ჟდიარ-ნად-საზავოუ

**ჟდიარ-ნად-საზავოუ** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში, ქალაქი ჟდიარ-ნად-საზავოუს რაიონის ადმინსტრაციული ცენტრია. ქალაქში განვითარებულია მრეწველობა და ტურიზმი. იგი ცნობილია წმინდა იან ნეპომუკელის მომლოცველთა ეკლესიით, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია.

## სახელწოდება
ქალაქ ჟდირეც-ნად-დოუბრავოუს სახელწოდების მსგავსად სახელწოდება „ჟდიარ“-იც ძველი ჩეხური სიტყვა „žďářit“-იდან მომდინარეობს. „ჟდარჟიტ“ „ტყის ფართობების ცეცხლით გასუფთავებას“ ნიშნავს. ამ მეთოდს აქტიურად იყენებდნენ ახალი დასახლებების შესაქმნელად შუა საუკუნეებში და მცენარეულ საფარს სპეციალურად გაჩენილი ხანძრებით აცილებდნენ.

## ადმინისტრაციული ერთეულები
ჟდიარ-ნად-საზავოუ 12 მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება, ესენია:

*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 1
*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 2
*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 3
*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 4
*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 5
*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 6
*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 7
*ჟდიარ-ნად-საზავოუ 8
*მნელკოვიცე
*რადონინი
*სტრჟანოვი
*ვესელიჩკო

მინი|წმ. იან ნეპომუკელის ეკლესია
მინი|ჟდიარ-ნად-საზავოუს ციხე
მინი|წმ. პროკოპის ეკლესია
## გეოგრაფია
ჟდიარ-ნად-საზავოუ ქალაქ იჰლავიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 30 კილომეტრში მდებარეობს, ხოლო ჩეხეთის სიდიდით მეორე ქალაქ ბრნოდან 60 კილომეტრითაა დაცილებული. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია კრჟიჟანოვის მთებში მდებარეობს და ერთ-ერთი ყველაზე მაღალზე მდებარე მუნიციპალიტეტია ჩეხეთის მასშტაბით. ქალაქის ყველაზე მაღალი წერტილი ჰოლის გორაა, მისი სიმაღლე 665 მეტრია ზღვის დონიდან.

ჟდიარ-ნად-საზავოუ მდინარე საზავის ნაპირებზეა გაშენებული. მუნიციპალიტეტის ტერიტორია მდიდარია სათევზაო ტბორებით. წყლის უდიდესი ობიექტია პილსკას წყალსაცავი, რომელიც 1959–1962 წლებში აშენდა და დღეს  რეკრეაციული, სათევზაო და წყალდიდობისგან დამცავი მიზნებით გამოიყენება. ამ წყალსაცავის ფართობი 57,6 ჰექტარია.

## ისტორია
ჟდიარი ახლომდებარე ცისტერციანელთა მონასტრის მახლობლად 1252 წელს დაარსდა. თავდაპირველი დასახლება მალევე გადაიტანეს მდინარე საზავის მარცხენა სანაპიროზე, სადაც დღევანდელი ისტორიული ცენტრი მდებარეობს. 1293 წლის ისტორიულ ცნობაში ის სავაჭრო ქალაქად არის მოხსენიებული.

1588 წლიდან ის ოლომუცის ეპისკოპოსის ადმინისტრაციის ქვეშ მოექცა, თუმცა ადგილობრივები მაინც ცისტერციანელების მონასტრის ერთგულები დარჩნენ, რამაც ხანგრძლივი დავა გამოიწვია. 1606 წელს ცისტერციანელთა მონასტერი გაუქმდა და დასახლებისთვის დავა შეწყდა. 1607 წელს ჟდიარს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. გაუქმებული მონასტერი 1614 წელს ციხესიმაგრედ გადაკეთდა. 1638 წელს მონასტერი კვლავ აღადგინეს, თუმცა ოცდაათწლიანი ომის დროს შვედეთის არმიამ შეუტია და დაარბია. ქალაქი 1645 წელს კიდევ ერთხელ გაძარცვეს. 1784 წელს გაჩენილი დიდი ხანძრის შემდეგ მონასტერი კვლავ გაუქმდა.

XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ჟდიარი როგორც კულტურულად, ასევე ეკონომიკურად განვითარდა. 1898 და 1905 წლებში აშენდა რკინიგზა. დაარსდა პირველი ქარხნები და ძველი ქალაქის ნაწილს რესტავრაცია ჩაუტარდა. ეკლესია ბაროკოს სტილშია აშენებული.

ჟარ ნად საზავოუს ციხე დღეს კულტურულ მიზნებს ემსახურება და მასში ახალი თაობის მუზეუმია განთავსებული. მუზეუმში წარმოდგენილია აუდიოვიზუალური სივრცე, რომელიც ციხესიმაგრის კომპლექსის ისტორიას და რეგიონში არსებულ სხვა მნიშვნელოვან შენობებს წარმოადგენს. კომპლექსის ნაწილია ღვთისმშობლის მიძინების ბაზილიკა და ყოფილი მონასტრის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი.

ქალაქის მოედნის მთავარი ღირსშესანიშნაობა მერიის ძველი შენობაა, ეს არის XVI-XVII საუკუნეების მიჯნის რენესანსის სტილის ნაგებობა, XVIII საუკუნის ნეოკლასიკური ფასადით.

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები