open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
დონის ნახიჩევანის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია

**დონის ნახიჩევანის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია** (; ) — სომხური მართლმადიდებლური ეკლესია ყოფილ ქალაქ დონის ნახიჩევანში. ეკლესია დაანგრიეს 1930-იან წლებში.

## ისტორია 
მარცხნივ|220პქ
წმინდა ნიკოლოზის ხის ეკლესია დააარსეს 1781 წელს და აკურთხეს 1783 წლის 10 სექტემბერს. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი ეკლესია, რომელიც ააგეს დონის ნახიჩევანში. ქუჩას, რომელზეც მდებარეობდა ეკლესია, ეწოდებოდა „ნიკოლსკის“ ქუჩა (ამჟამად ეწოდება ლისტოპადოვის ქუჩა). რამდენიმე წლის შემდეგ ხის ეკლესიის ადგილზე ააშენეს ქვის ეკლესია, რომელიც მდებარეობდა 1-ლი ხაზისა და 1-ლი უსპენსკის ქუჩის კუთხეში (ამჟამად პროლეტარის ქუჩა).

ეკლესიას ჰქონდა სამი შესასვლელი ოთხკოლონიანი პორტიკებით. მთავარი (დასავლეთის) შესასვლელის თავზე დადგმული იყო სამრეკლო. ეკლესია გუმბათიანი იყო. 1862 წელს ეკლესიას კაპიტალური რემონტი ჩაუტარდა. XIX საუკუნის ბოლოს კლასიკური გუმბათი შეცვალეს ტრადიციული სომხური რვაკუთხა გუმბათით. 1902 წლის 28 აპრილს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიის სამრეკლოზე დაკიდეს 650 კგ. წონის ზარი.

ეკლესიასთან ფუნქციონირებდა სომხური სასაფლაო, სადაც დაკრძალული იყო რამდენიმე ცნობილი ადამიანი: დეპუტატი ოვანეს აბრამიანი, ქალაქის თავი არუთიუნ ხალიბიანი, ვაჭარი მაგარ აირაპეტიანი - მიქაელ ნალბანდიანის ახლო მეგობარი. 1873 წელს ეკლესიაში მონათლეს მომავალი პოეტი ონოფრიოს ანოპიანი. 1883 წელს საზეიმოდ აღნიშნეს ეკლესიის აშენების 100 წლისთავი. ეკლესიასთან მოქმედებდა დაწყებითი სკოლა. ეკლესიაში ასევე მოქმედებდა ბიბლიოთეკა, რომელშიც დაცული იყო პერგამენტზე დაწერილი საეკლესიო წიგნები.

1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს. დაიწყეს შენობის თანდათანობით დემონტაჟი. ეკლესიის ნანგრევები საბოლოოდ გაანადგურეს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. მის ადგილზე კი ააშენეს ხუთსართულიანი საცხოვრებელი სახლი.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის სომხური ეკლესიები
კატეგორია:დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები
ეკატერინე II-ის ძეგლი (დონის ნახიჩევანი)

**ეკატერინე II-ის ძეგლი** () — მონუმენტი, დაამონტაჟეს 1894 წელს ქალაქ დონის ნახიჩევანში (ამჟამად პროლეტარის რაიონი დონის როსტოვში). ძეგლის ავტორები იყვნენ სკულპტორები: მატვეი ათანასეს ძე და მატვეი მატვეის ძე ჩიჟოვები (მამა-შვილი). საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ ეკატერინე II-ის ძეგლი მოიხსნა კვარცხლბეკიდან და მის ადგილზე დადგეს კარლ მარქსის ქანდაკება.

## ისტორია 
ეკატერინე II-ის ძეგლის თაობაზე პირველი იდეა წამოჭრა დონის ნახიჩევანის საქალაქო საკრებულოს საჯარო წარმომადგენელმა იაკობ ხლიტჩიევმა. იყო ვარაუდი, რომ ძეგლი დაიდგმებოდა 1879 წელს - ქალაქის 100 წლის თავზე. მიუხედავად იმისა, რომ შემოთავაზებას თანხმობა განუცხადეს, მონუმენტის მშენებლობისთვის საკმარისი სახსრები არ იყო. ძეგლის დადგმის საკითხი კიდევ ერთხელ წამოჭრა 1883 წელს, ქალაქის მერმა, მინას ბალაბანოვმა. სანქტ-პეტერბურგში ჩატარდა კონკურსი რომელიც გამოავლენდა ძეგლის საუკეთესო პროექტს. 15 ნამუშევრიდან შეარჩიეს აკადემიკოსების, მატვეი ათაბასეს ძისა და მატვეი მატვეის ძის პროექტი. უკვე 1892 წელს ძეგლზე ყველა დეტალი და ტექსტი იდეალურად იყო შეთანხმებული. ბრინჯაოს ქანდაკება გადაიტანეს სანქტ-პეტერბურგიდან და დადგეს ნახიჩევანის რკინიგზის მახლობლად. 1894 წლის 18 სექტემბერს საკათედრო ტაძრის მოედანზე, შედგა ძეგლის საზეიმო გახსნის ცერემონია.

1917 წელს ძეგლი მოხსნეს კვარცხლებიკად, მაგრამ 1918 წელს, მას შემედეგ, რაც გერმანელი ოკუპანტებისა და თეთრგვარდიელების ჯარმა დაიკავა ქალაქი, ის დაუბრუნდა თავის ადგილს. 1920 წელს, საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ, ძეგლს ჩაუტარდა ხელახალი დემონტაჟი და ის გააგზავნეს გადასადნობად ქარხანაში  „წითელი აკსაი“. იმ ადგილზე, რომელზეც ადრე ეკატერინე II-ის ძეგლი იდგა, 1925 წელს დადგეს კარლ მარქსის ქანდაკება. ეს ქანდაკება გაანადგურეს ნაცისტებმა მეორე მსოფლიო ომის დროს. ამჟამად ამ ადგილას კვლავ დგას კარლ მარქსის ძეგლი, რომელიც აქ 1959 წელს დადგეს.

1990-იანი წლების ბოლოს ადგილობრივი სომხური დიასპორის წარმომადგენლებმა წამოჭრეს საკითხი, დაებრუნებინათ ეკატერინე II-ის ძეგლი ძველ ადგილას, მაგრამ ამ ინიციატივას მხარი არ დაუჭირეს. კარლ მარქსის ძეგლის გადატანა და აქ ეკატერინე II-ის ძეგლის დაბრუნების საკითხი კვლავ წამოიჭრა 2005 წელს, მას შემდეგ, რაც როსტოვში გადააადგილეს კიროვის ძეგლი. 2009 წლის პროექტის თანახმად, ძეგლის აღდგენა უნდა დამჯდარიყო 11 მილიონი რუსული რუბლი. სომხეთის მოსახლეობა მზად იყო მთელი ხარჯი საკუთარ თავზე აეღო, მაგრამ ზოგიერთმა მოსახლემ გამოთქვა პროტესტი კარლ მარქსის ძეგლის გადატანაზე და აქ ეკატერინე მეორის ძეგლი დაბრუნებაზე, ამიტომ ეკატერინე II-ის ძეგლის გადატანის საკითხი ჯერ კიდევ არ გადაწყვეტილა.

## აღწერა 
ეკატერინე II-ის ბრინჯაოს ქანდაკება იდგა გრანიტის კვარცხლბეკზე. მისი სახე მიმართული იყო დასავლეთისკენ. მარცხენა ხელში მას ეკავა დიპლომი ხოლო მარჯვენა ხელით ის მიანიშნებდა ქალაქის კვარტლებზე. კვარცხლბეკის  პირისახის  მხარეს იყო წარწერა: „იმპერატრიცა ეკატერინე II-ს მადლიერი სომხებისგან“.  კვარცხლბეკის საპირისპირო მხარე გვიყვება ძეგლის აშენების პერიოდზე. ჩიჟოვმა ეკატერინე II-ის ძეგლი ააგო მ. მიკეშინის ესკიზის მიხედვით.

## გალერეა 

ფაილი:Catherine II of Russia monument. Nakhichevan-on-Don 2.jpg
ფაილი:Catherine II of Russia monument. Nakhichevan-on-Don 1.jpeg
ფაილი:Catherine-nakhichevan.jpg

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
დიმიტრი როსტოველის ძეგლი

**დიმიტრი როსტოველის ძეგლი** () — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ წმინდანად შერაცხული დიმიტრი როსტოველის ძეგლი დონის როსტოვში, მდებარეობს ტაძრის მოედანზე, გახსნილია 1999 წელს. 

## ისტორია 
რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსისა და როსტოვისა და იაროსლავის ეპარქიის მიტროპოლიტის დიმიტრი როსტოველის ძეგლი დგას დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძრის, როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის საკათედრო ტაძრის, წინ მოედანზე. მისი საზეიმო გახსნა გაიმართა 1999 წლის 15 დეკემბერს საკათედრო ტაძრის მოედანზე და დაუკავშირეს ქალაქის დაარსების 250 წლისთავს. ძეგლმა ადგილობრივ მოსახლეობაში გამოიწვია არაერთფეროვანი შეფასება, როგორც ქალაქის მოსახლეობას ისე სპეციალისტებსა და მოქანდაკეებს შორის. მას აკრიტიკებდნენ დაბალი მხატვრული დონის, მოუხერხებელი მდებარეობის, მასზე არსებული წარწერებისა და სხვადასხვა საკითხის გამო.

თავდაპირველი იდეისა და მონუმენტის რამდენიმე პროექტის ავტორი იყო დონის როსტოველი მოქანდაკე ანატოლი სკნარინი. ჯერ კიდევ 1989 წელს მიიღო მან რუსეთის ფედერაციის კულტურის სამინისტროს თანხმობა და შექმნა ძეგლის რამდენიმე ვარიანტი, მაგრამ მოგვიანებით ქალაქის მთავრობამ გამოაცხადა ღია კონკურსი პროექტის შერჩევისათის, რომლის შედეგადაც გაიმარჯვა მოქანდაკე ვლადიმერ ბელიაკოვის პროექტმა. 1996 წელს ქალაქის ხელმძღვანელის ბრძანების შესაბამისად საძირკველი ჩაეყარა მომავალი ძეგლის ფუნდამენტს. 

2013 წლიდან აქტიურად განიხილება იდეა ძეგლის ტაძრის მხარეს შემობრუნების შესახებ.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ჩარლი ჩაპლინის ქანდაკება (ლონდონი)

**ჩარლი ჩაპლინის ქანდაკება** — ინგლისელი მოქანდაკის, ჯონ დაბლდეის მიერ 1979 წელს შექმნილი ქანდაკება, რომელიც გამოსახავს ინგლისელ კომედიურ მსახიობსა და რეჟისორს, ჩარლი ჩაპლინს, რომლის ყველაზე პოპულარული პერსონაჟია მაწანწალა. მდებარეობს ლესტერის მოედანზე.

ჩაპლინის მემორიალის მის მშობლიურ ქალაქში აღმართვის შესახებ წინადადება, მისი გარდაცვალების დღეს, 1977 წლის 25 დეკემბერს, დიდი ლონდონის საბჭოს ოპოზიციის ლიდერმა — ილტიდ ჰერინგტონმა წამოაყენა. მემორიალისთვის განკუთვნილ ადგილად, თავდაპირველად, სამხრეთი ლონდონის მთავარი გზაჯვარედინი, Elephant and Castle განიხილებოდა, სადაც, ჩაპლინმა სიცოცხლის ადრეული წლები გაატარა, თუმცა, გეგმა შეიცვალა და ქანდაკების განსათავსებელი ადგილის პრივილეგია ლესტერის მოედანს მიენიჭა
.
ბრინჯაოს ქანდაკება, საზეიმოდ გაიხსნა 1981 წლის 16 აპრილს (ჩაპლინის დაბადებიდან 92-ე წლისთავზე), თავდაპირველ ადგილმდებარეობაზე, მოედნის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში, მსახიობ რალფ რიჩარდსონის მიერ. კვარცხლბეკზე გამოსახულია წარწერა:

შემდეგ წელს, შვეიცარიის ქალაქ ვევეში, სადაც ჩაპლინი 1952 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა, ქანდაკების უმნიშვნელოდ შეცვლილი ვერსია აღიმართა. 1989-1992 წლებში ლესტერში მიმდინარე სარესტავრაციო სამუშაოების გამო, მემორიალი მოედნის ცენტრალურ ნაწილში, უილიამ შექსპირის ქანდაკების ჩრდილოეთით გადაიტანეს, მოედნის მიმდებარე ქუჩაზე განთავსდა, სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობის პერიოდში სკულპტურების დაზიანების პრევენციის მიზნით. 2016 წელს, ჩარლი ჩაპლინის ქანდაკება, ლესტერის მოედანზე დააბრუნეს და მის 127-ე დაბადების დღეზე, კვლავ საზეიმოდ გახსნეს.

## გალერეა

Charlie Chaplin - geograph.org.uk - 907982.jpg|ქანდაკება თავდაპირველ ადგილზე, 1980-იან წლებში.
Charlie Chaplin 2207447904.jpg|ქანდაკების მეორე ადგილმდებარეობა ლესტერის მოედანზე, 2008.
Statue of Charlie Chaplin, Leicester Place WC2.JPG|ქანდაკება 2014 წელს. 

## სქოლიო
კატეგორია:ქანდაკებები
კატეგორია:ლონდონის არქიტექტურა
აბრეუ-ი-ლიმა

**აბრეუ-ი-ლიმა** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 19 მეტრზე. მიეკუთვნება რესიფის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ რესიფის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 94 429 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 748.29 კმ²-ზე. ფართობი 126 193 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერნამბუკუ
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები*
*[Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil](https://web.archive.org/web/20091003103229/http://www.pnud.org.br/atlas/ranking/IDH-M%2091%2000%20Ranking%20decrescente%20(pelos%20dados%20de%202000).htm)

კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ნოვოჩერკასკის კონსტანტინესა და ელენეს ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის კონსტანტინესა და ელენეს ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. 

## ისტორია 
კონსტანტინესა და ელენეს ეკლესია ააგეს 1864 წელს, პოლკის სამლოცველოს ნაცვლად. ტაძარი აკურთხეს 1909 წელს. თავდაპირველი ეკლესია იყო ხის. ძალიან მალე მისი კედლები დალპა და საჭირო გახდა შეცვლა. დაიწყო საჭირო თანხების შეგროვება მრევლში ეკლესიის გასაახლებლად. ახალი ქვის ეკლესიის ასაშენებელი ადგილი აკურთხეს 1906 წლის 5 მარტს. ახალი, ქვის ეკლესიის შენებლობა დაჯდა 15 648 რუბლი.  კონსტანტინესა და ელენეს ქვის ეკლესია აკურთხა ვასილი პეტროვმა 1909 წლის 10 მაისს. ეკლესიაში სამი სატრაპეზო იყო: ერთი, ცენტრალური სულიწმინდის სახელობისა, მეორე მარცხენა მხარეს — კონსტანტინესა და მისი დედის, ელენეს სახელობის, ხოლო მარჯვენა — ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, მირონ-ლუკიის მთავარეპისკოპოსის სახელობისა. 

1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს. 1970-1990 წლებში ეკლესია მოქმედებდა. XX საუკუნის 1990-იანი წლების ბოლოს ეკლესია გაარემონტეს. მასზე აღმართეს მოოქრვილი ჯვარი და აღდგა ღვთისმსახურება. 

2007 წელს დაიწყო ეკლესიის სახურავის შეკეთება, გამოიცვალა ხის იატაკი, მოაოქროვეს ღვთისმსახურების ჭურჭელი, აღადგინეს და მოაოქროვეს საკურთხევლის სახარება. 

2008 წელს გუმბათის ყელში ჩააყენეს მეტალოპლასტმასის ფანჯრები. ეკლესია გაზიფიცირებულია. 

ამჟამად ეკლესიაში მღერის ორი პროფესიონალური ქორო, მუშაობს საკვირაო სკოლა, სამხატვრო სტუდია, რეგულარულად იმართება კულტურული ღონისძიებები, რომელიც ეძღვნება რელიგურ დღესასწაულებს. ასევე სპექტაკლები, საქველმოქმედო ვაჭრობები და კონცერტები.

## რესურსები ინტერნეტში
* История прихода храма свв. Константина и Елены 
* Новочеркасск. Церковь Константина и Елены
* Храм Константина и Елены в г. Новочеркасск

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ნოვოჩერკასკის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი

**ნოვოჩერკასკის წმინდა მართლმორწმუნე თავადის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. 

## ისტორია 
1805 წელს, ამაღლების ტაძრის ჩამოყალიბების შემდეგ, ვორონეჟისა და ჩერკასკის ეპისკოპოსმა არსენმა აკურთხა ადგილი ახალი, ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძრის ასაშენებლად. დროთა განმავლობაში, მას შემდეგ, რაც შეიცვალა ტაძრის მშენებლობის ადგილი, შესრულდა მეორე ადგილის კურთხევა მღვდელ ვასილი რუბაშკინის მიერ. თავდაპირველად ააშენეს ხის ეკლესია არქიტექტორ ლავოპიერის პროექტის მიხედვით. 1810 წლის 29 ივნისს მღვდელმა ალექსეი ორიდოვსკმა ალექსანდრე ნეველის სახელზე აკურთხა ხის ეკლესია. 

1822 წელს ეკლესიაში აშენდა პატარა, დიდმოწამე პარასკევას სახელობის სამლოცველო, რომელიც აკურთხა მღვდელმა იაკობ მერხალევმა ამავე წლის 26 ოქტომბერს. 1827 წელს სამხედრო ატამანმა დ. კუტეინიკოვმა წამოაყენა წინადადება ალექსანდრე ნეველის ხის ეკლესიის ადგილზე აეშენებინათ ახალი ქვის ეკლესია. კუტეინიკოვის წინადადებას მხარი დაუჭირეს და შეიქმნა გეგმა და ფინანსური ხარჯები. 1829 წელს აღნიშნული გეგმა მოიწონა იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა და გასცა ბრძანება დაწყებულიყო მისი მშენებლობა ამაღლების ტაძრის მშენებლობის დასრულების შემდეგ. 

1834 წელს ააშენეს ახალი სამრეკლო. 1835 წელს გადააკეთეს თავად ეკლესია: აშენდა ქვის საძირკველი და მიაშენეს მეორე საკურთხეველი. 1866 წელს ეკლესიის ხის სახურავი შეცვალეს რკინის სახურავით. 

ქვის ეკლესიის მშენებლობა გადაიდო. 1889 წელს შეიმუშავეს ქვის ეკლესიის ახალი პროექტი. პროექტი დაამტკიცა ატამანმა, თავადმა ნ. სვიატოპოლკ-მირსკიმ, ხოლო პროექტი აკურთხა მთავარეპისკოპოსმა მაკარმა. 

ეკლესიის სამშენებლო სამუშაოები დაიწყო 1891 წელს. 1893 წელს ეკლესიის შავი სამუშაოები დასრულდა. 1894 წლის ზაფხულში კი მთავარ გუმბათზე დაადგეს ჯვარი. 

მარმარილოს კანკელი მამასახლისმა ა. აბრამოვმა საკუთარი ხარჯებით დაუკვეთა მოსკოველ ხელოსანს და გადაიხადა 22 ათ. რუსული რუბლი. კანკელი დააყენეს 1896 წელს.

1897 წლის 19 ოქტომბერს მთავარეპისკოპოსმა ათანასემ მარჯვენა მინაშენი აკურთხა დიდმოწამე პარასკევას სახელზე. 1899 წელს ეკლესია შიგნიდან მოიხატა ზეთის საღებავებით და კედელი დაიფარა ფერმწერ გორდიენკოს მიერ დახატული ფრესკებით. 

ახალი, ქვის ეკლესია აგებულია ნეო-ბიზანტიურ სტილში, ნახევარწრიული აფსიდით. ტაძარი იტევს 1 500 ადამიანს. 

სამოქალაქო ომის შემდეგ  ალექსანდრე ნეველის ეკლესია დაიხურა. მეორე მსოფლიო ომის დროს კვლავ გაიხსნა, ხოლო ხელახლა დაიხურა 1960 წელს. XX საუკუნის 70-იან წლებში ჩაუტარდა „რესტავრაცია“, რათა მასში განეთავსებინათ პლანეტარიუმი. 

1990-იან წლებში ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება. 1995 წლის 12 მარტს აშენდა ახალი სამრეკლო.

## ლიტერატურა
* „Донская Церковная Старина“, вып. 2-й, 1909 г., стр. 31.

## რესურსები ინტერნეტში
* Александро-Невская церковь
* Новочеркасск. Церковь Александра Невского.
* Церковь Александра Невского 

კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
აკირუნო

**აკირუნო** () — ქალაქი იაპონიაში. 2016 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 80 464 კაცს. 

## გეოგრაფია
აკირუნო მდებარეობს ტოკიოდან დაახლოებით 40–50 კილომეტრში, ტოკიოს დასავლეთით.

### ახლომდებარე მუნიციპალიტეტები
*ტოკიო
**ფუსსა
**ომე (ქალაქი)
**ჰამურა
**ჰატიოძი
**ჰინო 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Официальный сайт

კატეგორია:იაპონიის პრეფექტურები
ნოვოჩერკასკის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში.

## ისტორია 
თავის დროზე ჩერკასკში, დონის კაზაკების ყოფილ დედაქალაქში ამავე სახელწოდების ეკლესია არსებობდა, მაგრამ დედაქალაქის ნოვოჩერკასკში გადატანის შემდეგ დადგა ეკლესიის გადატანის აუცილებლობაც. გადაწყვეტილება ჩერკასკიდან ნოვოჩერკასკში ხის ეკლესიის გადატანის შესახებ 1812 წელს მიიღო ვორონეჟისა და ჩერკასკის ეპისკოპოსმა ანტონმა, მიუხედავად იმისა, რომ ეკლესიის გადატანას ეწინააღმდეგებოდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სინოდი. საბოლოოდ სინოდი დაეთანხმა ეკლესიის გადატანას, იმ პირობით, რომ ნაპოლეონის წინააღმდეგ ბრძოლიდან დაბრუნების შემდეგ დონის კაზაკებს უნდა აეშენებინათ ქვის ეკლესია ნოვოჩერკასკში. 1813 წელს ეკლესია დაშალეს და გადაიტანეს ნოვოჩერკასკში.

ეკლესიის გადატანასთან ერთდ ჩერკასკიდან გადაიტანეს მდიდრული საეკლესიო ჭურჭელი, ხატები და ა. შ. 1830 წლის ინვენტარიზციის მიხედვით ტაძარში იყო მრავალიარუსიანი კანკელი მოოქროვილი  ვერცხლის ჩარჩოთი, მოოქროვილი და მარგალიტის თვლებით შემკული ხატები, ბრილიანტები და ნახევრადძვირფასი ქვები.

1834 წელს ხის ეკლესია გააფართოვეს, 1837 და 1839 წელს მიამატეს ორი საკურთხეველი ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატისა და იოანე ნათლისმცემლის პატივსაცემად.

ხის ეკლესია დროდადრო დაიშალა და ახალმა მამასახლისმა სემიონ კოშკინმა 1850 წელს წამოაყენა საკითხი ქვის ეკლესიის მშენებლობის შესახებ. ტაძრის ასაშენებელი თანხები გროვდებოდა მთელ მსოფლიოში 10 წლის განმავლობაში. 1863 წელს საფუძველი ჩაეყარა ახალი ეკლესიის მშენებლობას. მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო ახალ ადგილზე, დასავლეთ მხარეს აზოვის მოედანზე. მშენებლობა გრძელდებოდა 6 წლის მანძილზე. 1869 წელს დასრულდა შავი სამუშაოები. მოსაპირკეთებელი სამუშაოები მიმდინარებდა კიდევ 3 წლის განმავლობაში. 1872 წელს სრული დატვირთვით ამოქმედდა ეკლესია.

ახალი ქვის ეკლესია ააგეს არქიტექტორ იაკობ სედოვის პროექტის მიხედვით. ტაძრის კურთხევა შედგა 1873 წლის 8 ნოემბერს, მთავარანგელოზის ხსენების დღეს.

1922 წელს მთელ ქვეყანაში დაიწყო საეკლესიო ქონების ხელჩი ჩაგდების კამპანია. მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიიდან წაიღეს საეკლესიო ნივთები, სულ 864 კგ. ვერცხლი, 4 კგ. ოქრო, 400 ცალი ძვირფასი ქვა, ალმასები და სხვ.

1939 წლიდან როსტოვის საოლქო აღმასკომის გადაწყვეტილების საფუძველზე ეკლესია დაიხურა. ოკუპაციის პერიოდში (1942-1943 წწ.) ეკლესია კვლავ მოქმედებდა და ეკლესიაში წირავდა მღვდელი ნიკოლაი ფომინი.

1961 წელს ეკლესია კვლავ დახურეს. 1990-იან წლებში დაიწყო ეკლესიის აღორძინება. 1990 წლის 19 ივნისს ქალაქის აღმასკომმა ეკლესია გადასცა მრევლს. 1991 წლის 14 იანვრიდან აღდგა ღვთისმსახურება.

## რესურსები ინტერნეტში
* Новочеркасск. Церковь Михаила Архангела.
* Приход храма во имя Святого Архистратига Божия Михаила.

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ფუსა

**ფუსა** () — ქალაქი იაპონიაში. 2016 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 58 393 კაცს. 

## გეოგრაფია
ქალაქში არის სასეირნო პარკები, 300–მდე ალუბლის ხეები და ველოსიპედის ბილიკები.

### ახლომდებარე მუნიციპალიტეტები
*ტოკიო
**აკირუნო
**მიძუჰო
**ტატიკავა
**ჰამურა
**აკისიმა
**მუსასიმურაიამა 
**ჰატიოძი 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Официальный сайт

კატეგორია:ტოკიო
მიძუჰო (დასახლება)

**მიძუჰო ** () — ქალაქი იაპონიაში. მდებარეობს ტოკიოს პრეფექტურაში. 2021 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 32 458 კაცს შეადგენს. 

## გეოგრაფია
მდებარეობს ტოკიოს დასავლეთით.

### ახლომდებარე მუნიციპალიტეტები
*ტოკიო
**ფუსსა
**ომე
**ჰამურა
**მუსასიმურაიამა 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ტოკიო
ნოვოჩერკასკის წმინდა გიორგის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის წმინდა გიორგის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. ტაძარი აგებულია მატარებლის კატარსტროფაში (1888 წლის 17 ოქტომბერი) იმპერატორ ალექსანდრე III-ისა და მისი ოჯახის გადარჩენის აღსანიშნავად.

## ისტორია 
1890 წელს მრევლში მომწიფდა იდეა ეკლესიის მშენებლობის შესახებ. არქიტექტორმა ვასილი კულიკოვმა შექმნა ეკლესიის გეგმა. ეკლესია ააგეს მდინარე ტუზლოვის დამრეც ფერდობზე. ეკლესია საკმაოდ თავისებურ რუსულ არქიტექტურულ სტილშია ნაგები. მისი ზომები არც ისე დიდია, ტევადობა - 400 კაცი. 

ტაძარი აშენდა კერძო შემოწირულობებით და მთლიანად დაჯდა 17 000 რუბლი. ეკლესიის კანკელი დაამზადა ნოვოჩერკასკელმა ხელოსანმა ა. სოლოვიევმა. 

1899 წელს ეკლესიასთან დაარსდა სამრევლო სკოლა. 1908 წელს კი მისთვის ააშენეს ცალკე შენობა. 

ეკლესია არსებობას აგრძელებდა 1939 წლამდე, როდესაც როსტოვის საოლქო აღმასკომის გადაწყვეტილებით დაიხურა. ომის შემდეგ იგი მოქმედებდა, როგორც ხორბლის საწყობი. 1940-იანი წლების ბოლოს იგი კვლავ დაუბრუნდა ეკლესიას და გახდა მოქმედი. 

1990 წლიდან დაიწყო მისი აღდგენა. ეკლესიაში შემონახულია სიწმინდეები: წმინდა მართლმორწმუნე თავადის, ალექსანდრე ნეველის ხატი, რომელიც ჩასმულია ვერცხლის ჩარჩოში, წმინდა პანტელეიმონ მკურნალის ათონის წერილები. განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს კანკელის კედლის ფერწერა. ტაძარშია ასევე ორიგინალური თუჯის ბარელიეფური გამოსახულება „სადუმლო სერობა“, რომელიც ლეონარდო და ვინჩის ფრესკის ასლს წარმოადგენს. 

ამჟამად ნოვოჩერკასკის წმინდა გიორგის ეკლესია როსტოვის საოლქო საბჭოს სახალხო დეპუტატთა საბჭოს 1992 წლის 17 დეკემბრის № 325 გადაწყვეტილებით, აღიარებულია კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად. 

2006 წლიდან ეკლესიის წინამძღვარია დეკანოზი ალექსანდრე ლუკანენკო.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храмы Новочеркасска
* Церкви и храмы Новочеркасска 
* Симфония - Новочеркасский православный информационный портал 

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ჰინოდე

**ჰინოდე** () — ქალაქი იაპონიაში. 2016 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 17 141 კაცს. 

## გეოგრაფია
მდებარეობს ტოკიოს დასავლეთით. უმაღლესი წერტილი მთა ჰინოდე 902 მეტრი.

### ახლომდებარე მუნიციპალიტეტები
*ტოკიო
**აკირუნო
**ომე 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Официальный сайт

კატეგორია:ტოკიო
ნოვოჩერკასკის წმინდა დიმიტრის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის წმინდა დიმიტრის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში. ეკლესია აგებულია დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. მდებარეობს სასფლაოზე, სწორედ ამიტომ ეკლესიას მოსახლეობაში ასევე ეწოდება **დიმიტრი თესალონიკელის სასაფლაოს ეკლესია**. 

## ისტორია 
1810 წლის შემოდგომაზე საქალაქო სასაფლაოს ტერიტორიაზე აკურთხეს ხის ეკლესია, რომელიც ააგეს წმინდა დიმიტრი თესალონიკელის სახელზე. ხის ეკლესია არსებობდა 1861 წლამდე. დონის ატამანის მიხაილ ხომუტოვისა და დონისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსის იოანეს ინიციატივით 1857 წელს სასაფლაოს ეზოში დაიწყო ქვის ეკლესიის მშენებლობა, რომელმაც შეცვალა ხის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა დონის კაზაკების ფინანსებით და დასრულდა 1859 წელს. პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ივან ვალპრედე.

1901 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სამრევლო სკოლა, რომელიც დღემდე მოქმედებს. ეკლესიასთან ასევე მოქმედებს პატარა სამლოცველო პირველ მსოფლიო ომში დაღუპული კაზაკების პატივისცემის ნიშნად.

სასაფლაოზე, სადაც მდებარეობს წმინდა დიმიტრის ეკლესია, დაკრძალულია პირველი არჩეული ატამანი ალექსეი კალედინი (საფლავი არ შემონახულა). დონელი ისტორიკოსი ვ. სუხორუკოვი და სხვ. შემონახული სასაფლაოების გარდა გვხვდება გაძარცვული და განადგურებული საფლავებიც. 

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1920 წლიდან მოყოლებული ეკლესია არ დახურულა და განაგრძობდა მოქმედებას. 1999 წელს ეკლესია აკურთხეს და აშენდა 6 ახალი სამრეკლო, ასევე შერემონტდა ტაძარი და მოაქროვეს ჯვრები.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм св. вмч. Димитрия Солунского
* Храмы Новочеркасска
* Церкви и храмы Новочеркасска 

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ნოვოჩერკასკის სერგეი რადონეჟელის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის სერგეი რადონეჟელის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში.

## ისტორია 
ნოვოჩერკასკის სინთეტიკური პროდუქტების ქარხნის შრომითი კოლექტივის კონფერენციაზე 1999 წლის 10 მარტს მიიღეს გადაწყვეტილება ჩაეტარებინათ ქარხნის მახლობლად მდებარე დაუმთავრებელი შენობის რეკონსტრუქცია. ამავე წლის 3 ივლისს შეიქმნა სამეურვეო საბჭო, ხოლო მშენებლობის მეთვალყურედ დანიშნეს მღვდელი ევგენი მაშტანოვი. 1999 წლის 24 ივნისს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსის პანტელეიმონის კურთხევით საფუძველი ჩაეყარა ეკლესიის მშენებლობას. მთავარი არქიტექტორის ბორის რაიჩენკოვის პროექტის მიხედვით  ეკლესია იქნებოდა ხუთგუმბათიანი, ხოლო მის ჩრდილოეთ გასასვლელის თავზე აღმართული იქნებოდა 30 მეტრიანი სამრეკლო.

უკვე მშენებლობის პროცესში, 2000 წლიდან დაიწყო ტაძარში ღვთისმსახურება. 2001 წლის 11 იანვარს მოხდა ჯვრისა და სამრეკლოს გუმბათის კურთხევა, რომელიც აღასრულა დეკანოზმა ოლეგ დობრინსკიმ. ამავე წლის 17 აპრილს აღესრულა პირველი სააღდგომო წირვა-ლოცვაც. ხუთი გუმბათის კურთხევა მოხდა 2001 წლის 21 აგვისტოს  მთავარეპისკოპოს პანტელეიმონის  მიერ. 2001 წლის 10 ოქტომბერს ეკლესიის პირველ წინამძღვრად დაინიშნა გიორგი ჟილინი. 2002 წელს ეკლესიაში ქვის კანკელი დააყენეს. ტაძრის სამრეკლოზე დააყენეს შვიდი ზარი.  

2015 წელს ტაძარში მოსახატი სამუშაოები მიმდინარეობდა. ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, ახალგაზრდა მართლმადიდებელთა კლუბი, მუშაობს ბიბლიოთეკა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сайт храма
* Новочеркасск. Церковь Сергия Радонежского.
* Приход храма прп. Сергия Радонежского

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ნოვოჩერკასკის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის დონის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი ნოვოჩერკასკში. რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიაში.

## ისტორია 
250პქ|მარცხნივ|მინი|დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიის ხედი რევოლუციამდე
როდესაც 1891 წელს იაპონიაში მოხდა თავდასხმა რუსეთის ტახტის მემკვიდრე ნიკოლოზ ალექსნდრეს ძეზე, რომელიც ითვლებოდა კაზაკთა ჯარების ატამანად, ნოვოჩერკასკელებმა 1893 წლის 29 აპრილს მიმართეს თხოვნით დონისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის ეპისკოპოსს მაკარის, რათა აეშენებინათ ღვთისმშობლის სახელობის ტაძარი დონის სასწაულმოქმედი ხატის პატივსაცემად, რომელიც წინ უძღოდა დიმიტრი დონელის რაზმს მამაის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ეპისკოპოსმა მაკარმა დალოცა ტაძრის მშენებლობა. 

იმპერატორმა ალექსანდრე III-მ ნება დართო ტაძრის მშენებლობაზე. დონის ღვთისმშობლის ტაძრის სამრევლო საბჭოს თავმჯდომარედ აირჩიეს მღვდელი პეტრე ზნამენსკი. საბჭოს შემადგენლობაში შევიდნენ ცნობილი ნოვოჩერკასკელი მოღვაწეები — გენერალ-ლეიტენანტი ვასილი ლიუტენსკოვი, მ. უშაკოვი, პროკურორის თანაშემწე პ. შიშოვი, ვაჭარი ს. ციკუნოვი, გუბერნიის მდივანი ს. რიკოვსკი და სხვ. დოკუმენტები ეკლესიის მშენებლობის შესახებ არ შემორჩენილა. თუ ვიმსჯელებთ შემორჩენილი ფოტოებით, ეს იყო ერთსართულიანი თეთრი ქვით ნაგები, ხუთგუმბათიანი ეკლესია, რომლის არქიტექტორიც იყო სერგეი ბოლდირევი. 

ეკლესიის კანკელი მოხატა მხატვარმა ე. ჩერეპახინმა, რომელსაც ასევე მიუღია მონაწილეობა ამაღლების ტაძრის მშენებლობაში. 1903 წელს ეკლესია ააშენეს და აკურთხეს დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესია არსებობდა ჯერ კიდევ 1930 წელს. ზუსტი ცნობები მისი განადგურების შესახებ შემონახული არაა. 

### თანამედროვე ეკლესია 
თანამედროვე ტაძარი დაარსდა 1992 წელს. მშენებლობა მიმდინარეობდა 10 წლის მანძილზე. ტაძარი ტრადიციულ რუსულ არქიტექტურულ სტილზეა აგებული. მთავარი შესასვლელის თავზე დგას ორიარუსიანი სამრეკლო. ტაძრის ცენტრალურ ნაწილზე დადგმულია გუმბათი. მოჩუქურთმებული კანკელი დამზადებულია ადგილობრივი ხელოსნების მიერ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сайт храма 
* Новочеркасск. Церковь Донской иконы Божией Матери. 
* Храмы Новочеркасского благочиния 
* Несохранившиеся храмы Новочеркасска

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2017

**ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2017** — ევროვიზიის სიმღერის 62-ე კონკურსი, რომელიც გაიმართება კიევში (უკრაინა). უკრაინამ კონკურსის მასპინძლობის უფლება მოიპოვა 2016 წლის კონკურსში ჯამალას სიმღერის „1944“ გამარჯვების შედეგად. ეს იქნება მეორედ ჩატარებული კონკურსი კიევში, მას შემდეგ, რაც 2005 წელს ჩატარდა. კონკურსი შედგება ორი ნახევარფინალისგან, რომელიც გაიმართება 9 და 11 მაისს და ფინალი 13 მაისს 2017 წელს. კონკურსში მონაწილეობას მიიღებენ 42 ქვეყნის წარმომადგენლები.

## ჩატარების ადგილი 
2016 წლის 9 სექტემბერს ევროვიზიის ჩატარების ადგილად არჩეულ იქნა კიევის საერთაშორისო საგამოფენო ცენტრი, რაც უკრაინის ყველაზე დიდ საგამოფენო სივრცეს წარმოადგენს. საგამოფენო ცენტრი არის მრავალი საერთაშორისო კულტურული და საქმიანი ღონისძიების ჩატარების ადგილი.

კიევმა 2005 წელს უმასპინძლა ევროვიზიის სიმღერის კონკურს, ის ჩატარდა სპორტის სასახლეში. მაშინ უკრაინამ კონკურსის მასპინძლობის უფლება მოიპოვა 2004 წლის კონკურსში რუსლანას სიმღერის „Wild Dances“ გამარჯვების შედეგად.

## მონაწილეები
2016 წლის 31 ოქტომბერს გამოცხადებული იყო, რომ 2017 წლის კონკურსში მონაწილეობას მიიღებდა 42 ქვეყანა. კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად დაბრუნდნენ პორტუგალია და რუმინეთი, თუმცა გავიდა ბოსნია და ჰერცეგოვინა. კონკურსი აგრეთვე დატოვა რუსეთმა, მას შემდეგ, რაც მის წარმომადგენელ, იულია სამოილოვას, აუკძალეს უკრაინის ტერიტორიაზე შესვლა რუსეთის მიერ ანექსირებულ ყირიმში ვიზიტის გამო.

### დაბრუნება 
*  — RTP-ის რესტრუქტურიზაციის შემდეგ პორტუგალია ბრუნდება კონკურსში.
*  — დისკვალიფიკაციის შემდეგ რუმინეთი ბრუნდება კონკურსში.

### მონაწილეობაზე უარის თქმა 
*  — ანდორის რადიო და ტელევიზიის წარმომადგენლებმა განაცხადეს, რომ ანდორა არ აპირებს 2017 წლის კონკურსში დაბრუნებას.
*  — ქვეყნის ტელეკომპანიას გააჩნია 5,4 მილიონი ევროს ვალი ЕВС-სთან, რის შედეგადაც ბოსნია დისკვალიფიცირებულია.
*  — 1FLTV-მა განაცხადა, რომ ფინანსური პრობლემებიდან გამომდინარე ლიხტენშტაინის დებიუტი კონკურსში არ შედგება.
*  — RTL-ის წარმომადგენლებმა ჯერ კიდევ 2016 წლის მაისში განაცხადეს, რომ ლუქსემბურგი არ აპირებს დაბრუნებას უახლოეს მომავალში. 
*  — მონაკოს მაუწყებელმა Télé Monte Carlo (TMC) განაცხადა, რომ მონაკო არ აპირებს 2017 წლის კონკურსში დაბრუნებას.
*  — ფინანსური ხარჯებიდან გამომდინარე, სლოვაკეთი არ იღებს მონაწილეობას 2012 წლიდან, განაცხადა ეროვნულმა მაუწყებელმა „Rozhlas a televízia Slovenska“ (RTVS).

### პირველი ნახევარფინალი
პირველ ნახევარფინალში მონაწილეობას 18 სახელმწიფოს წარმომადგენელი მიიღებს. ხმის მიცემის უფლება ასევე ექნება დიდი ხუთეულის სამ სახელმწიფოს — იტალიას, ესპანეთსა და გაერთიანებულ სამეფოს.

### მეორე ნახევარფინალი
მეორე ნახევარფინალში მონაწილეობას 18 სახელმწიფოს წარმომადგენელი მიიღებს. ხმის მიცემის უფლება ასევე ექნება დიდი ხუთეულის ორ სახელმწიფოს — საფრანგეთსა და გერმანიას, ასევე მასპინძელ ქვეყანას — უკრაინას.

### ფინალი
## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერის კონკურსები წლების მიხედვით
ნოვოჩერკასკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია** () — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ნოვოჩერკასკში. ააგეს 1810-1812 წლებში. მდებარეობდა ფოსტის ქუჩაზე (ამჟამად პუშკინის ქუჩა). ასევე ცნობილია, როგორც **ნიკოლაევსკის ეკლესია**.

ნოვოჩერკასკის ფოსტის ქუჩაზე 300 მეტრის რადიუსში ორი წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია მდებარეობდა: ერთი მართლმადიდებლური - ნიოლაევსკის მოედანზე (ამჟამად ლევსკის მოედანი), ხოლო მეორე - სტაროობრიადცევების ალექსანდრეს ბაღში. 

## ისტორია 
ნიკოლაევსკის ხის ეკლესიის მშენებლობა საზეიმოდ დაიწყო 1810 წლის 14 აგვისტოს და მშენებლობა დასრულდა 1812 წელს. ტაძარი აშენდა ჩერკასკის ნიკოლაევის ეკლესიის მრევლის ძალისხმევით, რომლებიც ატამან მატვეი პლატოვის მითითებით მთლიანად გადასახლდნენ ნოვოჩერკასკში. მშენებლობას მეთვალყურეობდა ინჟინერ-პოდპოლკოვნიკი ეფიმოვი. ნიკოლაევსკის ახალი ეკლესია 1812 წლის 22 ივლისს აკურთხა მღვდელმა იოანე დოლოტინმა.

ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1821 წელს და იგი აკურთხეს 1829 წელს. შედგებოდა ორი სალოცავისაგან: მარჯვენა წმინდამოწამე ბარბარეს, ხოლო მარცხენა - ღვთისმშობლის მიძინების სახელობისა იყო. ეკლესიის პროექტი გადაამუშავა არქიტექტორმა ამვროსიმოვმა და შექმნა ამპირის სტილში. ეკლესია იყო ერთსართულიანი, ერთგუმბათიანი თეთრი ქვით ნაგები, ეკლესიას ჰქონდა ასევე ქვის სამრეკლო. 

ეკლესია დაიხურა 1935 წელს, ხოლო 1939 წელს დაშალეს მის ადგილზე სკვერის გაშენების საბაბით. ამჟამად მის ადგილზე მდებარეობს ლევსკის მოედანი, სადაც 1995 წლის 19 ნოემბერს აღმართეს ხის ჯვარი დანგრეული ნიკოლაევსკის ეკლესიის სამახსოვროდ. მოგვიანებით ხის ჯვარი შეცვალის მეტალით.

File:Новочеркасск Почтовая улица 1.jpg|
File:Новочеркасск Почтовая улица 3.jpg|

.

## რესურსები ინტერნეტში
* Новочеркасск. Церковь Николая Чудотворца.
* Церковь Святого Николая

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია

**ნოვოჩერკასკის ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია** () — ყოფილი მართლმადიდებლური (სტაროობრიადცები) ტაძარი ნოვოჩერკასკში. ააგეს 1908 წელს. მდებარეობდა ფოსტის ქუჩაზე (ამჟამად პუშკინის ქუჩა 41). 

## ისტორია 
XX საუკუნის დასაწყისში ნოვოჩერკასკელ სტაროობრიადცებსა და მართლმადიდებლებს შორის იგრძნობოდა დათბობა, რაც გამოიწვია იმპერატორის 1905 წლის ბრძანებულებამ, რომლის მიხედვითაც  რუსეთის იმპერიის მოქალაქეებს მიენიჭათ სინდისის, სიტყვის, შეკრებისა და გაერთიანებების თავისუფლება. სტაროობრიადცებმა გადაწყვიტეს აეშენებინათ ეკლესია. მათი მდგომარეობა კიდევ უფრო შეამსუბუქა 1906 წლის კანონმა რელიგიის თავისუფლების შესახებ. 

ამასთან დაკავშირებით ნოვოჩერკასკელმა კაზაკმა დიმიტრი ბაიდალაკოვმა ეკლესიის მშენებლობისათვის ფოსტის ქუჩაზე მდებარე საკუთარი ეზოს ორი ქვის სახლი დაუთმო სტაროობრიადცებს. ეკლესიის მშენებლობის ნებართვის მიღების შემდეგ ეკლესიის მშენებლობა დაასრულეს 1907 წელს. ეკლესია შიგნიდან მოხატა მხატვარმა ივან პოპოვმა, რომელიც მონაწილეობდა დონის საკათედრო ტაძრის მოხატვაშიც. ეკლესიის შიგნით, თანამედროვეების გადმოცემით, აღმართული იყო მოოქროვილი ლურჯი, ლამაზი კანკელი. 1908 წლის 26 ოქტომბერს, მოსკოვიდან გამოგზავნილმა სტაროობრიადცების მთავარეპისკოპოსმა იოანე კარტუშინმა ეკლესია აკურთხა, მას ეხმარებოდა ეპისკოპოსი თეოდოსი.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესია დაანგრიეს. საინტერესოა, რომ ამავე ფოსტის ქუჩაზე ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიიდან 300 მეტრში მდებარეობდა წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ორი ეკლესია. ერთ-ერთი მართლმადიდებლური იყო, ხოლო მეორე სტაროობრიადცებს ეკუთვნოდა. აღნიშნული ეკლესიებიც შეეწირა საბჭოთა რეპრესიებს.

ფაილი:Новочеркасск (до 07.11.1917). Церковь Покрова Пресвятой Богородицы.jpg|ეკლესიის გარე ხედი
ფაილი:Новочеркасск (до 07.11.1917). Церковь Покрова Пресвятой Богородицы (внутри).jpg|ეკლესიის შიდა ხედი

## რესურსები ინტერნეტში 
* Новочеркасск. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы.

## სქოლიო
კატეგორია:ნოვოჩერკასკის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ლუქსემბურგელები

**ლუქსემბურგელები** — გერმანული ეთნოსის ხალხი, წარმოშობით ლუქსემბურგიდან, რომლებიც არიან საერთო ლუქსემბურგული კულტურის მატარებლები. იურიდიულად ლუქსემბურგელები არიან ლუქსემბურგის დიდი საგრაფოს მოქალაქეები. 

## ლიტერატურა 
*
*

## სქოლიო 
კატეგორია:ლუქსემბურგი
კატეგორია:ევროპის ხალხები
კატეგორია:ეთნიკური ჯგუფები
მილაცოს ბრძოლა (888)

**მილაცოს ბრძოლა** — საზღვაო ბრძოლა ბიზანტიის იმპერიასა და აღლაბიდებს შორის. გაიმართა 888 წლის ოქტომბერში სიცილიის ჩრდილოეთით. ბრძოლა ზოგჯერ მოხსენიებულია, როგორც **მილაცოს მეორე ბრძოლა**. პირველ ბრძოლად მოიხსენიებენ 880 წლის სტელაის ბრძოლას. 

888 წელს აღლაბიდებმა გემებით ახალი ჯარი გაგზავნეს იტალიაში. მათი მთავარი მიზანი კალაბრიის დაპყრობა იყო. მათ გზაში კონსტანტინოპოლის საიმპერიო ფლოტის ესკადრილია შეხვდათ. ბრძოლის შესახებ მხოლოდ არაბული წყაროები მოგვითხრობენ. ბრძოლა აღლაბიდთა გამარჯვებით დამთავრდა — 5000 ბიზანტიელი დაიხრჩო, 2000  ბრძოლისას დაიღუპა.

ამ დამარცხების შემდეგ, ბიზანტიელებმა ბევრი ციხე-სიმაგრე მიატოვეს სიცილიაში.

## ლიტერატურა 
* Eickhoff, Ekkehard (1966). Seekrieg und Seepolitik zwischen Islam und Abendland: das Mittelmeer unter byzantinischer und arabischer Hegemonie (650-1040) (in German). De Gruyter
* Pryor, John H.; Jeffreys, Elizabeth M. (2006). The Age of the ΔΡΟΜΩΝ: The Byzantine Navy ca. 500–1204. Leiden, The Netherlands and Boston, Massachusetts: Brill Academic Publishers. ISBN 978-90-04-15197-0.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
კატეგორია:IX საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:888 წლის ბრძოლები
კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი

**კაპიტანი ამერიკა:ზამთრის ჯარისკაცი** () — ფანტასტიკის ჟანრის ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია მარველის სუპერგმირებზე. ფილმში ნაჩვენებია თორის შემდგომი მოვლენები. ფილმში მონაწილეობენ მსახიობები: კრის ევანზი, სკარლეტ იოჰანსონი, სებასტიან სტენი, ებტონი მაკიე, კობიე სმულდერსი და სხვები.ფილმი ეკუთნის ტრილოგია Marvel-ის კინოსამყაროს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
* 

კატეგორია:2014 წლის ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
დონის ნახიჩევანის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია

**დონის ნახიჩევანის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია** (; ) — პირველი სომხური ეკლესია დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონის შემადგენლობაშია). ეკლესია დაანგრიეს 1930-იან წლებში. 

## ისტორია 
ხის სომხური ეკლესია ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე უკვე აგებულია 1780 წელს, ანუ ქალაქის დაარსების მომდევნო წელს. ამ ტაძარში ხდებოდა სხვა სომხური ეკლესიების საძირკველში ჩასატანებელი ქვების კურთხევა. 1781 წლის 14 აპრილს საზეიმოდ აკურთხეს ოთხი ქვა, რომელიც შემდეგ დააყენეს ქალაქის ოთხივე კუთხეში. იოსებ არღუთაშვილ-მხარგრძელის (არჩეული, მაგრამ არაინტრონიზებული სრულიად სომეხთა კათოლიკოსი) ხელნაწერის, „დავთარის“ მიხედვით ახალი, ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესიის მშენებლობას საფუძველი ჩაეყარა 1781 წელს და მისი მშენებლობა დასრულდა არაუგვიანეს 1787 წლისა. მესამე ტაძრის მშენებლობა დაიწყო 1819 წლის 18 მაისს.

ეკლესია მდებარეობდა 1-ლი უსპენსკაიას (ამჟამად პროლეტარის) ქუჩაზე, იქ სადაც ამჟამად საცხოვრებელი სახლი № 2 მდებარეობს. სამტრაპეზიანი ტაძარის გეგმას თავდაპირველად ჰქონდა სწორკუთხა ჯვრის ფორმა. ტაძრის ცენტრალური სივრცის თავზე აღმართული იყო  გუმბათი. სამხრეთისა და ჩრდილოეთის შესასვლელები გაფორმებული იყო ოთხსვეტიანი ტოსკანური პორტიკებით. ცენტრალური (დასავლეთის) გასასვლელის თავზე დაშენებული იყო სამრეკლო, რომელიც ჩამოინგრა 1850-იან წლებში. 1856 წელს, არქიტექტორ ნ. მურატოვის პროექტის მიხედვით ეკლესია გააფართოვეს. მიამატეს ახალი დეტალები დასავლეთის შესასველის სამრეკლოს მხარეს.

ტაძართან მოქმედებდა პატარა სომხური სასაფლაო, სადაც დაკრძალულნი იყვნენ ცნობილი ნახიჩევანელები. კერძოდ, აქ დაკრძალულნი იყვნენ ქველმოქმედები: ჰოვანეს პოპოვი და სტეფან ნატალიანი. ეკლესიასთან მოქმედებდა სასწავლებელიც.

1930-იან წლებში ეკლესია დახურეს და მალევე დაანგრიეს. ეკლესიასთან არსებული სასწავლებლის ბაზაზე გაიხსნა № 12 სკოლა, რომლისთვისაც ააგეს ახალი შენობა. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობა გააფართოვეს და აქ განათავსეს № 12 პროფესიული სასწავლებელი.

ფაილი:Surb-Astvacacin. Nakhichevan-on-Don. Plan.png|ეკლესიის ფასადი (მარცხნივ) და ეკლესია ჭრილში (მარჯვნივ). Mუქი შავი ფერით აღნიშნულია 1856 წლის მიშენება.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის სომხური ეკლესიები
კატეგორია:დონის როსტოვის დაკარგული ეკლესიები
კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი

„**კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი**“ () — 2016 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება Marvel Comics-ის ამავე სახელწოდების სუპერგმირის გუნდის თავგადასავლებს. იგი გადაღებულია Marvel Studios-ის მიერ, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Studios Motion Pictures. ფილმი არის რიგით მეცამეტე ფილმი მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს სერიებში და ფილმების „კაპიტანი ამერიკა: ზამთრის ჯარისკაცი“ და „კაპიტანი ამერიკა: პირველი შურისმაძიებელი“ პირდაპირი გაგრძელება. რეჟისორები არიან ძმები რუსოები, ხოლო სცენარი დაწერეს კრისტოფერ მარკუსმა და სტივენ მაკფილიმ. ფილმში მონაწილეობენ მსახიობები: კრის ევანზი, რობერტ დაუნი უმცროსი, სკარლეტ იოჰანსონი, სებასტიან სტენი, ენტონი მაკი, დონ ჩიდლი, ჯერემი რენერი, უილიამ ჰარტი, დანიელ ბრიული და სხვები.

„კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომის“ მსოფლიო პრემიერა გაიმართა ლოს-ანჯელესში 2016 წლის 12 აპრილს და აშშ-ში გამოვიდა 2016 წლის 6 მაისს. ფილმმა მიიღო მაღალი შეფასებები კრიტიკოსებისგან, მიმოხილვების აგრეგატორ საიტზე Rotten Tomatoes ფლობს 91-იან რეიტინგს 388 მიმოხილვაზე დაყრდნობით, 7.67/10 საშუალო რეიტინგით. ფილმი კომერციულადაც წარმატებული აღმოჩნდა, რომლის შემოსავალმა 1.1 მილიარდ ამერიკულ დოლარს გადააჭარბა და იქცა 2016 წლის ყველაზე შემოსავლიან და ყველა დროის 12-ე ყველაზე შემოსავლიან ფილმად.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები
კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
თასოსის ბრძოლა

**თასოსის ბრძოლა** — საზღვაო ბრძოლა ბიზანტიის იმპერიასა და ახალდაარსებულ კრეტის საამიროს შორის. გაიმართა  829 წლის ოქტომბერში. კრეტელმა არაბებმა მოიპოვეს ერთ-ერთი მთავარი გამარჯვება. ბიზანტიის მთელი ფლოტი განადგურდა. ამ ბრძოლის შემდეგ ეგეოსის ზღვაზე დაიწყო არაბთა თარეში. კიკლადები და აიონ-ოროსი დიდი ხნით მიტოვებული იქნა.

## ლიტერატურა 
* Treadgold, Warren (1988), *The Byzantine Revival, 780–842*, Stanford University Press, p. 268, ISBN 0-8047-1462-2
* Vasiliev, A.A. (1935), ''Byzance et les Arabes, Tome I: La Dynastie d'Amorium (820–867)'' (in French), Brussels: Éditions de l'Institut de Philologie et d'Histoire Orientales, p. 90

კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
კატეგორია:IX საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:829 წლის ბრძოლები
გარუა

**გარუა** () — ქალაქი კამერუნის ჩრდილოეთით. ჩრდილოეთის რეგიონის და ბენუეს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 235 996 ადამიანს.

## ისტორია 
ქალაქი ადამავის ემირატის პირველი მმართველის — მოდიბო ადამას ბრძანებით დაარსდა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.

## ეკონომიკა 
ქალაქი მსხვილი სამდინარე პორტია.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის ქალაქები
პირველი მსოფლიო ომის გმირების ძეგლი (დონის როსტოვი)

**პირველი მსოფლიო ომის გმირების ძეგლი** () — ძეგლი დონის როსტოვში. ძეგლი ეძღვნება რუსეთის საიმპერატორო არმიის ჯარისკაცებსა და ოფიცრებს, რომლებმაც მონაწილეობა მიიღეს პირველ მსოფლიო ომში. ძეგლი აღმართეს 2014 წელს. მდებარეობს ხალტურინისა და წითელარმიელთა ქუჩის გადაკვეთზე მდებარე სკვერში. 

## ძეგლის გახსნა 
2014 წელს შესრულდა 100 წელი პირველი მსოფლიო ომის დაწყებიდან, რომელშიც აქტიურ მონაწილეობას იღებდა რუსეთიც. იგი მონაწილეობდა აღმოსავლეთის ფრონტზე მიმდინარე ბრძოლებში. 1917 წელს რუსეთში შიდა არეულობების გამო ფრონტზე ქვეყნის მდგომარეობა საკმაოდ კრიტიკული აღმოჩნდა. 1918 წლის მარტში ხელისუფლებაში მოსულმა ბოლშევიკებმა ხელი მოაწერეს თავისი პირობებით რუსეთისათვის საკმაოდ მძიმე სამშვიდობო ხელშეკრულებას. თვით ომს ახალი საბჭოთა ხელისუფლება უწოდებდა „იმპერიალისტურსა“ და არასამართლიანს, სწორედ ამის გამო ომში განვითარებულ მოვლენებს ხელისუფლება დიდ ყურადღებას არ უთმობდა. 

ერთი საუკუნის შემდეგ ამ მნიშვნელოვანმა მოვლენამ რუსეთში გამოიწვია საჯარო ინტერესი და დადგა ომში მონაწილე ჯარისკაცების ხსოვნისადმი პატივისცემის საკითხი. 2014 წელს მთელი ქვეყნის მასშტაბით გაიმართა კულტურული და სამეცნიერო ღონისძიებები, რომლებიც ეძღვნებოდა აღნიშნულ თემატიკას. 

სპეციალურმა კომისიამ, რომელიც შეიქმნა დონის როსტოვში ძეგლის დასადგმელად, განიხილა ძეგლის ესკიზის სამი ვარიანტი. საბოლოოდ შეარჩიეს რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვრის სერგეი ისაკოვის პროექტი. ძეგლის დამზადებისა და დადგმის ხარჯები თავის თავზე აიღო როსტოვის ოლქის სავაჭრო-სამრეწველო პალატამ. 

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა

**შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა** () — ფანტასტიკის ჟანრის 2015 წლის ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია მარველის სუპერგმირებზე, ფილმი ეკუთნის ტრილოგია Marvel Cinematic Universe.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 

კატეგორია:2015 წლის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
სარუსის ბრძოლა

**სარუსის ბრძოლა** — ბრძოლა აღმოსავლეთ რომის იმპერიასა და სასანიდებს შორის. გაიმართა 625 წლის აპრილში. ჰერაკლე, წარმატებული ბრძოლებისა და მანევრების შემდეგ წამოეწია კონსტანტინოპოლისკენ მიმავალ შაჰრბარაზს, რომელსაც გადაწყვეტილი ჰქონდა ალყის შემორტყმა, სადაც მას დუნაის ავარები დაეხმარებოდნენ. ბრძოლა დამთავრდა რომაელების (ბიზანტიელების) ნომინალური ამარჯვებით. სასანიდებმა კი გააგრძელეს გზა მცირე აზიის გავლით.

## ლიტერატურა 
* James Howard-Johnston (2006). *East Rome, Sasanian Persia And the End of Antiquity: Historiographical And Historical Studies*. Ashgate Publishing. ISBN 0-86078-992-6

კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
კატეგორია:VII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:625 წლის ბრძოლები
ელისაბედ I-ის ძეგლი (დონის როსტოვი)

**ელისაბედ I-ის ძეგლი** () — ძეგლი დონის როსტოვში. ძეგლი ეძღვნება რუსეთის იმპერატრიცასა და ქალაქის დამაარსებელ ელისაბედ პეტრეს ასულს. გაიხსნა 2007 წელს სერგეი ოლეშნიას პროექტის მიხედვით. მდებარეობს პოკროვის სკვერში.

## ისტორია 
დონის როსტოვის დაარსების თარიღად შეიძლება ჩაითვალოს 1749 წლის 15 დეკემბერი, როდესაც იმპერატრიცა ელისაბედ I-მა გამოსცა ბრძანება ტემერნიკის საბაჟოს დაარსების შესახებ, რომელიც იყო პირველი მუდმივი დასახლება როსტოვის ტერიტორიაზე. XVIII საუკუნის შუა წლებიდანვე ტემერნიკის საბაჟო და პორტი ასრულებდა მნიშვნელოვან როლს სამხრეთ-აღმოსავლეთ რუსეთის ეკონომიკურ ცხოვრებაში. ეს იყო ერთადერთი პუნქტი, რომლის გავლითაც რუსეთს შეეძლო ეწარმოებინა ვაჭრობა აზოვის, შავი და ხმელთაშუა ზღვების ნავსადგურებთან. პრაქტიკულად ეს იყო „მეორე ფანჯარა“ ევროპაში. 1761 წელს დაიწყო დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრის მშენებლობა. მოგვიანებით, ზუსტად 1811 წელს ციხესიმაგრემ მიიღო ქალაქის სტატუსი. 1835 წელს ციხესიმაგრე მიატოვეს. რათა განესხვავებინათ დიდი როსტოვისაგან ახლად დაარსებულ ქალაქს უწოდეს დონის როსტოვი. 

2006 წელს გამოაცხადეს კონკურსი ელისაბედ I-ის ძეგლის პროექტის შექმნის შესახებ. დონის როსტოვის საჯარო ბიბლიოთეკაში წარადგინეს ექვსი  პროექტი. გამარჯვებულის გამოვლინება მოხდა ქალაქის დაგეგმარების საბჭოს მიერ. გამარჯვებული გახდა დონელი მხატვარი სერგეი ოლეშნია, რომლის ძეგლებიც აღმართულია რუსეთის სხვადასხვა ქალაქებში.

## ძეგლის აღწერილობა 
ძეგლის სიმაღლეა 7,2 მეტრი (ძეგლი ― 3,5 მეტრი, კვარცხლბეკი ― 3,7 მეტრი). ელისაბედის ფიგურა, ჰორელიეფი და ბრძანებულება, რომელიც ხელში უჭირავს იმპერატრიცას, დამზადებულია ბრინჯაოსაგან და მთლიანობაში იწონის 3 ტონას. გრანიტის პოსტამენტის წონაა დაახლოებით 50 ტონა.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ბამენდა

**ბამენდა** (ასევე ცნობილია, როგორც **აბაკვა** და **მანკონი**) () — ქალაქი კამერუნში, ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონის და მეზამის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 269 530 ადამიანს. ქალაქი მდებარეობს 366 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით კამერუნის დედაქალაქ იაუნდედან და ცნობილია მისი გრილი კლიმატით, ბორცვიანი ადგილებით და მოხერხებული მდგომარეობით.

როგორც სხვა ნებისმიერი რეგიონის ცენტრში, ბამენდაშიც გახსნილია ბევრი ბაზარი, ბანკი და ოფისი. მრეწველობის ძირითადი დარგია სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის გადამუშავება, პირველ რიგში ყავის.

ბამენდაში მდებარეობს კულტურის რამდენიმე ობიექტი, როგორიცაა მანკონის სასახლე, ახლახან აშენებული მუზეუმით, ასევე ბალის სასახლე, რომლის ტერიტორიაზე არსებობს ძველი არქიტექტურული ნაგებობები.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის ქალაქები
ძმები მარტინების სახლი

**ძმები მარტინების სახლი** () ასევე ეწოდება **წითელი სახლი** () — ნაგებობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ბალშაია-სადოვაიის და კრეპოსტნოვო-პერეულკის ქუჩების გადაკვეთაზე. სახლი აგებულია 1893 წელს არქიტექტორ ნ. სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. შენობის პირველი მფლობელი იყო ბრიტანეთის ქვეშევრდომი ივანე მარტინი. ძმები მარტინების სახლს აქვს ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
მინი|left|150px|კუთხის კოშკურა
ორსართულიანი წითელი აგურის შენობა აგებულია 1893 წელს როსტოველი არქიტექტორის ნიკოლაი სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. აერთიანებს რუსულ და გერმანულ არქიტექტურულ სტილს.

1920-იან წლებში მოხდა ძმები მარტინების სახლის ნაციონალიზაცია. პირველ სართულზე განათავსეს სხვადასხვა დაწესებულებები, ხოლო მეორე სართულზე კომუნალური ბინები. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობას ჩაუტარეს რესტავრაცია, რომლის შედეგადაც დაიკარგა სახურავზე არსებული ფანჯარა.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
მარუა

**მარუა** () — ქალაქი კამერუნის ჩრდილოეთში. უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონის და დიამარეს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემების თანახმად ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 201 371 ადამიანს.

## გეოგრაფია 
ქალაქი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, მანდარის მთების ძირში. მარუა განლაგებულია მდინარე კალიაოს დინების გასწვრივ.

## ეკონომიკა 
მარუა ავტომაგისტრალების გადაკვეთაზე მდებარე მთავარი სავაჭრო ცენტრია. ქალაქის შემოგარენში ნაწარმოები სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია მიეწოდება გარუაში, ხოლო შემდეგ მდინარე ბენუეს საშუალებით კიდევ უფრო შორს — ნიგერიაში.

## თანამედროვე ქალაქი 
მარუაში მუშაობს ეთნოგრაფიული მუზეუმი, რომლის ექსპოზიცია ეძღვნება ადგილობრივი მოსახლეობის კულტურას და ყოფაცხოვრებას.

ქალაქში არსებობს მოქმედი პროტესტანტული ეკლესია და რამდენიმე მეჩეთი.

მუშაობს ჰოსპიტალი და ვეტერინარული სადგური. ქალაქის ჩრდილოეთ შემოგარენში მდებარეობს ვაზას ეროვნული პარკი.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის ქალაქები
დონის როსტოვის რკინიგზელთა კულტურის სასახლე

**რკინიგზელთა კულტურის სასახლე** () — დონის როსტოვის კულტურის სასახლე. 

## ისტორია 
1924 წლის დასაწყისში ვლადიკავკაზის რკინიგზელთა პროფესიული კავშირი დონის როსტოვში გამოვიდა ინიციატივით აეშენებინათ შრომის სასახლე „პროლეტარიატის ბელადის“ ვლადიმერ ლენინის პატივისცემის ნიშნად (ასევე ეწოდება ლენინის სახელობის მუშათა სასახლე, რის გამოც შემოკლებით ზოგჯერ უწოდებენ „Лендворец-ს“). 

კულტურის სახლის მშენებლობისთვის ადგილი შემთხვევით არ შეურჩვიათ. სწორედ ამ ადგილზე 1905 წლის დეკემბერში სახალხი რაზმმა, რომელიც შედგებოდა ვლადიკავკაზის რკინიგზის მუშებისაგან, 13-დამ 20 დეკემბრამდე ალყაში მოაქცია სამეფო ძალები და კაზაკები. 

1924 წლის 3 მაისს საფუძველი ჩაუყარეს რკინიგზელთა კულტურის სასახლიის მშენებლობას. მშენებლობა წარიმართა სწრაფი ტემპით და უკვე 1927 წლის 6 ნოემბერს მოხდა მისი საზეიმო გახსნა. პროექტის ავტორები იყვნენ არქიტექტორი მიხაილ კონდრატიევი და ლეონიდ ებერგი. 

პირველი დამთვარიელებლები სასახლემ მიიღო 1928 წელს. ამ მომენტიდან რკინიგზელთა ყველა მნიშვნელოვანი ღონისძიებები და საზეიმო საღამოები იმართებოდა სასახლის დარბაზებში. 1934 წელს რკინიგზელები სწორედ ამ სასახლეში შეხვდნენ მიხეილ შოლოხოვს. 1941 წელს შრომის სასახლეში ჩამოყალიბდა 339-ე როსტოვის მსროლელთა დივიზიის, 1135-ე მსროლელთა პოლკი. 

მეორე მსოფლიო ომის დროს სასახლე ნაწილობრივ დაინგრა. მისი აღდგენის პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორმა ზოია პოჩენცოვა-ორლინსკაიამ. აღდგენითი სამუშაოები დასრულდა 1957 წელს. 1960 წელს გაიხსნა რკინიგზელთა მუზეუმი, ხოლო 1961 წელს ისტორიის, რელიგიისა და ათეიზმის მუზეუმი. 

## გალერეა 

ფაილი:RND_Lendvorec-1.jpg
ფაილი:RND_Lendvorec-2.jpg

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი
* Дворец культуры железнодорожников в Ростове
* Перечень объектов культурного наследия регионального значения
* Информация о ДК на сайте вышестоящей организации 
* Живой Ростов - Лендворец (Статья журналиста Веры Волошиновой)

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
აფრანიუ

**აფრანიუ** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 522 მეტრზე. მიეკუთვნება სან-ფრანსისკუ-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პეტროლინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 586 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.8 კმ²-ზე. ფართობი 1 490 595 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერნამბუკუ
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები*
*[Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil](https://web.archive.org/web/20091003103229/http://www.pnud.org.br/atlas/ranking/IDH-M%2091%2000%20Ranking%20decrescente%20(pelos%20dados%20de%202000).htm)

კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები