open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ოტია დადიანი (გენერალი)

**ოტია ელიზბარის ძე დადიანი** (დ. 15 მარტი, 1838, სენაკი, — გ. 7 ივნისი, 1915) — დადიანების საგვარეულოს წარმომადგენელი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1900). 

სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში. 1855 წლიდან იყო შავი ზღვის მე-11 სახაზო ბატალიონის იუნკერი. მონაწილეობდა ყირიმის ომში, კავკასიელ მთიელთა წინააღმდეგ ბრძოლებში, 1877–1878 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომში (იბრძოდა აფხაზეთის ტერიტორიაზე და იყო ზუგდიდის მაზრის ცხენოსანთა დივიზიონებისა და ქვეითთა ასეულების ინსპექტორი). 1881 წელს პოლკოვნიკის წოდება მიენიჭა. მსახურობდა ოზურგეთის მაზრისა (1879-1883) და ალექსანდროპოლის მაზრის (1883-1891) უფროსად. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას, წმ. სტანისლავის და წმ. ვლადიმირის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1838
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1915
ოტია
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
კატეგორია:ქართველი გენერლები
ცინუკი დადიანი

**ნინო (ცინუკი) დავითის ასული დადიანი** (დ. 13 მაისი, 1916, თბილისი, — 11 ნოემბერი, 1993, იქვე) — ქართველი ესტრადის მომღერალი, ექიმი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1975).

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი 1950 წელს. 1951 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში. ვოკალურ ხელოვნებას დაეუფლა მოსკოვის კონსერვატორიაში (პედაგოგი მ. პეტროვა). 1961 წლიდან იყო თბილისის ფილარმონიის სოლისტი. ასრულებდა ქალაქურ (ძველ თბილისურ) სიმღერებს იეთიმ გურჯის, იოსებ გრიშაშვილის, ანა კალანდაძის და სხვათა ლექსებზე („გამარჯობა, ჩემო თბილისქალაქო“, „სიონში შევალ“, „ჩემი აღმართი“, „შენ რომ დამტოვე“, „მაგნოლია“). სიმღერებს ასრულებდა დუდუკების თანხლებით. გამოდიოდა დასტებთან (ქსოვრელები და სხვ.) ერთად. განსაკუთრებით პოპულარული იყო XX საუკუნის 60–90-იანი წლების თბილისში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1916
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ნინო
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
სოფიო დადიანი

**სოფიო ალექსანდრეს ასული დადიანი** (ქალიშვილობის გვარი — ბაგრატიონი; დ. 1693 — გ. 1747) — ბატონიშვილ ალექსანდრე არჩილის ძის ასული, სამეგრელოს მთავრის ლევან IV-ის ვაჟის — გიორგი (ეგორ) დადიანის ცოლი. 

ცხოვრობდა მოსკოვის ქართულ კოლონიაში. 1715 წელს ცოლად გაჰყვა გიორგი (ეგორ) დადიანს. მათ ოჯახში აღიზარდა მომავალში ცნობილი რუსი არქიტექტორი პეტრე ეგოროვი. 1740 წელს მემკვიდრეობით მიიღო მამიდამისის, დარეჯანის საკუთრებაში არსებული სოფლებისა და ვოტჩინების წილი ნიჟეგოროდის გუბერნიაში (ვახტანგ VI-ის ვაჟებთან, ბაქარ და გიორგი ბატონიშვილებთან თანაზიარობით). ამ ფაქტით საბოლოოდ გაერთიანდა არჩილ II-ისა და ვახტანგ VI-ის დროინდელი მოსკოვის ორი ქართული ახალშენი (ვსეხსვიატსკოე და პრესნია).

## ლიტერატურა
* სიხარულიძე ფ., მოსკოვის ქართული ახალშენის ისტორიიდან, თბ., 1991;
* Ватеишвили Д. Л., Грузия и европейские страны, т. 3, кн. 2, М., 2006;

კატეგორია:დაბადებული 1693
კატეგორია:გარდაცვლილი 1747
კატეგორია:ქართველები რუსეთში
სოფიო
კატეგორია:მუხრანელების სამეფო შტო
ქეთევან დადიანი

**ქეთევან მიხეილის ასული დადიანი** (დ. 26 თებერვალი, 1915, ქუთაისი, — დ. 24 აგვისტო, 1992) — ქართველი ეკონომისტი, ეკონომიკის მეცნიერებათა კანდიდატი (1948), ეკონომიკის დარგში სამეცნიერო ხარისხის მქონე პირველი ეკონომისტი ქალი საქართველოში. 

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი 1937 წელს. 1944–1955 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკის ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1970–1989 ხელმძღვანელობდა საქართველოს სსრ სახელმწ. საგეგმო კომიტეტთან არსებული სახალხო მეურნეობის ეკონომიკური და დაგეგმვის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სხვადასხვა განყოფილებას. სამეცნიერო მუშაობის პარალელურად ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას (1950–1970). მისი სამეცნიერო შრომი ეხება ქვეყნის ეკონომიკის სპეციალიზაციისა და კომპლექსური განვითარების, მეურნეობის დაგეგმვის, მართვისა და პროგნოზირების საკითხებს. მისი ხელმძღვანელობით საქართველოში პირველად შემუშავდა რეგიონების — ავტონ. რესპუბლიკის, ოლქის, ქალაქის, რაიონის მეურნეობის კომპლექსური განვითარების გეგმის შედგენის მეთოდიკა. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1915
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ქეთევან
ბისოს საქრისტოს კიდურის სამაროვანი

**ბისოს საქრისტოს კიდურის სამაროვანი** — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბისოში, მდებარეობს მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე, ფერდობზე. თარიღდება XI-XII საუკუნეებით. 1989 წელს გათხარა ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. სამაროვანზე გათხრილია ხუთი ქრისტიანული სამარხი: ოთხი ქვისსამარხი, ერთი ამოშენებულკედლიანი სამარხი. სამარხთაგან ერთ-ერთში აღმოჩნდა ბრინჯაოს სამაჯური და მშვილდსაკინძი.
           
მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
                                                                                                                                        
## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბისოს კოშკი

**ბისოს კოშკი** — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ბისოს ჩრდილოეთით, 400 მეტრის მანძილზე, სამანქანო გზის პირას. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. კოშკი ორსართულიანია , ნაგებია ნახეტი ქვით. დაზიანებულია - ჩანგრეულია სართულშუა გადახურვა. კედლებზე შემორჩენილია გადახურვის ხის კოჭების ბუდეები. შესასვლელი აღმოსავლეთიდანაა – II სართულის დონეზე, მიწიდან 3,6 მეტრის სიმაღლეზე. წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. შესასვლელი გადახურულია ნახევარწრიული თაღით. I სართულის კედლები ყრუა, II სართულის ჩრდილოეთ კედელში ერთი სათოფურია, დასავლეთისაში – ორი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ბალთანის სამაროვანი

**ბისოს ბალთანის სამაროვანი** — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე ხევსურეთის არაგვის მარცხენა ნაპირზე, ფართო ტერასაზე, სოფელ ბისოდან დასავლეთით, 200 მეტრის მანძილზე.  თარიღდება XII-XIII საუკუნეებით. 1989 წელს გათხარა ისტორიის და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის ექსპედიციამ. 
    
სამაროვანზე გათხრილია ოთხი ქვისსამარხი და მასი მიწისქვეშა აკლდამა. დაკრძალვის პოზა ქრისტიანულია, მხოლოდ ერთ სამარხშია ზურგზე გაშოტილი ჩონჩხი მკვეთრად მოხრილი ფეხებით. ეს ერთადერთი სამარხია ინდივიდუალური, დანარჩენი საოჯახოა. გათხრისას აღმოჩნდა მცირე ზომის თიხის ჭრაქები შიდაპირზე ძლიერი ცეცხლის კვალით, მოჩალისფროდ გამომწვარი თიხის ცალყურა სასმისი, ბრინჯაოს სასაფეთქლე რგოლები, სამაჯურები, ღილები, აბზინდა, რკინის ბეჭედი, დანები ისრისპირი, მინის მძივები და სხვა.
           
მასალა ინახება არქეოლოგიის კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კოპალას ეკლესია

ტერმინი **კოპალას ეკლესია**  შეიძლება აღნიშნავდეს:

* კოპალას ეკლესია — ეკლესია ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოღოთოში.
* კოპალას ეკლესია — ეკლესია დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბულაჩაურში.
* კოპალას ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონში.
* კოპალას ეკლესია — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტაში.
მუნჯაკი

**მუნჯაკი** () — ძუძუმწოვარ ცხოველთა გვარი ირმისებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 89–135 სმ, სიმაღლე მინდაოში 40–65 სმ. ფეხები შედარებით მოკლეა, უკანები წინებზე გრძელი; სხეული ჯმუხად გამოიყურება. მამლებს აქვთ მოკლე სწორი რქები მცირე ზომის თვალსზედა და, ზოგჯერ, ორი დამაბოლოებელი გამონაზარდით, ისინი განლაგებულია მაღალ რქის ძირებზე. შეფერილობა ზურგზე მოყვითალო- ან მორუხო-ჟანგმიწოვანია, მუცელზე — მოთეთრო. დედალი მამალზე ღია ფერისაა. გამოყოფენ 4-დან 14-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია ინდოსტანში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ და აღმოსავლეთ ჩინეთში, ინდოჩინეთში, შრი-ლანკაზე, დიდი ზონდის კუნძულებზე (სულავესის გარდა), ხაინანსა და ტაივანზე. მთებში ზღვის დონიდან 4000 მეტრამდე აღწევენ. ბინადრობენ ხშირ ტყეებში წყალსატევთან ახლოს, არ ერიდებიან ანთროპოგენურ ლანდშაფტს. ცხოვრობენ მარტო ან წყვილებად, ზოგჯერ ოჯახებად. იკვებებიან სხვადასხვა ბალახით, ბუჩქების ფოთლებით, ნაყოფებით, სოკოებითა და სხვ. სქესობრივი აქტივობის პერიოდისა და შიშის დროს გამოსცემენ ძლიერ მყეფარე ხმას. გამრავლება გარკვეულ სეზონთან დაკავშირებიული არ არის. მაკეობა დაახლ. 6 თვე გრძელება, იგებს 1, იშვიათად ორ ნაშიერს. დამოუკიდებელ ცხოვრებას მიახლოებით 6 თვისანი იწყებენ, სქესობრივ სიმწიფეს დედალი 7–8 თვეში აღწევს, მამალი — სიცოცხლის 1-ლი წლის ბოლოს. ცოცხლობენ 12–15 წელს. კარგად იტანენ ტყვეობას. ადგილობრივი მოსახლეობის მხრიდან ნადირობის ობიექტები არიან (იყენებენ ხორცსა და ტყავს). IUCN-ის ნუსხის თანახმად, შავი მუნჯაკის (*M. crinifrons*) მდგომარეობა საგანგაშოა, ხოლო დიდრქება მუნჯაკი (*M. vuquangensis*) შეფასებულია საფრთხეში მყობ სახეობად.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
*
კატეგორია:აზიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:იაპონიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ბანგლადეშის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ბჰუტანის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ინდოეთის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ჩინეთის ძუძუმწოვრები
ჭაობის ირემი

**ჭაობის ირემი** () — ძუძუმწოვარი ცხოველი ირმისებრთა ოჯახისა. ამავე დასახელების გვარის ერთადერთი წარმომადგენელი. მისი სხეულის სიგრძეა 195 სმ-მდე, სიმაღლე მინდაოში 120 სმ-მდე, მასა 150 კგ-მდე. თმის საფარველი გრძელი და უხეშია, ზაფხულში მოწითლო-ყავისფერი, ზამთარში რამდენადმე უფრო მუქი; ფეხების ქვედა მხარე შავია. რქები მხოლოდ მამლებს აქვთ, ძლიერ დატოტვილია. ფეხები გრძელი, ჩლიქები ფართოდ იშლება, რაც ცხოველს ჭაობებსა (აქედან სახელწოდება) და საფლობ ნიადაგებზე მსუბუქად გადაადგილების საშუალებას აძლევს. გავრცელებულია სამხრეთ ამერიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. ბინადრობს ჭაობიან ტყეებში ნაკადულებთან, მდინარეებთან და ტბებთან ახლოს. მდინარის კალაპოტიდან გადმოსვლის დროსაც კი არ ტოვებს ჭალას, წყალში მრავალ დღეც ძლებს. ცხოვრობენ მარტო ან მცირე ჯგუფებად (6 სულამდე). დღისით მაღალ ბალახში, ბუჩქნარებსა და ლერწმნარში იმალება; ძოვს შებინდებისას და ღამით. იკვებება ჭაობისა და წყლის მცენარეებით. სქესობრივი აქტივობის პერიოდი და რქების ცვლა გარკვეულ სეზონთან დაკავშირებიული არ არის. მაკეობა 11–12 თვე გრძელდება. შობს 1 ნუკრს, რომელსაც მშრალ ადგილზე მალავს. ჭაობის ირემის საცხოვრებელი ადგილების ხელოვნურად ამოშრობისა და სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებად გადაქცევის გამო, ეს სახეობა საფრთხეში მყოფად ითვლება. შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ჭაობის ირემი
კატეგორია:ბოლივიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ბრაზილიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:არგენტინის ძუძუმწოვრები
ბისოს ციხე-სახლი

**ბისოს ციხე-სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი, დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბისოს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ნაგებია კლდის ქვით. შედგება მიჯრით მდგარი ორი სამსართულიანი ციხე-სახლისგან. ორივე სახლის სართულშუა გადახურვა და ბრტყელი მიწურბანიანი სახურავი ჩაქცეულია. 

აღმოსავლეთით მდგარი ციხე-სახლისაგან  6,5-7,3 მეტრის სიმაღლის კედლებია შემორჩენილი. I სართული საქონლის სადგომია, II – საცხოვრებელი, ხოლო III – სათავდაცვო დანიშნულებისა. შესასვლელი I სართულზე სამხრეთიდანაა. კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში პატარა ნიშია. დასავლეთ კედელში მოგვიანებით გაჭრილი კარით ეს სართული მომიჯნავე ციხე-სახლთანაა დაკავშირებული. II სართულის აღმოსავლეთ კედელში შესასვლელი და ხუთი სათოფურია. სამხრეთით – ერთი ნიში და ორი სარკმელი, დასავლეთით – სამი ნიში და სათოფური, ხოლო ჩრდილოეთით – ორი ნიში. III სართულის ჩრდილოეთ კედელში ერთი კარი და სათოფურია , აღმოსავლეთით - სარკმელი და სამი სათოფური, სამხრეთით - სარკმელი და სათოფური, ხოლო დასავლეთით – დიდი ოთხკუთხა ღიობი და ერთი სათოფური. ამ სახლზე დასავლეთიდან მიდგმული მეორე ციხე-სახლის  შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 6,75 მეტრს არ აღემატება. I სართულზე სარდაფია, II სართული საცხოვრებელია , ხოლო III – სათავდაცვო. I სართულის აღმოსავლეთ კედელში მომიჯნავე სახლთან დამაკავშირებელი კარია გაჭრილი. დასასვლეთ კედელში ორი ნიშია, აღმოსავლეთით – ერთი; სამხრეთით ერთი სარკმელი. II სართულს შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, მიწიდან 2,5 მ სიმაღლეზე. ამავე მხარეს ერთი სათოფურია. დასავლეთით – ორი. III სართულზე სამხრეთ კედელში ერთი სარკმელი და ორმაგი სათოფურია, დასავლეთ კედელში–- სამი, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით – თითო სათოფური.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჯოდორ დადიანი

**ჯოდორ მიხეილის ძე დადიანი** (დ. 22 აგვისტო, 1922, სოფ. აბედათი, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი, — გ. 10 ივლისი, 1998, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პროფესორი (1991).

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1945 წელს. სხვადასხვა დროს მუშაობდა მარტვილის, დმანისის, გუდაუთის რაიონების განათლების განყოფილებათა სასკოლო ინსპექტორად, ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. 1961 წლიდან იყო ი. გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიკის ეროვნული ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1989 წლიდან — წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1998 წელს იყო განათლების მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალ „მოამბის“ მთავარი რედაქტორი. იკვლევდა ქართული ენისა და ლიტერატურის სწავლების მეთოდიკის საკითხებს.

## ბიბლიოგრაფია 
* ნიკოლოზ ბარათაშვილი, თბ., 1968; 
* ალექსანდრე ჭავჭავაძის შემოქმედების სწავლება, თბ., 1981; 
* აკაკი წერეთელი, თბ., 1990; 
* ლია ჭავჭავაძე, თბ., 1997; 
* ქართველი რომანტიკოსები, თბ., 1998. 

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1922
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ჯოდორ
ლუკა ბერულავა

**ლუკა ბერულავა** (დ. 27 დეკემბერი, 2002) — ქართველი სპორტსმენი (ფიგურული ციგურაობა), ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი და ოლიმპიური ოქროს მფლობელი (2020, ლოზანა, შვეიცარია).

## ძირითადი შედეგები 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ლუკა ბერულავა  — ქართული სპორტი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 2002
კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები
ლ
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
დარინა ბარიხაშვილი

**დარია ვლადიმერის ასული ბარიხაშვილი** (; დ. 5 აგვისტო, 1992, პრივოლიე, უკრაინა) — ქართული წარმოშობის უკრაინელი კინოსა და თეატრის მსახიობი ქართული წარმოშობით. მას ნათამაშები აქვს 12 კინოროლი. 17 წლის ასაკში ჩააბარა კიევის ეროვნული თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის უნივერსიტეტში. პოპულარობა მოუპოვა 2018 წელს სერიალ „ბეჭედში“ შესრულებულმა ანიას/იანას როლმა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 1992
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო
კატეგორია:უკრაინელი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
Journey

**Journey** — ამერიკული როკ-ჯგუფი, რომელიც ჩამოყალიბდა სან-ფრანცისკოში 1973 წელს, ჯგუფ Santana-ს ყოფილი წევრების მიერ.

ჯგუფმა კომერციულ წარმატებას 1978-1987 წლებში, სტივ პერის ვოკალისტობის დროს მიაღწია. სწორედ ამ პერიოდში გამოიცა მათი რამდენიმე განთქმული სინგლი, მათ შორის „Don't Stop Believin“ და „Open Arms“ 1981 წლის ალბომიდან  *Escape*, რომელმაც უმაღლესი პოზიციები დაიკავა მსოფლიოს სხვადასხვა ჩარტებში, მათ შორის — პირველი ადგილი „Billboard 200“-ში. ამას მოჰყვა არანაკლებ წარმატებული ალბომი *Frontiers* (1983). 

საერთო ჯამში ჯგუფის ერთ ალბომს მიენიჭა ბრილიანტის, ათს პლატინის, ხოლო სამს ოქროს სტატუსი.

ამერიკის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაციაზე დაყრდნობით, ჯგუფის ალბომების მთლიანი გაყიდვების რაოდენობა აშშ-ში 48 მილიონს, ხოლო მსოფლიოში 75 მილიონს შეადგენს, რითაც იგი ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე გაყიდვად მუსიკალურ ჯგუფად მსოფლიოში. 2005 წელს გაზეთ „USA Today“-ის გამოკითხვაზე დაყრდნობით Journey დასახელდა მეხუთე ყველაზე საუკეთესო ამერიკულ როკ-ჯგუფად ისტორიაში.  

2017 წელს ჯგუფი შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში. დარბაზში შესული ჯგუფის წევრები არიან: ვოკალისტი სტივ პერი, გიტარისტი ნილ შონი, კლავიშისტები ჯონათან კეინი და გრეგ როლი, ბასისტი როს ველორი და დრამერები ეინსლი დანბარი და სტივ სმითი.

## სტუდიური ალბომები
**Journey* (1975)
**Look into the Future* (1976)
**Next* (1977)
**Infinity* (1978)
**Evolution* (1979)
**Departure* (1980)
**Dream, After Dream* (1980)
**Escape* (1981)
**Frontiers* (1983)
**Raised on Radio* (1986)
**Trial by Fire* (1996)
**Arrival* (2001)
**Generations* (2005)
**Revelation* (2008)
**Eclipse* (2011)

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* The Journey Zone

## სქოლიო
კატეგორია:Journey (ჯგუფი)
კატეგორია:ამერიკული სოფტ-როკ ჯგუფები
კატეგორია:ამერიკული პრგრესული როკ ჯგუფები
კატეგორია:ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფები
კატეგორია:Columbia Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:1973 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატეგორია:მუსიკალური კვინტეტები
კატეგორია:Frontiers Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:Sanctuary Records-ის შემსრულებლები
ალინა ბუტაევა

**ალინა ბუტაევა** (დ. 9 დეკემბერი, 2005) — ქართველი სპორტსმენი (ფიგურული სრიალი). ზამთრის ახალგაზრდული ოლიმპიური თამაშების გამარჯვებული და ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2020, ლოზანა, შვეიცარია).

## ძირითადი შედეგები 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ალინა ბუტაევა  — ქართული სპორტი

კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 2005
კატეგორია:ქართველი მოციგურავეები
კატეგორია:ქალები სპორტში
კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები
კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
Alstom Citadis

**Citadis** — დაბალიატაკიანი ტრამვაის იმ ვაგონების საერთო დასახელება, რომლებსაც კომპანია Alstom აგებს საფრანგეთსა (ლა-როშელი) და ესპანეთში (ბარსელონა). ამჟამად მსოფლიოს 28 ქალაქში 1140 Citadis-ის მარკის ტრამვაი მოძრაობს.
## ტექნიკური მიმოხილვა
სიტადისის ყველა ტრამვაი ძაბვას საკონტაქტო სადენიდან ნახევარპანტოგრაფით იღებს, თუმცა ზოგიერთ ქალაქში (ბორდო, ანჟე, რეიმსი, დუბაი) პანტოგრაფთან ერთად მათ აქვთ მესამე რელსიც (ორ რელსს შორის, მიწაზე) და მასზე მოსრიალე დენმიმღები, რომელიც შასიზე, ღერძებსშორისაა მიმაგრებული. სადენებით ქალაქის იერ–სახის დამახინჯების თავიდან აცილების მიზნით ქალაქის ცენტრში გამავალ ხაზებზე ელექტრომომარაგება ასეთი მესამე რელსით წარმოებს, სხვა უბნებში კი ელექტრომომარაგება ჩვეულებრივ, საჰაერო საკონტაქტო სადენიდან ხდება. ამ ტიპის მესამე რელსი სრულიად უსაფრთხოა ქვეითად მოსიარულეთათვის და ცხოველებისთვის.

## სიტადისის ტიპები
Citadis–ის ოჯახი მოიცავს ნახევრადდაბალიატაკიან და 100% დაბალიატაკიან ვაგონებს, რომლებიც სამ, ხუთ და შვიდსექციურია.
სიტადისის ოჯახის შემადგენლობა:

**Citadis 100**_სამსექციური, 70% დაბალი იატაკი. დაპროექტებული და აგებულია ერთობლივად, Alstom–ისა და Konstal–ის მიერ, პოლონეთში, Konstal–ის ქარხანაში (ხოჟუვი). ექსპლუატაციაშია პოლონეთში, ქალაქებში,_კატოვიცე და გდანსკი.

**Citadis 202**_სამსექციური, 100% დაბალიატაკიანი,_მელბურნი.

**Citadis 301**_სამსექციური, 70% დაბალი იატაკი,_ორლეანი და დუბლინი.

**Citadis 302**_ხუთსექციური, 100% დაბალიატაკიანი. ექსპლუატაციაშია შემდეგ ქალაქებში: ადელაიდა, ლიონი, ბორდო, პარიზი (ხაზი T2), ვალენსიენი, როტერდამი, ბუენოს-აირესი, მადრიდი, მელბურნი, მურსია და ბარსელონა.

**Citadis 401**_ხუთსექციური, 70% დაბალი იატაკი,_მონპელიე და დუბლინი.

**Citadis 402**_შვიდსექციური, 100% დაბალიატაკიანი,_ბორდო, დუბლინი, გრენობლი, პარიზი (ხაზი T3).

**Citadis 403**_შვიდსექციური, განახლებული საკიდარით,_სტრასბურგი.

**Citadis X-04**_სამსექციური, 100% დაბალიატაკიანი. დაპროექტდა ცენტრალური და აღმოსავლეთი ევროპისთვის. აიგო პოლონეთში, Alstom–ისა და Konstal–ის მიერ. ექსპლუატაციაშია თურქეთში (სტამბული).

**Regio-Citadis**_სამსექციური, 70% დაბალი იატაკი. ექსპლუატაციაშია ქალაქებში: კასელი, რიდერკერკი, ზალცგიტერი.
## ფოტოგალერეა 

Strasbourg tramway Citadis juin 2012.jpg|*Citadis 403* სტრასბურგში.
Lyon gold tram II.jpg|მე-1000 *Citadis* ლიონში.
Istanbul T1 line Alstom Citadis tram.jpg| *Citadis* სტამბოლში.
Interieur Tram Mulhouse.JPG|მიულუზის *Citadis*-ის ინტერიერი.
Citadis n°60 Vaucanson trottoir (tram Tours) par Cramos.JPG|Citadis 402 ტურში.
Tramway-line-T3B-in-Paris-near-porte-de-Chaumont--DSC 0173.jpg|*Citadis 402* პარიზში.
Citadis 302 à Orléans.jpg|Citadis 302 ორლეანში.
Tramway Caen 1008 et 1022.jpg|Citadis 305 კაენში.
Tramway Nice T2 essais IMG 20180515 182317.jpg|Citadis 405 ნიცაში.

## რესურსები ინტერნეტში
*Alstom Transport
*List of all ordered Citadis (en Français/in French) (read the notes written by visitors at the end of the page, because there are some errors in the table)
*«Sensolab drives interior experimentation» – design of Citadis tram interiors for Paris, Le Mans, Angers, **Railway Gazette International**

კატეგორია: ფრანგული ტრამვაის ვაგონები
PUBG: Battlegrounds

**„PUBG: Battlegrounds”** (ადრე **„PlayerUnknown’ s Battlegrounds“** (შემოკლებით **„PUBG“**) — სამეფო ბრძოლის ჟანრის მრავალმოთამაშიანი ონლაინ-ვიდეო თამაში, შექმნილი და გამოცემული PUBG Corporation-ის მიერ.

„PUBG“ დაფუძნებულია ბრენდან გრინის მიერ, „PlayerUnknown“-ის ფსევდონიმით შექმნილ რამდენიმე პოპულარული თამაშის მოდიფიკაციაზე, რომლის შთაგონების წყაროდ იქცა 2000 წლის იაპონური ფილმი „სამეფო ბრძოლა“.

სიუჟეტის მიხედვით, არაუმეტეს 100 მოთამაშე დესანტირებას ახორიციელებს კუნძულზე, რის შემდეგაც მოთამაშეები ეძებენ იარაღსა და სხვადასხვა აღჭურვილობას, რათა გაანადგურონ მოწინააღმდეგეები. თამაშის რუკაზე არსებული უსაფრთხო ზონა დროდადრო იწყებს შეკუმშვას (ზღუდავს ხელმისაწვდომ სივრცეს), რათა მოწინაღმდეგეები საბოლოოდ ერთმანეთს შეახვედროს. გადარჩენილი ჯგუფი ან მოთამაშე ხდება რაუნდის გამარჯვებული.. 

გამოვიდა 2017 წლის 20 დეკემბერს Microsoft Windows-ის ოპერაციული სისტემისთვის. თავდაპირველად იგი ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ Steam პლატფორმაზე. მოგვიანებით, თამაში Xbox One-ზე გამოუშვა კომპანია Microsoft Studios-მა  2018 წლის 4 4 სექტემბერს. 2018 წლის მარტში თამაში გამოიცა Android და iOS-ის პლატფორმებისთვის, რომელიც ხელმისაწვდომია უფასოდ. PlayStation 4-ის ვერსია გამოვიდა იმავე წლის ნოემბერში, ხოლო სტრიმინგული პლატფორმა Google Stadia-ს ვერსია 2020 წლის აპრილში. 

„PUBG“ ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშია. 2019 წლის მონაცემებით PC და კონსოლების ვერსიების საერთო გაყიდვების რაოდენობა 60 მილიონს აღემატება. გარდა ამისა, თამაშის მობილური ვერსია „PUBG Mobile“ 600 მილიონზე მეტ ჩამოტვირთვას ითვლის.

თამაშს წილად ხვდა დადებითი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისაგან. მათი თქმით, მიუხედავად იმისა, რომ თამაშს გააჩნია რიგი ტექნიკური ხარვეზები, მასში წარმოდგენილია ახალი ტიპის გეიმპლეი და სხვადასხვა დადებითი მახასიათებლები. სწორედ მას მიაწერენ სამეფო ბრძოლის () ჟანრის პოპულარიზაციას. ამგავარი წარმატების შედეგად ჩინეთში გამოვიდა თამაშის რამდენიმე არაოფიციალური კლონი. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე თამაშის PC ვერსია ფლობს 86/100, PS4 — 72/100, XONE — 85/100, iOS — 82/100. „PUBG“-ის, აგრეთვე გადაეცა უამრავი ჯილდო სხვადასხვა დაჯილდოების ცერემონიებზე. მოგვიანებით კომპანია PUBG Corporation-მა ჩაატარა რამდენიმე მცირე მასშტაბიანი ტურნირი. ზოგიერთ ქვეყანაში თამაში აკრძალულია, მიზეზად აცხადებენ, რომ იგი უარყოფითად მოქმედებს ახალგაზრდებზე და იწვევს მასზე დამოკიდებულებას.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:Android-ის თამაშები
კატეგორია:სამეფო ბრძოლის თამაშები
კატეგორია:ადრეულად ხელმისაწვდომი ვიდეო თამაშები
კატეგორია:IOS-ის თამაშები
კატეგორია:მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები
კატეგორია:ღია სამყაროს ვიდეო თამაშები
კატეგორია:PlayStation 4-ის თამაშები
კატეგორია:Stadia-ის თამაშები
კატეგორია:გადარჩენის სიმულატორები
კატეგორია:ტაქტიკური მსროლელის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:მესამე პერსონაჟის სროლები
კატეგორია:Unreal Engine-ის თამაშები
კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული სამხრეთ კორეაში
კატეგორია:Windows-ის თამაშები
კატეგორია:Xbox One-ის თამაშები
კატეგორია:კიბერსპორტის თამაშები
მოკავშირეების შეჭრა სიცილიაში

**მოკავშირეების შეჭრა სიცილიაში** (ასევე ცნობილი როგორც **სიცილიის ოპერაცია**, **სიცილიის კამპანია** და **ოპერაცია „ჰასკი“**) — მეორე მსოფლიო ომის კამპანია, სადაც მოკავშირეებმა დაიკავეს კუნძული სიცილია. ის დაიწყო საზღვაო შეჭრით და საჰაერო ოპერაციებით, რასაც მოჰყვა ექვს კვირიანი სახმელეთო ბრძოლა და იტალიის კამპანია.

*ოპერაცია „ჰასკი“* დაიწყო 1943 წლის 9 ივლისს, შუაღამეს და დასრულდა 17 აგვისტოს. სტრატეგიულად, ოპერაციამ მიაღწია ყველა იმ მიზანს რაც მოკავშირეებმა მისი დაგეგმვისას დაისახეს; მოკავშირეებმა კუნძულიდან გააძევეს ღერძის საჰაერო, სახმელეთო და საძღვაო ძალები, ხმელთაშუა ზღვა პირველად გაიხსნა მოკავშირეების სავაჭრო გემებისთვის 1941 წლის შემდეგ, იტალიელი ლიდერი ბენიტო მუსოლინი ჩამოშორდა ქვეყნის მართველობას, გაიხსნა გზა იტალიაში შეჭრისაკენ, ადოლფ ჰიტლერმა შეწყვიტა კურსკში თავდასხმა ერთი კვირის შემდეგ, რათა ძალები იტალიაში გაეგზავნა. გერმანელმა ჯარისკაცებმა ყველა იტალიელ ჯარისკაცს ჩამოართვეს აღჭურვილობა და მათი ადგილი დაიკავეს.

## ლიტერატურა
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* Describes Operation Mincemeat
* Gela Beachhead Counterattack of 1943 
* Husky Operations Plan Sicily
* Excerpt from The Day Of Battle by Rick Atkinson

## სქოლიო
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის იტალიის კამპანია
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის შეჭრები
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ხმელთაშუა ზღვის თეატრი
დადუნაშვილი

საკუთარი სახელი **დადუნაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* არჩილ დადუნაშვილი — ენერგეტიკოსი, ხელსაწყოთმშენებელი
* სერაპიონ დადუნაშვილი — ექიმი
* სერგო დადუნაშვილი — ინჟინერ-ელექტრიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
არჩილ დადუნაშვილი

**არჩილ სერაპიონის ძე დადუნაშვილი** (დ. 16 ოქტომბერი. 1916, ქუთაისი, — გ. 30 აგვისტო, 1997, იქვე) — ქართველი ენერგეტიკოსი, ხელსაწყოთმშენებელი. საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი (1978), გამომგონებელი (1991). ტექიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1962). 

დაამთავრა  საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი 1940 წელს. 1932 წლიდან 16 წლისამ მუშაობა დაიწყო რიონჰესის მშენებლობაზე. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1947–1969 წლებში მუშაობდა „საქენერგოს“ დასავლეთ საქართველოს ენერგოსისტემაში. ამ პერიოდში მისი ხელმძღვანელობით ჩატარდა დასავლეთ საქართველოში არსებული ენერგოსისტემის რეკონსტრუქცია, აშენდა ახალი ობიექტები, მოხდა მათი ავტომატიზაცია. სისტემაში დაინერგა მისი გამოგონებები. 1969–1991 წლებში მუშაობდა ქუთაისის სპეციალური საკონსტრუქტორო ბიუროს დირექტორად. 1958 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. არის სამეცნიერო ნაშრომების, 39 გამოგონების ავტორი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1916
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:ქართველი ენერგეტიკოსები
სერგო დადუნაშვილი

**სერგო არჩილის ძე დადუნაშვილი** (დ. 1 იანვარი, 1949, ქუთაისი) — ქართველი ინჟინერ-ელექტრიკოსი. ტექიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1995), პროფესორი (1996), საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (2000).

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი 1971 წელს. 1917-1981 წლებში მუშაობდა სპეციალურ საკონსტრუქციო ბიურო „ანალიზხელსაწყოში“, 1981-1991 წლებში — ინფორმატიკის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ, შემდეგ დირექტორად. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა საქართველოში ინფორმაციის დამუშავების კომპიუტერული მეთოდებისა და ინფორმაციის გავრცელების ქსელური ტექნოლოგიების დანერგვაში. ეწევა აგრეთვე პედაგოგიურ და სამეცნიერო საქმიანობას (სისტემათა თეორია, ნანოტექნოლოგიების მოდელირება).  

## ბიბლიოგრაფია 
* ტექნიკური ობიექტების სისტემების განვითარების პროცესების ანალიზი კატასტროფების თეორიის გამოყენებით, კრ.: მართვის თეორია. სინერგეტიკა, წგ. 3, თბ., 2000; 
* ნანოტექნოლოგიების შესავალი, თბ., 2002;
* Sensor Based on Nanomaterial of Biological Origin. – «IEEE-NANO 2002», Wash., 2002.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
რევაზ არველაძე (პოლიტიკოსი)

**რევაზ არველაძე** (დ. 28 ოქტომბერი, 1941, თელავი) — ქართველი მეცნიერი, პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის IX მოწვევის წევრი, საქართველოს ენერგეტიკის აკადემიის პრეზიდენტი (1999 წლიდან), აკადემიკოსი.

1964 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი. 1964–1992 წლებში მუშაობდა ენერგეტიკის დარგში საპასუხისმგებლო თანამდებობებზე: 1964–1966 წლებში ახმეტის ხის დამამუშავებელი კომბინატის ელექტროინჟინერი, მთავარი ენერგეტიკოსი; 1966–1980 წლებში საქართველოს ენერგეტიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, უფროსი ინჟინერი, უფროსი მეცნიერმუშაკი; 1980–1985 წლებში საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს საქმეთა მმართველობა, უფროსი რეფერენტი, განყოფილების გამგის მოადგილე. 1984–1991 წლებში საქმთავარენერგოს უფროსის მოადგილე, უფროსის პირველი მოადგილე, მთავარი ინჟინერი; 1991–1996 წლებში საქართველოს ენერგეტიკისა და ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი; 1992–1993 წლებში საქართველოს სათბობ-ენერგეტიკის მინისტრი; 1996–1997 წლებში იმავე სამინისტროს მინისტრის პირველი მოადგილე; 1998–1999 წლებში კორპორაცია „აგორას“ დირექტორი; 2004–2009 წლებში სს საქრუსენერგოს კონსულტანტი, ტექნიკური საბჭოს მრჩეველი. 1999–2004 წლებში საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის მაჟორიტარი დეპუტატი № 18 საარჩევნოვნო ოლქიდან, ენერგეტიკის ქვეკომიტეტის თავმჯდომარე. სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი. 2016–2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

## ჯილდოები 
* 2001 — ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენი
* 2023 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თელავში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ენერგეტიკოსები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1964)
კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2023)
დავთარი

**დავთარი** (, *diphthéra*, — „ტყავი“, , *defter*, — პერგამენტის მნიშვნელობით) — თავდაპირველად აღნიშნავდა წოდებათა სიას, შემდეგ — ყოველგვარი აღწერის სიას. IX საუკუნიდან იწყება ქაღალდის ხმარება და ამ დროიდან მოყოლებული დავთარი აღნიშნავს ადმინისტრაციულ რეესტრსა და საგადასახადო წიგნს. 

უცხოელ დამპყრობლების მიერ საქართველოს აღწერის არაერთი მაგალითია ცნობილი. აღწერები ჩაატარეს არაბებმა VII საუკუნის 40-50-იან წლებში, მონღოლებმა — 1254 წელს, ყიზილბაშობის დროს — 1742 წელს. მათ შესახებ ცნობილია წერილობითი წყაროებიდან, მაგრამ დოკუმენტური სახით არ მოგვეპოვება.   

ჩვენამდე მოაღწია როგორც სამხრეთ საქართველოსათვის, ისე ქართლის სამეფოსათვის შედგენილმა ოსმალურმა დავთრებმა. არსებობს 1573/4 წლის „გურჯისტანის კანუნნამე“, რომელიც გამოსცა ო. ბარქანმა თურქეთის პრემიერ-მინისტრის არქივში დაცული 1573/4 წლის შედგენილი გურჯისტანის ლივის აღწერის დიდი დავთრის საფუძველზე. 1595 წელს ოსმალებმა სამცხე-საათაბაგო აღწერეს და „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი“ შეადგინეს. შემდგომში სულთნის ხელისუფლებას სამცხე-საათაბაგო აღარ აუწერია, მაგრამ ფეოდალთა ლენების (მიწების) რეგისტრაციის მიზნით შეადგინეს „ჩილდირის ეიალეთის ჯაბა დავთარი“. ქართლის აღწერის მცდელობები ოსმალეთის მიერ სამეფოს დაპყრობის პერიოდებს ემთხვევა (1578–1606 და 1723–32). 1578 წელს, თბილისის აღების შემდეგ, ოსმალებმა ქართლში საბეგლარბეგო დააარსეს, სანჯაყებად დაჰყვეს და შეუდგნენ დავთრის შედგენას, მაგრამ ადგილობრივი მოსახლეობის აჯანყებების და ირანთან ომის გამო ვერ შეძლეს ქვეყნის აღწერა. 1723 წელს ოსმალებმა კვლავ დაიპყრეს თბილისი, ქართლის სხვა ციხე-ქალაქები და 1728 წელს შეადგინეს „თბილისის ვილაიეთის დიდი დავთარი“.

ქართული დავთრები, ივანე ჯავახიშვილისა და ნიკო ბერძენიშვილის აზრით, XII საუკუნეში და უფრო ადრეც უნდა არსებულიყო. XVII-XVIII საუკუნეებში ქართული წყაროებიდან ირკვევა, რომ ამ დროს ქართლის სამეფოში სამხედრო და ფისკალური მიზნით პერიოდულად ტარდებოდა მოსახლეობის აღწერა. ამან ასახვა პოვა ვახტანგ VI-ის დასტურლამალში. სამეფო ხელისუფლების კანცელარიასთან არსებობდა დავთარხანა, რომელიც ამ საქმეებს განაგებდა. ქართლის სადროშოების აღწერის შედეგად ადგენდნენ ოთხ დავთარს. ქართლის სამეფოში აღწერა ყოველ შვიდ წელიწადში ერთხელ უნდა ჩატარებულიყო, ხოლო საქართველოს ტერიტორიაზე მცხოვრები მომთაბარე მოსახლეობისა — 3 წელიწადში ერთხელ. ჩვენამდე მოაღწია მხოლოდ მეწინავე სადროშოს (ქვემო ქართლი) 1721 წლის აღწერის დავთარმა. ცალკე ტარდებოდა ქალაქის (თბილისი, გორი, თელავი) მოსახლეობის აღწერა. XVII საუკუნეში ხალხის აღწერის დავთრები კახეთის სამეფოშიც ყოფილა შემოღებული. ჯერჯერობით დასავლეთ საქართველოს ხალხის აღწერის დავთრები არ აღმოჩენილა. სადროშოების დავთრების გარდა, საქართველოში ცნობილია სათავადოების (მაგ., საამილახვროს, მორიგი ჯარის, საეკლესიო (მაგ., აფხაზეთის საკათალიკოზოს, რუისის სამწყსოს) და სხვა დავთრებიც.

## ლიტერატურა 
* ჯავახიშვილი ივ., საქართველოს ეკონომიური ისტორიის ძეგლები, წგ. 1–2, თბ., 1967–74;
* ჯავახიშვილი ივ., ხალხის აღწერის და შემოსავლის დავთრები საქართველოში, «მოამბე», 1901, №4, განყ. II; 
* ჯავახიშვილი ივ., საქართველოს ეკონომიური ისტორია, წგ. 1, გამოც. მე-2, თბ., 1930 (თხზ. თორმეტ ტომად, ტ. 4, თბ., 1996);

კატეგორია:საქართველოს დემოგრაფია
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ისტორია
კატეგორია:საქართველოს ისტორიის წყაროები
იცხაკ დავიდი

**იცხაკ დავიდი**, *ისაკ ხაიმის ძე დავითაშვილი*, (; დ. 12 იანვარი, 1946, თბილისი) — ებრაელი ისტორიკოსი, პოეტი, საზოგადო მოღვაწე. საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის უცხოელი წევრი (1996), საქართველოს საპატიო მოქალაქე (1999).

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი 1969 წელს. მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში მეცნიერ–მუშაკად. 1972 წლიდან ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ისრაელში, შემდეგ ამერიკის შეერთებული შტატებში. არის ისრაელის ბ. გაპონოვის სახელობის კავკასიოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის დამფუძნებელი და თავმჯდომარე. 1975–1976 წლებში მოაწყო ამ ცენტრისა და კავკასიიდან წასულ ებრაელთა გაერთიანების სამეცნიერო-კვლევითი ექსპედიცია იერუსალიმის ჯვრის მონასტერში. 11 წელი იყო ისრაელის მთავრობის სპეციალური მრჩეველი კულტურისა და მეცნიერების დარგში. ჩამოაყალიბა პოლიტიკური ორგანიზაცია „ისრაელის ეროვნული მოძრაობა“. არის ისრაელში დაარსებული საქართველოდან წასულ ებრაელ მწერალთა კავშირის აქტიური წევრი.

იკვლევს ქართულ-ებრაულ, საქართველო-პალესტინის ურთიერთობებს, მცირე აზიისა და კავკასიის ებრაელთა ისტორიას („კავკასიელ ებრაელთა ისტორია პალესტინაში“, „ქართული პალესტინიანა“, „კავკასიის ებრაელთა ისტორია“), ასევე ძველებრაულ ფილოსოფიას, ესპანურ-არაბულ, ესპანურ-ებრაულ პოეზიას. ებრაულიდან ქართულად თარგმნა და კომენტარები დაურთო XIX საუკუნის II ნახევრის ებრაელი მოღვაწის იეჰუდა ჰალევი ჩორნის თხზულებას „მოგზაურობა საქართველოში“. შეისწავლა ევროპელი მოგზაურების (ამბროჯო კონტარინი, იოსაფატ ბარბარო, ნიკოლას ვიტსენი, ოლფერტ დაპერი) ცნობები და ჩანაწერები საქართველოს შესახებ. წერს ლექსებს ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, ესპანურ, არაბულ, ებრაულ ენებზე.  

## ბიბლიოგრაფია 
* სიონიზმის მაუწყებელნი საქართველოში, თელ-ავივი, 1976; ნაწერები, ტ. 1–2, თელ-ავივი – იერუსალიმი, 1978–80; 
* ლანდები, თელ-ავივი, 1985; 
* ზამთრის ყვავილები, თელ-ავივი, 1988; 
* ლამაზი ქრისტიანი გოგო უფლის საფლავთან (პოემა), თელ-ავივი, 1993. 

## ლიტერატურა
* შარაძე გ., იცხაკ დავიდი, მის წგ.: უცხოეთის ცის ქვეშ, წგ. 1, თბ., 1991;

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1946
კატეგორია:ებრაელი მწერლები
კატეგორია:ქართველი ებრაელები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს საპატიო მოქალაქეები (1999)
ჯონ ჰარისონი

**ჯონ ჰარისონი ** (დ. 24 აპრილი 1693 — გ. 24 მარტი 1776) — თვითნასწავლი ინგლისელი დურგალი და მესაათე, საზღვაო ქრონომეტრის გამომგონებელი, დიდი ხნის განმავლობაში ჰარისონი მუშაობდა ზღვაში გრძედის გამოანგარიშების პრობლემის გადასაჭრელად.

ჰარისონის აღმოჩენამ რევოლუცია მოახდინა ნავიგაციის სფეროში და მნიშვნელოვნად გაზარდა საზღვაო მოგზაურობის უსაფრთხოება.მისი აღმოჩენა იმდენად მნიშვნელოვანად იქნა მიჩნეული რომ ბრიტანეთის პარლამენტმა ფინანსური დახმარება გაუწია 20,000 ფუნტამდე.

1730 წელს ჰარისონმა წარმოადგინა თავისი პირველი კომპასის დიზაინი და მრავალი წლის განმავლობაში მუშაობდა მის გაუმჯობესებაზე,სიცოცხლის განმავლობაში მიიღო პარლამენტისგან აღიარება და ჯილდო. ჰარისონი 39 – ე ადგილზე გავიდა BBC– ის 2002 წლის 100 ყველაზე დიდი ბრიტანელის საზოგადოებრივ გამოკითხვაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
*John Harrison and the Longitude Problem, at the National Maritime Museum site
*PBS Nova Online: *Lost at Sea, the Search for Longitude*
*John 'Longitude' Harrison and musical tuning
*Excerpt from: Time Restored: The Story of the Harrison Timekeepers and R.T. Gould, 'The Man who Knew (almost) Everything'
*UK Telegraph: 'Clock from 1776 just goes on and on'
*Andrew Johnson, ''Longitude pioneer was not a 'lone genius','' The Independent, 31 May 2009

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1693
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1776
სამეფო ბრძოლა (ვიდეო თამაშების ჟანრი)

**სამეფო ბრძოლა** () — მასიური მრავალმოთამაშიანი ონლაინ როლური თამაშის ერთ-ერთი ჟანრი, რომელიც თავის თავში აერთიანებს გადარჩენის სიმულატორის ელემენტებს last man standing გეიმპლეით.

ჟანრის განსაკუთრებულ მახასიათებელს წარმოადგენს ეგრეთ წოდებული კუმშვადი „უსაფრხთო ზონა“ — რაც უფრო დიდხანს გრძელდება მატჩი, მით უფრო ნაკლები სივრცე რჩება მოთამაშისთვის ხელმისაწვდომი. ჟანრის დასახელება მომდინარეობს 2000 წლის იაპონური ფილმიდან „სამეფო ბრძოლა“, რომელიც თავის მხრივ დაფუძნებულია იაპონელი მწერლის, ტაკამი კოშიუნის იმავე სახელწოდების რომანზე.

„სამეფო ბრძოლის“ ჟანრს საფუძველი მასშტაბური ონლაინ-თამაშების, „ARMA 2“ და Minecraft-ის მოდების სახით ჩაეყარა, ხოლო თამაშებმა როგორებიცაა „PlayerUnknown's Battlegrounds“ (2017), „Fortnite Battle Royale“ (2017), „Apex Legends (2019) და „Call of Duty: Warzone“ (2020)
ათწლეულის მიწურულს ჟანრის კულტურულ ფენომენად ჩამოყალიბება განაპირობა. გამოსვლიდან ერთ თვეში თითოეულ მათგანს ჰყავდა ათ მილიონამდე მოთამაშე.

## სქოლიო
კატეგორია:კომპიუტერული თამაშების ჟანრები
კატეგორია:სამეფო ბრძოლის თამაშები
კამენეც-პოდოლსკის ციხესიმაგრე

300px|მინი
**კამენეც-პოდოლსკის ციხესიმაგრე** () — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე ხმელნიცკის ოლქის ქალაქ კამენეც-პოდოლსკში, უკრაინა. 

## ისტორია 
კამენეც-პოდოლსკელი ისტორიკოსი იონ ვინოკური ვარაუდობდა, რომ ხის ციხესიმაგრე ჯერ კიდევ კიევის რუსეთის დროს უნდა დაარსებულიყო, თუმცა ქვის ციხესიმაგრის მშენებლობა ლიტველ თავადებს, კორიატოვიჩებს მიეწერებათ. 1362 წლიდან 1434 წლამდე ციხესიმაგრე, ქალაქის სხვა საფორტიფიკაციო ობიექტებთან ერთად იყო ჯერ ლიტვის მთავრების, შემდეგ კი პოლონეთის ხელისუფლების მთავარი ფორპოსტი პოდოლიეში. 

ისტორიულ წყაროებში იგი პირველად 1374 წელს მოიხსენიება თავად იური კორიატოვიჩის სიგელში. ამ დროისათვის ციხესიმაგრის დიდი ნაწილი ქვის იყო და მდებარეობდა ქალაქის შესასვლელში.

XV საუკუნეში რეგიონი დაიპყრეს პოლონელებმა. პოლონეთის მთავარმა ლიტველი თავადი დოვგერდი მოლაპარაკების მიზნით მიიტყუა და ტყვედ ჩაიგდო, დაიპყრო კამენეცის ციხე და დაამყარა ქალაქზე კონტროლი. ამ პერიოდიდან ციხესიმაგრე რეჩ პოსპოლიტის მთავარი სასაზღვრო პუნქტი გახდა. 1492 წლის აღწერით ციხესიმაგრე შედგებოდა კოშკის, ქვის კედლებისა და ორი კარიბჭისაგან. 

1672 წელს კამენეც-პოდოლსკის ციხესიმაგრე ოსმალების არმიამ დაიპყრო. ამ პერიოდიდან იგი იწოდება „ოსმალურ“ ციხესიმაგრედ. XVII საუკუნის დასასრულს ციხესიმაგრე პოლონელებმა დაიბრუნეს, ხოლო პოლონეთის დაყოფის შემდეგ გადაეცა რუსეთს. XIX საუკუნეში ციხესიმაგრემ სამხედრო დანიშნულება დაკარგა. 1928 წლიდან ციხესიმაგრე რესპუბლიკური ნაკრძალია, ხოლო 1937 წელს მუზეუმ-ნაკრძალად გადააკეთეს. 

## ლიტერატურა
* Станіславська Л. Стара фортеця. — Кам’янець-Подільський, 2002 
* Пламеницька О. Кам’янець-Подільський. — Київ: Абрис, 2004 
* Будзей О. Вулицями Кам’янця-Подільського. — Львів, 2005

## რესურსები ინტერნეტში
* Каменец-Подольский Старый замок. 
* Кам'янець-Подільська фортеця. PDF-путівник 

კატეგორია:ხმელნიცკის ოლქის ციხესიმაგრეები
და ისევ გრძელდება ბრძოლა

[250პქ|მინი|მარჯვნივ|„მშრომელი ხალხისა და კომუნისტური პარტიის ერთობა ურყევია“, საბჭოთა პროპაგანდისტული პოსტერი, [1920-იანები. ცენტრში — ლენინი]]
**„და ისევ გრძელდება ბრძოლა“** () — საბჭოთა კომპოზიტორ ალექსანდრა პახმუტოვას სიმღერა ნიკოლოზ დობნოვრავოვის ლექსზე. განკუთვნილია სოლისტის, ბავშვთა გუნდისა და ორკესტრისათვის. დაიწერა 1974 წელს. კომპოზიცია ეძღვნება ოქტომბრის რევოლუციას და ვლადიმერ ლენინს. პირველად გაჟღერდა კომკავშირის მე-17 ყრილობის დახურვის ცერემონიალზე.

## ტექსტი 

:Неба утреннего стяг
:В жизни важен первый шаг.
:Слышишь: реют над страною
:Ветры яростных атак!

:*მისამღერი:*
:И вновь продолжается бой,
:И сердцу тревожно в груди.
:И Ленин такой молодой,
:И юный — Октябрь впереди!

:Весть летит во все концы:
:Вы поверьте нам, отцы, —
:Будут новые победы,
:Встанут новые бойцы!

:*მისამღერი*

:С неба милостей не жди!
:Жизнь для правды не щади.
:Нам, ребята, в этой жизни
:Только с правдой по пути!

:*მისამღერი*

:В мире — зной и снегопад
:Мир и беден и богат
:С нами юность всей планеты —
:Наш всемирный стройотряд!

:*მისამღერი*

## სქოლიო 
კატეგორია:1974 წლის სიმღერები
კატეგორია:საბჭოთა სიმღერები
კატეგორია:ვლადიმერ ლენინი
კატეგორია:რუსულენოვანი სიმღერები
დოი-ფა-ჰომ-პოკის ეროვნული პარკი

**დოი-ფა-ჰომ-პოკის ეროვნული პარკი** (; aადრე ცნობილი როგორც **მაე ფანგის ეროვნული პარკი**) — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ეროვნული პარკი ტაილანდში. მოიცავს ჩიანმისს პროვინციის 3 რაიონს: ფანგის, მაე ეისა და ჩაი პრაკანის რაიონებს. პარკის ფართობი 524 კმ²-ია და ფარავს მიანმარის საზღვართან გადაჭიმული დენ ლაოს ქედის მთიან ტერიტორიას. პარკში მდებარეობს ტაილანდის მეორე უმაღლესი მწვერვალი დოი-ფა-ჰომ-პოკი, რომელიც 2 285 მეტრის სიმაღლისაა.

დოი-ფა-ჰომ-პოკი უმეტესწილად ტყითაა დაფარული. ტყეებში ძირითადად *Hopea odorata* ხარობს, თუმცა იშვიათი მცენარეებიც, როგორიცაა *mpatiens jurpioides * გვხვდება. ბინადრობენ პეპლებიც: *Teinopalpus imperialis * და *Meandrusa sciron*. პარკის ტერიტორიაზე მდებარე დოი ლანგი ფრინველებზე დაკვირვებისთვისაა განკუთვნილი. პარკის შტაბ-ბინის მახლობლად ცხელი მინერალური წყაროები მოედინება. წყლის ტემპერატურა 90-130 °C-ს შორის მერყეობს. 

## რესურსები ინტერნეტში
*Tourism Thailand

## სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები
კატეგორია:IUCN კატეგორია II
კატეგორია:2000 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ტრაპიზონის ოპერაცია

**ტრაპიზონის ოპერაცია** — სამხედრო ოპერაცია პირველი მსოფლიო ომის დროს, კავკასიის ფრონტზე ქალაქ ტრაპიზონის ასაღებად. ოპერაცია მიმდინარეობდა 1916 წლის იანვრიდან აპრილის ჩათვლით.

## ბრძოლა
1915 წელს რუსეთის იმპერიის ფლოტმა დაბომბა ქალაქი ტრაპიზონი  დაბომბვის შედეგად 1300 ადამიანი დაიღუპა. 1916 წლის იანვარში რუსეთის  კავკასიის არმიის ზღვისპირეთის რაზმმა დაიწყო შეტევა ოსმალეთის იმპერიის მე-3 არმიის წინააღმდეგ. შეტევას მხარს უჭერდა შავი ზღვის ფლოტის ბათუმის რაზმი (1 სახაზო ხომალდი, 2 საესკადრო ნაღმოსანი, 2 ნაღმოსანი, 2 საკანონერო ნავი), რომელიც მდინარე არქაბესუს მიადგა და სახომალდო არტილერიით ჩაახშო ოსმალური ბატარეები. 6 თებერვალს ზღვისპირეთის რაზმმა (15 000 კაცი) არქაბესუს ნაპირიდან ტრაპიზონს შეუტია.  1916 წლის 4 მარტს რუსეთის არმიამ დაიკავა პაზარი. ორ დღეში ისინი აკონტროლებდნენ ლაზისტანის სანჯაყს და ტრაპიზონიდან 50 კმ-ში იდგნენ. რუსეთის არმიას, პარტიზანული წინააღმდეგობის გამო, კიდევ 40 დღე დასჭირდა ტრაპიზონის ასაღებად.საზღვაო დესანტის მხარდაჭერით რუსეთის არმიამ ხელთ იგდო რიზე, ოფომი, ხუმურგიანი და 14 აპრილს მიადგა მდინარე ყარადერესთან ოსმალთა გამაგრებულ პოზიციას. 7-8 აპრილს ზღვისპირეთის რაზმის გასაძლიერებლად რიზესა და ხუმურგიანში ნოვოროსიისკიდან ზღვით გადასხეს პლასტუნთა ორი ბრიგადა. ბათუმის რაზმი გააძლიერეს 2 ხომალდით და 1 საესკადრო ნაღმოსნით. ტრაპიზონის ადმინისტრაციამ დაინახა მოსალოდნელი საფრთხე და მმართველობა გადასცა ბერძენ მიტროპოლიტ ქრისზანთოსს, რომელმაც დადო პირობა მუსლიმი მოსახლეობის დაცვისა. ოსმალურმა არმიამ ქალაქი დატოვა და 15 აპრილს რუსეთის შეარაღებული ძალები ნიკოლოზ უმცროსისა და ნიკოლაი იუდენიჩის ხელმძღვანელობით უბრძოლველად შევიდნენ ქალაქში.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები
კატეგორია:კავკასიის ფრონტის ბრძოლები
კატეგორია:რუსეთის ბრძოლები
კატეგორია:რუსეთ-ოსმალეთის ომები
კატეგორია:1916 წლის ბრძოლები
ვერა დავიდოვა

**ვერა ალექსანდრეს ასული დავიდოვა** (; 17 სექტემბერი, 1906, ნიჟნი-ნოვგოროდი, რუსეთი, — გ. 20 თებერვალი, 1993, თბილისი) — რუსი მომღერალი (მეცო-სოპრანო) და პედაგოგი. რუსეთისა (1951) და საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1981), პროფესორი (1964), საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1946, 1950, 1951). მომღერალ დიმიტრი მჭედლიძის მეუღლე.

დაამთავრა ლენინგრადის კონსერვატორია 1930 წელს. 1929-1932 წლებში იყო ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრის, ხოლო 1932-1956 წლებში — სსრკ დიდი თეატრის სოლისტი; 1941-1943 წლებში მღეროდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში; 1959 წლიდან იყო თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგი; შექმნა ღრმა დრამატიზითა და მასშტაბურობით გამორჩეული სახეები რუსულ კლასიკურ და საზღვარგარეთულ ოპერებში, მ.შ. ლიუბაშა (ნ. რიმსკი–კორსაკოვის „მეფის საცოლე“), მარფა (მ. მუსორგსკის „ხოვანშჩინა“), კარმენი (ჟ. ბიზეს „კარმენი“), ამნერისი (ჯ. ვერდის „აიდა“); პირველად თბილისის ოპერის სცენაზე შეასრულა კონჩაკოვნას (ა. ბოროდინის „თავადი იგორი“), დალილას (კ. სენ-სანსის „სამსონი და დალილა“), შარლოტას (ჟ. მასნეს „ვერთერი“) პარტიები. ავტორია წიგნისა „მომღერლის სუნთქვა და ზოგიერთი რჩევა ხმის დაყენებისათვის“ (1966). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:რუსი საოპერო მომღერლები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
დენის დავიდოვი

[მინი|დენის დავიდოვი. მხატვარი ჯორჯ დოუ. [ზამთრის სასახლე (სანქტ-პეტერბურგი)|ზამთრის სასახლის სამხედრო გალერეა, ს.-პეტერბურგი]]
**დენის ვასილის ძე დავიდოვი** (; დ. 16 ივლისი, 1784, მოსკოვი, — გ. 22 აპრილი, 1839, სოფ. ვერხნიაია-მაზა, ახლანდ. რადიშჩევის რაიონი, ულიანოვსკის ოლქი, რუსეთი) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, მწერალი და პოეტი; გენერალ-ლეიტენანტი (1831).

დაიბადა ოფიცრის ოჯახში. 1801 წელს შევიდა სამხედრო სამსახურში. 1806-1812 წლებში იყო გენერალ პეტრე ბაგრატიონის ადიუტანტი და მასთან მონაწილეობდა ომებში საფრანგეთთან (1806-1807), შვედეთთან (1808-1809) და ოსმალეთთან (1806-1812). 1812 წელს რუსეთში ნაპოლეონის არმიის შეჭრის შემდეგ ბაგრატიონის მხარდაჭერით დავიდოვმა შექმნა ჰუსართა და კაზაკთა პარტიზანული რაზმები და აქტიურად მოქმედებდა ფრანგების ზურგში. ევროპაში კამპანიის (1813-1814) დროს მეთაურობდა ჰუსართა პოლკს, თავი გამოიჩინა ლაიფციგის ბრძოლაში (1813) და მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება (1814). შემდგომი წლები ძირითადად ლიტერატურულ მოღვაწეობას დაუთმო. მეგობრობდა დეკაბრისტებთან. 1826-1827 წლებში სამხედრო სამსახურში იყო კავკასიაში, მონაწილეობდა სპარსეთთან ომში. 1830-1831 წლებში იბრძოდა პოლონელი აჯანყებულების წინააღმდეგ. 1832 წელს სამხედრო სამსახურიდან გადადგა.        

ავტორია სამხედრო-ისტორიული და პარტიზანული მოქმედებების შესახებ თეორიული ნაშრომებისა (მ.შ. „პარტიზანული მოქმედების თეორიის გამოცდილება“, 1821). შექმნა ე. წ. „ჰუსარული ლირიკა“. აქვს მოგონებები ალექსანდრე სუვოროვზე, მიხეილ კუტუზოვზე, პეტრე ბაგრატიონზე და სხვა მოღვაწეებზე. საქართველოში ჩამოსვლის შთაბეჭდილებანი აღწერა ნაწარმოებში „მოგონება 1826 წელზე“ და ლექსში „ნახევრად სალდათი“. 

## ლიტერატურა
* რუსი მწერლები საქართველოს შესახებ, ტ. 1, თბ., 1949;
* Петров А. Давыдов, Денис Васильевич // Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб.—М., 1896—1918;
   

კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1784
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1839
კატეგორია:რუსი მწერლები
კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
დავით I (კათოლიკოსი)

**დავით I** — ქართლის კათოლიკოსი დაახლოებით 947-955 წლებში; იხსენიება „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ შატბერდის კრებულში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის კათოლიკოსები
სერგეი დავიდოვი

**სერგეი ივანეს ძე დავიდოვი** (; დ. 1793 — გ. 29 მარტი, 1878, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, ოფიცერი. 

კახეთის მეფე ალექსანდრე I-ის შთამომავალი, თავად დავითიშვილთა გვარის წარმომადგენელი (გვარი მოდის  ალექსანდრე I-ის შვილიშვილის დავითის სახელიდან). სერგეი დავიდოვი 1809 წლიდან იყო სამხედრო და სახელმწიფო სამსახურში. მონაწილეობდა საფრანგეთთან ომში (1812-1814). 1825 წელს სამხედრო სამსახურიდან დაითხოვეს. შემდგომ წლებში ეკავა სხვადასხვა სამოქალაქო თანამდებობა; იყო ბელოსტოკის ოლქის მმართველი, რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთ რამდენიმე გუბერნიის ვიცე-გუბერნატორი და სამოქალაქო გუბერნატორი; მოღვაწეობდა განათლების დარგშიც — 1838 წლიდან კიევის სასწავლო ოლქის მზრუნველი; 1844 წლიდან სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი; 1845 წლიდან სენატორი; 1851 წლიდან სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი.

## ლიტერატურა
* Давыдов, Сергей Иванович // Русский биографический словарь : в 25 томах. — СПб.—М., 1896—1918;

კატეგორია:დაბადებული 1793
კატეგორია:გარდაცვლილი 1878
კატეგორია:რუსი სახელმწიფო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველები რუსეთში
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მარტი
სერგეი
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები