open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
წიგნი იგავთა

**წიგნი იგავთა** (‎‎)  — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

წიგნი შედგება რჩევა-დარიგებებისა და ბრძნული გამონათქვამებისგან, რომლებიც ყოველდღიურ ყოფას ეხება. წიგნის დიდი ნაწილის ავტორი მეფე სოლომონია, თუმცა წიგნს საბოლოო სახე ხიზკიას მმართველობის დროს მიეცა.

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
* აუდიო–ვერსია Allgeo.org-ზე

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
სიდონის სენიორია

**სიდონის სენიორია** — იერუსალიმის სამეფოს ოთხი ძირითადი ფეოდალური სამფლობელოდან ერთ-ერთი. იგი სხვებთან შედარებით ბევრად პატარა იყო, თუმცა წარმოადგენდა სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ტერიტორიას.

1110 წელს სიდონი დაიპყრო სიგურდ I-მა და გადასცა ევსტასი გრენირს. სენიორია გადაჭიმული იყო ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ტვიროსსა და ბეირუთს შორის. 1187 წელს ქალაქი სალადინმა დაიპყრო და მის ხელში რჩებოდა 1197 წლამდე, სანამ გერმანული ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს ქრისტიანებმა არ დაიბრუნეს. ჟულიენ გრენირმა იგი ტამპლიერებს მიჰყიდა მე-13 საუკუნეში, მაგრამ ქალაქი მალევე გაანადგურეს მონღოლებმა. სიდონი 1268 წელს მამლუქებმა დაიპყრეს.

## ლიტერატურა
* John L. La Monte, Feudal Monarchy in the Latin Kingdom of Jerusalem, 1100-1291. The Medieval Academy of America, 1932. 
* Jonathan Riley-Smith, The Feudal Nobility and the Kingdom of Jerusalem, 1174-1277. The Macmillan Press, 1973. 

კატეგორია:იერუსალიმის სამეფოს ვასლები
კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთის ისტორია
კატეგორია:ლიბანის ისტორია
ნომიკოსის სახლი

**ნომიკოსის სახლი** () — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.  სახლი აგებულია XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში. 1992 წლის 18 ნოემბრის  № 301 ბრძანების შესაბამისად სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. 

მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 53.

## ისტორია 
ტაგანროგში ბერძნების ქუჩა 53-ში მდებარე სახლი აგებულია  XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში. იგი ააგეს მეორე გილდიის ვაჭარ ნიკოლაი ლომბაკოს ოჯახისათვის. მას და მის ცოლს პავლინა ვასილის ასულს ჰყავდათ რამდენიმე შვილი.

1866-1867 წლებში სახლი გაყიდეს და გადავიდა კალომირა ვასილის ასულის, ანტონ ნომიკოსის ცოლის, კუთვნილებაში. ნომიკოსების ოჯახი, ისევე როგორც ლომბაკოების ოჯახი, მრავალშვილიანი იყო, მათი შვილების სახელები იყო: ვასილი, კალიოპა, ეკატერინე, მიხეილი, ევანგელი და ალექსანდრე. უფროსი შვილი ვასილი დაიბადა 1884 წელს, ალექსანდრე და ევანგელი იყვნენ ტყუპები. კალომირა ნომიკოსი სერიზულად იყო ჩართული შენობის რეკონსტრუქციაში და მიაღწია კიდეც ამ შედეგს. მისი ქმარი ეწეოდა აქტიურ მოღვაწეობას ქალაქში: დააარსა მაკარონის ფაბრიკა, შემდეგ წისქვილი (ააგო 1882 წელს). მისმა პროდუქციამ არაერთხელ დაიმსახურა სხვადასხვა ჯილდო.. 

ანტონ ნომიკოსი გარდაიცვალა 1894 წლის 12 მარტს. 1912 წლიდან მისი სახლის ნახევარში განთავსდა ტაგანროგელთა საკომისიო-სააგენტო კანტორა. 1920 წელს შენობაში განთავსდა პროფესიული სამედიცინო სკოლა, რომელსაც სხვადასხვა დროს ეწოდა სამედიცინო ტექნიკუმი, სამედიცინო სასწავლებელი და საფერშლო-სამეანო სკოლა. 

ნომიკოსის სახლი 1925 წლამდე ეკუთვნოდა მის შთამომავლებს. 1941 წელს აქ გახსნეს სახალხო სახლი. 1992 წლიდან სახლი რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია

## აღწერა 
კუთხის ორსართულიანი სახლი აგებულია აგურის სტილში. XX საუკუნის დასაწყისში დაამატეს დამატებითი არქიტექტურული გაფორმება. მეორე სართულის ფანჯრები ნახევარწრიულია.

## სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
მაგიდა

**მაგიდა** — ავეჯის ტიპის საყოფაცხოვრებო ნივთი, რომელსაც აქვს ზედა ბრტყელი ზედაპირი და რამდენიმე ფეხი. გამოიყენება საოფისე,საოჯახო,სასადილო და სხვა დანიშნულებისამებრ. ყველაზე უბრალო ტიპის მაგიდა სასადილოს მაგიდაა. ყავის მაგიდა კი ძირითადად საცხოვრებელ სახლებშია გავრცელებული და შედარებით დაბალი სიმაღლისაა.

## სიტყვის წარმოშობა
სიტყვა მაგიდა ფრანგულ ენაში წარმოიშვა. ძველ ინგლისურად ის ითქმოდა, როგორც ტაბელი, ხოლო ლათინურად ტაბულა. ის ნიშნავდა დაფას. მაგიდამ მალევე ჩაანაცვლა სიტყვა BORD.

## ფორმა, სიმაღლე, ფუნქცია
მაგიდები იქმნებოდა სხვადასხვა ფორმის, ზომის, მასალისა და დანიშნულების. მაგიდების უმეტესობა  დამზადებულია ხით. ზოგი კი მზადდება სხვა  მასალით როგორიცაა მინა და რკინა. ერთ ცენტრალურ ფეხიან მაგიდას საყრდენიანი მაგიდა ეწოდება. რაც უფრო დიდია მაგიდა მით უფრო მეტი დამატებითი ფეხი ესაჭიროება წონასწორობის დასაცავად. მაგიდა შეიძლება იყოს მრავალი ფორმის, მაგალითად : მართკუთხა, კვადრატული, მრგვალი, ოვალური და სხვა ნებისმიერი ფორმის. მაგიდების უმეტესობას თავისი ფუნქცია გააჩნია. სალაშქრო მაგიდას მარტივად გადაზიდვადობის  ფუნქცია აქვს, სასადილო მაგიდას კი ბევრი ადამიანის დატევა შეუძლია მის გარშემო. მაგიდებს ,რომლებიც კედელთან იდგმევა, კონსოლური მაგიდები ჰქვია.

## მაგიდის ტიპები
 სხვადასხვა ფორმის, სიმაღლისა, და ზომის მაგიდები განკუთვნილია კონკრეტული მომხმარებლებისთვის:

*სასადილო მაგიდა - განკუთვნილია  ფორმალური სასადილოსთვის.
*ღამის მაგიდა - პატარა მაგიდაა რომელიც ხშირად გამოიყენება მოსახერხებელი განთავსებისთვის, მასზე შესაძლებელია მოთავსდეს პატარა ნათურა,         მაღვიძარა, სათვალე ან სხვა პირადი ნივთი.
*ყავის მაგიდა-დაბალი მაგიდაა განკუთვნილია მცირე წახემსებისთვის. მოსახერხებელად განთავსდება სასმელები, წიგნები, ან სხვა პირადი ნივთები.
*სასწავლო მაგიდა - გამოიყენება საოფისე სამსახურისთვის, სამეცადინოდ, ასევე რემონტის დროს მასზე ასასვლელადაც.
*საჟურნალო-სარემონტო  მაგიდა - ზომით  პატარა მაგიდა, რომელზეც აწყვია სარემონტო იარაღები. ისინი ხშირად  გამოიყენება სხვა დანიშნულებით (მაგალითად, ჩაის წვეულებისთვის).

## ლიტერატურა
*Jump up ^ "table, n.". Oxford English Dictionary (3rd ed.). 2008. Retrieved 29 May 2016.
*Jump up ^ Kenny et al. 2011, p. 236.
*Jump up ^ Heyward, p20

კატეგორია:ავეჯი
წინასწარმეტყველება იერემიასი

**წინასწარმეტყველება იერემიასი** (‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

იერემია წინასწარმეტყველის მოღვაწეობა, ასევე ხალხის დამოკიდებულება მისი ცნობის მიმართ, ჩვენს დროს მოგვაგონებს. წიგნში მოთხრობილია, თუ როგორ ეპყრობოდა ღმერთი  თავის ხალხს. წიგნი „იერემია“, ბიბლიის წიგნების შორის  მოცულობით მეორეა. მასში მოთხრობილია, თუ რა გადახდა იერემია წინასწარმეტყველს 67 წლის მანძილზე ერთგულად მსახურებისას. ამ წიგნში მოვლენები წარმოდგენილია არა ქრონოლოგიურად, არამედ თემატურად.

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
წინასწარმეტყველება ესაიასი

**წინასწარმეტყველება ესაიასი**  (‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

ესაია წინასწარმეტყველმა თავად დაწერა ეს წიგნი. მასში აღწერილია მოვლენები, რომლებიც 46 წლის მანძილზე — დაახლოებით ძვ. წ. 778—732 წლებში   მოხდა. მიუხედავად იმისა, რომ წიგნში იუდასთვის, ისრაელისა და მეზობელი ერებისთვის გამოტანილი განაჩენია ჩაწერილი, ეს წიგნის მთავარი თემა არ არის. ძირითადად, წიგნში საუბარია იმაზე, თუ როგორ იხსნის ღმერთამა თავის ხალხი (ესაია 25:9). თვით ესაიას სახელი ნიშნავს: ხსნა ღმერთისგანაა. 

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
კანავიეირა

**კანავიეირა** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 180 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ფლორიანუს შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 414 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.81 კმ²-ზე. ფართობი 2 162 874 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პიაუი
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები*
*[Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil](https://web.archive.org/web/20091003103229/http://www.pnud.org.br/atlas/ranking/IDH-M%2091%2000%20Ranking%20decrescente%20(pelos%20dados%20de%202000).htm)

## სქოლიო
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
წიგნი ქება ქებათაჲ

**ქება ქებათაჲ** (‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

წიგნი „ქებათა ქება“ ძვ. წ. დაახლოებით 1020 წელს ძველი ისრაელის მეფის, სოლომონის, მიერ არის დაწერილი; როგორც ჩანს, მან ეს წიგნი თავისი 40-წლიანი მეფობის დასაწყისში დაწერა. ეს სიმღერა მოგვითხრობს მწყემსი ბიჭისა და შულამელი გოგონას სასიყვარულო ამბავს. წიგნში აგრეთვე მოხსენიებულნი არიან გოგონას დედა, ძმები, „იერუსალიმის ასულნი“ [მეფის მომსახურე ქალები] და „სიონის ასულნი“ [იერუსალიმელი ქალები]. ერთი შეხედვით, მკითხველისთვის რთულია იმის დადგენა, ვინ როდის ლაპარაკობს, მაგრამ ამის გაგება შესაძლებელია, თუ გავითვალისწინებთ იმას, რასაც ისინი ამბობენ.

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით
* აუდიო–ვერსია Allgeo.org-ზე

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
ექრემ ჰუსრევ-ფაშა

**გაზი ექრემ ჰუსრევ-ფაშა** (; დ. ბოსნიის ვილაიეთი, ოსმალეთის იმპერია 1588 —  გ. 4 მარტი,1632, თოქათი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ბოსნიელი. დიდი ვეზირი 1628-1631 წლებში, მურად IV-ის დროს. 

## ბიოგრაფია
ექრემ ჰუსრევ-ფაშა აღიზარდა ენდერუნის სკოლაში. იყო იანიჩარების აღა 1619–1621 წლებში. 1624 წელს დაინიშნა ბოსნიის ვილაიეთის გამგებლად.  1625 წელს კი- ქიოსემ სულთანმა ის დანიშნა მეოერე ვეზირად. აქტიურად მონაწილეობდა ირან-ოსმალეთის 1623-1639 წლების ომში. 

1626 წელს უშედეგოდ გაილაშქრა კავკასიაში, 1628 წელს ამაგრებდა ჰელეს ციხეს, მაგრამ მცირე რაზმის ყოლის გამო დათმო ის. 
იმავე წელს წარუმატებელი ლაშქრობის გამო სულთანმა დამატი ჰალილ-ფაშა გადააყენა და მის მაგივრად სწორედ ექრემ ჰუსრევ-ფაშა დანიშნა.  1629 წელს დიდი როლი ითამაშა გიორგი სააკაძისა და მისი ოჯახის წევრების სიკვდილით დასჯაში. იმავე წელს აუმხედრდა ჰაფიზ აჰმედ-ფაშას. მისმა ახირებებმა ისედაც მძიმე მდგომარეობაში მყოფი იმპერია ანარქიაში ჩააგდო. 

1631 წლის 25 ოქტომბერს მისი 3 წლიანი ვეზირობა დასრულდა. სულთან მურადმა  ექრემ ჰუსრევ-ფაშას წაართვა დიდი ვეზირის ბეჭედი და ის ჰაფიზ აჰმედ-ფაშას უბოძა, ექრემ-ფაშა კი თოქათის ბეგლარბეგად დანიშნა. 1632 წლის თებერვალში დედა-ქალაქში მოხდა დიდი აჯანყება. იანიჩარებმა ჰაფიზ აჰმედ-ფაშა მოკლეს და სულთანს ტახტიდან ჩამოგდებით დაემუქრნენ. ოსმალებმა ამ ამბოხის უკან ექრემ ჰუსრევ-ფაშა დაინახეს და სულთნის ბრძანებით, 1 თვის შემდეგ სიცოხლეს გამოასალმეს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ოსმალეთის დიდი ვეზირების სია
* ირან-ოსმალეთის ომი (1623-1639)
* ოსმალეთის იმპერია

## ლიტერატურა 
* Ayhan Buz: Osmanlı sadrazamları, Neden Kitap, İstanbul, 2009, ISBN 978-975-254-278-5 p.92 Jump up ^ 
* Joseph von Hammer: Osmanlı Tarihi (condensation: Mehmet Ata) Milliyet Yayınları, İstanbul, cilt II pp 200–201 Jump up ^ 
* Prof.Yaşar Yücel-Prof Ali Sevim: Türkiye Tarihi III, AKDTYKTTK Yayınları, 1991, p 69-71

კატეგორია: სიკვდილით დასჯილი ოსმალეთის დიდი ვეზირები
კატეგორია: დაბადებული 1584
კატეგორია: გარდაცვლილი 1632
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მარტი
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
ერმაკის ძეგლი

**ერმაკის ძეგლი** () —  ძეგლი ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი აღმართულია  კაზაკების ატამანის, ციმბირის დამპყრობელის, ერმაკ ტრიფომეევიჩის პატივსაცემად. არის რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

## ძეგლის ისტორია 
### პროექტზე მუშაობა 
1870 წლის 21 მაისს, როდესაც აღნიშნავდნენ დონის ჯარების 300 წლისთავს, სამხედრო შტაბის უფროსმა მიხეილ ლეონოვმა გადასცა წერილი ალექსანდრე III-ს, რომელშიც თხოვდა, რომ  დონის დედაქალაქში დაედგათ ციმბირის ლეგენდარული დამპყრობელის ერმაკ ტრიფომეევიჩის ძეგლი. ამავე წელს, მას შემდეგ, რაც თხოვნას დადებითი გამოხმაურება მოჰყვა, დაიწყო სახსრების შეგროვება ძეგლის მშენებლობისათვის.  თუმცა აღნიშნული საქმე გადაიდო რუსეთის ჩართვის გამო 1877-1878 წლების რუსეთ ოსმალეთის ომში. 27 წლის განმავლობაში შეგროვდა 92 000 რუბლი, აქედან 40 000 რუბლი კაზაკთა ჯარმა გადასცა საკუთარი ხაზინიდან.

არქიტექტორ მ. მიკეშინის პირველი პროექტი არ მოიწონეს. მან გააგრძელა მუშაობა და წარადიგინა მეორე პროექტიც. ეს პროექტი კომისიამ მიიღო 1896 წელს. ამავე წელს მიკიშინი გარდაიცვალა.ამის შემდეგ მის პროექტზე მუშაობა გააგრძელა რუსეთის სამხატვრო აკადემიის უმაღლესი სამხატვრო სკოლის რექტორმა ვლადიმირ ბაკლემიშევმა.

### მშენებლობა 
1903 წლის 6 მაისს ეკლესიის მეოდანზე საზეიმოდ მოხდა საფუძვლის ჩაყრა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ატამანი კონსტანტინ მაქსიმოვიჩი. საკათედრო ტაძრის წინამძღვარმა გ. ფედოროვმა აკურთხა ადგილი. 

1904 წლის 6 მაისს, ზუსტად ერთი წლის შემდეგ, გაიმართა ერმაკის ძეგლის საზეიმო გახსნა.

## აღწერა 
ოთხმეტრიანი ძეგლი დგას გრანიტის კლდეზე. ერმაკს მარცხენა ხელში უჭირავს სალაშქრო დროშა, ხოლო მარჯვენაში ციმბირის სამეფო ქუდი, რომელიც ასოცირდებოდა ციმბირის დაპყრობასთან. წინა მხარეს კვარცხლბეკზე წარწერაა: „ერმაკოვს დონელებისგან 1904 1581“ (ძეგლის დადგმისა და ციმბირში ლაშქრობის დაწყების წლები). ძეგლი გარშემორტყმულია მასიური ჯაჭვისა და გრანიტის  ღობით.

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ძეგლები
იაფის და ასკალონის საგრაფო

**იაფის და ასკალონის საგრაფო** — იერუსალიმის სამეფოს ოთხი ძირითადი შემადგენელი სენიორიადან ერთ-ერთი. იგი შეიქმნა პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ, ჟოფრუა ბულონელის მიერ. მის დაუფლებას წარუმატებლად ცდილობდა პატრიარქი დეგობერტ პიზელი. იგი რჩებოდა სამეფო დომენის ნაწილი ჰუგო I-ის მიერ ძალაუფლების მოპოვებამდე (1110). როდესაც ჰუგო II ფულკს აუჯანყდა, ფულკმა მოახერხა მისი დამარცხება და საგრაფო მცირე ნაწილებად დაყო და მთლიანად იერუსალიმის სამეფოს დომენი გახდა. 1153 წელს ბალდუინ III-მ დაიპყრო ასკალონი და იგი იაფის საგრაფოს შეუერთა.

ამის შემდეგ იაფის და ასკალონის გრაფები სამეფო ოჯახის წარმომადგენლები, მემკვიდრეთა ახლო ნათესავები ან მათთან დაახლოებული ადამიანები იყვნენ. 1221 წელს მეფე ჯონმა იგი ვოლტერ IV-ს გადასცა. 1250 წლისთვის იგი იბელინებს გადაეცა. 1268 წელს საგრაფო ბეიბერსმა დაიპყრო.

## ლიტერატურა
*John L. La Monte, *Feudal Monarchy in the Latin Kingdom of Jerusalem, 1100-1291*. The Medieval Academy of America, 1932. 
*Jonathan Riley-Smith, *The Feudal Nobility and the Kingdom of Jerusalem, 1174-1277*. The Macmillan Press, 1973. 
*Steven Runciman, *A History of the Crusades, Vol. II: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East, 1100-1187*. Cambridge University Press, 1952.

კატეგორია:იერუსალიმის სამეფო
კატეგორია:იერუსალიმის სამეფოს ვასალები
პეტრე I-ის ძეგლი (აზოვი)

**პეტრე I-ის ძეგლი** () — რუსეთის იმპერატორის პეტრე I დიდის ძეგლი აზოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი აღმართულია 1996 წელს პეტრეს ბულვარის დასაწყისში.

## ისტორია 
პეტრე I-ის ძეგლის დადგმის იდეა დაიბადა 1947 წელს, როდესაც აზოვის არქიტექტორებმა შეიმუშავეს ქალაქის გენერალური გეგმა. გეგმის მიხედვით იმპერატორის ძეგლი უნდა დადგმულიყო ქალაქის ბაზრის მოედანზე (ამჟამად III ინტერნაციონალის მოედანი). 

პეტრე I-ის ძეგლი როსტოვის ოლქის ქალაქ აზოვში გაიხსნა 1996 წლის 19 ივლისს, რუსეთის ფლოტის 300 წლისთავთან დაკავშირებით. ძეგლი დადგეს პეტრეს ბულვარის დასაწყისში, მოსკოვის ქუჩის წინ. 

ძეგლზე მუშაობდა შემოქმედებითი კოლექტივი რუსეთის დამსახურებული მხატვრის , აკადემიკოს ოლეგ კომოვის ხელმძღვანელობით. საავტორო კოლექტივის შემადგენლობაში მუშაობდნენ კომოვის მეუღლე ნინა ივანეს ასული და ქალაქის მთავარი არქიტექტორი ვ. ფომენკო. ოლგ კომოვი გარდაიცვალა 1995 წელსდა პეტრე I-ის ძეგლზე მუშაობა გააგრძელა კომოვის მოსწავლემ რუსეთის დამსახურებულმა მხატვარმა ანდრეი კოვალჩუკმა. 

პეტრე I-ის ბრინჯაოს ფიგურა ჩამოასხეს მიტიშჩინის ქარხანაში. ძეგლის სიმაღლეა სამი მეტრი. კვარცხლბეკი დამზადებულია მთლიანი გრანიტის ლოდისაგან. გრანიტის ლოდი აზოვში უკრაინიდან ჩაიტანეს. კვარცხლბეკის სიმაღლეა ორი მეტრი. თუჯის ქვემეხი ჩამოასხეს მთავარი არქიტექტორის ესკიზის მიხედვით „Донпрессмаш“-ის ქარხანაში.

## აღწერა 
იმპერატორი ერთი ხელით ეყრდნობა ქვემეხს და მისი მზერა მიმართულია შორ მანძილზე. იმპერატორი გამოსახულია ახალგაზრდობის პერიოდში, როდესაც მისი ჯარები ორი კვირა იბრძოდნენ აზოვისთვის. იმპერატორი ამ დროისთვის იყო 22 წლის. მისი მზერა მიმართულია ციხესიმაგრისაკენ. მეფე გამოსახულია როგორც გამოუცდელი, მაგრამ მიზანმიმართული.

## ლიტერატურა 
* Колесник, В. История творит нас, мы творим историю: об истории создания памятника Петру I //В. Колесник //Азовская неделя. – 2001. – 2 августа. – С. 3.

## რესურსები ინტერნეტში
* Об истории создания памятника Петру I
* Памятник Петру I 

კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
კატეგორია:პეტრე I-ის ძეგლები
კატეგორია:აზოვის ძეგლები
პანჩენკოს სახლი

**პანჩენკოს სახლი** () — ძველი ორსართულიანი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.  სახლი აგებულია 1910 წელს. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

მისამართი: კონსტანტინოვსკი, კარტაშოვის ქუჩა № 35.

## ისტორია 
XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში როსტოვის ოლქის ქალაქ კონსტანტინოვსკში შენდებოდა ბევრი შენობა ეკლექტიკის სტილში. ეს სტილი ერთ შენობაში აერთიანებდა როკოკოს, ბაროკოს, რენესანსისა და მოდერნის დეკორატიულ ფორმებს. ასეთ სტილშია აშენებული ორსართულიანი აგურის სახლი კონსტანტინოვსკში, რომელიც ეკუთვნოდა ვაჭარ პანჩენკოს. ეს სახლი ააგეს 1910 წელს ქალთა რეალური სასწავლებლისათვის, პირველი გილდიის ვაჭარ, ქაღალდის ფაბრიკის მფლობელის, მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქის ივანე პანჩენკოს სახსრებით. 

ივანე პანჩენკო იყო საზოგადოებრივი მოღვაწე, როსტოვის საქალაქო საბჭოს წევრი დიდი ხნის განმავლობაში. მისი თანხებით შენდებოდა ეკლესია და საავადმყოფოები. 

თავის დროზე შენობის პირველ სართულზე განთავსებული იყოსაწყობი და სააფთიაქო მაღაზია, აქვე შეიძლებოდა სამედიცინო დახმარების მიღება. სახლის მეორე სართული კი ეკავა ქალთა რეალურ სასწავლებელს. 

ამჟამად 25 ოქტომბრის ქუჩისა და კარტაშოვის ქუჩის გადაკვეთაზე მდებარე სახლში განთავსებულია საყოფაცხოვრებო სახლი.  2002 წლიდან პანჩენკოს სახლი რეგიონული მნიშვნელობის არქიტექტურის ძეგლია.

## აღწერა 
ორსართულიანი აგურის სახლი აგებულია ეკლექტიკის არქიტექტურულ სტილში. სახლის კუთხის ნაწილი რუტირებულია. ფანჯრები მართკუთხაა და გაფორმებულია სანდრიკებით. შენობას აქვს ორი შესასვლელი ორივე ქუჩიდან.

## რესურსები ინტერნეტში
* Дом купца Паненко
* Архитектурная память Константиновска 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
მატვეი პლატოვის ძეგლი

**მატვეი პლატოვის ძეგლი** () —  პირველი ძეგლი ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი აღმართულია  ქალაქის დამაარსებლის, 1812 წლის სამამულო ომის მონაწილის, კავალერიის გენერალ მატვეი პლატოვის პატივსაცემად.

## ისტორია 
მატვეი პლატოვის პირველი ძეგლი დადგეს ატამანის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, 1853 წლის 9 მაისს, ქალაქ ნოვოჩერკასკში, ნიკოლოზ I-ის მმართველობის პერიოდში. ძეგლის შექმნაზე მუშაობდნენ მოქანდაკე პეტრე კლოდტი და არქიტექტორი ა. ივანოვი. ძეგლი აღმართეს ქალაქის ცენტრში, ატამანის სასახლის წინ ატამანის სკვერში. 

ძეგლის შექმნისათვის დაიწყეს შემოწირულობების შეგროვება. ძეგლის შექმნაზე მუშაობდა ცნობილი მოქანდაკეების ჯგუფი. ძეგლი გაიხსნა 1853 წლის 9 მაისს. ამ მოვლენის აღსანიშნავად ქალაქის საკათედრო ტაძარში აღევლინა საზეიმო ლიტურგია.

კვარცხლბეკზე იდგა ატამანი მთელი ტანით და ეცვა გენერლის მუნდირი. მარცხენა ხელში ეჭირა კვერთხი, ხოლო მარჯვენაში - შიშველი ხმალი. კვარცხლბეკზე იყო წარწერა:  ძეგლს გარს ერტყა რკინის ღობე. 

მატვეი პლატოვის ძეგლის გახსნის ცერემონია შვედმა მხატვარმა კარლ მაზერმა აღბეჭდა თავის ნახატზე „პლატოვის ძეგლის გახსნა“.  

70 წლის შემდეგ, 1923 წელს, რსფსრ-ის სახალხო კომისართა საბჭოს 1918 წლის 12 აპრილის დადგენილების შესაბამისად, რადგან ძეგლი დაკავშირებული იყო მეფის ხელისუფლებასთან,  იგი კვარცხლბეკიდან ჩამოიღეს და გააგზავნეს დონის კაზაკთა მუზეუმში. 1925 წელს მის კვარცხლბეკზე დადგეს ლენინის ძეგლი. 

1988 წლის 18 მარტს რსფსრ-ის მინისტრთა საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება აღედგინათ ძეგლი. ახალი ძეგლის ავტორები იყვნენ ალექსანდრე ტარასენკო და ა. სკნარინი.

1993 წელს მეორედ გახსნეს პლატოვის ძეგლი იმავე ადგილზე და იმავე კვარცხლბეკზე.  ძეგლის მეორედ გახსნის თარიღი, 1993 წლის 16 მაისი დონელი კაზაკების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი დღესასწაულია.

## რესურსები ინტერნეტში
* Памятник атаману М.И. Платову 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ძეგლები
გრუშევსკაიის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია

**გრუშევსკაიის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია** () — მოქმედი მართლმადიდებლური ტაძარი აქსაის რაიონის სოფელ გრუშევსკაიაში. განეკუთვნება მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.  

## ისტორია 
იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია აშენდა 1900 წელს. ობიექტი კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონული მნიშვნელობის ძეგლია.  1877 წლის დიდი ხანძრის შედეგად დაიწვა წმინდა ბარბარეს ტაძარი, რომლის ადგილასაც მოეწყო სამლოცველო სახლი, რომელიც 1886 წელს გადაიტანეს სოფლის ბოლოში, ხოლო 1900 წელს, არქიტექტორ კულიკოვის დაპროექტებით, ყოფილი, დროებითი სამლოცველო სახლის ადგილას  აღმართეს ეს ტაძარი. 

ტაძარმა გაუძლო სამოქალაქო და მეორე მსოფლიო ომს, თუმცა 1957 წელს დაიხურა ნიკიტა ხრუშჩოვის მორიგი, ანტირელიგიური კამპანიისას. ტაძრის შენობაში გახსნეს კლუბი, თუმცა მანდ არასაკმარისი მომხმარებლების გამო არც ისე დიდხანს იარსება. შემგდომში, შენობა გამოიყენებოდა მარცვლეულის შესანახად. 1990-იანი წლებიდან ადგილობრივ მცხოვრებლებს ჰქონდათ ტაძრის შენობის აღდგენის მცდელობა. სარესტავრაციო სამუშაოები ნელა მიმდინარეობს ათობით წელია და დღემდე  არ არის დასრულებული. 

ყოველწლიურად, 9 ოქტომბერს, იოანე ღვთისმეტყველის ტაძარში იმართება ლოცვა, რომელსაც ესწრება დაახლოებით 100 ადამიანი.

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
რაგნარ სიგურდსონი

**რაგნარ სიგურსონი ** (დ. 19 ივნისი, 1986) — ისლანდიელი პროფესიონალი ფეხბურთელი.

## საკლუბო კარიერა 
### გეტებორგი 
საფეხბურთო კლუბ ფილკირში თამაშის შემდეგ, 2006 წელს რაგნარ სიგურდსონი ჩაირიცხა შვედურ კლუბ გეტებორგში. მისი დებიუტი შედგა 2007 წლის 6 აპრილს.

### კოპენჰაგენი 
2011 წლის 30 მაისს რაგნარმა გააფორმა ოთხწლიანი კონტრაქტი დანიის ჩემპიონთან, კოპენჰაგენთან, დაახლოებით 5.5 მილიონად.

### კრასნოდარი 
2014 წლის 23 იანვარს, რუსეთის საფეხბურთო პრემიერ ლიგის კლუბმა, კრასნოდარმა, განაცხადა, რომ მათ რაგნართან გააფორმეს 2.5 წლიანი კონტრაქტი.

## საერთაშორისო კარიერა 
ჰეიმირ ჰალგრისონისა და ლარს ლაგერბეკის ხელმძღვანელობით რაგნარ სიგურდსონი შევიდა 23 კაციან განაცხადში, 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატზე. მან გაიტანა თავისი პირველი გოლი ისლანდიის შემადგენლობაში 2014 წლის 16 ნოემბერს, საკვალიფიკაციო ტურში, ჩეხეთის წინააღმდეგ. 2016 წლის 27 ივნისს მან გაიტანა პირველი გოლი ევროპის ჩემპიონატზე, ინგლისის წინააღმდეგ, შესარჩევ ტურში. ის ამ თამაშის მთავარ გმირად დაასახელეს.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1986
კატეგორია:კოპენჰაგენის ფეხბურთელები
კატეგორია:კრასნოდარის ფეხბურთელები
კატეგორია:ფულემის ფეხბურთელები
კატეგორია:ისლანდიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:რუსეთის პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დოდო

[მინი|დოდო [მავრიკი|მავრიკის გერბზე.]]
**დოდო** ან **მავრიკული დრონტი** () — გადაშენებული ფრინველი. მის შესახებ პირველი ინფორმაცია 1681 წლიდან მოგვეპოვება. როგორც ირკვევა, მისი სამშობლო ინდოეთის ოკეანეში მდებარე კუნძული მავრიკი იყო. ზრდასრული დოდო 20-25 კგ იწონიდა, ხოლო სიმაღლე ერთ მეტრს აღწევდა. მას ჰქონდა მასიური ნისკარტი და დიდი თვალები. დოდოს ფრთები მძიმე იყო. მისი მკერდით თუ ვიმსჯელებთ, მას ფრენა არ შეეძლო, რადგანაც ჰქონდა სუსტი მკერდის ძვალი და მის წონას ფრენის დროს ვერ გაუძლებდა. მეცნიერები ფიქრობენ, რომ დოდო წარმოიშვა ისეთი ფრინველისგან, რომელსაც ფრენა შეეძლო. მეცნიერების ვარაუდით დოდო ისეთ ადგილას დასახლდა, სადაც არ იყო მტერი და ადვილად მოიპოვებოდა საკვები. ამის გამო ისინი არ იწუხებდნენ თავს ფრენისთვის, რის შედეგადაც დოდოებმა ფრენის უნარი დაკარგეს. დოდო სახელი წარმოიშვა „დოუდოსგან“, რაც ესპანურად სულელს ნიშნავს. დოდო გადაშენდა მას შემდეგ, რაც მეკობრეებმა კუნძულზე კატები და სხვა შინაური ცხოველები შემოიყვანეს. მასზე ნადირობდნენ ადამიანებიც, რადგან მისი ხორცი ძალიან გემრიელი იყო. ის მხოლოდ ერთ კვერცხს დებდა, რამაც დააჩქარა მისი გადაშენება.

## ლიტერატურა
*Angst, D.; Buffetaut, E.; Abourachid, A. (2011). "The end of the fat dodo? A new mass estimate for Raphus cucullatus". Naturwissenschaften. 98 (3): 233–236. Bibcode:2011NW.....98..233A. doi:10.1007/s00114-010-0759-7. PMID 21240603.
*Angst, D.; Buffetaut, E.; Abourachid, A. (April 2011). "In defence of the slim dodo: A reply to Louchart and Mourer-Chauviré". Naturwissenschaften. 98 (4): 359–360. Bibcode:2011NW.....98..359A. doi:10.1007/s00114-011-0772-5.
*Baker, R. A.; Bayliss, R. A. (February 2002). "Alexander Gordon Melville (1819–1901): The Dodo, Raphus cucullatus (L., 1758) and the genesis of a book". Archives of Natural History. 29: 109–118. doi:10.3366/anh.2002.29.1.109.
*BBC (28 February 2002). "DNA yields dodo family secrets". BBC News. London. Retrieved 7 September 2006.

კატეგორია:დოდო (გვარი)
კოსტა-ბლანკა

, ესპანეთი, 2014-07-02, DD 86|alt=Playa de Levante, Benidorm, España, 2014-07-02, DD 86.JPG]]'
**კოსტა-ბლანკა** (Costa Blanca, «თეთრი სანაპირო») — ხმელთაშუა ზღვის ესპანეთის ზოლი ალიკანტეს პროვინციაში, ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანება, ტურიზმისა და დასვენების ზონა.

რეგიონის სამხრეთში ზამთრის საშუალო ტემპერატურაა 19 С, летом 31 С, წყლის ტემპერატურა შეადგენს — 13 С და 30 С. კოსტა-ბლანკას ყოველწლიურად სტუმრობს 6 მლნ. ტურისტი. ადგილობრივ სასტუმროებს შეუძლია ერთდროულად 150 ათასზე მეტი ადამიანის განთავსება, 

კურორტის დედაქალაქს წარმოადგენს ქალაქი ბენიდორმი.  2000 წელს გაიხსნა გასართობი პარკი „Terra Mitica”, რომელმაც ერთი სეზონის განმავლობაში მიიღო 1 მლნ. დამსვენებელი.
## ფოტოგალერეა

Image:Alicante_Spain_CastilloSantaBarbara.jpg|
Image:Alicante.jpg|
Image:Altea3.jpg|
Image:Calle_típica_Altea_Alicante.JPG|
Image:Playa El Fosa de Calpe.jpg|
Image:Sonnenaufgang_penon_de_ifach.jpg|
Image:Castillo_de_Denia.jpg|
Image:Elche - parque municipal1.jpg|
Image:Coastal_area,_El_Campello,_Alicante.jpg|
Image:Montgo.jpg|
Image:Villajoyosa.jpg|
Image:Jávea desde el Montgó.jpg|
Image:Paseo juan aparicio torrevieja.jpg|

კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვა
კატეგორია:ესპანეთი
კატეგორია:ტურიზმი
თბილისის უნივერსიტეტი „მეტეხი“

**საქართველოს საავიაციო უნივერსიტეტი** — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება.
## ისტორია
თბილისის უნივერსიტეტი „მეტეხი“ დაარსდა თბილისის ერთ-ერთ უძველეს უბანში 2002 წლის მაისში. უნივერსიტეტი გარშემორტყმულია ძირძველი ისტორიული ძეგლებით; მათ შორისაა უძველესი “მეტეხის” ეკლესია, შესანიშნავი “სამების” საკათედრო ტაძარი. უნივერსიტეტის სახელდებისას, უნივერსიტეტის დამფუძნებლებმა, პროფესორმა მანონ ქირთბაიამ და ეკა გოგორიშვილმა, გაითვალისწინეს მისი მდებარეობა ქალაქის ძველ უბანში.

თბილისის უნივერსიტეტი „მეტეხი“ ერთ-ერთი ყველაზე ახალგაზრდა ამბიციური უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებაა საქართველოში, რომელიც დაარსების პირველივე დღიდან ზედმიწევნით ასრულებს თავის მისიას. უნივერსიტეტის პედაგოგიური კოლექტივი ძირითადად დაკომპლექტებულია ახალგაზრდა პროფესორ-მასწავლებლებით, რაც, თავის მხრივ, საუკეთესო საშუალებაა შემოქმედებითი აზროვნებისა და დინამიზმისთვის. სწორედ ჩვენი პროფესორ-მასწავლებლების შრომით უნივერსიტეტი გამოირჩევა განსაკუთრებული ინტელექტუალური ძალისხმევითა და ამბიციებით. უნივერსიტეტი წინ მიიწევს როგორც რაოდენობრივი ფაქტორის, ასევე ხარისხის ამაღლების თვალსაზრისითაც.

მსოფლიოში არსებული საგანმანათლებლო სტანდარტების, კრედიტების ტრანსფერისა და დაგროვების ევროპული სისტემის და ბოლონიის პროცესის მოთხოვნათა გათვალისწინებით „მეტეხში“ ისწავლება როგორც ტრადიციული, ისე თანამედროვე აკადემიური დისციპლინები.

უნივერსიტეტი იყო და დღემდე აქტიური ინიციატორია ქვეყნის საგანმანათლებლო სფეროში გატარებული რეფორმებისა.

„მეტეხი“ სტუდენტებს სთავაზობს საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამებს შემდეგ ფაკულტეტებზე: სამართლის ფაკულტეტი, ბიზნესისა და მართვის ფაკულტეტი, ჰუმანიტარულ და სოციალურ-პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი, ჯანდაცვის ფაკულტეტი.

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური ვებ–საიტი 

კატეგორია:საქართველოს უნივერსიტეტები
გოდებანი იერემია წინასწარმეტყველისანი

**გოდებანი იერემია წინასწარმეტყველისანი** (‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

წიგნში ჩაწერილია ხუთი სამგლოვიარო პოემა იმ უბედურების შესახებ, რომელიც ძვ. წ. 607 წელს ბაბილონელებმა იერუსალიმსა და მის მოსახლეობას დაატეხეს.

დაწერა იერემიამ იერუსალიმის განადგურებიდან მალევე.

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
მტრედისებრნი

**მტრედისებრნი** () — ფრინველთა ერთადერთი თანამედროვე ოჯახი მტრედისნაირთა რიგისა. შედგება „დიდი“ და „მცირე“ მტრედებისაგან. მოიცავს 310 სახეობას. მტრედისებრნში ყველაზე გავრცელებულია ე.წ. გარეული მტრედი.

მტრედისებრნი გამოირჩევიან სიმსუქნით. ბინადრობენ ხეებზე. ისინი აშენებენ შედარებით სუსტ ბუდეებს — ხშირად იყენებენ ჩხირებს და სხვა ნარჩენებს — რომელიც შეიძლება განთავსდეს ხეებზე, შენობებზე და სხვა. დებენ ერთ ან ორ კვერცხს, რომლებზეც ორივე მშობელი ზრუნავს. იკვებებიან მარცვლეულითა და ხილით. როგორც დედალი, ასევე მამალი საჭმლის მომნელებელი სისტემის დასაწყისში არსებული ჩიჩახვიდან გამოყოფენ სქელ, რძისმაგვარ ნივთიერებას — ე.წ. „ჩიტის რძეს“, რითაც ხუნდებს (ბარტყებს) კვებავენ. ისინი ბუდეს 7-28 დღეში ტოვებენ.

## გვარები 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* Columbidae.org.uk  Conservation of pigeons and doves
* Dove videos  on the Internet Bird Collection
* Dove sounds
*Pigeon Fact Sheet from the National Pest Management Association with information on habits, habitat and health threats
* 
* 
* 

## სქოლიო 
*
კატეგორია:მტრედისნაირნი
ჭრელი იხვი

**ჭრელი იხვი** () — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა. ავსტრალიის ენდემური სახეობაა, ასევე ცნობილია როგორც **შვრიის იხვი**. ეს ფრინველი ბინადრობს ავსტრალიის დიდ ტერიტორიებზე, მაგრამ მშრალ სეზონზე ზღვისკენ და ავსტრალიის ვეთლენდებისკენ მიგრირებს. ისინი ასეთ დროს ერთად იკრიბებიან და შესამჩნევია მათი ერთობა.

ჭრელ იხვს ამჟამად გადაშენების საფრთხე არ ემუქრება, მაგრამ ჰაბიტატის განადგურებისა და ნადირობის გამო შესაძლოა მომავალში საფრთხე დაემუქროს. ნადირობის ხარისხს ზრდის გვალვები და ჰაბიტატის განადგურება, რაც იხვებს აიძულებს დაიხიონ სანაპიროსკენ, სადაც მათ, როგორც დაცულ სახეობას არ აღიქვამენ. ბოლო ათწლეულების მანძილზე განხორციელდა ბევრი პროგრამა, ჭრელი იხვის პოპულაციის გაზრდის მიზნით. 

## ლიტერატურა
* Janet Kear (Hrsg): Ducks, Geese and Swans. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854645-9
* Hartmut Kolbe; Die Entenvögel der Welt, Ulmer Verlag 1999, ISBN 3-8001-7442-1

## სქოლიო
კატეგორია:ჭრელი იხვები
ტრენიოვის სახლი

**ტრენიოვის სახლი** () — ძველი სართულნახევრიანი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.  სახლი აგებულია 1895 წელს. ამ სახლში 1914 წლიდან 1916 წლამდე ცხოვრობდა და მუშაობდა საბჭოთა პროზაიკოსი და დრამატურგი, სტალინური პრემიის ლაურეატი კონსტანტინ ტრენიოვი. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. 

მისამართი: კონსტანტინოვსკი, ტრენიოვის შესახვევი № 9.

## ისტორია 
ქალაქ კონსტანტინოვსკში ტრენიოვის შესახვევის ნომერ 9-ში მდებარე სახლი აგურითაა ნაგები. ამ სახლში 1914-1916 წლებში ცხოვრობდა საბჭოთა პროზაიკოსი და დრამატურგი, პირველი ხარისხის სტალინური პრემიის ლაურეატი კონსტანტინე ტრენიოვი. 

