open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
პეტრე უმიკაშვილის ქუჩა

**პეტრე უმიკაშვილის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ვარდისუბანი); გალის ქუჩიდან თერგის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის მიწურულს. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც მოზდოკის შესახვევი, ასევეა თბილისის 1934 წლის გეგმაზე. 1960-იან წლებში პეტრე უმიკაშვილის სახელი ეწოდა.

## ლიტერატურა 
უმიკაშვილი
უნივერსიტეტის ქუჩა

**უნივერსიტეტის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ვაკის რაიონში (დელისი); მიხეილ თამარაშვილის გამზირიდან გიორგი დანელიასა და ზურაბ ანჯაფარიძის ქუჩებამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 70-იან წლებში. სახელი ეწოდა 1977 წელს, თსუ-ის მაღლივი (მე-10) კორპუსის აშენების შემდეგ. ქალაქ თბილისის მთავრობის 2003 წლის დადგენილებით ქუჩას დაემატა ნაფეტვრებისკენ მიმავალი გზის მონაკვეთი. 2019 წელს ზურაბ ანჯაფარიძის ქუჩიდან დაწყებულ ამ მონაკვეთს გიორგი დანელიას ქუჩა ეწოდა. უნივერსიტეტის ქუჩის ნაწილს ორივე მხარეს მიუყვება საბურთალოს სასაფლაო. ბაგებთან დაკავშირებულია ივანე ჯავახიშვილის ხიდით.

## სქოლიო 
კატეგორია:ვაკის რაიონის ქუჩები
ივანე ფრანგულიანის ქუჩა

**ივანე ფრანგულიანის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს  სამგორის რაიონში (ლილოს დასახლება); ჭირნახულის ქუჩიდან ლილოს დასახლების II მიკრორაიონამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე აკაკი წერეთლის სახელი ერქვა. 1977 წლიდან ივანე ფრანგულიანის სახელი ეწოდება.

## ლიტერატურა
ფრანგულიანი
კემარი

**კემარი** — ერთ-ერთი უძველესი ბურთის თამაში, რომელიც იაპონიიდან მომდინარეობს და თანამედროვე ფეხბურთთან აქვს ბევრი მსგავსება. კემარი VII საუკუნიდან მოდის, თუმცა აღსანიშნავია, რომ მისი წესები ოდნავ მოგვიანებით ჩამოყალიბდა. კემარი ჰეიანის პერიოდში ძალზედ პოპულარული იყო, თუმცა მას შემდეგ იგი თანამედროვე პერიოდში უფრო აღორძინდა.

კემარი იაპონიაში ჩინეთიდან დაახლოებით 644 წლამდე მოვიდა. მისი ყველაზე ადრეული მოხსენიება გვხვდება იაპონიის ერთ-ერთ უძველესს წიგნში ნოჰონ შოკიში. იგი პირველად ითამაშეს ქალაქ ნარაში. აღნიშნულ თამაშს თამაშობდა პრინცი ნაკო ნო ოე, რომელიც შემდგომში გახდა იმპერატორი ტენჯი.  წესები სტანდარტიზებულია XI საუკუნიდან.  თამაშზე გავლენა მოახდინა კუჯუს ჩინურმა სპორტმა. კემარისთვის პერსონაჟები იგივეა, რაც კუჯუ ჩინურად. სპორტის სახეობა იაპონიაში დაახლოებით 600 წელს დაარსდა, ასუკას პერიოდში. დღესდღეობით ის ტარდება შინტოს სალოცავებში ფესტივალებზე.  ჯორჯ ბ. ბუშმა ითამაშა ეს თამაში მისი ერთ–ერთი ვიზიტის დროს იაპონიაში.

კემარის დროს ბურთი მიწაზე არ უნდა მოხვდეს. უნდა აბურთავო ხელების გარდა სხვა ნებისმიერი სხეულის ნაწილით. კემარს თამაშობს ექვსი ან რვა მოთამაშე და მათი ერთგვარი დანიშნულეებაა ბურთი რაც შეიძლება დიდხანს გააჩერონ ჰაერში. კემარს განსხვავებით სხვა თამაშებისა იაპონიასა და ჩინეთში თამაშობდნენ მაღალი კლასის წარმომადგენლები.

კამაკურად პერიოდისას XII და XIV საუკუნეებს შორის, სამურაებს შორის კემარი ძალზე პოპულარული სპორტის სახეობა იყო. ედოს პერიოდში, XVII და XIX საუკუნეებს შორი, აღნიშნული სპორტის სახეობა დაბალ კლასებშიც გავრცელდა. თუმცა იყო პერიოდი როდესაც, აღნიშნული თამაშის პოპულარობა საკმაოდ დაეცა, რადგან ეს თამაში არ მოსწონდათ იმპერატორებს.

დღეისათვის იაპონიაში კემარი ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ თამაშად. წელიწადში ორჯერ იმართება დღესასწაულზე საყოველთაო თამაში კემარის.

ეს არაკონკურენტული სპორტია. ბურთი, რომელიც ცნობილია როგორც მარი, დამზადებულია დერსკინისგან, რომელსაც თმა შიგნით აქვს მოქცეული და გარედან დამალულია. აღნიშნული ბურთი ივსება ქერის მარცვლეულით, რომ მისცეს მას ერთგვარი ფორმა. მას, ვინც ბურთს ურტყამს, მასარიაში ჰქვია. კარგი მასარიაში აადვილებს მიმღებს, რომ გააკონტროლოს მარი, და ემსახურება მას რბილი შეხებით, რათა გაადვილდეს მარის ყოფნა ჰაერში.

კემარს თამაშობენ ბრტყელ ადგილზე, 6-7 მეტრ კვადრატში. მოთამაშეებს აცვიათ, საკმაოდ ორიგინალური ტრადიციული სამოსი. ამ ტიპის ტანსაცმელს უწოდებდნენ კარიგინუას და ის ძველ დროში საკმაოდ მოდური იყო. 

აღნიშნულ თამაშს ბევრი საერთო აქვს თანამედროვე სტანდარტულ ფეხბურთთან, როგორც წესებით. კემარი არა მარტო იაპონიაშია პოპულარული, არამედ აზიის სხვა ქვეყნებშიც, ერთ-ერთ პოპულარულ და საყოველთაო თამაშად ითვლება.

## რესურსები ინტერნეტში
* კემარი

კატეგორია: იაპონური თამაშები
Game Boy Advance-ის ოჯახი

**Game Boy Advance-ის ოჯახი** — მეექვსე თაობის ბატარეებზე მომუშავე პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლების სერია, წარმოებული იაპონური კომპანია Nintendo-ს მიერ. 

Nintendo-მ Game Boy Advance-ის კონსოლების სერიის გამოცემა დაიწყო 2001 წლის 21 მარტს. სერია მოიცავდა სამ კონსოლს — Game Boy Advance, Game Boy Advance SP და Game Boy Micro. 

2010 წლის 30 ივნისის მონაცემებით, სამივე კონსოლის გაყიდვების რაოდენობა შეადგენს 81.51 მილიონ ეგზემპლარს. 2004 წელს Nintendo-მ დაიწყო კონსოლების ახალი ხაზის, Nintendo DS-ის გამოშვება. Game Boy Advance-ის სერიის წარმოება შეწყდა 2008 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:Game Boy Advance
კატეგორია:Game Boy-ის კონსოლები
კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:მეექვსე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
უიარაღოს ქუჩა

**უიარაღოს ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); გრიგორ (გრიშა) ბიჩინაშვილის ქუჩიდან ნიკოლოზ ხუდადოვის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 1920-იან წლებში. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ძმობის ქუჩა (დასაწყისი) და აგარაკის ქუჩა. 1958 წელს უიარაღოს სახელი ეწოდა. 2015 წლამდე მოიცავდა ახლანდელ მიხეილ კეკელიძის ქუჩას და მის გასასვლელსაც.  აქვს 2 გასასვლელი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* უიარაღოს I გასასვლელი
* უიარაღოს II გასასვლელი

## სქოლიო 
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
გუნილა ბიელკე

**გუნილა ბიელკე** (; დ. 25 ივნისი, 1568 — გ. 19 ივლისი, 1597) — შვედი დიდგვაროვანი. შვედეთის დედოფალი 1585-1592 წლებში როგორც მეფე იოჰან III-ის მეორე ცოლი. 

## ბიოგრაფია 
გუნილა დაიბადა 1568 წლის 25 ივნისს შვედეთში, ოსტერგოტლენდის მხარეში. იგი იყო ადგილობრივი დიდგვაროვნის, იოჰან აქსელსონ ბიელკესა და მისი ცოლის, მარგარეტა აქსელსდოტერ პოზეს ქალიშვილი. გუნილა ადრეულ ასაკშივე დაობლდა ორივე მშობლით, რის გამოც იგი ნათესავებთან იზრდებოდა სამეფო კარზე. 

1583 წელს გარდაიცვალა შვედეთის დედოფალი კატარინა იაგელონი, სულ ცოტა ხანში კი მეფე იოჰან III-მ მეორე ქორწინება მოისურვა. მან თავისი არჩევანი მეტად ახალგაზრდა და ლამაზ დიდგვაროვან გუნილა ბიელკეზე შეაჩერა, რომელიც დედოფლის დაღუპვისას დაახლოებით 16 წლის იყო. მეფის ძმა, პრინცი კარლი ცდილობდა მის გადარწმუნებასა და ისევ უცხოელი ცოლის შერთვას (დედოფალი კატარინაც პოლონეთის პრინცესა იყო), თუმცა ამაოდ. 

პრინცი კარლის გარდა, ამ ქორწინებას კიდევ უფრო დიდი ბარიერი ეღობებოდა წინ: გუნილა უკვე დანიშნული იყო სხვა მამაკაცზე. ახალგაზრდა ქალის ოჯახს ძალიან გაუხარდა მეფის სურვილის გაგება, რის გამოც ამ მამაკაცთან ნიშნობის ჩაშლა მოისურვეს, რასაც თავად გუნილა შეეწინააღმდეგა. საბოლოოდ, დიდი ზეწოლის შედეგად გუნილამ გააუქმა თავისი პირველი ნიშნობა და მეფეს ცოლობაზე დასთანხმდა. ამას 1585 წლის 15 თებერვალს, სტოკჰოლმში მოჰყვა გუნილა ბიელკესა და იოჰან III-ის ქორწინება, რითაც იგი შვედეთის დედოფალი გახდა. პროტესტის ნიშნად, პრინცი კარლი ამ ქორწილს არ დაესწრო. 

დედოფალი გუნილა ღრმადმორწმუნე ლუთერანი იყო, რის გამოც იგი მეფეს ეხმარებოდა შეემცირებინა საკუთარ თავზე კათოლიკური გავლენა, რომელიც დედოფალმა კატარინამ გააძლიერა. მიუხედავად ამისა, იგი წირვას მაინც კათოლიკურ ტაძრებში ესწრებოდა, თუმცაღა იოჰანი მთელი ცხოვრების მანძილზე ლუთერანი იყო. 

1589 წლის 18 აპრილს გუნილამ თავისი პირველი და უკანასკნელი შვილი, პრინცი იოჰანი გააჩინა. 

1592 წლის 17 ნოემბერს იოჰან III გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მისმა ვაჟმა, გუნილას გერმა — სიგიზმუნდ I-მა დაიკავა, რომელიც დედის მემკვიდრეობით 1587 წლიდან მოყოლებული პოლონეთისა და ლიტვის მეფეც იყო. მან დედინაცვალს საქვრივო პენსია დაუნიშნა და ბრობორგის სასახლეც აჩუქა, სადაც გაატარა გუნილამ უკანასკნელი წლები. იგი სწორედ აქ, 1597 წლის 19 ივლისს გარდაიცვალა, 29 წლის ასაკში. 

## ლიტერატურა 
* Gunilla Bielke, urn:sbl:13306, Svenskt biografiskt lexikon (art av Birgitta Lager), hämtad 2013-12-25
*  Karin Tegenborg Falkdalen (2010). Vasadöttrarna (utgåva 2). Falun: Historiska Media. ISBN 978-91-85873-87-6
* Bielke, Gunilla i Herman Hofberg, Svenskt biografiskt handlexikon (andra upplagan, 1906)

კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1568
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1597
კატეგორია:შვედეთის დედოფლები
მელანია ტრამპი

**მელანია ტრამპი** (, დაბადებული მელანია კნავსი (ან კნაუსი); დ. 26 აპრილი, 1970) — მოდელი, შეერთებული შტატების 45-ე პრეზიდენტის დონალდ ტრამპის მეუღლე, აშშ-ის 47-ე პირველი ლედი 2017 წლის 20 იანვრიდან 2021 წლის 20 იანვრამდე. სამოდელო კარიერა დაიწყო 5 წლის ასაკში. მან თავისი გვარის სლოვენიური ვარიანტი „კნავსი“ შეცვალა გერმანულით — „კნაუსი“. იგი საუბრობს ხუთ ენაზე: სლოვენიური, სერბული, ინგლისური, ფრანგული და გერმანული. დონალდ ტრამპზე დაქორწინდა 2005 წლის 22 იანვარს.

## რესურსები ინტერნეტში
* თეთრი სახლის ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:აშშ-ის პირველი ქალბატონები
კატეგორია:დაბადებული 1970
კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ტერაუტი მასატაკე

**ტერაუტი მასატაკე** (, დ.5 თებერვალი, 1852 — გ.3 ნოემბერი, 1919) — იაპონელი პოლიტიკოსი, გრაფი, იაპონიის მეთვრამეტე პრემიერ-მინისტრი, კორეის პირველი გენერალ-გუბერნატორი.

## ახალგაზრდობა
ტერაუტი მასატაკე დაიბადა ტესიუს სამთავროში, სამურაის ოჯახში, ჰაგის კლანიდან.

ბოსინის ბრძოლაში ტერაუტი იბრძოდა იმპერატორის მხარეს, ჯარისკაცის ამპლუაში და ამის შემდეგ მიიღო უმცროსი ლეიტენანტის თანამდებობა. საიგო ტაკამოტის აჯანყების დროს მან მარჯვენა ხელი დაკარგა. თუმცა ამ ფაქტს მისთვის ხელი არ შეუშლია შეექმნა სამხედრო და პოლიტიკური კარიერა

## სამხედრო კარიერა
1882 წელს ტერაუტი მასატაკე სამხედრო ატაშე გახდა საფრანგეთში. ამის შემდეგ, 1898 წელს, ის დანიშნეს საბრძოლო მომზადების პირველ ინსპექტორად. 1901 წელს იგი კაცური ტაოროს პირველ კაბინეტში გახდა სამხედროს მინისტრი. ის თანამდებობაზე რუსეთ-იაპონიის ომის დროსაც რჩებოდა (ამ ბრძოლაში იაპონიამ მოიგო). ომის შემდეგ მას ბარონის ტიტული მიანიჭეს, 1911 წელს კი გრაფის.

## კორეის გენერალ-რეზიდენტი
1910 წლის 30 მაისს ტერაუტი იაპონიის გენერალ-რეზიდენტი გახდა, ჩაანაცვლა სონე არასუკე. მან კკორეის იაპონიასთან შემოერთების შეთანხმებაზე ხელმოწერით დაასრულა ეს პროცესი. კორეის მხრიდან ხელმომწერი იყო პრემიერ-მინისტრი ლი ვანიონი, კორეის იმპერატორ სონჯუნის წარმომადგენელი. 1910 წლის 29 აგვისტოდან ტერაუტი გახდა კორეის პირველი გენერალ-გუბერნატორი.

## კორეის გენერალ-გუბერნატორი
კორეის იაპონიასთან შეერთების შეთანხმებას კორეელთა ნაწილის უკმაყოფილება მოჰყვა. წინააღმდეგობების ჩასახშობად ტერაუტიმ სამხედრო ძალები გამოიყენა.

ტერაუტი მასატაკე მიიჩნევდა, რომ იაპონელებსა და კორეელებს საერთო ფესვები ჰქონდათ, მაიტომაც მისი ბრძანებით კორეაში რამდენიმე ათასი სკოლა გაიხსნა, სადაც ასწავლიდნენ იაპონურ ენასა და ლიტერატურას.

მან კორეაში განახორციელა მიწის რეფორმა: შეიქმნა მიწის კადასტრი, რომელიც წერილობით საბუთებზე დაყრდნობით ივსებოდა.

## იაპონიის პრემიერ-მინისტრი
1916 წელს ტერაუტი მასატაკე იაპონიის პრემიერ-მინისტრი გახდა. იმავე წელს მან მარშალის წოდება მიიღო. საკუთარ კაბინეტში ტერაუტი ერთმანეთთან აერთიანებდაა პრემიერ-მინისტრის, ფინანსთა მინისტრისა და საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობებს.

ის აწარმოებდა აგრესიულ შიდა პოლიტიკას. ის აფინანსებდა *მებრძოლ ჯგუფებს* ჩინეთში, რათა ეს უთანხმოება ჩარევის საშუალებად გამოეყენებინა, თავის სასარგებლოდ. მან ხელი მოაწერა შეთანხმებას „იაპონიის განსაკუთრებული ინტერესები ჩინეთში“ აშშ-სთან. მისი ბრძანებით იაპონურმა ჯარებმა დაიპყრეს გერმაული კოლონია ცინდაო. ამით ის ანტანასთან სამოკავშირეო ხელშეკრულებას ასრულებდა. რუსეთის ოქტომბრის რევოლუციის შემდომ იაპონია სიბირის ინტერვენციაში მონაწილეობდა და თეთრ მოძრაობას უჭერდა მხარს.

1918 წლის 29 სექტემბერს ტერაუტი გადადგა თანამდებობიდან „ბრინჯის არეულობის“ გამო, რომელიც ქვეყანაში ომის შემდგომი ინფლაციით იყო გამოწვეული. 1919 წლის 3 ნოემბერს ტერაუტი მასატაკე გარდაიცვალა.

## ლიტერატურა
* Craig, Albert M. Chōshū in the Meiji Restoration. — Cambridge: Harvard University Press, 1961.

## რესურსები ინტერნეტში
* იაპონური ენციკლოპედია
* http://www.gutenberg.org/ebooks/41722

კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1852
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:იაპონიის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:იაპონიის საგარეო საქმეთა მინისტრები
კატეგორია:იაპონიის ფინანსთა მინისტრები
ფუ-ჰინ-რონგ-კლის ეროვნული პარკი

**ფუ-ჰინ-რონგ-კლის ეროვნული პარკი** — ეროვნული პარკი ტაილანდში, რომელიც მოიცავს ლეის, ფიტსანულოკისა და პეტჩაბუნის პროვინციების ტერიტორიაზე. დაცული ტერიტორია მდებარეობს ლუანგ პრაბაგის მთიანეთში, ლაოსის საზღვრის მახლობლად და მიეკუთვნება ლუანგ პრაბანგის მთიანეთის წვიმიანი ტყეების ეკორეგიონს. პარკის ტერიტორია ცივი ომის დროს ტაი მბრძოლთა ოპერაციების მთავარი ადგილი იყო. 

## ტოპოგრაფია
ფუ-ჰინ-რონგ-კლის ეროვნული პარკის ლანდშაფტი ძირითადად მთიან ტერიტორიებს მოიცავს. პარკის ჩრდილოეთი ნაწილი ლაოსის საზღვართანაა გადაჭიმული. მისი სამხრეთი ნაწილი პეტჩაბუნის პროვინციამდეა გადაჭიმული. პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს მწვერვალები: ფუ ფანგ მა, ფუ ლომლო და ფუ ჰინ რონგ კლა. ფუ ლომლო ზღვის დონიდან 1664 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს. პარკის წყლის რესურსების მთავარი წყარო მდინარეები: მუიტ დონი და ლუანგ იაია.

## ისტორია
1968-1982 წლებში გაუვალი ჯუნგლები (ფურონგკლა) ტაილანდის კომუნისტურ პარტიასა და უსაფრთხოების ძალებს შორის დაპირისპირების ადგილი იყო. ომს გამარჯვებული არ ჰყოლია, რადგანაც დასრულების შემდეგ უსაფრთხოების ძალებმა დროებითი მთავრობა გამოაცხადეს. მათ გაქცეულ სტუდენტებსა და ხალხს ჯუნგლებიდან უკან დაბრუნებისა და ქვეყნის განვითარებაში დახმარება შესთავაზეს. ტაის მთავრობასა და კომუნისტებს შორის ბრძოლის დროს რეგიონში მდებარე ტყეების დიდი ნაწილი დაზიანდა და გარეული ცხოველების უმრავლესობა ამოხოცეს, ნაწილმა კი უფრო უსაფრთხო ადგილებს მიაშურა.

პარკში მდებარე ფიჭვის ტყეები ორფოთლოვანი და სამფოთლოვანი ფიჭვებისგან შედგება. ჩვეულებრივ, ფიჭვის ტყე წვიმიან ტყეებზე დაბლა ან იმავე დონეზე მდებარეობს. მშრალ ადგილებში, ფიჭვები ზღვის დონიდან 1800-2000 მეტრის სიმაღლეზეც შეიძლება ხარობდეს. ტაილანდში ფიჭვები ძირითადად ჩრდილოეთ ნაწილში ხარობს.

## ფაუნა
მას შემდეგ რაც პარკის ტერიტორიაზე ად|ამიანები დასახლდნენ, აქ გარეული ცხოველები ნაკლებად ბინადრობენ. პარკის ტერიტორიაზე რამდენიმე სახეობის ფრინველი ბუდობს.

## კლდოვანი წარმონაქმნები
პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს ბუნებრივი კლდოვანი წარმონაქმნი, ლან ჰინ ტაეკი, რომელიც ორქიდეებით, ხავსებით, ლიქენებითა და სეზონური ყვავილებითაა დაფარული.

## სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია II
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები
კატეგორია:1984 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:ტაილანდის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
სურინის კუნძულები

**სურინის კუნძულები** (ტაი: หมู่เกาะสุรินทร์; — ხუთი კუნძულისაგან შემდგარუ არქიპელაგი ანდამანის ზღვაში, ტაილანდიდან 60 კმ-ის მოშორებით. ტაი-ბირმის საოკეანო საზღვარი პარკის ჩრდილოეთით რამდნეიმე კმ-ში მდებარეობს. ბირმის უკიდურესი სამხრეთ-დასავლეთი წერტილი სურინ ნუეადან 18 კმ-თაა დაშორებული, ხოლო მუ კო სიმილანის ეროვნული პარკი დაახლოებით 100 კილომეტრით სამხრეთით მდებარეობს.

რიშელი კლდე, რომელიც ზღვის შუაში, სურინიდან სამხრეთ-დასავლეთით 10 კმ-ში მდებარეობს,

მოკენის ხალხი ანდამანის ზღვის სამი ადგილობრივი ტომია: მერგუის არქიპელაგის, ფანგ ნგას პროვინციისა და ურაკ ლავოის მოკენები. ავსტრონეზიული ფესვების გამო მათი ენა, კულტურა და ცხოვრების სტილი უნიკალურია და მახლობელ კონტინენტზე მცხოვრებლებთან მშვიდობიანი თანაცხოვრების ისტორია აქვთ. ზღვაზე მომთაბარული ცხოვრების წესის გამო მოკენები საცხოვრებლად ტრადიციულ ნავებს, *კაბანგებს* იყენებენ, რითიც ქარისა და ამინდის შესაბამისად, ყურიდან ყურეში დაცურავენ. მუსონური წვიმების დროს ოჯახები დაცულ სანაპიროზე გადადიან და დროებით სოფელს ქმნიან. 

მოკენებს დამწერლობა არა აქვთ და მათი ისტორია თაობიდან თაობას ზეპირად, ფოლკლორის მეშვეობით გადაეცემა. ოჯახური კავშირები ძლიერი და მყარია. მოკენების ენაში ინდივიდუალური კუთვნილების გამომხატველი სიტყვები არ არის, რაც მათ გამზიარებელ და გამცემ კულტურაზე მიუთითებს.

მოკენები ანიმისტები არიან და მათ ბუნებას დიდ პატივს სცემენ. წარსულში მოკენები მონადირე-შემგროვებლები, ნიჟარებითა და თევზით მოვაჭრეები იყვნენ, რითიც ბრინჯსა და სხვა საჭირო პროდუქტებს იძენდნენ. ისინი საკვებისთვის 80-ზე მეტი სახეობის მცენარეს იყენებენ, 28 სახეობის მცენარეს სამედიცინო დანიშნულებით იყენებენ, ხოლო 105 სახეობის მცენარეს თავშესაფრების ასაგებად, ხელსაქმისა და სხვა საქმიანობისთვის. 

## ფლორა
პარკის უდიდეს ტერიტორიას პირველადი წვიმიანი ტყეები ფარავს. სანაპიროებზე სანაპირო ტყეებია, სადაც *Barringtonia* და *Cerbera odollam* ხარობს. მანგროს ტყეები მაი იაის ყურის მცირედ მარილიან წყლებში მდებარეობს.

## ფაუნა
ჩატარებული კვლევების მიხედვით, სურინის კუნძულებზე 91 სახეობის ფრინველი ბინადრობს, რომელთა შორის 57 ადგილობრივი სახეობისაა, დანარჩენები კი მიგრატორი სახეობებია. კუნძულებზე ბინადრობს 22 სახეობის ძუძუმწოვარი, მათ შორის 12 სახეობის ღამურა. ზღვის ძუძუმწოვრებიდან კუნძულის ირგვლივ წყლებში ბრაიდის ვეშაპები ცხოვრობენ. კუნძულებსა და ზღვაში 6 სახეობის ქვეწარმავალი, მათ შორის სცინკისებრნი და პითონები ბინადრობენ. სურინის კუნძულებზე ჯერ კიდევ სახლობენ ზღვის კუები, რომელთა შორისაცაა კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფი ჰოუკსბილის ზღვის კუ და მწვანე კუები. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Phang Nga Tourist Association 

## სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის კუნძულები
კატეგორია:ანდამანის ზღვის კუნძულები
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები
კატეგორია:ტაილანდის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
მეტეხის I გასასვლელი

**მეტეხის I გასასვლელი** — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (მეტეხი). მდებარეობდა მეფე სოლომონ ბრძენისა და ვიქტორ ჯორბენაძის ქუჩებს შორის. ამჟამად აღარ არსებობს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
სლავა მეტრეველის ქუჩა

**სლავა მეტრეველის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე); აკაკი წერეთლის გამზირიდან ვლადიმერ მაიაკოვსკის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასასრულს. ადრე ერქვა საგურამოს ქუჩა. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 2007 წელს ეწოდა სლავა მეტრეველის სახელი.

## ლიტერატურა
მეტრეველი
კატარინა შვედი (1539-1610)

**კატარინა შვედი** (), აგრეთვე ცნობილია როგორც **კატარინა გუსტავსდოტერ ვაზა** (; დ. 6 ივნისი, 1539 — გ. 21 დეკემბერი, 1610) — ვაზას დინასტიის წარმომადგენელი. შვედეთის მეფე გუსტავ I-ისა და დედოფალ მარგარეტა ლეიონჰაფვუდის უფროსი ქალიშვილი. აღმოსავლეთ ფრიზიის გრაფ ედგარ II-ის მეუღლე. აღმოსავლეთ ფრიზიის რეგენტი 1599-1610 წლებში. 

## ბიოგრაფია 
კატარინა დაიბადა 1539 წლის 6 ივნისს სტოკჰოლმში. იგი იყო შვედეთის მეფე გუსტავ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარგარეტა ლეიონჰაფვუდის მეორე საერთო შვილი და პირველი ქალიშვილი. 1551 წელს კატარინას დედა გარდაიცვალა, 1552 წელს კი მამამისი მესამედ დაქორწინდა კატარინა სტენბოკზე, რომელმაც მისი გათხოვების საკითხი პირველად წამოჭრა. 

1558 წელს დაიწყო საქორწინო მოლაპარაკებები კატარინა სტენბოკსა და აღმოსავლეთ ფრიზიის გრაფინია ანა ოლდენბურგელს შორის. 1559 წელს, კატარინა შვედი ცოლად შერთეს აღმოსავლეთ ფრიზიის გრაფ ენონ II-ის უფროს ვაჟს, პრინც ედგარს. ქორწინებიდან ერთ წელიწადში მან პირველი ბავშვი გააჩინა, რასაც შემდეგ წლებში კიდევ ცხრა შვილის გაჩენა მოჰყვა. 

1561 წელს, ენონ II-ის გარდაცვალების შემდეგ გრაფი ედგარ II გახდა, რითაც კატარინა აღმოსავლეთ ფრიზიის გრაფინიად გვევლინება. 1583 წელს თავისი რძლის, დედოფალ კატარინა იაგელონის გარდაცვალების შემდეგ, კატარინამ თავის ძმას, მეფე იოჰან III-ს ახალი ქორწინებისაკენ უბიძგა. ამის შემდეგ იგი მართლაც დაქორწინდა მეორედ გუნილა ბიელკეზე. 

1599 წელს კატარინა დაქვრივდა, რის შემდეგაც ტახტი მისმა ვაჟმა, ენონ III-მ დაიკავა, რომლის რეგენტიც კატარინა გახდა. იგი ქვეყანას ამ სტატუსით გარდაცვალებამდე, ანუ 1610 წლის 21 დეკემბრამდე ატარებდა.

## შვილები 
# მარგარეტა (1560-1588);
# ანა (1562-1621), პირველად იქორწინა პფალცის კურფიურსტ ლუდვიგ VI-ზე, მისი გარდაცვალების შემდეგ ბადენ-დურლახის მარკგრაფ ერნესტ ფრიდრიხზე, მეორე დაქვრივების შემდეგ კი ცოლად გაჰყვა საქსენ-ლაუენბურგის ჰერცოგ იულიუს ჰაინრიხს, თუმცა შვილები არცერთთან ჰყოლია;
# ენონ III (1563-1625), აღმოსავლეთ ფრიზიის გრაფი;
# იოჰან III (1566-1625), აღმოსავლეთ ფრიზიის გრაფი;
# კრისტოფერი (1569-1636);
# ედგარი (1572-1573);
# ელიზაბეთი (1572-1573);
# სოფია (1574-1630);
# კარლ ოტო (1577-1603);
# მარია (1572-1616), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-დანენბერგის ჰერცოგ იულიუს ერნესტს, რომელთანაც შეეძინა შვილები;

## ლიტერატურა 
* Tegenborg Falkdalen, Karin, Margareta Regina: vid Gustav Vasas sida : [en biografi över Margareta Leijonhufvud (1516-1551)], Setterblad, Stockholm, 2016
*  Karin Tegenborg Falkdalen (2010). Vasadöttrarna (The Vasa Daughters). Falun: Historiska Media. ISBN 978-91-85873-87-6

კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1539
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1610
კატეგორია:ვაზას დინასტია
კატეგორია:შვედეთის პრინცესები
კჰაო-სამ-როი-იოტის ეროვნული პარკი

**კჰაო-სამ-როი-იოტის ეროვნული პარკი** (ტაი: เขาสามร้อยยอด) — საზღვაო ეროვნული პარკი ტაილანდში, პრაჩუაპქირიქანის პროვინციის კუი ბურის რაიონში.  რომლის 20.88 კმ² საზღვაო სივრცეა. ეროვნული პარკი 1966 წელს დაარსდა და ტაილანდი პირველი სანაპირო ეროვნული პარკი იყო. პარკი მოიცავს ტაილანდში მტკნარი წყლის უდიდეს მარშებს.

## ეტიმოლოგია
კჰაო-სამ-როი-იოტი ეტიმოლოგიური წარმოშობა უცნობია. ადგილობრივთა გადმოცემით, იგი „300 მწვერვალის მთას“ ნიშნავს. მეორე ვერსიით, ეროვნულ პარკს სახელი ეწოდა ადგილობრივი მცენარის, სამ როი იოტის მიხედვით. კიდევ ერთი ვერსიის თანახმად, ჩინური ჯონკას ჩაძირვის შემდეგ 300-მა გადარჩენილმა თავი კუნძულს შეაფარა და სახელწოდებაც სწორედ აქედან წარმოდგება.

## გეოგრაფია
ტაილანდის ყურის სანაპიროს გასწვრივ ტენასერიმის მთიანეთი კირქვოვან მთებს მოიცავს, რომლის უმაღლესი მწვერვალიც კჰაო კრაჩომი, ზღვის დონიდან 605 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს. მთებს შორის მტკნარი წყლის მარშია. მარშების ნაწილი კრევეტების ფერმებადაა მოწყობილი. 69 კმ²-დან ეროვნული პარკის შემადგენლობაში მხოლოდ 35 კმ²-ია მოქცეული. ეროვნული პარკის მარშებიდან 18 კმ² რამსარის კონვენციაშია დეკლარირებული. 

ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე თეთრი ქვიშის ორი სანაპირო: ლაემ სალა და სამ ფრაია მდებარეობს. ლაემ სალა პარკის შტაბ-ბინიდან 17 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. სანაპიროე მოხვედრა სოფელ ბან პუ დან ნავით ან კლდეე ცოცვითაა შესაძლებელი.

პარკი ჰუა ჰინის რაიონის სამხრეთიდან დაახლოებით 58 კმ-ითაა დაშორებული. 

### ფრაია ნახონის გამოქვაბული
ფრაია ნახონის გამოქვაბული (ถ้ำพระยานคร) ლაემ სალას სანაპიროდან დაახლოებით 500 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს და პარკის შტაბ-ბინიდან 17 კმ-თაა დაშორბეული. ვიზიტორებს მღვიმეში მოხვედრა ნავით ან ტიანის მთაზე ცოცვით შეუძლიათ. მღვიმე ცნობილია იმით, რომ იქ მეფე რამა V იმყოფებოდა. და 1982 წლის 1 აპრილს გაფართოვდა.

## ლეგენდა
ტაის ფოლკლორის მიხედვით, ტაილანდის ყურის დასავლეთ სანაპიროზე გიგანტი მონგ ლი და მისი მეუღლე ცხოვრობდნენ. ორივე მათგანი ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად ქალიშვილის ხელს ჩაო ლაის და ჩინეთის იმპერატორს დაჰპირდა. მას შემდეგ რაც ქალიშვილმა ქორწინების ასაკს მიაღწია, ორივე საქმრო ერთსა და იმავე დროს გამოცხადდა. მონგ ლიმ ქალიშვილი ორად გააპო. ჩაო ლაიმ საკუთრი თავი მთად აქცია, ხოლო ბუდისტი ბერის ხილის კალათი კჰაო სამ როი იოტად იქცა.

## ბიბლიოგრაფია
* Denis Gray, Collin Piprell, Mark Graham: *National Parks of Thailand*. Communications Resources Ltd., Bangkok 1991, 

## რესურსები ინტერნეტში
*ASEAN Regional Centre for Biodiversity Conservation
*Bangkok Post article in the land use controversies 
*thaibirding.com on Khao Sam Roi Yot National Park
*Travel to Phraya Nakhon Cave (Thai)
*Phraya Nakhon Cave – Prachuaptown (Thai)
*The park King Chulalongkorn visited (Thai) 	

## სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია II
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები
კატეგორია:1966 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:ტაილანდის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
წუნარის ტბა

**წუნარის ტბა** — ტბა საქართველოში, ქურთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ხეთაგუროვთან (ყოფ. წუნარი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკის ჩრდილო-დასავლეთ პერიფერიაზე, აღმოსავლეთის ფრონის აუზში. ზღვის დონიდან 893,2 მეტრი.

## სქოლიო 
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
ვატ პჰრა მაჰატჰატი

**ვატ პჰრა  მაჰატჰატ ვორამაჰავიჰანი** (ტაი: วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร) — მთავარი ბუდისტური ტაძარი ნახონ სი ტჰამარატის პროვინციაში, ტაილანდის სამხრეთ ნაწილში. ტაძრის მთავარი სტუპა, პჰრა ბორომატჰატ ჩედი მეგე სრი დჰამასოკარაჯას ბრძანებით XIII საუკუნეში ააგეს და პროვინციაში თერავადას ბუდისტური სექტის სიმბოლოს წარმოადგენდა. ზოგიერთი გადმოცემით, ტაძარში სიდჰართა გაუტამას კბილია შენახული. 

## ისტორია
ლეგენდის თანახმად, პრინცმა ტჰანაკუმანმა და დედოფალმა ჰემ ჩალამ ჰატ საი კაევში ბუდას რელიქვია მიიტანეს და 291 წელს პატრა პაგოდა ააგეს. როდესაც მეფე სიტჰამა სოკარატმა ქალაქი ნახო სი ტამრატი დააარსა, პაგოდის ადგილას ახალი ტაძალი, ვატ პჰრა ბორომ ტჰატი ააგო, რომელის შრივიჯაიას სამეფოს შესაბამისად, მაჰაიანას სტილის ტაძარი იყო. ქალაქი ნახონ სი ტამარატი ანტიკური სამეფოს, ტამბრალინგას მოწინავე ქალაქი იყო, რომელიც შრივიჯაიას იმპერიაში XIII საუკუნის დასაწყისამდე შედიოდა.

ისტორიკოსების რწმენით, ქალაქი ეპიდემიებისა და ომის გამო თითქმის დაცარიელებული იყო, რის გამოც მეფემ ხალხის მონაწილეობით უფრო ფართო, შრი-ლანკური სტილის სტუპას აგება გადაწყვიტა და ამით ქალაქის ხელახლა განვითარება სურდა. სხვა რელიგიური ნაგებობები XIII-XVIII საუკუნეებშია აგებული.

ტაძრის სახელწოდება, *პჰრა მაჰატჰატ ვორამაჰავიჰანი* პალის ენიდან მომდინარეობს (*vara maha dhatu vara maha vihara*) და „დიდი დიდგვაროვანის რელიქვიის სტუპას დიდებულ ტაძარს“ ნიშნავს. ზარის ფორმის სტუპა შთაგონებულია შრი-ლანკური ბუდისტური ხელოვნებით და აღნიშნავს აშოკას მიერ ინდოეთიდან შრი-ლანკაში სტუპას ტრადიციის გადაცემას. ნახონ სი ტჰამარატის მმართველი, რომელმაც სტუპაზე მუშაობა დაიწყო, საკუთარ თავს სრი დჰამასოკარაჯას უწოდებდა, რაც „აშოკა დიდს“ ნიშნავს. ქალაქის სახელწოდებაც პალის ენიდან (*Nagara Sri Dhammaraja*) მოდის და „დჰამარაჯას ქალაქს“ ნიშნავს.

## სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის ბუდისტური ტაძრები
კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელი სიის ძეგლლები
კატეგორია:ტაილანდის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელი სიის ძეგლები
ულვაშა წივწივა

**ულვაშა წივწივა** () — ფრინველი ბეღურასნაირთა რიგისა, ოჯახ *Panuridae*-ის ერთადერთი წარმომადგენელი. ნამდვილ წივწივებთან მისი ნათესაური კავშირები დისკუსიის საგანია.

სხეულის სიგრძეა 15–19 სმ, მასა 12–20 გ. ბოლო გრძელი და საფეხუროვანი, ფრთები მოკლე და მომრგვალებული. შეფერილია წითურ-ჟანგმიწოვნად, აქვს შავი, თეთრი, მოცისფრო-რუხი და მოვარდისფრო ტონების მონაკვეთები. თვალები და ნისკარტი ყვითელია. მამალს ახასიათებს შავი წამახვილებული „ულვაშები“ (აქედან სახელწოდება). ხმა მკვეთრი, ჟღრიალა წრიპინია. კერებადაა გავრცელებული დასავლეთ ევროპიდან ირანამდე, ტიბეტამდე, ბაიკალისპირეთამდე, ძირითადად უტყეო არიდულ ლანდშაფტებში. ბინადრობს ლერწმის, ლელქაშისა და ლაქაშის ბარდებში წყალსაცავების ნაპირებთან.

ზაფხულში იკვებება მწერებით, ზამთარში — ლერწმის თესლებით. ცხოვრობენ გუნდებად, ახასიათებთ მჭიდრო საბუდარი დასახლებები. ლერწმის ხერგებში აშენებს სფეროსებრ ბუდეს გვერდითა შესასვლელით. დედალი დებს 6–7 კვერცხს, ორივე პარტნიორი კრუხობს და ბარტყებსაც კვებავს. ზოგჯერ წელიწადში გამრავლების სამი ციკლიც კი აქვთ.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ულვაშა წივწივა
ბორის ფომინი

**ბორის ივანოვის ძე ფომინი** (; დ. 12 აპრილი, 1900, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია — გ. 25 ოქტომბერი, 1948,მოსკოვი, სსრკ) — საბჭოელი მუსიკოსი და კომპოზიტორი; კონკრეტულად, რუსი რომანისტი.

ფომინის რამდენიმე მუსიკა 1920-აინ წლებში გარხა პოპულარული; განსაკუთრებით აღსანიშნავია „Dorogoj dlinnoju“ (, გრძელი გზის გავლით).

## ბიოგრაფია
ბორის ივანოვიჩ ფომინი დაიბადა 1900 წლის 12 აპრილს სანქტ-პეტერბუერგში. მისი მამა ივან იაკოვლევიჩი (1869–1935) იყო არმიის მაღალი თანამდებობის პირი, რომელიც მსახურობდა სახელმწიფო სამხედრო კონტროლის ოფისში (იგი მიხეილ ლომონოსოვს თვლიდა მის შორეულ ნათესავებში). მისი დედა ევგენია ლოანოვნა პეკარი (1872–1954) წარმოშობით ავსტრიელი იყო. ბორისს ჰყავდა სამი და: ვალენტინა (ერთი წლით უფროსი), ლიდია და ოლგა, შესაბამისად, 8 და 12 წლით უმცროსი.

მამის დავალებით ბორისი *Realschule*-ს შეუერთდა, მაგრამ მუსიკისადმი გატაცემაბაზე უარის თქმა შეუძლებელი აღმოჩნდა. 12 წლის ასაკში შეუერთდა პროფესორ ანა იესიფოვას კონსერვატორიის პიანოს კლასს; კლასის მოსწავლეებში შედიოდა სერგეი პროკოფიევი. 1914 წელს იესიფოვას გარდაცვლების შემდეგ, მისი ორი კოლეგის, ბენდიცკის და სახაროვის გვაროვნებით, პეტერბურგის ფილარმონიას შეუერთდა. ერთი წლის შემდეგ ჩაირიცხა სანქტ-პეტერბურგის კონსერვატორიაში. განათლების მიღება შეაწყვეტინა 2917 წლის რევოლუცია; მოგვიანებით მისი გაგრძელება და დასრულება არასოდეს უცდია. ბიოგრაფების აზრით, რეტროსპექტივაში, კონსერვატორიის დიპლომი მის შემდგომ ცხოვრებას გაადვილებდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Romantika Romansa. 115th Anniversary edition . Boris Fomin's songs performed by (in the order of appearance): Oleg Pogudin, Armine Sarkisyan, Vladimir Samsonov, Irina Krutova, Christina Aglints, Aidar Suleymanov, Angelina Sergeyeva.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1900
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1948
კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები
კატეგორია:რუსი მუსიკოსები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
WonderSwan

**WonderSwan** — მეხუთე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, წარმოებული იაპონური კომპანია Bandai-ის მიერ. კონსოლი შექმნა იაპონელმა დიზაინერმა გუნპეი იოკოიმ, ხოლო გამოვიდა 1999 წლის 4 მარტს იაპონიაში, მეხუთე თაობის ეპოქაში. მოგვიანებით გამოვიდა კონსოლის ორი ვარიანტი — **WonderSwan Color** და **SwanCrystal**. არსებობის ისტორიაში, იაპონიის გარეთ კონსოლის რაიმე სახის ვარიაცია არ გამოცემულა.

სისტემა აღჭურვილი იყო NEC-ის V30 MZ 16-ბიტიანი ცენტრალური პროცესორითა და 64 კილობაიტიანი ოპერატიული მეხსიერებით. მის კონკურენტ კონსოლებთან, Nintendo-ს Game Boy Color და SNK-ის Neo Geo Pocket Color-თან შედარებით WonderSwan დაბალი ფასითა და ბატარეის ხანგრძლივობით გამოირჩეოდა. WonderSwan-ზე თამაში შესაძლებელია როგორც ვერტიკალურად, ისევე ჰორიზონტალურად განთავსებულ პოზიციაში. იგი მოიცავს თამაშების უნიკალურ ბიბლიოთეკას, შექმნილი პირველი და მესამე მხარის დეველოპერების მიერ, როგორებიცაა Squaresoft, Namco, Capcom და Banpresto. Koto Laboratories-ზე დაყრდნობით, მსოფლიოს მასშტაბით გაიყიდა კონსოლის 10 მილიონი სათამაშო კარტრიჯი.

2000 წლის 9 დეკემბერს Bandai-მ გამოსცა კონსოლის განახლებული ვერსია **WonderSwan Color**, რომელსაც გააჩნდა ფერადი ეკრანი და მის წინამორბედთან უკუთავსებადი იყო.

2002 წლის 12 ივლისს გამოვიდა კონსოლის კიდევ ერთი განახლებული ვერსია **SwanCrystal**. მიუხედავად დაბალი ფასისა და განახლებული LCD-ეკრანისა, SwanCrystal-მა ვერ შეძლო Game Boy Advance-ისთვის კონკურენციის გაწევა, შედეგად Bandai-მ შეწყვიტა WonderSwan-ის წარმოება 2003 წელს. საერთო ჯამში გაიყიდა კონსოლის 3.5 მილიონი ეგზემპლარი და მოიცვა იაპონიის პორტატიული კონსოლების ბაზრის 8%. მიუხედავად წარუმატებლობისა, თანამედროვე მიმოხილველები დადებითად აფასებენ WonderSwan-ის ტექნიკურ შესაძლებლობებს.

## თამაშები
## რესურსები ინტერნეტში
*  (დაარქივებული) 
* WonderSwan — Giant Bomb
* WonderSwan — RetroGamer
* WonderSwan — OLD-COMPUTERS.COM Museum
* WonderSwan — Game Data Library

## სქოლიო
კატეგორია:X86-ზე დაფუძნებული კონსოლები
კატეგორია:Bandai-ის კონსოლები
კატეგორია:მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:მონოქრომული ვიდეო თამაშების კონსოლები
შავუოთი

**შავუოთი** (שבעות) — ერთ-ერთი ყველაზე მთავარი ებრაული დღესასწაული. შედის წლის განმავლობაში სამ მთავარ ებრაულ დღესასწაულში. შავუოთი, ანუ კვირეული, იმართება ფესახიდან შვიდი კვირის თავზე სივანის თვეში. ტრადიციულად, იგი ეძღვნება პურის მკის დასაწყისს. ამავე დროს ის უკავშრდება რჯულის მიღებას სინის მთაზე. 

## ლიტერატურა
*

## რესურსები ინტერნეტში
*დღესასწაულის შესახებ 

კატეგორია: ებრაული დღესასწაულები
კოლაუ ნადირაძის ქუჩა

**კოლაუ ნადირაძის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ძველი კუკია); გიორგი მაზნიაშვილის ქუჩიდან ივანე ჯავახიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1867 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც თევდორეს ქუჩა. 1925 წელს ლენინაშენის ქუჩა დაერქვა, ხოლო 1996 წელს — კოლაუ ნადირაძის ქუჩა.

## ლიტერატურა
ნადირაძე
ჟამური

**ჟამური** — ხეობა საქართველოში, მდინარე ქსნის სათავეებში, ქარჩოხის ჩრდილო-დასავლეთით. ადმინისტრაციულად შედის მცხეთა-მთიანეთის მხარის ახალგორის მუნიციპალიტეტში.

## ეტიმოლოგია 
არსებობს ცნობა, რომ ხეობის ისტორიული სახელი დაკავშირებულია ქართულ-მეგრულ-სვანურ ძირძველ სიტყვასთან და უნდა ყოფილიყო ძამური ‖ ჯიმილი ან ჯიმური, ხოლო „ჟამური“ გვიან გაჩენილი სახელია. ხეობის ოსური მოსახლეობა ჟამურს „ძიმირს“ (Дзимыр) უწოდებს.

## გეოგრაფია 
მდინარე ქსანი ყელის ტბიდან იღებს სათავეს და მიედინება ვიწრო, ღრმა და კლდოვან ხეობაში. ვახუშტი ბატონიშვილის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსაში“ ვკითხულობთ:

## დასახლებები 
ვახუშტი ბატონიშვილი თავის „აღწერაში“ არ ასახელებს ჟამურის სოფლებს. იგი მხოლოდ იმას აღნიშნავს, რომ აქ 9 სოფელი ყოფილა. ისტორიკოსი ჯონდო გვასალია ამის მიზეზად ვახუშტის მიერ ამ მხარეების ნაკლებად ცნობითა და ქსნის საერისთაოსა და ქართლის სამეფო კარს შორის არსებულ მტრობას ასახელებს.

შემდგომ ხანებში ამ მხარეებს ეწვია გერმანელი მეცნიერი და მოგზაური იოჰან გიულდენშტედტი, თუმცა სოფლების სახელები არც მას დაუსახელებია თავის ნაშრომებში. სოფლები არ არის მოხსენიებული ქსნის ხეობის 1774 და 1781 წლის სტატისტიკურ აღწერილობებში. ბატონიშვილთა მამულების 1803 წლის აღწერის მიხედვით დავით გვრიტიშვილმა დაადგინა XVIII საუკუნის ბოლოსთვის ჟამურის ხეობაში არსებული სოფლების დასახელებები, თუმცა ამ სიაში არ არის ისეთი სოფლები როგორებიცაა: ალავერდი, ბერციხე, ხეთაანი, შავციხე, ფაგაანი, გურჭიანი, ნავისხევი (ნიავის ხევი), ჩიღოიანი; ამის მიზეზად ამ სოფლების ჯერ არ არსებობა, დაცლა და აღწერის არასიზუსტე სახელდება.

:*აღნიშნულია მხოლოდ ის მონაცემები, რომლებიც აღწერაში მოხვდა.*

## თავდაცვითი ნაგებობები 
ჟამურის ციხე-კოშკებიდან ვახუშტი მხოლოდ ბერციხეს ასახელებს, რადგან იგი ყველაზე გამორჩეულია ამ ხეობაში; მდებარეობს სოფელ თოგოიანის მოპირდაპირე მხარეს. აღსანიშნავ ძეგლთა შორისაა ალავერდის ციხი კომპლექსი, საიდანაც კარგად მოჩანს მთელი ჟამურის ხეობა; პარმენ ზაქარაია აღნიშნავს, რომ ამ ციხის ნამდვილ სახელს ვერ მიაკვლია და მას „ალავერდს“ სოფელ ძამირის მოსახლეობა უწოდებს. თუმცა ჟამურის ხეობაში ასეთი სახელის სოფელი არ გვხვდება. ჟამური ჩრდილოეთიდან იცავდა ქსნის ხეობას მომხდურთაგან. გადმოსულ მტერს ჟამურში მრავალი ციხე ხვდებოდა, რომელთა შორის ზემოხენებული ბერციხე და ალავერდი, აგრეთვე კორა გამოირჩევა.

## მოსახლეობა, მეურნეობა 
ვახუშტი ბატონიშვილი აღნიშნავს, რომ ჟამურში ოსები ცხოვრობდნენ („აწ მსახლობელნი არიან ოსნი“). მის რუკაზე ჟამურის მთლიანი მოსახლეობა ოსებადაა მონიშნული. მოსავლიანობის მხრივ ეს ადგილები მთის სხვა ადგილებს ჰგავს. მოშენებული ჰყავდათ უდუმო ცხვრები; პირუტყვის რაოდენობა მცირე იყო.

## ლიტერატურა 
* *გვასალია ჯ.*, ქსნის ხეობის ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები // საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული: ტ. 3, 1967, გვ. 9–54.

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს ხეობები
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
მიშა გელერი

**მაიკლ ლაზარეს ძე „მიშა“ გელერი** (; დ. 23 ივლისი, 1937, მოსკოვი — 17 დეკემბერი, 2007, ვიუგტი) — რუსი „მევიოლე“ და კომპოზიტორი.

## მოსკოვის წლები (1937–1978)
მიშა გელერი დაიბადა 1937 წლის 23 ივლისს მოსკოვში, ებრაელების ოჯახში. ვიოლინოზე დაკვრა დაიწყო 7 წლის ასაკში, თუმცა მოგვიანებით ვიოლენჩელომ გაიტაცა. 1963 წელს დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია როგორც ვიოლენჩელოს დამკვრელი და კომპოზიტორი. კომპოზიციებს პროფესორ ევგენი გოლუბოვსა და ალფრედ სჩნიტკესთან სწავლობდა.

როგორც ვიოლენჩელოს დამკვრელი, იგი დააჯილდოვეს ოქროს მედლით ჰელსინკიში გამართულ საერთაშორისო კონკურსში (1962). 1966 წელს, ალექსანდრე არენკოვთან (ვიოლინო), დიმიტრი ფერშტმანთან (ჩელო) და სერგეი პისხუგენთან (ვიოლინო) ერთად იყო კომპოზიტორთა კავშირის სიმებიანი კვარტეტის დამააარსებელი. როდესაც რუსულმა სიმებიანმა კვარტეტებმა მიაღწა საერთაშორისო აღიარებას, მათ ეწოდათ დიდი რუსი კომპოზიტორის სახელი. 1969 წელს, ბელგიაში, ქალაქ ლეჟეში გამართულ საერთაშორისო სიმებიანი კვარტეტის კონკურსზე ჯგუფმა პირველი პრიზი მოიპოვა (მათ სახელი „გლინკა“ მიენიჭათ). გლინკას კვარტეტთან ერთად გელერი მსოფლიოს გარშემო მრავალ ჩვენებებს მართავდა. 1968 წლიდან მისი ემიგრაციამდე, 1978 წლამდე, იგი იყო მოსკოვში საბჭოთა კომპოზიტორთა საზოგადოების წევრი. 

## ცხოვრება და მუშაობა ნიდერლანდებში (1978–1994)
1978 წელს გელერი და მისი ოჯახი საცხოვრებლად ნიდერლანდებში გადავიდა. 1978–1980 წლებში იგი უკრავდა ნიდერლანდების კამერულ ორკესტრთან ერთად, როგორც მათი მთავარი მევიოლინე.

1980 წელს იგი გახდა თავიდან ჩამოყალიბებული გლინკას კვარტეტის წევრი, რომელშიც: დიმიტრი ფერსტმანი (ჩელო), ზინო ვინიკოვი (ვიოლინო) და კეის ჰულსმანი (ვიოლინო) შედიოდა; ისინი წარმატებით ასრულებდნენ წარმოდგენებს მთელ მსოფლიოში.

გელერმა, როგორც ვიოლენჩელოს დამკვრელმა, მიიღო მრავალი სოლო შესრულება; იგი ბევრ ევროპულ ორკესტრთან ერთად უკრავდა. მისი ყველაზე დასამახსოვრებელი წარმოდგენები იყო მოცარტის *სიმფონიური კონცერტი* მევიოლინე ჟან-ჟაკ კანტორუთან და ბერლიოზის *ჰაროლდი  იტალიაში*.

მან მონაწილეობა მიიღო საკუთარი კომპოზიციების ჩვენებაში: მაგალითად ვიოლენჩელოსა და ჩელოს დუეტი *Psalm Music for 8 Strings* (დ. ფერჩთმენი, ჩელო), რომლის პრემიერა 1979 წელს, ამსტერდამში, *Concertgebouw*-ში შედგა. აღნიშნული დუეტი ასევე შეასრულეს სხვადასხვა ევროპელმა მუსიკოსებმამა; აგრეთვე ჩაწერეს ჰოლანდიაში, გერმანიასა და საფრანგეთში. გელერის წარმოდგენა *Fantasy for viola and piano* (1980) სხვადასხვა პიანისტებთან ერთად ჩაწერა ჰოლანდიურმა სამაუწყებლო ორგანიზაციებმა: „KRO“, „VARA“, „AVRO“-მ.

გელერის კომპოზიციები შესრულდა დიდ ბრიტანეთში, ხორვატიაში, საფრანგეთში, ბელგიაში, გერმანიასა და შვეიცარიაში.

მისი წარმატებული კარიერა, როგორც მევიოლინე, მოულოდნელად უეცარი ინსულტით დასრულდა. იგი იძულებული გახდა შესრულებები შეეჩერებინა; ემოციური ფონის გამო შეაჩერა სწავლებაც.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2007
კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები
ყარა ყარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი

**ყარა ყკარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი** — კამერული ორკესტრი, რომელიც შეიქმნა 1964 წელს აზერბაიჯანელი კომპოზიტორების ფიქრეტ ამიროვისა და ყარა ყარაევის ინიციატივით.

## ისტორია 
350px|right|thumb

აზერბაიჯანის კარა კარაევის სახელობის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი შეიქმნა 1964 წელს გამოჩენილი აზერბაიჯანული კომპოზიტორების ფიკრეტი ამიროვისა და ყარა ყარაევის ინიციატივით.

ნაზიმ რზაევი გახდა სახელმწიფო კამერული ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი. 1992 წლამდე იგი იყო ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1964-1992 წლებში პერიოდის განმავლობაში, სახელმწიფო კამერულმა ორკესტრმა ღირსეული ადგილი მოიპოვა ქვეყნის წამყვან კოლექტივთა შორის. ასევე ამ პერიოდის განმავლობაში, ორკესტრმა დაათვალიერა რუსეთის, სლოვაკეთის, პოლონეთის, ტუნისის, ბოსნია და ჰერცეგოვინის, თურქეთის ქალაქები.

1992 წლიდან 1995 წლამდე ორკესტრს ხელმძღვანელობდა რამიზ მელიკასლანოვი.

1995-1997 წლებიდან ყარა ყარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრის ხელმძღვანელი იყო კომპოზიტორი, დირიჟორი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი იაშარ იმანოვი.

1998 წლიდან დღემდე, ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი, ტიმურ გეოკჩაევი. 1998 წლის ივლისში, ორკესტრმა წარმატებით წარმოადგინა აზერბაიჯანი ლონდონში. 1998 წლის სექტემბერში პარიზში გაიმართა კონცერტი, რომელიც ეძღვნებოდა ყარა ყარაევის 80 წლის იუბილეს. ჰეიდარ ალიევის ფონდის და ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტის, იუნესკოს და ISESKO კეთილი ნების ელჩის, დეპუტატი მეჰრიბან ალიევას ინიციატივით აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის 20 წლის იუბილეს აღსანიშნავად გაიმართა კონცერტები პარიზში, ბერლინსა და რომში.

2007 წელს, ყარა ყარაევის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერულ ორკესტრს მიენიჭა რესპუბლიკური პრემია „ჰუმაი“ - მსოფლიოში აზერბაიჯანული კლასიკური მუსიკის პოპულარიზაციისთვის.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული ორკესტრები
კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
გამზა სოლტანის სასახლე

**გამზა სოლტანის სასახლე** () — მდებარეობს აზერბაიჯანის ლაჩინის რაიონის სოფელ ჰიუსიულიუში.

ისტორიული დოკუმენტების მიხედვით სასახლე ააშენეს 1761 წელს. იმისდა მიუხედავად, რომ სასახლე დიდი კომპლექსი იყო, თანამედროვე დრომდე შემორჩა მხოლოდ ერთი სასახლის შენობა.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურული ძეგლები
სიმიტი (ბლითი)

მინი|250px
**სიმიტი** —  მრგვალი ფორმის თურქული ბლითი, სეზამის მარცვლებით. მას სტამბოლის ქუჩების ყველა ადგილას შეხვდებით. ის ტურისტებისთვის ერთ-ერთ საყვარელ საჭმელს წარმოადგენს. მას ქუჩაშიც ყიდიან და ძვირადღირებულ სასტუმროებშიც მოგართმევენ. ზემოდან ხრაშუნა ქერქი და შიგ ჰაეროვანი რბილობი აქვს. ძირითადად, როგორც წესი თაფლში ან მურაბის წვენში ავლებენ და თბილს მიირთმევენ. მისი მომზადება საკმაოდ მარტივია და არც დიდ დროს მოითხოვს. თურქული წრიული პური, ჩვეულებრივ, გადაფენილია სეზამის თესლით, ან ნაკლებად იშვიათად, ყაყაჩოს ან მზესუმზირის მარცვლებით. 

## სახელწოდება
სიტყვა სიმიტი მომდინარეობს არაბული samīd (سميد) "თეთრი პური ან წვრილი ფქვილი". სხვა სახელებს საფუძვლად უდევს ბერძნული კულური (κουλούρι): არამეული უჯურო/უჯორა; ან თურქული გევრექი, სამხრეთ სლავური დევრეკი; რუმინული კოვრიგი და ებრაელები მას ესპანურ როშკას ეძახიან თურქებში.

## ისტორია
სიმიტს დიდი ისტორია აქვს სტამბოლში. საარქივო წყაროებიდან ირკვევა, რომ სიმიტი მზადდება სტამბოლში 1525 წლიდან. XVII საუკუნის მოგზაურმა ევლია ჩელებმა დაწერა, რომ 1630-იან წლებში სტამბოლში 70 საცხობი იყო, სადაც ამზადებდნენ სიმიტს. ჟან ბრინდესის XIX საუკუნის ადრეული ზეთის ფერწერული ტილოები სტამბოლის ყოველდღიური ცხოვრების შესახებ, ნათლად ასახავს, რომ იმ პერიოდის სტამბოლში ქუჩებში იყიდებოდა სიმიტი.

## მომზადების წესები
აღნიშნული ბლითის მომზადება, საკმაოდ ადვილია და ბევრს ინგრედიენტს არ მოითხოვს. საფუარი გახსენით თბილ რძეში, მას დაამატეთ შაქარი, გამდნარი კარაქი და მოურიეთ. შემდგომ მასას შეურიეთ ფქვილი და მარილი, დაასხით რძე და ამის მერე მოზილეთ ცომი. მასა იმდენ ხანს დაამუშავეთ, სანამ რბილი და ელასტიური არ გახდება. რაც უფრო კარგად მოზელთ,სიმიტი მით უფრო ფაფუკი გამოვა . დაიმახსოვრეთ, აცადეთ ცომს აფუება. შემდეგ გაყავით 16 თანაბარ ნაწილად, მოაგუნდავეთ და 10-15 წუთი დაასვენეთ. ამ პერიოდში, გახსენით თაფლი ცხელ წყალში.  დიდ თეფშზე დაყარეთ სეზამის მარცვლები. მსუბუქად დაასველეთ თაფლიანი სიროპით, რომ ცხობისას გამუქდეს და თეთრად არ დარჩეს. შემდგომში აიღეთ ცომის ორი გუნდა, თითოეული გაწელეთ და მიეცით გრძელი ფორმა. ჩადეთ თაფლიან სიროპში 2-3 წუთით. შემდეგ ყველა მხრიდან ამოავლეთ სეზამის მარცვლებში, მიეცით ფორმა და დადეთ საცხობ ტაფაზე. სწორედ ამგვარად გააკეთეთ დანარჩენი ცომითაც. დატოვეთ კიდევ 15 წუთი. შემდეგ გამოაცხვეთ 200 გრადუსზე გახურებულ ღუმელში 15-20 წუთი.

## ინგრედიენტები
სიმიტის მთავარ ინგრედიენტებს წარმოადგენს: ფქვილი, რძე, კარაქი, საფუარი, მარილი, შაქარი, თაფლი, წყალი და სეზამის მარცვლები.  

## რესურსები ინტერნეტში
* სიმიტი
* სიმიტის ისტორია 

კატეგორია:თურქული სამზარეულო
არსენა ოძელაშვილის ქუჩა

**არსენა ოძელაშვილის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა); ვახტანგ კოტეტიშვილის ქუჩიდან რიწის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 30-იან წლებში იყო ლაბორატორიის ქუჩის (ახლანდელი პავლე ინგოროყვას ქუჩა) ნაწილი. 1900 წელს დაერქვა სამიჯნო, მიჯნის ქუჩა („მეჟევაია“). 1923 წელს — არსენას, 1958 წელს კი არსენა ოძელაშვილის სახელი ეწოდა. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 1 ჩიხი. 

## ლიტერატურა
ოძელაშვილი
ოჩამჩირის ქუჩა

**ოჩამჩირის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (ვეძისი); ხევიდან ჟიული შარტავას ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე კოლხეთის III შესახვევი ერქვა, 1968 წლიდან — იური გაგარინის III შესახვევი. ოჩამჩირის ქუჩა დაერქვა 2001 წელს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:საბურთალოს რაიონის ქუჩები
ბულბული (მომღერალი)

**ბულბული** (, დაბადების სახელი — **მურთუზა მაშადი რზა-ოღლუ მამედოვი**; დ. 18 ივნისი, 1897 — გ. 26 სექტემბერი, 1961) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა საოპერო მომღერალი (ლირიკული და დრამატული ტენორი), მუსიკოსი, ფოლკლორისტი, პედაგოგი. სსრკ სახალხო არტისტი (1938). სტალინური პრემიის ლაურეატი (1950). აზერბაიჯანის ეროვნული მუსიკალური თეატრის ერთ-ერთი დამაარსებელი.

## ბიოგრაფია 
ბულბული დაიბადა 1897 წლის 22 ივნისს (სხვა წყაროების მიხედვით — 12 ივნისს) ელიზავეტპოლის გუბერნიის შუშის მაზრის სოფელ ხან-ბაღიში. ადრეული ბავშვობიდან იგი ცნობილი იყო უჩვეულო მუსიკალური შესაძლებლობებით, რისთვისაც მან მიიღო მეტსახელი „ბულბული“ (ქართულადაც იგივეს ნიშნავს). შემდგომში მომღერალმა იგი სასცენო სახელად აირჩია.

1909 წელს გადავიდა განჯაში. სცენაზეა 1916 წლიდან. თავისი კარიერა დაიწყო როგორც ხალხურმა მომღერალმა, ასრულებდა აზერბაიჯანულ მუღამებსა და ხალხურ სიმღერებს.

1920-იან წლებში იყო განჯის მუსიკალური და თეატრალური საქმეების ორგანიზატორი.

1920 წლიდან იყო აზერბაიჯანის სახელმწიფო თეატრის სოლისტი (დღევანდელი აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი). იგი ცნობილია როგორც საკონცერტო მომღერალი.

1921 წელს იგი შევიდა, ხოლო 1927 წელს დაამთავრა ბაქოს კონსერვატორია (ნ. ი. სპერანსკის კლასი). 1927-1931 წლებში სტაჟირებას გადიოდა მილანის ლა სკალას თეატრში ჯ. ანსელმთან და რ. გრანთან.

ბულბული პირველი აზერბაიჯანელია, რომელიც 1933 წელს მოსკოვში პიანისტების, მევიოლინეების და ვოკალისტების პირველი სრულიად საკავშირო კონკურსის ლაურეატი გახდა.

ბულბული პირველი ვოკალისტია, რომელმაც კონკრეტული აღმოსავლური სიმღერებიდან გადაინაცვლა ევროპულ სასიმღერო სკოლაზე და აზერბაიჯანული ეროვნული სიმღერის საუკეთესო ტექნიკის სინთეზირებით რუსულ და ევროპულ სკოლასთან, შექმნა ახალი ვოკალური სკოლა აზერბაიჯანში.

1961 წელს, მომღერლის გარდაცვალებამდე ორი თვით ადრე, მისი კონცერტი გაიმართა შუშაში, რომელსაც ესწრებოდა ათასობით მაყურებელი შუშის რაიონის სხვადასხვა სოფლებიდან. ბულბული გარდაიცვალა 1961 წლის 26 სექტემბერს. დაკრძალეს ბაქოში, საპატიო ხეივანში.

File:Bulbul as Asgar in 1938.jpg|
File:Stamp of Azerbaijan 519.jpg|
File:Bülbülün xatirəsinə həsr olunmuş qızıl sikkə-üz.png|აზერბაიჯანის სამახსოვრო მონეტა

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1897
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1961
კატეგორია:საბჭოთა მომღერლები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მომღერლები
კატეგორია:XX საუკუნის მომღერლები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფოლკლორისტები
კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის I  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის II  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
კატეგორია:ბაქოს საპატიო დაკრძალვის ხეივანში დაკრძალულები
ოძისის ქუჩა

**ოძისის ქუჩა**— ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ელია), საინგილოს ქუჩიდან ბეღლეთის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
ოქსანა აკინშინა

**ოქსანა აკინშინა** ( დ. 19 აპრილი, 1987, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი კინომსახიობი. 

## ბიოგრაფია 
ოქსანა აკინშინა დაიბადა 1987 წლის 19 აპრილს სანქტ-პეტერბურგში ავტოზეინკლისა და ბუღალტრის ოჯახში. მუშაობდა სამოდელო სააგენტოში, რომლის ხელმძღვანელმა ყველა გოგონას დაავალა რეჟისორ სერგეი ბოდროვ-უმცროსთან სინჯებზე მისვლა. აკინშინა სინჯებზე ენთუზიაზმის გარეშე მივიდა, თუმცა შერჩევა გაიარა და პირველად ეკრანზე 13 წლის ასაკში გამოჩნდა ბოდროვის დრამაში „დები“. ამ ფილმისთვის 2001 წლის სოჭის კინოფესტივალზე კონკურსში „დებიუტი“ აკინშინამ და კატია გორინამ მიიღეს ჯილდო „საუკეთესო სამსახიობო დუეტისთვის“. საერთაშორისო ცნობადობა მოიპოვა შვედი რეჟისორის ლუკას მუდისონის ფილმში „ლილია სამუდამოდ“. 2003 წელს ითამაშა ნიდერლანდურ ფილმში „სამხრეთი“, სადაც შეასრულა ახალგაზრდა გოგონას, მარტოხელა დედის როლი. ფილმში აკინშინა ნიდერლანდურ ენაზე საუბრობს. 

2004 წელს დაამტკიცეს ესფირ ლიტვინოვას როლზე ფილმში „სახელმწიფო მრჩეველი“, თუმცა გადაღებების პირველ დღეს არ გამოჩნდა, რის გამოც ამ როლზე დაამტკიცეს მსახიობი ემილია სპივაკი. ამავე წელს შეასრულა ირენა ნესკის როლი პოლ გრინგრასის ფილმში „ბორნის უპირატესობა“. ფილმში „მგლებზე მონადირე“, რომელიც გაქირავებაში 2006 წლის 28 დეკემბერს გამოვიდა აკინშინამ შეასრულა ერთ-ერთი მთავარი როლი. 2008 წელს ითამაშა ვალერი ტოდოროვსკის მიუზიკლში „ჰიპსტერები“. 2011 წელს შეასრულა ერთ-ერთი მთავარი როლი ფილმში „ვისოცკი. მადლობა, რომ ცოცხალი ხარ“. 2012 წელს მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „რვა პირველი პაემანი“, ხოლო 2015 წელს მის გაგრძელებაში „რვა ახალი პაემანი“.

2008 წელს გაიცნო თავისი პირველი მეუღლე დიმიტრი ლიტვინოვი. 2009 წლის 2 ივნისს მათ შვილი ეყოლათ. ურთიერთობაში იმყოფებოდა მსახიობთან და მომღერალთან ალექსეი ვორობიოვთან. ერთმანეთს გაშორდნენ 2011 წელს. 2012 წლიდან ქორწინებში იმყოფებოდა კინოპროდიუსერთან არჩილ გელოვანთან, ვისგანაც ორი შვილი შეეძინა. 2018 წლის 18 აგვისტოს წყვილი ერთმანეთს გაშორდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოქსანა აკინშინა // Kino-teatr.ru 
* ოქსანა აკინშინა // Kinopoisk.ru 
* ოქსანა აკინშინა // Ruskino.ru  

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1987
კატეგორია:XXI საუკუნის რუსი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ოქროყანის ქუჩა

**ოქროყანის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (სოლოლაკი); შხეფის ქუჩიდან წავკისის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნეში. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. აქვს 1 ჩიხი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
პეტრე და იოსებ ოცხელების ქუჩა

**პეტრე და იოსებ ოცხელების ქუჩა** — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ნავთლუღი); ქინძმარაულის ქუჩიდან ნაკადულის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60-იან წლებში და პეტრე და იოსებ ოცხელების ქუჩა დაერქვა.

## ლიტერატურა
ოცხელები
გოჩა ონაშვილის ქუჩა

**გოჩა ონაშვილის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (მერვე ლეგიონის დასახლება). მდებარეობს კახეთის გზატკეცილიდან ალექსანდრე წულუკიძის II შესახვევამდე. უსახელო ქუჩას გოჩა ონაშვილის სახელი 2008 წელს ეწოდა.

## ლიტერატურა
ონაშვილი
ზურაბ ჟვანიას მოედანი

**ზურაბ ჟვანიას მოედანი** — მოედანი თბილისში. მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (ვეძისი); პეკინის გამზირს, სიმონ კანდელაკის, იური გაგარინის, სოფრომ მგალობლიშვილისა და ოთარ ონიაშვილის ქუჩებს შორის. XX საუკუნის 70-იან წლებში — იური გაგარინის, 2005 წელს — ზურაბ ჟვანიას სახელი ეწოდა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის მოედნები
იონა მეუნარგიას ქუჩა

**იონა მეუნარგიას ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია). ცოტნე დადიანის ქუჩიდან  გიორგი (გიგო) ზაზიაშვილის  III შესახვევამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე დაპროექტებული I ქუჩა ერქვა. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც სტრავოპოლის ქუჩა. 1958 წელს იონა მეუნარგიას სახელი ეწოდა. აქვს 1 შესახვევი და 1 ჩიხი.

## ლიტერატურა
მეუნარგია
შალვა ნუცუბიძის ქუჩა

**შალვა ნუცუბიძის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში (ვეძისი, დელისი). სახლები ნომერი 1-77 და 2-52 მდებარეობს საბურთალოს რაიონში, ხოლო დანარჩენი ვაკის რაიონში. მოქცეულია სიმონ კანდელაკისა და ელიზბარ მინდელის ქუჩებს შორის. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 1969 წელს სიმონ კანდელაკის ქუჩის მონაკვეთს ეწოდა შალვა ნუცუბიძის სახელი. 70-იან წლებში დაიწყო მიმდებარე ფერდობების განაშენიანება (არქიტექტორი ოთარ კალანდარიშვილი).

## ლიტერატურა
ნუცუბიძე
ნუცუბიძე