open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
სუდურლანდი

**სუდურლენდი** () — ისლანდიის 8 რეგიონიდან ერთ-ერთი, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. ფართობი — . მოსახლეობის რაოდენობა —  კაცი. სიმჭიდროვე 0,979 ადამ./კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სელფოსი.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
სუდურლენდის რეგიონი ადმინისტრაციულად იყოფა 3 სისლად და 2 «თავისუფალ თემად».

სისლები:
* ვესთურ-სკაფთაფელსსისლა. ფართობი შეადგენს 7701 კმ². ადმინისტრაციუკი ცენტრი — ქალაქი ვიკი
* რაუნგარვალლასისლა. ფართობი შეადგენს 7971 კმ². ადმინისტრაციუკი ცენტრი — ჰვოლსვიოდლური
* აურნესსისლა. ფართობი შეადგენს 8287 კმ². ადმინისტრაციუკი ცენტრი — სელფოსი.

«თავისუფალი თემები»:
* ვესთმანნაეიარი. მოსახლეობა 4086 ადამიანი. ფართობი შეადგენს 17 კმ². ადმინისტრაციუკი ცენტრი — ვესთმანნაეიარი
* Sveitarfélagið Árborg. მოსახლეობა 7922 ადამიანი. ფართობი შეადგენს 158 კმ². ადმინისტრაციუკი ცენტრი — სელფოსი

## მოსახლეობა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ისლანდია
კატეგორია:ისლანდიის რეგიონები
იკოთი

**იკოთი** — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის (ბოლის თემი), მდინარე ქსნის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 960 მ, ახალგორიდან 3 კმ, ქსნიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 34 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1089 კაცი. 

სოფელში დაიბადა დოსითეოს ფიცხელაური.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
წყალდიდობა სურამში (2011)

** წყალდიდობა სურამში** —  წყალდიდობა, რომელიც დაფიქსირდა 2011 წლის 18 ივნისს დაბა სურამში.  წყალდიდობა გამოიწვია 18 ივნისს საღამოს ლიხის ქედზე წამოსულმა უხვმა ნალექმა, რის შედეგადაც ადიდდა მდინარე სურამულა საცხოვრებელ სახლებში შევარდა და პირველი სართულები დატბორა. მნიშვნელოვნად დააზარალა ხაშურისა და სურამის მოსახლეობა. ოფიციალური მონაცემებით დაიღუპა 6 კაცი. მოულოდნელად მოვარდნილმა ღვარცოფმა და მეწყერმა მხოლოდ რიკოთის უღელტეხილზე სახელმწიფოს 10 მილიონი ლარის ზარალი მიაყენა. 

## სქოლიო 
კატეგორია:წყალდიდობა
კრომერჟიჟის არქიეპისკოპოსის სასახლე

**კრომერჟიჟის სასახლე** (, ჩეხ. Arcibiskupský zámek) — სასახლე ჩეხეთის ქალაქ კრომერჟიჟში, რომელიც 1777 წლიდან გამოიყენებოდა ოლომოუცის ეპისკოპოსებისა და არქიეპისკოპოსების რეზიდენციად. 

პირველი რეზიდენცია ამ ადგილას 1497 წელს დაარსდა ეპისკოპოს სტანისლას ტრუჟოს მიერ. ნაგებობა გვიანდელ გოტიკურ სტილში იყო გადაწყვეტილი, რენესანსის მცირედი დეტალებით. ოცდაათწლიანი ომის დროს, 1643 წელს, სასახლე შვედეთის არმიამ აიღო. 

1664 წელს, ლიხტენშტაინების ძლევამოსილი ოჯახის ეპისკოპოსმა არქიტექტორ ფილიბერტო ლუჩესს სასახლის ბაროკოს სტილში გადაკეთება დაავალა. ოსტატი 1664  წელს გარდაიცვალა და სამუშაოები სხვა არქიტექტორმა ჯოვანი პიეტრო ტენკალამ განაგრძო, რომელმაც ბაღი და სასახლე ტურინის არქიტექტურული სკოლის სტილში გადააკეთა, რომელსაც თავად მიეკუთვნებოდა. 

1752 წლის მარტში, სასახლე მნიშვნელოვნად დააზიანა ხანძარმა. რის გამოც, მოწვეულ იქნენ ორი საიმპერატორო მხატვარი, რომლებსაც მისი ინტერიერის დეკორირება დაევალათ. მათი ნამუშევრების გარდა, სასახლეში დღემდე ინახება ხელოვნების კოლექცია, რომელიც ქვეყანაში მეორე ყველაზე დახვეწილად მიიჩნევა. მათშორისაა ტიტანების მითოლოგიური სცენის მხატვრობები. კოლექციის უდიდესი ნაწილი 1673 წელს, გერმანიის ქალაქ კელნში კარელის ეპისკოპოსმა შეიძინა. სასახლე ასევე მოიცავს თვალსაჩინო მუსიკალურ არქივსა და ბიბლიოთეკას 33 000 ტომით. 

1998 წელს, იუნესკომ სასახლე და მისი ბაღი მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. 

სასახლის ინტერიერი გამოყენებულია მილოშ ფორმანის 1984 წელს ვოლფგან ამადეუს მოცარტის ცხოვრების შესახებ გადაღებულ ფილმში „*ამადეუსი*", როგორც ვენის ჰოფბურგების საიმპერატორო სასახლე, ასევე აქაა გადაღებული 1994 წლის ფილმის „*უკვდავი საყვარლის*" (Immortal Beloved ) პიანინოს კონცერტის სცენა.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
*Photographs of Kroměříž Castle
*QTVR virtual tour of Kromeriz
*unofficial pages of Kroměříž Castle and gardens 

კატეგორია:ჩეხეთის შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ეოლური ნალექები

thumb|280px|ეოლური ნალექები
**ეოლური ნალექები** — ქარით გადატანილი მინერალური ნაწილაკების დაგროვებით წარმოქმნილი ქანები. ეოლური ნალექების წყაროა ფხვიერი ქანები და ქანების გამოფიტვის პროდუქტები. დამახასიათებელია კარგი დახარისხება, წვრილმარცვლოვნება და ერთგავაროვნება დიდ ფართობზე. 
ეოლური ნალექები ქმნიან რელიეფის ეოლურ ფორმებს (დიუნი, ბარხანები), რომლებიც უმთავრესად წამოიქმნებიან მშრალი და ცხელი ჰავის პირობებში (მაგ., საჰარის, ტაკლა-მაკანის, გობის, ყიზილყუმის, ყარაყუმის უდაბნოებში), თუმცა გვხვდება სხვა ბუნებრივ ზონებშიც. 

ეოლური წარმოშობისაა ლიოსების უმრავლესობა და ეოლური ქვიშები. საყოველთაოდ არის ვარცლებული მტვერისებრი ეოლური ნალექები. ჩვეულებრივ, ეოლური ნალექები ფორმირდება ზღვიური, დელტური, ალუვიური, პროლუვიური, ტბიური და ფლუვიოგლაციალური გენეზისის ქვიშრობული დანალექების შედეგად.

საწყის ქვიშებთან შედარებით, ეოლური ნალექები როგორც წესი, უკეთ არის დახარისხებული, ღარიბია ადვილადწასარეცხი მინერალებით, თუმცა მდიდარია ახლადწარმოქმნილი და მყარი მინერალების მარცვლებით. აქვს მოყვითალო და მოყავისფრო ფერი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* დიუნა
* ბარხანი

## ლიტერატურა 
* Сидоренко А. В., Литология и генетическая классификация эоловых отложений, წგნ.: Материалы по генезису и литологии четвертичных отложений (к VI конгрессу ИНКВА), Минск, 1961; 
* Лисицын А. П., Осадкообразование в океанах, М., 1974; 
* Фадеев П. И., Методические рекомендации по изучению и использованию гранулометрии песчаных пород в инженерно-геологических целях, М., 1974;

## რესურსები ინტერნეტში 
* ეოლური პროცესები 

კატეგორია:უდაბნოები
კატეგორია:გეოლოგიური პროცესები
კატეგორია:გეომორფოლოგია
კატეგორია:სედიმენტოლოგია
ერგი (გეოგრაფია)

მინი|ერგი
მინი|ერგი
**ერგი** — უმეტესად აფრიკისა და არაბეთის უდაბნოებში გავრცელებული ქვიშიანი მასივების საერთო სახელწოდება. წარმოიქმნება უმთავრესად რელიეფის დადაბლებულ ადგილებში. სახელწოდება მომდინარეობს არაბული სიტყვისაგან ʿarq (عرق), რომელიც ნიშნავს „დიუნების ველს“. უდიდესია აღმოსავლეთი დიდი ერგი და დასავლეთი დიდი ერგი. 

უფრო ზუსტად რომ ვთქვათ, ერგი არის უდაბნო ტერიტორია, რომელიც შეიცავს 125 კმ²-ზე მეტ ეოლურ და ქარისმიერ ქვიშებს, სადაც ქვიშა ფარავს ზედაპირის 20%-ზე მეტს. უფრო მცირე ტერიტორიები ცნობილია „დიუნების ველის“ სახელწოდებით.

დამახასიათებელია ბარხანების, დიუნების, მფრინავი ქვიშებისა და მლაშობების ერთობლიობა. მოკლებულია ნაწილობრივ ან მთლიანად მცენარეულ საფარს. მსოფლიოს უდიდეს უდაბნოში — საჰარაში გვხვდება მრავალრიცხოვანი ერგები, რომელთაგან აღსანიშნავია: ერგ-შეში და ერგ-ისავანი. ერგი კონცენტრირებულია უმეტესად ორ მხარეში:  ჩ.გ. 40° 20° და ს. გ. 20° 40° შორის. ფართოდ არის გავრცელებული ჩრდილოეთ და სამხრეთ აფრიკაში, დასავლეთსა და ცენტრალურ აზიასა და ცენტრალურ ავსტრალიაში. 

სამხრეთ ამერიკაში ერგი შემოფარგლულია ანდების მთათა სისტემით, თუმცა პერუსა და არგენტინის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში გვხვდება დიდი ზომის დიუნები. შედარებით მცირე ფართობზე გვხვდება ბრაზილიის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე. 

არაბეთში ამგვარ წარმონაქმნებს ნეფუდს უწოდებენ, შუა აზიაში — ყუმს.

ერგი წარმოადგენს ლანდშაფტის ფორმას, რომელსაც შეიძლება წავაწყდეთ ისეთ პლანეტებზე, სადაც მიმდინარეობს ხანგრძლივი ქარისმიერი ეროზია, რომელსაც საბოლოოდ მოჰყვება ქვიშის წარმოქმნა და დაგროვება. დღეისათვის მზის სისტემაში ერგი გვხვდება სამ ციურ სხეულზე: ვენერაზე, მარსზე და ტიტანზე. 

ვენერაზე НАСА-მ მიაგნო ასე თუ ისე ორ ერგს: აგლაონისისა (ფართობი 1290 კმ²) და მეშკენეტის (~17,120 კმ²) ზონებში. აღნიშნული დიუნები არათანაბრად არიან განლაგებული. 

პლანეტა მარსზე არსებობს უზარმაზარი ზომის ერგები, სადაც დიუნები საკმაოდ დიდ ზომებს აღწევენ. 
2005 წლის ოქტომბერს მსხვილ დიუნებს მიაგნეს ასევე სატურნის თანამგზავრ ტიტანზე, რომლის წარმონაქმნი დედამიწის იდენტური იყო. ერთ-ერთი ერგი 1497 კმ-ზე იყო გადაჭიმული. ტიტანზე ერგების წარმოშობა დაკავშირებულია უძლიერეს ქარებთან.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:რელიეფის ფორმები
კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია
კატეგორია:აფრიკის გეოგრაფია
ლედნიცე-ვალტიცეს კულტურული ლანდშაფტი

**ლედნიცე-ვალტიცეს კულტურული ლანდშაფტი** აგრეთვე ცნობილი როგორც **ლედნიცე-ვალტიცეს კომპლექსი** — კულტურულ-ბუნებრივი კომპლექსი ჩეხეთის რესპუბლიკაში, სამხრეთ მორავიის რეგიონში. მოიცავს 283 09 კმ² ტერიტორიას. 1996  წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.

XVIII საუკუნის ბოლოს, ადგილობრივმა ფეოდალურმა მმართველებმა, ლიხტენშტაინის სახლმა დაიწყო ხელოვნური, უნიკალური ლანდშაფტის კომპლექსის  — ლედნიცე-ვალტიცეს არეალის შექმნა. XIX საუკუნის განმავლობაში, ლიხტენშტაინების ოჯახი აგრძელებს არეალის გარდაქმნას, რომელსაც იმ დროისათვის „ევროპის ბაღს" ეძახდნენ. იგი მოიცავდა ორ ლანდშაფტურ პარკს, რომელთაგან ერთის ცენტრი იყო ველტიცეს ციხესიმაგრე, ხოლო მეორის - ლედნიცეს ციხესიმაგრე.

1715 წელს, ისინი ერთმანეთთან შეერთდნენ ე.წ. ბეზრუჩის გამზირით. იქვე მდებარეობდა მესამე სოფელი - ჰლოჰოვეცი. ლედნიცეს, ვალტიცესა და ჰლოჰოვეცს შორის მდებარეობდა ლედნიცეს ხიდები. კომპლექსის ძირითადი ნაწილი დაფარულია ფიჭვის ხეებით, აგრეთვე მდინარე დიეს სიახლოვეს მდინარისპირა ტყეებით.

გარდა ზემოთ ჩამოთვლილისა, მთელი კომპლექსის მასშტაბით გაბნეულია სხვა არაერთი დიდი თუ პატარა პავილიონი, რომლებიც ხშირად სანადირო სახლებად გამოიყენება.

ევროპის ბაღი ჩეხეთის ყველაზე ცხელი ადგილია. ეს ნაწილი სავსეა არქტიექტურული ძვირფასეულობით, რომანტიკული კუთხეებით, უნიკალური ბუნებრივი რეზერვებით, მრავალი აქტივობისათვის ხელსაყრელი ულამაზესი ადგილებით, რომლებიც განსაკუთრებით აქტუალურია ტურისტულ სეზონში.

## გალერეა

File:Zamek Lednice Morava 4.JPG|
File:Zamek Lednice Morava 40.JPG|
File:Zamek Lednice Morava 2.JPG|
File:LednickeRybniky.jpg|
Image:Valtice castle courtyard.JPG|ვალტიცეს ციხესიმაგრე
File:Hlohovec cz 01.jpg|
File:Janův hrad (4).jpg|

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
*World Monuments Fund, *Conservation & Economic Enhancement Plan for Valtice Zamek & its Environs,* 1993. 
* World Monuments Fund, *Conservation & Economic Enhancement Plan for Lednice Zamek & its Environs,* 1995. 
* Lednice-Valtice Areal  

კატეგორია:ჩეხეთის შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ნაპირის ყინული

**ნაპირის ყინული** — ნაპირთან მიბჯენილი ზღვის ყინული, რომელიც წარმოიქმნება გვიან შემოდგომაზე, მიეყინება სანაპიროს, წყალმარჩხ ადგილებში — ფსკერსაც, და ზაფხულის დასაწყისამდე უძრავია. უმეტესად განვითარებულია არქტიკასა და ანტარქტიკაში, შეჭრილ-შემოჭრილი სანაპიროების გასწვრივ და კუნძულებს შორის. ნაპირის ყინული უძრავი ყინულია, რომელიც არ ასრულებს ჰორიზონტალურ მოძრაობებს, მაგრამ მონაწილეობს წყლის დონის ვერტიკალურ რყევებში. 

ზღვებში ნაპირის ყინული წარმოიქმნება მყინვარული ბარიერის ნაპირებთან და სხვა. შეიძლება ჩამოყალიბდეს მარილიანი წყლიდან ან ნებისმიერი ასაკის მოდრეიფე ყინულის ნაპირთან მიყინვის შედეგად. ნაპირის ყინულის სიგანე, ისევე როგორც არსებობა, ჩვეულებრივ სეზონურია და დამოკიდებულია ყინულის სისქეზე, ოკეანის საგების რელიეფსა და კუნძულებზე. მისი სიგრძე რამდენიმე მეტრიდან ასეულობით კილომეტრამდეა.

## სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია
კატეგორია:ოკეანოლოგია
ტრშებიჩის წმინდა პროკოფის ბაზილიკა

**წმინდა პროკოფის ბაზილიკა** (ჩეხ. Bazilika svatého Prokopa) — რომანულ-გოტიკური სტილის ქრისტიანული ეკლესია ჩეხეთის ქალაქ ტრშებიჩში. აშენდა 1240-1280 წლებში, ბენედიქტელთა მონასტრის ღვთისმშობლის სახელობის სამლოცველოს ადგილას. 2002 წელს გაფორმდა ჩეხეთის ეროვნულ-კულტურულ მონუმენტად, როგორც „წმინდა პროკოფის მონასტრის" ნაწილი. 2003 წელს კი ტრშებიჩის ებრაულ კვარტალთან ერთად შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.

თავდაპირველად ბაზილიკა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობისა იყო, წმინდა პროკოფის სახელზე კი აშენებიდან 500 წლის იუბილეზე, 1704 წელს იკურთხა.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
* წმინდა პროკოფის ბაზილიკა ტრშებიჩის ოფიციალურ საიტზე 
* ტრშებიჩის წმინდა პროკოფის ბაზილიკა

კატეგორია:ჩეხეთის ეკლესიები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
Svartsot

**Svartsot**  — ფოლკ მეტალ ჯგუფი დანიიდან. ჯგუფი ცნობილია ბრუტალური ვოკალისა და მძიმე გიტარის რიფების ხალხურ მუსიკასთან შერწყმით.

## დისკოგრაფია 
* *Ravnenes Saga* (2007)
* *Mulmets Viser* (2010)
* *Maledictus Eris* (2011)

## დემო ჩანაწერები 
* *Svundne tider* (2005)
* *Tvende Ravne* (2006)

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ოფიციალური MySpace-ის გვერდი

კატეგორია:დანიური მუსიკალური ჯგუფები
კატეგორია:ფოლკ მეტალი
კატეგორია:მძიმე მეტალი
თინიკაანი

**თინიკაანი** — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში (ქარჩოხის თემი), მდინარე ქსნის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1520 მ, ახალგორიდან 34 კმ. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 26 კაცი. 

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოლომოუცის წმინდა სამების კოლონა

**წმინდა სამების კოლონა** (ჩეხ. Sloup Nejsvětější Trojice) — ბაროკოს სტილის მონუმენტი ჩეხეთის ქალაქ ოლომოუცში. აგებულია 1716 – 1754 წლებში, ღვთის სადიდებლად. მისი მთავარი მიზანი იყო კათოლიკური ეკლესიისა და მისი რწმენისადმი მიძღვნილი სანახაობრივი მონუმენტის შექმნა, რომელიც ნაწილობრივ გამოწვეული იყო იმ მადლიერების გრძნობით, რომელიც შავი ჭირის დასრულებას ახლდა თან. ეს ეპიდემია მორავიას 1714 - 1716 წლებში უტევდა. კოლონა ასევე იყო ადგილობრივი პატრიოტიზმის გამოხატულება, რომელმაც ქალაქის ყველა ხელოსანი, ხელოვანი თუ უბრალო მოქალაქე ერთად შეყარა მის ასაგებად. მასზე გამოსახული ყველა წმინდანი გარკვეულწილად დაკავშირებულია ოლომოუცთან. 

კოლონა ჩეხეთის რესპუბლიკის ბაროკოს სტილის უდიდესი სკულპტურული ჯგუფია. 2000 წელს, ის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა, როგორც „*ცენტრალური ევროპის ბაროკოს ხელოვნების აპოგეის ერთ-ერთი ყველაზე განსაკუთრებული ნიმუში*".

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
* UNESCO World Heritage Site: Holy Trinity Column
* Holy Trinity Column - history and regeneration 
* Holy Trinity Column - Olomouc official website 
* Holy Trinity Column - touristic information

კატეგორია:ჩეხეთის შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ფოკიდა

**ფოკიდა** () — მხარე შუა საბერძნეთში, ბეოტიასა და დორიდას შორის, კორინთოს გრძელი უბის ჩრდ. აქ იყო პარნასი, კასტალია, ორქომენი, დელფო. დაასახლა ფოკიდიელ მწყემსთა ტომმა ძვ. წ. VI საუკუნეში, მერე არისტ. ძალაუფლება დამყარდა. მონაწილეობდა სპარსეთთან ომში. აქ მოკლა ოიდიპოსმა ლაიოსი.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის ქალაქები
კვერცხი (საკვები პროდუქტი)

მინი|270პქ|ქათმის (მარცხნივ) და მწყერის კვერცხები
**კვერცხი** — საკვები პროდუქტი. ყველაზე ხშირად როგორც წესი, ქათმის კვერცხს მიირთმევენ. კვერცხი შედგება მდიდარი სრულფასოვანი ცილებით. ქათმის კვერცხის საშუალო სტანდარტული წონა შეადგენს — 40 გ. ამათგან ცილებზე მოდის დაახლოებით — 56 %, გული — 32%, ხოლო ნაჭუჭი — 12 %. 

განასხვავებენ სამაგიდო კვერცხის სამ ტიპს: 
* ახალთახალი (ე.ი. როდესაც კვერცხი ინახება მისი დადებიდან 30 დღე);
* სამაცივრო (ე.ი. ინახება 30 დღეზე მეტხანს მაცივარში); 
* კირის (ე.ი. ინახება კირის ნაერთებში). 

ყოველი დიეტური და სამაგიდო ქათმის კვერცხი იყოფა I და II კატეგორიებად, რომლებიც განსხვავდებიან წონითა და ხარისხით. II კატეგორიის კვერცები ნაკლებს იწონიან და ხარისხით რამდენადმე დაბლა დგანან, თუმცა ასეთი კვერცხიც ახალია და საჭმელად ვარგისიანი. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* კვერცხი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა 
* კვერცხი — საკვები ცხრილი  

## ლიტერატურა 
* Книга о вкусной и здоровой пище. 8-е издание, исправленное и дополненное. — М.: Агропромиздат. Л. М. Богатова. 1987.

## სქოლიო 
კატეგორია:კვერცხი
ბეოტია

**ბეოტია** () — ბეოტიელებით დასახლებული, უაღრესად მნიშვნელოვანი ძველი ნაყოფიერი მხარე შუა საბერძნეთში, ესაზღვრება ატიკას, ლოკრიდას, კორინთის უბეს. მისი დიდი როლი მითოლოგიურ სამყაროში ცხადია იმითაც, რომ მისი მთავარი ქალაქი იყო თებე.

## ლიტერატურა
* 
* Larson, Stephanie L. *Tales of epic ancestry: Boiotian collective identity in the late archaic and early classical periods* (Historia Einzelschriften, 197). Stuttgart: Franz Steiner, 2007. 238 p.

## სქოლიო 
* აპოლოდ. 1, 9, 1-2; 2, 4, 11 და სხვ.

კატეგორია:საბერძნეთის ნომები
კატეგორია:ისტორიული რეგიონები
დორიდა

**დორიდა** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* დორიდა — მცირე მთიანი რაიონი საბერძნეთის ცენტრში
* დორიდა (მითოლოგია) — ბერძნულ მითოლოგიაში ნიმფა, ოკეანოსისა და ტეთიდას ასული
* დორიდა 48 — ასტეროიდი
ყელიცადი

**ყელიცადი** — ტბა საქართველოში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ყელის ზეგანზე, დიდი მეფისკალოს ჩრდილო-დასავლეთ კალთის ძირში, ზღვის დონიდან 3062 მ სიმაღლეზე.

## სქოლიო
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
კასტალია

**კასტალია** — მდინარის ღმერთ აქელოოსის ქალი, მდინარის ფერია. აპოლონი დაედევნა, ქალწული მთის წყაროდ იქცა პარნასზე; კასტალია მუზების და აპოლონის წყაროა. ამ წმინდა წყაროში იბანდნენ ტანს დელფოს მიმავალი მლოცველნი.  

## ლიტერატურა
* *Кондрашов А.* Легенды и мифы Древней Греции и Рима: Энциклопедия. — М.: РИПОЛ классик, 2005. — 768 с.
* Словарь античности. Пер. с нем. / Сост. Й. Ирмшер. — М.: Прогресс, 1989.

კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ორქომენი

**ორქომენი** - **1.** ძველი ბეოტიის სახელგანთქმული ქალაქი, კორინთოსა და ევბეის უბეებს შორის გაშლილი მხარის ცენტრში, მიკენური კულტურის ბურჯი, თითქმის მთელი დას. ბეოტიის მპყრობელი (II ათასწლ. ძვ.წ.), რომლის დამაარსებელნი იყვნენ კლასიკურ ხანაში ძლიერი მეფე მინიასი და მისი შვილი ორქომენე. მინიასის საგანძური მიკენელ ატრევსის სასაფლაოს საგანძურს უტოლდება. ბევრი ნანგრევი დღემდე შემორჩენილა. აღმოჩენილია ფრესკები, თაღები... ერთ დროს ორქომენი თებეს ექიშპებოდა, მერე თებემ სძლია, ტროას ომის დროისათვის უკვე დაქვეითებულია, თუმცა ამ ომში მაინც 30 გემი წაიყვანა. ბოლოს თებემ სულაც დააქცია და მოსახლეობა წაასხა (363 ძვ.წ.). ამ ქალაქში განსაკუთრებით ადიდებდნენ ქარიტებს და ჰერაკლეს, რომელსაც აქ ტაძარი ჰქონდა. 
**2.** არკადიელი მინიების ძველი დედაქალაქი პელოპონესის შუაგულში, ბეოტიის ორქომენიდან დიდად დაშორებული (სამხრეთით); 
**3.** ლიკაონის ძე;
**4.** თიესტეს შვილი. 

## სქოლიო 
*აპოლოდ. 2, 2, 11.
*აპოლოდ. ეპ. 2, 13.

კატეგორია:ძველი საბერძნეთის ქალაქები
ჰოლაშოვიცე

**ჰოლაშოვიცე** (ჩეხ. Holašovice) — პატარა, ისტორიული სოფელი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ ნაწილში, ქალაქ ჩესკე-ბუდევიცედან 15 კმ-ით დასავლეთით, ბლანსკის ტყის დაცული ტერიტორიის სამხრეთით. სოფელი მიეკუთვნება იანკოვის მუნიციპალიტეტს. მეორე მსოფლიო ომის დროს, სოფელი მიტოვებულ იქნა. ხელუხლებელი გადარჩა მისი შუა საუკუნეების დაგეგმარება და სამხრეთ ბოჰემიის ხალხურ ან სასოფლო ბაროკოს სტილში ნაგები შენობები. 1990 წლიდან სოფელი აღდგენილ იქნა, დაიწყო ხელახლა დასახლება, ხოლო 1998 წელს ის იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. 

ჰოლაშოვიცე პირველად 1263 წელსაა მოხსენებული. 1292 წელს, მეფე ვაცლავ II-მ ის და რამდენიმე სხვა სოფელი ვიში-ბროდის ცისტერიანელტა მონასტერს გადასცა, რომლის საკუთრებაშიც ჰოლაშოვიცე 1848 წლამდე დარჩა. 

1520 - 1525 წლებში სოფელში საშინელი ეპიდემია — ბუბონის ჭირი მძვინვარებდა, რომელსაც ცოცხლად 2 ადამიანი გადაურჩა. სოფლის ჩრდილოეთით, ჭირით დაღუპულთა ხსოვნის პატივსაცემად სვეტი აღიმართა. სოფელი თანდათან სახლდებოდა ბავარიელი და ავსტრიელი მოსახლეებით. მონასტრის ჩანაწერების მიხედვით, 1530 წელს აქ 17 ადამნიანი სახლობდა. ეს რიცხვი შემდეგში კიდევ უფრო გაიზარდა და სულ მალე, ჩეხურენოვან არეალში გერმანულად მოლაპარაკეთა ანკლავად იქცა. 1895 წლისთვის სოფელში 157 ეთნიკურად გერმანული წარმოშობის და 19 ჩეხური წარმოშობის ადამიანი ცხოვრობდა. 

მეორე მსოფლიო ომის დასასრულისას, გერმანელ მოსახლეთა წასვლის გამო, სოფლის მრავალი სამიწათმოქმედო არეალი თითქმის გაუდაბნოვდა. 1990-იანი წლებიდან ჰოლაშოვიცეს ხელახლა დასახლების შემდეგ, მოსახლეობის რიცხვი 140-ის ფარგლებში მერყეობს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
*http://www.pruvodce.com/holasovice/ab.php3
*Entry on the list of UNESCO World Heritage Sites
*http://www.holasovice.eu/index.htm  
* virtual show

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ლუდოვიკ მრაზეკი

**ლუდოვიკ მრაზეკი** (; დ. 17 ივლისი 1867, კრაიოვა — გ. 9 ივნისი 1944, ბუქარესტი) — რუმინელი გეოლოგი. რუმინეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1905 წ.) და პრეზიდენტი (1932-1935 წწ.). 1894 წლის 1 დეკემბრიდან ბუქარესტის უნივერსიტეტის პროფესორი კრისტალოგრაფიის, მინერალოგიისა და პეტროგრაფიის დარგში.  

მის მიერ დაარსებული რუმინეთის გეოლოგიური ინსტიტუტის დირექტორი (1906-1928). 1920 წელს მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა რუმინეთის პირველი გეოლოგიური რუკა. 1930 წლის აპრილიდან რუმინეთის გეოლოგიური საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი. ავტორია 100-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა. 

მრაზეკის ძირითადი შორმები შეეხება კარპატების მინერალოგიას, პეტროგრაფიას, ტექტონიკას, რუმინეთის ნავთობის საბადოების და ნავთობის გენეზისის პრობლემას. იკვლევდა აგრეთვე ალპებისა და ურალის გეოლოგიურ აგებულებას. სამეცნიერო გეოლოგიურ ლიტერატურაში შემოიტანა ტერმინი „დიაპირიზმი“.

## თხზულებები
* Les plis diapirs et le diapirisme en général, "Comptes rendus des séances de I'lnstitut géologique de Roumanie", 1926, t. 6.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ლუდოვიკ მრაზეკი – ცნობები 

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:რუმინელი გეოლოგები
გიუნცური ეპოქა

**გიუნცური ეპოქა**, **გიუნცური გამყინვარება**, **გიუნცი** — ალპების უძველესი გამყინვარება, რომელსაც ადგილი ჰქონდა ეოპლეისტოცენში. გამოიყოფა გიუნცის არანაკლებ ორი ფაზა. წინ უსწრებდა მინდელურ გამყინვარებას. სახელწოდება მომდინარეობს მდინარე დუნაის მარჯვენა შენაკადის — გიუნცის მიხედვით. გიუნცური ეპოქა გამოყვეს ალბრეხტ პენკმა და ედუარდ ბრიუკნერმა 1909 წელს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ვიურმული ეპოქა
* რისული ეპოქა
* მინდელური ეპოქა

## სქოლიო
კატეგორია:მყინვარული ეპოქა
გაუდინარი არე

მინი|ტბა უურეგ-ნუური 
მინი|ტარიმის ღრმული, NASA 
**გაუდინარი არე**, **შიგა ჩამონადენის არე** — არე, სადაც ჰავის სიმშრალის გამო ზედაპირული წყლები ვერ აღწევენ ვერც შიგა ზღვებამდე და ვერც მსოფლიო ოკეანემდე. ამ ტიპის ტერიტორიებით დაკავშირებულია არიდულ — მშრალ ზონებთან, აგრეთვე ბრტყელზედაპირიან ადგილებთან სუსტად გამოხატული რელიეფით. უკავია ხმელეთის ზედაპირის დაახლოებით 20 %. კასპიის ზღვის წყალშემკრები აუზის ფართობია დაახლოებით 3,1 კმ², რომელთაგან დაახლოებით 1 მლნ. კმ² მოდის გაუდინარ არეებზე.

გაუდინარი არე გადაჭიმულია შორს ჩრდილოეთით 55°-იდან დაახლოებით 57°-მდე, რაც კონტინენტური კლიმატის პირდაპირ ეფექტზე მიანიშნებს. მასზე მოდის ხმელეთის ფართობის 50 %-ზე მეტი (ტერიტორია ჩ. 14° 33° და ს. 20° 32° შორის).

გაუდინარი არის ფარგლებში არსებულ წყალსატევს გაუდინარი ტბა ეწოდება. აღსანიშნავია, რომ შავი ზღვა როგორც ჩანს, ოდესღაც დამოუკიდებელ ჰიდროლოგიურ სისტემას წარმოადგენდა.  

## სქოლიო
კატეგორია:ჰიდროლოგია
რისული ეპოქა

მინი|რისული გამყინვარების რუკა ალპებში
მინი|მაქსიმალური გამყინვარების საზღვარი ალპების ჩრდილოეთით (ყვითელი ხაზი)
**რისული ეპოქა**, **რისული გამყინვარება**, **რისი** — მეოთხეულ პერიოდში ალპების მაქსიმალური გამყინვარების ეპოქა. წარმოადგენს პლეისტოცენის რიგით მესამე დიდ გამყინვარებას ალპებში. მოსდევს მინდელურ ეპოქას და წინ უსწრებს ვიურმულ გამყინვარებას. რისულ ეპოქაში მყინვარების წინსვლის ორი სტადიაა (რისი I და რისი II), რომელთაც ერთმანეთისაგან გამოყოფს არსებითად უფრო თბილი ჰავის პერიოდი. სახელწოდება მომდინარეობს მდინარე დუნაის ერთ-ერთი შენაკადის — რისის მიხედვით. 

რისული ეპოქა გამოყვეს ალბრეხტ პენკმა და ედუარდ ბრიუკნერმა 1909 წელს. გამყინვარების ძირითადი ცენტრი, საიდანაც საფარული მყინვარები მოძრაობდნენ ჩრდილოეთ და შუა ევროპის ტერიტორიაზე იყო სკანდინავიის მთიანეთი. ერთდროულად დიდი გამყინვარება მოიცავს ევროპის ქედებს, უპირველეს ყოვლისა ალპებს. რისული ეპოქის დასაწყისი და დასასრული სხვადასხვა მკვლევრების მიერ ორაზროვნადაა განსაზღვრული; აღმოსავლეთ ევროპის ვაკეზე რისი I-ის სტადიები დაახლოებით შეესაბამება დნეპრის გამყინვარებას, ხოლო რისი II-ის სტადიები — მოსკოვურ გამყინვარებას. 

მაქსიმალური გავრცელების დროს ყინულით დაიფარა მთელი ირლანდია და თითქმის მთელი დიდი ბრიტანეთი. ცენტრალურ ევროპაში მისი სამხრეთი საზღვარი აღწევდა მდინარე რაინის შესართავამდე, ოდენვალდის ამაღლებულ ნაწილამდე, ხოლო მის ზონაში ჩრდილოეთ კარპატების ჩათვლით მოექცა მდინარეების ოდერისა და ვისლის აუზები.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ვიურმული ეპოქა
* მინდელური ეპოქა
* გიუნცური ეპოქა

## სქოლიო
კატეგორია:მყინვარული ეპოქა
ვესტფირდირი

**ვესთფირდირი** () — ნახევარკუნძული და რეგიონი ისლანდიაში.

## გეოგრაფია 
ვესტფირდირის რეგიონი ერთ-ერთია ისლანდიის 8 რეგიონიდან და მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. გეოგრაფიულად რეგიონი მოიცავს ვესტფირდირის ნახევარკუნძულს. ნახევარკუნძულზე მრავლადაა ფიორდები, ისლანდიის სანაპირო ზოლის 30 % ვესტფირდირის რეგიონს უჭირავს. ნახევარკუნძულის დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება ატლანტის ოკეანე, ჩრდილო-აღმოსავლეთით გრენლანდიის ზღვა. რეგიონის ფართობი შეადგენს 9 409 კმ². რეგიონის ცენტრია - ქალაქი ისაფიორდური.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
ვესტფირდირი ადმინისტრაციულად იყოფა 4 ოლქად (სისლა) და 2 «თავისუფალ თემად». რეგიონის თავისუფალი თემებია:
* ბოლუნგარვიკურაურსტადური. ფართობი — 109 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 905 ადამიანი. ცენტრი — ბოლუნგარვიკი
* ისაფიორდარბაირი. ფართობი — 2 379 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 4 109 ადამიანი. ცენტრი  — ისაფიორდური.

სისლა:
* ეისტურ-ბარდარსტრანდარი. ფართობი — 1 090 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 251 ადამიანი. ცენტრი — პატრეკსფიორდური
* ვესტურ-ბარდარსტრანდარი. ფართობი — 1 515 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 1 229 ადამიანი. ცენტრი  — პატრეკსფიორდური
* ნორდურ-ისაფიორდარი. ფართობი — 749 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა — 229 ადამიანი. ცენტრი  — ისაფიორდური
* სტრანდა. ფართობი — 3 513 კმ². მოსახლეობის რაოდენობაя — 758 ადამიანი. ცენტრი  — ჰოლმავიკი.

## მოსახლეობა 

|}

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:ისლანდიის რეგიონები
Summoning

**Summoning**  — ბლექ მეტალ ჯგუფი ავსტრიიდან. ჯგუფის სიმღერები ძირითადად აგებულია ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებებზე.

## დისკოგრაფია
* 1995 – *Lugburz*
* 1995 – *Minas Morgul*
* 1996 – *Dol Guldur*
* 1999 – *Stronghold*
* 2001 – *Let Mortal Heroes Sing Your Fame*
* 2006 – *Oath Bound*
* 2013 – *Old Mornings Dawn*
* 2018 – *With Doom We Come*

### EP დისკები
* 1997 – *Nightshade Forests*
* 2003 – *Lost Tales*
* 2013 – *Of Pale White Morns and Darkened Eves*
* 2018 – *As Echoes from the World of Old*

## რესურსები ინტერნეტში
* Summoning  — Napalm Records
* Summoning — Metal-Archives

კატეგორია:ავსტრიული მუსიკალური ჯგუფები
კატეგორია:ბლეკ-მეტალი
კატეგორია:1993 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატეგორია:Napalm Records-ის შემსრულებლები
ლაიოსი

**ლაიოსი** — თებეს მეფე, კადმოსის შთამომავალი, ლაბდაკეს ძე (კადმოსი-პოლიდორე-ლაბდაკე-ლაიოსი-ოიდიპოსი-ეტეოკლე და პოლინიკე). როდესაც თებეში ძალაუფლება ხელთ აიღეს ძეთოსმა და ამფიონემ, იქიდან განდევნილი ლაიოსი პელოპონესში ჩავიდა, იქ ერთი მითის მიხედვით პელოპის ლამაზი ვაჟი ქრიზიპე (ქრისიპე) მოეწონა, ეტლით რბოლას რომ ასწავლიდა, მოიტაცა, ძალა იხმარა. ყმაწვილმა კაცმა დამცირება ვერ აიტანა და თავი მოიკლა. ამ დანაშაულისათვის ლაიოსი ღმერთებმა დასწყევლეს, საკუთარი შვილის ხელით მოკვლა უწინსაწარმეტყველეს. 

ლაბდაკიდების, ატრიდების, პელოპიდების სახლზე დატეხილი უბედურებათა მთელს ჯაჭვში მისი ბედი ერთ-ერთი უსაზარლესია. ყველაზე მეტად ჰერა ჯავრობდა და ალბათ მანვე მიუგზავნა თებეს სფინქსი. ლაიოსმა შეირთო მენეკევსის ასული იოკასტა (ან ეპიკასტე), ეყოლათ ოიდიპოსი. მისანმა იგივე უწინასწარმეტყველა, რაც პერსევსის პაპას აკრისხოსს უთხრეს. იმის შიშით, რომ შვილი მოკლავდა და ტახტს წაართმევდა, ლაიოსმა ბრძანა ყრმისავის ფეხები გაეხვრიტათ და კითერონის მთებში გადაეგდოთ. ოიდიპოსი მწყემსებმა ნახეს, კორინთოს მეფეს პოლიბოსს მიჰგვარეს. უშვილო პოლიბოსმა იშვილა და გაზარდა. ერთხელ ორაკულმა ურჩია:  ოიდიპოსს დედ-მამის სახლში ეგონა თავი და საშინელი წინასწარმეტყველების შიშით გაიქცა, უნებურად თებეს გზას დაადგა, ამ გზაზე შეხვდა ლაიოსი. გზა არ დაუთმეს ერთმანეთს და ატყდა ჩხუბი, რომელშიაც ოიდიპოსმა მოკლა უცნობი მოხუცი მამა და დაუხოცა მხლებელნი. შემდეგ ოიდიპოსმა გზა განაგრძო, ჩავიდა თებეში და შეირთო იოკასტა, ქვრივი დედოფალი, ღვიძლი დედა.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ტელჩი

**ტელჩი** (ჩეხ. Telč, ) — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკაში, სამხრეთ მორავიაში. დაარსდა XIII საუკუნეში, როგორც საწყლოსნო ციხესიმაგრე, რომელიც მდებარეობდა ბოჰემიის, მორავიისა და ავსტრიის გადატვირთულ სავაჭრო გზაჯვარედინზე. 

გარდა XVII საუკუნის მონუმენტურის რენესანსული სასახლისა და მასთან არსებული ინგლისური სტილის პარკისა, ტელჩის უმნიშვნელოვანესი ღირსშესანიშნაობაა ქალაქის მოედანი - გრძელი ურბანული მოედნის უნიკალური კომპლექსი საუკეთესოდ დაცული რენესანსული და ბაროკოს სახლებით, რომლებიც გამოირჩევიან მაღალი ფროტონებითა და პასაჟებით. 1992 წელს, ყოველივე ეს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. 

ქალაქის გოტიკური ციხესიმაგრე XIV საუკუნის მეორე ნახევარში აშენდა. XV საუკუნის ბოლოს, ციხე გაძლიერდა, დაემატა ახალი ჭიშკარი და კოშკი. XVI საუკუნის შუა წლებში, ციხესიმაგრე რენესანსის სტილში გადაკეთდა.

## გალერეა

File:Teltsch.jpg
File:Telc.jpg
File:Telč.jpg
File:Balóny nad Telčí.jpg

## იხილეთ აგრეთვე
* ჩეხეთის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Municipal website (in Czech, German, English and French) 
* Telc - sights, basic facts, hotels, culture

## სქოლიო
კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ალექსანდრე ქანთარია

**ალექსანდრე (ნუკრი) ქანთარია** (დ. 7 ოქტომბერი, 1959, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, რეჟისორი, საქართველოს მე-8 და მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი.

## ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრის და კინოს ინსტიტუტის დრამის სარეჟისორო ფაკულტეტი პროფესორ ლილი იოსელიანის ხელმძღვანელობით. იმავე წლიდან დაიწყო მუშაობა ამავე ინსტიტუტში პროფესორ ლილი იოსელიანის ასისტენტად. მუშაობდა თელავის ვაჟა-ფშაველას სახელობის სახელმწიფო თეატრის მთავარ რეჟისორად. თბილისის სანდრო ახმეტელის სახელობის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელად. 2000 წელს მიენიჭა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის დოცენტის, 2004 წელს კი ამავე ინსტიტუტის მსახიობის ოსტატობის კათედრის პროფესორი წოდება.

ამჟამად არის თეატრის მოღვაწეთა კავშირთან არსებული შემოქმედებითი ცენტრი „დურუჯის“ ხელმძღვანელი. მიღებული აქვს სახელმწიფო პრემიები, მარჯანიშვილის პრემია, ს. ახმეტელის პრემია,  არის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. დადგმული აქვს 50-ზე მეტი დრამატული სპექტაკლი, როგორც საქართველოში, ასევე საზღვარგარეთ: თურქეთში (სტამბოლის დრამატულ თეატრში), ლიეტუვაში (ვილნიუსის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში), ბელარუსში (მინსკის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში). ასევე დადგმული აქვს ორი სატელევიზიო სპექტაკლი და გადაღებული აქვს ორი დოკუმენტური ფილმი. მისმა სპექტაკლებმა მონაწილეობა მიიღეს ვაიმარის გოეთეს, მინსკისა და კაიროს საერთაშორისო ფესტივალებში და გახდნენ ამ ფესტივალების ლაურეატები.  

2009 წლიდან არის არასამთავრობო ორგანიზაცია „ქართული აკადემიის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი. 2012-2016 წლებში იყო  საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის ისნის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

ჰავს მეუღლე და ვაჟიშვილი.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
*1983: საქართველოს სახელმწიფო პრემია  
*1995: საქართველოს სახელმწიფო პრემია
*სანდრო ახმეტელის სახელობის პრემია
*კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემია
*ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი 
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ალექსანდრე
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
სათავე (ჰიდროლოგია)

მინი|ერთ-ერთი მდინარის სათავე
**სათავე** (**ჰიდროლოგია**) — ადგილი, სადაც წყლის ნაკადი (მდინარე, ნაკადული) იბადება, ე.ი. ამა თუ იმ ოროგრაფიულ ერთეულში იღებს დასაბამს. მდინარის სათავე შეიძლება იყოს წყარო, მყინვარის ბოლო, ტბა, ჭაობი. ხმელეთის დადაბლებულ ადგილებში (მაგ., ვაკეებზე) მდინარის სათავე შეიძლება იყოს ტბა ან ჭაობი. ამის კარგ მაგალითს გვაძლევს აღმოსავლეთ ევროპის ვაკე. ჭაობებიდან, რომლებიც წყალგამყოფებზე მდებარეობენ, იწყებიან სხვადასხვა მდინარეთა სისტემები.

მთიან მხარეებში მდინარის სათავედ გვევლინება მაღალმთიანი მთის ტბა, ან მყინვარის ბოლო. მდინარეთა სისტემებში, რომლებსაც მრავალრიცხოვანი სათავეები აქვთ, მთავარ სათავედ ისეთი მიიჩნევა, რომელიც მაქსიმალურად არის დაშორებული შესართავს, ან გამოირჩევა განსაკუთრებულად დიდი წყლიანობით.
 
ხშირად მოზრდილი მდინარის დასაბამი საკუთრივ დიდი მდინარეების შერწყმის ადგილია.

თვალსაჩინო განსხვავება არსებობს მთისა და ვაკის მდინარეების სათავეების სიმაღლეებს შორის. ასე მაგ., ვაკის მდინარეების სათავე ზღვის დონეზე შედარებით დაბლა მდებარეობს, რაც არ არის ნიშანდობლივი მთის მდინარეების სათავეებისათვის.

ზოგიერთი მდინარის სათავედ კარსტული წყაროები გვევლინება. საქართველოში ცნობილია მაგ., მდინარე ბესლეთი, რომელიც მძლავრი კარსტული წყაროებიდან იბადება. კარსტულ ვოკლუზებში სათავეს იღებს მაგ., მდინარე რეჩხი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* შესართავი
* მდინარე

## ლიტერატურა 
* Геологический словарь, т1, А-Л., М. 1955;
* Чеботарев А. И. Гидрологический словарь. Л. 1978.

კატეგორია:ჰიდროლოგია
კატეგორია:მდინარეები
კუტნა-ჰორა

**კუტნა-ჰორა** (ჩეხ. Kutná Hora; ) — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკაში, ცენტრალური ბოჰემიის რეგიონში.

ქალაქის ისტორია 1142 წლიდან იწყება, როდესაც აქ ცისტერიანელთა მონასტრის დასახლებები გამოჩნდა. 1260 წელს, მიმდებარე მთიან რეგიონში, რომელიც მონასტრის საკუთრებას წარმოადგენდა, დაიწყო ვერცხლის მოპოვებითი სამუშაოები. არეალს კუტენბერგს უწოდებდნენ. XIII საუკუნეში, მაღაროების წყალობით მონასტერი დიდად დაწინაურდა, რაც ეკონომიკური ბუმის პროცესში ვერცხლის უდიდესი მნიშვნელობით იყო გამოწვეული.

აღმოჩენილი ყველაზე ადრეული ვერცხლის ნაკვალევები X საუკუნით თარიღდება, როდესაც ბოჰემია უკვე ჩართული იყო დიდი მანძილის სავაჭრო გზებში. ქალაქის თანამედროვე ნაწილში აღმოაჩინეს  982-995 წლების ვერცხლის დინარები.

XIII - XVI საუკუნეებში, კუტნა-ჰორა პრაღას ეკონომიკის, კულტურისა და პოლიტიკის სფეროებში ეჯიბრებოდა. 1995 წლიდან, ქალაქის ცენტრალური ნაწილი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* მუნიციპალური საიტი
* რეგიონული საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური ბოჰემიის მხარის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ჰიოვიუდბორგარსვაიდიდი

**ჰიოვიუდბორგარსვაიდიდი** () —  ისლანდიის 8 რეგიონიდან ერთ-ერთი, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. ფართობი — . მოსახლეობის რაოდენობა —  ადამიანი. სიმჭიდროვე 187.4 ადამ./კმ². ადმინისტრაციული ცენტრია რეიკიავიკი.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
ჰიოვიუდბორგარსვაიდიდის რეგიონი ადმინისტრაციულად იყოფა 7 მუნიციპალიტეტად.

## მოსახლეობა 
კატეგორია:ისლანდია
კატეგორია:ისლანდიის რეგიონები
სტარი-გრადის ვაკე

**სტარი-გრადის ვაკე** (ხორვატ. Starogradsko polje) — ადრიატიკის ზღვაში მდებარე ხორვატიის კუნძულ ჰვარის სასოფლო-სამეურნეო ლანდშაფტი, რომელიც ძველი ბერძენი კოლონისტების მიერ ათვისებულ იქნა ძვ. წ. IV საუკუნეში. ამავე მიზნებით (მიწათმოქმედება) ის დღემდე გამოიყენება. ვაკე ძირითადად მის თავდაპირველ ფორმას ინარჩუნებს. უძველესი არეალი დაცული იყო ქვის კედლებით და არსებობდა წყალშემკრები სისტემა. მინდვრებზე იგივე მოსავალი იზრდება, რაც ძველად, ძირითადად ვაზი და ზეთისხილი. არეალი ამავე დროს გამოცხადებულია ბუნებრივ ნაკრძალად. იგი წარმოადგენს ძველბერძნული სამიწათმოქმედო სისტემის მეტად ღირებულ ნიმუშს. 

ვაკე წარმოსახავს ძველი ბერძნების საზრიან სასოფლო-სამეურნეო სისტემას. მიწა დაყოფილი იყო გეომეტრიულ ფიგურებად და შემოსაზღვრული იყო ქვის კედლით. სისტემა მოიცავდა წვიმის წყლის დაგროვების სისტემას, რომელიც იყენებდა ღარებსა და შემნახველ ცისტერნებს. სამიწათმოქმედო საქმიანობა ამ ტერიტორიაზე, 24 საუკუნის განმავლობაში უწყვეტად, დღემდე გრძელდება. 

2008 წელს, სტარი-გრადის ვაკე იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ხორვატიაში
პლიტვიცეს ტბების ეროვნული პარკი

**პლიტვიცეს ტბების ეროვნული პარკი** (ხორვატ. Nacionalni park Plitvička jezera) — უძველესი ეროვნული პარკი სამხრეთ ევროპაში და უდიდესი ხორვატიაში. შეიქმნა 1949 წელს და მდებარეობს ცენტრალურ ხორვატიაში, მთიან, კარსტულ არეალში, ბოსნია-ჰერცეგოვინის საზღვართან. პარკის ტერიტორიაზე გაედინება ჩრდილოეთი-სამხრეთი ხორვატიის დამაკავშირებელი გზა, რომელიც ქვეყნის შიდა ნაწილს ხმელთაშუაზღვიურ სანაპირო ზოლთან აერთებს.

დაცული ტერიტორია მოიცავს 296,85 კმ²-ს. მისი 90% ლიცკო-სენსკას ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს, 10% კი კარლოვაცის ოლქის. 1979 წელს, ეროვნული პარკი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა და ის ამ სიაში შესული პირველი ბუნებრივი ძეგლი გახდა. ამჟამად, პარკის ყოველწლიურად 900 000 მნახველი სტუმრობს.

ეროვნული პარკი მსოფლიოში ცნობილია მისი ჩამწკრივებული ტბათა კასკადებით. ბოლო დროს, მათი რიცხვი 16-ს შეადგენს. ტბების წარმოქმნის მიზეზი რამდენიმე პატარა მდინარისა და მიწისქვეშა კარსტული მდინარეების შერწყმაა. ყველა ტბა ერთმანეთთან დაკავშირებულია და მიმდინარეობს წყლის გაცვლა. ერთმანეთისგან მათ ყოფს ტრავერტინის ბუნებრივი დამბები, რომლებიც ხავსების, წყალმცენარეებისა და ბაქტერიების მოქმებდეის შედეგადაა წარმოქმნილი. ტრავერტინის ბარიერები, ყოველწლიურად 1 სმ-ით იზრდება სისქეში. ტბების მთლიანი ფართობი 2 კმ²-ს შეადგენს.

ტბები განთქმულია მათი განსხვავებული ფერებით, რომლებიც ცისფერიდან მწვანეში, ნაცრისფერში ან ლურჯში გადადის. ფერთა ცვალებადობა მუდმივადაა დამოკიდებული წყალში მინერალთა შემცველობის ზომაზე, ასევე იქ არსებულ ორგანიზმებსა და მზის სინათლის დაცემის კუთხეზე.

მიუხედავად განსხვავებული კლიმატური პირობებისა და სიმაღლის დონეების მკვეთრი სხვაობისა, დაცულ ტერიტორიაზე წარმოდგენილია მრავალმხრივი ფლორა და ფაუნა. მათ შორისაა მრავალი ენდემური სახეობა. ტბებში დღემდე შემორჩენილის ის სახეობები, რომლებიც აქ ადამიანის მოსვლამდე არსებობდნენ.

## გალერეა 

File:Waterfall in plitvicka romanceor 2.jpg |
File:Waterfall in plitvicka romanceor 3.jpg | 
File:Waterfall in plitvicka romanceor 4.jpg |
File:Waterfall in plitvicka romanceor 5.jpg | 
File:Plitvice-2003.JPG |
File:Plitvicer_Seen_2.jpg |
File:Plitvicer_Seen_1.jpg | 
File:Wasserfall Plitvicer Seen.jpg | 
File:Plitvice Lakes 1.jpg |
File:Plitvice Lakes National Park - Plitvička jezera (July 2008).jpg | 

## იხილეთ აგრეთვე 
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 
* Official Website of the Tourism Association of the Plitvice Lakes municipality with a register of accommodations 
* UNESCO World Heritage
* Facts about Plitvice Lakes National Park, UNEP, WCMC 
* Plitvice Lakes Management Plan (2007) 

## სქოლიო 
კატეგორია:ხორვატიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ხორვატიაში
კატეგორია:ხორვატიის ტბები
ლიტომიშლი

**ლიტომიშლი** (ჩეხ. Litomyšl; ) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩეხეთში, პარდუბიცის მხარეში. ქალაქის ცენტრში მდებარე ციხედარბაზი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.

აღმოსავლეთ ბოჰემიური ქალაქი ლიტომიშლი პირველად XIII საუკუნეში გამოჩნდა, ძველი, გამაგრებული დასახლების ადგილას, რომელიც ბოჰემიისა და მორავიის დამაკავშირებელ მნიშვნელოვან სავაჭრო გზაზე მდებარეობდა.

ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა 1568–1581 წლებში აშენებული მონუმენტური, რენესანსული ციხესიმაგრეა. ციხესიმაგრის ნაგეობებეი რაიმე განსაკუთრებული არქიტექტურული მასახიათებლებით არ გამოირჩევიან, მაგრამ ისტორიულად მიიჩნევა, რომ აქ დაიბადა ჩეხი კომპოზიტორი ბედრჟიხ სმეტანა. ციხესთან მდებარე წაგრძელებული მოედანი ერთ-ერთი უდიდესია მთელს ჩეხეთში. აქ განლაგებულია ქალაქის ცენტრალური დარბაზი და გოტიკურ-რენესანსული სახლების სერია. წარსულში ლიტომიშლი მნიშვნელოვანი რელიგიური ცენტრი იყო, 1344 წელს აქ ბოჰემიაში მეორე საეპისკოპოსო დაარსდა, რომელმაც არსებობა ჰუსიტური ომების დროს შეწყვიტა. XIX საუკუნეში უდიდეს როლს თამაშობდა ქალაქის გრამატიკული სკოლა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი  
* English version of municipal website 
* Basic facts, sights, history

## სქოლიო
კატეგორია:პარდუბიცის მხარის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ტუგენდჰატის ვილა

**ტუგენდჰატის ვილა** — XX საუკუნის ნაგებობა ჩეხეთის ქალაქ ბრნოში. დაპროექტებულია გერმანელი არქიტექტორის — ლუდვიგ მის ვან დერ როეს მიერ და მიიჩნევა ნამდვილ შედევრად. მშენებლობა მიმდინარეობდა 1928-1930 წლებში, დამკვეთები იყვნენ ფირც ტუგენდჰატი და მისი ცოლი გრეტა. ვილა სულ მალე გახდა თანამედროვე არქიტექტურის სახე.

ნაგებობა ფუნქციონალიზმის პარადიგმატულ მაგალითს წარმოადგენს. მშენებლობაში მაისმა რევოლუციური რკინის კარკასი გამოიყენა, რომელიც ანაწილებდა საყრდენ კედლებზე დაწოლას, ამავე დროს, ინტერიერს სივრცისა და სინათლის შეგრძნებას აძლევდა. მანვე დააპროექტა ვილის ავეჯი. ვილაში არაა არც მხატვრობა და არც დეკორირების რაიმე ნიმუში, მიუხედავად ამისა, ინტერიერი მკაცრი არაა, რაც მიღწეულია ისეთი ბუნებრივი ან ბუნებრივის მსგავსი კომპონენტების გამოყენებით, როგორებიცაა ონიქსის კედლები და უიშვიათესი ტროპიკული ხე-მასალა. ონიქსის კედლები გამჭვირვალეა და გამომეტყველებას იცვლის მზის ჩასვლისას. არქიტექტორი ასევე გაუძღვა ვილადან თვალწარმტაცი ხედის შექმნას, რომელიც ინტერიერის ინტეგრალურ ნაწილს წარმოადგენს.

ვილის ფასი საკმაოდ მაღალი იყო, რაც გამოწვეულია მისი უჩვეულო კონსტრუირების მეთოდითა და მდიდრული კომპონენტებით, გათბობის თანამედროვე ტექნოლოგიებით, ვენტილაციით და ა. შ. ამავე დროს, ის საკმაოდ დიდია საოჯახო სახლის პირობებზე.

ფრიც და გრეტა ტუგენდჰატები ებრაელები იყვნენ. მათ ჩეხოსლოვაკია 1938 წელს დატოვეს, ცოტათი უფრო ადრე, სანამ ქვეყანა მიუნხენის შეთანხმებით ნაწილებად დაიშლებოდა. ისინი აღარასდროს დაბრუნებულან. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში სახლი სხვადასხვა პრაქტიკული მიზნებისთვის გამოიყენებოდა. 1992 წელს, ჩეხოსლოვაკიის ლიდერებმა სწორედ ამ შენობაში გააფორმეს დოკუმენტი, რომლის მიხედვითაც სახელმწიფო დღეს არსებულ ნაწილებად - ჩეხეთის რესპუბლიკად და სლოვაკეთად გაიყო. 1994 წლიდან, ვილა საზოგადოებისთვის ღიაა, როგორც მუზეუმი.

2001 წელს, ტუგენდჰატის ვილა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
კატეგორია:ჩეხეთის შენობა-ნაგებობები
სტივენ სიგალი

**სტივენ სიგალი** (, იაპ. სახელი — სიგემიტი ტაკე; დ. 10, აპრილი, 1952, ლანსინგი, მიჩიგანი, აშშ ) — ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი, მუსიკოსი, აიკიძინი, მწერალი, პოლიციელი.

## ბიოგრაფია 
სტივენ სიგალი დაიბადა შერეულ ოჯახში, მამამისი - ებრაელია, ხოლო დედა - ირლანდიელი. სტივენი - მეორე ბავშვია ოჯახში, მას ჰყავს ერთი უფროსი და ორი უმცროსი და. მისი პაპა მამის მხრიდან ამერიკაში ჯერ კიდევ პატარაობიდან ჩამოვიდა ოჯახთან ერთად სანქტ-პეტერბურგიდან.

## ფილმოგრაფია 
## საინტერესო ფაქტები 
2009 წლის ნოემბერში, ინტერვიუში ინტერნეტ-ტელევიზიისთვის „Russia.ru“, სტივენ  სიგალმა განაცხადა, რომ თავს რუსად გრძნობს: „მე შემიძლია ვთქვა, რომ თვითონ მე — რუსი ვარ, მე რუსული ოჯახი მყავს, მე მიყვარს რუსეთი და მეამაყება ვიყო რუსი. მე, ნამდვილად, მიყვარს ეს ქვეყანა და ხალხი, რომელიც მასში ცხოვრობს“.

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი
* 

კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული  10 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:საბრძოლო ხელოვნების ოსტატები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ანტუან სევრიუგინი

**ანტუან სევრიუგინი** (დ. 1830 — გ. 1933) — ყაჯარების დინასტიის კარის ფოტოგრაფი (1885-1925) და ყველაზე წარმატებული ფოტოატელიეს მფლობელი ირანში. მისი ფოტოები ყაჯარებისა და ადრეული ფეჰლევის დინასტიის დროინდელი ირანის შესასწავლად ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წყაროა, როგორც ზოგადად ირანული საზოგადოების, ისე ამ პერიოდის ისტორიისა და კულტურის თვალსაზრისით.

## ბიოგრაფია 
ანტუან სევრიუგინი დაიბადა თეირანში, რუსეთის საელჩოს თანამშრომლის, სომხური წარმომავლობის ვასილ სევრიუგინისა და მისი ქართველი მეუღლის ოჯახში. მამის ნაადრევი გარდაცვალების შემდეგ დედამ, რომლის სახელი მხოლოდ სპარსული ფორმითაა ცნობილი — ახიმ-ხანუმი, ოჯახი თბილისში წამოიყვანა. ანტუანი თბილისიდან, ფოტოგრაფ დიმიტრი ერმაკოვის რჩევით, ყირიმში გაემგზავრა, მოიარა შუა აზია და კავკასია. ამის შემდეგ ირანში მოგზაურობა და ამ ქვეყნის შესახებ დოკუმენტაციის შექმნა გადაწყვიტა.

1870 წელს ძმასთან, კოლიასთან ერთად, ჯერ აზერბაიჯანში, შემდეგ კი ქურთისტანსა და ლურისტანში იმოგზაურა.

1883 წელს თეირანში, დღევანდელ ფირდოუსის ქუჩაზე სევრიუგინმა ძმასთან ერთად ფოტოატელიე გახსნა. ანტუანმა ირანში სომეხი ქალი, ლუიზე გურგენიანი შეირთო და მასთან შვიდი შვილი ჰყავდა. ამ დროის განმავლობაში მისი ფოტოხელოვნება ირანულ ზეპურ საზოგადოებაში სულ უფრო მეტი წარმატებით სარგებლობდა, ბოლოს ის ნასერ ადილ-შაჰის (1831-1896) კარზე მიიწვიეს.

## კარიერა 
საერთაშორისო საზოგადოების ყურადღება მან მას შემდეგ მიიქცია, რაც გერმანელი ისტორიკოსის ფრიდრიხ სარეს (1865-1945) დავალებით ირანის სამხრეთში ექსპედიცია მოაწყო და აქემენიდური და სასანიდური ირანის ძეგლები გადაიღო, რომლებიც ალბომის სახით 1910 წელს გამოიცა.

კონსტიტუციური რევოლუციის დროს (1905-1911) ანტუან სევრიუგინის ფოტო-ატელიე გაანადგურეს. 7000 ფოტოდან მხოლოდ 2000 გადარჩა, ნაწილიც რეზა-შაჰ-ფეჰლავის მოდერნიზიის პერიოდში კონფისცირებულ იქნა. მოგვიანებით ანტუანის ქალიშვილმა, მარიმ ზოგიერთის უკან დაბრუნება შეძლო. 696 შუშის ნეგატივი, რომელიც გადარჩა, სმითსონის ინსტიტუტში ინახება. მისი ფოტოები წარმოადგენს სტილს, რომელსაც ფრანგულად „Type“ ეწოდება და რომელიც სხვადასხვა ეთნიკურ ჯგუფებსა და მათ საქმიანობას ასახავს, საინტერესოა რეგიონალური ჩაცმულობის, ხელოსნობის, უპირველეს ყოვლისა, პროფესიებისა და რელიგიების შესასწავლად. თავის დროზე ისინი ღია ბარათების („Types Persanes“) სახით იყიდებოდა.

## სევრიუგინის ფოტო არქივი საქართველოში 
ლიტერატურის მუზეუმში ანტუან სევრიუგინის ფოტოების ათეულობით ორიგინალი ინახება. მათი ნაწილი ლადო აღნიაშვილის მიერ მე-19 საუკუნის ბოლოსაა ჩამოტანილი, ნაწილი — ამბაკო ჭელიძის მიერ 1920-იან წლებში შესყიდული. საქართველოში პირველად სევრიუგინი სწორედ ლიტერატურის მუზეუმში, 2011 წლის 28 ივნისს გამოიფინა. 
	
ანტუან სევრიუგინის შემოქმედება ირანელებისათვის ისეთივე მნიშვნელობისაა, რაც ქართველებისთვის ალექსანდრე როინაშვილისა ან დიმიტრი ერმაკოვის შემოქმედება.

## რესურსები ინტერნეტში 
* აზიური ხელოვნების სვინსონის მუზეუმი  
* ანტუან სევრიუგინის ბიოგრაფია, მულტიმედია
* ირანული ხელოვნება

კატეგორია:ირანელი ფოტოგრაფები
კატეგორია:დაბადებული 1830
კატეგორია:გარდაცვლილი 1933
რეიკიანესბერი

**რეიკიანესბერი** () — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ისლანდიაში, მდებარეობს ისლანდიაში  რეიკიანესის ნახევარკუნძულზე. მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში შედის ქალაქი კებლავიკი და ნარდვიკი.
რეიკიანესბერის თემი არის ყველაზე პატარა ფართობით და ერთეთი ყველაზე დიდი მოსახლეობის რაოდენობით. მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 14.091 ადამიანს (2010), ხოლო ფართობი 145 კმ2.

## დასახლებული პუნქტები 
ქალაქი კებლავიკი და ნარდვიკი ადრე ერთმანეთისგან დაშორებით იყო, მაგრამ XX საუკუნის ბოლოსათვის, ისლანდიის ურბანიზაციის შედეგად, ქალაქები ისე გაიზარდა, რომ მათი ერთადერთი გამყოფი გახდა ქუჩა, რომლის ჩრდილოეთი ნაწილი ეკუთვნის კებლავიკს, ხოლო სამხრეთი — ნარდვიკს. კებლავიკის მოსახლეობა 2009 წლის მონაცემებით შეადგენს  8169 ადამიანს, ხოლო ნარდვიკის მოსახლეობა იმავე წლის მონაცემებით — 4400 ადამიანს.

ფაილი:Church Hafnir Iceland 2004.jpg|ნარდვიკი
ფაილი:Keflavik Kirche.jpg|ეკლესია კებლავიკში

## ინფრასტრუქტურა 
ქალაქ კებლავიკიდან 3 კმ-ში მდებარეობს **კებლავიკის საერთაშორისო აეროპორტი**.

## კულტურა 
რეიკიანესბერი არის ერთ-ერთი კულტურულად ყველაზე განვითარებული თემი ისლანდიაში. რეიკიანესბერში არის რამდენიმე მუზეუმი (მათ შორის  «ვიკინგების სამყაროს» მუზეუმი, გახსნილი 2009 წელს) და ეკლესიები.

## სპორტი 
რეიკიანესბერი არის ერთ-ერთი მთავარი სპორტული ცენტრი ისლანდიაში. ყველაზე დიდი სპორტული კლუბი — Keflavík (საფეხბურთო კლუბი კებლავიკი — ისლანდიის ოთხგზის ჩემპიონი). ასევე არსებობს ბევრი პატარა კლუბები.

## დაძმობილებული ქალაქები 
*  ბრაიტონი, ინგლისი
*  კერავა, ფინეთი
*  კრისტიანსანი, ნორვეგია
*  ორლანდო, აშშ
*  ტროლჰეტანი, შვედეთი

## იხილეთ აგრეთვე
*ისლანდიის ქალაქების სია
*ისლანდიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
*http://www.rnb.is/ 
*რეიკიანესბერის ოფიციალური ვებ გვერდი

კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
კატეგორია:ისლანდიის მუნიციპალიტეტები
კონვექცია (ატმოსფერო)

მინი|300პქ|ღრუბლემის მიერ წარმოქმნილი მოვლენა - ჰაერის აწევა
**კონვექცია** (ლათ. Convectio – მოზიდვა, მოტანა) — ჰაერის გარკვეული მოცულობის ვერტიკალური გადაადგილება, რაც გამოწვეულია არქიმედის ძალით — გარემომცველ გარემოსთან შედარებით უფრო თბილი და ნაკლებად მკვრივი ჰაერი მიისწრაფვის ზევით, ხოლო უფრო ცივი და მკვრივი ჰაერი ქვევით ეშვება. 
ჰაერის ნაკადის სიჩქარე, ჩვეულებრივ, რამდენიმე მ/წმ-ია და ზოგჯერ 2-30 მ/წმ სჭარბობს. კონვექციის განვითარება დაკავშირებულია ჰაერის ტემპერატურის ვერტიკალურ განაწილებასთან. 
მინი|left|220პქ|ქარიშხლის მიერ გამოწვეული კონვექცია
აღმავალი თბილი ჰაერი მანამ მიისწრაფვის ზევით, სანამ მისი ტემპერატურა მაღალია გარემომცველი ჰაერის ტემპერატურაზე, დაღმავალი ცივი ჰაერი

კი მანამდე ეშვება ქვევით, სანამ მისი ტემპერატურა დაბალია გარემომცველი ჰაერის ტემპერატურაზე.
კონვექცია მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ატმოსფეროს მაღალ და დაბალ ფენებს შორის სითბოსა და ტენის ცვლაში, მასთანაა დაკავშირებული გროვა და გროვა-წვიმის ღრუბლების წარმოქმნაც. 

კონვექცია ჩვეულებრივ, ვითარდება წლის თბილ პერიოდში, დაბალ განედებზე — მთელი წლის განმავლობაში. 

საქართველოს ტერიტორიაზე კონვექცია განსაკუთრებით კარგადაა გამოხატული ზაფხულში. 

კონვექცია საფუძვლად უდევს ბუნების ისეთ მოვლენას, როგორიცაა ქარი — უზარმაზარი მასშტაბის კონვექციური ნაკადი ატმოსფეროში. კონვექციით 
აიხსნება ზღვის ნაპირთან წარმოქმნილი სუსტი ქარი - ბრიზი. ასევე კონვექციით აიხსნება ბუნებრივი ჰაერნაკადი — წნევა, რომელსაც იყენებენ საცეცხლეში.
საწვავის წვის დროს ჰაერი მილში ზევით ადის, რის გამოც მილის ქვედა ნაწილში წნევა მცირდება გარე ცივი ჰაერის წნევასთან შედარებით.

წნევათა სხვაობა და მაშასადამე წნევაც იზრდება მილის სიმაღლის და მასში ტემპერატურის ზრდასთან ერთად.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კონვექცია

## რესურსები ინტერნეტში 
* http://www.theweatherprediction.com/habyhints/52/
* http://apollo.lsc.vsc.edu/classes/met130/notes/chapter2/atm_conv.html

## ლიტერატურა 
* ქსე, ტ. 5, გვ. 635, თბ., 1980;
* Матвеев Л. Т., Основы общей метеорологии, Л., 1965;
* Шметер С. М., Физика конвективных облаков, Л., 1972.

კატეგორია:ატმოსფერო
კატეგორია:კლიმატოლოგია
აბრაზიული ტერასა

**აბრაზიული ტერასა**, **ბენჩი** (ინგლ. bench) — ზღვის ფსკერის ზედაპირის სანაპირო ნაწილი, რომელიც აბრაზიული პროცესებითაა დამუშავებული. მისი განივი პროფილია ნაპირთა მცირედ, ხოლო ფუძესთან მეტად დახრილი ამოზნექილი მრუდე ხაზი. ძველი აბრაზიული ტერასა შეიძლება იყოს დაძირული (წყლით დაფარული), ან ზღვის დონეზე მაღლა ამოწეული. 

ასეთი ამოწეული აბრაზიული ტერასები ზღვის პირას ტერასულ ვაკეს ქმნის.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კლიფი
* აბრაზია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:სედიმენტოლოგია
კატეგორია:გეოლოგიური პროცესები