open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ომარ გოგია

**ომარ ათანასეს ძე გოგია** (დ. 25 ივნისი, 1940, სოფ. ლეძაძამე, ახლანდელი სენაკის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიციის გენერალ-მაიორი (2003). 

## ბიოგრაფია
1964 წელს დაამთავრა სტავროპოლის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგროეკონომიური ფაკულტეტი. 1999–2001 წლებში იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს მთავარი სახელმწიფო მრჩეველი. 2001-2002 წლებში სამეგრელო-ზემო სვანეთში აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის წარმომადგენლობის ხელმძღვანელი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე 2002–2004 წლებში. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის II ხარისხისა (2000) და ღირსების (1999) ორდენებით. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1940
ომარ
კატეგორია:ქართველი გენერლები
კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ალექსანდრე გობრონიძე

**ალექსანდრე ამბროსის ძე გობრონიძე** (დ. 17 ოქტომბერი, 1925, სოფ. ლიხაური, ახლანდელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 2004) — ქართველი პედაგოგი, პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1986), პროფესორი (1987). 1991–1996 წლებში იყო აჭარის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი და თავმჯდომარის მოადგილე. 

## ბიოგრაფია
1946 წელს დაამთავრა თსუ-ის ისტ. ფაკულტეტი. მუშაობდა სხვადასხვა ხელმძღვანელ თანამდებობებზე, 1957–1964 წლებში — ლიხაურის საშ. სკოლის დირექტორად, 1964 წლიდან — ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის დაწყებითი განათლების პედაგოგიური ფაკულტეტის დეკანად. 1975 წლიდან იყო ამ ინსტიტუტის პედაგოგიური კათედრის გამგე. იკვლევდა პედაგოგიური თეორიისა და ისტორიის პრობლემებს. 

## ბიბლიოგრაფია
*ცხოვრებასთან სკოლის კავშირის პრობლემა ი. გოგებაშვილის პედაგოგიკურ მემკვიდრეობაში, ბათ., 1965; 
*ი. გოგებაშვილი და აჭარა, ბათ., 1970; 
*ახალგაზრდობის ზნეობრივი აღზრდა ბათ., 1976; 
*მომავალ მასწავლებელთა მომზადება, ბათ., 1984; 
*პედაგოგიკა (დამხმარე სახელმძღვანელო), ბათ., 1996; 
*აღზრდის ფილოსოფიური საფუძვლები. დამხმარე სახელმძღვანელო, ბათ., 1997. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი   2004
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ალექსანდრე
ვახტანგ გოგიბედაშვილი

**ვახტანგ გრიგოლის ძე გოგიბედაშვილი** (დ. 23 მაისი, 1906, გორი — გ. 1985, თბილისი) — ქართველი ფიზიოთერაპევტი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1951), პროფესორი (1958). 

## ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი; 1931–1933 წლებში მობილიზებული იყო კრასნოიარსკში ლაზარეთის უფროსად; იყო თბილისის შრომის ჰიგიენისა და პროფ. სნეულებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკური განყოფილების მეცნიერულ მუშაკი, შემდგომ – ამ ინსტიტუტის დირექტორი (1946–1948); ფიზიოთერაპიისა და კურორტოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი (1948–1964). თსსი-ის ფიზიოთერაპიისა და კურორტოლოგიის კათედრის პროფესორი (1964–1980). გოგიბედაშვილი არის მრავალი სამეცნიერო შრომის ავტორი, რომლებიც ეხება ფიზიოთერაპიის და კურორტოლოგიის აქტუალურ საკითხებს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
კატეგორია:ქართველი ფიზიოთერაპევტები
ვახტანგ
ვახტანგ გოგილაშვილი

**ვახტანგ ნიკოლოზის ძე გოგილაშვილი** (დ. 20 ნოემბერი, 1933, თბილისი — გ. 9 აპრილი, 2019, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი მანქანათმშენებლობის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1990), პროფესორი (1991).

## ბიოგრაფია
1957 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მექანიკის ფაკტულტეი მანქანათმშენებლის სპეციალობით. 1960 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში მექანიზმებისა და მანქანების თეორიის კათედრაზე. 2005 წლიდან არის კათედრის გამგე. გოგილაშვილის სამეცნიერო კვლევები ეხება მექანიკურ სისტემებში ენერგიის დანაკარგების შესწავლას; რთული სტრუქტურის ჯაჭვური სისტემების დინამიკის ანალიზსა და სინთეზს; კოსმოსური ბაზირების ტრანსფორმირებადი სისტემების გაანგარიშებისა და დაპროექტების საკითხებს. მონაწილეობდა პირველი ქართული კოსმოსური ობიექტის – დიდი გასაშლელი რეფლექტორის – ღია კოსმოსში გაყვანის ექსპერიმენტში. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999). 

## ბიბლიოგრაფია
*ტრანსფორმირებადი სისტემების სტრუქტურული და კინემატიკური სინთეზი, თბ., 2009 (თანაავტორი).

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ვახტანგ
უშანგი გოგინავა

**უშანგი აკაკის ძე გოგინავა** (დ. 2 ოქტომბერი, 1968, ვარჩა, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი მათემატიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნნიერებათა დოქტორი (2001), პროფესორი (2004). 

## ბიოგრაფია
1993 წელს დაამთავრა თსუ-ის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1995–2001 წლებში მუშაობდა თსუ-ის სოხუმის ფილიალის მათემატიკის ანალიზის კათედრაზე. 2001 წლიდან ი. ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია. კვლევის ძირითადი მიმართულებაა: ფურიეს მწკრივების კრებადობა და შეჯამებადობა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1968
უშანგი
ოთარ გოგილაშვილი

**ოთარ ივანეს ძე გოგილაშვილი** (დ. 21 თებერვალი, 1938, თბილისი) — ქართველი მეტალურგი. პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1989), პროფესორი (1990). 

## ბიოგრაფია
1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი. 1969–1974 წლებში მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, სადაც 1975 წელს მიანიჭეს უფროსი მეცნიერი თანამშრომლის წოდება. ამავე წელს მუშაობა დაიწყო ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში. იკვლევდა პედაგოგიურ თეორიის საკითხებს და ტექნიკურ დისციპლინათა სწავლების მეთოდიკას.

## ბიბლიოგრაფია
*ლითონების კოროზია ძაბვების ქვეშ (დამხმარე სახელმძღვანელო), თბ., 1972; 
*შრომის მასწავლებლის პიროვნების ჩამოყალიბება პედაგოგიურ ინსტიტუტებში (დამხმარე სახელმძღვანელო), თბ., 1986; 
*ზოგადტექნიკური დისციპლინებისა და შრომის მასწავლებლის პიროვნების მოდელირება, თბ., 1988.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მეტალურგები
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1938
ოთარ
დომენიკო ფონტანა

**დომენიკო ფონტანა** (; დ. 1543, მელიდე — გ. 28 ივნისი, 1607, ნეაპოლი) — იტალიელი არქიტექტორი, ინჟინერი, არქიტექტურის თეორეტიკოსი. ადრეული ბაროკოს წარმომადგენელი.

რომში 1581–1584 წლებში ააშენა სიქსტუს V-ის კაპელა სანტა მარია მაჯორეს ეკლესიაში, ჩართული იყო პაპის სასახლეების გადაკეთებაში ვატიკანში, ლატერანსა და სხვ. მონაწილეობდა პაპის ქალაქთმშენებლობის პროგრამაში: გაიყვანა ახალი ქუჩები, დადგა ობელისკები (მ.შ. წმინდა პეტრეს მოედანზე) და შადრევნები (აკვა ფელიჩე, ანუ მოსეს შადრევანი, 1587), რამაც ხელი შეუწყო რომში ბაროკოს კონცეფციის, როგორც საზეიმო ანსამბლების სისტემის, ჩამოყალიბებას. 1592 წლიდან ცხოვრობდა ნეაპოლში, ესპანელი ვიცე-მეფის კარზე. იყო ნეაპოლის სამეფოს მთავარი ინჟინერი და უძღვებოდა ქალაქთმშენებლობის სამუშაოებს, ააშენა პალაცო რეალე (1600–1602). ავტორია ტრაქტატისა „ვატიკანის ობელისკის გადატანის შესახებ“ («Della trasportatione dell’obelisco vaticano et delle fabriche di Nostro Signore papa Sisto V fatte dal cavallier Domenico Fontana, architetto di sua santita», 1590).

## გალერეა

ფაილი:Rzym_swiete_schody_kaplica_san_Lorenzo.jpg|წმინდა იოანეს ბაზილიკის ჩრდილოეთი ფასადი (ეს ნაწილი აიგო ფონტანას პროექტით)
ფაილი:Fontana dell'Acqua Felice (Roma).jpg|მოსეს შადრევანი რომში
ფაილი:Fountain_in_the_pedestal_of_the_obelisk_in_front_of_S._Giovanni_in_Laterano.JPG|ლატერანის ობელისკის შადრევანი

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1543
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1607
კატეგორია:იტალიელი არქიტექტორები
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
ქანარმეშა

**ქანარმეშა** ()  — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   1,413 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ქოსალარი (ლენქორანი)

**ქოსალარი** ()  — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში.  

## რესურსები ინტერნეტში
*
 

კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ალფრედო ფონი

**ალფრედო ფონი** (; დ. 20 იანვარი, 1911, უდინე, იტალია — გ. 28 იანვარი, 1985, ლუგანო, შვეიცარია) — იტალიელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა „უდინეზეს“, „ლაციოს“, „პადოვას“, „იუვენტუსის“, „კიასოს“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი და იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. 1936 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი და 1938 წლის მსოფლიო ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად. 1953 და 1954 წლებში მისი ხელმძღვანელობით მილანის „ინტერმა“ ორჯერ ზედიზედ მოიპოვა იტალიის ჩემპიონის ტიტული, ხოლო 1961 წელს, ასევე მისი მთავარი მწვრთნელობის პერიოდში „რომა“ საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასს დაეუფლა. 1954–1958 წლებში იყო იტალიის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელთა საბჭოს წევრი.

## კარიერა 
### საკლუბო კარიერა 
ალფრედო ფონიმ საკლუბო კარიერა 1927 წელს, 16 წლის ასაკში, მშობლიურ ქალაქ უდინეს საფეხბურთო კლუბ „უდინეზეში“ დაიწყო. კლუბის შემადგენლობაში მან ორი სეზონი ითამაშა, რომლის განმავლობაშიც 43 შეხვედრაში გამოვიდა მოედანზე და ერთი ბურთი გაიტანა.

## მიღწევები
### საკლუბო
; იუვენტუსი
* სერია A: 1934–35
* იტალიის თასი: 1937–38, 1941–42 
### სანაკრებო
; იტალია
* ოლიმპიური ჩემპიონი: 1936 
* მსოფლიო ჩემპიონი: 1938 

### ინდივიდუალური
* მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1938
### სამწვრთნელო
; ინტერი მილანი
* სერია A: 1952–53, 1953–54
; რომა
* საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასი: 1960–61

## ბიბლიოგრაფია 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* ალფრედო ფონი  — Comitato Olimpico Nazionale Italiano
* ალფრედო ფონი — Enciclopedia del calcio
* ალფრედო ფონი — FIFA.com
* ალფრედო ფონი — National-Football-Teams.com

## კომენტარები
## სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1911
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:უდინეზეს ფეხბურთელები
კატეგორია:ლაციოს ფეხბურთელები
კატეგორია:პადოვის ფეხბურთელები
კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1938 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები
კატეგორია:ვენეციის მწვრთნელები
კატეგორია:სამპდორიას მწვრთნელები
კატეგორია:მილანის ინტერის მწვრთნელები
კატეგორია:ბოლონიის მწვრთნელები
კატეგორია:რომას მწვრთნელები
კატეგორია:იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები
პატრიციო სალა

**პატრიციო სალა** (; დ. 16 ივნისი, 1955, ბელუსკო, ლომბარდია, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „მონცას“, „ტორინოს“, „სამპდორიას“, „ფიორენტინას“, „პიზას“, „ჩეზენას“, „პარმას“, „სოლბიატეზეს“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი, ვიცე-ჩემპიონი  და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი „ტორინოს“ შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად.
 რიგებში. 1978]]

### სანაკრებო კარიერა 
1976–1980 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 8 შეხვედრას ატარებს.

#### სტატისტიკა 
### მსოფლიო ჩემპიონატზე 
პატრიციო სალამ 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ერთ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

## მიღწევები
### საკლუბო
; ტორინო
; სერია A
* ჩემპიონი: 1975–76
* ვიცე-ჩემპიონი: 1976–77
* ბრინჯაოს პრიზიორი: 1977–78, 1979–80

## ბიბლიოგრაფია 
* *Dizionario del Calcio Italiano* (M.Sappino&nbsp;– Ed. Baldini & Castaldi)
* *Granatissimo&nbsp;– i 35 grandi del Toro* (S.Barbero&nbsp;– Graphot Editrice)
* *Il ritorno degli dei granata* (P.Ferrero&nbsp;– Bradipolibri)
* *Mi era rimasto un calzettone* (A.Cracas - Elena Morea Editore)
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* პატრიციო სალა — Calcio.com
* პატრიციო სალა — Enciclopedia del calcio
* პატრიციო სალა — FIFA.com
* პატრიციო სალა — National-Football-Teams.com

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:დაბადებული 16 ივნისი
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:მონცას ფეხბურთელები
კატეგორია:ტორინოს ფეხბურთელები
კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები
კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები
კატეგორია:პიზის ფეხბურთელები
კატეგორია:ჩეზენის ფეხბურთელები
კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გივი გოგიჩაიშვილი

**გივი სიმონის ძე გოგიჩაიშვილი** (დ. 23 ივნისი, 1918, ზუგდიდი — გ. 17 იანვარი, 1977, თბილისი) — ქართველი მწერალი. 

პირველი მოთხრობა „გადამწყვეტი შამათი“ 1944 წელს გამოაქვეყნა, მოთხრობების პირველი კრებული „ცისარტყელა“ – 1953 წელს. ავტორია რომანებისა: „პირველი დღეები“, (1959); „გაზაფხულიდან გაზაფხულამდე“, (1965); „სამაია“, (1975) და მოთხრობათა კრებულებისა. მარტინა მინტეგი-ბილბაოსთან ერთად თარგმნა ბ. პერეს გალდოსის, რ. პანილიას თხუზულებები. გოგიჩაიშვილის რამდენიმე რომანი და მოთხრობა თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, აზერბაიჯანულ და სხვა ენებზე. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1918
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
კატეგორია:ქართველი მწერლები
გივი
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
პიეტრო რავა

**პიეტრო რავა** (; დ. 21 იანვარი, 1916, კასინე, , ალესანდრია, პიემონტი, იტალია — გ. 5 ნოემბერი, 2006, ტურინი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა „იუვენტუსის“, „ალესანდრიას“, „ნოვარას“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი, ორგზის ვიცე-ჩემპიონი და იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. 1936 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი და 1938 წლის მსოფლიო ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად.

## კარიერა 
### საკლუბო კარიერა 
პიეტრო რავა „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში პირველად 1935 წლის 3 ნოემბერს, „ფიორენტინას“ წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში გამოვიდა მოედანზე. მატჩი ფრედ 1:1 დამთავრდა. მომდევნო შეხვედრა, რომელშიც მან მიიღო მონაწილეობა 1936 წლის თებერვალში გაიმართა. ამის შემდეგ მან კლუბის ძირითად შემადგენლობაში დაიმკვიდრა ადგილი. იმავე წელს იგი მოწვევას იღებს იტალიის ნაკრების მთავარი მწვრთნელის — ვიტორიო პოცოსგან 1936 წლის ბერლინის ოლიმპიადაზე მონაწილეობის მისაღებად. 

#### საკლუბო სტატისტიკა
### სანაკრებო კარიერა 
1935–1946 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 31 შეხვედრას ატარებს.
#### სტატისტიკა 
### მსოფლიო ჩემპიონატზე 
პიეტრო რავამ 1938 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 4 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

## მიღწევები
### საკლუბო
; იუვენტუსი
; სერია A
* ჩემპიონი: 1949–50
* ვიცე-ჩემპიონი: 1937–38, 1946–47
; იტალიის თასი
* თასის მფლობელი: 1937–38, 1941–42 
### სანაკრებო
; იტალია
* ოლიმპიური ჩემპიონი: 1936
* მსოფლიო ჩემპიონი: 1938 

### ინდივიდუალური
* მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1938

## ბიბლიოგრაფია 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* პიეტრო რავა  — Comitato Olimpico Nazionale Italiano
* პიეტრო რავა — Enciclopedia del calcio
* პიეტრო რავა — National-Football-Teams.com

## სქოლიო

კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1916
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები
კატეგორია:ნოვარას ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1938 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები
კატეგორია:სამპდორიას მწვრთნელები
კატეგორია:პალერმოს მწვრთნელები
მსხლები (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)

**მსხლები** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში, წინაგრის თემში. მდებარეობს მდინარე ლეხურის (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 920 მეტრი, ახალგორიდან 54 კმ, კასპიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 21 კმ.

## ისტორია 
რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ყოფნის დროს შედიოდა თბილისის გუბერნიის გორის მაზრაში. საქართველოს სსრ ადმინისტრაციული დაყოფით — სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ლენინგორის რაიონის წინაგრის სოფსაბჭოში. ქართულ-ოსური კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, 1992 წლიდან, სოფელს ვერ აკონტროლებდა საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლება. 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ და დე ფაქტოდ შედის არაღიარებული ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკის“ ლენინგორის რაიონის შემადგენლობაში. 1959 წელს (ამ დროს შედიოდა ცხილონის სოფსაბჭოში) სოფელში ცხოვრობდა 181 კაცი, რომელთაგან უმრავლესობა იყო ოსი. დე ფაქტო სამხრეთ ოსეთის მიერ 2015 წელს ჩატარებული აღწერის მიხედვით მსხლების მოსახლეობას 9 კაცი (3 მამაკაცი და 6 ქალი) შეადგენდა.

## ღირსშესანიშნაობები 
კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებიდან აღსანიშნავია მსხლების წმინდა გიორგის ეკლესია და კვირაცხოვლის ნაეკლესიარი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კატეგორია:საქართველოს ოკუპირებული სოფლები
გიორგი გოგიჩაიშვილი (ტელემექანიკოსი)

**გიორგი გიორგის ძე გოგიჩაიშვილი** (დ. 20 იანვარი, 1941, ბათუმი) — ქართველი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალისტი. საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009). ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1985). 

## ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ავტომატიკისა და ტელემექანიკის სპეციალობით. 1971 წელს მუშაობა დაიწყო ინსტიტუტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ლაბორატორიაში, შემდგომ – საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ახალდაარსებულ ინფორმატიკისა და მართვის ავტომატიზებული სისტემების კათედრაზე. გოგიჩაიშვილი არის ამ კათედრის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1991-2007 წლებში იყო ამავე კათედრის გამგე. 2007 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ორგანიზაციული მართვის დეპარტამენტის უფროსი. გოგიჩაიშვილის სამეცნიერო კვლევის ძირითადი მიმართულებაა მართვის ავტომატიზებული სისტემების, მ. შ. ინტელექტუალური სისტემების დაპროექტების მეთოდოლოგიისა და ტექნოლოგიის სრულყოფა სრულიად ახალი პრინციპების გამოყენებით. ეს პრინციპები საფუძვლად დაედო მისი ხელმძღვანელობით დამუშავებულ და დანერგილ მართვის ავტომატიზებულ სისტემას ქიმიური ბოჭკოების ექსტრაქციის პროცესების მართვისათვის, ასევე რობოტტექნიკურ კომპლექსს ანოდირებული ფირფიტების წარმოებაში. გოგიჩაიშვილი ასევე იკვლევს გადაწყვეტილებათა მიღების ინტელექტუალური სისტემების დამუშავების ახალ მეთოდებსა და მოდელებს, რომლებიც საფუძვლად დაედო მეურნეობის სხვადასხვა დარგში მართვის ავტომატიზებულ და ექსპერტულ სისტემებს. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სამეცნ. ნაშრომი, 17 სახელმძღვანელო, 5 მონოგრაფია, მიღებული აქვს რამდენიმე საავტორო მოწმობა და პატენტი გამოგონებებზე. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენითა (2002) და გ. ნიკოლაძის მედლით (2006).

## ბიბლიოგრაფია
*დაპროგრამების მეთოდები, თბ., 1997; 
*მართვის ავტომატიზებული სისტემის დაპროექტება და აგება, თბ., 2001; 
*Автоматизация принятия решений в системах управления, Тб., 1985. 

კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1941
გიორგი
კარლო მადერნა

მინი|კარლო მადერნა
**კარლო მადერნა** (მოდერნო) იტალ. *Carlo Maderna, Maderno*; დ. 1556— გ. 1629) — შვეიცარიელ-იტალიელი არქიტექტორი, 
სწავლობდა ბიძებთან - ჯერ დომენიკო, შემდეგ ჯოვანი ფონტანასთან.

მოდერნო რომში ჩამოვიდა ლომბარდიიდან XVI საუკუნის 80-წლებში, დაიწყო მუშაობა ქვისმთლელად თავის ბიძასთან, ჯოვანისთან ერთად, აშენებდა წყილსგაყვანილობას და შადრევნებს. ერთ-ერთი მათ განი არის მარჯვენა შადრევანი წმინდა პეტრეს მოედანზე 1613წ. მადერნამ ასევე დაასრულა კონსტრუქციების მთელი რიგი , რომელთა მშენებლობა დაიწყეს სხვა ხუროთმოძღვრებმა: მაგალითად, პალაცო კიჯი ჯაკომო დელა პორტას შემდეგ - მშენებლობა დასრულდა 1630 წლისთვის.

კარლო მადერნას პირველი დამოუკიდებელი ნამუშევარია სანტა-სუსანას ეკლესიის ფასადის შექმნა. ტაძრის ფასადი იყოფა ორ რიგად. ქვედა იარუსი ნახევარ სვეტებით არის გაფორმებული. არქიტექტორმა აქ პირველად გამოიყენა  ბალუსტრადები. ნახევარ-სვეტები ხაზს უსვამენ შენობის ვერტიკალურ ღერძს. დეკორატიული ელემენტები და ქანდაკებები  გამოხატავენ ფორმებს. შემდეგ მადერნომ 1605 წელს იმუშავა სანტა მარია დელა ვიტორიას ეკლესიის ინტერიერზე. ასევე არქიტექტორმა დაამთავრა წმინდა პეტრეს ბაზილიკა 1605-1613წწ. მან შეცვალა ტაძრის ცენტრალური გეგმის იერსახე, გააფართოვა მისი ნავი და სამლოცველო, ბერძნულიდან გააკეთა ლათინური ჯვარი. ფასადი გახდა დომინანტი ტაძრის სხვა არქიტექტურულ ელემენტებთან შედარებით. სადაც შემდგომ განათავსეს კურთხევის ლოჟა პაპისთვის.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია 

კატეგორია:დაბადებული 1556
კატეგორია:გარდაცვლილი 1629
კატეგორია:იტალიელი არქიტექტორები
გიორგი გოგიჩაძე

**გიორგი კონსტანტინეს ძე გოგიჩაძე** (დ. 28 ოქტომბერი, 1941, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1983), პროფესორი (1991), ევროპის სამედიცინო ონკოლოგიის საზოგადოების (ESMO) საპატიო წევრი. 

## ბიოგრაფია
1964 წელს დაამთავრა თსუ-ის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 1964-1966 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ბოტანიკისა და თბილისის ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტებში სხვადასხვა სამეცნიერო თანამდებობაზე, 1970-1994 წლებში – ჰემატოლოგიისა და სისხლის გადასხმის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ელექტრონული მიკროსკოპიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. გოგიჩაძე იკვლევს სიმსივნური ზრდის უჯრედულ მექანიზმებს, ისევე როგორც შეძენილი იმუნოდეფიციტის სინდრომის (შიდსის) განვითარების შესაძლებლობებს. 2005-2007 იყო თსსუ-ის ფსიქოთერაპიისა და ფსიქოსომატური მედიცინის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 2007 წლიდან ამავე ინსტიტუტის მიკრობიოლოგიისა და იმუნოლოგიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელია. ეწევა აგრეთვე პედაგოგიურ საქმიანობას, არის თსსუ-ის ბიოლოგიის, სამედიცინო გენეტიკისა და მიკრობიოლოგიის კათედრის პროფესორი. გოგიჩაძე ავტორია სამედიცინო ტერმინოლოგიის ქართულ-ინგლისურ- რუსულლათინური ლექსიკონის და 4 გამოგონებისა.

## ბიბლიოგრაფია
*ბიოლოგიისა და მედიცინის დრამატული ფურცლები, თბ., 2009; 
*Соматическая гибридизация и механизм злокачественной трансформации клеток, Тб., 1993. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1941
გიორგი
ნიკოლოზ გოგიჩაიშვილი

**ნიკოლოზ ივანეს ძე გოგიჩაიშვილი** (დ. 7 მაისი, 1903, სოფ. ნიგვზიანი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 14 აპრილი, 1945, ჩეხოსლოვაკია, დაკრძალულია კიევში) — საბჭოთა კავშირის გმირი (13 დეკემბერი, 1942). წოდება მიენიჭა II მსოფლიო ომში კავკასიის დაცვის დროს გამოჩენილი მამაცობისათვის. 1944 წელს კარპატებში იბრძოდა, დაიღუპა პრაღის მისადგომებთან. დაჯილდოებულია დიდების ორდენით და სხვა საბრძოლო ორდენებით. 

## ლიტერატურა
* Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза начальствующему составу Красной Армии» от 23 ноября 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 25 декабря (№ 46 (205)). — С. 1.

კატეგორია:დაბადებული 7 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1945
ნიკოლოზ
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:დიდების II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დიდების III ხარისხის ორდენის კავალრები
გოგოლაძე

საკუთარი სახელი **გოგოლაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* დერმიშა გოგოლაძე — ისტორიკოსი
* ვაჟა გოგოლაძე — ლოტბარი
* ვასილ გოგოლაძე — ბიბლიოგრაფი, პუბლიცისტი
* ვახტანგ გოგოლაძე — მათემატიკოსი
* ვლადიმერ გოგოლაძე — სპორტსმენი (სპორტული ტანვარჯიში)
* თენგიზ გოგოლაძე — მწერალი
* კაპიტონ გოგოლაძე — ჟურნალისტი
* კობა გოგოლაძე — სპორტსმენი (კრივი)
* ლერი გოგოლაძე — მათემატიკოსი, სპორტსმენი (წყალბურთი)
* ლიანა გოგოლაძე — მეცნიერი, მუსიკოსი, პედაგოგი და ხელოვნებათმცოდნე


კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
გულადი გოგმაჩაძე

**გულადი ჯემალის ძე გოგმაჩაძე** (დ. 17 თებერვალი, 1962, სოფ. გვარა, ახლანდ. ქობულეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი აგროინჟინერი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1997), პროფესორი (2005).

## ბიოგრაფია
1987 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, 1987-1992 წლებში მუშაობდა ქობულეთის აგროსამრეწველო გაერთიანებაში, ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტზე; 1993-1999 წლებში მუშაობდა კომერციულ სტრუქტურებში. 2000 წლიდან იყო რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის ექსპერტი სურსათის უსაფრთხოების საკითხებში. 2002 წლიდან სახელმწიფო ფედერალურ უნიტარული საწარმოს – „სრულიად რუსეთის ინფორმატიზაციის, აგრონომიისა და ეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის“ გენერალური დირექტორია. 2004 წლიდან მოღვაწეობს მ. ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ნიადაგმცოდნეობის ფაკულტეტზე. გოგმაჩაძის სამეცნიერო ინტერესების სფეროა: სიმინდის მოყვანის ტექნოლოგიის შემუშავება საქართველოს ტყის მურა და მდელო-ჭაობის ნიადაგებზე, გამოკვლევები სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების ეკოლოგიურ მდგომარეობის აგრომონიტორინგის პრობლემებზე, ადაპტურლანდშაფტური მიწათმოქმედების ბიოლოგიზაციის მოქმედების შეფასება ნიადაგის ნაყოფიერებასა და სხვადასხვა აგროფიტოცენოზებზე, მიწის ნაყოფიერების შეფასების ახალი მეთოდების დანერგვა. ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომისა (მ.შ. 5 მონოგრაფია). გოგმაჩაძე შეყანილია ენციკლოპედიაში „რუსეთის თვალსაჩინო მოღვაწეები“ (2007).

## ბიბლიოგრაფია
*Возделывание кукурузы в Аджарии, Батуми, 1997;
*Агроэкологический мониторинг почв и земельных ресурсов Российской Федерации, М., 2010.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1962
გულადი
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ვახტანგ გოგოლაძე

**ვახტანგ გიორგის ძე გოგოლაძე** (დ. 31 მარტი, 1909, ქ. რკვია, ახლანდ. აზერბაიჯანის რესპუბლიკა — გ. 17 ივნისი, 1961, დაბა წაღვერი, ბორჯომის რაიონი) — ქართველი მათემატიკოსი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1945), პროფესორი (1947). 

## ბიოგრაფია
1929 წელს დაამთავრა თსუ. 1947 წლიდან იყო მოსკოვის ჩარხსაშენი ინსტიტუტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის გამგე. იკვლევდა ჰიპერბოლური ტიპის კერძოწარმოებულიან განტოლებათა თეორიის, თეორიულ სეისმოლოგიისა და სხვ. საკითხებს. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1961
ვახტანგ
გიული გოგოლი

**გიული ივლიანეს ძე გოგოლი** (დ. 23 თებერვალი, 1945, სენაკი) — ქართველი ზოოტექნიკოსი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერების დოქტორი (1992), პროფესორი (2000). 

## ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი. 1976-1991 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტში მეძროხეობის განყოფილების გამგე, 1991-2006 წლებში – საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მეცხოველეობის ბიოლოგიის საფუძვლების სამეცნიერო-კვლევითი სექტორის ხელმძღვანელის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 1994-2006 წლებში ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევით ინსტიტუტში. 1995-2005 წლებში ხელმძღვანელობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გრანტების პროექტს. 2006 წლიდან საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორია, 2007 წლიდან – მ. რჩეულიშვილის სახელობის მეცხოველეობის ბიოლოგიურ საფუძვლების ინსტიტუტის დირექტორი. გოგოლი მუშაობს ძროხის ადაპტაცია-აკლიმატიზაციის, ჯიშთაშორისი და სახეობათაშორისი ჰიბრიდიზაციის პრობლემებზე, ასევე სწავლობს მეცხოველეობის პროდუქტების წარმოებისა და გადამუშავების ტექნოლოგიურ საკითხებს. ავტორია მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის (მ. შ. 12 მონოგრაფია და 3 სახელმძღვანელო). მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

## ბიბლიოგრაფია
* ხორცისა და ხორცპროდუქტების ტექნოლოგია, თბ., 2004; 
* ჰიბრიდიზაცია სარძეო მეძროხეობაში, თბ., 2009. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ზოოტექნიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1945
კატეგორია:სენაკში დაბადებულები
კატეგორია:სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
პლუმების ტექტონიკა

**პლუმების ტექტონიკა**, **პლუმ-ტექტონიკა** — გეომეცნიერების თეორია, რომლის თანახმად დედამიწის მანტიაში არსებობს პლუმები — ცხელი მანტიური ნაკადები, რომლებიც დედამიწის ზედაპირთან მიახლოებისას, კერძოდ, დედამიწის ქერქსა და ზედა მანტიაში ქმნიან ლღობის კერებსა და განსაზღვრული გეოქიმიური ტიპების ვულკანიზმს, რასაც თან სდევს ბაზალტების ხანმოკლე ამონთხევა ან ვულკანთა ჯაჭვების წარმოქმნა. პლუმების ტექტონიკა წარმოადგენს დედამიწის ლითოსფეროში არსებული მაგმური და ტექტონიკური პროცესების ერთობლიობას, რომელიც განპირობებულია მასზე მანტიური პლუმების ზემოქმედებითა და აგრეთვე გეოლოგიური კონცეფციით, რომელიც ხსნის ამ პროცესებს. პლუმების ტექტონიკის მნიშვნელოვანი შემადგენელი ნაწილია ეგრეთ წოდებული პლუმური მაგმატიზმი, რომელიც შეიცავს ინტრუზიას დედამიწის ქერქისა და მანტიის საზღვრის გასწვრივ და დედამიწის ქერქში, ბაზალტების (ხშირად ტუტე შედგენილობის) ამონთხევას ზედაპირზე.  

ლითოსფერული ფილების კონტინენტური ნაწილის ფარგლებში მანტიური პლუმის თავზე წარმოიქმნება ტრაპული პროვინციები; ფილების ოკეანურ ნაწილში — შიდაფილური ოკეანური ბაზალტური პლატო დედამიწის ქერქის გაზრდილი სიმძლავრით ან წყალქვეშა ვულკანებისა და ვულკანური კუნძულების ჯაჭვებით. მანტიური პლუმების აზევებას უკავშირებენ კონტინენტის პასიური კიდის წარმოქმნას. პლუმების ტექტონიკის გამოვლინება დიდ როლს თამაშობს კონტინენტური და ოკეანური ლითოსფეროს მასების შეზრდაში. გარდა ამისა, პლუმების ტექტონიკას მიაკუთვნებენ ზოგიერთ შიდაფილურ ტექტონიკურ პროცესს, მათ შორის დედამიწის ქერქის შიდაფილურ აზევებებსა და კონტინენტურ რიფტულ სისტემებს. 

მანტიური პლუმების აზევება საბოლოო ჯამში ხელს უწყობს ლითოსფერული ფილების გაპობასა და სპრედინგის ღერძის წარმოქმნას. შესაძლოა, რომ მანტიური პლუმები არსებით გავლენას ახდენენ კონვექციური უჯრედების გარდაქმნაზე დედამიწის მანტიაში. პლუმების ტექტონიკა მნიშვნელოვან როლს თამაშობს დედამიწის გეოდინამიკაში პალეოარქეულიდან მოყოლებული, შესაძლოა, უფრო ადრეული დროიდანაც. ჩვეულებრივ, ითვლება, რომ გლობალური მანტიური კონვექცია, რომელიც წარმოადგენს ლითოსფერული ფილების მოძრაობის მთავარ მექანიზმს და მანტიური პლუმების აზევება არსებობს ერთდროულად და პლუმების ტექტონიკა ავსებს ფილების ტექტონიკას. რიგი მკვლევრის აზრით, ფილების ტექტონიკა და პლუმების ტექტონიკა დროში ცვლიან ერთმანეთს. 

## სქოლიო
კატეგორია:ფილების ტექტონიკა
კატეგორია:გეოდინამიკა
სერჯო ბრიო

**სერჯო ბრიო** (; დ. 19 აგვისტო, 1956, ლეჩე, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა „ლეჩეს“, „პისტოიეზეს“ და „იუვენტუსის“ ღირსებას. იტალიის ოთხგზის ჩემპიონი და იტალიის თასის სამგზის მფლობელი, თასების მფლობელთა თასისა (1984) და უეფა-ს სუპერთასის მფლობელი (1984), ევროპის ჩემპიონთა თასის მფლობელი (1985) და ფინალისტი (1983),  საკონტინენტთაშორისო თასისა (1985) და უეფა-ს თასის (1990) მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. ფეხბურთის ისტორიაში იგი ერთ-ერთია იმ ექვსი ფეხბურთელიდან, რომელთაც ევროპული კლუბებისთვის არსებული ყველა ოფიციალური საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირი აქვთ მოგებული.

## კარიერა 
სერჯო ბრიოს საფეხბურთო კარიერის დასაწყისი მშობლიური ქალაქის, იმავე სახელწოდების საფეხბურთო კლუბ „ლეჩეს“ უკავშირდება. 

„ლეჩეს“ შემდეგ იგი „იუვენტუსში“ გადადის, თუმცა ძირითად შემადგენლობაში ადგილის დამკვიდრებას ვერ ახერხებს და 1975–1978 წლებში იჯარით „პისტოიეზეს“ რიგებში აგრძელებს თამაშს. 

1978 წლიდან „იუვენტუსში“ ბრუნდება, სადაც კარიერის დასასრულამდე თამაშობს. სწორედ ამ კლუბის სახელს უკავშირდება მისი გამორჩეული საფეხბურთო კარიერა, რომლის განმავლობაშიც თანაგუნდელებთან ერთად ყველა ეროვნულ და საერთაშორისო საფეხბურთო ტიტულს ისაკუთრებს.

წლების განმავლობაში იგი კლუბის ყველა დროის უდიდესი მცველების — გაეტანო შირეას, კლაუდიო ჯენტილეს და ანტონიო კაბრინის მხარდამხარ იცავდა „იუვენტუსის“ ღირსებას და მის ერთ-ერთ საუკეთესო მცველად ითვლებოდა. თორმეტი სეზონის მანძილზე სერჯო ბრიომ ტურინელთა მაისურით 378 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 24 ბურთი გაიტანა.

სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად. 1991–1994 წლებში იყო „იუვენტუსის“ მთავარი მწვრთნელის თანაშემწე, 1995–1996 წლებში კი „კალიარის“ მთავარი მწვრთნელის თანაშემწე. 2003–2004 წლებში ბელგიური საფეხბურთო კლუბის „მონსის“ მთავარ მწვრთნელად მუშაობდა.

## მიღწევები
### საკლუბო
; იუვენტუსი
* სერია A: 1980–81, 1981–82, 1983–84, 1985–86
* იტალიის თასი: 1978–79, 1982–83, 1989–90
* თასების მფლობელთა თასი: 1983–84 
* უეფა-ს სუპერთასი: 1984 
* ევროპის ჩემპიონთა თასი: 1984–85 
* საკონტინენტთაშორისო თასი: 1985 
* უეფა-ს თასი: 1989–90

## ბიბლიოგრაფია 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* სერჯო ბრიო — Calcio.com
* სერჯო ბრიო — Footballdatabase.eu
* სერჯო ბრიო — Transfermarkt
* სერჯო ბრიო — Weltfussball.de

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1956
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ლეჩეს ფეხბურთელები
კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მამია გოგოლიშვილი

**მამია ალექსის ძე გოგოლიშვილი** (დ. 16 სექტემბერი, 1914, სოფ. ბობოყვათი, ახლანდ. ქობულეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 6 აგვისტო, 2006, თბილისი) — ქართველი აგრონომი. საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1992). სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), პროფესორი (1962), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1979). 

## ბიოგრაფია
1938 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სუბტროპიკული ფაკულტეტი. 1938-1954 წლებში ეკავა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობა, მ.შ. 1947-1953 წლებში იყო აჭარის ასსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე. 1953-1989 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ცენტრის ბოტანიკური ბაღის დირექტორი და ამიერკავკასიის ბოტანიკური ბაღების საბჭოს თავმჯდომარე, 1989-1994 წლებში – ბოტანანიკური ბაღის დირექციის მრჩეველი, 1958-1989 წლებში – ბოტანიკური ბაღების მსოფლიო ასოციაციის წევრი, 1962-1994 წლებში – საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მეხილეობის კათედრის გამგე, 1994-1998 წლებში – საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადადემიის აჭარის რეგიონული სამეცნიერო ცენტრის თავმჯდომარე. 1994-2004 წლებში იყო საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის ბათუმის სახელმწიფო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრობიოლოგიის ფაკულტეტის სუბტროპიკული და მრავალწლოვანი კულტურების კათედრის გამგე. გოგოლაშვილმა გამოიკვლია მულჩის გავლენა ციტრუსებისა და ყურძნის მოსავლიანობაზე. ავტორია რამდენიმე მონოგრაფიული ნაშრომისა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ. ღირსების ორდენი (1999).

## ბიბლიოგრაფია
*დამულჩვის თეორია და პრაქტიკა მევენახეობის ზოგიერთ რაიონში, თბ., 1961; 
*თბილისის ბოტანიკურ ბაღში ინტროდუცირებული ხე-ბუჩქები, თბ., 1982. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი აგრონომები
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1914
კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
მამია
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კლაუდიო სალა

**კლაუდიო სალა** (; დ. 8 სექტემბერი, 1947, მაკერიო, ლომბარდია, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „მონცას“, „ნაპოლის“, „ტორინოს“, „ჯენოასა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი, ვიცე-ჩემპიონი, სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი და იტალიის თასის მფლობელი „ტორინოს“ შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად.

### სანაკრებო კარიერა 
1971–1978 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 18 შეხვედრას ატარებს.
#### სტატისტიკა 
### მსოფლიო ჩემპიონატზე 
კლაუდიო სალამ 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ორ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

## მიღწევები
### საკლუბო
; ტორინო
; სერია A
* ჩემპიონი: 1975–76
* ვიცე-ჩემპიონი: 1976–77
* ბრინჯაოს პრიზიორი: 1971–72, 1977–78, 1979–80
; იტალიის თასი
* თასის მფლობელი: 1970–71
### ინდივიდუალური
* იტალიის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი Guerin Sportivo-ს ვერსიით: 1976, 1977

## ბიბლიოგრაფია 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* კლაუდიო სალა — National-Football-Teams.com
* კლაუდიო სალას სანაკრებო მატჩების სტატისტიკა — Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
* კლაუდიო სალა — Storie di Calcio

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:მონცას ფეხბურთელები
კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები
კატეგორია:ტორინოს ფეხბურთელები
კატეგორია:ჯენოას ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები
კატეგორია:კატანძაროს მწვრთნელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ქიუვანილი

**ქიუვანილი** () (ძველი სახელი „გიუვანილი“ ) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  1,205 კაცი.
## რესურსები ინტერნეტში
*
 

კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
პლატონ გოგორიშვილი

**პლატონ ვლადიმერის ძე გოგორიშვილი** (დ. 25 აგვისტო, 1899, სოფ. ბზვანი, ახლანდ. ვანის მუნიციპალიტეტი — გ. 20 მაისი, 1977, თბილისი) — ქართველი ქიმიკოსი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1954), პროფესორი (1956), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1961), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1980, გარდაცვალების შემდეგ; სხვებთან ერთად). 

## ბიოგრაფია
1928 წელს დაამთავრა თსუ. 1930 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პ. მელიქიშვილის სახ. ფიზიკისა და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტში (1934 წლიდან – ლაბორატორიის გამგე). 1929-1972 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. იყო თბილისის სტომატოლოგიური ინტსტიტუტის არაორგანული ქიმიის კათედრის გამგე (1935-1948). საფუძველი ჩაუყარა საქართველოში კომპლექსნაერთთა კვლევას, დაამუშავა და წარმოებაში დანერგა ნაბურღი წყლებიდან იოდის მიღების ახალი მეთოდი, შეიმუშავა მადნეულის სპილენძის სულფიდური მადნების გადამუშავების ავტოკლავურ-ჰიდრომეტალურგიული მეთოდი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 25 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1899
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
პლატონ
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კარლო გოგოძე

**კარლო იოსების ძე გოგოძე** (დ. 8 მაისი, 1909, სამტრედია — გ. 3 იანვარი, 1977, თბილისი) — ქართველი კინოკრიტიკოსი, დრამატურგი, პედაგოგი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1966). 

## ბიოგრაფია
1929-1930 წლებში სწავლობდა სახკინმრეწვის კინომსახიობთა სკოლაში. 1935 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სასცენო ფაკულტეტი. გოგოძე ავტორი და თანაავტორია მხატვრული ფილმების სცენარებისა: „დაკარგული სამოთხე“ (1940, ვ. კარსანიძესთან ერთად), „დაგვიანებული სასიძო“ (1939), „ქაჯანა“ (1941 ნ. ლომოურის მოთხრობის მიხედვით), „მაგდანას ლურჯა“ (1955, ე. გაბაშვილის მოთხრობის მიხედვით), „მაიაკოვსკი იწყებოდა ასე...“ (1958, კ. პიპინაშვილთან ერთად) და სხვ. მისივე სცენარებით გადაიღეს მულტფილმები: „ვეფხვი და ვირი“ (1960), „ლურჯა“ (1970); დოკუმენტური ფილმები: „გენერალ-პოლკოვნიკი ლესელიძე“ (1944), „საქართველოს მზიური სანაპიროები“ (1949), „ვლადიმერ მაიაკოვსკი საქართველოში“, „ალაზნის ველი“ (1954), „ქართული ფოლადი“ (1961), „იყალთოს ნაფუძვარზე“ (1970) და სხვ. 1971-1977 წლებში ხელმძღვანელობდა თავისსავე ინიციატივით დაარსებულ კინომუზეუმს.

## ბიბლიოგრაფია
* ნატო ვაჩნაძე, თბ., 1949; 
* ნარკვევები ქართული კინემატოგრაფიის ისტორიიდან, თბ., 1950; 
* კოტე მარჯანიშვილი, თბ., 1953; 
* ვასილ ამაშუკელი, თბ., 1954; 
* ივანე პერესტიანი, თბ., 1957; 
* ქართული საბჭოთა კინემატოგრაფიის განვითარების გზები, თბ., 1959;
* საბჭოთა კინოფილმების საერთაშორისო წარმატებები, თბ., 1963; 
* ქართული ფილმები მსოფლიოს ეკრანებზე, თბ., 1975; 
* აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში 1912 წელს, თბ., 1979. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კინოკრიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
კარლო
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კეხრინა

**კეხრინა** — ყოფილი დასახლება შავი ზღვის სამხრეთ სანაპიროზე. ისტორიკოსი ენტონი ბრაიერის მოსაზრებით, ის ზეფრიუმის კონცხთან მდებარეობდა. XIII და XIV საუკუნეებში ის ტრაპიზონის იმპერიის ნაწილი იყო.

## სქოლიო
კატეგორია:პონტო
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერია
აღმოსავლეთ ევროპის ცენტრი მრავალპარტიული დემოკრატიისათვის

**აღმოსავლეთ ევროპის ცენტრი მრავალპარტიული დემოკრატიისათვის (EECMD)** — საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც მუშაობს აღმოსავლეთ ევროპის რეგიონში, რათა განავითაროს პოლიტიკური აქტორების შესაძლებლობები, გააუმჯობესოს პოლიტიკური და საარჩევნო გარემო და გააძლიეროს დემოკრატიული პოლიტიკური კულტურა, რომელიც მიიღწევა პოლიტიკური პარტიებისა და დემოკრატიული მოძრაობების მხარდაჭერის პროგრამების მეშვეობით, ქალთა, ახალგაზრდებისა და უმცირესობების მონაწილეობის გასაზრდელად არსებული მრავალმხრივი დიალოგისა და დემოკრატიის სკოლების საქმიანობის გზით. ორგანიზაცია დაარსდა 2017 წელს.

## პროგრამები 
პოლიტიკური პარტიების პროგრამა მიზნად ისახავს პარტნიორი პოლიტიკური პარტიებისა და დემოკრატიული მოძრაობების მხარდაჭერას სტრატეგიული დახმარების, ტექნიკური მხარდაჭერისა და გამოცდილების გაზიარების მეშვეობით. პროგრამა მხარს უჭერს ქართულ და უკრაინულ პარტნიორ პოლიტიკურ პარტიებს ინსტიტუციური შესაძლებლობების სტრატეგიულ ანალიზში და მიზნად ისახავს დაეხმაროს მათ შიდაპარტიული დემოკრატიის განვითარებაში. განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება პოლიტიკასა და პოლიტიკურ პარტიებში ქალთა მონაწილეობასა და მარგინალიზებული თემების გაძლიერებას. ამავდროულად, ხდება ახალი პროგრამული უზრუნველყოფის აპლიკაციების პილოტირება, რომლის მიზანია პოლიტიკურ პარტიებს დაეხმაროს პოლიტიკურ ცხოვრებაში მოქალაქეებისა და მათი მხარდამჭერების მონაწილეობის ხარისხის გაუმჯობესებაში.

## პოლიტიკური განათლება 
EECMD განათლების საშუალებით დემოკრატიის ლიდერების გაძლიერებას, საჯარო ანგარიშვალდებულების ზრდას და მაღალგანვითარებული საზოგადოების ჩამოყალიბებას უწყობს ხელს. ამ პროგრამის ამოცანაა დემოკრატიის საკითხებზე განათლების მეშვეობით შექმნას აქტიურ მოქალაქეთა ქსელი, რომელიც შეძლებს დემოკრატიული ცვლილებებისა და განვითარების კატალიზატორი გახდეს.

### დემოკრატიის სკოლები 
დემოკრატიის სკოლები ინტენსიური, არაფორმალური საგანმანათლებლო პროგრამაა ადგილობრივი თვითმმართველობის, არასამთავრობო სექტორის, მედიის, პოლიტიკური პარტიების, აკადემიური წრეების წარმომადგენლების, წარმატებული სტუდენტებისა და თანამედროვე დემოკრატიის საკითხებით დაინტერესებული აქტიური მოქალაქეებისთვის. დემოკრატიის სკოლის პროექტი 2011 წლის შემოდგომაზე თელავში დაიწყო. ხუთთვიანი პროექტის დასრულების შემდეგ პროგრამის გეოგრაფიული არეალი გაფართოვდა. 2012 წლიდან დემოკრატიის სკოლებმა ფუნქციონირება ქუთაისში, გორსა და ბათუმში დაიწყო. 2017 წლიდან კი ჩამონათვალს უკრაინის ქალაქები ლვივი, ოდესა და პოლტავა შეემატა. 2018 წლიდან კი დემოკრატიის სკოლების პროგრამა თბილისსა და პანკისშიც ხორციელდება.

 სასწავლო პროგრამის გარდა, დემოკრატიის სკოლა ერთგვარი სამოქალაქო კლუბია, რომლის კურსდამთავრებულებსაც ორგანიზაცია საშუალებას აძლევს, მონაწილეობა მიიღონ მცირე გრანტების კონკურსში, ერთობლივ კონფერენციებსა თუ სხვა მნიშვნელოვან ღონისძიებებში. სკოლის მსმენელები EECMD-ის კურსდამთავრებულთა ქსელში წევრიანდებიან, რომელთა რიცხვი უკვე ექვსასს აჭარბებს. ეს მზარდი გაერთიანებაა, რომელიც ადგილობრივ და ეროვნულ დონეზე საზოგადოების ინფორმირების, ადვოკატირებისა და გაერთიანებული ძალისხმევის გზით საზოგადოებრივი მნიშვნელობის პრაქტიკულ პროექტებზე მუშაობს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური ვებგვერდი

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ორგანიზაციები
ლიმანი (ლენქორანის რაიონი)

**ლიმანი** () (1924–1999 წლებში „პორტ-ილიჩი“  )  — ქალაქი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  8,661 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
## სქოლიო
კატეგორია:ლენქორანის რეგიონის ქალაქები
ვაზელონის მონასტერი

**ვაზელონის მონასტერი** () მდებარეობს მაჩხის ოლქში, ტრაპიზონის პროვინცია, თურქეთი. ქალაქ ტრაპიზონიდან 40 კილომეტრის დაშორებით.  

## ისტორია 
მონასტერი დაახლოებით 270 წელს აიგო. ის ხალდიის რეგიონიში განსაკუთრებულ როლს თამაშობდა, როგორც რელიგიურ ასევე კულტურულ და ეკონომიკურ ცხოვრებაში. ითვლებოდა ერთ-ერთ უმდიდრეს მონასტერად, რასაც მოწმობს ის ფაქტიც, რომ სუმელას მონასტერის ასაგებად თანხა ვაზელონის მონასტრიდან გამოიყო. ისტორიის განმავლობაში მონასტერი მრავალი თავდასხმის მსხვერპლი გახდა. 490 წელს ის დაარბია სასანიდურმა სპარსეთმა, რასაც 400-მდე ბერი შეეწირა. 565 წელს აღადგინა ბიზანტიის იმპერატორმა იუსტინიანე I-მა. თანამედროვე ნაგებობა აიგო ტრაპიზონის იმპერიაში და თარიღდება 1410 წლით. ოსმალთა ბატონობის პერიოდში (1453–1922) მონასტერი მრავალჯერ გაიძარცვა. 1821 წელს მონასტრის წინამძღვარმა ქრიზანთოსმა დიპლომატიური ხერხებით და სიმდიდრის გაცემით მოახერხა მიმდებარე 40 სოფლისთვის ხოცვა-ჟლეტა აერიდებინა. 1922 წელს მონასტერი სრულიან დაიშალა და დღემდე ამ მდგომარეობაში იმყოფება. მონასტრის უკანასკნელმა ბერმა, დიონისიოს ამარანტიდისმა მოახერხა წმ. იოანე ნათლისმცემლის ხატის გადარჩენა, რომელიც შემდგომ აგია ტრიადას მონასტერში დაასვენეს, მდებარეობს სერესში, საბერძნეთი.

მონასტრის არქივიდან მხოლოდ ერთადერთი ნივთი გადარჩა, რომელიც დღეს სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმში ინახება.

ეკლესიის ჩრდილოეთ გარე კედელზე გამოსახული ფრესკა ასახავს: სამოთხეს, ჯოჯოხეთს და განკითხვის დღეს. 

## იხილეთ აგრეთვე 
* პერისტერეოტას მონასტერი

## გალერეა 

Kloster Vazelon Hauptgebaeude Juli 2014.jpg|მონასტრის ხედი
Kloster Vazelon Juengstes Gericht.jpg|ფრესკა

## სქოლიო
## რესურსები ინტერნეტში
* Monasteries of Trabzon
* Monastery of Saint John Vazelon

კატეგორია:ბერძნული მონასტრები თურქეთში
კატეგორია:ქრისტიანული არქიტექტურა
კატეგორია:თურქეთის მონასტრები
კატეგორია:III საუკუნის ეკლესიები
მარუშლი

**მარუშლი** ()  — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში.  

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 

კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
შანდორ ბირო

**შანდორ ბირო** (; დ. 9 აგვისტო 1911, ფუზეშაბონი, უნგრეთი — გ. 7 ოქტომბერი 1988, ბუდაპეშტი, უნგრეთი) — უნგრელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა ბუდაპეშტის საფეხბურთო კლუბების — „III. კერულეტის“, „ჰუნგარიას“, „ბსზკრტ“-ს, „უიპეშტის“, „მტკ“-ს და უნგრეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. 1938 წლის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი უნგრეთის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1940 წელს დაასახელეს უნგრეთის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად..

### სანაკრებო კარიერა 
1932–1946 წლებში უნგრეთის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 54 შეხვედრას ატარებს.

#### სტატისტიკა 
### მსოფლიო ჩემპიონატზე 
შანდორ ბირომ 1938 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 4 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

## მიღწევები
### საკლუბო 
;  ჰუნგარია
; უნგრეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი
* ჩემპიონი: 1935–36, 1936–37
* ვიცე-ჩემპიონი: 1937–38, 1938–39
* ბრინჯაოს პრიზიორი: 1939–1940
;  III. კერულეტი
; უნგრეთის საფეხბურთო თასი
* თასის მფლობელი: 1931
### სანაკრებო 
;  უნგრეთი
; მსოფლიო ჩემპიონატი
* ვიცე-ჩემპიონი: 1938
### ინდივიდუალური 
* უნგრეთის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი: 1940

## ბიბლიოგრაფია 
* 
* Új magyar életrajzi lexikon I. (A–Cs). Főszerk. Markó László. Budapest: Magyar Könyvklub. 2001. 751. o. ISBN 9635474148
* Antal Zoltán – Hoffer József: Alberttől Zsákig, Budapest, Sportkiadó, 1968
* Rejtő László – Lukács László – Szepesi György: Felejthetetlen 90 percek, Budapest, Sportkiadó, 1977, ISBN 963-253-501-4

## რესურსები ინტერნეტში
* შანდორ ბირო — FIFA.com
* შანდორ ბირო — National-football-teams.com

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1911  
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1988  
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ოქტომბერი
კატეგორია:უნგრელი ფეხბურთელები
კატეგორია:უნგრეთის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:1934 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1938 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მიქოლანი

**მიქოლანი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 438 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ანა ბავარიელი

**ანა ბავარიელი**, ან **პფალცელი** (, ; დ. 26 სექტემბერი, 1329 — გ. 2 თებერვალი, 1353 ) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. გერმანიისა და ბოჰემიის დედოფალი 1349-1353 წლებში როგორც კარლ IV-ის მეორე ცოლი. 

## ბიოგრაფია 
ანა ბავარიელი დაიბადა 1329 წლის 26 სექტემბერს. იგი იყო რაინის პფალცგრაფ რუდოლფ II-ისა და მისი პირველი მეუღლის, ანა ტიროლელის ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი ბავარიის ჰერცოგ რუდოლფ I-ის შვილიშვილი იყო, რომლის ძმაც, ლუდვიგ IV იყო საღვთო რომის იმპერატორი. 

1349 წლის 11 მარტს, ბახარახში ანა დაქორწინდა გერმანიისა და ბოჰემიის მეფე კარლ IV-ზე. ეს ქორწინება კარლისათვის მეორე იყო და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ ბლანშ დე ვალუას გარდაცვალებიდან ერთ წელიწადში შედგა. 

კარლს თავისი პირველი ცოლისგან მხოლოდ ორი გოგონა დარჩა და მეორედ ვაჟის გაჩენის მიზნით იქორწინა, თუმცა ამაოდ. 1349 წლის 26 ივლისს იგი გერმანიის დედოფლად ეკურთხა, რამდენიმე თვეში კი პრაღაში შედგა მისი ბოჰემიის დედოფლად კორონაციაც. 

1350 წელს ანამ ვაჟი გააჩინა, სახელად ვენცელი, მაგრამ იგი ჩვილობაშივე დაიღუპა. ამის შემდეგ ანა აღარ დაორსულებულა და გარდაიცვალა 1353 წლის 2 თებერვალს 23 წლის ასაკში, მეტად საეჭვო ვითარებაში. ამის შემდეგ კარლმა ცოლად ანა შვაიდნიცელი შეირთო, რომელთანაც ერთი ვაჟი და ერთი გოგონა შეეძინა და რომელიც 1362 წელს მშობიარობას გადაჰყვა. ამის შემდეგ, კარლმა მეოთხედ და საბოლოოდ იქორწინა ელიზაბეთ პომერანიელზე, რომელთანაც კიდევ შეეძინა შვილები.

## ლიტერატურა 
* Thilo Vogelsang: Anna. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, ISBN 3-428-00182-6, S. 299

კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1329
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1353
კატეგორია:ვიტელსბახები
კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები