open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ჯულია რობერტსი

**ჯულია ფიონა რობერტსი** (; დ. 28 ოქტომბერი 1967, ატლანტა, აშშ) — ამერიკელი კინომსახიობი. მიღებული აქვს ოსკარი ფილმისთვის „ერინ ბროკოვიჩი“.

## ბიოგრაფია 
ჯულია ფიონა რობერტსი დაიბადა 1967 წლის 28 ოქტომბერს, ჯორჯიის შტატის ქალაქ ატლანტაში (აშშ). მომავალი მსახიობი ოჯახში მე–3 ბავშვი იყო. ჯულიას მამა *გეითსი, უოლთერ გრეიდი* (დაბადებული 1933 წელს) ერთდროულად გასაბერი ლეიბების გამყიდველი, მსახიობი და მწერალი იყო. ჯულიას დედა *ბრედემასი, ბეთი ლუ* (დაბადებული 1934 წელს) შეთავსებით მსახიობობდა.

## ფილმოგრაფია
## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჰოროსკოპი

**ჰოროსკოპი** (, „hōroskópos“; „hora“ — დრო და „skopeo“ — ვუყურებ, ვაკვირდები) — კონკრეტული ადამიანის დაბადების მომენტში ზეცის გრაფიკული გამოსახულება, ანუ რა მდგომარეობა ეკავათ მნათობებს, პლანეტებსა და ვარსკვლავებს. 

არ არსებობს სამეცნიერო კვლევები, რომლებიც დაადასტურებდნენ ჰოროსკოპის სისწორეს. ე.წ. ასტროლოგების მიერ გამოყენებული მეთოდები არის ფსევდო-მეცნიერული. თანამედროვე მეცნიერებაში არ არსებობს არანაირი კავშირი მნათობებისა თუ ცის სხეულების განლაგებასა და პიროვნებაზე მათ გავლენას შორის. ყველა სამეცნიერო კვლევა, რომელიც მკაცრი სტანდარტით ჩატარდა, არ აჩვენებს არანაირ კავშირსა თუ გავლენას ჰოროსკოპსა და პიროვნებას შორის. ფსიქოლოგები ასტროლოგებისა და ჰოროსკოპების რწმენას ხსნიან ადამიანის გონების თავისებურებით, ეძიოს კანონზომიერება იქაც კი, სადაც ის არ არსებობს. ამ მოვლენას ასევე ბარნუმის ეფექტს უწოდებენ, რომლის ზემოქმედებით ინდივიდები სიზუსტის მაღალ ხარისხს ანიჭებენ მათი პიროვნების იმგვარ აღწერებს, რომლებიც, თითქოს, მათზე არის მორგებული. სინამდვილეში, ეს აღწერები იმდენად ბუნდოვანია, რომ ბევრ ადამიანს შეიძლება მიეწეროს.

## ჰოროსკოპის სტრუქტურა 
ჰოროსკოპში ძირითადად გამოყოფენ:
* პლანეტების განთავსებას ზოდიაქოს ნიშნებში.
* პლანეტების განთავსებას ე. წ. ასტროლოგიურ სახლებში. 
* „ასპექტებს“ - პლანეტების ურთიერთკავშირს, ურთიერთდამოკიდებულებას (რომელიც შეიძლება იყოს დადებითი, უარყოფითი ან ნეიტრალური).
* ე.წ. ასტროლოგიური სახლების მმართველებისა და „სიგნიფიკატორების“ გამოთვლა-შეთავსება და ა. შ.

## ჰოროსკოპის ტიპი 
ჰოროსკოპი შეიძლება იყოს:
ასტროლოგიური საქმიანობის ძირითად მეთოდად ითვლება ჰოროსკოპის შედგენა და მისი ინტერპრეტაცია. ჰოროსკოპი შეიძლება იყოს:
* ნატალური - გამოითვლება ადამიანის დაბადების თარიღის, დროის და ადგილის დახმარებით. ნატალური ჰოროსკოპის მიხედვით ასტროლოგი პიროვნების ასტროლოგიურ პორტრეტს ადგენს (თუ რა თვისებები, მიდრეკილებები და პოტენციალი გააჩნია ადამიანს). 
* მუნდანური -  გამოითვლება ქვეყნის (ქალაქის) დაარსების ან დამოუკიდებულობის მოპოვების თარიღის, დროის და ადგილის დახმარებით. მისი მიხედვით ასტროლოგს შეუძლია კონკრეტული ქვეყნის განვითარების, სასიკეთო პერსპექტივების ან მოსალოდნელი საფრთხეების შესახებ მიიღოს ინფორმაცია.
* სინასტრიული - გამოითვლება ორი ადამიანის ნატალური ჰოროსკოპის ურთიერთშეჯერების შედეგად. ასტროლოგს მისი მიხედვით შეუძლია განსაზღვროს ორი ადამიანის ურთიერთშეთავსება - თუ რამდენად ჰარმონიული ან დისჰარმონიული შეთავსებაა (როგორც პირად, ისე საქმიან ცხოვრებაში). 
* სამედიცინო - ის დგება ადამიანის დაავადებების, ტრავმის მიღების დროისა და ადგილის დახმარებით. მისი მიხედვით ასტროლოგი ცდილობს განსაზღვროს ადამიანის ავადმყოფობის განვითარების ეტაპები და მიაგნოს მკურნალობის ყველაზე ოპტიმალურ მეთოდებს. 
* ჰორარული (საათობრივი) - ის დგება კითხვის დასმის მომენტში. ამ ჰოროსკოპის დახმარებით ასტროლოგი ეძებს პასუხს დასმულ კითვაზე.
* ელექტიური (შერჩევითი) - ამ ჰოროსკოპის დახმარებით ასტროლოგი ცდილობს შეარჩიოს ამა თუ საქმიანობის დაწყებისთვის სასიკეთო პერიოდი.

## ლიტერატურა
* ვიქტორ ნოზაძე, „ვეფხისტყაოსნის ვარსკვლავთმეტყველება“, თბილისი, 2005;

## სქოლიო
კატეგორია:ასტროლოგია
ფატალიზმი

**ფატალიზმი** (ლათ. fatalis — ბედისწერით წინასწარ განსაზღვრული, საბედისწერო) — მსოფლმხედველობა, რომლის თანახმად, სამყაროს ყოველგვარი ხდომილობა და ადამიანის მოქმედება წინასწარ არის მკაცრად განსაზღვრული, ყველაფერი გარდაუვალია, რადგან გამორიცხულია შემთხვევითობა, შესაძლებლობა, ალბათობა და თავისუფლება. განასხვავებენ სამი ტიპის ფატალიზმს: მითოლოგიურს, რელიგიურს და რაციონალისტურს.

პირველს გარდაუვალობის საფუძვლად მიაჩნია ბედისწერა, მეორეს — ღმერთი, მესამეს კი — მიზეზობრიობის უწყვეტი ჯაჭვი. მითოლოგიური ფატალიზმი გაბატონებული იყო ანტიკურ ეპოქაში, რელიგიური ფატალიზმი — შუა საუკუნეებში, ხოლო რაციონალისტური — ახალი დროის ფილოსოფიაში. უკანასკნელი განსაკუთრებით დამახასიათებელია მექანისტური დეტერმინიზმისათვის.
## ლიტერატურა
კატეგორია:ფილოსოფია
წრე

thumb|200px|right|წრე
**წრე** — წრეწირით შემოსაზღვრული და მისი ცენტრის შემცველი სიბრტყის ნაწილი. წრის ფართობი ტოლია πR², სადაც R არის წრეწირის რადიუსი, ხოლო π — წრეწირის სიგრძის ფარდობა მის დიამეტრთან.

## იხილეთ აგრეთვე 
* პი
* წრის კვადრატურა

კატეგორია:გეომეტრია
ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობა

მინი|ევროკავშირის დროშა
**ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობა** — ევროპის სახელმწიფოთა გაერთიანება. დაფუძნდა 1957 წლის 25 მარტს, რომში, საფრანგეთის, გერმანიის, იტალიის და ბენილუქსის ქვეყნების მიერ. ამავე შეხვედრაზე ამავე სახელმწიფოებმა დააფუძნეს კიდევ ერთი გაერთიანება – ევროპის ატომური გაერთიანება, 6 წლით ადრე კი, 1951 წლის 18 აპრილს – ნახშირისა და ფოლადის ევროპის გაერთიანება (გაუქმდა 2002 წლიდან). 1967 წელს ამ სამივე გაერთიანების ორგანოები გაერთიანდა და ამის შემდეგ მათ „ევროპის გაერთიანებებად“ მოიხსენიებენ.

ევროპის გაერთიანება ერთ-ერთი იმ სამ ბურჯთაგანია, რომელსაც ევროკავშირი ეყრდნობა. მეორე ბურჯს წარმოადგენს საერთო საგარეო და უსაფრთხოების პოლიტიკა, მესამეს – თანამშრომლობა მართლმსაჯულების სფეროში. ევროკავშირში გაწევრიანებისათვის ქვეყანა უნდა გახდეს ორივე დღეს არსებული გაერთიანების წევრი და ითანამშრომლოს მეორე და და მესამე ბურჯებით მოცულ სფეროებში.

## გაწევრიანების პროცედურა
ევროპის გაერთიანებაში ახალი წევრების მიღების პროცედურა შემდეგი ეტაპებისგან შედგება:

* გაწევრიანების მსურველი სახელმწიფო წარადგენს განაცხადს ევროპის კავშირის საბჭოში;
* საბჭო მიმართავს ევროკომისიას, რათა მან მოამზადოს დასკვნა განაცხადის თაობაზე;
* ევროკომისია ამზადებს დასკვნას წევრობს კანდიდატი სახელმწიფოს სამართლებრივი და ეკონომიკური მდგომარეობის დეტალური ანალიზის საფუძველზე;
* საბჭო განიხილავს კომისიის დასკვნას და იღებს გადაწყვეტილებას გაწევრიანების შესახებ მოლაპარაკების დაწყების თაობაზე;
* მიმდინარეობს მოლაპარაკებები კანდიდატთან გაწევრიანების შესახებ;
* ევროპის კავშირის საბჭო ამტკიცებს მოლაპარაკებების შედეგებს;
* ევროპარლამენტი ეთანხმება საბჭოს გადაწყვეტილებას;
* წევრობის კანდიდატი ქვეყანა ახდენს გაწევრიანების ხელშეკრულების რატიფიცირებას;
* ევროპის გაერთიანების წევრ–სახელმწიფოები ახდენენ გაწევრიანების ხელშეკრულების რატიფიცირებას;
* გაწევრიანების ხელშეკრულება შედის ძალაში. ევროპის გაერთიანებას ახალი წევრი ემატება.

## რესურსები ინტერნეტში
* Site de l'Union européenne
* Traité établissant la CEE 
* Traité d'Amsterdam 
* Glossaire : "Communautarisation"

კატეგორია:ევროპის კავშირი
კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ნიკოლოზ ბელაქნელი

**ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე ბელაქნელი** (დ. 6 დეკემბერი, 1897, ქუთაისი ― გ. 17 ივლისი, 1978, თბილისი) — ქართველი მომღერალი (ტენორი). საქართველოს სახალხო არტისტი. თბილისის საოპერო თეატრის სოლისტი და პედაგოგი. 

## ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (პედაგოგ ე. ვრონსკის კლასი). ბელაქნელის დებიუტი შედგა 1930 წელს თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე (ნიკო - მ. ბალანჩივაძის "დარეჯან ცბიერი"). მოღვაწეობდა ბაქოში (1934–1936), ხაბაროვსკის (1936–1938), სოროშილოვგრადისა და დნეპროპეტროვსკის საოპერო თეატრებში (1938–1939). 1939–1959 წლებში გამოდიოდა თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე. ბელაქნელი ასრულებდა დრამატული ტენორის მთავარ პარტიებს — აბესალომი, რატი (ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და და ეთერი“, „ლატავრა“). ლექსო (კილაძის „ლადო კეცხოველი“), გელა (ტუსკიას „სამშობლო“), გურამი (გოკიელის „პატარა კახი“), ტარიელი (მშველიძის „ამბავი ტარიელისა“)., ბაში-აჩუკი (კერესელიძის „ბაში-აჩუკი“), ონისე (აზმაიფარაშვილის „ხევისბერი გოჩა“), ოტელო, მანრიკო, რადამესი (ვერდის „ოტელო“, „ტრუბადური“, „აიდა“), რაული (მაიერბეერის „ჰუგენოტები“), გერმანი (ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), ხოზე (ბიზეს „კარმენი“), კავარადოსი (პუჩინის „ტოსკა“), გრიგორი მელეხოვი (ძერჟინსკის „წყნარი დონი“).

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი საოპერო მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული  6 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1897
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1978
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
გრიგოლ ბერძენიშვილი

**გრიგოლ ალექსანდრეს ძე ბერძენიშვილი** (დ. 17 აპრილი, 1909, ბათუმი — გ. 7 თებერვალი, 1962, თბილისი) — ქართველი დრამატურგი.

## ბიოგრაფია
ლიტერატურულ მოღვაწეობას ეწეოდა 1927 წლიდან. ბერძენიშვილის პირველი მნიშვნელოვანი პიესა „ოქროს ვერძი“ დაიდგა 1937 წელს თბილისის სანკულტურის თეტრში. 30-იან წლებში იდგმებოდა ბერძენიშვილის პიესები: „აჭარის მთებში“, „სერგო“, „ჩაძირული ოქრო“, „ცეცხლი“, „ჩვენი მიწა“ და სხვა. 

1941 წლიდან თბილისის, გორის, ცხინვალის, ფოთის, მახარაძისა და სხვა თეატრების სცენაზე წარმოდგენილ იქნა ბერძენიშვილის ახალი პიესები: „არწივის ბუდე“ (რუსთაველის სახელობის თეატრი, თანაავტორი ს. დოლიძე). „სიყვარულის ძალა“, „მშვიდობის მტრედები“ (1948), „ბედნიერებისაკენ“  (1951), „ძველი ჭრილობა“ (1952), „კოჭლი მეწისქვილე“ (1956), „დაჭრილი არწივი“ (1957, მარჯანიშვილის სახელობის თეატრი). ბერძენიშვილის პიესებში ასახულია ქართველი ხალხის გმირული წარსული და თანამედროვეობა. მისი თავდადება დიდ სამამულო ომში, ბრძოლა მშვიდობის განმტკიცებისათვის. ბერძენიშვილს ეკუთვნის საბავშვო მოთხრობები „დიდი წიფლის საიდუმლო“, „ეგნატეს ცრემლი“, „მოწყვეტილი ვარსკვლავი“ და სხვა.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან დიდუბის პანთეონში დაკრძალულია მისი მეუღლე — **ქეთევან გაბრიელის ასული ჩოლობარგია** (დ. 4 აგვისტო, 1909, ოზურგეთი — გ. 14 ივლისი, 1978, თბილისი).

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 85,  თბ., 1994

კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ელგუჯა ბერძენიშვილი

**ელგუჯა ისიდორეს ძე ბერძენიშვილი** (დ. 25 თებერვალი, 1927, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 1 იანვარი, 2019, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1966).

## ბიოგრაფია
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. ბერძენიშვილის ფერწერული ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია თანამედროვეობის განცდა, კომპოზიციის გრძნობა. მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია: „დეკორატიული პანო“ ბიჭვინთაში (1967), „ნავები“ (1955, მხატვრის კუთვნილება), „მეუღლის პორტრეტი“ (1956, მხატვრის კუთვნილება), „აბესალომ და ეთერი“ (1968, ფალიაშვილის სახლ-მუზეუმი); განსაკუთრებით საინტერესოა კ. გამსახურდიას რომანის „დიდოსტატის მარჯვენის“ ილუსტრაციები (1972, მხატვრის კუთვნილება).

გარდაიცვალა 2019 წლის 1 იანვარს, 91 წლის ასაკში. დაკრძალულია ვაკის კერძო სასაფლაოზე მეუღლის გვერდით.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი 
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
ვერა ბელეცკაია

**ვერა კონსტანტინეს ასული ბელეცკაია** (დ. 15 აპრილი, 1914, თბილისი ― გ. 23 ოქტომბერი, 1974, იქვე) — გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1962).

## ბიოგრაფია
1937 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. ნაყოფიერად მუშაობდა როგორც ილუსტრატორი და პეიზაჟისტი. საინტერესოა მისი ფერადი ლინოგრავიურების სურათები: „თბილისი“, „შატილი“, „ტალინი“ და სხვა. დაზგური გრაფიკის ჟანრში შექმნილია პეიზაჟების სერიები, რომლებიც მკაფიო და მჟღერი ფერებით გამოირჩევა. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: „სვანეთი“, „ველი თბილისი“, „დაღესტანი“, „ძველი ხუროთმოძღვრების ძეგლები“ (ქაღალდი, გუაში, ტემპერა და აკვარელი) და სხვა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული  15 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1914
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1974
თედორე ბეგიაშვილი

**თედორე (თედო) მალაქიას ძე ბეგიაშვილი** (დ. 4 დეკემბერი, 1892, სოფ. ფანიანი, ახლანდელი სიღნაღის რაიონი ―   გ.     21 ოქტომბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი და პედაგოგი, ფოლკლორისტი.
## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, ხოლო 1916 წელს იურევის (ახლანდელი ტარტუს) უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მასწავლებლობდა სკოლებში, ინსტიტუტებში. 1956 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში რუსული და ქართული ლიტერატურის კათედრაზე. ავტორია ფილოლოგიური, ფოლკლორისტული და პედაგოგიური-მეთოდოლოგიური გამოკვლევებისა. მათგან აღსანიშნავია: "ქართული სიტყვიერების ისტორია" (I ნაწილი - 1925, II - 1927, III - 1931). "ქართული ფოლკლორი" (1941) და სხვა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 4 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1892
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
აკაკი ბელიაშვილი

**აკაკი იონას ძე ბელიაშვილი** (დ.  24 აპრილი [ ძვ. სტ. 11 აპრილი], 1903, სოფელი ქორეთი, ახლანდელი საჩხერის მუნიციპალიტეტი — გ. 14 თებერვალი, 1961, თბილისი) — ქართველი მწერალი, კინო სცენარისტი.

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა ქუთაისის ქართული გიმნაზია. 1921 წლიდან სწავლობდა თბილისის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. გიმნაზიაში სწავლის დროს ბელიაშვილი ხელნაწერ ჟურნალებში აქვეყნებდა პატარა მოთხრობებს, მინიატურებსა და პიესებს. 20-იან წლებში „ფუტურისტ-ლეფელების“ ლიტერატურული დაჯგუფების აქტიური წევრი იყო. 30-იანი წლებიდან ხელი აიღო ფორმალისტურ ძიებებზე. თავის ნაწარმოებებში (მოთხრობათა კრებულები: 1933, 1935, 1937) ბელიაშვილი ქართველი ხალხის ყოფასა და შრომას წარმოსახავს; სატირულ-იუმორისტულ მოთხრობებში „მეზობლები“ (1935), „უცნობი“ (1936), „ქსენოფონტეს გასაჭირი“ (1936), „იუსტინეს ხაფანგი“ (1938), „მამონას ცდუნება“ (1940) და სხვა, მწერალი ამხელს წარსულის გადმონაშთებს, დასცინის მავნე ჩვევებს, მომხვეჭელობასა და მეშჩანობას. ბელიაშვილის უმნიშვნელოვანესი ნაწარმოებია სამტომიანი ისტორიული რომანი "თავგადასავალი ბესიკ გაბაშვილისა" (1945-1948), რომელშიც გამოჩენილი პოეტის მხატვრულ ბიოგრაფიასთან ერთად წარმოდგენილია XVIII საუკუნის საქართველოს საზოგადო-პოლიტიკური ცხოვრება.  რომანში „ოქროს ჩარდახი“ (წგნ. I, 1952) კვლავ ბესიკის თავგადასავალია გადმოცემული, დასავლეთ საქართველოს ისტორიულ მოვლენათა ფონზე. დიდ სამამულო ომს ეძღვნება რომანი „უღელტეხილი“ (1956). რომანში „ვეფხია ხალიბაური“ (ნაწ. 1-2, 1959-1960) ბელიაშვილი ასახავს ქართველ მეტალურგთა შრომასა და ყოფას.  ახალგაზრდობის შრომა დაედო საფუძვლად დაუმთავრებელ რომანს "შვიდკაცა" (1960).

ბელიაშვილი კინოდრამატურგიც იყო, მისი სცენარებით შეიქმნა ფილმები: „ცანის ხეობის საუნჯე“ (1941), „ისინი ჩამოვიდნენ მთიდან“ (1954) და სხვა. მას ეკუთვნის პუბლიცისტური და ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიებიც. დაჯილდოებულია ორი ორდენით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან დიდუბის პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — **თინათინ მიხეილის ასული გამყრელიძე** (დ. 17 ნოემბერი, 1907, სოფელი ზოდი, ახლანდელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 14 დეკემბერი, 1961, თბილისი).

## ლიტერატურა 
* *რადიანი შ.,* თანამედროვენი, თბ., 1959;
* *ჯიბუტი ვ.,* თანამედროვენი, თბ., 1969;

* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 81,  თბ., 1994

 
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 1961
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ვლადიმერ ბეროშვილი

**ვლადიმერ ლევანის ძე ბეროშვილი** (დ. 1907, სოფ. კარდანახი, ახლანდელი გურჯაანის რაიონი  ―   გ.   1944), საბჭოთა კავშირის გმირი (16 ოქტომბერი, 1943), უმცროსი ლეიტენანტი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა უმცროს მეთაურთა სკოლა. II მსოფლიო ომში  მეთაურობდა მეტყვიამფრქვევეთა ოცეულს, შემდეგ ასეულს. დნეპრის გადალახვისა და მარჯვენა ნაპირზე პლაცდარმის დაკავებისას გამოჩენილი მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1943 - საბჭოთა კავშირის გმირი, მდინარე დნეპრის გადალახვისა და მარჯვენა ნაპირზე პლაცდარმის დაკავებისას გამოჩენილი მამაცობისათვის
* ლენინის ორდენი
* დაჯილდოებულია 2 სხვა ორდენით და მედლებით.

## ლიტერატურა
* ქსე, ტ. 2, გვ. 333, თბ., 1977
* *ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით.* მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა ”საბჭოთა საქართველო” თბილისი - 1964
* *Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г.* Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981

## რესურსები ინტერნეტში
*საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი. ვლადიმერ ბეროშვილი
*ვლადიმერ ბეროშვილი
*ვლადიმერ ბეროშვილი

კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დაბადებული 1907
კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დიმიტრი ბენაშვილი

**დიმიტრი გიორგის ძე ბენაშვილი** (დ. 28 ნოემბერი, 1910, ზემო მაჩხაანი, ახლანდელი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი — გ. 28 ივნისი, 1982, თბილისი, საქართველოს სსრ) —  ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1959), პროფესორი (1960), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1967).

## ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა თსუ-ის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. იყო ჟურნალ "ჩვენი თაობის" რედაქტორი (1939-1942), რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის უახლესი ქართული ლიტერატურის განყოფილების გამგე (1947-1962), 1962 წლიდან – ა. პუშკინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის გამგე. სოციალისტური რეალიზმისა და მარქსისტული ესთეტიკის პრობლემებს მიეძღვნა ბენაშვილის ნაშრომები "მარქსიზმი და ლიტერატურა" (1931), "ხელოვნების საკითხები" (1941) და სხვა. ავტორია ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიებისა, მონოგრაფიებისა: "ალექსანდრე ყაზბეგი" (1939), "მიხეილ ჯავახიშვილის ცხოვრება და შემოქმედება" (1959), "ვაჟა–ფშაველა. შემოქმედი და მოაზროვნე" (1961), აგრეთვე გამოკვლევებისა: "კრიტიკული ნარკვევები XX საუკუნის ქართულ ლიტერატურაზე" (1967), "სახისა და ხასიათის პრობლემა «ვეფხისტყაოსანში»" (1954), "გალაკტიონ ტაბიძე. კოლაუ ნადირაძე" (1961) და სხვა.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მასთან ერთად პანთეონში დაკრძალულია მისი მეუღლე — **ვერა აბრამის ასული ჩოფიკაშვილი** (დ. 25 დეკემბერი, 1912, სოფელი სტეფანწმინდა, ახლანდელი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 ნოემბერი, 1988, თბილისი).

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 82,  თბ., 1994

 
კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები
კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:გარდაცვლილი  28 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1982
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ჭიჭიკო ბენდელიანი

**ჭიჭიკო ყაისარის ძე ბენდელიანი** (დ. 29 იანვარი, 1914, გორაბერეჟოული, ამჟამად ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი ― გ. 20 ივლისი, 1944, სოფ. ბიტენი, ქ. კაუნასის მახლობლად) — საბჭოთა კავშირის გმირი (24 აგვისტო, 1943), გვარდიის მაიორი, სკკპ წევრი 1938 წლიდან.

## ბიოგრაფია 
1937 წელს დაამთავრა სევასტოპოლის სამხედრო-საავიაციო სასწავლებელი. დიდ სამამულო ომში იბრძოდა კიევისა და კურსკის მისადგომებთან, უკრაინისა და პოლონეთის განთავისუფლებისათვის. მოახდინა 410 საბრძოლო გაფრენა, მონაწილეობა მიიღო 70-ზე მეტ საჰაერო ბრძოლაში, მოსპო მტრის 30-ზე მეტი თვითმფრინავი. დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 3 სხვა ორდენითა და მედლებით.

2008 წლის 6 მაისსს მისი ნეშტი ჩამოასვენეს თბილისში და დაკრძალეს საბურთალოს სასაფლაოზე. სოფელ გორაბერეჟოულში დგას მისი სახელობის მუზეუმი.

## ლიტერატურა 
* *ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით.* მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა ”საბჭოთა საქართველო” თბილისი - 1964
* *Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г.* Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981

კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1914
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
მერაბ ბერძენიშვილი

**მერაბ ისიდორეს ძე ბერძენიშვილი** (დ. 10 ივნისი, 1929, თბილისი — გ. 17 სექტემბერი, 2016, სტამბოლი, თურქეთი) — ქართველი მოქანდაკე, ფერმწერი და გრაფიკოსი. სსრკ-ის სახალხო მხატვარი (1987), საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1965). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, ძირითადი ნამუშევრებია: „რუსთაველი“ (თაბაშირი, 1956, სადიპლომო ნაშრომი,  საქართველოს პარლამენტის ბიბლიოთეკა), „რუსთაველი“ (ბრინჯაო, 1966, მოსკოვი), ვახტანგ გორგასლის ძეგლის პროექტი (1958, II პრემია); მონუმენტები: „დავით გურამიშვილი“ (თუჯი, 1965, თბილისი), „გიორგი სააკაძე“ (ბრინჯაო, 1971, კასპი), „მედეა“ (ბრინჯაო, 1968, ბიჭვინთის საკურორტო კომპლექსი), „მუზა“ (ბრინჯაო, 1971, თბილისი), „კიდევაც დაიზრდებიან...“ (ბრინჯაო, 1975, მარნეული, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1976), ლაოსის მეფის მონუმენტი (ბრინჯაო, 1975, ვიენტიანი, ლუანგპრაბანგი). პორტრეტები: ქართველი ქალი (ხე, 1958, რამდენიმე პრემია: 1960 მსოფლიო ახალგაზრდობის ფესტივალის დიპლომი), ლადო ქოქიაშვილი (ბრინჯაო, 1958), კოტე მარჯანიშვილი (დიურალუმინი, 1966, თბილისი, მეტროს სადგური „მარჯანიშვილი“). ასევე მუშაობდა გრაფიკისა და ფერწერის დარგში. აფორმებდა წიგნებს, ქმნიდა დაზგურ პორტრეტებს, თეატრალურ აფიშებსა და პლაკატებს. 1995 წელს დიდგორის სკულპტურულ-არქიტექტურული მემორიალის შექმნისათვის, არქიტექტორ თამაზ გაბუნიასთან ერთად მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია.

მერაბ ბერძენიშვილი წარმატებით მუშაობდა აგრეთვე წიგნის გრაფიკის, თეატრალური პლაკატისა და აფიშის სფეროშიც. აღსანიშნავია მოქანდაკის მემუარულ-მხატვრული ხასიათის ლიტერატურული ნაშრომი, „ზარი“ („საბჭოთა საქართველო“, 1979). საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1965), საქართველოს სახალხო მხატვარი (1978). რუსეთის სამხატვრო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1996), საქართველოს კულტურის ფონდის პრეზიდენტი (1994). 1983 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება.

მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მათ შორის რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია (1975). 2001 წელს მიენიჭა ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატის ფრიტიოფ ნანსენის სამახსოვრო მედალი. 2002 წელს საერთაშორისო ბიოგრაფიულმა ცენტრმა მერაბ ბერძენიშვილს მიანიჭა ჯილდო „XX საუკუნის მიღწევებისათვის“.

2014 წელს საიუბილეო თარიღთან დაკავშირებით, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრმა გურამ ოდიშარიამ, ბერძენიშვილს ხელოვნებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის კულტურის სამინისტროს სპეციალური ჯილდო — „ხელოვნების ქურუმი“ გადასცა.

2015 წელს ქალაქ ოზურგეთის თანამედროვე სახვითი ხელოვნების ცენტრს-სურათების გალერეას მერაბ ბერძენიშვილის სახელი მიენიჭა.

მერაბ ბერძენიშვილი გარდაიცვალა 2016 წლის 17 სექტემბერს, 87 წლის ასაკში.

## ლიტერატურა
*ლორთქიფანიძე ი., მერაბ ბერძენიშვილი. ალბომი, თბ., 1978. 

## რესურსები ინტერნეტში
* მერაბ ბერძენიშვილი — ბურუსი — Burusi

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1983)
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
მერაბ
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
პანტელეიმონ ბერაძე

მინი|294x294პქ|პანტელემონ ალექსის ძე ბერაძე
**პანტელეიმონ ალექსის ძე ბერაძე**  (დ. 26 თებერვალი, 1901, სამტრედია ― გ. 4 იანვარი, 1968, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ანტიკური ლიტერატურის მკვლევარი, მთარგმნელი. მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1927 წელს დაამთავრა თსუ (პარალელურად სწავლობდა რუსთაველის სახელობის თეატრთან არსებულ დრამატულ სტუდიაში). 1953–1968 წლებში  თსუ-ის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის გამგე იყო. ავტორია ნაშრომისა „ძველი ბერძნული და ქართული ლექსთწყობის საკითხები“ (1969); თარგმნა ლუკრეციუსის „საგანთა ბუნებისათვის“ (1958), ევრიპიდეს „მედეა“ (1969), ჰომეროსის „ოდისეა“, ვალერიუს ფლაკუსის „არგონავტიკა“.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები
პ
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
ზარბეგ ბერიაშვილი

{{ინფოდაფა სპორტსმენი
| თავისფერი = 
| სახელი = ზარბეგ ბერიაშვილი
| სურათი = Zarbeg Beriashvili (1939−2020) — Georgian wrestler.jpg
| სურათისზომა =  
| წარწერა = 
| დაბადების სახელი = 
| სრული სახელი = ზარბეგ ივანეს ძე ბერიაშვილი
| მეტსახელი = 
| ეროვნება = ქართველი
| დაბადების თარიღი =  
| დაბადების ადგილი = თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრ კავშირი
| გარდაცვალების თარიღი = 
| გარდაცვალების ადგილი = თბილისი, საქართველო
| სიმაღლე = 172 
| წონა = 70–74
| საიტი = 
| ქვეყანა =  სსრ კავშირი
| სპორტი = 
| სახეობა = თავისუფალი ჭიდაობა
| კლუბი =  „ბურევესტნიკი“ (თბილისი) „სპარტაკი“ (თბილისი)
| გუნდი = 
| მწვრთნელი = გიორგი როსტიაშვილი 
| მედლისთარგები = 

|}
| მედლები = 
| ჯილდოები = { style="background:transparent"
  
}
{ style="background:transparent"

} 
}}
**ზარბეგ ივანეს ძე ბერიაშვილი** (დ. 10 სექტემბერი, 1939, ავჭალა, თბილისი — გ. 22 აპრილი, 2020, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი, თავისუფალი სტილის მოჭიდავე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1969).

## ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1964). საბჭოთა კავშირის ხალხთა III სპარტაკიადის ჩემპიონი (1963) და IV სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1967). 1964 წლის ტოკიოსა და 1968 წლის მეხიკოს ოლიმპიადების მონაწილე. საბჭოთა კავშირის მრავალგზის (1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1969), ევროპის ოთხგზის (1965, 1966, 1967, 1970) და მსოფლიოს ჩემპიონი (1969). დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენითა და მედლით.

2015 წლის 20 თებერვალს, თბილისში, ჭიდაობის ფედერაციის წინ გაიხსნა ზარბეგ ბერიაშვილისა და როსტომ აბაშიძის ვარსკვლავი. მრავალი წლის მანძილზე, თბილისში მის პატივსაცემად თავისუფალ ჭიდაობაში „ზარბეგ ბერიაშვილის სახელობის თასიც“ ტარდებოდა. დაკრძალულია ავჭალის სასაფლაოზე.

2021 წელს ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს განკარგულებით გლდანის რაიონში, რევოლუციის ქუჩას ზარბეგ ბერიაშვილის სახელი მიენიჭა.

## საერთო შედეგები 
## ფაქტები 
1970 წელს საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ფედერაციამ მოაწყო ტრადიციული საახალწლო ანკეტა რესპუბლიკის ათი საუკეთესო სპორტსმენის გამოსავლენად. გამოკითხვის შედეგად ზარბეგ ბერიაშვილი საქართველოს მერვე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.

## ლიტერატურა
## ბიბლიოგრაფია
* 

## პერიოდიკა 
## რესურსები ინტერნეტში
* ზარბეგ ბერიაშვილი — ქართული სპორტი
* ზარბეგ ბერიაშვილი — Sports-Reference.com
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1939
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1964)
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
გაზეთის სტატიების მატიანე

**„გაზეთის სტატიების მატიანე“** — ორკვირეული ბიბლიოგრაფიული ჟურნალი, რომელსაც 1934 წლიდან გამოსცემდა საქართველოს სახელმწიფო წიგნის პალატა (1938 წლამდე გამოდიოდა „გაზეთის მატიანის“ სახელწოდებით). აღნუსხვას ქართულ და რუსულ ენებზე არსებულ რესპუბლიკურ, საოლქო, საქალაქო და სარაიონო, აგრეთვე საუწყებო და ძირეულ გაზეთებში დაბეჭდილს სტატიებს, დოკუმენტურ მასალას, ნარკვევებსა და მხატვრულ ნაწარმოებებს. „გაზეთის სტატიების მატიანეში“ მასალა განლაგებულია სათანადოდ დადგენილი საკლასიფიკაციო სქემის მიხედვით. გარდა იმისა, რომ ჟურნალი ინფორმაციას აწვდის მკითხველს, იგი ეხმარება მას საგაზეთო მასალების თემატურ შერჩევაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
კატეგორია:რუსულენოვანი ჟურნალები
ზაქარია ბერიშვილი

**ზაქარია (შაქრო) ივანეს ძე ბერიშვილი** (დ. 28 იანვარი, 1887, თბილისი ― გ. 9 მაისი, 1965, იქვე) — ქართველი რეჟისორი და მსახიობი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1961).

## ბიოგრაფია
1905–1921 წლებში თეატრის მსახიობი იყო. გიორგი ჯაბადართან ერთად შექმნა თეატრალური სტუდია, რომელმაც დიდი როლი შეასრულა ახალგაზრდა მსახიობთა მომზადებაში. 1921 წელს მონაწილეობდა საქართველოს სსრ განათლების სახალხო კომისარიატის კინოსექციის ჩამოყალიბებაში. მუშაობდა რეჟისორის თანაშემწედ და ასისტენტად.  შესრულებული აქვს ეპიზოდური როლები სხვადასხვა ფილმებში. ბერიშვილის პირველი დამოუკიდებელი ფილმია  „იბრაჰიმ და გოდერძი“ (1927), მანვე გადაიღო „ღრუბელთა თავშესაფარი“ (1928), „საკანი №79“  (1930),  „ტანია ფრონტზე“ (1931), „მდინარის გაღმა“ (1935), „ცანის ხეობის საუნჯე“ (1941).
## ფილმოგრაფია
### ფილმების დამდგმელი რეჟისორი   
*1926: „სამანიშვილის დედინაცვალი“   რეჟ. კოტე მარჯანიშვილთან ერთად
*1927: „იბრაჰიმი და გოდერძი“
*1928: „ღრუბელთა თავშესაფარი“
*1929:  „საკანი №79“
*1931: „ტანია ფრონტზე“
*1935: „მდინარის გაღმა“
*1941: „ცანის ხეობის საუნჯე“

### გადაღებულია ფილმებში
*1922: „სურამის ციხე“  რეჟ. ივანე პერესტიანი
*1923: „მამის მკვლელი“  (გლახო — ნუნუს მამა) რეჟ. ამო ბეკ-ნაზაროვი
*1923: „არსენა ყაჩაღი“ (მოურავი)   რეჟ. ვლადიმერ ბარსკი
*1923: „წითელი ეშმაკუნები“   (ბანდიტი)   რეჟ. ივანე პერესტიანი
*1924: „სამი სიცოცხლე“    (მეირა-მაკლერი)  რეჟ.  ივანე პერესტიანი 
*1925: „ათასის ფასად („დაჰკრა ჟამმა“)“    რეჟ.  ვლადიმერ ბარსკი 
*1925: „წარსულის საშინელებები“     რეჟ.  ვლადიმერ ბარსკი 
*1930: „ამერიკანკა“  (ხილის დუქნის მეპატრონე)   რეჟ. ლეო ესაკია
*1937: „ორი მეგობარი“   (ნინია)   რეჟ.  ივანე პერესტიანი

## ლიტერატურა
*მარინა კერესელიძე, „ქართული ენციკლოპედიური ლექსიკონი“ გვ. 51 — Bilnet, 2011
## რესურსები ინტერნეტში
*    

 
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი  9 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1965
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
გლოკ-17

thumb|250px|გლოკ-17
**გლოკ-17** — ავსტრიული წარმოების დამბაჩა.
გლოკის სისტემის პირველი პისტოლეტი იყო გლოკ 17, რომელიც შექმნილი იყო გასტონ გლოკის მიერ სპეციალურად ავსტრიის შეიარაღებული ძალების მიერ გამოცხადებული კონკურსისთვის. პისტოლეტები, რომლებიც 40 ათას გასროლას უძლებენ, ითვლებიან მაღალი ხარისხის, ცვეთის გამძლე იარაღებად, თავად გლოკს კი შეუძლია 400 ათასი გასროლა განახორციელოს და ამის შემდგომაც იყოს ძალიან კარგ მუშა მდგომარეობაში. გლოკისთვის არსებობს შემდეგი კალიბრები: 9mm, 10mm, .40 S&W, .380 ACP, .357SIG, .45 ACP, .45 GAP.

კატეგორია:საბრძოლო იარაღები
კატეგორია: ცეცხლსასროლი იარაღები
კატეგორია:იარაღიები ანბანის მიხედვით
გათვლა

**გათვლა**, ქართული საბავშვო ფოლკლორის ჟანრი - გარითმული ტექსტი, რომლის რიტმზეც ხდება გათვლა (თავისებური წილისყრა) თამაშის დამწყების გამოსავლენად, თამაშის დაწყების მოსაგვარებლად. ტრადიციული გათვლისთვის („იწილო, ბიწილო“, „ენკი, ბენკი“, „ეგლე, დუგლე“ და სხვა) დამახასიათებელია უაზრო სიტყვების ხმარება, რაც ზოგჯერ უძველეს საწესჩვეულებო ტრადიციებს უკავშირდება. არატრადიციული გათვლისთვის ნიშანდობლივია იმპროვიზაცია, რაც ხელს უწყობს ვარიანტთა სიმრავლეს („მგელობანას ვთამაშობდი“, „ნაირ-ნაირები“ და სხვა). გათვლის ნიმუშები იხილეთ ქსენია სიხარულიძის წიგნში „ქართული საბავშვო ფოლკლორი“ (1938).
## ლიტერატურა
კატეგორია:ფოლკლორი
ნიკოლოზ ბერია

**ნიკოლოზ დიტოს ძე ბერია** (დ. 1925,  სოფ. ოდიში, სოხუმის რაიონი ― გ. 17 ნოემბერი, 1948, სოხუმი) — საბჭოთა კავშირის გმირი (17 ნოემბერი, 1943).

## ბიოგრაფია 
1943 წლის დამდეგს გაიწვიეს საბჭოთა არმიაში, იბრძოდა ყუბანში, ტამანის ნახევარკუნძულზე, 1943 წლის ნოემბერში — ქერჩის ნახევარკუნძულზე. მამაცობისათვის, რომელიც გამოიჩინა სადესანტო ოპერაციაში ქერჩის სრუტის გადალახვისა და პლაცდარმის დაკავებისათვის, მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ ცხოვრობდა და მუშაობდა სოხუმში. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით და მედლებით.

## ლიტერატურა 
* 
* *ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით.* მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1964
* *Цкитишвили К. В., Чинчилакашвили Т. Г.* Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:გარდაცვლილი 1948
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნ
ანდრია ბენაშვილი (მუსიკათმცოდნე)

**ანდრია სიმონის ძე ბენაშვილი** (დ. 14 დეკემბერი [ძვ. სტ. 2 დეკემბერი], 1852, ზემო მაჩხაანი, ახლანდელი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი ― გ.  23 დეკემბერი [ძვ. სტ. 10 დეკემბერი], 1908, ქუთაისი ) — ქართველი პედაგოგი, გრამატიკოსი, მუსიკათმცოდნე.

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია. მოღვაწეობდა ქუთაისში. სასულიერო სასწავლებელში ასწავლიდა ქართულ ენას, ქალთა საეპარქიო სასწავლებელში - გალობას; ლოტბარობდა გაბრიელ ეპისკოპოსის მგალობელთა გუნდს. 1894 წელს ბენაშვილმა გამოსცა „მოკლე ქართული გრამატიკა“. 1885 წელს გამოსცა „ქართული ხმები“. საეკლესიო გალობა წმ. იოანნე ოქროპირის წირვის წესისა ქართლ-კახეთის კილოზე. ხალხური სიმღერები, შეკრებილი და ნოტებზე გადაღებული“.

## მოღვაწეობა
ბენაშვილის გრამატიკა ტრადიციული სქემით არის შედგენილი, როგორც სასწავლო დანიშნულების წიგნი, ითვალისწინებს მანამდე არსებულ სასკოლო გრამატიკებს და მოკლედ გადმოსცემს მორფოლოგიისა და სინტაქსის ძირითად საკითხებს. აღნიშნულ გრამატიკას წამძღვარებული აქვს ცნობები ქართული ანბანისა და მარცვალთრაოდენობის შესახებ. მასში მოცემულია ანბანთრიგი - სულ 38 ასო (მათ შორის: ჱ, ჲ, ჳ, ჴ, ჵ). გრამატიკა წიგნში განმარტებულია, როგორც „საგანი ანუ წიგნი, რომლითაც ვსწავლობთ მართლ-ლაპარაკსა და მართლ-წერას“. ნაშრომი შედგება ორი ნაწილისგან, ესენია: „ლექსთ-წარმოება“ (ეტიმოლოგია) იკვლევს ქართულ ენაში ხმარებულ თითოეულ სიტყვას, მისი ხმარებისა და ცვლილებების წესებს; „ლექსთ-თხზულება“ (სინტაქსი) გვასწავლის სიტყვების ერთმანეთთან დაკავშირებას აზრის გამოსახატავად. დასახელებული ცხრა მეტყველების ნაწილი (არ ჩანს ნაწილაკი), შემდგომ კი მოცემულია მათი მოკლედ დახასიათებაც.

აღნიშნულ ნაშრომში „ბრუნება“ განმარტებულია, როგორც სახელების დაბოლოების ცვლილება. აქვეა დასახელებული შვიდი ბრუნვა, დღევანდელი ბრუნვების შესაბამისი. ბრუნვების ტიპები კი ემყარება ხუთ ხმოვანს, რომლებზედაც ბოლოვდება სახელი.აქვე სახელზმნისა და მიმღეობის მოკლე დახასიათების შემდგომ განხილულია შეკავშირებულ სახელთა (მსაზღვრელ-საზღვრულის) ბრუნება. 

ზმნების დახასიათება იწყება გვარის ფორმათა ჩვენებით (მოქმედებითი, ვნებითი, საშუალი), თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ აქ არაფერია ნათქვამი გვარზე, როგორც გრამატიკულ კატეგორიაზე. ნაშრომი ავტორი აგრეთვე ეხება პირსა და რიცხვს, კონტაქტს, დროსა და სახეს (ასპექტს). დრო სამია: აწმყო, ნამყო და მყოფადი, სახე კი ორი: სრული და უსრული. ხოლო ნაშრომში ზმნის დანარჩენი ფორმები ნაჩვენებია მოთხრობითი, ნატვრითი, პირობითი და ბრძანებითი კილოს მიხედვით. 

ბენაშვილის გრამატიკაში, ფორმაუცვლელი სიტყვებიდან განხილულია აგრეთვე ზმნიზედა, თანდებული, კავშირი და შორისდებული. ნაშრომში დიდი ყურადღება ეთმობა ჩართულ სიტყვათა და წინადადებათა დახასიათებას აქ იგულისხმება: ჩართული, დანართი, მიმართვა, პირდაპირი ნათქვამი. ნაშრომის ბოლოს კი მოცემულია მართლწერის ანუ პუნქტუაციის ნიშნები და მათი ხმარების წესი.

## ლიტერატურა 
* ქართული ენა ენციკლოპედია, თბ.,2008 გვ.81-82

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მუსიკათმცოდნეები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული  14 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1852
კატეგორია:გარდაცვლილი  23 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1908
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გაიოზ რექტორის სტამბა

**გაიოზ რექტორის სტამბა**, ქართული სტამბა, რომელიც გაიოზ რექტორის ინიციატივით დაარსდა მოზდოკში 1796 წელს. სტამბა გაუმართავს სასტამბო საქმის ცნობილ ოსტატს რ. ზუბაშვილს. 1797 წელს სტამბაში დაიბეჭდა ქართული ანბანი (ასომთავრული, ხუცური და მხედრული შრიფტით), რომელსაც ახლავს „ლოცვანი“ და „მოკლე საქრისტიანო სწავლა“ (ტირაჟი 600ც.). 1796-1800 წლებში ამავე სტამბაში დაიბეჭდა გაიოზ რექტორის ქართული „ღრამმატიკა“ (ტირაჟი 30 ც-ზე მეტი) და 1801 „განწესება შინაგანისა საქართველოჲსა მართვისა“. სტამბამ იარსება 1803 წლამდე.
## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სტამბები
გაზელი

**გაზელი** () — ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახის ჩლიქოსანთა გვარი და 3 (ადრე 7) გვარის კრებითი სახელწოდება. არსებობს გაზელის 18 სახეობა, რომელთაგან 2 გადაშენებულია (გვარში შედის 11 სახეობა, დანარჩენი კრებით სახელში ერთიანდებიან); აგრეთვე ცნობილია 30-მდე ამომწყდარი სახეობა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ აფრიკაში, დასავლეთ და ცენტრალურ აზიისა და ჩრდილო-დასავლეთ ინდოეთის უდაბნოებსა და სტეპებში. ცხოვრობენ ჯოგებად, იკვებებიან ბალახოვანი მცენარეებით. დარბიან ძალიან სწრაფად. ნეზვი ყოველწლიურად 1—2 ნუკრს იგებს. ძვირფასი სანადირო და სარეწაო ცხოველებია და, რაკი მათი რიცხვი სწრაფად კლებულობს, საჭიროებენ დაცვას.

## სახეობები 
* გაზელი
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 

## ლიტერატურა
## სქოლიო 
კატეგორია:ნამდვილი ანტილოპები
კატეგორია:ძროხისებრნი
*
გალაგო

**გალაგო** () — ძუძუმწოვარი ცხოველების გვარი პრიმატების რიგისა. სხეულის სიგრძე 115—380 მმ, კუდისა — 150— 410 უკანა კიდურები წინაზე გრძელია. აქვთ მახვილი სმენა. ხეებზე 1,8 — 2,3 მ სიგრძის ნახტომებით მოძრაობენ, მიწაზე კენგურუს მსგავსად დახტიან. ცხოვრობენ აფრიკის ტროპიკულ ტყეებში საჰარის სამხრეთით. უმთავრესად ღამის ცხოველები არიან. იკვებებიან მწერებითა და მცირე ზომის ცხოველებით. ჭამენ აგრეთვე ფრინველის კვერცხსაც. შობენ ერთ ნაშიერს, ზოგჯერ კი ტყუპსაც. ადვილად ეგუებიან ტყვეობას.
## ლიტერატურა 
კატეგორია:პრიმატები
გაიალი

**გაიალი** () — ძროხისებრთა ოჯახის შინაური ცხოველი. ადრე გაურის მოშინაურებულ ფორმად ითვლებოდა. თანამედროვე კვლევების მიხედვით, დამოუკიდებელი სახეობაა ჩვეულებრივი ძროხის (Bos) გვარში. გაურისაგან განსხვავდება რქების ფორმით და მასზე პატარაა. აქვს ფართო შუბლი და მსხვილი, კონუსური რქები. გაიალი იგებს ერთ ხბოს. აქვს მაღალი ცხიმიანობის რძე და გემრიელი ხორცი. ინდოეთში მოშენებულია როგორც წმინდა, ისე მსხვილი რქოსანი საქონელთან შეჯვარებით მიღებული ჰიბრიდების სახით.

## სქოლიო 
კატეგორია:ჩვეულებრივი ძროხა
კატეგორია:შინაური ცხოველები
კატეგორია:ბანგლადეშის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ინდოეთის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ჩინეთის ძუძუმწოვრები
გიორგი ბერიევი

**გიორგი მიხეილის ძე ბერიევი (ბერიაშვილი)**  (დ.  13 თებერვალი [ ძვ. სტ. 31 იანვარი], 1903, თბილისი ― გ. 12 ივლისი, 1979, მოსკოვი) — ავიაკონსტრუქტორი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), საინჟინრო-ტექნიკური სამსახურის გენერალ-მაიორი.

## ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა კალინინის სახელობის ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი; 1934–1968 წლებში ხელმძღვანელობდა თვითმფრინავთმშენებლობის სპეციალურ საკონსტრუქტორო ბოუროს. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა ჰიდროთვითმფრინავები (მბრ-2, მრ-1, მდრ-5, მრ-7 ბე-6), რეაქტიული მფრინავი ნავები (რ-1 და ბ-10), ამფიბია თვითმფრინავები (ბე-8 და ბ-12), სახომალდე საკატაპულტე თვითმფრინავები (მე-2 და ბე-4) და სახმელეთო მსუბუქი სამგზავრო თვითმფრინავი (ბე-30). სსრკ სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი (1947, 1968). დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენითა და მედლებით.

თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.

## ლიტერატურა
*ტატიშვილი ი., დიდი ქართველი გენერალური ავიაკონსტრუქტორი გიორგი ბერიაშვილი, თბ., 1989;

კატეგორია:ქართველი ავიაკონსტრუქტორები
კატეგორია:რუსი ავიაკონსტრუქტორები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი  12 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
გალაკტიონი (ჟურნალი)

**„გალაკტიონი“** — ქართული ერთდღიური ლიტერატურული გაზეთი, მიძღვნილი გალაკტიონ ტაბიძისადმი. გამოვიდა თბილისში 1927 წლის ივნისს გ. ტაბიძის „რჩეულის“ გამოცემასთან (1927) დაკავშირებით. გაზეთში დაბეჭდილია სანდრო შანშიაშვილის, დავით კლდიაშვილის, ვასილ ბარნოვის, ვალერიან გუნიას, შალვა დადიანის, ია ეკალაძის, ილო მოსაშვილის, ზაქარია ჭიჭინაძის, შიო მღვიმელი, გიორგი ქუჩიშვილის, ლ. მეგრელიძის, დ. ახვლედიანის და სხვა მწერლების მოგონებები, წერილები, ლექსები.

## იხილეთ აგრეთვე 
* გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალი
## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
გალავანი

[მინი|240px|[კრაკ-დე-შევალიეს გალავანი, სირიაში]]
**გალავანი** — ძველი ქალაქის, ციხის, არქიტექტურული კომპლექსის (სასახლის, მონასტრის და ა. შ.) ირგვლივ შემოვლებული ქვის ან აგურის კედელი, რომელსაც თავდაცვითი მნიშვნელობა ჰქონდა. გალავნის სისტემაში ჩართული იყო სხვადასხვა სახის საფორტიფიკაციო ელემენტები — საბრძოლო კოშკები, ქონგურები, სალოდეები (დუროები), შესასვლელი კარიბჭეები. გალავანში, ჩვეულებრივ, იმ ადგილებში ეწყობოდა, სადაც ქალაქს საქარავნო თუ სხვა გზები ადგებოდა. მაგ., თბილისის გალავანში იყო განჯის, კოჯრის, დიღმის კარები, შესაბამის დასახლებულ პუნქტებში მიმავალი გზებისაკენ მიმართული. 

აგრეთვე სათავდაცვო ნაგებობის ტიპი XVIII საუკუნის ქართლ-კახეთში, ჩვეულებრივ, გეგმით კვადრატული ან სწორკუთხა, კედელშემოვლებული ეზო, რომელსაც ჰქონდა ფართო ჭიშკარი და კოშკები (სხვა ნაგებობებიდან ზოგ გალავანში გვხვდება აგრეთვე მცირე ეკლესია). მტრის შემოსევის დროს გალავანში თავს აფარებდა სოფლის ან კუთხის მთელი მოსახლეობა საქონლიანად.
## ლიტერატურა
* *ბერიძე ვ.,* ქსე, ტ. 2, გვ. 632, თბ., 1977

კატეგორია:შენობა-ნაგებობები
ალექსანდრე ბერიძე

**ალექსანდრე ლონგინოზის ძე ბერიძე** (დ. 1858, თბილისი ― გ. 1917, ვლადიკავკაზი) — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი, ახალი ქართული რეალისტური მხატვრობის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.

## ბიოგრაფია 
სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში და თბილისის „ხელოვნების წამახალისებელ საზოგადოებასთან“ არსებულ სამხატვრო სკოლაში (1971-1877); იყო ლენინგრადის სამხატვრო აკადემიის (1877-1878, 1881-1882) თავისუფალი მსმენელი. 1879-1880 და 1883-1885 ცხოვრობდა იტალიაში, მუშაობდა ქალაქ ნეაპოლის სამეფო სამხატვრო სასწავლებელში. იტალიაში დაეუფლა გრაფიკის ხელოვნებას. საქართველოში აგზავნიდა ილუსტრირებულ ფურცლებს „ხმა იტალიიდან“, რომლებსაც ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება დიდი ტირაჟით ბეჭდავდა. ფურცლებზე გამოსახული იყო იტალიის ხედები, იტალიელთა, მ. შ. ჯუზეპე გარიბალდის, პორტრეტები.

1885 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. თანამშრომლობდა ჟურნალებში „კვალი“ და „თეატრი“. ჟურნალ „თეატრში“ აქვეყნებდა გამოჩენილი ქართველ მწერლებისა და საზოგადო მოღვაწეების პორტრეტებს.

1886 წელს დახატა ფარდა „არტისტული წრის“ თეატრისათვის, შექმნა ესკიზები თეატრალური დადგმებისათვის, 900-იანი წლების დასაწყისში შემოქმედებით-პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ბათუმში. 1906 წელს გადასახლდა ვლადიკავკაზში, სადაც გარდაცვალებამდე კადეტთა კორპუსში ასწავლიდა ხატვას.

ბერიძის შემოქმედებაში აღსანიშნავია ორი პერიოდი. პირველი პერიოდის (1881-1885) ნამუშევრებია „რ. გველესიანის პორტრეტი“ (1881), „მოღიმარი მოხუცი“ (1881), „ქალის პორტრეტი“, „უცნობი მოხუცის პორტრეტი“ (1882). ეს ტილოები შესრულებულია თავისუფალი ფერწერული მანერით და ფსიქოლოგიური ხასიათისაა, მათში გახსნილია გმირთა შინაგანი ბუნება.

მეორე პერიოდის ნამუშევრებში ასახულია გლეხური ყოფის თემატიკა: „სალამურიანი ბიჭი“ (1892), „სალამურზე დამკვრელი“ (1895), „წინდის მქსოველი გოგონა“ (1892), „მწყემსი ბიჭი“ და სხვა. ამ ნამუშევრებში ნათლად ჩანს ბავშვების დიდი სიყვარული და ფაქიზი დამოკიდებულება ნატურისადმი, მაგრამ ფერწერის მხრივ ისინი შედარებით მშრალია. ბერიძის ყველა სურათი ინახება საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში.

## გალერეა 
 
ფაილი:A. Beridze. A Smiling Old Man. Oil on canvas.jpg|„მოღიმარი მოხუცი“ (1881)
ფაილი:A. Beridze. Girl knitting stockings. 1892.jpg|„წინდის მქსოველი გოგონა“ (1892)
ფაილი:Aleksandre beridze-mako saparova-abashidze opelias rolshi.jpg|„მაკო საფაროვა-აბაშიძე ოფელიას როლში“ (1886)

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 1858
კატეგორია:გარდაცვლილი 1917
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
გიორგი ბერიძე

**გიორგი ივანეს ძე ბერიძე** (დ. 28 იანვარი  [ძვ. სტ. 15 იანვარი], 1909, სოფ. ქსოვრისი, ახლანდელი მცხეთის მუნიციპალიტეტი ― გ. 6 ივნისი, 1983, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი მეღვინეობის დარგში, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1955), პროფესორი (1956), საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1961).

## ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. საქართველოს მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის ინსტიტუტის ღვინის ტექნოლოგიის განყოფილების გამგე (1976-მდე). ბერიძის შრომები ეხება ქართული ღვინის ტექნოლოგიისა და ენოქიმიის საკითხებს. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, აგრეთვე სხვა ორდენებითა და მედლებით.

## ლიტერატურა
კატეგორია: ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
კატეგორია:ქართველი მეღვინეები
კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
მაჰარბალი

**მაჰარბალი** (გ. ძვ. წ. 202 წ.) — კართაგენელი სარდალი. ჰანიბალის მხედართმთავარი მეორე პუნიკური ომის დროს. კანეს ბრძოლაში სარდლობდა კართაგენის ჯარის მარჯვენა ფლანგს. დაიღუპა ზამასთან ბრძოლაში. 

## რესურსები ინტერნეტში
*Maharbal, in William Smith's *Dictionary of Greek and Roman Biography* p. 905. v. 2 
**August 3, 216 B.C. - Cannae; Was Maharbal Correct?*  Total War Forum thread 

კატეგორია:კართაგენელები
კატეგორია:კართაგენელი მხედართმთავრები
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალი

„**გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალი**“ — ქართული ყოველკვირეული ლიტერატურულ-მხატვრული ჟურნალი. გამოდიოდა თბილისში 1922 წლის დეკემბრიდან 1923 წლის მარტამდე (№ 1-9). ჟურნალი ბეჭდავდა პოეტურ და პროზაულ ნაწარმოებებს, ლიტერატურულ კრიტიკას; წერილებს მხატვრობის, თეატრისა და მუსიკის საინტერესო საკითხებზე და სხვა. რედაქტორ-გამომცემელი — გალაკტიონ ტაბიძე. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ: გ. ქუჩიშვილი, მწერალი შიო მღვიმელი, ბაბილინა ხოსიტაშვილი, დემნა შენგელაია, ია ეკალაძე, ი. ვართაგავა, ს. მელაძე, ი. მოსაშვილი, ტერენტი გრანელი, ვ. გუნია, ა. ღვინიაშვილი, ლ. გუდიაშვილი, ი. ქავჟარაძე და სხვა. ჟურნალი მხატვრულად გააფორმეს ლადო გუდიაშვილმა და კირილ ზდანევიჩმა. „გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალმა“ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა თანამედროვე ქართული ლიტერატურის განვითარების საქმეში.

არსებობს ცნობები ჟურნალის მე-10 ნომრის გამოცემის შესახებ (დედანი მიკვლეული არ არის). 

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* ჟურნალი
* დღიური
* ჟურნალების ელ ვერსიები

კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
კატეგორია:ლიტერატურული ჟურნალები
გალაქსიისებრნი

**გალაქსიისებრნი** () — თევზების ოჯახი გალაქსიისნაირთა რიგისა. ახლო დგანან ორაგულისებრებთან. სხეულის სიგრძე 30 (იშვიათად 58) სმ-მდეა. ცნობილია რამდენიმე ათეული სახეობა. გავრცელებულია ახალი ზელანდიის, ტასმანიის, სამხრეთ ავსტრალიის, სამხრეთ აფრიკის, ფოლკლენდის კუნძულებისა და სამხრეთ ამერიკის სანაპირო და მტკნარ წყლებში. ზოგი სახეობა მაგ., ახალზელანდიური გალაქსია (Galaxias attenuatus), ტოფობისათვის მდინარეებიდან ზღვაში შედის და სანაპირო მცენარეებზე ყრის ქვირითს. გალაქსიისებრნი უმთავრესად უხერხემლო ცხოველებით იკვებებიან. ზოგ სახეობას ადგილობრივი სარეწაო მნიშვნელობა აქვს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სხივფარფლიანი თევზები
ვუკოლ ბერიძე

**ვუკოლ მიხეილის ძე ბერიძე** (დ. 15 თებერვალი, 1883, ხონი — გ.  11 მაისი, 1963, თბილისი) — ქართველი ენათმეცნიერი, რუსთველოლოგი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1948), პროფესორი (1932).

თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.

## ბიოგრაფია
1902 წელს დაამთავრა ხონის სემინარია და იქვე დაიწყო მასწავლებლობა. 1907 წელს ექსტერნად ჩააბარა გამოცდები ქუთაისის ვაჟთა  გიმნაზიაში და მიიღო სიმწიფის ატესტატი. 1912 წელს პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის  დამთავრების შემდეგ მასწავლებლობდა ქუთაისსა და თბილისში. 1922–1932 წლებში კითხულობდა ქართული ენისა და ლიტერატურის კურსს ამიერკავკასიის კომუნისტურ უნივერსიტეტში, 1932 წლიდან მოღვაწეობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1912 წელს შეადგინა "სიტყვის-კონა იმერულ და რაჭულ თქმათა", რომელიც გამოირჩევა სანიმუშო განმარტებით, მდიდარი და კარგად შერჩეული საილუსტრაციო მასალით. ბერიძეს განსაკუთრებული წვლილი მიუძღვის ქართული სამეცნიერო ტერმინოლოგიის დადგენაში. ამ საქმეს იგი თითქმის სამი ათეული წელი მოთავეობდა. მისი უშუალო მონაწილეობით დამუშავდა შემდეგი ტერმინოლოგიური ლექსიკონები: სამშენებლო (1926), ფიზიკისა და ელექტროტექნიკის (1928), ენისა და ლიტერატურის (1928), ნორმალური ანატომიის (1930), ბიბლიოთეკათმცოდნეობის, ბიბლიოგრაფიისა და პოლიგრაფიული საქმის (1932), ტექნიკური (1936), მემცენარეობის (1938), ენტომოლოგიის (1938), საავიაციო (1945), სამედიცინო (1947), ნიადაგმცოდნეობისა (1950) და სხვა.

ბერიძეს გამოქვეყნებული აქვს მრავალი ნაშრომი რუსთველოლოგიაში, ქართული ენისა და ლიტერატურის სხვადასხვა საკითხებზე. მათგან აღსანიშნავია: "ვეფხისტყაოსნის ხალხურობისათვის", რომელშიც ავტორი იკვლევს რუსთაველის პოემის ეროვნულ ძირებს, მის კავშირს ქართულ ფოლკლორთან; "შოთას პოეტიკისათვის" და "რუსთაველის შაირისათვის", რომელიც ეხება რუსთაველის შეხედულებას პოეზიაზე და მისი ლექსთწყობის თავისებურებებს.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. დიდუბის პანთეონში მასთან ერთად დაკრძალულია მისი მეუღლე — **ელისაბედ (ლიზიკო) კონსტანტინეს ასული ჩხეიძე** — (დ. 1895, ხონი — გ. 11 მაისი, 1963, თბილისი).

## ლიტერატურა
**მეგრელიძე ი.,* რუსთველოლოგები, თბ., 1970;

* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 83, თბ., 1994

 
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:დაბადებული   15 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული  1883
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ქართველი რუსთველოლოგები