open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
შაფაქ-ასიმანის გაზის საბადო

**შაფაქ-ასიმანის გაზის საბადო** (აზერბ. Şəfəq və Asiman)  — ოფშორული გეოლოგიური სტრუქტურების დიდი კომპლექსი კასპიის ზღვაში, რომელიც მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 125 კმ-ზე. შაფაქისა და ასიმანის სტრუქტურებს ადრე უწოდებდნენ, შესაბამისად, „D8“ და „D10“.

## ისტორია
2009 წლის 13 ივლისს ხელი მოეწერა შაფაქ-ასიმანის სტრუქტურების შესწავლის მემორანდუმს. თავდაპირველი შეთანხმების თანახმად, საზღვაო ბლოკს ერთობლივად განავითარებენ „BP“ და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობკომპანია (SOCAR). ურთიერთგაგების მემორანდუმს ხელი მოაწერეს SOCAR-ის პრეზიდენტმა, როვნაგ აბდულაევმა და BP-ის კვლევისა და წარმოების აღმასრულებელმა დირექტორმა, ენდი ინგლისმა, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის და გაერთიანებული სამეფოს ყოფილი პრემიერ მინისტრის, გორდონ ბრაუნის თანდასწრებით . 

ურთიერთგაგების მემორანდუმს მოჰყვა შეთანხმების ხელმძღვანელთა ხელმოწერა საბაზრო კომერციული პრინციპების შესახებ, ერთობლივი საძიებო და განვითარების სფეროში, როვნაგ აბდულაევისა და BP-ის აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, რაშიდ ჯავანშირის მიერ, 2010 წლის 6 ივლისს, BP-ს პრეზიდენტის ტონი ჰეივორდის ვიზიტის დროს აზერბაიჯანში .  

„PSA Shafag-Asiman“ ბლოკის განვითარება და შესწავლა მოიცავს 30 წლის პერიოდს, რომელთა პოტენციური გახანგრძლივება კიდევ 5 წლამდეა შესაძლებელი. შემდეგი ორი საძიებო ჭაბურღილი გაიხსნება მომდევნო ოთხი წლის განმავლობაში, რომელიც საძიებო სამუშაოების შესაძლო გაგრძელებით კიდევ 3 წლით შეიძლება გახანგრძლივდეს. საძიებო სამუშაოების ყველა ხარჯს დაფარავს კომპანია „BP“.  

ზოგის აზრით, შაფაქ-ასიმანის გაზსადენის განვითარება აზერი-ჩირაგ-გიუნაშლი პროექტის გაგრძელებაა, რომელსაც კომპანია BP ახორციელებს . საძიებო სამუშაოები, სავარაუდოდ, დაიწყება 2016 წლის მეორე ნახევარში და გაგრძელდება 2017 წლის მეორე ნახევრამდე .

## რეზერვუარი
ოფშორული ბლოკი თითქმის 1,100 კვადრატული კილომეტრის ფართობს მოიცავს, რომელიც აქამდე შესწავლილი არ ყოფილა. ველები განლაგებულია ღრმა წყლის მონაკვეთში 650–დან 800 მეტრამდე (2,130 –დან 2,620 ფუტამდე) წყალსაცავის სიღრმით დაახლოებით 7000 მეტრი (23,000 ფუტი) .  

საწყისი მარაგი დაახლოებით 500 მილიარდი კუბური მეტრი გაზი და 65 მილიონი ტონა კონდენსატია.  ადრე ბლოკში ჩატარებული 2D გეოფიზიკური გამოკვლევები მიუთითებს, რომ ამ ღრმად ჩაყრილ სტრუქტურებში შეიძლება დიდი რაოდენობით გაზი იყოს.  3D სეისმური კვლევა სამ ეტაპად ხორციელდება კასპიის გეოფიზიკის მიერ „BP“ კონტრაქტით. 

პირველი ეტაპი დასრულდება 2011 წელს. მონაცემთა დამუშავების მეორე ეტაპი 2012 წელს და მონაცემთა ინტერპრეტაციის მესამე ეტაპი კი 2014 წლის პირველ ნახევარში.

## რესურსები ინტერნეტში
* შაფაქ-ასიმანის გაზსადენი 
* შაფაქ-ასიმანის გაზსადენის პროექტი
* შაფაქ-ასიმანის გაზსადენის პროექტის შესახებ

## სქოლიო
კატეგორია: კასპიის ზღვა
კატეგორია: ნავთობი
კატეგორია: აზერბაიჯანის გაზის საბადოები
ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის ახალგაზრდული რესპუბლიკური ბიბლიოთეკა

**ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის ახალგაზრდული რესპუბლიკური ბიბლიოთეკა** (აზერბ.Cəfər Cabbarlı adına Respublika Gənclər Kitabxanası) — საჯარო ბიბლიოთეკა მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. 

## ისტორია
ბიბლიოთეკა შეიქმნა 1928 წელს და მისი არსებობის ადრეულ წლებში შედგებოდა წიგნების მცირე კოლექციისგან და მხოლოდ ერთი სამსახურის განყოფილებისაგან .

1937 წელს ბიბლიოთეკას დაარქვეს ჯაფარ ჯაბბარლი, რომელიც იყო აზერბაიჯანული დრამის ერთ-ერთი დამაარსებელი , აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1933 წელი), სოციალისტური რეალიზმის პიონერი აზერბაიჯანულ დრამატურგიაში. სალიტერატურო ენციკლოპედიაში მას თურქ მწერალს უწოდებენ.

1957 წელს ბიბლიოთეკა გადაიტანეს ნარიმან ნარიმანოვის ქუჩაზე მკითხველთათვის უფრო მოსახერხებელ და კომფორტულ შენობაში, ხოლო 1976 წელს აღნიშნულმა ბიბლიოთეკამ მიიღო რესპუბლიკური ახალგაზრდული ბიბლიოთეკის სტატუსი.

## სტრუქტურა
ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის ახალგაზრდული რესპუბლიკური ბიბლიოთეკა შედგება 10 განყოფილებისაგან, ესენია:

ბუღალტერია;
ავტომატიზაციის განყოფილება;
ინფორმაციული რესურსების განყოფილება;
მკითხველთან მუშაობის განყოფილება;
საგარეო ლიტერატურის განყოფილება;
კულტურის განყოფილება;
იურიდიული ინფორმაციის განყოფილება;
მეთოდოლოგიისა და ბიბლიოგრაფიის განყოფილება;
ხელოვნების განყოფილება;
სამკითხველო დარბაზი .

2015 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, ფონდი შედგება 132399 წიგნისა და 2382 CD და DVD–სგან და მუდმივად ნახლდება კლასიკური და თანამედროვე ნამუშევრებით, ლექსიკონებით, ენციკლოპედიებით, სახელმძღვანელოებით, პოპულარული სამეცნიერო და ინფორმაციული ლიტერატურით . ბიბლიოთეკის ელექტრონულ კატალოგში შედის 11 900 წიგნი, 186 CD და DVD აზერბაიჯანულ, რუსულ და სხვა ენებზე.

2009 წლის მარტში ბიბლიოთეკამ დაამონტაჟა ავტომატიზებული ბიბლიოთეკის საინფორმაციო სისტემა „IRBIS-64“ .

2014 წელს ბიბლიოთეკა ემსახურებოდა 13503 მკითხველს, მათ შორის ახალგაზრდებს, პედაგოგებს, შემოქმედებითი პროფესიის ადამიანებს, თანამშრომლებს და პენსიონერებს. აზერბაიჯანის ნებისმიერ მოქალაქეს, რომელსაც თოთხმეტი წელი შეუსრულდა, ან უცხო ქვეყნის მოქალაქეს, უფლება აქვს ჩაირიცხოს ბიბლიოთეკაში პირადობის მოწმობის წარდგენისთანავე და გახდეს ბიბლიოთეკის სრულფასოვანი წევრი .

პირველი კოლექტიური კატალოგისა და AZLIBNET ეროვნული ბიბლიოთეკისა და ინფორმაციის ცენტრის (www.azlibnet.az) დაარსება ჯ.ბაბარლის სახელობის რესპუბლიკურ ახალგაზრდულ ბიბლიოთეკაში 2013 წლის თებერვალში აზერბაიჯანში საბიბლიოთეკო და ბიბლიოგრაფიული პროცესების ავტომატიზაციის სფეროში პირველი გამოცდილება იყო. უზრუნველყოფს დუბლირების მართვას და აღმოფხვრას. მისი ერთ-ერთი პრიორიტეტი არის ბიბლიოთეკაში ინფორმაციის ელექტრონული რესურსების შექმნას.

აზერბაიჯანულენოვანი კვლევების განვითარების მიზნით, ბიბლიოთეკას აქვს კატალოგისა და ბარათების ინდექსი ქვეყნისა და ადგილობრივი მოსახლეობის შესახებ. ბიბლიოთეკაში შეიქმნა უფასო WI-FI ზონა, რომელიც მკითხველს ელექტრონულ კატალოგზე წვდომას უზრუნველყოფს.

## რესურესები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ბაქოს ბიბლიოთეკები
კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:ბიბლიოთეკები ანბანის მიხედვით
ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა

მინი

**ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა**— აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში მდებარე ბიბლიოთეკა. აზერბაიჯანის ერთ-ერთი უდიდესი ბიბლიოთეკა. დაარსდა 1919 წელს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდში.

## ბიბლიოთეკის საფუძველი
1919 წელს ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის დაარსების შემდეგ, უნივერსიტეტის საორგანიზაციო კომიტეტმა იზრუნა მისი ბიბლიოთეკის შექმნაზე და მოაწყო სპეციალური კომისია, რომელმაც იმუშავა უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკის შექმნაზე.

1919 წლის 2 ივნისს კომისიამ მიმართა ბაქოს ქალაქის ადმინისტრაციას თხოვნით, რომ მიხაილოვსკის (ახლანდელი მუსა ნაგიევი) საავადმყოფოში განთავსებული ბიბლიოთეკის წიგნთა ფონდი გადაეცა უნივერსიტეტს. მუნიციპალიტეტი დაეთანხმა კომისიის აღნიშნულ მოთხოვნას. შემდეგ, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკის საორგანიზაციო კომიტეტის ბაქოს ნავთობმუშათა კონგრესის საბჭოსთვის მიმართვის თანახმად, საბუნჩუს საავადმყოფოს ბიბლიოთეკა უნივერსიტეტს გადაეცა 1920 წელს. საბიბლიოთეკო ფონდისთვის შეძენილ იქნა დაახლოებით 120 000 მანათის ღირებულების წიგნები სხვადასხვა ქვეყანაში. 

აღნიშნული უნივერსიტეტის საბიბლიოთეკო კომისიამ ასევე მიმართა მოსახლეობას და უპირველეს ყოვლისა, განმანათლებელ ინტელიგენციას, რომ უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკისთვის შეეგროვათ წიგნები და გადაეცათ უნივერსიტეტისთვის, რათა გამდიდრებულიყო ბიბლიოთეკის წიგნთა ფონდი. პეტიციის თანახმად, ბიბლიოთეკას მიეწოდება წიგნები მედიცინის, ისტორიისა და ფილოლოგიის შესახებ ყველა ენაზე. კომისიამ ნდობა გამოთქვა, რომ უნივერსიტეტის უდიდესი კულტურული მიზნებისათვის სამეცნიერო წიგნები გადაეცემა ბაქოს უნივერსიტეტს, აგრეთვე სხვა კულტურულ ცენტრებს .

## საქმიანობა რესპუბლიკურ პერიოდში
ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკაში გაიხსნა სპეციალური თურქული ფილიალი. სტამბოლიდან 212 წიგნი ჩამოიტანეს, რომ განყოფილება შეესრულებინათ შესაბამისი ლიტერატურით. 1920-იანი წლების დასაწყისისთვის ბიბლიოთეკა შეიცავდა 6000-ზე მეტ წიგნს, 130 გაზეთსა და ჟურნალს. 

უნივერსიტეტის სამეცნიერო წიგნის ფონდში შედის ლიტერატურა აზერბაიჯანულ, თურქულ, სპარსულ, არაბულ, ინგლისურ, ფრანგულ, გერმანულ, რუსულ და თათრულ ენებზე. 

აღნიშნული ბიბლიოთეკის პირველ მკითხველებს შორის არიან მამედ ემინ რასულზადე, იუსიფ ვეზირ ჩემენზემინლი, აბდურაჰიმ ჰაგვერდიევი, თაგი აბას შაჰბაზი, მირ ასადულა მირკასიმოვი და სხვა ცნობილი პიროვნებები. 1919 წლის ბოლოს - 1920 წლის დასაწყისში, ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამეცნიერო ბიბლიოთეკამ თანდათან შეითავსა რესპუბლიკური საგანმანათლებლო დაწესებულებების ბიბლიოთეკების მეთოდოლოგიური ცენტრის როლი.

1920 წლის 16 იანვარს უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში გაიმართა საზოგადოებრივი განათლების სამინისტროს ბიბლიოთეკართა სემინარი-შეხვედრა .

## ლიტერატურა
* Халафова Севда Абасгулу, Исмайлова Нигяр Нураддин. 100 ЛЕТ БИБЛИОТЕКЕ БАКИНСКОГО ГОСУДАРСТВЕННОГО УНИВЕРСИТЕТА: ВКЛАД В ПОДГОТОВКУ СПЕЦИАЛИСТОВ И НАУКУ // Научен вектор на Балканите. — 2019. — № 4 (6).

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ბიბლიოთეკები
კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:ბიბლიოთეკები ანბანის მიხედვით
მოქალაქეები

**ალეკო ელისაშვილი – მოქალაქეები** — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომლის პრეზენტაციაც გაიმართა 2020 წლის 4 აგვისტოს. პარტიამ მონაწილეობა მიიღო 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე. პარტიის ლიდერია ალეკო ელისაშვილი.

## ისტორია
2018 წლის 7 დეკემბერს ალეკო ელისაშვილმა დააფუძნა „საქართველოს სამოქალაქო მოძრაობა“. მოძრაობის თანადამფუძნებლები იყვნენ: ლევან იოსელიანი და ვატო სურგულაძე. მაშინ ალეკო ელისაშვილი არ გამორიცხავდა, რომ მოგვიანებით მოძრაობის პარტიად ფორმირება მომხდარიყო. 2020 წლის 4 აგვისტოს ელისაშვილმა პარტია „მოქალაქეები“ წარადგინა და ჩაერთო საარჩევნო კამპანიაში.

2024 წლის 3 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ პარტიამ ხელი მოაწერა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის მიერ შექმნილ „ქართულ ქარტიას“.

## 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ 25 508 ხმა მოიპოვა და მოახერხა პარლამენტში შესვლა. პარტიიდან პარლამენტის წევრებად პარტიული სიით არჩეულნი იქნენ: ალეკო ელისაშვილი და ლევან იოსელიანი. პარტიას ჰყავდა საკუთარი მაჟორიტარობის კანდიდატები, მათ შორის იყო პარტიის თავმჯდომარე ალეკო ელისაშვილი რომელიც კენჭს საბურთალოს მაჟორიტარულ ოლქში იყრიდა, სადაც პირველ ტურში ხმების 19,38% (14 181 ხმა) მიიღო. მეორე ტურს ელისაშვილმა, მთლიან ოპოზიციასთან ერთად გაყალბებული არჩევნების მოტივით გამოუცხადა ბოიკოტი, მიუხედავად ამისა მისი სახელი და გვარი დატანილი იყო ბიულეტენზე, მეორე ტურში მიიღო ხმების 10,08% (2770 ხმა). გარდა ამისა პარტიას მაჟორიტარობის კანდიდატები წარდგენილი ჰყავდა #22 (ინდიკო ბერძენაძე, 469 ხმა, 0,57%), #24 (ოთარ ქერქაძე, 625 ხმა, 0,99%), #28 (გენრი დოლიძე, 1038 ხმა, 1,34%), #30 (გიორგი გაბაიძე, 349 ხმა, 0,59%) და #21 (დავით გიორგაძე, 541 ხმა, 0,7%) მაჟორიტარულ ოლქებში.

## შედეგები არჩევნებში
### საპარლამენტო 
### ადგილობრივი 
## რესურსები ინტერნეტში
* პარტიის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკური პარტიები
კატეგორია:2020 წელს დაარსებული პოლიტიკური პარტიები
ვალერი დემიანკოვი

**ვალერი დემიანკოვი** (, დ. 1 ნოემბერი, 1948)  — საბჭოთა და რუსი ლინგვისტი, სპეციალისტი გამოთვლითი ლინგვისტიკის დარგში. 

## აკადემიური და სამეცნიერო გზა 
* 1971 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტის თეორიული და გამოყენებითი ლინგვისტიკის განყოფილება. 

* 1986 წელს გახდა ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.

* 1988 წლიდან კი ვალერი დემიანკოვი მუშაობს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში.

* 2005 წლიდან არის რუსეთის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. 

* 2018 წლიდან მოყოლებული ვალერი დემიანენკოვი არის რუსეთის ფედერაციის მეცნიერებისა და უმაღლესი განათლების სამინისტროსთან არსებული საატესტაციო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე ფილოლოგიისა და ხელოვნებათმცოდნეობის დარგში.

## რჩეული შრომები 
* Демьянков В. З. Англо-русские термины по прикладной лингвистике и автоматической переработке текста: [Вып. 1]: Порождающая грамматика / Под ред. Ю. В. Ванникова. — М.: ВЦП, 1979. — 277 с. — (В помощь переводчику. Тетради новых терминов. – № 23). || Вып. 2: Методы анализа текста. — 1982. — 288 с. — (В помощь переводчику. Тетради новых терминов. – № 39).
* Демьянков В. З. Интерпретация, понимание и лингвистические аспекты их моделирования на ЭВМ. — М.: Изд-во МГУ, 1989. — 171 с. — 400 экз. — ISBN 5-211-01723-4.
* Демьянков В. З. Метод построения системы автоматического лингвистического анализа наименований экономических показателей в ИПС, использующей естественный язык. — М.: Изд-во МГУ, 1978. — 55 с. — (1. Экономика - Информационно-поисковый язык 2. Информационно-поисковые системы). — 250 экз.
* Демьянков В. З. Морфологическая интерпретация текста и её моделирование. — М.: Изд-во МГУ, 1994. — 205 с. — 300 экз. — ISBN 5-211-03219-5.
* Демьянков В. З. Общая теория интерпретации и её приложение к критическому анализу метаязыка американской лингвистики 1970-80-х гг.: Автореф. дис. … д-ра филол. наук. — М., 1985. — 32 с.
* Демьянков В. З. Основы теории интерпретации и её приложения в вычислительной лингвистике. — М.: Изд-во МГУ, 1985. — 75 с. — 300 экз.
* Демьянков В. З. Процедура преобразования словосочетаний естественного языка на язык числовых индексов: (Применит. к построению информ.-поисковых систем экон. показателей): Автореф. дис. … канд. филол. наук. — М., 1978. — 24 с.
* Демьянков В. З. Специальные теории интерпретации в вычислительной лингвистике: Учеб.-практ. пособие. — М.: Изд-во МГУ, 1988. — 88 с. — 300 экз.
* Демьянков В. З. Иванов, Вячеслав Всеволодович // Большая российская энциклопедия : электронная версия. — 2018. — Дата обращения: 10.04.2018.
## რესურსები ინტერნეტში 
* ვალერი დემიანკოვის ლექცია „კოგნიტიური ლინგვისტიკა“
* „ენის ლოგიკური ანალიზი“
## ბმულები 
* ლექსიკოგრაფიის კოგნიტიური ასპექტები
* ვალერი დემიანკოვის პროფილი რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის გვერდზე
* მოსკოვის პედაგოგიური სახელმწიფო უნივერსიტეტის გვერდზე   
* ვალერი დემიანენკოვის 60 წლის იუბილესთან დაკავშირებით

კატეგორია:რუსი ენათმეცნიერები
კატეგორია:რუსი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი
იმიერალაის ქედი

**იმიერალაის ქედი** () — ქედი ყირგიზეთსა და ტაჯიკეთში. წარმოადგენს პამირის ერთ-ერთ უმაღლეს ქედს. გადაჭიმულია განედური მიმართულებით მდინარე ყიზილსუს გასწვრივ 240 კმ-ზე, სამხრეთიდან საზღვრავს ალაის ხეობას. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 7134 მ (ლენინის პიკი). ჭარბობს მაღალმთიანი რელიეფი; ჩრდილოეთ კალთაზე მთის ძირთან განვითარებულია თიხის კარსტი. ჩრდილოეთი კალთა უფრო დამრეცია, სამხრეთი მოკლე და ციცაბო. ფირნის ხაზი ამაღლებულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ: ჩრდილოეთ კალთებზე 4200–4500 მ-მდე, სამხრეთისაზე 4500–5400 მ-მდე. ცნობილია 550-ზე მეტი მყინვარი. გამყინვარების საერთო ფართობია 1330 კმ². მყინვარებიდან მნიშვნელოვანია: კორჟენევსკის მყინვარი, ოქტომბრის მყინვარი, დიდი და პატარა საუქდარის მყინვარები. კალთების ქვედა ნაწილში გავრცელებულია მთის სტეპი და მთის მდელო. 40 გადასასვლელიდან ყველაზე მეტად ხელმისაწვდომია დერანგი, თერს-აგარი და ყიზილ-ართი (4280 მ), რომელზედაც გადადის პამირის ტრაქტი. განვითარებულია მთის ტურიზმი და ალპინიზმი. სახელწოდება შემოგვთავაზა 1871 წელს რუსმა მკვლევარმა ალექსეი ფედჩენკომ.

## სქოლიო
კატეგორია:ყირგიზეთის ქედები
კატეგორია:ტაჯიკეთის ქედები
ანტონ ობოლაშვილი

**ანტონ ობოლაშვილი** (დ. 1 მარტი, 1974) — ქართველი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1974 წლის 1 მარტს. 1991 წელს დაამთავრა ახალციხის №1 საშუალო სკოლა. 1992-1998 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალციხის ფილიალში, ეკონომიკის ფაკულტეტზე.

2004 წელს დააფუძნა შპს „გლობალფარმის“ და არის კომპანიის 100%-იანი წილის მფლობელი. 2016 წლიდან 2020 წლამდე იყო შპს „გლობალფარმის“ გენერალური დირექტორი.

2020 წელს „ქართულმა ოცნებამ“ წარადგინა ახალციხის, ადიგენის, ბორჯომისა და ასპინძის მაჟორიტარობის კანდიდატად. მან ხმათა 61,85% (33 149 ხმა) მიიღო და გახდა საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ და რუსულ ენებს.

## სქოლიო
## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე 

კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1974
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ადელგუნდა ბავარიელი

**ადელგუნდა ბავარიელი** (, ; დ. 19 მარტი, 1823, ვიურცბურგი, ბავარია, გერმანია — გ. 28 ოქტომბერი, 1914, მიუნხენი, ბავარია, გერმანია) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. ბავარიის მეფე ლუდვიგ I-ისა და დედოფალ ტერეზა საქსენ-ჰილდბურგჰაუზენელის ასული. მოდენისა და რეჯიოს უკანასკნელი ჰერცოგინია 1846-1859 წლებში როგორც ფრანჩესკო V-ის მეუღლე.

## ბიოგრაფია 
ადელგუნდა დაიბადა 1823 წლის 19 მარტს ვიურცბურგში. იგი იყო ბავარიის მეფე ლუდვიგ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ტერეზა საქსენ-ჰილდბურგჰაუზენელის მეექვსე შვილი და მესამე ქალიშვილი. მისი დედმამიშვილები იყვნენ: ბავარიის მეფე მაქსიმილიან II, ჰესენის დიდი ჰერცოგინია მატილდა, საბერძნეთის მეფე ოტონი და ბავარიის რეგენტი ლუიტპოლდი.

1842 წლის 20 მარტს მიუნხენში იგი დააქორწინეს ერცჰერცოგ ფრანჩესკო დე ჰაბსბურგ-ესტეზე (1819-1875), მოდენის ჰერცოგ ფრანჩესკო IV-ისა და ჰერცოგინია მარია ბეატრიჩე სავოიელის უფროს ვაჟზე. 1846 წელს მისი მამამთილი გარდაიცვალა, ჰერცოგი მისი ქმარი, ფრანჩესკო V გახდა, რითაც ადელგუნდა მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგინიად გვევლინება.

1848 წლის ოქტომბერში მან თავიანთი ერთადერთი შვილი, პრინცესა ანა ბეატრიჩე გააჩინა, რომელიც სულ რამდენიმე თვეში, 1849 წლის ივლისში გარდაიცვალა.

1859 წლის 11 ივნისს, იტალიის გაერთიანების დროს მოდენისა და რეჯიოს საჰერცოგოც გაერთიანებაში მოყვა, რის გამოც ადელგუნდამ და ფრანჩესკომ დაკარგეს ტახტი და თავი ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ს შეაფარეს ვენაში. 1864 წელს ისინი ახლო აღმოსავლეთში მოგზაურობდნენ, რის შემდეგაც დაბრუნდნენ ავსტრიაში.

1875 წელს ფრანჩესკო გარდაიცვალა, თუმცა ადელგუნდა მეორედ აღარ გათხოვილა. დაქვრივების შემდეგ მან სამუდამოდ დატოვა ავსტრია და მშობლიურ ბავარიაში, მიუნხენის სამეფო კარზე დაბრუნდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება და გარდაიცვალა 1914 წლის 28 ოქტომბერს, 91 წლის ასაკში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს ვენაში, ჰაბსბურგთა საგვარეულო მავზოლეუმში, ქმრის გვერდით.

## ლიტერატურა 
* Karl Möckl: Adelgunde, Herzogin von Modena. In: Brigitte Hamann (Hrsg.): Die Habsburger. Ein biographisches Lexikon. Ueberreuter, Wien 1988, ISBN 3-8000-3247-3, S. 27.

კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1823
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1914
კატეგორია:ვიტელსბახები
კატეგორია:მოდენის ჰერცოგინიები
კატეგორია:დამხობილი მონარქები
კატეგორია:ბავარიის პრინცესები
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი ქალები
სტარაია-რუსა

**სტარაია-რუსა** () — ქალაქი ნოვგოროდის ოლქში, რუსეთის ფედერაცია.

სტარაია-რუსა არის საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი და სტარაია-რუსის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.

1552 წლამდე ეწოდებოდა რუსა. 2015 წლის 6 აპრილს მიენიჭა „საბრძოლო დიდების ქალაქის“ სტატუსი.

ქალაქი არის სტარაია-რუსის რაიონის უდიდესი დასახლებული პუნქტი და მოსახლეობის მიხედვით მესამე ქალაქი ნოვგოროდის ოლქში. მოსახლეობა  — 27 739 ადამიანი (2020).

2018 წლის 9 ოქტომბრიდან ქალაქის თავია ნინა ბოიაკოვა.

## გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს მდინარეების პორუსიისა და პოლისტის (ილმენის ტბის აუზი) შეერთების ადგილზე. დიდი ნოვგოროდიდან დაშორებულია 99 კმ-ით.

## ისტორია
ამ დრომდე ღიად რჩება საკითხი ქალაქის დაარსების ზუსტი თარიღის შესახებ.

წყაროებში პირველად მოიხსენიება 1167 წელს. ქალაქი ასევე მოიხსენიება 1975 წელს ნოვგოროდში აღმოჩენილ XI საუკუნის შუა წლების არყის ქერქის წიგნში. შედარებით ახალგაზრდა არყის ქერქის წიგნი აღმოჩენილია თავად სტარაია-რუსაში და იგი მიეკუთვნება XI საუკუნის ბოლო მეოთხედს.

დღეისათვის ცნობილი არქეოლოგიური წყაროები საშუალებას გვაძლევს ქალაქის დაარსება დათარიღდეს X-XI საუკუნეების მიჯნით. XI საუკუნის არტეფაქტები ასევე აღმოჩენილია ტაძრის მოედანზე. 

XII საუკუნიდან წყაროებში უკვე რეგულარულად მოიხსენიება ქალაქი. 1192 წელს ქალაქის მაშინდელმა მთავარეპისკოპოსმა მარტირიმ დააარსა სტარაია-რუსის ფერისცვალების მონასტერი. 1194 წელს ქალაქში დიდი ხანძარი გაჩნდა. 1198 წელს ააგეს პირველი ქვის ეკლესია.

1199-1201 წლებში რუსაში ააშენეს ქალაქის ციხესიმაგრე. 1234 წელს ქალაქში შეიჭრა ლიტველთა რაზმი, მაგრამ ქალაქის მოსახლეობამ მოიგერია მათი შეტევა. 

1456 წელს, მოსკოვ-ნოვგოროდის ომის დროს, მოსკოვის ჯარებმა აიღეს ქალაქი და დაამარცხეს ნოვგოროდის არმია, რომელიც ცდილობდა რუსის განთავისუფლებას (რუსის ბრძოლა), რის შემდეგაც ნოვგოროდი დათმობებზე წავიდა და დადო იაჟელბიცკის ზავი. 1471 წლის მარტში ქალაქი გაძარცვა ლუცკის მთავარმა მიხეილ ოლელკოვიჩმა. ამავე წელს რუსა დაიპყრეს და გადაწვეს მოსკოვის ძალებმა. 

1478 წელს ქალაქი რუსა ნოვგოროდის მთელ მიწასთან ერთად შევიდა მოსკოვის სამთავროს შემადგენლობაში. 1611 წელს ქალაქი და მისი მთელი მიმდებარე ტერიტორია დაიპყრეს შვედებმა. 

სტარაია-რუსაში საბჭოთა ხელისუფლება დამყარდა 1917 წლის 3-5 ნოემბერს. სამოქალაქო ომის პერიოდში 1919 წლის 24 თებერვლიდან ივლისამდე ქალაქში ბაზირებული იყო წითელი არმია. 

1927 წლის 1 აგვისტოდან შევიდა ლენინგრადის ოლქის ნოვგოროდის ოკრუგში და გახდა ახლადჩამოყალიბებული სტარაია-რუსის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1939 წლიდან რსფსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით გახდა საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი.

მეორე მსოფლიო ომის დროს 1941 წლის 9 აგვისტოდან 1944 წლის 18 თებერვლამდე ოკუპირებული იყო ფაშისტური გერმანიის მიერ.

## არქიტექტურა
### საეკლესიო არქიტექტურა
რევოლუციამდე სტარაია-რუსაში მოქმედებდა 21 მართლმადიდებლური ტაძარი, 2 სინაგოგა, ერთი ლუთერანული ეკელსია და ერთი კათოლიკური ეკლესია.

* სტარაია-რუსის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (1889 წ.)
* სტარაია-რუსის ფერისცვალების მონასტერი
* სტარაია-რუსის სამების ეკლესია
* სტარაია-რუსის წმინდა მინას ეკლესია
* სტარაია-რუსის წმინდა სულის ეკლესია

### სამოქალაქო არქიტექტურა
*გრუშენკების სახლი

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქის ადმინისტრაციის ოფიციალური ვებგვერდი

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვგოროდის ოლქის ქალაქები
მოჰამედ ჰუსეინ რობლე

**მოჰამედ ჰუსეინ რობლი** (დ. ოქტომბერი, 1963) — სომალელი პოლიტიკოსი. სომალის პრემიერ-მინისტრი 2020 წლის 23 სექტემბრიდან. სომალის პარლამენტმა პრემიერად დაამტკიცა 2020 წლის 18 სექტემბერს.

## რესურსები ინტერნეტში
* სომალის ახალი პრემიერ-მინისტრი

კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:სომალის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ზაზა ლომინაძე

**ზაზა ლომინაძე** (დ. 26 თებერვალი, 1965) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკოსი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1965 წლის 26 თებერვალს, ქუთაისში. დაამთავრა სტავროპოლის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2018 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის დოქტორანტი.

1990–2003 წლებში მუშაობდა კარდიოლოგად ქუთაისის რეგიონულ კლინიკურ საავადმყოფოში. 2003 წლიდან არის კარდიოლოგი, შპს „კლინიკა-ლჯ-ის“ კარდიოლოგიური სამსახურის ხელმძღვანელი, „კლინიკა ლჯ-ის“ დამფუძნებელი. 2016 წლიდან დღემდე არის შპს კლინიკა „ლჯ და კომპანიის“ დასავლეთ საქართველოს ტუბერკულოზისა და ინფექციურ პათოლოგიათა ცენტრის დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 2014-2017 წლებში იყო ქუთაისის საკრებულოს მაჟორიტარი წევრი „ქართული ოცნებიდან“.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქუთაისის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

არის საქართველოს კარდიოლოგთა ასოციაციის წევრი, ევროპის კარდიოლოგთა ასოციაციის წევრი, იმერეთის კარდიოლოგთა საზოგადოების პრეზიდენტი და ევროპის ჰიპერტენზიის საზოგადოების წევრი. ლომინაძე არის იმერეთის ჭადრაკის ფედერაციის პრეზიდენტი. საქართველოს ოთხგზის ჩემპიონი და საბჭოთა კავშირის ვერცხლის პრიზიორი ჭადრაკში. არის ქუთაისი-ნიუპორტის საერთაშორისო ასოციაციის წევრი; ქართულ-გერმანული ასოციაციის წევრი. არის ქუთაისისა და ვანის საპატიო მოქალაქე. ღირსების ორდენის კავალერი. მხარი დაუჭირა კანონპროექტს „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ბიოგრაფია „ქართული ოცნების“ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1985
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ფილიპინების ადმინისტრაციული დაყოფა

**ფილიპინებში** ოთხი დონის ადმინისტრაციული დანაყოფი არსებობს, რომელთაგანაც ქვედა სამი დონის ერთეულები 1991 წლის ადგილობრივი მმართველობის კოდის თანახმად განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი მმართველობის ერთეულები.

ადმინისტრაციული რეგიონი არ შედის ადგილობრივი მმართველობის ერთეულებში, არამედ ის ამე-ბის ჯგუფია, რომელშიც პრეზიდენტი ქმნის საჯარო-პოლიტიკურ-მმართველობით და საკოორდინაციო სტრუქტურას, რეგიონული განვითარების საბჭოს. დიდი მანილას იურიდიულად „სპეციალური განვითარებისა და ადმინისტრაციული რეგიონის“ სტატუსი აქვს და მეტროპოლიის ავტორიტეტი მიენიჭა. მანილის მეტროპოლიის განვითარების სააგენტოს ფარგლებში დიდი მანილის საბჭო ფუნქციონირებს როგორც ნაციონალური დედაქალაქის რეგიონის რეგიონული განვითარების საბჭო. 

ადმინისტრაციული რეგიონები პროვინციების ან/და დამოუკიდებელის ქალაქებისგან/მუნიციპალიტეტისგან შედგება. მხოლოდ პარეტოსს აქვს დამოუკიდებელი მუნიციპალიტეტის სტატუსი. ფილიპინების სტატისტიკის სააგენტო სტატისტიკური მიზნით, მანილის მეტროპოლიის ადგილობრივი მმართველობის ერთეულებს ოთხ გეოგრაფიულ რაიონად ჰყოფს.

#### ავტონომიური რეგიონები
1987 წლის კონსტიტუციით, ლუსონში, ცენტრალური კორდილიერისა და მინდანაოს მუსლიმური უმრავლესობის ტერიტორიებზე *ავტონომიური რეგიონების* შექმნაა გათვალისწინებული. ავტონომიური რეგიონი, რომელსაც თავისი მთავრობა ჰყავს, ადგილობრივი მმართველობის ერთეული არაა, რადგანაც ავტონომიური რეგიონის მთავრობის ორგანიზაცია და სტრუქტურა 1991 წელს მიღებულ ადგილობრივი მმართველობის კოდში არაა განსაზღრული, როგორც ეს პროვინციების, ქალაქების, მუნიციპალიტეტებისა და ბარანგაიებისთვისაა.  ავტონომიური რეგიონი ადგილობრივი მმართველობის ერთეულთა ჯგუფია, რომელსაც კონგრესისგან რეგიონული მმართველობის სტრუქტურის სპეციფიკური სტატუტი აქვს მინიჭებული, კონკრეტული ძალაუფლებითა და პასუხისმგებლობებით. 

#### ადგილობრივი მმართველობის ერთეულები
1991 წელს მიღებული ადგილობრივი მმართველობის კოდის თანახმად, ადგილობრივი მმართველობის ერთეული შეიძლება არსებობდეს პროვინციის, ქალაქის, მუნიციპალიტეტის ან ბარანგაის სახით.

### გეოგრაფიული რაიონები და ზონები
ზოგიერთი ქალაქი მათ ბარანგაიებს ოფიციალურად აერთიანებს გეოგრაფიულ რაიონებში. სამი ქალაქი ბარანგაიების ორგანზიებას რიცხვითი დასახელებსი მქონე ზონებით ახდენს: კალოოკანი (ზონები 1-16), მანილა (ზონები 1-100) და პასაი (ზონები 1-20). არაერთი ბარანგაის დასახელებაში ფიგურირებს სიტყვა „რაიონი“ (170 ბარანგაი) ან „ზონა“ (264 ბარანგაი), თუმცა ყველა მათგანი სრულფუნქციური ბარანგაია და არა განსხვავებული ადმინისტრაციული კატეგორია.

## სქოლიო
კატეგორია:აზიის ქვეყნების ადმინისტრაციული დაყოფა
კატეგორია:ფილიპინების ადმინისტრაციული დაყოფა
მეფე მათიუშ პირველი

**„მეფე მათიუშ პირველი“** () — იანუშ კორჩაკის საბავშვო წიგნი, რომანი. პირველად გამოიცა 1922 წელს.

## გამოცემები
წიგნი გამოიცა 1922 წელს. ნაწარმოების ინგლისურ ენაზე პირველად გამოიცა 1986 წელს. წიგნში ვხვდებით რეალურ ისტორიულ მოვლენებსაც, მაგალითად მეორე მსოფლიო ომი, წიგნში აგრეთვე ვხვდებით არჩევით მონარქიას, თავისუფალ არჩევნებს, პოლონეთის რესპუბლიკის სეიმს და ა.შ.

## შინაარსი
პატარა უფლისწულს მამის გარდაცვალების გამო ადრეულ ასაკში მოუწევს ტახტზე ასვლა, ის მოახერხებს კარგად მეფედ გახდომას და უმნიშვნელოვანეს რეფორმებს გაატარებს თავისი გამოუცდელობის გამო, მაგრამ საბოლოოდ ვერ შეეგუება სასახლის წესებსა და ეტიკეტებს, გლეხურად გადაიცვამს და ომში გაიპარება.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა

კატეგორია:1922 წლის ნოველები
კატეგორია:საბავშვო რომანები
კატეგორია:პოლიტიკური ნოველები
ტომას რეიფელტსჰამერი

**ტომას რეიფელტსჰამერი** (დ. 3 ივლისი, 1988) — ავსტრიელი ფეხბურთელი. თამაშობს ავსტრიის პირველი ლიგის გუნდ „რიდში“. მან კარიერა 2008 წელს დაიწყო „რიდში“ და მთელი კარიერა ამ გუნდში აქვს გატარებული.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ავსტრიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1988
კატეგორია:რიდის ფეხბურთელები
კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ელვინი ადიგოზელი

**ელვინ ადიგოზელი** (; 18 ნოემბერი 1989, კასუმ-ისმაილოვი, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი კინორეჟისორი.

2010 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი «თეატრალური კოლექტივის რეჟისორის» სპეციალობით. 2008-დან 2010 წლამდე «Regional Televisions Company»-ში მუშაობდა. 2008 წელს პირველი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი «Donus» («დაბრუნება») გადაიღო. 2013 წელს ელვინ ადიგოზელის სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი «ქამელეონი», რუსტამ ჰასანოვთან თანაავტორობით გადაღებული, ლოკარნსკის საერთაშორისო ფესტივალის პარალელურ საკონკურსო პროგრამა «თანამედროვეობის რეჟისორებში» შევიდა.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1989
კატეგორია:რუსი კინორეჟისორები
აშუღი ჰუსეინ სარაჩლი

**აშუღი ჰუსეინ სარაჩლი** (; დ. 1916 – გ. 1987), ნამდვილი სახელი ჰუსეინ ყურბან ოღლი ჰასანოვი — XX საუკუნის აზერბაიჯანელი აშუღი, აშუღთა სკოლის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელი.

ჰუსეინ ჰასანოვი დაიბადა 1916 წელს სოფელ სარაჩლიში. ადრეული ასაკიდან განიცდიდა აშუღური ხელოვნებისადმი, დასტანამისადმი და საზზე დაკვრისადმი სიყვარულს. ახალგაზრდა ჰუსეინის პირველი მასწავლებელი იყო აშუღი ისმაილი. მოგვიანებით ის დადიოდა თავისი დროის სხვა თვალსაჩინო აშუღთან გუშჩუ იბრაჰიმთან. სწავლება გააგრძელა პოეტებთან ნაისთან და სარვან ბაირამთან (ორივე სოფელ ფახრალოდან იყვნენ). აშუღი ჰუსეინ სარაჩლი უკრავდა საზზე, წერდა ლექსებს და კითხულობდა დასტანებს.

აზერბაიჯანისა და საქართველოს რადიოსა და ტელევიზიის ფონდებში შენახულია პუსეინ სარაჩლის ჩანაწერები. ისინი გამოიყენება აზერბაიჯანის ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტის მეცადინეობებზე. 60 წლისთავისადმი მიძღვნილ იუბილეზე მას მიენიჭა საქართველოს «კულტურის დამსახურებული მოღვაწის» სახელი. ჰუსეინ სარაჩლი გარდაიცვალა 1987 წელს, 71 წლის ასაკში.

## რესურსები ინტერნეტში
* სარაჩლის ბიოგრაფია (დაარქივებული)

კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 1916
კატეგორია:გარდაცვლილი 1987
კატეგორია:აზერბაიჯანული მუსიკა
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
ალისატა ათაკიშიევი

**ალისატარ ალესკერ ოღლი ათაკიშიევი** () — აზერბაიჯანელი საბჭოთა კინოოპერატორი, რეჟისორი, აზერბაიჯანის სსრ-ს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1960)

ალისატარ ათაკიშიევი დაიბადა 1906 წლის 25 დეკემბერს ბაქოში. ბავშვობიდან იტაცებდა მხატვრობა. 1927 წელს გაემგზავრა მოსკოვში, სადაც საკავშირო მხატვრულ-ტექნიკურ სასწავლებელში ჩააბარა. 1930 წელს დაამთავრა სასწავლებელი, დაბრუნდა ბაქოში და მოეწყო კინოსტუდიაში მხატვარ-გამფორმებლად. აქ მხოლოდ ერთი წლის მუშაობის შემდგომ, გადაწყვიტა კინემატოგრაფიის საკავშირო უნივერსიტეტის საოპერატორო ფაკულტეტზე ჩაებარებინა. 1936 წელს ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, ალისატარ ათაკაშიევი მოსკოვში დარჩა, დაიწყო «მოსფილმში» მუშაობა. 1938 წელს ბაქოს კინოსტუდიაში მოწვეულმა რეჟისორმა ვ. ტურინმა ა. ათაკიშიევი მიიწვია ფილმ «ბაქოელების» ოპერატორად. 1943 წელს ათაკიშიევი მუშაობდა ფილმ «ერთი ოჯახის» დამდგმელ-ოპერატორად. 1944 წელს მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება უზეირ გაჯიბეკოვის მუსიკალური კომედიის «არშინ მალ-ალან»-ის ეკრანიზაციის შესახებ. სურათის დამდგმელ-ოპერატორებად დამტკიცდნენ ალისატარ ათაკიშიევი და მუხტარ დადაშევი. ფილმს დიდი წარმატება ერგო და მთელი მსოფლიოს კინოეკრანები შემოიარა. 1947 წელს მუშაობს დამდგმელ ოპერატორად ფილმში «ფატალი-ხანი». ეს ფილმი აკრძალვის ქვეშ მოჰყვა და მხოლოდ 10 წლის შემდეგ იქნა ეკრანებზე გასული მეორე რედაქციით. ამის შემდგომ გადაღებული იყო დოკუმენტურ-მხატვრული ფილმები – «საბჭოთა აზერბაიჯანი», «დილის სიმღერა» (1950), «ჯანმრთელობის კერები აზერბაიჯანში» (1951), «მშობლიურ ხალხს» (1954). 1956 წელს ჰუსეინ სეიდზადემ სამუშაოდ მიიწვია ა. ათაკიშიევი უზეირ გაჯიბეკოვის განთქმული მუსიკალური კომედიის «ეს თუ არა, მაშინ ის» ეკრანიზაციაზე. ათაკიშიევი ოფიციალურად დაინიშნა არა მხოლოდ მთავარ ოპერატორად, არამედ კოსტიუმების მხატვრადაც. რეჟისორ ტოფიკ ტაგიზადესთან ერთობლივი თანამშრომლობით გადაღებულ იქნა ფილმი «შორეულ ნაპირებზე», რომელიც ეკრანებზე გამოვიდა 1958 წელს. იმავე წელს ის პირველად გამოვიდა დამდგემლი რეჟისორის ამპლუაში ფილმში «ერთი ციხესიმაგრის საიდუმლო», დადგმული მ. ტახმასიბას სცენარის მიხედვით.

1961 წელს ა. ათაკიშიევმა გადაიღო ფილმი «ჩვენი ქუჩა». 1964 წელს გადაიღო ფილმი «ჯადოსნური ხალათი», რომელიც 60-იანი წლების თაობის ბავშვებისათვის უსაყვარლეს ფილმად იქცა.

1970 წელს საჯაროდ გამოვიდა ა. ათაკიშიევის წიგნი «იბრაგიმის მოგზაურობა», განსაზღვრული ბავშვებისათვის.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1990
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:კუნცევოს სასაფლაოზე დაკრძალულები
გლინ სმოლვუდ ჯოუნზი

**სერ გლინ სმოვლუდ ჯოუნზი** (; დ. 9 იანვარი, 1908 — გ. 10 ივნისი, 1992) — ბრიტანელი კოლონიების მმართველი სამხრეთ აფრიკაში. 1961-1964 წლებში იყო ნიასლენდის გუბერნატორი. 1964-1966 წლებში იყო მალავის პირველი და უკანასკნელი გენერალ-გუბერნატორი. 1992 წელს თურქეთში დასასვენებლად ყოფნის დროს თავი შეუძლოდ იგრძნო და ინგლისში დაბრუნდა, სადაც მალევე, 84 წლის ასაკში გარდაიცვალა. არის წმინდა მიქაელისა და წმინდა გიორგის ორდენის კავალერი. ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრი (1964).

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1908
კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
ჩერეპოვეცი

**ჩერეპოვეცი** () — ქალაქი ვოლოგდის ოლქში, რუსეთის ფედერაცია, ჩერეპოვეცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე იაგორბისა და შექსენის (ვოლგის მარცხენა შენაკადი) შეერთების ადგილზე, რიბინსკის წყალსაცავის სიახლოვეს, ქალაქ ვოლოგდიდან 126 კილომეტრში. 

## ისტორია
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დადასტურებულია, რომ უძველეს დროში თანამედროვე ქალაქის ტერიტორია დასახლებული იყო. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აქ აღმჩენილია მეზოლითის ეპოქის ერთ-ერთი ძველი სადგომი. 

XX საუკუნიდან თანამედროვე ქალაქის ტერიტორიაზე არსებობდა, რამდენიმე მუდმივი დასახლება. ძირითადი მოსახლეები იყვნენ ჯერ ვეფსები, ხოლო შემდეგ დასახლდნენ სლავები. მოსახლეობა დაკავებული იყო ნადირობით, მეთევზეობითა და ვაჭრობით. აქ აღმოჩენილი ვერცხლის აღმოსავლური მონეტები მიუთითებს ამ ტერიტორიის საერთაშორისო მნიშვნელობაზე. 

ჩერეპოვეცმა, რომელმაც ქალაქის სტატუსი მიიღო 1767 წლის 4 ნოემბერს, თავისი ისტორია დაიწყო XIV საუკუნიდან, როდესაც დაარსდა აღდგომის მონასტერი. პირველად ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება 1362 წელს. 

1777 წლის საქალაქო რეფორმის ფარგლებში ჩერეპოვეცს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ქალაქი ჩერეპოვეცის გუბერნიის ცენტრად გამოცხადდა. გუბერნია გაუქმდა 1927 წელს.

დიდი სამამულო ომის დროს, ქალაქი საევაკუაციო ზონა იყო. აქ განთავსდა საავადმყოფოები, რომლებიც იღებდნენ პაციენტებს ლენინგრადიდან. 

2016 წლის 12 ივნისს ჩერეპოვეცი გახდა შრომის სიმამაცისა და დიდების ქალაქი.

## ფიზიკურ-გეოგრაფიული მახასიათებლები
### გეორაფიული მდებარეობა
ქალაქი ჩერეპოვეცი მდებარეობს აღმოსავლეთ ევროპის მაღლობის ცენტრალურ ნაწილში, ვოლოგდის ოლქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ჩერეპოვეცი თანაბრადაა დაშორებული (530 კმ-ით) როგორც მოსკოვიდან, ისე სანქტ-პეტერბურგიდან. ვოლოგდიდან დაშორებულია 126 კმ-ით. ქალაქის ცენტრიდან 21 კილომეტში მდებარეობს აეროპორტი, საიდანაც ხორციელდება რეგულარულ რეისებს დედაქალაქში და საზღვარგარეთ.

### კლიმატი
ქალაქის კლიმატი განისაზღვრება მისი გეოგრაფიული მდებარეობით და ხასიათდება მცირე რაოდენობით მზის გამოსხივებით. ჩერეპოვეცი მდებარეობს ზომიერი კლიმატურ ზონაში.

## დაძმობილებული ქალაქები
*  აიუდი (რუმინეთი)
*  გორნა-ორიახოვიცა (ბულგარეთი)
*  ცელიე (სლოვენია)
*  დერი (აშშ)
*  ლიაოიუანი (ჩინეთი)
*  მონტკლერი, (აშშ)
*  კლაიპედა (ლიეტუვა)

## რესურსები ინტერნეტში
* ჩერეპოვეცის ოფიციალური ვებგვერდი 
* ჩერეპოვეცის ვებგვერდი

## სქოლიო
კატეგორია:ვოლოგდის ოლქის ქალაქები
რასიმ ოჯაგოვი

**რასიმ მირყასიმ-ოღლუ ოჯაგოვი** (; დ. 22 ნოემბერი, 1933 — გ. 11 ივლისი, 2006) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა კინორეჟისორი და ოპერატორი, ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ასსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1964), აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო არტისტი (1982 წელი), აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.

## ბიოგრაფია 
რასიმ ოჯაგოვი დაიბადა 1933 წლის 22 ნოემბერს აზერბაიჯანის ქალაქ შაქში. ახალგაზრდობაში ის ოცნებობდა გეოლოგი გამხდარიყო. თუმცა, მის მშობლიურ ქალაქში კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმის“ გადამღები ჯგუფის გამოჩენამ მომავალი პროფესიის არჩევანის გადახედვა გამოიწვია. 1951—56 წლებში სწავლობდა რუსეთის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის (რსკი) საოპერატორო ფაკულტეტზე. 1965 წელს — მირზა ალიევის სახელობის აზერბაიჯანის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტზე. 1956 წელს გახდა „აზერბაიჯანფილმის“ დამდგმელი ოპერატორი, 1973 წელს დამდგმელი რეჟისორი. 1964 წელს მიენიჭა ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ასსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. 50-იან წლებში აზერბაიჯანში გამოჩნდა რეჟისორების ახალი თაობა შემდეგი შემადგენლობით: მუხთარ დადაშოვი, თეიუბ ახუნდოვი, ალისათარ ქიშიევი. რასიმ ოჯაგოვმა სწორედ ამ წლებში დაიწყო კარიერა. ფილმი „მისი დიდი გული“ იყო მისი პირველი ნამუშევარი ოპერატორის ამპლუაში. ითვლებოდა ფსიქოლოგიური სცენების გამოსახვის პროფესიონალად. ეს ფილმი გადაღებულია სუმგაითის მეტალურგების ცხოვრების შესახებ. ძალიან ფაქიზადაა გადმოცემული მუშების სულიერი ტანჯვა. რეჟისორის ამპლუაში გადაღებული პირველი კინონამუშევარი გახდა ფილმი „შურისმაძიებელი განჯაბასარიდან“.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები
კატეგორია:აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი რეჟისორები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მემონტაჟეები
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
სამედ მარდანოვი

**სამედ აშუმ-ოღლუ მარდანოვი** (; დ. 22 სექტემბერი, 1909, ტფილისი — გ. 6 აგვისტო, 1939, ბაქო) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა კინორეჟისორი. მსახიობ მუსტაფა მარდანოვის ძმა.

## ბიოგრაფია 
სამედ მარდანოვი დაიბადა 1909 წლის 22 სექტემბერს ქალაქ ტფილისში. 1935 წელს დაამთავრა საკავშირო სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. იყო გამოჩენილი საბჭოთა რეჟისორის სერგეი ეიზენშტეინის მოწაფე და ერთ-ერთი პირველი აზერბაიჯანელ კინორეჟისორთა შორის, რომლებმაც პროფესიული განათლება მიიღეს. მარდანოვის შემოქმედებამ დიდი გავლენა მოახდინა აზერბაიჯანული ეროვნული კინოხელოვნების განვითარებაზე.

სამედ მარდანოვი არის პირველი აზერბაიჯანული ხმოვანი კინოფილმის და ერთ-ერთი პირველი საბჭოთა კინოკომედიის „ლურჯი ზღვის პირას“ რეჟისორი (1936, დამდგმელი რეჟისორი ბორის ბარნეტი, კინოსტუდია „აზერფილმისა“ და „მეჟრაბლომფილმის“ (მოსკოვი) ერთობლივი ნაწარმოები). მარდანოვის მიერ 1939 წელს გადაღებული ისტორიულ-რევოლუციური ფილმი „კენდლილიარი“ (ეკრანებზე გამოვიდა 1940 წელს) აზერბაიჯანული კინოს „ოქროს ფონდშია“ შეტანილი. ამ ფილმმა აზერბაიჯანულ კინოში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა სოციალისტური რეალიზმის განმტკიცებაში.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
ჰასან სეიდბეილი

**ჰასან მეჰდი-ოღლუ სეიდბეილი** () — აზერბაიჯანელი საბჭოთა მწერალი, დრამატურგი, კინორეჟისორი, სცენარისტი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი (1976).

ჰასან სეიდბეილი დაიბადა 1920 წლის 22 დეკემბერს აზერბაიჯანის სსრ-ის ქალაქ ბაქოში. 1938-1939 წლებში სწავლობდა ლენინგრადის კინორეჟისორების ინსტიტუტში. 1942 წელს დაიწყო თავისი ლიტერატურული მოღვაწეობა. 1943 წელს განათლების მიღება გააგრძელა რუსეთის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის (რსკი) სარეჟისორო ფაკულტეტზე (ს. ეიზენშტეინისა და გ. კოზინცევის სახელოსნო). 1955 წლიდან იყო სკკპ-ის წევრი.

ჰასან სეიდბეილი დოკუმენტური ფილმების — „ბაქოდან გოიგოლამდე“, „კუბის ბაღებში“, „საბჭოთა აზერბაიჯანი“, „სრულყოფილება“ — სცენარების ავტორია. 1963-დან 1980 წლამდე იყო აზერბაიჯანის კინემატოგრაფისტთა კავშირის თავმჯდომარე. გარდაიცვალა 1980 წლის 25 ივნისს ბაქოში.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1980
კატეგორია:საბჭოთა კინორეჟისორები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
გურგენ II

**გურგენ II** — აშოტ კეკელას უფროსი ძე. სუმბატ II ანთიპატრიკის ძმა.

აშოტ კეკელას შვილები, გურგენ II კურაპალატი და სუმბატ II ანთიპატრიკი ბროსეს ტაბულაზე აღნიშნულნი არ არიან, თუმცა მის მიერ გამოცემული თეიმურაზისეული ვარიანტის ტექსტში ისინი იკითხებიან (ქართ. ცხოვ. I, გვ. 198–200=Hist. de la Géorgie, I, p. 282). მარკვარტი ამ შეცდომას ასწორებს (გვ. 434). ვახუშტი ბატონიშვილი არ იცნობს არც სუმბატის ქრონიკას და არც თეიმურაზისეულ ვარიანტს. და ამით აიხსნება მისი განცხადება, აშოტ კეკელა უძეოდ გარდაიცვალაო (ქართლ. ცხოვ., ტ. II, გვ. 150).

ზემოთ (გვ. 43) უკვე აღვნიშნეთ, რომ გურგენ II შეცდომით უნდა იყოს კურაპალატად მოხსენებული და ამაში ეგებ გურგენ I კურაპალატობის გავლენასაც მიუძღვოდეს წილი.

## რესურსები ინტერნეტში
* სუმბატ დავითის ძის ქრონიკა ტაო-კლარჯეთის ბაგრატიონთა შესახებ ტექსტი გამოსცა შესავლით, შენიშვნებით და ორი გენეალოგიური ტაბულით საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილმა წევრმა ე. თაყაიშვილმა. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა. თბილისი, 1949. ტაო-კლარჯეთის ბაგრატიონთა გენეალოგია ყველა არსებული ცნობების მიხედვით.

## სქოლიო
კატეგორია: ტაო-კლარჯეთის სამეფოს ბაგრატიონები
ასლან თავდგირიძე

**ასლან თავდგირიძე** (დ. 31 მარტი, 1960,  სოფ. ახალშენი, ხელვაჩაურის რაიონი)  —  ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1986 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის ფაკულტეტი.  2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხელვაჩაურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1986)
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
დევიდ სუშე

**სერ დევიდ კორტნი სუშე** (; დ. 2 მაისი, 
1942, ლონდონი) — ბრიტანელი კინოსა და თეატრის მსახიობი, ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის კომანდორი, რომელმაც მსოფლიო აღიარება მოიპოვა ერკიულ პუაროს როლის შესრულებით ბრიტანულ ტელესერიალში „აგათა კრისტის პუარო“, რისთვისაც 1991 წელს მიიღო „BAFTA-ს ნომინაცია.

დაიბადა 1942 წლის 2 მაისს ლონდონში, ექიმ ჯეკ სუშესა და მსახიობ ჯოან პატრისიას ოჯახში. 1971 წელს დაამთავრა ლონდონის მუსიკალური და დრამატული ხელოვნების აკადემია. 1970 წელს პირველად ითამაშა ბრიტანულ ტელესერიალში „The Mating Machine“. 1973 წლიდან მოღვაწეობს თეატრში. მისი დებიუტი კინოში შედგა 1980 წელს.

1985 წელს გადაეცა სამეფო სატელევიზიო საზოგადოების ჯილდო. 2002 წელს მიენიჭა ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცრის, ხოლო 2008 წელს — კომანდორის წოდება. 2020 წელს ბრიტანეთის დედოფლის, ელისაბედ II-ის დაბადების დღის აღნიშვნის ცერემონიაზე დევიდ სუშე ბაკალავრ-რაინდად ეკურთხა.

1976 წლიდან დაქორწინებულია შელა ფერისზე. ჰყავთ ორი შვილი. მისი უფროსი ძმა — ჯონ სუშე ცნობილი ტელეჟურნალისტია, უმცროსი ძმა, პიტერი — ექიმი.

## ბიბლიოგრაფია
* *დევიდ სუშე და ჯეფრი ვანსელი*, „პორიე და მე“. Headline Book Publishing, 7 ნოემბერი, 2013 (ბრიტ.), 1 ოქტომბერი, 2014 (აშშ).  

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1946
კატეგორია:მამაკაცი მსახიობები ლონდონიდან
კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი კინომსახიობები
კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი თეატრის მსახიობები
კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი ტელემსახიობები
კატეგორია:ბაკალავრი-რაინდები
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მარიამ გიგოლაშვილი

**მარიამ გიგოლაშვილი** (დ. 10 ნოემბერი, 1994) — ქართველი აკრობატული ტანმოვარჯიშე ქალი. 2014 წელს მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო აკრობატული ტანვარჯიშის ჩემპიონატზე პარტნიორებთან, ნინო დიასამიძესთან და მაგდა რუსიასთან ერთად.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1994
კატეგორია:ქართველი ტანმოვარჯიშე ქალები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გიორგი დონაძე

მინი|მარჯვნივ|გიორგი დონაძე
**გიორგი დონაძე** (დ. 3 ოქტომბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი ხალხური მომღერალი, ლოტბარი, გუნდის დირიჟორი, ხალხური სიმღერების აღმდგენი და პოპულარიზატორი. 

დაიბადა ტრადიციულ ოჯახში და ბავშვობიდანვე დაიწყო შემსრულებლობა. დედასთან ერთად გიორგის პირველი მასწავლებლები ბებია და ბებიის ძმა იყვნენ, რომელიც 50-70-იან წლებში ამბროლაურის სარაიონო გუნდში მღეროდა. 12 წლისა ანსამბლ „ფაზისში“ ძმასთან ერთად მღეროდა, შემდეგ იყო ანსამბლ „მძლევარში“, 1995 წელს კი გიორგიმ საკუთარი ანსამბლი „ბერიკა“ ჩამოაყალიბა და „ოქროს მართვეს“ ფესტივალზე პირველი ადგილი აიღო.

ანსამბლებ „ბერიკაში“, „ბიჭებსა“ და „ლაშარში“ მღერის პარალელურად 1999 წელს დაამთავრა თბილისის მელიტონ ბალანჩივაძის სახელობის N3 სამუსიკო სასწავლებლის საგუნდო-სადირიჟორო ფაკულტეტი, მოგვიანებით კი თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის კონსერვატორიის ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა აკადემიური გუნდის დირიჟორის სპეციალობით (2009).

გიორგი დონაძის მასწავლებლები იყვნენ ანზორ ერქომაიშვილი, ჯუმბერ ყოლბაია, ტარიელ და კახა ონაშვილები, თამაზ ანდღულაძე, პოლიკარპე ხუბულავა, ოთარ ბერძენიშვილი, ტრისტან და გური სიხარულიძეები, ისლამ ფილფანი და იოსებ კეჭაყმაძე. 

სხვადასხვა დროს მუშაობდა ზურაბ ანჯაფარიძის სახელობის თბილისის 28-ე სამუსიკო სკოლის პედაგოგად, საქართველოს საპატრიარქოს ხალხური სიმღერის აღდგენა-განვითარების ფონდის დირექტორად და ფონდი „ქართული გალობის“ პროექტების მიმართულების ხელმძღვანელად. 2000 წელს დააარსა ანსამბლი „ბასიანი“. 2003 წლიდან დღემდე ანსამბლში უცვლელი შემადგენლობაა, 2013 წელს კი „ბასიანს“ ქართული ხალხური სიმღერის სახელმწიფო ანსამბლის წოდება მიენიჭა.

გიორგი დონაძემ ანსამბლ „ბასიანთან“ ერთად აღადგინა და გააცოცხლა ტრადიციული ფოლკლორის მრავალი მივიწყებული ნიმუში. „ბიჭებში“ მღერისას მას ანზორ ერქომაიშვილმა აღადგენინა გიგო ერქომაიშვილის მაყრულები, სიმღერებს სწავლობს და აღადგენს უშუალოდ ეთნოფორებისგან და უძველესი ჩანაწერებიდან. მისთვის უპირატესია ვარიანტულობა და იმპროვიზაცია, გატაცებულია გურული პოლიფონიით და გურულ ტრიოში მღერით. აქვს საკუთარი სტილი და დირიჟორობის მანერა. 

2014 წლიდან გიორგი დონაძე საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორია. 2020 წლისთვის ის ასევე წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის საპატრიარქო გუნდის ერთ-ერთი ხელმძღვანელია, პარალელურად თბილისის გიორგი მთაწმინდელის სახელობის სასწავლო უნივერსიტეტში ასწავლის და საეკლესიო მუსიკისა და ხალხური სიმღერის სახელოსნოს ხელმძღვანელობს.

## რესურსები ინტერნეტში 
*საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
*საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრი

კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 1978
კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გ
ლაშა თორდია

**ლაშა თორდია** (დ.  1 აგვისტო, 1980,  თბილისი)  —  ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

2001 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის სამართალი.   2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2017 წლებში სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის გენერალური აუდიტორი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1980
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ლ
იასუძირო ოძუ

**იასუძირო ოძუ** (; დ. 12 დეკემბერი, 1903 — გ. 12 დეკემბერი, 1963) — იაპონელი კინორეჟისორი და სცენარისტი. ოძუმ მოღვაწეობა მუნჯი ფილმების ეპოქაში დაიწყო, პირველი ხმოვანი ფილმი მან 1936 წელს გადაიღო. რეჟისორმა კინოკარიერა კომედიების გადაღებით დაიწყო, ხოლო სერიოზულ თემებზე იგი 1930-იანი წლებიდან გადაერთო. 

ოძუს შემოქმედებაში ძირითადად ქორწინებისა და ოჯახის თემები დომინირებს, მათ შორის აღსანიშნავია თაობათა შორის ურთიერთობის საკითხი. რეჟისორის ყველაზე გახმაურებული ნამუშევრებია: *„გვიანი გაზაფხული“* (1949), *„ტოკიური ამბავი“* (1953), *„მცურავი წყალმცენარეები“* (1959) და *„შემოდგომის შუადღე“* (1962).

ოძუს რეპუტაცია მისი სიკვდილის შემდეგაც აქტიურად იზრდებოდა. იგი საყოველთაოდაა აღიარებული მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიან რეჟისორად.

## ბიოგრაფია
### ადრეული ცხოვრება
ოძუ ტოკიოში დაიბადა. იგი ოჯახში ხუთ და-ძმას შორის მეორე იყო. 1913 წელს, ცხრა წლის ოძუ მამამ დედმამიშვილებთან ერთად საცხოვრებლად მიეს პრეფექტურის ქალაქ მაცუსაკაში გააგზავნდა, სადაც იგი 1923 წლამდე ცხოვრობდა. 1916 წელს, 12 წლის ასაკში მან საშუალო სკოლაში დაიწყო სწავლა. ოძუ ხშირად აცდენდა გაკვეთილებს, რათა ფილმებისთვის ეყურებინა. 1917 წელს მან ნახა ამერიკული ფილმი *„ცივილიზაცია“*, რის შემდეგაც გადაწყვიტა რეჟისორი გამხდარიყო. 

1920 წელს, 17 წლის ოძუ უმცროსკლასელი ბიჭისთვის სასიყვარულო წერილის მიწერაში დაადანაშაულეს, რის გამოც იგი საერთო საცხოვრებლიდან გააგდეს. ამის შემდეგ, ოძუ იძულებული გახდა სკოლაში მატარებლით ევლო.

1933 წელს გამოვიდა ოძუს კომედიური ფილმი *„მე დავიბადე, მაგრამ...“*, რომელიც კომედიაა ბავშვობის პერიოდის შესახებ. ფილმმა რეჟისორს ფართო აღიარება მოუტანა. კინოკრიტიკოსებმა კომედია იაპონურ კინემატოგრაფიაში სოციალური კრიტიკის პირველ თვალსაჩინო ნიმუშად აღიარეს.

რეჟისორმა პირველი ხმოვანი ფილმი *„ერთადერთი ვაჟი“* 1936 წელს, პირველი იაპონური ხმოვანი ფილმის გამოსვლიდან 5 წლის შემდეგ გადაიღო.

## ომის პერიოდი
1937 წლის 9 სექტემბერს 34 წლის ოძუ იაპონიის იმპერიულ არმიაში გააწვიეს. მან ორი წელი ჩინეთში იაპონია-ჩინეთის მეორე ომის ფრონტის ხაზზე გაატარა. იგი შანხაიში 1927 წლის 27 სექტემბერს  ქიმიური იარაღის მქონე ქვეით პოლკთან ერთად ჩავიდა.  თავდაპირველად იგი კაპრალი იყო, ხოლო 1938 წლის 1 ივნისს მას სერჟანტის წოდება მიანიჭეს.  1945 წლის აგვისტოში, მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს ოძუმ ფილმის სცენარი და ყველანაირი კადრი გაანადგურა, რის გამოც იგი დააკავეს და კაუჩუკის პლანტაციაში ამუშავებდნენ.

## ფილმოგრაფია
## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
კატეგორია:იაპონელი კინორეჟისორები
კატეგორია:იაპონელი სცენარისტები
დანიელა კოსანი

**დანიელა კოსან მონტკურტი** (; დ. 24 თებერვალი, 1976, მარაკაი, ვენესუელა) — ვენესუელელი მოდელი და ტელეწამყვანი. 1997 წელს მიიღო მონაწილეობა პროექტში „მის ვენესუელა“. 1998 წელს წარადგინა ვენესუელა კონკურს „მის საერთაშორისო“-ზე. 2001-2002 წლებში მიჰყავდა ამერიკული გადაცემა „პირამიდის“ ვენესულეური ანალოგი „Contra reloj“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია

კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:ვენესუელელი მოდელები
კატეგორია:ვენესუელელი ტელეწამყვანები