კონსტანტინე ტრენიოვი დაიბადა ხარკოვის გუბერნიის ხუტორ რომაშოვოში (ამჟამად ხარკოვის ოლქის სოფ. ბაკშეევკა). ტრენიოვი იყო არქეოლოგი, აგრონომი, ისტორიკოსი და მწერალი. იგი მუშაობდა ნოვოჩერკასკის რამდენიმე გაზეთის რედაქციაში. მივლინებით მუშაობდა კონსტანტინოვსკში. აქ მან გაიცნო ნიკოლსკის ეკლესიის წინამძღვრის ქალიშვილი ლარისა სოკოლსკი. 

დაქორწინდა მასზე და 1914-1916 წლებში  ცხოვრობდა კონსტანტინოვსკში იოანე ნიკოლსკის სახლში. ამ პერიოდში კონსტანტინე ასწავლიდა საეკლესიო-სამრევლო სკოლაში. აქ ამ სახლში მან მრავალი მოთხრობა დაწერა. მან თავისი პირველი კრებული და შემდეგ მრავალი წიგნი აჩუქა ბიბლიოთეკას, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დროს ბიბლიოთეკას ბომბი დაეცა და ყველა წიგნი დაიწვა.

## აღწერა 
ნიკოლაევის ეკლესიის წინამძღვრის იოანე სოკოლსკის ორსართულიანი აგურის სახლი ააგეს 1895 წელს და როსტოვის ოლქის 2002 წლის 31 დეკემბრის  № 124 ბრძანების თანახმად შეიტანეს ისტორიის ძეგლების სიაში. ტრენიოვის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით რაიონული აღმასკომის 1977 წლის 23 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით სახლის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა. დაფა დამზადებულია შავი მარმარილოსაგან, რომელზეც არის წარწერა: 

## რესურსები ინტერნეტში
* Дом Тренёва 
* БИБЛИОТЕКА В ИСТОРИИ ГОРОДА 
* Иванова Л. А. Тренёвы и Тренёвка // *Донской временник. Год 2006-й*: краеведческий альманах / Донская государственная публичная библиотека. Ростов-на-Дону, 2005.
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
შაქი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **შაქი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* შაქი —  ქალაქი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონის ცენტრი
* შაქი — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში
* შაქი — ისტორიული ოლქი ამიერკავკასიაში
*შაქი — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონში
წინასწარმეტყველება ეზეკიელისა

**წინასწარმეტყველება ეზეკიელისა**  — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა მრავალი იუდეველი უკვე ტყვედ წაიყვანა. ტყვეებს შორის არიან დანიელი და მისი სამი მეგობარი, რომლებიც ქალდეველების მეფის კარზე მსახურობენ. იუდეველების უმეტესობა მდინარე ქებარის მახლობლად, „ქალდეველთა მიწაზე“ ცხოვრობდა.

წიგნ „ეზეკიელის“ წერა ძვ. წ. 591 წელს დასრულდა; მასში მოთხრობილია 22 წლის განმავლობაში მომხდარი მოვლენები. ეზეკიელი თავის წიგნში დაწვრილებით აღწერს მოვლენებს და აკონკრეტებს წინასწარმეტყველების დღეს, თვესა და წელს. „ეზეკიელის“ წიგნის პირველ ნაწილში ყურადღება მახვილდება იერუსალიმის დაცემასა და განადგურებაზე.

მეორე ნაწილი შეიცავს ისრაელის მეზობელი ერების წინააღმდეგ გამოტანილ სხვადასხვა განაჩენს. წიგნის ბოლო ნაწილში კი მოთხრობილია ღმერთის თაყვანისმცემლობის აღდგენის შესახებ. 

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
წინასწარმეტყველება ოსესი

**წინასწარმეტყველება ოსესი**  — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

ოსია თავის წიგნში ამხელს ისრაელის ცოდვებს და იუდასა და ისრაელის წინააღმდეგ განაჩენს წინასწარმეტყველებს. წიგნი, რომელიც ოსიას სახელს ატარებს, სითბოთი და გრძნობითაა დაწერილი; მასში აზრები მკაფიოდ არის გადმოცემული. 

ოსიამ  წინასწარმეტყველება ძვ. წ. 804 წელს დაიწყო და 59 წლის განმავლობაში წინასწარმეტყველებდა.

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
წინასწარმეტყველება დანიელისა

**წინასწარმეტყველება დანიელისა**  — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

დანიელის წიგნის პირველი ნაწილი მასში აღწერილ მოვლენებს ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით გადმოგვცემს. წიგნის ეს მონაკვეთი მესამე პირშია დაწერილი, ხოლო ბოლო ნაწილი — პირველ პირში. დანიელის მიერ დაწერილი ეს წიგნი შეიცავს წინასწარმეტყველებებს, რომლებიც ეხება მსოფლიო იმპერიების აღზევებასა და დაცემას, მესიის გამოჩენის დროს და იმ მოვლენებს, რომლებიც ჩვენს დროში ხდება. 

დანიელის ამბავი იწყება ძვ. წ. 618 წელს, როდესაც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი მიდის იერუსალიმში, ქალაქს ალყაში აქცევს და მას „ყმაწვილები ისრაელის ძეთაგან“ ბაბილონში ტყვეებად მიჰყავს. 
ყმაწვილებს შორის არის დანიელი, რომელიც იმ დროს ალბათ მოზარდი იყო. წიგნის ბოლო თავებიდან ვიგებთ, რომ დანიელი ისევ ბაბილონშია. თითქმის ას წელს მიღწეული დანიელი ღვთისგან დანაპირებს იღებს: „დაისვენებ, მაგრამ აღდგები შენი წილის მისაღებად დღეების ბოლოს“.

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
პლოტნიკოვის სახლი

**პლოტნიკოვის სახლი** () — ძველი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.  სახლი აგებულია 1912 წელს. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. 

მისამართი: კონსტანტინოვსკი, ლენინის ქუჩა № 28.

## ისტორია 
XIX საუკუნის დასასრულსა და XX საუკუნის დასაწყისში როსტოვის ოლქის ქალაქ კონსტანტინოვსკში შენდებოდა ბევრი შენობა ეკლექტიკის სტილში. ეს სტილი ერთ შენობაში აერთიანებდა როკოკოს, ბაროკოს, რენესანსისა და მოდერნის დეკორატიულ ფორმებს. ასეთ სტილშია აშენებული ორსართულიანი აგურის სახლი კონსტანტინოვსკში, რომელიც ეკუთვნოდა ვაჭარ პლოტნიკოვს, რომელიც მდებარეობს 25 ოქტომბრისა და ლენინის ქუჩის გადაკვეთაზე. სახლი აგებულია 1912 წელს პლოტნიკოვის ფინანსებით. თავდაპირველად აქ ვაჭრობდნენ ქსოვილებით, ხატებით და ა. შ. 

## აღწერა 
ქალაქ კონსტანტინოვსკში მდებარე ორსართულიანი აგურის სახლი ნაგებია წითელი აგურით ეკლექტიკის არქიტექტურულ სტილში. შენობას გააჩნია სართულთშორისი კარნიზი. შვიდი ნახევარწრიული ფანჯარა, რომლებიც მეორე სართულზე გაფორმებულია სანდრიკებით და პილასტრებით. სახურავზე ორი ატიკი მდებარეობს სამერცხლულით. შენობის პირველი სართული რუსტირებულია და აქვს დიდი ვიტრინები. შენობას აქვს ორი შესასვლელი. ანალოგიურია სახლის ფასადი 25 ოქტომბრის ქუჩიდან. 

პლოტნიკოვის სახლის სარდაფში ვრცელი საწყობებია განთავსებული.

## რესურსები ინტერნეტში
* Торговый дом купца Плотникова
* Константиновск, Торговый дом Плотникова.  
* Константиновский район, г. Константиновск, Улица Ленина, 28 
* Константиновский район, г. Константиновск 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ბიფიდობაქტერიები

**ბიფიდობაქტერიები** () — მიკრობები, რომლებიც ძუძუთა ბავშვებისა და სასოფლო-სამეურნეო ცხოველების მაწოვარა მოზარდის ნაწლავების ფლორის 80—90%-ს შეადგენენ. ბიფიდობაქტერიები გრამდადებითი, ოდნავ მოღუნული, 2—5 მმ სიგრძის ჩხირებია, რომელთა ბოლოები ზოგჯერ განტოტვილია; სპორებს არ ქმნიან, ხელს უშლიან ლპობისა და დაავადებათა გამომწვევი მიკრობების განვითარებას, აუმჯობესებენ ნახშირწყლების მონელებას და ამდენად სარგებლობა მოაქვთ ბავშვებისა და მოზარდი ცხოველებისთვის. წარმოქმნიან B ჯგუფის ვიტამინებსა და K ვიტამინს.
## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ბიფიდობაქტერიები MedGeo.Net
*ბიფიდობაქტერიები ბიოლოგიური და სამედიცინო ტერმინები www.nplg.gov.ge
* Bifidobacterium  at Microbe Wiki  
* Genomes Online Database contains many Bifidobacterium genome projects 
* Comparative Analysis of Bifidobacterium Genomes (at United States Department of Energy Integrated Microbial Genomes System) 
*Bifidobacterium at BacDive -  the Bacterial Diversity Metadatabase 

კატეგორია:ბაქტერიები
კონსტანტინოვსკის ფერისცვალების ეკლესია

**კონსტანტინოვსკის ფერისცვალების ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონისა და სალსკის ეპარქიას. 

მისამართი: კონსტანტინოვსკი, ოვჩაროვის ქუჩა № 4.

## ისტორია 
იესო ქრისტეს ფერისცვალების ეკლესია, რომელიც მდებარეობს ქალაქ კონსტანტინოვსკში, არის ყოფილი ციხის ეკლესია. XIX საუკუნეში ყველა სოფელში სავალდებულო იყო ყოფილიყო ციხე. ყველა ციხეში აუციებლად ფუნქციონირებდა ეკლესია და აღევლინებოდა ღვთისმსახურება. 

1861 წელს დონის სტანიცა კონსტატინოვსკში ჯარის დაფინანსებით აშენდა ციხე. შესაბამისად აუცილებელი იყო აშენებულიყო ციხის ეკლესიაც. 1896 წელს კონსტატინოვსკში ააშენეს წითელი აგურის ციხის ეკლესია უფლის ფერისცვალების სახელზე. ეკლესია აკურთხეს 1896 წლის 22 ივნისს. ეკლესიაში ღვთისმსახურების დროს ეტევა 60 ადამიანი. ეკლესია არის ერთსართულიანი აგურის შენობა ორფერდა სახურავით. ეკლესიას არ აქვს სამრეკლო, სახურავზე ადგას მართლმადიდებლური ჯვარი. შენობას აქვს ნახევარწრიული ფანჯრები, აქვს სართულთშორისი  კარნიზი და პილასტრები. 

ფერისცვალების ეკლესიას არ ჰყავდა კრებული და მრევლი, ეკლესიას არ ჰქონდა საკუთარი დოკუმენტაციის წარმოება. დოკუმენტაცია წარმოებდა კონსტანტინოვსკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესიაში. ფერისცვალების ეკლესიის მრევლი იყო ადგილობრივი ციხის პატიმრები. მაგრამ ეკლესიაში ასევე გამოყოფილი იყო სპეციალური ადგილები იმ ადამიანებისათვის ვინც ცხოვრობდნენ ეკლესიის მახლობლად და შეეძლოთ დასწრებოდნენ ღვთისმსახურებას ეკლესიაში. 

1920-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ეკლესია დახურეს. დროთა განმავლობაში ეკლესია დაძველდა, ჩამოიყარა შელესილობა. 

2011 წელს დაიწყო ფერისცვალების  ეკლესიის მეორე ცხოვრება. მას ჩაუტარდა რემონტი, აღდგა ღვთისმსახურება. ნაგებობა შეიღება თეთრად, ხოლო არქიტექტურული გაფორმებები - ლურჯად. 

ეკლესიის წინამძღვარია სერგეი ოვჩინიკოვი. ეკლესიის ძიირთადი დღესასწაულია  19 აგვისტო, ფერისცვალება.

## რესურსები ინტერნეტში
* Церковь Спаса Преображения 
* Константиновск. Церковь Спаса Преображения

კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
თოფალ რეჯეფ-ფაშა

**თოფალ რეჯეფ-ფაშა** (; გ. 18 მაისი,1632, თოქათი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ბოსნიელი. დიდი ვეზირი 1632 წლის 10 თებერვლიდან 18 მაისამდე, ასევე კაპუდან-ფაშა 1625-1626 წლებში.

მისი წინამორბედების მსგავსად ისიც ენდერუნის სამხედრო სკოლაში აღიზარდა. 1615 წელს ის აჰმედ I-მა ვანის ბეგლარბედად დანიშნა. რეჯეფ-ფაშა მალევე დაწინაურდა, 1625-1626 წლებში ეკავა კაპუდან-ფაშას თანამდებობა. 1627 წელს იქორწინა ქიოსემ სულთნის ქალიშვილზე, გევჰერჰან სულთანზე. 

1632 წელს სტამბოლში იფეთქა იანიჩარების აჯანყებამ, რომელსაც შეეწირა დიდი ვეზირი ჰაფიზ აჰმედ-ფაშა. სულთანმა, მურად IV-მ ვეზირის თანამდებობაზე სწორედ მისი სიძე, თოფალ რეჯეფ-ფაშა დანიშნა, თუმცა რამდენიმე თვეში ამხილა ღალატში და სიკვდილით დასაჯა.

## ლიტერატურა
*İsmail Hâmi Danişmend, Osmanlı Devlet Erkânı, Türkiye Yayınevi, İstanbul, 1971, p. 34. (Turkish)  
*Sakaoglu, Necdet, (1999) Bu Mülkün Sultanları, İstanbul: Oğlak Yayıncılık ISBN 978-975-329-693-9 pg.240  
*Ayhan Buz: Osmanlı Sadrazamları, Neden Kitap, İstanbul, 2009, ISBN 978-975-254-278-5 p.92

კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ოსმალეთის დიდი ვეზირები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1632
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
წინაწარმეტყველება ამოსისი

**წინაწარმეტყველება ამოსისი**  — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

მეფე უზიას დღეებში იუდეველ ამოსს, მწყემსსა და „სიკომოროს ლეღვის მომყვანს“, დაევალა, ეწინასწარმეტყველა.

ამოსი ისრაელის ათტომიან ჩრდილოეთ სამეფოში გაიგზავნა. წიგნი „ამოსი“, რომლის წერაც წინასწარმეტყველმა ამოსმა იუდაში დაბრუნების შემდეგ, დაახლოებით ძვ. წ. 804 წელს დაასრულა, უბრალო, მაგრამ ცოცხალი ენით არის დაწერილი.

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
ანიზიუ-დი-აბრეუ

**ანიზიუ-დი-აბრეუ** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 440 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-რაიმუნდუ-ნონატუს შემადგენლობაში.

2022 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 407 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.93 კმ²-ზე. ფართობი 337 877 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პიაუი
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები*
*[Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil](https://web.archive.org/web/20091003103229/http://www.pnud.org.br/atlas/ranking/IDH-M%2091%2000%20Ranking%20decrescente%20(pelos%20dados%20de%202000).htm)

## სქოლიო
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქუთაისის სობოროს ტაძარი

**ქუთაისის სობოროს ტაძარი** — აწ განადგურებული ქართული მართლმადიდებლური კათედრალი ქუთაისში. იდგა ქალაქის დღევანდელი ცენტრალური მოედნის ადგილას და სიდიდით თითქმის ბაგრატის ტაძარს უტოლდებოდა. ეკლესია აიგო XIX საუკუნის II ნახევარში. დაანგრიეს ბოლშევიკებმა 1924 წელს.

## ისტორია 
საკათედრო ტაძრის მშენებლობა, რომელიც 18 წლის განმავლობაში ცნობილი მხატვრის, გაგარინის პროექტით მიმდინარეობდა, 1852 წელს დაიწყო და 1871 წლისთვის დასრულდა. 1871 წ. 15 მაისს აკურთხა იმერეთის ეპისკოპოსმა გაბრიელმა წმ. ალექსანდრე ნეველის სახელზე.
საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ ანტირელიგიურ პოლიტიკას, სხვა ბევრ ეკლესიასთან ერთად ვერ გადაურჩა ვერც „სობორო“. 1923 წელს კომკავშირლებმა სასტიკად დაარბიეს შენობა, გუმბათიდან ჩამოხსნეს ჯვარი, ხოლო ხატები და სხვა სიწმინდეები კი გარეთ გამოიტანეს და დაყარეს, სადაც ფეხებით ქელავდნენ. ამ ფაქტით შეძრწუნებულმა ქუთაისელმა პუბლიცისტმა ტრიფონ ჯაფარიძემ აღმასკომს მიმართა და ხელისუფლებას ტაძარში მუზეუმის მოწყობა შესთავაზა, რათა ასე მაინც გადაერჩინა იგი. 
ეკლესიის დანგრევის საბოლოო გადაწყვეტილება ქუთაისის სამაზრო კომიტეტის პრეზიდიუმმა მიიღო, რომლის დადგენილებაშიც ეწერა: „დაირღვეს საკათედრო ტაძარი, მასალა გამოყენებულ იქნას ძმათა სასაფლაოს შემოსაღობად, იმ ადგილას კი გაფართოვდეს მოედანი და ტაძრის ადგილას დაიდგას ამხანაგ ლენინის ძეგლი“. ბრძანება 1924 წლის ზაფხულში შეასრულეს და ტაძარი ოთხ თვეში მთლიანად დაშალეს. მის ადგილას ჯერ ლენინის, შემდეგ კი სტალინის ძეგლი დადგეს.

აქ განისვენებდა ქუთათელი მიტროპოლიტი ანტონ გიორგაძე, ასევე მიტროპოლიტი ბესარიონ დადიანი და სხვა სასულიერო პირები.

## გალერეა 

ფაილი:Kutaisi demolished Cathedral 1.jpg|ტაძრის დარბევა
ფაილი:Kutaisi demolished Cathedral 3.jpg

## სქოლიო 
კატეგორია:დანგრეული ტაძრები
კატეგორია:ქუთაისის ისტორია
დერვიშ მეჰმედ-ფაშა

**ბოსნიელი დერვიშ მეჰმედ-ფაშა** (; დ. 1569 — გ. 9 დეკემბერი, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია, 1606) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ბოსნიელი. დიდი ვეზირი 1606 წლის 21 ივნისიდან 9 დეკემბრამდე, აჰმედ I-ის აღმზრდელი. 

## ბიოგრაფია
დაიბადა ბოსნიის ვილაიეთში. 9 წლის ასაკში გაიტაცეს ოსმალებმა. აღიზარდა ენდერუნის სამხედრო სკოლაში. 1587 წელს გახდა იანიჩარი და მონაწილეობა მიიღო ოსმალეთის ლაშქრობებში ხორვატიასა და უნგრეთში. 1595-1603 წლებში, მეჰმედ III-ის მმართველობის პერიოდში იყო თოფქაფის სასახლის რიგითი მცველი. ამავე პერიოდში დაუახლოვდა შეჰზადე აჰმედს და მის აღზრდაშიც კი მიიღო მონაწილეობა. 

1603 წლის ბოლოს, 13 წლის აჰმედი ტახტზე ავიდა. მას მეურვეებად დედამისი, ჰანდან სულთანი და დერვიშ მეჰმედ-ფაშა დაუდგნენ.1604 წელს სულთანმა დერვიში დანიშნა მის მთავარ მცველად, ხოლო 1 წლის შემდეგ ფლოტის ადმირალად ანუ კაპუდან-ფაშად. იმავე წელს სტამბოლში დიდმა აჯანყებამ იფეთქა, რომლის ჩახშობაც სწორედ დერვიშ-ფაშამ იკისრა. 

1606 წელს გარდაიცვალა დიდი ვეზირი, სოკოლუზადე ლალა მეჰმედ-ფაშა და აჰმედ I-მა ის სწორედ თავისი აღმზდელით, დერვიშ მეჰმედ-ფაშათი ჩაანაცვლა, თუმცა მან ეს პოსტი მხოლოდ 6 თვემდე შეინარჩუნა. 1606 წლის 9 დეკემბერს სულთანმა დერვიში დღემდე გაურკვეველი მიზეზების გამო სიკვდილით დასაჯა. თურქი ისტორიკოსების გადმოცებით არსებობს ვერსია იმის შესახებ, რომ დერვიშ-ფაშას ჰანდან სულთანი უყვარდა. 

## ლიტერატურა
*Mehmet Raif; Günay Kut; Hatice Aynur (1996). Mirʼât-ı İstanbul. felik Gülersoy Vakfı. p. 231. ^ Jump up to: 
*a b c d Safvet-beg Bašagić (1986). Bošnjaci i Hercegovci u islamskoj književnosti: prilog kulturnoj historiji Bosne i Hercegovine. Svjetlost. p. 351. Jump up ^ 
*Comité international d'études pré-ottomanes et ottomanes. Symposium (1994). CIÉPO: Osmanlı Öncesi ve Osmanlı Araştırmaları Uluslararası Komitesi. Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Türk Tarih Kurumu. p. 2. Jump up ^ 
*International Journal of Turkish Studies. 7. University of Wisconsin. 2001. p. 51.

კატეგორია: ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
კატეგორია: სიკვდილით დასჯილი ოსმალეთის დიდი ვეზირები
კატეგორია: დაბადებული 1569
კატეგორია: გარდაცვლილი 1606
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
წინასწარმეტყველება იოველისა

**წინასწარმეტყველება იოველისა**  — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.

იოელი საკუთარ თავზე მხოლოდ იმას ამბობს, რომ  ფეთუელის ვაჟია. მისი სახელით წოდებულ წიგნში იოელი თავისი ცნობის გარდა თითქმის არაფერს მოიხსენიებს, რის გამოც წინასწარმეტყველების თარიღის განსაზღვრა მხოლოდ ვარაუდის საფუძველზეა შესაძლებელი; იგი დაიწერა დაახლოებით ძვ. წ. 820 წელს, იუდაში უზიას გამეფებიდან ცხრა წლის შემდეგ. 

ხილვაში იოელი მუხლუხის, კალიისა და ტარაკნის შემოსევას ხედავს. ეს მწერები მოხსენიებულია როგორც „ხალხი, მრავალრიცხოვანი და ძლიერი“ და „ძლიერი კაცები“. 

## ლიტერატურა
* „ქრისტიანობის ლექსიკონი“ (პიერო პეტროზილო), თბილისი, სულხან-საბა ორბელიანის სასწავლო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2011 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძველი აღთქმის წიგნები
* ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით

კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
თეთრი წერო

**თეთრი წერო**,  აგრეთვე ცნობილი როგორც **ციმბირული წერო** ან **თოვლის წერო** () — ფრინველი წეროსნაირთა რიგისა. დაფარულია მთლიანად თეთრი ბუმბულით. ბინადრობს რუსეთის არქტიკულ ტუნდრაში, განსახლებულია დასავლეთ და აღმოსავლეთ რეგიონებში. აღმოსავლეთ პოპულაცია ზამთრობით მიგრირებს ჩინეთში, ხოლო დასავლეთი — ირანში, უწინ ინდოეთსა და ნეპალშიც. წეროებს შორის მათ ახასიათებს ყველაზე გრძელი მიგრაციის მარშრუტი. მათი პოპულაცია, განსაკუთრებით კი დასავლეთ სპექტრი ძალიან შემცირდა XX საუკუნეში, ნადირობის და ჰაბიტატის დეგრადაციის გამო. მისი მთელი პოპულაცია შეადგენს 3 200 ფრინველს. აღმოსავლეთ პოპულაციის გამოსაზამთრებელი ჰაბიტატის — პოიანხუს ტბის აუზის ალტერნატივას წარმოადგენს სამი ხეობის წყალსაცავი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Grus leucogeranus — თეთრი წერო
* Grus leucogeranus — თეთრი წერო

კატეგორია:წეროები
სლუჩენკოს სახლი

**სლუჩენკოს სახლი** () — უძველესი სართულნახევრიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.  სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. სლუჩენკოს სახლი არის როგორც არქიტექტურის ძეგლი, ასევე საოლქო საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით, რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. 

მისამართი: ტაგანროგი, ანტონ გლუშკოს შესახვევი № 8.

## ისტორია 
1840-იან წლებში ვარვაცის ოჯახმა გლუშკოს შესახვევის 6-ში და 8-ში ააშენეს სართულნახევრიანი სახლი..

1873 წლიდან 1880 წლამდე სახლი იყო ვაჭარ ანა დიკიაკის კუთვნილება, ხოლო 1890 წელს სახლი უკვე ეკუთვნოდა პირველი გილდიის ვაჭარ ტიმოთე ლეონტის ძე სლუჩენკოს, რომელიც იყო ქალაქის საბჭოს ხმოვანი წევრი. გარკვეული ხნით იგი მუშაობდა კონტროლიორად დ. კანდოიანაკის კანტორაში და წლიურად 3 000 რუბლი ხელფასი ჰქონდა.  ტ. სლუჩენკოს ცოლი იყო სოფია იაკოვლევის ასული, რომელთანაც შეეძნა ოთხი შვილი: ივანე, პავლე, გიორგი და ალექსანდრე. 

ივანე ასევე იყო პირველი გილდიის ვაჭარი, მეგობრობდა მხატვარ ვალერიან მოლის ოჯახთან. კუპჩოვები ფლობდნენ წისქვილს ტაგანროგში. 1898 წელს სახლი გადავიდა ვაჭრის მემკვიდრეების ხელში. 1906 წლიდან 1915 წლამდე სახლი კუთვნოდათ  ივანე, ალექსი, გიორგი და ასპაზია ლუჩენკოებს. 

1920-იან წებში სახლში განთავსებული იყო სახელმწიფო ფაბრიკა „Седло“. № 301 გადაწყვეტილების მიხედვით  1992 წელს მიენიჭა რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები