open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ლეოპოლდო ო’დონელ ი ხორისი

thumb|250px|ლეოპოლდო ო’დონელ ი ხორისი
**ლეოპოლდო ო’დონელ ი ხორისი** (; დ. 12 იანვარი, 1809, სანტა-კრუს-დე-ტენერიფე, ესპანეთი — გ. 5 ნოემბერი, 1867, ბიარიცი, ესპანეთი) — ესპანეთის სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე.  I კარლისტურ ომში (1833–1840) იბრძოდა კარლისტების წინააღმდეგ. ბალდომერო ესპარტეროს სახელმწიფოს სათავეში მოსვლის (1840) შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა საფრანგეთში; 1843 დაბრუნდა ესპანეთში. 1854 წლის 7 ივლისს გამოაქვეყნა ე. წ. მანსანარეისის მანიფესტი, რომელშიც ჩამოყალიბებული იყო ესპანეთის 1854–1856 რევოლუციის დროს ლიბერალური ბურჟუაზიის მიერ წამოყენებული მოთხოვნები. 1854 წლის დამლევს სათავეში ჩაუდგა ლიბერალურ კავშირს (მემარჯვენე  ლიბერალური პარტია). პრემიერ-მინისტრი 1856, 1858–1863, 1865–1866 წლებში.

ლეოპოლდო ო’დონელ ი ხორისმა დაშალა რევოლუციის დროს შექმნილი ეროვნული მილიცია, ნებადართულად გამოაცხადა 1835 წელს აკრძალული იეზუიტების მოღვაწეობა, ჩაახშო აჯანყება ანდალუსიაში (1861). ესპანეთ-მაიორკის ომის (1859–1860) დროს სარდლობდა მაროკოს ტერიტორიაზე მოქმედ ესპანეთის ჯარებს. 1861 წელს დადო შეთანხმება დიდი ბრიტანეთისა და საფრანგეთის მთავრობებთან მექსიკაში ინგლის-საფრანგეთ-ესპანეთის ერთობლივი სამხედრო ინტერვენციის შესახებ.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ესპანეთის მეოთხე რევოლუცია 

## რესურსები ინტერნეტში
*ლეოპოლდო ო'დონელ ი ხორისი

კატეგორია:ესპანეთის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1809
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1867
ივანე III

**ივანე III ვასილის ძე** (; დ. 22 იანვარი, 1440 — გ. 27 ოქტომბერი, 1505, მოსკოვი) — მოსკოვის დიდი მთავარი 1462-1505 წლებში. თვალსაჩინო რუსი სახელმწიფო მოღვაწე. მის დროს დასრულდა რუსეთის ცენტრალიზებული სახელმწიფოს შექმნა. ივანე III-ის მმართველობისას რუსეთმა საბოლოოდ მოიშორა მონღოლ-თათართა უღელი (1480). გაიზარდა მოსკოვის საერთაშორისო ავტორიტეტი. მოსკოვის სახელმწიფოს გაძლიერება მხედველობიდან არ გამორჩენიათ ქართველ პოლიტიკურ მოღვაწეებს. 1491 წელს კახეთის მეფე ალექსანდრე I-მა ელჩობა გაგზავნა მოსკოვში. დიდ ყურადღებას უთმობდა ქვეყნის საშინაო მდგომარეობის მოწესრიგება-განმტკიცებას. მისი მეორე ცოლი იყო ბიზანტიის იმპერატორთა გვარის ქალი ზოია (სოფია) პალეოლოგოსი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის მეფეები
კატეგორია:რუსეთის მონარქები
კატეგორია:დაბადებული 1440
კატეგორია:გარდაცვლილი 1505
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
დიეგო მანუელ ჩამორო ბოლანიოსი

**დიეგო მანუელ ჩამორო ბოლანიოსი** ( დ. 9 აგვისტო, 1861, ნანდაიმე — გ. 12 ოქტომბერი, 1923, მანაგუა)  — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 34-ე პრეზიდენტი. ეკუთვნოდა ნიკარაგუის ეროვნული პარტიას და იყო ჩამოროს გავლენიანი ოჯახის წარმომადგენელი. ჩამოროს მამა იყო პედრო ხოაკინ ჩამორო ალფარო. 

დიეგო ჩამორო პრეზიდენტად აირჩიეს 1921 წელს, თავისი ძმისშვილის ემილიანოს საპრეზიდენტო ვადის დასრულების შემდეგ. თავისი პრეზიდენტობის დროს წააწყდა აჯანყებულთა შემოტევას ჰონდურასიდან. ჩამორომ დადო შეთანხმება ჰონდურასისა და სალვადორის პრეზიდენტებთან, მომავალში ამგვარი თავდასხმების ასაცილებლად. მან ასევე ხელი მოაწერა მშვიდობისა და მეგობრობის შეთანხმებას ცენტრალური ამერიკის ქვეყნებთან. 

პრეზიდენტი დიეგო მანუელ ჩამორო დაიღუპა 1923 წელს პრეზიდენტის თანამდებობაზე ყოფნის დროს. 

## შთამომავლობა
დიეგო მანუელ ჩამოროს ცოლად ჰყავდა თავისი ბიძაშვილი დოლორეს ბოლანიოს ჩამორო, მათ შეეძინათ ერთი ქალიშვილი:
*მერსედეს ჩამორო ბოლანიოსი, რომელიც დაქორწინდა თავის ბიძაშვილ ფერნანდო ჩამორო ჩამოროზე; მათს ერთი ვაჟი შეეძინათ:
*ედმუნდო ჩამორო ჩამორო. ედმუნდოს თავის მეუღლესთან, ბლანკა რაპაჩოლი ი ასენხოსთან, ჰყავდა:
**ედმუნდო ჩამორო რაპაჩოლი
**რობერტო ჩამორო რაპაჩოლი
**სილვიო ჩამორო რაპაჩოლი
**ფერნანდო ჩამორო რაპაჩოლი
**ემილიანო ჩამორო რაპაჩოლი
**მელბა ჩამორო რაპაჩოლი
**გრეხენ ჩამორო რაპაჩოლი
**ბლანკა ჩამორო რაპაჩოლი

კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1861
კატეგორია:გარდაცვლილი  12 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1923
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:ჩამოროს ოჯახი
ნახახულევი

**ნახახულევი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ახალბედისეული, კონტუათი, საწულუკიძეო, უძლოური). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 130 მეტრი, ხონიდან 4 კილომეტრი.

1926 წლისთვის შედგებოდა შვიდი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 8101 ადამიანს, ხოლო ფართობი 82,9 კმ²-ს. სოფლის ტერიტორიაზე ნაპოვნია განძი. სოფელში დგას წმინდა გიორგისა და წმინდა ბარბარეს სახელობის ეკლესიები (2005.). სოფელში არის საჯარო სკოლა და ბიბლიოთეკა. სოფელში გადის ხონი-მარტვილის საავტომობილო გზა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 681 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ორაგვეთი

**ორაგვეთი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (ძეძილეთის თემი), მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 360 მეტრი, ხონიდან 22 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პატარა გუბი

**პატარა გუბი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (გუბის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე გუბისწყლის მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 65 მეტრი, ხონიდან 9 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 165 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პატარა კუხი

**პატარა კუხი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (კუხის თემი). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე კუხის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 80 მეტრი, ხონიდან 2 კილომეტრი. სოფელში დგას წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესია (2005 წ.). სოფელში არის კუხის საჯარო სკოლა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 438 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პატარა ჯიხაიში

**პატარა ჯიხაიში** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხონის მუნიციპალიტეტში (ქუტირის თემი). მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 65 მეტრი, ხონიდან 8 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა.

## ისტორია
სოფელში არის გვიანი ბრინჯაოს ხანის გორანამოსახლარი – "გორიკა". სოფელში დგას წმინდა გიორგისა (1790 წ.) და მაცხოვრის (1897 წ.) ეკლესიები. 1900 წელს სოფელში გაიხსნა სკოლა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 503 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ხონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მიწაწითელი

**მიწაწითელი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (მაღლაკის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე გუბისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 85 მეტრი, წყალტუბოდან 10 კილომეტრი.

სოფელში არის ტორფის საბადო.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 338 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნამოხვანი

**ნამოხვანი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, ოფურჩხეთის თემში. მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე, ქუთაისი-ცაგერის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 300 მეტრზე, წყალტუბოდან 42 კილომეტრზე. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნის II ნახევარში.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 147 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ნამახვანის ჰიდროელექტროსადგური
*პროტესტი ნამახვანჰესის წინააღმდეგ

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნოღა (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი)

**ნოღა** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (რიონის თემი), მდებარეობს მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 200 მეტრი, წყალტუბოდან 35 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 68 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოფურჩხეთი

**ოფურჩხეთი** — სოფელი საქართველოში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გუმათი, ნამოხვანი, ჟონეთი, ჯიმასტარო). მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე, ოსეთის სამხედრო გზაზე. ზღვის დონიდან 350 მეტრი, წყალტუბოდან 26, ქუთაისიდან 17 კილომეტრი.

1926 წლისთვის ოფურჩხეთის თემი შედგებოდა შვიდი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 3685 ადამიანს, ხოლო ფართობი 85,7 კმ²-ს.

სოფელში მოქმედებს საჯარო სკოლა, საბავშვო ბაგა-ბაღი. არის გრანიტის საბადო. ჰავა რბილია, ზამთარი ცივია, ხოლო ზაფხული ― ცხელი და ნოტიო.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 719 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
მუხიანი (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი)

**მუხიანი** — სოფელი საქართველოში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. თემის ცენტრი (სოფლები: უკანეთი, ქვედა მესხეთი). ზღვის დონიდან 85 მეტრი, წყალტუბოდან 25 კილომეტრი.

1926 წლისთვის შედგებოდა სამი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 2448 ადამიანს, ხოლო ფართობი 28,4 კმ²-ს.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1058 ადამიანი.

## ცნობილი ადამიანები
*თეიმურაზ გვანცელაძე ― ქართველი ენათმეცნიერი
*ივანე ფუტურიძე ― ქართველი აგრონომი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოფშკვითი

**ოფშკვითი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. თემის ცენტრი. ზღვის დონიდან 65 მეტრი, წყალტუბოდან 35 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2067 ადამიანი.

## ისტორია
სოფელში აღმოჩენილია ძვ.წ. XII-XI საუკუნეების ბრინჯაოს განძი, დგას 1319 წელს აშენებული ეკლესია. სოფლის მიდამოებში 1590 წელს გაიმართა ოფშკვითის ბრძოლა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
პატრიკეთი

**პატრიკეთი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. თემის ცენტრი (სოფელი: ტყაჩირი). ზღვის დონიდან 80 მეტრი, წყალტუბოდან 30 კილომეტრი.

1926 წლისთვის პატრიკეთის თემი შედგებოდა სამი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 5588 ადამიანს, ხოლო ფართობი 58,6 კმ²-ს.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1319 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბენჯამინ ფრანსისკო სელედონ როდრიგესი

**ბენჯამინ ფრანსისკო სელედონ როდრიგესი** () — ნიკარაგუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. ნიკარაგუის პრეზიდენტი ლიბერალური პარტიიდან.

1912 წლის 23 სექტემბრიდან 4 ოქტომბრამდე, აჯანყების დროს იგი იყო მთავრობის მეთაური.

კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1879
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1912
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:ნიკარაგუის ეროვნული გმირები
გოცირიძე (თბილისის მეტრო)

**გოცირიძე** (ყოფილი **ელექტროდეპო**) — თბილისის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც დიდუბისა და ნაძალადევის სადგურებს შორის მდებარეობს. იგი 1966 წლის 11 იანვარს გაიხსნა. არქიტექტორები გ. მოძმანიშვილი და ნ. ლომიძე.

მიწისზედა სადგურის არქიტექტურა სადა და ლაკონიურია, რკინაბეტონის საყრდენებზე განლაგებული ბაქნების ბოლოს მოთავსებულია პავილიონის ტიპის ვესტიბიული, რომელიც კიბით უკავშირდება სალაროების დარბაზს და ქალაქში გასასვლელს. ბაქანი გრძელი საფეხმავლო ხიდით მატარებლების სადგომის გავლით წერეთლის გამზირს უკავშირდება

შპს „თბილისის სატრანსპორტო კომპანიამ“ მეტროსადგურ „გოცირიძის“ რეკონსტრუქციის და კაპიტალური რემონტის სამუშაოების შესასრულებლად პირველი ტენდერი 2018 წლის სექტემბერში გამოაცხადა, რომელიც უარყოფითი შედეგით დასრულდა. ამის შემდეგ ტენდერი კიდევ 9-ჯერ გამოცხადდა. საბოლოოდ, 2020 წლის აპრილში გამოცხადებული ტენდერი შედგა და გამარჯვებულთან 1&nbsp;010&nbsp;851 აშშ დოლარის ღირებულების ხელშეკრულება გაფორმდა, თუმცა კომპანიამ ვერ შეძლო ვალდებულების შესრულება. ახალი ტენდერი სხვა კომპანიასთან 2021 წელს გაფრმდა, რომლის ღირებულება ამჯერად 4&nbsp;705&nbsp;166 ლარი იყო. დასრულების ვადა 2022 წლით განისაზღვრა.

რეკონსტრუქციის ფარგლებში მთლიანად მოიხსნა ბაქნის ძველი და დაზიანებული ფილები და ჩანაცვლდა ახლით, ასევე სადგური მთლიანად გადაიხურა. თითქმის სამწლიანი რეაბილიტაციის შემდეგ, მეტროსადგური „გოცირიძე“ მგზავრებისთვის 2023 წლის 18 მარტს გაიხსნა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
* მეტროსადგური „გოცირიძე“ თბილისის მეტროს ოფიციალურ საიტზე
* თბილისის ოფიციალური საიტის გზამკლვევში 
* თბილისის მეტრო(რუსულ საიტზე)

## სქოლიო 
კატეგორია:ახმეტელი-ვარკეთილის ხაზი
ავქსენტი ცაგარელი

**ავქსენტი ანტონის ძე ცაგარელი ** (დ. 21 თებერვალი [ძვ. სტ. 9 თებერვალი], 1857, სოფ. დიღომი, რუსეთის იმპერია — გ. 25 აგვისტო [ძვ. სტ. 12 აგვისტო], 1902, თბილისი, რუსეთის იმპერია) — ქართველი დრამატურგი და მსახიობი. 1879 წლიდან იყო თბილისში შექმნილი მუდმივი ქართული დასის აქტიური წევრი და დრამატურგი.

ავქსენტი ცაგარელი კრიტიკული რეალიზმის წარმომადგენლად ითვლება. მისი ყურადღების ცენტრშია კაპიტალიზმით გამოწვეული საზოგადოებრივი ურთიერთობანი; უსახსროდ დარჩენილი თავადაზნაურობა, რომელიც ვერ თმობს ძველ პრივილეგიებს და უფლებებს. დრამატურგის პირველი პიესა — კომედია „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ (1878) იყო მძაფრი სოციალური პროტესტი თავგასული თავად-აზნაურების წინააღმდეგ. პიესა საფუძვლად დაედო ამავე სახელწოდების ფილმს (1965, რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი). კომედიაში „ხანუმა“ (1882) ნაჩვენებია ფეოდალური კლასის გაღატაკება და ზნეობრივი დაკნინება. „ხანუმა“ გახდა ორი ფილმისა („ქეთო და კოტე“) და ერთი ოპერის („ქეთო და კოტე“) საფუძველი. აქვსენტი ცაგარელს ეკუთვნის დრამები, ლექსები, პუბლიცისტური წერილები და სხვ. ა. ცაგარელის დრამატულმა ნაწარმოებებმა დიდი აღიარება მოიპოვა, რაც განაპირობა მისი პიესების ცოცხალმა სასაუბრო ენამ, დახვეწილმა დიალოგებმა, ოსტატურად დახატულმა ტიპაჟმა.

## ლიტერატურა 
* ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ 4, თბილისი, 1974
* *კასრაძე, ო.* ავქსენტი ცაგარელი, თბილისი, 1966
* *გრიშაშვილი, ი.* თეატრალური წერილები, თბილისი, 1960
* *ხუციშვილი, ს.,* ავქსენტი ცაგარელი, თბილისი, 1958

## რესურსები ინტერნეტში 
* ავქსენტი ცაგარელის შემოქმედება Allgeo.org-ზე

## სქოლიო 
კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 1857
კატეგორია:გარდაცვლილი 1902
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
მუგარეთი

**მუგარეთი** — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში (ფერსის თემი), მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 940 მეტრი, ახალციხიდან 12 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 331 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მუსხი

**მუსხი** — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, ურავლის თემში. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ურავლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1100 მეტრი, ახალციხიდან 16 კილომეტრი. სოფელში არის დიატომიტის საბადო.

## დემოგრაფია
XX საუკუნის დასაწყისში სოფლის მოსახლეობის უმრავლესობა ქრისტიანი იყო. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 707 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მიქელწმინდა

**მიქელწმინდა** — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში (წყრუთის თემში), მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში. ზღვის დონიდან 1250 მეტრი, ახალციხიდან 5 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 32 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პატარა პამაჯი

**პატარა პამაჯი** — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, პამაჯის თემის ცენტრი (სოფლები: დიდი პამაჯი, ორალი, ყულალისი). მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1210 მეტრი, ახალციხიდან 12 კილომეტრი. სოფელში არის სომხური საჯარო სკოლა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 454 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბართოლომე მარტინესი

**ბართოლომე მარტინეს გონსალესი** (; დ. 1860, ხინოტეგა — გ. 30 იანვარი, 1936, მატაგალპა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 36-ე პრეზიდენტი. ეკუთვნოდა ნიკარაგუის კონსერვატულ პარტიას. პრეზიდენტ დიეგო მანუელ ჩამოროს მთავრობაში ასრულებდა ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტის მოვალეობას. 

## ლიტერატურა
* Toribio Tijerino Bartolomé Martínez
* Arturo Cerna. Bartolomé Martínez. — Managua, 1970.
* Леонов Н.С. Очерки новой и новейшей истории стран Центральной Америки. — М.: Мысль, 1975. — С. 163.
* United States . Department of State. A brief history of the relations between the United States and Nicaragua: 1909-1928. — Washington, D.C.: Government Printing Office., 1928.
* United States . Department of State. The United States and Nicaragua: a survey of the relations from 1909 to 1932. — Washington, D.C.: Government Printing Office., 1932.
* Kamman, William. A search for stability: United States diplomacy toward Nicaragua 1925-1933. — Notre Dame: University of Notre Dame Press., 1968.
* MacRenato, Ternot. Somoza: seizure of power, 1926-1939. — La Jolla: University of California, San Diego., 1991.
* Barquero, Sara L. Gobernantes de Nicaragua, 1825-1947. Second edition. — Managua: Ministerio de Instrucción Pública., 1945.
* Booth, John A. The end and the beginning: the Nicaraguan revolution. Second edition, revised and updated. — Boulder: Westview Press, 1985.
* Munro, Dana G. The United States and the Caribbean republics, 1921-1933. — Princeton: Princeton University Press, 1974.
* Castellon, H.A. Historia patria elemental. — Managua, 1940.
* Ramírez, Sergio. The kid from Niquinohomo. English translation of El muchacho de Niquinohomo without the “Cronología”. — Latin American perspectives 16, 1989.

კატეგორია:დაბადებული 1860
კატეგორია:გარდაცვლილი  30 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1936
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ვლადიმერ ვორონინი

**ვლადიმერ ვორონინი** (; დ. 25 მაისი 1941, კორჟოვა, მოლდავეთის სსრ) — მოლდოვის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. მოლდოვის მესამე პრეზიდენტი. პარლამენტმა ორჯერ აირჩია ამ პოსტზე: 2001 და 2005 წელს.  მოლდოვის კომუნისტების პარტიის ლიდერი.

## ბიოგრაფია 
ვლადიმერ ვორონინი დაიბადა 1941 წლის 25 მაისს, მოლდავეთის სსრ-ში, დუბოსარის რაიონის სოფელ  კორჟოვაში. 1961 წელს დაამთავრა კიშინიოვის კოოპერატიული ტექნიკუმი. 1966-1971 წწ. მუშაობდა დუბოსარის პურის ქარხნის დირექტორად. 1971 წელს დაამთავრა საკავშირო ინსტიტუტის კვების მრეწველობის ფაკულტეტი. 1989-1990 წწ. ეკავა მოლდავეთის სსრ-ს შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტი.

მოლდოვის პრეზიდენტია 2001-2009 წწ.  თანამდებობა დატოვა მოლდოვაში 2009 წლის ზაფხულში მიმდინარე პოლიტიკური მოვლენების შედეგად. 11 სექტემბერს თანამდებობის დატოვებისას განაცხადა:

## რესურსები ინტერნეტში
* Владимир Воронин в Лентапедии
* Официальный сайт президента Молдавии
* Bunicul lui Voronin, român anticomunist

## სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კარლოს ხოსე სოლორსანო

**კარლოს ხოსე სოლორსანო გუტიერესი** ( დ. 17 იანვარი, 1860, მანაგუა — გ. 30 აგვისტო, 1936, სან-ხოსე, კოსტა-რიკა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 37-ე პრეზიდენტი კონსერვატული პარტიის რიგებიდან.

ცოლად ჰყავდა თავისი დეიდაშვილი ლეონორ რივას სოლორსანო, რომელთანაც შვილი არ ჰყოლია.  სოლორსანო იყო ნიკარაგუის მე-10 პრეზიდენტის ფერნანდო გუსმანის ნათესავი. 

კატეგორია: დაბადებული 17 იანვარი
კატეგორია: დაბადებული 1860
კატეგორია: გარდაცვლილი 30 აგვისტო
კატეგორია: გარდაცვლილი 1936
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დამხობილი პრეზიდენტები
სებასტიან ურისა

**სებასტიან ურისა** () — ნიკარაგუის 39-ე პრეზიდენტი კონსერვატული პარტიის რიგებიდან. თანამდებობა ეჭირა სამი დღის განმავლობაში, 1926 წლის 11 ნოემბრიდან ამავე წლის 14 ნოემბრამდე. 

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1861
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ტარას ბულბა

**„ტარას ბულბა“** () — ნიკოლოზ გოგოლის რომანი, რომელიც შედის ციკლში „მირგოროდი“. „მირგოროდის“ შემადგენლობაში გამოცემულია 1835 წელს, ხოლო 1842 წელს გამოვიდა მეორე, გოგოლის მიერ ახლადგანახლებული ვერსია, რომელიც დღემდე იბეჭდება გამოცემებში. წიგნის სიუჟეტის უმთავრესი გმირები ზაპოროჟიეს კაზაკები არიან. მოქმედება XVII საუკუნეში იქვე ზაპოროჟიესთან ახლოს მიმდინარეობს, მამა ტარას ბულბა თავის ვაჟებთან ერთად ომში მიდის რათა როგორც ყველა ნამდვილი კაზაკი დაიცვას თავისი მიწა მტრებისაგან. 
## რესურსები ინტერნეტში
* ნაწარმოების სრული ტექსტი 

კატეგორია:ნიკოლოზ გოგოლის ნაწარმოებები
კატეგორია:1842 წლის რომანები
ვასილი II

**ვასილი II ვასილის ძე** (; 10 მარტი, 1415 – 27 მარტი, 1462) — მოსკოვის დიდი მთავარი 1425-1462 წლებში. ვასილი I-ის და მარია ბოროვსკის შვილი.

## ბიოგრაფია 
ვასილის დროს ატყდა ხანგრძლივი შიდაფეოდალური ომი. მას ებრძოდნენ ბიძა, გალიჩის მთავარი იური დიმიტრის ძე და მისი შვილები ვასილი ელამი და დიმიტრი შემიაკა, რომელთაც მხარს უჭერდა ნოვგოროდი და, ერთხანს, ტვერიც. დიდი მთავრის ტახტი რამდენჯერმე გადავიდა ხელიდან ხელში. 1446 წელს დიმიტრი შემიაკამ დააბრმავა ვასილი, მაგრამ საბოლოოდ გამარჯვება მაინც ამ უკანასკნელს დარჩა. ვასილიმ გააუქმა თითქმის ყველა წვრილი საუფლისწულო მოსკოვის სამთავროში და განამტკიცა დიდი მთავრის ხელისუფლება. მისი ბრძანებით მიტროპოლიტად აირჩიეს რუსი ეპისკოპოსი იონა (1448), რაც მოასწავებდა რუსეთის ეკლესიის დამოუკიდებლობას კონსტანტინოპოლის პატრიარქისგან და მოსკოვის სამთავროს საერთაშორისო მდგომარეობის გაუმჯობესებას.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის მეფეები
კატეგორია:რუსეთის მონარქები
კატეგორია:დაბადებული 1415
კატეგორია:გარდაცვლილი 1462
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
საკასა (მრავალმნიშვნელოვანი)

**საკასა** შეიძლება აღნიშნავდეს:

პიროვნებებს:
*ბენხამინ ლაკაიო საკასა — ნიკარაგუის პრეზიდენტი
*რობერტო საკასა — ნიკარაგუის პრეზიდენტი
*ხუან ბაუტისტა საკასა — ნიკარაგუის პრეზიდენტი

კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
ნაძალადევი (თბილისის მეტრო)

**ნაძალადევი** (ყოფილი **ოქტომბერი**) — თბილისის მეტროპოლიტენის პირველი ხაზის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც გოცირიძესა და სადგურის მოედან 1-ს შორის მდებარეობს. იგი 1966 წლის 11 იანვარს გაიხსნა. არქიტექტორები თ. თევზაძე და რ. კიკნაძე.

ზედა სადგური მსუბუქი, მთლიანად შემინული ნაგებობაა. ქვედა სადგური სამ ნაწილადაა გაყოფილი გეგმით მართკუთხა პილონებით. გადახურვა არქიტრავულია. პილონები მოპირკეთებულია მონაცრისფრო მარმარილოთი, იატაკი — რუხი გრანიტის ფილებით. მოსაცდელ დარბაზში კედელზე ა. გურგენიძის მიერ შესრულებული მოხატულობაა. პანოზე ღამეული ქალაქი და მიწის ქვეშ მოსიარულე მატარებლებია გამოსახული.

Tbilisi Metro-Nadzaladevi.jpg|ვესტიბიული

## იხილეთ აგრეთვე 
* თბილისის მეტროპოლიტენის სადგურების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
*მეტროსადგური „ნაძალადევი“ თბილისის მეტროს ოფიციალურ საიტზე
*მეტროსადგური „ნაძალადევი“ თბილისის ოფიციალური საიტის გზამკლვევში

## სქოლიო 
კატეგორია:ახმეტელი-ვარკეთილის ხაზი
მკვდარი სულები

**„მკვდარი სულები“** () — ნიკოლოზ გოგოლის ერთ-ერთი ყველაზე სკანდალური და ანტიმონარქიული ნაწარმოები, რომელიც გამოცემულია 1842 წელს. ავტორმა გაგრძელებაც დაწერა, მაგრამ შემდეგ თვითონვე დაწვა იგი. ნაწარმოების დაწერის იდეა გოგოლს პუშკინმა მისცა. მოთხრობაში აღწერილია ერთი მებატონე, რომელიც მკვდარ ადამიანებს ყიდულობს იაფად, რათა მერე წარადგინოს სიები და ამით ქონება დააგროვოს. მკვდარი სულები თარგმნილია მრავალ ენაზე, მათ შორის ქართულადაც. ქართული ვარიანტი რუსულიდან დავით კასრაძემ თარგმნა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ნაწარმოების სრული ტექსტი 
* ნაწარმოების სრული ტექსტი  

## სქოლიო 
კატეგორია:ნიკოლოზ გოგოლის ნაწარმოებები
კატეგორია:1842 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
კატეგორია:პიკარესკული რომანები
ფრანსისკო ხიმენეს რუბიო

**ფრანსისკო ხიმენეს რუბიო** (ესპ. *Francisco Jiménez Rubio*) - ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, ნიკარაგუის მე-4 უმაღლესი დირექტორი.         

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ხუან ბაუტისტა საკასა

**ხუან ბაუტისტა საკასა საკასა** ( დ. 21 დეკემბერი, 1877, ლეონი — გ. 17 აპრილი, 1946, ლოს-ანჯელესი, შეერთებული შტატები) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და პრეზიდენტი ლიბერალური პარტიიდან. ხუან საკასა იყო ნიკარაგუის მე-18 და მე-20 პრეზიდენტის რობერტო საკასას უფროსი ვაჟი და ნიკარაგუის 48-ე პრეზიდენტის ბენხამინ ლაკაიო საკასას ნათესავი.

ნიკარაგუის ქალაქ ლეონში დაბადებულ ახალგაზრდა საკასას განათლება მიუღია 1889-1901 წლებში შეერთებულ შტატებში და    კოლუმბიის უნივერსიტეტის მედიცინის დოქტორის ხარისხსაც ფლობდა. იგი მუშაობდა ლეონის უნივერსიტეტში პროფესორად და დეკანად. ბაუტისტა იყო ლიბრალი პრეზიდენტის ხოსე სანტოს სელაიას ერთგული მხარდამჭერი. 1924 წელს იგი იკავებს ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობას ზომიერი კონსერვატორი პრეზიდენტის კარლოს ხოსე სოლორსანოს მთავრობაში. მალევე, ნიკარაგუის ოცდაათწლიანი ოკუპაციის შემდეგ, შეერთებული შატტების საზღვაო სამხედროებს გაიწვევენ და პოლიტიკური სიმშვიდისთვის სახარბიელო მდგომარეობა შეიქმნება. მსგავს მოლოდინებს ბოლო მოეღება, როდესაც ყოფილი პრეზიდენტი ემილიანო ჩამორო ვარგასი მოაწყობს აჯანყებას და 1926 წელს სოლორსანოს მთავრობა დაემხობა. ემილიანო ჩამორო ვერ მიიღებს რა აშშ-სგან აღიარების ცნობას და ადოლფო დიასს გადაულოცავს პრეზიდენტის სავარძელს. საკასა პოლიტიკურად დაქსაქსული ნიკარაგუისგან თავს მექსიკას შეაფარებს.

პუერტო კაბესასში აჯანყდებიან ლიბერალთა მხარდამჭერი სამხედროები. ამის შემდეგ, 1926 წელს საკასა ნიკარაგუაში ბრუნდება. იგი თავს გამოიცხადებს კონსტიტუციურ პრეზიდენტად და თავის მთავრობას დააფუძნებს პუერტო კაბესასში. აჯანყებულ ლიბერალებმა, რომლებსაც იარაღითა და სამხედროებით ამარაგებდა მექსიკის მთავრობა, სოხე მარია მონკადას ხელმძღვანელობით კინაღამ აიღეს მანაგუა. საბოლოოდ ეს სამოქლაქო ომი აშშ-ის ჩარევით დასრულდა. მხარეები იძულებული გახდნენ ესპინო ნეგროს შეთანხმებაზე მოეწერათ ხელი. საკასა უხალისოდ დასთანხმდა პაქტის ხელმოწერას და უარი თქვა პრეზიდენტობაზე. შეთანხმები სძალით  დიასი დაასრულებდა თავისი პრეზიდენტობის ვადას. მხოლოდ ლიბერალების ერთმა ნაწილმა, აუგუსტო სესარ სანდინოს ხელმძღვანელობით შეუტიეს ნიკარაგუაში შემოსულ აშშ-ის ოკუპანტებს.

1932 წელს საკასას აუსრულდება სურვილი და ნიკარაგუის პრეზიდენტად აირჩევენ, 1933 წლის 1 იანვრიდან კი შეუდგება მოვალეობის შესრულებას. ეროვნული გვარდიის უფროსის ანასტასიო სომოსა გარსიას დაჟინებით საკასა შეხვდა სანდინოს. გუერილას ლიდერი  თანადგომით მოეკიდა საკასას მთავრობას, რომელმაც ამნისტია გამოუცხადა სანდინოს ჯარისკაცებს. 1934 წელს სომოსას ბრძანებით სანდინო მოკლეს. პრეზიდენტის პოპულარობა კლებულობს ნიკარაგუის მყიფე ეკონომიკისა და ყავის ფასის დაცემის გამო, ამას ემატება დიდი დეპრესია. სომოსას ძლაუფლება კი იზრდება-იგი კავშირებს ამყარებს ყოფილ პრეზიდენტებთან-მონკადასა და ჩამოროსთან. სომოსა იყენებს ეროვნულ გვარდიას საკასას მთავრობისადმი კეთილგანწყობილი ადგილობრივი მმართველების გადასაყენებლად და მისთვის კეთილსაიმედო პირების დასანიშნავად. 1936 წლის 6 ივნისს აიძულა საკასა გადამდგარიტო და დაენიშნა სომოსას მარიონეტი პრეზიდენტი, სანამ ერთი წლის შემდეგ თავად არ გახდა პრეზიდენტი. დევნილი პრეზიდენტი ლოს-ანჯელესში გარდაიცვალა ათი წლის შემდეგ. მას შთამომავლობა დარჩა მარია არგუელო მანინგთან ქორწინების შემდეგ.

კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1877
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1946
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კატეგორია:დამხობილი პრეზიდენტები
ჰენრი ჰუდსონი

thumb|right|ჰენრი ჰუდსონი
**ჰენრი ჰუდსონი** (; დ. 1570 — გ. 1611?) — ინგლისელი ზღვაოსანი და მკვლევარი. მისი დაბადების ზუსტი ადგილი და თარიღი უცნობია, მაგრამ ზოგიერთი მოსაზრებით ის ლონდონში უნდა დაბადებულიყო 12 სექტემბერს. ასევე ვარაუდობენ, რომ ის 1611 წელს დაიღუპა ამჟამინდელ ჰუდსონის ყურეში კანადაში, ხომალდზე მომხდარი ამბოხის გამო.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში 
*Biography at the *Dictionary of Canadian Biography Online*
*Henry Hudson - A Brief Statement Of His Aims And His Achievements   
*Hudson and the river named for him 
*Henry Hudson biography page
*Henry Hudson at US-History.com

კატეგორია:ინგლისელი მკვლევარები
კატეგორია:დაბადებული 1570
კატეგორია:გარდაცვლილი 1611
ნიგერი (მდინარე)

**ნიგერი** (,  , ) — დასავლეთ აფრიკის მთავარი მდინარე, მისი სიგრძეა 4180 კმ, ხოლო აუზის მოცულობა 2 118 ათასი კმ² და ამ პარამეტრებით მესამე მდინარეა აფრიკაში ნილოსისა და კონგოს შემდეგ.

მდინარე სათავეს იღებს გვინეაში, შემდეგ მიედინება მალიში, ნიგერში, ბენინის საზღვარზე, შემდეგ კვეთს ნიგერიას და გვინეის ყურეში იღვრება. ნიგერის მთავარი შენაკადებია მილო, ბანი, სოკოტო, კადუნა და ბენუე. მდინარის გვინეის ყურესთან შესართავთან მდებარეობს საზღვაო პორტი ქალაქი პორტ-ჰარკორტი.

კატეგორია:გვინეის მდინარეები
კატეგორია:მალის მდინარეები
კატეგორია:ნიგერის მდინარეები
კატეგორია:ბენინის მდინარეები
კატეგორია:ნიგერიის მდინარეები
ხოსე ფრანსისკო დელ მონტენეგრო

**ხოსე ფრანსისკო დელ მონტენეგრო** (ესპ. *José Francisco del Montenegro*) ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 27-ე უმაღლესი დირექტორი.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
პეტრე გალატელი

**ღირსი პეტრე გალატელი, მდუმარე** (გ. 429) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 1 თებერვალი, ახალი სტილით — 14 თებერვალი. იგი ცხრა წლის იყო, როდესაც ღვთის სიყვარულისთვის ფარულად დატოვა მშობლიური სახლი და ჯერ იერუსალიმს მიაშურა, შემდეგ კი ანტიოქიაში დაემკვიდრა. აქ წმინდანმა ერთ გამოქვაბულს შეაფარა თავი და მკაცრ მარხვასა და ლოცვას მიეცა, საზრდელს მხოლოდ დღეგამოშვებით იღებდა. გულმოდგინე მოღვაწეობისთვის მან უფლისგან სასწაულთქმედების ნიჭი მიიღო. ღირსი მამა 429 წელს გარდაიცვალა 90 წლის ასაკში. მას ეკლესია მოიხსენიებს 8 დეკემბერსაც. 

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წ. გვ. 139
## რესურსები ინტერნეტში
*ღირსი პეტრე გალატელი 
კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 429
ღირსი ვენდიმიანი

**ღირსი ვენდიმიანი**  (გ. 512) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 1 თებერვალი, ახალი სტილით — 14 თებერვალი. 

იგი მიზიაში დაიბადა. ახალგაზრდობაში  წმიდა ავქსენტის (ხს. 27 თებერვალს) მოწაფე იყო. წმიდანი ავქსენტის მიერ ქალკედონის (მცირე აზია) მახლობლად დაარსებულ მონასტერში დაემკვიდრა, სადაც თავისი მოძღვრის კელიაში ერთ კლდის ნაპრალში მოსაგრეობდა 42 წლის მანძილზე და უფლისგან სასწაულთქმედების მადლი მიიღო. წმინდა ვენდიმიანი გარდაიცვალა 512 წელს.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, გვ. 139-140, 2001 წ.  
## რესურსები ინტერნეტში
*ღირსი ვენდიმიანი, ბითვინიელი მეუდაბნოე
კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 512
რევიზორი

**„რევიზორი“** () — ნიკოლოზ გოგოლის ერთ-ერთი ყველაზე კომედიური და ცნობილი ნაწარმოები, რომელიც პიესის სახით არის დაწერილი. კომედია დაწერილია ხუთ მოქმედებაში. ტრადიციულად ითვლება, რომ გოგოლს პუშკინმა მიაწოდა ამ პიესის დაწერის იდეა. მოქმედება მიმდინარეობს ერთ პატარა ქალაქში. ქალაქის მცხოვრებლები იგებენ, რომ მათ ქალაქში რვიზორი ჩამოდის. ზუსტად მაშინ იწყება ქაოსი და აჟიოტაჟი. შემდეგ კი ირკვევა, რომ ის „სტუმარი“ პეტერბურგიდან არ იყო საიდუმლო პიროვნება. 

## მოქმედი პირები 
* **ანტონ ანტონოვიჩ სკვოზნიკ-დმუხანოვსკი** – გოროდნიჩი. 
* **ანა ანდრეევნა** – მისი ცოლი. 
* **მარია ანტონოვნა** – მათი ქალი. 
* **ლუკა ლუკიჩ ხლოპოვი** – სასწავლებელთა ზედამხედველი. 
* **ცოლი** მისი. 
* **ამოს ფედოროვიჩ ლიაპკინ-ტიაპკინი** – მოსამართლე. 
* **არტემი ფილიპოვიჩ ზემლიანიკა** – საღვთო-სამადლო დაწესებულებათა მზრუნველი. 
* **ივან კუზმიჩ შპეკინი** – ფოსტმეისტერი. 
* **პეტრ ივანოვიჩ ბობჩინსკი** – ქალაქის მემამულენი. 
* **ივან ალექსანდროვიჩ ხლესტაკოვი** – პეტერბურგელი ჩინოვნიკი. 
* **ოსიპი** – მისი მსახური. 
* **ხრისტიან ივანოვიჩ გიბნერი** – მაზრის მკურნალი. 
* **ფედორ ანდრეევიჩ ლულუკოვი** 
* **ივან ლაზარევიჩ რასტაკოვსკი** 
* **სტეფან ივანოვიჩ კორობკინი** – სამსახურიდან გადამდგარი მოხელენი, ქალაქის საპატიო პირნი. 
* **სტეფან ილიჩ უხოვერტოვი** – უბნის ბოქაული. 
* **სვისტუნოვი** 
* **პუგოვიცინი** 
* **დერჟიმორდა** – პოლიციელნი. 
* **აბდულინი** – ვაჭარი. 
* **ფევრონია პეტროვნა პოშლეპკინა** – ზეინკლის ცოლი. 
* **უნტერ-ოფიცრის ქვრივი**. 
* **მიშკა** – გოროდნიჩის მსახური. 
* ტრაქტირის მსახურნი. 
* სტუმარი ქალები და კაცები, ვაჭრები, მდაბიო მოქალაქეები, მთხოვნელები. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* ნაწარმოების სრული ტექსტი 

კატეგორია:ნიკოლოზ გოგოლის ნაწარმოებები
კატეგორია:1836 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
წმინდა მოწამე პერპეტუა

**წმინდა მოწამე პერპეტუა** — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  (ქვემოთ ჩამოთვლილ წმინდანებთან ერთად) არის ძველი სტილით 1 თებერვალი, ახალი სტილით — 14 თებერვალი. წმინდა მოწამე პერპეტუა პატრიციების გვარის შთამომავალი იყო. მან ირწმუნა ქრისტე და მოინათლა. წმინდანი მოწამეობრივად აღესრულა ძმასთან, სატირთან, მხევალთან — ფელიციტატასთან და ჭაბუკებთან: რევოკატთან, სატორნილესთან და სეკუნდთან ერთად, რომლებიც ასევე ქრისტიანობის მისაღებად ემზადებოდნენ. ეს მოხდა 202-203 წლებში. 

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბილისი, 2001 წელი, გვ. 139

კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
წმინდა ტრიფონი

**წმინდა ტრიფონი** (გ. 250) — მართლმადიდებელი და კათოლიკური ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 1 თებერვალი, ახალი სტილით — 14 თებერვალი (როგორც მართლმადიდებლური ისე კათოლიკური ეკლესიების მიერ).  

წმინდა ტრიფონი ფრიგიის ქალაქ აპამეის მახლობლად, სოფელ კამპსადაში (დღევანდელი თურქეთის ტერიტორიაზე) დაიბადა და ბავშვობაში ბატებს უვლიდა. მისი სახელი მომდინარეობს ბერძნულიდან τρυφή (tryphe), რაც „რბილს, ნაზს“ ნიშნავს. იგი ცნობილი გახდა როგორც მკურნალი, განსაკუთრებით ცხოველთა შორის და ამიტომ განსაკუთრებით ფერმერების მფარველად მიიჩნევა.

დეციუსის (249-251) დევნის დროს, დაახლოებით 250 წელს, იგი ნიკეაში მიიყვანეს და საშინლად აწამეს. მას თავი მოჰკვეთეს მახვილით მას შემდეგ, რაც წარმართ მმართველ ლიციუსს ქრისტიანობა მიაღებინა. მისი ცხოვრებასთან დაკავშირებული წმინდა გადმოცემები ბევრ ლეგენდას მოიცავს.

წმიდა ტრიფონის სხეული ქრისტიანებმა ტილოში შეახვიეს და სურდათ ნიკეაშივე დაეკრძალათ, მაგრამ ტრიფონი გამოცხადებით მათ და ითხოვა, თავის მშობლიური სოფლის, კამპსადას მიწისთვის მიებარებინათ. შემდეგ წმიდანის ნაწილები კონსტანტინოპოლში გადაასვენეს, იქიდან კი რომში.

## ლიტერატურა 
* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი I, თბ., 2001, გვ. 138-139

## რესურსები ინტერნეტში
*წმიდა მოწამე ტრიფონი

კატეგორია:III საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის  წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 250
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
პონსიანო კორალ აკოსტა

**პენსიანოლ კორალ აკოსტა** (ესპ. *Ponciano Corral Acosta*) ნიკარგუელი სამხედრო პირი და ნიკარაგუის დე-ფაქტო პრეზიდენტი 1855 წლის 12 მარტიდან 20 მარტამდე.

კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
წმინდა აითალე

**წმინდა აითალე**  (გ. 380) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 1 სექტემბერი, ახალი სტილით - 14 სექტემბერი. წმიდა მოწამე აითალე დიაკონი სპარსეთის მეფის, შაპურ II-ის ბრძანებით ქრისტეს აღსარებისთვის ქვებით ჩაქოლეს 380 წელს.

## ლიტერატურა
*„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.

კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის  წმინდანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 380
პინგი (მდინარე)

**პინგი** (), მდინარე ტაილანდში, მდინარე მენამის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე დაახლოებით 800 კმ, აუზის ფართობი დაახლოებით 46 ათასი კმ2. სათავე აქვს ტანენტაუნჯის ქედის ჩრდილო–აღმოსავლეთ შტოქედებზე. უმთავრესად მიედინება ტყიან მთა–გორიან ადგილებში, ქვემოთ – მენამის დაბლობზე. წყალუხვია მუსონური წვიმების პერიოდში (აპრილი–ნოემბერი). აგებულია ჰიდროკვანძი (წყალსაცავი და ჰესი). იყენებენ სარწყავად. პინგის ნაპირზეა ქ. ჩიანგმაი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ტაილანდის მდინარეები
ხოსე სეპადა

**ხოსე სეპადა** (, დ. 1784 — გ. 25 იანვარი, 1837,ლეონი) —  ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და პოლკოვნიკი, ნიკარაგუის მე-2 უმაღლესი დირექტორი. 

გარდაიცვალა უმაღლესი დირექტორის მოვალეობის შესრულების დროს.

კატეგორია: დაბადებული 1784
კატეგორია: გარდაცვლილი  25 იანვარი
კატეგორია: გარდაცვლილი 1837
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ორალი

**ორალი** — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში (პამაჯის თემში), მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში. ზღვის დონიდან 1320 მეტრი, ახალციხიდან 14 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 237 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალბანური დამწერლობა (კავკასია)

**ალბანური დამწერლობა** — ანბანური დამწერლობის ტიპი, რომელიც გამოიყენებოდა კავკასიაში ალბანური ენისათვის. დამწერლობის წერის მიმართულება იყო მარცხნიდან — მარჯვნივ. სავარაუდოდ, ძველ ალბანურ ანბანში 52ასო-ნიშანი იყო. სომხური ტრადიციის მიხედვით, იგი მესროპ მაშტოცმა შექმნა სომხური ანბანის, ერკათაგირის შექმნის შემდეგ.

## ისტორია 
სომხური წყაროების მტკიცებით, ალბანური დამწერლობის შემოღება V საუკუნის სომეხ ისტორიკოსს, მესროპ მაშტოცს მიეწერება. ამგვარი ცნობა დაცულია V საუკუნის სომეხი ისტორიკოსის, კორიუნის თხზულებაში – „მაშტოცის ცხოვრება და მოღვაწეობა“.

ალბანური დამწერლობა არის ალბანური ენის მატიანე რომელიც თითქმის უკვალოდ გაქრა საზოგადოების თვალსაწიერიდან და გახდა მკვდარი ენა.

ალბანური დამწერლობის შესახებ პირველ სერიოზულ შრომებად ზაზა ალექსიძის გამოკვლევები ითვლება. ეს გამოკვლევები ეყრდნობა სინას მთაზე, წმ. ეკატერინეს მონასტრის კედლებში აღმოჩენილ პალიმფსესტურ ხელნაწერებს, რომლებიც დაახ. V-VII საუკუნეებით თარიღდება.

## უნიკოდი
## ლიტერატურა 
* ზ. ალექსიძე, კავკასიის ალბანეთის დამწერლობა, თბ., 2000.
*

## რესურსები ინტერნეტში 
* ზაზა ალექსიძე, ალბანური მწერლობის ძეგლი სინას მთაზე და მისი მნიშვნელობა კავკასიოლოგიისათვის 
* Jost Gippert: *The "Albanian" Alphabet as preserved in Armenian Tradition* 
* Zaza Aleksidze: *A Breakthrough in the Script of Caucasian Albany* 
* Wolfgang Schulze “The Language of the ‘Caucasian Albanian’ (Aluan) Palimpsest from Mt. Sinai and of the ‘Caucasian Albanian’ inscriptions”
* Caucasian Albanian // საიტზე Omniglot
* Известия института языка, истории и материальной культуры им. акад. Н.Я. Марра, IV-1, Тбилиси, 1938

## სქოლიო
სათოვლის ქედი

**სათოვლის ქედი** — ქედი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის მცხეთის მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს თრიალეთის ქედის განშტოებას — საწკეპლის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთის გაგრძელება. იწყება მთა დიდგორიდან და მთავრდება ქალაქ მცხეთის მიდამოებში. აგებულია შუაეოცენური ანდეზიტური ტუფ-ბრექჩიებით, ტუფ-ქვიშაქვებით, ქვიშაქვებით, ოლიგოცენური თაბაშირის შემცველი თიხებითა და ქვიშაქვებით. კალთები ციცაბოა. შემოსილია ტყითა და მეორადი მდელოებით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის ქედები
დავათის სტელა

მინი|დავათის სტელის ფრაგმენტი
**დავათის სტელა** — ქართული საკულტო-მემორიალური ძეგლი. აღმოჩენილია დუშეთის მუნიციპალიტეტში სოფელ დავათში ჟინვალის არქეოლოგიური ექსპედიციის მზვერავთა რაზმის მიერ 1980 წელს, მდინარე არაგვის მარცხენა შენაკადის, აბანოსხევის სათავესთან VIII–IX საუკუნეების ღვთისმშობლის ეკლესიის ინტერიერში. იგი სხვადასხვა ანალოგიური სტელების ნაწილებთან ერთად მშენებლებს შესამკობად ჩაუშენებიათ ნავების გამმიჯნავი ბურჯის კუთხეებში. ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ 1984 წელს სტელების ნაწილები ბურჯიდან გამოიღო. ამჟამად ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმში.

ქართველი მეცნიერებისათვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ერთ-ერთი სტელათაგანი, რომლის ერთ ნაწილზე დატანილია შემდეგი ტიპის გამოსახულება: ორ მთავარანგელოზს,  მიქაელსა და გაბრიელს, ხელთ უპყრიათ ეტრატი, რომელზეც ნაკაწრის სახით შესრულებულია ქართული ასომთავრული ანბანი. ესაა პირველი ანბანი, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია. მეცნიერთა აზრით დავათის სტელა შესრულებულია IV საუკუნეში, დაახლოებით 367 წელს. თუ დაუკვირდებით სურათს, შეამჩნევთ შემდეგ ასოებზე **კ**, **ტ** და **ჭ**-ზე ქარაგმას.

რამინ რამიშვილის აზრით ეს სხვა არაფერია თუ არა შესაბამისი ციფრი 5000+300+20=5320. ქართული დამწერლობის დაარსებად ძვ. წ. 284 წელი მიიჩნევა, ე. ი. ბიბლიის მიხედვით ქვეყნის შექმნიდან ქრისტეს შობამდე კი 5604 წელი მოითვლება. დავათის სტელაზე მინიშნებული რიცხვი 5320 სხვა არაფერია თუ არა 5604-284=5320.

## გალერეა 

Stela of Davati.jpg|დავათის სტელა
davatis_stela.jpg|დავათის სტელა

## ლიტერატურა 
* Abramishvili, G & Aleksidze, Z. (1990), "A national motif in the iconographic programme depicted on the Davati Stela". Le Muséon
* რ. რამიშვილი, აღმოჩენა სოფელ დავათში. ”მნათობი”, 1986, #8
* 
* გ. ნარსიძე, აღმოჩენა სოფელ დავათში. ”მნათობი”, 1987, #4
* გ. ნარსიძე, აღმოჩენა სოფელ დავათში. ”მნათობი”, 1987, #8
* კ. მაჩაბელი, სტელები საქართველოში. 1999
* გ. ჯავახიშვილი, ადრეფეოდალური ხანის ქართული სტელები, 1998
* რ. პატარიძე, დავათის ქვა-ჯვრის ქართული ანბანი, „მნათობი“, 1987,  #2

## რესურსები ინტერნეტში 
* ანბანი დავათის სტელაზე

კატეგორია:ქართული წარწერები
კატეგორია:სტელები
ვასილი I

**ვასილი I დიმიტრის ძე** (; 30 დეკემბერი, 1371 – 27 თებერვალი, 1425) — მოსკოვის დიდი მთავარი 1389-1425 წლებში. დიმიტრი I დონელის-ის და ეუდოქსია დიმიტრის ასული.

## საშინაო პოლიტიკა 
## საგარეო პოლიტიკა 
## ქორწინება და შვილები 
ვასილი I-ის მეუღლე იყო, ლიტვის დიდი მთავრის ვიტოვტის ქალიშილი სოფია. სოფიას და ვასილის შეეძინათ ცხრა შვილი ესენია:

* ანა (1393 – 1417), ბიზანტიის იმპერატორის იოანე VIII-ის ცოლი.
* იური ვასილის ძე (30 მარტი 1395 – 30 ნოემბერი 1400)
* ივანე ვასილის ძე (15 იანვარი 1396 – 20 ივლისი 1417), პრონსკის მთავრის ივან ვასილის ძის შვილის ქმარი.
* ანასტასია ვასილის ასული (გარდაიცვალა. 1470), კიევის მთავრის ვლადიმერ ალექსანდრეს ძის ცოლი. 
* დანიელი ვასილის ძე (6 დეკემბერი 1400 – მაისი 1402).
* ვასილისა ვასილის ასული. პირველი ქმარი სუზდალის მთავარი ალექსანდრე ივანეს ძე.
* სიმონ ვასილის  ძე (13 იანვარი – 7 აპრილი 1405)
* მარია ვასილის ასული. იური პეტროვიჩის ცოლი.
* ვასილი II (10 მარტი 1415 – 27 მარტი 1462)

## რესურსები ინტერნეტში
* [ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“](https://en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Basil_(Muscovy))

კატეგორია:რუსეთის მეფეები
კატეგორია:რუსეთის მონარქები
კატეგორია:დაბადებული 1371
კატეგორია:გარდაცვლილი 1425
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
მაქსიმო ხერესი

**მაქსიმო ხერეს ტელერია** (ესპ. *Máximo Jerez Tellería*, დ. 6 ივნისი, 1818, ლეონი — გ. 11 აგვისტო, 1881) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, იურისტი და სამხედრო ლიდერი მე-19 საუკუნის ნიკარაგუაში. ნიკარაგუის მე-7 პრეზიდენტი ტომას მარტინესთან ერთად.

მაქსიმო ხერესს მიიჩნევენ უდიდეს ლიბერალ მოაზროვნედ ნიკარაგუის ისტორიაში. ხერესი იყო ცენტრალური ამერიკის გაერთიანების მომხრე. 

ფრანსისკო კასტელონთან ერთად მომხრე იყო ამერიკელი ავანტურისტის უილიამ უოლკერის ნიკარაგუაში ჩამოყვანისა.  1855 წლის 31 ოქტომბერს იგი, უოლკერის დროებით მთავრობაში, რომელსაც უძღვებოდა პატრისიო რივასი, დაინიშნა ნიკარაგუის საგარეო საქმეთა მინისტრად. 1856 წელს იგი წარუმატებლად მონაწილეობდა ნიკარგაუის საპრეზიდენტო არჩევნებში. უოლკერის ინიციატივით პრეზიდენტმა რივასმა 1856 წლის 10 მარტს დანიშნა არჩევნები, თუმცა იმავე წლის 14 მარტს გააუქმა დეკრეტი, რის გამოც ხერესს ურთიერთობა გაუფუჭდა უოლკერთან.

1857 წლის 23 იანვარს ხერესმა კონსერვატორ ტომას მარტინესთან ერთად შექმნა სამთავრობო ხუნტა უილიამ უოლკერის წინააღმდეგ. უოლკერის დამარცხების შემდეგ მათი ხუნტა ხელისუფლებაში მოექცა და თავი გამოიცხადეს ნიკარაგუის რიგით მეშვიდე პრეზიდენტებად. 1858 წელს ხერესი იყო ნიკარაგუის ელჩი კოსტა-რიკაში. აღნიშნულ თანამდებობაზე ყოფნის დროს მან ხელი მოაწერა ჩანე-შარის შეთანხმებას, რომლის ძალითაც ორ სახელმწიოფს უნდა დაეცვა  საზიარო საზღვარი. 

1876 წელს სალვადორში მყოფმა ხერესმა მოაწყო ექსპედიცია, რომელიც მიზნად ისახავდა პედრო ხოაკინ ჩამოროს ჩამოგდებას. თუმცა ეს ექსპედიცია წარუმატებელი აღმოჩნდა. მაქსიმო ხერესის სახელის უკვდავსაყოფად ქალაქ ლეონში დგას მისი მონუმენტი. 

## ლიტერატურა
* 
*  

კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1818
კატეგორია :გარდაცვლილი 11 აგვისტო
კატეგორია :გარდაცვლილი 1881
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
კიევის ტრამვაი

thumb|300px|ტრამვაი Pesa Twist
thumb|300px|ტრამვაი К1 ჩქაროსნული ხაზის გაჩერებაზე: "იური გნატა"
**კიევის ტრამვაი** () — კიევის ტრამვაის მმართველობა, გაიხსნა 1892 წლის 1 ივნისს (ძველი სტილით) და პირველი ელექტროტრამვაი იყო რუსეთის იმპერიაში, ხოლო მესამე ბერლინის შტრასენბანისა და ბუდაპეშტის ტრამვაის შემდეგ. კიევის ტრამვაის 2009 წლისთვის 3 დეპო აქვს და 140 კმ სიგრძის ლიანდაგი, მათ შორის 14 კმ სიგრძის ორი მსუბუქი ტრამვაის ხაზი, რომელიც 1978 წელს გაიხსნა.
## მოძრავი შემადგენლობა და მათი რაოდენობა 
* Tatra T3SU	 175 
* Tatra T3SUCS	107 
* Tatra T6B5SU	82
* KT3UA	14 
* Tatra T3	10
* PESA 71-414К	10
* К1	9
* К1М	8
* T3UA-3 «Каштан»	6 
* Tatra T3R.P	6
* К1М8	4
* Electron T5B64	3
* Татра-Юг Т6Б5	2
* Богдан TR843	1
* 71-154М-К	1
* K3R-NNP «Каштан»	1 
* Tatra T3SU [ორკარიანი] 1
(2016 დეკ. მდგომარეობით)

## ლიტერატურა 
* *Стефан Машкевич*. Александровский спуск, далее везде. // საიტი «Памяти киевских трамваев».
* Трамвай на улицах Киева / Дмитрий Ермак — Киев: Скай Хорс, 2011
* *В. К. Дьяконов, М. А. Ольшанский, В. Ф. Веклич и др.* Первый в России. Киевскому трамваю 75 лет — К.:Будівельник, 1967—144 с, илл.
* *В. Ф. Веклич, Л. В. Збарский* Проблемы и перспективы развития трамвайного транспорта в Украинской ССР — К.:Общество «Знание» УССР, 1980
* *В. Ф. Веклич* Новые технические решения на городском электрическом транспорте — К.:Будівельник, 1975 — 64 с, илл.
* Электротранспорт Украины: Энциклопедический путеводитель / Сергей Тархов, Кость Козлов, Ааре Оландер. — Киев: Сидоренко В. Б., 2010. — 912 с.: ил., схемы. — ISBN 978-966-2321-11-1. 
* *С. В. Машкевич*. «Трамвайные копейки» (2004)
## წყაროები 
* 
* 
* Комитет «Киевляне — за общественный транспорт» 
* Вокруг Света, «Когда появились трамваи?»
* Киев объявил тендер на закупку трамвайных вагонов (Из газеты Сегодня)
* Трамвайные копейки 
## რესურსები ინტერნეტში
* ვებ-გვერდი კიევის ტრამვაისა და მისი ისტორიის შესახებ (რუსულად და ინგლისურად)
 
კატეგორია:კიევი
კატეგორია:ტრამვაის ქსელები ქალაქების მიხედვით
კატეგორია:ტრანსპორტი უკრაინაში
მერაბ ელიოზიშვილი

**მერაბ ელიოზიშვილი** (დ. 18 დეკემბერი, 1934, ცხინვალი, — გ. 4 იანვარი, 2012, თბილისი) — ქართველი მწერალი, სცენარისტი, მსახიობი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1934 წლის 18 დეკემბერს  ქალაქ ცხინვალში, 1952 წელს დაამთავრა ქ. ცხინვალის საშუალო სკოლა და სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე. ცხინვალში მიღებული არასრული მუსიკალური განათლება უნივერსიტეტის სიმფონიურ ორკესტრში გამოიყენა, უკრავდა ვიოლინოზე.

1958 წლის ჟურნალ „ცისკრის“ მე-12 ნომერში გამოქვეყნდა პირველი სამი მოთხრობა და მას შემდეგ ამ ჟურნალისათვის არ უღალატია. დაწერილი აქვს ორი პატარა წიგნი, მათგან ერთი რუსულ ენაზეც გამოიცა. არის ორი სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმის სცენარის ავტორი — ერთი მათგანია „თეთრი ქარავანი“, ხოლო მეორე — „დიდი მწვანე ველი“. მისი პირველი მოთხრობა „ბებერი მეზურნეები“ (1958) პიესადაც გადააკეთა, რომელმაც ყველაზე დიდი აღიარება მოუტანა. 1971–1972 იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ სცენარისტთა შემოქმედებითი გაერთიანების წევრი.

1995 წელს დიაკვნად ეკურთხა ელიოზის სახელით. გარდაიცვალა 2012 წელს. დაკრძალულია ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## შემოქმედება
### მოთხრობები
*1961: „მოლოდინი“ 
*1964: „დიდედები და შვილიშვილები“ 
*1968: „ბებერი მეზურნეები“ 
*1968: „სინოს წითელი ხარები“ 
*1974: „ძმანო კახელნო“  
*1987: „კურდღლის სიმღერა“  
*1987: „ჰო თუ არა“  
*1991: „წრებრუნვა“  
*1992: „მოგზაურობა და ხიფათი“  
*„აღემართენით“ 
*„მერცხლები“

### პიესები
*„სარკე“
*„დათვები“
*„ბერიკონი“
*„არაფერი“
*„ყველასგან ყველაფრისთვის“

## ფილმოგრაფია
### სცენარის ავტორია ფილმების
*1963: „თეთრი ქარავანი“
*1967: „დიდი მწვანე ველი“
*1969:  „დიდედები და შვილიშვილები“
*1973: „ბებერი მეზურნეები“
*1977: „დაბრუნება“

### გადაღებულია ფილმებში
* 1963:   „თეთრი ქარავანი“  (ბალთა) რეჟისორები ელდარ შენგელაია, თამაზ მელიავა
*1973: „გაგიმარჯოს, მეზობელო! (ზღვარი)“  რეჟ. თამაზ გომელაური
*1973:  „შერეკილები“ (ტრიფონი) რეჟ. ელდარ შენგელაია
*1976:  „ქვიშანი დარჩებიან“ (კოლმეურნეობის თავმჯდომარე) რეჟ. გიორგი შენგელაია
*1977: „დაბრუნება“  რეჟ. რამაზ შარაბიძე

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*მერაბ ელიოზიშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 2012
კატეგორია:ცხინვალში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ბებერი მეზურნეები (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ბებერი მეზურნეები** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ბებერი მეზურნეები — ვალერიან კვაჭაძის ფილმი
* ბებერი მეზურნეები — მერაბ ელიოზიშვილის ნოველა
კასტილიისა და ლეონის სამეფო

**კასტილიისა და ლეონის სამეფო** იგივე **კასტილიის კორონა** () — კასტილიისა და ლეონის მესამე და ბოლო გაერთიანება. გაერთიანდნენ 1230 წელს.

## ორი სამეფო
ლეონის სამეფო წარმოიქმნა ასტურიის სამეფოსგან. კასტილიის სამეფო თავდაპირველად წარმოადგენდა ლეონის სამეფოს რეგიონს. X საუკუნის II ნახევრიდან XI საუკუნის I ნახევრამდე ხელიდან ხელში გადადიოდა  ლეონისა და ნავარის სამეფოს შორის. XI საუკუნეში საბოლოოდ ჩამოყალიბდა როგორც დამოუკიდებელი სახელმწიფო.  

ლეონისა და კასტილიის სამეფოები აქამდე 2-ჯერ გაერთიანდა:
* 1037-1065 წწ. გაერთიანებული იყო ფერდინანდ I-ის მმართველობისას. მისი გარდაცვალების შემდეგ ერთიანი სამეფო გაიყო და გადავიდა მისი შვილების ხელში:  ლეონი წილად ერგო  ალფონსო VI-ს, კასტილია - სანჩო II-ს, ხოლო გალისია - გარსია I-ს. 
* 1072-1157 წ. გაერთიანებული იყო ალფონსო VI-ის, ურაკასა და ალფონსო VII-ის მმართველობის დროს. 1157 წელს ერთიანი სახელმწიფო განაწილდა ალფონსო VII-ის შვილებს შორის:ფერნანდო II-მ მიიღო ლეონი, ხოლო სანჩო III-მ კასტილია.

ფერნანდო III-მ კასტილიის სამეფო მიიღო დედის ბერენგარიასაგან 1217 წელს, ხოლო ლეონის სამეფო მამის ალფონსო IX-საგან 1230 წელს. ამის შემდეგ მათ ეწოდებათ *კასტილიისა და ლეონის სამეფო* ან უბრალოდ *კასტილიის კორონა*.

## რესურსები ინტერნეტში
*History of Spain: Primary Documents
*Spanish History Sources & Documents
*Stanley G. Payne The Seventeenth-Century Decline
*Henry Kamen, "The Decline of Spain: A Historical Myth?", Past and Present,) (Explains the complexities of this subject) 
*WWW-VL "Spanish History Index 

კატეგორია:ესპანეთის ისტორია