open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
აულე

**აულე** (Aulë, იგივე მაჰალი) — ჯ. რ. რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში ერთ-ერთი ვალართაგანი. ძირითადად ცნობილი იყო იმით, რომ იყო დიდი ხელოსანი, რომელმაც მრავალი ნაკეთობა შექმნა - და არა მხოლოდ ნაკეთობანი. მისი მეწყვილე იყო ვალა იავანა.

აულეს მიენიჭა დიდი ძალაუფლება, იგი ქმნიდა არდის დიდ ნაკეთობებს, მაგრამ ასევე განიზრახა საკუთარი ხალხის, ჯუჯათა შექმნა. ამის მთავარი მიზეზი ის იყო, რომ სურდა საკუთარი ცოდნა ვინმესთვის დაეტოვებინა (მთელ არდაში იყო ცნობილი ჯუჯათა ბრწყინვალი ხელოსნობა). თუმცა, წინასწარმეტყველების მიხედვით, სამყაროში მოვლენილი პირველი ხალხი ელფები უნდა ყოფილიყვნენ. მიუხედავად იმისა, რომ მან თავისი მიზნები ფარულად განახორციელა, ილუვატარმა მიუტევა ეს შეცდომა, მაგრამ მისი ბრძანებით აულემ დააძინა ჯუჯები და ისინი სამყაროს მხოლოდ ელფთა შემდეგ მოევლინენ. საგულისხმოა, რომ ენა კჰუზდული თავის ქმნილებებს სწორედ აულემ შეუქმნა. საგულისხმოა ისიც, რომ ჯუჯები თვლიდნენ, თითქოს გარდაცვალების შემდეგ მათი სულები გადადიოდნენ აულეს დარბაზებში, ხოლო უკანასკნელი ბრძოლის შემდეგ მათი როლი სამყაროში კიდევ უფრო გაძლიერდებოდა.

აულემ აგრეთვე დაამზადა ანგაინორი (მელკორის ჯაჭვი), ორი მანათობელი და მზისა და მთვარის ჭურჭელი.

ვინაიდან აულე იყო მჭედელი, თავისი ფიქრებით და ძალაუფლებით იგი უტოლდებოდა მელკორს, ვინაიდან ორივეს საქმიანობას ძირითადად წარმოადგენდა სხვადასხვა ნაკეთობის შექმნა. მათ აგრეთვე აერთიანებდათ ისიც, რომ ორივემ საკუთარი ხალხი შექმნა (მელკორმა - ორკები და სხვა არსებები). მაგრამ თუკი აულე ინარჩუნებდა აინურთა მუსიკის ერთგულებას, მელკორს სურდა ყოველივე არსებულის მართვა და აღიზიანებდა სხვათა ქმნილებანი. მასსა და აულეს შორის ჯერ კიდევ არდის შექმნამდე დიდი დავა მოხდა. თუმცა, აულე თვლიდა, რომ მელკორთან ბრძოლა არ შეიძლებოდა, ვინაიდან ეშინოდა, რომ ეს არდის დიდ ზიანს მოუტანდა.

როდესაც ვალინორში ელფები გამოჩნდნენ, ნოლდორები აულეს შეგირდებად იქცნენ. მისი საუკეთესო შეგირდი იყო ფეანორი, რომელმაც შეისწავლა მჭედლობა ისეთი სახით, რომელიც დღეს აღარ არის შემორჩენილი რომელიმე ხალხის ტრადიციებში. ფეანორმა შექმნა სილმარილები, არდის უდიდესი ნაკეთობანი. გაქცევის პერიოდში ნოლდორთა ნაწილი დაბრუნდა ვალინორში ფინარფინთან ერთად. ისინი საკუთარ თავს **აულენდურებს** (აულეს მიმდევრებს) უწოდებდნენ.

აულესთან დაკავშირებული იყო რამდენიმე მაია. ერთ-ერთი იყო საურონი, რომელიც მელკორმა საკუთარ მხარეს მიიქცია. აგრეთვე აღსანიშნავია კურუმო, იგივე სარუმანი, რომელიც მოგვიანებით შუახმელეთში იქნა გამოგზავნილი, საურონთან საბრძოლველად.

## რესურსები ინტერნეტში
*
საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრე

**სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრე** — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურის ან წმიდა სინოდის მიერ მღვდელმთავართაგან გამორჩეული პირი, რომელიც საჭიროების შემთხვევაში ასრულებს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოვალეობას.

300px|მინი|მარჯვნივ|საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის გარდაცვალების, გადადგომის ან სხვა ისეთი მიზეზის გამო, რომელიც შეუძლებელს ხდის კათოლიკოს-პატრიარქისათვის თავისი მოვალეობების შესრულებას, კათოლიკოს-პატრიარქის მიერ დადგენილი საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრე მართავს ეკლესიას ახალი კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევამდე.
იმ შემთხვევაში, თუ კათოლიკოს-პატრიარქის სიცოცხლეში არ არის გამორჩეული და ცნობილი  საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრის ვინაობა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის გარდაცვალების შემდეგ ქიროტონიით უპირატესი მღვდელმთავარი წმიდა სინოდის წევრთა უმრავლესობის თანდასწრებით ხსნის კათოლიკოს-პატრიარქის მიერ დატოვებულ ანდერძს და აცხადებს საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრის ვინაობას.
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ანდერძით დადგენილი საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრისადმი კანონიკური მორჩილება საქართველოს ეკლესიის ყოველი წევრის მოვალეობაა.
იმ შემთხვევაში, როცა საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრე დადგენილი არ არის, ქიროტონიით უპირატესი მღვდელმთავარი ავტომატურად ხდება მოსაყდრე.
საპატრიარქო ტახტის დაქვრივებიდან 40 დღის შემდეგ, მაგრამ არაუგვიანეს ორი თვისა, საპატრიარქო ტახტის მოსაყდრე იწვევს საქართველოს ეკლესიის გაფართოვებულ კრებას, რომელზედაც მოხდება სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის არჩევა.
საქართველოს ეკლესიის გაფართოებული კრების წინ მოსაყდრე იწვევს წმიდა სინოდს, საპატრიარქო კანდიდატების შესარჩევად.
წმინდა სინოდი ირჩევს გაფართოებულ კრებაზე წარსადგენ 3 პატრიარქობის კანდიდატს.
წმიდა სინოდის ყველა წევრს აქვს უფლება, მათ შორის მოსაყდრესაც, წარმოადგინოს ერთი საპატრიარქო კანდიდატი, მათ შორის საკუთარი თავიც.
სამი საპატრიარქო კანდიდატი, რომლებიც მიიღებენ ხმათა უმრავლესობას, კენჭს იყრიან გაფართოებულ კრებაზე, როგორც პატრიარქობის კანდიდატები.

ამჟამად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მოსაყდრეა სენაკისა და ჩხოროწყუს მიტროპოლიტი შიო (მუჯირი), რომელიც დადგენილია 2017 წლის 23 ნოემბრიდან  სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსის, ბიჭვინთისა და ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტის, უწმიდესისა და უნეტარესის ილია II-ის მიერ..

### მოსაყდრეები 
## ლიტერატურა
* სერგო ვარდოსანიძე. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ასწლოვანი მატიანე (1917-2017 წ.წ.). თბილისი, 2017.
* მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე. საქართველოს საეკლესიო კანონების კრებული. გამომცემლობა ,,საქართველოს მაცნე", თბილისი, 2017.
* ,,საქართველოს ავტოკეფალური, მართლმადიდებელი ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება", მცხეთა, სვეტიცხოველი, 1995.

## სქოლიო
*
ფერჰად აბასი

მინი|ფერჰად აბასი
**ფერჰად აბასი** (; დ. 24 აგვისტო, 1899, ტახერი — გ. 23 დეკემბერი, 1985, ალჟირი) — ალჟირის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, პროფესიით ფარმაცევტი. 

მოითხოვდა ალჟირის ავტონომიას საფრანგეთის კავშირის ფარგლებში. 1938 წელს დააარსა „ალჟირის სახალხო კავშირი“, 1944-1956 წლებში მეთაურობდა ზომიერ ნაციონალისტურ ორგანიზაციებს: „მანიფესტისა და თავისუფლების მეგობართა ასოციაციას“ და „ალჟირის მანიფესტის დემოკრატიულ კავშირს“. 1956 წლიდან მიემხრო „ეროვნული განთავისუფლების ფრონტს“. 1958-1961 წლებში იყო ალჟირის რესპუბლიკის დროებითი მთავრობის პირველი თავმჯდომარე, 1962-1963 წლებში ალჟირის ეროვნული კრების თავმჯდომარე. 1963 წელს გადადგა (არ იზიარებდა მთავრობის საშინაო პოლიტიკას, მოითხოვდა წარმომადგენლობითი პარლამენტარიზმის შემოღებას, წინააღმდეგი იყო ერთპარტიული სისტემის). იმავე წელს გარიცხეს „ეროვნული განმათავისუფლებელი ფრონტიდან“.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ალჟირელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ალჟირის რევოლუციონერები
კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული  1899
კატეგორია:გარდაცვლილი  23 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი  1985
არბობი (კულტურის სასახლე)

300px|მინი|კულტურის სახლ არბობის მთავარი კორპუსი
**კულტურის სასახლე არბობი** () — კულტურის სასახლე ქალაქ ხუჯანდში, ტაჯიკეთი.

აგებულია 1950-იან წლებში ბორცვზე, რომელსაც ეწოდება „არბობი“. საბჭოთა პერიოდში შენობაში განთავსებული იყო კოლექტიური მეურნეობის ადმინისტრაციული ცენტრი. 

არბობის კულტურის სასახლე გამოსახულია 5 ნომინალიან ადგილობრივი ვალუტის სომონის ავერსზე.

## მშენებლობა და მდებარეობა 
კომპლექსის დაპროექტება და მშენებლობა დაიწყო 1946 წელს და გაგრძელდა 1957 წლამდე. სხვა მონაცემებით მშენებლობა დასრულდა 1959 წელს. 

სასახლე მდებარეობს გაფუროვის რაიონში, სოღდის ოლქი, ტაჯიკეთი. მთავარ შენობას სამი ფრთა აქვს, რომელთაგან ერთ-ერთში მდებარეობს თეატრი, რომლის დარბაზის ტევადობაა 800 კაცი. სამხრეთის ფრთაში ამჟამად მდებარეობს მუზეუმი, რომელიც მოგვითხრობს არბობის და კოლექტივიზაციის ისტორიის შესახებ, რომელიც ტაჯიკეთში მიმდინარეობდა საბჭოთა პერიოდში.  

## ისტორია 
კომპლექსი აგებულია არბობის ბორცვზე, საიდანაც სახელწოდება მიიღო სასახლემაც.

ცენტრალური ნაგებობა ააგეს 1950-იან წლებში შრომის ორგზის გმირის, კოლმეურნეობა „მოსკოვის“ თავჯდომარის საიდხოჯა ურუნხოჯაევის ხელმძღვანელობითა და ინიციატივით. იგი ტაჯიკეთში ასევე ცნობილია, როგორც საკოლმეურნეო წარმოების ნოვატორი. მან ლენინგრადის პეტერგოფის სასახლეში ყოფნის შემდეგ მოიწვია იქაური არქიტექტორები და ააშენებინა სასახლის მინი კოპიო. სხვა წყაროების მიხედვით პროექტის ავტორია ხ. იულდაშევი, საბჭოთა არქიტექტორების კავშირის ტაჯიკეთის განყოფილების ხელმძღვანელი 1948-1959 წლებში.

2015 წლის მარტში კულტურის სასახლის ახლოს ქვეყნის პრეზიდენტის ემომალი რაჰმონის მონაწილეობით გაიხსნა ამფითეატრის ახალი შენობა. მას აქვს ნახევარწრიული ფორმა და უჭირავს 3,5 ჰა. აქვს 7 000 მაყურებლის ადგილი. ამფითეატრს ასევე აქვს ტრიბუნები, რომელიც განკუთვნილია სტუმრებისთვის, ასევე აქვს ორი სააქტო დარბაზი და სხვა დანიშნულების სათავსოები.

## რესურსები ინტერნეტში
* BBC  
* Видео  — Дворец *«Арбоб»*

## სქოლიო
კატეგორია:ტაჯიკეთის კულტურა
კატეგორია:ტაჯიკეთის არქიტექტურა
აპრაკოსი

**აპრაკოსი** —  ლიტურგიკული წიგნი, რომელშიც შედის გამოკრებილი მუხლები ახალი აღთქმიდან. იკითხება მთელი წლის განმავლობაში. აპრაკოსში მუხლებისა და პასაჟების მიმდევრობა არ მისდევს ბიბლიის კანონიკურ რიგს და ეკლექტურად არის შერჩეული თითოეული დღის საკითხავს.

## ტერმინი 
ბერძნ. *πράξ* - „საქმე“, *απόστολος* - „მოციქული“;  *πραξαπόστολος*  იგივეა, რაც „საქმე მოციქულთა“.„საქმე მოციქულთას“ შემოკლებულ —  πράξ-ის გენეტივის ფორმას —  წინ დაერთვის  უარყოფითი ენკლიტიკური ნიშანი, რაც იმას მიუთითებს, რომ წინამდებარე საკითხავი „საქმენი“ არ არის, არამედ რაღაც სხვაა, „მოციქულთას  “ გარდა“. ბერძნული წარმოშობის მიუხედავად ტერმინი სლავურ სივრცეშია შექმნილი. შუასაუკუნეების ქართულ ლიტურგიკულ სივრცეში ტერმინი „აპრაკოსი“ არ გვხვდება. ქართულში ამ საკითხავების სახელდება როგორც შინაარსმა, ისე ფუნქციამ განსაზღვრა და მოიხსენიება, როგორც „სამოციქულო გამოკრებული “ და „სახარება საწელიწდო გამოკრებული.“ არსებობს მეორე, განსხვავებული მოსაზრება, რომლის მიხედვითაც აპრაკოსი მომდინარეობს სიტყვიდან  *άπρακτος* (άπρακτος εβδομάς - ძვ. დიდმარხვის ბოლო კვირა, როცა არ არის მიზანშეწონილი საქმის კეთება. შესაბამისად აქედან: πράξ — საქმე და უარყოფის ენკლიტ. ნიშანი α-). სემანტიკურად მიანიშნებს „კვირაზე“ (ვნების კვირას).

ერთმანეთისგან სხვაობს აპრაკოსი სახარებები და სრული აპრაკოსები. აპრაკოსი სახარება მხოლოდ ოთხთავის ტექსტს შეიცავს, ხოლო სრული აპრაკოსი როგორც ოთხთავის, ისე ახალი აღთქმის სხვა წიგნებსაც („საქმე მოციქულთასა“ და „აპოკალიპსისის“ გამოკლებით). „შინაარსის გარდა, აპრაკოსები ერთმანეთისგან სხვაობს მოცულობითაც. მოკლე აპრაკოსები შეიცავს საკითხავებს მხოლოდ შაბათ-კვირისთვის, ხოლო სრული აპრაკოსები - კვირის მთელ პერიოდს წლიურ ციკლს უზრუნველყოფს. ამათ გარდა, გამოიყოფა სადღესასწაულო, რომელიც დამატებითი საკითხავის ფუნქციას ასრულებს პერიოდულად“.X საუკუნიდან ლექციონარული საკითხავები ორად იყოფა: ერთ ნაწილში შედის ახალი აღთქმის გამოკრებილი ტექსტები: უმეტესად სახარებიდან და ნაკლებად —  სამოციქულოდან. ასეთ საკითხავებს ბიზანტიურ სივრცეში „აპრაკოსები“ ეწოდა, ძველი აღთქმის საკითხავებს – „პროფიტოლოგიონები“, (იგივეა რაც „საწინასწარმეტყველონი“) და „პარიმიონები“.

## სქოლიო
კატეგორია:ლიტურგიკა
კატეგორია:ლიტურგიული კალენდარი
კატეგორია:ქრისტიანული ლიტერატურა
პოლიკარპე სმირნელი

**პოლიკარპე სმირნელი** (, *Polýkarpos,* ; დ. 69, იზმირი — გ. 23 თებერვალი, 155, იქვე) — მეორე საუკუნის ქრისტიანი მოწამე, სმირნის ეპისკოპოსი. ირინეოს ლიონელისა და ტერტულიანეს გადმოცემების მიხედვით, პოლიკარპე მოციქულ იოანეს მოწაფე იყო. 

კლიმენტი რომაელთან და ეგნატე ანტიოქიელთან ერთად პოლიკარპე მიჩნეულია მოციქულებრივ მამად. ევსები კესარიელის ცნობით, რამდენადაც ეგნატი ანტიოქიელს უშუალოდ ჰქონდა შეხება პოლიკარპესთან და იცნობდა, როგორც „მოციქულებრივ მამასა“ და ჭეშმარიტ მწყემსს, ამიტომაც ჩააბარა მას ანტიოქიის საეპისკოპოსო.  

ჩვენამდე მოღწეულია პოლიკარპეს ერთადერთი წერილი: „ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლე“, გადაწერილი ირინეოს ლიონელის მიერ, რომელშიც გარკვეული შეუსაბამობები შეინიშნება.  

პოლიკარპე სმირნელის წამება აღწერილია ქრისტიანთა დევნის პირველ პერიოდში, წამებიდან ერთი წლის განმავლობაში, მარკიონის მიერ. 

## შემოქმედება 
პოლიკარპეს შემოქმედებიდან მხოლოდ „ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლეა“ შემორჩენილი. ვარაუდობენ, რომ პოლიკარპე უნდა ყოფილიყო არაერთი მსგავსი წერილის ავტორი. ეპისტოლე დაწერილია 110 – 140 წლებს შორის, ბერძნულ ენაზე, თუმცა სრულად ლათინური თარგმანით მოაღწია ჩვენამდე. ასევე, ამ ტექსტის გარკვეულ ციტირებებს ვხვდებით სირიულ ენაზე. ტექსტის შესახებ ინფორმაციას გვაწვდის ირინეოს ლიონელი.  

ეგნატი ანტიოქიელის გარდაცვალების შემდეგ ფილიპელებმა სთხოვეს პოლიკარპეს, წაეკითხა მისი ნაწერები. როდესაც მან ეს სურვილი აასრულა, დაურთო საკუთარი წერილი ეგნატის ნაწერებს და ამ ფორმით უკან გაუგზავნა მათ. პოლიკარპეს ფილიპელებთან გაგზავნილი წერილი ძირითადად შეეხება ქრისტიანი ადამიანის ცხოვრების ზოგად წესს, მის მორალურ მხარეს, ვალდებულებებსა და სათნოებებს. ამასთან, ავტორი საუბრობს დოგმატურ საკითხებზეც, როგორებიცაა: ქრისტეს ხორციელი შობა, ჯვარცმა და აღდგომა.
## რესურსები ინტერნეტში
მინი|
პოლიკარპე სმირნელის წამების ეპიზოდი
* პოლიკარპე სმირნელის „ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლე“ (*ბერძნულ ენაზე*)
* ფილიპელთა მიმართ ეპისტოლე: 2012 წლის თარგმანი და აუდიო წიგნი (*ინგლისურ ენაზე*)

## იხილეთ აგრეთვე  
* ადრეული ქრისტიანობა
* ეგნატე ანტიოქიელი
* ევსები კესარიელი
* ირინეოს ლიონელი

## სქოლიო 
კატეგორია:II საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
კატეგორია:მოწამეები
აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის თბილისის განყოფილება

**აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის თბილისის განყოფილება** (1986 წლამდე - ლაბორატორია) - აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის ასტუქტურული ქვედანაყოფი თბილისში. დაარსდა 1967 წელს. მისი დანიშნულებაა შეასრულოს ობსერვატორიის ფუნქციონირებისა და იქ ახალი ტექნიკის გამოყენებისათვის აუცილებელი ოპერატიულ-მექანიკური, საკონსტრუქტორო, გამოთვლითი და სხვა სამუშაოები, რომელთა შესრულება თვით ობსერვატორიაში, მთა ნაყოფილზე, მოუხერხებელია. დააჩქაროს ობსერვატორიაში მიღებულ დაკვირვებათა დამუშავება და შედეგების დასასტამბავად მომზადება. თსუ ასტრონომიულ კათედრასთან თანამშრომლობით ხელი შეუწყოს ასტრონომთა მაღალკვალიფიციური კადრების მომზადებას. გააადვილოს ობსერვატორიის აუცილებელი შემოქმედებით-ორგანიზაციული კონტაქტი ფიზიკურ, მათემატიკურ, მართვის სისტემების ინსტიტუტებთან და სხვა ორგანიზაციებთან.

განყოფილებას აქვს მზის სისტემის ფიზიკური კვლევის ლაბორატორია, ასტრონომიული ხელსაწყოთმშენებლობის ქველაბორატორია ოპტიკურ-მექანიკური სახელოსნო.  აქვეა თეორიული ასტროფიზიკური განყოფილებაც.

## ლიტერატურა
კატეგორია:აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორია
შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი

„**შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი**“ () — 2018 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი Marvel Comics-ის პერსონაჟების შესახებ. იგი გადაღებულია Marvel Studios-ის მიერ, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Studios Motion Pictures. ფილმი არის 2012 წლის „შურისმაძიებლების“ და 2015 წლის „ულტრონის ეპოქის“ გაგრძელება და რიგით მე-19 Marvel-ის კინოსამყაროში. მისი რეჟისორები არიან ენტონი და ჯო რუსო, ხოლო სცენარის ავტორები — კრისტოფერ მარკუსი და სტივენ მაკფილი. ფილმში ჩნდება Marvel-ის უამრავი პერსონაჟი. სიუჟეტით, შურისმაძიებლები გალაქტიკის მცველებთან ერთად ებრძვიან თანოსს, რომელიც ცდილობს უსასრულობის ქვების მოპარვას.

ფილმის შესახებ ცნობილი გახდა 2014 წელს, როდესაც გამოაცხადეს მისი სახელწოდება — „შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი — ნაწილი 1“. ძმები რუსოები რეჟისორებად 2015 წლის აპრილში დანიშნეს, ხოლო მაისში მარკუსმა და მაკფილიმ დაიწყეს სცენარზე მუშაობა. 2016 წლის ივლისში სახელწოდება შეამოკლეს და იგი უბრალოდ „შურისმაძიებლები: უსასრულობის ომი“ გახდა. გადაღება დაიწყო 2017 წლის იანვარში, Pinewood Atlanta Studios-ში (ჯორჯია) და გაგრძელდა 2017 წლის ივლისამდე. პარალელურად მიმდინარეობდა შურისმაძიებლების შესახებ შემდეგი, ჯერ უსათაურო ფილმის გადაღებაც. დამატებითი გადაღებები მიმდინარეობდა შოტლანდიაში, ინგლისში, ატლანტის რაიონ დაუნტაუნში და ნიუ-იორკში.

„უსასრულობის ომი“ აშშ-ში კინოგაქირავებაში გამოვიდა 2018 წლის 4 მაისს, IMAX და 3D ფორმატებში. მისი გაგრძელება „შურისმაძიებლები: დასასრული“ გამოვიდა 2019 წლის აპრილში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:2018 წლის ფილმები
კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
კატეგორია:2018 წლის 3D ფილმები
კატეგორია:IMAX-ის ფილმები
ლიტერატურის ტაძარი

**ლიტერატურის ტაძარი** () — პაგოდების კომპლექსი პარკით, ვიეტნამის პირველი უნივერსიტეტი. მდებარეობს ჰანოიში თანგ-ლონგის სამეფო ქალაქის სამხრეთ ნაწილში. ტაძარი გამოსახულია 100 000 ნომინალის ვიეტნამურ დონგზე.

## ისტორია 
ლიტერატურის ტაძარი დააარსა 1070 წელს იმპერატორმა ლი თჰანგ-თონგმა თჰანლონგში და მიეძღვნა კონფუცის. 1076 წელს მის ტერიტორიაზე დაარსდა პირველი ვიეტნამური უნივერსიტეტი პრინცებისა და მანდარინების შვილებისათვის. ბავშვები სწავლობდნენ კონფუციანელობას უ-ცზინის ხუთი წმინდა წიგნის მიხედვით და ოთხწიგნეულის კანონიკური წიგნებით.

1442 წლიდან ტაძარში რეგულარულად, სამ წელიწადში ერთხელ, ხდებოდა სადოქტორო დიპლომების გადაცემა. იმპერატორმა ლე თჰან-თონგმა ბრძანა ჩაეწერათ იმ სტუდენტების სახელები, რომლებმაც წარმატებით ჩააბარეს გამოცდები და გახდნენ გამარჯვებულები. მათი სახელები ამოკვეთეს ქვის სტელებზე, რომლებიც იდგნენ კუებზე. კუ ვიეტნამელებისთვის არის სიბრძნის სიმბოლო.

## არქიტექტურა 
დაგეგმარების მიხედვით ტაძარი ჰგავს შანდუნის პროვინციაში მდებარე ქალაქ ციუიფუს ანალოგიურ ტაძარს. ციუიფუში დაიბადა კონფუცი. კომპლექსს უჭირავს 350 X 70 მეტრის ფართობი და შედგება ხუთი ეზოსაგან, რომელიც ასოცირდება ხუთ სტიქიასთან: ცეცხლი, წყალი, მიწა, ხე და მეტალი. ცენტრალური გზა ასოცირდება კონფუცის „შუა გზასთან“. მასზე რამდენიმე ჭიშკარი და პორტიკია. კარებზე  დაწერილია ჩინური გამონათქვამები, რომლებიც ერთი და იმავე რაოდენობის იეროგლიფებისაგან შედგება.

პირველ ორ ეზოში ლოტოსებისთვის მოწყობილია გუბურები და წმინდა ხეები. ცენტრალურ გზაზე სვლა მხოლოდ იმპერატორს შეეძლო. მესამე ეზოს შესასვლელთან მდებარეობდა კვადრატული პავილიონი, სადაც იკრიბებოდა კომისია, რომელიც ირჩევდა მანდარინებს ლიტერატურული გამოცდების საფუძველზე. შემდეგ ეტაპზე გადადიოდა ის ვინც წარმატებით ჩააბარებდა გამოცდებს.

მესამე ეზოს შუაგულში მდებარეობდა დიდი გუბურა, რომლის გარშემოც განლაგებული იყო სტელები, რომელზეც ამოკვეთილი იყო გამოცდის წარმატებით ჩამბარებელთა სახელები.

მეოთხე ეზოს ეწოდებოდა ბრძენთა ეზო. აქ იდგა მთავარი, კონფუცის პატივსაცემად აგებული ტაძარი.

მეხუთე ეზოში მდებარეობდა სკოლა და საძინებლები მოსწავლეებისათის. 1947 წელს ფრანგების მიერ დაბომბვების დროს დაინგრა. აღადგინეს 2000 წელს.

## ქანდაკებები 
მიუხედავად იმისა, რომ კონფუციანელობა კრძალავს, ტაძარში მდებარეობს ხის ქანდაკებები ისეთი ადამიანებისა, როგორებიცაა კონფუცი, ტიუ ვან ანა. შემონახული ქანდაკებების ნაწლი მოსწავლეებისაა, ასევე გვხვდება ვიეტნამელებისთვის ტრადიციული კუებისა და ბეღურების ქანდაკებები, როგორც დღეგრძელობის სიმბოლო.

## გალერეა 

ფაილი:Literature temple Ha Noi.jpg|thumb|ლიტერატურის ტაძარი
File:Van Mieu Hanoi 11400475 d4f3400470 t.jpg|thumb|მეოთხე ეზო
File:Hanoi Temple of Literature.jpg|thumb|ცენტრალური გზა
File:Van Mieu Hanoi 4.jpg|thumb|სტელები
File:Temple of literature Hanoi September 2015 8.jpg|thumb|ტაძარი კუპიურაზე

## რესურსები ინტერნეტში
* Текст всех 82 стел  

## სქოლიო
კატეგორია:ჰანოის მუზეუმები
პრილეპის ისტორიული არქივი

**პრილეპის ისტორიული არქივი** () — არქივი ქალაქ პრილეპში. დაარსდა 1955 წელს და წარმოადგენს მაკედონიის რესპუბლიკის სახელმწიფო არქივის განყოფილებას. ოჰრიდის განყოფილების დაქვემდებარებაში შედის: პრილეპის, დოლნენის, კრივოგაშტანის, კრუშევოს, მაკედონსკი-ბროდისა და პლასნიცის თემები. რეგიონული განყოფილება ძველ ადაპტირებულ შენობაში მუშაობს რომელიც ფინანსური სახსრების არარსებობის გამო დაუმთავრებელია. არქივის შენობა ალექსანდრე მაკედონელის ქუჩაზე მდებარეობს.

## განყოფილების მუშაობა
პრილეპის განყოფილებას გააჩნია 540 ფონდი და 7 კოლექცია. საარქივო მასალების უმრავლესობა 1944 წლის შემდგომ პერიოდს მოიცავს. რეგიონული განყოფილების შესაქმნელად საჭირო ინფორმაციის მოსაგროვებლად პრილეპის სახალხო მუზეუმში საარქივო განყოფილება შეიქმნა.

## მნიშვნელოვანი ფონდები
ამ განყოფილებაში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია:
* „Градска општинска управа - Крушево“ (1941-1944 წლები);
* правосудните фондови (1914 - 1944) და 1945-დან დღემდე;
* „Училишни настојателства“ 1913-1941;
* фондовите на гимназиите, средните и основните учлишта за периодот 1914-1980 година;
* „Институт за тутун“ (1924 - );
* фондовите на верските установи на Православната црква од црковните општини и црквите (1872-1945) და
* фондовите на хуманитарните друштва (1919-1930).

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის არქივები
კატეგორია:პრილეპი
შავი სარკე (ეპიზოდების სია)

**„შავი სარკე“** — ბრიტანული ტელესერიალი, რომლის ავტორია ჩარლი ბრუკერი. მას აწარმოებს Zeppotron, Endemol-ისთვის. სერიალის შინაარსის და სტრუქტურის აღწერისას ბრუკერმა აღნიშნა: „ყოველ ეპიზოდში განსხვავებული მსახიობები, განსხვავებული ადგილი და განსხვავებული რეალობაც კი არის. მაგრამ ყოველი მათგანი აღწერს, თუ როგორ ვცხოვრობთ ამჟამად და როგორ ვიცხოვრებდით ათი წუთის შემდეგ, თუკი ინერტულები ვიქნებოდით.“

2015 წლის სექტემბერში Netflix-მა მწარმოებლებს შეუკვეთა სერიალის მესამე სეზონი, შემდგარი 12 ეპიზოდისგან, რომელიც მოგვიანებით დაიწყო ორ ცალკე სეზონად, ყოველ მათგანში ექვსი ეპიზოდით. მესამე სეზონი გამოვიდა 2016 წლის 21 ოქტომბერს. დღეისთვის სულ გამოსულია სერიალის 13 ეპიზოდი.

## სერიალის მიმოხილვა

## ეპიზოდები
### სეზონი 1 (2011)
### სეზონი 2 (2013)
### სპეციალური ეპიზოდი (2014)
### სეზონი 3 (2016) 
### სეზონი 4
## რესურსები ინტერნეტში
* „შავი სარკე“ Netflix-ზე
* „შავი სარკე“  Channel 4-ზე
* 

## სქოლიო
მიკის თეოდორაკისი

მინი

**მიკის თეოდორაკისი** (, ˈmicis θeoðoˈɾacis; დ. 29 ივლისი, 1925 — გ.  2 სექტემბერი, 2021, ათენი) — ბერძენი კომპოზიტორი, რომელმაც 1000-ზე მეტი სიმღერა დაწერა. იგი აგრეთვე არის ფილმების „ბერძენი ზორბა“, „ძეტა“ და „სერპიკო“ მუსიკის ავტორი. აგრეთვე „მაუტჰაუზენის ტრილოგიის“, იგივე „მაუტჰაუზენის არიის“ ავტორი. თეოდორაკისი ითვლება საბერძნეთის ყველაზე ცნობილ ცოცხალ კომპოზიტორად. დაჯილდოებულია ლენინური პრემიით. 

მან ბავშვობა მიტილინიში, კეფალინიაში და ტრიპოლიში გაატარა. პატარაობაშივე ფიქრობდა კომპოზიტორობაზე. პირველი კონცერტი 17 წლისამ მოაწყო. ათენში გაემგზავრა 1943 წელს. 1954 წელს ცოლთან, მირტო ალტინოგლუსთან ერთად პარიზში წავიდა. 1957 წელს მან მოსკოვის მუსიკალურ ფესტივალზე მოიგო ოქროს მედალი. არის რამდენიმე ოპერის ავტორი, მათ შორის – „მედეას“ (რომელიც შეასრულა ბილბაოში), „ელექტრას“ (პრემიერა გაიმართა ლუქსემბურგში) და „ანტიგონეს“ (პირველად წარადგინა ათენში).

1964 წელს როგორც ერთიანი მემარცხენე დემოკრატიული პარტიის წევრი, საბერძნეთის პარლამენტში მოხვდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:გარდაცვლილი  2 სექტემბერი     
კატეგორია:გარდაცვლილი  2021
კატეგორია:ბერძენი კომპოზიტორები
კატეგორია:საბერძნეთის პარლამენტის წევრები (1981-1985)
ჰაბის ბრძოლა

**ჰაბის ბრძოლა** () — ბრძოლა ბალდუინ II-ისა და ილღაზის არმიებს შორის. ამ ბრძოლის შედეგი საკამათო იყო, რადგან ორივე მხარე თავს გამარჯვებულად თვლიდა. ბრძოლამ ანტიოქიის სამთავროში სიტუაცია დაასტაბილა, რომელიც არეული იყო რამდენიმე კვირით ადრე განცდილი გამანადგურებელი მარცხით. ბალდუინმა შეძლო ყველა ციხესიმაგრის დაბრუნება, რომელიც ილღაზმა დაიპყრო და მისი განდევნა სამთავროდან.

## წინარე მოვლენები 
1119 წლის 28 ივნისს ილღაზმა, თურქულ-სირიულ არმიასთან ერთად, ანტიოქიის სამთავროს ჯარები (როჯერ სალერნოელის მეთაურობით) დაამარცხა სარმადის ბრძოლაში. ამ დიდი გამარჯვების შემდეგ, მუსულმანთა ლიდერის არმიამ ლათინურ სამთავროში დაიპყრო რამდენიმე ციხესიმაგრე, მაგრამ უფრო მეტის მიღწევა შეეძლო. „ილღაზის დამარცხება (ჰაბის ბრძოლაში) გამომდინარეობდა მისი დიდი გამარჯვებიდან ... არ იყო მხოლოდ მისი მოქმედების და ლოთობის შედეგი, არამედ მისი არმიის გაფანტულობისა, რომელიც ნადავლს ეძებდა.“

როგორც კი მეფე ბალდუინმა ანტიოქელთა დამარცხების ამბავი გაიგო, მაშინვე გაემართა იერუსალიმის სამეფოდან ჯარით მათ დასახმარებლად. გზაში მან ტრიპოლის გრაფის — პონსის მეთაურობით კონტინგენტი მაიშველია. ბალდუინმა შეკრიბა ანტიოქიის არმიის ნარჩენები და საკუთარ არმიას შეუერთა. ამის შემდეგ დაიძრა ზარდანისკენ, 65 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით ანტიოქიიდან. ეს ქალაქი ილღაზის მიერ ალყაში იყო მოქცეული. როდესაც ბალდუინი თელ დანითთან დაბანაკდა, გაირკვა, რომ ზარდანა დაეცა. შესაბამისად ჯვაროსნები მოემზადნენ უკან დასახებად ციხესიმაგრე ჰაბისკეს, რომელის ზარდანიდან დაახლოებით 25 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობდა.

## ბრძოლა 
14 აგვისტოს, დილით, ბალდუინმა სიფრთხილით მოაწყო ფრანკული ძალები უკან დახევისთვის ღია ადგილის გავლით. ამ გზაზე მოწინავედ მიდიოდა 700 რაინდის 3 ესკადრონი. მათ უკან მიდიოდა რამდენიმე ასეული ქვეითი, არბალეტისტთა შემადგენლობა და შუბოსნები. გრაფი პონსი თავისი ტრიპოლელი რაინდებით იცავდა მარჯვენა ფლანგს. ანტიოქელთა კორპუსი, რობერ ფულკოის მეთაურობით მარცხენა ფლანგს იცავდა. დანარჩენი ანტიოქელთა ძალა — უკანა ნაწილს. მეფე მეთაურობდა შეჯავშნულ იერუსალიმელ რაინდების რეზერვს, მაგრამ ნათელი არ არის თუ რა ნაწილს მარშირებდა.

ართუქიდები იმედოვნებდნენ, რომ ფრანგულ არმიას ნაადრევად გამოიწვევდნენ შეტევაზე ან შეძლებდნენ მათი ქვეითთა წყობის დარღვევას. ხელსაყრელ მომენტში ილღაზმა ბრძოლაში ჩართო თავისი შუბოსანი და ხმლოსანი არმიის ნაწილები.

როგორც მოსალოდნელი იყო, ილღაზის ცხენოსანი მშვილდოსნები შეტევაზე გადავიდნენ ჯვაროსანთა წყობის წინააღმდეგ განთიადისას. მათი შეტევები თანდათან გაძლიერდა და დღის პირველ ნახევარში ჩანდა, რომ ფრანკები მარცხდებოდნენ. სამი ავანგარდული ესკადრონი გაიფანტა და ლათინური არმიის მთავარი ნაწილი სერიოზული თავდასხმის ქვეშ მოექცა. ქვეითი ჯარი მას მტკიცედ იცავდა, მაგრამ კავალერიის სრულფასოვანი დახმარების გარეშე დიდ დანაკარგებს განიცდიდა.

## ლიტერატურა 
*
*

## სქოლიო 
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
კატეგორია:1119 წლის ბრძოლები
იბნის ბრძოლა

**იბნის ბრძოლა** — ბრძოლა იერუსალიმის სამეფოსა, რომელსაც მეთაურობდა ევსტასი დე გრენიე და ფატიმიანთა სახალიფოს შორის. გაიმართა იბნასთან, ასკალონსა და იაფას შორის 1123 წელს. ბრძოლაში ჯვაროსნებმა გაიმარჯვეს.

## წინაპირობები 
პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს იერუსალიმის დაპყრობის შემდეგ, ფატიმიანთა ვეზირი — ალ-აფდალ შაჰანშაჰი თითქმის ყოველწლიურად აწყობდა ლაშქროებს 1099-1107 წლებში, იერუსალიმის ახლადშექმნილ სამეფოში. ეგვიპტელთა არმიამ გადაიხადა სამი ბრძოლა რამლასთან 1101, 1102 და 1105 წლებში, მაგრამ საბოლოო ჯამში ეს ყველაფერი უშედეგო აღმოჩნდა. ამის შემდეგ ვეზირმა პირადად გადაწყვიტა სანაპირო ქალაქ ასკალონზე ლაშქრობა.

## ბრძოლა 
1123 წელს ახლამა ვეზირმა მოაწყო მთავარი შეტევა ჯვაროსანთა მიწებისკენ. ფატიმიანებს დაგეგმილი ჰქონდათ სანაპირო ქალაქის — იაფის დაპყრობა. ამ დროს ეგვიპტურ არმიას შეადგენდა სუდანელი მშვილდოსნები, რომლებსაც დახმარებას უწევდა მსუბუქად შეიარაღებული არაბული და ბერბერული კავალერია. ფატიმიანთა საუბედუროდ, ევროპული კავალერია უკეთესად იყო შეიარაღებული, მწყობრს არ არღვევდა და კარგი სამიზნეც ჰქონდათ.

იბნასთან, მოგვიანებით აქ აშენდა იბელინის ციხესიმაგრე (1141), ფატიმიანთა არმია შეეჯახა ჯვაროსანთა ცხენოსან რაინდებს, მსუბუქ კავალერიას, შუბოსნებს და მშვილდოსნებს. ბრძოლა მცირე ხანს გაგრძელდა, რადგან ეგვიპტელთა ჯარებმა ვერ გაუძლეს რაინდთა კავალერიის შეტევებს. ფულკერ შარტრელი წერს:

„ეს ბრძოლა დიდხანს არ გაგრძელებულა, რადგან ჩვენმა მტრებმა დაინახეს ჩვენი შეიარაღებული ძალების (შეიარეღებული რაინდები) წინსვლა შესანიშნავი წესრიგით და მათი ცხენოსნები გაიქცნენ, ჩავარდნენ პანიკაში, ნაცვლად გამოეყენებინათ ეს შესატევად. მათი ქვეითები დახოცილნი იქნენ“.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
იდრის ელბა

**იდრისა აკუნა ელბა**, უფრო მეტად ცნობილი როგორც **იდრის ელბა** (, დ. 6 სექტემბერი, 1972) — ინგლისელი მსახიობი, პროდიუსერი, მუსიკოსი და DJ. ყველაზე მეტად ცნობილია HBO-ს სერიალში „მოსმენა“ ნაკროტრაფიკოს სტრინგერ ბელის, BBC One-ის სერიალში „ლუთერი“ ჯონ ლუთერის და ბიოგრაფიულ ფილმში „მანდელა: გრძელი გზა თავისუფლებისკენ“ ნელსონ მანდელას როლებით. წარსულში ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე მინისერიალში ან სატელევიზიო ფილმში საუკეთესო მსახიობის კატეგორიაში და მიიღო ერთი ჯილდო, ხოლო ემიზე ნომინირებული იყო ხუთჯერ.

ელბა აგრეთვე მონაწილეობს ფილმებში „ამერიკელი განგსტერი“ (2010), „მძარცველები“ (2010), „თორი“ (2011), „პრომეთე“ (2012), „წყნარი ოკეანის ტიტანები“ (2013), „თორი: ბნელი სამყარო“ (2013) და „მხეცები არსაიდან“  (2015) – უკანასკნელისთვის კი ნომინირებული იყო BAFTA-ზე და ოქროს გლობუსზე საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში. 2016 წელს გაახმოვანა შეფი ბოგო ფილმში „ზოოტოპია“, შერ ხანი „ჯუნგლების წიგნში“, ფლუკი ანიმაციურ ფილმში „დორის ძიებაში“ და შეასრულა კროლის როლი ფილმში „ვარსკვლავური გზა: უსასრულობა“. 2017 წელს გამოჩნდა როლანდ დისკეინის როლში ფილმში „ბნელი კოშკი“. როგორც რეჟისორი, იმუშავებს ვიქტორ ჰედლის 1992 წლის რომანის „იარდი“ ეკრანიზაციაზე.

გარდა სამსახიობო საქმიანობის, ელბა აგრეთვე ცნობილია, როგორც DJ ფსევდონიმით DJ Big Driis (იგივე Big Driis the Londoner) და ჰიპ-ჰოპის და სოულის ჟანრების მუსიკოსი. 2016 წელს იგივე მოხვდა „Time“-ის მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიანი ადამიანის ასეულში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1972
კატეგორია:დაბადებული 6 სექტემბერი
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები
კატეგორია:ინგლისელი დიჯეები
კატეგორია:ინგლისელი კინოპროდიუსერები
კატეგორია:ინგლისელი მუსიკალური პროდიუსერები
კატეგორია:ოქროს გლობუსის გამარჯვებულები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
M&J

***M&J*** — ფრანგი მომღერალ და მსახიობ ვანესა პარადის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1988 წელს. იგი ცნობილია ჰიტური სინგლით „Joe le Taxi“. საფრანგეთის ჩარტში ალბომმა #13 პოზიცია დაიკავა.

## სიმღერების სია
# Marilyn & John - 5:48
# Maxou - 3:50
# Le Bon Dieu est un marin - 4:28
# Mosquito - 4:21
# Soldat - 5:41
# Joe le taxi - 3:56
# Coupe coupe - 5:21
# Chat ananas - 3:47
# Scarabée - 6:25
# Marilyn & John (ინგლისურად) - 5:46

## სქოლიო
კატეგორია:1988 წლის სადებიუტო ალბომები
კატეგორია:ვანესა პარადის ალბომები
კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები
არჭეშის აღება

**არჭეშის აღება** — 1208-1209 წლებში ქართული ჯარის მიერ ქალაქ არჭეშზე მიტანილი იერიში. 

XIII საუკუნის დასაწყისში ეგვიპტის სასულთნომ აიუბიდთა დინასტიით სათავეში დაიწყო ჩრდილოეთით, ანატოლიის მიმართულებით ექსპანსია, რასაც საქართველოს სამეფო და ანატოლიის თურქმანული ბეილიქები უარყოფითად შეხვდნენ. 1208 წელს ეგვიპტის სულთან ალ-ადილ I-ის ვაჟმა, ამირა ალ-აუჰად აიუბმა აიღო ხლათის სასულთნო, რომელიც საქართველოს მოხარკედ ითვლებოდა. ქართველებმა გადაწყვიტეს ხლათზე გაელაშქრათ. ასეთი სამხედრო კამპანიის შემდეგ საქართველოს ზურგი უმტკიცდებოდა რეგიონში და მზადყოფნაში ხვდებოდა თურქ-სელჩუკთა მოსალოდნელ შეტევებს. საქართველოს წაქეზებით აუჰადის წინააღმდეგ აჯანყდა არჭეშის და ვანის სომხური მოსახლეობა. მალე აჯანყებას ქალაქი ხლათიც შეუერთდა. ბრძოლების დაწყებიდან ქართულმა ჯარმა მალევე აიღო სასულთნოს დიდი ნაწილი. ქართველთა ლაშქარს ივანე მხარგრძელი მეთაურობდა. მუსულმანები ქალაქ არჭეშში და ხლათში ჩაიკეტნენ. არჭეში მაჰმადიანთა ერთ-ერთი ძირითადი საყრდენი პუნქტი იყო. ქართველებმა იგი მიწასთან გაასწორეს, ხოლო არაქრისტიანული მოსახლეობა ტყვედ აიყვანეს. სულთანმა ვერაფრით გადაარჩინა არჭეში დარბევისგან, რადგან თვითონ ხლათში იყო ჩაკეტილი. იგი ქალაქის დატოვებას ვერ ბედავდა, რადგან ეშინოდა აჯანყებული ხლათის ქრისტიანული მოსახლეობის, რომელსაც შეეძლო იგი ქალაქში სულაც აღარ შემოეშვა. ორი წლის შემდეგ ქართველთა ლაშქარმა ალყა შემოარტყა ხლათს. ქალაქის გალავნის დასათვალიერებლად მცირე ამალით გამოსული ივანე ხლათელებმა ჩაიგდეს ხელში. გადმოცემების მიხედვით, ივანე მხარგრძელის ცხენს თხრილში ფეხი ჩაუვარდა და მხედარი ჩამოაგდო. სანამ თანმხლები მეომრები ივანეს და მის ცხენს წამოაყენებდნენ, ხლათელები ციხიდან გამოვიდნენ და ქართველები დაატყვევეს. ამ ამბავს ერთნაირად გადმოგვცემენ სომეხი ისტორიკოსები კირაკოს განძაკეცი და ვარდანი, აგრეთვე არაბი აბუ ლ-ფიდა. ივანე იძულებული გახდა თავის დასახსნელად დიდი გამოსასყიდი გადაეხადა და თავისი ქალიშვილი თამთა ხლათის გამგებლის მალიქ აუჰადისათვის მიეთხოვებინა. ამის შემდეგ საქართველოსა და აიუბიდებს შორის დიდი ხნით მშვიდობიანი ურთიერთობა დამყარდა.

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები
კატეგორია:XIII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:1208 წლის ბრძოლები
კატეგორია:1209 წლის ბრძოლები
ნეპალის დღესასწაულები

[მინი|მარჯვნივ|ბავშვები ანსახიერებენ [კრიშნასა და რადჰას]]
ნეპალში საკმაოდ ბევრ, ცნობილ დღესასწაულს აღნიშნავენ, რომელიც ინდუიზმისა და ბუდიზმის რელიგიურ ტრადიციებთანაა დაკავშირებული.

## მთავარი დღესასწაულები
### რაქჰი პურნიმა
აღნიშნავენ სავანას ბოლო დღეს, ბუდისტები და ინდუისტები. ბუდისტები ბანაობენ წმინდა მდინარეებში და მიდიან ტაძრებში, ბრაჰმანები საკუთარ მიმდევრებს კოჭებზე აბამენ დეკორატიულ თოკებს და შემდეგ ღებულობენ საჩუქრებს. ბევრი მომლოცველი სტუმრობს გოსაინ ტჰანს და ბანაობს წმინდა ტბაში. 
   
### ჯანმაშტამი
ჯანმაშტამის დროს აფორმებენ სახლებსა და მაღაზიებს. აღნიშნავენ მერვე ბჰადონის დროს.

### გაი ჯატრა
დღევანდელ რეალობაში ეს დღესასწაული წარმოდგენილია მხოლოდ კოსტუმირებული სანახაობით, ცეკვებითა და სიმღერით. აღნიშნავენ პირველ ბჰადონში, ნევარცები. ახლობლებდაკარგული ნევარცები რთავდნენ ძროხებს და სამეფო კარის წინ გამოდიოდნენ.

### ინდრა ჯატრა
28 ბჰადონში იწყება აღნიშვნა და გრძელდება რვა დღე.

### გატჰია მოგალი
აღნიშნავენ 14 შრავანაში. ეს არის რაკშასას ნეპალიდან გაძევების სიმბოლო. რაკშასას ჩალის ფიგურას მთელი დღის განმავლობაში ცემენ, ქუჩებში დაათრევენ და დღის ბოლოს წვავენ.

[მინი|მარცხნივ|[სარასვატი]]

### ბალა ჩატურდასი
აღნიშნავენ 14 მარგაშირშაში. ხალხი იკრიბება მრიგასსტჰილის ტყეში პაშუპატინატჰის ტაძართან და არიგებენ ხილსა და ბოსტნეულს.

### დაშაინი
აღნიშნავენ 26 აშვინაში. ათი დღის განმავლობაში მოსახლეობა სწირავს კამეჩებსა და თხებს. პირველ დღეს ბრაჰმანები თესავენ ქერს და ყოველდღე რწყავენ მას. ათი დღის შემდეგ ისინი ქერს მაღლა აღმართავენ და საკუთარ მიმდევრებს ანახებენ.

### განეშ ჩაუტჰ
4 მაგხაში ადიდებენ განეშას. დღისით მარხულობენ და ლოცულობენ, ღამე კი აღნიშნავენ.

### დიპავალი
აღნიშნავენ 15 კარტიკაში. არის კეთილშობილების ქალღმერთი ლაქშმის დღესასწაული. ხალხი ანათებს სახლებს და შესაძლებელია აზარტული თამაშებით გართბა სამი დღე-ღამის განმავლობაში. ადრე ხალხი თამაშობდა ქუჩაში და ისინი აგებდნენ ყველაფერს: ცოლს, შვილებს და საკუთარ ხელებსაც კი.

### ბჰაი ტიკა
ამ დღეს დები სტუმრობენ საკუთარ ძმებს, შუბლზე ნიშნითა და ყელზე გირლიანდით. და უბანს ძმას ფეხს, აჭმევს ტკბილეულს, ხოლო სანაცვლოდ იღებს ძვირფასეულობასა და ფულს.

### მანგჰე სანკრანტი
აღნიშნავენ იანვარს, პირველ მაგჰაში. ის აბოლოებს საშიშ თვე პაუშას, როცა არ არის რელიგიური დღესასწაულები. ამ დროს მზე სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ გადადის. ხალხი ამ დროს მხოლოდ კურთხეულ საჭმელს ჭამს: ერბო, ლადუ, ბატატი. დედა ყველა ოჯახის წევრს უსურვებს ჯანმრთელობას. მაჰაბჰარატასთან შედარებით ხალხი მიიჩნევს, რომ ეს საუკეთესო დღეა მოკშასთვის.

### ბასანტი
განმანათლებლობის ქალღმერთ სარასვატის დღესასწაულია აღნიშნავენ 20 მაგჰაში.

### ჰოლი
აღნიშნავენ სავსემთვარეობისას პჰალგუნას თვეს. ნეპალში, ხის ბოძები, რომელიც ცნობილია, როგორც *ჩირი*, მონტაჟდება სასახლის წინ, ფორმდება დროშებით და ღამით უკიდებენ ცეცხლს, რაც გასული წლის დაწვას გულისხმობს.

## სხვა დღესასწაულები
### ჩჰეჩუ
ნეპალის ხეობის ჩრდილო-დასავლეთით მცხოვრები ტამანგუელების ცერემონია 10 დღე გრძელდება. შედგება სპორტული თამაშებისა (ცემა) და ეგზორციზმისაგან. ატარებენ 11 ცემისა და სამი ეგზორციზმის რიტუალს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ნეპალის დღესასწაულები 
* ნეპალის კალენდარი

## სქოლიო
კატეგორია:ნეპალის დღესასწაულები
ჩუბაიტალი

**ჩუბაიტალი** () — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში. მიეკუთვნება სულთანმურატის სასოფლო საბჭოს.

2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 75 ადამიანი. სასოფლო საბჭოს ცენტრ სულთანმურატოვოდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით, ხოლო სასოფლო საბჭოს ცენტრიდან სულთანმურატიდან დაშორებულია 3 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას თათრები (78%)  შეადგენენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბაშკირეთის რესპუბლიკის მუნიციპალიური განათლების საბჭო.
* Чубайтал на портале «Генеалогия и Архивы»

## სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
დავით დინანტელი

**დავით დინანტელი**  (დ. 1160 - გ. 1217) — პანთეისტი ფილოსოფოსი, ამალრიკ შარტრელის მოწაფე. ასწავლიდა თეოლოგიას პარიზში. ეკლესიის მიერ დაგმობილ იქნა 1210 წელს თხზულებისთვის „Quaternuli“ („მცირე რვეულები“). მისი გარდაცვალების ზუსტი თარიღი და ადგილი უცნობია. გარდაიცვალა 1215 წლის შემდგომ პერიოდში, მას მერე, რაც კრებამ ხელმეორედ დაგმო მისი თხზულებები. 

## თეოლოგია 
როგორც მის თხზულებებში ნათლად ჩანს, დავით დინანტელი პანთეისტია. თავის წიგნში  „De Tomis, seu Divisionibus“ („განყოფისათვის“) ამტკიცებს, რომ ღმერთი არის მატერია (*materia prima*), რომელიც საფუძვლად უდევს ყველა საგანს, სულიერსაც და სხეულებრივსაც, როგორც მათი ერთგვაროვანი სუბსტრატი. 

ერთმანეთისგან განასხვავებს საგანთა სამ გვარს: სხეულებს, სულებსა და ცალკეულ სუბსტრატებს. სხეულთა ერთობა განსაზღვრულია სულით, სულებისა - გონებით, ცალკეული სუბსტანციებისა კი - ღმერთით. მაგრამ, სამი საწყისი - ღმერთი, გონება და მატერია საბოლოო ინსტანციაში ერთმანეთისგან არ განსხვავდებიან, თორემ ამ სხვაობას საფუძვლად უნდა სდებოდა მათი სპეციფიკური ფორმები.

## სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები
კატეგორია:ნეოპლატონიზმი
ნარიყალას წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

300პქ|მინი|მარჯვნივ
**ნარიყალას წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია** — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია თბილისში, მდებარე ნარიყალას ციხეში.

თბილისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია ნარიყალაზე თავდაპირველად აშენდა XIII საუკუნეში, წმინდა მეფე დემეტრე თავდადებულის დროს. პლატონ იოსელიანიც თვლის, რომ მეტეხის ეკლესიის პარალელურად აშენდა ნარიყალას ნიკოლოზის კარის ეკლესია. ციხის ეკლესია დატანილია ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შედგენილ 1735 წლის გეგმაზე „მაღალს ციხეში არს ეკლესია გუმბათიანი წმიდის ნიკოლოზისა...“. საქართველოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ ნარიყალამ ადრინდელი მნიშვნელობა დაკარგა და 1818 წელს გენერალმა ერმოლოვმა ტაძარი დენთის საწყობად აქცია. დენთის საწყობის მძლავრმა აფეთქებამ ეკლესია თითქმის საძირკვლამდე დაანგრია. 

1966 წელს დაწყებული არქეოლოგიური გათხრების დროს გამოვლინდა თლილი ქვით შემოსილი და უხვად მოჩუქურთმებული ტაძრის ნაშთი. გაირკვა, რომ ეს ყოფილა „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის ეკლესია საკურთხევლის მხრებსა და ორ მრგვალ ბურჯზე დამყარებული გუმბათით. შიგნით, აგურის ერთ სვეტზე შელესილობის ნაშთი და მოხატულობის კვალი აღმოჩნდა. ტაძარს ემჩნეოდა ძლიერი ცეცხლისა და აფეთქების კვალი. 

ნარიყალას ციხის მთავარ შესავლელთან შემოინახა დიდი თლილი ქვებით ნაგები VI საუკუნის კედლის ფრაგმენტი. აღმოსავლეთ კედელში ჩართულია XVII საუკუნის მრგვალი კოშკი აგურის წყობაში გამოყვანილი რომბებით. 

1996 წლის აპრილში თბილისის დედაციხეზე დაიწყო ძველ საძირკველზე წმინდა ნიკოლოზის ახალი ტაძრის მშენებლობა. ახალ ნაგებობაში XIII საუკუნის გადარჩენილი ნაშთებია ჩართული. დედაციხის ტაძარს გეგმით ოდნავ წაგრძელებული სწორკუთხედის მოყვანილობა აქვს, ნაშენია ქართული აგურით და დაკუთხული ქვებით. შენობა გარედან ღია ფერის ქვათლილებითაა შემოსილი და ჩუქურთმებითაა შემკული. ინტერიერი მთლიანად მოხატულია. ტაძრის ახლოს დარჩენილია მეფის სასახლის პირველი სართული, რომლის აღდგენაა განსაზღვრული. რესტავრირებულია გალავანი, საიდუმლო გვირაბები, ციხე-კოშკები. 1990-1997 წლებში ძეგლზე განახლების პროექტსა და რეალიზაციაზე მუშაობდა ქართველი არქიტექტორ-რესტავრატორი ტარიელ კიპაროიძე.

წმინდა ნიკოლოზის ახალი ტაძარი იკურთხა 1997 წლის ბზობის დღესასწაულზე, საზეიმო წირვა ჩაატარა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ.

## ლიტერატურა 
* მ. ქუთათელაძე, „თბილისის ტაძრები“, ტ. I, თბ., 2010 გვ. 166-173

კატეგორია:თბილისის ეკლესიები
Bally Technologies

**Bally Technologies Incorporated** — ამერიკული სლოტ აპარატების და სათამაშო ტექნოლოგიების მწარმოებელი კომპანია, შტაბ-ბინით ენტერპრაიზში, ნევადაში. Bally-ს მფლობელია კომპანია Scientific Games Corporation.

კომპანია დაარსდა 1968 წელს Advanced Patent Technology-ის სახელით, ჯეკ სოლომონის და ელვინ სნაპერის მიერ. 1996 წელს შეეცვალა სახელი Alliance Gaming-ით და იმავე დროს შეიძინა Bally Gaming International - Bally Manufacturing-ის ყოფილი დივიზია. 2006 წელს მიიღო ამჟამინდელი სახელწოდება. 2014 წელს ის შეიძინა Scientific Games-მა. დღესდღეობით Bally წარმოადგენს Scientific Games-ის 4 ბრენდიდან ერთ-ერთს.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:1968 წელს დაარსებული კომპანიები
კატეგორია:აზარტული თამაშების კომპანიები
ჰეისეის პერიოდი

**ჰეისეის პერიოდი** ან **ჰეისეის ეპოქა** (, *ჰეისეი ძიდაი*) — იმპერატორ აკიჰიტოს მმართველობის პერიოდი. დღევანდელი ერა. დაიწყო 1989 წლის 8 იანვარს, იმპერატორ ჰიროჰიტოს გარდაცვალების შემდეგ, რომლის მმართველობის პერიოდს ერქვა შოვას პერიოდი.

1989 წლის 7 იანვარს იაპონიის 125-ე იმპერატორი გახდა 55 წლის აკიჰიტო (დაიბადა 1933 წლის 23 დეკემბერს), გარდაცვლილ იმპერატორ ჰიროჰიტოს უფროსი ვაჟი. იაპონური ტრადიციული წელთაღრიცხვის სისტემის მიხედვით დაიწყო ახალი ერა, რომელმაც ოფიციალურად მიიღო ჰეისეის დასახელება („მშვიდობის დამყარება“).

კატეგორია:ჰეისეის პერიოდი
Emerson Radio

**Emerson Radio** — სამომხმარებლო ელექტრონიკის უმსხვილესი ამერიკული დისტრიბუტორი კომპანია, დაარსებული 1948 წელს ჰაკენსაკში, ნიუ-ჯერსი, აშშ. კომპანია ყიდის და ლიცენზირებას უკეთებს პროდუქტების უამრავ ხაზს მსოფლიოში. 2001 წლიდან მოყოლებული Emerson Radio-ს მფლობელი არის კომპანია Funai. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Emerson Audio and Video
* Funai-ს ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:აშშ-ის ელექტრონული კომპანიები
კატეგორია:Panasonic
კატეგორია:1948 წელს დაარსებული ელექტრონული კომპანიები
კატეგორია:1948 წელს დაარსებული კომპანიები
კატეგორია:1948 წელს დაარსებული ამერიკული კომპანიები
Magnavox

**Magnavox** — ელექტრონიკის მწარმოებელი ამერიკული კომპანია, დაარსებული ედვინ პრიდჰემის
და პიტერ ჯენსენის მიერ 1917 წელს, ქალაქ ნაპაში, კალიფორნიაში. ის ყველაზე მეტად ცნობილია პირველი ვიდეო თამაშების კონსოლის, Magnavox Odyssey-ის შექმნით, რომელიც გამოვიდა 1972 წელს. 1974 წლიდან Magnavox არის ნიდერლანდური კომპანია Philips-ის მფლობელობაში. Magnavox-ის ძირითადი კვლევითი ქვედანაყოფები განთავსებული იყო ინდიანაში, კალიფორნიაში, ილინოისში, ფილადელფიასა და პენსილვანიაში.

## ლიტერატურა
* Steven Kent, *The Ultimate History of Video Games: From Pong to Pokemon : The Story Behind the Craze That Touched Our Lives and Changed the World*, Three Rivers Press, octobre 2001, 1e éd., 624 p. (ISBN 9780761536437), p. 377-381

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Magnavox-ის ისტორია
* Philco International 

## სქოლიო
კატეგორია:1917 წელს დაარსებული კომპანიები
კატეგორია:1917 წელს დაარსებული ამერიკული კომპანიები
კატეგორია:1917 წელს დაარსებული ელექტრონული კომპანიები
კატეგორია:აშშ-ის ელექტრონული კომპანიები
კატეგორია:1917 წელს დაარსებული მწარმოებელი კომპანიები
კატეგორია:Philips
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში
აპოელი (საფეხბურთო კლუბი)

**აპოელი** () — კვიპროსული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ნიქოზიიდან. დაარსდა 1926 წელს. აპოელი არის კვიპროსის ყველაზე ტიტულოვანი კლუბი. მას მოგებული აქვს კვიპროსის პირველი დივიზიონი (29-ჯერ), კვიპროსის თასი (21-ჯერ) და კვიპროსის სუპერ თასი (13-ჯერ). 

1948 წელს საბერძნეთის სამოქალაქო ომთან დაკავშირებით გუნდში აზრი ორად გაიყო. კომუნიზმის მოწინააღმდეგეები კლუბს გამოეყვნენ და თავიანთი გუნდი, „ომონია“ ჩამოაყალიბეს. ამის შემდეგ „აპოელსა“ და „ომონიას“ შორის განსაკუთრებული მეტოქეობა და კონკურენციაა.

ჩემპიონთა ლიგაზე „აპოელმა“ საუკეთესო შედეგს 2011-2012 წლების სეზონში მიაღწია. იმ სეზონის ჯგუფურ ეტაპზე „აპოელს“ თამაში „შახტართან“, „პორტოსთან“ და „ზენიტთან“ მოუწია. მოულოდნელად კვიპროსულმა გუნდმა 9 ქულა დააგროვა და შემდეგ ეტაპზე გავიდა. საბოლოო ჯამში „აპოელი“ მეოთხედფინალში მადრიდის „რეალთან“ დამარცხდა ორი მატჩის ჯამში ანგარიშით 8:2.

## რესურსები ინტერნეტში
* , 
*APOEL Athletic Football Club official website  
*APOEL Ultras official website  

## სქოლიო
კატეგორია:1926 წელს დაარსებული საფეხბურთო კლუბები
კატეგორია:კვიპროსის საფეხბურთო კლუბები
კატეგორია:ნიქოზიას საფეხბურთო კლუბები
ვიეტნამის სამხედრო ისტორიის მუზეუმი

**ვიეტნამის სამხედრო ისტორიის მუზეუმი** () — სამხედრო მუზეუმი ჰანოიში, ვიეტნამი. ეძღვნება ვიეტნამის შეიარაღებული ძალების მიერ განვლილ სამხედრო გზას. მუზეუმში წარმოდგენილია საბჭოთა, ჩინური და ასევე ამერიკული და ფრანგული სამხედრო ტექნიკისა და იარაღის ნიმუშები. მუზეუმი მუშაობს სამშაბთიდან კვირის ჩათვლით 08:00-დან 11:00-მდე და 13:00-დან 16:00-მდე. მუზეუმში შესასვლელი ბილეთის ფასში შედის ასევე ცნობილი თანგ-ლონგის სამეფო ქალაქის (ე. წ. ჰანოის ციტადელის) დათვალიერებაც გადასახედი მოედნიდან, საიდანაც იშლება ჰანოის და მისი შემოგარენის მშვენიერი ხედები. მუზეუმის ტერიტორიას გარს აკრავს ლენინის სახელობის პარკი. 

მუზეუმის მისამართი: ვიეტნამი, ჰანოი, ბა-დინის რაიონი 28ა.

## ისტორია და არქიტექტურა 
სამხედრო ისტორიის მუზეუმი ვიეტნამის შვიდიდან ერთ-ერთი ეროვნული მნიშვნელობის მუზეუმია. მის გახსნას წინ უძღოდა ვიეტნამის სამხედრო სულისკვეთების შენარჩუნების მიზნით ჩატარებული გამოფენები. საბოლოოდ, ჰანოის სამხედრო მუზეუმი გაიხსნა 1959 წელს ვიეტნამის სახალხო არმიის დაარსებიდან 15 წლისთავის იუბილზე. მუზეუმის შექმნის ინიციატორი იყო ვიეტნამის პრეზიდენტი ხო ში მინი. სამხედრო მუზეუმის დაარსების 50 წლის იუბილეზე გაიხსნა მუზეუმის ოფიციალური ვებგვერდი, რომლის გახსნის მიზანიც იყო მუზეუმის მოღვაწეობის განვითარება. 2007 წელს თანგ-ლონგის სამეფო ქალაქი, რომელშიც მდებარეობს სამხედრო მუზეუმი, აღიარეს სახელმწიფო მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლად, ხოლო 2009 წლიდან - ეროვნულ ძეგლად. 2010 წელს კი ციხესიმაგრე შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. სამხედრო მუზეუმი მდებარეობს სამეფო სასახლის ყოფილ შენობაში. მუზეუმის კომპლექსის ნაწილია დროშის კოშკი, რომელიც XIX საუკუნის ბოლოს, ვიეტნამში, საფრანგეთის დესტრუქციული ქმედებების შედეგად გადარჩენილი ერთ-ერთი შენობის ნაწილია. კიდევ ერთი ობიექტი, რომელიც შედის არქიტექტურულ ანსამბლში, არის კინთხიენის ძველი სასახლის საძირკველი. შემონახულია ასევე კიბეები, რომელიც გაფორმებულია დრაკონის ფიგურებით. ძველი ნაგებობებიდან ჩვენს დრომდე შემონახულია სამხრეთისა და ჩრდილოეთის კარიბჭები. ამჟამად თვლიან, რომ მიწის ქვეშ მდებარეობს სამეფო ციტადელის მრავალი ნანგრევი, რომელიც ჯერ კიდევ ელოდება აღმოჩენას.

## ექსპოზიცია 
thumb|right|220px|ვიეტნამელი ჯარისკაცის მცირე ქანდაკება
სამხედრო მუზეუმის ექსპოზიცია განთავსებულია ოცდაათ საგამოფენო დარბაზში. სულ დაცულია 160 000 საგანი და დოკუმენტი, რომლებიც დაკავშირებულია ვიეტნამის შეიარაღებული ძალების განვითარების ისტორიასთან. მუზეუმში შესაძლებელია საბრძოლო მანქანების, ტანკების, სამხედრო ველოსიპედების, სამხედრო ვერტმფრენების, თვითმფრინავებისა და სხვავასხვა სახის იარაღების ნახვა, რომლებიც მონაწილეობდნენ ვიეტნამის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლებში. როგორც ექსპონატები ასევე გამოიყენება ტანსაცმელი, რომელიც ეკუთვნოდა ვიეტნამელ ჯარისკაცებს.

## მიმდებარე ტერიტორიები 
სამხედრო მუზეუმის ახლოს მდებარეობს ჰანოის რევოლუციის მუზეუმი. აქ წარმოდგენილია ექსპონატები, რომლებიც დაკავშირებულია რევოლუციის ამბებთან. მუზეუმში შეგიძლიათ გაიგოთ ვიეტნამის კომუნიზმის ჩამოყალიბების ისტორია და ვიეტნამის ცნობილი პოლიტიკოსების ბიოგრაფიები. რამდენიმე კვარტალში მდებარეობს ლიტერატურის ტაძარი. ეს მუზეუმი ტურისტებისთვის ერთ-ერთი ხშირად მონახულებადი ტერიტორიაა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური ვებგვერდი 
* ექსპონატების ფოტოები 

## სქოლიო
კატეგორია:ვიეტნამის მუზეუმები
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 62/243

**გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 62/243** სახელწოდებით „აზერბაიჯანის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე არსებული მდგომარეობა“, მიიღეს 2008 წლის 14 მარტს გენერალური ასამბლეის 62-ე სესიაზე, რომელიც ეხებოდა მთიან ყარაბაღში არსებულ მდგომარეობას. ეს გახდა გაეროს მეხუთე დოკუმენტი და გაეროს გენერალური ასამბლეის პირველი დოკუმენტი მთიანი ყარაბაღის შესახებ.

რეზოლუციამ, კიდევ ერთხელ დაადასტურა აზერბაიჯანის „სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის მიმართ პატივისცემა და მხარდაჭერა“, მოითხოვა „აზერბაიჯანის ყველა ოკუპირებული ტერიტორიიდან, ყველა სომხური ძალების დაუყოვნებელი, სრული და უპირობო გაყვანა“ და ხაზი გაუსვა, რომ „არ არსებობს სახელმწიფო, რომელიც დახმარებას გაუწევს აზერბაიჯანის ტერიტორიების ოკუპაციას“. რეზოლუცია მიიღეს 2008 წლის ტერტერის შეტაკებების შემდეგ, რომელიც ყარაბაღის ომის შემდეგ, სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების ყველაზე დიდი დარღვევა გახდა.

## რეზოლუციის პროექტი 
2005 წლის დასაწყისში, გაერო-ს გენერალური ასამბლეის ფაქტების დამდგენმა კომისიამ, დაამტკიცა სომხური დასახლებების არსებობა აზერბაიჯანის ოკუპირებულ ტერიტორიაზე. აზერბაიჯანის მუდმივმა წარმომადგენელმა გაეროში, აქშინ მეჰდიევმა წარადგინა რეზოლუციის A/62/L.42 პროექტი, რომელიც მიიღეს 39 მომხრე, 7-ის წინააღმდეგ (მათ შორის ეუთოს მინსკის ჯგუფის თანათავმჯდომარეებიც)  რეზოლუციის სასარგებლოდ, ხოლო 100-მა თავი შეიკავა. ქვემოთ მოყვანილი ცხრილი გვიჩვენებს კენჭისყრის შედეგებს.

## იხილეთ აგრეთვე
* გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები მთიანი ყარაბაღის შესახებ
* ითოს რეზოლუცია 10/11
* ითოს საგარეო საქმეთა მინისტრების საბჭოს რეზოლუცია 10/37

## სქოლიო
კატეგორია:გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუციები

კატეგორია:ყარაბაღის კონფლიქტი
კატეგორია:2008 წელი გაეროში
ალექსანდრე ელოშვილი (რეჟისორი)

**ალექსანდრე (სანდრო) ელოშვილი** (დ. 25 თებერვალი. 1988, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი რეჟისორი.

დაიბადა 1988 წლის 25 თებერვალს ქალაქ თბილისში. 2005–2009 წლებში სწავლობდა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში (გიგა ლორთქიფანიძის სახელოსნო).

2009–2011 წლებში იყო თელავის ვაჟა ფშაველას სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის ხელმძღვანელის თანაშემწე.

## დადგმული სპექტაკლები 
### გორის გიორგი ერისთავის სახელობის თეატრი 
* პოლიკარპე კაკაბაძე „ყვარყვარე თუთაბერი“
* დავით კლდიაშვილი „სამანიშვილის დედინაცვალი“
* ძმები გრიმები „ფიფქია და შვიდი ჯუჯა“
* შარლ პერო „კონკია“
* უილიამ შექსპირი „ოტელო“

### ზესტაფონის უშანგი ჩხეიძის სახელობის თეატრი 
* აქვსენტი ცაგარელი „ხანუმა“
* ანა სანაია, ალექსანდრე ელოშვილი „თბილი ზღვის ცივი ნაპირი“
* ქართული ზღაპრის მოტივებზე „რწყილი და ჭიანჭველა“

### ილიაუნის თეატრში დადგმული სპექტაკლები 
* მარკ კამოლეტი „ფრანგული გარნირი“

### თეატრალური სარდაფი რუსთაველზე 
* ლაშა ბუღაძე „როცა მთავარ გმირს ეძინა“

### სამეფო უბნის თეატრი 
* „ქეთო და კოტე“ (ედუარდო დე ფილიპოს პიესის „რისკის“ მიხედვით)

### ამბროლაურის კულტურის ცენტრი 
* ბესო ბარათაშვილი „აკუსტიკა“

### უკრაინა 
* ალექსანდრე ელოშვილი „Blue Orange“

### კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრი 
* მიხეილ ჯავახიშვილი „ჯაყო — ხვალ ომი იქნება…“
* რიჩარდ ბაიერი „Mixed emotions“
* ალექსანდრე ელიგულაშვილი პელეგი „შევხვდებით სამოთხეში“
* „მთვრალი ალუბალი“ (ავტორი და რეჟისორი, ლევან წულაძესთან ერთად)
* ფრიდრიხ დურენმატი „მოხუცი ქალის ვიზიტი“
* კარლო გოცი „მეფე–ირემი“
* ეჟენ იონესკო „მეფე კვდება“

## შესრულებული როლები 
**თეატრალური სარდაფი რუსთაველზე**:

* მათხოვარი — „სამგროშიანი ოპერა“ (რეჟისორი: ლევან წულაძე)
* პიონერი — „აკუსტიკა“ (რეჟისორი: ლევან წულაძე)
* ბავშვი — „თვითმკვლელი“ (რეჟისორი: ოთარ ეგაძე)
* ვასენკა — „სუსტი გული“ (რეჟისორი: მიკა კიკაჩეიშვილი)
* კაენი — „ბეწვზე გადარჩენილები“ (რეჟისორი: ნიკოლოზ ჰაინე–შველიძე)

**კინო და ტელე როლები**:

* ბავშვი — „მარტოობის ორდენის კავალერი“ (რეჟისორი: გიორგი ხარაბაძე)

## კინო და ტელევიზია 
* ქართულ-გერმანული მოკლე მეტრაჟიანი ფილმი „მე ვგრძნობ, მე ვოცნებობ, შენ ხედავ“ („Ich Fühle, ich Träume, Ihr Seht“), რეჟისორი
* სერიალი „სიყვარულს მიღმა“, II და III სეზონი, რეჟისორი

## რესურსები ინტერნეტში 
* ალექსანდრე ელოშვილი – მარჯანიშვილის თეატრი
* ალექსანდრე ელოშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* ალექსანდრე ელოშვილი — ილიაუნის თეატრი

კატეგორია:დაბადებული 25 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1988
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები