open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ნიჟნი-ტაგილის სერგი რადონეჟელის ტაძარი

**ნიჟნი-ტაგილის სერგი რადონეჟელის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 2001-2003 წლებში.  

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.

## ისტორია 
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 2000 წლის 25 სექტემბერს ნიჟნი-ტაგილის მეტალურგიული კომბინატის ხელმძღვანელობის თხოვნით. პირველი ქვა ტაძრის საფუძველში ჩადეს ქალაქის მერმა ნიკოლაი დიდენკომ, სვერდლოვსკის ოლქის გუბერნატორმა ედუარდ როსელმა, ნიჟნი-ტაგილის მეტალურგიული კმბინატის გენერალურმა დირექტორმა სერგეი ნოსოვმა და მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ. ტაძრის მშენებლობისათვის შეარჩიეს ეკატერინბურგელი არქიტექტორის ვ. სიმინენკოს პროექტი. 

ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 2001 წელს და მისი მშენებლობა მიმდინარეობდა ნიჟნი-ტაგილის მეტალურგიული კომბინატის, „ევრაზჰოლდინგისა“ და ეკატერინბურგის ეპარქიის ფინანსებით, რის შესახებაც მოგვითხრობს ეკლესიის კედელში ჩატანებული დაფა. 2003 წლის 25 სექტემბერს აკურთხეს ჯვარი და ტაძრის გუმბათი. თავად ეკლესიის კურთხევა კი შედგა 2004 წლის 22 ოქტომბერს. კურთხევის ცერემონიალს უძღვებოდა სამი სამღვდელო პირი: ეკატერინბურისა და ვერხოტურის მთავარეპისკოპოსი ვიკენტი, სერგიევო-პოსადის ეპისკოპოსი ფეოგნოსტი და ბრიანსკისა და სევის მთავარეპისკოპოსი თეოფილაქტე.

## არქიტექტურა 
ტაძარი აგებულია რუსულ-ბიზანტიურ სტილში, მაგრამ ასევე გამოყენებულია კლასიციზმისა და XIX-XX საუკუნეების მიჯნის ტრადიციული საეკლესიო არქიტექტურის მოტივები. მრავალი დეტალი აიღეს 1963 წელს დანგრეული ვიისკო-ნიკოლსკის ეკლესიისაგან. 

ტაძრის შენობას აქვს ჯვარგუმბათოვანი ფორმა, რომელიც აგებულია მაღალ ცოკოლზე და იტევს 800 ადამიანს. იგი შედგება კვადრატული ცენტრალური სივრცისაგან, ნახევარწრიული აფისიდისაგან და სატრაპეზოსაგან. დომინანტი სამრეკლოს სიმაღლე შეადგენს 40 მეტრს. სამრეკლოს აქვს ცილინდრული სახე. მასზე ჩამოკიდებულია 11 ზარი, რომელთა წონა მერყეობს 6 კგ-დან 1,5 ტონამდე. ტაძარს სულ აქვს შვიდი გუმბათი. ტაძრის მოხატულობა შეასრულეს მოსკოველმა მხატვარებმა რუსეთის დამსახურებული მხატვრის ვ. პავლოვის ესკიზების მიხედვით.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 

კატეგორია:ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
ნიჟნი-ტაგილის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი

**ნიჟნი-ტაგილის ქრისტეს აღდგომის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1992-2008 წლებში.  

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.

## აღწერა 
ტაძარი განლაგებულია ვაგონკის კერძო სექტორის გარემოცვაში. ტაძარი საკმაოდ მასიურია, მაგრამ არაა ძალიან მაღალი, ამიტომ ძნელია შორიდან მისი დანახვა. ტაძარი შვიდგუმბათიანია, აქვს სამი შესასვლელი (ჩრდილოეთის, სამხრეთისა და დასავლეთის) და დასავლეთი შესასვლელის თავზე მცირე სამრეკლო. კედლები შელესილია, შეღებილია თეთრ ფერში, ყველა გუმბათი ხახვისებურია. ტაძრის მთავარი შესასვლელია ჩრდილოეთისა, დანარჩენები დაკეტილია არასაზეიმო დღეებში. ტაძრის ტერიტორია შემოღობილია ძველი მეტალის ღობით და აქვს მხოლოდ ერთი გასასვლელი.

## ნათლობის ეკლესია 
ტაძრის ტერიტორიაზე, მისგან ჩრდილოეთით მდებარეობს მცირე ერთგუმბათიანი სანათლავი ეკლესია. პატარა ეკლესიაც ასევე თეთრი ფერისაა და ასევე ხახვისებური, მაგრამ ლურჯი  გუმბათით. ეკლესიაში ერთადერთი შესასვლელი მდებარეობს დასავლეთ მხარეს. ფანჯრები თაღოვანია.

## ისტორია 
დიდი ქვის ეკლესიის მშენებლობა ქრისტეს აღდგომის სახელზე დაიწყო 1992 წელს ეკატერინბურგისა და ვერხოტურსკის მთავარეპისკოპოსის მელქისედეკის ინიციატივით. მშენებლობა ნელა მიმდინარეობდა, ძირითადად ფინანსების სიმცირის გამო, მაგრამ ყველაფერი ბოლომდე მიიყვანეს. ტაძრის მშენებლობაში მონაწილეობდნენ სამხევრო ნაწილის ჯარისკაცები, როკმელტა სულიერი მოძღვარი იყო აღდგომის ტაძრის წინამძღვარი კონსტანტინე იანოვიჩი. 2007 წელს ტაძარზე დაამონტაჟეს სამი გუმბათი, ხოლო 2008 წლის 4 აგვისტოს აღდგომის ტაძარი შეამკეს კიდევ ოთხი გუმბათით. აღდგომის ეკლესიამ სრული ფორმა და სიდიადე შეიძინა. გარე სამშენებლო სამშენებლო სამუშაოები დასრულდა, ხოლო 2008 წლისთვის შიდა სამუშაოებიც დასრულდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* http://tagilvoskresenie.cerkov.ru
* http://sobory.ru/article/?object=18620
* http://orthodox.etel.ru/2008/30/4/4kupol.htm

კატეგორია:ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
თაჰა აქგიული

**თაჰა აქგიული** (; დ. 22 ნოემბერი, 1990, სივასი, თურქეთი) — თურქი მოჭიდავე, რომელიც ასპარეზობს 125 კილოგრამის წონით კატეგორიაში. ოლიმპიური, მსოფლიო და ევროპული ჩემპიონი ჭიდაობაში. ის ქარამანში, ქარამანოღლუ მეჰმეთბეის უნივერსიტეტის ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის მიმართულების სტუდენტია.

## კარიერა 
აქგიული ჭიდაობით 2003 წელს დაკავდა, მამამისა და მისი ძმის შემდეგ. 2012 წლის ბელგრადში გამართულ ევროპის ჭიდაობის ჩემპიონატზე თაჰამ თავის წონით კატეგორიაში ჩემპიონი გახდა.

2012 წლის ოლიმპიადისთვის მოიპოვა კვალიფიკაცია. ოლიმპიადაზე, 16 რაუნდზე რუს მოჭიდავე ბილიალ მახოვთან ბრძოლა წააგო და ვერ გავიდა მეოთხედფინალში. ფინეთის კუორტანეში ჩატარებულ 2012 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, იგი თავის წონით კატეგორიაში ოქროს მედალოსანი გახდა.

2013 წელს თბილისში გამართულ ევროპის ჭიდაობის ჩემპიონატზე, თაჰამ წარმატებით დაიცვა ევროპის ჩემპიონის ტიტული. 2013 წელს ბუდაპეშტში გამართულ მსოფლიო ჭიდაობის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.

2014 და 2015 წელს, მოიგო მსოფლიო ტიტული 125 კილოგრამის წონით კატეგორიაში. 2014 წელს, იგი თურქეთის ჭიდაობის ფედერაციამ წლის საუკეთესო მოჭიდავეად აირჩია. 2016 წლის ოლიმპიადაზე ოქროს მედალი მოიპოვა, სადაც ფინალში ირანელი კომეილ ღასემი დაამარცხა.

## სქოლიო
კატეგორია:22 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1990
კატეგორია:თურქი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნურ თათარი

**ნურ თათარი** (; დ. 16 აგვისტო, 1992, ვანი, თურქეთი) — ქურთული წარმოშობის თურქი ქალი ტაეკვონდოელი, რომელიც ასპარეზობს ბუმბულისებრ, მსუბუქ და საშუალო წონით კატეგორიაში.

## კარიერა 
იყო ანკარის „TSE Sports Club“-ის წევრი, სანამ არ გადავიდა „Ankara İller Bankası“-ში. მწვრთნელია ჯიუნეით გიულჩექი.

ნურ თათარმა თავისი პირველი მედალი 15 წლის ასაკში მოიპოვა. ორჯერ გაიმარჯვა ევროპის უმცროსთა შორის ჩემპიონატზე ტაეკვონდოში და მოიპოვა ოქროს მედლები ევროპის A-კლასის ტურნირებში. 2010 წელს სანქტ-პეტერბურგში ჩატარებულ ტაეკვონდოს ევროპულ ჩემპიონატზე მოიგო ვერცხლის მედალი.

კვალიფიკაცია მოიპოვა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც 67 კგ წონით კატეგორიაში ვერცხლის მედალი აიღო. 2013 წლის ხმელთაშუაზღვის ჩემპიონატზე, რომელიც თურქეთის ქალაქ მერსინში გაიმართა, ოქროს მედალოსანი გახდა. კიდევ ერთხელ მოიპოვა კვალიფიკაცია ოლიმპიური თამაშებზე, ამჯერად 2016 წლისაზე, სადაც მან ბრინჯაოს მედალი აიღო 67 კგ წონით კატეგორიაში.

2017 წელს დაქორწინდა ირანის ტაეკვონდოს ეროვნული ნაკრების ყოფილი წევრზე — მეჰრან ასკარიზე.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1992
კატეგორია:თურქი ქალი ტაეკვონდოელები
კატეგორია:თურქი ქალი სპორტსმენები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნიჟნი-ტაგილის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი

**ნიჟნი-ტაგილის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა XIX-XX საუკუნეებში.  

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.

## აღწერა 
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი მდებარეობს ქალაქის გარეუბანში, გორბუნოვის რაიონში, მდინარე ლების პირას მდებარე პატარა ჭაობის ნაპირზე, მასზე გადებული ხიდის შორიახლოს. თავდაპირველად ტაძარს ჰქონდა ურალისათვის ტიპური სავაჭრო სახლის სახე და განკუთვნილი იყო ღვინის სახლისათვის, ამიტომ იგი მართლმადიდებლური ეკლესიებისათვის არატიპიურად გამოიყურება. მოგვიანებით, როცა შენობა გადაეცა ეკლესიას, გადააკეთეს და მის არქიტექტურაში შეიტანეს რუსულ-ბიზანტიური ელემენტები. ტაძარი სამგუმბათიანია. შენობა ქვისაა, კედლები და სამრეკლო შეღებილია კრემისფერად. მთავარი შესასვლელი მდებარეობს შენობის შუაგულში და მივყავართ ღვთისმსახურების ოთახში. მეორე შესასვლელი მდებარეობს მთავარი შესასვლელის მოპირდაპირე მხარეს და ჩვეულებრივად მუდამ დაკეტილია. ტაძარი გარშემორტყმულია ღობით და კარიბჭით, რომელიც ავტომანქანების შესასვლელადაა განკუთვნილი.

## ისტორია 
ტაძრის შენობა ააგეო ვაჭარმა გრიგორ მიხეილის ძე ხლესტოვმა XIX საუკუნის უკანასკნელ ათწლეულში, როგორც ღვინის ქარხანა. მოგვიანებით ვაჭარმა შენობა გადასცა ნიჟნი-ტაგილის ედინოვერულ საზოგადოებას. ქარხნის შენობა გადააკეთეს ტაძრად თავად მრევლის ფინანსებით და აკურთხეს 1900 წელს. შენობას დააშენეს სამრეკლო და მიაშენეს საკურთხევლის მხარე. 

1930-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. შენობაში განათავსეს როგორც ახალგაზრდული კლუბი, ასევე სამრეწველო საწყობი. 1953 წლიდან ტაძრის შენობა სოფელ გორბუნოვოს სასოფლო კულტურის სახლს ეკავა.

1996 წელს ერთმორწმუნეების სამართლით, რუსულ მართლმადიდებელ ეკლესიას შეუერთდა სტაროობრიადცების საზოგადოება, ამავე წლის მაისში ტაძრის შენობა დაუბრუნდა მორწმუნეებს. ტაძარში ღვთისმსახურება მიმდინარეობს რეფორმამდელი ღვთისმსახურების წიგნებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* Церковь Николая Чудотворца в Нижнем Тагиле
* Нижний Тагил. Церковь Николая Чудотворца в Горбунове.
* Церковь Николая Чудотворца в Горбуново
* Храм Николая Чудотворца. Нижний Тагил, п. Горбуново.

კატეგორია:ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
დავიდ ფერერი

**დავიდ ფერერ ერნი** ( დ. 2 აპრილი, 1982, ხავეა, ესპანეთი) — ესპანელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მესამე ჩოგანი.

ფერერმა კარიერაში ერთეულთა თანრიგში ATP-ის 27 ტურნირი მოიგო, აქედან ერთი მასტერსის ტურნირი. ესპანელი ჩოგბურთელის კარიერაში საუკეთესო მიღწევაა საფრანგეთის ღია პირველობის ფინალში გასვლა – 2013 წელს იგი ფინალამდე სეტის წაუგებლად მივიდა, სადაც თანამემამულე რაფაელ ნადალთან სამ სეტში დამარცხდა. აღსანიშნავია, რომ ფერერმა ოთხივე დიდი სლემის ტურნირის მინიმუმ მეოთხედფინალამდე მიაღწია. მას ATP-ის ტურის ისტორიაში ყველაზე მეტი მატჩი აქვს მოგებული დიდი სლემის ტიტულის მოგების გარეშე. სანაკრებო დონეზე, ფერერმა ესპანეთის ნაკრებთან ერთად დეივისის თასზე სამჯერ გაიმარჯვა.

## სტატისტიკა და მიღწევები
### დიდი სლემის ტურნირების ფინალები: 1 (0–1)
### ATP-ის მსოფლიო ტურის ფინალი: 1 (0–1)
(დ) – დახურული კორტი

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
* ფერერი ATP-ის ოფიციალურ საიტზე
* ფერერი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე 
* ფერერი დეივისის თასის ოფიციალურ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:ესპანელი ჩოგბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ფერნანდო გონსალესი

**ფერნანდო ფრანსისკო გონსალეს სიუფარდი** ( დ. 29 ივლისი, 1980, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მეხუთე ჩოგანი.

გონსალესმა კარიერაში ერთეულთა თანრიგში ATP-ის 11 ტურნირი მოიგო. ჩოგბურთელის კარიერაში საუკეთესო მიღწევაა 2007 წლის ავსტრალიის ღია პირველობის ფინალში გასვლა, სადაც იგი როჯერ ფედერერთან სამ სეტში დამარცხდა. გონსალესმა ოთხივე დიდი სლემის ტურნირის მინიმუმ მეოთხედფინალამდე მიაღწია.

ოლიმპიურ თამაშებზე, გონსალესმა ერთეულებში 1 ვერცხლის და 1 ბრინჯაოს მედალი დაისაკუთრა, ხოლო 2004 წელს წყვილებში ნიკოლას მასუსთან ერთად ჩილეს ისტორიაში ოლიმპიადაზე პირველი ოქროს მედალი მოუტანა.

კარიერა გონსალესმა 2012 წელს ტრავმების გამო დაასრულა.

## სტატისტიკა და მიღწევები
### დიდი სლემის ტურნირების ფინალები: 1 (0–1)
### ოლიმპიური ფინალები
#### ერთეულები: 1 (0–1)
#### წყვილები: 1 (1–0)
## რესურსები ინტერნეტში 
* გონსალესი ATP-ის ოფიციალურ საიტზე
* გონსალესი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე 
* გონსალესი დეივისის თასის ოფიციალურ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:ჩილელი ჩოგბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 1980
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ტომაშ ბერდიხი

**ტომაშ ბერდიხი** ( დ. 17 სექტემბერი, 1985, ვალაშსკე მეზირჟიჩი, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მეოთხე ჩოგანი.

ბერდიხმა კარიერაში ერთეულთა თანრიგში ATP-ის 13 ტურნირი მოიგო, აქედან ერთი მასტერსის ტურნირი. ჩეხი ჩოგბურთელის კარიერაში საუკეთესო მიღწევაა უიმბლდონის ფინალში გასვლა – 2010 წელს მეოთხედფინალში მოქმედი ჩემპიონის როჯერ ფედერერის ოთხ სეტში და ნახევარფინალში ნოვაკ ჯოკოვიჩის სამ სეტში ძლევის შემდეგ, ბერდიხი ფინალში რაფაელ ნადალთან სამ სეტში დამარცხდა. ჩეხმა ჩოგბურთელმა ოთხივე დიდი სლემის ტურნირის მინიმუმ ნახევარფინალამდე მიაღწია. აღსანიშნავია, რომ სტანისლას ვავრინკასთან და ჟო-ვილფრიდ ცონგასთან ერთად, ბერდიხი ერთადერთი ჩოგბურთელია, ვინც დიდი სლემის ტურნირებზე დიდი ოთხეულის ოთხივე ჩოგბურთელის დამარცხება შეძლო.

სანაკრებო დონეზე, ბერდიხს ორჯერ დეივისის თასი და ერთხელ ჰოპმანის თასი აქვს ჩეხეთის ნაკრებთან ერთად მოგებული. 2013 წლის დეივისის თასზე, ბერდიხი ჩოგბურთის ისტორიაში მეორე ყველაზე გრძელი მატჩის მონაწილე გახდა. თანამემამულე ლუკაშ როსოლთან ერთად, მან შვეიცარიელები მარკო კიუდინელი და სტანისლას ვავრინკა 5 სეტიან მატჩში დაამარცხა, რომელიც 7 საათს და 2 წუთს გაგრძელდა – 6–4, 5–7, 6–4, 6–7(3–7), 24–22.

## სტატისტიკა და მიღწევები
### დიდი სლემის ტურნირების ფინალები: 1 (0–1)
## რესურსები ინტერნეტში 
*  
* 
* 
* ბერდიხი ATP-ის ოფიციალურ საიტზე
* ბერდიხი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე 
* ბერდიხი დეივისის თასის ოფიციალურ საიტზე 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩეხი ჩოგბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 1985
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ჰასან ბეი აღაევი

**ჰასან ბეი მაშადი ჰიუსეინ ბეის ძე აღაევი** (; დ. 1875, ელიზავეტპოლი (დღეს განჯა), რუსეთის იმპერია — გ. 19 ივლისი, 1920, თბილისი, საქართველოს დრ) — აზერბაიჯანელი საზოგადო-პოლიტიკური მოღვაწე, ჟურნალისტი, ექიმი, მასწავლებელი, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე.

## ბიოგრაფია 
ჰასან ბეი აღაევი დაიბადა 1875 წელს განჯაში. განჯის კლასიკურ გიმნაზიაში განათლების დამთავრების შემდეგ, 1901 წელს ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის დაფინანსებით, სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, რომელიც მოგვიანებით წარმატებით დაასრულა. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, ექიმად დაიწყო მუშაობა. 1906-1907 წლებში იძულებული იყო ეცხოვრა სამხრეთ აზერბაიჯანში. 1907 წელს აირჩიეს ბაქოში ჩატარებული კავკასიის მუსლიმ მასწავლებელთა კონგრესის ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარედ. იყო ორგანიზაცია „დიფაი“-ს წევრი. მონარქიის დამხობიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, განჯაში, ორგანიზაცია „დიფაი“-ს დამფუძნებლებთან და ეროვნული კომიტეტის წამყვან პირებთან — შაფი ბეი რუსტამბეილისთან, ხალილ ბეი ხასმამედოვთან, ძმები შეიხზამანლებთან და სხვებთან ერთად, ნასიბ იუსიფბეილის ხელმძრვანელობით, დაფუძნეს აზერბაიჯანის ისტორიაში ახალი დონის, ევროპული კულტურული ღირებულებების მომხრე პირველი პარტია „თურქ ადამი-მარქაზიათ ფირგასი“ (1917). აღნიშნული პარტიის მუსავატთან გაერთიანების შემდეგ, აღაევი აირჩიეს მისი ცენტრალური კომიტეტის წევრად.

1918 წლის 28 მაისს, თბილისში აზერბაიჯანის ეროვნული საბჭოს სხდომაზე, აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დეკლარაციის მიღების დროს, ჰასან ბეი აღაევი იყო ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარის, მამედ ემინ რასულზადეს მოადგილე და იგი უშუალოდ იღებდა მონაწილეობას ამ ისტორიულ მოვლენაში. ჰასან ბეი აღაევმა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დეკლარაციას პირველმა ხელი მოაწერა. 1918 წლის 16 ივნისს, აზერბაიჯანის ეროვნული საბჭო და ხელისუფლება გადავიდნენ განჯაში. 17 ივნისს, აქ ჩატარებულ პირველ სხდომაზე, ეროვნულმა საბჭომ წარმოშობილ მდგომარეობასთან დაკავშირებით დროებით შეაჩერა თავისი საქმიანობა, მთელი ძალაუფლება გადასცა ახლად ფორმირებულ ხელისუფლებას. 1918 წლის 7 დეკემბერს, აზერბაიჯანის პარლამენტის ბაქოში ოფიციალურად გახსნამდე, ჰასან ბეი აზერბაიჯანის რკინიგზის სამმართვლელოში, მთავარი ექიმის თანამდებობაზე მუშაობდა.

დეკემბერში პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილედ აირჩიეს და რადგან თავმჯდომარე ალიმარდან ბეგ თოფჩიბაშევი ბაქოში არ იმყოფებოდა, 1920 წლის 2 თებერვლამდე ასრულებდა თავმჯდომარის მოვალეობასაც. რესპუბლიკის დაცემის შემდეგ გადავიდა თბილისში.

1920 წლის 19 ივლისს, თბილისში მოკლულ იქნა დაქირავებული სომეხი მკვლელის მიერ, რომელმაც მის გარდა ფათალი ხან ხოისკიც მოკლა. დასაფლავებულია თბილისში მდებარე ძველ მუსლიმთა სასაფლაოზე (ამჟამად მდებარეობს ბოტანიკური ბაღის ტერიტორიაზე).

## როგორც პუბლიცისტი 
ჰასან ბეი აღაევი ასევე პუბლიცისტიც იყო. განჯაში გამოსცემდა გაზეთ „იუჟნი კავკაზ“-ს („სამხრეთი კავკასია“) (1911-1912). 1911 წელს აირჩიეს მუსლიმთა საგანმანათლებლო საზოგადოების თავმჯდომარედ. 1914 წელს განჯაში ხუდადათ ბეი რაფიბეილისთან (1878-1920) ერთად დაფუძნა სამედიცინო საზოგადოება.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1875
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1920
კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ჟურნალისტები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ექიმები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი პედაგოგები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ანტიკომუნისტები
ტატიანა მარკუსი

**ტატიანა მარკუსი** (; დ. 21 სექტემბერი,  1921 — გ.  29 იანვარი, 1943) — კიევის იატაკქვეშა ანტინაცისტური ორგანიზაციის წევრი.

## ბიოგრაფია
ტატიანა დაიბადა დიდ ებრაულ ოჯახში, ჩრდილოეთ უკრაინის ქალაქ რომნის შტეტლებად წოდებულ ერთ-ერთ ებრაულ დასახლებაში. ტატიანას დაბადებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ მისი ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა კიევში. მარკუსმა დაამთავრა 44-ე სკოლის ცხრა კლასი. 1939 წელს მან მუშაობა დაიწყო სამხრეთ-დასავლეთის რკინიგზის  მგზავრთა მომსახურების განყოფილებაში, მდივნად. 1940 წლის ზაფხულში ის გაგზავნეს კიშინიოვში, სადაც ის მუშაობდა ტრამვაი-ტროლეიბუსების პარკში.

ყალბი დოკუმენტებით მარკუსი მარკუსისად იყო დარეგისტრირებული კერძო სახლში: ლეგენდა ისე იყო შეთხზული, თითქოსდა ის იყო ბოლშევიკების მიერ მოკლული ქართველი პრინცის ქალიშვილი. ამავე სახელით ის დაიქირავეს ოფიცერთა სასადილოში, სადაც ოფიცერთა საკვებში ჩაყარა შხამი, რის შედეგადაც რამდენიმე ოფიცერი გარდაიცვალა, ტატიანამ კი სამსახური დატოვა ისე, რომ მასზე არავის უეჭვია. ამას გარდა, მან პირადად ესროლა გესტაპოს ღირებულ ოფიცერს და გამოამჟღავნა იატაკქვეშა ინფორმაცია იმ მოღალატეების შესახებ, რომლებიც გესტაპოსთვის მუშაობდნენ. გერმანული ჯარის ბევრი ოფიცერი მოხიბლული იყო მისი მშვენიერებით და ცდილობდნენ მისი გულის მოგებას. ერთ-ერთი იყო ბერლინელი მაღალი რანგის ოფიცერი, რომელიც სასიკვდილოდ დაჭრა მისსავე საცხოვრებელ ბინაში, მას შემდეგ, რაც მოხდა ბრძოლა პარტიზანებსა და იატაკქვეშა მებრძოლებს შორის.

ერთხელ მან მოკლა ნაცისტი ოფიცერი და დატოვა წარწერა: „ფაშისტო რეპტილიებო, ყველა თქვენგანი ამას ელოდეთ“.

საბოლოოდ ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა ტატიანა მარკუსი ქალაქიდან პარტიზანულ ბრძოლაში გაეწვია, მაგრამ ამის განხორციელება ვერ შეძლო. 1942 წლის 2 აგვისტოს ტატიანა დააკავეს გესტაპოელებმა დნეპრის გადაკვეთის მცდელობისას. გესტაპოში მას სასტიკად აწამებდნენ ხუთი თვის განმავლობაში, მაგრამ ტატიანამ არავინ გასცა. 1943 წლის 29 იანვარს იგი დახვრიტეს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ტატიანა მარკუსი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1921
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები
ნაზმიე მურატლი

**ნაზმიე მურატლი** (; დაბ. **ნაზმიე მუსლუ** (); დ. 13 ივნისი, 1979, კონია, თურქეთი) — თურქი ქალი პავერლიფტერი. არის მსოფლიოს ჩემპიონი და რეკორდსმენი პავერლიფტინგში 40 კგ წონით კატეგორიაში, რომელიც 2012 წლის პარალიმპიურ თამაშებზე დაამყარა, სადაც ოქროს მედალი მოიპოვა. ასპარეზობს კლუბ „Konya Meram Belediyespor“-ში.

## ადრეული წლები 
ნაზმიე მუსლუ დაიბადა 1979 წელს, თურქეთის ქალაქ კონიაში. პერაპლეგიით ავადმყოფი და ინვალიდის ეტლზე დამოკიდებული, მან დაწყებითი განათლება თავის მშობლიურ ქალაქში მიიღო.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1979
კატეგორია:თურქი ქალი სპორტსმენები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნიჟნი-ტაგილის დიმიტრი დონელის ტაძარი

**ნიჟნი-ტაგილის დიმიტრი დონელის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 2000-2003 წლებში.  

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძარმა თავისის სახელწოდება მიიღო სატანკო კოლონის „დიმიტრი დონელის“ სახელწოდების მიხედვით, რომელიც მორწმუნეების შემოწირულობებით ააგეს ნიჟნი-ტაგილის ქარხანაში. 2000 წელს ურალის ვაგონის ქარხნის ხელმძღვანელობამ მიიღო გადაწყვეტილება, შეეგროვებინათ ფულადი სახსრები სატანკო კოლონია „დიმიტრი დონელისათვის“.

ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს 2000 წლის 25 სექტემბერს ურალის ვაგონის ქარხნის ცენტრალური გასასვლელის ახლოს. დაწყებული ტაძრის პირველი ქვა აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ. აგებული ტაძარი 2003 წლის პირველ ივნისს აკურთხა ეკატერინბურგისა და ვერხოტურის ეპისკოპოსმა ვიკენტიმ და ამავე დროიდან იწყება ღვთისმსახურება. 2004 წელს ტაძარმა ურალის ვაგონის ქარხნის ხელმძღვანელობისაგან მიიღო ხსოვნის წიგნი, რომელშიც შეტანილია 33 ათასი საბჭოთა მოქალაქე, დაკავშირებული ქარხანასთან, რომლებიც შეეწირნენ რეპრესიებს სტალინის დროს. 2010 წლის 17 აპრილს რუსეთის პრეზიდენტის სპეციალურმა წარმომადგენელმა ურალის ფედერალურ ოლქში ნიკოლაი ვინნიჩენკომ, სვერდლოვსკის ოლქის ადმინისტრაციამ, ურალის ვაგონის ქარხნის გენერალურმა დირექტორმა ოლეგ სიენკომ და მთავარეპისკოპოსმა ვიკენტიმ საზეიმო ვითარებაში გადასცეს დიმიტრი დონელის ტაძარი ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## აღწერა 
დიმიტრი დონელის ტაძარი აგებულია XI-XVI საუკუნეების ტრადიციული რუსული არქიტექტურის მიხედვით. ტაძარი ჯვარ-გუმბათოვანია, ნაგებია აგურისაგან. პროექტის ავტორია არქიტექტორი ვიაჩესლავ ნიკოლოზის ძე იჟიკოვი. ტაძრის კედლების მოხატულობა შესრულდა ძველი ხატმწერის დიონისეს სტილში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
ტრავიანსკოეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია

**ტრავიანსკოეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, სოფელ ტრავიანსკოეში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1832-1837 წლებში.  სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859-ПП დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

## ისტორია 
პირველი ხის ეკლესის მშენებლობა ქვის ფუნდამენტზე დაიწყეს 1751 წელს, ძველი ხისგან აგებული და უკვე დანგრეული სამლოცველოს ადგილზე. ეკლესია 1753 წელს აკურთხეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე. ტაძრის მრევლს მიეკუთვნებოდა  შემდეგი დასახლებული პუნქტების მოსახლეობა: ტრავიანსკოე, ბოლშაია-გრიაზნუხა (ადრე ერქვა კარპუშინო), ასევე სოფლები მონასტირკა, ლუგა, კოსტილიოვა, სუვორი. 1847 წელს ეკლესია გაიყიდა სოფელ ვოლკოვოს მცხოვრებლებზე თავისი კანკელითა და ხატებით, ხოლო მის ადგილზე, ქვის ფუნდამენტზე აღმართეს თუჯის ქანდაკება წარწერით „1741-დან 1849-მდე“. ეს თარიღები აღნიშნავდა ტაძრის არსებობის პერიოდს.

ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია აგებულია კლასიციზმის სტილში. ავტორობა მიეწერება ურალელ არქიტექტორს მიხაილ მალახოვს.

1918 წლის 8 ივლისს წითელარმიელებმა ეკლესიის მღვდელი ალექსანდრე ივანეს ძე პოპოვი მოკლეს. იგი დაკრძალეს ძმათა სასაფლაოზე სადაც განისვენებდა ცხრა მოკლული მრევლის წევრიც. იგი რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის 2002 წლის 17 ივლისის დადგენილებით შერაცხეს წმინდანად. საბჭოთა ხელისუფლების მსხვერპლი გახდა ასევე მეორე მღვდელიც ვიქტორინ რებრინი, რომელსაც 1937 წლის 4 ნოემბერს მიუსაჯეს დახვრეტა.

ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1936 წელს, შენობა წლების განმავლობაში გამოიყენებოდა სამრეწველო სათავსოდ, შემდეგ კი ჩამოინგრა. ამჟამად ეკლესია ნახევრადდანგრეულ მდგომარეობაშია. იატაკი აყრილია. კედლებზე შემონახულია რამდენიმე ფრესკა.

ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია არის გვიანი კლასიციზმის ძეგლი

## ლიტერატურა
*Свод памятников истории и культуры Свердловской области / ред. В.Е.Звагельская. — Екатеринбург: Сократ, 2008. — Т. 2. — С. 333—335. — ISBN 978-5-88664-323-7.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
კამენსკ-ურალსკის სამების საკათედრო ტაძარი

**კამენსკ-ურალსკის სამების საკათედრო ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ კამენსკ-ურალსკში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1839-1840 წლებში.  სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859-ПП დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.  

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

## ისტორია 
კამენსკის ქარხნის მშენებლობის საწყის ეტაპზე საჭირო გახდა მრავალი მუშახელი.  მთავრობამ ქარხანას მიამაგრა სამი ათასი გლეხი კიტაისკისა და კოლჩედანის დასახლებებიდან.

1701 წელს კამენსკის ქარხანასთან ააშენეს ხის ტაძარი სამი წმინდანის სახელზე, რომელსაც ჰქონდა არტემი ვერკოლსკის სახელობის ეგვტერი. ეს ტაძარი დაიწვა 1768 წლის ხანძრის შედეგად. 1770 წელს ააშენეს მეორე ხის ტაძარი.

უკვე 1790 წელს გადაწყვიტეს აეშენებინათ ქვის სამსაკურთხევლიანი ტაძარი, რომლის მთავარი საკურთხეველი იქნებოდა სამების სახელზე ნაკურთხი, ხოლო ორი ეგვტერი სამი მღვდელთმთავრისა და არტემი ვერკოლსკის სახელზე. ტაძრის მშენებლობა განახლვა ახალი პროექტის საფუძველზე. 1805 წელს  ააგეს და აკურთხეს ეგვტერები. მთავარი ტაძრის კურთხევა შედგა 1813 წელს. ეგვტერებს დაადგეს მეორე სართული, სადაც მოაწყეს სამი ეგვტერი: ქრისტეს ხელთუქმნელი ხატის, ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატისა და ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. ქვემო სართულზე კიდევ ორი ეგვტერი ააშენეს წმინდა ჯვრისა და დიდმოწამე პარასკევას სახელზე. ამის შემდეგ ტაძარი გახდა რვასაკურთხევლიანი. კანკელები ქვედა და ზედა ტაძრებში მოოქროვილები იყო. მოგვიანებით სამრეკლოს დანგრევის საშიშროების გამო მიიღეს გავაწყვეტილება მტელი ეკლესიის რეკონსტრუქცია მოეხდინათ ახალ ფუნდამენტზე. 

ახალი პროექტის შექმნას ხელმძღვანელობდა მიხეილ მალახოვი. პროექტი შეადგინეს 1821 წელს. 1828 წელს ახალი პროექტის მიხედვით გადააკეთეს სამრეკლო და ეგვტერები. მთელი ეკლესია შელესეს. 

1912 წელს კამენსკის ქარხნის სამების ტაძარმა საკათედროს სტატუსი მიიღო. 

1918 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ გამოსცა განკარგულება ეკლესიიდან მეტრიკული წიგნის გატაცების შესახებ. 1930 წლის დეკემბერში ტაძარი დახურეს.

1990 წელს ეკლესია მრევლს გადასცეს, მაგრამ იგი ავარიულ მდგომარეობაში იყო. 1998 წლიდან საპატრიარქოს მეტოქია. 1999 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია იოანე აგაფონოვი.

ამჟამად ტაძარი არის კამენსკის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი. ტაძართან მოქმედებს ბიბლიოთეკა. კვირაობით იმართება მეცადინეობა საკვირაო სკოლაში.

## ლიტერატურა
*«Приходы и церкви Екатеринбургской Епархии». Екатеринбург, 1902 г.
*Гаврилова, С. Наследие Михаила Малахова / С. Гаврилова // Каменский рабочий — 1998. — № 22 (3 фев.). — С.4.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
აუდიოსიგნალი

**აუდიოსიგნალი** — წარმოადგენს ჟღერადობას, ელექტრულ ძაბვას როგორც ანალოგური სიგნალებისთვის, ისე ციფრული სიგნალებისთვის ორმაგ რიცხვს. აუდიოსიგნალებს აუდიოსიხშირის დიაპაზონში დაახლოებით 20-დან 20 000-მდე ჰერცი (Hz) გააჩნია (ადამიანის სმენის დიაპაზონი). აუდიოსიგნალები შეიძლება სინთეზირებული იყოს როგორც პირდაპირ, ისე ტრანსფორმატორზე წარმოქმნილი, როგორიცაა მიკროფონი, მუსიკალური ინსტრუმენტი, ფონოგრამის კარტრიჯი ან ფირი. ელექტრულ აუდიოსიგნალებს მოსმენად ხმად ხმის გამაძლიერებლები და ყურსასმენები გარდაქმნიან.

ციფრული აუდიოსისტემები აუდიოსიგნალებს სხვადასხვა ციფრულ ფორმატში წარმოადგენენ.

**აუდიოარხი** ან **აუდიოტრეკი**, აუდიოსიგნალის შენახვის მოწყობილობასთან ან ხმის ციფრული მიქშერის საკომუნიკაციო არხს წარმოადგენს, რომელიც გამოიყენება როგორც მრავალხმიანი ჩანაწერის შესაქმნელად, ისე ხმის გასაძლიერებლად.

## სიგნალის ნაკადი 
სიგნალის ნაკადი არის გზა რომლის მეშვეობითაც აუდიო სიგნალი სპიკერს ან ჩამწერ მოწყობილობას გადაეცემა.

ნაკადი შეიძლება იყოს, მოკლე და მარტივი როგორც სახლის აუდიოსისტემაში, ხანგრძლივი და ციფრულად დამუშავებული ხმისჩამწერ სტუდიაში და გამაძლიერებელი სისტემის გამოყენებით უფრო მაღალი ხმა, რომლის სიგნალიც აუდიომართვის პულტის მრავალი სექცია შეიძლება გაიაროს და გარე აუდიო ტექნიკას ან სხვადასხვა სისტემას დაუკავშირდეს.

## პარამეტრები 
აუდიოსიგნალები შეიძლება შეიცავდეს პარამეტრებს, როგორიცაა მათი გამტარობა, დენის დეციბელი (dB) და ძაბვის დონე. დენის და ძაბვის ურთიერთდამოკიდებულება განისაზღვრება სიგნალის გზების წინაღობით, რომელიც შეიძლება იყოს ერთჯერადი ან დაბალანსებული.

აუდიოსიგნალებს აქვთ გარკვეულწილად სტანდარტიზებული დონეები, რომლებიც პროგრამის გამოყენების მიხედვით არის დამოკიდებული.

პროფესიული აუდიომართვის პულტის შედეგები მეტწილად ხაზის დონეზეა.

მიკროფონების ზოგადი შედეგები ქვედა დონეზეა რაც, საყოველთაოდ „მიკროფონის დონედ“ მოიხსენიებენ.

სამომხმარებლო აუდიოაპარატურის შედეგები ასევე ქვედა ძაბვის დონეზე გამოდის.

## ციფრული ეკვივალენტი 
როგორც უმეტესი, ძველი, ანალოგურმა აუდიოაპარატურამ ემულაცია განიცადა ციფრული ფორმატის აუდიოაპარატურასთან, თანამედროვე ციფრული აუდიოსისტემის აუდიოდანამატების განვითარებას, ციფრული ინფორმაციის პროგრამულ უზრუნველყოფას (აუდიოაპარატურიდან აუდიოდანამატებით აუდიოტრეკის გავლა) ასევე აუდიოსიგნალს ან სიგნალის ნაკადს უწოდებენ.

ციფრული აუდიოსიგნალი, რომელიც სადენის მეშვეობით არის გამოგზავნილი, რამდენიმე ფორმატში შეიძლება გამოყენება.

ოპტიკური (ADAT, TDIF), კოაქსიალური (S/PDIF), XLR (AES/EBU) და ეთერნეტი.

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:აუდიო ტექნიკა
კატეგორია:მუსიკალური ტერმინები
ალაპაევსკის სამების საკათედრო ტაძარი

**ალაპაევსკის სამების საკათედრო ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ალაპაევსკში. ტაძრის დაარსება თარიღდება 1702 წლით.  

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

## ისტორია 
XVII საუკუნის დასასრულს სოფელ ალაპაევსკისა და სხვა სოფლების მცხოვრებლებმა თხოვნით მიმართეს ტობოლსკის ეპარქიის ხელმძღვანელობას, რათა აეშენებინათ მათ დასახლებაში ტაძარი და ჩამოეყალიბებინათ მორწმუნეთა თვითმმართველი თემი. თხოვნა გაითვალისწინეს და 1702 წელს მათ საკუთარი ფინანსებით ააშენეს მცირე ქვის ტაძარი ალექსი ღვთისკაცის სახელზე. 1771 წელს გადაწყვიტეს ხის ჭერი და სამრეკლო შეეცვალათ ქვით და ალექსი ღვთისკაცის ეკლესიისათვის მიეშენებინათ ქვის ეგვტერი მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე. ახალი ეგვტერი აკურთხა ბოგოიავლინსკის მონასტრის არქიმანდრიტმა ისაიამ. 1793 წელს ალაპაევის სამღვდელო შტატმა გადაწყვიტა აეშენებინათ ახალი, ცივი ტაძარი სამების სახელზე და გადაეკეთებინათ ალექსი ღვთისკაცის ტაძარი. 1798 წლის 8 დეკემბერს ალექსი ღვთისკაცის ტაძარში ხანძარი გაჩნდა, რის შედეგადაც დაიწვა მთელი ხის გადახურვა. ხანძრის გამო სამების სახელობის ეგვტერის აგება გაჭიანურდა და მისი კურთხევა მოხდა მხოლოდ 1816 წელს. ამავე პერიოდში არამყარი გრუნტის გამო სამრეკლო დაშორდა მთავარ ტაძარს და დაცემის საფრთხის ქვეშ აღმოჩნდა. ამიტომ 1831 წელს სამრეკლო დაანგრიეს და მის ადგილზე 1832-1833 წლებში ააშენეს ახალი. 

1912 წელს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილების შედეგად ტაძარმა საკათედროს სტატუსი მიიღო. 

1918 წელს ეკლესიას სტუმრობდა თავადი რომანოვები და ელისაბედ თევდორეს ასული, რომლებიც იმყოფებოდნენ პატიმრობაში და მოკლეს ალაპაევსკის ახლოს. 1918 წლის 1 ნოემბერს აღმოაჩნეს ალაპაევსკის მოწამეების ცხედრები და გადაასვენეს სამების საკათედრო ტაძარში. ისინი დაასაფლავეს ტაძრის აკლდამაში და შესასვლელი აგურით ამოაშენეს. 

1932 წლიდან 1992 წლამდე საკათედრო ტაძრის შენობაში განთავსებული იყო პურის ქარხანა. 

1991 წელს დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები. 1992 წლიდან სამების ეკლესია საპატრიარქოს მეტოქია. 1999 წლის 8 აგვისტოს ეკლესია აკურთხა ეკატრინბურგისა და ვერხოტურის მთავარეპისკოპოსმა ვიკენტიმ. 1990-იანი წლების ბოლოს აღადგინეს აკლდამაც, რომელიც რომანოვების დინასტიის მოწამეების დროებითი დასაკრძალი იყო.

2016 წელს შტორმა, რომელიც ეკატერინბურგში  20-21 მარტის ღამეს ბობოქრობდა, ჩამოაგდო ტაძრის სამრეკლოს წვერი.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (ნიჟნი-ტაგილი)

**ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1864-1883 წლებში.  

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.

## ისტორია 
ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1864 წელს, როგორც სასაფლაოს ეკლესია. იგი შენდებოდა ვაჭარ ი. ი. სერგიევის ფინანსებით. ტაძრის კურთხევა შედგა 1883 წელს და მიაწერეს ქალაქის ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესიას. ამავე წლიდან ქალაქის სასაფლაოს ტაძართან მდებარეობდა ქალთა თავშესაფარი, რომელიც 1902 წლიდან გადაკეთდა ქალთა საზოგადოებად, ხოლო 1904 წლიდან საზოგადოებამ მიიღო მონასტრის სტატუსი. 1905-1914 წლებში მონასტრის ტერიტორიაზე, მწუხარების ეკლესიის ახლოს ააგეს დიდი სამსაკურთხევლიანი შვიდგუმბათიანი ჯვართამაღლების საკათედრო ტაძარი.

1923 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია დახურა, მონასტრის საზოგადოებამ ჩამოაყალიბა სასოფლო საბჭოს კომუნა „Улей“. ჯვართამაღლების საკათედრო ტაძარში განათავსეს ყაზარმები, ხოლო ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესიის შენობას გამოიყენებდნენ როგორც საბავშვო სახლის ბიბლიოთეკას. ეკლესიის გარშემო სასაფლაო გაანადგურეს, ხოლო მისი ადგილი გააშენიანეს. 1992 წელს ეკლესია გაარემონტეს და დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.

## აღწერა 
ეკლესია მდებარეობს ღვთისმშობლის ხატის სახელობის მონასტრის ტერიტორიაზე. მონასტრის ტერიტორიაზე მდებარეობს საბავშვო სახლი. 

ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია აგებულია ფსევდორუსული ეკლექტიკის სტილში. ეკლესიის კედლები ცისფერია, თეთრი თაღოვანი და სწორკუთხა ფანჯრებით. ეკლესიის კუთხეები დამშვენებულია ორმაგი თეთრი პილასტრებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* http://www.temples.ru/show_picture.php?PictureID=26749
* http://sobory.ru/article/?object=05768
* http://historyntagil.ru/8_26.htm

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
კისლოვსკოეს პეტრესა და პავლეს ეკლესია

**კისლოვსკოეს პეტრესა და პავლეს ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, კამენსკის საქალაქო ოლქის სოფელ კისლოვსკოეში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1832-1846 წლებში.  სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859-ПП დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.  

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

## ისტორია 
პირველი ხის ეკლესია კისლოვსკოეში ააგეს 1746 წელს და ტობლოსკის მიტროპოლიტის ანტონის ლოცვა-კურთხევით აკურთხეს პეტრე და პავლე მოციქულების სახელზე. ძველი ხის ტაძრის შენობა გაყიდეს შადრინის მაზრის სოფელ ულუგუშსკოეში.

1832 წელს ააგეს ქვის, სამსაკურთხევლიანი ეკლესია მრევლის ფინანსებით და ადგილობრივი გლეხის მოისეია ტიხონის ასული მელნიკოვას აქტიური მონაწილეობით, რომელმაც მთელი თავისი ცხოვრება დაუკავშირა ტაძრის მშენებლობას. მთავარი ტაძარი აკურთხეს პერმის ეპისკოპოსის არკადის მეშვეობით 1846 წლის 29 ივნისს.

1879-1882 წლებში ტაძარი გადააკეთეს, ერთ ახალ ცივ ეგვტერთან ერთად ააგეს მეორე თბილი ეგვტერი, რომელიც 1879 წლის 11 ნოემბერს აკურთხა ეკატერინბურგის ეპისკოპოსმა მოდესტმა უფლის მირქმის სახელზე. ასევე ააშენეს თბილი, მარცხენა ეგვტერი, რომელიც ასევე ეკატერინბურგის ეპისკოპოსმა მოდესტმა აკურთხა 1882 წლის 29 ივნისს ღვთისმშობლის შობის სახელზე. 

XX საუკუნის დასაწყისში მთავარ ტაძარში იყო ოთხიარუსიანი, მოოქროვილი კანკელი, ხოლო შიდა კედლები შეღებილი იყო ზეთის საღებავებით. ეგვტერები შელესილი იყო და შეთეთრებული. ტაძარი გადახურული იყო თუნუქით. 1888 წელს მთავარ ტაძარში აღსავლის კარი შეცვალეს ახლით. ადგილობრივი ხატები გადაწერეს, ძველები კი განაახლეს. ტაძარში ინახება საწინამძღვრო, ვერცხლის ჯვარი, რომელიც დამზადებულია 1788 წელს. გარდა ჩვეულებრივი ღვთისმსახურებისა ტაძარში წელიწადში ორჯერ იმართება ლიტანიობა: 6 აგვისტოსა და ამაღლების დღესასწაულზე.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ისეტსკოეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

**ისეტსკოეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, კამენსკის საქალაქო ოლქის სოფელ ისეტსკოეში.  ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1910-1917 წლებში. ეკლესია არის საოლქო მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. 

სვერდლოვსკის ოლქის მთავრობის 2001 წლის 28 დეკემბრის № 859-ПП დადგენილების მიხედვით მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.  

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კამენსკის ეპარქიას.

## აღწერა 
სოფლის ცენტრში, მდინარე ისეტის ნაპირიდან რამდენიმე ათეულ მეტრში შემაღლებულ ადგილზე მდებარეობს მრავალი წელი უმოქმედო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია, რომელიც აგებულია 1917 წელს.

საარქივო დოკუმენტაცია მიუთითებს, რომ ეკლესიის სახე ეტაპობრივად ჩამოყალიბდა. თავდაპირველად, 1905-1910 წლის პერიოდში, ააგეს ხის სამრეკლო. 1913 წელს პერმის სამშენებლო განყოფილებამ წარმოადგინა ახალი ეკლესიის პროექტი. სამშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობდა 1910-1917 წლებში და შეწყდა ფასადების დასრულების ეტაპზე. ტაძრის ინტერიერი არ შემორჩენილა, შემორჩენილია კედლის მხატვრობის რამდენიმე ფრაგმენტი. ეკლესია ითვლება XX საუკუნის დასაწყისის რეგიონალური რუსული სტილის საეკლესიო არქიტექტურის ძეგლად.

## ისტორია 
თავდაპირველად ააშენეს ხის ორსაკურთხევლიანი ეკლესია. მრევლი ჩამოყალიბდა 1845 წელს მარჯვენა ეგვტერის დასრულების პერიოდში. მთავარი ტაძარი აკურთხეს, მირონ-ლუკიის მთავარეპისკპოსის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე 1852 წლის 13 მარტს. მარჯვენა ეგვტერი აკურთხეს ელია წინასწარმეტყველის სახელზე 1845 წლის 6 დეკემბერს 

1930-იან წლებში ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. 1932 წელს შენობა გადაეცა ისეტსკოეს კოლექტივს საჭიროებისამებრ გამოყენებისათვის. კოლექტივმა მასში სასოფლო სამეურნეო საწყობი განათავსა. თანამედროვე ეტაპზე ეკლესიის კედლებზე შემორჩენილია კედლის მხატვრობა, ტაძარი არ არის აღდგენილი.

2003 წლის 22 მაისს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხსენების დღეს მოეწყო ლიტანიობა სოფელ მამინსკოეს მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიიდან ისეტსკოეს ეკლესიამდე. 1918 წლის 25 ივნისს მოკლული მამა ალექსანდრე მოკროუსოვის საფლავზე  კი აღმართეს ჯვარი და მცირე გალავანი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Церковь Николая Чудотворца на сайте sobory.ru
* Церковь Николая Чудотворца с высоты в 3d

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:კამენსკის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
სევეროურალსკის პეტრესა და პავლეს ეკლესია

**სევეროურალსკის პეტრესა და პავლეს ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ სევეროურალსკში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1768-1798 წლებში. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას. ეკლესია არის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

## ისტორია 
1767 წელს მდინარე კოლონგის მარცხენა ნაპირზე ურალელი მაღაროელის მაქსიმ პოხოდიაშინის ფინანსებით და ტობოლსკის მიტროპოლიტ პავლეს ლოცვა-კურთხევით ჩაყარეს ქვის ეკლესიის საფუძველი მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. 

მაქსიმ პოხოდიაშინის გარდაცვალების გამო მშენებლობა 30 წლით გაჭიანურდა. ქვედა სართული დასრულებული იყო 1787 წელს და აკურთხეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ხოლო ზედა დაასრულეს 1798 წელს და აკურთხეს მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. 

ტაძრის საერთო სიმაღლეა 57,5 მეტრი, სიგრძე 37,81 მეტრი, ხოლო სიგანე — 12,25 მეტრი. 

ტაძარი განეკუთვნება ურალური ბაროკოს და XIX საუკუნის შუა წლების პროვინციული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილს. ბაროკოს განეკუთვნება ტაძრის პირველი ორი სართული. წრიული ელემენტების გარე გაფორმება დამზადებულია სპეციალური ფორმის აგურისგან. სამიარუსიანი სამრეკლო აგებულია რუსული კლასიციზმის სტილში.

ტაძარი ფუნქციონირებდა 1929 წლის გაზაფხულამდე, ამ დროისთვის ჩამოხსნეს მთავარი ზარი, ხოლო ჭურჭლისა და ხატების რეკვიზიცია მოხადინეს. დახურვიდან პირველი ოცი წლის განმავლობაში დაანგრიეს თუჯის გალავანი. ტაძარი დაანგრიეს და გადააკეთეს საწყობად. მთლიანად განადგურდა შიდა აღჭურვილობა. 

რსფსრ-ის მინისტრთა საბჭოს 1960 წლის 31 აგვისტოს № 1327 გადაწყვეტილებით პეტრესა და პავლეს ეკლესია შეიტანეს კულტურის ძეგლების სიაში. 

1988 წლის 24 ნოემბერს ქალაქის აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით ეკლესია დაუბრუნეს მართლმადიდებლურ საზოგადოებას.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Петра и Павла в Североуральске
* Сайт храма

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
კარპინსკის ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძარი

**კარპინსკის ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ კარპინსკში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1761-1776 წლებში. ტაძარი აგებულია ურალური ბაროკოს სტილში. არის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს ბოგოსლოვსკის ქარხანაში (ამჟამად ქალაქი კარპინსკი) 1761 წელს. მშენებლობა წარიმართა ქარხნის დამაარსებლის, ვერხოტურელი ვაჭრის მაქსიმე პოხოდიაშინის ფინანსებითა და ტობოლსკისა და ციმბირის მიტროპოლიტის პავლეს ლოცვა-კურთხევით. ქვედა ტაძარი აკურთხა ვერხოტურეს ნიკოლსკის მონასტრის არქიმანდრიტმა ტიხონმა ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელზე. ზედა ტაძარი კი აკურთხეს 1776 წელს წმინდა მოციქულის იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე 1770 წლის 11 ივლისს ბოგოსლოვსკის ქარხანამ მიიწვია მეცნიერი პეტრ სიმონ პალასი, რომელიც აკვირდებოდა ტაძრის მეორე სართულის მშენებლობას. ტაძრის შოარიახლოს აშენეს აგურის ქარხანა, რათა ტაძარი აეშენებინათ აგურით. ყველა საჭირო საეკლესიო ჭურჭელი ეკლესიას გადასცა ქარხნის დამაარსებელმა მ. პოხოდიაშინმა.

ბოგოსლოვკსის ეკლესიის მრევლი ძირითადად მუშაობდა ბოგოსლოვსკის ქარხანაში. ტაძრის მრევლს ასევე მიეკუთვნებოდა სოფელ კაკვის მაცხოვრებლები, რომელიც ქარხნიდან 17 კმ-ში მდებარეობდა და ლობვის მცხოვრებლებიც, რომელიც მვებარეობდა 37 კმ-ის მოშორებით. 1902 წლის მონაცემებით ეკლესიის მრევლი შეადგენდა 4 336 ადამიანს.

1930-იან წლებში ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ტაძარი დახურეს ღვთისმსახურებისათვის. მისი წინამძღვარი ვასილი სლოვცოვი რევოლუციურმა ტრიბუნალმა გაასამართლა 1922 წლის 22 მაისს და მიუსაჯა ხუთი წლით პატიმრობა. მოახდინეს მისი ამნისტია, მაგრამ აუკრძალეს ვერხოტურეს მაზრაში ცხოვრება.

ტაძრის შენობა რამდენჯერმე ააფეთქეს. დაანგრიეს 57-მეტრიანი სამრეკლო. ტაძრის აღდგენა მიმდინარეობს დღევანდელ დღემდე.

## ლიტერატურა
*Братство Св. Праведного Симеона, Верхотурского Чудотворца. Приходы и церкви Екатеринбургской епархии. — 1902. — С. 300. — 612 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Предприниматели Карпинска восстанавливают Богословский Введенский храм 

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი

**ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი** () — მულტისპორტული სტადიონი ბაქოში. სტადიონის მშენებლობა 2011 წლის 6 ივნისს დაიწყო ბოიუქ შორის ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. სტადიონი გაიხსნა 2015 წლის 6 მარტს.

სტადიონში საერთო ჯამში, 69,870 ადგილია, აკმაყოფილებს უმაღლესი საერთაშორისო სტანდარტების სტადიონებს. 2015 წლის თებერვალში დასრულდა 225,000 კვ.მ. სტადიონის მშენებლობა 650 000 კვ.მ. და 2015 წლის 6 მარტს გაიხსნა. 2015 წლის პირველი ევროპული თამაშები ბაქოს ოლიმპირ სტადიონზე ჩატარდა. ასევე აქ ჩატარდება 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის მატჩები.

სტადიონს გააჩნია დიდი ინფრასტრუქტურა, რომელიც აღჭურვილია ავტოსადგომით, ბულვარით, პარკით, დიდი რაოდენობით შიდა და გარე ფართობებით.

## სტადიონის ისტორია 
მინი|248x248პქ|ბაქოს ოლიმპიური სტადიონის მშენებლობა
2008 წელს, სტადიონის პროექტირებაზე წინასწარი მუშაობა დაიწყო. გამოცხადდა ტენდერი, რომლის დროსაც განიხილებოდა მრავალი ადგილობრივი და უცხოური კომპანიების წინადადებები. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანიამ ჩაატარა სამშენებლო ორგანიზება ტერიტორიის მოსამზადებლად, რომელზეც სტადიონი მდებარეობს.  

2011 წლის 6 ივნისს, აზერბაიჯანის ფეხბურთის 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი საზეიმო ცერემონიალი გაიმართა ბაქოს ოლიმპიური სტადიონზე. ცერემონიალს ესწრებოდნენ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი და მისი მეუღლე მეჰრიბან ალიევა, ასევე ფიფას პრეზიდენტი იოზეფ ბლატერი და უეფას პრეზიდენტი მიშელ პლატინი, მსოფლიო საფეხბურთო საზოგადოების გამოჩენილი წარმომადგენლები, სხვადასხვა ფედერაციის ხელმძღვანელები, ფეხბურთის ვეტერანები და სხვა სტუმრები.

2012 წლის ნოემბერში დაიწყო სტადიონის სრულმასშტაბიანი მშენებლობა. სამუშაოები ჩატარდა საერთაშორისო სამშენებლო სტანდარტის (IBC), უეფას და ფიფას სტანდარტებისა და აზერბაიჯანის მშენებლობის წესების შესაბამისად.
 
2014 წლის 19 სექტემბერს, ჟენევაში, უეფას აღმასრულებელი კომიტეტის სხდომის ფარგლებში, გამოცხადდა, რომ ბაქოს ოლიმპიურ სტადიონზე გაიმართება სამი ჯგუფური ეტაპის მატჩი და ევროპის 2020 წლის ჩემპიონატის მეოთხედფინალური ეტაპის ერთი თამაში.

2015 წლის 12 ივნისს ოლიმპიურ სტადიონზე შედგა პირველი ევროპული თამაშების გახნა, 28 ივნისს კი დახურვა. ასევე, აღნიშნული თამაშების ფარგლებში, სტადიონზე ჩატარდა მძლეოსნობის შეჯიბრებები.

## არქიტექტურა 
სტადიონის სტენდებზე აგებულია ტრიბუნები, სარბენი ბილიკები და სხვა ინფრასტრუქტურა. 

6 სართულიანი სტადიონის სიმაღლე 62 მეტრია. სტადიონს იტევს 68,700 მაყურებელს.

სტადიონის შიდა ფართობია 120830 მ². სტადიონს აქვს 18 შესასვლელი, 41 ლიფტი და 7 ავტოსადგომი. სტადიონი მოიცავს ძირითად და სასწავლო სტადიონებს, ასევე მექანიკურ შენობას, გათვალისწინებულიაVIP, CIP და მედია სექტორები, ასევე სექტორები შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე მაყურებლებისთვის. სავარჯიშო სტადიონი 1,800 მაყურებელს ითვალისწინებს. დიზაინი, მშენებლობა, ლოგისტიკური მომსახურება, პროექტის კოორდინაცია, უსაფრთხოების მენეჯმენტი, დაგეგმვა და მშენებლობის კონტროლი წარმატებით განახორციელა კომპანია TEKFEN- მა.

## სქოლიო 
კატეგორია:სტადიონები
კატეგორია:სტადიონები ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:საფეხბურთო სტადიონები
კატეგორია:აზერბაიჯანის საფეხბურთო სტადიონები
კოსიცინის გიმნაზია

**კოსიცინის გიმნაზია** () — შენობათა კომპლექსი მოსკოვის ჩერნიგოვსკოეს შესახვევში, XVIII საუკუნის საქალაქო საკარმიდამო (შემდგომში გადაკეთებული). ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი.

## ისტორია 
შენობის პირველი ცნობილი მფლობელი პრეობრაჟენსკის ლეიბ-გვარდიის პოლკის კაპიტანი ვ. ტ. რჟევსკი. მის დროს, 1710 წელს, მშენებლობის დასარულს აშენდა ქვის პალატები, რომელიც ბოლშაია ორდინკას ქუჩაზე გადიოდა, ხოლო მის უკან იშლებოდა ბაღი.

საკარმიდამოს შემდეგი ცვლილებები 1812 წლის სამამულო ომის შემდეგ განხორციელდა. 1830-იან წლებში, საკარმიდამოს მფლობელები ვაჭარი გრაჩევები ხდებიან, მათ დროს მთავარ სახლს ბაღის მხრიდან ტერასა ჩაშენდა. XIX საუკუნის ბოლოდან, საკარმიდამოში მფლობელებს არ უცხოვრიათ.

1906 წელს, საკარმიდამოს ჩრდილოეთ-დასავლეთი ნაწილი იყიდა ა. ა. დურილინმა. მის დროს, შენობა გაქირავდა „მის უდიდებულესობა იმპერატორ მარიას კანცელარიაზე“, სადაც გაიხსნა ვ. დ. კოსიცინის კერძო ვაჟთა გიმნაზია. საკარმიდამოს გადაკეთება არქიტექტორ ვ. ვ. შერვუდის ხელმძღვანელობით მიმდინარეობდა. ოთახები, სადაც შემდგომში კლასები განლაგდა, ფართობში გაიზარდნენ, საგრძნობლად მოიკლო კიბეების სივრცე, შეიქმნა მინაშენი.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, გიმნაზიის ყოფილ შენობაში განლაგებული იყო მეორე საფეხურის სკოლა, სამედიცინო სასწავლებელი და საბავშვო ბაღი.

დღეისთვის, ყოფილი საკარმიდამოს მთავარ შენობაში განლაგებულია სლავური კულტურისა და ხელნაწერის საერთაშორისო ფონდი, რომელიც 1989 წელს ჩამოყალიბდა. 1993 წელს, საკარმიდამოს ფლიგელში იგორ ტალკოვის მუზეუმი ჩამოყალიბდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ვერხოტურეს კრემლი

**ვერხოტურეს კრემლი** () — ციხესიმაგრე, კრემლი, ქალაქ ვერხოტურეში, სვერდლოვსკის ოლქი, რუსეთს ფედერაცია. ვერხოტურეს კრემლი ტობოლსკის კრემლთან ერთად ერთადერთი ქვის ციხესიმაგრეა ცენტრალური ურალის ტერიტორიაზე. ვერხოტურეს კრემლი რუსეთის კრემლებს შორის ყველაზე პატარაა.

ვერხოტურეს კრემლი მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 8 კმ-ის დაშორებით. სვერდლოვსკის ოლქის ცენტრ, ქალაქ ეკატერინბურგიდან დაშორებულია 300 კმ-ით, ხოლო პერმიდან - 382 კმ-ით.

## ისტორია 
ვერხოტურეს პირველი კრემლი ააგეს 1598 წელს და იგი ხისგან იყო აგებული. მისი მშენებლობა უკავშირდებოდა ციმბირისკენ მიმავალი მოკლე გზის მშენებლობას. შემთხვევით გაჩენილი ხანძრებისაგან კრემლი რამდენჯერმე დაიწვა და ყოველ ჯერზე ხელახლა აგებდნენ. 1699 წელს პეტრე I დიდის ბრძანებით ვერხოტურეში დაიწყო ქვის კრემლის მშენებლობა, რომელიც უკანასკნელი იყო რუსეთში. ქვის კრემლის მშენებლობასთან ერთად დაიწყეს წმინდა სამების ტაძრის მშენებლობაც, რომელიც შენდებოდა მოსკოვური ბაროკოს სტილში, რომელიც  დღესაც კრემლის მთავარ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. სამების საკათედრო ტაძარი ურალის საეკლესიო არქიტექტურის გამოჩენილი ძეგლია. კრემლის ტერიტორიაზე ასევე აგებული იყო  ბეღელი, სადარაჯო და სამზრეულო. ვერხოტურეს კრემლის არქიტექტურული ანსამბლი 1712 წლისთვის უკვე ჩამოყალიბებული იყო.

XVIII საუკუნეში ვერხოტურე მთელი ურალის დედაქალაქი გახდა. XVIII საუკუნის ბოლოს ადგილობრივი ადმინისტრაციის რეორგანიზაციასთან დაკავშირებით, საქალაქო და სამაზრო მმართველობისათვის საჭირო სპეციალური შენობები ააგეს. ამასთან დაკავშირებით 1802 წელს კრემლის ტერიტორიაზე განათვასეს სამაზრო სასამართლო. 

1880-იან წლებში ვერხოტურეს კრემლის ტერიტორიაზე ააგეს სახანძრო დეპო. უკანასკნელი, რევოლუციამდელი ნაგებობა კრემლის ტერიტორიაზე გახდა ერთსართულიანი აგურის კორპუსი, რომელიც ეკუთვნოდა სამაზრო ხაზინას, იგი ააგეს 1912 წელს. 

ამჟამად ვერხოტურის კრემლი წარმოადგენს არქიტექტურულ ანსამბლს და არის სამუზეუმო-ისტორიული კომპლექსი. კრემლის ტერიტორიაზე მდებარეობს მუზეუმი „მეფის ბეღლები“. მსურველებს ასევე შეუძლიათ სამების საკათედრო ტაძრის სამრეკლოზე ასვლა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ВЕРХОТУРСКИЙ КРЕМЛЬ
* Верхотурский кремль
* Верхотурский кремль

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში