open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
კონსტანტინე მეღვინეთუხუცესი

**კონსტანტინე ვასილის ძე მეღვინეთუხუცესი** (დ. 27 ნოემბერი, 1891, სოფ. ხიდისთავი, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი — გ.  30 ნოემბერი, 1972, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1946).

## ბიოგრაფია
1909 წელს დაამთავრა თბილისის მუსიკალური სასწავლებელი, ხოლო 1913 წელს პეტერბურგის კონსერვატორია პროფესორ ანატოლი ლიადოვის საკომპოზიციო კლასით. პარალელურად მუსიკალურ ესთეტიკას ეუფლებოდა და პროფესორ ლ. საკეტის ხელმძღვანელობით. დაამთავრა ასევე პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.

ფართო განათლების სპეციალისტი დაბრუნდა სამშობლოში და ჩაება კულტურულ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. ჯერ ადმინისტრაციულ თანამდებობაზეა, შემდეგ იწყებს მოღვაწეობას თბილისის კონსერვატორიაში, 1932 წლიდან პროფესორია.

1943 წელს კ. მეღვინეთუხუცესი აირჩიეს თბილისის თეატრალურ ინსტიტუტში მუსიკის კათედრის გამგედ და კითხულობდა ლექციებს მუსიკის ისტორიაში. პარალელურად ეწეოდა ნაყოფიერ შემოქმედებით მუშაობას. მის კალამს ეკუთვნის ოპერები: „ამირანი“, „დავით გურამიშვილი“ და „ბეკინას ქორწინება“, ექვსი სიმფონია, ერთი ბალეტი — „ჭანი გოგონა“. ამასთანავე კომპოზიტორი საქართველოს წამყვან თეატრებში მუსიკალურად აფორმებდა სპექტაკლებს, წლების მანძილზე მჭიდრო შემოქმედებითი თანამშრომლობა ჰქონდა კოტე მარჯანიშვილთან. ფართო ერუდიციის მქონე შემოქმედი რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორიცაა. მათ შორის აღსანიშნავია „შემავალი ტონის ისტორია“, „ქართული ხალხური პოლიფონია“ და სხვა.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 268, თბ., 1994

 
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1891
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ჟუან მუტინიო

**ჟუან მუტინიო** (; დ. 8 სექტემბერი, 1986, პორტიმანი) — პორტუგალიელი ფეხბურთელი, პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ „ბრაგას“ ნახევარმცველი. მონაწილეობა აქვს მიღებული ევროპისა (2008, 2012, 2016) და მსოფლიოს (2014) ჩემპიონატებზე.

## რესურსები ინტერნეტში
*PortuGOAL profile  
*

კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1986
კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:უეფა-ს ევროპა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ეფრემ I

**ეფრემ I** — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1497-1503 წლებში. 

ეფრემ კათოლიკოსი 1500-1502 წლებით დათარიღებულ ორ საბუთში მოიხსენიება. ამ საბუთის გამცემი კახეთის მეფე ალექსანდრე I და მისი ვაჟები — გიორგი და დიმიტრი არიან. საგარეჯოს მამულების შემოსავლის ნაწილი საუფლისწულო მფლობელობაში ყოფილა, რაც აღნიშნული საბუთით საკათოლიკოსო საკუთრებაში გადადის. ამასთანავე, კახთა მეფე და უფლისწულები კათოლიკოსს უმტკიცებენ სამცხეთო-საკათოლიკოსო მამულს კახეთში: „რაცა მცხეთის მამული არის საჩუენოშიგა ისიც თქუჱნთჳს მოგჳხსენებია უკლებლად. თუ ვინმე მცხეთის მამულსა ძალი უყოს... თუ თქჱნ არ შეგეძლოს გავლენაჲ, ჩუჱნ გაუვლენთ საჩუჱნოშიგა და საძალოთ არ ვის დავანებოთ“.

## იხილეთ აგრეთვე 
* საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები

## ლიტერატურა
* ქრონიკები და სხვა მასალა საქართველოს ისტორიისა და მწერლობისა, თ. ჟორდანიას გამოც., წგ. 2, ტფ., 1897.
* 

კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
კატეგორია:XV საუკუნის ქართველები
კატეგორია:XVI საუკუნის ქართველები
ევაგრე (კათოლიკოს-პატრიარქი)

**ევაგრე** — აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი დაახლოებით 1488-1492; 1500/1503 წლებში. შემორჩენილია მისი კათოლიკოსობის დამადასტურებელი ორი საბუთი. 

ევაგრე მოიხსენიება კონსტანტინე II-ის 1488 წლით დათარიღებულ შეუვალობის სიმტკიცის წიგნში, რომლითაც მეფე ათარხნებს „საცა… მცხეთისა… მამულნი არიან“.

ევაგრეს კათოლიკოსობა მძიმე მდგომარეობაში მოუხდა. ქართლის მეფე კონსტანტინე II მთელი ძალისხმევით ცდილობს ქართული სახელმწიფოს გაერთიანებას. ამავე მიზანს ემსახურება მის მიერ 1490 წლისათვის მოწვეული დარბაზი, სადაც ევაგრე კათოლიკოსიც მონაწილეობდა. კონსტანტინე II-მ „შემოკრიბნა კათალიკოზი, ეპისკოპოსნი და წარჩინებულნი თჳსნი და განიზრახვიდა, თუ რაჲ ჰყონ განდგომილებისათჳს ქუეყანათა და ვითარ მოაგონ კუალად მეფობასავე თჳსსა“.

მრავალმხრივ საინტერესოა 1500/1503 წლებით დათარიღებული კუმურდოს ეპისკოპოს გერასიმეს ევაგრე კათოლიკოსისადმი გაცემული ერთგულების ფიცის წიგნი. კუმურდოს ეპისკოპოსი, არსებული ტრადიციის თანახმად, აძლევს რა კათოლიკოსს ერთგულების პირობას, თავის მაკურთხეველ მღვდელმთავრად მოიხსენიებს. ასევე, გერასიმე კუმურდოელი დებს აღთქმას, წირვა-ლოცვისას როგორც კათოლიკოსის, ისე მეფის მოხსენიების თაობაზე.

## იხილეთ აგრეთვე 
* საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები

## ლიტერატურა
* 
* 

კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
კატეგორია:XV საუკუნის ქართველები
აბრაამ II აბალაკი

**აბრაჰამ II**, *აბრამ აბალაკი* — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1492-1497 წლებში. 

აბრაამ აბალაკი მოქმედ კათოლიკოსად ჩანს 1492, 1493 და 1497 წლებით დათარიღებულ საბუთებში. მის მიერ საკათოლიკოსო ტახტის დაკავების დროისთვის ერთიანი ქართული სახელმწიფოს დაშლა სრული რეალობაა.

1497 წლით დათარიღებული საბუთიდან ირკვევა, რომ აბრაამ კათოლიკოსს განუახლებია მეტეხის ღვთისმშობლის მონასტრის თამარ მეფის დროინდელი წისქვილი და აუშენებია ორი ახალი წისქვილი, ამავე მონასტრისათვის შეუწირავს საზეთედ ორი წისქვილი და ვენახი.

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
აბრაამ
სტარობეშევეს რაიონი

**სტარობეშევეს რაიონი** () — რაიონი აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონეცკის ოლქში. მისი ფართობია 1 282 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 50 675 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 39 კაცს კმ²-ზე. სტარობეშევეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სტარობეშევე.

## იხილეთ აგრეთვე
* უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
* უკრაინის რაიონები

## სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის რაიონები
ამბალავაო

**ამბალავაო** — ქალაქი მადაგასკარში, ფიანარანცუის პროვინციაში, ჰაუტე-მაციატრის რეგიონში, ქალაქ ფიანარანცუადან 56 კმ-ის დაშორებით. ქალაქი წარმოადგენს ცენტრალური მთიანეთის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილს. 2001 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობს 30 000 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
* მადაგასკარის ქალაქების სია

## სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის ქალაქები
რიკარდუ კვარეშმა

**რიკარდუ კვარეშმა** (; დ. 26 სექტემბერი, 1983, ლისაბონი) — პორტუგალიელი ფეხბურთელი, „პორტუ“ და პორტუგალიის ნაკრების ფეხბურთელი. 2006 წელს გახდა პორტუგალიის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელი. მონაწილეობა აქვს მიღებული ევროპის (2008, 2012, 2016) ჩემპიონატებზე.

## რესურსები ინტერნეტში
*Ricardo Quaresma – UEFA competition record
*Premier League profile
* 
* 

კატეგორია:დაბადებული 1983
კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი
კატეგორია:პორტუგალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:2017 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
კატეგორია:უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ქრისტინე ცინცაძე

**ქრისტინე ცინცაძე** (დ. 1869, სუჯუნა — გ. 1956, ლანჩხუთი) — ქართველი მოჯირითე ქალი. მონაწილეობას იღებდა WILD WEST შოუში აშშ-ში.

დაიბადა სოფელ სუჯუნაში, მისი ქალიშვილობის გვარია ნოდია. ახალგაზრდობა ლანჩხუთში გაატარა და იქვე გათხოვდა 14 წლის ასაკში. შეეძინა სამი შვილი – ერთი ქალიშვილი და ორი ვაჟი. იყო თვითნასწავლი მკურნალი, ამზადებდა სხვადასხვა მალამოებს, ჰქონდა სამკურნალო წიგნი „კარაბადინი“, რომლითაც ხელმძღვანელობდა.

პირველად ქრისტინე სხვა ქალებთან ერთად ამერიკაში ლუკა ჩხარტიშვილმა ჩაიყვანა 1908 წელს. ცინცაძის მშობლები მის გამგზავრებაზე უარს აცხადებდნენ, მაგრამ მან მაინც თავისი გაიტანა. ამერიკაში წასვლამდე ლუკა ჩხარტიშვილი ავარჯიშებდა მონგრეულას ველზე. გადმოცემით ის ამერიკაში ჩიხტი-კოპში გამოპწყობილი ჩასულა. ის ცინცინატის ჯგუფში მოხვდა.

ქრისტინე ცინცაძე მაყურებელთა ყურადღებას იპყრობდა თავისი საოცარი გამბედაობით, ერთხელ ჯირითისას მას ცხენი წაექცა, ქრისტინემ ყბა დაჰკრა მიწას და კბილები ჩაემტვრა, მაგრამ უმალ წამოიჭრა, მოევლო ცხენს და განაგრძო ჭენება. ვაჟკაცური საქციელისათვის მხედარი ქალი ძვირფასი ტანსაცმლით, ფეხსაცმლით, ბეჭდითა და ოქროს საათით დააჯილდოვეს. ოთხი წლის განმავლობაში ქრისტინე სამჯერ ჩამოაგდო მისმა საყვარელმა ცხენმა „ნალიმ“ და ხელ-ფეხი მოსტეხა, მაგრამ გამომჯანმრთელების შემდეგ კვლავ ჯიუტად განაგრძობდა ჯირითს. ცინცაძის მოტაცება რამდენიმეჯერ სცადეს ამერიკელებმა, მაგრამ ქართველებმა თავი არ დაანებეს.

1912 წელს ქრისტინე ცინცაძე სამშობლოში დაბრუნდა. მას და სხვა მხედრებს სადგურში ლანჩხუთის მოსახლეობა დახვდა ოვაციებით. დაბრუნების შემდეგ იგი ისევ მონაწილეობდა დოღ-მარულაში, პირველი ადგილიც ბევრჯერ დაუკავებია და ერთხელ ჯილდოდ ათასი მანეთიც კი მიიღო სიკვდილის წინ ქრისტინემ თავისი კაბები და ნივთები საჩუქრად დაარიგა, ხოლო ამერიკიდან ჩამოტანილი ფოტოებითა და სხვა მრავალი საგნით გატენილი ზანდუკი თავისი ხელით დაწვა.

## იხილეთ აგრეთვე
*გურული მოჯირითეები ამერიკაში

## ლიტერატურა
*ირაკლი მახარაძე, „ველური დასავლეთის მხედრები“ — ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, თბილისი, 2011 ISBN 978-9941-15-482-9

## რესურსები ინტერნეტში
*გურული მოჯირითე ქრისტინე ნოდია-ცინცაძე ციფრული ფოტომატიანე

კატეგორია:ქართველი ცხენოსნები
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 1869
კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
ვლადიმერ მაჭავარიანი

**ვლადიმერ გიორგის ძე მაჭავარიანი** (დ. 6 აგვისტო, 1906, ბათუმი — გ. 6 იანვარი, 1986, თბილისი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, პუბლიცისტი.

## ბიოგრაფია
პირველდაწყებითი განათლება ხაშურის სარკინიგზო სკოლაში მიიღო, შემდეგ კი თბილისის პირველ შრომის სკოლაში სწავლობდა. სრულიად ახალგაზრდა ჩაება საზოგადოებრივ საქმიანობაში. მოგვიანებით, 1931 წელს, დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი, შემდეგ ასპირანტურა, მაგრამ საზოგადოებრივ საქმიანობას არ ჩამოშორებია. 1928 წელს ტუვაში ჩაატარა რევოლუციური ახალგაზრდბის ყრილობა. შემდეგ მონღოლეთშია, იქიდან გადავიდა ტიბეტში. იმავე წლის ბოლოს მოსკოვში გამოქვეყნდა მისი პირველი წიგნი „ტანა-ტუვა“.

1929 წელს იგი ბელგიაში როგორც ახალგაზრდობის კომუნისტური ინტერნაციონალიზმის აქტიური წევრი დააპატიმრეს. გათავისუფლების შემდეგ თავი შეაფარა ლუქსემბურგსა და ბერლინს. 1930 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და მუშაობდა საქართველოს კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის აგიტაციის განყოფილების გამგის მოადგილედ, შემდეგ ახალგაზრდობის კომუნისტური ინტერნაციონალის ახლო აღმოსავლეთის განყოფილების გამგე იყო, პარტიის თბილისის კომიტეტის აგიტმასობრივი განყოფილების გამგე, ხელოვნების საქმეთა სამმართველოს უროსის მოადგილე, ენის, ისტორიისა და მატერიალური კულტურის ინსტიტუტის სწავლული მდივანი, დირექტორის მოადგილე, ჟურნალ „დროშის“ რედაქტორი, თბილისის ილია ჭავჭავაძის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორი, საქართველოს განათლების მინისტრის პირველი მოადგილე, კინოსტუდიის დირექტორი და სხვა.

ომის დაწყებისთანავე მოხალისედ წავიდა ფრონტზე, სადაც რედაქტორობდა ქართულ საფრონტო გაზეთებს.

ლიტერატურული მოღვაწეობა ვლადიმერ მაჭავარიანმა 1924 წელს დაიწყო. ცნობილია მისი ნაშრომები ლიტერატური თეორიაში. მწერლის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე საინტერესო წერილები და გამოსავლები ცნობილ ქართველ მოღვაწეებზე: კოტე მარჯანიშვილზე, შალვა დადიანზე, ანა კალანდაძეზე და სხვაზე. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 258, თბ., 1994

კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:დაბადებული  6 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:გარდაცვლილი   6 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ვლადიმერ
შალვა მაყაშვილი

**შალვა კონსტანტინეს ძე მაყაშვილი** (დ. 11 აპრილი, 1903, თბილისი — გ. 28 ოქტომბერი, 1990, იქვე) — ქართველი მხატვარი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. ქართველი პოეტი კოტე მაყაშვილის შვილი და ეკატერინე გაბაშვილის შვილიშვილი.

## ბიოგრაფია
1923 წელს შევიდა თბილისის სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტზე, სადაც ოსტატდებოდა გიგო გაბაშვილის ხელმძღვანელობით. აკადემია დაამთავრა 1929 წელს და დაიწყო დამოუკიდებელი შემოქმედებითი საქმიანობა, გახდა მხატვართა გაერთიანების წევრი, აქტიურად ჩაება შემოქმედებით პროცესში. 50 წლის განმავლობაში მისი ნამუშევრები „მცხეთა“, „ანანური“, „სვანეთი“, „შიო-მღვიმე“, „სიონი“, „ფიტარეთი“, „ზარზმა“ და სხვა, ამშვენებდა ჩვენში მოწყობილ თითქმის ყველა გამოფენას. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 255, თბ., 1994

 
კატეგორია:დაბადებული 11 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1990
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ქეთევან მაღალაშვილი

[მინი|მარჯვნივ|[ალექსანდრე წუწუნავა, ქეთევან მაღალაშვილი, დიმიტრი შევარდნაძე. 1930 წელი]]
**ქეთევან კონსტანტინეს ასული მაღალაშვილი** (დ. 7 აპრილი, 1894, ქუთაისი — გ. 30 მაისი, 1973, თბილისი) — ქართველი ფერმწერი-პორტრეტისტი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვარი (1961). მისი მეუღლე იყო დიმიტრი შევარდნაძე.

## ბიოგრაფია
საშუალო განათლება თბილისში მიიღო. 1911 წელს შევიდა სახვითი ხელოვნების წამახალისებელი კავკასიის საზოგადოების სკოლაში, სადაც მას ასწავლიდნენ მოსე თოიძე და იაკობ ნიკოლაძე.

1915 წელს სწავლა განაგრძო მოსკოვის ფერწერის, ძერწვისა და ხუროთმოძღვრების სკოლაში. აქ მისი ხელმძღვანელები იყვნენ ცნობილი მხატვრები და პედაგოგები კ. კოროვინი და ნ. კასატკინი. 1917 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და მუშაობა დაიწყო ბიბლიოთეკარად. აქ იგი შეხვდა ცნობილ მოღვაწეს დიმიტრი შევარდნაძეს, რომლის რჩევითაც მხატვარი ქალი დაინტერესდა ქართველ მოღვაწეთა პორტრეტების შექმნით.

1923 წელს საქართველოს განათლების კომისარიატს გაგზავნილი ჰყავდა საფრანგეთში მხატვრული ხელოვნების დასახვეწად. პარიზში იგი ოსტატდება კოლაროსის აკადემიაში. 

1926 წელს ქეთევენ მაღალაშვილი სამშობლოს დაუბრუნდა შემდგარ ოსტატად. იგი მუშაობას იწყებს ხელოვნების მუზეუმში, სადაც დიდი სერიოზულობითა და მაღალი პროფესიონალიზმით იღებს საქართველოს სხვადასხვა ტაძრებში ძველი ქართული ფრესკების და მოზაიკების პირებს. 

დაჯილდოებული იყო შრომის წითელი დროშის და ორი „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 42
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 251,  თბ., 1994
*ქეთევან მაღალაშვილის გამოფენის კატალოგი, თბილისი, 1961

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1894
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
კატეგორია:ქართველი ქალები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
ქ
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
გიორგი მაჭავარიანი

**გიორგი ალექსანდრეს ძე მაჭავარიანი** (დ. 15 ივნისი, 1920, თბილისი — გ. 28 ოქტომბერი, 1993, იქვე) — ქართველი ექიმი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა პროფესორ ალექსანდრე მაჭავარიანისა და პირველი ქართველი აგრონომი ქალის ეკატერინე ჯანდიერის ოჯახში. 1958 წელს მოიპოვა მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი, 1976 წელს მიანიჭეს დოცენტის წოდება. იგი თითქმის ნახევარი საუკუნის მანძილზე მოღვაწეობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ქირურგიის კათედრაზე. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 257, თბ., 1994
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
გ
მარჯანიშვილი

საკუთარი სახელი **მარჯანიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გიორგი მარჯანიშვილი — ხელოვნებათმცოდნე, პოლიტიკოსი
* თამარ მარჯანიშვილი — სასულიერო პირი
* თორნიკე მარჯანიშვილი — რეჟისორი
* ელენე მარჯანიშვილი — მსახიობი
* კოტე მარჯანიშვილი — რეჟისორი
* კონსტანტინე მარჯანიშვილი — მათემატიკოსი
* ლადო მარჯანიშვილი — მეზღვაური, თეატრალური მოღვაწე

## იხილეთ აგრეთვე
* მარჯანიშვილი — მეტროსადგური
* მარჯანიშვილის მწვერვალი ― მწვერვალი სვანეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ნიკოლოზ მარშაკი

**ნიკოლოზ იაკობის ძე მარშაკი** (დ. 15 თებერვალი, 1902, ტულა — გ. 30 დეკემბერი, 1962, თბილისი) — რუსი რეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1955). 

## ბიოგრაფია
ჭაბუკობიდანვე ეზიარა თეატრს. 1918 წლიდან მონაწილეობდა თბილისის სცენის მოყვარეთა რუსულ წარმოდგენებში, როგორც მსახიობი და რეჟისორი. მისი დიდი მეცადინეობით 1927 წლის 18 აპრილს, პლეხანოვის სახელობის მუშათა კლუბში დაიდგა ამერიკელი პოეტის ჰ. ლონგფელოს მიხედვით ნ. ოგნევის პიესა „ჰაიავატა, იროკეზების ბელადი“. ეს თარიღი იქცა ამიერკავკასიაში პირველი საბავშვო თეატრის დაბადების დღედ — თბილისში ჩამოყალიბდა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა რუსული თეატრი. მის კვალად 1928 წელს შეიქმნა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართული თეატრიც.

რუსულ მოზარდ მაყურებელთა თეატრს სამ ათეულ წელზე მეტი ხანი სათავეში ედგა მისი დამააარსებელი ნ. მარშაკი, რომელიც სიცოცხლის ბოლო ორი წელი ხელმძღვანელობდა ჯერ ქ. კალინინის, შემდეგ ტულის მოზარდ მაყურებელთა თეატრებს.

მისი დადგმებიდან აღსანიშნავია შილერის „ვერაგობა და სიყვარული“, ს. მარშაკის „ტომ სოიერის თავგადასავალი“ (მ. ტვენის მიხედვით), ა. ბრუნშტეინის „ცისფერი და ვარდისფერი“, „ახალგაზრდა გვარდია“ (ა. ფადეევის მიხედვით), ვ. როზოვის „გზა მშვიდობისა“ და სხვები.

ნიკოლოზ მარშაკის ხელმძღვანელობით პირველი ნაბიჯები გადადგა შემდგომში ცნობილმა რეჟისორმა გ. ტოვსტონოგოვმა. აკაკი წერეთლის „პატარა კახში“ შედგა შემდგომში საყოველთაოდ აღიარებული მსახიობის ევგენი ლებედევის დებიუტი. ამ თეატრის სკოლა გაიარეს ისეთმა ცნობილმა სცენარისტებმა და რეჟისორებმა, როგორებიც არიან ბ. დობროდეევი, ა. გრებნევი, ლ. კულიჯანოვი, ალ. გინზბურგი, კ. შახ-ნაზაროვი. აქ იღწვოდნენ დირიჟორი ო. დიმიტრიადი, კომპოზიტორი შ. მშველიძე და სხვა მრავალი გამოჩენილი ხელოვანნი.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 250,  თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული  15 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:გარდაცვლილი  30 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
კატეგორია:რუსი რეჟისორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
მარიჯანი

**მარიჯანი** (ნამდვილი სახელი — *მარიამ მარკოზის ასული ტყემალაძე-ალექსიძე*; დ. 12 ივნისი, 1890, თბილისი — გ. 9 მაისი, 1978, იქვე) — ქართველი პოეტი, ქართული საბავშვო ლიტერატურის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.

## ბიოგრაფია
1908 წელს დაამთავრა წმინდა ნინოს ქალთა სასწავლებელი, ხოლო 1922 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგია-ფილოსოფიის ფაკულტეტი. მისი პირველი ლექსი „ტბა“ 1916 წელს გამოქვეყნდა გაზეთ „სახალხო ფურცელში“, ხოლო კრებული ლექსები 1921 წელს. აქედან მოყოლებული პოეტი ქალის ნაწარმოებები სისტემატურად იბეჭდებოდა ქართულ პერიოდიკაში, გამოდიოდა ცალკე წიგნებად. მარიჯანის შემოქმედებისათვის დამახასიათებელია ნატიფი ლირიზმი, ორიგინალური თვალთახედვა. განსაკუთრებით ნაყოფიერად მოღვაწეობდა საბავშვო მწერლობაში. 

აღსანიშნავია მარიჯანის მთარგმნელობითი მოღვაწეობა. სწორედ მან გააცნო ქართველ ბავშვებს ს. მიხალკოვის, კ. ჩუკოვსკის, ე. შვარცის, მ. ალიგერის, ა. ტოლსტოის შემოქმედება. მისი თარგმნილი პიესები წლების განმავლობაში წარმატებით იდგმებოდა ჩვენი თეატრების სცენებზე. 

მწერალი აქტიური საზოგადოებრივი ცხოვრებით ცხოვრობდა 20 წლის მანძილზე საქართველოს მწერალთა კავშირში მუშაობდა საბავშვო ლიტერატურის სექციის მდივან-კონსულტანტად და ამითაც ხელს უწყობდა საბავშვო ლიტერატურის წინსვლის საქმეს. დაჯილდოვებული იყო იაკობ გოგებაშვილის პრემიით და შრომის წითელი დროშის ორდენით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 249, თბ., 1994

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:დაბადებული 1890
კატეგორია:გარდაცვლილი 1978
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ტეფნახტ I

**შეპსესრე ტეფნახტი** (ასევე **ტეფნახტი**, **ტეხნადისი**, **ტნეფჰაქთოსი**) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეოთხე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. ტეფნახტმა 7 წელი იმეფა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 732 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 725 წელს. ფარაონის ტიტულამდე ტეფნახტი იწოდებოდა, როგორც „დასავლეთის დიდი მეთაური“ და „საისის პრინცი“, მოგვიანებით ძალაუფლებით ოცდამეორე დინასტიის უკანასკნელ ფარაონს ოსორკონ IV-ს გაუტოლდა. ტეფნახტი ფაქტობრივად საისის მეორე მმართველი იყო.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ფარაონი ტეფნახტი

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეოთხე დინასტიის ფარაონები
ჯეიმზ უორდი

**ჯეიმზ მან უორდი** (; დ. 26 აპრილი, 1889, გლაზგო — გ. 16 იანვარი, 1962, კემბრიჯი) — ბრიტანელი მეცნიერი, გეოლოგი, მკვლევარი, ერნესტ შეკლტონის საიმპერიო ტრანსარქტიკული ექსპედიციის, გრენლანდიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სანაპიროებსა და შპიცბერგენზე მოწყობილი მრავალი ექსპედიციის მონაწილე. სკოტის პოლარული კვლევების ინსტიტუტის ერთ-ერთი დამაარსებელი. მრავალი სამეცნიერო საზოგადოების დამსახურებული წევრი.

## ადრეული წლები
დაიბადა 1889 წლის 26 აპრილს გლაზგოში (შოტლანდია), ჯონ უორდისა და ჯეინ კეტრინ მარდის ოჯახში. დაამთავრა „გლაზგოს აკადემიის“ სახელით ცნობილი სკოლა. გეოლოგიის ბაკალავრის ხარისხი მიიღო გლაზგოს უნივერსიტეტში. შემდეგ გადავიდა კემბრიჯში მდებარე სენტ-ჯონსის კოლეჯში, სადაც სწავლასთან ერთად სამეცნიერო მოღვაწეობა დაიწყო. ამ პერიოდში დაუახლოვდა ფრენკ დებენჰემსა და რეიმონდ პრისტლის — რობერტ სკოტის ბოლო ანტარქტიკული ექსპედიციის მეცნიერ-მონაწილეებს. ამ ორ მეცნიერთა ერთად მუშაობისას ჯეიმზ უორდის ექსპედიციებისა და სამეცნიერო აღმოჩენების მიმართ ინტერესი გაუღრმავდა და რეიმონდ პრისტლის რეკომენდაციით იგი შეკლტონმა თავის პირველ ექსპედიციაში ჩართო, როგორც სამეცნიერო შტატის ხელმძღვანელ-გეოლოგი.

## ლიტერატურა
* Farmer, B. H. (2004). "Wordie, Sir James Mann (1889–1962)", rev., *Oxford Dictionary of National Biography*: Oxford University Press. Accessed 8 September 2006 (subscription required).
* Smith, Michael (2004). *Polar Crusader: Sir James Wordie – Exploring the Arctic and Antarctic*: Birlinn. ISBN 1-84158-292-1.

კატეგორია:ბრიტანელი გეოლოგები
მეი ფაინგოლდი

**მეიტალ სლონიმსკი** (; დ. 16 დეკემბერი, 1982), უფრო ცნობილი როგორც მეი ფაინგოლდი,— მომღერალი ისრაელიდან. მან მუსიკალურ შოუში „Kokhav Nolad 7“ მესამე ადგილი დაიკავა, ასევე მონაწილეობდა „Pop Idol“-ში. მეი წარადგენდა ისრაელს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე 2014 წელს და სიმღერით „Same Heart“ ნახევარ ფინალში 19 ქულით 14 ადგილი დაიკავა.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული  16 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:ებრაელი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სოფრომ მგალობლიშვილი

**სოფრომ ზაქარიას ძე მგალობლიშვილი** (დ. 20 ივლისი, 1851, დირბი, გორის მაზრა — გ. 30 ნოემბერი, 1925, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა ჯერ გორის სასულიერო სასწავლებელი, შემდეგ, 1873 წელს თბილისის სასულიერო სემინარია, დაბრუნდა მშობლიურ ქალაქში, სადაც მუშაობდა რუსული და ქართული ენების მასწავლებლად. გარდა პედაგოგიური საქმიანობისა, სოფრომ მგალობლიშვილი გორში ეწეოდა ფართო საზოგადოებრივ-რევოლუციურ მოღვაწეობას. სემინარიის კედლებშივე გაიტაცა იგი ანტიმონარქიულმა განწყობილებამ. ახალგაზრდა პედაგოგი და მოწინავე იდეების მქადაგებელი გორის რაიონის დაბა-სოფლებში მართავდა წარმოდგენებს. ავრცელებდა არძალულ ლიტერატურას, რისთვისაც იგი ორჯერ დააპატიმრეს. შემდეგ სოფრომ მგალობლიშვილი ფოთშია, სადაც ერთხანს მუშაობდა საეპარქიო სამმართველოში, ხოლო 1897 წელს გადმოდის თბილისში და იწყებს სამსახურს სინოდის კანტორაში. 1910 წელს დაითხოვეს სინოდიდან და ამის შემდეგ იგი მთლიანად ებმება საზოგადოებრივ საქმიანობაში, აქტიურად თანამშრომლობს ჟურნალ-გაზეთებში.

მწერლობა სოფრომმა ჯერ კიდევ სემინარიაში დაიწყო. თანამშრომლობდა „დროებასა“ და „მნათობში“, სადაც ბეჭდავდა როგორც ორიგინალურ ნაწარმოებებს, ასევე თარგმნებსაც. მკითხველმა გულთბილად მიიღო მისმიერ ნათარგმნი ფრ. შილერის „ორლეანელი ქალწული“. ამის შემდეგ იგი სისტემატურად აქვეყნებდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში საინტერესო მოთხრობებსა და მწვავე პუბლიცისტურ წერილებს. მისმა შესანიშნავმა მოთხრობებმა „დედა მაია“, „ღამის მეხრე ცეცო“, „წითელი სარჩული“, „ჯორ-ზაქარია“, „ყაყიტას ქურდები“ და ბევრმა სხვამ, სამუდამოდ დაიმკვიდრეს საპატიო ადგილი ქართულ ლიტერატურაში. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* *ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ.*, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 261, თბ., 1994
**ასათიანი ლ.*, „ჩვენი მწერლები“, თბილისი, 1972
**მებუკე გ.*, „ხალხოსანი მწერლები“, თბილისი, 1962
**ზანდუკელი მ.*, „ახალი ქართული ლიტერატურა“, ტ 3, თბილისი, 1955

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1851
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1925
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სოფრომ
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ჰოვტაშატი

**ჰოვტაშატი** () — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 537 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 200 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 17.71 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
მულახის თემი

**მულახის თემი** (**მულახის ადმინისტრაციული ერთეული**; ) — თემი ზემო სვანეთში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, აერთიანებს 11 სოფელს: ჭოლაში (თემის ცენტრი), არცხელი, ზარდლაში, ლახირი, მაჯვდიერი, მურშკელი, ჟაბეში, ჟამუში, ღვებრა, ჩვაბიანი, ცალდაში. მულახთან ახლოს მდებარეობს კურორტი თეთნულდი.

## დემოგრაფია
### ზოგადი 
2002 წლის აღწერის მონაცემებით თემში ცხოვრობდა 1 007 ადამიანი. 2014 წელს კი ფიქსირდება კლება, თემში ცხოვრობს 608 კაცი საიდანაც 318 მამაკაცია, ხოლო 290 ქალი  

### სოფლების მიხედვით 
## სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის თემები
აკოლიის რაიონი

**აკოლიის რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 467 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 989 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 122,4 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:ხაუხის პროვინციის რაიონები
გივი მაჭავარიანი

**გივი ირაკლის ძე მაჭავარიანი** (დ. 5 დეკემბერი, 1927, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 27 აგვისტო, 1968, სეგედი, უნგრეთი) — ქართველი ენათმეცნიერი და პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1950 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის კავკასიურ ენათა განყოფილება, შემდეგ ასპირანტურა. უკანასკნელი 14 წელი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო  უნივერსიტეტში. 1966 წელს მიენიჭა ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. იგი იყო ფართო დიაპაზონის მეცნიერი. ერკვეოდა მომიჯნავე ჰუმანიტარულ დარგებშიც, მაგრამ ცენტრალური ადგილი მის სამეცნიერო-კვლევით საქმიანობაში მაინც ქართველური ენების სტრუქტურისა და ისტორიის შესწავლას ეჭირა. მის მიერ შექმნილმა ფუნდამენტურმა მონოგრაფიებმა: „სონანტთა სისტემა და აბლაუტი ქართველურ ენებში“ (თამაზ გამყრელიძესთან ერთად) და „საერთო-ქართული კონსონანტური სისტემა“, ავტორს საბოლოოდ მოუხვეჭა ქართველური ენების გამოჩენილი მკვლევრის სახელი, იგი აღიარეს ისეთმა საბჭოთა და უცხოელმა ენეთმეცნიერებმა როგორებიც იყვნენ ვიქტორ ჟირმუნსკი, ვლადისლავ ილიჩ-სვიტიჩი, ჰანს ფოგტი, ვიტტორე პიზანი, უინფრედ ლემანი, რომან იაკობსონი და სხვანი.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 256, თბ., 1994

 
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:დაბადებული 5 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
გ
პიერ ბაზილი

მინიატიურა|რიჩარდ ლომგულის მკვლელობა
**პიერ ბაზილი** (; 6 აპრილი, 1199), ასევე ცნობილია როგორც **ბერტრან დე გუდრუნი**, **ჯონ სებროზი** და **დუდო** — ფრანგი რაინდი, რომელმაც არბალეტიდან გასროლით მოკლა ინგლისის მეფე რიჩარდ I ლომგული (1157-1199 წწ.). 1199 წლის 26 მარტს, მაშინ როდესაც რიჩარდ ლომგულსა და მის არმიას, საფრანგეთში ალყაში ჰყავდა მოქცეული შალიუს ციხესიმაგრე, რიჩარდმა მოიხსნა ტანზე შემოსილი აბჯარი და ამ დროს პიერ ბაზილმა მას არბალეტით მიაყენა ჭრილობა. თუმცა იმ დროს რიჩარდი არ დაღუპულა. მეფეს მხოლოდ რამდენიმე თვის გასვლის შემდგომ განუვითარდა განგრენა, რომელიც გამოწვეული იყო აღნიშნული ჭრილობიდან და რომელმაც რიჩარდ ლომგული იმავე წლის 6 აპრილს, საბოლოოდ შეიწირა კიდეც.

ციხესიმაგრის  დამცველებს შორის მხოლოდ  ორი ფრანგი რაინდი იყო და მათ ინგლისელები სახეზე კარგადაც იცნობდნენ. ცნობილია ისიც, რომ ციხესიმაგრე არ იყო კარგად დაცული, რის გამოც ინგლისელებისათვის მისი აღება პრობლემას არ წარმოადგენდა და შესაძლოა ითქვას ამ ალყით ისინი ერთობოდნენ კიდეც. სწორედ მოწინააღმდეგის შეუფასებლობა გახდა მიზეზი იმისა,რომ რიჩარდმა არ, ან ვერ გაითვალისწინა ის საფრთხე, რაც ციხე-სიმაგრის დამცველებისაგან მომდინარეობდა და უარი განაცხადა აბჯრის ჩაცმაზე, რაც მისთვის საბედისწერო შეცდომა აღმოჩნდა.

როდესაც მეფის დაჭრით განრისხებულმა ინგლისელებმა შალიუს ციხესიმაგრე აიღეს, სხვა ტყვეებთან ერთად ტყვედ აიყვანეს რიჩარდის სასიკვდილოდ დამჭრელი რაინდი პიერ ბაზილი, თუმცა რიჩარდმა გამოამჟღავნა უდიდესი სულგრძელობა და ბრძანა, რომ იგი სიკვდილით არ დაესაჯათ. აქვე აღსანიშნავია ის გარემოებაც, რომ რაოდენ გასაოცარიც არ უნდა იყოს, ფრანგი რაინდი მეფემ 100 შილინგითაც კი დააჯილდოვა. 1199 წლის 6 აპრილს, რიჩარდ I ლომგული, პიერის მიერ მიყენებული ჭრილობის შედეგად გარდაიცვალა. რის შემდეგაც იმავე დღეს (1199 წლის 6 აპრილი), მეფის სიკვდილით განრისხებულმა ინგლისელებმა  პიერ ბაზილს ცოცხლად გააძრეს ტყავი და მხოლოდ ამის შემდეგ ჩამოახრჩვეს უსაშინლესად ნაწამები რაინდი.

## სქოლიო
კატეგორია:მეფის მკვლელები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1199
რობერტ ბარანი

**რობერტ ბარანი** (; (დ. 22 აპრილი, 1876, ვენა — გ. 8 აპრილი, 1936, უფსალა) — ავსტრიელი ოტორინოლარინგოლოგი. იკვლევდა ვესტიბულური აპარატის ფიზიოლოგიას და პათოლოგიას. გამოიგონა ვესტიბულური აპარატის გამოსაკვლევად მბრუნავი სკამი, ე. წ. ბარანის სავარძელი, დაამუშავა საფეთქლის ძვლის, ლაბირინთისა და შუბლის წიაღის ოპერაციების ორიგინალური მეთოდები. 1914 წელს ლაბირინთოლოგიაში გამოკვლევებისათვის მიენიჭა ნობელის პრემია.

## ბიოგრაფია
რობერტ ბარანი დაიბადა ვენაში, უნგრელი ებრაელის ოჯახში 1876 წელს. მის მომავალ ინტერესებზე დიდი გავლენა მოახდინა დედამ, მარია ჰოკმა, რომელიც ცნობილი პრაღელი ისტორიკოსის და პუბლიცისტის ქალიშვილი იყო. ბარანის მედიცინისადმი ინტერესი გაუღვივა ასევე ბავშვობაში გადატანილმა ძვლის ტუბერკულოზმა, რომელმაც შეუქცევადად დაუზიანა მუხლის სახსარი. მიუხედავად ამისა ბარანი მთელი ცხოვრების მანძილზე გატაცებული იყო ჩოგბურთით და მთებში მოგზაურობით.

ბარანიმ 1900 წელს დაამთავრა ვენის უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტი. სწავლა მაინის ფრანკფურტსა და ფრაიბურგში განაგრძო, ვენაში დაბრუნების შემდეგ კი, 1903 წელს, მუშაობდა ვენის უნივერსიტეტის ყურის კლინიკაში ოტოლოგიის ერთ-ერთი პიონერთან, ადამ პოლიტცერთან. 1909 წელს გახდა იმავე უნივერსიტეტის ლექტორი ოტოლოგიაში. იკვლევდა წონასწორობის ფიზიოლოგიასა და დარღვევებს, შექმნა ვესტიბულური აპარატის დაავადებების ახალი სადიაგნოსტიკო კვლევები, ნათხემის ფუნქციის შეფასების მეთოდები და განსაზღვრა მათი მნიშვნელობა წონასწორობის დარღვევების დიაგნოსტიკაში. პირველი მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს ქირურგად მუშაობდა ავსტრია-უნგრეთის არმიაში. 1914 წელს ტყვედ ჩაუვარდა რუსებს. ნობელის პრემიაც ტყვეობაში ყოფნის პერიოდში მიენიჭა. ბარანის დაჯილდოებას ავსტრიელი ფსიქოლოგი ზიგმუნდ ფროიდი ასე გამოეხმაურა: „თავის დროზე ბარანის მოწაფედ აყვანაზე უარი ვუთხარი, რადგან ის ძალზედ არანორმალურად მეჩვენებოდა. მისთვის ნობელის პრემიის გადაცემამ აღმიძრა სევდიანი ფიქრები, თუ რაოდენ უმწეოა ადამიანი ხალხისგან სათანადო პატივისცემის მიღების საქმეში“. 1916 წელს შვედეთის სამეფო სახლის წევრის, პრინც კარლის და წითელი ჯვრის შუამდგომლობით ბარანი რუსეთის მთავრობამ გაათავისუფლა, რის შემდეგაც მეცნიერს კუთვნილი პრემია სტოკჰოლმში გადასცეს. ვენაში დაბრუნებულს ავსტრიელმა კოლეგებმა პლაგიარიზმსა და სამეცნიერო გულგრილობაში დასდეს ბრალი. სტოკჰოლმის უნივერსიტეტის მიერ ჩატარებულმა გამოძიებამ ბარანი გაამართლა. ამის შემდეგ მეცნიერმა ვენის უნივერსიტეტი დატოვა და შვედეთში გადასახლდა. 1917 წლიდან ასწავლიდა უფსალის უნივერსიტეტში, სადაც ყელ-ყურ-ცხვირის კლინიკას განაგებდა. 1926 წელს აირჩიეს სრულ პროფესორად. იყო აქტიური პაციფისტი. სიცოცხლის ბოლო წლებში მეცნიერმა რამდენიმე ინსულტი გადაიტანა, რამაც ნაწილობრივი პარალიზი და მტანჯველი ტკივილები გამოიწვია. გარდაიცვალა უფსალაში 1936 წელს, 59 წლის ასაკში. მისი სამივე შვილი ექიმი და მეცნიერი იყო, შვილიშვილი ანდერს ბარანი კი ფიზიკოსია და ერთხანს ნობელის ფიზიკის კომიტეტის მდივანი იყო.

## ლიტერატურა
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* Robert Barany – Biographical. NobelPrize.org. Nobel Media AB 2020. ციტირების თარიღი: 25 ივნისი, 2020.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1876
კატეგორია:გარდაცვლილი 1936
კატეგორია:ავსტრიელი მედიკოსები
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ავსტრიელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ებრაელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
მიხეილ ჯავახიშვილის ქუჩა

**მიხეილ ჯავახიშვილის ქუჩა** —  ისტორიული ქუჩა თბილისში, მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში, ვერის უბანში. პირველი რესპუბლიკის მოედნიდან გალაკტიონის ხიდამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც პირველი დაღმართი, 1897 წლის გეგმაზე — როგორც ვერის დაღმართი, 1910 წლის გეგმაზე — როგორც ვერის ხიდის ქუჩა. 1923 წლიდან არკადი ელბაქიძის დაღმართი დაერქვა. 1995 წელს მიხეილ ჯავახიშვილის სახელი ეწოდა (იგი 1931–1937 წლებში ამ ქუჩაზე ცხოვრობდა). ქუჩაზე  განთავსებულია მიხეილ ჯავახიშვილის სახლ-მუზეუმი.

## ისტორია
ქუჩის ადრეული სახელია ვერის დაღმართი. ვერის დაღმართის გაჭრის შემდეგ გაიზარდა ვერის ხიდის მნიშვნელობა. ამ გზით თულუხჩები ქალაქში წყალს ეზიდებოდნენ, ხოლო გზის მიმდებარე ფერდობები ნაგავსაყრელად იყო გამოყენებული.  ვერის ახლანდელი გალაკტიონის ხიდის აგების შემდეგ გაიყვანეს „კონკის“ ხაზი. 1905 წლიდან — ტრამვაის ხაზი. 1932 წელს დაღმართი გაფართოვდა, აიგო მრავალი შენობა და იგი მტკვრის მარჯვენა და მარცხენა სანაპიროების დამაკავშირებელ მძლავრი განივი მაგისტრალის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან მონაკვეთად იქცა. ამით უახლოესი კავშირი დამყარდა გოლოვინის პროსპექტს (ახლანდ. რუსთაველის გამზირი), ვერის უბანსა და რკინიგზის სადგურს შორის. ამ დაღმართზე იდგა თბილისის ცირკის ძველი შენობა. 

1919 წლის 13 სექტემბერს  ვერის დაღმართზე არკადი ელბაქიძის მიერ მოეწყო ტერორისტული აქტი, რომლის შედეგადაც ყუმბარით მძიმედ დაიჭრა გენერალ ანტონ დენიკინის პირადი წარმომადგენელი საქართველოში გენერალი ნიკოლოზ ბარათოვი. ტერორისტულ აქტში არკადი ელბაქიძესთან ერთად მონაწილეობდნენ ვასილ (ვასიკო) წივწივაძე, ტიტე ლორთქიფანიძე, დანდუროვი და სხვ. ტერორისტული აქტის დროს დაიღუპა თვით არკადი ელბაქიძეც.

1922 წლის 14 ივლისის ღამით რევოლუცინერ კამოს (სიმონ ტერ-პეტროსიანი) ველოსიპედი დაეჯახა ცარიელ ავტომობილს, რომელმაც იგი გადაისროლა ველოსიპედიდან ქვაფენილზე. კამო ჩავარდა უგონო მდგომარეობაში, რომლიდანაც გარდაცვალებამდე, რომელიც მოჰყვა ორი საათის შემდეგ, განსვენებული ვეღარ გამოვიდა. 

2015 წელს ქუჩა ჩაინგრა, აღდგენითი სამუშაოების შემდეგ ქუჩაზე არსებული ძველი თბილისისთვის დამახასიათებელი ქვაფენილი მოდიფიცირებული ასფალტით შეიცვალა. ქუჩაზეა ღვინის ქარხანა „ვერე+“. ქუჩის დასაწყისში, ყოფილ ბაზრის ადგილას გაშენებულ სკვერში დგას სკულპტურული კომპოზიცია „სამაია“ (მოქანდაკეები: თ. ჭყონია, გ. ქართველიშვილი, ნელი ალექსიძე. არქიტექტორი ზ. თავართქილაძე). გიგა ლორთქიფანიძის სახელობის სკვერში (სახელი მიენიჭა 2014 წელს) 2015 წელს დაიდგა მისი ბიუსტი (მოქანდაკე ზურაბ წერეთელი); მანამდე ამ კვარცხლბეკზე იდგა მარი ბროსეს ბიუსტი (1994, ბრინჯაო), რომელიც 2004 წელს მოიპარეს.

## ლიტერატურა
## სქოლიო 
კატეგორია:ძველი თბილისი
ჯავახიშვილი
მანჰეტენი (ფილმი)

**მანჰეტენი** () — ვუდი ალენის 1979 წლის ფილმი. ფილმმა მიიღო BAFTA საუკეთესო ფილმისთვის და სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის.

## სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირია სატელევიზიო სცენარისტი. ის მომაბეზრებელი სამსახურის მიტოვებისა და ძველი ნაცნობების წრიდან თავის დაღწევის მიზნით, თავისი მეგობრის საყვარელთან გააბამს რომანს და სიცრუისა და ორპირობის შეკრულ წრეში აღმოჩნდება.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 

კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:1979 წლის ფილმები
კატეგორია:ვუდი ალენის ფილმები
კატეგორია:United Artists-ის ფილმები
შაბატკა

**შაბატკა** (ასევე **შებიტკუ**, **შაბატაკა**, **შაბატაკო**) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეხუთე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მესამე გარდამავალი პერიოდის დროს. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 707 წელს ან ძვ.წ. 706 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 690 წელს. შაბატკა წინამორბედი ფარაონის შაბაკას დისწული იყო. შაბატკას მამა ოცდამეხუთე დინასტიის დამაარსებელი და მისი პირველი ფარაონი პიანხი იყო.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ძველი ეგვიპტის ფარაონები, შებიტკუ
* ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტია
* ოცდამეხუთე დინასტია, შებიტკუ

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეხუთე დინასტიის ფარაონები
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 690
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
ბაიკალის ომული

**ბაიკალის ომული** () — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 30-60 სმ აღწევს, წონა 200 გრ-იდან 1,5 კგ-მდე, იშვიათად 2 კგ-მდე. ბაიკალის ტბის ენდემური სახეობაა. სექტემბერ-ნოემბერში ქვირითის დასაყრელად მდინარეებში შედის. ძვირფასი სარეწაო თევზია. ბაიკალის ომული ტრადიციულად განიხილებოდა როგორც ომულის ქვესახეობა და ჰქონდა ლათინური დასახელება Coregonus autumnalis migratorius. გენეტიკურმა კვლევებმა უჩვენა, რომ ბაიკალის ომული ახლოს დგას Coregonus lavaretus და Coregonus clupeaformis-თან და ამჟამად განიხილება დამოუკიდებელ სახეობად. პირველად აღწერეს ივანე გეორგიმ და ლევ ბერგმა, შესაბამისად, 1775 და 1932 წლებში.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბაიკალის ომული  

კატეგორია:ორაგულისებრნი
სლაუ

**სლაუ** — ქალაქი დიდ ბრიტანეთში, დიდი ლონდონის სამრეწველო ზოლში, ლონდნდონ ბრისტოლის რკინიგზაზე. ქალაქში დაახლოებით 140 700 ადამიანი ცხოვრობს. განვითარებულია მანქანათ მშენებლობა, ელექტროტექნიკური, ელექტრონული, საავტომობილო და ქიმიური მრეწველობა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ქალაქები
პაკის რაიონი

**პაკის რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 390 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 658 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 48 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 34,22 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 
 

კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:ხაუხის პროვინციის რაიონები
ბამბამარკის რაიონი (ბოლივარი)

**ბამბამარკის რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის ბოლივარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 525 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 408 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 165,2 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:ბოლივარის პროვინციის რაიონები
ვახტანგ კუნცევ-გაბაშვილი

**ვახტანგ კუნცევ-გაბაშვილი** (დ. 10 დეკემბერი, 1973, თელავი) — ქართველი კინორეჟისორი.

## ბიოგრაფია 
ვახტანგ კუნცევ-გაბაშვილი დაიბადა 1973 წლის 10 დეკემბერს, თელავში; ცნობილი ხმის რეჟისორის, გარი კუნცევის ოჯახში.

1996 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი,  კინოსაოპერატორო ფაკულტეტი (ლევან პაატაშვილის სახელოსნო). მისი სადიპლომო ნამუშევარი, მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი „დილის რომანსი“ არის გრან-პრის მფლობელი (სტრასბურგი, თურქეთი) და თერთმეტი საერთაშორისო კინოფესტივალის ლაურეატი.

1997–2003 წლებში სწავლობდა მიუნხენის უმაღლეს კინოაკადემიაში, საპროდიუსერო ფაკულტეტზე (DAAD სტიპენდიატი). 

2003–2005 წლებში თანამშრომლობდა ლუდის კომპანიასთან „ვარშტაინერი“ Warsteiner, მასთან ერთად აფრიკაში გადაიღო ფილმი Jambo Kenia! (Günter Gratius-თან ერთად), აგრეთვე მუსიკალური კლიპები.

2003 წელს დააარსა ქართულ-გერმნაული სტუდია „აკრობატი“.

ამჟამად ასწავლის თბილისის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში და ტელევიზიისა და რადიოს ინსტიტუტში. მუშობს კინოსტუდია „სანგუკოში“.

1998 წლიდან არის მიუნხენის საერთაშორისო კინოფესტივალის ტექნიკური კოორდინატორი.

ვახტანგ კუნცევ-გაბაშვილი არის საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი.

## ფილმოგრაფია
;რეჟისორი
* *ჩემი კინო* (2014), დოკუმენტური, 54 წუთი, ეძღვნება გარი კუნცევს.
* *ოცნება* (2009), დოკუმენტური. 
* *ჩემი მყუდრო და საოცნებო სახლი* (2009), დოკუმენტური.
* *დავიწყებული პორტრეტი ინტერირერში* (2006), დოკუმენტური.
* *სახლი, სადაც იბადებიან ზღაპრები* (2002), დოკუმენტური, 42 წუთი, გარი დავთიანის თოჯინები.
* *დილის რომანსი* (1996), მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი.

;სცენარის ავტორი
* *ჩემი კინო* (2014).
* *ოცნება* (2009). 
* *ჩემი მყუდრო და საოცნებო სახლი* (2009).
* *დავიწყებული პორტრეტი ინტერირერში* (2006).
* *დილის რომანსი* (1996).

;პროდიუსერი
* *ჩემი კინო* (2014).
* *ოცნება* (2009). 
* *ჩემი მყუდრო და საოცნებო სახლი* (2009).
* *დავიწყებული პორტრეტი ინტერირერში* (2006).

;ოპერატორი
* *ჩემი კინო* (2014).
* *ოცნება* (2009). 
* *ჩემი მყუდრო და საოცნებო სახლი* (2009).
* *დავიწყებული პორტრეტი ინტერირერში* (2006).
* *ქვა* (1996), მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი.

;ხმის რეჟისორი
* *ოცნება* (2009). 
* *ჩემი მყუდრო და საოცნებო სახლი* (2009).
* *დავიწყებული პორტრეტი ინტერირერში* (2006).
* *როკვით განფენილნი* (2005).

;მონტაჟი
* *ოცნება* (2009), დოკუმენტური. 
* *ჩემი მყუდრო და საოცნებო სახლი* (2009), დოკუმენტური.
* *დავიწყებული პორტრეტი ინტერირერში* (2006), დოკუმენტური.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ეროვნული ფილმოგრაფია 
* კინოს მონაცემთა IMDb ბაზაში (ინგლ.)
* სოციალურ ქსელში
* გადაღებული ფილმები
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები
კატეგორია:ქართველი ოპერატორები
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები
კატეგორია:ქართველი კინოპროდიუსერები
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:თელავში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი
ვახტანგ
ნინო გვენეტაძე

**ნინო გვენეტაძე** (დ. 27 იანვარი, 1964, ხაშური) — ქართველი სამართალმცოდნე, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე 2015 წლის 20 მარტიდან 2018 წლის 2 აგვისტომდე.

## ბიოგრაფია
ნინო გვენეტაძე დაიბადა 1964 წლის 27 იანვარს, ქალაქ ხაშურში. 1985-1990  წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, წარჩინებით დაამთავრა  იურიდიული ფაკულტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით.

2015 წლის 20 მარტიდან 
2018 წლის 2 აგვისტომდე საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე.

2019 წლის 9 მაისს ნინო გვენეტაძე თსუ-ს პრორექტორად დანიშნეს.

## სამუშაო გამოცდილება
2012-2014 წლებში — ევროკავშირის „კანონის უზენაესობის“ პროექტის „არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულება საქართველოში“ - ექსპერტი;

2012-2011 წლებში — ფონდ „ღია საზოგადოება საქართველოს“ პროექტის  „არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების რეფორმა“ - ექსპერტი;

2011-2014 წლებში იყო გერმანიის ქ. ფრაიბურგის მაქს-პლანკის საერთაშორისო და საზღვარგარეთის ქვეყნების სისხლის სამართლის ინსტიტუტის (MPI) სამეცნიერო სტიპენდიატი და პროექტის  ,,სისხლის სამართლის პოლიტიკის განვითარება და სამართლის როლი გარდამავალი პერიოდის მართლმსაჯულებაში‘‘ - ექსპერტი საქართველოდან;

2012 წლიდან — სისხლის სამართლისა და არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების რეფორმის განმახორციელებელი უწყებათაშორისი კომისიის წევრი;

2010-2012 წლებში — საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის სისხლის სამართლის კომიტეტის ექსპერტი;

2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებში კენჭს რესპუბლიკური პარტიიდან ხაშურის რაიონის დეპუტატად იყრიდა.

1999-2006 წლებში იყო  საქართველოს უზენაესი სასამართლოს წევრი; სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის მოსამართლე;

1994-1999 წლებში მუშაობდა იუსტიციის სამინისტროში სხვადასხვა თანამდებობაზე: მოქალაქეობისა და იმიგრაციის სამმართველოს მთავარი კონსულტანტი, საკანონმდებლო განზრახულებათა განყოფილების უფროსი,  საჯარო სამართლის სამმართველოს უფროსის მოადგილე, საჯარო კანონმდებლობის განყოფილების უფროსი,  საჯარო სამართლის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, სამართლის ჰარმონიზაციისა და ნორმატიული აქტების ექსპერტიზის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე;

1994-2001 წლებში იყო სამართლებრივი რეფორმის სახელმწიფო კომისიის სისხლის სამართლის  კოდექსის პროექტის შემმუშავებელი კომისიის წევრი;

1998-1999 წლებში — საქართველოს ახალგაზდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე;

2004 წლიდან — საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის იურიდიული განათლების ხელშეწყობის ფონდის გამგეობის წევრი და პედაგოგი სისხლის სამართალში;

2007 წლიდან ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის სამართლის, სოციალური მეცნიერებებისა და დიპლომატიის სკოლის პროფესორი, სადოქტორო და სამაგისტრო პროგრამების ხელმძღვანელი;

1999-2008 წლებში იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის სისხლის სამართლისა და კრიმინოლოგიის კათედრის დოცენტი და ასოცირებული პროფესორი;

1990-1993 წლებში — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სახელმწიფოსა და სამართლის ინსტიტუტის ასპირანტი სისხლის სამართლის მიმართულებით.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* ნინო გვენეტაძის ბიოგრაფია 
* უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:ხაშურში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მასისი (სოფელი)

**მასისი** () — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 473 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 351 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4.2 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
ლუსარატი

**ლუსარატი** () — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 780 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 309 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.99 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

## სქოლიო
კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
ფრენკ დებენჰემი

**ფრენკ დებენჰემი** (; დ. 26 დეკემბერი, 1883, ახალი სამხრეთი უელსი — გ. 23 ნოემბერი, 1965, კემბრიჯი) — ავსტრალიური წარმოშობის ბრიტანელი გეოგრაფი, მოგზაური, ანტარქტიკის მკვლევარი. კემბრიჯის უნივერსიტეტის გეოგრაფიის კათედრის დამსახურებული პროფესორი, სკოტის პოლარული კვლევების ინსტიტუტის პირველი დირექტორი.

დაიბადა ბოურალში (ახალი სამხრეთი უელსი), 1883 წლის 26 დეკემბერს, პასტორ იენ უოლმოტ დებენჰემისა და ედიტ კლივლენდის ოჯახში, სადაც იგი მესამე ბავშვი იყო. სწავლობდა იმავე სკოლაში, სადაც მამამისი ასწავლიდა. შემდეგ მოხვდა პარამატის სამეფო სკოლაში, გამოირჩეოდა მაღალი მოსწრებითა და სპორტული მიღწევებით. დაამთავრა სიდნეის უნივერსიტეტი, მიიღო ინგლისური ენისა და ფილოსოფიის ბაკალავრის ხარისხი, შემდეგ მასწავლებლად მუშაობდა ერთ-ერთ ანგლიკანურ სკოლაში, ახალ სამხრეთ უელსში.

## ლიტერატურა
* *The Quiet Land — The Diaries of Frank Debenham*, edited by June Debenham. Bluntisham Books: Huntingdon, 1992.

## სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი გეოგრაფები
კატეგორია:ბრიტანელი გეოგრაფები
საქართველოს სსრ არქიტექტორთა კავშირი

**საქართველოს სსრ არქიტექტორთა კავშირი** — საქართველოს სსრ არქიტექტორთა ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივი შემოქმედებითი ორგანიზაცია. შედიოდა სსრკ არქიტექტორთა კავშირში. მოწოდებული იყო ხელი შეეწყო სახელმწიფოს და საზოგადოების ორგანიზაციებს ქალაქების, სოფლების და სხვადასახლებული ადგილების, სამრეწველა, სასოფლო-სამეურნეო, საცხოვრებელი, საზოგადოებრივი, კულტურულ-საყოფაცხოვრებო შენობებისა და ნაგებობების დაპროექტებისა და მშენებლობის საქმეში. ზრუნავდა აგრეთვე საბჭოთა არქიტექტურის თეორიული პრობლემების შემუშავებასა და კადრების აღზრდაზე. უმაღლესი ორგანო იყო რესპუბლიკური ყრილობა (იწვევდნენ 5 წელიწადში ერთხელ). ყრილობა ირჩევდააღმასრულებელი ორგანოს - გამგეობას, სარევიზიო კომისიას, გამგეობა კი — კავშირის თავმჯდომარეს, მის მოადგილეებს და პრეზიდიუმს. 1930 წლის მარტში შეიქმნა საქართველოს პროლეტარ არქიტექტორთა ასოციაცია (საპარა), რომელიც 1932 წელს დაიშალა. 1934 წლის 15 თებერვალს საქართველოს არქიტექტორთა დამფუძნებელ ყრილობაზე ჩამოყალიბდა საქართველოს საბჭოთა არქიტექტორთა კავშირი (1947 წლიდან საქართველოს არქიტექტორთა კავშირი). 1980 წელს კავშირი აერთიანებდა 986 წევრს. ჰქონდა აფხაზეთის, აჭარისა და ქუთაისის განყოფილებები.

გამართული იყო ყრილობები:
# 1936 წელს
# 1938 წელს
# 1947 წელს (18-20 ოქტომბერი)
# 1955 წელს (20-22 ოქტომბერი)
# 1959 წელს (23-24 დეკემბერი)
# 1962 წელს (15-16 მარტი)
# 1964 წელს (15-16 მაისი)
# 1967 წელს (12-14 მაისი)
# 1970 წელს (28-30 მაისი)
# 1974 წელს (23-24 დეკემბერი)
# 1980 წელს (4-6 დეკემბერი)
# 1986 წელს

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
კატეგორია:სსრკ არქიტექტორთა კავშირი