open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
არამილის სამების ტაძარი

**არამილის სამების ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ არამილში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1784-1790 წლებში. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
XVII საუკუნის დასასრულს არამილში ააგეს პირველი ხის ეკლესია, მაგრამ არც თარიღი და არც სახელწოდება არაა ცნობილი. ეკლესია მცირე ხანს იდგა, რადგან დაწვეს ბაშკირებმა  1709 წლის აჯანყების დროს. 1712-1717 წლებში მიტროპოლიტ იოანე ტობოლსკელის ლოცვა-კურთხევით ააგეს ხის ეკლესია  ქრსისტეს შობის სახელზე, რომელიც დაიწვა 1782 წელს. ხანძრის შემდეგ გადარჩა მხოლოდ სამრეკლო, რომელსაც 1783 წელს მიაშენეს პატარა ტაძარი და საკურთხეველი. ეს ეკლესია იყო მცირე და 1784 წლის 30 აპრილს დაიწყეს ახალი ხის ეკლესიის მშენებლობა წმინდა სამების სახელზე. 1790 წლის 20 ივნისს ტაძარი ააშენეს და აკურთხა ეპისკოპოსმა ვარლაამმა. 

ახლანდელი სამსაკურთხევლიანი ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1830 წელს და მხოლოდ რვა წლის შემდეგ აკურთხეს მარცხენა ეგვტერი ღვთისმშობლის შობის სახელზე. 1842 წლის 6 ივნისს მთავარი ტაძარი აკურთხა ეპისკოპოსმა მელქისედეკმა. უკანასკნელი მარჯვენა ეგვტერი ეპისკოპოსმა იოანემ აკურთხა ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. 

ეკატერინბურგის ეპარქიის სახელმძღვანელო წიგნის მიხედვით 1915 წლისთვის ეკლესიის შტატში შედიოდა ორი მღვდელი, ერთი დიაკვანი და ორი მეფსალმუნე. მრევლის რაოდენობა იყო დაახლოებით ოთხი ათასი კაცი. 

1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა, სამრეკლო და ეკლესიის გალავანი დაანგრიეს. ასევე გაანადგურეს სასაფლაოც. ეკლესიაში საბჭოთა პერიოდში თავდაპირველად განთავსებული იყო სკოლა, შემდეგ კი მაღაზია. 

1990 წელს შენობა დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1991 წლიდან ეკლესიაში მიმდინარეობს ღვთისმსახურება.

## რესურსები ინტერნეტში
* В ПРАЗДНИК ПРОРОКА БОЖИЯ ИЛИИ ТОРЖЕСТВЕННОЕ БОГОСЛУЖЕНИЕ СОСТОИТСЯ В АРАМИЛЕ 
* В БЛИЖАЙШЕМ БУДУЩЕМ В ГОРОДЕ АРАМИЛЬ ОТКРОЮТСЯ ДВА НОВЫХ ПРИХОДА 
* Виртуальный тур по храму 

კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
ჯუზეპე კონტე

**ჯუზეპე კონტე** (; დ. 8 აგვისტო, 1964, ფოჯის პროვინცია, აპულია, იტალია) — იტალიელი ადვოკატი და პოლიტიკოსი. იტალიის პრემიერ-მინისტრი 2018 წლის 1 ივნისიდან 2021 წლის 13 თებერვლამდე. თანამდებობაზე შეცვალა მარიო დრაგიმ.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:იტალიელი ადვოკატები
კატეგორია:იტალიის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ბათუმის პიაცა

მინი|ბათუმის პიაცა
მინი|ბათუმის პიაცა
მინი|ბათუმის პიაცა
**ბათუმის პიაცა** — მოზაიკა ქალაქ ბათუმში, პიაცას მოედანზე. დიამეტრი 106 მ². ეს მოზაიკა ითვლება ევროპაში ყველაზე დიდ ფიგურატულ მარმარილოს მოზაიკად. მოზაიკის ავტორია ქართველ-შვეიცარიელი დიზაინერი ნატალი (ნატალია) დე პიტა-ამირეჯიბი

## ისტორია 
მოზაიკა შეიქმნა 2010 წელს ნატალი დე პიტა-ამირეჯიბის ორიგინალური ესკიზის მიხედვით. მოზაიკა დამზადდა აბუ-დაბიში, კომპანია „ფანტინი მოზაიჩის“ სახელოსნოში, და შემდეგ გადმოტანილი იქნა ბათუმში. მოზაიკის ცალკეული ნაწილები ერთ მთლიანობად აიწყო უკვე ადგილზე ათ დღეში 2010 წლის აგვისტოში. პროექტს ხელმძღვანელობდა უშუალოდ ნატალი დე პიტა-ამირეჯიბი. ბათუმში მოსამზადებელ სამუშაოებს უზრუნველყოფდა ქართული სამშენებლო კომპანია „მონოლიტი“.

მოზაიკა შეიქმნა 1 კვ. სმ ზომის 88244735 დაჭრილი და დამუშავებული ფილებისაგან, რომლებიც გაერთიანდა 1764895 სეგმენტში. მოზაიკის მასალაა მარმარილო, რომელიც შეგროვდა მსოფლიოს თხუთმეტ ქვეყანაში. ზღვის ქალღმერთის იისფერი კაბა და მეორე ქალღმერთის წითელი კაბის მუქი ნაწილი დამზადებულია კერამიკული მასალისგან.

## კონცეფცია 
მოზაიკის კონცეფციაა ზღვის სტიქიის მარადიული მოძრაობის და თანამედროვე საქალაქო სივრცის განუწყვეტელი განვითარების შერწყმა. მოზაიკის კომპოზიცია წარმოადგენს სხვადასხვა დიამეტრის რვა წრეს, რომლებიც უშუალოდ ერთმანეთშია მოთავსებული, რაც მოგვაგონებს წყლის ძაბრს ზღვის წყნარ ზედაპირზე. ყველა წრე მორთულია სხვადასხვა ორნამენტული და ფიგურატული ელემენტებით. 

ცენტრალური შიდა წრე წარმოადგენს ფიგურატულ კომპოზიციას, რომელიც შედგება ქალის ხუთი ფიგურისგან. ეს ფიგურები ანსახიერებენ ზღვის ღვთაებების ქალურ სახებას, რომლებსაც აცვიათ სხვადასხვა ფერის სამოსი: წითელი, ცისფერი, იისფერი, ვარდისფერი და მწვანე. ყოველი ფერი შეესაბამება პერსონაჟის ხასიათს. 

ცნობილია, რომ კომპოზიციის ცენტრალური ფიგურის — პატარა ქალთევზას პროტოტიპია დიზაინერის ქალიშვილი ხუთი წლის რომინა. მოზაიკა პიაცაზე არის ამ ზღვისპირა ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ღირსშესანიშნაობა, რომელსაც უამრავი მნახველი ჰყავს.

## სქოლიო
პიაცა
ვერხოტურეს კვართის მონასტერი

**ვერხოტურეს კვართის მონასტერი** () — მართლმადიდებლური დედათა მონასტერი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ვერხოტურეში. მონასტერი დაარსდა 1621 წელს. 

მონასტერი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას. მონასტერი არის  კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

## ისტორია 
ვერხოტურეს კვართის მონასტერი დაარსდა 1621 წელს და იყო პირველი დედათა მონასტერი ციმბირში. მონასტრის დაარსების ინიციატორი იყო ციმბირის პირველი ეპისკოპოსი  კიპრიანე სტარორუსენიკოვი. თავდაპირველად მონასტერი აგებული იყო ხისაგან, მაგრამ მოგვიანებით ხანძრების შედეგად ნელ-ნელა გადააკეთეს ქვის ნაგებობად. 

ვერხოტურელმა ვაჭარმა და მაღაროელმა მაქსიმე მიხეილის ძე პოხოდიაშინმა თავისი ფინანსებით ააგო ღვთისმშობლის კვართისა (1744-1753 წწ.) და იოანე ნათლსიმცემლის შობის (1768 წ.) ტაძრები.

მონასტერი გაუქმდა 1782 წელს. მისი ფუნქციონირება აღსდგა 1896 წელს, ხოლო იმის გამო, რომ ადრე არსებული მონასტრის ეკლესია ახლა იყო სამრევლო, 1898-1902 წლებში ააგეს ახალი კვართის ეკლესია. 

1914 წლის ივლისში მომლოცველობის პერიოდში მონასტერში შეჩერდა დიდი თავადი ელისაბედ თევდორეს ასული.

მონასტერი საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1926 წელს, ხოლო რყუსეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ იგი დაიბრუნა 1991 წელს. 2012 წლის გაზაფხულზე დასრულდა იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესიის რესტავრაციის პროექტი.

მონასტერში დაცულია ციმბირელი წმინდანის კოზმა ვერხოტურელის ნეშტი. 2006 წელს მისთვის დაამზადეს ახალი სარკოფაგი და მასში ჩაასვენეს.

## გალერეა 

Поковский_монастырь_в_Верхотурье.JPG|კვართის ძველი ეკლესია
Рождества_Иоанна_Предтечи_(Походяшинская)_церковь.JPG|იოანე ნათლსიმცემლის ეკლესია
Покровская_церковь._Новая._Верхотурье.JPG|კვართის ახალი ეკლესია

## ლიტერატურა
*Сойкин П. П. Верхотурский Покровский монастырь // Православные русские обители: Полное иллюстрированное описание православных русских монастырей в Российской Империи и на Афоне. — СПб.: Воскресение, 1994. — С. 166-167. — 712 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-88335-001-1.
*М. Ю. Нечаева. Верхотурский во имя Святителя Николая Чудотворца мужской монастырь // Православная энциклопедия. — М. : Церковно-научный центр «Православная энциклопедия», 2004. — Т. VIII. — С. 24-28. — 752 с. — 39 000 экз. — ISBN 5-89572-014-5.
*По святым местам Урала. Реж: «Малыш и Карлсон». 2011 г. Стр. 10-13.

## რესურსები ინტერნეტში
* Свято-Покровский женский монастырь города Верхотурья — официальный сайт
* Свято-Покровский женский монастырь 
* Покровский монастырь на сайте православной архитектуры

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:სვერდლოვსკის ოლქის მონასტრები
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
ნიჟნი-ტაგილის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი

**ნიჟნი-ტაგილის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი** () — ნიჟნი-ტაგილის მთავარი და უძველესი მუზეუმი, მდებარეობს ლენინის პროსპექტზე ტაგილის ჭაობის ნაპირზე ქალაქის ლენინის რაიონში, ქალაქის ცენტრში. შედის ნიჟნი-ტაგილის მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში. მუზეუმი მდებარეობს ქარხნის კანტორის ყოფილი ლაბორატორიის ფლიგელში და გორსოვეტთან ერთად ქმნის ერთიან არქიტექტურულ კომპლექსს „ტაგილის კრემლი“.

## ისტორია 
ნიჟნი-ტაგილის თანამედროვე მუზეუმი დაარსდა 1840 წელს და ეწოდებოდა „ბუნების ისტორიისა და სიძველეთა მუზეუმი“. მუზეუმი დაარსდა ალექსანდრე ნიკოლოზის ძის მიერ ორგანიზებული გამოფენის ექსპონატებზე დაფუძნებით. ალექსანდრე ვიზიტით იმყოფებოდა ნიჟნი-ტაგილში 1837 წელს. მუზეუმი დახურული სივრცე იყო, რომლის ძირითადი მიზანი იყო შეეგროვებინა, დაეცვა და შეესწავლა კოლექციები და გამოეყენებინათ იგი როგორც სასწავლო რესურსი დემიდოვების ვიისკის ტექნიკური სასწავლებლისათვის. 

1891 წელს მუზეუმის კოლექცია გაერთიანდა ვიისკის მუზეუმთან და მათ ბაზაზე შეიქმნა ნიჟნი-ტაგილის მუზეუმი, რომელიც ღია იყო მნახველებისათვის. მაგრამ ამ მუზეუმმა იმუშავა 1907 წლამდე და დაიხურა ფინანსების არ ქონის გამო, რამაც ბევრი ექსპონატის დაკარგვა გამოიწვია.

მუზეუმი ხელახლა ჩამოყალიბდა 1924 წელს, როგორც ნიჟნი-ტაგილის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. მისი ექსპოზიცია შეივსო იშვიათი საგნებით, რომლებიც ყოფილი ბატონების სახლებიდან და ახლომდებარე ეკლესიებიდან შეაგროვეს. მუზეუმის ექსპოზიციამ თანამედროვე სახე მიიღო 1980-იან წლებში, როდესაც მისი შემადგენლობიდან გამოვიდა ბუნების ნაწლი და მას შემდეგ ეწოდება ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი.

## ექსპოზიცია 
მუზეუმის ექსპოზიცია შედგება შვიდი დარბაზისაგან. ექსპონატები ეძღვნება ნიჟნი-ტაგილის ისტორიას უძველესი ეპოქიდან 1917 წლამდე:

* დარბაზი № 1: პირველყოფილი საზოგადოოებრივი წყობა პალეოლითიდან ადრე რკინის ხანამდე; რუსების მიერ ცენტრალური ურალის ათვისების ისტორია  XVI-XVII საუკუნეებში. 
* დარბაზი № 2: დასახლებების განვითარების ისტორია, XVIII საუკუნეში პირველი მეტალურგიული ქარხნის გამოჩენა.
* დარბაზი № 3: ნიჟნი-ტაგილის ოლქის ისტორია 1806-181 წწ.
* დარბაზი № 4: ნიჟნი-ტაგილის ოლქის კულტურული ცხოვრება XIX საუკუნის პირველ ნახევარში.
* დარბაზი № 5: დემიდოვები რუსული კულტურის ისტორიაში, რუსულ-ფრანგული და რუსულ-იტალიური კავშირები.
* დარბაზი № 6: ნიჟნი-ტაგილის ოლქის ცხოვრება XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.
* დარბაზი № 7: :ნიჟნი-ტაგილის ოლქის ცხოვრება XX საუკუნის პირველ ნახევარში.

## რესურსები ინტერნეტში
* http://museum-nt.ru
* 
* 

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:რუსეთის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
ნინო ჩხეიძე (მომღერალი)

**ნინო ჩხეიძე** (დ. 6 ივნისი, 1981, თბილისი) — ქართველი მომღერალი. 2006 წელს გამოუშვა პირველი სტუდიური ალბომი. ნინო ჩხეიძის რეპერტუარი ქალაქურ ფილკლორს, ეთნო და პოპ-მუსიკის ელემენტებს შეიცავს.

## ბიოგრაფია 
ნინო ჩხეიძე დაიბადა 1981 წლის 6 ივნისს, ქალაქ თბილისში, პროფესიით ეკონომისტის — გია ჩხეიძისა და მათემატიკოსის — ქეთინო ქოჩიაშვილის ოჯახში. ბავშვობიდან დადიოდა პიონერთა სასახლეში. 1999 წელს დაამთავრა მეხუთე მუსიკალური სკოლა. 1999-2002 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ტელე-ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე, რის შემდეგაც სწავლა გააგრძელა მაგისტრატურაში იგივე განხრით. მისი პირველი სიმღერაა მაცაცო სებისკვერაძის „ჩემი გული შენია“. 2005 წელს ნინო ჩხეიძემ დაიწყო ქალაქური სიმღერების ჩაწერა, სადაც ჩაწერა ძველი ქალაქური სიმღერა „ჩემი გმირი გიწოდე“. შემდეგ ჩაწერა მარეხ გოძიაშვილის „წაღვერიდა თბილისი“.

2006 წელს გამოვიდა ნინო ჩხეიძის პირველი ალბომი, სადაც შესული იყო 12 ძველი ქალაქური სიმღერები. 2007 წელს გამოვიდა მეორე ალბომი „უშენოდ“, სწორედ სიმღერა „უშენოდ“-ზე გადაიღო ჩხეიძემ ვიდეო რგოლი, რომლის რეჟისორები იყვნენ ბესო სოლომონაშვილი და ზვიად ალხანაიძე. 2008 წელს გამოვიდა კიდევ ორი ალბომი „ვიცი გიყვარვარ“ და საახალწლოდ ამავე წელს გამოუშვა კიდევ ერთი ალბომი „საუკეთესო სიმღერების კრებული“. 2008 წელს გადაიღო კიდევ ორი ვიდეო რგოლი სიმღერებზე „სანთელივით დავდნები“ და „ვიცი გიყვარვარ“ რამაზ ჩაჩანიძის რეჟისორობით. 2008 წლის 17 დეკემბერს გახსნა თავისი ხმის ჩამწერი სტუდია  „ნიო სტუდიო“. 2009 წელს გამოვიდა კიდევ ორი ალბომი: ალბომი „5“ და ასევე „კარაოკე“.

2010 წელს გამოვიდა ალბომი „გამახარე“. 2010 წელს ნინო ჩხეიძე რადიო „აფხაზეთის ხმის“ მუსიკალური ხელმძღვანელი გახდა. 2011 წელს გამოვიდა ალბომი „მიყვარხარ ცამდე“. 2011 წელსვე ნინო ჩხეიძემ გადაიღო კიდევ ერთი ახალი ვიდეო რგოლი, დუეტი ნინო ჩხეიძე და კაბუ „მიყვარხარ ცამდე“, რომლის რეჟისორი იყო ზურა მენთეშაშვილი. 2012 წელს ტელეკომპანია „იმედმა“ მიიწვია პირველ მეგა-პროექტ ახალ ქართულ ხმაში ერთ-ერთ მწვრთნელად. 2013 წელს გამოვიდა ალბომი „ნინო ჩხეიძე“. 2014-2017 წლებში ნინო ჩხეიძე იყო საავტორო მუსიკალური TV პროექტის — „საქართველოს ფანოღის“ იდეიისა და პროექტის ავტორი. 2015 წელს გამოვიდა კიდევ ერთი ახალი ალბომი „ნინო ჩხეიძე mp3“, სადაც შესულია მისი საუკეთესო სიმღერები. 2015 წელს გამოვიდა ალბომი „ნინო ჩხეიძე დუეტები“, სადაც შესულია დუეტები. 2016 წელს გამოვიდა ახალი ალბომი „ყველაფერი ხდება“. 2016 წელს შექმნა ბრენდი, რომელსაც დაარქვა „NIO“ და აწარმოებს დღემდე ბრენდირებულ ქუდებს. 2017 წელს გამოვიდა ალბომი „ნინო ჩხეიძე“. 2018 წელს მიიღო მონაწილებოა პროექტ „ცეკვავენ ვარსკვლავებში“, ხოლო 2018 წელს შექმნა მუსიკალური ბენდი „NIO ბენდი“.

ჰყავს მეუღლე გიორგი კორახაშვილი და შვილი მარიამ კორახაშვილი. მისი ძმა დიმიტრი ჩხეიძე პროფესიით ეკონომისტია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* soundcloud.com

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1981
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ეკატერინბურგის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი

**ეკატერინბურგის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ტაძარი შენდებოდა 1872-1876 წლებში. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას. შედის ნოვო-ტიხვინის დედათა მონასტრის შემადგენლობაში.

## ისტორია 
1809 წლის 31 დეკემბერს ალექსანდრე I-ის ბრძანებით ეკატერინბურგის გარეუბანში ჩამოყალიბდა ნოვო-ტიხვინის მონასტერი, რომლის პირველი წინამძღვარიც გახდა ტატიანა მიტროფანოვა-კოსტრომინა (ცნობილი იყო სახელით ტაისია). სავანე მალევე გახდა მსხვილი მონასტერი - 1819 წელს იგი მოითვლიდა 135 მონაზონს. მონასტრის ტერიტორია იყოფოდა სამ ნაწილად: სამხრეთის (საყოფაცხოვრებო ეზო და ბაღი), ცენტრალური (საცხოვრებელი შენობები და ეკლესიები) და ჩრდილოეთისა (სასაფლაო). ტაძრის შენობაში გაჩნდა სამი ხანძარი და 1988 წლისთვის იმყოფებოდა ავარიულ მდგომარეობაში.

## ტაძრის აღორძინება 
ხელმეორედ გახსნის წინ, 1989 წელს იმყოფებოდა ნახევრადდანგრეულ მდგომარეობაში. ხელთუქმნელი ხატის ტაძარი ეკატერინბურგის ტაძრებიდან პირველი იყო, რომელიც დაუბრუნდა მართლმადიდებელ ეკლესიას. 

2000 წელს ტურინსკში აღმოაჩინეს ვასილისკ ციმბირელის ცხედარი. იგი გადაიტანეს ხელთუქმნელი ხატის ტაძარში. 2004 წელს ვასილისკ ციმბირელი წმინდანად შერაცხეს.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ეკატერინბურგის ქრისტეს შობის ეკლესია

**ეკატერინბურგის ქრისტეს შობის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ეკლესია შენდებოდა 1996-2000 წლებში. ეკლესია არის პირველი, რომელიც აშენდა ეკატერინბურგში ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
ეკატერინბურგის ქრისტეს შობის ეკლესიის საფუძვლის ჩაყრა გაიმართა 1996 წლის 30 სექტემბერს. მშენებლობა სწრაფი ტემპით მიმდინარეობდა და მისი გახსნა შედგა 1999 წლის 7 იანვარს, ქრისტეშობის დღესასწაულზე.

2000 წლის 19 სექტემბერს ქრისტიანობის 2000 წლისთავთან დაკავშირებით ტაძარში აღმართეს მიქაელ მთავარანგელოზის ბრინჯაოს ქანდაკება, რომლის სიმაღლეც არის 2,5 მეტრი წონა კი სულ 2 ტონა. ქანდაკება ჩამოასხეს ურალის მანქანათმშენებელ ქარხანაში. 2000 წლის 23 სექტემბერს ქანდაკება აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ.

თანამედროვე ეტაპზე ქრისტესშობის ეკლესიის მრევლი ეკატერინბურგის ეპარქიაში ყველაზე დიდია. მის შემადგენლობაში შედის ეკატერინბურგის ორჯონიკიძის რაიონის ინვალიდებისა და მოხუცთა თავშესაფრის მოსახლეობა, ინვალიდი ბავშვების სარეაბილიტაციო ცენტრი „Пеликан“, ბავშვთა სახლი „Гнездышко“, ურალმაშის რაიონის  საავადმყოფოს დანაყოფი, სკოლები, სასწავლებლები, სამხედრო ნაწილი. 

ამ ეკლესიასთან ერთად მართლმადიდებლურმა თემმა ააშენა ეკატერინბურგის სამების ეკლესია, ეკატერინბურგის ქსენია პეტერბურგელის ტაძარი მატრონა მოსკოველის სახელობის ტაძარი, სერგი რადონეჟელისა და ელისაბედის სახელობის ტაძარი.

ტაძრის წინამძღვარია დეკანოზი ვლადიმირ ზიაზევი.

## გალერეა 

ფაილი:Храм-Рождества-Христова-Екатеринбург-3.JPG
ფაილი:Храм-Рождества-Христова-Екатеринбург-4.JPG
ფაილი:Храм-Рождества-Христова-Екатеринбург-6.JPG
ფაილი:Храм-Рождества-Христова-1.JPG

## სქოლიო
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
ეკატერინბურგის იოანე ნათლისმცემლის საკათედრო ტაძარი

**ეკატერინბურგის იოანე ნათლისმცემლის საკათედრო ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში ივანოვსკის სასაფლაოზე. ტაძარი შენდებოდა 1846-1860 წლებში. არის ერთადერთი ტაძარი, რომელიც ფუნქციონირებდა საბჭოთა ეპოქაშიც კი.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძრის მშენებლობა, რომელიც ქვისაგან უნდა აეშენებინათ, დაიწყო 1846 წლის 15 სექტემბერს და ააგეს როგორც ერთსაკურთხევლიანი. გარდა ტაძრისა მის გარშემო ასევე იგეგმებოდა სამრეკლოს აგებაც. მშენებლობის მთავარი მეცენატი იყო ეკატერინბურგელი ვაჭარი ე. ა. ტელეგინი. მშენებლობის დასრულებისთანავე 1860 წლის 12 სექტემბერს ეკატერინბურგის ეპისკოპოსმა ვარლაამმა მოახდინა ტაძრის საზეიმო კურთხევა. პირველი საკურთხეველი ააშენეს იოანე ნათლისმცემლის სახელზე.

მაგრამ ძალიან მალევე მცირე სამლოცველო ნაგებობა აღარ იყო საკმარისი მრევლისთვის, განსაკუთრებით დღესასწაულების პერიოდში, ამის გამო 1886 წელს ეკატერინბურგის ეპისკოპოს ნათანიელის ლოცვა-კურთხევით დაიწყეს კიდევ ორი ეგვტერის მშენებლობა ჩრდილოეთ და სამხრეთ მხარეს. მარცხენა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერი აკურთხეს 1887 წლის 27 დეკემბერს, ხოლო მარჯვენა ღვთისმშობლის ხატის სახელზე აკურთხეს 1888 წლის 3 ივნისს. 

XIX და XX საუკუნეების დასაწყისში რუსეთის ისტორიაში მთელი რიგი საბედისწერო მოვლენების მიუხედავად, ეკლესიის ცხოვრება ჩვეულ რეჟიმში გაგრძელდა. 1930-იან წლებში ანტირელიგიური კამპანიის პერიოდში დახურეს ეკატერინბურგის ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი და ყველაწმინდის ეკლესია. ნათლისმცემლის ტაძარში გადაიტანეს სვერდლოვსკისა და ურალის მიტროპოლიტ გრიგორი იაცკოვსკის კათედრა. 

დიდი სამამულო ომის დაწყების შემდეგ ეკლესიაზე შეტევა შენელდა. 1943 წლიდან ტაძარი სვერდლოვსკის ეპარქიის საკათედრო გახდა. მესამედი საუკუნის განმავლობაში იოანე ნაათლისმცემლის ტაძარი იყო ურალის მთავარი ტაძარი და ერთადერთი ტაძარი სვერდლოვსკში, რომლის მოსახლეობამ ჯერ კიდევ 1970-იან წლებში გადააჭარბა მილიონს. 

1957 წელს შესასვლელთან მიაშენეს ტამბური, რამაც გაზარდა ტაძრის ტევადობა 80-100 ადამიანით. 

ქვეყანაში დაწყებული გარდაქმნის შემდეგ 1988 წელს ტაძარს ზარების რეკვის ნება დართეს. 

2007 წელს გამოაცხადეს, რომ ტაძრის 150 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, 2010 წელს შეიქმნებოდა ტაძრის მუზეუმი.

## სქოლიო
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
ეკატერინბურგის ამაღლების ტაძარი

**ეკატერინბურგის ამაღლების ტაძარი** () — ერთ-ერთი უძველესი მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ტაძარი შენდებოდა 1792-1818 წლებში. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

მდებარეობს მისამართზე: 620151, ეკატერინბურგი, ამაღლების მოედანი, 1.

## ისტორია 
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1770 წლის მაისში და აკურთხეს ამავე წლის 19 სექტემბერს. თავდაპირველად ეს იყო ძალიან პატარა ხის სტრუქტურა. 1789 წლისათის ტაძრის შენობა უკვე არასაიმედო იყო და მრევლის თხოვნით გადაწყვეტილება მიირეს აეშენებინათ ქვის ორსართულიანი ეკლესია. ქვედა სართული იყო ღვთისმშობლის შობის, ხოლო ზედა - ქრისტეს ამაღლების სახელზე ნაკურთხი. 

XIX საუკუნის განმავლობაში არაერთხელ დააშენეს და გააფართოეს. 1834 წელს მღვდელთმსახურმა და მრევლმა გადაწყვიტა მიეშენებინათ ტაძრისთვის ორი ეგვტერი სამხრეთით და ორი ეგვტერი ჩრდილოეთით და გადაეხურათ. XX საუკუნის დასაწყისისათვის უკვე გაფართოვებულ ტაძარს  ჰქონდა ექვსი ეგვტერი: ამაღლების, ღვთისმშობლის შობის, ხარების, წმინდა მიტროფანეს სახელობის, ელია წინასწარმეტყველისა და ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელებზე. ქვედა სართული გამოყოფილი იყო ვაჟთა ერთკლასიანი საეკლესიო-სამრევლო სკოლისათვის. 

1926 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. მოგვიანებით მასში განათავსეს თავდაპირველად სკოლა, შემდეგ კი ისტორიულ-რევოლუციური მუზეუმი. 1991 წლის 15 თებერვალს უფლის მირქმის დღესასწაულზე ტაძარში მრავალი წლის შემდეგ პირველად აღევლინა ლიტურგია. 

2011 წლის შემოდგომიდან 2014 წლის ოქტმბრამდე ტაძრის წინამძღვარი იყო არქიმანდრიტი პიმენ ადარჩენკო. 2014 წლის 18 ოქტომბერს ეკატერინბურგელმა სასულიერო პირმა ნიკოლაი ტარანტინმა მრევლს წარუდგინა ახალი წინამძღვარი - დეკანოზი ალექსი კულბერგი.

## ლიტერატურა 
* Приходы и церкви Екатеринбургской епархии. — 1902. 

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ეკატერინბურგის ყველაწმინდის ეკლესია

**ეკატერინბურგის ყველაწმინდის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში, მიხაილოვსკის სასაფლაოზე. ტაძარი შენდებოდა 1886-1890 წლებში. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს 1886 წლის 8 ივნისს და 1890 წლის 17 ივნისს აკურთხა ეკატერინბურგისა და ირბიტის ეპისკოპოსმა პოლიკარპემ. ტაძარი ააგეს ადგილობრივი ვაჭრების ალექსანდრე ვოლკოვის, ფიოდორ მიხაილოვისა და სხვათა ფინანსებით. მოსახლეობაში ეკლესიასა და სასაფლაოს ფიოდორ მიხაილოვის პატივსაცემად ეწოდა მიხაილოვოს სახელი.

1918 წელს ტაძარი ძლიერ დაზიანდა ხანძრისაგან. აღდგენას დასჭირდა ორი წელი. ამ ორი წლის განმავლობაში ტაძარი საინტერესო კედლის მხატვრობით მოხატეს. კედლები მოხატეს ვიქტორ ვასნეცოვის ხელმძღვანელობით.

1941 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა, მაგრამ მორწმუნეებს დაუბრუნდა  1944 წლის ივლისში. ომის შემდგომ წლებში ომის შემდეგ წლებში ეკლესია მოხატეს, მას გადაეცა შესანახად სამების ეკლესიის კანკელი.

1961 წლის 25 აგვისტოს სვერდლოვსკის ოლქის აღმასკომის გადაწყვეტილებით ეკლესიის სამრევლო თემი გააუქმეს და შეუერთეს იოანე ნათლისმცემლის სახელობის საკათედრო ტაძრის მრევლს. ტაძარი დახურეს, სიმდიდრე და მხატვრობა გაძარცვეს, ხოლო საკურთხეველი შეურაცხყვეს. 1965 წელს ტაძრის შენობაში გახსნეს დამკრძალავი სამსახურის ყვავილების მაღაზია. 

ტაძრის აღორძინება დაიწყო 1990 წელს, აღდგენილი საკურთხეველი ყველა წმინდანის სახელზე აკურთხა სვერდლოვსკისა და კურგანის ეპისკოპოსმა მელქისედეკმა.

1997 წელს ტაძარში შეიქმნა საქველმოქმედო სამსახური, რომლის საქმიანობაც ტაძრის მიმდებარე ტერიტორიაზე ადაპტირებული ავტოფარეხით დაიწყო. დაარსების მომენტიდან  საქველმოქმედო სამსახური ეხმარებოვა ყველა მსურველს, მცირე შემოსავლიან ოჯახებსა და სოციალურად დაუცველ ბავშვებს.

2011 წლის 16 მარტს ტაძართან მოქმედ საკვირაო სკოლას შეუსრულდა 20 წელი. ამჟამად სკოლაში სწავლობს 150 ბავშვი შვიდი წლის ასაკიდან, მუშაობს 15 მასწავლებელი. მეცადინეობები მიმდინარეობს შაბათსა და კვირას.

## სქოლიო
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
ალპური ვარდი (სასტუმრო)

**სასტუმრო „ალპიისკაია როზა“** ან **სასტუმრო „ალპური ვარდი“** () — ისტორიული შენობა მოსკოვის ცენტრში (პუშეჩნაიას ქუჩა, სახ. 4, შენ. 1). აშენებულია 1901-1902 წლებში, არქიტექტორ ა. ა. ოსტროგრადსკის პროექტით, მოდერნის სტილში. შენობას, გამოვლენილი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი აქვს. ამ დროისთვის, შენობაში განლაგებულია „როსგოსცირკი“.

## ისტორია 
XVIII საუკუნის ბოლოს, დღევანდელი შენობის ადგილას, პუშეჩნის ქუჩაზე აშენდა ორსართულიანი ქვის შენობა. 1821 წელს, შენობა ეკუთვნოდა გენერალ (სხვა ვერსიით პოლკოვნიკ) ა. ვ. არგამაკოვს. 1848 წელს, შენობის ერთ-ერთ ფლიგელში გაიხსნა „ალექსანდრე სემენის სტამბა“. მოგვიანებით, შენობაში განლაგებული იყო „ს. პ. იაკოვლევის სტამბა“, სარესტორნო ჭურჭლის მაღაზია და გარდნერისა და მალცევის ქარხნის კრისტალის ჭურჭელი, ფოტო-ატელიე და მაღაზიები. 1870-იან წლებში, შენობაში რესტორანი „ალპური ვარდის ქვეშ“ გაიხსნა, რომელიც მოგვიანებით მიიღო სახელი „ალპური ვარდი“ ().

1880-იან წლებში, როდესაც შენობა ეკუთვნოდა თავადის ქალს ო. ა. ტურქესტან-არგამაკოვს, შენობა გაიყო ორნაწილად . 1901-1902 წლებში, მარცხენა ნაწილის ადგილას, ძველი შენობის კედლის შენარჩუნებით, აშენდა ახალი ოთხსართულიანი სასტუმრო „ალპური ვარდი“, არქიტექტორ ა. ა. ოსტროგრადსკის პროექტის მიხედვით. 1911-1912 წლებში, მარჯვენა ნაწილის საფუძველზე, ინჟინერ პ. პ. ვისნევსკის და ა. ა. ვესნინის მონაწილეობით, აშენდა რესტორანი „ალპური ვარდი“ (დღეს სახლი 4, შენ. 2).

## არქიტექტურა 
სასტუმრო „ალპური ვარდი“ ეკუთვნის ადრინდელ მოდერნის სტილის შენობას. ოთხსართულიანი შენობის ფასადი მოხაზულია ვერტიკალური ფრთებით, რომელიც მოპირკეთებულია ღია ნაცრისფერი კერამიკული ფილებით. პირველ სართულს გააჩნია დიდი ფანჯრები, რაც განკუთვნილია მაღაზიის ვიტრინებისთვის. მეორე სართულიდან მეოთხე სართულამდე ფანჯრები ორნაწილიანია. ფანჯრის ქვეშა ნიშები და ბურჯები მორთულია რელიეფური მორთულობით. ფასადის რელიეფური მორთულობა შეესაბამება სასტუმროს სახელწოდებას და ასახავს ალპური ყვავილების მრავალფეროვნებას: ტიტები და ზამბახები მეოთხე სართულის ფანჯრებს შორის, გადაჯაჭვული ყაყაჩოები მეორესა და მესამე სართულებს შორის და ბიჭი გირლანდით შესასვლელის თახზე. ყველაზე შესამჩნევი დეკორატიული ელემენტია რელიეფური მორთილობაა ფრიზი მესამე და მეოთხე სართულებს შორის, რომელიც ასახავს ნაიადას ბანაობას. შემონახულია შენობის აივნების ორიგინალი თუჯის გისოსები და სახურავი.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის სასტუმროები
ეკატერინბურგის სამების საკათედრო ტაძარი

**ეკატერინბურგის სამების საკათედრო ტაძარი** () — საკათედრო  მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ტაძარი შენდებოდა 1818-1839 წლებში. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს 1818 წელს, როგორც სამსაკურთხევლიანი ეკლესია კლასიციზმის სტილში. თავდაპირველად ეკლესია იყო ძველმართლმადიდებლების სამლოცველო სახლი, რომელთაც ხელისუფლებამ მიშენებისა და კურთხევის ნება არ დართო. 1838 წლამდე ეკლესია უმოქმედო იყო.

ჩრდილოეთის ეგვტერი 1839 წლის 12 ოქტომბერს აკურთხეს იოანე ოქროპირის სახელზე. სამხრეთი ეგვტერი კი აკურთხეს 1849 წლის 13 ოქტომბერს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 2,5 წლის შემდეგ 1852 წლის  13 მაისს აკურთხეს მთავარი ტაძარი წმინდა სამების სახელზე. 1854 წელს ტაძარს მიაშენეს ქვის სამრეკლო. 

1930 წელს ქალაქის საბჭოს დადგენილების საფუძველზე საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი ღვთისმსახურებისთვის დახურა. ასევე ჩამოანგრიეს გუმბათი და დაანგრიეს სამრეკლო. შიდა სივრცე გადააკეთეს. საბჭოთა პერიოდში სხვადასხვა დროს შენობაში განთავსებული იყო კინოთეატრი, ქსოვილების ფაბრიკა, ავტომობილისტების კლუბი. 1981 წლიდან მასში იმართებოდა ფესტივალი „აელიტა“.

1980-იანი წლების ბოლოს კულტურის სახლში იმართებოდა სვერდლოვსკის როკ-კლუბის კონცერტები.

1998–1999 წლების სრულმასშტაბიანი სარესტავრაციო სამუშაოების შედეგად ხელახლა ააგეს გუმბათის საყრდენი, ხოლო 2000 წელს — სამრეკლო. ტაძრის საზეიმო კურთხევა შეასრულა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსი II-მ 2000 წლის 24 სექტემბერს.

2011 წლის 24-დან 27 ოქტომბრამდე ტაძარში დაბრძანებული იყო ღვთისმშობლის ქამარი, რომლის თაყვანისსაცემად 150 000 ადამიანი ეწვია ტაძარს, მათ შორის გუბერნატორი ალექსანდრე მიშარინი.

## რესურსები ინტერნეტში
* центр Свято-Троицкого Кафедрального собора

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
პედრო სანჩესი (პოლიტიკოსი)

**პედრო სანჩეს პერეს-კასტეხონი** (; დ. 29 თებერვალი 1972, მადრიდი) — ესპანელი ეკონომისტი და პოლიტიკოსი, ესპანეთის სოციალისტური მუშათა პარტიის  ლიდერი 2014 წლიდან. 2018 წლის 1 ივნისიდან ესპანეთის პრემიერ-მინისტრი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური ვებ-გვერდი 

კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1972
კატეგორია:ესპანელი ეკონომისტები
კატეგორია:ესპანელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ესპანეთის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:მადრიდში დაბადებულები
სენ-ჟან-დ’აკრი

**სენ-ჟან-დ’აკრი** (), **აკრა** () ან **პტოლემაია** — ანტიკური და შუა საუკუნეების ქალაქი თანამედროვე ისრაელში, დღევანდელი აკო.

## ისტორია 
ქალაქი ეგვიპტის მმართველმა, პტოლემე II-მ დაიპყრო და პტოლემაია უწოდა. ეს სახელი ერქვა მას ლათინთა დაპყრობებამდე (ჯვაროსნული ლაშქრობები). 1104 წელს პტოლემაია ჯვაროსნებმა აიღეს. იგი იერუსალიმის სამეფოს მთავარი პორტი გახდა. აქ მოღვაწეობდა ბევრი გენუელი ვაჭარი. იოანიტების ორდენმა (ფრანგულად — წმინდა ჟანის ორდენმა) პტოლემაიას სენ-ჟან-დ’აკრი უწოდა. 1187 წელს სალადინმა დაიპყრო. 1191 წელს, მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს რიჩარდ ლომგულმა დაიბრუნა. 1291 წელს ალ-აშრაფ ხალილმა აიღო აკრა და საბოლოოდ განდევნა ჯვაროსნები წმინდა მიწიდან.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Encyclopédie Universalis 
* Fiche de l'Unesco
* Le Monde 

## სქოლიო 
კატეგორია:ჰოსპიტალიერთა ციხესიმაგრეები და ფორტიფიკაციები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ისრაელში
კატეგორია:ფინიკიური ქალაქები
აბესალომ ვეკუა

**აბესალომ კაპიტონის ძე ვეკუა** (დ. 1 ნოემბერი, 1925, ფოთი — გ. 19 თებერვალი, 2014) — ქართველი მეცნიერი, პალეონტოლოგი. 

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია–გეოლოგიის ფაკულტეტი 1956 წელს. 1956-1957 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პალეობიოლოგიის ინსტიტუტის მხაზველი; უმცროსი, უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 1957-1979 წლებში დირექტორის მოადგილე, 1979 წლიდან ხერხემლიანთა განყოფილების ხელმძღვანელი; საქართველოს ეროვნული მუზეუმის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი. გამოქვეყნებული აქვს 229 სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის 10 მონოგრაფია.

განუზომელია აბესალომ ვეკუას წვლილი ქართული პალეონტოლოგიის განვითარებაში. მისი ნაშრომები გამოქვეყნებულია აშშ-ის, ინგლისის, ესპანეთის, რუსეთის, გერმანიის, იტალიის, საფრანგეთისა და სხვა ქვეყნების მეცნიერულ გამოცემებში, მათ შორის მსოფლიოს უმაღლესი რეინტიგის მქონე სამეცნიერო ჟურნალებში *Nature*-სა და *Science*-ში. მან აღმოაჩინა და შეისწავლა მეცნიერებისთვის მანამდე უცნობ ცხოველთა სახეები. ვეკუა არის საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი მეცნიერების დარგში (2004), ღირსების ორდენის კავალერი (2001), ქ. ფოთის საპატიო მოქალაქე (2003).

## ლიტერატურა
* სამუშია ჯ., ისტორიულ-შემეცნებითი ჟურნალი „ისტორიანი“, №3 (39), 2014, მარტი. — გვ. 11.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პალეონტოლოგები
კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ა
არაგვი (რესტორანი)

**რეტორანი არაგვი** () — ცნობილი საბჭოთა, შემდგომ რუსული რესტორანი მოსკოვის ტვერსკოის მოედანზე. ადრე სპეციალიზებული იყო ქართული სამზარეულოზე, ხოლო 2016 წლიდან ასევე სხვადასხვა კავკასიურ სამზარეულოზეც. სასტუმრო „დრეზდენის“ კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის ნაწილია. ინტერიერი შეიცავს XVII საუკუნის აგურის წყობას.

## ისტორია 
რესტორნის ადგილას, ალექსეი მიხეილის ძის დროს, აშენებული იყო პალატები. 1730-იან წლებში, პალატები ვ. ი. გაგარინმა გადააკეთა. 1777 წელს, შენობა ფარმაცევტ იაკოვ კალკაუს მფლობელობაში იყო. შემდგომ, შენობის მფლობელი გენერალ-მაიორი ვ. დ. ჩერტკოვი გახდა. XIX საუკუნეში შენობას მესამე სართული მიუშენდა და გაიხსნა სასტუმრო „ჩრდილოეთი“, რომელიც 1837 წელს „დრეზდენად“ გადაკეთდა. აქ ბევრი ცნობილი კულტურის მოღვაწე ცხოვრობდა, სასტუმროს ერთ-ერთ ნომერში გარდაიცვალა ცნობილი მხატვარი ვასილი სურიკოვი. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, შენობაში გადმოვიდა გაზეთ „პრავდას“ რედაქცია. 1830-იან წლებში, შენობა და მისი მეზობელი შენობაბი დღევანდელი სახე მიიღეს. ზუსტად მაშინ, ცნობებით, ლავრენტი ბერიას ინიციატივით, აქ გაიხსნა ქართული სამზარეულოს რესტორანი „არაგვი“, ლონგინოზ სტაჯაძის ხელმძღვანელობით. რესტორანი საქართველოს სსრ-ის კვების მრეწველობის სახალხო კომისარიატის დაქვემდებარებაში იყო, რომელიც ქართული სამზარეულოს გარდა, ევროპულ და აზიურ კერძებსაც სთავაზობდა. 

რესტორანი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა საბჭოთა ელიტის უმაღლეს კლასში: პარტიული მოღვაწეები, მეცნიერები და კულტურის სფეროში მოღვაწეები, ძირითად ქართული წარმოშობის ხალხში. ჩვეულებრივი ადამიანისთვის რესტორანი პრაქტიკულად არ იყო ხელმისაწვდომი, ფასებისა და მკაცრი კონტროლის გამო. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, „არაგვი“ პოპულარული იყო ორგანიზებულ დანაშაულებრივ ჯგუფებს შორის, კერძოდ, კავკასიური წარმოშობის დაჯგუფებეს შორის. 2000-იანი წლების დასაწყისში რესტორანი სარეკონსტრუქციოთ დაიკეტა, რომელიც გაჭიანურდა, ამ დროს შენობამ რამდენჯერმე მეპატრონეც შეცვალა. ამ დროს აღმოჩნდა XVII საუკუნის პალატები, რომლის შენარჩუნებაზე პასუხისმგებლობა მოსკოვის მერიამ თავისთავზე აიღო, შედეგად, ძველი აგურის დაგება ინტერიერში გაერთიანდა. 2016 წლის გაზაფხულზე, სომეხი ბიზნესმენების სამველ კარაპეტიანისა და გორ ნახაპეტიანის მფლობელობაში მყოფი რესტორანი ხელახლა გაიხსნა. მათი გადაწყვეტილებით რესტორანი ორიენტირებული იყო არა ერთ კონკრეტულ, არამედ მთლიანად კავკასიურ სამზარეულოზე. 1800 კვადრატული მეტრის ფართობზე, განლაგებულია 240 ადგილიანი 9 დარბაზი.

## კულტურაში 
„არაგვში“ გაიმართა სტეინბეკის წიგნის „რუსული დღიური“ ეპიზოდი, რაც საბჭოთა ცენზურას სტიგმატიზირებდა.. რესტორნის ინტერიერებში გადაიღეს ფილმ „პოლიციის აკადემია: მისია მოსკოვი“-ის სცენები, სადაც განლაგებული იყო მთავარი ბოროტი პერსონაჟის რეზიდენცია.. რესტორანი ასევე ფოლკლორშიც მოხვდა:

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт 
* В Москве отреставрировали ресторан «Арагви». Лента.ру
* Собянин: завершена уникальная реставрация ресторана "Арагви". ТАСС
* "Арагви" повернули вспять: Самвел Карапетян и Гор Нахапетян заново открыли легендарный грузинский ресторан. Коммерсантъ

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის რესტორნები
კატეგორია:რესტორნები ქართული სამზარეულოთი
ეკატერინბურგის სამების ეკლესია

**ეკატერინბურგის სამების ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ეკლესია დაარსდა 1849 წელს, როგორც სოფელ შარტაშის (საბჭოთა პერიოდში მოექცა ქალაქის ფარგლებში) სამლოცველო, მოგვიანებით გადააკეთეს ტაძრად. თანამედროვე ეკლესია შენდებოდა 1889-1892 წლებში და მიეძღვნა 1888 წლის 17 ოქტომბერს  იმპერატორ ალექსანდრე III-ისა და მისი ოჯახის გადარჩენას მატარებლის ავარიის დროს. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
1849 წელს სამთო დეპარტამენტმა შარტაშში ააშენა ქვის სამლოცველო, რომელიც მოგვიანებით ტაძრად გადაიქცა. 1892 წელს ტაძარი აკურთხეს სამების სახელზე. ამავე პერიოდიდან შარტაშში ყალიბდება თვითმმართველი მართლმადიდებელი მრევლი. 1857 წლამვე მრევლი მიეწერებოდა ეკატერინბურგის დიდმოწამე ეკატერინეს სახელობის ტაძრის მრევლს, ხოლო 1857-1862 წლებში ელია წინასწარმტყველის ეკლესიის მრევლს ბერეზოვსკში. 

1888 წლის 17 ოქტომბრის მოვლენების შემდეგ გადაწყვიტეს სამლოცველო სახლი კაპიტალურად გაერემონტებინათ. მოსახლეობაში დაიწყო შემოწირულობის შეგროვება. 1889 წლის 27 აგვისტოს დაასრულეს მომავალი ეკლესიის საფუძვლის ჩაყრა. 1889 წელს ტაძრის ძირითად შენობასთან ააგეს საეკლესიო-სამრვლო სკოლის შენობა, სადაც შარტაშის ბავშვები სწავლობდნენ საღვთო სჯულს, გრამატიკას, მათემატიკასა და ისტორიას.

სამების ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1937 წელს ეკლესიების დახურვის მასიური კამპანიის ფარგლებში. მთელი საეკლესიო ქონება გაიგზავნა 3 ვაგონით და გადაიტანეს შარტაშის ტბის სანაპიროზე, სადაც იგი დაფლეს მიწაში. ეკლესიის შენობა კი გადაეცა გასამხედროებულ სახანძრო დაცვას. 27 მეტრიან სამრეკლოს თავიდან გამოიყენებდნენ როგორც სახანძრო კოშკურას, ხოლო მოგვიანებით სრულიად დაანგრიეს. პერესტროიკის წლებში ეკლესიის შენობა ეკატერინბურგის ხელოსანთა ცენტრი იყო. 

1995 წლის ოქტომბერში კვართობის დღესასწაულის წინა პერიოდში ეკატერინბურგის ადმინისტრაციამ ნახევრადდანგრეული ეკლესია გადასცა ეკატერინბურგის ეპარქიას. 

2000 წელს დასრულდა კაპიტალური რეკონსტრუქცია. 2002 წლიდან მიმდინარეობს მეცადინეობები საეკლესიო-სამევლო სკოლაში. 2009 წლის 11 ივნისს განაცხადეს სასულიერო-საგანმანათლებლო ცენტრის მშენებლობის დასრულების შესახებ, რომლის კედლებშიც ასევე მოქმედებდა ასევე მართლმადიდებლური ლიტერატურის ბიბლიოთეკა. ასევე იგეგმება წრეების ჩამოყალიბება ბავშვთა ინტერესების მიხედვით.

## სქოლიო
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
ეკატერინბურგის ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი

**ეკატერინბურგის ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი** () — საკათედრო  მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ტაძარი შენდებოდა 1838-1854 წლებში. მდებარეობს ნოვო-ტიხვინის მონასტრის ტერიტორიაზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
მოავალი საკათედრო ტაძრის შენებლობა დაიწყეს 1838 წლის 26 ივნისს. იგი იყო ქვისგან აშენებული და სამსაკურთხევლიანი. საფუძვლის ჩაყრიდანვე წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით მას საკათედროს სტატუსი აქვს. აგებულია კლასიციზმის სტილშიმიხეილ მალახოვის არქიტექტორობით. მშენებლობა დასრულდა 1848 წელს. მთავარი ტაძარი აკურთხეს 1852 წლის 21 სექტემბერს მთავარ ალექსანდრე ნეველის სახელზე. მარცხენა ეგვტერი აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე 1853 წლის 8 ივნისს. თითქმის ერთი წლის შემდეგ 1854 წლის 23 მაისს მარჯვენა ეგვტერი აკურთხეს ქრისტეს აღდგომის სახელზე. სამრეკლოზე დაკიდეს მხოლოდ ერთი პატარა ზარი.

1921 წელს, ნოვო-ტიხვინის მონასტრის დახურვის შემდეგ, ტაძარი გახდა სამრევლო. 1930 წელს საკათედრო ტაძარი საბოლოოდ დახურეს. ამავე წელს ტაძრის გარშემო ჯერ კიდევ XVIII საუკუნიდან მოქმედი სასაფლაოც გაანადგურეს. 1942 წელს შემდეგი გამოყენებისათვის კაპიტალურად გადააკეთეს შენობა და მასში განათავსეს სამხედრო საწყობი. 1961 წლიდან დაწყებული საკათედრო ტაძრის შენობა გამოიყენებოდა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ფონდსაცავად. 

1991 წელს რუსეთის მართლმადიდებელმა ეკლესიამ დაიბრუნა. დაბრუნების შესახებ გადაწყვეტილება მიირეს 1991 წლის 10 სექტემბერს ერთთვიანი შიმშილობის შემდეგ. 1992 წელს მრევლს დაუბრუნდა ტაძრის პირველი სართული და აღსდგა ღვთისმსახურება.  1994 წლიდან ტაძარი კვლავ სამონასტრო გახდა. ამავე წელს იოანე ნათლისმცემლის საკათედრო ტაძრიდან საზეიმოდ გადააბრძანეს ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატი. 

ამჟამად საკათედრო ტაძარი მთლიანად ეკატერინბურგის ეპარქიას ეკუთვნის. მიმდინარეობდა შენობის  სრულფასოვანი რეკონსტრუქცია. ტაძარი 2013 წელს აკურთხა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა კირილემ.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სვერდლოვსკის ოლქში
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ორსართულიანი ქარავან-სარაი

**ორსართულიანი ქარავან-სარაი** () — ქარავან-სარაი, განლაგებულია ქალაქ ბაქოს ისტორიულ ნაწილში, იჩერი-შეჰერში ჰაგიგათ რზაევას ქუჩაზე, ციხის სამხრეთ ნაწილში, ქალწულის კოშკის დასავლეთით.

წყაროების გადმოცემით, ქარავან-სარაი აშენდა XV საუკუნეში შირვანშაჰ ჰალილ-ულლა I მმართველობის დროს, მაგრამ მასში გამოყენებული არქიტექტურული სტილი უფრო მიეკუთვნება XVII საუკუნეს. XIX საუკუნეში ბაქოს რუსეთის იმპერიის მიერ დაპყრობის შემდეგ ქარავან-სარაი გადაეცა ბაქოს მკვიდრს კასუმ-ბეგს და მის შთამომავლებს სარგებლობასი. კასუმ-ბეგი მიეკუთვნებოდა 3 ჩინოვნიკის რიცხვს, რომლებიც მართავდნენ ქალაქ ბაქოს. 1809 წელს ქარავან-სარაის შენობაში განლაგებული იყო ბაქოს პორტი და საბაჟო. 

2001 წლის 2 აგვისტოს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის დადგენილების საფუძველზე ორსართულიანი ქარავან-სარაი დარეგისტრირდა არქიტექტურულ ძეგლთა ნუსხაში.

## გალერეა 

Mugam 561.jpg
İkimərtəbəli karvansaray 1.JPG
İkimərtəbəli karvansaray daxili həyət.jpg

## სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
ყარღაბაზარი

**ყარღაბაზარი** () — ქარავან-სარაი სოფელ ყარღაბაზარში, აშენებულია 1681 წელს.

ყარღაბაზარი — ერთსართულიანი მრავალეზოიანი ასიმეტრიული ქარავან-სარაია, რომლისთვისაც დამახასიათებელია შენობის კორიდორული სისტემა.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
ეკატერინბურგის ინოკენტი მოსკოველის ტაძარი

**ეკატერინბურგის ინოკენტი მოსკოველის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ეკლესია დაარსდა 2001 წლის 18 სექტემბერს. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ეკატერინბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
[მინი|მარცხნივ|ნათლისღების საკათედრო ტაძრის საფუძვლის ქვა აღმოჩენილი გათხრების დროს. დგას [ეკატერინბურგის ინოკენტი მოსკოველის ტაძართან]]
ტაძარი დაარსდა 2001 წელს მოსკოვის მიტროპოლიტ ინოკენტის სახელზე. 2001 წლის 18 სექტემბერს მისმა მაღალუსამღვდელოესობამ ეკატერინბურგისა და ვერხოტურეს ეპარქიის მთავარეპისკოპოსმა ვიკენტიმ ლენინის პროსპექტის ნომერ 11ა-ში აკურთხა კარის ეკლესია წმინდა ინოკენტის, მოსკოვის პატრიარქის სახელზე. ტაძრის წინამძღვრად დანიშნეს მისიონერული და კატეხიზაციის განყოფილების წევრი ვლადიმირ ზაიცევი. მრევლის ცხოვრების მთავარი სულისჩამდგმელი იყო მღვდელი ალექსანდრე იგონინი. ძალიან მალე ახალი ტაძრის თემის რაოდენობამ მიაღწია 100 მუდმივ მრევლს. წელიწადში ორჯერ აღნიშნავდნენ ტაძრის ძირითად დღესასწაულს: დიდ და მცირეს (13 აპრილი და 6 ოქტომბერი).

2010 წლიდან ტაძრის წინამძღვრად დაინიშნა ილია ალექსანდროვი. 2011 წლის სექტემბრიდან ტაძარში ასევე მსახურობდა დიაკვანი იგორ კონსტანტინოვი, რომელიც მღვდლად აკურთხეს ქალაქ არამილის ტაძარში. 

ამჟამად ტაძარში მსახურობს წინამძღვარი ანდრეი სკორმინი, რომელიც მღვდლად ხელდასხმულ იქნა 2012 წელს.

აღმოსავლეთ უკრაინაში ომის დააწყების შემდეგ და რუსეთის მიერ ამ ტერიტორიების ოკუპაციისას წმინდა ინოკენტის ტაძარი ასევე გამოიყენებოდა ჰუმანიტარული დახმარების შესანახად, რომელიც იგზავნებოდა გაეროს მიერ არაღიარებულ ლუგანსკის სახალხო რესპუბლიკაში. ტაძარზე გამოფინეს ე. წ. ნოვოროსიის დროშა.

ამ ამბებიდან მალევე შეიკრიბა ეპარქიული საბჭო, რომელმაც მიტროპოლიტ კირილის ხელმოწერით მიიღო გადაწყვეტილება და მამა ვლადიმირს აუკრძალა ღვთისმსახურება. იგი გააგზავნეს განინა-იამის მონასტერში. ამ გადაწყვეტილებამ უკმაყოფილება გამოიწვია ურალის საზოგადოებაში  და უკვე 2015 წლის აპრილში მღვდელი დააბრუნეს ძველ ადგილზე ღვთისმსახურებისათვის, რომელმაც განინა-იამის მონასტერში სულ ორი კვირა დაჰყო.

## სქოლიო
კატეგორია:ეკატერინბურგის ეპარქიის ტაძრები
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
ეკატერინბურგის ნათლისღების საკათედრო ტაძარი

**ეკატერინბურგის ნათლისღების საკათედრო ტაძარი** () — ყოფილი მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ეკატერინბურგში. ეკლესია შენდებოდა 1771-1774 წლებში. 

ტაძარი ააფეთქეს 1930 წელს. აგებული იყო ბაროკოს სტილში. 1919 წლიდან ტაძარი იყო საკათედრო. ითვლებოდა ქალაქის ერთ-ერთ არქიტექტურულ და სასულიერო სიმბოლოდ.

## ისტორია 
[მინი|მარცხნივ|ნათლისღების საკათედრო ტაძრის საფუძვლის ქვა აღმოჩენილი გათხრების დროს. დგას [ეკატერინბურგის ინოკენტი მოსკოველის ტაძართან]]
1745 წელს, რათა შეეცვალათ მოძველებული ეკატერინეს სახელობის ტაძარი სავაჭრო მოედანზე, დაიწყეს ხის ნათლისღების ეკლესიის მშენებლობა, რომლის მშენებლობაც დასრულდა 1747 წელს. 1755 წელს ეკლესიას მიაშენეს პეტრე და პავლე მოციქულების სახელობის ეგვტერი. 1770 წელს ეს ეგვტერი დაშალეს და გადაიტანეს ამაღლების გორაზე, სადაც აღადგინეს და ჩამოაყალიბეს ეკატერინბურგის ამაღლების ტაძარი, ხოლო მის ადგილზე 1771 წლის 17 ივლისს ააგეს ქვის ორსართულიანი ტაძარი. ნათლისღების საკურთხეველი პირველ სართულზე აკურთხეს 1774 წლის 30 აპრილს. 1833 წლიდან ტაძარმა საკათედროს სტატუსი მიიღო. 1906 წელს ტაძრის სიახლოვეს აღმართეს   ალექსანდრე II-ის ძეგლი, რომელიც დღემდე არ შემორჩენილა. ტაძართან იმართება ქალაქის ყველაზე მნიშვნელოვანი ღონისძიება ლიტანიობა, საპატიო სტუმრებთან შეხვედრა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში ტაძარი პოლკის ეკლესიად გამოიყენებოდა 126-ე სათადარიგო ქვეითი პოლკისათვის. 

1930 წლის იანვარში საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა, ხოლო ამავე წლის ზაფხულში ააფეთქეს სამშენებლო მასალების მისაღებად. 

ტაძარი აგებული იყო XVIII საუკუნისათვის დამახასიათებელ ბაროკოს სტილში. თანამედროვეთა დაკვირვების თანახმად, ნათლისღების ტაძარი ძლიერ ჩამოჰგავდა სანქტ-პეტერბურგის წმინდა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძარს. შენობის სიგრძე იყო 55,5 მეტრი, სიგანე - 25,6, ხოლო სიმაღლე - 40,5 მეტრი. ხუთსართულიანი სამრეკლოს სიმაღლე აღწევდა 66,2 მეტრს და 100 წლის განმავლობაში ეს იყო ყველაზე მაღალი არქიტექტურული ნაგებობა ქალაქში.  180 კვ. საჟენის ფართობის მქონე ტაძარი იტევდა 4 500 ადამიანს. შენობა შეღებილი იყო ცისფრად. 

მთავარი ტაძრის კანკელი იყო სამსართულიანი, ხოლო ეგვტერებისა ორსართულიანი. სამრეკლოზე ეკიდა 9 ზარი, რომელთა საერთო წნა იყო 10 ტონა. 

2000-იანი წლების ბოლოდან, ეკატერინბურგის ეპარქიის ხელმძღვანელობამ დააყენა საკითხი ტაძრის ტერიტორიაზე ეკატერინბურგის ეპისკოპოსების დაკრძალვისათვის  ადგილის გამოყოფის შესახებ, რამაც გამოიწვის კამათი ქალაქის ხელისუფლებასთან..

## რესურსები ინტერნეტში 
* Кафедральный Богоявленский собор. Прошлое и настоящее.
* Богоявленский Кафедральный собор

## სქოლიო
კატეგორია:ეკატერინბურგის მართლმადიდებლური ტაძრები
პაკ ჯი მინი

**პარკ ჯი მინი** (; დ.13 ოქტომბერი, 1995, პუსანი, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი. ბოიბენდ BTS-ის ვოკალისტი და მოცეკვავე.

## ბიოგრაფია
ჯიმინი დაიბადა 13 ოქტომბერს, 1995 წელს, პუსანში, სამხრეთი კორეა. ჯგუფში დებიუტამდე ჩააბარა  *„Busan High Sсhool of Arts-ის"* ცეკვის განყოფილებაში, შემდეგ გადაიყვანეს  *„Korea Art High School-ის"* მუსიკალურ განყოფილებაში.

## კარიერა
2012 წელს ის დაამტკიცეს ჯგუფის წევრად. პირველად მას სურდა Baby G-ის ფსევვდონიმი ჰქონოდა, თუმცა შემდეგ გადაწყვიტა საკუთარი სახელის დატოვება. 
2013 წლის 13 ივნისს შედგა ჯიმინის დებიუტი, როგორც BTS-ის წევრის, სინგლით „No More Dream“ , ალბომიდან „*2 Cool 4 Skool*“. 2016 წელს გამოვიდა მისი სოლო სიმღერა *„Lie"*, 2017 წელს კი - *„Serendipity"*.

## რესურსები ინტერნეტში
* BTS

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1995
კატეგორია:სამხრეთკორეელი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ანა ტყებუჩავა

**ანა ტყებუჩავა** (დ. 30 სექტემბერი, 1983) — ქართველი მსახიობი.  თამაშობდა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრში.

ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.

## ფილმოგრაფია
*2011: „ჭამა და სექსი“   რეჟ. გიორგი ლიფონავა
*2012: „ჩემი ცოლის დაქალის ქორწილი“   (ნინა გურაბანიძე)   რეჟ.  გიორგი ლიფონავა
### სერიალები
* „ჩემი ცოლის დაქალები“   ( ნინა გურაბანიძე)    რეჟისორები  გიორგი ლიფონავა, თენგო მეგრელიშვილი, მიშა მშვილდაძე,    ირაკლი საღინაძე

## რესურსები ინტერნეტში
* ჩცდ 

კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1983
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კიმ ჯუნ მიონი

**კიმ ჯუნ-მიონი** (, ,  დ.22 მაისი, 1991, სეული, სამხრეთი კორეა), ასევე ცნობილი ფსევდნიმით *სუჰო* (, ) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი, მსახიობი. სამხრეთ კორეულ-ჩინური ბოიბენდ EXO-ს წევრი და ლიდერი.

## ოჯახი
სუჰოს მამა პროფესორია *Soon Chunhyang-ის* უნივერსიტეტში, დედა ადრე პედაგოგად მუშაობდა სკოლაში, ახლა კი - დიასახლისია.
მას ჰყავს ოთხი წლით უფროსი ძმა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური გვერდი 

კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:სამხრეთკორეელი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ლიდია ნატროშვილი

**ლიდია ანტონის ასული ნატროშვილი** (დ. 24 სექტემბერი, 1878 — გ. 1979) — ქართველი პედაგოგი. დაამთავრა თბილისის ქალთა I გიმნაზია. გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ მას მიენიჭა მასწავლებლის ხარისხი. 1898 წელს სწავლა განაგრძო პეტერბურგის ქალთა უმაღლეს სასწავლებლის საისტორიო-ლიტერატურულ ფაკულტეტზე. 1903 წელს დაამთავრა სასწავლებელი და დაბრუნდა თბილისში. 1905–1906 წლებში ლიდია ნატროშვილი პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ჯერ ქალაქ განჯის ქალთა გიმნაზიაში, შემდეგ ქალაქ ალექსანდროპოლში. 1910 წელს ლიდია თბილისში დაბრუნდა. 1924 წლიდან მოღვაწეობდა სოფელ ბოდბეში, ახლად დაარსებულ პედაგოგიურ ტექნიკუმში. გარდა პედაგოგიური მოღვაწეობისა, ლიდია ნატროშვილი მთარგმნელობით საქმიანობასაც ეწეოდა. მან რუსულ ენაზე თარგმნა აკაკი წერეთლის მოთხრობები „ბაში-აჩუკი“, „ჩემი თავგადასავალი“, ვაჟა-ფშაველას, ვასილ ბარნოვის, ეკატერინე გაბაშვილის მოთხრობები.

## ლიტერატურა 
* *ალიბეგაშვილი დ.*, ლიტერატურის მატიანე, გვ. 185, თბ., 1986

კატეგორია:დაბადებული 24 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1878
კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
სანგაჩალის ქარავან-სარაი

**სანგაჩალის ქარავან-სარაი** () — შუა საუკუნეების ქარავან-სარაი, რომელიც განლაგებულია ყარადაღის რაიონის სოფელ სანგაჩალთან, ქალაქ ბაქოს მახლობლად, აზერბაიჯანში. ქარავან-სარაი დაშორებულია ქალაქ ბაქოს 45 კილომეტრის მანძილზე და განლაგებულია ბაქო-სალიანის საქარავნო გზაზე. XIX საუკუნიდან საქარავნო გზების ფუნქციის დაკარგვის შემდეგ ქარავან-სარაიებმაც დაკარგეს თავიანთი დანიშნულება.

სანგაჩალის ქარავან-სარაი შედგება სასტუმრო და მოსამსახურეების ოთახებისგან. მას ასევე გააჩნია სამეურნეო დანიშნულების ნაწილიც. ოთხკუთხა ეზოს ორსართულიანი ნაგებობები ამშვენებენ. სანგაჩალის ქარავან-სარაის მომრგვალებული კოშკები უფრო დეკორატიული ელემენტებია ვიდრე თავდაცვითი ხასიათის ნაგებობები. პირველ სართულზე განლაგებულია ძირითადი პორტალი,მეორე სართულზე განლაგებულია საგუშაგო და მცირე ზომის ოთახები — ბალაჰანა. ფართე კიბეები აკავშირებენ ბალაჰანებს შიდა ეზოსთან. ქარავან-სარაი აშენებულია კირქვით.

სანგაჩალის ქარავან-სარაის ფასადზე არის კიტაბე, რომელიც გვატყობინებს, რომ იგი აშენებულია 1439—1440 წწ. შირვანშაჰ ჰალილ-ულლა I-ის ბრძანებით.

## გალერეა 

Karvansaray by UZEYİR A MİKAYİL5.jpg|
Karvansaray by UZEYİR A MİKAYİL7.jpg|
Karvansaray by UZEYİR A MİKAYİL12.jpg|

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
ჯი ჩან უკი

**ჯი ჩან უკი** (დ. 5 ივლისი, 1987, ანიანი, კიონგიდო, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მსახიობი. პოპულარული გახდა სატელევიზიო სერიალებიდან: *„Healer"* (2014-2015), *„The K2"* (2016) და *„საეჭვო პარტნიორი"* (2017).

## კარიერა
### 2006-2009
უკმა თავისი კარიერა მუსიკალურ თეატრში დაიწყო. მისი დებიუტი 2006 წელს შედგა, ფილმში *„Days..."* და ჰქონდა უმნიშვნელო როლი 2008 წლის სატელევიზიო დრამაში *„You Stole My Heart"*. მის ოფიციალურ სადებიუტო ფილმს წარმოადგენს *„მძინარე მზეთუნახავი"*.

## რესურსები ინტერნეტში
* [ჯი ჩან უკი ინსტაგრამზე
* http://glorious.co.kr/wp/?page_id=40(https://www.instagram.com/jichangwook/) 

კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1987
კატეგორია:სამხრეთკორეელი მსახიობები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ქვემო ქარავან-სარაი

**ქვემო ქარავან-სარაი** () — XVII საუკუნის ისტორიული ძეგლი, განლაგებულია აზერბაიჯანში, ქალაქ შაქიში.

ქარავან-სარაი განლაგებულია რთულ რელიეფზე (ქარავან-სარაის გვერდით ჩამოედინება მდინარე გურჯანაჩაი) და გააჩნია ტრაპეციის ფორმა. ნაგებობის საერთო ფართი შეადგენს 8000 მ²-ს. ქვემო ქარავან-სარაიში განლაგებულია 242 ოთახი.

ქარავან-სარაის გააჩნია შემოსასვლელი კარიბჭე ოთხივე მხრიდან. ქარავან-სარაის ჭიშკრის დახურვით იგი იქცევა აუღებელ ციხედ. ქვემო ქარავან-სარაის, ისევე, როგორც ზედას, შენარჩუნებული აქვს აღმოსავლეთის ქარავან-სარაისთვის დამახასიათებელი გამოსახულება.

ქვედა და ზედა ქარავან-სარაიები, აშენებულნი არიან ადგილობრივი ხუროთმოძღვრების მიერ. თავიანთი განლაგების სტრუქტურით, დიდი ზომებითა და სავაჭრო კომფორტით არის ყველაზე დიდი ქარავან-სარაი მთელს ამიერკავკასიაში.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები