open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
კრისტინა კუპერბერგი

**კრისტინა კუპერბერგი** ( , დ. 17 ივლისი, 1944, ტარნუვის გენერალური გუბერნია, სამხრეთ პოლონეთი) — პოლონური წარმოშობის ამერიკელი მათემატიკოსი,  ალაბამას შტატში, ქ. ობერნში ამერიკის სახელმწიფო კვლევითი  უნივერსიტეტის მათემატიკის პროფესორი.    

## ადრეული წლები და ოჯახი 
მისი მშობლები იან ვ. და ბარბარა ხ. ტრიბულეცები  იყვნენ ფარმაცევტები. ისინი დაკავებულები იყვნენ სააფთიაქო ბიზნესით ქალაქ  ტარნუვში . კრისტინას უფროსი ძმა იყო მათემატიკოსი ანჟეი ტრიბულეცი.  მისი მეუღლე ვლოზიმეჟ კუპერბერგი  და  ვაჟი  გტეგ კუპერბერგი  ასევე პროფესორები არიან მათემატიკის დარგში, ხოლო ქალიშვილი — ანა კუპერბერგი ფოტოგრაფია.   

## განათლება და კარიერა 
კრისტინა კუპერბერგმა დაწყებითი განათლება მიიღო გდანსკის საშუალო სკოლაში, რომელიც  დაამთავრა 1962 წელს.  სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი ჩაირიცხა ვარშავის უნივერსიტეტში მათემატიკის ფაკულტეტზე. პირველ კურსზე მისი ლექტორი იყო ანჟეი მოსტოვსკი. კრისტინა მოგვიანებით დაინტერესდა ტოპოლოგიით, ვინაიდან ხშირად  ესწრებოდა კაროლ ბორსუკის ლექციებს ტოპოლოგიაზე, რამაც დიდი გავლენა მოახდინა მომავალი მეცნიერის არჩევანზე.   

ბაკალავრის  ხარისხის მიღების შემდეგ კრისტინა კუპერბერგმა სწავლა გააგრძელა ასპირანტურაში ვარშავაში, სადაც მისი ხელმძღვანელი იყო კაროლ ბორსუკი, თუმცა მაგისტრის ხარისხის მიღების შემდეგ სწავლა აღარ გაუგრძელებია პოლონეთში. 1969 წელს დატოვა პოლონეთი და თავის ახალგაზრდა ოჯახთან ერთად  საცხოვრებლად შვედეთში გადავიდა, შემდეგ კი 1972 წელს გაემგზავრა  ამერიკის შეერთებულ შტატებში.  

## წვლილი მეცნიერებაში 
კრისტინა კუპერბერგმა 1987 წელს  გადაჭრა ბრონისლავ კნასტერის პრობლემა კონტინიუმების ბიოჰომოგენურობის შესახებ.  1980-იან წლებში იგი დაინტერესდა დინამიური სისტემების  ფიქსირებული წერტილებითა და ტოპოლოგიური ასპექტებით. 1989 წელს კუპერბერგმა და კოუკ რიდმა  გადაჭრეს სტენ ულამის მიერ "შოტლანდიურ წიგნში" დასმული  პრობლემა.   ამ პრობლემის გადაჭრას მოჰყვა მისი 1993 წლის ნაშრომი, წარმოადგინა საიფერტის ვარაუდის  კონტრმაგალითი.  

## სქოლიო 
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალები
კატეგორია:პოლონელი მათემატიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
რეიჩელ ებოტი

**რეიჩელ ებოტი** ( **შეილა როჯერსის** ფსევდონიმი; დ. 1952) — ფსიქოლოგიური თრილერების ინგლისელი ავტორი, თვითგამომცემელი. მისი პირველი შვიდი რომანი (და ერთი ნოველა) ერთიანად გაიყიდა სამ მილიონზე მეტი ეგზემპლარი და ყველა იყო ბესტსელერი Amazon Kindle-ის მაღაზიაში. 

## ბიოგრაფია 
რეიჩელ ებოტი გაიზარდა მანჩესტერის მახლობლად, ინგლისში .  მუშაობდა სისტემების ანალიტიკოსად და შემდეგ დააარსა ინტერაქციული მედია კომპანია, სადაც ავითარებდა პროგრამულ უზრუნველყოფასა და ვებგვერდებს განათლების ბაზრისთვის. 

## კარიერა 
2009 წელს ებოტმა გადაწყვიტა დაეწერა წიგნი ერთი ჩვეულებრივი ქალის ყოველდღიურობის შესახებ, რომელიც აღმოჩნდა ისეთ სიტუაციაში, რომ მას სხვა გზა არ ჰქონდა, გარდა მკვლელობისა.  2011 წლის ნოემბერში, რამდენიმე ლიტერატურული აგენტის მიერ უარის თქმის შემდეგ, ებოტმა, იმ დროისათვის 59 წლისამ, გამოაქვეყნა თავისი პირველი რომანი, *მხოლოდ უდანაშაულო*, ამაზონზე, მისი ფსევდონიმით .  

პირველი წარმატების შემდეგ გამოაქვეყნა სამი ნაშრომი. მისი მეოთხე რომანი *უცხო ბავშვი*  გამოქვეყნდა 2015 წლის 24 თებერვალს  იმავე წელს მან გამოაქვეყნა ნოველა *არსად მყოფი ბავშვი*, რომელშიც იგივე პერსონაჟებია, როგორც *უცნაურ ბავშვში* .  2016 წელს მან გამოაქვეყნა მეექვსე რომანი, *მომკალი კვლავ* .  მისი ხუთი რომანი და ერთი ნოველა ფოკუსირებულია ურთიერთობებსა და დანაშაულზე და ყველა ერთსა და იმავე დეტექტივს, მთავარ ინსპექტორ ტომ დუგლასის ცხოვრებას ასახავს. ებოტმა აღწერა ეს პერსონაჟი, როგორც „ნამდვილად პატიოსანი, კარგი ბიჭი, რომელიც უბრალოდ იზიდავს არასწორ ქალებს“. 

მუშაობდა აგენტთან 2012 წლიდან,  მისი წიგნები ითარგმნა შვიდ სხვადასხვა ენაზე.   ის არის ამაზონის ნომერ პირველი ელექტრონული წიგნების გამყიდველი კრიმინალისტიკასა და თრილერებში.  

2017 წელს *The Express-მა* მას უწოდა „დაგრეხილი სასპენსების დედოფალი“.  იმ წელს, ხუთმხრივი აუქციონის შემდეგ, ებოტმა ხელი მოაწერა ორ წიგნს Headline Publishing Group- თან, რათა გამხდარიყო ჰიბრიდული ავტორი . გარიგების შემდგომ გამოქვეყნებულ პირველი წიგნი, *და ასე იწყება*, არის ფსიქოლოგიური თრილერი, რომელიც სვამს კითხვას, შეიძლება თუ არა ოდესმე მკვლელობის სათანადო დაცვა. წიგნშ მან წარმოადგინა ახალი პერსონაჟი, სერჟანტი სტეფანი კინგი და გამოიცა 2018 წელს 

ებოტი 2017 წელს მიიწვიეს ამაზონის საინაუგურაციო Kindle Storyteller Award-ის მოსამართლედ, მოდელ და მსახიობ ლილი კოულთან და დამოუკიდებელი ავტორთა ალიანსის დამფუძნებელ ორნა როსთან ერთად. 

2018 წელს ებოტმა გამოსცა მეშვიდე რომანი, *მოდი ცოტა უფრო ახლოს* .  2021 წლის მონაცემებით, ებოტმა გაყიდა თავისი წიგნების ოთხ მილიონზე მეტი ეგზემპლარი მთელ მსოფლიოში.

## პირადი ცხოვრება 
ებოტი და მისი ქმარი ცდილობენ ერთმანეთს დაუკავშრდნენ იტალიის ლე მარკის რეგიონსა და კუნძულ ალდერნის შორის, ნორმანდიის ერთ-ერთი კუნძული . 

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური ვებ - გვერდი
* ოფიციალური ბლოგი 

## სქოლიო 
კატეგორია:ფსევდონიმიანი ქალი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ფსევდონიმიანი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ფსევდონიმიანი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი ქალი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:ინგლისელი ქალი რომანისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ანტონ ფრიდრიხ ბიუშინგი

მინი|ანტონ ფრიდრიხ ბიუშინგი
**ანტონ ფრიდრიხ ბიუშინგი** () (დ. 27 სექტემბერი, 1724, შტადტჰაგენი, ქვემო საქსონია, გერმანია, — გ. 28 მაისი, 1793, ბერლინი) — გერმანელი გეოგრაფი, ისტორიკოსი, თეოლოგი.

1744-1748 წლებში თეოლოგიას სწავლობდა ჰალეს უნივერსიტეტში. სხვადასხვა დროს ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა კოპენჰაგენში, გეტინგენში, სანქტ-პეტერბურგში. 1766-1793 წლებში იყო ბერლინის „გრაუენ კლოსტერის“ გიმნაზიის დირექტორი. წლების განმავლობაში აგროვებდა მასალას ნაშრომისათვის „გეოგრაფიული აღწერილობა“, რომლის 11 წიგნი თვითონ გამოსცა ჰამბურგში 1754–1792 წლებში. ბიუშინგმა წვლილი შეიტანა გერმანიაში განათლების სისტემის გაუმჯობესებაში, ასევე გეოგრაფიული კვლევების სამეცნიერო საფუძვლების ჩამოყალიბებაში. ის თვლიდა, რომ გეოგრაფიულ მეცნიერებაში უპირატესობა უნდა მინიჭებოდა სტატისტიკურ ანალიზს და არა მხოლოდ აღწერილობით ინფორმაციას.

ბიუშინგს თავისი კაპიტალური გეოგრაფიული ნაშრომის სხვადასხვა წიგნში მიმოხილული აქვს კავკასია, ოსმალეთის იმპერია, სადაც ეხება საქართველოს გეოგრაფიას, ქართველთა ზნე-ჩვეულებებს. ქართველთა შესახებ ცნობებს ვხვდებით ნაშრომის XI წიგნშიც („აზიის სხვადასხვა ქვეყანა“). ხშირად აქვეყნებდა ცნობებს კავკასიის ხალხებზე, კერძოდ, ქართველებზე, თავის ჟურნალებში „ახალი დროის ისტორიის და გეოგრაფიის ჟურნალი“ („Magazin für die Historie und Geographie der neueren Zeit”, Hamb. Halle, 1767–1788) და „ყოველკვირეული ცნობები“ („Wöchentliche Nachritchen von neuen Landkarten, geogr.-statistischen und historischen Büchern”, B., 1773–1787).
## ბიბლიოგრაფია 
* Neue Deutsche Biographie, B., 1957, Bd. 3, S. 3.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  27 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1724
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1793
კატეგორია:გერმანელი თეოლოგები
კატეგორია:გერმანელი გეოგრაფები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:ბერლინში გარდაცვლილები
ჰანს კრისტიან ანდერსენის ჯილდო

**ჰანს კრისტიან ანდერსენის ჯილდო** — ორი ლიტერატურული ჯილდო, რომელიც გადაეცემა საერთაშორისო საბჭოს მიერ ახალგაზრდების შესახებ წიგნების ავტორებს (IBBY). საბჭო ჯილდოს გადასცემს ერთ ცოცხალ ავტორს და ერთ ცოცხალ ილუსტრატორს „ საბავშვო ლიტერატურაში ხანგრძლივი წვლილისთვის“. მწერლობის დარგში ჯილდო პირველად 1956 წელს მიენიჭა, ილუსტრაციისათვის − 1966 წელს.ჯილდოს ზოგჯერ უწოდებენ „ნობელის პრემიას საბავშვო ლიტერატურაში“.

ჯილდო XIX საუკუნის დანიელი ზღაპრების ავტორის, ჰანს კრისტიან ანდერსენის სახელობისაა და თითოეული გამარჯვებული იღებს ჰანს კრისტიან ანდერსენ მედალს (ოქროს მედალს ანდერსენის ბიუსტით) და დიპლომს. მედლები წარმოდგენილია ორწლიან IBBY კონგრესზე.

## გამარჯვებული მწერლები
## გამარჯვებულები ქვეყნის მიხედვით
გამარჯვებულები ძირითადად ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის მკვიდრები არიან. 1974 წელს ჯილდო ირანელმა ფარშიდ მესღალმა მიიღო. 2024 წლის მონაცემებით, ჯილდო 29 ქვეყნის წარმომადგენელს აქვს მიღებული. მწერლების კატეგორიაში ყველაზე მეტი ჯილდო ამერიკელებს აქვთ მიღებული (6), ხოლო ილუსტრატორებს შორის — გერმანელებს (4).

## ბიბლიოგრაფია
*
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* "The Hans Christian Andersen Collection at Northwestern: Illustrated Children's Books from Around the World: July 27th – September 9th, 2004"  — multimedia exhibit by Northwestern University Library including much information about the HCA Award and the 2004 Illustration Award in particular

## სქოლიო
კატეგორია:საბავშვო ლიტერატურული ჯილდოები
კატეგორია:დანიური ლიტერატურული ჯილდოები
კატეგორია:ჰანს კრისტიან ანდერსენი
კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით
ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლების სია

300px|მინი|ახალციხის მუნიციპალიტეტის მდებარეობა საქართველოს რუკაზე
ახალციხის მუნიციპალიტეტი შედის სამცხე-ჯავახეთის მხარის შემადგენლობაში. საქართველოს ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსის მიხედვით მუნიციპალიტეტი არის თვითმმართველი ერთეული, რომელსაც აქვს ადმინისტრაციული საზღვრები და ადმინისტრაციული ცენტრი. მუნიციპალიტეტს გააჩნია არჩევითი წარმომადგენლობითი და აღმასრულებელი ორგანოები, რეგისტრირებული მოსახლეობა და აქვს საკუთარი ქონება, ბიუჯეტი, შემოსულობები. მუნიციპალიტეტი საჯარო სამართლის იურიდიული პირია. მუნიციპალიტეტს ხელმძღვანელობს მერი.

მუნიციპალიტეტი მართვის ოპტიმიზაციისათვის დაყოფილია ადმინისტრაციულ ერთეულებად.

ახალციხის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის 2 ქალაქი, 14 ტერიტორიული ორგანო და 46 სოფელი. ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები ერთიანდებიან აგარის, ანდრიაწმინდის, აწყურის, ელიაწმინდის, კლდის, მინაძის, პამაჯის, საძელის, სვირის, სხვილისის, ურავლის, ფერსის, წყალთბილას და წყრუთის ადმინისტრაციულ ერთეულებში.

ახალციხის მუნიციპალიტეტის ფართობია 997,5 კმ² და 2014 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 20 992 კაცს, ხოლო სიმჭიდროვეა – 21. მუნიციპალიტეტის ცენტრია ქალაქი ახალციხე. 2014 წლის აღწერის მიხედვით მუნიციპალიტეტის ყველაზე დიდი სოფელი მოსახლეობის მიხედვით არის აწყური (1 539 ადამიანი), ახალციხიდან ყველაზე დიდი მანძილით დაშორებულია სოფელი ელიაწმინდა (34 კმ.).

## სოფლების სია
## რუკა
რუკაზე ციფრებით აღნიშნულია:
* 1 — დიდი პამაჯი

## სქოლიო
*
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მუნიციპალიტეტების სოფლების სია
ავსტრიული სკოლის ეკონომისტების სია

ქვემოთ მოცემულია ავსტრიული სკოლის ცნობილი ეკონომისტების სია. სკოლის წარმომადგენლებს შორის არიან არა მხოლოდ ავსტრიელი ეკონომისტები, არამედ სხვა ქვეყნების ეკონომისტებიც, რომლებიც სკოლის იდეებს იზიარებ(დნ)ენ.

## ავსტრიელი ეკონომისტები
## იხილეთ აგრეთვე
* ეკონომისტთა სია

## დამატებითი საკითხავი
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* https://web.archive.org/web/20080724184130/http://socserv2.socsci.mcmaster.ca/~econ/ugcm/3ll3/bawerk/[ავსტრიელი(https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98) The ავსტრიელი Economists by Eugen von Böhm-Bawerk 1891]
* [Society for the Development of ავსტრიელი(https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98) Economics] Largest professional organization of ავსტრიელი economists.

კატეგორია:ავსტრიული სკოლის ეკონომისტები
ეთელ ბელამი

**ეთელ ბელამი** ( (დ. 17 ნოემბერი 1881 – გ. 7 დეკემბერი 1960) — ინგლისელი ასტრონომი და სეისმოგრაფი.

## ბიოგრაფია 
ეთელ ბელამი დაიბადა ოქსფორდში 1881 წელს. მისი მშობლები იყვნენ მონტაგუ ედვარდ ჯეიმს ბუტველ ბელამი და მერი კასტელი.

მისი ბიძა ფრენკ არტურ ბელამი იყო ასტრონომი  და თავის თანაშემწეებთან ერთად მუშაობდა ოქსფორდის უნივერსიტეტის რედკლიფის ობსერვატორიაში. 1889 წელს, 17 წლის ასაკში, ეთელი მას დახმარებას უწევდა გამოთვლების წარმოებაში ცის რუკის  (*Carte du Ciel*) და  ჰერბერტ ჰოლის ხელმძრვანელობით ასტროგრაფიული კატალოგის შედგენის დროს. 1912 წელს ეთელმა  ობსერვატორიაში ასისტენტის თანამდებობა მიიღო და დაენიშნა ხელფასი 50 ფუნტი წელიწადში — თანამდებობა ოდესღაც მის მეორე ბიძას, ფრედერიკ ბელამს ეკავა.

როდესაც ოქსფორდის უნივერსიტეტში დაასრულა მუშაობა ვარსკვლავების კატალოგიზაციაზე, ჰერბერტ ტერნერმა აიღო ანალოგიური სამუშაო ვატიკანის ობსერვატორიაში.  ნამუშევრებს ვატიკანისთვის ეთელი  ასრულებდა 1911 წლიდან 1928 წლამდე და ვატიკანის მიერ დაჯილდოვდა ვერცხლის მედლით. საერთო ჯამში, 1928 წლისთვის ეთელმა და მისმა ბიძამ კატალოგში მილიონზე მეტი ვარსკვლავი შეიტანეს.

1918 წელს ეთელ ბელამი სეისმოლოგიური ლაბორატორიის ასისტენტი გახდა. მუშაობდა სეისმოგრაფებთან, ასევე აგროვებდა და ამუშავებდა ექვსასი სეისმოლოგიური სადგურიდან მიღებულ მონაცემებს. ჰერბერტ ტერნერთან, შემდეგ კი ჯოზეფ ჰიუზთან ერთად, მან გამოთვალა მიწისძვრების ეპიცენტრები და მოამზადა მონაცემები ISS (*International Seismological Summary* — *საერთაშორისო სეისმოლოგიური რეზიუმე*) კატალოგში გამოსაქვეყნებლად. მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი დამოუკიდებლად ასრულებდა ამ საქმეს.

1930 წელს, ჰერბერტ ტერნერის გარდაცვალების შემდეგ, ეთელი გახდა ISS-ის ერთ-ერთი რედაქტორი. იგი ასევე აქვეყნებდა სამეცნიერო სტატიებს —  1913 წლიდან 1939 წლამდე. ეთელს  ჰქონდა 9 პუბლიკაცია, რომელთაგან 2 ბიძასთან  თანაავტორობით გაკეთდა. ფრენკ ბელამი 1936 წელს გარდაიცვალა, თავისი კოლექცია კემბრიჯის უნივერსიტეტს უანდერძა და დისშვილს არაფერი დაუტოვა. შემდეგ კემბრიჯის უნივერსიტეტმა უარი თქვა ფრენკ ბელამის მემკვიდრეობაზე ეთელის სასარგებლოდ.

1939 წელს ეთელმა გამოაქვეყნა სტატია ჟურნალ Nature-ში, სადაც აღწერილია მიწისძვრის ეპიცენტრების გეოგრაფიული განაწილება 1913 წლიდან 1932 წლამდე.

ეთელ ბელამი იყო ბრიტანეთის ასტრონომიული ასოციაციის (British Astronomical Association) წევრი.  1926 წელს იგი აირჩიეს სამეფო ასტრონომიულ საზოგადოებაში და  ოქსფორდის უნივერსიტეტის მიერ მიენიჭა საპატიო მაგისტრის ხარისხი.

1947 წელს ეთელ ბელამი გავიდა პენსიაზე და გაემგზავრა  აფვეიში (დორსეტი). 

ეთელ ბელამი გარდაიცვალა 1960 წლის 7 დეკემბერს 79 წლის ასაკში.

ოქსფორდში, ვინჩესტერ-როუდ -2-ზე მდებარე სახლის კედელს, სადაც ეთელი ბიძასთან ერთად ცხოვრობდა 1930-დან 1949 წლამდე, ამშვენებს მისი სახელობის მემორიალური დაფა.

## ლიტერატურა 
* Roger Hutchins. "Bellamy, Frank Arthur (1863–1936)". *Oxford Dictionary of National Biography* (online ed.). Oxford University Press.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1881
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1960
კატეგორია:დიდ ბრიტანეთში გარდაცვლილები
კატეგორია:ბრიტანელი ასტრონომები
ადრადოსი

**ადრადოსი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში.  ფართობი — 16 კმ². მოსახლეობა — 127 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* სეგოვიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ადრადოსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:სეგოვიის მუნიციპალიტეტები
რობერტ ბლაიხშტაინერი

**რობერტ ბლაიხშტაინერი** () (დ. 6 იანვარი, 1891, ვენა, — გ. 10 აპრილი, 1954, იქვე) — ავსტრიელი ენათმეცნიერი, ეთნოგრაფი.
## ბიოგრაფია 
ვენისა და გრაცის უნივერსიტეტებში სწავლობდა ეთნოგრაფიას, ისტორიას, აღმოსავლურ და კავკასიურ ენებს. ვენის უნივერსიტეტშივე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია ინდოირანულ ფილოლოგიაში (1914) და მუშაობა დაიწყო აღმოსავლეთის კვლევით ინსტიტუტში. შემდეგ კითხულობდა ლექციებს კავკასიურ ენებსა და ეთნოლოგიაში და სათავეში ედგა ვენის ბუნების ისტორიის მუზეუმის (შემდგომში — ვენის ეთნოლოგიის მუზეუმის) აზიის განყოფილებას. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, 1945 წლის ივნისში დაინიშნა ამ მუზეუმის დირექტორად. 
## ქართველოლოგიური მოღვაწეობა 
ბლაიხშტაინერი თავისუფლად ფლობდა ქართულ და სომხურ ენებს. იკვლევდა ქართველურ ენებს და მათ დიალექტებს. აგრძელებდა ჰუგო შუხარდტის საენათმეცნიერო სკოლის ტრადიციებს. ბლაიხშტაინერს ეკუთვნის ნაშრომები კავკასიოლოგიისა და ქართველოლოგიის დარგში, ეთნოგრაფიისა და ლიტერატურის პრობლემურ საკითხებზე: „კავკასიელ ხალხთა და ენათა მიმოხილვა“, „ქართული ბალადა ამირანზე“ (ორივე 1918), „ქართული ანდაზები, გამოცანები, თქმულებები და ზღაპრები თარგმანით, კომენტარებით, ტრანსკრიფციითა და ლექსიკონითურთ“ (გამოიცა 1919 ვენაში ქართულ და გერმანულ ენებზე), „ნარკვევები ქართველთა ტომის – გურულების ენისა და ეთნოგრაფიის შესახებ“ (1931–1932), „კავკასიურ ენათა ჯგუფი“ (1937), „ვეფხისტყაოსანი – მე-12 საუკუნის ქართული მინეზინგური პოემა“ (1940), „დიდი ქართველი პოეტი – ნიკოლოზ ბარათაშვილი“ (1945), „ქართული ლიტერატურა“ (1948), „ქართველი ხალხი“ (1949), „საქართველო გუშინ და დღეს“ (1950). 

ბლაიხშტაინერმა გერმანულად თარგმნა „ვეფხისტყაოსნის“ ხალხური ვერსია, გამოსცა კრებული „ახალი ქართველი პოეტები“ (1946), რომელშიც შევიდა ნიკოლოზ ბარათაშვილის, ილია ჭავჭავაძის, გალაკტიონ ტაბიძის, გიორგი ლეონიძის, ვალერიან გაფრინდაშვილის, ალექსანდრე აბაშელისა და სხვათა ნაწარმოებები; ცალკე გამოსცა დანიელ ჭონქაძის „სურამის ციხე“ (1947). გამოუქვეყნებელი დარჩა გარსევან ჩოლოყაშვილის „ხილთა ქება“ და შიო არაგვისპირელის მოთხრობები. 1950 წელს სტუმრად იყო საქართველოში.
## ბიბლოოგრაფია
* Eine georgische Ballade von Amirani, «Berichte des Forschungsinstituts für Osten und Orient», 1918 [Bd.] 2.
* Beiträge zur Sprach- und Volkskunde des georgischen Stammes der Gurier, «Caucasica», 1931 – 32, [v.] 7 – 9.
* Die kaukasische Sprachgruppe, «Anthropos», 1937, Bd. 32; Der Mann in Pantherfell. Ein georgischer Minnesang aus dem 12. Jahrh., «Asienberichte», 1940, [Bd.] 5.
* Der große georgische Dichter Nikolos Barataschwili, «Die Brücke», 1945, № 1, 6 – 7.
* Die Literatur Georgiens, იქვე, 1948, № 3; Das Volk der Georgier, იქვე, 1949, № 4.
## ლიტერატურა
* 
*  Leopold Schmidt: Bleichsteiner, Robert. In: Kurt Ranke (Hrsg.): Enzyklopädie des Märchens. Band 2 (Bearbeitung–Christusbild), De Gruyter, 1979.

კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1891
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1954
კატეგორია:ავსტრიელი ენათმეცნიერები
კატეგორია:ავსტრიელი ფილოლოგები
კატეგორია:ქართველოლოგები
გოლდი ბლანკოფ-სკარი

**გოლდი ბლანკოფ-სკარი** (Goldie Blankoff-Scarr) (დ. 21 ივნისი, 1928, ნიუ-იორკი) — ბელგიაში მოღვაწე სლავისტი და ხელოვნებათმცოდნე. 

ფრანგულ და ინგლისურ ენებს ასწავლიდა სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში, ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობას. მშობლიური ინგლისურის გარდა, თავისუფლად ფლობდა ფრანგულ, რუსულ და ქართულ ენებს. იყო ბრიუსელის მთარგმნელთა და თარჯიმანთა უმაღლეს სახელმწიფო ინსტიტუტის რუსული ენისა და ცივილიზაციის პროფესორი, ასევე კავკასიოლოგიის საზოგადოების წევრი ევროპაში, ბელგია-საქართველოს ასოციაციის პრეზიდენტი (1989). მისი ქმარი, ჟან ბლანკოფი — რუსული წარმოშობის ბელგიელი სლავისტი. 

გამოქვეყნებული აქვს ასევე ნაშრომები ქართულ კულტურის შესახებ — „საბჭოთა მრავალეროვანი ლიტერატურა: ორი ქართველი მწერალი – ნოდარ დუმბაძე და ჭაბუა ამირეჯიბი“ (1986), „ნოდარ დუმბაძე“ (1987), „თენგიზ აბულაძე და ქართული კინემატოგრაფიის აყვავება“ (1987), „მეშვიდე ხელოვნება საქართველოში. პოლიტიკური, კულტურული და აქსიოლოგიური ასპექტები“ (1991) და სხვ. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:ბელგიელი ქალი მწერლები
კატეგორია:ბელგიელი ქართველოლოგები
ჟან ბლანკოფი

**ჟან-დეზირე ბლანკოფი** () (დ. 21 მაისი, 1931, ბრედენი, ბელგია) — ბელგიელი ფილოლოგი და ხელოვნებათმცოდნე, სლავისტი, დოქტორი (1970), ევროპის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრი (1986). 

დაიბადა რუსი ემიგრანტის ოჯახში. სწავლობდა ბრიუსელის და ჰარვარდის უნივერსიტეტებში. ბელგიაში დაბრუნების შემდეგ ბრიუსელის უნივერსიტეტში ასწავლიდა რუსულს, ეწეოდა აქტიურ სამეცნიერო მუშაობას რუსეთის ძველი კულტურის, ბიზანტიური ხელოვნების დარგში. დაინტერესებული იყო ქართული ხელოვნებითაც; გამოქვეყნებული აქვს წერილები დავით კაკაბაძეზე, ლადო გუდიაშვილზე, გიორგი და ირაკლი ოჩიაურებზე. თავის მეუღლესთან გოლდი ბლანკოფ-სკართან ერთად დააარსა ფრანგულენოვანი ასოციაცია „ბელგია–საქართველო“ და მისი საინფორმაციო ბიულეტენი, რომელშიც გამოქვეყნდა ცნობები საქართველოს თანამედროვეობისა და კულტურის შესახებ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:ბელგიელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ბელგიელი ქართველოლოგები
კატეგორია:ბელგიელი ისტორიკოსები
თბოელექტროსადგური

[მინი|[ნავოის თბოელექტროსადგური უზბეკეთში]]
**თბოელექტროსადგური**, ***თესი*** — ელექტროსადგური, სადაც ორგანული სათბობის წვის ენერგია ელექტრულ ენერგიად გადაიქცევა.

პირველი თესები შეიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს (1882 წელს — ნიუ-იორკში, 1883 წელს — პეტერბურგში, 1884 წელს — ბერლინში) და სწრაფად გავრცელდა მთელს მსოფლიოში.

თესი უმეტესწილად ორთქლტურბინიანია. მასში სათბობის დაწვისას გამოყოფილ თბურ ენერგიას ორთქლგენერატორში იყენებენ მაღალი წნევის წყლის ორთქლის მისაღებად. წყლის ორთქლი აბრუნებს ორთქლის ტურბინის როტორს, რომელიც შეერთებულია ელექტრული გენერატორის როტორთან. თესში სათბობად იყენებენ უმთავრესად ქვანახშირს, მაზუთს, ბუნებრივ აირს, ლიგნიტს, მურა ნახშირს, ტორფს, ფიქალს და სხვას. თესის მქკ 42%-მდეა.

თესს, რომელშიც ელექტროგენერატორების ამძრავ ფუნქციას კონდენსაციური ტურბინები ასრულებს, კონდენსაციურ ელექტროსადგურს უწოდებენ. მათი მქკ 35-42%-ია.

სათბიერებელი ტურბინებით მომუშავე თესს, რომელიც სითბოს აწვდის სამრეწველო და კომუნალურ-სამრეწველო მომხმარებლებს, თბოელექტროცენტრალს (თეცი) უწოდებენ.

თბოელექტროსადგურებს, რომელშიც ელექტროგენერატორის ამძრავი აირის ტურბინაა, აირტურბინიან ელექტროსადგურს (აირტესი) უწოდებენ. აირის ტურბინის წვის კამერაში წვავენ წნევით მიწოდებულ საწვავ აირს ან თხევად სათბობს. 750-900°C ტემპერატურის წვის პროდუქტი ხვდება აირის ტურბინაში, რომელიც აბრუნებს ელექტროგენერატორს. ასეთი თესების მქკ ჩვეულებრივ 26-28%-ს უდრის, სიმძლავრე კი დაახლოებით რამდენიმე ასეულ მგვტს. იყენებენ ელექტრული დატვირთვის პიკების დასაფარავად. შეუძლია სითბო მიაწოდოს გარე მომხმარებელსაც.

ორთქლაირტურბინული დანადგარი აერთებს ორთქლტურბინიან და აირტურბინიან აგრეგატებს. ასეთი დანადგარით მოქმედ თესს ორთქლაირიან ელექტროსადგურს (ორთქლაირტესი) უწოდებენ. მისი მქკ 42-43%-ს აღწევს. მას ასევე შეუძლია იმუშაოს, როგორც თეცმა.

## ტიპები 
* ქვაბტურბინული ელექტროსადგურები:
** კონდენსაციური ელექტროსადგურები (*კესი*, ისტორიულად მიიღეს სახელწოდება *სრესი* — სახელმწიფო რაიონული ელეტროსადგური);
** თბოელექტროცენტრალი (*თეცი*).
* აირტურბინიანი ელექტროსადგური (*აირტესი*);
* ორთქლარიანი ელექტროსადგური (*ორთქლაირტესი*);
* შიგაწვისძრავიანი ელექტროსადგურები;
* კომბინირებული.

## ლიტერატურა
მოსკოვის დრო

**მოსკოვის დრო** (, *МСК*, ) — სასაათო სარტყლის დრო, რომელშიც მდებარეობს რუსეთის ფედერაციის დედაქალაქი მოსკოვი (როგორც ეს განსაზღვრულია ფედერალური კანონით „დროის გამოთვლის შესახებ“). მოქმედებს რუსეთის ევროპული ნაწილის უმეტეს რეგიონში.

რუსეთში დეკრეტული დრო, შემოღებულ იქნა 1919 წელს, ხოლო საბჭოთა კავშირში — 1930 წელს. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Эталонное время РФ  ВНИИФТРИ
* Точное московское время

## სქოლიო
კატეგორია:სასაათო სარტყლები
კატეგორია:მოსკოვი
ჰალე (ვესტფალია)

**ჰალე** () — ქალაქი გერმანიაში, ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის მხარეში. მდებარეობს ბილეფელდიდან დასავლეთით 15 კილომეტრში. ეკუთვნის დეტმოლდის ადმინისტრაციული ოლქის გიუტერსლოს რაიონს.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის ქალაქები
პეტრე ბლიოტკინი

**პეტრე მიხეილის ძე ბლიოტკინი** () (დ. 20 ივნისი, 1903, თბილისი, — გ. 5 თებერვალი, 1988, იქვე) — საქართველოში მოღვაწე რუსი ფერმწერი და გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1961).

დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (1928). იყო იოსებ შარლემანის, ეღიშე თათევოსიანის და ევგენი ლანსერეს მოწაფე. 1928-1932 წლებში მხატვარ-დეკორატორად მუშაობდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში. სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა 1930 წლიდან. ძირითადად მუშაობდა პორტრეტისა და პეიზაჟის ჟანრში. მთავარი ნამუშევრებია: „კარნავალი“ (1936), „ვ. პეტროვას პორტრეტი“ (1937–1938, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი, თბილისი), „თბილისის წვიმა“ (1961), „ირმა სოხაძის პორტრეტი“ (1977) და სხვ. დაჯილდოებული იყო საპატიო ნიშნის ორდენით (1958).

## ლიტერატურა
* Светницкий Н., Заалишвили Н., Сватиков А. Русские художники Грузии XX век. Русский клуб. Тбилиси. 2007.

## რესურსები ინტერნეტში
* პეტრე ბლიოტკინი  — ახალი და უახლესი ქართული ვიზუალური ხელოვნების მონაცემთა ბაზა. 

კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
სივრცითი კუთხე

**სივრცითი კუთხე** (აღნიშვნა: \Omega) — სივრცის ნაწილი, შემოსაზღვრული რომელიღაც კონუსური ზედაპირით. სივრცითი კუთხის კერძო შემთხვევებია სამწახნაგა და მრავალწახნაგა კუთხეები. სივრცითი კუთხე იზომება კონუსური ზედაპირის წვეროში ცენტრის მქონე სფეროზე ამ კუთხით მოკვეთილი ზედაპირის ფართობის ფარდობით ამავე სფეროს R რადიუსის კვადრატთან. ცხადია სივრცითი კუთხე იზომება განყენებული რიცხვით, მაგალითად სივრცითი კუთხე, რომელიც შეიცავს სივრცის 1/8 ნაწილს (ოქტანცი), იზომება \frac{4\pi R^2}{8R^2}=\frac{\pi}{2} რიცხვით. სივრცითი კუთხის საზომი ერთეულია სტერადიანი. სრული სფერო შეადგენს 4\pi სტერადიანის სივრცით კუთხეს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკური სიდიდეები
ჯიმ პიბლზი

**ფილიპ ჯეიმზ ედუინ პიბლზი** (დ. 25 აპრილი, 1935) — კანადელ-ამერიკელი ასტროფიზიკოსი, ასტრონომი და თეორეტიკოსი კოსმოლოგი. ამჟამად არის პრინსტონის უნივერსიტეტის პროფესორი, ალბერტ აინშტაინის ჯილდოს მფლობელი. ფართოდაა ცნობილი როგორც მსოფლიოს ერთ-ერთი წამყვან თეორეტიკოსი კოსმოლოგ 1970 წლიდან. დიდი თეორიული წვლილი აქვს შეტანილი პირველადი ნუკლეოსინთეზის, ბნელი მატერიის, კოსმოსური მიკროტალღური ფონისა და სტრუქტურათწარმოქმნის დარგებში.

პიბლზს 2019 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიკაში — ფიზიკურ კოსმოლოგიაში მისი თეორიული აღმოჩენებისთვის (მზის მსგავსი ვარსკვლავის გარშემო მოძრავი ეგზოპლანეტის აღმოჩენისთვის პრემია ასევე მიენიჭათ მიშელ მაიორს და დიდიე კელოს). პიბლზის შრომების უმეტესობა ეხება სამყაროს განვითარებას მისი გაჩენის მომენტიდან, თუმცა სკეპტიკურად არის განწყობილი იმის მიმართ, რომ დასაწყისის შესახებ ყველაფერი შეიძლება იყოს ცნობილი: „ძალიან სამწუხაროა, რომ ვიღაც ფიქრობს დასაწყისზე, მაშინ როცა სინამდვილეში ჩვენ არ გვაქვს კარგი თეორია ისეთი რამის შესახებ, როგორიც დასაწყისია“.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1995 : ბრიუსის მედალი 
* 1998 : სამეფო ასტრონომიული საზოგადოების ოქროს მედალი (დიდი ბრიტანეთი)
* 2004 : შაოს პრემია (იაპონია)
* 2019 : ნობელის პრემია ფიზიკაში

## რესურსები ინტერნეტში
* James Peebles. Facts

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1935
კატეგორია:ამერიკელი ასტროფიზიკოსები
კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:კანადელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დემოკრატიჩნა უკრაინა

**„დემოკრატიჩნა უკრაინა“** (; 1991 წლიდან დღემდე), ყოფილი *„რადიანსკა უკრაინა“* (; 1943-1991), ყოფილი *„კომუნისტი“* (Комунист; 1918-1943) — უკრაინული საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი.

## ისტორია
გაზეთი დაარსდა 1918 წლის ივნისში „კომუნისტი“ სახელწოდებით როგორც რუსულენოვანი გაზეთი და წარმოადგენდა უკრაინის კპ(ბ) ცკ-სა და ხარკოვის გუბკომის ორგანო. 1926 წლის 16 ივნისიდან გაზეთი „კომუნისტი“ გახდა უკრაინულენოვანი. 1941 წლის 15 მაისიდან გაზეთი „კომუნისტი“ ასევე გახდა უკრაინის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს ორგანო. 1943 წლის 1 თებერვლიდან გაზეთი გამოდიოდა „რადიანსკა უკრაინა“-ს სახელწოდებით. 1991 წლის 24 აგვისტოდან გაზეთი გამოდის „დემოკრატიჩნა უკრაინა“-ს სახელით.

Радянська Україна (1943).jpg|გაზ. „რადიანსკა უკრაინა“, 1943

## ჯილდოები
*ლენინის ორდენი (1968)
*წითელი დროშის ორდენი (1945)

## ლიტერატურა
კატეგორია:უკრაინულენოვანი გაზეთები
ეფემერიდული დრო

**ეფემერიდული დრო** (ET) — თეორიულად შემოღებული თანაბრად მიმდინარე ნიუტონისეული დრო. არგუმენტად იყენებენ ცის მექანიკის დიფერენციალურ განტოლებებში, რომელთა საფუძველზე შეისწავლიან ცის სხეულთა მოძრაობებს და განსაზღვრავენ მათ ეფემერიდებს. საშუალო დროისაგან განსხვავებით ეფემერიდული დროის ერთეული ე. წ. ეფემერიდული წამი, მუდმივი სიდიდეა და ტოლია 1900 წლის ეპოქის ტროპიკული წელიწადის ხანგრძლივობის 1/31556925.97474 ნაწილისა. არათანაბრად მიმდინარე UT მსოფლიო დროიდან ET ეფემერიდულ დროზე გადასასვლელად უნდა გამოიანგარიშოთ შესწორება, რომელიც განისაზღვრება მთვარის მოძრაობის თეორიის საფუძველზე და ვარსკვლავების მიმართ მთვარის ზუსტი მდებარეობის დადგენით. ეს შესწორება \Delta{T}=ET-UT (წამებში) გამოითვლება ფორმულით:

:\Delta{T}=+24.349+72.318{T}+29.950{T^2}+1.82144{B}, 

სადაც T — იულიუსის საუკუნეებია, ათვლილი 1900 წლის 0 იანვრის საშუალო შუადღიდან (მსოფლიო დროით), ხოლო B მიიღება მთვარის გამოთვლილი და დამზერილი საშუალო გრძედების შედარებით. საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის VIII (1952) და IX (1955) ყრილობების გადაწყვეტილებით ასტრონომიულ წელიწდეულებში 1900 წლიდან, თითქმის ყველა ძირითადი მონაცემი მოყვანილია ეფემერიდული დროით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დროის გაზომვა
ლაახერ-ზეე

**ლაახერ-ზეე** () — ვულკანური წარმოშობის გაუმდინარე ტბა გერმანიაში, რაინლანდ-პფალცის მიწაზე, არვაილის რაიონში.

[მინი|ლაახერ-ზეეს ტბის შემოგარენის [ტოპოგრაფიული რუკა]]
მინი|ლაახერ-ზეეს ტბის სიახლოვეს მდებარე რეგიონების რუკა

ტბა მდებარეობს ვულკანურ კალდერაში, რომლის დიამეტრია 2 კმ, 24 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით ქალაქ კობლენციდან და 37 კმ-ით სამხრეთით ქალაქ ბონიდან, მდინარე რაინზე მდებარე ქალაქ ანდერნახიდან 8 კმ-ში. ვულკანი (მაარი) ლახი მდებარეობს აიფელის დაბალ ქედზე.

ლაახერ-ზეეს ტბა ჩამოყალიბდა დაახლოებით ჩვ.წღ.-დე 10 930 წლის წინ ლახის სუპერვულკანის პლინიუსის ტიპის ამოფრქვევის შემდეგ, რომლის ვულკანური ექსპლოზიურობის ინდექსი ტოლი იყო VEI 6, რაც დაახლოებით შეესაბამება 1991 წელს ფილიპინების ვულკან პინატუბოს ამოფრქვევას. რადიონახშირბადული მეთოდით დადგენილია, რომ ლახის ვულკანის ამოფრქვევა მოხდა 13 006 ± 9 კალენდარული წლის უკან. 2023 წლის ახალი კვლევა ამბობს იმაზე, რომ მკვლევარები შეცდნენ 130 წლით, და სინამდვილეში ის მოხდა 
12 880 წლის წინ.

[მინი|[მოფეტი|მოფეტები ლაახერ-ზეეს ტბაში]]

ეს ამოფრქვევა განიხილება, როგორც გვიანი დრიასის კლიმატური ანომალიის შესაძლო მიზეზი. ახლომდებარე ტერიტორიები მოხვდნენ 50 მეტრიანი ვულკანური ფერფლის და პემზის ფენის ქვეშ, უფრო წვრილი ნაწილაკები ძირითადად გაიფანტნენ სამხრეთისაკენ თანამედროვე ჩრდილოეთ იტალიის ტერიტორიამდე და ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ თანამედროვე რუსეთისა და სკანდინავიის ნახევარკუნძულის ტერიტორიებამდე. შესაძლებელია ვულკან ლახის ამოფრქვევა გახდა თანამედროვე დანიის ტერიტორიაზე ბრომეს კულტურის აღმოცენების მიზეზი.

ლაახერ-ზეეს ტბა მდებარეობს ზღვის დონიდან 275,3 მეტრ სიმაღლეზე, სხვა მონაცემებით — 51 მ. წყლის მოცულობა — 0,1029 კმ³.

2007 წელს კრატერული ტბიდან ხდებოდა ნახშირორჟანგის აირის გამოყოფა.

1867 და 1872 წლებში ლაახერ-ზეეს ტბაში შეუშვეს განაყოფიერებული სიგის ხიზილალა პომერანიის ტბიდან მედვე (დღეისათვის მედვიე) და ბოდენის ტბიდან, დღეისათვის ტბაში დაცურავს სიგის რამდენიმე სახეობა.

მინი|ცენტრი|700px|ლაახერ-ზეეს ტბის პანორამა

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ტბები
კატეგორია:კრატერული ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
ანიე (ესპანეთი)

**ანიე** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სეგოვიის პროვინციის შემადგენლობაში.  ფართობი — 11,62 კმ². მოსახლეობა — 72 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* სეგოვიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ანიეს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:სეგოვიის მუნიციპალიტეტები
სინათლის ნაკადი

**სინათლის ნაკადი** (აღნიშვნა: \Phi_v) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც ასახავს სინათლის სიდიდეს, რომლითაც ფასდება გამოსხივების ნაკადი, ე. ი. ოპტიკური გამოსხივების სიმძლავრე, თავის მიერვე გამოწვეული სინათლის შეგრძნების მიხედვით [უფრო ზუსტად თავისი მოქმედების მიხედვით სინათლის სელექციურ მიმღებზე, რომლის სპექტრულ მგრძნობიარობას განსაზღვრავს გამოსხივების ფარდობითი სპექტრული სინათლოვანი ეფექტურობის V(\lambda) ფუნქცია, სადაც \lambda სინათლის ტალღის სიგრძე ვაკუუმში]. სინათლის ნაკადის ერთეულია ლუმენი. \Phi_v სინათლის ნაკადი \Phi_e გამოსხივების ნაკადთან დაკავშირებულია თანაფარდობით:

:\Phi_{v} = K_\mathrm{m} \int_0^\infty \Phi_{\mathrm{e},\lambda}(\lambda)\,V(\lambda)\,\mathrm{d}\lambda,

სადაც კმ სპექტრული სინათლოვანი ეფექტურობის მაქსიმალური მნიშვნელობაა, რომელიც ≈ 680 ლმ·ვტ⁻¹ (როცა ტალღის სიგრძე 555 ნმ-ია).

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკური სიდიდეები
დასახლებული პუნქტი

**დასახლებული პუნქტი** — მოსახლეობის გაერთიანება განაშენიანებული მიწის ნაკვეთზე. დასახლებული პუნქტის აუცილებელი პირობაა მისი მუდმივი გამოყენება სამოსახლოდ. დასახლებული პუნქტი მოსახლეობის გეოგრაფიის ერთ-ერთი ძირითადი მეცნიერული კატეგორიაა. მის მრავალგვარობას, მატერიალურ ფორმებს განსაზღვრავს საერთო სოციალურ-ეკონომიკური პირობები და საწარმოო ძალთა დონე. ამავე დროს დასახლებული პუნქტის საერთო სახე, მისი ნაგებობები ასახავს მატერიალური კულტურის ეროვნულ ხასიათს, ხალხის ტრადიციებს. დასახლებული პუნქტის ბუნებრივი გარემოცვა გავლენას ახდენს მის მატერიალურ ფორმირებაზე.

## ლიტერატურა
ელექტროტევადობა

**ელექტროტევადობა**, *ელექტრული ტევადობა* (აღნიშვნა: C) — ფიზიკური სიდიდე, რომელიც ასახავს გამტარის ან გამტართა სისტემის ელექტრულ მახასიათებელს. განმხოლოებული გამტარის ელექტროტევადობა ეწოდება მასზე მოთავსებული q მუხტის ფარდობას მის \varphi პოტენციალთან: 

:C = \frac{q}{\varphi}.

რაც მეტია C, მით უფრო მეტია მუხტი მოცემული \varphi-ს დროს (უსასრულობაზე ათვლილი ნულოვანი დონიდან) და შესაბამისად გამტარს უფრო მეტი ენერგიის დაგროვება შეუძლია. 

ელექტროტევადობის საზომი ერთეულებია: 
*ერთეულთა SI სისტემაში — ფარადა (ფ);
*ერთეულთა CGS სისტემაში — სანტიმეტრი (სმ).

:1\text{ფ} = 9 \cdot 10^{11} \text{სმ}. 

სფერული გამტარის ელექტროტევადობა მისი რადიუსის ტოლია. კონდენსატორის ტევადობა ანუ მისი შემონაფენების ურთიერთტევადობა განისაზღვრება როგორც 

:C = \frac{q}{\varphi_1 - \varphi_2},

სადაც q კონდენსატორის მუხტია (ერთ-ერთი შემონაფენის მუხტის აბსოლუტური მნიშვნელობა), ხოლო \varphi_1 და \varphi_2 შემონაფენების პოტენციალებია.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკური სიდიდეები
გოგნის წმინდა გიორგის ეკლესია

**გოგნის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გოგნში.

## აღწერა
გოგნის წმინდა გიორგის ეკლესია დარბაზული ნაგებობაა, შვერილი ხუთწახნაგა აფსიდით. ტაძარი აღმართულია სამსაფეხურიან ცოკოლზე. მოპირკეთებულია დამუშავებული კვადრებით. შესასვლელი აღმოსავლეთის გარდა ყველა კედლის შუაშია გაჭრილი. აღმოსავლეთის მხარეს სამი, დასავლეთით ერთი, ხოლო სამხრეთით და ჩრდილოეთით ორ-ორი თაღოვანი ფართო სარკმელია. კარის თავზე მხედრული დამწერლობით შესრულებული საამშენებლო წარწერაა: „ქ. ჩყპზ-სა აღშენება ამა ეკლესიისა ოსტატები გიორგი აბესაძე ვასილ ნოსელიძე და ბესარიონ...“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები იმერეთის მხარეში
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაღდადის წმინდა გიორგის ეკლესია

**ბაღდადის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაღდადში.

## აღწერა
ბაღდადის წმინდა გიორგის ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, ნაგებია სხვადასხვა ფერის რიყის ქვით, ხოლო კუთხეებში და კარის თავზე გამოყენებულია თეთრი ფერის ქვა, წინა ფასადზე გაჭრილია ერთი სარკმელი, ეკლესია შვერილაფსიდიანია, რომელიც ოთხწახნაგაა, აფსიდში სამი სარკმელია გაჭრილი, ასევე სამი სარკმელია დატანილი სამხრეთ ფასადზე.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
განათებულობა

**განათებულობა** (აღნიშვნა: E_v) — ფიზიკური სიდიდე, ასახავს მოცემულ ზედაპირზე დაცემული სინათლის ნაკადის სიმკვრივეს.

გამოიანგარიშება ფორმულით:

:E_v=\frac{\Phi_v}{S},

სადაც \Phi_v სინათლის ნაკადია, S —  გასანათებელი ზედაპირის ფართობი). 

განათებულობის საზომი ერთეულებია: 
*ერთეულთა SI სისტემაში — ლუქსი (ლქ);
*ერთეულთა CGS სისტემაში — ფოტი (ფ).

:1 \text{ლ ქ} = \frac{1\text{ლ}}{1{\text{მ}}^2} = 0.0001 \text{ფ}.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკური სიდიდეები
პატარა ჩორჯოს წმინდა გიორგის ეკლესია

**პატარა ჩორჯოს წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარა ჩორჯოში.

## აღწერა
პატარა ჩორჯოს წმინდა გიორგის ეკლესია დარბაზული ტაძარია, რომელიც გეგმით ტრაპეციას უახლოვდება, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდით, ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. მის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა. დასავლეთ და სამხრეთ შესასვლელები არქიტრავული და ნაოთხალია. სამხრეთ კარის თავზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ეკლესია ნაშენია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით - დუღაბზე.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში
თამაკონის მაცხოვრის ეკლესია

**თამაკონის მაცხოვრის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ თამაკონში.

## აღწერა
თამაკონის მაცხოვრის ეკლესია ბაზილიკური ტიპისაა, ორფერდა გადახურვით, აფსიდის ერთიანი წრიულით. ნაგებია კლდის ქვით კირის დუღაბზე, მშენებლობაში გამოყენებულია ადგილობრივი შირიმის ქვაც. შესასვლელი ჩრდილოეთით და დასავლეთით აქვს, სამხრეთ კარი მეორადი გადაკეთების დროს გააუქმეს. ტაძარს აღმოსავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით დატანებული აქვს სამ-სამი სარკმელი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ანდრო ჭიაურელი

მინი
**ანდრო ჭიაურელი** (დ. 8 ნოემბერი, 1956, თბილისი) — ქართველი კინოდოკუმენტალისტი.

1979 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის კინოფაკულტეტი (ლ. ღოღობერიძის სახელოსნო).

1977 წლიდან მოღვაწეობს კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“. 1985–1986 წლებში გაიარა სარეჟისორო პრაქტიკა კინოსტუდია „მოსფილმში“ გიორგი დანელიასთან. 1986 წლიდან მუშაობს დოკუმენტური ფილმებისა და გადაცემების რეჟისორად სხვადასხვა კინო- და ტელესტუდიაში. გადაიღო დოკუმენტური ფილმები: „ერთი შვილი არა შვილი“ (1981), „ინტერვიუ ინტერვიუს შემდეგ“ (1983), „საქართველოს უკანასკნელი ომი“, „საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის კინოქრონიკა“ (1990), „ანარეკლი“ (1991), „აბეომა“ (1993), „წარმართობა“ (ლ. მიხანაშვილთან ერთად, 1990), „ლაბირინთი“ (1996), „ფურცლები საქართველოს ისტორიიდან“ (დოკ. სერიალი, 2001), „კავკასიელი ტყვეები“(2003 — შეტანილია გერმანიის განათლების სამინისტოროს ისტორიის სასკოლო ფაკულტატურ კურსში), უცნობი 26 მაისი (2006, მუსიკალურ-დოკუმენტური), ვერტიკალური თავისუფლება (2012), ექვთიმე (2014), უცხო (2015), მირიან მეფის სასწაული (2015), 1924 წლის დაისი (2016), ვერიკო (2018), ერი და პრესა (2020–2021 — 10 სერიანი დოკუმენტური სერიალი), ქართველი მოდერნისტები (2022 — 4 სერიიანი დოკუმენტური სერიალი) და სხვა.

მხატვრული ფილმები: „საშობაო ისტორიები“ (2001), „საუბრები ნინო ჭავჭავაძესთან“ (2002), „ეს ერთჯერადი ნივთები“ (2007) და სხვა.

## თეატრალური სპექტაკლების რეჟისორი 
* კაპრიჩიო (1990, გერლინდ რაინსჰაგენის მიხედვით)
* სიყვარული შექსპირიდან (2005, შექსპირის პიესების კომპილაცია, ვიდეოს გამოყენებით)
* მაქს ფრიში „ბიოგრაფია“ (2010, თეატრალური დადგმა ვიდეოს გამოყენებით)
* გადაღებულია ფილმში „ნაზარეს უკანასკნელი ლოცვა“ (ლ. თუთბერიძე, 1988)

## ჯილდოები 
* საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი ფილმისთვის „ჭრილობა“ (1990).

## ლიტერატურა 
* ქართული კინო : 1896–2011, თბ., 2011, გვ. 213–214.

## რესურსები ინტერნეტში 
* https://www.youtube.com/channel/UCbwzUgUuAk5mwg5N7Ni_tjw

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1956
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
ფარახეთის სამების ეკლესია

**ფარახეთის სამების ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფარახეთში.

## აღწერა
ფარახეთის სამების ეკლესია ახალი აღდგენილია. ამ ადგილას შუა საუკუნეებში აგებული ეკლესიის ნაშთი იყო, რომლის ადგილას ახალი ეკლესია ააშენეს. ეკლესია ნაგებია კარგად დამუშავებული კვადრებით, გამოყენებულია ცემენტის ხსნარი. ეკლესიის გადახურვა ორფერდაა, გადახურულია თუნუქით. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა, საკმაოდ მოზრდილი. ეკლესიაში შესასვლელი კარი დასავლეთ კედელშია დატანილი. ეკლესიის შიდა სივრცე ნათდება დასავლეთით და აღმოსავლეთით დატანილი თითო-თითო და სამხრეთ კედელში დატანილი ორი ვიწრო სარკმლით. დასავლეთ ფასადზე, არქიტრავის ქვაზე ე.წ. ბოლნური ჯვარია გამოსახული. ეკლესიის ჩრდილოეთით რამდენიმე მეტრში 4 სვეტზე დაყრდნობილი ღია თაღოვანი სამრეკლოა აგებული. ეკლესიის აღმოსავლეთით პატარა ნაგებობაა ჩადგმული, რომელსაც საცხოვრებლის, კელიის ფუნქცია აქვს. ეკლესიის ეზოში სავარაუდოდ ძველი ეკლესიის კაპიტელი და რამდენიმე არქიტექტურული დეტალია განთავსებული.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალექსანდრე ხახანაშვილის ქუჩა

**ალექსანდრე ხახანაშვილის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ქეთევან დედოფლის გამზირიდან რკინიგზისკენ. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე ფილიპ პაულუჩის სახელი ერქვა. დატანილია თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. 1923 ალექსანდრე ხახანაშვილის სახელი ეწოდა.

## ლიტერატურა
ხახანაშვილი
თამარ ჭოველიძის ქუჩა

**თამარ ჭოველიძის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერა); მერაბ კოსტავას ქუჩიდან მიხეილ ზანდუკელის ქუჩამდე. ადრინდელი ბესარიონ ბელინსკის ქუჩის ქვედა მონაკვეთი. თამარ ჭოველიძის სახელი დაერქვა 1992 წელს. ქუჩაზე არის XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის რამდენიმე საცხოვრებელი სახლი. 

## ლიტერატურა 
ჭოველიძე
ანზორ ერქომაიშვილის ქუჩა

**ანზორ ერქომაიშვილის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ძველი კუკია); მარცხენა სანაპიროდან დავით აღმაშენებლის გამზირამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. თბილისის 1876 წელს გეგმაზე დატანილია როგორც კოლონიის ქუჩა, XX საუკუნის 20-იან წლებში ახალშენის ქუჩა დაერქვა. თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია პოლიტკატორღელთა ქუჩის სახელწოდებით. XX საუკუნის 40-იან წლებში ჭოროხის ქუჩა ეწოდა. 2022 წელს ანზორ ერქომაიშვილის ქუჩა დაერქვა.

## სქოლიო 
ერქომაიშვილი
ხევსურეთის ქუჩა

**ხევსურეთის ქუჩა** — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); წმინდა მელქისედეკ I-ის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
გელა რევაზიშვილი

**გიორგი (გელა) რევაზიშვილი** (დ. 1 სექტემბერი, 1928, თბილისი — გ. თებერვალი, 2011) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1990). ღირსების ორდენის კავალერი (1998).

სწავლობდა თბილისის 30-ე საშუალო სკოლასა და რკინიგზის სამშნებლო ტექნიკუმში. სწავლის პერიოდში პარალელურად მუშაობდა პლეხანოვის სახელობის კლუბთან არსებულ დრამატულ წრეში. 1946-1947 წლებში  მუშაობდა კ. მარჯანიშვილის სახელობის დრამატულ თეატრში, 1948-1953 წლებში — სოხუმის დრამატულ თეატრში. 1954 წლიდან თბილისის ნოდარ დუმბაძის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის მსახიობია. გადაღებულია ფილმებში: „წარსული ზაფხული“ (დამსვენებელი, 1959), „ცეროდენა რაინდები“ (არჩილი, 1963), „ვინ არის მეოთხე?“ (1985), „ხსოვნა“ (1989), „სერგო გოთორანი (სერგო გოთვერანი)“ (2009).

## ჯილდოები და აღიარება
* 1965 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
* 1990 — საქართველოს სახალხო არტისტი
* 1998 — ღირსების ორდენი ქართული თეატრალური ხელოვნების განვითარებისათვის, ახალგაზრდა თაობის აღზრდაში შეტანილი დიდი წვლილისა და ნაყოფიერი შემოქმედებითი მოღვაწეობისათვის

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* გელა რევაზიშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ერთობა (გაზეთი)

**„ერთობა“** — ყოველდღიური სოციალ-დემოკრატიული გაზეთი 1917-1921 წლებში. გამოდიოდა „თანამედროვე აზრის“ (1915-1917) ნაცვლად. 1918 წლის 26 ნოემბრიდან წარმოადგენდა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ცენტრალურ გამოცემას. გაზეთს თავდაპირველად რედაქტორობდა ვლადიმერ ბობოხიძე, 1920 წლის ივლისიდან კი – ლევან ნათაძე. იბეჭდებოდა „რუხაძის სწრაფლმბეჭდავ სტამბაში“; 1917 წლის 1 ივლისიდან - „ერთობის“ სტამბაში. გაზეთმა 1918 წლის 28 იანვრიდან შემოიღო ყოველკვირეული სატირულ-იუმორისტული ფურცელი „ეშმაკის მათრახი“. 1921 წლის თებერვალში მთავრობის მიერ თბილისის დატოვების გამო „ერთობის“ ბოლო ნომრები ქუთაისსა და ბათუმში გამოვიდა. პარტიული გამოცემის სპეციფიკიდან გამომდინარე, გაზეთი იდეოლოგიური მიზანდასახულობით შერჩეული, მეტწილად ინფორმაციული ხასიათის მასალით შემოიფარგლებოდა. თუმცა გვხვდება ანალიტიკური პუბლიკაციებიც, რომელთა უმრავლესობა სარედაქციო თვალსაზრისს გამოხატავდა და სოციალ-დემოკრატიული ხელისუფლების იდეური მხარდაჭერის ფუნქციას ასრულებდა. მათი უმრავლესობა ხელმოუწერელი იყო. მიუხედავად ოპერატიულ ჟანრთა პრიმატისა, იბეჭდებოდა განსხვავებული თემატიკის პუბლიკაციებიც, რომლებიც რუბრიკის ქვეშ ერთიანდებოდა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები
კატეგორია:სოციალ-დემოკრატია
დასავლეთი ჯანღა

**დასავლეთი ჯანღა**, **დასავლეთი ჯანგითაუ** — მწვერვალი საქართველოს მესტიის მუნიციპალიტეტისა და რუსეთის ყაბარდო-ბალყარეთის სახელმწიფო საზღვარზე. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონზე, კათინთაუსა და ჯანღას შორის. სიმაღლე ზღვის დონიდან 5059 მ.

## სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთის მთები
ანჟუს კუნძულები

**ანჟუს კუნძულები** () — ახალი ციმბირის კუნძულების არქიპელაგის ყველაზე დიდ კუნძულთა ჯგუფი (რუსეთის ტერიტორია). მდებარეობს არქიპელაგის ცენტრალურ ნაწილში, ლაპტევებისა და აღმოსავლეთ ციმბირის ზღვებში. ანჟუს კუნძულებში შედის: კოტელნი (23,2 ათ. კმ²), ახალი ციმბირი (6,2 ათ. კმ²) და ბელკოვის (500 კმ²). რელიეფში ჭარბობს დაჭაობებული ვაკეები, სიმაღლით 62 მეტრიდან (კ. ახალი ციმბირი) 361 მეტრამდე (კ. კოტელნი). დაფარულია არქტიკული ხავს-მღიერიანი ტუნდრით. ადგილ-ადგილ თერმოკარსტული ტბები და პატარა მდინარეებია. ნაპირებზე — ფრინველთა ბაზრები. სახელი ეწოდება პეტრე ანჟუს პატივსაცემად.

## სქოლიო
ტალერის მთავარანგელოზის ეკლესია

**ტალერის მთავარანგელოზის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტალერში, სოფლის მოქმედ სასაფლაოზე, საავტომობილო გზის აღმოსავლეთ მხარეს.

## აღწერა
ტალერის მთავარანგელოზის ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა, სამი ცენტრალური შვერილი აფსიდით. პილასტრები თანამედროვე აგურით არის აშენებული, რომლებიც დგას ძველი ქვის ბაზისებზე. შესასვლილი გააჩნია დასავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში
პეტრე ანჟუ

**პეტრე ანჟუ** (, ვიშნი-ვოლოჩოკი — გ. , სანქტ-პეტერბურგი) — არქტიკის რუსი მკვლევარი, ფლოტის ადმირალი. 1820 წელს ლეიტენანტის ჩინით დაევალა ციმბირის ჩრდილოეთ ნაპირის აღწერა. 1821–1823 წლებში დამხმარეებთან ერთად (პ. ილინი, ი. ბერეჟნიხი, ა. ფიგურინი) აღწერა ნაპირები და კუნძულები მდინარეებს ოლენიოკსა და ინდიგირკას შორის. შეადგინა ახალი ციმბირის კუნძულების რუკა. 1825–1826 წლებში მონაწილეობდა კასპიის ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაპირისა და არალის ზღვის დასავლეთ ნაპირის აღწერაში. თავი გამოიჩინა 1827 წლის ნავარინოს ბრძოლაში, იყო ლეიტენანტი სახაზო გემ „განგუტზე“. შემდგომში მსახურობდა საზღვაო უწყების დაწესებულებებში. პეტრე ანჟუს სახელს ატარებს ახალი ციმბირის კუნძულების ერთ-ერთი ჯგუფი (იხ. ანჟუს კუნძულები).

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსი მოგზაურები
კატეგორია:პოლარეთის მკვლევრები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ადმირალები
კატეგორია:ახალი ციმბირის კუნძულები
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1796
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1869
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
ფედოტ ბობილიოვი

**ფედოტ ფედოტის ძე ბობილიოვი** () (დ. 1819, მოსკოვი, — გ. 1863) — რუსი ჟურნალისტი, პოეტი, კრიტიკოსი. 

დაიბადა მოსკოველი ვაჭრის ოჯახში. ლექსებს 1830-იანი წლებიდან აქვეყნებდა. ხშირად იყენებდა სხვადასხვა ფსევდონიმს (დორმიდონ ზევაკინი, ნიკანორ პუსტოხლოპალოვი, ავაკუმ ვავაკილოვი და სხვ.). 1847 წელს სავაჭრო მისიით მიავლინეს კავკასიაში. ცხოვრობდა და მუშაობდა თბილისში. თანამშრომლობდა ადგილობრივ პრესაში. აქვეყნებდა წერილებს ქართულ ლიტერატურაზე, თეატრზე (ეს სტატიები ცალკე ბროშურადაც გამოიცა). ალმანახ „ზურნაში“ (1855) დაბეჭდა ლექსების ციკლი „იმერეთის მელოდიები“. 1857 წელს თბილისში გამოსცა ლიტერატურული ალმანახი „ფეშქეში“, რომელიც მისივე ლექსით, „წმინდა გიორგის მთით“, იწყება. 1857-1863 წლებში რედაქტორობდა გაზეთ „კავკაზს“, რომელიც რუსეთის იმპერიაში ერთ-ერთი საუკეთესო პროვინციულ პერიოდულ გამოცემად იქცა.

## ლიტერატურა
* Русский биографический словарь: В 25 т. / под наблюдением А. А. Половцова. 1896—1918.

კატეგორია:დაბადებული 1816
კატეგორია:გარდაცვლილი 1863
კატეგორია:XIX საუკუნის რუსი ჟურნალისტები
კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:თბილისელები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ბოდაყ ყაზვინი

**ბოდაყ მუნში ყაზვინი** () (დ. დაახლ. 1510/1511, ქ. ყაზვინი, ირანი) — სპარსელი ისტორიკოსი, სახელმწიფო მოხელე.

ბოდაყ ყაზვინი ცნობილია ისტორიული თხზულებით „ცნობათა მარგალიტები“ („ჯავაჰირ ალ-ახბარ“), რომელიც მიუძღვნა შაჰ ისმაილ II-ს. მასში მოთხრობილია ირანის როგორც ისლამამდელი, ისე შემდგომი დროის მმართველი დინასტიების ისტორია შაჰ ისმაილ II-ის ტახტზე ასვლამდე (1576 წლამდე). თხზულებაში საინტერესო და ორიგინალური ცნობებია ირან-საქართველოს ურთიერთობაზე ირან-ოსმალეთის პირველი ომის (1514–1555) დროს, საქართველოში ყიზილბაშთა ლაშქრობების შესახებ შაჰ ისმაილ I-ისა და შაჰ თამაზ I-ის დროს.  

საყურადღებოა მისი ცნობა ქართველ მეფე-მთავრების ყოფნის შესახებ სეფიანთა ბანაკში ჯერ კიდევ შაჰ ისმაილ I-ის დროს, რასაც ისტორიკოსი 1519 წლით ათარიღებს, კახთა მეფის ლევანის ძის იესეს გამუსლიმანებასთან დაკავშირებული ცნობები და სხვ. თხზულების ხელნაწერი ინახება სანქტ-პეტერბურგის საჯარო ბიბლიოთეკის ხელნაწერთა განყოფილებაში.

## ლიტერატურა
* კაციტაძე, დ. - ირან-საქართველოს ურთიერთობის ისტორიიდან - კრებულში: 1964 - თსუ შრომები - ტ. 108.

## რესურსები ინტერნეტში
* Trausch, Tilmann (2015). "Budāq Monši Qazvini". *Encyclopaedia Iranica*.

კატეგორია:სპარსელი ისტორიკოსები
კატეგორია:XVI საუკუნის მწერლები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