open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ადამიანი-ჭიანჭველა (ფილმი)

**ადამიანი-ჭიანჭველა** () — 2015 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება Marvel Comics-ის ამავე სახელის სუპერგმირის თავგადასავლებს. იგი გადაღებულია Marvel Studios-ის მიერ, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Studios Motion Pictures. ფილმი არის რიგით მეათე მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს სერიებში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

კატეგორია:2015 წლის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები

კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური სათავგდასავლო ფილმები
კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური მოქმედებითი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები ძარცვის შესახებ
კატეგორია:2015 წლის 3D ფილმები
კატეგორია:2010-იანი წლების ფილმები ძარცვის შესახებ
კატეგორია:2010-იანი წლების სათავგადასავლო ფილმები
სტეფანე რაზინის ძეგლი

**სტეფანე რაზინის ძეგლი** () — ძეგლი დონის როსტოვში. ძეგლი ეძღვნება სტეფანე რაზინს, დონელ კაზაკს, რომელიც ხელმძღვანელობდა 1670-1671 წლების გლეხთა აჯანყებას. გაიხსნა 1972 წელს სერგეი კონიონკოვის პროექტის მიხედვით.

## ისტორია 
სტეფანე რაზინი არის XVII საუკუნის უდიდესი გლეხთა და კაზაკთა აჯანყების ხელმძღვანელი. იგი დაიბადა და გაიზარდა დონში. სწორედ აქედან ჩაუდგა სათავეში მეფის საწინააღმდეგო აჯანყებას. დონში არის უამრავი ისტორიული ადგილი, რომელიც დაკავშირებულია ლეგენდარულ დონელ ატამანთან. სოფელ სტაროჩერკასკაიაში დაცულია სახლი სადაც დაიბადა სტეფანე რაზინი. ნოვოჩერკასკის დონის კაზაკთა მუზეუმში დაცულია და გამოფენილია სტეფანე რაზინის სკულპტურა (ავტორი ე. ვუჩეტიჩი). წლების განმავლობაში ლეგენდარული ატამანის გარშემო უამრავი ლეგენდა და მითი შეიქმნა, რომელიც გამოიყენა არაერთმა კულტურის მოღვაწემ. ერთ-ერთი მათგანი იყო საბჭოთა კავშირის სახალხო მხატვარი სერგეი კონიონკოვი (რომელმაც ვერ იცოცხლა ძეგლის დადგმამდე, თუმცა მან შექმნა მისი ხის მოდელი) და არქიტექტორი ლ. ლობანი, რომელმაც მოახდინა ატამანისადმი მიძღვნილი ძეგლის პროექტის გადამუშავება. ძეგლის ყველა ქანდაკება ჩამოსხმულია ბეტონისაგან ადგილობრივ ქარხანაში. 1972 წლის 5 ივნისს, სანაპიროზე, საზღვაო სასწავლებლის მახლობლად აღმართეს სტეფანე რაზინისა და მისი ერთგული მეგობრების ძეგლი.

## ძეგლის აღწერილობა 
ძეგლი შედგება შვიდი ქანდაკებისაგან. უმთავრესია სტეფანესა და სპარსეთის პრინცესის ქანდაკება. ასევე ძეგლი მოიცავს 5 ერთგულ მეგობარს, რომლებიც სხედან ნავზე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ძეგლის ფოტოები 

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ოსკარზე საქართველოს მიერ წარდგენილი ფილმების სია

საქართველომ ოსკარის დაჯილდოებაზე კატეგორიაში „ჯილდო საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის“ წარადგინა სულ 15 ფილმი. მათ შორის მხოლოდ ერთი ფილმი — „შეყვარებული კულინარის 1001 რეცეპტი“ (1996 წ.) იყო ნომინირებული ოსკარის ჯილდოზე.

აღსანიშნავია, რომ საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის აღდგენამდე, ქართულმა კინოსტუდიამ ოსკარზე 2 ფილმი წარადგინა — გიორგი დანელიას „შემოდგომის მარათონი“ (1979 წელს), და თენგიზ აბულაძის „მონანიება“ (1987 წელს).

## სია
## იხილეთ აგრეთვე
*ქართული კინო
*ქართული ფილმების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ქართული ფილმები
კატეგორია:ოსკარი
ვრანგელის სახლი

**ვრანგელის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1885 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. ამ სახლში გაატარა თავისი ბავშვობა და ახალგაზრდობა თეთრგვარდიელმა გენერალმა, თეთრების მოძრაობის ერთ-ერთმა ხელმძღვანელმა პეტრე ვრანგელმა. ვრანგელის სახლს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.  ამჟამად ნაგებობა ავარიულ მდგომარეობაშია და საჭიროებს რესტავრაციას.

## ისტორია 
ვრანგელის ვილა ააშენეს 1885 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. თავდაპირველად სახლი სხვადასხვა მფლობელის ხელში იყო, ხოლო შემდეგ იყიდა ბარონმა ნიკოლაი ვრანგელმა. ეპარქია ფიქრობს, რომ განახლებულ შენობაში გახსნას საგანმანათლებლო ცენტრი და მუზეუმი. 2011 წელს დაგეგმეს სახლში გაეხსნათ ალექსანდრე სოლჟენიცინის მუზეუმი, მაგრამ როსტოვის ეპარქიამ რესტავრაციისათვის საჭირო  სახსრების მოძიება ვერ მოახერხა. 2012 წელს მოახერხეს სახურავის გამოცვლა და ფანჯრების დამონტაჟება. 2013 წლის მარტში როსტოვის ეპარქიამ შენობა გაყიდა 9 მლნ რუბლად. შემოსული თანხით გაარემონტეს დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი. შენობის ახალი მფლობელი კი გახდა „მექანიზატორების გაერთიანება“.

2016 წელს დაგეგმეს შენობის რესტავრაცია და მასში ახალგაზრდული კლუბის გახსნა. სამუშაოები დაჯდებოდა 115 მლნ. რუბლი. საბოლოოდ გადაწყდა, რომ რესტავრაციის შემდეგ მასში გაიხსნება ვრანგლის მუზეუმი.

2017 წლის მონაცემებით შენობა ჯერ კიდევ არაა ბოლომდე აღდგენილი და ადგილი აქვს ვანდალიზმის აქტს.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
აკაპნოუ

**აკაპნოუ** () — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 კაცი.

## გალერეა 

ფაილი:Akapnou Road Sign.jpg
ფაილი:Place in Akapnou (1).jpg
ფაილი:Saint George church at Akapnou (1).jpg
ფაილი:View of Akapnou.jpg

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური ვებგვერდი 

კატეგორია:ლიმასოლის რაიონის სოფლები
კონსტანტინოპოლის ალყა (674-678)

**კონსტანტინოპოლის ალყა** — არაბულ-ბიზანტიური ომების მთავარი ბრძოლა და არაბთა დაპყრობითი ლაშქრობების პირველი კულმინაცია. მიმდინარეობდა ბიზანტიის იმპერიასა და ომაიანთა სახალიფოს შორის 674-678 წლებში. არაბების ხალიფა მუავია I ტახტზე 661 წელს ავიდა და განაახლა ომი ბიზანტიასთან. მან მთავარ მიზნად დაისახა კონსტანტინოპოლის აღება.
672-673 წლებში არაბთა ფლოტმა შექმნა ბაზები მცირე აზიის სანაპიროს გასწვრივ და მალევე მოაქცია კონსტანტინოპოლი ბლოკადაში. არმია ქალაქ კირაკუსს გამოსაზამთრებლად იყენებდა და ყოველ გაზაფხულობით აახლებდა ალყას. საბოლოოდ ბიზანტიის იმპერატორმა კონსტანტინე IV-მ შეძლო არაბთა ფლოტის განადგურება ახლადგამოგონილი ბერძნული ცეცხლის მეშვეობით. არაბთა სახმელეთო არმიაც დამარცხდა მცირე აზიაში და ისინი იძულებული გახდნენ ალყა მოეხსნათ. ალყის შემდეგ ბიზანტიასა და არაბებს შორის დროებითი მშვიდობა დამყარდა.

## იხილეთ აგრეთვე 
*კონსტანტინოპოლის ალყა (717-718)

## ლიტერატურა
*Brooks, E.W. (1898). "The Arabs in Asia Minor (641–750), from Arabic Sources". The Journal of Hellenic Studies. The Society for the Promotion of Hellenic Studies. XVIII: 182–208.
*Canard, Marius (1926). "Les expéditions des Arabes contre Constantinople dans l'histoire et dans la légende". Journal Asiatique (in French) (208): 61–121. ISSN 0021-762X.

კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
კატეგორია:არაბთა სახალიფოს ბრძოლები
კატეგორია:VII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:674 წლის ბრძოლები
მძევლები (ფილმი)

**„მძევლები“** — ქართველ რეჟისორ რეზო გიგინეიშვილის 2017 წლის ფილმი, რომლის პრემიერა გაიმართა „ბერლინალის კინოფესტივალზე“. ფილმს საფუძვლად უდევს 1983 წელს ტუ-134-ის თვითმფრინავის გატაცების ისტორია, თუმცა იგი არ წარმოადგენს მოვლენის რეკონსტრუქციას. ფილმი რუსეთისა და საქართველოს ერთობლივ პროდუქტს წარმოადგენს. 

## როლებში
* თინათინ დალაქიშვილი – ანა
* ირაკლი კვირიკაძე – ნიკა
* გიგა დათიაშვილი – კოკა
* გიორგი გრძელიძე – სანდრო
* გიორგი ტაბიძე – ოთო
* გიორგი ხურცილავა – ლაშა
* ვახტანგ ჩაჩანიძე – ირაკლი
* ეკატერინე კალატოზიშვილი – თამუნა
* ბექა ლემონჯავა – ზურიკო
* მერაბ ნინიძე – ლევანი, ნიკას მამა
* დარეჯან ხარშილაძე – ნინო, ნიკას დედა
* ნადეჟდა მიხალკოვა – სტიუარდესა მაია
* მარია შალაევა – სტიუარდესა ვერა
* ავთანდილ მახარაძე – შოთა, სანდროს მამა
* მიხეილ გომიაშვილი – თენგიზი, ზურიკოს მამა

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:რუსულენოვანი ფილმები
ალექსანდრე II-ის ძეგლი (დონის როსტოვი)

**ალექსანდრე II-ის ძეგლი** () — ყოფილი ძეგლი დონის როსტოვში. მდებარეობდა სობორნის მოედანზე, ააგეს 1890 წელს ძეგლი ეძღვნებოდა რუსეთის იმპერატორს ალექსანდრე II-ს. პროექტია ავტორი იყო მოქანდაკე მიხაილ მიკეშინი. ძეგლი დაშალეს 1924 წელს. 

## ისტორია 
იდეა, იმისა რომ ალექსანდრე II-ის ძეგლი დაედგათ როსტოვში გაჩნდა მალევე მისი გარდაცვალების შემდეგ. გადაწყვეტილება ძეგლის დადგმის შესახებ მიიღეს 1881 წლის 15 მარტს ქალაქის საკრებულოს საგანგებო სხდომაზე.  ძეგლის პროექტის დამტკიცებას დასჭირდა რამდენიმე წელი. ძეგლის პროექტის შემმუშავებელმა კომიტეტმა  მიმართეს მქანდაკე მიხაილ მიკეშინს, რომელმაც კომისიას წარუდგინა საესკიზო ნახაზი. პროექტი მცირე ცვლილებებით დაამტკიცეს. 

გარდაქმნის შემდეგ ბევრმა როსტოველმა გამოთქვა აზრი, რომ ალექსანდრე II-ის ძეგლი უნდა დაებრუნებინათ თავის ადგილზე, მაგრამ დონის როსტოვის ადმინისტრაციის ინიციატივით 1999 წელს ამ ადგილზე დადგეს წმინდა განმანათლებლის დიმიტრი როსტოველის ძეგლი (მოქანდაკე ვ. ბელიაკოვი, არქიტექტორი ნ. გმირია). 

## ძეგლის აღწერილობა 
ძეგლის საერთო სიმაღლე შეადგენდა 4,5 საჟენს. ბრინჯაოს ქანდაკების სიმაღლე  შეადგენდა 7 არშინს. იმპერატორის ფიგურა გამოსახული იყო მთელი ტანით. მისი მანტია დაშვებული იყო კვარცხლბეკამდე. მარჯვენა ხელში ალექსანდრე II-ს ეჭირა სკიპტრა, მისი მზერა  კი მიმართული იყო ზეცისაკენ. კვაცხლბეკის წინა ნაწილზე მდებარეობდა სახელმწიფო გერბი და მის ზემთ ალექსანდრე ინიციალები, რომელიც გადაჯაჭვული იყო ეკლებითა და დაფნით. . ქვემოთ მდებარეობდა მეტალის დაფა ძველსლავურ სტილში შესრულებული წარწერით  ასევე წარწერილი იყო დაბადებისა და გარდაცვალების თარიღები  კვარცხლბეკის უკანა მხარეზე გამოსახული იყო როსტოვის გერბი.

ძეგლის ავტორი იყო მოქანდაკე მ. მიკეშინი. კვარცხლბეკი დაამზადა იტალიელმა ს. ტონიტომ. ძეგლის ყველა მეტალის ნაწილი (ქანდაკება, თუჯის მოაჯირი, ფანარები)  დამზადებული იყო სანქტ-პეტერბურგის სხვადასხვა ქარხნებში. ქანდაკება ცამოსხმული იყო  ნ. შტანგეს ბრინჯაოს ქარხანაში, მოაჯირები და ფანრები კი ნ. სან-გალეს ქარხანაში.

## გალერეა 

ფაილი:Alexander II monument. Rostov-on-Don 4.jpg
ფაილი:Alexander II monument. Rostov-on-Don 2.jpg
ფაილი:Alexander II monument. Rostov-on-Don 3.jpg

## რესურსები ინტერნეტში 
* Снос памятника Александру II. Кинохроника.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ლუქსემბურგის კულტურა

**ლუქსემბურგის კულტურა** — აღნიშნავს ლუქსემბურგის კულტურულ ცხოვრებას და ტრადიციებს. მოქალაქეების უმეტესობა საუბრობს სამ ენაზე: ტრადიციულ გერმანიკულ ლუქსემბურგულზე, გერმანულზე და ფრანგულზე. ლუქსემბურგს აქვს მდიდარი კულტურული ისტორია, განსაკუთრებით: მუსიკაში, მხატვრობაში და ფოტოგრაფიაში. აქვს ბევრი: თეატრი, საკონცერტო დარბაზი, მუზეუმი და გალერეა.

## მუზეუმები 
მსხვილი მუზეუმებია:
* ისტორიის და ხელოვნების ეროვნული მუზეუმი (MNHA)
* ბუნების ისტორიის ეროვნული მუზეუმი (NMHN)
* ქალაქ ლუქსემბურგის ისტორიის მუზეუმი
* თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (MUDAM)

## გალერიები 
* კაზინო ლუქსემბურგი
* ვილა ვაუბანი

## რესურსები ინტერნეტში 
* Luxembourg's official cultural portal
* Luxembourg American Cultural Society
* The Breweries of Luxembourg: beers, history, styles
* Food and Drink in Luxembourg
* Luxembourg Recipes

კატეგორია:ლუქსემბურგი
კომივოიაჟორი (ფილმი)

**„კომივოიაჟორი“**, ან „**გამყიდველი**“** **() — ირანელი რეჟისორის ასღარ ფარჰადის 2016 წლის ფილმი. ფილმი იყო ნაჩვენები 2016 წლის კანის კინოფესტივალზე, სადაც მსახიობმა შაჰაბ ჰოსეინიმ მიიღო პრიზი საუკეთესო მსახიობის ნომინაციაში, ხოლო ფარჰადიმ — პრიზი საუკეთესო სცენარისთვის. ფილმი ნომინირებულია 2016 წლის ოსკარის საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის ჯილდოზე.

## სიუჟეტი 
ახალგაზრდა წყვილი, ემადი და რანა თეირანში ცხოვრობენ. ისინი ერთად თამაშობენ თეატრში არტურ მილერის პიესას — „კომივოიაჟორის სიკვდილს“. ამავე დროს, ისინი გადადიან ახალ ბინაში, სადაც მანამდე ცხოვორბდა ქალი, რომელიც, დაკავებული იყო პროსტიტუციით.

## როლებში 
* შაჰაბ ჰოსეინი — ემადი
* ტარანე ალიდუსტი — რანა
* ბაბაქ ქარიმი
* მინა სადატი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* „კომივოიაჟორი“ Cineuropa-ს გვერდზე
*

## სქოლიო 
კატეგორია:2016 წლის ფილმები
კატეგორია:ირანული ფილმები
კატეგორია:ფრანგული ფილმები
კატეგორია:სპარსულენოვანი ფილმები
გენჩ-ოგლუევის სახლი

**გენჩ-ოგლუევის სახლი** () — პირველი მრავალსართულიანი საგადასახადო სახლი დონის როსტოვში. მდებარეობს ბალშაია სადოვაიის და სემაშკოს შესახვევის კუთხეში. აგებულია 1883 წელს ალექსანდრე პომერანცევის პროექტის მიხედვით ვაჭარ სტეფან გენჩ-ოგლუევისათვის. აგებულია ეკლექტიკის სტილში და გააჩნია ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
1870-იანი წლების ბოლოს უდიდესმა როსტოველმა ვაჭარმა სტეფან გენჩ-ოგულევმა გადაწყვიტა აეშენებინა საკუთარი საგადასახადო სახლი. სახლის აშენება სთხოვა არქიტექტორ  ალექსანდრ პომერანცევს. სავაჭრო სახლის მშენებლობა დაიწყო 1880 წელს და დასრულდა 1883 წელს. პომერანცევისთვის ეს იყო როსტოვში აშენებული პირველი სახლი. 

ვაჭარმა გენჩ-ოგულევმა სახლი გააქირავა. პირველ სართულზე მიმდინარეობდა ვაჭრობა, ხოლო მის ზემოთ განთვსებული იყო კანტორები და ბინები. გენჩ-ოგლუევის სახლში გარკვეული პერიოდი მდებარეობდა გაზეთ „აზოვისპირეთის მხარის“ სტამბა. აქვე 1897 წლიდან 1909 წლამდე მდებარეობდა ვოლგა-კამის ბანკის ოფისიც. 

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. 1925 წლისათვის აქ განათავსეს სამხრეთ-აღმოსავლეთის კომერციული სააქციონერო ბანკი, დონის როსტოვის რაიონის „ნავთობსინდიკატის“ სამმართველო, მაღაზია „ხორცპროდუქტი“ და სხვ. მეორედან მეოთხე სართულის ჩათვლით განთავსდა საცხოვრებელი ადგილები. 1930-იან წლებში შენობაში გაიხსნა თევზის მაღაზია. 

მეორე მსოფლიო ომის დროს განადგურდა შენობის სახურავი. 1948-1949 წლებში სახლი აღადგინეს გ. კალაიჯანის პროექტის მიხედვით. გარემონტების შემდეგ მნიშვნელოვნად შეიცვალა შენობის იერსახე.

## არქიტექტურა 
სახლი ოთხსართულიანია. არქიტექტურაში ჰარმონიულადაა შერწყმული სხვადასხვა არქიტექტურული სტილი. აგებულია ეკლექტიკის სტილში, თუმცა ფასადი მორთულია ბაროკოს სტილში, რუსტები და სანდრიკები შეიცავს კლასიციზმის ელემენტებს, ხოლო ფრონტონი შეიცავს გოთიკის ელემენტებს.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ადამავის რეგიონი

**ადამავის რეგიონი** (, ) — რეგიონი კამერუნის ცენტრალურ ნაწილში. ესაზღვრება კამერუნის ჩრდილოეთის, ცენტრალური, აღმოსავლეთის, დასავლეთის და ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონებს, ნიგერიას და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას.

## გეოგრაფია 
ეს მთიანი რაიონი წარმოადგენს ბუნებრივ წინაღობას ქვეყნის ხე-ტყიან სამხრეთსა და სავანებით დაფარულ ჩრდილოეთს შორის. რეგიონის ფართობი შეადგენს 63 701 კმ²-ს. რეგიონისთვის დამახასიათებელია უსწორმასწორო რელიეფი და მოსახლეობის დაბალი სიმჭიდროვე. მოსახლეობა ძირითადად დაკავებულია მსხვილი რქოსანი საქონლის მოშენებით.

## მოსახლეობა 
მთავარი ეთნიკური ჯგუფი — მუსლიმი ფულბეს ტომის ხალხი.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
რეგიონი იყოფა 5 დეპარტამენტად:

## გალერეა 

ფაილი:Hills near Ngaoundal.jpg|ადამავის რეგიონის ტიპური ადგილმდებარეობა.
ფაილი:Downtown Ngaoundere.jpg|ქალაქი ნგაუნდერე.
ფაილი:Adamawa Province ethnic groups.png|ეთნიკური ჯგუფების გეოგრაფიული გადანაწილება ადამავის რეგიონში.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
ივან ზვორკინის სახლი

**ივან ზვორკინის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩისა და სემაშკოს შესახვევის გადაკვეთაზე. აგებულია 1914 წელს არქიტექტორ ვასილ პოპოვის პროექტის მიხედვით. რევოლუციამდე სახლში ცხოვრობდა როსტოვის ქალაქის თავი ივან ზვორკინი. 1923-1926 წლებში სახლში ცხოვრობდა საბჭოთა დრამატურგი ვლადიმირ კორშინი. შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური დაქვემდებარების კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
სახლი ააშენეს 1914 წელს არქიტექტორ ვასილ პოპოვის პროექტის მიხედვით. შენობაში განთვსებული იყო დონის როსტოვის ქალაქის თავის ივან ზვორკინის სამმართველო და ქალაქის თავის ოთახები. შენობა გაარემონტეს და დააყენეს იტალიური ლიფტი.

## არქიტექტურა 
სამსართულიან სახლს უჭირავს კვარტლის კუთხე. მისი ფასადები გადის როგორც პუშკინის ქუჩაზე, ასევე სემაშკოს შესახვევში. სახლი აგებულია მოდერნის სტილში და აქვს გოთიკის ელემენტები. 

ივანე ზვორკინის სახლს აქვს რთული კონფიგურაციის გეგმა. იგი იყოფა ორ სექციად, რომელთაც აქვთ ცალ-ცალკე შესასვლელი, როგორც უშკინის ქუჩიდან, ასევე სემაშკოს შესახვევიდან. თითოეულ სექციას აქვს ნახევრტემპიანი კიბე და ლიფტი. კიბიანი ჰოლის გარშემო მდებარეობს ოთახები. 

## მემორიალური დაფები 
1962 წელს შენობაზე დაკიდეს მემორიალური დაფა ტექსტით: 

მეორე მემორიალური დაფა დაკიდეს 1997 წელს ფოლკლორის ნიმუშების შემგროვებლის ფიოდორ ტუმილევიჩის პატივსაცემად. დაფაზე წერია: 

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
მაქსიმოვის სახლი

**მაქსიმოვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია XIX საუკუნის შუა წლებში კლასიციზმის სტილში. სახლი არის ქალაქის დღემდე შემონახული ერთ-ერთი უძველესი ქვის შენობა. სახლის პირველი მფლობელი იყო ვაჭარი პ. მაქსიმოვი.

## ისტორია 
მინი|left|მაქსიმოვის სახლი XIX საუკუნეში
1867 წელს დონის როსტოვის ბაზრის მოედანზე ააშენეს ორსართულიანი შემოსავლების სახლი. იგი ეკუთვნოდა მარცვლეულის ვაჭარ პ. მაქსიმოვს, რომელსაც ეკუთვნოდა ასევე წისქვილები. ზოგიერთი ვარაუდით შენობის არქიტექტორია ტროფიმ შარჟინსკი. მოგვიანებით პროკურატურა ცდილობდა გადაწყვეტილების გასაჩივრებას. მაქსიმოვის სახლს ჩაუტარდა რესტავრაცია.  2006 წელს შენობაზე დაკიდეს მემორიალური დაფა, მაგრამ 2011 წელს ფასადის რეკონსტრუქციის დროს იგი ჩამოხსნეს.

## არქიტექტურა 
სახლი მდებარეობს სტანისლავსკის ქუჩისა და სემაშკოს შესახვევის გადაკვეთაზე. ნაგებობის ფასადი მიმართულია ღვთისმშობლის შობის ეკლესიის მხარეს. შენობა აგებულია გვიანი კლასიციზმის სტილში.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ახამორი (მეიოს საგრაფო)

**ახამორი** (; ) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. სოფელში არის გელური ფეხბურთისა და ჰარლინგის კლუბები.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მეიოს საგრაფო

## რესურსები ინტერნეტში
* ახამორი Mayo-Ireland.ie-ზე

კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
კონსტანტინოპოლის ალყა (717-718)

**კონსტანტინოპოლის ალყა** — არაბთა მიერ მეორე უშედეგო მცდელობა, დაეკავებინათ ბიზანტიის დედაქალაქი კონსტანტინოპოლი. მიმდინარეობდა 717-718 წლებში. ეს ალყა იყო არაბთა ოცწლიანი წარმატებული ომის კულმინაცია. ამ დროს ბიზანტიელთა ძალა შესუსტებული იყო შიდა არეულობების შედეგად. 716 წელს ბიზანტიურ მცირე აზიაში მასლამა იბნ აბდ ალ-მალიკი შეიჭრა. მათ სურდათ სამოქალაქო არეულობებში გახვეული ბიზანტიის იმპერატორ თეოდოსიუს III-ის წინააღმდეგ აჯანყებული ლეონ ისავრიელი გამოეყენებინათ, თუმცა ლეონმა ეს კავშირი ტახტის ხელში ჩასაგდებად გამოიყენა.

არაბთა არმიამ ზამთარი მცირე აზიის დასავლეთ სანაპიროზე გაატარა. 717 წლის გაზაფხულზე ისინი შეიჭრნენ თრაკიაში და ბლოკადაში მოაქციეს კონსტანტინოპოლი, რომელსაც მასიური თეოდოსიუსის კედლები იცავდა. ბიზანტიელებს ასევე ბულგარეთის ხანი ტერველი ეხმარებოდა. არაბთა ფლოტი ბიზანტიელებმა „ბერძნული ცეცხლის“ წყალობით მალევე გაანადგურეს. მძიმე ზამთრის და ფლოტის დახმარების გარეშე არაბთა სახმელეთო არმია შიმშილმა და დაავადებებმა მოიცვა. მათ დასახმარებლად გამოგზავნილი ფლოტიც განადგურდა. 718 წლის 15 აგვისტოს არაბებმა ალყა მოხსნეს.

კონსტანტინოპოლის ალყის შემდეგ ძლიერ შესუსტდა არაბთა ლაშქრობები ბიზანტიის წინააღმდეგ.

## ლიტერატურა
*Blankinship, Khalid Yahya (1994). The End of the Jihâd State: The Reign of Hishām ibn ʻAbd al-Malik and the Collapse of the Umayyads. Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 0-7914-1827-8.
*Brandes, W. (2007). "Die Belagerung Konstantinopels 717/718 als apokalyptisches Ereignis. Zu einer Interpolation im griechischen Text der Pseudo-Methodios-Apokalypse". In Belke, K. Byzantina Mediterranea: Festschrift für Johannes Koder zum 65. Geburtstag (in German). Vienna: Böhlau. pp. 65–91. ISBN 3205776089.

კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები
კატეგორია:არაბთა სახალიფოს ბრძოლები
კატეგორია:VIII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:717 წლის ბრძოლები
კატეგორია:718 წლის ბრძოლები
მარგარიტა ჩერნოვოის სახლი

**მარგარიტა ჩერნოვოის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე. 

ნაგებობა ააშენეს 1899 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. იგი ეკუთვნოდა მარგარიტა ჩერნოვოის. სახლს გააჩნია რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
ვილა დიდი სადოვაიის ქუჩაზე მარგარიტა ჩერნოვოისათვის ააშენა მისმა თაყვანისმცემელმა, რომელიც პარამანოვების გვარის წარმომადგენელი იყო. პროექტის ავტორი სავარაუდოდ იყო ნიკოლაი დოროშენკო. 2000-იანი წლების დასაწყისში შენობა ავარიულ მდგომარეობაში იმყოფებოდა. 2001 წელს განახორციელეს ნაგებობის რესტავრაცია, რის შედეგადაც დაემატა ფასადის დეკორაციები. 

ამჟამად შენობაში განთავსებულია მოსკოვის ბანკის ფილიალი.

## გალერეა 

ფაილი:Chernova house old 3.jpg|1909 წელი
ფაილი:Bolshaya Sadovaya street old 2.jpg|1910 წელი
ფაილი:Chernova house old 2.jpg|1916 წელი

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
შირმანის სახლი

**შირმანის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1911 წელს არქიტექტორ არუთიუნ ზაკიევის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს ვოროშილოვის პროსპექტისა და სუვოროვის ქუჩის კუთხეში. შირმანის სახლს გააჩნია რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
მ. შირმანის შემოსავლების სახლი ააშენეს 1911 წელს როსტოველი არქიტექტორის არუთიუნ ზაკიევის პროექტის მიხედვით. 1922 წელს შენობაში ჩამოყალიბდა როსტოვში პირველი პიონერული დანაყოფი „სპარტაკი“. 1926 წელს პრესის სახლში სიტყვით გამოვიდა პოეტი ვლადიმერ მაიაკოვსკი. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე შენობა გადაეცა შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატს. ომის დასრულების შემდეგ სახლში გაიხსნა სასტუმრო „სამხრეთი“, ხოლო პირველ სართულზე განთავსდა თოჯინების თეატრი.

## არქიტექტურა 
ხუთსართულიანი აგურის შენობა გებულია მოდერნის სტილში. იგი გეგმით სწორკუთხაა შიდა ეზოთი. მთავარი შესასვლელი ვოროშილოვის პროსპექტისა და სუვოროვის ქუჩის კუთხეშია.

## მემორიალური დაფები 
1983 წელს სახლის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა წარწერით: 

მეორე მემორიალურ დაფაზე არის ასეთი წარწერა: 

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
აღმოსავლეთის რეგიონი (კამერუნი)

**აღმოსავლეთის რეგიონი** (, ) (2008 წლამდე — **აღმოსავლეთის პროვინცია**) — რეგიონი კამერუნის აღმოსავლეთში. ესაზღვრება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკას (აღმოსავლეთში), კონგოს რესპუბლიკას (სამხრეთში), კამერუნის ადამავას (ჩრდილოეთში), ცენტრალურ და სამხრეთის (დასავლეთში) რეგიონებს. ტერიტორიის მიხედვით ქვეყნის ყველაზე უფრო დიდი რეგიონი (109 002 კმ²).

## გეოგრაფია 
რეგიონის ტერიტორია თითქმის მთლიანად მდებარეობს სამხრეთკამერუნის პლატოზე, რომლისგანაც შედგება ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი. სიმაღლე მერყეობს ზღვის დონიდან 500-1000 მეტრის ფარგლებში, უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთში მდებარე დაბლობი ადგილების გამოკლებით (200—500 მეტრი).

რეგიონის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს «ლობეკეს» ეროვნული პარკი.

## მოსახლეობა 
მოსახლეობის დიდი ნაწილი მიეკუთვნება ბანტუს ხალხს, მეორე ნაწილს შეადგენს ადამავა-უბანგის ხალხი, რომლებიც სახლობენ რეგიონის ჩრდილოეთ რაიონებში. მოსახლეობის მესამე ნაწილს შეადგენს ფულბეს ხალხი, ასევე ცხოვრობს პიგმეების მცირერიცხოვანი ჯგუფი.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად:

## ეკონომიკა 
მრეწველობა სუსტადაა განვითარებული, ძირითადი ეკონომიკური საქმიანობაა ხე-ტყის წარმოება და სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვება. მოსახლეობის დიდი ნაწილი დაკავებულია სოფლის მეურნეობით, რომელიც მათთვის არსებობისათვის ერთადერთი საშუალებაა.

## გალერეა 

ფაილი:East - Guinean Savanna 001.jpg|ადგილი ბერტუასთან ახლოს.
ფაილი:Njem house in Cameroon.jpg|ბანტუს ხალხის ტიპური საცხოვრებელი.
ფაილი:East Province ethnic groups.png|ეთნიკური ჯგუფების გეოგრაფიული გადანაწილება აღმოსავლეთის რეგიონში.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
არარიპინა

**არარიპინა** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 622 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არარიპინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 77 302 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 40.84 კმ²-ზე. ფართობი 1 892 596 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერნამბუკუ
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები*
*[Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil](https://web.archive.org/web/20091003103229/http://www.pnud.org.br/atlas/ranking/IDH-M%2091%2000%20Ranking%20decrescente%20(pelos%20dados%20de%202000).htm)

კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ცენტრალური რეგიონი (კამერუნი)

**ცენტრალური რეგიონი** (, ) (2008 წლამდე — ცენტრალური პროვინცია) — რეგიონი კამერუნის ცენტრალურ ნაწილში.

რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი იაუნდე (კამერუნის დედაქალაქი), მთავარი სამრეწველო და კულტურული ცენტრი. დედაქალაქის ფარგლებს გარეთ გავრცელებულია პლანტაციური სოფლის მეურნეობა.

## გეოგრაფია 
ესაზღვრება კამერუნის ადამავის, სამხრეთის, ჩრდილოეთის, დასავლეთის და სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონებს. ფართობის მიხედვით ქვეყნის რეგიონებს შორის უკავია მეორე ადგილი. ცენტრალური რეგიონი მთლიანად მდებარეობს სამხრეთკამერუნის პლატოზე, საშუალო სიმაღლე: 500—1000 მეტრი მდინარე სანაგის ხეობისა და მისი შენაკადების გამოკლებით.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
რეგიონი დაყოფილია 10 დეპარტამენტად:
# ზედა სანაგა (Haute-Sanaga) — 11 854 კმ²
# ლეკიე (Lekié) — 2989 კმ²
# მბამი და ინუბუ (Mbam-et-Inoubou) — 7125 კმ²
# მბამი და კიმი (Mbam-et-Kim) — 25 906 კმ²
# მეფუ და აფამბა (Méfou-et-Afamba) — 3338 კმ²
# მეფუ და აკონო (Méfou-et-Akono) — 1329 კმ²
# მფუნდი (Mfoundi) — 297 კმ²
# ნიონგი და კელე (Nyong-et-Kéllé) — 6362 კმ²
# ნიონგი და მფუმუ (Nyong-et-Mfoumou) — 6172 კმ²
# ნიონგი და სო’ო (Nyong-et-So’o) — 3581 კმ²

## გალერეა 

ფაილი:Centre Province ethnic groups.png|ეთნიკური ჯგუფების გეოგრაფიული გადანაწილება ცენტრალურ რეგიონში.
ფაილი:Centre Province Yaoundé 002.JPG|ცენტრალური რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრის — იაუნდეს ხედი
ფაილი:Centre divisions.png|ცენტრალური რეგიონის დეპარტამენტები

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
ველიკანოვის სახლი

**ველიკანოვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ძველი ყაზანის ქუჩაზე (ამჟამად სერაფიმოვიჩის ქუჩა № 10). აგებულია 1884-1890 წლებში როსტოველი არქიტექტორების ნიკოლაი დოროშენკოსა და ნ. სოკოლოვის პროექტის მიხედვით. ამჟამად შენობაში განთავსებულია მ. გრეკოვის სახელობის როსტოვის სამხატვრო ტექნიკუმი. ველიკანოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
1884-1890 წლებში როსტოველმა ვაჭარმა სემიონ ველიკანოვმა თავისი ქალიშვილისთვის ააშენა სახლი ყაზანის (ამჟამად სერაფიმოვიჩის) ქუჩაზე. 

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. 1921 წელს შენობაში განათავსეს კარლ მარქსის სახელობის როსტოვის სახელმწიფო სახალხო ბიბლიოთეკა (ამჟამად დონის სახელმწიფო სახალხო ბიბლიოთეკა). ჟურნალისტი ბორის ოლენინი გაზეთ „Молот-ში“ წერდა: 

1994 წელს ბიბლიოთეკა გადავიდა ახალ შენობაში პუშკინის ქუჩაზე, ხოლო ველიკანოვის სახლში განთავსდა მ. გრეკოვის სახელობის როსტოვის სამხატვრო სასწავლებელი.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
რამლის ბრძოლა (1101)

**რამლის პირველი ბრძოლა** გაიმართა 1101 წლის 7 სექტემბერს, იერუსალიმის სამეფოსა და ფატიმიანებს შორის. ქალაქი რამლა მდებარეობდა იერუსალიმის და ასკალონის, (ეგვიპტელთა უკანასკნელი ქალაქი პალესტინაში) გზაზე. ფატიმიანები ასკალონიდან ახორციელებდნენ შეტევებს იერუსალიმის მიმართულებით და რამლის მიდამოებში სამჯერ გაიმართა მათ შორის ბრძოლა.

რამლის პირველ ბრძოლაში ფატიმიანთა სარდალი იყო საად ელ-დავლეჰი და მისი არმია 10 000 ჯარისკაცს შეადგენდა. ჯვაროსანთა არმია ბევრად ნაკლები იყო: 260 რაინდი და 900 ქვეითი. მათ მეთაურობდა ბალდუინ I. მან თავისი ჯარი ექვს დივიზიად დაყო. პირველი შეტევის შემდეგ ორი დივიზია განადგურდა. ბალდუინმა ბრძანა კონტრშეტევაზე გადასვლა. ძლიერი შეტევის შემდეგ მუსლიმები პანიკამ მოიცვა და უკან ასკალონისკენ დაიხიეს. ჯვაროსნებმა გაძარცვეს ეგვიპტელთა ბანაკი და იერუსალიმში დაბრუნდნენ.

## ლიტერატურა
*Dupuy, R. E. and T. N. Dupuy, eds. The Encyclopedia of Military History. New York: Harper & Row, 1977. ISBN 0-06-011139-9

## სქოლიო
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
კატეგორია:1101 წლის ბრძოლები
ატავდი

**ატავდი ** (, ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 614 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 52  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით. 

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
* Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы»

## სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონი (კამერუნი)

**უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონი** (, ) — ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე რეგიონი კამერუნში. სამხრეთიდან ესაზღვრება ჩრდილოეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ჩადს და დასავლეთიდან ნიგერიას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მარუა.

## მოსახლეობა 
რეგიონში ცხოვრობს 50-ზე მეტი სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფი, მათ შორის ბაგარები, ფულბე (მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი) და ჩადის ენაზე მოლაპარაკე ხალხი. სხვადასხვა ერებს შორის ერთმანეთში სასაუბრო ენაა — ფულანი, განათლებულ მოსახლეობას შორის ასევე გავრცელებულია ფრანგული ენა. მოსახლეობის რელიგიური აღმსარებლობაა ისლამი, ქრისტიანობა და ტრადიციული აფრიკული სარწმუნოება.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
რეგიონი იყოფა 6 დეპარტამენტად:

## გალერეა 

ფაილი:Extreme North Province ethnic groups.png|უკიდურესი ჩრდილოეთის რეგიონის ეთნიკური ჯგუფები
ფაილი:Maison obus.jpg|მასგუმის (Masgum) ხალხის ტიპური საცხოვრებელი.
ფაილი:Rhumsiki Peak.jpg|ტურიზმის ერთ-ერთი პოპულარული ადგილი (რუმსიკის ხეობა).

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
რამლის ბრძოლა (1105)

**რამლის მესამე ბრძოლა** გაიმართა 1105 წლის 27 აგვისტოს, იერუსალიმის სამეფოს ჯვაროსნებსა და ფატიმიანებს შორის. ჯვაროსნების მეთაური იყო ბალდუინ I, ხოლო ეგვიპტელების ალ-აფდალ შაჰანშაჰი.

ჯვაროსანთა არმია შედგებოდა კავალერიისგან და ქვეითებისგან. ფატიმიანთა არმიის შემადგენლობაში შედიოდნენ დამასკოელი თურქ სელჩუკები და ასევე ცხენოსანი მშვილდოსნები. ჯვაროსანმა რაინდებმა შეძლეს ეგვიპტელების გაყრა ბრძოლის ველიდან და გაძარცვეს მათი ბანაკი. ბალდუინმა გაანადგურა სელჩუკებიც, ხოლო შემდეგ თავს დაესხა ეგვიპტელთა უკან დახეულ არმიას. დიდი ბრძოლის შემდეგ ეგვიპტელები დამარცხდნენ.

ამ ბრძოლის შემდეგ მაინც გაგრძელდა მუსლიმთა თარეში პალესტინაში. რამლის ბრძოლის შემდეგ პირველი დიდი დაპირისპირება ჯვაროსნებსა და ფატიმიანებს შორის იყო იბნის ბრძოლა 1123 წელს.

## ლიტერატურა 
* Dupuy, R. E. and T. N. Dupuy, eds. *The Encyclopedia of Military History*. New York: Harper & Row, 1977. ISBN 0-06-011139-9
* Smail, R. C. *Crusading Warfare, 1097–1193*. New York: Barnes & Noble Books, 1995 [1956]. ISBN 1-56619-769-4

## სქოლიო 
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
კატეგორია:1105 წლის ბრძოლები
სანაპირო რეგიონი (კამერუნი)

**სანაპირო რეგიონი** (, ) — რეგიონი კამერუნის დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება კამერუნის დასავლეთის რეგიონს, სამხრეთიდან სამხრეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ცენტრალურ რეგიონს, დასავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონს და სამხრეთ-დასავლეთიდან გარს ერტყმის ბიაფრის ყურის წყლები. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი დუალა.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად:

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
ბაფუსამი

**ბაფუსამი** () — ქალაქი კამერუნის სამხრეთ-დასავლეთში. დასავლეთის რეგიონის და მიფის დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 239 287 ადამიანს.

ქალაქი რომის კათოლიკური ეკლესიის ბაფუსამის ეპარქიის ცენტრია.

## გეოგრაფია 
ქალაქი მდებარეობს კამერუნის სამხრეთ-დასავლეთში, ბამბუტოს მასივის მთებში, ქვეყნის მსხვილი ქალაქისა და პორტის — დუალის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ქალაქის შემოგარენში განვითარებულია მეფრინველეობა და მეღორეობა.

ქალაქში ასევე არსებობს მრეწველობის სამშენებლო და სატყეო დარგები. ფუნქციონირებს ბაფუსამის საერთაშორისო აეროპორტი.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის ქალაქები
ნიკოლაი პანინის საცხოვრებელი სახლი

**ნიკოლაი პანინის საცხოვრებელი სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1910 წელს არქიტექტორ ევგენი გულინის პროექტის მიხედვით მოდერნის სტილში. მდებარეობს მისამართზე: ულიანოვსკის ქუჩა № 39. ეკუთვნოდა ვაჭარ ნიკოლაი პანინს.

## ისტორია 
სახლი აგებულია არქიტექტორ ევგენი გულინის პროექტის მიხედვით, ვაჭარ ნიკოლაი პანინის დაფინანსებით. სახლი დგას სტაროობრიადცების ეკლესიის მახლობლად.

## არქიტექტურა 
ნიკოლაი პანინის საცხოვრებელი სახლი მდებარეობს ულიანოვის ქუჩაზე სტაროობრიადცების ეკლესიის ფასადის პირდაპირ. ორსართულიან  ნაგებობას სწორკუთხა გეგმა აქვს. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ნაგებობას ადგას წვეტიანი გუმბათი. არქიტექტურულ-მხატვრული თვალსაზრისით ნაგებობის იერსახე ხასიათდება თაბაშირის გაფორმებით. პირველი სართულის ფანჯრები სწორკუთხა ფორმისაა, ხოლო მეორე სართულისას გააჩნია ნახევრადწრიული ფორმა. ფანჯრის მიდამოები მორთულია გეომეტრიული ფიგურებით. ნაგებობას მთავარი შესასვლელი აქვს ფასადის მარჯვენა მხარეს.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
რამლის ბრძოლა (1102)

**რამლის ბრძოლა** გაიმართა 1102 წლის 17 მაისს, იერუსალიმის სამეფოსა და ფატიმიანებს შორის.

ცუდი სადაზვერვო სისტემის გამო, იერუსალიმის მეფე ბალდუინ I მხოლოდ 500 რაინდით დაუპირისპირდა 30 000 მუსლიმს. როდესაც ბალდუინმა შეცდომის შესახებ შეიტყო უკვე ძალიან გვიანი იყო. ბრძოლაში თითქმის ყველა რაინდი დაიღუპა, მაგრამ რამდენიმემ მოახერხა გაქცევა და რამლაში თავის შეფარება. ბალდუინი ღამით ჩუმად გაიპარა და არსუფისკენ წავიდა. იქ მან ერთ-ერთი ინგლისელი გემის კაპიტანი დაარწმუნა, რომ გაერღვია იაფის ბლოკადა, რომელიც ხმელეთიდანაც მიმდინარეობდა. გერმანელი და ფრანგი ჯვაროსნების წყალობით ბალდუინმა შეკრიბა რვა ათასიანი არმია და დაამარცხა მოალყე ფატიმიანები. გადარჩენილებმა ასკალონში დაიხიეს.

## ლიტერატურა 
* Dupuy, R. E. and T. N. Dupuy, eds. *The Encyclopedia of Military History*. New York: Harper & Row, 1977. ISBN 0-06-011139-9
* Smail, R. C. *Crusading Warfare, 1097–1193*. New York: Barnes & Noble Books, 1995 [1956]. ISBN 1-56619-769-4

## სქოლიო 
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი
კატეგორია:1102 წლის ბრძოლები
დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი

**ღვთისმშობლის შობის ეკლესია** () — საკათედრო,  მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

## წინარე ისტორია 
XVIII საუკუნის ბოლოს, როდესაც დაიწყო ქალაქის გარეუბნის აქტიური დასახლება, მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ გარეუბანში, თანამედროვე ბაზრის მიმდებარე ტერიტორიაზე აეშენებინათ ღვთისმშობლის შობის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1781 წლის 20 თებერვალს და გაიხსნა ამავე წლის 5 სექტემბერს. 1791 წლის 27 დეკემბერს მეხის დაცემის შედეგად ეკლესია მთლიანად დაიწვა. მალევე გადაწყდა ახალი ეკლესიის მშენებლობა და 1795 წელს ამავე ადგილზე კვლავ ააშენეს ღვთისმშობლის შობის ეკლესია. 1822 წელს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით ეკლესია საკათედრო გახდა.

## ისტორია 
მოსახლეობის სწრაფ ზრდასთან დაკავშირებით, 1854 წელს დამტკიცდა ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობის პროექტი. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1854 წელს და გაგრძელდა 1860 წლამდე არქიტექტორ კონსტანტინ ტონის პროექტის მიხედვით. 

1887 წელს ააშენეს ოთხსართულიანი სამრეკლო. 1937 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა და მის ადგილზე განათავსა ზოოპარკი, ხოლო მოგვიანებით საწყობი. ეკლესია კვლავ გაიხსნა 1942 წელს, გერმანელთა ოკუპაციის შემდეგ. 1950 წელს ეკლესიაში რემონტი ჩატარდა, აღადგინეს ფრესკები. 1999 წელს დონის როსტოვის დაარსების 250 წლისთავთან დაკავშირებით აღადგინეს სამრეკლო.

1999 წელს ეკლესიის წინ აღმართეს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსისა და როსტოვისა და იაროსლავის ეპარქიის მიტროპოლიტის დიმიტრი როსტოველის ძეგლი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Собор Рождества Пресвятой Богородицы
* Ростов-на-Дону. Кафедральный собор Рождества Пресвятой Богородицы
* Кафедральный собор Рождества Пресвятой Богородицы
* Е. И. Малаховский «Храмы и культовые сооружения Ростова-на-Дону, утраченные и существующие» (на сайте «Ростовский словарь») 

კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
გერასიმოვის სახლი

**გერასიმოვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს სოციალისტურ (ძველი ნიკოლსკის) ქუჩაზე. გერასიმოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
სახლი ნიკოლსკის (ამჟამად სოციალისტურ) ქუჩაზე, ააგეს XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში ნეოკლასიკური ეკლექტიკის სტილში. მშენებლობისთვის გამოიყენეს ა. ლევანიდოვის ქარხნის მიერ დამზადებული აგური. სახლის მფლობელები იყვნენ როსტოველი საშუალო კლასის წარმომადგენლები ცოლ-ქმარი სტეფან და ელისაბედ ნეცვეტაილენკოები. 1914 წელს სახლის მფლობელი გახდა იაკობ გერასიმოვი, რომელიც იყო ტყავის მაღაზიის მფლობელი ძველ ბაზარში (ამჟამად — ცენტრალური ბაზარი). იაკობ გერასიმოვმა დააფინანსა ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის ახალი ბაზრის ტერიტორიიდან ძმათა სასაფლაოზე გადატანის სამუშაოები.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და იგი ფუნქციონირებდა, როგორც საცხოვრებელი სახლი. შემდეგ მასში განათავსეს საბავშვო ბაღი № 14.

2015 წელს შენობის სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობის დროს, ნაგებობის შიგნით გათხარეს ორმო, რომელიც ფატალურად დასრულდა. ფასადის კედელი, რომელიც არ ჰქონდათ ხიმინჯებით გამაგრებული, მთლიანად ჩამოიქცა.

## არქიტექტურა 
ნაგებობა მდებარეობს დონის როსტოვის ისტორიულ ნაწილში. სახლს აქვს XIX საუკუნის ტიპური ნაგებობის ფორმა. მთავარი ფასადი გადიოდა სოციალიზმის ქუჩაზე. ნაგებობა ერთსართულიანი, სარდაფიანი აგურის შენობა იყო. ნაგებობა თარიღდება 1900-1904 წლებით. მისი პროექტი ეკუთვნის ნიკოლაი დოროშენკოს. სახლის მშენებლობა გრძელდებოდა დოროშენკოს გარდაცვალების შემდეგაც, არქიტექტორ ნიკოლაი დურბახის მეთვალყურეობით.

## ლიტერატურა
* Лобжанидзе В., Лаптев Г., Кустов В. Путешествия по старому Ростову. Часть II. Ростов-на-Дону, 2001 г.
* Оценка недвижимых имуществ г. Ростова-на-Дону для раскладки Государственного налога и других сборов на 1904 г. Ростов-на-Дону, 1904 г. с. 31, 227, 287.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Особняк Герасимова](https://ru.wikivoyage.org/wiki/%D0%9A%D1%83%D0%BB%D1%8C%D1%82%D1%83%D1%80%D0%BD%D0%BE%D0%B5_%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D0%B5_%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%81%D0%B8%D0%B8/%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%8C/%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2-%D0%BD%D0%B0-%D0%94%D0%BE%D0%BD%D1%83_(%D1%87%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%8C_2)). Культурное наследие России.
* Очередной вандализм. «Чёртова дюжина»

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სერგეი მარკოვის ძეგლი

**სერგეი მარკოვის ძეგლი** () — რუსული საიმპერატორო არმიის გენერალ-ლეიტენანტის, რუსეთ-იაპონიის ომის და პირველი მსოფლიო ომის გმირის და თეთრების მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერის — სერგეი მარკოვის ძეგლი. აღიმართა 2003 წლის 13 დეკემბერს, სალსკში (როსტოვის ოლქი). იგი თეთრების მოძრაობის ლიდერისადმი მიძღვნილი პირველი მონუმენტია.

მონუმენტის არქიტექტორია ალექსეი ბიგანი, ხოლო სკულპტორები — ვლადიმირ და დანიელ სუროვცევები არიან. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსა და გრანიტისგან.

## ისტორია 
2001 წელს, ძეგლის განთავსების მიზნით, საინიციატივო ჯგუფი შეიქმნა. მათი ძალისხმევის შედეგად, ორი წლის შემდეგ, ქალაქის ადმინისტრაციამ, მონუმენტის განთავსება გენერლის გარდაცვალების ადგილთან ახლოს გადაწყვიტა. 1918-1920 წლებში, მის საპატივცემოდ, ქალაქ სალსკს მარკოვი ეწოდებოდა. პროექტისთვის მხარდაჭერა, მრავალმა რუსმა ოფიციალურმა პირმა, მათ შორის, საპრეზიდენტო ადმინისტრაციამ და საგარეო საქმეთა სამინისტრომ გამოხატა. ამასთანავე, ძეგლი დალოცეს  როსტოვისა და  ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. 

საწყის ეტაპზე, ძეგლის აღმართვა დონის როსტოვში, იმ შენობის მახლობლად იყო დაგეგმილი, სადაც, მოხალისეთა არმიის მთავარსარდლები განლაგდნენ და გენერლებმა — ლავრ კორნილოვმა და მიხაილ ალექსეევმა, თავიანთი ცნობილი „ყინულის მარში“ დაიწყეს. თუმცა, უწყებათაშორის კომისიასთან შეხვედრის შემდეგ, ქალაქში ქუჩების, მოედნებისა და სხვა საზოგადოებრივი ინტერესის მქონე ადგილების სახელწოდებების შესახებ, მონუმენტის განთავსება სალსკში გადაწყდა. როსტოვის რეგიონში, ჩატარდა სატელევიზიო გამოკითხვა, იმ მიზნით, რომ განესაზღვრათ, რა რეაქცია მოჰყვებოდა რეგიონში მარკოვის ძეგლის აღმართვის. გამოკითხულთა უმეტესობამ, დადებითი რეაქცია გამოხატა.

კონსტრუქციული სამუშაოები, ძირითადად, ადგილობრივმა მოსახლეობამ დააფინანსა.

მონუმენტის გახსნის ცერემონია, 2003 წლის 13 დეკემბერს, სერგეი მარკოვის გარდაცვალებიდან ზუსტად 85 წლის გასვლის შემდეგ გაიმართა, რომელსაც ესწრებოდნენ როსტოვის ოლქის გუბერნატორის მოადგილე, დონის დიდი არმიის ატამანი ვ. ვოლოდაცკი და სხვა ოფიციალური პირები.

## რესურსები ინტერნეტში
* Памятник генералу Маркову
* Открытие памятника Сергею Леонидовичу Маркову
* В. Суровцев: «Вернуть России незаслуженно забытые имена»
* Picture of the monument in Russian Wikipedia

კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
სამხრეთის რეგიონი (კამერუნი)

**სამხრეთის რეგიონი** (; ) — რეგიონი კამერუნის სამხრეთ ნაწილში. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება კამერუნის აღმოსავლეთის რეგიონს, ჩრდილოეთიდან ცენტრალურ რეგიონს და ჩრდილო-დასავლეთიდან სანაპირო რეგიონს, გარდა ამისა, იგი ესაზღვრება ეკვატორულ გვინეას, გაბონს და კონგოს რესპუბლიკას, დასავლეთიდან გარს ეკვრის ბიაფრის ყურის წყლები. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ებოლოვა

## მოსახლეობა 
[left|thumb|300px|[ეთნოსი|ეთნიკური ჯგუფების გეოგრაფიული განაწილება სამხრეთის რეგიონში.]]
მოსახლეობის დიდი ნაწილი წარმოადგენს ბანტუს ხალხს, რომლებიც ბეტის ენის დიალექტზე ლაპარაკობენ.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად:

 
## ეკონომიკა 
ეკონომიკის მთავარი დარგებია: ხე-ტყის წარმოება, სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვება და ოკეანის სანაპიროზე ნავთობის მოპოვება. რეგიონის თითქმის მთელი ტერიტორია, ოკეანის სანაპიროზე მდებარე მანგროს ტყეების გარდა, დაკავებულია ტროპიკული ტყეებით.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
დონის როსტოვის ამაღლების ტაძარი

**ამაღლების ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1910-1913 წლებში. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა ვაჭრების გერასიმოვის, მიასნიკოვისა და საფონოვის დაფინანსებით და არქიტექტორ გრიგორ ვასილევის პროექტის მიხედვით. ძეგლს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
1892 წელს, ქოლერის ეპიდემიის შემდეგ ქალაქგარეთ დააარსეს სასაფლაო რომელსაც უწოდეს „საძმო სასაფლაო“.  იგი გახდა ყველაზე დიდი სასაფლაო დონის როსტოვში. თავდაპირველად იქ პატარა სამლოცველოც კი არ იდგა.

1990-იანი წლების ბოლოს ეკლესიას ჩაუტარდა რესტავრაცია, რომლის დროსაც აღადგინეს სამრეკლო და გუმბათი. 2000-იანი წლების ბოლოს მოხდა ეკლესიის შიდა სივრცის რესტავრაცია.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
აუმიშევო

**აუმიშევო** (, ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში. 

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 107 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 32 კმ-ით. 

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.
* Абдулгазино на портале «Генеалогия и Архивы»

## სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
დიმიტრი როსტოველის ეკლესია (დონის როსტოვი)

**დიმიტრი როსტოველის ეკლესია** () — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანად შერაცხული მიტროპოლიტის დიმიტრი როსტოველის სახელობის  მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მშენებლობა მიმდინარეობდა 2000-2008 წლებში არქიტექტორ ჟ. ვოლოშინას პროექტის მიხედვით. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.

## წინარე ისტორია 
დიმიტრი როსტოველის აღნიშნული ეკლესია არაა პირველი ეკლესია დონის როსტოვში, რომელიც ამ წმინდანისადმია მიძღვნილი. 1751 წელს ქალაქში ააშენეს პატარა სამლოცველო, რომელმაც 1761 წელს ვორონეჟისა და ელეცკის ეპისკოპოსის კირილეს კურთხევით და ციხესიმაგრის კომენდანტის, გენერალ-მაიორ დიმიტრი სომოვის თანხმობით, მიიღო ეკლესიის სტატუსი. მაგრამ 1786 წელს ეს ეკლესია ძალიან დაძველდა და ამ მიზეზის გამო ადგილობრივმა ხელისუფლებამ მიიღო ეკლესიის დახურვის გადაწყვეტილება. 1796 წელს ეკლესია დაშალეს და მისი საღი მასალა გამოიყენეს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესიის ასაშენებლად.

## ისტორია 
ქალაქ დონის როსტოვში ახალი მართლმადიდებლური მრევლი ჩამოყალიბდა 2000 წელს. 2000 წლის 4 ოქტომბერს როსტოვის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა (ერისკაცობაში დოლგანოვი) ჩადო პირველი ქვა დიმიტრი როსტოველის სახელობის მომავალი ეკლესიის ფუნდამენტში. ტაძარი შენდებოდა რვა წლის განმავლობაში. 2001 წელს, ჯერ კიდევ მშენებარე ტაძარში დაარსდა დროებითი სამრევლო გაერთიანება. 2004 წლის 17 სექტემბერს მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა მოინახულა მშენებარე ტაძარი და აკურთხა მისი გუმბათი და ჯვარი. ამის შემდეგ მალევე დასრულდა ტაძრის მშენებლობა და ეკლესიაში დაიწყო ღვთისმსახურება. მცირე სამშენებლო და დეკორაციული სამუშაოები მიმდინარეობდა 2008 წლამდე. 2004 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა. 

ეკლესიასთან ასევე მოქმედებს საქველმოქმედო სამზარეულო. ეკლესიის ხელმძღვანელობა აქტიურად თანამშრომლობს როსტოვის მხარეთმცოდნეობის საოლქო მუზეუმთან, ასევე მასობრივი ინფორმაციის ადგილობრივ საშუალებებთან.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ენდრიუ გარფილდი

**ენდრიუ რასელ გარფილდი** ( დ. 20 აგვისტო 1983) — ამერიკელ-ბრიტანელი მსახიობი. 

დაიბადა ლოს-ანჯელესში, გაიზარდა დიდი ბრიტანეთის ქალაქ ეპსომში. კარიერა დაიწყო ბრიტანეთის სატელევიზიო პროგრამებში გამოსვლით. პირველი ცნობილი როლი მიიღო ფილმში „ლომები ბატკნებისთვის“, რომელიც გადაიღო რობერტ რედფორდმა 2007 წელს. საერთაშორისო ყურადღება 2010 წელს მიიპყრო, როდესაც ითამაშა დევიდ ფინჩერის ფილმში „სოციალური ქსელი“. ამ ფილმში გარფილდმა განასახიერა Facebook-ის ერთ-ერთი დამაარსებლის ედუარდო სავერინის სახე. შესრულებული როლისთვის გარფილდი ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსსა და ბაფტაზე. შესრულებული როლისთვის ფილმში „არ გამიშვა“ მოიპოვა სატურნის ჯილდო. 

2012 წელს გადაიღეს სუპერგმირულ ფილმში „საოცარი ადამიანი ობობა“, სადაც ითამაშა ადამიანი ობობას როლი. 2016 წელს ერთბაშად ორ ფილმში მიიღო მონაწილეობა: მარტინ სკორსეზეს ფილმში „დუმილი“ და მელ გიბსონის ფილმში „ჰაქსოს გმირი“. დეზმონდ დოსის როლის შესრულებისთვის ფილმში „ჰაქსოს გმირი“ ნომინირებული იყო ოსკარსა და ოქროს გლობუსზე. 

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1983
კატეგორია:ამერიკელი აგნოსტიკოსები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი ემიგრატები ინგლისში
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები
კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები
კატეგორია:ინგლისელი აგნოსტიკოსები
კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი კინომსახიობები
კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი თეატრის მსახიობები
კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი ტელემსახიობები
კატეგორია:მამაკაცი მსახიობები ლონდონიდან
კატეგორია:ტონის ჯილდოს მფლობელები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
აფოგადუს-და-ინგაზეირა

**აფოგადუს-და-ინგაზეირა** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 525 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 088 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 92.9 კმ²-ზე. ფართობი 377 696 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერნამბუკუ
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები*
*[Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil](https://web.archive.org/web/20091003103229/http://www.pnud.org.br/atlas/ranking/IDH-M%2091%2000%20Ranking%20decrescente%20(pelos%20dados%20de%202000).htm)

კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი (კამერუნი)

**ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი** (; ) — სამხრეთ კამერუნის ნაწილი (ბრიტანეთის კამერუნის ყოფილი ნაწილი). სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება კამერუნის სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონს, სამხრეთიდან დასავლეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან ადამავის რეგიონს და ჩრდილოეთით ნიგერიას. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბამენდა.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
რეგიონი დაყოფილია 7 დეპარტამენტად:
# ბოიო (Boyo) — 1592 კმ²      
# ბუი (Bui) — 2297 კმ²
# დონგა-მანტუნგი (Donga-Mantung) — 4279 კმ²
# მენჩუმი (Menchum) — 4469 კმ²
# მეზამი (Mezam) — 1745 კმ²
# მომო (Momo) — 1792 კმ²
# ნგო-კეტუნჯია (Ngo-Ketunjia) — 1126 კმ²

## გალერეა 

ფაილი:Northwest Cameroon divisions.png|ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონის დეპარტამენტები.
ფაილი:Northwest Province - Bamenda.jpg|ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრის — ბამენდის ხედი.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონი (კამერუნი)

**სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონი** (; ) — რეგიონი კამერუნის დასავლეთ ნაწილში, 1961 წლამდე იყო სამხრეთი კამერუნის ნაწილი (ბრიტანეთის კამერუნის ნაწილი). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბუეა. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება კამერუნის ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონს, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან დასავლეთის რეგიონს, აღმოსავლეთიდან სანაპირო რეგიონს და დასავლეთიდან ნიგერიას, სამხრეთიდან გარს ერტყმის ბიაფრის ყურის წყლები.

ქვეყნის ორიდან ერთ-ერთი ინგლისურენოვანი რეგიონი (მეორე: ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი). არსებობს სეპარატისტული განწყობა ქვეყანაში ფრანგულენოვანთა ბატონობის წინააღმდეგ. როგორც ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონში, სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონშიც მნიშვნელოვნად უკეთესი ინფრასტრუქტურაა, ვიდრე ქვეყნის ფრანგულენოვან ნაწილში. ქალაქ ბუეაში არსებობს უნივერსიტეტი.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
thumb|left|300px|სამხრეთ-დასავლეთის რეგიონის დეპარტამენტები
რეგიონი იყოფა 6 დეპარტამენტად:
# ფაკო (Fako) — 2093 კმ²
# კუპე-მანენგუბა (Koupé-Manengouba) — 3404 კმ²
# ლებიალემი (Lebialem) — 617 კმ²
# მანიუ (Manyu) — 9565 კმ²
# მემე (Meme) — 3105 კმ²
# ნდიანი (Ndian) — 6626 კმ²

სულ — 25 410 კმ².

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები