open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ნიკოლოზ ჩიჟევსკი

**ნიკოლოზ ჩიჟევსკი** (დ. 27 მარტი, 1873, ყაზანი — გ. 22 აპრილი, 1952, პარიზი) — რუსი საბჭოთა პეტალურგი, ქიმიკოსი, სსრკ-ის მეცნიერებთა აკადემიის აკადემიკოსი (1939).

## ბიოგრაფია
1899 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1902 წელს დაამთავრა ავსტრიის ლეობენის სამთო აკადემიის მეტალურგიული ფაკულტეტი და 1904 წელს კიევის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიური ფაკულტეტი. 1910-1923 წლებში იყო ტომსკის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის კათედრის გამგე. 1923 წლიდან იყო მოსკოვის სამთო აკადმეიის პროფესორი, ხოლო 1930 წლიდან მოსკოვის ფოლადის ინსტიტუტის პროფესორი. 

მისი შრომები ეხებოდა ფოლადის და რკინის მეტალურგიას, რკინის პირდაპირ მიღებას, მეტალის სათბობი ბაზის გაფართოებას და სხვა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:დაბადებული 27 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1952
კატეგორია:რუსი მეტალურგები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
გიორგი აბულაძე

**გიორგი აბულაძე** (დ. 18 ივლისი, 1978, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

2000 წელს დაამთავრა თბილისის ბიზნესისა და მარკეტინგის ინსტიტუტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1978
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ჰეპარინი

**ჰეპარინი,**ასევე ცნობილი,როგორც **არაფრაქცირებული ჰეპარინი** (**Unfractionated Heparin**,**UFH**),არის მედიკამენტი,ჩვეულებრივი გლიკოზამინოგლიკანი.მას ფართო გამოყენება აქვს,როგორც ანტიკოაგულანტად (სისხლის გამათხელებელი).ის ასევე ხშირად გამოიყენება გულის შეტევის და არასტაბილური ანგინის სამკურანლოდ.ის მიიღება,როგორც ინტრავენურად ასევე კანქვეშ (დერმასა და ეპიდერმისს შორის),ჰეპარინს ასევე იყენებენ თირკმლის დიალიზის დროს.

გავრცელებული გვერდითი ეფექტებია: სისხლდენა და და ტკივილი ინექციის ადგილას,ასევე ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენია.ორსულობის პერიოდში,ჰეპარინის მიღება სრულიად უსაფრთხოა.ჰეპარინი აღმოაჩინეს 1916 წელს და შესულია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ესენციური მედიკამენტების სიაში.

## სამედიცინო გამოყენება 
ჰეპარინი არის ანტიკოაგულანტი,უშლის ხელს სისხლში თრომბების წარმოქმნას და მათ გარდაქმნას ემბოლად.ჰეპარინი,უშუალოდ თავად არ მონაწილეობს თრომბის დაშლაში,არამედ ის ააქტიურებს ადამიანის თრომბოლიზის მექანიზმებს,და ხელს უწყობს მათ ნორმალურ მუშაობაში.ჰეპარინი ანტიკოაგულანტად გამოიყენება,შემდები დაავადებების დროს:

* მწვავე კორონარული სინდრომი.
* ატრიული ფიბრილაცია
* ღრმა-ვენური თრომბოზი და პულმონური ემბოლია
* ჰემოფილტრაცია

## გვერდითი ეფექტები 
ჰეპარინის ყველაზე სერიოზული გვერდითი ეფექტი არის ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენია,გამოწვეული იმუნური რეაქციით,რომელიც იწვევს ადამიანის სისხლის ფირფიტების (თრომბოციტები) დეგრადირებას.ამ დაავადების ტავიდან აცილება შეიძლება, მედიკამენტის მიღების შეწყვეტით.ასევე კეთილთვისებიანი თრომბოციტოპენია (სისხლის ფირფიტების ნაკლებობა),რომელიც ხშირად გამოწვეულია,ჰეპარინის ნაადრევი მიღებით შესაძლოა,შეწყდეს მედიკამენტის მიღების შეწყვეტის გარეშეც.გავრცელებული გვერდითი ეფექტია ასევე ჰიპერკალემია,რომელიც ჰეპარინის მიღებისას,პაციენტების 5-10% აღენიშნებათ.ასევე ერთ-ერთი გვერდითი ეფექტია ამინოტრანსფერაზების დონის აწევა,რომელიც პაციენტთა 80%-ს აღენიშნება.

### ჰეპარინის ანტიდოტი 
ჰეპარინის მოქმედების საწინააღმდეგო მოქმედება აქვს,პროტამინ სულფატს.ეს პრეპარატი გამოიყენება მათთვის,ვინც ჰეპარინის დოზის გადაჭარბებით მიმდინარე გართულებები აღენიშნებათ,ან მათთვის ვისაც ჰეპარინი,როგორც მედიკამენტი აღარ ესაჭიროება და სურს მისი ეფექტის შექცევა.

## ფიზიოლოგიური ფუნქცია 
ჰეპარინის ნორმალური როლი ადამიანის ორგანიზმში,ნაკლებად ცნობილია.ჰეპარინი,ჩვეულებრივად გროვდება მასტოციტებში,და გამოიყოფა მხოლოდ **სისხლის მიმოქცევის სისტემაში** კერძოდ,ქსოვილის დაზიანების ადგილზე.ნათქვამია,რომ ანტიკოაგულაციის გარდა,ჰეპარინის მთავარი ფუნქციაა,ასეთი დაზიანებული ადგილების დაცვა ბაქტერიების შეჭრისგან.ის არის ყველაზე **ძლიერ სულფირებული  გლიკოზამინოგლიკანი.** 

## ფარმაკოლოგია 
ბუნებაში ჰეპარინი,არის პოლიმერი ჯაჭვის სხვა და სხვა სიგრძით.
ზურაბ აბულაძე

**ზურაბ აბულაძე** (დ. 22 დეკემბერი, 1968, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

2001 წელს დაამთავრა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური უნივერსიტეტის ისტორიის სპეციალობით. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1968
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ბორის ჩირკოვი

**ბორის ჩირკოვი** (; დ. 31 ივლისი, 1901 — გ. 1982, მოსკოვი) — რუსი მსახიობი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1950). 

1926 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სასცენო ხელოვნების ინსტიტუტი. მუშაობდა ლენინგრადის და მოსკოვის თეატრებში. 1928 წლიდან იღებდნენ კინოში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:გარდაცვლილი 1982
კატეგორია:დაბადებული 31 ივლისი
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები
კატეგორია:ვლადიმერ ლენინის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავი მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
პავლე ჩისტიაკოვი

**პავლე ჩისტიაკოვი** (დ. 23 ივნისი, 1832 — გ. 11 ნოემბერი, 1919, მოსკოვი) — რუსი მხატვარი და პედაგოგი.

## ბიოგრაფია
1849-1861 წლებში სწავლობდა სამხატვრო აკადემიაში. 1860-1864 წლებში სსწავლიდა პეტერბურგის მხატვრობის წამახალისებელი საზოგადოების სკოლაში. 1862-1870 წლებში იყო აკადემიის პენსიონერი პარიზსა და რომში. 1872 წლიდან ასწავლიდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. მისმა სამხატვრო-პედაგოგიურმა სისტემამ დიდი როლი სეასრულა XIX საუკუნის მეორე ნახევრის რეალიზმის განვითარებაში. მისი მოწაფეები იყვნენ ვ. ვასნეცოვი, მ. ვრუბელი, ვ. პოლენოვი, ი. რეპინი, ვ. სეროვი, ვ. სურიკოვი. ხატავდა ისტორიულ და ჟანრულ სურათებს. მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია „ღატაკი ბავშვები“ (1860-1861, რუსული მუზეუმი, ლენინგრადი) და „ბოიარინი“ (1876, ტრეტიაკოვის გალერეა, მოსკოვი).

## ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 1832
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
ნიკოლოზ ალხაზაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ნიკოლოზ ალხაზაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ნიკოლოზ ალხაზაშვილი — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი
* ნიკოლოზ ალხაზაშვილი —  ინჟინერი
ნიკოლოზ ალხაზაშვილი

**ნიკოლოზ ალხაზაშვილი** (დ. 7 დეკემბერი, 1967, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1992 წელს დაამთავრა საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის სატყეო მეურნეობის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1967
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მურთაბაქი

მინი|285x285px|მურთაბაქი
**მურთაბაქი** (არაბულად: مطبق) — ბლინი ან ტაფაზე შემწვარი პური, რომელიც დამახასიათებელია არაბეთის ნახევარკუნძულისა და სამხრეთ- აღმოსავლეთ აზიაში გვხვდება.  განსაკუთრებით პოპულარულია საუდის არაბეთში, ქუვეითში, იემენში, ინდონეზიაში, მალაიზიაში, სინგაპურში, ბრუნეისა და ტაილანდში. ადგილმდებარეობიდან გამომდინარე, სახელი და ინგრედიენტები შეიძლება მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდეს ერთმანეთისაგან. სახელი მუთაბბაკი არაბულად ნიშნავს „დაკეცილს". ეს არის პოპულარული ქუჩის საკვები ინდონეზიაში, მალაიზიასა და სინგაპურში. 

მურთაბაქს ხშირად უწოდებენ ცხარე დაკეცილ ომლეტის ბლინს, ბოსტნეულის ნაწილებით. ეს მურთაბაქის ყველაზე გავრცელებული ფორმაა. ეს ბლინი კვერცხის შიგთავსითაა სავსე, რომელსაც ზოგჯერ ერევა მწვანილები და გატარებული ხორცი. ის იწვება ტაფაზე და შემდეგ კვადრატებად იჭრება. ინდონეზიაში, მურთაბაკი ერთ – ერთი ყველაზე პოპულარული ქუჩის საკვებია და ცნობილია, როგორც მარტაბაკი. 
მარცხნივ|მინი|მურთაბაკის მომზადების პროცესი ინდონეზიაში
## ისტორია 
სიტყვა მურთაბაქი არაბულად ნიშნავს "დაკეცილს".არსებობს მოსაზრება, რომ მურთაბაკი შეიძლება წარმოშობილიყო იემენიდან, სადაც ინდური მოსახლეობის დიდი ნაწილი ცხოვრობდა.  

## მარილიანი და ცხარე ვარიანტი 
მინი|მალაიზიური მუთრაბაკიმურთაბაქის მრავალი სახეობა არსებობს. მაგალითად ბრუნეიში კერძს ცომისაგან (მართაბაქ კოსონ) ამზადებენ, რის გამოც ის ინდური პარათჰას მსგავსია. მართაბაქ კოსონ შედგება პურისმაგვარი ცომისაგან, რომელიც ტაფაზე იწვება. ამ კერძს ცხელს მიირთმევენ და ხშირად უმატებენ ცხარე სოუსებს.  სინგაპურსა და მალაიზიაში ჩვეულებრივ, მურთაბაკებს ავსებენ სანელებლებითა და ძროხის, ქათმის ან ცხვრის ხორცით. სოუსებიდან იყენებენ სანელებლების სოუსს, ტკბილ ხახვისა და კიტრის მწნილსა და კეტჩუპთან ერთად.  სინგაპურსა და მალაიზიაში არსებობს მურთაბაქის სხვა სახეობაც, რომელსაც ყველისაგან ამზადებენ. განსაკუთრებით პოპუარულია მოცარელათი მომზადებული კერძი.  ჯოჰორეული (მალაიზია) და სინგაპურული მურთაბაკი უფრო მეტ დაკეპილ ხორც შეიცავს, ვიდრე სხვა მალაიზიური ვარიანტები. 

ინდონეზიური კვერცხის მარტაბაკის საერთო ინგრედიენტები, ცომის გარდა, არის სუნელიანი დაკეპილი ხორცი (საქონლის ხორცი, ქათამი ან ცხვრის ხორცი), დაჭრილი მწვანე ხახვი, ზოგიერთი მწვანილი (სურვილისამებრ), კვერცხი, მარილი და კარტოფილი. ზოგი ქუჩის მოვაჭრე ურევს ძროხის ხორცს ცხარე სუნელებს. ინდონეზიაში, სანელებლებიანი დაკეპილი ხორცის დასამზადებლად ჩვეულებრივი სანელებლები არის ხახვი, ნიორი, ჯანჯაფილი, კუმინი, ქინძი, კურკუმა, ცოტაოდენი მარილი და ზოგჯერ ცოტაოდენი ნატრიუმის გლუტამატი. ყველა სანელებელი ერთადაა დაკეპილი ან ჯერ იკეპება და შემდეგ ერთად იწვება. 

## სქოლიო 
კატეგორია:ბრუნეის სამზარეულო
კატეგორია:ინდონეზიური პურები
კატეგორია:მალაიური სამზარეულო
კატეგორია:სინგაპურის სამზარეულო
კატეგორია:საუდის არაბეთის სამზარეულო
კატეგორია:იემენის სამზარეულო
ილია არჩემაშვილი

**ილია არჩემაშვილი** (დ. 30 აგვისტო, 1964, თიანეთი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1988 წელს დაამთავრა ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი. 1981-1983 წლებში თიანეთის მოძრავ-მექანიზებული კოლონა N38-ის მე-3 თანრიგის მუშა. 1985-1989 წლებში თბილისის მაუდ-კამვოლის კომბინატ „საბჭოთა საქართველოს“ მეხანძრე, ცვლის თანრიგის ქვეოსტატი, ცვლის ოსტატის მოვალეობის შემსრულებელი. 1989-1990 წლებში საქართველოს ალკკ თიანეთის რაიკომის მეორე მდივანი. 1991-1993 წლებში საქართველოს მთიანეთის ეკონომიკური და კულტურული განვითარების საზოგადოებასთან არსებული ასოციაცია „იმედის“ თავმჯდომარის მოადგილე. 1993-1999 წლებში სააქციო საზოგადოება „მაუდის“ თიანეთის ფილიალი, მთავარი ინჟინერი, დირექტორი. 1999-2002 წლებში თიანეთის რაიონული საკრებულოს თავმჯდომარე. 2002-2004 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება „მაუდი“ თიანეთის ფილიალის დირექტორი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თიანეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს ლეიბორისტული (შრომის) პარტია“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თიანეთში დაბადებულები
მოჰიტო (კოქტეილი)

მოჰიტო ტრადიციული კუბური კოქტეილია. იგი 5 ინგრედიენტისგან შედგება: თეთრი რომი, შაქარი, ლაიმის წვენი, გაზირებული წყალი და პიტნა. კოქტეილის სიტკბო, ციტრუსისა და პიტნის არომატი ანეიტრალებს რომის სიძლიერეს. იგი ძალიან პოპულარულ ზაფხულის კოქტეილად ითვლება.

## ისტორია 
მინი|351x351პქ|მოჰიტო
კოქტეილის წარმოშობის ზუსტ ადგილთან დაკავშირებით ბევრნაირი მოსაზრება არსებობს, თუმცა ერთი რამ ცხადია: ჰავანა, კუბას დედაქალაქი, მოჰიტოს სამშობლოა.გავრცელებული ისტორიის მიხედვით, სამხრეთ ამერიკაში მცხოვრები ინდიელები ეწვივნენ კუბას, რათა უკან ჩაეტანათ იმ წამლის ინგრედიენტები, რომელიც ტროპიკული დაავადების მორჩენაში დაეხმარებოდათ. ეს ინგრედიენტები გახლდათ: სპირტიანი სასმელი (დიდი ალბათობით რომი), ლაიმი, შაქრის ლერწამის წვენი, პიტნა. ლაიმი, ციტრუსი რომელიც დიდი რაოდენობით C ვიტამინს შეიცავს, ნამდვილად დაეხმარებოდა ინდიელებს თავიდან აეცილებინათ ისეთი დაავადებები როგორიცაა დიზენტერია ან სურავანდი.

მეორე მოსაზრების მიხედვით, კოქტეილი სერ ფრანცის დრეიკმა შექმნა, თუმცა მისი ალკოჰოლური ინგრედიენტი თავდაპირველად რომის ნაცვლად ბრენდი იყო. ამ პერიოდში კოქტეილს ჯერ არ ერქვა მოჰიტო, თუმცა მოჰიტოს შემადგენლობა ჰქონდა. 

ზოგიერთი ისტორიკოსის აზრით, კოქტეილის შექმნაში დიდი წვლილი შეიტანეს აფრიკელმა მონებმა, რომლებიც კუბაში შაქრის ლერწამის პლანტაციებში მუშაობდნენ მე-19 საუკუნეში. "გუარაპო", წვენი რომელიც ამ მცენარისგან მზადდება, ამასთანავე მოჰიტოს ერთ-ერთი მთავარი ინგრედიენტი, შავკანიანებში ძალიან პოპულარული იყო.

კოქტეილის ინგრედიენტებში თავდაპირველად არ შედიოდა ლაიმის წვენი.

კოქტეილი პოპულარობით სარგებლობდა ადრეც და ახლაც. არსებობს მითი იმის შესახებ, რომ  თითქოს, მოჰიტო  ცნობილი ავტორის, ერნესტ ჰემინგუეის საყვარელი კოქტეილი იყო. 

2016 წელს ჩატარებული საერთაშორისო კვლევის მიხედვით, მოჰიტოს დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთში ყველაზე პოპულარული კოქტეილის სტატუსი ჰქონდა. 

## მომზადება 
მოჰიტოს მომზადება შემდეგი თანმიმდევრობით მიმდინარეობს:

ახლად დაწურული ლაიმის წვენი ემატება შაქარს (ან შაქრის სიროფს) და პიტნას. მათი არევა ხდება ბარმენის სპეციალური აღჭურვილობის მეშვეობით. პიტნის ფოთლები უნდა იყოს დანაყული, რის შედეგადაც ფოთლებში არსებული წვენი გამოიყოფა. თუმცა, ისინი არ უნდა იყოს დაქუცმაცებული. კოქტეილს ემატება რომი, რის შემდეგაც საჭიროა მორევა, რომ შაქარი ბოლომდე დაიშალოს და შეერიოს ინგრედიენტებს. ასევე ესთეტიკური სილამაზისთვის, პიტნის ფოთლები კოქტეილის თავზე უნდა განთავსდეს. შემდეგ კოქტეილს ემატება დამსხვრეული ყინულის ნაჭრები და გაზირებული წყალი. ჭიქის მოსართავად იყენებენ პიტნის ფოთლებსა და ლაიმის ნაჭრებს.

## ვარიაციები 
მინი|295x295პქ|მოჰიტო მანგოს არომატით
მოჰიტოს მრავალი ვარიაცია არსებობს. ძირითადად ინგრედიენტების ცვლილებისას კოქტეილის სახელიც მცირედით იცვლება. 

"ნოჰიტო" არის მოჰიტო ალკოჰოლის გარეშე. ხოლო "კოჰიტო" გახლავთ მოჰიტო რომელსაც ქოქოსის არომატი აქვს. კოქტეილში ქოქოსის არომატის მისაღწევად იყენებენ ქოქოსის რომს.

პერუში არსებული რესტორნების უმეტესობაში ამზადებენ მოჰიტოს ვარიაციებს, სხვადასხვა ხილის დამატებით. კოქტეილის ცნობილი ვარიაციები მოიცავს მოჰიტოს გრეიფრუტით, მარაკუიათი, ფორთოხლით, მსხლით, მარწყვით, მანგოთი. კოქტეილს ხილს დაბლენდერებული სახით უმატებენ.

მექსიკაში კი შეხვდებით "მოჰიტო ბლანკოს". მისი დამზადება მარტივია. მოჰიტოს ინგრედიენტები უცვლელია. განსხვავება ისაა, რომ კოქტეილს რომის ნაცვლად ტეკილას უმატებენ.  

## სქოლიო
ნაზი არონია

**ნაზი არონია** (დ. 28 აპრილი, 1955, სოფ. მუჟავა, ახლანდ. წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი იურისტები
ლევანტური სამზარეულო

მინი|230x230პქ|ოსმალეთის სირია (იასამნისფერი) დანარჩენი ხილული ოსმალეთის იმპერია (წითელი)
**ლევანტური სამზარეულო** - ლევანტის ტრადიციული სამზარეულო, რომელიც არაბულად ცნობილია როგორც Bilad al-Sham და მაშრიყი, რომელიც მოიცავს აღმოსავლეთ ხმელთაშუაზღვისპირეთის დიდ ტერიტორიას. დღეს იგი აგრძელებს გავლენის მოხდენას მეინსტრიმული ხასიათის საკვების უმეტეს ნაწილში. იგი გვხვდება კვიპროსის, იორდანიის, ლიბანის, ისრაელის, პალესტინის, სირიის და სამხრეთ თურქეთის ზოგიერთ ნაწილში ადანასთან, გაზიანთეპთან და ანთაქიასთან ( ალეპოს ყოფილი ვილაიეთი). ქვემოთ ჩამოთვლილ ზოგიერთ კერძს შეიძლება ადრეული წარმოშობა ჰქონდეს მეზობელ რეგიონებში, მაგრამ უკვე დიდი ხანია ტრადიციად იქცა და დამკვიდრდა ლევანტში.

ალბათ ყველაზე გამორჩეული ასპექტი ლევანტური სამზარეულოსა არის მეზე რომელშიც სედის ტაბულეჰი, ჰუმუსი და ბაბა განუში .

## ლევანტური კერძები 
[მინი|Fattoush არის ლევანტინის პიტას პურის სალათი, რომელიც შეიცავს შერეულ მწვანილებს და [ბოსტნეული კულტურები|ბოსტნეულს . ]]
მინი|კიბბე ნაიეი
მინი|მაკდუს
მინი|მანაკიში
მინი|მუჯადარა
მინი|ფალაფელი

ლევანტური სალათი : სალათი შედგება დაჭრილი პამიდვრის, კიტრისა და ხახვისგან. ზოგჯერ ზემოდან ერთვის ლიმონის წვენი და ზეითუნის ზეთი. სხვა ცნობილ სალათებში შედის: არტიშოკის სალათი, ავოკადოს სალათი, ფატუში და ტაბული. 

არაკი (عرق): სუფთა, უფერული ალკოჰოლური სასმელი. 

ავამეჰი (عوامة): არის ერთგვარი შემწვარი ცომი, რომელიც ფორმით ჰგავს ცნობილ დონატს. ამოვლებულია სიროფში არ თფლში და ერთვის სეზამის მარცვლები.

ბაბა განუში (بابا غنوج): ბადრიჯანი შერეული ლიმონთან, ნიორთან, ზეითუნის ზეთთან და სხვადასხვა სეზონურ მწვანილებთან.

ფახლავა (البقلاوة): დესერტი

ბამია (بامية): ცხვრის ხორცი პომიდვრის სოუსში, მიირთმევენ ბრინჯთან ერთად. 

დოლმა (محشي): სხვადასხვა ბოსტნეულში გახვეული ხორცი და ბრინჯი.

ფალაფელი (الفلافل): დაჭეჭყილი მუხუდო, რომელსაც ეძლება მრგვალი ბურთიებური ფორმა, შემდეგ ხდება მისი შეწვა. როგორც წესი, მიირთმევენ პიტასთან ან ჰუმუსთან ერთად. 

ფასოლადა (فاصوليا): თეთრი ლობიო და ხორცი, ბრინჯთან ერთად.

ფატეჰი (فتّة): ქათამი ბრინჯით, მიირთმევენ იოგურტთან და პურთან ერთად.

კაბსა (كبسة): ბრინჯზე დაფუძნებული კერძი, რომელსაც მიირთმევენ ცხვრის ან ქათმის ხორცთან ერთად. აცხობენ სხვადასხვა ტიპის სუნელებთან ერთად და ბრინჯს ზემოდან აყრიან თხილს. 

კანაფეჰი (كنافة): დესერტი, რომელიც ფილოსგან მზადდება. ასევე ერთვის მდნარი ყველი და შაქრის სიროფი.

ქაბაბი (كباب): საქონლის ან ცხვრის ხორცისგან დამზადებული საჭმელი.  

ზალაბია (زلابية): შემწვარი ცომი, ამოვლებული ტკბილ სიროფში. 

ზიბდიეჰი (زبدية): წითელ წიწაკაში მომზადებული კრევეტი, რომელსაც თან ერთვის ნიორი და დაჭრილი პომიდორი.

## ლევანტური სამზარეულოს გეოგრაფიული ვარიაციები 
*    სირიული სამზარეულო
*    ერაყული სამზარეულო
*    ლიბანის სამზარეულო
*   ეგვიპტური სამზარეულო
*  ებრაული სამზარეულო
*   იორდანიული სამზარეულო
*  თურქული სამზარეულო
*  კვიპროსის სამზარეულო

## სქოლიო 
კატეგორია:თურქული სამზარეულო
კატეგორია:ლევანტის სამზარეულო
გიორგი ახვლედიანი (ინჟინერი)

**გიორგი ახვლედიანი** (დ. 8 აპრილი, 1947, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1970 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი სამშენებლო ფაკულტეტი თბომომარაგებისა და ვენტილაციის სპეციალობით, ხოლო 1982 წელს — ასპირანტურა. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1970)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გიორგი
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
მაია ახვლედიანი

**მაია ახვლედიანი** (დ. 27 იანვარი, 1966, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.

1989 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 2006-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
მაია
ჩისტოპოლი

**ჩისტოპოლი** — ქალაქი რუსეთის ფედერაციაში, თათრეთში, ნავმისადგომი კუიბიშევის წყალსაცავზე. მოსახლეობა 60755 (2010). 1940-იანი წლებიდან მოქმედებს საათების ქარხანა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თათრეთის ქალაქები
სტარკა

**სტარკა** — გამოხდილი ალკოჰოლური სასმელის სახეობა, რომელიც მზადდება დადუღებული ჭვავის ბადაგისგან. ტრადიციულად, სტარკა მზადდება ბუნებრივი (ორჯერადი დისტილაციის შემდეგ, რექტიფიკაციის გარეშე) ჭვავის სპირტისგან და ძველდება მუხის კასრებში, ცაცხვისა და ვაშლის ხის ფოთლების მცირე დამატებით. წარმოების მეთოდები ჰგავს ვისკის დამზადების პროცესს. სტარკას სხვადასხვა სახეობები იყიდება, მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი განსხვავება არის დაძველების პერიოდის ხანგრძლივობა, 3-დან 50 წლამდე და ბუნებრივი ფერი, რომელიც მიიღება სპირტსა და მუხის კასრს შორის  რეაქციით და არა დანამატებისგან.

## ისტორია 
სტარკა ცნობილი იყო პოლონეთში და ლიეტუვაში, სულ მცირე, XV საუკუნის შემდეგ, მოგვიანებით პოლონეთ-ლიტვის თანამეგობრობაში, ხოლო XVII საუკუნისთვის იგი გახდა თანამეგობრობის და სარმატისტული კულტურის თავადაზნაურობის ერთ-ერთი საყვარელი სასმელი. ტრადიციის თანახმად, ბავშვის დაბადებისთანავე მამამ დიდი რაოდენობით შინგამოხდილ სპირტს (დაახლოებით 75 მტკიცებულება) ასხამდა მუხის ცარიელ კასრში, რომელიც ადრე ღვინის შესანახად გამოიყენებოდა (ჩვეულებრივ იმ დროს უნგრეთიდან შემოდიოდა და ამიტომ მას უწოდებდნენ *Węgrzyn*, ან *უნგრული* ). შემდეგ კასრს ლუქავდნენ ცვილით და მარხავდნენ, ხოლო ბავშვის ქორწილისათვის ამოთხრიდნენ და ხსნიდნენ. თვით სახელწოდება მომდინარეობს ამ დაძველების პროცესიდან და XV საუკუნის პოლონურ ენაში ნიშნავდა არაყსაც  და მოხუც ქალსაც. გარდა ამისა, სახელი მომდინარეობს ლიეტუვური სიტყვიდან "Starkus",  რადგან Starka- ს წარმოება ასოცირდება დაბადებასთან.

XIX საუკუნის ბოლოს სხვადასხვა კომპანიამ (ძირითადად საიმპერატორო რუსეთსა და ავსტრია-უნგრეთში ) ოდნავ გაამარტივა წარმოების პროცესი და მას მასობრივი წარმოების საჭიროებებს მოერგო ლვოვში არსებული კომპანია ბაჩევსკი . პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, რომელმაც ბოლო მოუღო პოლონურ-ლიეტუვურ თანამეგობრობას, სტარკა ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ სასმელად დარჩა ორივე ქვეყანაში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, როდესაც ლიეტუვა საბჭოთა კავშირში იყო, სტარკას წარმოება არ შეჩერებულა და იწარმოებოდა  კაუნასის ქარხნებში. პოლონეთში სპირტიანი სასმელების  ნაციონალიზაცია მოხდა, მაგრამ სტარკას წარმოება გაგრძელდა, ძირითადად, როგორც მაღალი ფასების საექსპორტო საქონელის .

ამჟამად, Szczecińska Fabryka Wódek "Starka" (ყოფილი *Polmos Szczecin* ) ერთადერთი კომპანიაა, ვინც სტარკას აწარმოებს პოლონეთში და მრავალფეროვანი არჩევანი აქვს დაძველების მიხედვით, 3-დან 35 წლამდე, მაგრამ ყველაზე ძველი სტარკა 1947 წლით თარიღდება. Szczecińska Fabryka Wódek- ის მიერ წარმოებული ყველა სტარკა შეიცავს 40% ალკოჰოლს. ასევე არის მთელი რიგი სხვა კომპანიები (განსაკუთრებით ლიეტუვაში, ბულგარეთში, ყაზახეთში, რუსეთში, ლატვიასა და შეერთებულ შტატებში ), რომლებიც აწარმოებენ არაყს, რომელიც ჰგავს სტარკას (წარმოებულია ძირითადად რექტიფიცირებული სპირტისა და მცენარეული ნაყენების ნარევიდან).

## რესურსები ინტერნეტში 
* Starka, one of the most respected manufacturers of Starka
* Stumbras , producer of Starka-styled alcohol from Lithuania
* Vilniaus Degtine , producer of Starka-styled alcohol from Lithuania
* St. Louis Distillery, producer of Starka in USA

## სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
კატეგორია:სასმელები
ნადირობის სეზონი

**„ნადირობის სეზონი“** () — 2006 წლის კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომლის რეჟისორია როჯერ ალერსი და ჯილ კულტონი, სცენარისტები — სტივ ბენჩიჩი და რონ ფრიდმანი, პროდიუსერი — მიშელ მერდოკა. მუსიკა ეკუთვნის რამინ ჯავადი და პოლ ვესტერბერგი. პერსონაჟებს ახმოვანებენ მარტინ ლოურენსი, ეშტონ კაჩერი, გარი სინისი და სხვები. ფილმი აწარმოა Sony Pictures Animation-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Sony Pictures Releasing-მა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* *ნადირობის სეზონი 2*
* *ნადირობის სეზონი 3*
* *ნადირობის სეზონი 4*

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:2006 წლის ფილმები
კატეგორია:2006 წლის ანიმაციური ფილმები
კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები
ტროფიმე ჩიტაია

**ტროფიმე ჩიტაია** (დ. 6 ოქტომბერი, 1899, ახუთი — გ. 12 იანვარი, 1962, თბილისი) — ქართველი სამთო ინჟინერ-გეოლოგი. 1931 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის სამთო-მეტალურგიული ინსტიტუტი. 1931-1962 წლებში მუშაობდა საქართველოს სხვადასხვა გეოლოგიურ დაწესებულებაში. 1961 წელს მიენიჭა საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინრის წოდება. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1899
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
გოლა ჩიტაძე

**გრიგოლ (გოლა) ჩიტაძე** (დ. 1871, გორი — გ. 11 თებერვალი, 1892, თბილისი) — ქართველი რევოლუციონერი, მარქსიზმის ერთ-ერთი პირველი პროპაგანდისტი საქართველოში

## ბიოგრაფია
სწავლობდა ჯერ გორის სასულიერო სასწავლებელში, 1881 წლიდან კი თბილისის სასულიერო სემინარიაში. აქტიურად მონაწილეობდა სტუდენტთა რევოლუციურ საქმიანობაში. 1885 წელს იძულებული გახდა სწავლისთვის თავი დაენებებინა. თავის ძმასთან შიო ჩიტაძესთან ერთად იგი მაქსიმ გორკის უახლოესი მეგობარი იყო. ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ხალხოსან რევოლუციონერებთან. მისი წიგნთსაცავით სარგებლობდნენ თბილისის მოწინავე ახალგაზრდები და მუშები. დაძაბულმა მუშაობამ და მეცადინეობამ მისი ჯანმრთელობა შეარყია და იგი მალე გარდაიცვალა. 

## ლიტერატურა
**ასათიანი, ლ.* წერილები ლიტერატურაზე, თბილისი, 1946
**ხუნდაძე, ს.*, „მაქსიმ გორკი საქართველოში“ „სალიტერატურო გაზეთი“ 28 სექტემბერი, 1932

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1871
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1892
კატეგორია:გორში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები
კატეგორია:მარქსისტები
გენოვაიტე საბალიაუსკაიტე

**გენოვაიტე საბალიაუსკაიტე** () (დ. 2 აპრილი, 1923, კაუნასი, ლიეტუვა — გ. 23 ივნისი, 2020, მანჰაიმი, გერმანია) — ლიეტუველი ბალეტის მსახიობი, სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1964).

## ბიოგრაფია
1934-1938 წლებში სწავლოდა კაუნასის საბალეტო სტუდიაში. 1942 წელს დაამთავრა ლენინგრადის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. 1938-1968 წლებში ხანგამოშვებით იყო კაუნასის ოპერის და ბალეტის თეატრის სოლისტი. 1952 წლიდან ვილნიუსში იყო ხელოვნების სკოლის ქორეოგრაფიული განყოფილების უფროსი. 1970-1971 წლებში სანტიაგოში ჩილეს ეროვნული ბალეტის ბალეტმეისტერ-პედაგოგი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
საბაჟო

**საბაჟო** — სახელმწიფო დაწესებულება, რომელიც აკონტროლებს სახელმწიფოს საზღვარზე ტვირთის, მათ შორის ბარგისა და საფოსტო გზავნილების გადაზიდვას, უზრუნველყოფს ბაჟისა და სხვა მოსაკრებლების ამოღებას. საბაჟო ამოწმებს ქვეყნის კანონების შესრულებას, აღრიცხავს საიმპორტო და საექსპორტო საქონელს, იბრძვის კონტრაბანდის წინააღმდეგ. მრავალ ქვეყანაში საბაჟო ექვემდებარება ფინანსთა სამინისტროს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სახელმწიფო აპარატი
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით
ავტოვაგზალი

**ავტოვაგზალი** — საავტობუსო მიმოსვლის მომსახურებისთვის განკუთვნილი შენობა-ნაგებობა ან ნაგებობათა კომპლექსი. აქვს მგზავრთა მოსადცელი დარბაზი, მოედანი, საბილეთო სალაროები, სადისპეჩერო, მგზავრთა ჩასხდომა-გადმოსხდომის ბაქნები, ავტობუსის სადგომი მოედნები და სხვა. აგებენ ერთ-ორ და მრავალიარუსიან ავტოვაგზლებს, რომელთაც აქვთ მიწისქვეშა დარბაზები, გვირაბები, გადასასვლელი ხიდები და სხვა. თბილისის ავტოვაგზალი აშენებულია 1973 წელს (არქიტექტორები შოთა ყავლაშვილი. რ. კიკნაძე, ვ. ქურთიშვილი, მხატვარი ზ. წერეთელი).

## ლიტერატურა
კატეგორია:ავტოსადგურები და ავტოვაგზლები
კატეგორია:ქალაქი
კატეგორია:შენობა-ნაგებობების სახეობები
ფოტოგრაფიული გამჟღავნება

**ფოტოგრაფიული გამჟღავნება** — შუქმგრძნობიარე კინო და ფოტომასალებში სინათლის მოქმედებით წარმოქმნილი ფარული გამოსახულების გარდაქმნა ხილულად. 

ფოტოგრაფიული გამჟღავნებისას ვერცხლის ჰალოგენიდების (ძირითადად AgBr) შუქმგრძნობიარე მასალებში ვერცხლის იონების აღდგენა ხდება ფოტოგრაფიული სამჟღავნებით: 

4AgBr+C6H4(OH)2+2Na2SO3+2NaOH \mathsf{\longrightarrow} 4Ag+C6H2(OH)2(SO3Na)2+4NaBr+2H2O.

განასხვავებენ „ქიმიურ“ და „ფიზიკურ“ ფოტოგრაფიულ გამჟღავნებას. „ქიმიური“ გამჟღავნება გულლისხმობს ვერცხლის აღდგენას შუქმგრძნობიარე ემულსიურ შრეში არსებული ვერცხლის ჰალოგენიდების კრისტალებიდან, ხოლო „ფიზიკური“ — ფოტოგრაფიულ სამჟღავნში შემავალი — ხსნადი ვერცხლის მარილიდან.

ფოტოგრაფიული გამჟღავნება შერჩევითი პროცესია, რომლის სიჩქარე ექსპონირებულ უბანზე უფრო დიდია, ვიდრე არაექსპონირებულ უბანზე.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფოტოგრაფია
აზოვის ლაშქრობები

**აზოვის ლაშქრობები** — რუსეთის იმპერიის სამხედრო მოქმედებები აზოვის ციხის ასაღებად 1695-1696 წლებში რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს. 

აზოვის ციხის დაუფლება რუსეთს უხსნიდა გზას აზოვისა და შავი ზღვებისკენ. ლაშქრობა დაიწყო 1695 წლის გაზაფხულზე. აზოვისკენ გაიგზავნა რჩეული პოლკების და დონის კაზაკების არმია (31 ათასი მეომარი, 170 ქვემეხი), რომელიც დაყოფილი იყო სამ რაზმად (სარდლები ფ. ლეფორტი, პ. გორდონი და ა. გოლოვინი). ყირიმის თათართა ძალების შესაბოჭად დნეპრის ქვემოწელისკენ დაიძრა ბ. შერემეტევის არმია (120 ათასი მეომარი). 5 ივლისს რუსეთის ჯარი ხმელეთიდან შემოერტყა აზოვს, რომელსაც 7 ათასიანი გარნიზონი იცავდა. 5 აგვისტოს და 25 სექტემბერს ორი უშედეგო იერიშის შემდეგ ალყა მოხსნეს.

1696 წელს დაიწყო მეორე ლაშქრობის სამზადისი. შეიქმნა აზოვის ფლოტი. შერემეტევის ცხენოსანი ჯარი (70 ათასი მეომარი) კვლავ დნეპრის ქვემოწელისკენ გაიგზავნა. 23-26 აპრილს რუსეთის ჯარი ალექსეი შეინის მეთაურობით სამდინარო და სახმელეთო გით აზოვისაკენ დაიძრა. 3 მაისს პეტრე I-ის სარდლობით აზოვისკენ გაცურა გალერების ფლოტილიამ, 27 მაისს კი ლეფორტის სარდლობით რუსეთის ფლოტი (2 სახაზო გემი, 4 ბრანდერი, 23 გალერა და სხვა) ზღვაში გავიდა და აზოვს ალყა შემოარტყა. 14 ივნისს დონის შესართავთან ოსმალეთის ფლოტი გამოჩნდა, მაგრამ დაზარალებული უკანვე გაბრუნდა. 19 ივლისს აზოვის გარნიზონი დანებდა. აზოვის ლაშქრობებმა გამოაჩინა რუსეთის იმპერიისთვის ფლოტის მნიშვნელობა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:XVII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები
კატეგორია:რუსეთის ბრძოლები
კატეგორია:რუსეთ-ოსმალეთის ომები
კატეგორია:1695 წლის ბრძოლები
კატეგორია:1696 წლის ბრძოლები
ვუალი (ფოტოგრაფია)

მინი|ფოტოგრაფიული ვუალი ფოტოს მარჯვენა მხარეს
**ფოტოგრაფიული ვუალი** () — გამჟღავნებულ კინო და ფოტომასალაზე მიღებული გაშავება, რომელიც წარმოიქმნება ლითონური ვერცხლის აღდგენის შედეგად იმ ადგილებში, სადაც ექსპონირებისას სინათლემ ფოტოშრეზე არ იმოქმედა.  

ფოტოგრაფიული ვუალი ამცირებს გამოსახულების კონტრასტულობას. ფოტოგრაფიული ვუალის წინააღმდეგ ბრძოლის მიზნით სამჟღავნს უმატებენ კალიუმბრომიდსა და სხვა ნივთიერებებს, რომლებიც გამჟღავნების ამორჩევითობას ადიდებენ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფოტოგრაფია
შიო ჩიტაძე

**შიო ჩიტაძე** (დ. 4 თებერვალი, 1873, გორი — გ. 4 ივლისი, 1906, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პუბლიცისტი, პოლიტიკოსი. 

## ბიოგრაფია
დაამთავრა გორის სასულიერო სასწავლებელი 1887 წელს. შემდეგ ჩააბარა მისაღები გამოცდები თბილისის მეორე გიმნაზიაში და მესამე კლასში ჩაირიცხა. გიმნაზიაში სწავლის პერიოდში აქტიურად ჩაება საზოგადოებრივ-რევოლუციურ მუშობაში. გიმნაზიის სრული კურსი დაასრულა 1892 წელს და შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, მაგრამ ერთ წელიწადში გადავიდა კიევის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, სადაც იგი საუკეთესო სტუდენტად ითვლებოდა. 

კიევში აირჩიეს ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს გამგეობის თავმჯდომარედ. მეგობრობდა მწერალ ლესია უკრაინკასთან. უნივერსიტეტი წარმატებით დაასრულა 1897 წელს და მიიწვიეს რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად კიევის გიმნაზიაში, მათ შორის ფუნდკლეევის ქალთა კერძო გიმნაზიაში. ზაფხულობით ხელმძღვანელობდა სახალხო სკოლების მასწავლებელთა პედაგოგიური კვალიფიკაციის ამაღლების კურსებს; აქტიურ მონაწილეობას იღებდა კიევის ჟურნალ-გაზეთებში, რომლებშიც სისტემატურად ათავსებდა ფსიქოლოგიურ და ლიტერატურულ-კრიტიკულ სტატია-ნარკვევებს, ეწეოდა რევოლუციურ მუშობას. 

1904 წელს თბლისის ქართული გიმნაზიის გამგე-კომიტეტმა იგი რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად მიიწვია და მან თბილისის ქართულ გიმნაზიაში დაიწყო მუშაობა. მალე იგი გიმნაზიის ინსპექტორად დაინიშნა. ამ თანამდებობაზე დანიშვნისთანავე შეუდგა ქართულ გიმნაზიაში მმართველობის დემოკრატიული სისტემის შემოღებასა და სწავლა-აღზრდის ახალ პედაგოგიკურ-დიდაქტიკურ პრონციპებზე დამკვიდრებას, ამავე პერიოდში უფრო ფართოდ გაშალა რევოლუციური მუშაობა. მისი ინიციატივითა და უშუალო ხელმძღვანელობით მოეწყო 1905 წლის 13 აპრილის მასწავლებელთა ყრილობა თბილისში; მონაწილეობდა თბილისის სკოლების მოსწავლეთა მიტინგზე 1905 წლის სექტემბერში. 

იყო სოციალისტ-ფედერალისტების პარტიის წევრი და ამ პარტიის გამოცემების „ცნობის ფურცლისა“ და „შრომის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრი და მუდმივი თანამშრომელი. 1906 წელს მისსავე საცხოვრებელ ბინაში მოკლეს.

მისი ძმა, გოლა ჩიტაძე, მარქსისტი რევოლუციონერი იყო. დაკრძალულია კუკიის სასაფლაოზე. თბილისში არსებობს შიო ჩიტაძის ქუჩა.

## ლიტერატურა
**ქაჯაია, ვ.* „გამოჩენილი ქართველი პედაგოგი შიო ჩიტაძე“, თბილისი, 1948

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1906
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:გორში დაბადებულები
კატეგორია:მოკლული ქართველი პოლიტიკოსები
პინა კოლადა (კოქტეილი)

მინი|251x251პქ|პინა კოლადას ინგრედიენტები
პინა კოლადა არის ტკბილი კოქტეილი, რომელიც მზადდება: რომისგან, ქოქოსის რძისა და ანანასის წვენისაგან. მას მიირთმევენ ყინულთან ერთად დაბლენდერებულს, ან უბრალოდ ყინულიანს. კოქტეილის ჭიქის მოსართავად ძირითადად იყენებენ ანანასს ან  დაშაქრულ ალუბალს. ზოგიერთ შემთხვევაში კი ორივეს. 

კოქტეილის სახელი ესპანურიდან მომდინარეობს და იგი ითარგმნება როგორც: *piña, "ანანასი", colada "დაწურული".* სახელი დაკავშირებულია კოქტეილის სამი ინგრედიენტიდან ერთ-ერთთან: ახლად დაწურულ ანანასის წვენთან. პინა კოლადას სამშობლო პუერტო-რიკოა. 

## ისტორია 
პინა კოლადას შექმნის შესახებ არსებულ ისტორიებში, უძველესი ამბავი მე-19 საუკუნის პუერტო-რიკოელ მეკობრეზე, რობერტო კოფრესიზე მოგვითხრობს. მან თავის ეკიპაჟს საბრძოლო სულის ასამაღლებლად დაალევინა სასმელი, რომელიც დღესდღეობით პინა კოლადას სახელითაა ცნობილი. სასმელი ქოქოსის, ანანასისა და თეთრი რომის ნაზავი გახლდათ. იგი 1825 წელს გარდაიცვალა და პინა კოლადას რეცეპტიც დაიკარგა. ისტორიკოსი ჰაიდი რიჩარდი ამ ისტორიის სისწორეს ეჭვქვეშ აყენებს. 

სასტუმრო ჰილტონის ადმინისტრაცია კი ამტკიცებს, რომ კოქტეილი პუერტო-რიკოში არსებულ ჰილტონის სასტუმროში შეიქმნა 1954 წელს. ამ დროს სასტუმროში ბარმენად მუშაობდა რამონ მარერო. ისტორიის მიხედვით, მან შექმნა პინა კოლადას რეცეპტი, რადგან მისი აზრით ეს გემო ზუსტად გამოხატავდა პუერტო-რიკოულ ბუნებას.
მინი|პინა კოლადას მორთულობა
სხვა ვერსიების მიხედვით შესაძლებელია რომ კოქტეილი 1963 წელს შექმნილიყო, ბარმენის დონ რამონ პორტას მინგოტის მიერ.

1978 წელს, პინა კოლადა პუერტო-რიკოს ოფიციალური სასმელი გახდა.

აღსანიშნავია, რომ კოქტეილში რამდენიმე წვეთ ლაიმის წვენსაც ამატებდნენ. მჟავე არომატი ტკბილ კოქტეილს უფრო პიკანტურ გემოს აძლევდა.

10 ივლისს აშშ-ში პინა კოლადას დღეს აღნიშნავენ. 

კოქტეილი მსოფლიოს ყურადღების ცენტრში მაშინ მოექცა, როდესაც რუპერტ ჰოლმსმა, კომპოზიტორმა და მომღერალმა, პინა კოლადას სიმღერა შექმნა. სიმღერა მალევე გახდა პოპულარული მსოფლიოს მასშტაბით.

## მომზადება 
პინა კოლადას ორიგინალი რეცეპტი ასეთია: 85 მლ ქოქოსის რძე, 170 მლ ანანასის წვენი, 43 მლ თეთრი რომი ერევა ერთმანეთს და ითქვიფება ყინულთან ერთად. ისხმება წინასწარ გაცივებულ ჭიქაში, რომელიც ირთვება ანანასით ან ალუბლით, ან ორივეთი.

პუერტო-რიკოს დედაქალში, სან ხუანში კოქტეილს შემდეგი ხერხით აკეთებენ:

**ინგრედიენტები:**

1 უნცია ნაღები

6 უნცია ახლად დაწურული ანანასის წვენი

1 უნცია ქოქოსის რძე
მინი|307x307პქ|კოქტეილის მომზადების პროცესი
2 უნცია რომი (ნებისმიერი სახის)

4 უნცია დამტვრეული ყინული

#### მეთოდი: 
ბლენდერში ითქვიფება ინგრედიენტები და შემდეგ ემატება ყინული, ყინულიანი მასა ითქვიფება 15 წამის განმავლობაში. შემდეგ ისხმება 12 უნციან ჭურჭელში. რა თქმა უნდა, ამ მეთოდის მიხედვითაც, კოქტეილის ჭიქის მორთვა მისი მომზადების ბოლო საფეხურია. 

## ვარიაციები 
* "ამარეტო კოლადა" ისეთი პინა კოლადაა, რომელშიც რომს, იტალიური ლიქიორი, ამარეტო ანაცვლებს. 
* "პინიტა კოლადა" არის უალკოჰოლო პინა კოლადა.
* "ჩი ჩი" გახლავთ პინა კოლადა, რომლის ინგრედიენტებშიც რომს არაყი ცვლის.
* "კივი კოლადა"-ში ანანასის წვენს კივი და მისი წვენი ანაცვლებს.
* "სკოტსმენ კოლადა"-ში კი პინა კოლადას უალკოჰოლო ინგრედიენტებს სკოჩი ემატება. 

## სქოლიო
ლიმონჩელო

მინი|სახლში მომზადებული ლიმონჩელო
**ლიმონჩელო** () — იტალიური ლიმონის ლიქიორი, რომელიც ძირითადად სამხრეთ იტალიაში იწარმოება, განსაკუთრებით ნეაპოლის ყურის ირგვლივ, სორენტინის ნახევარკუნძულზე, ამალფის სანაპიროზე, ასევე პროჩიდას, ისკიასა და კაპრის კუნძულებზე. მას ასევე ამზადებენ კალაბრიაში, აბრუცოში, ბაზილიკატაში, აპულიაში, სიცილიაში, სარდინიაში, ლიგურიაში, საფრანგეთის პატარა ქალაქ მენტონსა და მალტის კუნძულ გოზოზე. ჩრდილოეთ იტალიაში სასმელს ხშირად ლიმონჩინოს უწოდებენ. ის პოპულარული სახლში მომზადებული სასმელია, რომლის უამრავი სხვადასხვა რეცეპტია ხელმისაწვდომი. 

მიუხედავად იმისა, რომ ლიმონჩელოს წარმოშობის ზუსტ თარიღთან დაკავშირებით კამათი მიმდინარეობს, სასმელი სულ ცოტა 100 წლის მაინც არის.

ლიმონჩელოს ოდნავ მღვრიე შესახედაობა აქვს, რაც სასმელში მცირე რაოდენობით (დაახლ. 100 ნანომეტრი) ე.წ "სასიცოცხლო ზეთების" იგივე ეთერზეთების დამატებითაა გამოწვეული. ჰიდროფობური ეთერზეთების სპონტანური ემულგირება წყლისა და ალკოჰოლის ნარევში ოუზოს ეფექტის სახელითაა ცნობილი.

## წარმოება 
ტრადიციულად, ლიმონჩელო ფემინელოს ჯიშის ლიმონით მზადდება, ისინი ასევე ცნობილია როგორც სორენტოს ან სფუზატოს ლიმონები. მათ კანს, რბილობის გარეშე გამოხდილ სპირტში ყრიან, სანამ ზეთს არ გამოიღებენ. მიღებულ ყვითელ სითხეს შემდეგ ე.წ "მარტივ სიროფს" (ასევე ცნობილი როგორც შაქრის ან/და ბარის სიროფი. წყლისა და შაქრის ნარევი) შეურევენ. შაქრისა და წყლის შეფარდება, ისევე როგორც ტემპერატურა გავლენას ახდენს სასმელის ფერსა და სიწმინდეზე, სიბლანტეზე და არომატზე. გაუმჭვირვალე ლიმონჩელოები შაქრის სიროფისა და ლიმონის ზეთების სპონტანური ემულგირების შედეგია (ასევე ცნობილი როგორც ოუზოს ეფექტი).

## პოპულარობა 
ლიმონჩელო იტალიაში ყველაზე პოპულარულ ლიქიორთა შორის მეორე ადგილზეა კამპარის შემდეგ. ლიმონჩელო ასევე გამოიყენება სხვადასხვა კოქტეილების, ფუნთუშეულისა და ნაყინის მოსამზადებლად.

## ალკოჰოლის შემცველობა 
ალკოჰოლის შემცველობა შესაძლოა ფართო დიაპაზონში მერყეობდეს, განსაკუთრებით სახლში მომზადებულ ლიმონჩელოებს შორის, თუმცა საშუალოდ ის 25-30% ალკოჰოლს შეიცავს.

## ვარიანტები 
ლიმონჩელოს მრავალი სახესხვაობა არსებობს: მელონჩელო (ნესვით მომზადებული. Melone - იტალ. ნესვი), არანჩელო (ფორთოხლით მომზადებული. Arancia - იტალ. ფორთოხალი), ფრაგონჩელო (მარწყვით მომზადებული. Fragola - იტალ. მარწყვი) და სხვ. ასევე არსებობს ვერსია, რომელშიც შაქრის სიროფის ნაცვლად რძეა გამოყენებული. მას კრემა დი ლიმონჩელო ჰქვია და ჩვეულებრივ ლიმონჩელოსთან შედარებით ნაკლებ (დაახლ. 17%) ალკოჰოლს შეიცავს.

## სქოლიო
ლათინური ამერიკის ისლამური ორგანიზაცია

**ლათინური ამერიკის ისლამური ორგანიზაცია** () — ორგანიზაცია რომლის შტაბიც მდებარეობს ბუენოს-აირესში, არგენტინაში. ორგანიზაციის მიზანია დაიცვას მუსლიმანთა უფლებები ლათინური ამერიკის ქვეყნებში. სტატისტიკის მიხედვით ლათინურ ამერიკაში 6 მილიონი მუსლიმი ცხოვრობს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ორგანიზაციის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ისლამი
კატეგორია:ისლამი სამხრეთ ამერიკაში
კატეგორია:ისლამი არგენტინაში
კატეგორია:ისლამური ორგანიზაციები
ლეო ბაქრაძე

**ლეო პეტრეს ძე ბაქრაძე** (დაბადების სახელი **ლეონიდე ბაქრაძე**; დ. 5 ნოემბერი, 1930, თბილისი — გ. 29 აპრილი, 1994, მოსკოვი) — ქართველი კინორეჟისორი, კინოდოკუმენტალისტი და მსახიობი, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983).

დაიბადა ქალაქ თბილისში 1930 წლის 5 ნოემბერს. დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი 1953 წელს, 1976 წელს კი მოსკოვის უმაღლესი სარეჟისორო კურსები. ბაქრაძე არის რიგი დოკუმენტური და სამეცნიერო-პოპულარული ფილმების რეჟისორი, მათ შორის — „ინგლისური დღიური“ (1966), „ხალხი და პლანტაციები“ (1968), „ექსპო-67“ (1968), „ისწრაფე სიკეთის ქმნა“ (1975), „დრო არ ითმენს“ (1981), „ქართველები დიდ თეატრში“ (1982), „მე თბილისელი ვარ“ (1982), „მარშალი“ (1983), „გამალამაზეთ“ (1984), „მთელი გულით“ (1987), „ადამიანი ოჩამჩირედან“ (1982) და სხვა. 

1970-1973 წლებში იყო „კინოს სახლის“ დირექტორი. მის ნამუშევრებს მიღებული აქვს რამდენიმე მნიშვნელოვანი საერთაშორისო პრიზი: კრაკოვის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების XVI საერთაშორისო კინოფესტივალის საპატიო დიპლომი (1979, „ისწრაფე სიკეთის ქმნა“), აშხაბადის XII საკავშირო კინოფესტივალის I პრიზი და დიპლომი (1979, „ცით გატაცებულნი“), დუშანბეს XIII საკავშირო კინოფესტივალის პრიზი და დიპლომი (1980, „გული“), ვილნიუსის XIV საკავშირო კინოფესტივალის I პრიზი (1981, „მრავალჟამიერი“) და მოსკოვის XII საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის სპეციალური პრიზი (1981, „გული“). ნათამაშები აქვს ქართულ პოპულარულ ფილმებში: „ჭრიჭინა“ (1954) და „უძინართა მზე“ (1992).

ლეო ბაქრაძე გარდაიცვალა 1994 წლის 29 აპრილს მოსკოვში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1994
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი კინოდოკუმენტალისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:რეჟისორები ანბანის მიხედვით
ჩილი კონ კარნე

**ჩილი კონ კარნე** (ან შემოკლებულად, ჩილი) — ცხარე სტიუ (წვნიანისგან განსხვავებით სტიუში ინგრედიენტები უფრო მეტია ვიდრე სითხე). მისი ინგრედიენტებია: ცხარე წიწაკა, ხორცი (ძირითადად ძროხის), პომიდორი და ლობიო. სანელებლებიდან კი ჩილის მომზადებისას იყენებენ: ნიორს, ხახვს და ძირას. კერძი თავდაპირველად შეიქმნა ჩრდილოეთ მექსიკაში ან სამხრეთ ტექსასში. 
მინი|315x315პქ|ჩილი კონ კარნე
ჩილი კონ კარნეს ინგრედიენტები და ხორცის ტიპი იცვლება გეოგრაფიული თუ პერსონალური გემოვნების შესაბამისად. მას ხშირად გარნირის სახითაც იყენებენ. ზოგიერთი რეცეპტის თანახმად, ჩილი კონ კარნეს ტრადიციული ინგრედიენტები მხოლოდ ხორცი და ცხარე წიწაკაა და იგი არ საჭიროებს ლობიოსა და პომიდორს. 

## ისტორია 
1529 წელს არსებულ მონაცემებში ნახსენებია ცხარე წიწაკით შეზავებული სტიუ, რომელსაც აცტეკების ცივილიზაციის დედაქალაქში ამზადებდნენ. ამ ტერიტორიაზე დღესდღეობით მეხიკო (მექსიკის დედაქალაქი) მდებარეობს. კერძში ძროხის ხორცის გამოყენება ესპანელმა კოლონელებმა დაამკვიდრეს. 

მექსიკურმა კერძმა პოპულარობა ამერიკელებშიც მოიპოვა. ბევრმა მათგანმა პირველად ჩილი კონ კარნე 1893 წელს, ჩიკაგოში გასინჯა.  ამ პერიოდში, სან-ანტონიო, ტექსასის ერთ-ერთი ქალაქი, ბევრ ტურისტს მასპინძლობდა ამერიკის სხვა შტატებიდან, რამაც ჩილის გავრცელება აშშ-ს სამხრეთ და დასავლეთ ნაწილში უფრო მეტად გამოიწვია. 

1977 წლიდან კი ჩილი კონ კარნე ტექსასის შტატის ოფიციალური კერძი გახდა. 

## ინგრედიენტები 
#### ლობიო 
მინი|281x281პქ|ჩილის ინგრედიენტები
ლობიო მე-20 საუკუნის დასაწყისიდან მოყოლებული ასოცირდება ჩილი კონ კარნესთან. უნდა იყოს თუ არა ლობიო კერძის ნაწილი ბევრი მზარეულისთვის სადაო თემაა. ცნობილია, რომ თავდაპირველად, როდესაც ჩილი კონ კარნე შეიქმნა, მის ინგრედიენტებში ლობიო არ შედიოდა. თუმცა უკვე დიდი ხანია, რაც ლობიო კერძის ერთ-ერთი შესაძლო ინგრედიენტი გახდა. ამის მიუხედავად, 1999 წელს გამოცხადდა, რომ მზარეულებს, რომლებიც მონაწილეობას იღებდნენ ჩილი კონ კარნეს მომზადების კულინარიულ შეჯიბრში, არ შეეძლოთ კერძში ლობიოს გამოყენება. ამის გარდა, მათ აეკრძალათ დამარინადებული ხორცის გამოყენება. 

მიუხედავად ამისა, აშშ-ში მომზადებული კლასიკური ჩილისთვის ლობიო ერთ-ერთი მთავარი ინგრედიენტია. 

#### პომიდორი 
პომიდორიც ის ინგრედიენტია, რომელთან დაკავშირებითაც ხალხის აზრი ორად იყოფა. ვიკ ფაულერი, ჩილის ერთ-ერთი ვარიაციის შემქმნელი, ფიქრობდა, რომ კერძს აუცილებლად უნდა ჰქონოდა პომიდორი და მისი წვენი. ასევე მისი აზრით, ჩილი კონ კარნე არ უნდა მირთმეულიყო მაგიდასთან მომზადებისთანავე, არამედ იგი 1 ღამით მაცივარში უნდა შენახულიყო, რათა მისი არომატი გაძლიერებულიყო.

## ვარიაციები 
#### ვეგეტარიანული ჩილი 
ვეგეტარიანული ჩილი (ესპანურად: "ჩილი ნონ კარნე" - ჩილი ხორცის გარეშე) ამერიკაში პოპულარული გახდა მეორე საუკუნის 60-იან და 70-იან წლებში. ამ პერიოდში აშშ-ში ვეგეტარიანელები მომრავლდნენ. ვეგეტარიანულ ჩილიში ხორცს ანაცვლებდა, რომელიმე კალორიული ბოსტნეული, მაგალითად, კარტოფილი. ასევე შესაძლო დანამატები ჩილი ნონ კარნესთვის არის: სოკო, სიმინდი ან გოგრა.

#### თეთრი ჩილი 
თეთრი ჩილი მზადდება ქათმის ან ინდაურის ხორცით, თეთრი ლობიოთი, და მწვანე წიწაკით. იგი ჩვეულებრივი ჩილისგან განსხვავებით უფრო მოთეთრო შეფერილობისაა. თეთრ ჩილის ძირითადად მიირთმევენ ყველთან ან არაჟანთან ერთად. 

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული სამზარეულო
კატეგორია:მექსიკური სამზარეულო
სამბუკა

**სამბუკა** — იტალიური უფერო ლიქიორი, რომელიც არომატიზებულია ანისულით. მის ყველაზე გავრცელებულ სახეობას ხშირად უწოდებენ *თეთრ სამბუკას,* რათა განასხვაონ იგი სხვა ჯიშებისაგან, რომლებიც ღრმა ლურჯი ფერისაა (*შავი სამბუკა*) ან ნათელი წითელი (*წითელი სამბუკა*).  ანისულის სხვა არომატის მქონე ლიქიორის მსგავსად, უზოს ეფექტი ზოგჯერ შეიმჩნევა წყალთან შერწყმისას.
მისი ალკოჰოლური სიმაგრე მერყეობს 38 - 42%-მდე, ძირითადი შემადგენლობაა მცენარეული ბალახები და სხვადასხვა სანელებლები. მთავარი შემადგენელი ბალახებია ანისული და შავი ანწლი, საიდანაც იღებს სათავეს სასმელის დასახელებსაც. ანწლის ლათინური დასახელებაა *Sambucus*.

## ინგრედიენტები 
სამბუკა არომატიზირებულია ეთერზეთებით, რომლებიც მიიღება ანისულიდან, ან ნაკლებად ხშირად, მწვანე ანისულიდან. სხვა სანელებლებია ანწლი, ძირტკბილა და სხვა. იგი ჩამოსხმული უნდა იყოს მინიმუმ 38% ალკოჰოლით შემცველობით.  
ზეთებს ემატება სუფთა ალკოჰოლი, შაქრის კონცენტრირებული ხსნარი და სხვა არომატიზატორი. ყველაზე პოპულარულია გამჭირვალე ბლანტი და ტკბილი სამბუკა, თუმცა მწრმოებლები აწარმოებენ სხვადასხვა ფერებს, შესაძლებელია შეგხვდეს მუქი და წითელი შეფერილობის სამბუკა.

ის მზადდება ხორბლის სპირტის ფუძეზე, შაქრის, ანისულისა, დიდგულასა და შავი ანწლის ყვავილებისა და ნაყოფისგან. დამატებითი სხვა ბალახების შესახებ მწარმოებლები არ საუბრობენ, რადგანაც ეს მწარმოებლის კომერციულ საიდუმლოს წარმოადგენს.

## ისტორია 
ტერმინი მომდინარეობს ლათინური სიტყვა *Sambucus,* რაც ნიშნავს „ანწლს“.  პირველად სიტყვა *სამბუკა* გამოყენებული იქნა, როგორც სხვადასხვა მოხარშული ალკოჰოლური სასმელების სახელი, რომელიც დაახლოებით 130 წლის წინ შექმნა ლუიჯი მანციმ.

## მიწოდება 
სამბუკას მიირთმევენ სუფთად, გაუზავებლად. თუმცა მას შეიძლება დაემატოს ყინულის კუბები და წყლით, რის შედეგადაც უზოს ეფექტი მიიღება. ანისულის სხვა ლიქიორების მსგავსად, ის შეიძლება დალიონ ყავის შემდეგ, მაგალითად ამაცაკაფეს შემდეგ ან პირდაპირ ყავას დაემატოს შაქრის ნაცვლად, *კაფე კორეტოს წარმოსაქმნელად*.  

სამბუკას ულუფას შეიძლება დაემატოს ყავის  შვიდი მარცვალი, რომელიც წარმოადგენს რომის შვიდი ბორცვს. ტრადიციული ულუფა არის ყავის სამი მარცვალი, რომელშიც თითოეული წარმოადგენს ჯანმრთელობას, ბედნიერებასა და კეთილდღეობას.  სასმელს ჭიქაში ცეცხლს უკიდებენ, ცოტა ხანში აქრობენ და სწრაფად, რომ ვერ მოასწროს გაგრილება, ისე მიირთმევენ 

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
კატეგორია:სასმელები
ვახტანგ ბალავაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ვახტანგ ბალავაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*ვახტანგ ბალავაძე — ქართველი სპორტსმენი
*ვახტანგ ბალავაძე — პოლიტიკოსი
დავით ბაზღაძე

**დავით ბაზღაძე** (დ. 29 სექტემბერი, 1947, სოფელი კაცხი, ჭიათურის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1971 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტეი, ხოლო 1975 წელს სსრკ-ის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის უმაღლესი სკოლა. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1971)
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები