open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ოლიმპიური პარკი (სეული)

**სეულის ოლიმპიური პარკი** () — ერთ-ერთი უდიდესი პარკი სეულში. მდებარეობს სეულის ერთ-ერთ რაიონში — პანი-დონგში. მოიცავს დაახლოებით 1,45 მილიონ მ² ფართობს. 1986 წლის აზიური თამაშების და 1988 წლის ოლიმპიური თამაშების სამზადისისას პარკში უამრავი სპორტული ობიექტი განთავსდა, აგრეთვე ოლიმპიური მუზეუმი, სეულის ოლიმპიური ხელოვნების მუზეუმი (მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სკულპტურების ბაღი) და ციხე მონჩჰონთოსონი (Monchhonthoson) და ადრეული პექჩეს ეპოქის ხელოვნური ტბა მონჩჰონთეკზა (Monchhonthekzha).

## სპორტული ობიექტები 
ოლიმპიური პარკის ტერიტორიაზე განთავსებულია სტადიონები და სპორტული ობიექტები, სადაც 1986 წლის აზიური თამაშების შეჯიბრებები და 1988 წლის ოლიმპიური თამაშები ჩატარდა. სამი შიდა სპორტული სასახლე განკუთვნილია 15, 7 და 3,4 ათას მაყურებლისათვის. საერთაშორისო სტანდარტების მიხედვით, ჩოგბურთის სტადიონზე 10 000 მაყურებელის დატევაა შესაძლებელი. ასევე პარკში არის ოლიმპიური ველოდრომი და საცურაო აუზი. მასობრივი გამოყენებისათვის განკუთვნილია სარბენი ბილიკები და სათამაშო მოედანი როლიკებისთვის. ციხის კედლები, რომელიც აშენებულია არც ისე მაღალ ბუნებრივ გორაზე, ჩრდილოეთიდან განხორციელებული შეტევების მოსაგერიებლად, თიხისგან არის აშენებული და ახლავს ჩრდილოეთით აღმართული ხის მესერი. ციხესიმაგრის გარშემო ფართო და ღრმა თხრილია გათხრილი. 1983-1989 წლებში, გათხრებისას ციხესიმაგრეში ნაპოვნი იქნა პექჩეს ეპოქის იარაღი და ჭურჭელი. ციხესიმაგრიდან ჩრდილოეთის კარიბჭემდე მდებარეობს მონჩჰონის ისტორიული მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია პექჩეს ეპოქის არქეოლოგიური აღმოჩენები. პარკის სხვა მუზეუმებია ოლიმპიური მუზეუმი და სეულის სამხატვრო ოლიმპიური მუზეუმი (SOMA).

ოლიმპიურ პარკში მდებარე ხელოვნების ცნობილი ნიმუშია რკინა-ბეტონით დამზადებული „მშვიდობის კარიბჭე დედამიწაზე“. სკულპტურის სიმაღლე 24 მ-ია, სიგრძე — 62 მ და სიგანე — 37 მ. კარიბჭისკენ მიმავალი ხეივნის გასწვრივ, 3 მეტრის სიმაღლის 30 სვეტია განლაგებული, რომელთა თავზე მოთავსებულია ბრინჯაოს ნიღბები. „მშვიდობის კარიბჭის“ მიღმა მდებარეობს მშვიდობის მოედანი, საიდანაც მატარებელი პარკის გავლით გადის მატარებელი „ჰოდორი“. 1988 წელს პარკში გაიხსნა სკულპტურა „მშვიდობის ჩირაღდანი“ — მარადიული ცეცხლი, რომელშიც საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტმა ხუან ანტონიო სამარანჩმა და კორეის რესპუბლიკის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის პრეზიდენტმა იმავე წლის 12 სექტემბერს აანთეს.

კულტურული პროგრამა პარკის მნახველებს სთავაზობს ღიაცისქვეშა სკულპტურულ ბაღს, რომელიც მსოფლიოს უმსხვილეს ხუთეულშია შესული, და მუსიკალურ შადრევანს. პარკის ტერიტორიაზე იზრდება ორი ხე — გინკგო (თითქმის 500 წლისაა და მოჩოჰონტაკონის ციხესიმაგრის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს) და ძელქვა (თითქმის 400 წლისაა და სკულპრურული ბაღის ახლოს მდებარეობს), რომელიც დაცულია კანონის ძალით. პარკის ტერიტორიაზე, ეკოსისტემის დაცვის მიზნით გაშვებულია შავი გარეული იხვი, საშუალო ოყარი, ხოხობი, გუგულები, კოდალები, კორეულ ენოტი, ციყვები და ბაყაყები.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:სამხრეთ კორეის პარკები
კატეგორია:ოლიმპიური პარკები
ლუი ავგუსტ დე ბურბონი (1700-1755)

**ლუი ავგუსტ დე ბურბონი** (; დ. 4 მარტი, 1700 — გ. 1 ოქტომბერი, 1755) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. მაინის ჰერცოგ ლუი ავგუსტისა და მისი ცოლის, ლუიზ ბენედიქტას უფროსი ვაჟი და დომბეს პრინცი. 

## ბიოგრაფია 
ლუი ავგუსტი დაიბადა 1700 წლის 4 მარტს ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი და უკანონო ვაჟის, მაინის ჰერცოგ ლუი ავგუსტ დე ბურბონისა და მისი მეუღლის, ლუიზ ბენედიქტა დე ბურბონ-კონდეს უფროსი ვაჟი. დაბადებისთანავე, მას მშობლებმა მიანიჭეს პრინცი დომბეს წოდება. 

მამისაგან განსხვავებით, პრინც დომბეს საოცარი სამხედრო ნიჭი ჰქონდა. ლუი ავგუსტი პრინც ევგენი სავოიელთან ერთად გმირულად იბრძოდა ავსტრია-ოსმალეთის ომებში (1716-1718), პოლონეთის მემკვიდრეობის ომში (1733-1738) და ასევე ავსტრიის მემკვიდრეობის ომში (1740-1748). 

1736 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ, ლუი ავგუსტმა მემკვიდრეობით მიიღო სკოქსის შატო და ასევე რამდენიმე წოდება, როგორებიცაა ლანგედოკის გუბერნატორი, ოს გრაფი, დ'ანეტის პრინცი და დრეს გრაფი. 

მიუხედავად დიდი სამხედრო კარიერისა, თავისი ბიძაშვილის, საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის სამეფო კარზე ლუი ავგუსტი შეუმჩნეველი ფიგურა იყო, რის გამოც იგი გაეცალა ვერსალის სასახლეს და ანეტის შატოში გადასახლდა. ამ ამბიდან მალევე, ლუი ავგუსტი დაინიშნა თავისი ბიძაშვილის, ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის ასულ შარლოტ აგაე ორლეანელზე, თუმცა ნიშნობა ჩაიშალა, რის შემდეგაც იგი აპირებდა თავისი მამიდაშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასულ ლუიზ ანა დე ბურბონზე ქორწინებას. მათ ქორწინებისათვის მზადებაც დაიწყეს, თუმცა მოულოდნელად, 1755 წლის 1 ოქტომბერს ლუი ავგუსტი გარდაიცვალა, 55 წლის ასაკში, უშვილოდ. 

## ლიტერატურა 
* Patrick Van Kerrebrouck, La Maison de Bourbon 1256-2004, deuxième édition revue et augmentée, 2004, Villeneuve d'Ascq, l'auteur, 1010 p., tome 2, p. 762-767.

კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1700
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1755
კატეგორია:ბურბონები
რომეო და ჯულიეტა (ჩაიკოვსკი)

***„რომეო და ჯულიეტა“*** () — ორკესტრული ნაწარმოები პეტრე ჩაიკოვსკის ავტორობით. ნაწარმოები აგებულია უილიამ შექსპირის იმავე სახელწოდების ლიტერატურულ ნაწარმოებზე. როგორც სხვა კომპოზიტორები (მაგ. ბერლიოზი და პროკოფიევი), ჩაიკოვსკიც ღრმა შთაგონებას იღებდა შექსპირის ნაწარმოებებიდან.

ჩაიკოვსკის სხვა კომპოზიციებისგან განსხვავებით, *რომეო და ჯულიეტას* არ გააჩნია საკუთარი ოპუსის ნომერი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Program notes from the Redwood Symphony with a more in-depth listening guide
* [Romeo and Juliet](http://imslp.org/wiki/Romeo_and_Juliet_(Tchaikovsky,_Pyotr_Ilyich)): Scores at the International Music Score Library Project (IMSLP)
* Tchaikovsky Research

## სქოლიო 
კატეგორია:პეტრე ჩაიკოვსკის სიმფონიური პოემები
ალექსი კალედინი

**ალექსი მაქსიმეს ძე კალედინი** (დ. 24 ნოემბერი [ძვ. სტ. 12 ნოემბერი],  1861, სტანიცა უსტ-ხოპიორსკაია, ახლანდელი ვოლგოგრადის ოლქი — გ. 11 თებერვალი [ძვ. სტ. 29 იანვარი], 1918, ნოვოჩერკასკი) — დონის კაზაკთა კონტრრევოლუციის მეთაური 1917–1918 წლებში, კავალერიის გენერალი (1917). თავადაზნაურთა წრიდან იყო. 1889 დაამთავრა გენშტაბის აკადემია. პირველი მსოფლიო ომის დროს სარდლობდა მე-12 საარმიო კორპუსს, შემდეგ სამხრეთ-დასავლეთი ფრონტის მე-8 არმიას. 1917 წლის [[30 ივნისი|30 [17] ივნისს]] აირჩიეს დონის ჯარის ატამანად, სათავეში ჩაუდგა კონტრრევოლუციური ჯარის მთავრობას.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კალედინელობა

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1861
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1918
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის II ხარისხის ორდენის მახვილებით კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის მახვილებით კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კალიკრატე

**კალიკრატე** () — ძველი ბერძენი არქიტექტორი. ცხოვრობდა ძველი წელთაღრიცხვა|წელთაღრიცხვის V საუკუნეში. მუშაობდა ათენში  მონაწილეობდა ათენის ეგრეთ წოდებულ გრძელი კედლების შექმნაში ( ძვ. წ. 457–445 წლებში) და აკროპოლისის კედლების აღმოსავლეთ ნაწილის გამაგრებაში. მისი აგებულია პართენონი (ძვ. წ. 447–438 წლებში, იქტინესთან ერთად) და ნიკე აპტეროსის პატარა იონიური ტაძარი (დამთავრდა ძვ. წ. 420 წელს) აკროპოლისზე.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ბერძენი არქიტექტორები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
გეორგ იელინეკი

**გეორგ იელინეკი** (; დ. 16 ივნისი, 1851, ლაიფციგში — გ. 12 იანვარი, 1911 ჰაიდელბერგში) — გერმანელი მეცნიერ-იურისტი. ვენის (1883-დან), ბაზელის (1889) და ჰაიდელბერგის (1891-დან) უნივერსიტეტების პროფესორი. იურიდიული პოზიტივიზმის წარმომადგენელი. იკვლევდა სახელმწიფო და საერთაშორისო სამართლის ძირითად საკითხებს. ერთმანეთს უპირისპირებდა საზოგადოებრივ მოვლენათა „სოციალურ“ და „სამართლებრივ“ შესწავლას. იურისპრუდენციის მთავარ ამოცანად მიაჩნდა პრაქტიკული საქმიანობისათვის მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ნორმების ფორმალურ-დოგმატური ანალიზი. წამოაყენა ბურჟუაზიურ-ლიბერალური კონცეფცია, რაც ითვალისწინებდა სახელმწიფოს თვითშეზღუდვას მის მიერვე გამოცემული ნორმებით. სახელმწიფოს თვითშეზღუდვის იდეას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა გერმანული მონარქიული წყობილების პირობებში.

## ლიტერატურა
## სქოლიო 
კატეგორია:გერმანელი იურისტები
ანკერ იერგენსენი

მინი|250პქ
**ანკერ იერგენსენი** (დ. 13 ივლისი, 1922 — გ. 20 მარტი, 2016 ) — დანიის პრემიერ-მინისტრი 1972-1973 და 1975 თებერვლიდან. 1962 წელს აირჩიეს არაკვალიფიციური მუშების პროფკავშირის მდივნად. 1964-1968 წლებში ამ პროფკავშირის ორგანოს გაზეთის „დაგბლადეტის“ ("Dagbladet") რედაქტორია. 1968-1972 არაკვალიფიციური მუშების პროფკავშირის თავმჯდომარე. 1971 წლიდან დანიის პროფკავშირთა ცენტრალური გაერთიანების აღმასრულებელი კომიტეტის წევრი. 1964 წლიდან ფოლკეტინგის დეპუტატი დანიის სამხრეთ-დასავლეთ პარტიიდან.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დანიის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 13 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1922
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კალეიდოსკოპი

250პქ|მინი|მარჯვნივ|გამოსახულება კალეიდოსკოპში
**კალეიდოსკოპი** ( — *ლამაზი*, εἶδος — *სახე* და σκοπέω — *ვუყურებ*, *ვაკვირდები*) — 1. მილი, რომლის შიგნით (სიგრძის გასწვრივ) განლაგებულია სამი სარკული ფირფიტა ერთმანეთისადმი 60°-იანი კუთხით. მილის ერთი ბოლო დახურულია მქრქალი მინით, რომელზეც დაყრილია სხვადასხვა ფერის მინის ნამსხვრევები (ისინი მილის დანარჩენი სივრცისაგან გამოყოფილია გამჭვირვალე მინით), მეორე ბოლო კი - მრგვალხვრელიანია და სახურავი აქვს. კალეიდოსკოპი გამოიგონა ინგლისელმა ფიზიკოსმა დეივიდ ბრიუსტერმა 1817 წელს.

2. გადატანითი მნიშვნელობით — მოვლენის, შთაბეჭდილებების, სახეებისა და სხვა სწრაფი ცვლილება.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ოპტიკური სათამაშოები
კალევიპოეგი

250პქ|მინი|მარჯვნივ|ილუსტრაცია „კალევიპოეგიდან“.
**„კალევიპოეგი“** — ესტონური ეროვნული ეპოსი. შეიქმნა დევგმირ კალევიპოეგის შესახებ გავრცელებული უძველესი თქმულებების საფუძველზე. თქმულებების შეგროვება წამოიწყო მწერალმა ფ. ფელმანმა, თვით ეპოსი კი ერთიან სიუჟეტურ ქარგაზე ააგო და ესტონელი ხალხის სიმღერის სალექსო საზომით გააწყო მწერალმა ფ. კრეიცვალდმა (გამოქვეყნდა 1857–1861 წლებში). „კალევიპოეგის“ ბოლო ეპიზოდები მოიცავს XIII საუკუნის დასაწყისის ამბებს, როცა ესტონეთში ჯვაროსნები შემოიჭრნენ. „კალევიპოეგმა“ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ესტონური ეროვნების ლიტერატურის ჩამოყალიბებაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ესტონური მითოლოგია
კატეგორია:ესტონური ლიტერატურა
კალიუმიანი სასუქი

**კალიუმიანი სასუქი** — მინერალური ნივთიერება რასაც იყენებენ ნიადაგის გასანოყიერებლად. კალიუმის სასუქის ძირითადი წყაროა კალიუმის მარილების ბუნებრივი საბადოები. ყოფილ სსრკ-ში კალიუმის წარმოება დაიწყო 1929 წლიდან — ჩრდილოეთ ურალში (სოლოკამსკი, ბერეზნიკი) კალიუმის საბადოების აღმოჩენის (1925) შემდეგ. კალიუმის სასუქი ორგვარია: კალიუმის ნედლი მარილები  რასაც იღებენ ბუნებრივი კალიუმის მარილების — სილვინიტის, კაინტის და სხვა გადამუშავებით და სხვა. (დახარისხებით, დაფხვნით, დაფქვით) და კონცენტრილებული კალციუმ ქლორიდი, კალიუმ სულფატი 30%-იანი და 40%-იანი კალიუმის მარილები (კალიუმის, ქლორიდისა და წმინდად დაფხვნილი ბუნებრივი კაინიტის ამ სილვინიტის ნარევი), აგრეთვე პოტაში, კალიუმმაგნეზია, ნაცარი და სხვ. 

კალიუმიანი სასუქებს ჩვეულებრივ ფოსფორიან ან აზოტიან და ფოსფორიან სასუქებთან ერთად იყენებენ ამით კალიუმი ღარიბ ნიადაგებზე მოსავლიანობა მნიშვნელოვნად იზრდება. მცენარისათვის კალიუმიანი სასუქის საჭიროება უფრო მეტად შეიმჩნევა ტყის რუხ-ყავიფერ, გაეწრებულ ნიადაგებს გამოტუტვილ შავმიწებზე, ტენიანის სუბტროპიკების წითელ მიწებზე, მეტადრე, როცა ჩაისა და ციტრუსების პლანტაციებზე ხანგრძლივად ანოყიერებენ მხოლოდ აზოტ-ფოსფორით. შედარები დიდი რაოდენობითაა საჭირო კალიუმი კარტოფილის, ბოსტნეულის, შაქრის ჭარხლის, ძირხვენების, თამბაქოსა და სხვ. გასანოყიერებლად უკეთეს შედეგს იძლევა კალიუმმაგნეზია, აგრეთვე კალიუმის სულფატი, კალიუმის გვარჯილა.

კალიუმიანი სასუქების დოზა დამოკიდებულია ნიადაგულ პირობებზე, მცენარის თავისებურებაზე, სასუქის ფორმაზე და მერყეობს 45 კილოგრამიდან 150 კილოგრამამდე ჰექტარზე. კალიუმიანი სასუქით განოყიერებისას იზრდება მოსავლიანობა (საშუალო ც/ჰა-ზე): შაქრის ჭარხლისა 35–40-ით კარტოფილისა, 20–33-ით, საშემოდგომო მარცვლეულის 3–5-ით, საგაზაფხულო მარცვლეულისა 2–3-ით, თივისა (ნათესი ბალახის) 20–33-ით, ბუნებრივი მდელოს თივისა 8–18-ით და სხვ. კალციუმიანი სასუქების შემდგომქმედება გრძელდება 3–4 წელი.

საქართველოს ნიადაგები კალიუმით უფრო მდიდარია ვიდრე აზოტით და ფოსფორით. საქართველოს სს რესპუბლიკური ზონალური აგრო ქიმიური ლაბორატორიების მონაცემებით, კალიუმით საშუალო და ძლიერ მდიდარ ნიადაგები შადგენენ სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების მთელი ფართბის 43,4%, მაგრამ როცა ნიადაგს სისტემატურად მხოლოდ აზოტ-ფოსფორით ანოყიერებენ, დროთა განმავლობაში ნიადაგში ადვილადმოძრავი კალიუმის რაოდეონბა კლებულობს და საჭირო ხდება კალიუმიანი სასუქების დამატება. ამის შესახებ სათანადო ინფორმაციას იძლევა აგროქიმიური კარტოგრამა რომლის საფუძველზე ადგენენ ნიადაგის კალიუმით (ასევე ფოსფორით) განოყიერების დოზას. მაგალითად, თუ ნიადაგში გაცვლით კალიუმის შემცველობა 100 გრამზე 6–8 მილიგრამს უდრის, მაშინ ჩაის პლანტაცია აზოტ-ფოსფორთან ერთად კალიუმიანი სასუქითაც უნდა განოყიერდეს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სასუქი
კატეგორია:კალიუმი
ზაალ უდუმაშვილი

**ზაალ (ზალიკო) უდუმაშვილი** (დ. 27 თებერვალი, 1971, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი. საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი.

## ბიოგრაფია 
ზაალ უდუმაშვილი დაიბადა 1971 წლის 27 თებერვალის, ქალაქ თბილისში. 1989–1994 წლებში სწავლობდა თბილისის ზოოვეტერინალურ ინსტიტუტში, ზოოინჟინერის ფაკულტეტზე. 1992–1998 წლებში იყო ტელეკომპანია „მეორე არხის“ წამყვანი, 1998–2001 წლებში ტელეკომპანია „იბერიას“ საინფორმაციო გამოშვების წამყვანი, 2001–2003 წლებში „პირველი არხის“ ალიონის და მოამბის წამყვანი, 2003–2017 წლებში სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2“-ის საინფორაციო გამოშვება „კურიერის“ წამყვანი და ამავე კომპანიის გენერალური დირექტორის პირველი მოადგილე. 2017–2022 წლებში პოლიტიკაში იყო. იყო ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის წევრი. ზაალ უდუმაშვილი იყო 2017 წლის თბილისის მერობის კანდიდატი, სადაც მესამე ადგილი დაიკავა. 2020–2022 წლებში იყო საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1971
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კალიფორნიის ველი

250პქ|მინი|მარჯვნივ|კალიფორნიის ველი
**კალიფორნიის ველი** — გაშლილი ხეობა აშშ–ის სამხრეთ–დასავლეთ ნაწილში, კალიფორნიის შტატში. აღმოსავლეთით ესაზღვრება სიერა–ნევადის ქედი, დასავლეთით — სანაპირო ქედები. მდებარეობს 20—160 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 800 კმ, სიგანე 80 კმ–მდე. კალიფორნიის ველი ცარცული და კაინოზური დანალექი ქანებით ამოვსებული ტექტონიკური ღრმულია. ზედაპირი სუსტად ტალღოვანი ვაკეა. ჰავა სუბტროპიკული, კონტინენტურია, ხმელთაშუა ზღვის ტიპისა. ნალექები ჩრდილოეთით 1000 მმ, სამხრეთით 150 მმ წელიწადში. მთავარი მდინარეებია საკრამენტო ჩრდილოეთით და სანხოაკინი სამხრეთით. კალიფორნიის ველის ჩრდილოეთ ნაწილში გავრცელებულია სუბტროპიკული  სტეპი, სამხრეთით ნახევარუდაბნოა. მისდევენ სარწყავ მიწათმოქმედებას, მებაღეობას, მევენახეობას, სამხრეთით მესაქონლეობას. არის ნავთობის საბადოები. კალიფორნიის ველზეა ქალაქებიებ საკრამენტო, სტოქტონი, ფრესნო.

## ლიტერატურა
კატეგორია:აშშ-ის ხეობები
აზერბაიჯანის ეროვნული კინოს დღე

**აზერბაიჯანის ეროვნული კინოს დღე** () — კინემატოგრაფთა პროფესიული დღესასწაული, რომელიც ყოველწლიურად 2 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში აღინიშნება.

## ისტორია 
ეროვნული კინოს დღე დაარსდა 2000 წლის 18 დეკემბერს აზერბაიჯანის ეროვნული ლიდერის ჰეიდარ ალიევის ბრძანებით.

საბჭოთა მმართველობის დროს აზერბაიჯანის სსრ აღნიშნავდა კინოს დღეს მთელს საბჭოთა კავშირთან ერთად 27 აგვისტოს. 

1976 წელს, ეროვნული კინოს 60 წლის იუბილე პირველად აღინიშნა აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში. ეს თარიღი დაკავშირებული იყო 1916 წელს რუსეთის იმპერიაში შექმნილი მხატვრული ფილმის „ნავთობისა და მილიონების სამეფოში“ ეკრანებზე გამოსვლით. 21 ივნისს ფილმები „სეირნობა ქალაქის ბაღში“, „რკინიგზის სადგურზე მატარებლის ჩამოსვლა“, „კავკასიისა და მერკურის საზოგადოების საქმიანობა“, „პორტიდან გამგზავრება“ ნაჩვენები იყო ცირკის თეატრში. ეს ფილმები გადაიღო ფრანგი წარმოშობის ბაქოელმა ფოტოგრაფმა ალექსანდრე მიშონმა. 2 აგვისტოს, მან სამი საავტორო კინოქრონიკა და ერთი დოკუმენტური ფილმიდან აჩვენა: „ხანძარი ბიბი-ჰეიბათზე“, „ბალახანის ველის ნავთობის შადრევანი“, „კავკასიური ცეკვა“ და „გამოგიჭირე“. ზოგიერთი ეს ჩანაწერები პარიზის არქივიდან აზერბაიჯანს გადაეცა და ამჟამად ინახება აზერბაიჯანის სახელმწიფო კინოფონდში.

1998 წელს ბაქოში „ფესტივალების ფესტივალი“ გაიმართა, რომელიც აზერბაიჯანის კინემატოგრაფსს მიეძღვნა.

„აზერბაიჯანის ეროვნული კინოს დღე“ არ არის არასამუშაო დღე.

## იხილეთ აგრეთვე 
* აზერბაიჯანის დღესასწაულები
* აზერბაიჯანის კინემატოგრაფი

## რესურსები ინტერნეტში 
* 2 августа - День национального кино Азербайджана

## სქოლიო 
კატეგორია:დღესასწაულები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:აზერბაიჯანის დღესასწაულები
კატეგორია:აზერბაიჯანის კინემატოგრაფია
კატეგორია:2000 წელს დაარსებულები
ტვერის ხიდი (კოლპინო)

**ტვერის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგის კოლპინოს რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრ კოლპინოში, კომკავშირის არხზე. ხიდის სიგრძეა - 32,3  მეტრი, სიგანე - 18 მ.

## მდებარეობა 
ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს ბანკის შესახვევსა და ტვერის ქუჩას. 

დინების ზემოთ მდებარეობს დუმსკის ხიდი, ქვემოთ კი - ხარლამოვის ხიდი.

## სახელწოდება 
საბჭოთა პერიოდში ხიდს არ ჰქონდა ოფიციალური სახელწოდება, მოქმედებდა არაოფიციალური სახელი ბანკის ხიდი, რომელიც მიიღო ბანკიოს შესახვევის მიხედვით. ხიდმა თანამედროვე სახელწოდება მიიღო 2012 წლის 20 ივლისს ახლოს მდებარე ტვერის ქუჩის მიხედვით.

## ისტორია 
1898 წელს ამჟამინდელი ტვერის ქუჩის ცოტა ზემოთ ააგეს ხის საფეხმავლო ხიდი. მისი მშენებლობის თანხები შეაგროვეს შემოწირულობებით. ხიდი მოქმედებდა 1920-იან წლებამდე, 1934 წელს კი იგი აღადგინეს. 1951 წლის რუკაზე კი ხიდი საერთოდ არაა მონიშნული, როგორც ვარაუდობენ ხიდი ალბათ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში დაინგრა და ჯერ კიდევ არ იყო აღდგენილი. 

ამჟამად მოქმედი რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1969 წელს ინჟინერ ა. დ. გუტცაიტის („Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინერი) პროექტის მიხედვით. მშენებლობას აწარმოებდა „ლენხიდმშენის“ ტრესტი (მთავარი ინჟინერი ო. ა. როზოვი). ხიდის საზეიმო გახსნა გაიმართა 1969 წლის 6 ნოემბერს. ეს იყო ქალაქის პირველი რკინა-ბეტონის ხიდი. 

## კონსტრუქცია 
ხიდი ერთმალიანია, რკინა-ბატონისაა. ხიდის სავალი ნაწილი მოასფალტებულია და შედგება ორი სავალი ზოლისაგან. მოაჯირები თუჯისგანაა დამზადებული.

## ლიტერატურა 
*Сизёнов Е. П. Колпинские мосты. — СПб.: Серебряный век, 2016. — 140 с.

## რესურსები ინტერნეტში
*Тверской мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ისლამური განვითარების ბანკი

**ისლამური განვითარების ბანკი** (; ) — საერთაშორისო საფინანსო ორგანიზაცია, რომელიც საუდის არაბეთში, ქალაქ ჯიდაში მდებარეობს.

## ისტორია 
ისლამური განვითარების ბანკი დაფუძნდა 1973 წლის 18 დეკემბერს ორგანიზაცია ისლამური კონფერენციის მონაწილე ქვეყნების ფინანსთა მინისტრების პირველი კონფერენციის დროს.

მისი საქმიანობა დაიწყო 1975 წლის 20 ოქტომბერს. ბანკის კაპიტალი შეიქმნა დამფუძნებელი ქვეყნების წარმომადგენლების მიერ, რომელთაგან ძირითადი შემდეგი ქვეყნებია: საუდის არაბეთი, სუდანი, ქუვეითი, ლიბია, თურქეთი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, ირანი, ეგვიპტე, ინდონეზია, პაკისტანი.

ისლამური განვითარების ბანკს აქვს გაეროს გენერალური ასამბლეის დამკვირვებლის სტატუსი.

ამჟამად დაფუძნებულია ისლამური განვითარების ბანკის ჯგუფი, რომელიც მოიცავს შემდეგ ორგანიზაციებს:

* ისლამური კორპორაცია კერძო სექტორის განვითარებისათვის (ICD)
* ისლამური კორპორაცია საინვესტიციო და საექსპორტო კრედიტის დაზღვევაზე (ICIEC)
* ისლამური კვლევებისა და სწავლების ინსტიტუტი (IRTI)
* საერთაშორისო ისლამური სავაჭრო ფინანსების კორპორაცია (ITFC)

## მიზნები და ამოცანები 
[მარცხნივ|მინი|205x205პქ|ბანკის შენობა [დაკაში]]
ისლამური განვითარების ბანკის ჯგუფის ფუნქციებია წევრ ქვეყნებში ეკონომიკური და სოციალური განვითარების პროექტების დაფინანსება. ბანკი მოქმედებს შარიათის კანონებისა და პრინციპების საფუძველზე. ბანკის ვალუტა არის ისლამური დინარი. ოფიციალური ენა არაბულია, თუმცა ინგლისური და ფრანგული ენებიც გამოიყენება.

2013 წლის 22 მაისს IDB-ს საწესდებო კაპიტალმა 150 მილიარდი დოლარი შეადგინა, რათა მუსლიმებს, ორგანიზაციის წევრ და არაწევრ ქვეყნებში, უკეთ მოემსახურონ.

## წევრობა 
ამჟამად 57 სახელმწიფო ბანკის წევრია. ბანკში წევრობის ძირითადი მოთხოვნაა მონაწილეობა ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციაში, ბანკის კაპიტალში წევრობის საფასურის გადახდა და ბანკის დირექტორთა საბჭოს მიერ მიღებული წესების, პროცედურებისა და პირობების დაცვა.

ბანკის ყველაზე მსხვილი წილის მფლობელია საუდის არაბეთი (26,57 %), ასევე ალჟირი (10,66 %), ირანი (9,32 %), ეგვიპტე (9,22 %), თურქეთი (8,41 %), არაბთა გაერთიანებული საამიროები (7,54 %), ქუვეითი (7,11 %), პაკისტანი (3,31 %), ლიბია  (3,31 %), ინდონეზია (2,93 %).

### წევრი ქვეყნები 
|

|

|

|

|

|}

## რესურსები ინტერნეტში 
* ისლამური განვითარების ბანკის ოფიციალური საიტი
* Islamic Development Bank (IDB) - a Financial Institution with Meaningful Impact

## სქოლიო
კატეგორია:დაარსებული 1975 წელს
კატეგორია:საერთაშორისო ბანკები
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
კატეგორია:საუდის არაბეთის ეკონომიკა
კატეგორია:ისლამური ბანკები
ნოვო-კონიუშენის ხიდი

**ნოვო-კონიუშენის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში გრიბოედოვის არხზე, ქალაქის ცენტრალურ რაიონში. აკავშირებს ყაზანისა და სპასკის კუნძულებს.

## მდებარეობა 
ხიდი მდებარეობს თავლის მოედნის აღმოსავლეთ ნაწილში, ქრისტეს დაღვრილი სისხლის ტაძართან ახლოს.

უახლოესი მეტროსადგურია (600 მ) „გოსტინი-დვორი“.

## სახელწოდება 
1917 წლამდე ხიდს ერქვა უფლის აღდგომის ტაძრის ხიდი. 1917 წლის შემდეგ ეწოდებოდა გადაფარებული ხიდი. 

1975 წლის ზაფხულში ხიდმა მიიღო სახელწოდება გრინევიცკის ხიდი ნაროდნიკ-ტერორისტის, იმპერატორ ალექსანდრე II-ის მკვლელის იგნატი გრინევიცკის სახელი, რომელმაც ბომბი ესროლა იმპერატორს ხიდის ახლოს. 

1998 წელს ხიდმა მიიღო თავისი თანამედროვე სახელი, ახლოს მდებარე თავლის მოედნის მიხედვით.

## ისტორია 
ფართო ხის ხიდი აქ ააშენეს ჯერ კიდევ 1880-იან წლებში. მშენებლობის პერიოდში ხიდის სიგანე იყო 115 მეტრი (შედარებისათვის, ამჟამად სანქტ-პეტერბურგის ყველაზე განიერი ხიდია ლურჯი ხიდი მდინარე მოიკაზე, სიგანე 97,3  მ.). ტაძრის მშენებლობის დასრულების შემდეგ ხიდმა მიიღო სახელწოდება „უფლის აღდგომის ხიდი“, რომელიც შეინარჩუნა 1917 წლამდე. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ მას ოფიციალურად გადაარქვეს და უწოდეს გადაფარებული ხიდი. თავისი არსებობის მანძილზე ხიდი არაერთხელ გადააკეთეს. 

ამჟამინდელი რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1967 წელს ინჟინრების ი. ლ. იურკოვის, ლ. ნ. სობოლევისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით.

## ლიტერატურა 
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 460—461. — 511 с.
*Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 40. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Ново-Конюшенный мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ზაურ ხაბეიშვილი

**ზაურ ხაბეიშვილი** (დ. 11 აგვისტო, 1998, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ფეხბურთელი. ზუგდიდის „დინამოს“ ნახევარმცველი. კარიერა დაიწყო „სამტრედიაში“.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ზაურ ხაბეიშვილი — ეროვნული ლიგა.
* ტრანსფერმარკეტი.

კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1998
კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები
კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები
ბურგოსი

**ბურგოსი** () — ესპანეთის ბურგოსის პროვინციის დედაქალაქი. ყოფილი კასტილიის დედაქალაქი. შედის ალფოს-დე-ბურგოსის რაიონის ნაწილში და კასტილიასა და ლეონის ავტონომიურ გაერთიანებაში. მოსახლეობით ბურგოსი 37-ე ადგილს იკავებს ესპანეთში. ბურგოსი ცნობილია თავისი ძეხვით, სახელწოდებით "Morcilla de Burgos". იგი მზადდება სისხლისგან, ცხიმისა და ბრინჯისგან.

## ისტორია 
ბურგოსი დაარსდა IX საუკუნეში (სავარაუდოდ 884 წ.) მეფე ალფონსოს III დიდის მიერ, როგორც მნიშვნელოვანი დასაყრდენი წერტილი მავრებთან ბრძოლის წინააღმდეგ და XI საუკუნემდე გახდა ერთ-ერთი მსხვილი ქალაქი, სადაც კასტილიის მეფეების კორონაციები მიმდინარეობდა. ესპანეთში ყველა ბავშვმა იცის ბურგოსი ცნობილი, როგორც სიდის ქალაქი. ასე უწოდებდნენ XI საუკუნის ესპანელ ეროვნულ გმირს როდრიგო დიაზ დე ბივარს. იგი დასაფლავებულია ამ ქალაქში, ბურგოსის საკათედრო ტაძარში თავის მეუღლესთან დონა ხიმენასთან ერთად. ეს ტაძარი ეკუთვნის იუნესკოს მსოფლიო კულტურულ მემკვიდრეობას.

ქალაქში ასევე აღსანიშნავია ლას უელგასის მონასტერი, რომელიც კასტილიის მეფის ალფონს VIII მიერ დაფუძნდა 1187 წელს. ამ მონასტერში, გარდა მრავალრიცხოვანი სამეფო სამარხებისა, ინახება ხალიფ მუჰამედ ან-ნასირის ალამი, რომელიც ხელთ იგდეს 1212 წელს ლას ნავას დე ტოლოსის ბრძოლაში, რომელიც რეკონკისტას ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა იყო.

ესპანეთის სამოქალაქო ომის დროს ბურგოსი იყო გენერალ ფრანსისკო ფრანკოს ნაციონალისტური მოძრაობის ხელმძღვანელობის ქვეშ.

## გეოგრაფია 
ქალაქის საერთო ფართობი 107,08 კმ²-ია. მანძილი ადმინისტრაციულ პროვინციამდე 244 კილომეტრია.

ბურგოსში შედარებით კონტინენტური, მშრალი კლიმატია - ცივი ზამთარი და ცხელი ზაფხული.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ბურგოსის საკათედრო ტაძარი
* ბურგოსის პროვინცია

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 
* Бургос - Еврейская энциклопедия Брокгауза и Ефрона

## სქოლიო 
კატეგორია:ესპანეთის ქალაქები
კატეგორია:ბურგოსის მუნიციპალიტეტები
გიორგი აბაშიშვილი

**გიორგი აბაშიშვილი** (დ. 11 აგვისტო, 1984) — ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორი, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი 2015 წლის 4 დეკემბერიდან 2018 წლის 16 დეკემბრამდე.

## ბიოგრაფია
გიორგი აბაშიშვილი დაიბადა 1984 წლის 11 აგვისტოს. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესის ფაკულტეტი. 2007 წელს მიენიჭა მეცნიერების მაგისტრის აკადემიური ხარისხი (ეკონომიკისა და ბიზნესის პროგრამა). 2007-2013 წლებში მონაწილეობდა სხვადასხვა საგანმანათლებლო და კვალიფიკაციის ასამაღლებელ პროგრამაში: ნიდერლანდებში – მაასტრიხტის მენეჯმენტის სკოლაში, სტრასბურგში – ევროპის საბჭოს პოლიტიკურ სკოლაში, ბერლინში – ფრიდრიხ ებერტის ფონდში და ვარშავაში – რობერტ შუმანის ფონდში. 2013 წელს მიენიჭა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის ადმინისტრირების დოქტორის აკადემიური ხარისხი.

2004 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პარლამენტსა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს დავების განხილვის საბჭოში (წევრი). იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სკოლის დეკანის მოადგილე, ამავე უნივერსიტეტის ეკონომიკური კვლევებისა და კონსულტაციების ცენტრის კოორდინატორი და მკვლევარი. 2011 წელს დააფუძნა არასამთავრობო ორგანიზაცია „ეკონომიკური პოლიტიკის ინსტიტუტი“ და იყო მისი აღმასრულებელი დირექტორი. 2005-2012 წლებში, როგორც მოწვეული ექსპერტი, ტრენერი ან პროექტის კონსულტანტი, თანამშრომლობდა სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციასთან, მათ შორის იყო საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტი (IRI), ფრიდრიხ ებერტის ფონდი (FES), ფრიდრიხ ნაუმანის ფონდი (FNF), ჰაინრიხ ბიოლის ფონდი, კონრად ადენაუერის ფონდი (KAS), ნიდერლანდების ინსტიტუტი მრავალპარტიული დემოკრატიისათვის (NIMD), ფონდი „ღია საზოგადოება საქართველო“ (OSGF), VVD International და სხვ.

2005-2013 წლებში მონაწილეობდა ეკონომიკისა და ბიზნესის საკითხებზე გამართულ არაერთ საერთაშორისო ფორუმსა და კონფერენციაში ბრიტანეთში, ნიდერლანდებში, პოლონეთში, სლოვაკეთში, უკრაინასა და სომხეთში.

2014 წლის 30 მაისიდან გიორგი აბაშიშვილი დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის მრჩევლად ეკონომიკურ საკითხებში, 2015 წლის 13 იანვრიდან – საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილედ, პარალელურად, 2015 წლის 5 ნოემბრიდან – საქართველოს პრეზიდენტის სამდივნოს უფროსად.

2015 წლის 4 დეკემბერიდან 2018 წლის 16 დეკემბრამდე გიორგი აბაშიშვილი იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი.

## რესურსები ინტერნეტში
* გიორგი აბაშიშვილი - ბიოგრაფია 

## სქოლიო
კატეგორია:პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსები
კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1984
გიორგი
ზენდიდის ციხე

**ზენდიდის ციხე** — საფორტიფიკაციო ნაგებობა, ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზენდიდში, ბეჟანიძეების საგვარეულო ციხე-სამაგრეთ არის მიჩნეული. მდებარეობს მაღალ გორაზე. მისი აშენების ზუსტი თარიღი უცნობია. მჭიდრო ეკონომიკური და სავაჭრო ურთიერთობისათვის აჭარისწყლისა და ჭოროხის აუზს დიდი მნიშვნელობა ენიჭებოდა. VII-IX საუკუნეებში ბათუმ-არტანუჯის სავაჭრო ეკონომიკური კავშირის მთავარი ძარღვი ქედაში გადიოდა, როგორც ვახუშტი ბაგრატიონი ამბობს „მცირე ქალაქის მსგავსად დაბა ქედაში“ ცხოვრობდა აჭარის ბეგი. გამომდინარე აქედან ქედას სათანადო დაცვა ესაჭიროებოდა. ეს დაცვა კი, წარმოდგენილი იყო ზენდიდის ციხის სახით. აჭარის ხეობაში სხვა საფორტიპიკაციული ნაგებობების, სახელდობრ კი ბეგოშვილების, ცივასულას, საღორეთის, მთის უბანის, ჩხუტუნეთის სხვა ციხეებთან ერთად, არა მარტო ქედის დაცვა ევალებოდა არამედ ხეობაში გასავალ ცენტრალურ სავაჭრო სტრატეგიული გზების. ძეგლმა ჩვენამდე მოაღწია ძლიერ დანგრეული სახით. მისი საერთო სიგრძე 50მ შეადგენს. კედლის სისქე 110-130 სმ-ია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ზენდიდის ციხე 
* ზენდიდის ციხისა და მისი მფლობელი ბეჟანიძეების გვარის ისტორიისათვის

კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
სენატის მოედანი

300პქ|მინი|სენატის მოედანი
**სენატის მოედანი** (; 1923-2008 წლებში ეწოდებოდა **დეკაბრისტების მოედანი**) — სანქტ-პეტერბურგის ერთ-ერთი მთავარი მოედანი. მდებარეობს ალექსანდრეს ბაღის დასავლეთ ნაწილში.

## ისტორია 
სენატის მოედანი ეწოდა მას შემდეგ, რაც მის ტერიტორიაზე განთავსდა სენატის სამთავრობო ქვედანაყოფი. სახელმწიფო საჭიროებისათის გამოიყენეს ვიცე-კანცლერ ბესტუჟევ-რიუმინის სახლი. ამჟამად შენობაში განთავსებულია რუსეთის ფედერაციის საკონსტიტუციო სასამართლო.

სენატის მოედანი არის ქალაქის ყველაზე ძელი მოედანი. მისი ფორმირება დაიწყო 1704 წლიდან. თავდაპირველად ციხესიმაგრის მთავარი ნაწილი იყო მთავარი საადმირალოს მიმდებარედ. საადმირალო თავიდან ჩაფიქრებული იყო არა მხოლოდ როგორც ნავსადგური, არამედ როგორც ციხესიმაგრე.

სამხრეთ ნაწილში სენატის მოედანს ესაზღვრებოდა საადმირალოს არხი. როდესაც საადმირალომ დაკარგა თავისი მნიშვნელობა, ციხესიმაგრის ამ მთავარმა ნაწილმა მიიღო ქალაქის მოედნის სტატუსი. 1710 წელს აქ, მდინარე ნევის ნაპირებზე ააშენეს ისააკის ტაძრის პირველი ხის შენობა. მოგვიანებით იგი გადააკეთეს ქვის შენობად, თუმცა შენობამ დიდხანს ვერ იარსება ჭაობიანი სანაპიროს გამო და შედეგად ისააკის ტაძარი განათავსეს სენატის მოედნის მოპირდაპირე, სამხრეთის მხარეს. 

მოედნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ინგლისის სანაპიროს კუთხესთან მდებარეობდა ფახვერკის სტილის სახლი — თავად მენშიკოვის სასახლე. თავადის გარდაცვალების შემდეგ იგი გადაეცა ვიცე-კანცლერ ანრდეი ოსტერმანს, ხოლო 1744 წელს — კანცლერ ალექსი ბესტუჟევ-რიუმინს. ახალი მფლობელისათვის აქ ააშენეს შენობა ბაროკოს სტილში. ეკატერინე II-ის ტახტზე ასვლის შემდეგ თორმეტი კოლეგიის შენობიდან ამ შენობაში გადაიტანეს სენატი. ამ მომენტიდან მოედანს ეწოდება ამჟამინდელი სახელი. 

1782 წელს მოედანზე გახსნეს პეტრე I-ის ძეგლი („ბრინჯაოს მხედარი“). ამის შემდეგ მოედანს პეტრეს მოედანი უწოდეს, თუმცა პეტერბურგელებს შორის ეს სახელი ვერ დამკვიდრდა და კვლავ სენატის მოედანს უწოდებდნენ.

1874 წელს სენატის მოედანი გახდა ახლადაშენებული ალექსანდრეს ბაღის ნაწილი.

1925 წელს დეკაბრისტების აჯანყების 100 წლისთავთან დაკავშირებით მოედანს მათი სახელი მიენიჭა.

## ლიტერატურა 
*Канн П. Я. Площади революционных восстаний. — Л.: Лениздат, 1955. — С. 7—79. — 168 с. — (Исторические достопримечательности Ленинграда). — 30 000 экз. (обл.)
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 108—109. — 511 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 73—74. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
*Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 42. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сенатская (Декабристов) площадь

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მოედნები
კავიანის ციხე

**კავიანის ციხე** — საფორტიფიკაციო ნაგებობა, ქედის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კავიანის სერზე მდინარე ჭვანისწყალისა და აჭარისწყლის შესართავის მარცხენა მხარეს. 

## ძეგლის აღწერა
ციხე ორი განყოფილებისაგან შედგება. პირველი განყოფილება, ჩვენამდე მოღწეული ფოსოების მიხედვით, შეიძლება ყოფილიყო რაღაც დანიშნულების სათავსო, რომელიც სავარაუდოდ სამსართულიანი უნდა ყოფილიყო. კედელზე ორი საძირკველი და ორი სარკმელია დატანებული. ციხის ამ კოშკშია შემორჩენილი სწორი ფორმის ორმო, რომელიც შელესილია კირით.

ციხის მეორე განყოფილებაში, რომლის ფართობი 112 მ²-ს შეადგენს, კარგადაა შემონახული ჩრდილოეთის კოშკი, რომელიც არაწესიერი მართკუთხედის ფორმისაა და ასევე სამი სართულისაგან შედგებოდა. კოშკში ჩაყოლებულია სარკმლები. შედარებით კარგადაა შემონახული ციხის ეზოს დასავლეთი კედელი, რომლის სიგრძე 7,1 მეტრია, ხოლო სიმაღლე 5 მეტრი. ციხე აშენებულია ფლეთილი ქვებით, შიგადაშიგ რიყის ქვებიც გვხვდება.

## ლიტერატურა 
* მამულაძე შ., კახიძე ა., აჭარის არქეოლოგიური ძეგლები, თბ. 2016, გვ., 91

## რესურსები ინტერნეტში
*
*
* კავიანის ციხე

კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
ფოთიხინლი

**ფოთიხინლი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში.   
## რესურსები ინტერნეტში
*  
 
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
ყარავალი (ზარდაბი)

**ყარავალი  ** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში.  მოსახლეობის რაოდენობა — 	794  კაცი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
წონიარისის ხიდი

**წონიარისის ხიდი**, იგივე **ჯაიმელას ხიდი** — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ წონიარისში.

## მდებარეობა
წონიარისის „ჯაიმელას“ თაღოვანი ხიდი მდებარეობს ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ წონიარისის მდინარეზე, რომელიც მარჯვენა მხრიდან აჭარისწყალს უერთდება. ხიდი ცენტრალური მაგისტრალის ბათუმი-ხულოს მონაკვეთის წონიარისის გზის გასაყარიდან 2 790 მეტრის დაშორებით მდებარეობს.

## აღწერილობა
ხიდი აჭარისწყლის ხეობას ხინოს სამონასტრო კომპლექსთან უმოკლესი გზით აკავშირებდა და შესაბამისად, კინტრიშის ხეობასთან და გურიის სოფლებთანაც. ხიდის სიგრძე 22 მეტრია. მარჯვენა მისასვლელის სიგანე — 3.3 მეტრი, მარცხენა მისასვლელის სიგანი — 3.8 მეტრი. ხიდის სიგანე შუა ნაწილში — 2.5 მეტრია, ხოლო სიმაღლე წყლის ზედაპირიდან თავბანდამდე 8.7 მეტრი.

ხიდი სოფლის ერთ-ერთი უძველესი ნაგებობაა. მისი გრძელი სახელწოდება სოფლის უბანთან, „ჯაიმელასთანაა“ დაკავშირებული. ადგილობრივები მას „თამარის ხიდს“ ეძახიან, თუმცა როგორც ისტორიული წყაროები მოწმობს, ხიდი გაცილებით გვიან, XV-XVII საუკუნეებში უნდა იყოს აგებული. თურქთა შემოსევებისას ხიდი არაერთხელ დაინგრა. მისი აღდგენა XX საუკუნეს უკავშირდება. ხიდი დღემდე ფუნქციონირებს და მისი საშუალებით ადგილობრივები სოფლიდან სოფელში გადადიან. 

2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, წონიარისის ხიდს ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა.

## იხილეთ აგრეთვე
* ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* *ქედის კულტურული მემკვიდრეობის გზამკვლევი , keda Cultural Heritage Guidebook*, გვ, 16-17. 2018.
* *წონიარისი (ქედა)*. ერთი დღე სოფელში ნათია თავდგირიძესთან ერთად. 6 აპრილი, 2017.
* ჯაიმელას ხიდი 

## სქოლიო
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კატეგორია:აჭარის ქვისთაღოვანი ხიდები
ზონდის სრუტის ცუნამი (2018)

**ზონდის სრუტის ცუნამი** — სტიქიური უბედურება, ცუნამი, რომელიც თავს დაატყდა ზონდის სრუტის სანაპიროზე მდებარე ბანტენისა და ლიმპუნგის პროვინციებს (ინდონეზია) 2018 წლის 22 დეკემბერს. გამომწვევი მიზეზი გახდა ვულკან კრაკატაუს ამოფრქვევა, რამაც გამოიწვია მიწისქვეშა მეწყერი და საბოლოოდ მასიური ტალღის წარმოქმნა. სულ მცირე 429 ადამიანი დაიღუპა, 1459 დაშავდა, ხოლო 150 დაკარგულად ითვლება. 23 დეკემბერს აღმოჩნდა, რომ იმ კუნძულის დიდი ნაწილი, სადაც ვულკანი მდებარეობს, ზღვაში ჩაიშალა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:2018 წლის ცუნამები
კატეგორია:ცუნამი ინდონეზიაში
საადმირალოს ხიდი (კოლპინო)

**საადმირალოს ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგის კოლპინის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრ კოლპინოში, საბჭოეთის არხზე. ხიდის სიგრძეა - 50,4  მეტრი, სიგანე - 20  მ.

## მდებარეობა 
საადმირალოს ხიდი მდებარეობს საადმირალოს ქუჩისა და თავისუფლების ბულვარის გადაკვეთაზე. ხიდთან ახლოს მდებარეობს კოლპინოს საქალაქო ბაღი. დინების ქვემოთში მდებარეობს ამაღლების ხიდი.

## სახელწოდება 
1850-იანი წლებიდან მოყოლებული 1880-იან წლებამდე, ეწოდებოდა ჰოსპიტალის ხიდი, მის სიხალოვეს მდებარე ჰოსპიტალის გამო. 1882 წელს, მას შემდეგ, რაც ახლოს მდებარე  ჩუხონის ქუჩას უწოდეს საადმირალოს ქუჩა, ხიდმაც შესაბამისი სახელი მიიღო. საბჭოთა პერიოდში ხიდს ოფიციალური სახელი არ ჰქონია. ხიდმა თანამედროვე სახელი მიიღო 2012 წლის 3 ივლისს ვოლოდარის ქუჩის ძველი სახელწოდების მიხედვით (ქუჩის სახელწოდება აღსდგა 2017 წელს).

## ისტორია 
1809 წელს არქიტექტორ დ. მაკლის დაკვირვების ქვეშ არხის სათავესთან ააგეს ხის ხიდი ბეტონის სამაგრებით. 1865 წელს კი გადააკეთეს ინჟინერ პავლოვის მეთვალყურეობით. 1928 წელს მორიგი რემონტი წარიმართა არტელ „Промтехстрой“-ის მიერ. 1950-ია წლებში ხიდი გადააკეთეს ხუთმალიან მეტალის ხიდად. 

მოქმედი რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1972 წლის ივლისიდან 1973 წლის ნოემბრამდე ინჟინერ ვ. ე. ედუარდოვის პროექტის მიხედვით. მშენებლობას ხელმძღვანელობდა ტრესტი „Ленмостострой“.

## ლიტერატურა 
*Сизёнов Е. П. Колпинские мосты. — СПб.: Серебряный век, 2016. — 140 с.

## რესურსები ინტერნეტში
*Адмиралтейский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ზონდის სრუტე

**ზონდის სრუტე** — სრუტე ინდონეზიაში, კუნძულ იავასა და კუნძულ სუმატრას შორის. იავის ზღვას აკავშირებს ინდოეთის ოკეანესთან. უმცირესი სიგანე 22 კმ, უმცირესი სიღრმე ფარვატერზე დაახლოებით 50 მ. ზონდის სრუტეშია ვულკანი კრაკატაუ.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:წყნარი ოკეანის სრუტეები
კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის სრუტეები
ლაშა აბაშიძე

**ლაშა აბაშიძე** (დ. 20 ივნისი, 1983, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი 2013 წლის 18 ნოემბრიდან 2014 წლის 13 ივნისამდე.

## რესურსები ინტერნეტში
* ლაშა აბაშიძე - დეკლარაცია

## სქოლიო
კატეგორია:პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსები
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1983
დავით პატარაია

**დავით პატარაია** (დ. 1 ოქტომბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი 2014 წლის 19 ივნისიდან 2015 წლის 4 დეკემბრამდე.

## ბიოგრაფია
დავით პატარაია დაიბადა 1971 წლის 1 ოქტომბერს, თბილისში. 
სხვადასხვა წლებში იგი მუშაობდა ცენტრალურ საარჩევნო კომისიაში, ქვეყნის უმაღლეს საკანონმდებლო ორგანოში, კომუნიკაციების ეროვნულ კომისიაში. წლების განმავლობაში ეწეოდა საადვოკატო საქმიანობას და კითხულობდა ლექციებს თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების, ხოლო შემდგომ - იურიდიულ ფაკულტეტზე. არის სამართლის დოქტორი და თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2013 წლის დეკემბრიდან 2014 წლამდე დავით პატარაია იყო პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი. 

2014 წლის იანვრიდან დღემდე იგი საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივნის მოადგილედ მუშაობდა. 2014 წლის 19 ივნისიდან 2015 წლის 4 დეკემბრამდე იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი.

## რესურსები ინტერნეტში
* დავით პატარაია - დეკლარაცია

## სქოლიო
კატეგორია:პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსები
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1971
ულტრაბგერითი თერაპია

**ულტრაბგერითი თერაპია** — ულტრაბგერის გამოყენება სამკურნალო მიზნით; ფიზიოთერაპიის მეთოდი. მედიცინაში იყენებენ 800–900 კჰც სიხშირის რხევებს. ულტრაბგერის ფიზიოლოგიურ მოქმედებას საფუძვლად უდევს მექანიკური და სითბური ფაქტორები, რომლებიც იწვევენ ფიზიკურ და ქიმიურ ცვლილებებს ცოცხალ ორგანიზმში. ქსოვილებისა და ორგანოების რეაქცია დამოკიდებულია ულტრაბგერის ინტენსივობასა და ზემოქმედების ხანგრძლივობაზე. ულტრაბგერით თერაპიას იყენებენ ნევრალგიის, რადიკულიტის, სახსრების, კანის, გინეკოლოგიური, ანთებითი დაავადებების, თვალის ზოგიერთი დაავადების დროს. ხოლო სიმსივნის, მწვავე ინფექციის, გულ-სისხლძარღვთა მკაფიოდ გამოხატული დარღვევების შემთხვევაში ულტრაბგერის ზემოქმედება არ არის რეკომენდებული.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მკურნალობა
ანდრო ბარნოვი

**ანდრო ბარნოვი** (დ. 8 ივნისი, 1974, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, პოლიტიკოსი, საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი 2013 წლის 23 აპრილიდან 2013 წლის 17 ნოემბრამდე.

## ბიოგრაფია
ანდრო ბარნოვი დაიბადა 1974 წლის 8 ივნისს, თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის ფაკულტეტი, შემდეგ კორპორაცია "რენდის" მიერ ორგანიზებული საჯარო პოლიტიკის უმაღლესი კურსები. აშშ-ში მიიღო თავდაცვის ანალიზისა და ეროვნული უსაფრთხოების ორმაგი მაგისტრის ხარისხი.

სხვადასხვა დროს მუშაობდა თსუ ხმელთაშუა ზღვის კულტურათა კვლევის ცენტრში; თავდაცვის სამინისტროს საგარეო ურთიერთობათა დეპარტამენტში აღმოსავლეთ ევროპისა და ბალკანეთის მიმართულებით; იყო შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის სტრატეგიული დაგეგმვის მთავრი სამმართველოს განყოფილების უფროსი; პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის აპარატის უფროსი; კითხულობდა ლექციებს ანთროპოლოგიასა და კონფლიქტოლოგიაში, იყო ეროვნული თავდაცვის აკადემიის რეფორმის ავტორი და განახლებული აკადემიის პირველი რექტორი; თავდაცვის მინისტრის მოადგილე, თსუ სოციალურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი, შიდა ქართლის გუბერნატორი; პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსი; არასამთავრობო ორგანიზაციის - სტრატეგიისა და განვითარების ინსტიტუტის გამგების თავმჯდომარე; საპრეზიდენტო ბიბლიოთეკის გამგეობის თავმჯდომარე. ექსპერტი ეროვნული უსაფრთხოების საკითხებში.

## ლიტერატურა
* თავისუფლების დღიურები 2009. რადიო "თავისუფლების" პროექტი. თბილისი, 2010. გვ.86

## რესურსები ინტერნეტში
* ანდრო ბარნოვი - ბიოგრაფია

## სქოლიო
კატეგორია:პრეზიდენტის ადმინისტრაციის უფროსები
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1974
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ირინა ენუქიძე

**ირინა ენუქიძე** (გ. 24 აგვისტო, 2007) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, სიკვდილის შემდეგ ქვეყნისა და ერის წინაშე განსაკუთრებული ღვაწლისთვის, გამორჩეული საზოგადოებრივი მოღვაწეობისთვის და სამოქალაქო თავდადებისთვის თამარ მეფის ორდენით დაჯილდოებული, 2006 წლის 28 იანვარს პოლიციელების მიერ ოქროყანის სასაფლაოზე მოკლული სანდრო გირგვლიანის დედა.

საზოგადოებამ ირინა ენუქიძე 2006 წელს გაიცნო. მისი შვილი, 27 წლის სანდრო გირგვლიანი, 2006 წლის 28 იანვარს ოქროყანის სასაფლაოზე მოკლული იპოვეს. მკვლელობაში ეჭვმიტანილები - საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომლები - 6 მარტს დააკავეს, თუმცა ირინა ენუქიძე თბილისის საქალაქო სასამართლოში გამართულ პროცესზე ამტკიცებდა, რომ მკვლელობის ყველა მონაწილე არ დასჯილა. 

2007 წლის ივლისში მოსამართლე ლევან მურუსიძემ შეუმცირა სასჯელი სანდრო გირგვლიანის მკვლელებს. ევროსასამართლომ გირგვლიანის მკვლელობის საქმეზე აღნიშნა, რომ „*გაოგნებულია იმ შეთანხმებული ქმედებებით, რომლითაც ხელისუფლების სხვადასხვა შტოები (მათ შორის სასამართლო) მოქმედებდნენ, რათა ამ საშინელ მკვლელობის საქმეზე მართლმსაჯულება არ აღსრულებულიყო*“. 

როგორ საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა განაცხადა დაჯილდოებისას,

საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ირინა ენუქიძე თამარ მეფის ორდენით 2015 წლის 22 დეკემბერს დააჯილდოვა . ღონისძიებას ასევე დაესწრნენ თავდაცვის მინისტრი თინა ხიდაშელი, მთავრობის წევრები და სამოქალაქო საზოგადოების წარმომადგენლები. თინა ხიდაშელმა ირინა ენუქიძის მიერ დაწყებული საქმის დაფასებისთვის პრეზიდენტს მადლობა გადაუხადა და აღნიშნა, რომ წლების წინ ქვეყანაში არსებული სისტემა, სწორედ, ირინა ენუქიძემ დაანგრია. 

ირინა ენუქიძე 2007 წლის 24 აგვისტოს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა.

## იხილეთ აგრეთვე
* სანდრო გირგვლიანის მკვლელობის საქმე
* ვანო მერაბიშვილი
* ლევან მურუსიძე

## სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2007
კატეგორია:თამარ მეფის ორდენის მფლობელები
თეატრალური მოედანი (სანქტ-პეტერბურგი)

300პქ|მინი|თეატრალური მოედანი
**თეატრალური მოედანი** (; 1780-იან წლებამდე ეწოდებოდა **კარუსელის მოედანი**) — სანქტ-პეტერბურგის ერთ-ერთი მოედანი. მდებარეობს გრიბოედოვისა და კრიუკოვის არხებს, ასევე დეკაბრისტების, გლინკას, გამომცემელთა ქუჩებს შორის. მოედანი ჩამოყალიბდა 1762 წელს.

## ისტორია 
1760-1770-იან წლებში მოედანზე განთავსებული იყო „კარუსელი“ — ამფითეატრი ცხენების თამაშებისთვის. სწორედ აქედან მომდინარეობს მისი ძველი სახელწოდება. 

1783 წელს ააშენეს დიდი ქვის თეატრი რომელიც არაერთხელ გადააკეთეს. ამჟამად ამ ადგილზე გადაკეთებულ და გაფართოებულ შენობაში განთავსებულია სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო კონსერვატორია.

1845 წელს ააგეს ხის ცირკი, ხოლო 1847-1849 წლებში ქვის თეატრი-ცირკი, რომლის არქიტექტორიც იყო ალბერტ კავოსი. თეატრი 1859 წელს დაიწვა, რომლის ადგილზე იმავე არქიტექტორმა ააგო მარიინსკის თეატრი (საბჭოთა პერიოდში სერგეი კიროვის სახელობის ოპერისა და ბელტის თეატრი, ამჟამად მარიინსკის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი).

1906 წელს კონსერვატორიის წინ დადგეს მიხეილ გლინკას ძეგლი (მოქანდაკე რობერტ ბახი, არქიტექტორი ალექსანდრე ბახი). 1925 წელს გადაიტანეს კონსერვატორიის მარჯვნივ. 1952 წელს ააგეს ნიკოლოზ რიმსკი-კორსაკოვის ძეგლი (არქიტექტორი მოდესტ შეპილევსკი, მოქანდაკეები ბენიამინ ბოგოლიუბოვი და ვლადიმირ ინგალი). 2010 წლიდან მოედანზე აღარ მოძრაობს ტრამვაი.

### სახელწოდებები 
* 1770-1780 — კარუსელის მოედანი
* 1765-1770 — ბრუმბერგის მოედანი
* 1790-1820 — ქვის თეატრის მოედანი
* 1821-დან — თეატრალური მოედანი

## ლიტერატურა 
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 373. — 511 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 258—259. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
*Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 123. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.
* Николаева Т. И. «Театральная площадь». Издательство: Центрполиграф, твёрдый переплёт, 240 с., тираж: 2500 экз., ISBN 978-5-227-02408-4

## რესურსები ინტერნეტში
* Энциклопедия СПб 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მოედნები
ჟივორი

მინი|კომუნის გერბი
**ჟივორი** () — საფრანგეთის კომუნა ოვერნ-რონა-ალპების რეგიონში, რომელიც ლიონის მეტროპოლიტის შემადგენლობაში შედის.

## დაძმობილებული ქალაქები 
* აინ ბენიანი, ალჟირი
* დებელნი, გერმანია
* ნოვოპოლოცკი, ბელარუსი
* ალაკუასი, ესპანეთი
* ორვიეტო, იტალია
* გავინანე, მალი
* ვილა-ნოვა-დე-ფამალიკანუ, პორტუგალია

## რესურსები ინტერნეტში 
* Bienvenue sur le site de la ville de Givors
* Les coordonnées de ' GIVORS '
* Живор - Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона

კატეგორია:საფრანგეთის კომუნები
თეატრალური მოედანი

ტერმინი **თეატრალური მოედანი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

## რუსეთი 
* თეატრალური მოედანი (გროზნო)
* თეატრალური მოედანი (დონის როსტოვი)
* თეატრალური მოედანი (ევპატორია)
* თეატრალური მოედანი (ვიბორგი)
* თეატრალური მოედანი (კიროვი)
* თეატრალური მოედანი (კრასნოდარი)
* თეატრალური მოედანი (კრასნოიარსკი)
* თეატრალური მოედანი (ლიპეცკი)
* თეატრალური მოედანი (მოსკოვი)
* თეატრალური მოედანი (ნიჟნი-ნოვგოროდი)
* თეატრალური მოედანი (ნორილსკი)
* თეატრალური მოედანი (ომსკი)
* თეატრალური მოედანი (რიაზანი)
* თეატრალური მოედანი (სარატოვი)
* თეატრალური მოედანი (სანქტ-პეტერბურგი)
* თეატრალური მოედანი (სოჭი)
* თეატრალური მოედანი (ჩელიაბინსკი)

## უკრაინა 
* თეატრალური მოედანი (დონეცკი)
* თეატრალური მოედანი (კიევი)
* თეატრალური მოედანი (მარიუპოლი)
* თეატრალური მოედანი (პოლტავა)
* თეატრალური მოედანი (რივნე)
* თეატრალური მოედანი (სუმახი)
* თეატრალური მოედანი (ჩერნივცი)
* თეატრალური მოედანი (ხარკივი)
სოსო რამიშვილი

**სოსო რამიშვილი** — საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის უფროსი 2018 წლის 6 დეკემბრიდან დღემდე.

## განათლება
საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰუმანიტარულ-ტექნიკური ფაკულტეტი, სპეციალობა — საზოგადოებრივი ურთიერთობები.

## პროფესიული გამოცდილება
*6.12.2018-დან დღემდე — საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის უფროსი;
*11.10.2018 – 6.12.2018 — საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი;
*23.03.2018-10.10.2018 — საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის უფროსის მოადგილე;
*21.02.2017-13.03.2018 — შპს RMG Gold და სს RMG Copper. აღმასრულებელი დირექტორის მოადგილე;
*2016-2017 წლები — შპს „მარაბდა-კარწახის რკინიგზა“, ფინანსური დირექტორის მოადგილე;
*02.03.2016-01.02.2017 წლები — საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური, მე-4 მთავარი სამმართველოს განყოფილების უფროსი;
*2013-2015 წლები — სს „საქართველოს რკინიგზა“, ოპერაციათა მართვის დეპარტამენტი, სამეურნეო უზრუნველყოფის სამსახურის უფროსი;
*2006 -2012 წლები — შპს Orion Group სპორტული ბრენდი PUMA-ს ოფიციალური პარტნიორი საქართველოში, აღმასრულებელი დირექტორი;
*2004-2006 წლები — რეგისტრირებული კავშირი, სტომატოლოგიური კლინიკა Ortho Dent, მენეჯერი;
*2001-2003 წლები —  შპს „მაგო“, სამეურნეო განყოფილების უფროსი;
*2000-2003 წლები — შპს „ანი“, მენეჯერი;
*1999-2001 წლები — ამერიკული საკომუნიკაციო კომპანია Orbitel Georgia. გაყიდვების მენეჯერი.

მშობლიური ქართულის გარდა ფლობს რუსულ ენას. ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.

## რესურსები ინტერნეტში
*სოსო რამიშვილის ბიოგრაფია , საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ოფიციალური ვებგვერდი.

## სქოლიო 
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოსამსახურეები