open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მარინა აგლაძე

**მარინა აგლაძე** (დ. 23 მარტი, 1959, თბილისი) — ქართველი ექიმი, კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1985 წლიდან თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ლაბორატორიის თანამშრომელია. 1988–1995 წლებში იყო თერაპიის  სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ მუშაკი. 1995 წლიდან თერაპიის ეროვნული ცენტრის კარდიოლოგიის და კლინიკური ფარმაკოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ მუშაკი. 2003 წლიდან დავით ტატიშვილის სამედიცინო ცენტრის თერაპევტ-კარდიოლოგია. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება გულის ქრონიკულ უკმარისობასა და გულის ქრონიკული იშემიური დაავადებების მკურნალობის პრობლემებს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ანგიოტენზინის გარდამქმნელი ფერმენტის ინჰიბიტორებისა და დიგოქსინის შედარებითი ეფექტიანობა გულის ქრონიკული უკმარისობის ხანგრძლივი მკურნალობის დროს“, დაიცვა 1993 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
ტალისაი (ბატანგასი)

**ტალისაი** (ოფიციალურად **ტალისაის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 46 238 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*
*Talisay Profile at PhilAtlas.com

## სქოლიო
კატეგორია:ბატანგასის მუნიციპალიტეტები
ტარიელ მდივნიშვილი

**ტარიელ მდივნიშვილი** (დ. 17 მარტი, 1938, თბილისი — გ. 1996) — ქართველი ინჟინერი.

1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი საავტომობილო გზების მშენებლობაის სპეციალობით.

1961-1964 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“. 1964-1975 წლებში საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს №5 საგზაო-საექსპლუატაციო სამმართველოს საგზაო-სარემონტო პუნქტის უფროსად, ამავე სამმართველოს მთავარ ინჟინრად. 1976-1988 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს სახელმწიფო გზების სამმართველოს უფროსის მოადგილე, მთავარ ინჟინერი, უფროსი და კოლეგიის წევრი. 1988-1990 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო ტრანსპორტისა და გზების სამინისტროს საერთო სარგებლობის საავტომობილო გზების სამმართველოს უფროსი. 1990-1996 წლებში საავტომობილო გზების სახელმწიფო კონცერნ „საქავტოგზის“ თავმჯდომარის მოადგილე. სახელმწიფო გაერთიანება „საქავტოგზის“ უფროსის მოადგილე. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:დაბადებული 17 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
ალექსანდრე გზირიშვილი

**ალექსანდრე გზირიშვილი** (დ. 8 თებერვალი, 1902, ვაქირი — გ. 14 სექტემბერი, 1972) — ქართველი მეცნიერი, ქირურგი, უროლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1950).   

1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1939-1941 და 1946-1972 წლებში განაგებდა  ცენტრალურ კლინიკური საავადმყოფოს უროლოგიის განყოფილებას. 1941-1946 წლებში იყო ევაკოჰოსპიტლის მთავარი ქირურგი. შემოიღო უროლოგიაში კვლევის ელექტროფიზიოლოგიური მეთოდი, თირკმლის ფუნქციის შესასწავლად გამოიყენა იზოტოპები, სრულყო ზოგიერთი უროლოგიური ქირურგიული ოპერაცია. მისი შრომები ეძღვნება თირკმლის კენჭოვანი დაავადების, საშარდე გზების ტუბერკულოზის, თირკმლის გადანერგვისა და სხვა საკითხებს. 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი უროლოგები
დიანა ლაბარტყავა

**დიანა ლაბარტყავა** (დ. 29 აგვისტო, 1960, თბილისი) — ქართველი ექიმი.

1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1983–1985 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ალერგოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი, 1985-1990 წლებში მუშაობდა მორფოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყიფილებაში. 1990 წლიდან არის სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. არის 20-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, რომლებიც ეხება ბრონქული ასთმის იმუნოლოგიურ მაჩვენებლებსა და მკურნალობის გზებს. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. სამედიცინო ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის ალერგოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სტაფილოკოკური სენსიბილიზაციის ფონზე მიმდინარე ინფექციურ–ალერგიული ბრონქული ასთმის იმუნოთერაპია და სტაფილოფაგოთერაპია“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:ქართველი ალერგოლოგები
თენგიზ ზაალიშვილი

**თენგიზ მალხაზის ძე ზაალიშვილი** (დ. 18 ივნისი, 1949, თბილისი) — ქართველი ბიოქიმიკოსი.

1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი.

1971-1974 წლებში ბიოქიმიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1974-1985 წლებში ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1985-1986 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1986-2000 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ლაბორატორიის გამგე. 2000-2006 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი. 2006 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოლეკულური ბიოლოგიისა და ბიოფიზიკის ინსტიტუტის ფუნქციური გენომიკის განყოფილების ხელმძღვანელი. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „АДР-რიბოზილირება ვირთაგვის ტვინის ბირთვებში“, დაიცვა 1983 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ვირთაგვის თავის ტვინის უჯრედების АДР-რიბოზილ ტრანსფერაზა: თვისებები და ბიოლოგიური როლი“, დაიცვა 1992 წელს.

## რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები
კატეგორია:ქართველი ბიოქიმიკოსები
სერგო თაბაგარი

**სერგო თაბაგარი** (დ. 9 მაისი, 1946) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1971–1973 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ბიოქიმიის კათედრის ასპირანტი. 1973–1983 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1983–1996 წლებში დოცენტი. 1992 წლიდან — უმაღლესი სამედიცინო სკოლის „აიეტის“ ბიოქიმიის კათედრის გამგე. 1996 წლიდან აღნიშნული სკოლის დეკანი. არის 75-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 4 საკანდიდატო დისერტაცია, აგრეთვე ხელმძღვანელობდა სამაგისტრო ნაშრომს(უნგრეთი). მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის კუნთის ფერმენტული ადაპტაცია ჟანგბადის უკმარისობის დროს ექსპერიმენტში“, დაიცვა 1976 წელს.

## რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1946
კატეგორია:ქართველი ბიოქიმიკოსები
რუსუდან მაზმანიშვილი

**რუსუდან მაზმანიშვილი** (დ. 12 აგვისტო, 1944, ბათუმი) — ქართველი ექიმი. 

1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1967–1968 წლებში იყო რუსთავის ბავშვთა საავადმყოფო–პოლიკლინიკური გაერთიანების პედიატრი, 1968–1972 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს პედიატრიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკო–დიაგნოსტიკური ლაბორატორიის ექიმი, 1972–1986 წლებში ამავე ინსტიტუტის კვებისა და ჰიგიენური განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1986 წლიდან განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1995 წლიდან შეთავსებით მუშაობდა საერო ინსტიტუტ „გაენათში“ პედიატრიული ფაკულტეტის დოცენტად. არის 52-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, რომლებიც ძირითადად ეხება ჯანმრთელ და ავადმყოფ ბავშვთა კვების პრობლემებს. გამოქვეყნებული აქვს ორი მონოგრაფია: „ბავშვთა კვება“ (1992, „წიქარა“, თბილისი), „ჯანმრთელი და ავადმყოფი ბავშვთა კვება“ (1993, „ელიტა“(ფირმა „ვესტა“). გამოქვეყნებული აქვს აგრეთვე 15 მეთოდური წერილი, 5 ბროშურა, საჟურნალო და საგაზეთო სტატიები. კონსულტაციებს უწევს ორდინატორებს, ინტერნებსა და სამუშაო ადგილზე მივლინებულ ექიმებს. მიღებული აქვს პედიატრიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექციის მადლობა, ინსტიტუტის პრემიები სამეცნიერო შრომებისათვის (1990–1992). პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „C ვიტამინით გამდიდრებული ფერმენტირებული რძის მჟავე პროდუქტის კლინიკური შეფასება ჩვილ ბავშვთა კვებაში“, დაიცვა 1988 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:ქართველი პედიატრები
რაჟდენ კუპრაშვილი

**რაჟდენ კუპრაშვილი** (დ. 31 მარტი, 1983, ქუთაისი) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს ანტიკორუფციული ბიუროს უფროსი. იურიდიული დახმარების სახელმწიფო სამსახურის დირექტორი 2019-2023 წლებში.

## ბიოგრაფია
რაჟდენ კუპრაშვილმა სამართლის მაგისტრის აკადემიური ხარისხი მიიღო ქუთაისის აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, 2023 წელს კი მიენიჭა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სამართლის დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი.

2023 წლიდან ხელმძღვანელობს სსიპ ანტიკორუფციულ ბიუროს, ხოლო 2019-2023 წლებში იკავებდა სსიპ იურიდიული დახმარების სამსახურის დირექტორის თანამდებობას.  საჯარო სამსახურში მრავალწლიანი საქმიანობის გარდა, აქვს კერძო სექტორში მუშაობის გამოცდილება. კუპრაშვილი 8 წლის განმავლობაში უძღვებოდა საადვოკატო კომპანიას შპს „კუპრაშვილი და ადვოკატები” და მუდმივმოქმედ არბიტრაჟს შპს „შავი ზღვის საერთაშორისო საარბიტრაჟო პალატა“ (2013-2019).

2017-2019 წლებში, რაჟდენ კუპრაშვილი იყო საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის სარევიზიო კომისიის თავმჯდომარე, ხოლო 2014-2015 წლებში იყო იურიდიული დეპარტამენტის ხელმძღვანელი სსიპ „ბავშვთა და ახალგაზრდობის ეროვნულ ცენტრში“. სხვადასხვა დროს მუშაობდა იურიდიული სამსახურის უფროსად სამშენებლო და საკონსულტაციო კომპანიებში. კარიერული განვითარების პირველ წლებში კი საქართველოს საერთო სასამართლოებში, მოსამართლის თანაშემწის და სხდომის მდივნის პოზიციებზე.

რაჟდენ კუპრაშვილი არის რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. მის მიერ გამოქვეყნებული სტატიები, მონოგრაფიები და კვლევები ეხება ისეთ თემებს, როგორებიცაა: პოლიტიკური კამპანიების დაფინანსების კონტროლის მექანიზმები ამერიკის შეერთებულ შტატებში; ფიზიკური პირების გადახდისუუნარობის საკანონმდებლო რეგულაციის შედარებით-სამართლებრივი ანალიზი; ჭარბვალიანობის მიზეზები და მათი აღმოფხვრის გზები; ნოტარიუსის უფლებამოსილების ფარგლები სააღსრულებო ფურცლის გაცემისას და სხვა. დაცული აქვს დისერტაცია თემაზე — „ფიზიკური პირის გადახდისუუნარობის პრობლემები (შედარებით-სამართლებრივი ანალიზი)“, ასევე ინგლისურენოვანი ნაშრომი - Analysis of Models of Legal Regulation of Insolvency of Natural Persons.

2023 წლის თებერვალში, რაჟდენ კუპრაშვილი დამოუკიდებელი კომისიის მიერ შეირჩა, ხოლო შემდეგ 6 წლის ვადით დაინიშნა საქართველოს ანტიკორუფციული ბიუროს ხელმძღვანელად.

ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.

## რესურსები ინტერნეტში
*რაჟდენ კუპრაშვილი იურიდიული დახმარების სამსახური
*ადვოკატთა ასოციაციის სარევიზიო კომისიას ახალი თავმჯდომარე ჰყავს

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:დაბადებული 1983
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ვახტანგ იაკობაშვილი

**ვახტანგ იაკობაშვილი** (დ. 29 ნოემბერი, 1930 წელი, გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელი გურჯაანი) — ქართველი ინჟინერი.

1953 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით.

1953-1955 წლებში იყო რუსეთში კემეროვოს ოლქის ქვანახშირის მრეწველობის სამინისტროს სამშენებლო სამმართველოს უბნის უფროსი. 1955-1970 წლებში საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N2 სამშენებლო ტრესტის გურჯაანის სამშენებლო სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებელი, მთავარი ინჟინერი, იმავე ტრესტის N19 მოძრავ-მექანიზებული კოლონის უფროსი. 1971-1992 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს N4 სამშენებლო ტრესტის მმართველის მოადგილე, მთავარი ინჟინერი და N11 სამშენებლო ტრესტის მმართველი. მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით კახეთის რეგიონში აშენდა მეცხოველეობის კომპლექსი, მეფრინველეობის ფაბრიკა, კულტურის სახლი (საგარეჯოში), საავადმყოფო და ტურისტული ბაზა (ლაგოდეხში), სასტუმრო, სკოლა-ინტერნატი, პოლიკლინიკა (გურჯაანში), ღვინის ქარხნები (გურჯაანსა და წითელწყაროში) მდინარე იორზე ნაპირსამაგრი ნაგებობები და მრავალი სხვა მნიშვნელოვანი ობიექტი. მიღებული აქვს საქართველოს სასოფლო მშენებლობის სამინისტროს სიგელი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ამფიქტიონია

**ამფიქტიონია** ( — „გარშემო მცხოვრებთა კავშირი“) — ძველ საბერძნეთში ტომთა გაერთიანება რომელიმე ღმერთის ერთობლივად თაყვანის საცემად. ასეთი ტიპის გაერთიანებები, თავდაპირველად რელიგიური, ხოლო შემდეგ რელიგიურ-პოლიტიკური ხასიათისა, გავრცელებული იყო არქაიკის პერიოდში, ზოგიერთმა არსებობა შემდგომშიც განაგრძო. ყველაზე ცნობილი იყო პილე-დელფოს და დელოსის ამფიქტიონიები.

**პილე-დელფოს ამფიქტიონია** წარმოიქმნა უპირატესად შუა და ჩრდილოეთ საბერძნეთის ტომებისაგან ანთელეში (თერმოპილეს, ანუ პილეს რაიონში) — დემეტრას, ხოლო დელფოში აპოლონის თაყვანის საცემად. ამ ამფიქტიონიის მთავარი ცენტრი იყო დელფოს ტაძარი. მასში შედიოდა 12-მდე ტომი, მათ შორის თესალიელები, ფოკიდელები, ბეოტიელები, დორიელები, იონიელები (ათენელების ჩათვლით) და სხვ. ძვ. წ. VI–IV საუკუნეებში, ტაძრის ინტერესების დაცვის საბაბით, ამფიქტიონიამ არაერთხელ დაიწყო ე.წ. საღვთო ომები. მაკედონიის მეფემ ფილიპე II-მ, რომელიც მე-3 საღვთო ომის შემდეგ დელფოს ამფიქტიონიის წევრი და პროტექტორი გახდა, იგი ელადაში მაკედონიური ჰეგემონიის განმტკიცებისათვის გამოიყენა.

**დელოსის ამფიქტიონია** აერთიანებდა, ძირითადად, ეგეოსის ზღვის კუნძულებზე მცხოვრებ იონიელებს. ძვ. წ. V საუკუნეში იგი ათენის საზღვაო სახელმწიფოს საფუძველი გახდა.

## სქოლიო 
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის საზოგადოება
კატეგორია:არქაული საბერძნეთი
კატეგორია:ბერძნულ ქალაქ-სახელმწიფოთა ფედერაციები
კატეგორია:რკინის ხანის საბერძნეთი
მარინე ჯიბლაძე

**მარინე ჯიბლაძე** (დ. 11 მაისი, 1975) — ქართველი ენათმეცნიერი, ისტორიკოსი, მეცნიერი, მთარგმნელი, მკვლევარი, ფილოლოგი, პროფესორი, სინოლოგი.

=ბიოგრაფია=
1997 წელს დაამთავრა თბილისის აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტის მაგისტრატურა ისტორიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალობაზე ჩინეთის მიმართულებით, ხოლო შემდგომ მოიპოვა ჩინეთის სახელისუფლებო სტიპენდია და სწავლა განაგრძო დოქტორანტურაზე ჩინეთში, ქალაქ ნანკინში. ნანკინის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში სპეციალობაზე ჩინური ფილოლოგია და ლინგვისტიკა, დაიცვა ხარისხი უშუალოდ ჩინური ენის გრამატიკაში 2005 წელს. მისი დისერტაციის ნაწილი გამოქვეყნდა ჩინეთის ძალიან პრესტიჟულ რეფერირებად ჟურნალში „ლინგვისტიკა“ 2005 წელს. 

საქართველოში დაბრუნებისთანავე დაინიშნა ჩინური მიმართულების ხელმძღვანელად. შემდეგ იყო თავისუფალი უნივერსიტეტის ჩინური მიმართულების პროფესორი 2009 წელს, სადაც ჩამოაყალიბა ჩინური ენისა და კულტურის ცენტრი — კონფუცის ინსტიტუტი, რომლის დირექტორადაც დაინიშნა 2010 წელს. 2017 წელს მისი და საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორის ინიციატივით ჩინური კუთხე და სინოლოგ მარინე ჯიბლაძის ფონდი გაიხსნა. 2018 წელს მუშაობს საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროში ჩინური ენის ექსპერტად, სადაც შეიმუშავა დაწყებითი და საბაზო საფეხურების ეროვნული სასწავლო გეგმა. 2019 წელს სახელმწიფო ენის დეპარტამენტთან ერთად იწყებს მუშაობას ჩინური ენის ქართულ ენაზე ტრანსკრიფციისა და ტრანსლიტერაციის ნორმებზე. წლების განმავლობაში იწვევდნენ ჩინეთში უნივერსიტეტის სტუდენტების ჩინური ენისა და კულტურის საერთაშორისო კონკურსის „ჩინური ენის ხიდი“ ფინალურ ტურზე ჟიურის წევრად. 2016 წლიდან დაინიშნა პეკინის ენების უნივერსიტეტის მიწვეულ პროფესორად, სადაც კითხულობს ლექციებს ჩინური ენისა და ჩინური ენის სწავლების სპეციფიკის შესახებ ბაკალავრიატის, მაგისტრატურისა და დოქოტორანტურის ჩინელი და უცხოელი სტუდენტებისთვის. მონაწილეობს საერთაშორისო კონფერენციებში  და სხვადასხვა ღონისძიებაში სინოლოგიის მიმართულებით. 2018 წელს მარინე ჯიბლაძე მიიწვიეს ჟენევაში გაეროს ჩინური ენის დღის ღონისძიებაზე, სადაც მან ჩაატარა ლექცია-პრეზენტაცია. 2016 წელს განსაკუთრებული წვლილისთვის მიღებული აქვს ჩინეთის ხელისუფლების ჯილდო. 

არის ევროპის ჩინური ენის სწავლების ასოციაციის წევრი 2019 წლიდან, ასევე მსოფლიოში ჩინური ენის სწავლების ასოციაციის წევრი 2010 წლიდან. არის პეკინში ჩინური თარგმანების, ჩინეთის პოპულარიზაციისა და კვლევის ცენტრის სპეციალისტთა კომისიის  წევრი 2016 წლიდან. საქართველოს სინოლოგთა ასოციაციის პრეზიდენტი და დამფუძნებელი 2016 წლიდან, აქვს მიღებული ჯილდოები, პრემიები და პრიზები: 2013 წლის ღირსების ორდენი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
მუნიციპიუმი

**მუნიციპიუმი**

მუნიციპიუმის სტატუტი არ იყო მუდმივი. მოკავშირეთა ომის (ძვ. წ. 91/90–88 წწ.) შედეგად იტალიის მთელმა თავისუფალმა მოსახლეობამ რომის მოქალაქეობის უფლებები მიიღო, რაც პრაქტიკულად ნიშნავდა იტალიის ყველა ქალაქისა და კოლონიის რომაული მუნიციპიუმის კატეგორიაში გადასვლას. ეს მდგომარეობა განმტკიცდა იულიუს კეისრის კანონით (ძვ. წ. 45–44 წწ.), რომლის მიხედვით, ყველა მუნიციპალი (მუნიციპიუმის მცხოვრები) უფლებებით რომაელებს გაუთანაბრდა, მუნიციპიუმის მართვის სისტემა კი გადავიდა რომაულ ნორმაზე (მის სათავეში იდგა კურია, დუუმვირები, ედილი, კვესტორი და სხვა თანამდებობის პირები).

## სქოლიო 
კატეგორია:რომაული სამართალი
კატეგორია:რომაული ქალაქის ტიპები
მარინა იაკობაშვილი

**მარინა იაკობაშვილი** (დ. 1 იანვარი, 1957, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1979–1985 წლებში ორდინატურა გაიარა მოსკოვის საკავშირო კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ცენტრში, აქვე დაამთავრა ასპირანტურა. 1986 წლიდან მ. წინამძღვრიშვილის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის გულის უკმარისობის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. არის 25-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია: „ჰიპერტონული გული სტაბილური და ავთვისებიანი მიმდინარეობის არტერიული ჰიპერტონიის დროს“ (1992). ექიმი-კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციია თემა — „გული ავთვისებიანი თირკმლოვანი ჰიპერტონიის დროს (კლინიკო–მორფოლოგიური გამოკვლევა)“, დაიცვა 1985 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1957
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
გეიდარ ფალავანდიშვილი

**გეიდარ ფალავანდიშვილი** (დ.1 ივლისი, 1937, თბილისი — გ.6 მაისი, 2012) — ქართველი ინჟინერი და მსახიობი.

1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა მშენებლობის ფაკულტეტი.

1970 წლიდან მუშაობდა „საქსახწყალპროექტში“. 1980 წლიდან ინსტიტუტის დირექტორად, მისი ხელმძღვანელობით დაამუშავეს ისეთი მნიშვნელოვანი ობიექტების პროექტები, როგორიცაა „ზემო ალაზნის სარწყავი სისტემა“ და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. მან შეასრულა როლები ფილმებში: „ალავერდობა“ (გურამი, 1962), „ვედრება“ (მუცალი, 1967), „ფერისცვალება“ (გივი, 1968), „ჯვარცმული კუნძული“ (სოსო, 1968), „მთვარის მოტაცება“ (თარაშ ემხვარი, 1973). მიღებული აქვს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის სიგელი. ინჟინერ-ჰიდროტექნიკოსი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ლუიზა ფაჩულია

**ლუიზა ფაჩულია** (დ. 31 იანვარი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი.

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1970–1971 წლებში მუშაობდა რესპუბლიკურ ცენტრალურ კლინიკურ საავადმყოფოში. 1971-1974 წლებში იყო თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი. 1974-1982 წლებში უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1982-1987 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1987 წლიდან ენდოკრინოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი. არის 38-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. ენდოკრინოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „შაქრიანი დიაბეტის ზოგიერთი გენეტიკური ასპექტის შესწავლისათვის“, დაიცვა 1979 წელს.

## რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:ქართველი ექიმები
მარინა ჯანგიძე

**მარინა ჯანგიძე** (დ. 1954) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი-გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი.

1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი, მეან-გინეკოლოგიის კვალიფიკაციით.

ავტორია 154 სამეცნიერო ნაშრომის, 2 მონოგრაფიის და 1 გამოგონების. 

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ჰორმონული კონტრაცეპციის დანიშვნისადმი ახალი ეფექტური და უსაფრთხო მიდგომები“ (ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულებისა და ჰემოსტაზის სისტემის გენეტიკური დეფექტების როლი თრომბოზის განვითარებაში), დაიცვა 2004 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მანანა შილაკაძე

**მანანა შილაკაძე** (დ. 8 თებერვალი, 1938, თბილისი ― გ. 20 ოქტომბერი, 2010, თბილისი) — ქართველი ეთნოლოგი, მეცნიერი და პედაგოგი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.

1956 წელს დაამთავრა თბილისის 54-ე საშუალო სკოლა და თბილისის დიმიტრი არაყიშვილის სახელობის I სამუსიკო სასწავლებელი ფორტეპიანოს სპეციალობით. ასევე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1962 წელს. 1965-1969 წლებში პედაგოგად მუშაობდა თბილისის მე-8 სამუსიკო სკოლაში. 1962-2006 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, აგრეთვე იყო ეთნოგრაფიაში სადისერტაციო საბჭოს სწავლული მდივანი, საქართველოს ეთნოგრაფიული ატლასის კომისიის მდივანი. 1968 წლიდან სხვადასხვა პერიოდში კითხულობდა ლექციების კურსს ეთნომუსიკოლოგიაში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე, ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში და თბილისის სასულიერო აკადემიასთან არსებულ საეკლესიო გალობისა და სიმღერის უმაღლეს სასწავლებელში. 1990-2004 წლებში თბილისის ხალხური საკრავების მუზეუმის სწავლული მდივანი და შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სადისერტაციო საბჭოს წევრი. იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონფერენციებში, აქტიურად ატარებდა საველე კვლევებს ეთნოგრაფიისა და ეთნომუსიკოლოგიის დარგში: სვანეთის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი გ. ჩიტაია, 1963); ხევსურეთის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1963); თუშეთისა და ხევის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1966). მთიულეთ-გუდამაყრის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ი. ჭყონია, 1967); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ბოლნისისა და მარნეულის რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1969); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (დმანისისა  და თეთრიწყაროს რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1970); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (გარდაბნისა და წალკის რაიონები, ხელმძღვნელი ლ. ფრუიძე, 1971); გურიის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ოზურგეთის და ჩოხატაურის რაიონები, ხელმძღვანელი ჯ. რუხაძე, 1971); გურია-აჭარის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ლანჩხუთისა და ქობულეთის რაიონები, ხელმძღვანელი ლ. ფრუიძე, 1972). ეთნომუსიკოლოგიის საკითხების კვლევისთვის მანანა შილაკაძე ახორციელებდა ინდივიდუალურ მივლინებებს საქართველოსა და ჩრდილო-კავკასიის სხვადასხვა რეგიონებში. გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე ნაშრომი ქართულ, გერმანულ და რუსულ ენებზე.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა ― „ქართული ხალხური საკრავიერი მუსიკა“, დაიცვა 1967 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ქართულ-ჩრდილოკავკასიური ეთნოკულტურული ურთიერთობანი“, დაიცვა 1991 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2010
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ოთარ შამუგია

**ოთარ შამუგია** (დ. 30 მაისი, 1976, სოხუმი) — ქართველი ეკონომისტი. საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრი 2022 წლის 9 თებერვლიდან 2024 წლის 30 ნოემბრამდე.

## ბიოგრაფია 
1992 წლის სექტემბრიდან 1998 წლის ივნისამდე სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალში (მაგისტრთან გათანაბრებული).

1998–1999 წლებში იყო საქართველოს მიწის მართვის სახელმწიფო დეპარტამენტის მთავარი სპეციალისტი. 1999–2004 წლებში — ამავე დაწესებულების ცენტრალური ბუღალტერიის უფროსი (მთავარი ბუღალტერი). 2004–2005 წლებში — შპს „საქართველოს რკინიგზის“ ქონების მართვის სამსახურის უფროსი. 2005–2006 წლებში შპს „საკონსულტაციო ჯგუფის“ ფინანსური დირექტორი. 2006 წლის თებერვლიდან ივლისამდე — შპს „რეალ ქონსალტინგის“ ფინანსური დირექტორი. 2006–2007 წლებში — საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საბუღალტრო სამსახურის უფროსი (მთავარი ბუღალტერი). 2007–2011 წლებში — ამავე სამინისტროს საფინასო-საბუღალტრო სამსახურის უფროსი. 2011–2017 წლებში — საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტრო საფინანსო-ეკონომიკური დეპარტამენტის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი. 2017 წლის იანვრიდან ივნისამდე — საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საფინანსო-ეკონომიკური დეპარტამენტის უფროსი. 2017–2018 წლებში — სოფლის მეურნეობის პროექტების მართვის სააგენტოს დირექტორის მოადგილე. 2018–2019 წლებში — საქართველოს მელიორაციის გენერალური დირექტორი. 2019 წლის აგვისტოდან ნოემბრამდე — სოფლისა და სოფლის მეურნეობის განვითარების სააგენტოს დირექტორი. 2019–2020 წლებში — სოფლის განვითარების სააგენტოს დირექტორის პირველი მოადგილე.

2020 წლის 25 დეკემბრიდან 2022 წლის 9 თებერვლამდე იყო საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის მოადგილე. 2022 წლის 9 თებერვალს დაინიშნა საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრად.

ქართულის გარდა, ფლობს რუსულ ენას. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოთარ შამუგია — გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს საიტი

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრები
ზაზა სხირტლაძე

**ზაზა სხირტლაძე** (დ. 7 სექტემბერი, 1957, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (2003), პროფესორი.

=ბიოგრაფია=
1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ხელოვნებათმცოდნეობის სპეციალობით.

1979-2004 წლებში იყო ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის თანამშრომელი. 1985-1997 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საზოგადოებრივ პროფესიათა ფაკულტეტის ლექტორი. 1987-1998 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის კავკასიოლოგიის კაბინეტის გამგე. 1988-1998 წლებში მუშაობდა თბილისის სასულიერო აკადემიის პედაგოგად. 1998-2009 წლეებში იყო თბილისის სასულიერო აკადემიის ქრისტიანული ხელოვნების კათედრის გამგე. 2003 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის ინსტიტუტის პროფესორი. 2006 წლიდან — ამავე უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი. 1996 წლიდან იყო გარეჯის კვლევის ცენტრის თავმჯდომარე. 2003 წლიდან —  საქართველოს საპატრიარქოს საეკლესიო ხელოვნების კვლევის ცენტრის ხელმძღვანელი. 2006 წლიდან —  საეკლესიო-საენციკლოპედიო ცენტრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, საქართველოს ეკლესიის ენციკლოპედიის რედაქტორი (ხელოვნების მიმართულება). ოცი წიგნის, მათ შორის თოთხმეტი მონოგრაფია (1985-2020 წლებში), ორასამდე სტატიის, რეცენზიის, თეზისის ავტორი. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ბერთუბნის მონასტრის მთავარი ტაძრის მოხატულობა“, დაიცვა 1987 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „VIII-IX საუკუნეების ქართული მონუმენტური ფერწერის ძირითადი საკითხები. თელოვანის ჯვარპატიოსანი და გარდამავალი ხანის მხატვრული ტენდენციები“, დაიცვა 2003 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
მარინა ციმაკურიძე

**მარინა ციმაკურიძე** (დ. 19 მარტი, 1956, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პროფესიული პათოლოგიის სპეციალისტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი.

1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1982 წელს იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ დაავადებათა კათედრის ასისტენტი. 1998 წლიდან ამავე კათედრის დოცენტი. ავტორია 35 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება პროფესიული პათოლოგიის აქტუალურ, მათ შორის იმუნოგენეტიკის საკითხებს. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პროფესიული ბრონქული ასთმის განვითარების ზოგიერთი რისკფაქტორის ანალიზი“ (აბრეშუმისმიერი და მანგანუმისმიერი პროფესიული ბრონქული ასთმის მაგალითზე), დაიცვა 1997 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1956
ავსტრიული სკოლა

ალტ=ადამ სმითი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, კარლ მენგერი, ფრიდრიხ ჰეიეკი|მინი|240x240პქ|ადამ სმითი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, კარლ მენგერი, ფრიდრიხ ჰეიეკი
**ავსტრიული სკოლა** (იგივე „ვენის სკოლა“ ან „ფსიქოლოგიური სკოლა“) — ეკონომიკური თეორიების ერთობლიობა, რომელიც განვითარდა მე-19 საუკუნის ბოლოს ავსტრიელი ეკონომისტების მიერ. იგი მხარს უჭერს მკაცრი მეთოდოლოგიური ინდივიდუალიზმის დაცვას. შედეგად, ავსტრიელები თვლიან, რომ ერთადერთი მოქმედი ეკონომიკური თეორია ლოგიკურად გამომდინარეობს ადამიანის მოქმედების ძირითადი პრინციპებიდან. თეორიისადმი ფორმალური მიდგომის გარდა, რომელსაც ხშირად პრაქსეოლოგიას უწოდებენ, სკოლა ტრადიციულად მხარს უჭერს ისტორიის ინტერპრეტაციულ მიდგომას. მიუხედავად იმისა, რომ პრაქსეოლოგიური მეთოდი განსხვავდება თანამედროვე ეკონომისტების უმრავლესობის მიერ მიღებული მეთოდისგან, ავსტრიული მეთოდი მომდინარეობს დედუქციური ეკონომიკური აზროვნების გრძელი ხაზიდან, რომელიც გადაჭიმულია მეთხუთმეტე საუკუნიდან თანამედროვე ეპოქამდე და მოიცავს ისეთ მნიშვნელოვან ეკონომისტებს, როგორებიც არიან: რიჩარდ კანტიონი, დევიდ ჰიუმი, ა.რ.ჯ. ტურგო, ადამ სმიტი, ჟან-ბატისტ სეი, დევიდ რიკარდო, ნასაუ სენიორი, ჯონ ელიოტ კერნესი და კლოდ ფრედერიკ ბასტია.

ავსტრიული სკოლა შეიძლება მივიჩნიოთ, როგორც „სუბიექტივიზმის მიდგომა მარგინალური ეკონომიკისადმი“ და ფოკუსირება იმ აზრზე, რომ თეორიის ლოგიკური თანმიმდევრულობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ემპირიული დაკვირვებების ნებისმიერი ინტერპრეტაცია. სკოლა ხაზს უსვამს პროდუქტის სარგებლიანობის მნიშვნელობას მომხმარებლისთვის. თუ პროდუქტი უხვად იქნება გავრცელებული იგი გამოყენებული იქნება ნაკლებად მნიშვნელოვანი გზებით, ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც პროდუქტი მცირეა და მისი გამოყენებაც ნაკლებად მნიშვნელოვანი, წარმოება მიტოვებული იქნება. მათი მოსაზრება, რომ ღირებულება გამომდინარეობს სარგებლიანობიდან და არა მის წარმოებაში ჩადებული შრომიდან, ეწინააღმდეგებოდა კარლ მარქსის შრომის თეორიას, რომელიც უგულებელყოფდა ნივთის სარგებლიანობას, როგორც მისი ღირებულების საზომს.

ყველაზე ცნობილი ავსტრიელი მიმდევრები არიან კარლ მენგერი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, ფრიდრიხ ფონ ვისერი, ლუდვიგ ფონ მიზესი, ფრიდრიხ ჰაიეკი, გოტფრიდ ფონ ჰაბერლერი, მიურეი როტბარდი, ისრაელ კირზნერი, ჯორჯ რაისმანი, ჰენრი ჰაზლიტი და ჰანს-ჰერმან ჰოპი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გარკვეულწილად განსხვავდება ნეოკლასიკური თეორიის ძირითადი ნაწილისაგან — ისევე როგორც კეინსის თეორიის მტკიცე მოწინააღმდეგე — ავსტრიული სკოლა საკმაოდ გავლენიანი იყო შემოქმედებით ფაზაზე მისი აქცენტის გამო.

## რესურსები ინტერნეტში
* https://www.newworldencyclopedia.org/entry/Austrian_school_of_economics#Disorganized_competitive_market_processes
* https://www.britannica.com/topic/Austrian-school-of-economics

კატეგორია:ეკონომიკური სწავლებები, მიმართულებები და სკოლები
ჰიერონ I

**ჰიერონ სირაკუსელი უფროსი**, *ჰიერონ I* (დ. ძვ. წ. 540/525 – გ. ძვ. წ. 467/466) — სირაკუსეს ტირანი. წარმოშობით სიცილიის ქალაქ გელიდან (დღ. ჯელა). მისმა უფროსმა ძმამ გელონმა ძვ. წ. 491 წელს გელაში ძალაუფება აიღო ხელში, შემდგომ დამკვიდრდა სირაკუსეშიც (ძვ. წ. 485) და გელის მართვა ძმას ჩააბარა. გელონის სიკვდილის შემდეგ (ძვ. წ. 478) ჰიერონ I გახდა სირაკუსეს მმართველი (პირველი არქონტი). დაიმორჩილა სიცილიის დიდი ნაწილი, ატარებდა აქტიურ საგარეო პოლიტიკას. დიდ წარმატებას მიაღწია სამხრეთ იტალიაში: დაამარცხა რეგიუმის ტირანი ანაქსილაე, ძვ. წ. 474 წელს ქალაქ კუმეს დასახმარებლად გაემართა და საზღვაო ბრძოლაში გაანადგურა ეტრუსკები, რამაც ბოლო მოუღო მათ პრეტენზიას აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთში ბატონობაზე. ჰიერონ I-ის დროს სირაკუსეს ტირანიამ ძლიერების მწვერვალს მიაღწია. ამან ასახვა ჰპოვა პანელინურ პრეტენზიებში: ის ხშირად მონაწილეობდა და იმარჯვება ცხენებითა და ეტლებით დოღებში დელფოსა და ოლიმპიაში. მფარველობდა მხატვრებსა და მწერლებს, მისი კარი ბერძნული დასავლეთის კულტურული ცხოვრების ცენტრი გახდა. აქ თავშესაფარი ჰპოვეს ცნობილმა პოეტებმა სიმონიდემ, პინდარემ, ბაკქილიდემ, ესქილემ.

## სქოლიო 
კატეგორია:სირაკუსეს ტირანები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
ლაშა კანდელაკიშვილი

**ლაშა კანდელაკიშვილი** (დ. 2 ივნისი, 1984) ― ქართველი გეოლოგი, ევროპის უნივერსიტეტის დამფუძნებელი. 

## ბიოგრაფია
ლაშა კანდელაკიშვილი 1984 წლის 2 ივნისს სიღნაღში დაიბადა. 2007 წელს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამთო-გეოლოგიური ფაკულტეტი დაამთავრა, ხოლო 2017 წელს ― პოლონეთის ლეგნიცის უმაღლესი მენეჯმენტის სკოლაში მაგისტრის ხარისხი მიიღო.

2007-2008 წლებში თბილისის საერო უნივერსიტეტის გენერალური დირექტორის, ხოლო 2008-2009 წლებში თბილისის საერთაშორისო უნივერსიტეტის დირექტორის თანამდებობა ეკავა. 2012-2019 წლებში ევროპის უნივერსიტეტის რექტორი იყო. წლების განმავლობაში ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. მუშაობდა სხვადასხვა არასამთავრობო ორგანიზაციაში. არის 5 სახელმძღვანელოს, სამეცნიერო ნაშრომებისა და პუბლიკაციების ავტორი.

## ბიბლიოგრაფია
* „ბიზნესმარკეტინგი“ (თანაავტორი). თბილისი: მწიგნობარის გამ-ბა და სტ. 2011. ISBN 9789941424151.
* „საბანკო საქმე: სახელმძღვანელო“ (თანაავტორი). თბილისი: შპს "კალიგრაფი". 2010. ISBN 9789941020186.
* „თანამედროვე ეკონომიკა: ლექციების კურსი“ (თანაავტორი). თბილისი: მწიგნობარის გამ-ბა და სტ. 2010. ISBN 978-9941-424-10-6.
* „თანამედროვე ფული და ფულის მიმოქცევა: სახელმძღვანელო“ (თანაავტორი). თბილისი. 2010. ISBN 9789941011917.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*ლაშა კანდელაკიშვილი ევროპის უნივერსიტეტის ოფიციალურ საიტზე

კატეგორია:დაბადებული 2 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1984
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:სიღნაღში დაბადებულები
კატეგორია:ევროპის უნივერსიტეტის რექტორები
ანგონო

**ანგონო** (ოფიციალურად **ანგონოს მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირვეელი კლასის მუნიციპალიტეტი რისალის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 130 494 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System
*https://web.archive.org/web/20131029195219/http://www.tourism.gov.ph/sitepages/FestivitiesList.aspx?festivityCode=205&monthCode=04

## სქოლიო
კატეგორია:რისალის მუნიციპალიტეტები
ხალახალა

**ხალახალა** (ოფიციალურად **ხალახალის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი რისალის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 017 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Jalajala Profile at PhilAtlas.com
*Jalajala official website
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:რისალის მუნიციპალიტეტები
კარდონა (რისალი)

**კარდონა** (ოფიციალურად **კარდონის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი რისალის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50 143 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*
*Cardona Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:რისალის მუნიციპალიტეტები
კახაბერ ასათიანი

**კახაბერ ასათიანი** (დ.10 თებერვალი, 1961, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1984–1986 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა ქირურგიის ინსტიტუტში. 1986 წლიდან იყო ქირურგიის ინსტიტუტის კარდიო–ქირურგიული განყოფილების მეცნიერ–თანამშრომელი. 1997 წლიდან ხელმძღვანელობს სამედიცინო დაზღვევის სახელმწიფო კომპანიის აღრიცხვა–რეგისტრაციის განყოფილებას. არის 4-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი საკანდიდატო დისერტაციის პრობლემებზე. ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „აორტოკორონალური შუნტირების ოპერაციის რისკ–ფაქტორები კორონალური არტერიების მრავლობითი დაზიანების მქონე ავადმყოფებისათვის“, დაიცვა 1990 წელს.

## რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1961
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
ნუგზარ უბერი

**ნუგზარ უბერი** (დ.10 სექტემბერი, 1946, თბილისი) — ქართველი პედიატრი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2023).

1969 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1969–1972 წლებში იყო ზუგდიდის საკონსულტაციო პოლიკლინიკის ექიმი–პედიატრი. 1972–1974 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური პედიატრიის კათედრის ორდინატორი. 1975–1978 წლებში ასპირანტი. 1978 წელს ასისტენტი. 1989 წელს დოცენტი. 1998 წლიდან კათედრის პროფესორი. არის 58-მდე სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება გულის უკმარისობასა და კარდიტებს, ათეროსკლეროზის პრედიქტორებს ბავშვებში. გამოცემული აქვს მონოგრაფია რუსულ ენაზე. არის 2 საკანდიდატო დისერტაციის სამეცნიერო ხელმძღვანელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის უკმარისობის დახასიათება კარდიტების დროს ადრეული ასაკის ბავშვებში“, დაიცვა 1983 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა —  „გულის იშემიური დაავადების რისკ ფაქტორები და მათი კორექციის გზები ამ დაავადებით დამძიმებული მემკვიდრეობის მქონე ქართველ ბავშვებში“, დაიცვა 1997 წელს.

## რესურდები ინტერნეტში
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1946
კატეგორია:ქართველი პედიატრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2023)
ჯონ პოსტელი

**ჯონათან ბრიუს პოსტელი** (; დ. 6 აგვისტო, 1943, ალტადენა, კალიფორნია, აშშ — გ. 16 ოქტომბერი, 1998, სანტა-მონიკა, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მეცნიერი ინფორმაციული ტექნოლოგიების დარგში, ინფორმაციულ მეცნიერებათა ინსტიტუტის მკვლევარი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა კალიფორნიის უნივერსიტეტი, სადაც მიიღო ინჟინრის ბაკალავრისა (1966) და მაგისტრის (1968) წოდება. 1974 წელს მიიღო კომპიუტერულ მეცნიერებათა ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი.

ჯონ პოსტელი ინტერნეტში გამოყენებული ყველა ადრეული ქსელური სტანდარტების (პროტოკოლების) ძირითადი შემქმნელი იყო (IP, ICMP, TCP, UDP, Telnet, FTP, DNS). მონაწილეობა აქვს მიღებული ორასზე მეტ RFC-ს შექმნაში. ხელმძღვანელობდა ორგანიზაციას „Internet Assigned Numbers Authority“ (IANA).

1973 წლის სექტემბრამდე პოსტელი მუშაობდა ARPANET-ში. ის ეხმარებოდა ელიზაბეტ ფეინლერის შექმნილ ქსელური ინფორმაციის ცენტრს. შემდეგ გადავიდა MITRE Corporation-ში. 1977 წლიდან მუშაობდა სამხრეთ კალიფორნიის უნივერსიტეტთან არსებულ ინფორმაციულ მეცნიერებათა ინსტიტუტში მეცნიერ-მკვლევარად.

ჯონ პოსტელი გარდაიცვალა 1998 წლის 16 ოქტომბერს გულზე გადატანილი ოპერაციის შემდგომი გართულების გამო.

## ხსოვნა
ჯონ პოსტელის ხსოვნის უკვდავსაყოფად მისი სახელი ეწოდა სამხრეთ კალიფორნიის საინფორმაციო მეცნიერებების უნივერსიტეტთან არსებულ ცენტრს და დაწესდა მისი სახელობის ყოველწლიური პრემია. ვინტონ სერფმა მისი ნეკროლოგი დაწერა და გამოაქვეყნა, როგორც RFC 2468 დოკუმენტი პოსტელის და მისი შემოქმედების ხსოვნის პატივსაცემად.

2012 წელს ჯონ პოსტელი შეიყვანეს ინტერნეტის დიდების დარბაზში. 2016 წელს დომენების რეესტრის შენობას ნორმანდიის კუნძულებზე  მიენიჭა მისი სახელი. 

## იხილეთ აგრეთვე
* ინტერნეტის დიდების დარბაზი
* ინტერნეტის პიონერები
* ARPANET
* ჯონ პოსტელის პრემია

## რესურსები ინტერნეტში
* INTERNET HALL of FAME 

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მეცნიერები ინფორმატიკის დარგში
კატეგორია:ინტერნეტის პიონერები
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:დაბადებული 6 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ოქტომბერი
კატეგორია:ინტერნეტის დიდების დარბაზი
არუნა ასაფ ალი

**არუნა ასაფ ალი** (, დ.16 ივლისი, 1909 — გ.29 ივლისი, 1996, ნიუ-დელი, ინდოეთი) — ინდოელი პედაგოგი, პოლიტიკური აქტივისტი, ეროვნულ-განმანთავისუფლებელი მოძრაობის აქტიური წევრი. საყოველთაოდ ცნობილია ის ფაქტი, რომ არუნამ 1942 წლის აგვისტოს მოძრაობის დროს, ინდოეთის კონგრესის დროშა მუმბაიში, გოვალია ტანკის მოედანზე აღმართა. ინდოეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ის გახდა დელის პირველი მერი.

## ბიოგრაფია
არუნა ასაფი დაიბადა პენჯაბში, ახლანდელლი ჰარიანას შტატში, ბენგალელი ბრაჰმანების ოჯახში. დაწყებითი განათლება მიიღო ლაჰორის მონასტერში, შემდეგ სწავლობდა ნაინიტალში და ასწავლიდან კოლკატას სკოლაში. 

1928 წელს არუნამ იქორწინა ალი ასაფზე, ალაჰაბადში კონგრესის პარტიის ლიდერზე. ამ ურთიერთობას არუნას მშობლები წყვილს შორის ოცწლიანი სხვაობისა და განსხვავებული რელიგიის გამო არ ემხრობოდნენ. ქმრის გავლენით არუნა გახდა ინდოეთის ნაციონალური კონგრესის აქტივისტი. იგი აქტიურად მონაწილეობდა მარილის მარშშიც.

1931 და 1932 წლებში დაკავებული იყო მაწანწალობის ბრალდებით, რის გამოც 1931 წელს განდი-ირვინის პაქტმა პოლიტიკურ პატიმართა გათავისუფლების შესახებ, მასზე არ იმოქმედა. სხვა პატიმარი ქალები უარს აცხადებნენ არუნას გარეშე ციხის დატოვებაზე, სანამ აღნიშნულში მაჰათმა განდი არ ჩაერია. საბოლოოდ კი საზოგადოების პროტესტმა შედეგი გამოიღო და არინაც გათავისუფლებულ იქნა.

1942 წელს ის მონაწილეობას იღებდა აგვისტოს მარშში. 9 აგვისტოს ის ხელმძღვანელობდა ხალხის ჯგუფს, რომელმაც ბომბეის მოედანზე კონგრესის დროშა აღმართეს და „აგვისტოს მოძრაობას“ ჩაუყარეს საფუძველი. ბრიტანელებმა მას ჩამოართვეს ქონება და გამოსცეს არუნას დაპატიმრების ორდერი. ამის თავიდან ასაცილებლად მან მიწისქვეშ გადაინაცვლა და იქიდან საქმიანობდა. 1944 წელს მანდ გამოაქვეყნა სტატია, რომელშიც ახალგაზრდებს მოუწოდებდა უარი ეთქვათ არაძალადობრივ წინააღმდეგობაზე და შეერთებოდნენ რევოლუციას. მთავრობას მისი დაჭერისთვის ჯილდოდ ხუთი ათასი რუპია ჰქონდა დაწესებული.

მიწისქვეშეთიდან არუნას გამოსვლა, 1946 წელს, მის მიმართ დევნის შეწყვეტას უკავშირდება. ინდოეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ იგი იყო კონგრესის სოციალისტური პარტიის წევრი. 1948 წელს შეუერთდა სოციალისტურ პარტიას, ხოლო 1950-იანი წლების დასაწყისში ინდოეთის კომუნისტურ პარტიას.

1954 წელს გახდა ინდოელი ქალების ეროვნული ფედერაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. 1958 წელს არჩეულ იქნა დელის მერად.

1964 წელს იგი დაჯილდოვებულ იქნა საერთაშორისო ლენინური პრემიით „ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისთვის“; 1984-ში მიიღო საბჭოთა, ხალხთა მეგობრობის ორდენი; 1991 წელს მიიღო ჯავაჰარლალ ნერუს პრემია; 1997 წელს მიიღო ქვეყანაში მნიშვნელობით მეორე სამოქალაქო ორდენი, ხოლო 1997 წელს, გარდაცვალების შემდეგ, ინდოეთის რიგით პირველი სახელმწიფო ორდენი.

## ლიტერატურა
* Radha Kumar (1993). The History of Doing: An Illustrated Account of Movements for Women's Rights and Feminism in India, 1800–1990. Zubaan. p. 68.

## რესურსები ინტერნეტში
* არუნა ასაფ ალი 
* ინფორმაცია არუნა ასაფზე
* არუნა ასაფი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
კატეგორია:დელის მერები
კატეგორია:ინდოელი რევოლუციონერები
კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ინდოელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:XX საუკუნის ინდოელი პოლიტიკოსები
ლელა ხაჩიძე

**ლელა ხაჩიძე** (დ. 10 თებერვალი, 1957, გორი) — ქართველი მეცნიერი, ფილოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

1979 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

მუშაობდა კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტში, შემდგომ შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის წამყვან მეცნიერ-თანამშრომლად, სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ქრისტიანული კულტურის ისტორიის კათედრის გამგედ.

სადისერტაციო თემა — „ეფრემ მცირის ჰიმნოგრაფიული მემკვიდრეობა“, დაიცვა 1995 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:გორში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლ
თამარ ბურჯანაძე

**თამარ ბურჯანაძე** (დ. 1 ივლისი, 1920, თბილისი — გ. 21 ივნისი, 2000) — ქართველი პედაგოგი, ფილოლოგი, ქართული ენისა და ლიტერატურის მეთოდგაერთიანებების ხელმძღვანელი.

1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1943 წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის ქალთა მე–7 სკოლაში დაწყებითი კლასების მასწავლებლად. 1945 წლიდან იყო ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი თბილისის ვაჟთა მე–7 სკოლაში. 1954 წლიდან მუშაობდა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის 53–ე  საშუალო სკოლაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელად. მისი პედაგოგიური წერილები ქვეყნდებოდა ქართულ ჟურნალ–გაზეთებში. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2000
თ
თიმისვალოსმანლის ხიდი

**თიმისვალოსმანლის ხიდი** — ხიდი თურქეთში, მდინარე ფორტუნას მარცხენა მხარეს მდებარე სოფელ თიმისვალოსმანლიში, არდაშენიდან 10,5 კმ-ში. იგი დღემდე საკმაოდ კარგადაა შემონახული.

ხიდი ორთაღიანია, ნაგებობის ძირითადი თაღი რამდენადმე კოლოფა თაღის ფორმას იმეორებს. ხიდის მცირე თაღი ნახევარწრიული ფორმისაა. თაღების რკალისთვის განკუთვნილი მოგრძო ფორმის ქვები საგულდაგულოდაა დამუშავებული. ხიდს სავალი გზის ორივე მხარეს შემორჩენილი აქვს ძველი, კარგად დამუშავებული ქვებისაგან შედგენილი მოაჯირი. სასიარულო ბილიკი ქვის ფილებითაა მოგებული. ხიდს ორივე თაღის ქუსლებში შექმნილი აქვს წყვილ-წყვლი ქარგლის ბუდეები.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 75 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
მიკრონის ხიდი

**მიკრონის ხიდი** — ხიდი თურქეთში, მდებარეობს აიდერის ხეობაში. ხიდის თაღი ნახევარწრიული ფორმისაა. მისი ბოლოები კლდოვან ქანზე ამოყვანილ ბურჯებს ეფუძნება. თაღის რკალისათვის განკუთვნილი მოგრძო ფორმის ქვები ძალიან კარგადაა დამუშავებული. ხიდს აქვს ბორდიურებიც, რომელიც ასევე თლილი ქვებითაა გამართული.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 76 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
გეორგ ბიუხნერის პრემია

**გეორგ ბიუხნერის სახელობის პრემია** () — გერმანულენოვან ლიტერატურაში ყველაზე პრესტიჟული ჯილდო, რომელიც დაფუძნდა მწერლისა და დრამატურგის  — გეორგ ბიუხნერის პატივსაცემად. პრემია ყოველწლიურად გადაეცემათ გერმანულ ენაზე მოღვაწე ავტორებს, „რომლემაც თავიანთი გამორჩეული შემოქმედებით მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს თანამედროვე გერმანული კულტურული ცხოვრების ჩამოყალიბებაში.“ 

## ისტორია
პრემია 1923 წელს გეორგ ბიუხნერის პატივსაცემად დაფუძნდა და თავდაპირველად იგი ძირითადად ვიზუალური ხელოვნების წარმომადგენლებს, პოეტებს, მსახიობებს და მომღერლებს გადაეცემოდათ.

1951 წლიდან პრემიის ლაურეატები მხოლოდ ლიტერატურის სფეროს წარმომადგენლები ხდებიან და მას ენისა და მხატვრული სიტყვიერების გერმანული აკადემია გასცემს. 2002 წლიდან პრემიის საპრიზო ფონდს 20 ათასი ევრო შეადგენს. 

## გეორგ ბიუხნერის პრემია და ნობელის პრემია ლიტერატურაში
გეორგ ბიუხნერის პრემია ხშირად მომავალი პოტენციური გერმანულენოვანი ნობელიანტი მწერლის გამოსავლენ ინდიკატორად ითვლება. გეორგ ბიუხნერის პრემიის ხუთ ლაურეატს: გიუნტერ გრასს, ჰაინრიხ ბიოლს, ელიას კანეტს, პეტერ ჰანდკესა და ელფრიდე იელინეკს — ჯილდოს მიღების შემდგომ წლებში მიენიჭათ ნობელის პრემია ლიტერატურაში. 
]]

## ლაურეატები
* მაქს ფრიში (1958, შვეიცარია)
* ინგებორგ ბახმანი (1964, ავსტრია)
* გიუნტერ გრასი (1965, გერმანია)
* ჰაინრიხ ბიოლი (1967, გერმანია)
* თომას ბერნჰარდი (1970, ავსტრია)
* ელიას კანეტი (1972, ბულგარეთი)
* პეტერ ჰანდკე (1973, ავსტრია)
* კრისტა ვოლფი (1980, გერმანია)
* ფრიდრიხ დიურენმატი (1986, შვეიცარია)
* ვოლფ ბირმანი (1991, გერმანია)
* ელფრიდე იელინეკი (1998, ავსტრია)

## რესურსები ინტერნეტში
*Georg-Büchner-Preis , ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანული ლიტერატურული ჯილდოები
კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით