open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გიორგი კვაჭაძე

**გიორგი კვაჭაძე** (დ. 13 მარტი, 1909, ბანძა — გ. 6 სექტემბერი, 1993) — ქართველი სოფლის მეურნეობის მუშაკი, მეცნიერი.

1931 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულტეტი.

1934-1946 წლებში საქართველოს მემინდვრეობის ინსტიტუტის დირექტორი იყო, 1955 წლიდან საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მებოსტნეობის კათედრას ხელმძღვანელობდა. გ. კვაჭაძემ დაამუშავა ბოსტნეული კულტურების დამულჩვის წესი, თბილისის საგარეუბნო ზონაში შემოდგომაზე დარგული კომბოსტოს  და დათესილი ხახვის აგროტექნიკა, დაადგინა შემოდგომა-ზამთრის ბოსტნის კულტურათა ასორტიმენტი და სხვ. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

## ჯილდოები
* 1966 - საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* საპატიო ნიშნის ორდენი

## ბიბლიოგრაფია
* მებოსტნეობის ორგანიზაცია თბილისის საგარეუბნო ზონაში (ავტორი). - საქ. სსრ საზ-ბა ცოდნა, 1972 გვ. 30

## ლიტერატურა
* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ. 5.- თბ., 1980.- გვ. 491; წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. IV. -თბ., 2018 გვ. 657

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 6 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
სამადლო (თბილისი)

**სამადლო** — ნასოფლარი თბილისის ადმინისტრაციულ საზღვრებში, მდ. ასურეთისხევის სათავესთან, სოფელ კიკეთის მახლობლად.

იხსენიება XVII-XVIII საუკუნეების ისტორიულ თხზულებებსა და დოკუმენტებში. ვახუშტი ბაგრატიონის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსას“ მიხედვით: „ფარცხის ქუეით ერთვის ალგეთს ხევი ბოგიუსა... მას ქუეით ერთვის ალგეთს ხევი ასურეთისა, გამოსდის სამადლოს“. 1568 წელს სამადლოსთან მოხდა ბრძოლა ქართლის მეფე სვიმონ I-სა და მის გამაჰმადიანებულ ძმას — დაუთ-ხანს შორის. სამადლოზე გავლით თბილისისკენ გზა მიდიოდა. აქვე მდგარა ფუნდუკი — სასტუმრო სახლი. სამადლო არქეოლოგიურად შეუსწავლელია.

## ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის დასახლებები
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
ნიკოტინი

**ნიკოტინი** ( — თამბაქო ჟან ნიკოს გვარის მიხედვით) — ქიმიური ნივთიერება, რომელიც მცენარეებში არსებობს. ყველაზე დიდი რაოდენობით ის თამბაქოს ფოთოლში გვხვდება, თუმცა ნიკოტინს მცირე მოცულობით სხვა ისეთი მცენარეებიც შეიცავს, როგორებიც არის: ბადრიჯანი, კარტოფილი და პომიდორი.

მეცნიერული მტკიცებულებების თანახმად, მხოლოდ თამბაქოში ფოთოლში გვხვდება ნიკოტინის საკმარისი რაოდენობა იმისათვის, რომ მან ადამიანის ჯანმრთელობაზე ფარმაკოლოგიური ზეგავლენა იქონიოს.  ტრადიციული სიგარეტი 12 მგ ნიკოტინს შეიცავს, რაც 18 000-ჯერ მეტია ვიდრე კარტოფილში არსებული ნიკოტინის რაოდენობა.ნიკოტინის შეწოვა ადამიანის ორგანიზმში ფილტვების, კანისა და პირის ღრუს მეშვეობით ხდება. მას შემდეგ, რაც ნივთიერება სისხლში მოხვდება, ის სხვადასხვა ქსოვილამდე და ორგანომდე, მათ შორის ტვინის უჯრედებამდეც აღწევს.

ნივთიერება ასტიმულირებს დოფამინის გამოყოფას, რაც ადამიანში კმაყოფილების შეგრძნებას იწვევს. რაც უფრო დიდი დოზითა და სიხშირით მოიხმარს ინდივიდი ნიკოტინს, მით უფრო იზრდება დამოკიდებულება ამ ნივთიერებისადმი, შესაბამისად, ორგანიზმი სულ უფრო და უფრო მეტ ნიკოტინს მოითხოვს. შედეგად, ადამიანს უვითარდება დამოკიდებულება.
მეცნიერების განცხადებით, მოწევასთან დაკავშირებულ დაავადებებს იწვევს არა ნიკოტინი, არამედ თამბაქოს კვამლში არსებული 250 ტოქსიკური ნივთიერება.

## რესურსები ინტერნეტში
*15 მიზეზი, რატომ უნდა დაანებოთ თამბაქოს მოწევას თავი დღესვე
*თამბაქო და ალკოჰოლი მოზარდებში
*თამბაქო-გლობალური საფრთხე

## სქოლიო
კატეგორია:ქიმიური ნივთიერებები
ქვა­თაც­ვე­ნა

**ქვათაცვენა** — გეოლოგიური მოვლენა. გავრცელებულია საქართველოს მთიან რეგიონებში. ამ დროს კლდოვანი და ნახევრადკლდოვანი ქანების მასის მოწყვეტა და ჩამოშლა ხდება, რასაც განაპირობებს ქანების გამოფიტვა. ქვათაცვენა ხანგრძლივად მიმდინარე პროცესია.

## რესურსები ინტერნეტში
*ქვათაცვენა 
*სტიქიური მოვლენები

კატეგორია:სტიქიური უბედურებები
შავლაყაძე

საკუთარი სახელი **შავლაყაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ნატო შავლაყაძე — სამოქალაქო უფლებების დამცველი
* რობერტ შავლაყაძე — მძლეოსანი (სიმაღლეზე ხტომა)

კატეგორია:ქართული გვარები
სიგარა

**სიგარა** ( ) — ცილინდრული (ან მასთან ახლოს) ფორმის ნაგლინი თამბაქოს ფოთოლი, რომლის მოწევაც შესაძლებელია.

სიგარამ პოპულარობის მოპოვება ჯერ კიდევ მე-16 საუკუნეში დაიწყო ესპანელ კონკისტადორებს შორის; ასი წლის შემდეგ ის გაჩნდა ევროპაში და 1817 წელს კუბის თამბაქოზე ესპანეთის მონოპოლიის გაუქმების შემდეგ, სიგარა გავრცელდა მთელ მსოფლიოში.

დღეს სიგარების ყველაზე ცნობილი ბრენდები მზადდება კუბაში, ასევე დომინიკის რესპუბლიკაში, ჰონდურასში, ნიკარაგუასა და კარიბის ზღვის სხვა ქვეყნებში.

## ეტიმოლოგია 
სახელი *cigarro* მომდინარეობს ესპანური სიტყვიდან *cigarro*, რომელიც, სავარაუდოდ, მომდინარეობს სიტყვიდან *sik’ar* (ან sic’ar), რომელიც მაიას იუკატეკანურ ენაზე აღნიშნავს თამბაქოს მოწევის პროცესს.

## ისტორია 
ნაგლინი ფოთლების მოწევა ევროპაში ინდიელებისგან კრისტოფერე კოლუმბის ექსპედიციების შედეგად მოვიდა. 1492 წლის ოქტომბერში ევროპელებმა, რომლებმაც სამხრეთ ამერიკაში ჩასხდნენ, შენიშნეს, რომ ადგილობრივები რიტუალური ცერემონიების დროს ინჰალაციისთვის იყენებდნენ  «cohiba» მცენარის ფოთლებზე შემოხვეულ ცეცხლმოკიდებულ სიმინდის ფოთლებს, რომლებიც აწარმოებენ არომატულ კვამლს. მოგვიანებით ეს სიტყვა გამოიყენეს კუბაში ცნობილი ბრენდის სიგარების დასასახელებლად.

პირველი ევროპელი, ვინც თამბაქოს მოწევა სცადა, იყო კოლუმბის კომპანიონი, კაპიტანი როდრიგო დე ხერესი, რომელიც მოგვიანებით იმდენად გახდა თამბაქოზე დამოკიდებული, რომ ესპანეთში დაბრუნების შემდეგ, „მოწევის უნარის“ საჯარო დემონსტრირების შემდეგ, ის დააპატიმრეს. ხელისუფლებამ გადაწყვიტა, რომ ეშმაკმა შეიპყრო იგი.

თუმცა ის, რასაც ინდიელები ეწეოდნენ, მხოლოდ ნაწილობრივ მოგვაგონებდა თანამედროვე სიგარას. მხოლოდ მე-17 საუკუნეში, ესპანელ კონკისტადორებს შორის, თანდათან გაჩნდა იდეა თამბაქოს ფოთლებიდან შეხვეული სიგარის შესახებ. პირველი სიგარის ქარხანა კუბაში 1541 წელს გამოჩნდა. მაგრამ პირველად სიგარები ევროპაში მხოლოდ 1717 წელს გამოჩნდნენ, სადაც მანამდე თამბაქოს ყნოსავდნენ ან ეწეოდნენ მხოლოდ ყალიონით.

## რესურსები ინტერნეტში 
*სიგარა
*How to Roll Cigars: Chopped Filler Double Binder Method
*How To Roll Cigars, from Binder Prep to Triple Cap
*Rolling A Robusto
*Conan Visits A Cuban Cigar Factory | CONAN on TBS

კატეგორია:სიგარები
ყალიონი

**ყალიონი** — თამბაქოს მოსაწევი. საქართველოში ძირითადად გვხვდება ორი სახის ყალიონი: გრძელი და მოკლე. ორივე ტიპის ყალიონს აქვს ტარი და ჯამი თამბაქოს ჩასატენად. ისინი ერთმანათს შიგნით დატანებული ნახვრეტით უერთდებიან. არსებობს ორიგინალური სახის ყალიონიც, რომელსაც ერთ ტარზე ორი ჯამი აქვს დამაგრებული. ყალიონი ფართოდ გავრცელებული ნივთი იყო, უმთავრესად ჭარმაგი მამაკაცების წრეში. ყალიონი შეიძლება იყოს ხის, კერამიკის და ლითონის — ზარნიშითა და სევადით შემკული.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ყალიონი

კატეგორია:თამბაქო
ფარსმან სონღულაშვილი

**ფარსმან სონღულაშვილი** (დ. 13 თებერვალი, 1923 წელი, დიღომი (სოფელი) — გ. 2001 წელი) — ქართველი მსახიობი.

## ბიოგრაფია
მან დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი 1948 წელს.1948 - 1965 წლებში ის გახლდათ მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის მსახიობი, ხოლო 1965 წლიდან კი მოღვაწეობა გააგრძელა მოზარდ მაყურებელთა ქართულ თეატრში.

იგი გადაღებულია ქართულ კინოფილმებში: „კეთილი კაცი - „ობოლა“ (ერთხელ შაქრიანში)“ (1985), „ყვითელი ჩიტი“ (1983), „ბერიკაცები“ (1975), „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ (1965), „გამსვლელი პაიკი“ (1970), „აბეზარა“ (1956), „ქალის ტვირთი“ (1957).

## ჯილდოები
ფარსმან სონღულაშვილს 1961 წელს მიღებული აქვს საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტის წოდება. 1998 წელს — ღირსების ორდენი ქართული თეატრალური და კინო ხელოვნების განვითარებისა და პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი პირადი წვლილისათვის.

## ლიტერატურა
*ხელოვნების კალენდარი (თეატრი, მუსიკა, კინო), თბილისი, 1993. გვ. 14.
**სიმონიშვილი გ., გაჩეჩილაძე თ., ყიფიანი თ.(რედ)*, წიგნი ღირსებისა: ტ. 3, თბილისი, 2001, გვ.302.

## რესურსები ინტერნეტში
*ფარსმან სონღულაშვილი
* ხელოვნების კალენდარი : 1993 წელი : (თეატრი, მუსიკა, კინო)

კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 2001
კატეგორია:ქართველი მსახიობები

## სქოლიო
თამაზ კიღურაძე

**თამაზ ბენედიქტეს ძე კიღურაძე** (დ. 28 აპრილი, 1941, თბილისი, — გ. 11 აპრილი, 2002, იქვე) — ქართველი არქეოლოგი. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1975).

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1966 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არქეოლოგიის განყოფილებაში, 1979 წლიდან — მუზეუმის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში.

კიღურაძემ თავის მასწავლებელ ალექსანდრე ჯავახიშვილთან ერთად შეიმუშავა ადრესამიწათმოქმედო გორა-ნამოსახლარების გათხრის მეთოდიკა, რომლითაც ამ ხანის არაერთი ძეგლია შესწავლილი. კიღურაძემ დამოუკიდებლად გათხარა და შეისწავლა ხრამის დიდი გორა; ასევე აღმოაჩინა და შეისწავლა ახალი, მანამდე უცნობი კულტურა, რომელსაც აღმოჩენის ადგილის მიხედვით სიონის კულტურა უწოდა. 1980 წელს მარნეულის რაიონში მიაკვლია ძეგლ დამიგაიას, რომლის წინაისტორიული კედლის მხატვრობა შესრულებულია წითელი საღებავებით, რაც ჯერჯერობით ერთადერთია საქართველოში.

1988 წიდან კიღურაძე რამდენჯერმე მონაწილეობდა ზაარბრიუკენის (გერმანია) უნივერსიტეტის არქეოლოგიურ ექსპედიციაში ნაქალაქარ თელ-ხუერაზე (სირია, პროფ. ვ. ორტმანთან ერთად). ავსტრალიელ არქეოლოგებთან მუშაობდა მელბურნის უნივერსიტეტის ექსპედიციაში ნამოსახლარ სოს-ჰუიუკზე (თურქეთი, პროფ. ა. საგონასთან ერთად). კიღურაძის ხელმძღვანელობის დროს საქართველოს სახელმწ. მუზეუმში საფუძველი ჩაეყარა საქართველოს ფარგლებს გარეთ არქეოლოგიური გამოფენების გამართვის ტრადიციას. მიღებული აქვს სიმონ ჯანაშიას სახელობის პრემია (1988).

## ბიბლიოგრაფია 
* აღმოსავლეთ ამიერკავკასიის ადრესამიწათმოქმედო კულტურის პერიოდიზაცია, თბ., 1976.
* Neolithische Siedlungen von Kvemo Kartli, München, 1986.

## ლიტერატურა
* *რუსიშვილი რ*. კიღურაძე, თამაზ. ენციკლოპედია „საქართველო“ (ვებგვერდი).

კატეგორია:დაბადებული  28 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული  1941
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი არქეოლოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
დემურია

საკუთარი სახელი **დემურია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* მარიამ დემურია — მწერალი, ჟურნალისტი
* სალომე დემურია — მსახიობი

კატეგორია:ქართული გვარები
როინ აბუსელიძე

მინი|როინ აბუსელიძე
**როინ აბუსელიძე** (დ. 25 ივლისი, 1988) — ქართველი პოეტი. 

## ბიოგრაფია
2005 წელს დაამთავრა ბათუმის 22-ე საშუალო სკოლა. დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 2009 წელს, სოციალურ მეცნიერებათა  ფაკულტეტი, ჟურნალისტიკის განხრით.

ლექსების წერა ადრეულ ასაკში დაიწყო. მისი ლექსები იბეჭდება ჟურნალ-გაზეთებში: „ჭოროხი“, „კვირის პალიტრა“, „ლიტერატურული საქართველო“, „ცისკარი“, „მნათობი“; გამოცემული აქვს კრებულები „ოცდაერთის გამოღმა და ოცდაერთის გაღმა“, „ჰოლი“, „მიწის პოეტების მსხვერპლი“. ასევე, გამოიცა რ. აბუსელიძისა და მისი სამი მეგობრის ლექსების წიგნი, „ა ბ გ დ“. და კიდევ ერთი კრებული „მეცხრე ტალღა“, რომელშიც როინისა და კიდევ რვა ბათუმელი პოეტის ლექსები შევიდა.
მისი ლექსები 2010 წლიდან იბეჭდება, როგორც ქართულ, ასევე უცხოურ ჟურნალ-გაზეთებში. იგი მრავალი ჯილდოსა და პრემიის მფლობელია. 2014-2023 წლებში მისი ლექსები ითარგმნა ინგლისურ, ფრანგულ, გერმანულ, ბერძნულ, სომხურ, უკრაინულ და რუსულ ენებზე. არის ლიტერატურული კონკურსის - „ლექსების გამოფენის გამარჯვებული, თბილისის მერიის კონკურსის ორგზის ლაურეატი, მიღებული აქვს პრემია ზურაბ გორგილაძის შემოქმედების პოპულარიზაციისთვის, იერუსალიმის პატრიარქის საპატიო ორდენი. არის „აჭარის მწერალთა სახლის“ ლიტერატურული ღონისძიებების ორგანიზატორი.

## ჯილდოები
*წინანდალის პრემია, 
*ფრიდონ ხალვაშის პრემია, 
*ზურაბ გორგილაძის პრემია, 
*მაჩაბლის პრემია,
*იერუსალიმის პატრიარქის საპატიო ორდენი.

## ბიბლიოგრაფია
*„ა ბ გ დ“,
*„ოცდაერთის გამოღმა და ოცდაერთის გაღმა“,
*„მეცხრე ტალღა“,
*„ქართული პოეზიის ანთოლოგია",
*„ოცდათვრამეტი და კიდევ სამი ხაზი“,
*ჰოლი“,
*„ა ბ გ დ - 2“,
*„მიწის პოეტების მსხვერპლი“,
*„მე მქვია ბათუმი“.
 
## ლიტერატურა
* საინფორმაციო ცნობარი აჭარაში მოღვაწე მწერალთა შესახებ, ბათუმი, 2019, გვ. 7

## რესურსები ინტერნეტში
* როინ აბუსელიძე

*პოეტი როინ აბუსელიძე

კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1988
კატეგორია:ქართველი პოეტები
მანანა ხიდაშელი

**მანანა შალვას ასული ხიდაშელი** (დ. 21 ნოემბერი, 1936, ლენინგრადი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ელენე ვირსალაძისა და შალვა ხიდაშელის ოჯახში. 1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1973 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „ბრინჯაოს მხატვრული დამუშავებისათვის ანტიკურ საქართველოში", 1982 წელს კი სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ცენტრალური ამიერკავკასიის გრაფიკული ხელოვნება ადრეულ რკინის ხანაში". წლების განმავლობაში მოღვაწეობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტში, ძველი ქვეყნების ისტორიის განყოფილების მთავარ მეცნიერ-თანამშრომლად. მანანა ხიდაშელი აქტიურად მონაწილეობდა ასირიოლოგთა საერთაშორისო შეხვედრებში: 1978 წელს გერმანიაში, კერძოდ ლაიფციგში, 1982 წელს ლონდონში, 1983 წელს ლეიდენში, 1984 წელს ლენინგრადში, ხოლო 1985 წელს პარიზში. იგი ასევე მონაწილეობას იღებდა არაერთ საერთაშორისო კონფერენციაში.

## ბიბლიოგრაფია 
*საქართველოს ძველი კულტურის საკითხები, თბილისი, 2010
*რიტუალი და სიმბოლო არქაულ კულტურაში, თბილისი, მემატიანე, 2005 ISBN 99940-0-446-8
*ცენტრალური ამიერკავკასიის გრაფიკული ხელოვნება ადრეულ რკინის ხანაში (ბრინჯაოს გრავირებული სარტყლები), თბილისი, მეცნიერება, 1982
*ბრინჯაოს მხატვრული დამუშავების ისტორიისათვის ანტიკურ საქართველოში (ბრინჯაოს ქართული ჭვირულგამოსახულებიანი ბილეთები), თბილისი, მეცნიერება, 1972

## რესურსები ინტერნეტში 
*ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
რევაზ შენგელია

**რევაზ შენგელია** (დ. 25 მაისი, 1930, თბილისი — გ. 2006) — ქართველი მეცნიერი, გეოგრაფი, გლაციოლოგი, გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი.  

## ბიოგრაფია 
რევაზ შენგელია დაიბადა 1930 წელს ქ. თბილისში, 1957 წელს დაასრულა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი, ხმელეთის ჰიდროლოგიის სპეციალობით. 

რევაზ შენგელია მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, იყო წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. მისი კვლევის საგანს წარმოადგენდა კავკასიონის მყინვარული მდინარეების წყლის ბალანსი და რესურსები, მყინვარული ჩამონადენის რეკონსტრუქციის, ასევე საშიში ბუნებრივი მოვლენების (ღვარცოფი, მეწყერი, წყალდიდობა) გეოგრაფიული ანალიზისა და პროგნოზის საკითხები. 

1966 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „ცენტრალური კავკასიონის მყინვარული საზღვრების მქონე მდინარეთა ჩამონადენის რეჟიმი“.

## ლიტერატურა
* ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი. თბ., 2003. გვ.273-274

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები
ვალიკო მაზმიშვილი

**ვალერიან (ვალიკო) მაზმიშვილი** (დ. 10 მარტი, 1926, სოფ. ყარაღაჯი, ახლანდ. თელიანი, კასპის მუნიციპალიტეტი — გ. 21 ივნისი, 2012, თბილისი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1979). ღირსების ორდენის კავალერი (1998).

## ბიოგრაფია
1942 წელს დაამთავრა თბილისის კიროვის ქარხანასთან არსებული მე-6 სახელოსნო საშუალო სასწავლებელი.

მუშაობდა პლეხანოვის კლუბის დრამატულ დასში (1943-1945), მესხეთის (1945-1948), მარჯანიშვილის (1948-1950), გორის (1950-1956), თბილისის სანკულტურის (1956-1967), მოზარდ მაყურებელთა (1967) თეატრებში. 

## შესრულებული როლები
*ისრაფილ ხანი (დ. ერისთავის „სამშობლო“) 
*პოლკოვნიკი (აკ. კერესელიძის „მზვერავები“)
*ლევანი (ვ. ქელბაქიანის „სევდიანი რომანი“)
*შალვა (გ. შატბერაშვილის „რკინის პერანგი“)
*სადგურის უფროსი (ი. მოსაშვილის „სადგურის უფროსი“)
*მოურავი, ვანო ფანტიაშვილი (ავქ. ცაგარლის „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ და „ხანუმა“)
*ვალი (უ. აჯიბეკოვის „არშინ მალ ალან“), გოდერძი (ს. მთვარაძის „სახსოვარი“)
*ოთარი (ლ. რამიშვილის „სტუმარ-მასპინძლობა“)
*გობრონი (კ. კალაძის „სოფლის საამო საღამოები“)
*ბრიგელა (კ. გოლდონის „ორი ბატონის მსახური“)
*სარგის მთოგველი (გ. ერისთავის „ყვარყვარე ათაბაგი“) და სხვა.

## ჯილდოები 
*1998 — ღირსების ორდენი „ქართული თეატრალური ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი პირადი წვლილისა და ახალგაზრდობის მაღალმოქალაქეობრივი პათოსით აღზრდაში თვალსაჩინო დამსახურებისათვის“.
*1979 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვალიკო მაზმიშვილი — ქართული ენციკლოპედია

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1926
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
იოსებ საღინაძე

**იოსებ საღინაძე**  (დ. 15 ოქტომბერი, 1902 - გ. 5 მაისი, 1964) — ქართველი მეცნიერი, გეოგრაფი, მეცნიერებათა  დოქტორი.

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა ცაგერის ჰუმანიტარული ტექნიკუმი 1924 წელს; 1934 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. 

1938 წლიდან მუშაობდა ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში; კითხულობდა ლექციების კურსს მინერალოგია-პეტროგრაფიასა და გეოლოგიაში საბუნებისმეტყველო-გეოგრაფიის ფაკულტეტზე. გამოქვეყნებული აქვს 50-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი.

## ბიბლიოგრაფია 
**ზოგადი გეოლოგიის პრაქტიკუმი*: დამხმარე სახელმძღვანელო პედაგოგიური  ინსტიტუტების საბუნებისმეტყველო-გეოგრაფიული ფაკულტეტის სტუდენტებისათვის (თანაავტორი);  თბილისი, განათლება, 1967 
**სასწავლო გეოლოგიური ექსკურსიები ქუთაისის მიდამოებში* : მეთოდური მითითებანი (ავტორი).  თბილისი, ცოდნა, 1961 
**ქუთაისის რაიონის მარმარილოების მინერალოგიურ-პეტროგრაფიული დახასიათება* (ავტორი); ქუთაისის  პედაგოგიური ინსტიტუტის   შრომები, ტ. IX, ქუთაისი, 1949  
**წყალტუბოს ვულკანური ყელის პეტროგრაფია* (ავტორი);  ქუთაისის პედინსტიტუტის შრომები ტ. III, ქუთაისი, 1941  

## ლიტერატურა
* ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი, ენციკლოპედიური ცნობარი, თბილისი, 2003, გვ. 230

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:ცაგერში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1964
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
მამია დუდუჩავა

**მამია დუდუჩავა** (დ. 14 აგვისტო, 1911, ქვემო ხეთი, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი— გ. 8 მაისი, 1980)— ქართველი ლიტერატურათმცოდნე და ხელოვნებათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
## ბიოგრაფია 
დაიბადა 1911 წლის 14 აგვისტოს ჩოხატაურის რაიონში, სოფელ ქვემო ხეთში. 1931 წელს დაამთავრა თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი.

1944-1947 წლებში იყო თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის დირექტორი; 1948-1952წწ. თბილისის სამხატვრო აკადემიის რექტორი; 1952 წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1954 წლიდან ლიტერატურის თეორიის განყოფილების ხელმძღვანელი; წერდა კრიტიკულ წერილებს, მონოგრაფიებსა და ნარკვევებს ახალი ქართული ლიტერატურისა და ხელოვნების ისტორიის საკითხებზე.
## სამეცნიერო ნაშრომები 
* ქართული საბჭოთა ფერწერა (1939)
* გიგო გაბაშვილი (1946)
* ახალი ქართული ხელოვნება (1950) 
* ხელოვნების პრობლემები (1959)
* შოთა რუსთაველის ესთეტიკური ნააზრევი (1966)

## ჯილდოები, პრემიები 
* 1969 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* 1965 — საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1911
კატეგორია:გარდაცვლილი 1980
კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მერაბ ბერაძე

**მერაბ ბერაძე** (დ. 10 მარტი, 1963, დაბა ჩოხატაური ) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი, სცენარისტი.

## ბიოგრაფია 
1961 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტი. მუშაობდა საქართველოს ტელევიზიის კომენტატორად; არის ორი წიგნისა და ოთხი სატელევიზიო ფილმის სცენარის ავტორი.

## ბიბლიოგრაფია
*ანეკდოტები და კურიოზები ტელევიზიაში, თბილისი, 1996 
*დანაღმული საქორწინო ბეჭედი, თბილისი, 1988
*ბამის პატარძალი, თბილისი, 1983
*საჩუქარი : იუმორ. მოთხრობები, თბილისი, საქ. კპ ცკ-ის გამ-ბა, 1971

## ჯილდოები, პრემიები, პრიზები 
* 1990 — ჟურნალისტთა კავშირის პრიზი, ყველაზე პოპულარული ჟურნალისტი

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები
კატეგორია:ჩოხატაურში დაბადებულები
ვახტანგ მახალდიანი

**ვახტანგ მახალდიანი** (დ. 21 იანვარი, 1911, მლეთა  — გ. 4 დეკემბერი, 1982) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი. მეცნიერებათა კანდიდატი (1937), მეცნიერებათა დოქტორი (1949), პროფესორი (1949)

## ბიოგრაფია 
1932 წელს დაამთავრა საქართველოს ენერგეტიკული ინსტიტუტის მექანიკური ფაკულტეტი.
  
შრომითი საქმიანობა — სატრაქტორო კურსების დამთავრების შემდეგ ამავე კურსების ინსტრუქტორი და მასწავლებელი (1927).
საქართველოს სასოფლო – სამეურნეო ინსტიტუტის ტრაქტორებისა და ავტომობილების კათედრის გამგე (1938). იკვლევდა შიგაწვის ძრავების თბურ პროცესებს. ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
*საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1955)
*ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი სარედაქციო კოლეგია, წევრი.

## ბიბლიოგრაფია 
*ტრაქტორები და ავტომობილები : საავტოტრაქტორო ძრავების თეორია და გაანგარიშება (ავტორი). - თბილისი, განათლება, 1988, 407გვ.
*შიგაწვის ძრავების თეორია : სახელმძღვ. პოლიტექნ. ინ-ტის სტუდენტებისათვის (ავტორი). - თბილისი, განათლება, 1977, 439გვ.
*ექსპერიმენტული მასალის დამუშავება : შიგაწვის ძრავების მაგალითზე (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1965, 107გვ.
*სატრაქტორო და საავტომობილო ძრავები : [სახელმძღვ. სას.-სამ. ინ-ტის სოფლ. მეურნ. მექანიზაციის ფაკ-ტის სტუდენტებისათვის (ავტორი). - თბილისი, ცოდნა, 1964. - 301გვ.
*გამოკვლევები საავტომობილო და სატრაქტორო ძრავების დარგში (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1961, 314გვ.

## ლიტერატურა 
*ომგადახდილი მეცნიერები: საგამომცემლო ცნობები. კრებული / შემდგ.: გრიგოლ ბრეგაძე, თბ., 2000, გვ. 76.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1911
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1982
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
ვიაჩესლავ აბლოთია

**ვიაჩესლავ აბლოთია** (დ. 19 ოქტომბერი, 1942, გუდაუთა) — აფხაზი რეჟისორი, მსახიობი, სცენარისტი.

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი 1968 წელს და 1981 წელს გაიარა სცენარისტთა და რეჟისორთა უმაღლესი კურსები.(გ. დანელიას სახელოსნო)
მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირის სხვადასხვა სტუდიებში გადაღებულ ფილმებში.არის რუსეთის კინომატოგრაფისტთა კავშირის წევრი. 1975 წელს მიიღო წოდება აფხაზეთის დამსახურებული არტისტი.1989 წელს დაიწყო მუშაობა პირველ აფხაზურ ფილმზე ,,ხელმოცარული“ (ფაზილ ისკანდერის მოთხრობების მიხედვით), რომელიც დაასრულა 1992 წელს „ლენფილმში“  სოხუმში დააარსა ხმისჩამწერი სტუდია „ამშ“, მუშაობს აფხაზურ ენაზე ფილმების გახმოვანებაზე.

## ფილმოგრაფია 
### როლები  
*„ლურჯი კურდღელი“ (1969, რუსეთი)
*„თეთრი ყაბალახი“ (ვ. საველიევი, 1974, უკრაინა)
*„მთების სიმღერა“ (1975, რუსეთი)
*„ძველი საწოლი“ (1979)
*„ვერცხლის ქუჩა“ (დ. ნაცვლიშვილი, 1986)

### ფილმის რეჟისორი
*„თეთრი ცხენი უკეთესია?“ (1982)
*„სუვენირი" (1986)
*„ხელმოცარული" (1989-1992)

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:აფხაზი რეჟისორები
კატეგორია:აფხაზი მსახიობები
კატეგორია:აფხაზი სცენარისტები
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ნიკოლოზ კვინიხიძე

**ნიკოლოზ კვინიხიძე** (დ. 21 იანვარი, 1889, ვიტებსკი — გ. 7 თებერვალი, 1968, პოზნანი) — ქართველი პედაგოგი, მეცნიერი, საზოგადო მოღვაწე, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.

1922 წელს დაამთავრა პოზნანის უნივერსიტეტი. 

1907-1910 წლებში სწავლობდა კიევის უნივერსიტეტის მათემატიკა-სა­ბუ­ნე­ბის­მე­ტყვე­ლო ფაკულტეტზე, საიდანაც გარიცხეს სტუ­დენ­ტურ დემონსტრაციაში მო­ნა­წილეობის გამო. 1918-1920 წლებში იყო დენიკინის არმიის შტაბის კავალერიის ოფიცერი და იბრძოდა საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ. 1951-1959 წლებში მუშაობდა მისივე მო­ნა­წი­ლე­ო­ბით დაარსებული პოზნანის სასოფლო-სამეურნეო უმაღლესი სკოლის  ნიადაგმცოდნეობის კა­თე­დრის გამგედ. იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის სარედაქციო საბჭოს წევრი. წლების განმავლობაში პოლონეთის ქარ­თველ­თა საზოგადოების წევრი. აქტიურად მონაწი­ლეობდა ქარ­თული დიასპორის მიერ ორგანიზებულ ღონისძიებებში. მიღებული აქვს პოლონეთის სა­ხელმწიფოს ჯილდოები, მათ შორის პოლონეთის ნაციონა­ლური პრემია. პოზნანის სოფლის მეურნეობის აკადემიის ერთ-ერთი დამაარსებელი.

## ლიტერატურა
* ენციკლოპედია: ტ. IV. -თბ., 2018.-გვ. 668

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1968
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
გიორგი ცხოვრებაძე (ხელბურთელი)

**გიორგი ცხოვრებაძე ** (დ. 19 იანვარი, 2001, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ხელბურთელი. საქართველოს ხელბურთის ნაკრებისა და გერმანული გუმერსბახის მოთამაშე. ევროპის 2024 წლის ჩემპიონატის მონაწილე და ნაკრების ბომბარდირი 21 გოლით.

## საკლუბო კარიერა 
* 2018-2021 – მონპელიე 
* 2021-2022 – პფადი ვინთერტური 
* 2022-2023 – მონპელიე 
* 2023 – გუმერსბახი 

## სანაკრებო კარიერა 
საქართველოს ხელბურთის ნაკრების მარჯვენა ინსაიდი. მოქმედ მოთამაშეთა შორის გატანილი აქვს ყველაზე მეტი 314 გოლი. 
ევროპის 2024 წლის ჩემპიონატის მონაწილე და ნაკრების ბომბარდირი 21 გოლით.

## რესურსები ინტერნეტში
*MEN‘S EHF EURO 2024 Official Squad Lists
*ევროპის2024 წლის ჩემპიონატის შეჯამება
*საქართველოს ხელბურთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობა
*გიორგი ცხოვრებაძე-კარიერის სტატისტიკა

## სქოლიო
კატეგორია:ხელბურთელები
კატეგორია:ქართველი სპორტსმენები
კატეგორია:ქართველი ხელბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 2001
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ემა სტეპანიანი

**ემა სტეპანიანი** (; დ. 26 აგვისტო, 1915, ენზელი — გ. 16 თებერვალი, 1989, თბილისი) — სომეხი საბჭოთა მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1978).

## ბიოგრაფია
ემა სტეპანიანი დაიბადა ენზელში. სცენაზე თამაში 1934 წელს, ერევნის მუშათა თეატრში დაიწყო. 1936-1942 წლებში მუშაობდა მოზარდ მაყურებელთა რუსულ თეატრში. 1944 წლიდან თბილისის ადამიანის სახელობის სომხური თეატრის მსახიობია. ის ასრულებდა დრამატულ, კომედიურ და სახასიათო როლებს. მისი შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: სარა (ნარ-დოსის „მოკლული მტრედი“), ნინა (მიხეილ ლერმონტოვის „მასკარადი“), დეზდემონა (შექსპირის „ოტელო“), ვიოლა (შექსპირის „მეთორმეტე ღამე“), ლუიზა (შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“), ამალია (შილერის „ყაჩაღები“), ლუბა (ა. ფადეევის „ახალგაზრდა გვარდია“), ძიძია (ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“), გაიანე (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“), ვარდო (დ. ჭონქაძის „სურამის ციხე“), კეკელა (გ. სუნდუკიანის „პეპო“) და სხვა.

გადაღებულია კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმში „გიქორი“ (1982 წ. რეჟისორი ს. ისრაელიანი), დედის როლში.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1958 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
* 1978 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1915
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კახეთ-ხევსურეთის აჯანყება

**კახეთ-ხევსურეთის აჯანყება** — ანტისაბჭოთა შეიარაღებული აჯანყება საქართველოში, რომელიც მოჰყვა საბჭოთა რუსეთის მიერ 1921 წელს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციას. აჯანყების უშუალო მესვეური იყო ქაქუცა ჩოლოყაშვილი, დამოუკიდებელი საქართველოს არმიის ოფიცერი, რომელიც ემიგრაციაში არ წასულა. 1921 წლის გაზაფხულიდანვე მან ძლიერი პარტიზანული რაზმი ჩამოაყალიბა და სათავეში ჩაუდგა გამოსვლებს კახეთსა და ხევსურეთში, ამ რაზმმა გადაკეტა მისასვლელი გზები თუშეთ-ფშავ-ხევსურეთისაკენ. მისივე წაქეზებით პარტიზანული რაზმები შეიქმნა კახეთსა და ქართლში. ამ რაზმებს ხელმძღვანელობდნენ მ. ლაშქარაშვილი, ს. ბაგრატიონ-მუხრანელი, ლ. ლეკვინაძე, ს. ანდრონიკაშვილი, ა. სუმბათაშვილი, შ. ვაჩნაძე და სხვები. აჯანყებულებს კავშირი ჰქონდათ საქართველოს კათალიკოს ამბროსისთან. ქაქუცა ჩოლოყაშვილის რაზმმა დუშეთის რაიონში განახორციელა წარმატებული ოპერაციები. „შეფიცულებმა“ ჟინვალთან მოიგეს დიდი ბრძოლა რუსეთის ჯართან, შემდეგ გამაგრდნენ ხევსურეთში. ქაქუცას რაზმების წინააღმდეგ საბჭოთა ხელისუფლებამ გაგზავნა დიდი რაოდენობის შეიარაღებული რაზმები. დააპატიმრეს და დახვრიტეს პარტიზანული რაზმების მესვეურები ქართლსა და კახეთში. აჯანყების წარუმატებლობის მთავარი მიზეზი პარტიული კონფლიქტი იყო. შინა პარტიული კინკლაობის გამო დაიშალა ფავლენიშვილის პარტიზანული რაზმი ზემო დუშეთში. ამის შემდეგ მოძრაობა შენელდა და ქაქუცა ჩოლოყაშვილის რაზმიც იძულებული გახდა თავი დროებით ხევსურეთისთვის შეეფარებინა.
## ლიტერატურა
* სურგულაძე ა., სურგულაძე პ., საქართველოს ისტორია, თბ., 1991, გვ. 252
* Jones, Stephen F. (October 1988), „The Establishment of Soviet Power in Transcaucasia: The Case of Georgia 1921-1928“. Soviet Studies 40, No. 4: 616–639
კატეგორია:საქართველოს აჯანყებები
კატეგორია:საქართველოს სსრ
კატეგორია:XX საუკუნის აჯანყებები
კატეგორია:საბჭოთა საქართველოს ისტორია
ნინო მანჯავიძე

**ნონა მანჯავიძე ** (დ. 20 ოქტომბერი, 1942, თბილისი — გ. 2021) — ქართველი ექიმი, ისტორიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, მედიცინის მეცნიერებათა  დოქტორი (1973), პროფესორი (1988).

## ბიოგრაფია
1964 წელს დაამთავრა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში. იკვლევდა პლაცენტის ონკოლოგიურ, ჰისტოქიმიურ და ზოგიერთ კლინიკურ დაავადებებს დედასა და ბავშვს შორის ABO ჯგუფური შეთავსების მიხედვით. ასევე მემკვიდრეობით მიდრეკილებების როლსა და შემაერთებელი ქსოვილის სისტემის მდგომარეობას ალერგიის ფორმირებაში ადრეული ასაკის ბავშვებში. ავტორია 148 სამეცნიერო ნაშრომის პედიატრიის აქტუალურ საკითხებზე.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - "პლაცენტის ონკოლოგიური, ჰისტოქიმიური და ზოგიერთი კლინიკურ გამოკვლევათა საკითხისათვის დედასა და ბავშვს შორის ABO ჯგუფური შეთავსების მიხედვით", დაიცვა 1973 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა - "მემკვიდრეობითი მიდრეკილების როლი და შემაერთებელი ქსოვილის სისტემის მდგომარეობა ალერგიის ფორმირებაში ადრეული ასაკის ბავშვებში",დაიცვა 1988 წელს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი 
* ევროპის ალერგოლოგთა აკადემია, წევრი
* ევროპის კლინიკურ იმუნოლოგთა აკადემია, წევრი
* ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემია, წევრი
* პედიატრთა საერთაშორისო აკადემია, წევრი

## ჯილდოები, პრემიები, პრიზი
* 2000 - ღირსების ორდენი

## ბიბლიოგრაფია
* პედიატრია : სახელმძღვ. უმაღლ. სამედ. სასწავლებლის სტუდენტებისათვის : 2 ტომად (თანაავტორი) // ტ. 1. - თბილისი, შპს "თობალისი", 2010. - 528 გვ.. - ISBN: 978-9941-423-09-3

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პედიატრები
ნიჟა ხურციძე

**ნიჟა ხურციძე** (დ. 25 იანვარი, 1912, ოზურგეთი) — ქართველი ეკონომისტი.

დაამთავრა ოზურგეთის კოოპერაციული ტექნიკუმი; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი პოლიტიკური ეკონომიის სპეციალობით 1936 წელს; მოსკოვის საგეგმო ინსტიტუტის ასპირანტურა 1941 წელს.

1941 წლის იანვარში წარმატებით დაიცვა დისერტაცია და მიიღო ეკონომიკის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხი; 1941-1946 წლებში. იმყოფებოდა მაიორის წოდებით დიდ სამამულო ომში კარელიის და მესამე ბელორუსიის ფრონტებზე; 1947 წელს დაუბრუნდა მშვიდობან ცხოვრებას; 1977 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია და მიიღო პროფესორის წოდება. გამოქვეყნებული აქვს 100-ზე მეტი ნაშრომი, მათ შორის 5 მონოგრაფია პოლიტიკური ეკონომიის თეორიისა და ისტორიის, შრომის ნაყოფიერების ზრდის მეთოდებსა და სხვა პრობლემებზე. მიღებული აქვს ორდენები და მრავალი მედალი.

## ჯილდოები
* მედალი "კენინსბერგის აღებისთვის"
* საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* მედალი "ბერლინის აღებისთვის"
* მედალი "გერმანიაზე გამარჯვებისთვის"
* წითელი ვარსკვლავის ორდენი
* სამამულო ომის II ხარისხის ორდენი (2 ორდენი)

## ბიბლიოგრაფია
* „შრომისა და საზოგადოებრივი საკუთრებისადმი კომუნისტური დამოკიდებულების აღზრდის შესახებ“, თბილისი, 1970 — 115 გვ.
* „მთავარია შრომის ნაყოფიერების ამაღლება“,  თბილისი, 1967. — 88 გვ.
* „პოლიტიკური ეკონომიის შესავალი„ - თბილისი, 1959. — 221 გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1912
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:სამამულო ომის II ხარისხის ორდენის კავალრები
გიორგი პაპუაშვილი (მწერალი)

**გიორგი პაპუაშვილი** (დ. 10 მარტი, 1930, კაკაბეთი, საგარეჯო — გ. 25 მაისი, 2017, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პროზაიკოსი, პუბლიცისტი. ღირსების ორდენის კავალერი (2000).

## ბიოგრაფია
1957 წელს დაამთავრა თბილისის სტალინის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, ქართული ენისა და ლიტერატურის განყოფილება. 

1957–1961 წლებში მუშაობდა პედაგოგად, 1962–1965 წლებში სარაიონთაშორისო გაზეთ „სამგორის“ თანამშრომლად, 1965–1979 წლებში საქართველოს რადიოს გარდაბნის რაიონის კორესპონდენტ-ორგანიზატორად, 1979 წლიდან პროფესიონალი მწერალი. მიღებული აქვს  საქართველოს მწერალთა საერთო ეროვნული კავშირის პრემია 1997.

## ჯილდოები, პრემიები
* საქართველოს მწერალთა საერთო ეროვნული კავშირის პრემია: 1997
* ღირსების ორდენი: 2000

## ბიბლიოგრაფია
* ციყვი მაშო და თაგვი მიხო : ზღაპრები და საბავშვო მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1991
* პატარა მონათხრობი დიდ ამბავზე (ავტორი). - თბილისი1995, ნაკადული, 1989 
* დაბრუნება : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, საბჭოთა საქართველო, 1988 
* შორეული ციალი : რომანი (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1987
* ჯონი : ზღაპრები და საბავშვო მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1979
* ქალიშვილის პორტრეტი : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1977
* დედაჩემის ნაამბობი : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1977
* ლოჭო : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1971
* ცერა : ზღაპარი სკოლამდელთათვის (ავტორი). - თბილისი, დილა, 1970
* ზაფხულის ერთ დილას : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1969

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ისტორიული რომანისტები
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბრანჯები

**ბრანჯები** — ძველ ქართულ ჰაგიოგრაფიულ თხზულება „წმინდა ნინოს ცხოვრებაში“ მოხსენიებული ეთნონიმი. შესაძლოა წარმოადგენდეს ფრანკების ან გალების და მცირე აზიაში მოსახლე მათი თანატომელების — გალატიელების სახელწოდების ვარიანტს.

„ნინოს ცხოვრებაში“ არსებული ცნობით, ნინოს მამამ, კაპადოკიელმა ზაბილონმა მონაწილეობა მიიღო რომაელთა ლაშქრობაში ბრანჯების წინააღმდეგ, ხოლო შემდეგ ისინი ქრისტიანობაზე მოიაქცია პიტალანის ველზე (ვ. გოილაძის აზრით, ესაა კატალაუნის ველი ჩრდილო-აღმოსავლეთ საფრანგეთში). ქართლის სამეფოს კარის მიერ ქრისტიანობის აღიარების შემდეგ, ქართლის ეკლესიის „დასამყარებლად“ რომის იმპერიიდან გამოუგზავნიათ ბრანჯი (გალატიელი) მთავარდიაკონი.

## ლიტერატურა
* გოილაძე ვ., ბრანჯთა ამბავი წმინდა ნინოს „ცხოვრებაში“, «მნათობი», 1986, № 9.
* 

კატეგორია:ფრანკები
კატეგორია:გალები
კატეგორია:ძველი ქართული ლიტერატურა
ასმიკ ჟამკოჩიანი

**ასმიკ ჟამკოჩიანი** (დ. 28 ივნისი, 1924 — გ. 1 მაისი, 2011) — სომეხი მსახიობი.  საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1984).

## ბიოგრფია
1941 წელს დაამთავრა თბილისის სომხური საშუალო სკოლა. 1942 წლიდა მუშაოდა თბილისის სომხურ თეტრში. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: სონია (კ. სიმონოვის „მელოდე“), ქაია (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“) და სხვა.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1961 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
* 1984 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი

## ლიტერატურა
*ხელოვნების კალენდარი: თეატრი, მუსიკა, კინო, თბ., 1994, გვ. 52

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:სომეხი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
გიორგი აბზიანიძე (ექიმი)

**გიორგი აბზიანიძე** (დ. 31 მაისი, 1950) — ქართველი ექიმი.

## ბიოგრაფია 
1973 წელს დაამთავრა თბილისის  სახელმწიფო   სამედიცინო  ინსტიტუტის  სამკურნალო  ფაკულტეტი.

მუშაობდა  ქირურგიულ განყოფილებაში თბილისის I კლინიკური საავადმყოფოს  II ქირურგიულ განყოფილებაში (1973–1974წწ).
თბილისის სასწრაფო–გადაუდებელი დახმარების ცენტრალურ სადგურში (1976-1986წწ). საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიის ინსტიტუტში მიკროქირურგიის ლაბორატორიისა და კლინიკის უმცროს, შემდგომ    უფროს მეცნიერ–თანამშრომლად( 1986–1993წწ).მუშაობდა ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის 367–ე ჰოსპიტლის   სისხლძარღვთა ქირურგიის განყოფილებაში;1993 წლიდან ხელმძღვანელობს აგრეთვე რკინიგზის ცენტრალური კლინიკური   საავადმყოფოს ქირურგიული და კონსერვატული ანგიოლოგია–ფლებოლოგიის განყოფილებას; 
სისხლძარღვთა ტრანსპლანტაციის ლაბორატორიისა და კლინიკის ხელძღვნელი 1986 წლიდან.
ავტორია 81 სამეცნიერო ნაშრომის, ეკუთვნის 4 საავტორო   მოწმობა, 20–ზე მეტი რაციონალიზატორული წინადადება. მისივე ხელმძღვნელობით, პირველად საქართველოში მიიღეს ენდოთელური უჯრედები და აწარმოეს მათი კულტივაცია, აქვე შეიქმნა მსოფლიოში პირველი ბიოლოგიური პროთეზები და მოხდა მათი ექსპერიმენტული აპრობაცია. ასევე მისი ხელმძღვნელობით  დაცულია სამი საკანდიდატო  და ერთი სადოქტორო დისერტაცა. არის სისხლძარღვთა ქირურგი, მედიცინის 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „პროტეოლიზური ფერმენტებით დამუშავებული არტერიული ქსენოტრანსპლანტატები  და მათი გამოყენება არტერიის პლასტიკისათვის“, დაიცვა 1980 წელს;

სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ათეროსკლეროზით დაზიანებული აორტის ტერმინალური ნაწილის და ქვემო კიდურების მაგისტრალური არტერიების ქირურგიული მკურნალობის ოპტიმიზაციის გზები“, დაიცვა 1994 წელს.

## ორგანიზაცია, ასოციაციის წევრი 
*თბილისის ქირურგიული საზოგადოება;
*რუსეთის ანგიოლოგთა და სისხლძარღვთა ქირურგების საზოგადოება.

## ჯილდოები, პრემიები, პრიზები 
* 2000 — ღირსების ორდენი
* 1998 — საქართველოს მედიცინის მუშაკთა პროფკავშირის საბჭოს და ქირურგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის სიგელი
* 1984 — საქართველოს კომკავშირის პრემია

## ბიბლიოგრაფია
* თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 9
* წიგნი ღირსებისა: გაჩეჩილაძე თენგიზ, სიმონიშვილი გურამ ყიფიანი თამაზ, თბ. ტ. 5 2003, გვ. 196

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1950
კატეგორია:ქართველი ექიმები
გიორგი სიდამონ-ერისთავი

**გიორგი სიდამონ-ერისთავი** (დ. 26 აგვისტო, 1865, თბილისი — გ. 23 იანვარი 1953) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, მეცენატი. საზოგადო მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
უმაღლესი იურიდიული განათლება პეტერბურგის უნივერსიტეტში მიიღო. 1890 წლიდან მუშაობდა პეტერბურგის სასამართლოში. იყო ჯავშნოსან „პოტიომკინის“ აჯანყებულ მეზღვაურთა სასამართლო პროცესის მონაწილე. 1917 წელს დროებითმა სამმართველომ პეტერბურგის მილიციის მთავარ იურისტკონსულტანტად დანიშნა, მალევე კი ქალაქის მილიციის უფროსად. იყო რუსეთის ადვოკატთა კოლეგიის თავმჯდომარის მოადგილე. 1917 წლის ივნისში მცირე ხნით შინაგან საქმეთა მინისტრის მოვალეობას ასრულებდა. იყო პეტერბურგის სამხატვრო საზოგადოების წევრი. 

1918 წლის სექტემბერში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ სოხუმის საგანგებო სასამართლოს თავმჯდომარედ დანიშნა. 1919 წლის 7 ოქტომბერს დამფუძნებელმა კრებამ საქართველოს სენატის წევრად აირჩია, მუშაობდა სისხლის სამართლის საკასაციო დეპარტამენტში. 1920 წლის ნოემბერში დამფუძნებელმა კრებამ სენატორის უფლებამოსილება შეუწყვიტა, რადგან დაინიშნა საქართველოს მთავრობის წარმომადგენლად პოლონეთში. ცხოვრობდა ემიგრაციაში, საფრანგეთში.  გარდაიცვალა ქ. გრენობლში (საფრანგეთი). 

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
*რუსეთის ადვოკატების კავშირი საფრანგეთში, წევრი (1921-)
*საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სენატი, წევრი

## რესურსები ინტერნეტში
*სტატია wikiwand.com

## ლიტერატურა
*საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921): ენციკლოპედია ლექსიკონი, თბ., 2018, გვ. 400-401

კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1865
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1953
კატეგორია:ქართველი დიპლომატები
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:ქართველი მეცენატები
ვარვარა ბუბნოვა

**ვარვარა დიმიტრის ასული ბუბნოვა** () (დ. 17 მაისი, 1886, სანქტ-პეტერბურგი, — გ. 20 მარტი, 1983, იქვე; დაკრძალულია სოხუმში) — რუსი ფერმწერი, გრაფიკოსი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1966).

დაამთავრა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემია (1914). 1911–1913 წლებში იმოგზაურა დასავლეთ ევროპაში. 1922 წლიდან ცხოვრობდა იაპონიაში, 1923-1925 წლებში მეცადინეობდა ტოკიოს სამხატვრო-გამოყენებითი ხელოვნების სასწავლებელში. 1958–1979 წლებში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა სოხუმში, შემდეგ, გარდაცვალებამდე — ლენინგრადში (ახლანდ. პეტერბურგში). მისი ნამუშევრები ინახება მოსკოვის, პეტერბურგის, არხანგელსკის, სოხუმის მუზეუმებსა და გალერეებში, ასევე კერძო კოლექციებში. სოხუმის გალერეის კოლექციის უდიდესი ნაწილი დაიწვა 2024 წლის ხანძრის დროს.

## ლიტერატურა
* Гудиашвили Л. Выставка поразила меня. // «Советская Абхазия». 18 декабря 1960.
* Варвара Дмитриевна Бубнова. 1886—1983. Русская художница в Японии. Каталог выставки. — М.: Государственный Музей Востока. 1989.
* Бужинска Ирена. Бубнова Варвара Дмитриевна // Энциклопедия русского авангарда: Изобразительное искусство. Архитектура / Авторы-составители В. И. Ракитин, А. Д. Сарабьянов; Научный редактор А. Д. Сарабьянов. — М.: RA, Global Expert & Service Team, 2013. — Т. I: Биографии. А—К. — С. 87—89. — ISBN 978-5-902801-10-8.

კატეგორია:დაბადებული 17 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1886
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
გიორგი კვიტაიშვილი

**გიორგი კვიტაიშვილი** (დ. 19 მაისი, 1962, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1984–1986 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა ინფექციურ დაავადებათა კათედრაზე. 1986–1990 წლებში იყო მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტი. 1989–1991 წლებში მორფოლოგიის ინსტიტუტის მეცნიერ–თანამშრომელი. 1991 წლიდან ინფექციური პათოლოგიის ცენტრის ექიმი. ავტორია 13 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ინფექციურ დაავადებათა პრობლემებს.

1990 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პრეპარატ პლაფერონის მოქმედება ზოგიერთ კლინიკურ და ბიოქიმიურ მაჩვენებლებზე მნ. B ჰეპატიტის დროს.“

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ., 2000 გვ. 151

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:ქართველი ინფექციონისტები
პეტრუს ბროვკა

მინი|პეტრუს ბროვკა (მხატვარი ნ. გუსევი, 1950-იანი წლები)
**პეტრუს (პეტრე უსტინის ძე) ბროვკა** (, ) (დ. 12 ივნისი, 1905, სოფ. პუტილკოვიჩი, ახლანდ. ვიტებსკის ოლქი, ბელარუსი, — გ. 24 მარტი, 1980, მინსკი) — ბელარუსი მწერალი და საზოგადო მოღვაწე, ბელორუსიის სსრ სახალხო პოეტი (1962), ბელორუსიის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1966). სოციალისტური შრომის გმირი (1972). საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ორგზის ლაურეატი (1947, 1950), ლენინური პრემიის ლაურეატი (1969).

ნაწარმოებებს აქვეყნებდა 1926 წლიდან. წერდა ლექსებს, მოთხრობებს. ავტორია მრავალი პოეტური თუ პროზაული კრებულისა. 1967–1980 წლებში იყო ბელარუსული ენციკლოპედიის მთავარი რედაქტორი. 

ბროვკას შემოქმედებითი კავშირები ჰქონდა საქართველოსთან, პირადად იცნობდა პაოლო იაშვილს, ტიციან ტაბიძეს, სიმონ ჩიქოვანს, გიორგი ლეონიძეს, ირაკლი აბაშიძეს. ქართული თემატიკა საინტერესოდ აისახა 40–70-იან წლებში შექმნილ მის ლექსებში „კავკასია“ (1942), „წყალი“ (1962), „ქართული სიმღერა“ (1965), „კავკასიური ჩანახატები“ (1972), „საუბარი იალბუზთან“ (1979) და სხვ. ეკუთვნის წერილები ქართულ ლიტერატურაზე, შოთა რუსთაველზე, იოსებ გრიშაშვილზე. ბელორუსულ ენაზე თარგმნა კონსტანტინე ლორთქიფანიძის „ძირს სიმინდის რესპუბლიკა“, მირზა გელოვანის ლექსები და სხვ. ნაწარმოებები. 1937 წელს მაღალპოეტურად თარგმნა ვეფხისტყაოსნის ფრაგმენტები. ქართულ ენაზე თარგმნილია ბროვკას ლექსები, რომანი „როცა მდინარე მდინარეს ერთვის“ (თბილისი, 1963) და სხვ.
## ბიბლიოგრაფია 
* Збор твораÿ, т. 1–7, Мinck, 1975–78.
## ლიტერატურა 
კატეგორია:დაბადებული 12 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი  24 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი  1980
კატეგორია:ბელარუსი პოეტები
კატეგორია:ბელარუსი მწერლები
კატეგორია:ლენინური პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მინსკში გარდაცვლილები
გიულჰუსეინ ჰუსეინოღლუ

**გიულჰუსეინ ჰუსეინოღლუ** (; დ. 16 ოქტომბერი, 1923, მოლაობა - 8 ივლისი, 2013, ბაქო) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი მწერალი, პროზაიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი (2005), პრეზიდენტის პირადი პენსიონერი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის (2002 წ.). ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის აზერბაიჯანული საბჭოთა ლიტერატურის კათედრის პროფესორი, ფილოლოგიის ფაკულტეტის სამეცნიერო საბჭოს წევრი.

## ბიოგრაფია 
1942 წლიდან მუშაობდა გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქციაში. 1945 წლიდან 1947 წლამდე გულჰუსეინ ჰუსეინოღლუ მუშაობდა გაზეთ „ადაბიათის“ რედაქციაში. შემდეგ გადავიდა მოზარდ მაყურებელთა თეატრის პედაგოგიურ განყოფილებაში, სადაც მუშაობდა ორი წლის განმავლობაში - 1947 წლიდან 1948 წლამდე. 1947 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1948 წელს მას ბრალი დასდეს საიდუმლო ორგანიზაციის შექმნაში, რომელიც იბრძვის აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობისთვის. სასამართლომ მას 25 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. საბჭოთა რეაბილიტაციის წლებში 1956 წელს გაათავისუფლეს და აღადგინეს აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტად.

იგი იკვლევდა პოეტ მიქაილ მუშფიგის შემოქმედებას, რომლის შესახებაც 1968 წელს დაწერა მონოგრაფია „მუშფიგ. ცხოვრება და შემოქმედება“.

გიულჰუსეინ ჰუსეინოღლუ გარდაიცვალა 2013 წლის 8 ივლისს და დაკრძალეს ბაქოს ღირსების II ხეივანში.

## სქოლიო
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
ოლგა ბრენდელი

**ოლგა ვლადიმერის ასული ბრენდელი** () (დ. 17 მარტი, 1923, ქ. ბორზნა, უკრაინა, — გ. 18 იანვარი, 1999, სოხუმი) — რუსი ფერმწერი. აფხაზეთის ასსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1958), საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1967).

დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (1949, დავით კაკაბაძის კლასი). სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა 1950 წლიდან. ძირითადად მუშაობდა სოხუმში. მთავარი ნამუშევრები: „ნატურმორტი“ (1958), „გაზაფხული“ (1961), ტრიპტიქი „დილა, შუადღე, საღამო“ (1963, სოხუმის სურათების გალერეა), „საგუშაგოზე“ (1965, თბილისის ეროვნული გალერეა), „მთის პეიზაჟები“ (1965–1970, იაროშენკოს სახელობის მუზეუმი, კისლოვოდსკი). მუშაობდა ასევე სცენოგრაფიის დარგში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული  17 მარტი
კატეგორია:დაბადებული  1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1999
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
მოვლუდ სულეიმანლი

**მევლუდ სულეიმან ოღლუ ბალაკიშიევი** (; დ. 18 მარტი, 1943, ყიზილ შაფაქი, კალინინოს რაიონი — გ. 21 თებერვალი, 2024, ბაქო) — აზერბაიჯანელი პროზაიკოსი, დრამატურგი, სცენარისტი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი (1980), ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (2003), სახალხო მწერალი. აზერბაიჯანის „დიდებისა“ და „ღირსების“ ორდენების ლაურეატი.

## ბიოგრაფია 
მევლუდ სულეიმანლი დაიბადა 1943 წლის 18 მარტს სომხეთის სსრ კალინინოს რაიონის სოფელ ყიზილ შაფაკში. მამამისი სულეიმანი მეორე მსოფლიო ომის მონზაწილე იყო და დაიღუპა ბერლინისთვის ბრძოლებში 1945 წლის 23 აპრილს. დედამისი ბაღდაგულ მაჰმუდ ყიზი წერდა ლექსებს.
მოვლუდ სულეიმანლიმ დაამთავრა სოფელ ყიზილ შაფაქის 7-წლიანი სკოლა და მეზობელი სოფლის ილმეზლის საშუალო სკოლის მე-10 კლასი (1960 წ.). 1962 წელს ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე 1967 წელს.

მოვლუდ სულეიმანლიმ, რომელიც ლიტერატურაში მოვიდა გასული საუკუნის 70-იან წლებში, თავისი შემოქმედება ლირიკული ლექსებით დაიწყო. სულეიმანლის პირველი პროზაული წიგნი სამოცდაათიანი წლების ბოლოს გამოიცა. 1970-იანი წლების მეორე ნახევარში ერთმანეთის მიყოლებით იბეჭდებოდა მწერლის მოთხრობები და ნარატივები.

1968 წელს მევლუდ სულეიმანლი აზერბაიჯანის სახელმწიფო რადიოში დასაქმდა, ჯერ რედაქტორად მუშაობდა გაზეთ „ახალგაზრდობის“, შემდეგ კი „ლიტერატურისა და ხელოვნების“ მთავარ რედაქტორად. 1992 წლის ბოლოს დაინიშნა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ტელერადიო კომპანიის თავმჯდომარის მოადგილედ. ამ თანამდებობაზე მუშაობდა 17 წლის განმავლობაში (1992-2009). გარდა ამისა, 1976-1980 წლებში მუშაობდა ლიტერატურულ კინოსტუდიაში, მწერალთა კავშირის დაწესებულებაში, ჟურნალ „ულდუზში“ პროზის განყოფილების გამგედ, ხოლო 1980-1988 წლებში 1980-1988 წლებში. პროზის განყოფილება ჟურნალ „აზერბაიჯანში“.

1969 წლის ოქტომბერში მას პირველი საავტორო გადაცემა მიჰყავდა რადიოზე, რომელიც რადიოს ოქროს ფონდშიც შევიდა. გამომდინარე იქიდან, რომ გადაცემამ მრავალი წლის განმავლობაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა აზერბაიჯანული ფოლკლორის, ეთნოგრაფიის, ენისა და ყოველდღიურობის პოპულარიზაციაში, იგი 1974 წელს აზერბაიჯანის ჟურნალისტთა კავშირის „ოქროს კალმის“ ჯილდოს ღირსად მიიჩნიეს. 1972 წელს ტელერადიო მაუწყებლობის კომიტეტმა გააგზავნა მოსკოვში სპეციალობის კურსებზე. 1974 წელს მიიღეს აზერბაიჯანის ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის კინოსტუდიაში სცენარისტად.

მისი სცენარის საფუძველზე მოსკოვის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის კომიტეტის დაკვეთით მხატვრული სატელევიზიო ფილმები „სიძის გატაცება“ და „ჩვენი ქოლგა ღრუბელია“. 1976 წელს სამუშაოდ მიიწვიეს აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირში. 1974 წლიდან არის აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი. სუმეიმანლი საპრეზიდენტო პენსიასაც იღებს.

## სქოლიო
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები