open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
პავლე I (პაპი)

thumb
**პავლე I** (; დ. 700, რომი — გ. 28 ივნისი, 767, იქვე) — რომის პაპი 757–767 წლებში. რომის პაპ სტეფანე II-ის ძმა. შეიკედლა ბიზანტიელ ხატმებრძოლთა მიერ გამოძევებული ბერ-მონაზვნები. ითვლება რომის კათოლიკური ეკლესიის წმინდანად. ხსენების დღეა 28 ივნისი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Capmany y de Montpalau, Antonio de (1792) *Compendio cronológico-histórico de los soberanos de Europa...*, Ed. Blas Roman. p. 15. http://books.google.es/books?id=_AQMAAAAYAAJ

## სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები
კატეგორია:დაბადებული 700
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 767
მაიორკის სამეფო

**მაიორკის სამეფო** (, , ) - შუასაუკუნეების არაგონის სამეფოს ვასალური სახელმწიფო. დააარსა არაგონის მეფე ხაიმე  I *დამპყრობელმა* ბალეარის კუნძულების დაპყრობის შემდეგ. დედაქალაქი იყო პერპინიანი, რომელიც მდებარეობდა რუსილიონის პროვინციაში. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Genealogía, Reyes y Reinos: Reino de Mallorca  
* La Conquista de Mallorca en mapas y cuadros  
* Reino de Mallorca (Islas Baleares) 
* Guía informativa de Mallorca 
* Buscador de Mallorca 
* Fotos de Mallorca 

კატეგორია:ესპანეთის ისტორია
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია
ოჯოლა

**ოჯოლა** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (ჯვარისის თემში), მდებარეობს  ჩრდილოეთ იმერეთის მთისწინეთში. მდინარე ღვაღვანის ხეობაში. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, ტყიბულიდან 30 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა.

1960 წელს სოფელში აღმოჩნდა ბრინჯაოს ნივთების განძი — ოჯოლის განძი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 140 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ოჯოლის რუკა

## სქოლიო
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მე ვხედავ მზეს (ფილმი)

**მე ვხედავ მზეს** — 1965 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი. გადაღებულია ცნობილი რეჟისორის - ლანა ღოღობერიძის მიერ. პირველი ჩვენება საკავშირო ეკრანებზე შედგა 1966 წელს.

## როლებში
*გელა ჭიჭინაძე — სოსოია
*ლეილა ყიფიანი — ხატია
*ზურაბ (კუკური) ლაფერაძე — ბეჟანა
*ლია ელიავა — ქეთო
*გლებ სტრიჟენოვი — ანატოლი
*იპოლიტე ხვიჩია — ბეგლარა
*ალექსანდრე ომიაძე — ბესარიონი
*სპარტაკ ბაღაშვილი — ლუკაია
*გრიგოლ (გიგოლა) თალაკვაძე — კოწია
*გრიგოლ ტყაბლაძე — ბაბილო
*დუდუხანა წეროძე — კაკანო
*აკაკი (კაკო) კვანტალიანი — ქიშვარდი
*კაპიტონ აბესაძე — ზოსიმე
*ალექსანდრე (სანდრო) ჟორჟოლიანი — ედემიკა
*თენგიზ არჩვაძე — დათიკო
*ელენე ყიფშიძე — ქსენია
*სესილია თაყაიშვილი — აკვირინე
*ირინე მაღალაშვილი
*ეკატერინე ვერულეიშვილი — თხის პატრონი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:1965 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:ლანა ღოღობერიძის ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია ქართული ფილმი
კატეგორია:ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოებებზე დაფუძნებული ფილმები
კატეგორია:ქართულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
მე ვხედავ მზეს

**მე ვხედავ მზეს** შეიძლება აღნიშნავდეს:
----
*მე ვხედავ მზეს, ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოები
*მე ვხედავ მზეს, ლანა ღოღობერიძის ფილმი
ხოსე ვისენტე კუადრა

**ხოსე ვისენტე კუადრა ლუგო** (დ. 1812–გ. 1894), უფრო ცნობილია როგორც **"ვისენტე კუადრა"**, იყო ნიკარაგუის მე-12 პრეზიდენტი; ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი.

ლუგო იყო ლილა აბაუნსას, ნიკარაგუის პირველი ქალბატონის, მშობლების წინაპარი. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები

კატეგორია:დაბადებული 1812
კატეგორია:გარდაცვლილი 1894
The Beatles in Mono

***The Beatles in Mono*** — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის ალბომების ბოქ-სეტი, გამოცემული 2009 წლის 9 სექტემბერს. ის გამოვიდა პარალელურად მსგავსი კომპილაციისა *The Beatles (The Original Studio Recordings)*. ჩანაწერები დამზადდა ორიგინალური ფირებიდან, რომლებიც კომპანიის EMI არქივებში ინახებოდა. კრებულში შეტანილია ჯგუფის ალბომების მონო ვერსიები.

## ალბომები 
* *Please Please Me* (1963)
* *With the Beatles* (1963)
* ''A Hard Day's Night* (1964)
* *Beatles for Sale* (1964)
* *Help!* (1965)
** 1965 წლის სტერეო მიქსი
* *Rubber Soul* (1965)
** 1965 წლის სტერეო მიქსი
* *Revolver* (1966)
* *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band* (1967)
* *Magical Mystery Tour* (1967)
* *The Beatles* (1968)
* *Mono Masters* (1962-1969)

საგულისხმოა, რომ ალბომები *Yellow Submarine*, *Abbey Road*, და *Let it be* არ იქნა შეტანილი ამ კრებულში. უკანასკნელი ორი არასოდეს გამოცემულა მონო ვერსიების სახით. ბრიტანეთში გამოცემული *The Beatles* სინამდვილეში მონო იყო, მაგრამ არა აშშ-ს ვერსიაში. *Yellow Submarine'' ასევე გამოვიდა მონო ვერსიის სახით, მაგრამ იგი იყო მხოლოდ სტერეო-მიქსისგან ხელოვნურად და არა ორიგინალური ფირებისგან დამზადებული მონო.

## იხილეთ აგრეთვე 
*The Beatles Collection
*The Beatles Box
*The Beatles: The Collection
*The Beatles Mono Collection
*The Beatles Box Set
*The Beatles (The Original Studio Recordings)

## რესურსები ინტერნეტში 
*გამოცემის პრეს-რელიზი
*დეტალები

## სქოლიო 
კატეგორია:The Beatles-ის კომპილაციური ალბომები
კატეგორია:2009 წლის კომპილაციური ალბომები
კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები
კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით
კატეგორია:Capitol Records-ის კომპილაციური ალბომები
კატეგორია:Apple Records-ის კომპილაციური ალბომები
კოდექს ალიმენტარიუსი

„**კოდექს ალიმენტარიუსი**“ (ლათინურიდან Codex Alimentarius, რაც „საკვების კოდექსს“ ნიშნავს) არის საერთაშორისოდ აღიარებული სტანდარტების, ნორმების, სახელმძღვანელო მითითებების და რეკომენდაციების კრებული სურსათის შემადგენლობის, სურსათის წარმოების და უვნებლობის სფეროში.

კოდექს ალიმენტარიუსის ტექსტებს შეიმუშავებს, ინახავს და ავრცელებს სპეციალური კომისია — კოდექს ალიმენტარიუსის კომისია, რომელიც 1963 წელს დაფუძნდა სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის და მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციის მიერ. კომისიის მთავარ მიზანს სურსათის მომხმარებელთა ჯანმრთელობის დაცვა წარმოადგენს. მისი მიზნებია აგრეთვე სამართლიანობის და საერთაშორისო ვაჭრობის დაცვა.

## რესურსები ინტერნეტში 
*კოდექს ალიმენტარიუსის ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:საერთაშორისო სამართალი
რობერტო საკასა

**რობერტო საკასა სარია** (დ. 1840–გ. 1896), იყო ნიკარაგუელი მედიკოსი, პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 44-ე პრეზიდენტი. ხოსე ვისენტე იყო ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი.

იგი იყო ხუან ბატისტა საკასა მენდესისა და კასიმირა სარია მონტეალეგრეს შვილი. საკასა იყო ნიკარაგუის მე-17 და 67-ე პრეზიდენტების სილვესტრე სელვა საკასასა და ბენხამინ ლაკაიო საკასას ნათესავი.  

## პოლიტიკური კარიერა
საკასას, რომელიც იყო კონსერვატული პარტიის წევრი, ჰქონდა არაერთი პრობლემა. ამათგან ყველაზე მთავარი იყო განხეთქილება კონსერვატული პარტიის რიგებში. 1893 წელს იფეთქევს ამბოხი ყოფილი პრეზიდენტის ხოაკინ სავალას წამოწყებით, რომელსაც გაუძღვება ლიბერალი ხოსე სანტოს სელაია. ამბოხება გაიმარჯვებს და დასრულდება კონსერვატორების 35 წლიანი მმართველობა ნიკარაგუაში. 

## ქორწინება და შთამომავლობა
რობერტო საკასა დაქორწინდება თავის ბიძაშვილზე, ანხელა საკასა კუადრაზე და ჰყავდა შვილები:
*ხუან ბატისტა საკასა საკასა, ნიკარაგუის 63-ე პრეზიდენტი
*დოლორეს საკასა საკასა. იგი დაქორწინდა რამონ სევილა კასტეელონზე და შეეძინა:
**გილერმო სევილა საკასა

*კასიმირა საკასა საკასა. დაქორწინდა ლუის დებაილე პალაისზე და შეეძინათ:
**ბლანკა დებაილე საკასა-დაქორწინდა ნესტორ პორტოკარერო გროსზე და შეეძინათ
***ოპე პორტოკარერო დებაილე დაქორწინდა თავის ბიძაშვილზე და ნიკარაგუის 73-ე და 76-ე პრეზიდენტის ანასტასიო სომოსა დებაილეზე და ჰყავდათ შვილები:
****ნესტორ პორტოკარერო დებაილე

*სალვადორა დებაილე საკასა, ნიკარაგუის 65-ე და 69-ე პრეზიდენტის ანასტასიო სომოსა გარსიას მეუღლე. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1840
კატეგორია:გარდაცვლილი 1896
როსენდო ჩამორო

**როსენდე ჩამორო ორეამუნო** () იყო ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 35-ე პრეზიდენტი. იგი ფლობდა პარიზის უნივერსიტეტის დოქტორის ხარისხს. 

1923 წელს იგი დაინიშნა ნიკარაგუის შინაგან საქმეთა მინისტრად. პრეზიდენტ დიეგო მანუელ ჩამოროს გარდაიცვალების შემდეგ როსენდო ჩამორო გახდა დროებითი პრეზიდენტი, სანამ ვიცე-პრეზიდენტმა ბართოლომე მარტინესმა არ დადო ფიცი კონგრესის შენობაში.  

როსენდო იყო დიეგო მანუელის ბიძაშვილი და ემილიანო ჩამორო ვარგასის ბიძა. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:ჩამოროს ოჯახი
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ემილიანო ჩამორო ვარგასი

**ემილიანო ჩამორო ვარგასი**  (ესპ. *Emiliano Chamorro Vargas*, დ. 11 მაისი, 1871, აკოიაპა — გ. 26 თებერვალი, 1966, მანაგუა) — ნიკარაგუის 33-ე და 38-ე პრეზიდენტი.

ემილიანოს მშბოლები იყვნენ სალვადორ ჩამორო ორეამუნო და გრეგორია ვარგას ბაესი. დედის მშობლები იყო დიონისიო ჩამორო ალფარო და მერსედეს ორეამუნო. ასევე მისი ახლო წინაპრები იყვნენ ჩამოროს პოლიტიკური ოჯახის წარმომადგენლები პედრო ხოაკინ ჩამორო ალფარო — ნიკარაგუის 39-ე პრეზიდენტი, ფერნანდო ჩამორო ალფარო, ფრუტო ჩამორო პერესი — ნიკარაგუის 30-ე და 31-ე პრეზიდენტი.

ემილიანო პოლიტიკაში პირველად გამოჩნდა 1893 წელს, როდესაც მონაწილეობა მიიღო პრეზიდენტ ხოსე სანტოს სელაიას წინააღმდეგ მიმართულ წარუმატებელ რევოლუციაში. 1909 წელს, როდესაც სელაიას მმართველობა დასრულდა ხუან ხოსე ესტრადას აჯანყების შემდეგ, ემილიანო გახდა დამფუძნებელი ასამბლეის თავმჯდომარე და ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის ხელმძღვანელი.

ადოლფო დიასის წინააღმდეგ მიმართული ამბოხის დასამხობად გაწეული სამსახურისთვის ემილიანო ჩამორომ ჯილდოდ მიიღო ნიკარაგუის ელჩობა შეერთებულ შტატებში. 1914 წელს იგი მონაწილეობას იღებდა ბრაიან-ჩამოროს შეთანხმებაში, რომლის ძალითაც ნიკარაგუა დასთანხმდა აშშ-ს აეშენებინა ნიკარაგუის არხი.

1916 წელს ნიკარაგუაში დაბრუნებული აირჩიეს პრეზიდენტად. მთავრობაში ყოფნის დროს მან მთელი ძალა მოახმარა ნიკარაგუის კრედიტორების გასტუმრებას. 1923 წლის არჩევნებში იგი დაამარცხა კარლოს ხოსე სოლორსანომ. 1926 წელს მან მოაწყო სახელმწიფო გადატრიალება სოლორსანოს წინააღმდეგ. თუმცა მისი მთავრობა დღემოკლე აღმოჩნდა არ ჰქონდა რა აშშ-ს მხარდაჭერა.

შემდგომ წლებში ემილიანო ჩამორო იყო სხვადასხვა ევროპულ ქვეყანაში ნიკარაგუის ელჩი. პრინციპულად ეწინააღმდეგებოდა სომოსას დიქტატორიას და საბოლოოდ 1950 წელს მიაღწია შეთანხმებას (გენერლების პაქტი), რომლის ძალითაც კონსერვატულმა პარტიამ მიიღო რამდენიმე ადგილი კონგრესში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ემილიანო ჩამორო ვარგასი 

კატეგორია:ჩამოროს ოჯახი
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული  11 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1871
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
ხოსე სან-მარტინი

**ხოსე დე სან-მარტინი** (; 25 თებერვალი 1778 — 17 აგვისტო 1850) – ესპანეთის ამერიკულ კოლონიებში დამოუკიდებლობისათვის ომის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, არგენტინის ეროვნული გმირი. დამოუკიდებელი პერუს პირველი პრეზიდენტი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა პატარა ქალაქ იაპეიუში, რომელიც თანამედროვე არგენტინის კორიენტესის პროვინციაში მდებარეობს. მამამისი ესპანეთის კოლონიური არმიის კაპიტანი იყო. როდესაც ხოსე 6 წლისა იყო მისი მშობლები გადავიდნენ საცხოვრებლად ესპანეთში, სადაც 1785 წელს შეიყვანეს პრესტიჟულ მადრიდის სემინარიაში, სადაც მან სამხედრო განათლება მიიღო.1808-1812 წლებში მონაწილეობდა ესპანელი ხალხის ბრძოლაში ფრანგი დამპყრობლების წინააღმდეგ. 

1812 წელს, სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, ესპანელთა ბატონობის წინააღმდეგ საბრძოლველად სხვებთან ერთად შექმნა პატრიოტული ორგანიზაცია. 1816 წელს, რიო-დე-ლა-პლატის გაერთიანებული პროვინციების დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, არმიის სარდალი გახდა. 1817 წელს, სან მარტინმა მოაწყო ურთულესი გადასვლა ანდების მთებზე და გაათავისუფლა ჩილე. 

1820-1821 წლებში გაათავისუფლა ქვემო პერუ და გამოაცხადა მისი დამოუკიდებლობა. სან-მარტინი ხელმძღვანელობდა პერუს პირველ მთავრობას, მან თავი გამოიჩინა როგორც ნიჭიერმა რეფორმატორმა.1822 წელს ბოლივართან მომხდარი უთანხმოების გამო სან-მარტინი ნებაყოფლობით ჩამოსცილდა სამხედრო და პოლიტიკურ საქმიანობას და გადასახლდა საფრანგეთში, სადაც 1850 წელს გარდაიცვალა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Short biography of San Martín
* Another short biography
* Biography of San Martín
* History of San Martín 
* Articles on San Martín on newspaper Clarín
* Sanmartinian National Institute
* Short biography of San Martín by Felipe Pigna 
* Guía documental del Bicentenario de la Batalla de Bailén 

კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1778
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1850
კატეგორია:პერუს პრეზიდენტები
არანისი

**არანისი** — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჟინვალის სადაბო თემი. მდებარეობს მდინარე არაგვის მარჯვენა მხარეზე, ზღვის დონიდან 1000 მ სიმაღლეზე, საქართველოს სამხედრო გზის მახლობლად. დუშეთიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 70 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*არანისის ეკლესია
*არანისის თეთრაანთ კოშკი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლუის მენა

**ლუის მენა** (ესპ. *Luis Mena*) ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 29-ე პრეზიდენტი. 1910 წელს ხოსე სანტოს სელაიას მთავრობის დამხობის შემდეგ გაპრეზიდენტდა. თუმცა მოგვიანებით მას კიდევ მიეცემა შესაძლებლობა გაძღოლოდა ნიკარაგუის მთავრობას 1912 წელს. იგი იყო ლიბერალური პარტიის წევრი. ლიბერალ ხოსე ხუან ესტრადასა და კონსერვატორ ემილიანო ჩამოროსა და ადოლფო დიასთან ერთად შექმნა კოალიციური მთავრობა. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ვასილი IV

[366px|thumb|right|რუსეთის მეფე ვასილი IV იჩოქებს პოლონეთის მეფის  სიგიზმუდ III-ის წინ. [ვარშავა 1610 წელი]]
**ვასილი IV ** ( დ. 22 სექტემბერი, 1552 — გ. 12 სექტემბერი, 1612) — რუსეთის ცარი 1606-1610 წლებში. 1610 წელს ცრუდიმიტრი II-მ ტახტიდან ჩამოაგდო.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვასილ IV-ის საგვარეულო დინასტია

კატეგორია:რუსეთის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1552
კატეგორია:გარდაცვლილი    12 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი  1612
კატეგორია:გადატრიალების შედეგად თანამდებობიდან გადაყენებული ლიდერები
კატეგორია:დაბადების ადგილი უცნობია
ხუან ხოსე ესტრადა

**ხუან ხოსე ესტრადა მორალესი**  (ესპ. *Juan José Estrada*, დ. 1 იანვარი, 1872, მანაგუა — გ. 11 ივლისი, 1967, მანაგუა)— ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 30-ე პრეზიდენტი. ესტრადა იყო კონსერვატურლი პარტიის წევრი. 1909 წელს ესტრადა მეთაურობდა ხოსე სანტოს სელაიას წინააღმდეგ მიმართულ აჯანყებას. სელაია მალე დანებდა და ესტრადა გახდა ნიკარაგუის პრეზიდენტი კონსერვატორთა რიგებიდან, რომელთაც მხარს უჭერდა შეერთებული შტატები. კონსერვატორების პრეზიდენტობის დროს, რომელიც გაგრძელდა 15 წელი, აშშ-ის საზღვაოები შევიდნენ ნიკარაგუაში.  

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი 
კატეგორია:დაბადებული 1872
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
ფერნანდო გუსმანი

**ფერნანდო გუსმან სოლორსანო** ( დ. 30 მაისი, 1812, ტიპიტაპა — გ. 19 ოქტომბერი, 1891, გრანადა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის მე-10 პრეზიდენტი 1867-1871 წლებში . გუსმანი იყო ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი. 

იგი იყო კარლოს ხოსე სოლორსანოს, ნიკარაგუის 37-ე პრეზიდენტის, ნათესავი.  

## სქოლიო
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული  30 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1812
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1891
ტომას მარტინესი

**ტომას მარტინეს გუერერო** ( დ. 21 დეკემბერი, 1820, ნაგაროტე — გ. 12 მარტი, 1873, ლეონი) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის მე-9 პრეზიდენტი. 

მარტინესმა ძალაუფლება მიიღო 1857 წელს უილიამ უოლკერის წინააღმდეგ ბრძოლის დროს. პრეზიდენტობის დროს მისი მთავარი მიზანი იყო წესრიგის დამყარება სამოქალაქო ომის შემდეგ. მისი, როგორც კონსერვატული პარტიის წევრის, გაპრეზიდენტებით დაიწყო კონსერვატორების 35 წლიანი მმართველობის ხანა ნიკარაგუაში. 

იგი დაქორწინებული იყო ხეტრუდის სოლორსანო სავალაზე და შეეძინათ ერთი ქალიშვილი:
*ხერტრუდის მარტინეს სოლორსანო- ნიკარაგუის 41-ე პრეზიდენტის ადან კარდენასის მეუღლე. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Información sobre el General Tomás Martínez

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1820
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1873
ადან კარდენასი

**ადან კარდნას დელ კასტილო** (დ. 1836, გრანადა — გ. 1916, გრანადა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, ექიმი და ნიკარაგუის მე-15 პრეზიდენტი. ადან კარდენასი იყო ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი.

კარდენასი დაიბადა ნიკარაგუის ტბის ნაპირას მდებარე ქალაქ გრანადაში. იგი და მისი მშობლები 1852 წელს წავიდენენ ევროპაში. ამ დროს კარდენასმა მიიღო დოქტორის ხარისხი მედიცინაში პიზის უნივერსიტეტში. 1862 წელს კი ნიკარაგუაში დაბრუნდა.

აკრდენასს ცოლად ჰყავდა ხერტრუდის მარტინეს სოლორსანო, ნიკარაგუის 36-ე პრეზიდენტ ტომას მარტუნეს გუერეროს შვილი.

## სქოლიო 
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1836
კატეგორია:გარდაცვლილი 1916
პედრო ხოაკინ ჩამორო ალფარო

**პედრო ხოაკინ ჩამორო ალფარო** (დ. 21 ივნისი, 1818, გრანადა — გ. 7 ივნისი, 1890, გრანადა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის მე-13 პრეზიდენტი.

პედრო ხოაკინის მშობლები იყვნენ პედრო ხოსე ჩამორო არგუიელო და ხოსეფა მარგარიტა ალფარო მონტეროსო. ფერნანადომ ადრეულ ასაკში მიატოვა სწავლა და თავის ძმა დიონისიოსთან ერთად ხელი მიჰყო მამამისის მამულის მოვლა-პატრონობას, თავისი ნახევარძმის ფრუტო ჩამოროს მეურვეობის ქვეშ.

1849 წელს პედრო ხოაკინი გახდა გარანადის მერი. 1854 წელს კი მონაწილეობას იღებდა გრანადის დაცვაში მასიმო ხერესის წინააღმდეგ და იბრძოდა უილიამ უოლკერის წინააღმდეგ. 1862 წელს ჩაერთო პოლიტიკაში და თავი წარადგინა გრანადის დეპარტამენტის სენატორად. 1869 წელს სამთავრობო ხუნტის წევრი ხდება. 1871 წელს ოთხი წლის ვადით ირჩევენ ნიკარაგუის პრეზიდენტად და 1885 წელს ხელმეორედ მოდი მთავრობაში, ისევ ხუნტის წევრად. პედრო ჩამორო თავის პირად და საზოგადოებრივ ცხოვრებაშიც, ერთსადაიმავე დროს  იყო პროგრესული და ოპორტუნისტი პიროვნება. როდესაც კონსერვატორები იცავდნენ "campesinos" იგი წარმოადგენდა გრანადის ოლიგარქიას და მტკიცედ იცავდა კონსერვატულ პრინციპებს. მას ცენტრალური ამერიკა წარმოედგინა ვაჭრობაზე დაფუძნებული ფეოდალური ეკონომიკის რეგიონად. იგი დაეხმარა ნიკარაგუას შეენარჩუნებინა თავისი ბუნებრივი რესურსები, რომელთაც რამდენიმე დიდგვაროვანი ოჯახი, მათ შორის ჩამოროს ოჯახი და კიდევ სხვები, რომლებსაც დღესაც აქვს გავლენა ნიკარაგუის ეკონომიკაზე, აკინტროლებდა. ჩამორო პოლიტიკურ გავლენას  სიკვდილამდე ინარჩუნებდა.

მისი პირველი ცოლი იყო ნ. გუადამუსი და მეორე იყო მარია დე ლა ლუს ბოლანიოს ბენდანია.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:ჩამოროს ოჯახი
კატეგორია:დაბადებული  21 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1818
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1890
ევარისტო კარასო

**ევარისტო კარასო არანდა** (დ. 24 ოქტომბერი, 1812, რივასი — გ. 1 აგვისტო, 1889, გრანადა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის მე-16 პრეზიდენტი კონსერვატორთა რიგებიდან. 

ევარისტოს მშობლები იყვნენ ლორენსო კარასო ალვარადო და მარია დელ როსარიო არანდა მუნიოსი. ცოლად ჰყავდა ენგრასია ურტადო. 

გარდაიცვალა მანაგუაში, თანამდებობაზე ყოფნის დროს.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული  24 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1812
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1889
დავიდ ნიკოლას ოსორნო

**დავიდ ნიკოლას ოსორნო** ( დ. დაახლ. 1845 — გ. 31 მაისი, 1918) — ნიკარაგუელი იურისტი და პოლიტიკოსი. ნიკარაგუის მე-17 პრეზიდენტი ლიბერალური პარტიიდან. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1845
კატეგორია:გარდაცვლილი 1918
იგნასიო ჩავესი

**იგნასიო ჩავეს ლოპესი** იყო ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის მე-19 პრეზიდენტი კონსერვატორთა რიგებიდან. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კლარნეტი

thumb|170px|კლარნეტი
**კლარნეტი** (, , ,  — „მკაფიო ბგერა“) — ხის ენაკიანი ჩასაბერი საკრავი. მიეკუთვნება ხის სასულე საკრავთა ოჯახს. წარმოიშვა სალამურისაგან. თანამედროვე კლარნატს შავი ეკალმუხისაგან, აბაჭონის ხის ან ებონიტისაგან ამზადებენ. საკრავის ზემო ნაწილში ნისკარტისებური, ირიბად თავწაჭრილი სატუჩეა (მუნდშტუკი), რომელზეც მიმაგრებული ლერწმის თხელფირფიტა მთლიანად ხურავს ჰაერის ჩასაბერ ხვრელს. სატუჩეს ეკვრის პატარა კასრი. კლარნეტის ტანზე მოთავსებულია ყველა სახმო და სათითური. საკრავი თავდება ყელმილით. დიაპაზონია მცირე ოქტავის მი-დან მე-3 ოქტავის სოლ-ამდე, კლარნეტის ნაირსახეობებია: ალტის ანუ ტენორის კლარნეტი (ბასეტჰორნი), ბას-კლარნეტი, კონტრაბასკლარნეტი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*კლარნეტი — ხელოვნების ენციკლოპედიური ლექსიკონი

კატეგორია:ჩასაბერი საკრავები
ხოაკინ სავალა

**ხოაკინ სავალა სოლისი**  (დ. 30 ნოემბერი, 1835, მანაგუა, ნიკარაგუა — გ. 30 დეკემბერი, 1906, მანაგუა, ნიკარაგუა) — ნიკარაგუის მე-14 და  22-ე პრეზიდენტი. ხოაკინ სავალა იყო ნიკარაგუის კონსერვატული პარტიის წევრი.

ხოაკინ სავალა ყველაზე მეტად ცნობილი გახდა იმით, რომ ცდილობდა ხელი შეეშალა  ახალგაზრდა რუბენ დარიოსთვის, რომელიც შემდგომში გახდა ყველაზე ცნობილი ესპანურენოვანი პოეტი მსოფლიოში. წასულიყო ევროპაში განათლების მისაღებად სახელმწიფოს დაფინანსებით. 1882 წელს 15 წლის დარიო უკითხავდა თავის პოეზიას პრეზიდენტს, რომელიც საყვედურობდა: „ჩემო შვილო, თუ კი ახლა წერ შენი მშობლების რელიგიისა და სამშობლოს საწინააღმდეგოს, რა გამოვა შენგან, თუ წახვალ ევროპაში და ისწავლი უარესის კეთებას?“

## სქოლიო
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები 
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1835
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1906
ფრანსისკო მირანდა

**ფრანსისკო დე მირანდა** (სრული სახელი ; დ. 28 მარტი, 1750, კარაკასი — გ. 14 ივლისი 1816, სან-ფერნანდო, ესპანეთი) — ესპანეთის ამერიკულ კოლონიებში დამოუკიდებლობისათვის ომის ხელმძღვანელი სამხრეთ ამერიკაში. რევოლუციონერი, ვენესუელის ეროვნული გმირი. ვენესუელის დროშის ავტორი.

დაიბადა კარაკასში, ვაჭრის ოჯახში. 1771 წელს გაემგზავრა ესპანეთში სამხედრო კარიერის შესაქმნელად. პატრიოტულ მოძრაობაში ჩაბმული მირანდა ესპანელთაგან დევნას განიცდიდა, რის გამოც გაიქცა აშშ-ში. 1792 წლიდან იმყოფებოდა საფრანგეთში, მონაწილეობდა საფრანგეთის რევოლუციაში. იგი რევოლუციური რმიის გენერალი გახდა.

1806 წელს მირანდამ ვენესუელის გასათავისუფლებლად ორი ექსპედიცია მოაწყო, მაგრამ დამარცხდა. 1810 წელს დაბრუნდა ვენესუელაში და ჩაერთო პატრიოტული საზოგადოების საქმიანობაში. ვენესუელის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ მიენიჭა ვენესუელის არმიის გენერალისიმუსის წოდება, გადაეცა დიქტატორის უფლებები. 1812 წელს მირანდა დამარცხდა ესპანელებთან ბრძოლაში, ჩავარდა ტყვედ. გარდაიცვალა ესპანეთში.

## რესურსები ინტერნეტში
*Grogan, Samuel "Francisco de Miranda", History Text Archive 

კატეგორია:ვენესუელელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:გენერალისიმუსები
კატეგორია:დაბადებული  28 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1750
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1816
რიო-დე-ლა-პლატის ვიცე-სამეფო

**რიო-დე-ლა-პლატა** – ესპანეთის ვიცე-სამეფო სამხრეთ ამერიკაში. მოიცავდა თანამედროვე არგენტინის, ურუგვაის, პარაგვაისა და ბოლივიის ტერიტორიებს. დაარსდა 1776 წელს მას, შემდეგ, რაც პერუს ვიცე-სამეფო ორად გაიყო. არსებობდა 1810 წლამდე, როდესაც აჯანყებულმა პატრიოტებმა ვიცე-მეფე მაისის რევოლუციის შედეგად დაამხეს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* El Virreinato del Río de La Plata  ისტორია, ქალაქები, ეკონომიკა. 

კატეგორია:არგენტინის ისტორია
კატეგორია:ბოლივიის ისტორია
კატეგორია:პარაგვაის ისტორია
კატეგორია:ურუგვაის ისტორია
კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები
კატეგორია:1814 წელს გაუქმებული ქვეყნები და ტერიტორიები
ნიკარაგუის სოციალისტური პარტია

**ნიკარაგუის სოციალისტური პარტია** (; PSN) — პოლიტიკური პარტია ნიკარაგუაში. დააარსა 1944 წლის ივლისში მარიო ფლორეს ორტისმა. ესაა ნიკარაგუელი კომუნისტების პარტია. 1945-1979 წწ. არალეგალურ მუშაობას ეწეოდა. 

PSN-ს ოფიციალური ბეჭვდითი ორგანოა *El Popular*.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ნიკარაგუის სოციალისტური პარტია
 

კატეგორია:ნიკარაგუის პოლიტიკური პარტიები
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:1944 წელს დაარსებული პოლიტიკური პარტიები
ხოსე მორელოსი

thumb|250px|ხოსე მორელოსი
**ხოსე მარია ტეკლო მორელოს ი პავონი** () (30 სექტემბერი, 1765, მორელია, მექსიკა - 22 დეკემბერი, 1815, ეკატეპეკ-დე-მორელოსი, მექსიკა) ― კათოლიკე მღვდელი. მექსიკის ეროვნული გმირი. მიგელ იდალგოს დახვრეტის შემდეგ სათავეში ჩაუდგა მექსიკელი ხალხის ომს დამოუკიდებლობისათვის.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Wallace L. McKeehan, "José María Morelos Man of God, Warrior & Patriot" 
* "Mexico Builds Her Own Statue Of Liberty" *Popular Science Monthly*, February 1936

კატეგორია:მექსიკის გმირები
კატეგორია:დაბადებული 1765
კატეგორია:გარდაცვლილი 1815
კატეგორია:გენერალისიმუსები
ანტონიო ხოსე სუკრე

**ანტონიო ხოსე სუკრე**  (, 3 თებერვალი 1795, კუმანა, ახალი გრანადა — 4 ივნისი 1830, პასო, კოლუმბია) — პერუს დიდი მარშალი (1823),  სამხრეთ ამერიკის ესპანურ კოლონიებში დამოუკიდებლობისათვის ომის ერთ–ერთი ხელმძღვანელი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1825-1828 წ.წ.

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი
* პერუს პრეზიდენტი

## რესურსები ინტერნეტში 
*ანტონიო ხოსე სუკრე

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:პერუს პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1795
კატეგორია:გარდაცვლილი 1830
კატეგორია:XIX საუკუნეში მოკლული პრეზიდენტები
ქვიშხეთის კოშკი

**ქვიშხეთის კოშკი** — არქიტექტურული ძეგლი, ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვიშხეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, რომაშვილების უბანში. აგებულია XVII საუკუნეში.

კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7,6 მ), ნაგებია ძირითადად რიყის ქვით, ფასადებზე გამოყენებულია თლილი ქვა, ინტერიერში — აგური. ზედა ნაწილი დანგრეულია, შემორჩენილია მხოლოდ 4 სართული. I სართული შიგნით ცილინდრულია, ზედა სართულები ოთკუთხა. კოშკს შესასვლელი II სართულზე აქვს. I სართულზე 3 სარკმელია, 2 თ ხჩ  და 6 ცალგამი და ორმაგი სათოფურია. ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ კედელში დატანებულია ნახმარი წყლის გადასაღვრელი კერამიკული მილი, რომელსაც წინ ამოღარული შვერილი ქვა აქვს მიდგმული. მეორე კერამიკული მილი, სავარაუდოა, ღვინისა და წყლისათვის იყო განკუთვნილი. იატაკში ჩ ფლული ყოფილა ქვევრები. II და III სართული საცხოვრებელი და სათავდაცვო სათავსებია. II სართულზე ბუხარი ნიშები და ორი სარკმელია, III სართულზე - ბუხარი და სათოფურები. IV სართულის დანგრეულ კედლებში შეიმჩნევა თითო სარკმლისა და სათოფურების კვალი. 

## ლიტერატურა
* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა,  ტ.5, თბ., 1990 წ.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტი
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გასპარ დე გუსმან ოლივარესი

[thumb|250px|[დიეგო ველასკესი, გასპარ დე გუსმან ოლივარესის პორტრეტი]]
**გასპარ დე გუსმან ოლივარესი** - (; 6 იანვარი 1587, რომი, იტალია - 22 ივლისი 1645, ტორო, ესპანეთი) — ესპანეთის სახელმწიფო მოღვაწე, გრაფი, ჰერცოგი (1621 წლიდან), ფილიპე IV-ის ფავორიტი.

1621-163 წწ. პირველი მინისტრი. ხელთ იგდო განუსაზღვრელი ძალაუფლება. ეკონომიკური და პოლიტიკური დაცემის პირობებში ცდილობდა ადმინისტრაციული აპარატის განმტკიცებას, ახშობდა პროვინციების სეპარატისტულ მისწრაფებებს. მისი ინიციატივით ესპანეთი ჩაება ოცდაათწლიან ომში (1618-1648), აგრეთვე განაახლა ომი შეერთებული პროვინციების რესპუბლიკასთან (1621 წ.). მისი მმართველობის დროს დაიწყო აჯანყება კატალონიაში (1640 წ.), იმავე წელს პორტუგალია გამოეყო ესპანეთს. 1643 წელს გასპარ ოლივარესი გადააყენეს.

## რესურსები ინტერნეტში
* გასპარ დე გუსმან ოლივარესი

კატეგორია:ესპანელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1587
კატეგორია:გარდაცვლილი 1645
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი
კატეგორია:რომში დაბადებულები
ფრანსისკო დე ორელიანა

thumb|250px|ფ. დე ორელიანას ბიუსტი ტრუხილიოში
**ფრანსისკო დე ორელიანა** (, დ. 1505 ან 1511, ტრუხილიო — გ. 1546, მდინარე ამაზონი) — ესპანელი მოგზაური და კონკისტადორი. 1537 წელს აღადგინა ინდიელების მიერ დანგრეული ფორტი გუაიაკილი. 1541 წელს გადალახა ანდები, მდინარე ნაპო, ჩაუყვა მდინარე ამაზონს და გადავიდა ატლანტის ოკეანესთან (1542 წლის აგვისტო). ორელიანამ გადალახა სამხრეთი ამერიკა, მატერიკის ყველაზე განიერ ნაწილში. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*"Francisco de Orellana: descubriendo el gran río", article in viajeros.com ´
* "Natal home of Francisco de Orellana. Discoverer of the Amazon River."
* The Secrets of El Dorado and the Magic of Terra Preta

კატეგორია:კონკისტადორები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1546
ცრუდიმიტრი I

**ცრუდიმიტრი  I** (კირილიცა Лжедмитрий) — რუსეთის ცარი გახდა 1605 წლის 21 ივლისს. დაიბადა 1581 წელს, ხოლო გარდაიცვალა 1606 წლის 17 მაისს. ცრუდიმიტრის ნამდვილი სახელი იყო  **გრიგორი ოტრეპიევი** . გრიგორიმ ძალაუფლების ხელში ჩაგდების მიზნით დაიბრალა, რომ ის უგლიჩში მოკლული დიმიტრი ივანეს ძე იყო, რომელიც ვითომდა შემთხვევით გადაურჩა მკვლელობას. გაღატაკებული მოსახლეობა იჯერებდა გრიგორის ტყუილებს და მასზე დიდ იმედებს ამყარებდნენ.

1604 წელს ცრუდიმიტრი პოლონელებთან და კაზაკებთან ერთად მოსკოვისკენ გაემართა. 1605 წელს მოულოდნელად გარდაიცვალა ბორის გოდუნოვი გამეფდა მისი 16 წლის ვაჟი თედორე II, მას მეფობა არ ეწერა რადგან, იმავე წელს ცრუდიმიტრი შევიდა მოსკოვში ამოწყვიტა გოდუნოვების ოჯახი და თავი მეფედ გამოაცხადა. მან ვერ შეძლო ქვეყნის მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობიდან გამოყვანა, ამიტომ მისი მეფობის ერთი წლის თავზე ის შეთქმულებმა მოკლეს.
thumb|300 px|ცრუდიმიტრი I მიუძღვის აჯანყებულ მოსახლეობას , რომლებიც მოსკოვში შედიან

## რესურსები ინტერნეტში 
* ცრუდიმიტრი 

კატეგორია:რუსეთის მეფეები
კატეგორია:გადატრიალების შედეგად თანამდებობიდან გადაყენებული ლიდერები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
კატეგორია:ლიდერები რომლებმაც ძალაუფლება ხელში აიღეს პუტჩით
წმინდა ანტონინა

**წმინდა მოწამე ანტონინა** — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 1 მარტი და 13 ივნისი, ახალი სტილით — 14 მარტი და 26 ივნისი. ეწამა ნიკეაში, იმპერატორ მაქსიმინუსის მიერ ქრისტიანთა დევნის დროს (284-305). სასტიკი ტანჯვის შემდეგ წმიდა ანტონინა საპყრობილეში ჩააგდეს, მაგრამ ვერაფრით აიძულეს ქრისტეს უარყოფა. გადმოცემით წმინდანს ანგელოზები გამოეცხადნენ და გაამხნევეს. წმინდა ანტონინა გახურებულ რკინის გრდემლზე დააწვინეს, მაგრამ უვნებლად გადარჩა. მრავალი ტანჯვა-წამების შემდეგ წმინდა მოწამე ტომარაში ჩასვეს და ტბაში გადააგდეს.

## ლიტერატურა 
*„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 225 

კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
ოსტგუთები

thumb|250px|ოსტგუთების სამეფო
**ოსტგუთები**, *ოსტგოთები, ოსტროგოთები, გროიტუნგები* (; ) — ძველი გერმანელი ტომის გუთების  აღმოსავლური შტო. ახ. წ. III საუკუნეში დამკვიდრდნენ ჩრდილოეთ შავიზღვისპირეთში, დნეპრსა და დონს შორის, ნაწილობრივ ყირიმში. IV საუკუნის II ნახევარში ოსტგუთებმა ერმანარიხის მეთაურობით შექმნეს  ტომთა დიდი გაერთიანება, რომლებშიც გერმანელ ტომებთან ერთად  სკვითურ-სარმატული და სლავური ტომებიც შედიოდნენ. 375 წელს ჰუნებმა დაიმორჩილეს ოსტგუთები და მათი ძირითადი მასა ჰუნებთან ერთად დასავლეთისაკენ დაიძრა. ჰუნების იმპერიის დაშლის შემდეგ (453) ოსტგუთები დასახლდნენ პანონიაში აღმოსავლეთ რომის იმპერიის სუვერენობით. 488 წელს იმპერატორმა ზენონმა  ოსტგუთები იტალიელი გამგებლის ოდოაკრის წინააღმდეგ მიმართა. ოსტგუთებმა თეოდორიხის წინამძღოლობით გაანადგურეს ოდოაკრის დაქირავებული ჯარი და 493 წელს შექმნეს თავიანთი სამეფო (დედაქალაქი - რავენა). ოსტგუთების სამეფო მოიცავდა იტალიას, სიცილიას, ალპების მთისწინეთს, დალმაციასა და პროვანსს. მსოფლიო მონათმფლობელობის ყოფილ ცენტრში ოსტგუთების დასახლებამ დააჩქარა ოსტგუთებში თემურ-გვაროვნული წყობილების რღვევა და მონათმფლობელი არისტოკრატიის წარმოშობა. თეოდორიხის შემდეგ ბიზანტიის ორიენტაციის პოლიტიკას ატარებდა მისი ქალიშვილი ამალასუნთა, რომლის მკვლელობა იმპერატორმა იუსტინიანე I-მა ოსტგუთების წინააღმდეგ ომის საბაბად გამოიყენა (535). მიუხედავად ოსტგუთების და მათი მეფეების (ვიტიგისი, 536-539; ტოტილა, 541-552; ტეია, 552) მედგარი წინააღმდეგობისა ბიზანტიის ჯარებმა ჯერ ველისარიუსის, შემდეგ კი ნარსესის სარდლობით გაანადგურეს ოსტგუთების სამეფო და მის დასახმარებლად მოსული ფრანკ-ალემანთა ლაშქარი (554).

## ოსტგუთების მეფეთა სია
*თეოდორიხ დიდი  -  489-526 
*ათალარიხი   526-534 
*თეოდატი   534-536 
*ვიტიგესი   536-540 
*ილდიბადი   540-541 
*ერარიხი   541 
*ტოტილა   541-552 
*ტეია   552-553

## რესურსები ინტერნეტში
*Amory, Patrick. *People and Identity in Ostrogothic Italy, 489&ndash;554*. Cambridge: Cambridge University Press, 2003. ISBN 0-52152-635-3.
*
*
*
*Heather, Peter. "Theoderic, king of the Goths." *Early Medieval Europe*, Volume 4, Issue 2 (Sep., 1995), pp.&nbsp;145&ndash;173.
*Mierow, Charles Christopher (translator). *The Gothic History of Jordanes. In English Version with an Introduction and a Commentary*. 1915. Reprinted by Evolution Publishing, 2006. ISBN 1-889758-77-9.
*Wallace-Hadrill, John Michael. *The Barbarian West, 400&ndash;1000*. 3rd ed. London: Hutchison, 1967.
*Wolfram, Herwig. *History of the Goths*. Thomas J. Dunlap, trans. Berkeley: University of California Press, 1988.

კატეგორია:ძველი ხალხები
კატეგორია:გერმანული ტომები
*
ღირსი არკადი კვიპრელი

**ღირსი არკადი კვიპრელი** (გ. 361) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 6 მარტი, ახალი სტილით — 19 მარტი. მოღვაწეობდა კუნძულ კვიპროსზე იმპერატორ კონსტანტინე დიდის დროს (306-337). მან სიყრმიდანვე აირჩია ბერული ცხოვრება, ბევრი დააყენა ქრისტიანულ გზაზე და განამტკიცა  რწმენაში. მისი სულიერი შვილები იყვნენ წმიდა მოწამეები: იულიან მკურნალი და ევული. თვითონ წმინდა არკადიმ, უფლის მიერ მრავალი ნიჭითა და სასწაულების ქმნით დაჯილდოვებულმა, მშვიდად შეჰვედრა სული უფალს.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 237 

კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
პიამა ქალწული

**ღირსი პიამა ქალწული** - მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 3 მარტი, ახალი სტილით - 16 მარტი. ქალაქ ალექსანდრიის მახლობლად მოღვაწეობდა. იგი საკუთარ სახლში დაყუდებულივით ცხოვრობდა, არავის ნახულობდა, საზრდელს დღეგამოშვებით იღებდა და მთელ დროს ლოცვასა და შრომაში ატარებდა. უფალმა წმინდანს წინასწარხილვის ნიჭი მიმადლა. ერთხელ მეზობელი სოფლის მცხოვრებლებმა გადაწყვიტეს წმიდა პიამას სოფლელების ამოწყვეტა, რათა ნილოსის მოქცევისას მხოლოდ თავიანთი მინდვრები მოერწყათ. ეს უფლისაგან ეუწყა წმიდა ქალწულს და თავისი სოფლის უხუცესებს შეატყობინა. შეშინებული უხუცესები ფეხებში ჩაუვარდნენ წმიდანს და სთხოვეს, წასულიყო მეზობელ სოფელში და გონს მოეყვანა მისი მცხოვრებლები. ქალწულმა ამაზე უარი განაცხადა - ადამიანებთან კავშირი ხომ მას დიდი ხნის გაწყვეტილი ჰქონდა. ღვთისა და მოყვასის სიყვარულით აღსავსემ მთელი ღამე ლოცვაში გაატარა. დილით, როდესაც ბოროტისაგან გონდაბინდული, შეიარაღებული მეზობელი სოფლელები წმიდა ქალწულის სოფელს მოადგნენ, მოულოდნელად შედგნენ და ადგილიდან ფეხი ვერ მოიცვალეს. უფლის გამოცხადებით მათ შეიტყვეს, რომ ხელ-ფეხს წმიდა პიამას ლოცვა უბორკავდათ, გონს მოეგნენ და ბოროტი განზრახვა შეინანეს, შემდეგ წმიდა ქალწულის სოფელში ხალხი გაგზავნეს და შენდობა ითხოვეს.

წმიდა პიამა მშვიდობით აღესრულა 337 წელს.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 230

კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
დომნინა სირიელი

**ღირსი დომნინა სირიელი** — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 1 მარტი, ახალი სტილით - 14 მარტი. წმინდა მირონის (ხს. 27 თებერვალს) მოწაფე იყო. მან მშობლების ბაღში ისლით დახურული ქოხი ააშენა და იქ დასახლდა. საზრდელად მხოლოდ წყალში დამბალ ოსპს იღებდა. ღირსი დედა ყოველ განთიადს და მწუხრს ტაძარში დადიოდა ისე თავდაბურული, რომ ვერავინ ცნობდა. მისი ცხოვრების აღმწერლის, ღირსი თეოდორიტეს სიტყვებით, „ღირს დომნინას ძალიან გულში ჩამწვდომი ხმა ჰქონდა და მის სიტყვებს ყოველთვის სინანულის ცრემლები ახლდა”.

წმიდა დომნინა მშვიდობით მიიცვალა დაახლოებით 450-460 წლებში.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 225

კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ღირსი თეოფილაქტე

**ღირსი თეოფილაქტე ნოკომიდიელი** (გ. 842-845 შორის) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 8 მარტი, ახალი სტილით — 21 მარტი. ხატმებრძოლთა ერესის ბატონობის დროს ცხოვრობდა კონსტანტინეპოლში. იმპერატორ ლეონ ხაზარის (775-780) სიკვდილის შემდეგ ტახტზე კონსტანტინე VI (780-797) ავიდა, შეიცვალა პატრიარქიც: წმინდა პავლემ (ხს. 12 სექტემბერს) უარი განაცხადა მღვდელმთავრის კათედრაზე (784 წ.). ახალ პატრიარქად აირჩიეს წმ. ტარასი (ხს. 9 მარტს), რომელიც იმ დროს მეფის პირველი მრჩეველი იყო. წმ. ტარასის მოთხოვნით მოიწვიეს VII მსოფლიო კრება (787 წ.), რომელმაც დაგმო ხატმებრძოლეობის ერესი. მართლმადიდებლობას შედარებით მშვიდი ხანა დაუდგა. ისევ აივსო მონასტრები, აღსდგა სულიერი ცხოვრება.

წმიდა ტარასის ერთგული მოწაფე წმიდა თეოფილაქტე წმინდა მიხეილთან (ხს. 5 ივნისს) ერთად, პატრიარქის კურთხევით, შავი ზღვისპირა მონასტერში განმარტოვდა. ქრისტეს თავდადებულმა მსახურებმა ღვთივსათნო საქმეებისა და დაუცხრომელი ლოცვისათვის უფლისაგან სასწაულთქმედების ნიჭი მიიღეს: მათი ლოცვით ზაფხულის პაპანაქებასა და გვალვაში ყანაში მომუშავეებს სასმელი წყალი არ მოჰკლებიათ.

მონასტერში რამდენიმე წლის ცხოვრების შემდეგ პატრიარქმა წმიდა მიხეილი — სინადის ეპისკოპოსად, წმ. თეოფილაქტე კი — ნიკომიდიის ეპისკოპოსად აკურთხა.

ეპისკოპოსის ხარისხში მყოფი თეოფილაქტე დაუცხრომლად იღვწოდა თავისი სამწყსოსათვის. აშენებდა ტაძრებს, საავადმყოფოებს, გლახაკთა თავშესაფრებს, უხვად გასცემდა მოწყალებას, მფარველობდა ობლებს, ქვრივებს, უძლურებს, უვლიდა კეთროვნებს.

როცა იმპერატორის ტახტზე ავიდა ხატმებრძოლი ლეონ V სომეხი (813-820), საშინელმა ერესმა ახალი ძალით იფეთქა. იმპერატორზე გავლენა ვერ მოახდინა წმ. ტარასის შემცვლელმა წმინდა ნიკიფორემ (ხს. 15 ივნისს), რომელიც ეპისკოპოსებთან ერთად არწმუნებდა იმპერატორს, არ დაერღვია ეკლესიის სიმშვიდე. მოლაპარაკებაზე მყოფმა თეოფილაქტე ნიკომიდიელმა უშიშრად ამხილა ერეტიკოსები და ლეონ სომეხს მალე გარდაიცვალება უწინასწარმეტყველა. ამისთვის ის ტროვილის ციხესიმაგრეში (მცირე აზია) გადაასახლეს. აქ იტანჯებოდა წმიდა მღვდელმთავარი სიკვდილამდე, 30 წლის განმავლობაში; აღესრულა დაახლოებით 845 წელს.

ხატთაყვანისცემის აღდგენის შემდეგ (847 წ.), წმინდა თეოდორასა (ხს. 24 თებერვალს) და მისი შვილის, მიხეილის დროს, წმიდა ეპისკოპოსის თეოფილაქტეს ნაწილები პატივით გადაასვენეს ნიკომიდიაში.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 241-242

კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
მიხეილ ალექსანდრეს ძე

**მიხეილ ალექსანდრეს ძე** (; , პეტერბურგი — 12 ივნისი 1918, პერმი) — დიდი თავადი, ალექსანდრე III-ის მე-4 ვაჟი, ნიკოლოზ II-ის უმცროსი ძმა, გენერალ-ლეიტენანტი, გერმანელი ადმირალი, სახელმწიფო საბჭოს წევრი.

1899 წელს გიორგი რომანოვის გარდაცვალების შემდეგ გახდა იმპერატრობის მემკვიდრე, მაგრამ როდესაც დაიბადა ალექსი ნიკოლოზის ძე გადადგა.

## რესურსები 
* Burdzhalov, Édourd Nikolaevich; Raleigh, Donald J. (1987), ''Russia's Second Revolution: The February 1917 Uprising in Petrograd*, Indiana University Press, ISBN 978-0-253-20440-0
* Crawford, Rosemary; Crawford, Donald (1997), *Michael and Natasha: The Life and Love of the Last Tsar of Russia*, London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 978-0-7538-0516-9
* Massie, Robert K. (1995), *The Romanovs: The Final Chapter*, London: Random House, ISBN 0-09-960121-4
* Phenix, Patricia (1999), *Olga Romanov: Russia's Last Grand Duchess*, Viking/Penguin, ISBN 0-14-028086-3
* Vorres, Ian (2001) [1964], *The Last Grand Duchess'', Toronto: Key Porter Books, ISBN 1-55263-302-0

კატეგორია:რუსეთის იმპერატორები
კატეგორია:რომანოვების დინასტია
კატეგორია:დაბადებული 1878
კატეგორია:გარდაცვლილი 1918
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
ქრისტეფორე რომაელი

**ღირსი ქრისტეფორე რომაელი** — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  (ფანტინე საკვირველთმოქმედთან ერთად) არის ძველი სტილით 30 აგვისტო, ახალი სტილით — 12 სექტემბერი. წმინდანი VI საუკუნეში ცხოვრობდა. იგი პალესტინაში, ღირსი თეოდოსი დიდის (ხს. 24 იანვარს) მონასტერში შედგა ბერად. ამბა თეოდულეს მონათხრობები ღირსი ქრისტეფორეს შესახებ ჩართულია კრებულში „ლიმონარი“.

ერთხელ ღირსი ქრისტეფორე იერუსალიმში ჩავიდა უფლის წმიდა საფლავისა და ცხოველმყოფელი ჯვრის თაყვანსაცემად. მისი ყურადღება მიიპყრო ტაძრის ბჭეებთან გაჩერებულმა ბერმა, რომლის პირისახის წინაც ორი ყვავი დაფრინავდა. ქრისტეფორემ გულისხმაყო, რომ ესენი იყვნენ ეშმაკები, რომლებიც ძმას საყდარში არ უშვებდნენ და მას ჰკითხა: „ბჭეებში რად დგეხარ, შიგ რატომ არ შედიხარ?“ - „მომიტევე, მამაო, - უპასუხა ბერმა, - ჩემში ორი აზრი ებრძვის ერთმანეთს; ერთი მეუბნება: მოდი, თაყვანი ეცი პატიოსან ჯვარს; მეორე კი ამბობს: ნუ შეხვალ, ჯერ შენი საქმე აღასრულე, ჯვარს კი შემდეგაც შეგიძლია სცე თაყვანი“. მაშინ ქრისტეფორემ ხელი ჩასჭიდა მამას და საყდარში შეიყვანა. ყვავები იმავ წამს გაქრნენ, ბერი კი სიწმიდეებს მიემთხვია და თაყვანი სცა. ღირსი ქრისტეფორე ამას იმათ დასამოძღვრად ყვებოდა ხოლმე, ვინც არ იჩენს გულმოდგინებას ლოცვაში და ავიწყდება, რომ ჯერ სულიერი მსახურება უნდა აღასრულო, შემდეგ კი - აუცილებელი საქმეები.

დღისით ღირსი ქრისტეფორე მორჩილების საქმეებს ასრულებდა მონასტერში, საღამოს კი მიდიოდა გამოქვაბულში, სადაც ადრე ღირსი თეოდოსი და სხვა მამები ლოცულობდნენ. მღვიმისკენ მიმავალ ყოველ მეთვრამეტე საფეხურზე იგი ას მეტანიას აკეთებდა და ღამის უმეტეს ნაწილს ლოცვაში ატარებდა. ასეთ ღვაწლში გალია მან თერთმეტი წელი. ერთხელ მღვიმეში წმიდანმა უამრავი კანდელი დაინახა, რომლებსაც ორი ნათელმოსილი ჭაბუკი ანთებდა. _ „რატომ დააწყვეთ აქ კანდელები ისე, რომ შიგ სალოცავად შესვლა არ შემიძლია?“ - იკითხა ქრისტეფორემ.  - „ეს იმ მამათა კანდელებია, რომლებიც ღმერთს ემსახურებიან“, - უპასუხეს ყმაწვილებმა.  - „მითხარით, ჩემი კანდელი ანთია თუ არა?“ „ჩვენ დავანთებთ“, - იყო პასუხი. მაშინ ნეტარმა მამამ გაიფიქრა: „ჰოი, ქრისტეფორე, შენ კიდევ უფრო დიდი ღვაწლი უნდა იტვირთო, შენი კანდელი რომ აანთო!“ იგი სინას მთის მონასტრისკენ გაეშურა ისე, რომ თან არაფერი წაუღია და აქ ორმოცდაათი წელი დაჰყო მძიმე და დაუცხრომელ ღვაწლში. ბოლოს უფლის სათნომყოფელს ჩაესმა ხმა: „ქრისტეფორე! დაბრუნდი შენს მონასტერში, სადაც ადრე მოსაგრეობდი, რომ იქ შენს მამებთან ერთად განისვენო“.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ. 

კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
ფანტინე საკვირველთმოქმედი

**ფანტინე საკვირველთმოქმედი** - მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  (‎ღირსი ქრისტეფორე რომაელთან ერთად) არის ძველი სტილით 30 აგვისტო, ახალი სტილით - 12 სექტემბერი.  ღირსი ფანტინე საკვირველთმოქმედი კალაბრიაში დაიბადა. წმიდანი რვა წლის ასაკიდან მონასტერში იზრდებოდა. სიჭაბუკეში იგი უდაბნოებში მწირობდა და, სამოსის გარეშე დარჩენილი, ხშირად ოცი დღის მანძილზე საზრდელსაც არ იღებდა. ასეთ ღვაწლში გაატარა ღირსმა მამამ სამოცი წელი. სიცოცხლის მიმწუხრზე წმიდანმა თავი აარიდა სარკინოზებს და პელოპონესს მიაშურა მოწაფეებთან, ვიტალისა და ნიკიფორესთან ერთად. სახარების სწავლებით მან მოიარა კორინთო, ათონი, ლარისი და თესალონიკი, სადაც წმიდა დიდმოწამის, დიმიტრის (ხს. 8 ნოემბერს) ნაწილებს სცა თაყვანი. უფლის სათნომყოფელი მამა ღრმა მოხუცებულობაში გარდაიცვალა, IX ს-ის ბოლოს ან X ს-ის დასაწყისში.

## ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.

კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
გენადი I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

**წმინდა გენადი I** (გ. 471) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 31 აგვისტო, ახალი სტილით — 13 სექტემბერი. კონსტანტინოპოლის ეკლესიის საჭეთმპყრობლის ტახტზე აღსაყდრდა 458 წელს, წმიდა კეთილმსახური მეფის, ლეონ დიდის (457–474) მეფობაში. ცნობებს მისი ცხოვრების შესახებ ვხვდებით წიგნში „ლიმონარი“, სადაც ჩართულია სალამის (ალექსანდრიის მახლობლად) სავანის ბერების, ღირსი მამების, სოფრონისა და იოანეს მონათხრობები. ის ბერები პატრიარქ გენადის დროს კონსტანტინოპოლის ეკლესიის ღვთისმსახურები იყვნენ. მღვდელმთავარი გენადი გამოირჩეოდა სიმდაბლით, მოთმინებით, სიწმიდითა და თავშეკავებით.

ეკლესიაში წარმოქმნილი უკანონო ქმედებებისა და ცრუსწავლებების აღსაკვეთად წმიდა გენადიმ მოიწვია ადგილობრივი კრება, რომელზეც დაგმეს ევტიქის ერესი და აკრძალეს სიმონია (ხელთდასხმა საზღაურის საფასურად). მღვდელმთავარი ზრუნავდა იმაზე, რომ პირები, რომელთაც სასულიერო ხარისხის მიღება სურდათ, ღრმად ყოფილიყვნენ ჩახედული წმიდა წერილში.

კონსტანტინოპოლში ნეტარი გენადის პატრიარქობის დროს აშენდა წმიდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ტაძარი. ამავე ხანებში რომიდან ჩამოსულმა სენატორმა, სტუდიოსმა დააარსა მონასტერი, რომელიც სტუდიონის სავანის სახელითაა ცნობილი. ეკლესიის იკონომოსი წმიდა გენადის პატრიარქობის დროს იყო ღირსი მარკიანე (ხს. 23 იანვარს). მღვდელმთავარმა აკურთხა ხუცესად ღირსი დანიელ მესვეტე (ხს. 24 დეკემბერს). ნეტარი მამა ცამეტი წელი განაგებდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას და მშვიდობით მიიცვალა 471 წელს.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.

კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
კატეგორია:გარდაცვლილი 471
წმინდა პავლე აღმსარებელი

**წმინდა პავლე აღმსარებელი** (გ. 850) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 1 მარტი, ახალი სტილით — 14 მარტი.  წმიდა პავლე აღმსარებელი (IX საუკუნე) პრუსაიდის (მცირე აზია) ეპარქიას მართავდა ხატმებრძოლობის პერიოდში. წმიდა პავლე წმიდა თეოფილაქტესთან (ხს. 21 მარტს) ერთად მხნედ დადგა სიწმიდეთა დასაცავად, დაითმინა მრავალი ტანჯვა და დევნა; გარდაიცვალა დაახლოებით 850 წელს.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 240 

კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 850
ჩამორო (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **ჩამორო** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ჩამორო — გუამის ადგილობრივი მოსახლეობა;
* ჩამორო — გუამის მაცხოვრებელთა ენა. 

## პიროვნებები
*დიეგო მანუელ ჩამორო ბოლანიოსი — ნიკარაგუის 34-ე  პრეზიდენტი;
*ემილიანო ჩამორო ვარგასი — ნიკარაგუის 33-ე და 38-ე  პრეზიდენტი;
*ვიოლეტა ბარიოს დე ჩამორო — ნიკარაგუის  პრეზიდენტი;
*პედრო ხოაკინ ჩამორო ალფარო — ნიკარაგუის მე-13 პრეზიდენტი;
*პედრო ხოაკინ ჩამორო კარდენალი — ნიკარაგუელი დისიდენტი და ჟურნალისტი;
*როსენდო ჩამორო — ნიკარაგუის 35-ე  პრეზიდენტი;
*ფრუტო ჩამორო — ნიკარაგუის 30-ე უმაღლესი დირექტორი და პირველი პრეზიდენტი.

## ოჯახები
*ჩამორო (ოჯახი) — გავლენიანი ოჯახი ნიკარაგუაში.

კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ვასილი III

**ვასილი III** ივანეს ძე . ვასილი დაიბადა 1479 წლის 25 მარტს, ხოლო გარდაიცვალა 1533 წლის 3 დეკემბერს — მოსკოვის დიდი მთავარი1505—1533 წლებში. ივანე III-ის და სოფია პალეოლოგის შვილი. მამა ივანე IV მრისხანეს

**ივანე III-ის წინაპრები**

## ლიტერატურა
* Горматюк А. А. Царский лик. Надгробная икона Великого князя Василия ІІІ. — М.: Всеросс. худ. научно-рест. центр им. И. Е. Грабаря, 2003.

კატეგორია:რუსეთის მეფეები
კატეგორია:რუსეთის მონარქები
კატეგორია:დაბადებული 1479
კატეგორია:გარდაცვლილი 1533
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ნიკიფორე (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)

**წმინდა ნიკიფორე აღმსარებელი** (დ.  758 — გ. 5 აპრილი, 828) — კონსტანტინეპოლელი პატრიარქი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 2 ივნისი, ახალი სტილით - 15 ივნისი. დაიბადა VIII საუკუნის მეორე ნახევარში. ქრისტეს აღსარებისათვის მისმა მშობლებმა მრავალი დევნა და შევიწროება დაითმინეს ხატმბრძოლი იმპერატორის კონსტანტინე კოპრონიმისაგან (740-775). წმიდა ნიკიფორემ კარგი საერო განათლება მიიღო, მაგრამ ყველაზე ღრმად საღვთო წერილი შეისწავლა. მას ძლიერ უყვარდა სასულიერო წიგნების კითხვა.

ლეონ IV-ის (775-780) დროს ნიკიფორე მეფის მრჩეველი გახდა. სამეფო კარზე მოღვაწეობისას იგი განაგრძობდა თავშეკავებულ, კეთილმსახურ ცხოვრებას, შეურყვნელად ინარჩუნებდა მართლმადიდებლურ სარწმუნოებას და მხურვალედ იცავდა ხატთაყვანისცემის წესს. 787 წელს, ლეონ IV-ის სიკვდილის შემდეგ, კონსტანტინე VI-ისა (780-797) და მისი დედის, წმნიდა ირინეს ზეობისას ნიკეაში ჩატარდა VII მსოფლიო საეკლესიო კრება, რომელმაც დაგმო ხატმბრძოლობის ერესი. ღრმად განსწავლული ნიკიფორე კრებაზე იმპერატორის სახელით გამოვიდა და მართლმადიდებლობა დაიცვა.

ამის შემდგომ ნიკიფორე კიდევ რამდენიმე წელი დარჩა სამეფო კარზე, მაგრამ ამაოებით სავსე ცხოვრება სულ უფრო და უფრო აუტანელი ხდებოდა მისთვის. ბოლოს, ღვთის სიყვარულით აღსავსემ ხელი აიღო ამა სოფლის ძლიერთა მსახურებაზე და განმარტოვდა ბოსფორის სანაპიროზე, სადაც მდუმარებაში, მარხვასა და ლოცვაში ატარებდა დროს. მისი ღვაწლით აიგო რამდენიმე ტაძარი და დაარსდა მონასტერი.

იმპერატორ ნიკიფორე I (802-811) მეფობის დროს, წმიდა პატრიარქის (784-806) მიცვალების შემდეგ ეკლესიის საჭეთმპყრობლად წმიდა ნიკიფორე აირჩიეს. იგი ჯერ ბერად აღიკვეცა, შემდეგ მღვდლად ეკურთხა, ბოლოს კი, 806 წლის 12 აპრილს, აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულზე, საპატრიარქო ტახტზე აღსაყდრდა.

ხატთაყვანისმცემელი იმპერატორის ლეონ V სომეხის (813-820) ზეობისას კვლავ დაიწყო ქრისტიანთა დევნა. იმპერატორმა გადასახლებიდან გამოიწვია VII მსოფლიო საეკლესიო კრების მიერ განკვეთილი ეპისკოპოსები და მღვდელმსახურები, მათი შემადგენლობით მოიწვია ერეტიკული კრება და რწმენის საკითხებზე საპაექროდ პატრიარქს უხმო. წმიდა ნიკიფორემ მწვალებლებთან ბჭობაზე უარი განაცხადა, რადგან ხატმბრძოლთა ერესი უკვე ანათემას იყო გადაცემული. ნიკიფორე ჯერ ქრისოპოლის მონასტერში გაგზავნეს, შემდეგ კი კუნძულ პროკონისზე გადაასახლეს, მარმარილოს ზღვაში, სადაც 13 წლის შემდეგ აღესრულა ნატანჯი და შევიწროებული.

847 წლის 13 მარტს წმიდა პატრიარქის უხრწნელი ნაწილები პატივით გადაასვენეს კონსტანტინეპოლში, წმიდა სოფიის ტაძარში.

## ლიტერატურა 
*„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ. 

კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები
კატეგორია:წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 828
ხოსე მადრისი

**ხოსე მადრის როდრიგესი** ( დ. 21 ივლისი, 1967, ლეონი — გ. 14 მაისი, 1911, მეხიკო მექსიკა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 27-ე პრეზიდენტი ლიბერალური პარტიიდან.

როცა 1909 წელს პრეზიდენტი ხოსე სანტოს სელაია გადადგა მადრისმა იტვირთა პრეზიდენტობა. მას ძალა არ დაუშურებია საკუთარი ხელისუფლება გაემყარებინა და შეწინააღმდეგებოდა აჯანყებულებს. ამბოხს შეერთებული შტატებიც უჭერდა მხარს. გამოუვალ მდგომარეობას ქმნიდა ისიც, რომ ამერიკის შეერთებული შტატები შეჭრილი იყო ნიკარაგუის ტერიტორიაზე. ხოსე მადრისი იძულებული გახდა 1910 წლის აგვისტოში დაეტოვებინა ნიკარაგუა. იგი გარდაიცვალა მეხიკოში, 1911 წლის 14 მაისს. 

1936 წელს ახლად შექმნილ დეპარტამენტს მადრისის სახელი დაარქვეს.  

## რესურსები ინტერნეტში
* José Madriz and the Conservative Restoration

კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1867
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1911
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ხოსე დოლორეს ესტრადა

**ხოსე დოლორეს ესტრადა მორალესი** () - ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 28-ე პრეზიდენტი ლიბერალური პარტიიდან.

იგი პრეზიდენტი გახდა ხოსე სანტოს სელაიას გადადგომის შემდეგ გამეფებული არეულობის დროს და პრეზიდენტის პოსტზე იყო მხოლოდ ერთი კვირა - 1910 წლის 20-დან 27 აგვისტომდე. 

გარდაიცვალა 1911 წელს. ხოსე დოლორეს ესტრადა იყო ხუან ხოსე ესტრადას ძმა. 

კატეგორია: გარდაცვლილი 1911
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:ნიუ-იორკში გარდაცვლილები