობდა ქალაქის ქოჩარლის უბანში. XIX საუკუნის ბოლოს, მეჩეთი შუშაში მოქმედი 17 მეჩეთიდან ერთ-ერთი იყო.

## რესურსები ინტერნეტში
* Köçərli məscidi
* https://www.gomap.az(https://www.gomap.az/info/PoiList.aspx?lvo=4&idlo=34&lng=az&pageidx=20)
* Şuşa rayonunun əsir abidələri 

## სქოლიო
კატეგორია:შუშის მეჩეთები
ყუიულუყის მეჩეთი

**ყუიულუყის მეჩეთი** () — XVIII საუკუნეში აშენებული მეჩეთი შუშაში.
მეჩეთი მდებარეობს ქალაქის ოჯაყგულუს ქუჩაზე. XIX საუკუნის ბოლოს, მეჩეთი შუშაში მოქმედი 17 მეჩეთიდან ერთ-ერთი იყო. მეჩეთი, სომხეთის მიერ მთიანი ყარაბაღის ოკუპაციის პერიოდში დაინგრა.

მთავარი ფასადის არქიტექტურული კომპოზიციის მიხედვით, ყუიულუყის მეჩეთი მიეკუთვნება შუშაში არსებული სხვა მეჩეთების ტიპს, აივნებით და სხვადასხვა ფორმის ფართო თაღებით. შიდა სივრცის არქიტექტურული კონსტრუქციის მიხედვით, მეჩეთს ხის ბრტყელი ჭერი ჰქონდა.

მეჩეთი, რომელიც სავარაუდოდ XVIII საუკუნეში აგებული, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის ბრძანებით, 2001 წელს შეიტანეს ადგილობრივი მნიშვნელობის ძეგლების ნუსხაში.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ძეგლები
ტორტოლესი

**ტორტოლესი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ელ-ბარკო-დე-ავილა-პიედრახიტის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 20,78 კმ². მოსახლეობა — 43 კაცი (2022 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ავილის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ტორტოლესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ოქსანა მადარაში

**ოქსანა მადარაში** (დ. 12 სექტემბერი, 1969, ქ. ბუჩაჩი, ტერნოპილის ოლქი) — უკრაინელი დირიჟორი. უკრაინის სახალხო არტისტი (2019). ახალგაზრდა საგუნდო დირიჟორთა სრულიად საკავშირო კონკურსის ლაურეატი (მიკოლაივი, 1988, მე-2 პრემია). სტეფან ტურჩაკის სახელობის სიმფონიურ დირიჟორთა მე-2 ეროვნული კონკურსის სპეციალური პრიზის „იმედის ვარდი“ მფლობელი (კიევი, 1988). დაამთავრა უკრაინის ეროვნული მუსიკალური აკადემია (კიევი, 1994, საგუნდო დირიჟორობა, ვიქტორ პეტრიჩენკოს კლასი; 1999, საოპერო-სიმფონიური დირიჟორობა, ევჰენ დუშჩენკოს კლასი) და მასთან არსებული ასპირანტურა-სტაჟირება (2005). 1994–2002 წლებში მუშაობდა საგუნდო კაპელაში „დუმკა“ (კიევი). 2002 წლიდან — კიევის ოპერეტის თეატრის დირიჟორი, ამავდროულად კიევის საბავშვო ხელოვნების აკადემიის ახალგაზრდა სტუდენტთა კამერული ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. იყო დირიჟორ-დამდგმელი: გაეტანო დონიცეტის კომიკური ოპერა „ზარი“, იოჰან-სებასტიან ბახის სპექტაკლი „ყავის კანტატა“, ჟორჟ ბიზეს ოპერა „კარმენი“, მიკოლა არკასის ოპერა „ეკატერინა“, იოჰან შტრაუსის ოპერეტა „ღამურა“, ფრედერიკ ლოუს „ჩემი მომხიბვლელი ლედი“, იმრე კალმანის „მონმარტის ია“, ყოველწლიური სიმფონიური კონცერტი „შტრაუსი ოპერეტაში“ (2012-დან), საერთაშორისო კონცერტები „ვივატ, ოფენბახ!“, „დუნაის მარგალიტი“, „სიმფონიური კოქტეილი ბლუზის სტილში“, „ფერენც ლეჰარი“. დირიჟორობდა სპექტაკლებს: სერგეი რახმანინოვის „ალეკო“, პეტრე ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“, ჟაკ ოფენბახის „დაპატიჟებული ვახშამი იტალიელებთან“, იმრე კალმანის „მისტერ იქსი“, „სილვა“ („ცირკის პრინცესა“), ჯუზეპე ვერდის „რიგოლეტო“, ჯოაკინო როსინის „სევილიელი დალაქი“, იჰორ პოკლადის „ასეთია ევროპული ბედნიერება“, იოჰან შტრაუსის „ბოშათა ბარონი“ და სხვ. არის მუსიკალური კონკურსების ჟიურის წევრი.

## ლიტერატურა 
* Вахрамєєва Р. Нам без жінок у світі не прожить // ДУ. 2006, 7 берез.;
* Оксана Мадараш: «Щаслива, коли диригую»: [інтерв’ю записала О. Будник] // Сусп-во і соц. політика. 2010. № 11;
* Уникати фальшивих нот – у музиці і повсякденні: [інтерв’ю записала С. Наконечна] // Україна молода. 2015, 17 берез.;
* Руки, які відчувають музику: [інтерв’ю записала Г. Онищук] // КіЖ. 2015, 25–30 груд.

## სქოლიო 
კატეგორია:უკრაინელი დირიჟორები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნათიძე

საკუთარი სახელი **ნათიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* თამაზ ნათიძე — არქიტექტორი, პედაგოგი
* ნიკოლოზ ნათიძე — მწერალი, სასულიერო პირი

კატეგორია:ქართული გვარები
გიორგი ლობჟანიძე (ინჟინერი)

**გიორგი ლობჟანიძე** (დ. 15 მარტი, 1928, ღები, ონის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი და პედაგოგი, „საქნავთობის“ სამეცნიერიო-ტექნიკური საზოგადოების თავმჯდომარე, დიდი სამამულო ომის ვეტერანი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2006).

1954 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი სპეციალობით „ნავთობისა და გაზის ჭაბურღილების ბურღვა“.

1947-1948 წლებში მუშაობდა სოფელი ღების კოლმეურნეობაში. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ გაანაწილეს შუა აზიის ნავთობგაერთიანების „ფერგანის ნავთობძიების ტრესტში“, სადაც მუშაობდა მბურღავად, ბურღვის ოსტატად და ბურღვის საწარმოო-ტექნიკური სამსახურის უფროსად. მიღებული აქვს სხვადასხვა ჯილდო. მოხსენიებულია შუა აზიის ნავთობგაერთიანების საპატიო წიგნში. 1959 წელს დაბრუნდა საქართველოში. 1963 წელს ჩაირიცხა ასპირანტურაში. 1967 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა უფროსი მეცნიერ-მუშაკის თანამდებობა. 1969 წელს ტრესტ „საქნავთობის“ მიწვევით გადაიყვანეს ტექნიკური განყოფილების უფროსად, შემდეგ „საქნავთობის“ წარმოების მართვის განყოფილების უფროსად, წარმოების მართვისა და მონიტორინგის განყოფილების უფროსად. პარალელურად მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. გამოქვეყნებული აქვს 50-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. „საქნავთობში“ მუშაობის პერიოდში აქტიურად მონაწილეობდა ნავთობის საბადოების ძებნა-ძიების საქმეში. არის სამგორი-პატარძეულის საბადოს ერთ-ერთი აღმომჩენი, რისთვისაც თანაგუნდელებთან ერთად, 1985 წელს მიენიჭა „სამგორის საბადოს პირველაღმომჩენის“ საპატიო წოდება.

## ჯილდოები
* მედალი „დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 30 წლისთავთან დაკავშირებით“,
* მედალი „დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 50 წლისთავთან დაკავშირებით“,
* მედალი „1941-1945 წლებში დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისთვის“,
* საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი,
* საქართველოს დამსახურებული მენავთობე,
* საქართველოს ნავთობისა და გაზის მრეწველობის საპატიო მუშაკი.

## ლიტერატურა
* საქართველოს ენერგეტიკოსები=Georgian Power Engineers: ენციკლოპედია, თბ., 2016, გვ. 194

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:დიდი სამამულო ომის მონაწილეები
ირინა ჟილენკო

**ირაიდა (ირინა) ჟილენკო** (დ. 28 აპრილი, 1941, კიევი — გ. 3 აგვისტო, 2013, იქვე) — უკრაინელი პოეტი. უკრაინის მწერალთა ეროვნული კავშირის წევრი (1967). მთავრის ცოლ ოლღას III ხარისხის ორდენის კავალერი (2001). 1964 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტი. მუშაობდა გაზეთებში „ლუ“, „მოლოდ უკრაინი“, ჟურნალებში „ნოვინი კინოეკრანა“, „რანოკ“ (ყველა — კიევში). დეიუტი შედგა გაზეთში „კიივსკა პრავდა“ (23 მაისი, 1958). ავტორია მხატვრულ ნარკვევთა კრებულისა „ბუკოვინური ბალადები“ (1964), პოეტური კრებულებისა „სოლო სოლფაში“ (1965), „ავტოპორტრეტი წითელში“ (1971), „ფანჯარა ბაღში“ (1978), „კონცერტი ვიოლინოსთვის, წვიმისა და ჭრიჭინასთვის“ (1979; რუსული თარგმანი — მოსკოვი, 1984), „სახლი წაბლის ხის ქვეშ“ (1981), „საოცრებათა ბაზრობა“ (1982), „აღსრულდა ზაფხული: რჩეული“ (1983), „უკანასკნელი ქუჩის მეარღნე“ (1985), „გოგონა სფეროზე“ (1987; სოსიურას სახელობის ლიტერატურული პრემია), „რჩეული“, „ჩაის ცერემონია (1990), „საღამო ძველ მარანში“ (1994; შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო პრემია), „წელიწადის დროები“ (1999), „სახარება მერცხლისგან“ (2002). ირინა ჟილენკო თავის შემოქმედებაში წარმოადგენს სიყვარული, სიხარულითა და სითბოთი სავსე მსოფლიოს, რომელიც ეყრდნობა გამონაგონს, ფანტაზიასა და მასში ყოველდღიურობისა და სიდიადის შერწყმას. სიტუაციური მიკრომსოფლიო, გასულიერებული საგნებითა და დეტალებით, ავტორს აქეზებს მისტიფიკაციებისა და პერსონიფიკაციებისკენ, ხშირად ირონიისა და თვითირონიის გამოყენებით. ირინა ჟილენკო ოსტატია ფსიქოლოგიური პორტრეტის, მედიტაციური რეფლექსიებისა, რაც ადასტურებს მსოფლიოს ასოციაციურ აღქმას. მისი შემოქმედების ცალკეული ფურცელია საბავშვო წიგნები: პოეტური კრებულები „მწიფდებიან თავთავები“ (1964), „ჩემი ბავშვობის ქუჩა“ (1979) და „ბუფეტის ჯუჯის ზღაპრები“ (1985) — მაღალი პოეტური ლირიკის მაგალითები, სადაც ორგანულადაა გადახლართული რეალობა და ზღაპარი; მოთხრობები „ორჯერ ორი უდრის ბაბუაწვერას“ (1983) და „საახალწლო ისტორია კარებზე, რომლებიც აღარ არსებობს, და იმაზე, თუ ზოგჯერ როგორაა სასარგებლო ნომრის შეშლა“ (1986; ყველა — კიევში). ცალკეული ნაწარმოებები თარგმნილია პოლონურ, ინგლისურ, იტალიურ, პორტუგალიურ და რუმინულ ენებზე. 1997 წლიდან ჟურნალ „სუჩასნისტში“ ბეჭდავდა ავტობიოგრაფიულ რომანს „Homo feriens“.

## ლიტერატურა 
* Ільницький М. На вістрі серця і пера. К., 1980;
* Никанорова О. «Дочекалась я щастя жить…». Штрихи до портрета Ірини Жиленко // Никанорова О. Поезії одвічна висота. К., 1986;
* Моренець В. Неевклідова геометрія поетеси // ЛУ. 1988, 9 черв.;
* Гордасевич Г. Полуничне віконце // Гордасевич Г. Силуети поетес. К., 1989;
* Антонишин С. Не розбийте мій ліхтар... (Кілька сюжетів про поезію Ірини Жиленко) // Київ. 1991. № 6;
* Тарнашинська Л. Автопортрет на зламі двох сторіч // ЛУ. 1996, 22 лют.

## სქოლიო 
კატეგორია:უკრაინელი პოეტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:კიევში დაბადებულები
კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები
იობიდაში

300px|მინი|იობიდაში ჰიდეო, 2008 წლის მაისის ბაშოს დროს
**იობიდაში** — გამომცხადებელი, რომელიც პროფესიონალ სუმოისტს (რიკიშის) მოუხმობს დოჰიოზე უშუალოდ ორთაბრძოლის წინ. ამას იგი ახორციელებს შემდეგი წესის დაცვით: ხელში უჭირავს ტრადიციული იაპონური დასაკეცი მარაო და რიგრიგობით, წამღერებით იძახის ორივე მებრძოლის სახელს და მხარეს, საიდანაც ისინი გამოდიან (დასავლეთი და აღმოსავლეთი).

იობიდაშს აცვია უნიფორმა, რომელიც სტილისტურად ეფუძნება იაპონელი მუშის ტრადიციულ სამოსს. კიმონოზე გამოსახული წარწერები სარეკლამო ხასიათისაა.

გამომდინარე მისი მუშური ჩაცმულობიდან, იობიდაში იაპონიის სუმოს ასოციაციის მუშაა, რომელსაც მრავალი ფუნქცია აქვს დაკისრებული. ორთაბრძოლების დღეს იგი გვის დოჰიოს, ამარაგებს სუმოისტებს რიტუალური მარილით, რომელიმე მებრძოლის გამოუცხადებლობის საფუძველზე დოჰიოზე გამოაქვს სპეციალური ბანერი, რითაც მაყურებელს აცნობებს, რომ მის მეტოქეს უბრძოლველად ჩაეთვალა მოგება. გარდა ამისა, უზრუნველყოფს სუმოისტთა უსაფრთხოებას, რომ დოჰიოდან გადმოვარდნის შემთხვევაში კუთხეში მდგარ ხის სათლს არ დაეცნენ და ტრავმა არ მიიღონ. ასევე, იობიდაშებს გამოაქვთ პოპულარული მებრძოლების სპონსორთა სარეკლამო ბანერები. სატურნირო დღეებში ისინი უკრავენ დოლებსაც არენის გარეთ, რითაც გულშემატკივრებს უხმობენ ორთაბრძოლების სანახავად.

იობიდაშები აშენებენ თიხისგან დოჰიოს ტურნირებისთვის, საჩვენებელი და საწვრთნელი ვარჯიშებისთვის. არსებობს ტრადიცია, რომლის იხედვითაც იობიდაშები თხზავენ და მღერიან სიმღერებს (ე.წ. "ჯინკუ") სუმოისტთა ცხოვრებაზე.

## ლიტერატურა
* David Shapiro (13 December 2013). Sumo: A Pocket Guide: A Pocket Guide. Tuttle Publishing. pp. 47–. ISBN 978-1-4629-0484-6.

## რესურსები ინტერნეტში
* Gunning, John (29 August 2018). "Unsung yobidashi keep sumo running smoothly". Japan Times. Retrieved 1 September 2018.
* "立呼び出しに出場停止２場所＝暴力問題、退職届受理－大相撲". jiji.com (in Japanese). 25 October 2019. Retrieved 25 October 2019.

კატეგორია:სუმოს ტერმინილოგია
ჩრდილოეთი სატაკუნტა

**ჩრდილოეთი სატაკუნტა** () ― ფინეთის სატაკუნტის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 17 989 ადამიანს შეადგენს.

## მუნიციპალიტეტები
## პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
*საული ნიინისტე — 60.3%
*ლაურა ჰუჰტასაარი — 12.5%
*პაავო ვიაიურიუნენი —  9.2%
*მატი ვანჰანენი — 7.4%
*პეკა ჰაავისტო — 4.2%
*ტუულა ჰაატაინენი — 3.1%
*მერია კიულიონენი — 3.1%
*ნილს ტორვალდსი — 0.2%

## იხილეთ აგრეთვე
*ფინეთის ქვერეგიონები

## სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები
კატეგორია:სატაკუნტის გეოგრაფია
პორის ქვერეგიონი

**პორტის ქვერეგიონი** () ― ფინეთის სატაკუნტის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 129 994 ადამიანს შეადგენს.

## მუნიციპალიტეტები
## პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
*საული ნიინისტე — 64.1%
*ლაურა ჰუჰტასაარი — 11%
*პეკა ჰაავისტო — 7.8%
*პაავო ვიაიურიუნენი — 5.7%
*ტუულა ჰაატაინენი — 4.1%
*მერია კიულიონენი — 3.9%
*მატი ვანჰანენი — 3%
*ნილს ტორვალდსი — 0.4%

## იხილეთ აგრეთვე
*ფინეთის ქვერეგიონები

## სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები
კატეგორია:სატაკუნტის გეოგრაფია
რაუმის ქვერეგიონი

**რაუმა** () ― ფინეთის სატაკუნტის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 66 298 ადამიანს შეადგენს.

## მუნიციპალიტეტები
## პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
*საული ნიინისტე — 66.2%
*ლაურა ჰუჰტასაარი — 7.7%
*პეკა ჰაავისტო — 7.3%
*პაავო ვიაიურიუნენი — 5.9%
*ტუულა ჰაატაინენი — 5%
*მატი ვანჰანენი —  5%
*მერია კიულიონენი — 2.6%
*ნილს ტორვალდსი — 0.3%

## იხილეთ აგრეთვე
*ფინეთის ქვერეგიონები

## სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები
კატეგორია:სატაკუნტის გეოგრაფია
სამხრეთ-აღმოსავლეთი პირკანმაა

**სამხრეთ-აღმოსავლეთი პირკანმაა** () ― ფინეთის ყოფილი ქვერეგიონი პირკანმაის რეგიონში.

## მუნიციპალიტეტები
## იხილეთ აგრეთვე
*ფინეთის ქვერეგიონები

კატეგორია:ფინეთის ყოფილი ქვერეგიონები
კატეგორია:პირკანმაის გეოგრაფია
სატაკუნტის მუნიციპალიტეტები

სატაკუნტის () რეგიონი 3 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 17 მუნიციპალიტეტად იყოფა.

## ჩრდილოეთი სატაკუნტა
## პორის ქვერეგიონი
## რაუმის ქვერეგიონი
## იხილეთ აგრეთვე
*დასავლეთი ფინეთი
*დასავლეთ ფინეთის რეგიონები

კატეგორია:სატაკუნტის მუნიციპალიტეტები
ცენტრალური ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები

ცენტრალური ოსტრობოტნიის (; ) რეგიონი 2 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 8 მუნიციპალიტეტად იყოფა.

## კაუსტინენის ქვერეგიონი
## კოკოლის ქვერეგიონი
## იხილე აგრეთვე
*დასავლეთი ფინეთი
*დასავლეთ ფინეთის რეგიონები

კატეგორია:ცენტრალური ოსტრობოტნიის მუნიციპალიტეტები
სამხრეთ კარელიის მუნიციპალიტეტები

სამხრეთ კარელიის (; ) რეგიონი 2 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 9 მუნიციპალიტეტად იყოფა.

## იმატრის ქვერეგიონი
## ლაპეენრანტის ქვერეგიონი
## იხილეთ აგრეთვე
*სამხრეთი ფინეთი
*სამხრეთ ფინეთის რეგიონები

კატეგორია:სამხრეთ კარელიის მუნიციპალიტეტები
კეურუუს ქვერეგიონი

**კეურუუს ქვერეგიონი** () ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 10 931 ადამიანს შეადგენს.

## მუნიციპალიტეტები
## პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
*საული ნიინისტე — 65%
*ლაურა ჰუჰტასაარი — 7.8%
*პეკა ჰაავისტო — 7.8%
*პაავო ვიაიურიუნენი — 7.1%
*მატი ვანჰანენი — 6%
*ტუულა ჰაატაინენი — 3.8%
*მერია კიულიონენი — 2.2%
*ნილს ტორვალდსი — 0.3%

## იხილეთ აგრეთვე
*ფინეთის ქვერეგიონები

## სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები
კატეგორია:ცენტრალური ფინეთის გეოგრაფია
ლანგრის პლატო

**ლანგრის პლატო** () — პლატო საფრანგეთში. მდებარეობს პარიზის აუზის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.

## სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის პლატოები
სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის მუნიციპალიტეტები

სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის (; ) რეგიონი 5 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 27 მუნიციპალიტეტად იყოფა.

## ლოიმაის ქვერეგიონი
## სალოს ქვერეგიონი
## ტურკუს ქვერეგიონი
## ვაკა-სუომი
## აბოლანდი
კატეგორია:სამხრეთ-დასავლეთ ფინეთის მუნიციპალიტეტები
ელემენტთა პერიოდული სისტემის პირველი პერიოდი

**ელემენტთა პერიოდული სისტემის პირველი პერიოდი** — ელემენტთა პერიოდული სისტემის, 2 ქიმიური ელემენტისაგან (წყალბადი _{1}H და ჰელიუმი _{2}He) შემდგარი რიგით პირველი პერიოდი. აქედან წყალბადი არალითონია, ხოლო ჰელიუმი — ინერტული აირი.

## ლიტერატურა 
01
ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეორე პერიოდი

**ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეორე პერიოდი** — ელემენტთა პერიოდული სისტემის 8 ქიმიური ელემენტისაგან (ლითიუმი _{3}Li — ნეონი _{10}Ne) შემდგარი რიგით მეორე პერიოდი. 

## ლიტერატურა 
02
ნამორაძე

საკუთარი სახელი **ნამორაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ალექსანდრე ნამორაძე — ისტორიკოსი, პედაგოგი
* გიორგი ნამორაძე — მთარგმნელი, პოეტი
* მედეა ნამორაძე — აშშ-ში მოღვაწე საოპერო მომღერალი (სოპრანო)
* ნიკოლოზი (ნამორაძე) — საეკლესიო მოღვაწე 
* ნიკოლოზ ნამორაძე — უნგრეთში მოღვაწე პიანისტი, კომპოზიტორი

კატეგორია:ქართული გვარები
ცენტრალური ფინეთის მუნიციპალიტეტები

ცენტრალური ფინეთის (; ) რეგიონი 6 ქვერეგიონს მოიცავს, რომლებიც 22 მუნიციპალიტეტად იყოფა.

## ეენეკოსკის ქვერეგიონი
## იიამსიის ქვერეგიონი
## იოუტსის ქვერეგიონი
## იიუვიასკიულიის ქვერეგიონი
## კეურუუს ქვერეგიონი
## საარიიარვი-ვიიტასაარის ქვერეგიონი
## იხილეთ აგრეთვე
*დასავლეთი ფინეთი
*დასავლეთ ფინეთის რეგიონები

კატეგორია:ცენტრალური ფინეთის მუნიციპალიტეტები
საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი

**საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი** — საჩხერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია საჩხერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 19 სექტემბერს №12 დადგენილებით.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გაკვეთილია და ტალღისებურად გადაკვეთილია ოთხ ნაწილად:
* I ნაწილი — ოქროს ველზე მეწამული წიგნი, რომელზეც გამოსახულია ერთი დიდი და ოთხი მცირე ვერცხლის ჯვარი.
* II ნაწილი — ლაჟვარდის ველზე ოქროს ქნარი.
* III ნაწილი — ზურმუხტის ველი ცენტრში გადაკვეთილია სამი შემცირებული ოქროს სარტყლით.
* IV ნაწილი - ოქროს ველი ცენტრში გადაკვეთილია სამი შემცირებული ლაჟვარდის სარტყლით.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ზურმუხტოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია  დევიზი — „**საჩხერე**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტი
საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა

**საჩხერის მუნიციპალიტეტის დროშა** —  საჩხერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია საჩხერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 19 სექტემბერს №12 დადგენილებით.

## აღწერილობა
დროშა ჰორიზონტალურად გაყოფილია ლაჟვარის და ზურმუხტის ველებად. დროშის ცენტრში მოთავსებულია მეწამული ჰერალდიკური ფარი, რომელზეც გამოსახულია ერთი დიდი და ოთხი მცირე ვერცხლის ჯვარი. ფარს გარშემოუყვება ვერცხლის არშია. დროშის პროპორციაა 2:3. 

## რესურსები ინტერნეტში
* საჩხერის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტი
გიორგი ნამორაძე

**გიორგი (გუცა) ანდრიას ძე ნამორაძე** (დ. 14 ოქტომბერი, 1882, გორი, — გ. 16 თებერვალი, 1965, თბილისი) — ქართველი პუბლიცისტი, მთარგმნელი, პოეტი.

სწავლობდა თბილისის სემინარიაში, 1907 წლიდან — კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. სემინარიიდან და უნივერსიტეტიდანაც გარიცხული იყო სტუდენტების საპროტესტო გამოსვლებში მონაწილეობის გამო. მისი ლექსები და კორესპონდენციები უკრაინული კულტურის შესახებ იბეჭდებოდა იმდროინდელ ქართულ პრესაში. 1917 წლის იანვარში კიევში დააპატიმრეს ომის საწინააღმდეგო აგიტაციის გამო, მაგრამ გათავისუფლდა თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. ერთხანს კიევის 1-ლი სარეზერვო კომუნისტური პოლკის სამედიცინო ნაწილის უფროსი ექიმი იყო. 1924 წლიდან ხარკივში მუშაობდა სახელმწიფო გამომცემლობის ლიტერატურულ რედაქტორად. 1936-1945 წლებში იდევნებოდა: რამდენჯერმე იყო დაპატიმრებული, შემდეგ გადასახლებული. გათავისუფლების შემდეგ საქართველოში ცხოვრობდა. მუშაობდა მასწავლებლად სოფ. სართიჭალაში. 1956 წელს რეაბილიტირებული იქნა.

ნამორაძემ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა XX საუკუნის პირველი ნახევრის ქართულ-უკრაინულ ლიტერატურული ურთიერთობების განვითარებაში. თარგმნიდა უკრაინული ლიტერატურის ნიმუშებს ქართულად და პირიქით, ხელმძღვანელობდა ქართულ-უკრაინული ლექსიკონის შედგენას (ხელნაწერი დაკარგულია), უკრაინულ გამოცემებში აქვეყნებდა წერილებს და სტატიებს საქართველოს და ქართული კულტურის შესახებ, პოეტ მიკოლა ბაჟანს დაეხმარა შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსნის“ უკრაინულად თარგმნაში.

## ბიბლიოგრაფია 
* შროშანი : ზღაპარი / ლესია უკრაინკა ; მთარგმ: გ. ნამორაძე (მთარგმნელი). - თბილისი, ნაკადული, 1963. - 21გვ.
* მოთხრობები : იური ზბანაცკი; უკრ. თარგმ. გ. ნამორაძემ (მთარგმნელი). - თბილისი, ლიტერატურა და ხელოვნება, 1964. - 76გვ.
* მოთხრობები : ნათან რიბაკი ; უკრ. თარგმნ. გ. ნამორაძემ (მთარგმნელი). - თბილისი, ლიტერატურა და ხელოვნება, 1964. - 77გვ.
* Збiрка оповiдань : М. Джавахiшвiлi ; перекл. Г. Наморадзе (მთარგმნელი). - Харкiв, Книгоспiлка, 1930. - 326p.
* Зелене Шатро : Родiон Коркiя ; перекл. з груз. Г. Наморадзе (მთარგმნელი). - Киiв, Молодь, 1963. - 180p.

## ლიტერატურა
* ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა.- თბ.,2021.- გვ.109.
* Пам'яті Георгія Наморадзе // Літературна Україна. 19 лютого. 1965.
* Наморадзе Георгій / О. П. Синиченко, Р. Ш. Чилачава // Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс] / Редкол.: І. М. Дзюба, А. І. Жуковський, М. Г. Железняк [та ін.] ; НАН України, НТШ. – К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2020.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* Синиченко О. П., Чилачава Р. Ш. Наморадзе Георгій // ЕСУ.

კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1882
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1965
კატეგორია:გორში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
კატეგორია:უკრაინელი მთარგმნელები
ცაგერის მუნიციპალიტეტის გერბი

**ცაგერის მუნიციპალიტეტის გერბი** — ცაგერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ცაგერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 31 ოქტომბრის №60 დადგენილებით.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გადაკვეთილია და იყოფა ორ: ლაჟვარდისა და ვერცხლის ველებად. ზედა ლაჟვარდის ველზე გამოსახულია ვერცხლის მთა (კლდე), რომლის თავზეც განთავსებულია ვერცხლის ჰერალდიკური ჯვარი. ლაჟვარდის ველის ქვედა ნაწილზე ნატურალურ (მწვანე) ფერში გამოსახულია სამი მთა. ზურმუხტის მთებზე გამოსახულია სამი ოქროს მტევანი. გერბის ქვედა ვერცხლის ველი, მარჯვნივ და მარცხნივ გაკვეთილია სამ-სამი შემცირებული ტალღისებური ლაჟვარდის სარტყლით, რომელთა შორისაც გამოსახულია ორი ლაჟვარდის თევზი.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდის ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია  დევიზი — „**ცაგერი**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ცაგერის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტი
იიამსიის ქვერეგიონი

**იიამსიის** () ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 19 767 ადამიანს შეადგენს.

## მუნიციპალიტეტები
## პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
*საული ნიინისტე — 65.3%
*პაავო ვიაიურიუნენი — 8.2%
*ლაურა ჰუჰტასაარი — 7.9%
*პეკა ჰაავისტო — 6.8%
*მატი ვანჰანენი — 4.1%
*ტუულა ჰაატაინენი — 4%
*მერია კიულიონენი — 3.3%
*ნილს ტორვალდსი — 0.4%

## იხილეთ აგრეთვე
*ფინეთის ქვერეგიონები

## სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები
კატეგორია:ცენტრალური ფინეთის გეოგრაფია
თაზა უბნის მეჩეთი

**თაზა უბნის მეჩეთი** () აშენდა მე-19 საუკუნეში შუშას თაზა მაჰალას უბანში, მდებარეობს შუშაში სამად ბეი მეჰმანდაროვის ქუჩაზე.
თაზას უბნის მეჩეთი არის აზერბაიჯანული მეჩეთი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ შუშაში. მდებარეობს ბაქოდან დაახლოებით 350 კილომეტრში. მდებარეობს შუშას 17 უბნიდან შედარებით ახალ უბანში. მე-19 საუკუნე იყო შუშაში მოქმედი 17 მეჩეთიდან ერთ-ერთი.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ძეგლები
ალექსანდრე ნათიშვილი (სამხედრო)

მინი|ატამანი ალ. ნათიევი (შუაში, ცხენზე) გერმანელ სამხედროებთან ერთობლივ აღლუმზე ხარკივში 1918 წელს.
**ალექსანდრე ვ. ნათიშვილი**, *ნათიევი* (დ. 1873 — გ. 18 ივნისი, 1919, ბათუმი) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1917), I მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე.
## სამხედრო კარიერა 
ალექსანდრე ნათიშვილი დაიბადა ბათუმის ოლქში, ქართულ აზნაურულ ოჯახში 1873 წელს. დაამთავრა კონსტანტინეს საარტილერიო სასწავლებელი (1894) და მიხეილის საარტილერიო აკადემია. ნათიშვილის და მისი თანამოგვარე სხვა სამხედრო პირების ბიოგრაფიის დეტალები ხშირად აღრეულია. ოფიცერთა 1910 წლის სიით მსახურობდა თურქესტანის 1-ლ საარტილერიო ბრიგადაში (ტაშკენტი), 1917 წლის ბოლოს კი მეთაურობდა მე-4 საარტილერიო ბრიგადას ან მე-6 მძიმე სამორტირო დივიზიონს. იმავე პერიოდში მე-6 საარმიო კორპუსი, რომლის შემადგენლობაშიც ნათიევის ქვედანაყოფი შედიოდა, გარდაიქმნა უკრაინულ ეროვნულ შენაერთად — ზაპოროჟიის სეჩის მე-2 კორპუსად. ნათიევი ერთხანს ამ კორპუსის არტილერიის ინსპექტორი იყო, შემდეგ იგივე პოზიცია ეჭირა უკრაინის ცენტრალური რადის შეიარაღებული ძალების ცალკე ზაპოროჟიულ დაჯგუფებაში. 1918 წელს მეთაურობდა უკრაინის ცალკე ზაპოროჟიულ ბრიგადას. იმავე წლის ოქტომბერში თადარიგში გავიდა გენერალ-ხორუნჟის წოდებით. 1918 წლის დეკემბერში ჰეტმან სკოროპადსკის ხელისუფლების დაცემის შემდეგ ერთხანს პატიმრობაში იყო. გათავისუფლების შემდეგ ჩრდილოეთ კავკასიაში წავიდა და შეუერთდა სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებს, რომელსაც გენერალი ანტონ დენიკინი ედგა სათავეში.

## ბათუმში 
1919 წლის მარტში დენიკინმა ნათიევი იმხანად დიდი ბრიტანეთის მიერ ოკუპირებულ ბათუმის ოლქში მიავლინა „ამიერკავკასიის მკვიდრთა კორპუსის“ შესადგენად. ამავდროულად, დენიკინის წარმომადგენლების საქმიანობა ბათუმში ქართული გავლენის გავრცელების წინააღმდეგ ქმედებასაც გულისხმობდა, რის შესახებაც საქართველოს რესპუბლიკის მთავრობამ მოიპოვა სადაზვერვო ინფორმაცია და ის პრესაშიც გამოაქვეყნა. ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში ნათიევს და მასთან ერთად ბათუმში დენიკის არმიაში მომსახურე სხვა ქართველ ოფიცრებს „საქართველოს უღირს შვილებს“, „იუდებს“, „მოღალატეებს“ უწოდებდნენ.

1919 წლის 18 ივნისის საღამოს ბათუმის ბულვარში მოსეირნე გენერალი ნათიევი და მისი ადიუტანტი ფილიპოვი რამდენიმე გასროლით მოკლეს. ბრიტანეთის სარდლობამ მკვლელობის ბრალდებით ქართველი სოციალ-დემოკრატი, 22 წლის ილია ალფესის ძე მიქელაიშვილი დააკავა. სამხედრო სასამართლომ მას სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა. მიქელაიშვილი მოკლეს ბრიტანელმა ჯარისკაცებმა წინააღმდეგობის გაწევის მცდელობისას 1920 წლის 15 ივლისს, ბათუმის ოლქის საქართველოსთვის ოფიციალური გადმოცემიდან რამდენიმე დღის შემდეგ.

ნათიევის უკრაინაში მოღვაწეობის აღსანიშნავად მის სახელს ატარებს ერთ-ერთი ქუჩა ხარკივში.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
კატეგორია:ქართველები რუსეთში
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:მოკლული ქართველები
ალექსანდრე ნამორაძე

**ალექსანდრე გიორგის ძე ნამორაძე** (დ. 18 აგვისტო, 1891, დაბა თიანეთი — გ. 11 ივლისი, 1958, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1938), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი (1939), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946). 

1910-1914 წლებში სწავლობდა კიევის უნივერსიტეტში. 1918 წლიდან მასწავლებლობდა თბილისში. 1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტის ისტორიის განყოფილება. 1936 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო თსუ-ს ახალი ისტორიის კათედრის გამგე. სხვადასხვა დროს ლექციებს კითხულობდა აგრეთვე ა. პუშკინის სახელობის თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რესპუბლიკის პარტიულ სკოლაში, ი. გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიურ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში, წულუკიძის სახელობის ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. იკვლევდა დასავლეთ ევროპის ქვეყნების გენეზისის, საფრანგეთის რევოლუციამდელ და რევოლუციის ისტორიას, განმანათლებლობისა და ამერიკის აღმოჩენის ისტორიის საკითხებს. ითვლება ახალი და უახლესი ისტორიის კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელად საქართველოში.

## ბიბლიოგრაფია 
* ლეჟისლატივი და სათემო მიწების საკითხი საფრანგეთში 1792 წელს (ავტორი). - ქუთაისი, 1949. - 202გვ.
* ადმინისტრატიული მეურვეობა და მუნიციპალური მმართველობა საფრანგეთში : XVII-XVIII ს. ეპოქის ადმინისტრატიული კორესპონდენციისა და საკანონმდებლო აქტების მიხედვით (ავტორი). - ტფილისი, სახელმწ. უნ-ტის გამ-ბა, 1935. - 224გვ.
* დასავლეთ ევროპის ისტორიის პროგრამა საშუალო საუკუნეები და ახალი ისტორია (ავტორი). - ტფილისი, სახუნტი, 1935. - 48გვ.
* დასავლეთ ევროპის ისტორია (ავტორი) // განაკვ. 1 : ფეოდალური ქალაქის გენეზისი და მისი სოციალ-ეკონომიური და პოლიტიკური განვითარება. - ტფილისი, 1933. - 211გვ.

## ლიტერატურა
* ალექსანდრე ნამორაძე / კ. ანთაძე // ქართული ისტორიოგრაფია : კრ. 2 / ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი. - თბილისი, 1971. - გვ. 149-166.
* 
* საქართველოში საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარული კანონმდებლობის მეცნიერული შესწავლის მესაძირკვლეები : ალექსანდრე ნამორაძის შრომები საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარულ საკითხებზე // საფრანგეთის დიდი რევოლუციის აგრარული კანონმდებლობის შესწავლა საქართველოში / მერაბ კალანდაძე. - თბილისი, 2006. - გვ. 63-120.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1891
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1958
კატეგორია:თიანეთში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
ზაზა მიქაშავიძე

**ზაზა მიქაშავიძე** (დ. 8 სექტემბერი, 1954, თბილისი — გ. 31 მარტი, 2023, იქვე) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი.

## ბიოგრაფია
დაარსების დღიდან მუშაობდა თუმანიშვილის კინომსახიობთა თეატრში. იყო მიხეილ თუმანიშვილის საუკეთესო მოწაფე, მისი მუდმივი თანამოაზრე და ერთგული მეგობარი. თამაშობდა სპექტაკლებში: „ალუბლის ბაღი“ (ეპიხოდოვი), „ჩვენი პატარა ქალაქი“, „დედა კურაჟი“, „ბაკულას ღორები“, „მაცეკვე ტანგო“ და სხვა. გადაღებულია ფილმებში: „დათა თუთაშხია“, „სახლი ლესნაიაზე“, „ახალი არკადია“, „მარტოხელა მონადირე“ და სხვა.

მონაწილეობდა საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის რადიოთეატრის პროექტში „ლიტერატურული თეატრი“, რომელიც საქველმოქმედო ფონდ „ქართუს“ თანადგომით განხორციელდა და რომლის მიზანია მსმენელებს გააცნოს გამოჩენილი ქართველი მწერლების ნაწარმოებების სრული აუდიო ვერსია.

## ფილმოგრაფია
* 1978 — დათა თუთაშხია — კურუ
* 1979 — კარიერი
* 1980 — სახლი ლესნაიაზე — სტამბის მუშა
* 1982 — მარადისობის კანონი
* 1986 — ტერანგი
* 1986 — ახალი არკადია
* 1987 — ბრავო, ალბერ ლოლიშ!
* 1988 — ვამეხი მოდის (დაკარგული საგანძურის საძებნელად) — ცალთვალა
* 1988 — ქველი (კეთილისმყოფელი)
* 1989 — ტურანდოტი — ოლეგი
* 1989 — მარტოხელა მონადირე — მიხო
* 1991 — ვირთხა
* 1992 — ვალსი პეჩორაზე
* 1992 — ანას დაბადების დღე
* 2004 — დათქმულ დღეს

## რესურსები ინტერნეტში
* ზაზა მიქაშავიძე — ეროვნული ფილმოგრაფია
* 

კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1954
კატეგორია:გარდაცვლილი 31 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2023
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ცაგერის მუნიციპალიტეტის დროშა

**ცაგერის მუნიციპალიტეტის დროშა** —  ცაგერის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ცაგერის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2013 წლის 31 ოქტომბრის №60 დადგენილებით.

## აღწერილობა
დროშა ჰორიზონტალურად გაყოფილია სამ ნაწილად:
* I ნაწილი — ლაჟვარდის ველი, რომლის ცენტში მოთავსებულია ვერცხლის ჯვარი.
* II ნაწილი — ვერცხლის ველი, რომელიც ზომით დროშის სიმაღლის 1/7-ია.
* III ნაწილი — ზურმუხტის ველი, რომელზეც მოთავსებულია სამი ოქროს მტევანი.

დროშის პროპორცია 2:3. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ცაგერის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტი
ერედვის მუნიციპალიტეტის გერბი

**ერედვის მუნიციპალიტეტის გერბი** — ერედვის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ერედვის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 24 მაისს, №2 დადგენილებით.

## აღწერილობა
გერბის ფარის მეწამულ ველზე მოთავსებულია ვერცხლის მუზარადი. ფარის ზედა მარჯვენა კუთხე უჭირავს თავისუფალ კანტონს, რომლის ვერცხლის ველზე მეწამული ჯვარია გამოსახული. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — ერთკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით. ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „**ერედვი**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ერედვის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტი
ერედვის მუნიციპალიტეტის დროშა

**ერედვის მუნიციპალიტეტის დროშა** —  ერედვის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ერედვის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2010 წლის 24 მაისს, №2 დადგენილებით.

## აღწერილობა
დროშის მეწამულ ველზე მოთავსებულია თეთრი ფერის მუზარადი. დროშის ზედა მარჯვენა კუთხეში თეთრ ველზე გამოსახულია მეწამული ჯვარი. თეთრ ველს უჭირავს დროშის სიმაღლის 1/3. დროშის პროპორციაა 2:3. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ერედვის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტი
ზურაბ ნათიშვილი

**ზურაბ გიორგის ძე ნათიშვილი**, *ნათიევი* (დ. 20 აგვისტო, 1869, — გ. 30 ივლისი, 1937, პარიზი) — რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1915), I მსოფლიო ომის (1914-1918) მონაწილე.

დაიბადა თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახში. სწავლობდა თბილისის კადეტთა კორპუსში (არ დაუმთავრებია), შემდეგ — ელიზავეტგრადის იუნკერთა საკავალერიო სასწავლებელსა და სანკტ-პეტერბურგის საოფიცრო-საკავალერიო სასწავლებელში. სამხედრო სამსახურში იყო 1886 წლიდან. მსახურობდა ტვერის მე-16 დრაგუნთა პოლკში, შემდეგ — ნიჟეგოროდის მე-17 დრაგუნთა პოლკში. 1912 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, 1915 წელს — პოლკოვნიკის წოდება. მსოფლიო ომის ფრონტებზე თავის გამოჩენისთვის მიღებული ჰქონდა „გიორგის იარაღი“ (1918). დაჯილდოებული იყო ასევე წმ. სტანისლავის III (1901) და II (1914; მახვილებით, 1916), წმ. ანას III (1910) და II (მახვილებით, 1915), წმ. ვლადიმერის IV (მახვილებითა და ბაბთით, 1915) და III (მახვილებით, 1916) ხარისხის ორდენებით. 1921 წლიდან ემიგრაციაში იყო საფრანგეთში, სადაც არჩეული იყო ნეჟიგოროდის დრაგუნთა პოლკის ოფიცერთა კავშირის თავმჯდომარედ. გარდაიცვალა პარიზში.

## რესურსები ინტერნეტში
* [Натиев (Натишвили) Зураб Георгиевич](http://www.grwar.ru/persons/person/5480%20%20Натиев%20(Натишвили)%20Зураб%20Георгиевич) — Русская армия в Первой мировой войне.
* 

კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1869
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ეენეკოსკის ქვერეგიონი

**ეენეკოსკის ქვერეგიონი** () ― ფინეთის ცენტრალური ფინეთის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 20 904 ადამიანს შეადგენს.

## მუნიციპალიტეტები
## იხილეთ აგრეთვე
*ფინეთის ქვერეგიონები

## სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები
კატეგორია:ცენტრალური ფინეთის გეოგრაფია
ბაღდათის მუნიციპალიტეტის დროშა

**ბაღდათის მუნიციპალიტეტის დროშა** —  ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ბაღდათის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2012 წლის 26 ოქტომბერს №84 დადგენილებით.

## აღწერილობა
დროშის ქსოვილი გაყოფილია ვერტიკალურად ორ თანაბარ ნაწილად:
* I ნაწილი — მეწამულ ველზე სამი ჰერალდიკური ოქროს ვარდი, პროპორციით 2:1.
* II ნაწილი — გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ თანაბარ ნაწილად. ზედა ნაწილი არის ზურმუხტოვანი ველი, ქვედა ნაწილი არის ლაჟვარდოვანი ველი.

დროშის პროპორციაა 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბაღდათის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტი
ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის დროშა

**ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის დროშა** —  ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ, 2014 წლის 25 ივნისს №11 დადგენილებით.

## აღწერილობა
დროშა ვერტიკალურად თანაბრად გაყოფილია მეწამულ და ზურმუხტოვან ველებად. მეწამულ ველზე ზედა მარჯვენა კუთხეში გამოსახულია ვერცხლის ცხრაქიმიანი ვარსკვლავი. დროშას ჰორიზონტალურად გადაკვეთს ვერცხლის შვიდი ტალღოვანი სარტყელი. დროშის პროპორციაა 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის გერბი და დროშა

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი