open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ნინო ზაალიშვილი

**ნინო მიხეილის ასული ზაალიშვილი** (დ. 14 იანვარი, 1903, სტავროპოლი — გ. 13 ნოემბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი მხატვარი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი პედაგოგისა და საზოგადო მოღვაწის მიხეილ ზაალიშვილის ოჯახში. დაამთავრა სტავროპოლის ქალთა გიმნაზია და მუშაობა დაიწყო პედაგოგად. მოგვიანებით სწავლა განაგრძო სკოლამდელი აღზრდის ინსტიტუტში.

1925 წელს შევიდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ფერწერის ფაკულტეტზე, რომელიც 1930 წელს დაამთავრა. 1937 წლიდან თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ასწავლიდა ხატვას და კითხულობდა ლექციებს პლასტიკურ ანატომიაში. 1931 წლიდან სისტემატურად მონაწილეობდა თითქმის ყველა გამოფენაზე, მათ შორის არაერთხელ საკავშიროზეც. მხატვრის მიერ შესრულებულმა პორტრეტებმა და პეიზაჟებმა დიდი წვლილი შეიტანეს ქართული ხელოვნების განვითარების საქმეში.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 154, თბ., 1994

 
კატეგორია: ქართველი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ნ
ეთერ გიორგიძე

**ეთერ გიორგის ასული გიორგიძე** (დ. 14 მაისი, 1919, თბილისი — გ. 27 ივლისი, 2009, იქვე) —  ქართველი   ინჟინერ–მექანიკოსი, პროფესორი (1972).

## ბიოგრაფია
1941 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის მექანიკის ფაკულტეტი. 1941–1943 წლებში მუშაობდა ზაჰესში. 1945 წლიდან ეწეოდა სამეცნიერო–პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში ლითონმცოდნეობისა და ლითონთა ტექნოლოგიის კათედრაზე; 1984–2005 წლებში იყო ამავე კათედრის კონსულტანტი.

1998 წელს დაჯილდოვდა  საქართველოს ღირსების ორდენით.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* ეთერ გიორგიძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი  — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*
* 111352%20 — საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე

კატეგორია:დაბადებული  14 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1919
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ეთერ
კატეგორია:საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გიორგი გოზალიშვილი

**გიორგი კონსტანტინეს ძე გოზალიშვილი** (დ. 15 ნოემბერი, 1900, სიღნაღის რაიონი, სოფელი ბოდბისხევი —  გ. 30 ივლისი, 1988, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1931), პროფესორი (1936).

## ბიოგრაფია
1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი ისტორიის განხრით. 1930 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 1943-1947 წლებში იყო ამავე უნივერსიტეტის ისტორიის და ფილოლოგიის გაერთიანებული ფაკულტეტის დეკანი, იმავდროულად განაგებდა ძველი ისტორიის და ბიზანტიოლოგიის კათედრებს; 1930-1954 წლებში მუშაობდა სხვადასხვა პედაგოგიურ ინსტიტუტში; იკვლევდა ბიზანტია-საქართველოს ურთიერთობის საკითხებს, ტრაპიზონის იმპერიის ისტორიის ცალკეულ მომენტებს, პონტო-კაპადოკიაში მოსახლე ქართველი ტომების ეთნოგენეზის პრობლემებს და მათ წვლილს ბიზანტიის ისტორიაში; მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

1962 წელს მიანიჭეს საქართველოს მეცნიერებიათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

## ბიბლიოგრაფია
*1832 წლის შეთქმულება, ტ. 1–3, თბ., 1935–76; 
*ძველი ისტორიის ქრესტომათია, ტ. 1–2, თბ., 1951–58; 
*ჯვაროსანთა IV ლაშქრობა და ბიზანტია, «თსუ შრომები», 1960, ტ. 87; 
*მითრიდატე პონტოელი, გამოც. მე-2, თბ., 1965; 
*ორი ეტიუდი პონტოსა და კაპადოკიის წარსულიდან, თბ., 1965 (იგივე რუსულად, 1967); 
*ქართლის მოქცევის პრობლემა და ბაკური, თბ., 1974. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* გიორგი გოზალიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული  15 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1900
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გიორგი
კატეგორია:ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
გიორგი გოლეთიანი

**გიორგი ივანეს ძე გოლეთიანი** (დ. 16 იანვარი, 1903, ცაგერის რაიონი, სოფელი ნაკურალეში — გ. 21 ივლისი, 1975, სოხუმი) — ქართველი აგროქიმიკოსი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქრტორი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1932 წელს დაამთავრა მოსკოვის კ. ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო–სამეურნეო აკადემია. 1952–1957 წლებში იყო ქუთაისის სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტის დირექტორი. 1954–1959 წლებში აგროქიმიისა და ზოგადი მიწათმოქმედების კათდრის გამგე; 1959–1975 წლებში საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის აგროქიმიისა და ზოგადი მიწათმოქმედების კათდრის გამგე; იკვლევდა დასავლეთ საქართველოს წითელმიწა ნიადაგის მჟავიანობის საკითხებს; ამ ნიადაგის გავლენას ჩაის კულტურაზე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 

1974 წელს მიიღო საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*გიორგი გოლეთიანი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები
კატეგორია:გოლეთიანები
როგნედა

**როგნედა როგვოლოდის ასული** (962–1002) — პოლოცკის სამთავროს პრინცესა, რომლის მამა როგვოლოდიც სკანდინავიიდან მოვიდა და X საუკუნის შუა წლებში პოლოცკის სამთავრო დააარსა. არსებობს მოსაზრება, რომ როგვოლოდი მიეკუთვნებოდა ნორვეგიული ინგლინგების სამეფო ოჯახს.

980 წელს როდესაც ვლადიმირ I–მა შეიტყო, რომ როგნედა დანიშნული იყო მის ნახევარ ძმაზე იაროპოლკ I–ის. ვლადიმირმა აიღო პოლოცკი და როგენდა აიძულა მასზე დაქორწინებულიყო. მან როგენდა ჯერ მშობლების თვალწინ გააუპატიურა, ხოლო შემდეგ ისინი და მისი ორი ძმა სიკვდილით დასაჯა.

როგნედამ მას 4 ვაჟი და 2 გოგო გაუჩინა. მისი შვილებია: იზიასლავი, იაროსლავ ბრძენი, მსტისლავ მამაცი, პრედსლავა, პრემისლავა და მსტისლავა. ნესტორ მემატიანეს მიხედვით ერთ–ერთ ქალიშვილს ერქვა პრედსლავა, რომელიც შემდეგ გალუს ანონიმუსის მიხედვით ბოლესლავ I მამაცის ხარჭა გახდა. მისი უფროსი ვაჟის იზიასლავის შთამომავლობა პოლოცკს მონღოლების შემოსევამდე განაგებდა, ასევე მან დააარსა ახალი ქალაქი ზასლავი.

მას შემდეგ რაც ვლადიმერმა ქრისტიანობა მიიღო და შეირთო ანა პორფიროგენიტა ის გაშორდა ყველა ცოლს რომელიც მანამდე ჰყავდა, მათ შორის როგნედასაც. ამის შემდეგ როგნედა მონასტერში აღიკვეცა და ანასტასიად იწოდებოდა.

დაახლოებით 1825 წელს კონდრატი რილეევმა დაწერა პოემა – *როგნედა*. ამ პოემის მიხედვით ალეკსანდრე სეროვმა შექმნა ოპერა როგნედა, რომლის პრემიერაც 1865 წელს შედგა.

## ლიტერატურა 
* *Саверчанка И.* Занатоўкі пра Рагнеду. Нараджэнне фемінізму на Беларусі // Роднае слова. — Мн.: 2008. — № 8. — С. 3. 
* *Чамярыцкі В.* Летапісныя рэдакцыі падання пра Рагнеду // Беларусіка — Albaruthenica. Кн. 9. 480 год беларускага кнігадрукавання: Матэрыялы Трэціх Скарынаўскіх чытанняў / Гал. рэд. А. Мальдзіс і інш. Мн., 1998. С. 163—169. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* Биографии. История жизни великих людей.
* Войтович Л. Княжеские династии Восточной Европы (конец IX — начало XVI в.).
* М. В. Толстой. Рассказы из истории Русской Церкви.

კატეგორია:დაბადებული 962
კატეგორია:გარდაცვლილი 1002
გიორგი იოსელიანი

**გიორგი იოსელიანი** (დ. 1847, წყალტუბო, გ. 1919) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი.

დაამთავრა მოსკოვის სასულიერო აკადემია. მუშაობდა თბილისის სემინარიაში. 1873-1889 წლებში მუშაობდა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტში მასწავლებლად, ხოლო შემდეგ სათავადაზნაურო სასწავლებელსა და თბილისის პირველ გიმნაზიაში. რამდენიმე წელი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის თანამშრომელი იყო. სიცოცხლის ბოლო წლებში იგი ხაშურის გიმნაზიაში მუშაობდა. აქტიუად მოღვაწეობდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში. „წყალტუბელის“ ფსევდონიმით იბეჭდებოდა მისი წერილები. პირადად ხელმძღვანელობდა განჯიდან თბილისში ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტის გადმოსვენებას.

## რესურსები ინტერნეტში
* გიორგი იოსელიანი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1847
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
გიორგი ეკიზაშვილი

**გიორგი (ჟორჟ) ეკიზაშვილი** (დ. 13 მარტი, 1943, ბათუმი) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი, პოეტი, ფილოლოგი, მთარგნელი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1964 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი ფრანგული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით.

არის ფრანგული ლიტერატურის სპეციალისტი, პედაგოგი, მრავალი თარგმანის ავტორი. უნივერსიტეტის დამთავრებიდან დღემდე მუშაობს დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტთან არსებულ საზღვარგარეთის ლიტერატურის კათედრაზე პედაგოგად. ნათარგმნი აქვს მოლიერის, გი დე მოპასანის, ჟან პოლ სარტრის, შარლ ბოდლერის, ფრანსუაზ საგანის, ალენ რობ გრიეს, ალბერ კამიუს, მორის მეტერლინკის, პიერ პეჟუს, მიშელ უელბეკის, ანდრე მორუას, არტურ რემბოს, გიიომ აპოლინერის, ნატალი საროტის, სამუელ ბეკეტის, ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერის, პიერ ბომარშეს, ალექსანდრე დიუმას და სხვათა ნაწარმოებები.

გამოქვეყნებული აქვს ლექსების ორი კრებული: „ტრამალები“ (2002) და „ბილიკები“ (2006); ნოველების ორი კრებული ფრანგულ ენაზე: „თოვლი“ და „კითხვა“ (2003), ლექსების და პოეტური თარგმანების კრებული „შორეული ჰანგები“ (2019).

2009 წელს მიიღო ლიტერატურული პრემია „საბა“, წლის საუკეთესო თარგმანის ნომინაციაში (დანიელ პენაკი, „ძაღლი, ძაღლი“). 2001 წელს მიიღო საფრანგეთის სახელმწიფო ორდენი — „აკადემიური პალმის ოფიცერი“, ფრანგული კულტურის წინაშე დამსახურებისათვის.

## ბიბლიოგრაფია
* გადასახლება და სამეფო : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, აგორა, 2011.
* რეკვიემი მონაზონისთვის : პიესა 2 ნაწილად და 7 სურათად : უილიამ ფოლკნერის ამავე სახელწოდების ნაწარმოების მიხედვით (ავტორი). - თბილისი, აგორა, 2011.
* ბილიკები : ლექსებისა და პოეტ. თარგმანების კრებული (ავტორი). - თბილისი, აგორა, 2006.
* ლექსები (ავტორი). - თბილისი, სანი, 2002.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
გიორგი გიორგიძე

**გიორგი გრიგოლის ძე გიორგიძე** (დ. 17 ოქტომბერი, 1889, თბილისი — გ. 26 თებერვალი, 1974, იქვე) — ქართველი ისტორიკოსი, ფილოლოგი, ბიბლიოთეკარი.

## ბიოგრაფია
1915 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ისტორიულ–ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1916-1937 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ და საბიბლიოთეკო მოღვაწეობას. 1938 წელს მუშაობა დაიწყო ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, სადაც სხვადასხვა დროს იყო ბიბლიოთეკათმცოდნეობის კათედრის პირველი გამგე და ბიბლიოთეკის გამგე; 1970 წელს შეადგინა და გამოსცა სახელმძღვანელო სტუდენტებისათვის – „საბავშვო ლიტერატურის ბიბლიოგრაფია“; მონაწილეობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ცენტრალური ბიბლიოთეკის დაარსებაში, როგორც პირველი ფონდის დამკომპლექტებელი და დირექტორი. ამავე ბიბლიოთეკას გადასცა საკმაოდ მდიდარი პირადი ბიბლიოთეკა.

## რესურსები ინტერნეტში
* გიორგი გიორგიძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1889
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1974
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
გიორგი
გიორგი გელოვანი

**გიორგი გელოვანი** (დ. 1 თებერვალი, 1924, თბილისი —  გ. 2004) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1965)

## ბიოგრაფია
1945 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.

1949 წლიდან იყო კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობი; შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: ბიჭიკო (მარიკა ბარათაშვილის „მარინე“), რევაზი (ლავრენტი არდაზიანის „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილი“ ), მირიანი (პოლიკარპე კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), გრაფი კენტი (ფრიდრიხ შილერის „მარიამ სტიუარტი“),  ლევან ბატონიშვილი (ლევან გოთუას „მეფე ერეკლე“), ალექსანდრე (აქვსენტი ცაგარელის „ოინბაზი–ძველი ვოდევილები“). კინოში შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: გიორგი („დავით გურამიშვილი“, 1946 წელი), თორნიკე და ყარაჩოხელი („ქეთო და კოტე“, 1948 წელი), გირშელ ერისთავი („დიდოსტატის მარჯვენა“, 1969 წელი), კოსტა ზარანდია („დათა თუთაშხია“, 1977 წელი), თომა („წიგნი ფიცისა“, 1983 წელი).

## ფილმოგრაფია
### გადაღებულია ფილმებში
*1944: „ჯურღაის ფარი“ (მეგრელი ჯარისკაცი)  რეჟისორები სიკო დოლიძე, დავით რონდელი
*1946: „დავით გურამიშვილი“ (გიორგი, მეფე ვახტანგ VI-ის ვაჟი)  რეჟისორები ნიკოლოზ სანიშვილი, იოსებ თუმანიშვილი
*1948: „ქეთო და კოტე“  (თორნიკე, ყარაჩოხელი)  რეჟისორები ვახტანგ ტაბლიაშვილი, შალვა გედევანიშვილი
*1952: „მწვერვალთა დამპყრობნი“ (გია კიბოლანი)  რეჟ. დავით რონდელი
*1954: „ჭრიჭინა“ (სტუმარი)  რეჟისორები სიკო დოლიძე, ლევან ხოტივარი 
*1957: „მე ვიტყვი სიმართლეს“ (ჯუმბერი)   რეჟ. ლევან ხოტივარი
*1958: „ორი ოჯახი“ (გოგის ამხანაგი) რეჟ. დავით კანდელაკი
*1962: „არდადეგებზე“  (გლეხი)  რეჟ. მერაბ კოკოჩაშვილი 
*1966: „მაცი ხვიტია“ (ჯოღორია-მოურავი)  რეჟ. გიორგი შენგელაია
*1967: „დიდი მწვანე ველი“ (გეოლოგი)    რეჟ.  მერაბ კოკოჩაშვილი
*1968: „ბზიანეთი“  რეჟ. ლიანა ელიავა
*1970: „დიდოსტანის მარჯვენა“ (გირშელ ერისთავი)  რეჟისორები ვახტანგ ტაბლიაშვილი, დევი აბაშიძე
*1971: „მოიტაცეს თამარ ქალი“ (მოქეიფე) რეჟ. ლეილა გორდელაძე
*1973: „მზე შემოდგომისა“ (მხატვარი) რეჟ. თემურ ფალავანდიშვილი
*1978: „დათა თუთახშია“ (კოსტა ზარანდია) რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, გურამ (გიზო) გაბესკირია
*1983: „წიგნი ფიცისა“ თომა რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, ამირან დარსაველიძე
*1984: „სანამ წვიმა გადივლიდეს“ რეჟ. ქეთევან დოლიძე 
*1985: „მევლუდი“ (თოფან ბეგი)  რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი

### სცენარის ავტორი ფილმებისა
1959: „ყვავილი თოვლზე“   შოთა მანაგაძესთან, გრიგორ კოლტუნოვთან  ერთად. რეჟ. შოთა მანაგაძე

## ჯილდოები და აღიარება
* 1965: საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი 
* 1998: ღირსების ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

კატეგორია:დაბადებული 1 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
გ
სეთი II

**სეთი II** — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცხრამეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა ახალი სამეფოს პერიოდში. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1200 ან ძვ.წ. 1199 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1194 ან ძვ.წ. 1193 წელს. სეთი II სამეფო ტახტზე მერნეპტაჰის შემდეგ ავიდა, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ეგვიპტის სამეფო ტახტზე საპტაჰი ავიდა.
## რესურსები ინტერნეტში 
* მეთვრამეტე დინასტია 
* ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტია
* მეთვრამეტე დინასტიის ფარაონები 

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეცხრამეტე დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
ეგნატე ფიფია

**ეგნატე ფიფია** (დ. 8 იანვარი, 1901, წალენჯიხის რაიონი, ჯვარი — გ. 6 ივლისი, 1979) — ქართველი ქირურგი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი. მოიხსენიებდნენ „ქართული ქირურგიის მეფედ“.

## ბიოგრაფია
1926 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1940–1950 წლებში განაგებდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიისა და სანჰიგიენის ფაკულტეტებს, ჰოსპიტალური ქირურგიის კლინიკას, ხოლო 1950 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე სათავეში ედგა იმავე ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ქირურგიულ კათედრას. 1943–1953 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიისა და ჰემატოლოგიის ინსტიტუტის ქირურგიული განყოფილების გამგე. 1941 წელს ის თბილისის ერთ–ერთი ევაკოჰოსპიტლის  წამყვანი ქირურგიც იყო. ეგნატე ფიფიამ ქართულ მედიცინაში დანერგა ღვიძლის მკურნალობის თვისობრივად ახალი მეთოდი. ის სწავლობდა ღვიძლის ექინოკოკს, ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემების დაზიანების საკითხებს. ფართოდ დანერგა წყლულვანი დაავადების რადიკალური ოპერაცია. მასვე ეკუთვნის ნაშრომები კუჭის პათოლოგიის პრობლემებზე, რისთვისაც 1977 წელს მიენიჭა სახელმწიფო პრემია. დაჯილდოებულია ლენინის 2 ორდენით. 

1955 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. 

1969 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი 
კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:გარდაცვლილი  6 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
კატეგორია:წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ეგნატე
უაროსის რაიონი

**უაროსის რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ლიმის რეგიონის კანტის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 583 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 887 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2,7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 333,45 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:კანტის პროვინციის რაიონები
დავით გამეზარდაშვილი

**დავით გამეზარდაშვილი** (დ. 21 ივლისი, 1920,   სოფელი კაცხი, ჭიათურის რაიონი — გ. 21 დეკემბერი, 1985) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ჟურნალისტიკის ისტორიკოსი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

1941 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1944 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ახალი ქართული ლიტერატურის კათედრის ასისტენტი. 1947–1951 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული  აკადემიის ასპირანტურის გამგე. 1953–1954 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი.1955 წელს ახალი ქართული ლიტერატურის კათედრის გამგე. 1956–1957 წლებში  შოთა რუსთაველის სახელობის  ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის  დირექტორი. 1959 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის კათედრის გამგე.

1973 წელს მიანიჭეს საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
დ
ლევან ჩარკვიანი

**ლევან ჩარკვიანი** (დ. 24 იანვარი, 1923, ქუთაისი —  გ. 2008) — ქართველი ექიმი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. 

1944 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1944-1945 წლებში იყო ხულოს რაიონის რიყეთის საექიმო უბნის გამგე; 1945-1947 წლებში ბათუმის ჯანმრთელობის განყოფილების გამგე. 1948-1949 წლებშიბათუმის სამშობიარო სახლის ორდინატორი; 1949-1954 წლებში ბათუმის რესპუბლიკური საავადმყოფოს მთავარი ექიმი; 1954-1964 წლებში ბათუმის სამშობიარო სახლის მთავარი ექიმი და განყოფილების გამგე; 1964 წლიდან საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ონკოცენტრის გინეკოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. ავტორია 335 სამეცნიერო ნაშრომისა; გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფიები: „ქალის სასქესო ორგანოების კიბოს ზოგიერთი საკითხი“ (1964), ქალის „სასქესო ორგანოების და სარძევე ჯირკვლის კიბოთი დაავადება საქართველოში 20 წლის მანძილზე“ (1965-1984). მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 28 საკანდიდატო და სადოქტორო დისერტაცია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა  „Опыт профилактики рака шейки матки влимонно-мандариновых совхозах и колхозах Аджарской АССР“, დაიცვა 1951 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა – „ქალის სასქესო ორგანოების კიბოს გავრცელების თავისებურებანი აჭარაში და საშვილოსნოს ექსპერიმენტული კიბო“, დაიცვა 1963 წელს.

იყო ევროპის გინეკოლოგ–ონკოლოგთა საზოგადოების საპატიო წევრი, საქართველოს გინეკოლოგ–ონკოლოგთა საზოგადოებისა და 
საქართველოს ონკოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე.

1964 წელს მიიღო აჭარის ასსრ დამსახურებული ექიმის წოდება, 1982 წელს — სსრკ სახელმწიფო პრემია,  1989 წელს — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება,    1997 წელს მიიღო ღირსების ორდენი, ხოლო 1989 წელს — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება,  

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კატეგორია:ქართველი ექიმები
 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
ლევან
იენს ლემანი

**იენს ლემანი** (; დ. 10 ნოემბერი, 1969, ესენი) — გერმანელი ფეხბურთელი,გერმანიის ეროვნული ნაკრების ყოფილი მეკარე. მონაწილეობა აქვს მიღებული მსოფლიოსა (1998, 2002, 2006) და ევროპის (2000, 2004, 2008) ჩემპიონატებზე. 1996 და 2006 წლებში დასახელდა წლის საუკეთესო მეკარედ უეფა-ს ვერსიით.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* Profile at sporting-heroes.net
* 

კატეგორია:დაბადებული 1969
კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები
კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:გერმანიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მაყვალა ზურაბაშვილი

**მაყვალა ზურაბაშვილი** (დ. 25 მაისი, 1925, სოფ. ბოდბისხევი, სიღნაღის რაიონი, სოფელი ბოდბისხევი — გ. 2002) — ქართველი ექიმი.

## ბიოგრაფია
1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პროფილაქტიკური მედიცინის ფაკულტეტი. 1957–1959 წლებში იყო კვების ჰიგიენის სამეცნიერო კვლევითი ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ-მუშაკი; 1959–1975 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კვების ჰიგიენის კათედრის დოცენტი; 1975 წლიდან ამავე კათედრის პროფესორი; 1977 წლიდან აღნიშნული კათედრის გამგე. ავტორია 85 სამეცნიერო ნაშრომისა, გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფიები და წიგნი–სახელმძღვანელო „კვების ჰიგიენა“. 

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „C, B, B 6 ვიტამინის ცვლის მაჩვენებელი შინაგანი სეკრეციის ჯირკვალთა ფუნქციის მოშლილობის დროს“ დაიცვა 1972 წელს.

1994 წლიდან იყო პროფილაქტიკური მედიცინის ადამიანის ეკოლოგიის აკადემიის წევრი.

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:ქართველი ჰიგიენისტები
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
მ
რთველი

[250 პქ|მინი|რთველი [კახეთი|კახეთში, ნახატი გრიგოლ გაგარინისა.]]
**რთველი** — ყურძნის მასობრივი კრეფა. ტარდება სრული ან ტექნიკური სიმწიფის დროს. რთველის დაწყებამდე ყოველ 5 დღეში საზღვრავენ ყურძნის შაქრიანობასა და მჟავიანობას. სუფრის ღვინის დასამზადებლად ყურძნის შაქრიანობა უნდა იყოს 17—22%, მჟავიანობა 6-7 გ/ლ, შამპანიური ღვინისათვის, შესაბამისად, — 16—19%, 7—10 გ/ლ, ტკბილი სადესერტო ღვინისათვის 25—27%, 5—6 გ/ლ, სუფრის ყურძნისა — 14—19%, 8 გ/ლ და ა. შ. ყურძენს კრეფენ მშრალ ამინდში ვაზის მაკრატლით ან დანით, არსებობს ყურძნის საკრეფი მანქანაც.

ყურძნის ჩასაყრელად იყენებენ სხვადასხვა ჭურჭელს: გოდორს, კალათას, ხოკს და ა.შ. მოკრეფილ ყურძენს უპირველესად ფერის მიხედვით არჩევენ, რადგან თეთრი ან მწვანე და შავ-წითელი ყურძენი ცალ-ცალკე იწურება.

რთველის დღესასწაული საქართველოში ხშირად მუსიკისა და სხვადასხვა სამხიარულო ღონისძიებების თანხლებით მიმდინარეობს. რთველი იწყება სექტემბრის პირველი რიცხვებიდან, დასავლეთ საქართველოში — ოქტომბრის შუა რიცხვებში.

ძველად რთველის დროს აუცილებელი იყო ცხოველების მსხვერპლთშეწირვა, თუმცა დღეს-დღეობით ეს ტრადიცია დავიწყებულია.

საქართველოში, სადაც ღვინოს უდიდესი დანიშნულება აქვს, რთველის ტრადიცია ჯერ კიდევ უძველეს ხანაში იღებს სათავეს და უკავშირდება შუა შემოდგომის დოვლათს. რთველი რამდენიმე საათს გრძელდება — ტრადიციულად, ადამიანები დილით ადრე იწყებენ მუშაობას და დღეს მეღვინეობასთან დაკავშრებული ხალხური სიმღერებითა და სუფრით ასრულებენ. 

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს დღესასწაულები
კატეგორია:კახეთი
თამარ ტივაძე

**თამარ ტივაძე** (დ. 27 სექტემბერი, 1934, თბილისი — გ. 1995) — ქართველი ისტორიკოსი.

1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

1970–2004 წლებში იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის თანამშრომელი; 1970–1977 წლებში კავკასიის ხალხთა ისტორიის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1977–1985 წლებში სსრკ ხალხებთან საქართველოს ურთიერთობის ისტორიის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1985-2004 წლებში ამავე განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ირანის საკითხი მოსკოვის სახელმწიფოს საგარეო პოლიტიკაში XVI საუკუნის დასასრულს და XVII საუკუნის დასაწყისში“, დაიცვა 1966 წელს. სადოქტორო დისერტაცის თემა — „საქართველო და რუსეთ-ირანის პოლიტიკური ურთიერთობები XVII ს-ის მეორე ნახევარში“, დაიცვა 1980 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
* თამარ ტივაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 1995
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქალი მეცნიერები
ზურაბ კუხიანიძე

**ზურაბ კუხიანიძე** (დ. 30 სექტემბერი, 1930, ქუთაისი — გ. 28 ივლისი, 2003) — ქართველი მწერალი, პოეტი. ღირსების ორდენის კავალერი (2000).

დაამთავრა ა. წულუკიძის სახელობის ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1954-1977 წლებში იყო ქუთაისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლის დირექტორი, ხოლო 1977 წლიდან — გამომცემლობა „საქართველოს“ ქუთაისის ფილიალის „უქიმერონის“ დირექტორი. მისი პირველი ლექსი გამოქვეყნდა 1951 წელს, ხოლო 1958 წელს გამოიცა მისი პირველი კრებული. არის 40-მდე წიგნის ავტორი. 

გარდაიცვალა 2003 წლის 28 ივლისს. დაკრძალულია მწვანეყვავილას პანთეონში, ქუთაისში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:ქუთაისში გარდაცვლილები
კატეგორია:ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:მწვანეყვავილას პანთეონში დაკრძალულები
ზურაბ სარჯველაძე

**ზურაბ სარჯველაძე** (დ. 12 მარტი, 1939,  სოფელი ჯუნეწერი, ლანჩხუთის რაიონი —  გ. 2002) — ქართველი ფილოლოგი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

1962 წელს დაამთავრა  თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

1997 წლიდან იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძველი ქართული ენის კათედრის გამგე. იყო სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური უნივერსიტეტის პრორექტორი სამეცნიერო დარგში.

მისი სადისერტაციო თემა იყო „ქართული ენის ისტორიული ფონეტიკისა და გრამატიკის ძირითადი საკითხები“.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 2000 — გეორგ როზენის სახელობის პრემია
* 2000 — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრემია
* 1994 — ალექსანდრე ჰუმბოლდტის სახელობის პრემია
* 1993 — აკაკი შანიძის სახელობის პრემია
* 1987 — საქართველოს განათლების სამინისტროს პირველი პრემია

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  12 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1939
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
ზურაბ
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ილისუს ნაკრძალი

**ილისუს ნაკრძალი** () — სახელმწიფო ნაკრძალი აზერბაიჯანში. მდებარეობს კახის რაიონში. ნაკრძალი შეიქმნა 1987 წელს და მისი მიზანი კავკასიონის სამხრეთი ფერდობების ბუნებრივი კომპლექსის დაცვა იყო. 

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანის ნაკრძალები 

კატეგორია:აზერბაიჯანის ნაკრძალები
პირგულუს ნაკრძალი

**პირგულუს ნაკრძალი** () — სახელმწიფო ნაკრძალი აზერბაიჯანში. მდებარეობს შემახის რაიონში. ნაკრძალი შეიქმნა 1968 წელს და მისი მიზანი მთიანი ტყის ლანდშაფტების შენარჩუნება იყო. 

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანის ნაკრძალები 

კატეგორია:აზერბაიჯანის ნაკრძალები
ლალი ეზუგბაია

**ლალი ეზუგბაია** (დ. 3 ოქტომბერი, 1965, ქალაქი გალი) — ქართველი ენათმეცნიერი, ფილოლოგი, ენათმეცნერების ინსტიტუტის ყოფილი დირექტორი.

1988 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1988-1995 წლებში იყო გალის პირველი საშუალო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი. 1995-2006 წლებში იყო არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, მეცნიერ-თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2006-2013 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტის დირექტორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გრამატიკული რიცხვის გამოხატვის სისტემა ზანურში“, დაიცვა 1999 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი
კატეგორია:ქალი მეცნიერები
ჟუჟუნა ერიაშვილი

**ჟუჟუნა ერიაშვილი** (დ. 1939, თბილისი; გ. 2008) — ქართველი ეთნოლოგი, პოეტი, ისტორიკოს-ეთნოგრაფი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 50-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი.

1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი .

ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, სადისერტაციო თემა: „უძველესი სოციალურ-რელიგიური ინსტიტუტები საქართველოს მთიანეთში“, დაიცვა 1983 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ჟუჟუნა ერიაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1939
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქალი მეცნიერები
კაუხულის რაიონი

**კაუხულის რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ლიმის რეგიონის ოიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 175 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 650 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6,2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 105,5 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ლიმის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:ოიონის პროვინციის რაიონები
შაჰბუზის ნაკრძალი

**შაჰბუზის ნაკრძალი** () — სახელმწიფო ნაკრძალი აზერბაიჯანში. მდებარეობს შაჰბუზის რაიონში. ნაკრძალი შეიქმნა 2003 წელს და მისი მიზანი ფლორისა და ფაუნის გადაშენების პირას მყოფი სახეობების დაცვა იყო. 

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანის ნაკრძალები 

კატეგორია:აზერბაიჯანის ნაკრძალები
შირვანის ნაკრძალი

**შირვანის ნაკრძალი** () — სახელმწიფო ნაკრძალი აზერბაიჯანში. მდებარეობს სალიანის რაიონში. ნაკრძალი შეიქმნა 1961 წელს და მისი მიზანი ქურციკების შენარჩუნება და გამრავლება იყო. 

## რესურსები ინტერნეტში
* აზერბაიჯანის ნაკრძალები 

კატეგორია:აზერბაიჯანის ნაკრძალები
ვლადიმერ ბახუტაშვილი

**ვლადიმერ ბახუტაშვილი** (დ. 23 მარტი, 1931, თბილისი — გ. 2005) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1957 წლიდან დაიწყო მისი პროფესიული მოღვაწეობა პრაქტიკოსი ექიმ-ინფექციონისტის თანამდებობაზე. 1966 წელს საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის  სამინისტროს სანიტარიისა და ჰიგიენის ინსტიტუტში ჩამოაყალიბა ვირუსული და ბაქტერიული ინფექციების განყოფილება, რომელსაც 1972 წლემდე ხელმძღვანელობდა. 1978 წლიდან მუშაობდა ჯერ ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში ბიოტექნოლოგიის განყოფილების გამგედ, ხოლო 1980 წლიდან ამავე ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო დარგში. ვლადიმერ ბახუტაშვილის სამეცნიერო-პრაქტიკული ინტერესების სფერო მრავალმხრივი იყო,  მოიცავდა შერეული ინფექციებისა და დიზენტერიის პათოგენეზის, ვირუსულ ინფექციათა გავრცელების, გნოტობიოლოგიის, ორგანოსა და ქსოვილის კულტურების გამოყენების ტრანსპლანტაციური იმუნიტეტის შესწავლას და სხვას. სიცოცხლის ბოლო წლებში მუშაობდა აპოპტოზისა და ღეროვანი უჯრედების პრობლემებზე. იგი სამასზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, რამდენიმე სახის მედიკამენტის, მათ შორის საყოველთაოდ ცნობილი პლაფერონის ავტორია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ტოქსოპლაზმოზი“, დაიცვა 1962 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „შიგელების უჯრედშიდა პარაზიტირების მნიშვნელობა და ვირუსული ინფექციების როლი დიზენტერიის პათოგენეზში“, დაიცვა 1968 წელს.

იყო ხარისხების მიმნიჭებელი სპეციალიზებული საბჭოს წევრი.

2001 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.

მუშაობდა საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალური უზრუნველყოფის სამინისტროში.

გარდაიცვალა 2005 წელს, 73 წლის ასაკში, დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს პანთეონში.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* აკადემიკოს ნ. ვავილოვის სახელობის ორდენი
* ღირსების ორდენი
* სსრკ საპატიო ნიშნის ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
* ვლადიმერ ბახუტაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:გარდაცვლილი 2005
კატეგორია:საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ინფექციონისტები
გურამ ბედოშვილი

**გურამ ბედოშვილი** (დ. 4 იანვარი, 1932, დუშეთის რაიონი, სოფელი ანანური — გ. 8 იანვარი, 2010) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი, ფილოლოგი.

1960 წელს დაამთავრა ა.ს. პუშკინის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1961 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ქართველურ ენათა განყოფილებაში უფროსი ლაბორანტის თანამდებობაზე. 1962-65 წლებში იყო აღნიშნული განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1965-72 წლებში ასრულებდა ინსტიტუტის სწავლული მდივნის მოვალეობას, საიდანაც პირადი განცხადების საფუძველზე გათავისუფლდა სადისერტაციო ნაშრომის მომზადებისა და დაცვის მიზნით; ხოლო 1975 წელს იგი არჩეულ იქნა ინსტიტუტის სწავლულ მდივნად და 1982 წლამდე მუშაობდა ამ თანამდებობაზე.

1982 წლიდან არის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1993-2006 წლებში — ონომასტიკური კვლევის პრობლემური ლაბორატორიის გამგე, 2006-2009 წლებში — ამავე ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი.

მისი სამეცნიერო ინტერესის საგანი იყო ქართული ისტორიული ტოპონიმიკა, გეოგრაფიულ სახელთა სისტემა. საკანდიდატო დისერტაცის თემა — „ერწო-თიანეთის ტოპონიმიკის ძირითადი საკითხები“, დაიცვა 1975 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია 2002 წელს, თემა — „ქართული ტოპონიმიკის ისტორიულ-ეტიმოლოგიური კვლევის ძირითადი საკითხები“.

იყო ასოციაცია „არაგველის“ წევრი.

## რესურსები ინტერნეტში
* გურამ ბედოშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 2010
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ფარნაოზ ერთელიშვილი

**ფარნაოზ გიორგის ძე ერთელიშვილი** (დ. 27 თებერვალი, 1923, თბილისი —  გ. 6 ივლისი, 1972, იქვე) — ქართველი ენათმეცნიერი, მწერალი, პედაგოგი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1968), პროფესორი (1969).

## ბიოგრაფია
1950 წელს დაამთავრა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალი ქართული ენის კათედრაზე. იყო ერთ-ერთი ინიციატორი თსუ-ში ტოპონიმიკური ცენტრის — ტოპონიმიკის ლაბორატორიის შექმნისა.

ავტორია მონოგრაფიებისა: „რთული წინადადების ისტორიისათვის ქართულში“ (1963), „ზმნის ფუძეთა ფონემატური სტრუქტურისა და ისტორიის საკითხები ქართულში“ (1970), „სახელურ ფუძეთა ფონემატური სტრუქტურისა და ისტორიის საკითხები ქართულში“ (1980). მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აქვს ქართული ენის ფონეტიკის, მორფოლოგია-სინტაქსისა და ლექსიკა-ფრაზეოლოგიის საკვანძო საკითხებზე.

მისი იგავ-არაკების კრებული „ძალა და აღმართი“ ქართული ანდაზების თემაზეა დაწერილი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ფ
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
ნელი ბრეგაძე

**ნელი ბრეგაძე** (დ. 11 ნოემბერი, 1932, თბილისი —  გ. 2012) — ქართველი ეთნოლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.

1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

1955-1958 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტი, 1958–1965 წლებში უმცროსი მეცნიერ- თანამშრომელი, 1965-1986 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1986 წლიდან წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1970-1982 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, გამოქვეყნებული აქვს 128 სამეცნიერო ნაშრომი.

სადისერტაციო თემა —– „ნარკვევები საქართველოს აგროეთნოგრაფიიდან“, დაიცვა 1983 წელს.

მიღებული აქვს საინსტიტუტო პრემიები.

## რესურსები ინტერნეტში
* ნელი ბრეგაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები
კატეგორია:დაბადებული  11 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
კატეგორია:ქალი მეცნიერები
დევი ბერძენიშვილი

**დევი ბერძენიშვილი** (დ. 20 ნოემბერი, 1934, თბილისი —  გ. 2008) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.

1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის შუა საუკუნეთა სექტორის გამგედ. ეწეოდა სამეცნიერო მუშაობას, არის 44 ნაბეჭდი ნაშრომის ავტორი საქართველოს ისტორიასა და ისტორიულ გეოგრაფიაში. სადისერტაციო თემა — „სამხრეთ საქართველოს ისტორიული გეოგრაფია“, დაიცვა 1985 წელს.

მიღებული აქვს ნიკო ბერძენიშვილის სახელობის პრემია.

გარდაიცვალა 2008 წლის აგვისტოში, 73 წლის ასაკში.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
თამაზ ბერაძე

**თამაზ ბერაძე** (დ. 7 ოქტომბერი, 1937, თბილისი — გ. 2012) — ქართველი ისტორიკოსი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 1960 წელს. ამავე წლიდან მუშაობდა იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტში. იყო უფროსი ლაბორანტი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი და წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1987 წელს გახდა ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. სადისერტაციო თემა — „ზღვაოსნობა და საზღვაო ვაჭრობა შუა საუკუნეების საქართველოში“. გარდაიცვალა 2012 წლის მაისში. დაკრძალულია თბილისში.

ავტორია 4 მონოგრაფიისა და 40-ზე მეტი სტატიისა.

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:XX საუკუნის ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:დაბადებული  7 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული  1937
კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
კატეგორია:ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები
ოთარ გაბიძაშვილი

**ოთარ გაბიძაშვილი** (დ. 4 ოქტომბერი, 1929, წყალტუბოს რაიონი, სოფელი დერჩი — გ. 2003) — ქართველი ფილოსოფოსი.

1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი.

1956–1960 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი; 1969–1979 წლებში და 1994 წლიდან  თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეთიკისა და რელიგიათმცოდნეობის კათედრის გამგე; 1979–1994 წლებში ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი. მონაწილეობდა საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციებში: გერმანიაში, ქალაქი გისენში (1990) და ჩეხეთში ქალაქ ბრნოში (1998). 1956 წლიდან იყო ფილოსოფიის მეცნიერებათა კანდიდატი, ხოლო 1986 წლიდან კი პროფესორი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოთარ გაბიძაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
თენგიზ ბურჭულაძე

**თენგიზ ბურჭულაძე** (დ. 12 მარტი, 1929, თბილისი — გ. 2000) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი.

1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.

1955–1957 წლებში იყო რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის ასისტენტი, 1957-1958 წლებში — მათემატიკის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1958-1977 წლებში — უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1977-1989 წლებში — დირექტორის მოადგილე, 1989 წლიდან — მათემატიკური ფიზიკის განყოფილების გამგე, 1965 წლიდან — საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის პროფესორი. არის 130-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი.

1993 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1987 — ილია ვეკუას სახელობის პრემია
* 1985 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* 1971 — საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია, მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში

## რესურსები ინტერნეტში
* თენგიზ ბურჭულაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:გარდაცვლილი 2000
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
თ
რევაზ გაბიჩვაძე

**რევაზ გაბიჩვაძე** (დ. 11 ივლისი, 1913, თბილისი — გ. 9 ივნისი, 1999) — ქართველი კომპოზიტორი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1967).

დაიბადა მეღვინე-აგრონომის კონდრატე გაბიჩვაძის ოჯახში. 1935 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია კომპოზიციის განხრით (პროფესორ ი. ტუსკიას კლასი). 1938–1980 წლებში იყო თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგი. დააარსა საქართველოს სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრი და 1941–1945 წლებში  იყო მისი პირველი ხელმძღვანელი; პროფესორი (1963). მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია: ოპერა „ნანა“ (1957), ბალეტები – „ჰამლეტი“ (1970), „მედეა“ (1975), „კაცი, რომელიც იცინის“ (1986). ოპერეტა „ჭრიჭინა“ (1952). ორატორიები – „ვეფხისტყაოსანი“ (1938), „cantus humanus“ (1979); კონცერტები ვიოლინოსა და სიმფონიური ორკესტრისათვის, ჩელოსა და ორკესტრისათვის, სონატა ჩელოსა და ფორტეპიანოსათვის, საგუნდო ნაწარმოებები, საესტრადო სიმღერები, მუსიკა დრამატული სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის და სხვ.

1982-1987 წლებში იყო საკავშირო კომპოზიტორთა სახლის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1948-1952 წლებში იყო საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის გამგეობის პასუხისმგებელი მდივანი.

## ჯილდოები და აღიარება
*1956 — საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
*1967 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი

## რესურსები ინტერნეტში
*  
* რევაზ გაბიჩვაძე — ეროვნული ფილმოგრაფია

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1913
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1999
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
გიზო გაბესკირია

**გურამ (გიზო) გაბესკირია** (დ. 12 აპრილი, 1936, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 26 დეკემბერი, 2024) —  ქართველი რეჟისორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1980). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2024).

1965 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტი, 1971 წელს საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი.

1971 წელს კონოსტუდია „მოსფილმში“ თავისივე სცენარით გადაიღო სამნაწილიანი სადიპლომო მხატვრული ფილმი „პირველი გზა“. 1972 წლიდან მუშაობს კონცერნ „ქართულ ფილმში“. არის შემდეგი ფილმების დამდგმელი რეჟისორი: „დათა თუთაშხია“ (1977 წელი, გიგა ლორთქიფანიძესთან ერთად), „ვასილ კიკვიძე“ (1980 წელი გ. კალატოზიშვილთან ერთად), „ზღვის მაშვრალნი“ (1986 წელი, „ქართული ფილმისა“ და საფრანგეთის „პატესინემას“ ერთობლივი ნამუშევარი ე. საშენთან ერთად). 1987 წელს სახელმწიფო კინოკომიტეტის სატარიფიკაციო საბჭომ მიანიჭა მხატვრული ფილმების რეჟისორის უმაღლესი კატეგორიის კვალიფიკაცია; 1991 წელს დაინიშნა „ქართული ფილმის“ მე-2 შემოქმედებითი გაერთიანების სამხატვრო ხელმძღვანელად; 1992 წელს აირჩიეს კინოკორპორაცია „ქართული ფილმის“ კინოსტუდია „ფრესკას“ სამხატვრო ხელმძღვანელად; 1997 წლიდან მუშაობს სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში; 2001–2004 წლებში საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ ფაკულტეტზე; 2006 წლიდან არის ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის საპატიო პროფესორი.

1979 წლიდან იყო საკავშირო კინემატოგრაფისტთა კავშირის, ხოლო 1991 წლიდან არის საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი.

## ჯილდოები 
* 1980 — საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
* 1981 — სსრკ სახელმწიფო პრემია
* 2024 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* გიზო გაბესკირია — ეროვნული ფილმოგრაფია
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2024
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1965)
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2024)
შოთა გაგოშიძე

**შოთა გაგოშიძე** (დ. 6 ნოემბერი, 1924, თბილისი —  გ. 2003) — ქართველი ისტორიკოსი, ჟურნალისტი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1941–1945 წლებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში; 1948–1953 წლებში იყო გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედაქტორი; 1953 წელს ქუთაისის საოლქო გაზეთ „სტალინელის“ რედაქტორი; 1953–1956 წლებში ჟურნალ „საქართველოს კომუნისტის“ განყოფილების გამგე; 1956–1957 წლებში ჟურნალ „აგიტატორის“ რედაქტორი.1957–1964 წლებში იყო საქართველოს კომუნისტური პარტიის აგიტაციისა და პროპაგანდის განყოფილების გამგის მოადგილე, ამავე განყოფილების გამგე 1964–1966 წლებში; 1966–1973 წლებში ჟურნალ „საქართველოს კომუნისტის“ რედაქტორი; 1973 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1981 წლიდან იყო ჟურნალისტიკის ისტორიის კათედრის გამგე. 1976 წელს გახდა ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, ხოლო 1982 წელს კი პროფესორი. მიღებული აქვს საბრძოლო და სახელმწიფო ჯილდოები.

1971 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ჟურნალისტის წოდება.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
შ
სვიმონ გამსახურდია

**სვიმონ გამსახურდია** (დ. 1929, თბილისი; გ. 2006) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 

დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

იყო სულხან–საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის კათედრის გამგე. უმაღლესი სკოლის დამსახურებული მუშაკი.

სადისერტაციო თემა — „სწავლა–განათლება ძველ საქართველოში, უძველესი დროიდან XIX საუკუნემდე“.

მიღებული აქვს ღირსების ორდენი და იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემია.

## რესურსები ინტერნეტში
* გიორგი გიორგაძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
ალექსანდრე გამყრელიძე

**ალექსანდრე გამყრელიძე** (დ. 30 ოქტომბერი, 1918, ონის რაიონი, სოფელი ჯინჭვისი — გ. 29 ივლისი, 1971) — ქართველი ფილოლოგი, ლიტერატურათცოდნე.

1941 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის განყოფილება.

1945–1965 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტის წყაროთმცოდნეობის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი; 1965–1971 წლებში ხელნაწერთა ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე; ლიტერატურათცოდნე, 1948 წლიდან ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ალექსანდრე გამყრელიძე — ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული  30 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1918
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნერქინ-ხნძორესკი

**ნერქინ-ხნძორესკი** () — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 160 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 312 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 50 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.18 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ანდრია გაბუნია

**ანდრია გაბუნია** (დ. 18 ივლისი, 1907, ფოთი — გ. 31 იანვარი, 1969) — ქართველი ინჟინერი, ჰიდროტექნიკოსი, კოლხეთის ჭაობის ამოშრობის  ხელმძღვანელი. 

1932 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.

1934–1938 წლებში იყო „კოლხეთმშენის“ მთავარი ინჟინერი; 1939–1940 წლებში საქართველოს მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატის წყალთა მეურნეობის სამმართველოს ინჟინერი; 1941–1943 წლებში წყალთა მეურნეობის კომისრის მოადგილე; 1943–1945 წლებში ფოთის საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე; 1945–1949 წლებში „კოლხეთმშენის“ უფროსი; 1949–1956 წლებში სამგორის სარწყავი სისტემების მშენებლობის უფროსი და თბილისის წყალსაცავის „თბილისის ზღვის“ მშენებლობის ხელმძღვანელი. 1956 წლიდან იყო საქართველოს მელიორაციისა და წყალთა მეურნეობის მინისტრის მოადგილე. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

იყო საქართველოს უმაღლესი საბჭოს II და III მოწვევის დეპუტატი.

მიღებული აქვს საპატიო ნიშნის და შრომის წითელი დროშის ორდენები.

## რესურსები ინტერნეტში
* ანდრია გაბუნია  ბიოგრაფიული ლექსიკონი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1907
კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ლადო გაგუა

**ვლადიმერ (ლადო) იესეს ძე გაგუა** (დ. 2 მაისი, 1860, სენაკის რაიონი, სოფელი კოტიანეთი — გ. 25 ივლისი, 1944) — ქართველი პედაგოგი, პუბლიცისტი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის საოსტატო სემინარია 1884 წელს. მუშაობდა საქართველოს ქალაქებსა და სოფლებში (ნოსირი, წალენჯიხა, ხობი, ყულევი, ფოთი, სენაკი) მასწავლებლად; 1916 წელს იყო სენაკის მაზრის სახალხო განათლების მთავარი  ინსპექტორი და ქუთაისის გუბერნიის სახალხო სკოლების ინსპექტორი; 1918–1929 წლებში სენაკის სამაზრო განათლების განყოფილების გამგე. 1901 წელს მისი მეურვეობით და ხარჯით სოფელ კოტიანეთში აშენდა სასკოლო შენობა და გაიხსნა სახალხო სკოლა, რომელიც ახლა მისი სახელობისაა.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული  2 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1860
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
ლადო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები