open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
რაფიგ ბახშალიევი

**რაფიგ მამედბაღირ ოღლუ ბახშალიევი** (; დ. 31 მაისი, 1939, ერევანი) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, სპორტის მკვლევარი, პროფესორი (2003), აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის პრორექტორი (2002–2015).

## ბიოგრაფია 
რაფიგ მამედბაღირ ოღლუ ბახშალიევი 1939 წლის 31 მაისს ერევანში დაიბადა. 1948 წელს მისი ოჯახი განჯაში გადასახლდა, სადაც სკოლა და 1962 წელს ფიზიკური აღზრდის ინსტიტუტი დაამთავრა. 1966-1973 წლებში მუშაობდა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ხოლო 1973-1981 წლებში - უცხო ენების ინსტიტუტში. 1981 წლიდან 2001 წლამდე ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ფაკულტეტს, სადაც მოამზადა 2000-ზე მეტი ოფიცერი. 2002-2015 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის პოლიტიკურ მეცნიერებათა და სამართლის უნივერსიტეტის პრორექტორად.

ზოგადი განათლება, კარიერა და მეცნიერება ერთმანეთთან განუყოფლად დაკავშირებულია მისი ცხოვრების გზაზე.
დაოჯახებულია, ჰყავს ორი შვილი, რომლებიც სახელმწიფო სამსახურში არიან დასაქმებულნი.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 მაისი
თამარ კილაძე

**თამარ კილაძე** (დ. 22 იანვარი, 1962, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ეკონომისტი, მეცნიერი, პედაგოგი.

## ბიოგრაფია 
1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, საინჟინრო-ეკონომიური ფაკულტეტი, ეკონომისტ-მათემატიკოსის კვალიფიკაციით. 1991 წელს წასრდგა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა სამრეწველო საწარმოების ეკონომიკა, ორგანიზაცია და დაგეგმვის კათედრაზე. 1984-1988 წლებში ცეკავშირის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ინჟინერი.1992 წლიდან მუშაობს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. 1992-1995 წლებში სატრანსპორტო და მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტის მიწვეული სპეციალისტი (საათობრივი ანაზღაურებით). 1995-2006 წლებში კი სატრანსპორტო და მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტის დოცენტი. 2006 წლიდან ტრანსპორტისა და მრეწველობის მენეჯმენტის დეპარტამენტის (შემდგომში  სატრანსპორტო სისტემების და მექანიკის ინჟინერიის ფაკულტეტი) ასისტენტ პროფესორი, ასოცირებული პროფესორი. არის 30-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. 2006 წელს გახლდათ ეკონომიკის აკადემიური დოქტორი და პროფესორი.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 22 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1962
თორნიკე ჭეიშვილი

**თორნიკე ჭეიშვილი** (დ. 8 ნოემბერი, 1991, საქართველო) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.

## ბიოგრაფია 
2013 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სამართალმცოდნის სპეციალობით. ხოლო 2015 წელს ჩააბარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სამართლის მაგისტრის ხარისხით. 2010-2014 წლებში იყო ა(ა)იპ "საქართველოს ახალგაზრდა კონსტიტუციონალისტთა ასოციაცია" პრეზიდენტი. 2011-2012 წლებში კი საზოგადოებრივი მოძრაობა "ქართული ოცნება", სამართლის სისტემის დარგობრივი ჯგუფის წევრი. 2014 წელს მუშაობდა თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის, ახალგაზრდულ საქმეთა მონიტორინგის განყოფილების უფროსის მოვალეობის შემსრულებელად. 2014-2016 წლებში პარლამენტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილის თანაშემწე. 2016-2022 წლებში გახლდათ კავკასიის უნივერსიტეტის მოწვეული ლექტორი. 2017-2018 წლებში პარლამენტის თავმჯდომარის კაბინეტის მთავარი სპეციალისტი. 2017-2024 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, იურიდიული ფაკულტეტის მოწვეული ლექტორი. 2018-2021 წლებში პარლამენტის თავმჯდომარის მრჩეველი. 2021-2022 წლებში საქართველოს საპარტიარქოს წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის მოწვეული ლექტორი. 2017-2019-2020 წლებში საქართველოს კონსტიტუციური კანონის პროექტის გამოქვეყნებისა და მათი საყოველთაო, სახალხო განხილვის საორგანიზაციო კომისიის მდივანი. 2021-2024 წლებში საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს, მინისტრის მოადგილე. 2024 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, იურიდიული ფაკულტეტის ასისტენტი, აგრეთვე საქართველოს მე-11 მოწვევის პარლამენტის წევრი, საარჩევნო სუბიექტი: "ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო", საარჩევნო ფორმა: პარტიული სიით. 

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1991
ნინო დარსაველიძე

**ნინო დარსაველიძე** (დ. 5 აპრილი, 1973, თბილისი, საქართველო) — ქართველი ეკონომისტი, მეცნიერი, პედაგოგი.

## ბიოგრაფია 
1998 წელს დაამთავრა საქართველოს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი მსუბუქი მრეწველობის წარმოების მენეჯერის კვალიფიკაციით. ხოლო, 2012 წელს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის დოქტურანტურა. 2001 წლიდან მუშაობს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში: ინფორმატიკისა და მანქანათმშენებლობის ეკონომიკისა და ორგანიზაციის კათედრის ასისტენტი, 2006-2010 წლებში სატრანსპორტო და მანქანათმშენებლობის ფაკულტეტის მოწვეული სპეციალისტი. 2010-2021 წლებში კი ტრანსპორტისა და მანქანათმშენებლობის მენეჯმენტის დეპარტამენტის უფროსი მასწავლებელი, ასისტენტ პროფესორი, ასოცირებული პროფესორი. 2021 წლიდან სატრანსპორტო სისტემების და მექანიკის ინჟინერიის ფაკულტეტის ასოცირებული პროფესორი. 38 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. 2010-2012 წლებში ეკონომიკის აკადემიური დოქტორი და პროფესორი.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1973
რუკარარა (მდინარე)

**რუკარარას მდინარე** (ლუკარარა) () — მდინარე რუანდის დასავლეთ ნაწილში, რომელიც წარმოადგენს მვოგოს მდინარის შენაკადს, ხოლო მვოგო თავის მხრივ ნიაბარონგოს მდინარის შენაკადია. რუკარარა ნილოსის უშორესი სათავეა.
## სათავეები
რუკარარას სათავე მდებარეობს რუანდის სამხრეთ ნაწილში, ტყიან მხარეში, კონგო-ნილოსის წყალგამყოფის აღმოსავლეთით. კამირანზოვუს ჭაობი, ნიუნგვეს ტყის ნაკრძალში წარმოადგენს რუკარარას ბუნებრივ რეზერვუარს. ახლა ცნობილია, რომ რუკარარას სათავე არის ნილოსის მთავარი სათავე. ეს დადასტურდა 2005/2006 წლებში ჩატარებული ექსპედიციის დროს, რომელიც მდინარეზე თანამედროვე სანავიგაციო აღჭურვილობით ავიდა. ნილოსის წარმოშობა, უშორესი წყარო მის შესართავიდან, მდებარეობს 7,966 ფუტის (2,428 მ) სიმაღლეზე, განედისა და გრძედის კოორდინატებით .

## დინება
რუკარარას სათავეები მდებარეობს ნიამაგაბეს რაიონში. მდინარეები ნიირაბუგოი და რუბიირო  მისი მთავარი სათავეებია, ორივე იწყება ნიუნგვეს ეროვნულ პარკში. რუკარარა არის უგრძესი ნაკადი იმ მდინარეებს შორის, რომლებიც კვებავენ მვოგოს. რუკარარა მიედინება სამხრეთით და შემდეგ აღმოსავლეთით, და ჩაედინება მვოგოს მდინარეში. მვოგო მიედინება ჩრდილოეთით და უერთდება მბირურუმეს მდინარეს ბვაკირას სამხრეთით, რის შედეგადაც იქმნება ნიაბარონგოს მდინარე.

## ლიტერატურა
*
*
*
*
* 
*

## სქოლიო
კატეგორია:რუანდის მდინარეები
ედუარდ ალექსანდრიანი

**ედუარდ ალექსანდრიანი**(დ. 19 აგვისტო, 1919, თბილისი, საქართველო — გ. 2019) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1942 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, სამრეწველო და სამოქალაქო მშენებლობის სპეციალობით. უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტ „საქსახპროექტში“ სადაც საცხოვრებელ სახლებს აპროექტებდა მეტალურგთა ქალაქ რუსთავისთვის. 1944 წელს ახალშექმნილ საპროექტო ინსტიტუტში „საქგიპროშახტი“ გადაიყვანეს, სადაც ქვანახშირის მაღაროებისათვის მიწისზედა და მიწისქვეშა ნაგებობების, ასევე საბაგირო გზებისა და სხვა ობიექტების პროექტირებას ეწეოდა. 

1963 წელს მიიწვეს საცხოვრებელი სახლების ექსპერიმენტული პროექტების სსრკ ცენტრალური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ტიპიზაციის განყოფილებაში, საქართველოს კლიმატური პირობების შესაბამისი ტიპური საცხოვრებელი სახლების პროექტირების მიზნით. 1964 წელს კი დაინიშნა ახალშექმნილი თბილისის ზონალური სამეცნიერო-კვლევითი და ექსპერიმენტული პროექტირების ინსტიტუტის სამშენებლო კონსტრუქციების განყოფილების წამყვან ინჟინრად. 1965 წლიდან ახალი მასალებისგან შექმნილი კონსტრუქციების ლაბორატორიას ხელმძღვანელობდა. მის მიერ რეკომენდირებული მეთოდები შენობა-ნაგებობების აღდგენის, გაძლიერებისა და სეისმომედეგობის ამაღლებისათვის გამოყენებულ იქნა მიწისძვრის შედეგების ლიკვიდაციის დროს ქალაქ მახაჩყალაში და ქალაქ ბუინაქსკში (1971), გაზლიში (1976), ლენინაბადში (1985), კიშინიოვში (1986), სომხეთში (1988), საქართველოში (1991), ასევე მოსკოვში შერემეტიევოს აეროპორტის ანგარების კომპლექსის გაძლიერების დროს, ერევნის ოპერის თეატრისა და მსხვილპანელოვანი სახლებისათვის ლენინგრადში და კრასნოდარში. 

აღნიშნული მეთოდების მაღალი ეფექტიანობა და სანდოობა დამტკიცებულია 40 წლიანი ექსპლუატაციის პრაქტიკით. მინიჭებული ჰქონდა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი, იყო 10 დანერგილი გამოგონების ავტორი. მას გამოქვეყნებული აქვს ასზე მეტი ნაშრომი. 1987 წელს დაჯილდოვდა სსრკ მინისტრთა საბჭოს პრემიით შენობა-ნაგებობების აღდგენისა და გაძლიერების ახალი მეთოდების დამუშავების, გამოკვლევისა და საწარმოო პრაქტიკაში ფართოდ დანერგვისათვის. იგი ასევე დაჯილდოებული იყო ორი მედლით სსრკ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით.

## გამოყენებული ლიტერატურა 
* საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, წიგნი 2, თბ., 2021, გვ. 42-43

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1919
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
არტემ აზიროვი

**არტემ აზიროვი** (დ. 19 დეკემბერი, 1922, თბილისი, საქართველო — გ. 16 ნოემბერი, 2024) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, თანამდებობის პირი, პედაგოგი და სამხედრო პირი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ქალაქ თბილისში. დაუსწრებლად დაამთავა საკავშირო იურიდიული ინსტიტუტი და მოსკოვის უმაღლესი პარტიული სკოლა. 1941 წელს გაიწვიეს საბჭოთა არმიაში. დაეუფლა სამხედრო საქმეს და 1942 წელს გახდა ლეიტენანტი. იგი იყო ოცეულის, შემდეგ კი ასეულის მეთაური. ერთ-ერთ ბრძოლაში დაიჭრა და 1944 წლის მაისიდან მოქმედი არმიიდან გაანთავისუფლეს როგორც ინვალიდი. დაუბრუნდა სამოქალაქო საქმიანობას. 1944-1946წწ. წლებში იყო პედაგოგიურ, სამეურნეო და პარტიულ სამუშაოზე საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროში. 1947-1988წწ. მუშაობდა საქართველოს პარტიულ ორგანოებში. იყო თბილისის 26 კომისრის სახელობის რაიკომის ინსტრუქტორი, მეორე მდივანი, შემდეგ საქართველოს კპ ცკ-ის ინსტრუქტორი, პარტიული მუშაობის განყოფილების გამგის მოადგილე და ბოლოს - ოქტომბრის სახ. რაიონის რაიკომის ჰირველი მდივანი. პარალელურად ეწეოდა სამეცნიერო მუშაობას. გამოაქვეყნებული აქვს ნაშრომები. დაიცვა დისერტაცია ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად. უფროს მეცნიერ თანამშრომლად მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში. მიღებული აქვს საქართველოს უზენაესი საბჭოს საპატიო სიგელი, უწყებრივი, სამახსოვრო და საიუბილეო მედლები და სამკერდე ნიშნები. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანი, გადამდგარი პოლკოვნიკი.

## ჯილდოები 
*მედალი „კავკასიის დაცვისთვის“
*მედალი „1941-1945 წლებში დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისთვის“
*მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“
*საპატიო ნიშნის ორდენი
*წითელი ვარსკვლავის ორდენი
*შრომის წითელი დროშის ორდენი
*სამამულო ომის I ხარისხის ორდენი

## გამოყენებული ლიტერატურა 
* ომგადახდილი მეცნიერები : საგამომცემლო ცნობები. კრებული / შემდგ.: გრიგოლ ბრეგაძე. - თბ., 2000. გვ. 5-6

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1922
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2024
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
რამაზ ბერაძე

**რამაზ ბერაძე**(დ. თბილისი, საქართველო, 1957 — გ. 2016) — ქართველი გეოგრაფი, გეოლოგი, ინჟინერი, მწერალი, მწვრთნელი, პოეტი, სპორტსმენი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. იგი სხვადასხვა დროს მუშაობდა მიწათმოწყობის ინსტიტუტის ინჟინერ-ნიადაგმცოდნე, ტელერადიომაუწყებლობაში რედაქტორად და სპორტკომიტეტში წამყვან სპეციალისტად. ასევე წლების განმავლობაში იყო წარმატებული რაგბისტი, თამაშობდა სსრკ-ს ნაკრებში, წვრთნიდა სარაგბო კლუბებს. ლიტერატურულ-შემოქმედებით მოღვაწეობას კი მე-20 საუკუნის 80-იანი წლებიდან ეწეოდა, როდესაც გამოქვეყნდა მისი პირველი ლექსები. პირველ პოეტურ კრებულს ერქვა "წრებრუნვა", რასაც კიდევ ორი კრებული მოჰყვა.

## ბიბლიოგრაფია 
*ბედისმწერალი
*მარადისობის მარადიული მისტერია: თანამედროვე მითი
*წრებრუნვა
*პოლიტიკური ზღაპრების ქვეყანა

## გამოყენებული ლიტერატურა 
*ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა.- თბ.,2021.- გვ.57

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია: დაბადებული 1957
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კატეგორია:ქართველი სპორტსმენები
კატეგორია:ქართველი მწვრთნელები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
გიორგი სიჭინავა (მწერალი)

**გიორგი სიჭინავა**(დ. დარჩელი, საქართველო, 1942. — გ. 4 აპრილი, 2025) — ქართველი მწერალი, პოეტი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ზუგდიდის რაიონ სოფელ დარჩელში. იგი სწავლობდა ქალაქ ორიოლის საერთო ტექნიკური ინსტიტუტის ეკონომიკურ ფაკულტეტზე. 1966 წლიდან ცხოვრობდა სოხუმში. მუშაობდა გაზეთ "საბჭოთა აფხაზეთში" (შემდგომში "აფხაზეთის ხმა"). წლების განმავლობაში რედაქტორობდა აფხაზეთში გამომავალ ლიტერატურულ ჟურნალ "რიწას" შემდეგ რედაქტორობდა გაზეთ "აღდგომას"; არის მის მიერვე დაფუძნებული ჟურნალის - "აია" (1996) - რედაქტორი.2000 წელს მან გამოსცა მეგრული ლიტერატურული ჟურნალი "ირიათონი" . ასევე შეადგინა და გამოსცა მეგრული ენის თვითმასწავლებელი "ნანაში ნინა". მეგრულ ენაზე გამოცემული აქვს კრებულები "შურობუმუ", "რინა მოკო პელაზგური", "ნანაგე" და ასშ. სხვადასხვა წლებში ქართულად დაისტამბა მისი რომანები და მოთხრობები: "გვირილების მინდორი", "უთვისტომო", "უტუ მიქა" და ასშ.

## ბიბლიოგრაფია 
*უტუ მიქა
*ნანაგე
*ჟამი აღდგომისა
*მოლოდინი
*სამი ცისფერი რგოლი

## გამოყენებული ლიტერატურა 
*ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა.- თბ.,2021.-გვ.284-285

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2025
კატეგორია:ქართველი მწერლები
ქრისტე პანტოკრატორის ეკლესია (ნესებირი)

250px|მინი|ალტ=ქრისტე პანტოკრატორის ეკლესია|ქრისტე პანტოკრატორის ეკლესია
**ქრისტე პანტოკრატორის ეკლესია** ((, გამოითქმის tsarkva „Hristos Pantokrator" ან tsarkva „Hristos Vsedarzhatel",  ყოვლისშემძლე ქრისტეს ეკლესია) — შუა საუკუნეების აღმოსავლურ-მართლმადიდებლური ეკლესია აღმოსავლეთ ბულგარეთის ქალაქ ნესებირში (შუასაუკუნეების მესემბრია), ბურგასის ოლქში, შავი ზღვის სანაპიროზე. ძველი ნესებირის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის ნაწილი. ქრისტე პანტოკრატორის ეკლესია აშენდა XIII-XIV საუკუნეებში და ყველაზე მეტად ცნობილია მისი მდიდრული გარე მორთულობის გამო. ეკლესია, დღეს ხელოვნების გალერეა, შემორჩენილია ძირითადად ხელუხლებელი სახით.

## ისტორია
ქრისტე პანტოკრატორის ეკლესია ჩვეულებრივ თარიღდება გვიანი XIII ან ადრეული XIV საუკუნით. Rough Guides-ის ავტორი ჯონათან ბაუსფილდი მის მშენებლობას ბულგარეთის მეფე ივან ალექსანდრეს მმართველობას (1331-1371 წწ.) მიაწერს, თუმცა ამ პერიოდში ნესებირის კონტროლი მრავალჯერ შეიცვალა მეორე ბულგარულ იმპერიასა და ბიზანტიას შორის. ეკლესია ეძღვნება ქრისტე პანტოკრატორს, რაც ბერძნულად ყოვლისშემძლეს, ყოვლისმპყრობელს ნიშნავს.  ეკლესია მდებარეობს მესემბრიის ქუჩაზე, 1927 წლიდან მას სახელმწიფო ზედამხედველობს, როგორც „ეროვნული სიძველეს“, და 1964 წელს შეტანილ იქნა ბულგარეთის ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის ძეგლთა სიაში.

## არქიტექტურა
მინი|ალტ=ტაძრის ჩრდილოეთი ფასადი|ტაძრის ჩრდილოეთი ფასადი
ეკლესია დაგეგმარებულია გვიანი ბიზანტიური ჯვარ-გუმბათოვანი სტილით. იგი აშენებულია ქვისა და აგურის წყობით, მშენებლობის ტექნიკით, რომელიც ცნობილია როგორც opus mixtum,, ზომით 16×6.90 მ (52.5× 22.6 ფუტი), აგურის ფერი ეკლესიას მოწითალო იერს აძლევს. სამრეკლო თავდაპირველად მართკუთხა იყო, თუმცა ახლა ის ნაწილობრივ დანგრეულია. მასთან მიდგომა შესაძლებელი იყო სამხრეთიდან ქვის კიბით. 

## დეკორაციები
ქრისტე პანტოკრატორის ეკლესიის ყველაზე ცნობილი თავისებურებაა მისი გარე კედლების მდიდარი და ფერადოვანი მორთულობა. დეკორაციაში სვასტიკებიც ჩანს, რაც მორთულობაში ითვლება უჩვეულოდ და ტურისტებისთვის საინტერესოა. ეს აიხსნება შუასაუკუნეებში სვასტიკის, როგორც მზის სიმბოლოს, გამოყენებით.
ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლების მორთულობა მოიცავს აგურის ყრუ თაღებს ქვედა ნაწილში და თითო დიდ თაღს თითოეულ კედელში, რომელიც გუმბათს ესაზღვრება, სვეტებიანი ფანჯრით შუაში. ფანჯრებია ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფასადების ქვედა თაღების ზემოთ. გუმბათი, რომელიც ასევე ავლენს ორნამენტული დეტალებისა და კერამიკის დიდ რაოდენობას, შეიცავს რვა ფანჯარას, თითოს თითოეულ მხარეზე. შუასაუკუნეების ფრესკები ეკლესიის შიდა კედლებზე მხოლოდ ფრაგმენტულად არის შემონახული.

## სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთი
კატეგორია:ბულგარეთის არქიტექტურა
კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
ეკა ბაქრაძე

**ეკა ბაქრაძე** (დ. 27 თებერვალი, 1976, ხაშური) — ქართველი პოეტი. არის ლიტერატურულ-შემეცნებითი ჟურნალ „გზაჯვარედინის“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი.

სწავლობდა ხაშურის მე-9 (ყოფილი 25-ე) სკოლაში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. ლექსების წერა 10 წლის ასაკში დაიწყო. საზოგადოებამ პირველად გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ ფურცლებიდან გაიცნო. მისი პირველი კრებული 1987 წელს გამოიცა, შემდეგ − კიდევ ექვსი პოეტური კრებული.

## ბიბლიოგრაფია 
* „ბეღურების ორკესტრი“ : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1987.
* „ბილიკი ზღაპრიდან“ : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საბჭოთა საქართველო, 1989.
* „თბილი სევდა“ : ლექსები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1991.
* „100 ლექსი“ (ავტორი). - თბილისი, მერიდიანი, 2014.
* „უმისამართო წერილი“ : პიესა, ლექსები (ავტორი). - თბილისი, საარი, 2018.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ხაშურში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1976
თამაზ გოდერძიშვილი

**თამაზ გოდერძიშვილი** (დ. 10 ივლისი, 1934, თბილისი, საქართველო — გ. 8 ნოემბერი, 2025) — ქართველი დრამატურგი, მთარგმნელი, მწერალი, სცენარისტი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1957 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის გეოლოგიური ფაკულტეტი. 1968-2000 წწ. იყო საქტელერადიო კომიტეტის სატელევიზიო დადგმების მთავარი რედაქციის რედაქტორი, უფროსი რედაქტორი, მთავარი რედაქტორის მოადგილე, მთავარი რედაქტორი, სატელევიზიო თეატრის რედაქტორი. იგი არის ავტორი პროზაული ნაწარმოებებისა და პიესებისა: „ილია ვარ“ (1987, 1989), „რკინის კარს უკან“ (1987, 1988), ამავე პიესის ავტორისეული თარგმანი - „Наследство“; „არ შეგირიგდები“ (1982), „ვირის ჩრდილი“ (1983,1997), „მიწისქვეშა სასახლეები“ (1961, 1982); ინსცენირებებისა: მ. ჯავახიშვილი, „ჯაყოს ხიზნები“ (1994,1998), მ კვესელავა, „ასერგასის დღე“ (1983); ნ. ლორთქიფანიძე, „სოფლის აშიკი“ (1979); ა. გრებნევი, „წარმატება“ (1992); ა. ფლავიანო, „ჯალათი ანუ გაროტა“ (1985, 1986); მ. ჯავახიშვილი, „ბედის მდევარი“ ანუ „ლამბალო და ყაშა“ (1989); ფ. დოსტოევსკი, „მარადი ქმარი“ (1997); პერ ლაგერკვისტი, „ბარაბა“ (1999); ი. ჭავჭავაძე, „კაცია-ადამიანი?!“ (2000); მ. ბულგაკოვი, „პილატე“(2003). მის მიერ გადმოქართულებული ი. ჟურავლიოვის, ა. ხოგოგორტიანის, ა. მალიაგინის, მ. ზადორნოვის, იასმინა რეზას, ლ. რაზუმოვსკაიას ნაწარმოებები სხვადასხვა თეატრების სცენაზე დაიდგა. ის არის ავტორი თარგმანებისა: პრისტლის „სახიფათო მოსახვევი“, ჯან ანიუს „სარდაფი“, პ. შეფერის „ამადეუსი“, მანლიო სანტანელის „დედა დედოფალი“, ალან გარნეის „სასიყვარულო ბარათები“ და სხვა. იგი ასევე არის სატელევიზიო სპექტაკლების ინსცენირებისა და რადიოპიესების ავტორი.

## ბიბლიოგრაფია 
*ხელში გამომწყვდეული ბეღურასავით
*თეთრი კუნძული
*გიგას თავგადასავალი
*ხუთი წლის მიხაკი

## ჯილდოები 
*თბილისის საპატიო მოქალაქე (2024)
*ხელოვნების ქურუმი(საქართველოს კულტურის სამინისტოს უმაღლესი ჯილდო)(2015)
*ღირსების ორდენი (1999)

## გამოყენებული ლიტერატურა 
*ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი,  თბ., 2006, გვ. 131
* წიგნი ღირსებისა: ტ. 4, თბ., 2002, გვ. 265

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2025
ლეონორ კასტილიელი (1191-1244)

**ლეონორ კასტილიელი** (; დ. 1191 – გ. 1244) — კასტილიისა და ლეონის მეფე ალფონსო VIII-ისა და დედოფალ ელეონორ ინგლისელის ასული. არაგონის დედოფალი 1221-1229 წლებში, როგორც მეფე ხაიმე I დამპყრობლის პირველი ცოლი. 

## ბიოგრაფია 
ლეონორი 1191 წელს დაიბადა და იგი კასტილიისა და ლეონის მეფე ალფონსო VIII-ისა და დედოფალ ელეონორ ინგლისელის ქალიშვილი იყო. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია კასტილიის მეფე სანჩო III და დედოფალი ბლანკა ნავარელი იყვნენ, ხოლო დედის მხრიდან - ინგლისის მეფე ჰენრი II და დედოფალი ელეონორ აკვიტანიელი. 

1221 წელს პრინცესა ლეონორი არაგონის მეფე ხაიმე I-ს მიათხოვეს ცოლად. ქორწილი ქალაქ აგრედაში შედგა. ქორწინების შემდეგ ლეონორის დედოფლობა არაგონში წარმატებული არ ყოფილა. პირველი ექვსი წელი არაგონის სამეფოში მეტად ქაოტური იყო და ამბოხებებით გამოირჩეოდა. საბოლოოდ, 1227 წლის 31 მარტს მეფე ხაიმემ და არაგონელმა დიდებულებმა ალკალას სამშვიდობო ხელშეკრულება გააფორმეს, რითაც ქვეყანაში მშვიდობა დამყარდა. 

რვაწლიანი ქორწინებიდან ლეონორსა და ხაიმეს მხოლოდ ერთი ვაჟი, ინფანტი ალფონსო შეეძინათ, რომელიც კონსტანსია დე ბეარნზე იყო დაქორწინებული. 1229 წლის აპრილში ხაიმე I ოფიციალურად, პაპის ნებართვით, ახლონათესაური კავშირის საფუძველზე გაეყარა დედოფალ ლეონორს. მათი საერთო ვაჟი მალევე გარდაიცვალა მემკვიდრის გარეშე, თავად ლეონორს კი განქორწინების შემდეგ ხელახალი ქორწინება სამუდამოდ აეკრძალა, თუმცა თავად ხაიმემ რამდენიმე წელიწადში მეორედ იქორწინა პრინცესა იოლანდა უნგრელზე. 

იქიდან გამომდინარე, რომ მეორედ დაქორწინება აღარ შეეძლო და მშობლიური კასტილიის სამეფო კარზე მისი უკან დაბრუნება არასასურველი იყო, ლეონორი მონაზვნად აღიკვეცა. ლეონორი მონაზვნად სანტა მარია ლა რეალ დე ლას უელგასის სააბატოში აღიკვეცა, სადაც მისი ორი და - ბერენგარია და კონსტანსია, უკვე მსახურობდნენ მონაზვნებად. სამივე და სწორედ ამ სააბატოში გარდაიცვალა, 1243 წელს - კონსტანსია, 1244 წელს - ლეონორი, 1246 წელს კი - ბერენგარიაც. სამივე მათგანი სწორედ ამ სააბატოშია დაკრძალული. 

## ბიბლიოგრაფია 
* Bisson, Thomas N. (1991). The Medieval Crown of Aragon: A Short History. Oxford University Press.
* Linehan, Peter (2011). Spain, 1157-1300: A Particle Inheritance. Wiley-Blackwell.
* Shadis, Miriam (2010). Berenguela of Castile (1180–1246) and Political Women in the High Middle Ages. Palgrave Macmillan.

კატეგორია:დაბადებული 1191
კატეგორია:გარდაცვლილი 1244
კატეგორია:კასტილიის ინფანტები
კატეგორია:არაგონის დედოფლები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
სანჩა კასტილიელი (1154-1208)

**სანჩა კასტილიელი** (; დ. 21 სექტემბერი, 1154 – გ. 9 ნოემბერი, 1208) — ივრეის დინასტიის წარმომადგენელი. კასტილიისა და ლეონის მეფე ალფონსო VII-ისა და დედოფალ რიჩეზა პოლონელის ასული. არაგონის მეფე ალფონსო II-ის მეუღლე 1174-1196 წლებში. მეფე პედრო II-ის დედა. 

## ბიოგრაფია 
სანჩა 1154 წლის 21 სექტემბერს დაიბადა. იგი კასტილიისა და ლეონის მეფე ალფონსო VII-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ რიჩეზა პოლონელის ქალიშვილი იყო. 

1174 წლის 18 იანვარს სარაგოსაში სანჩა ცოლად შერთეს არაგონის მეფე ალფონსო II-ს, რომელთანაც მას რვა შვილი შეეძინა.

დედოფალი სანჩა არაგონში ისეთი ტრუბადურების მფარველი იყო, როგორებიც იყვნენ ჟირო დე კალანზონი და პიერ რამონი. დედოფალი ასევე აქტიურად იყო ქმართან ერთად ჩართული არაგონელ დიდგვაროვნებთან ქონებისათვის ბრძოლაში. 1177 წელს დედოფალი სანჩა დიდ ჯართან ერთად შევიდა რიბაგორსას საგრაფოში, ძალით დაეპატრონა მის ციხე-სიმაგრეებს და იგი არაგონის სამეფო დომენს დაუქვემდებარა. 

1196 წელს მისი ქმარი, მეფე ალფონსო პერპინიანში გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტს სანჩას ვაჟი, პედრო II იკავებს. ვაჟის გამეფების შემდეგ სანჩამ მთლიანად დაკარგა პოლიტიკური ძალაუფლება და მეტიც, სამეფო კარის დატოვებაც მოუწია. ამის გამო მან სანტა მარია დე სიხენას კეთილშობილ ქალბატონთა მონასტერი დააფუძნა, სადაც დასახლდა თავადაც და დარჩენილი ცხოვრება იქ გაატარა. სიხენაში ყოფნისას დედა-დედოფალმა სანჩამ ბოლოჯერ იხილა თავისი უფროსი ქალიშვილი, უნგრეთის დაქვრივებული დედოფალი კონსტანსია, რომელიც სამშობლოში დაბრუნდა, სანამ მეორედ გათხოვდებოდა. ამის შემდეგ სანჩა მალევე, 1208 წლის 9 ნოემბერს გარდაიცვალა. 

## შვილები 
დედოფალ სანჩასა და მეფე ალფონსოს რვა საერთო შვილი ჰყავდათ:

# პედრო II (1174-1213), არაგონის მეფე. ცოლად შეირთო მარი დე მონპელიე, რომელთანაც შეეძინა მომავალი მეფე, ხაიმე I დამპყრობელი;
# კონსტანსია (1179-1222), პირველად ცოლად გაჰყვა უნგრეთისა და ხორვატიის მეფე იმრეს, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი საღვთო რომის იმპერატორ ფრიდრიხ II-ს;
# ალფონსო II (1180-1209), პროვანსის გრაფი. ცოლად შეირთო ფოლკაკიერის გრაფინია გერსენდა, რომელთანაც შეეძინა მომავალი გრაფი რამონ ბერენგარ IV;
# ლეონორი (1182-1226), ცოლად გაჰყვა ტულუზის გრაფ რამონ VI-ს;
# რამონ ბერენგარი (1183-1185), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# სანჩა (1186-1241), ცოლად გაჰყვა ტულუზის გრაფ რამონ VII-ს;
# ფერდინანდი (1190-1249), აღიკვეცა ბერად;
# დულსია (1192-12??), აღიკვეცა მონაზვნად;

## ბიბლიოგრაფია 
* Doran, John; Smith, Damian J. (2008). Pope Celestine III (1191-1198): Diplomat and Pastor. Ashgate.
* Kedar, Benjamin Z.; Phillips, Jonathan; Riley-Smith, Jonathan, eds. (2005). Crusades. Vol. 4. Ashgate Publishing.
* Luscombe, David; Riley-Smith, Jonathan, eds. (2004). The New Cambridge Medieval History, C.1024-c.1198. Vol. IV. Cambridge University Press.
* Martin, Therese, ed. (2012). Reassessing the Roles of Women as 'Makers' of Medieval Art and Architecture. Brill.

კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1154
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1208
კატეგორია:კასტილიის ინფანტები
კატეგორია:არაგონის დედოფლები
მარი დე ლუზინიანი

**მარი დე ლუზინიანი** (; დ. 1273, კვიპროსი – გ. აპრილი, 1319, ტორტოსა, ესპანეთი) — ლუზინიანთა დინასტიის წარმომადგენელი. კვიპროსის მეფე ჰუგო III დიდის ასული. არაგონის მეფე ხაიმე II-ის მესამე ცოლი. 

## ბიოგრაფია 
მარი დე ლუზინიანი 1273 წელს დაიბადა კვიპროსზე. იგი კვიპროსის მეფე ჰუგო III დიდისა და დედოფალ იზაბელა დე იბელინის ცამეტი შვილიდან მეხუთე იყო. 

მიუხედავად მისი ოჯახის ძალაუფლებისა, პრინცესა მარი არაერთი წლის განმავლობაში არცერთ მონარქზე არ დანიშნულა. ჯერ კიდევ 1310 წლისთვის მემატიანეები მას მისი ძმის, ამალრიკის სამეფო კარზე იხსენიებენ ტვიროსში. 1315 წელს პრინცესა მარი არაგონის მეფე ხაიმე II-ზე დაინიშნა, რომელიც მანამდე უკვე ორჯერ იყო დაქორწინებული და მეორე ცოლისაგან ათი შვილიც ჰყავდა.

იქიდან გამომდინარე, რომ მარი დე ლუზინიანი კვიპროსის ტახტის ერთ-ერთი მემკვიდრე იყო, მეფე ხაიმე მასთან ქორწინებას კარგ სამომავლო პერსპექტივად განიხილავდა, რადგან შეეძლებოდა კვიპროსზე გაბატონებაც. 1315 წლის 15 ივნისს მათ შორის მარიონეტული ქორწინება შედგა ნიქოზიის წმინდა სოფიას ტაძარში, რასაც იმავე წლის 27 ნოემბერს, უკვე მარის ესპანეთში ჩასვლის შემდეგ, მოჰყვა ოფიციალური ქორწილიც ქალაქ ჟირონაში. ამ დროისათვის მარი უკვე 42 წლის იყო და როგორც მემატიანეები აღნიშნვენ, იქიდან გამომდინარე, რომ ხაიმესაც არაერთი ტახტის მემკვიდრე ჰყავდა, ეს უბრალოდ პოლიტიკური ქორწინება იყო, რაც მომავალში ხაიმეს კვიპროსზე გაბატონების საშუალებას მისცემდა, რადგან მარის ძმას შვილები არ ჰყავდა.

წყვილი ქორწინებაში მხოლოდ ოთხ წელს იმყოფებოდა, რადგანაც 1319 წლის აპრილში დედოფალი მარი ქალაქ ტორტოსაში გარდაიცვალა. იქიდან გამომდინარე, რომ მარი თავის ძმებზე ადრე გარდაიცვალა, ხაიმეს გეგმა, რომ კვიპროსი შემოეერთებინა, ვერ განხორციელდა, რასთან დაკავშირებითაც მან ღიადაც დაიწუწუნა, რომ დედოფალი „ზედმეტად მოხუცი“ იყო და ქორწინებიდან ვერავითარი სარგებელი ვერ ნახა. ამის შემდეგ მეფე ხაიმე მეოთხედ და საბოლოოდ დაქორწინდა ელისენდა დე მონკადაზე. 

## ბიბლიოგრაფია 
* Arco y Garay, Ricardo del (1945). Sepulcros de la Casa Real de Aragón. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11818414.
* Letter of King Jaime to the bishop of Tusculum written shortly after Queen Marie's death, cited in Edbury (1994), p. 138

კატეგორია:დაბადებული 1273
კატეგორია:გარდაცვლილი 1319
კატეგორია:ლუზინიანები
კატეგორია:არაგონის დედოფლები
ჟოზეფ ლიუვილი

**ჟოზეფ ლიუვილი** (; დ. 24 მარტი, 1809, სენტ-ომერი — გ. 8 სექტემბერი, 1882, პარიზი) — ფრანგი მათემატიკოსი, პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1839). 

იყო პროფესორი პოლიტექნიკური სკოლისა (1833) და კოლეჟ დე ფრანსისა (1839). შექმნა თეორია ელიფსური ფუნქციებისა, რომლებსაც იგი განიხილავდა როგორც კომპლექსური ცვლადის ორმაგპერიოდულ ფუნქციებს; გამოიკვლია მეორე რიგის წრფივი დიფერენციალური განტოლებებისათვის სასაზღვრო ამოცანა, დაამტკიცა ტრანსცენდენტური რიცხვების არსებობა; დაადგინა ფუნდამენტური თეორემა მექანიკაში.

## იხილეთ აგრეთვე
*ლიუვილის თეორემა

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მათემატიკოსები
ლიუვილის თეორემა

**ლიუვილის თეორემა** — მექანიკაში, თეორემა იმის შესახებ, რომ ფაზური მოცულობა სისტემისა, რომელიციც ექვემდებარება ჰამილტონის ფორმით გადმოცემულ მექანიკის განტოლებებს, უცვლელი რჩება სისტემის მოძრაობის დროს. ლიუვილის თეორემა დაადგინა ფრანგმა მათემატიკოსმა ჟ. ლიუვილმა (1828). 

ლიუვილის თეორემა ფაზურ სივრცეში ნაწილაკთა სისტემის განაწილების ფუნქციის შეტანის საშუალებას იძლევა. იგი სტატისტიკური ფიზიკის საფუძველია.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სტატისტიკური ფიზიკა
ჰერმან ვაილი

**ჰერმან ვაილი** (; დ. 9 ნოემბერი, 1885, ელმსჰორნი, შლეზვიგ-ჰოლშტაინი — გ. 8 დეკემბერი, 1955, ციურიხი) — გერმანელი მათემატიკოსი. 

## ბიოგრაფია
1908 წელს დაამთავრა გეტინგენის უნივერსიტეტი. 1913-1930 წლებში იყო ციურიხის პოლიტექნიკური ინტიტუტის, ხოლო 1930-1933 წლებში გეტინგენის უნივერსიტეტის პროფესორი, 1933 წელს გადასახლდა აშშ-ში, მუშაობდა პრინსტონის პერსპექტიულ გამოკვლევათა ინსტიტუტში. 

მისი შრომები ეხება რიცხვთა თეორიას (შემოიღო ე. წ. „ვაილის ჯამები“), ტრიგონომეტრიულ მწკრივებს, კომპლექსური ცვლადის ფუნქციათა თეორიას, დიფერენციალურ და ინტეგრალურ განტოლებებს, უწყვეტ სხეულთა მექანიკას, უწყვეტ ჯგუფებს და მათ წარმოდგენებს. მათემატიკის ფილოსოფიის დარგში, ვეილი იყო ინტუიციონიზმის წარმომადგენელი; მას ეკუთვნის ცნობილი შრომა „სივრცე, დრო და მატერია“.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მათემატიკოსები
პეანოს აქსიომები

**პეანოს აქსიომები** — ნატურალურ რიცხვთა მწკრივის აქსიომატიკა, რომელიც შემოიღო 1889 წელს იტალიელმა მათემატიკოსმა ჯუზეპე პეანომ. ამ აქსიომათა არსი მდგომარეობს შემდეგში: 
#1 არის ნატურალური რიცხვი. 
#ყოველი ნატურალურ რიცხვს აქვს მომდევნო ნატურალური რიცხვი; 
#1 არ არის არც ერთი ნატურალური რიცხვის მომდევნო. 
#თუ a ნატურალური რიცხვი მოსდევს b და c ნატურალურ რიცხვებს, მაშინ b ემთხვევა c-ს. 
#თუ რომელიმე წინადადება დამტკიცებულია 1-თვის და დაშვებიდან, რომ ეს წინადადება ჭეშმარიტია n-თვის, გამომდინარეობს წინადადების ჭეშმარიტობა n-ის მომდევნო ნატურალური რიცხვისათვის, მაშინ ეს წინადადება ჭეშმარიტია ყოველი ნატურალური რიცხვისათვის.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რიცხვთა თეორია
ევკლიდეს ალგორითმი

**ევკლიდეს ალგორითმი** — ორი მთელი რიცხვის ან ორი ერთცვლადიანი მრავალწევრის უდიდესი საერთო გამყოფის მოძებნის ხერხი. ევკლიდეს ალგორითმი გეომეტრიულად, როგორც ორი მონაკვეთის საერთო საზომის მოძებნის ხერხი, პირველად მოცემულია ევკლიდეს „საწყისებში“. დადებითი მთელი a და b რიცხვებისათვის ევკლიდეს ალგორითმი შემდეგში მდგომარეობს: მიმდევრობით შევასრულებთ გაყოფას: 

:a=bq_1+r_1(0 \leqslant r_1
:b=r_1q_2+r_2(0 \leqslant r_2
:r_1=r_2q_3+1(0 \leqslant r_3
:..........................
:r_{k-2}=r_{k-1}q_k+r_k(0 \leqslant r_k
:r_{k-1}=r_kq_{k+1}+r_{k+1}(r_{k+1}=0).

უკანასკნელი დადებითი r_k, ნაშთი იქნება a და b რიცხვების უდიდესი საერთო გამყოფი. ასევე იქცევიან მრავალწევრების შემთხვევაშიც.

## ლიტერატურა
კატეგორია:თეორიულ-რიცხვითი ალგორითმები
პლანიმეტრია

**პლანიმეტრია** ( და ...მეტრია) — ელემენტარული გეომეტრიის ნაწილი, რომელიც სწავლობს სიბრტყეზე მდებარე ფიგურების თვისებებს. პლანიმეტრიის შინაარსი და მისი გადმოცემის საშუალება პირველად დაადგინა მათემატიკოსმა ევკლიდემ ძვ. წ. III საუკუნეში.

## იხილეთ აგრეთვე
*ევკლიდეს „საწყისები“

## ლიტერატურა
ჯაჭვწილადი

**ჯაჭვწილადი**, *უწყვეტი წილადი* — რიცხვებისა და ფუნქციების წარმოდგენის ერთ-ერთი უმწიშვნელოვანესი ფორმა. გამოისახება შემდეგნაირად: 

: [a_0; a_1, a_2, a_3,\cdots] = a_0 + \cfrac{1}{a_1 + \cfrac{1}{a_2 + \cfrac{1}{a_3 + \ldots}}},

სადაც a არის ნებისმიერი მთელი რიცხვი, ხოლო a_1, a_2, ..., a_n, ... ნატურალური რიცხვებია, რომელთაც მოცემული ჯაჭვწილადის არასრულ ნაშთებს ან ელემენტებს უწოდებენ. a რიცხვის ჯაჭვწილადად წარმოდგენისათვის საჭიროა ეს რიცხვი ჩავწეროთ შემდეგი სახით: a=a_0+\frac{1}{a_1}, სადაც a_0 არის მთელი რიცხვი და 0, შემდეგ ამავე სახით ჩავწეროთ a_1, რიცხვი და ა. შ. 

ელემენტთა რიცხვი შეიძლება იყოს სასრული ან უსასრულო. ამასთან დაკავშირებით ჯაჭვწილადს ეწოდება სასრული ან უსასრულო. ჯაჭვწილადს ხშირად სიმბოლურად გამოსახავენ ასე: [a_0, a_1, a_2,..., a_n,...] (უსასრულო ჯაჭვწილადი), ან ასე: [a_0, a_1, a_2,..., a_n] (სასრული ჯაჭვწილადი). სასრული ჯაჭვწილადი ყოველთვის რაციონალური რიცხვია და, პირიქით, ყოველი რაციონალური რიცხვი შეიძლება წარმოვიდგინოთ სასრული ჯაჭვწილადის სახით. ასეთი წარმოდგენა ერთადერთია, თუ მოვითხოვთ, რომ a_n\ne1\cdot[a_0: a_1,...,a_k] (k \leqslant n) სახის ჯაჭვწილადს, რომელიც ჩაწერილია p_k/q_k უკვეცი წილადის სახით, ეწოდება მოცემული ჯაჭვწილადის k რიგის მახლოვადი წილადი. მახლოვადი წილადების მრიცხველები და მნიშვნელები ერთმანეთთან დაკავშირებულია რეკურენტული ფორმულებით: p_{k+1}=a_{k+1}p_k+p_{k-1}q_{k+1}=a_{k+1}q_k+q_{k-1} რომლებიც წარმოადგენენ ჯაჭვწილადების თეორიის საფუძველს. ამ ფორმულებიდან უშუალოდ გამომდინარეობს მნიშვნელოვანი თანაფარდობა: p_kq_{k+1}-q_kp_{k-1}=\pm1. ყოველი უსასრულო ჯაჭვწილადისთვის არსებობს ზღვარი: \lim_{k \rightarrow\infty} \frac{p_k}{q_k}=a, რომელსაც ეწოდება მოცემული ჯაჭვწილადის მნიშვნელობა. ყოველი ირაციონალური რიცხვი წარმოადგენს ერთადერთი უსასრულო ჯაჭვწილადის მნიშვნელობას. 

ჯაჭვწილადის ფართოდ გამოყენებას განაპირობებს ის, რომ მახლოვადი წილადები a რიცხვის საუკეთესო მიახლოებებია, ე. ი. ნებისმიერი სხვა წილადისათვის m/n, რომლის მნიშვნელიც არ აღემატება q_k-ს, სრულდება უტოლობა: |na-m|>|q_{k}a-p_k|; ამასთან, |q_{k}a-p_k|. 

ჯაჭვწილადებს იყენებენ ირაციონალური რიცხვების რაციონალური რიცხვების მიახლოებისათვის. 1766 წელს ი. ლამბერტმა ჯაჭვწილადების გამოყენებით დაამტკიცა e და \pi რიცხვთა ირაციონალურობა, ხოლო ჟ. ლიუვილმა გამოიკვლია, რომ ნებისმიერი ალგებრული n ხარისხის a რიცხვისათვის შეიძლება ვიპოვოთ ისეთი მუდმივი \lambda, რომ ნებისმიერი x/y წილადისათვის შესრულდეს უტოლობა: |a-x/y|>\lambda/y^n. 

ჯაჭვწილადი გვხვდება უკვე XVI საუკუნეში იტალიელი მათემატიკოსის რ. ბომბელის ნაშრომებში. ჯაჭვწილადის თეორიის განვითარება დაკავშირებულია კ. ჰიუგენსის, ლ. ეილერისა და სხვა სახელებთან.

## ლიტერატურა
მოდილიანა

**მოდილიანა** () — მუნიციპალიტეტი ფორლი-ჩეზენის პროვინციაში, ემილია-რომანიას რეგიონში. მდებარეობს ბოლონიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით დაახლოებით 50 კილომეტრში და ფორლის სამხრეთ-დასავლეთით დაახლოებით 20 კილომეტრში.

მოდილიანას მიეცა „კეთილშობილი ქალაქის“ წოდება 1838 წელს, როდესაც იყო ტოსკანის დიდი საჰერცოგოს ნაწილი.

XIX საუკუნის ცნობილი მხატვარი სილვესტრო ლეგა იყო მოდილიანადან, ამიტომ ყოველ სექტემბერს ქალაქი მართავს ფესტივალს, სადაც მოქალაქეები იცმევენ მე-19 საუკუნის კოსტუმებს, რომ პატივი მიაგონ მხატვარს.

მოდილიანა ესაზღვრება შემდეგ მუნიციპალიტეტებს: ბრიზიგელა, დოვადოლა, მარადი, ტრედოციო და სხვა.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ოფიციალური ვებსაიტი

კატეგორია:ფორლი-ჩეზენის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
რაფაელ ბომბელი

**რაფაელ ბომბელი** (, ნამდვილი გვარია **მაცოლი** (*Mazzoli*); დ. დაახ. 1526, ბოლონია — გ. 1572, სავარ. რომი) — იტალიელი მათემატიკოსი და ინჟინერი. გვარი უნდა შეეცვალა ბოლონიაში დაბრუნებისას, რადგანაც მისი ბაბუა სიკვდილით დასაჯეს, როგორც შეთქმული.

მისი ძირითადი შრომები მიეკუთვნება ალგებრას; გამოაქვეყნა ტრაქტატები ალგებრასა და გეომეტრიაში; ნაშრომში „ალგებრა“ (1572) პირველად განიხილა წარმოსახვითი რიცხვები და ჩამოაყალიბა მათზე მოქმედების წესები. სრულჰყო ალგებრული სიმბოლიკა, დაიწყო ფრჩხილებისა და ფესვის ნიშნის გამოყენება. თარგმნა და გამოსცა დიოფანტეს „არითმეტიკა“; მისი წყალობით ევროპაში იწყება რიცხვთა თეორიის ისტორია.

## ასტრონომიაში 
ბომბელის პატივსაცემად დაარქვეს:
* ბომბელი — მთვარის კრატერი;
* (17696) ბომბელი — ასტეროიდი.

## შრომები
* «Алгебра» Бомбелли (итал.).

## ლიტერატურა 
*მახვილაძე ნ. „მათემატიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი“, თბ., 2008
* Боголюбов А. Н. Бомбелли Раффаэле // Математики. Механики. Биографический справочник. — Киев: Наукова думка, 1983. — 639 с.
*История математики. С древнейших времен до начала Нового времени // История математики / Под редакцией А. П. Юшкевича, в трёх томах. — М.: Наука, 1970. — Т. I.
*Каучикас А. П. Неопределённые уравнения в «Алгебре» Р. Бомбелли // История и методология естественных наук. — Изд. МГУ, 1978. — Т. 20. Математика и механика. — С. 138—146.
*Смирнова Г. С. Геометрическое решение кубических уравнений в "Алгебре" Рафаэля Бомбелли // История и методология естественных наук. — Изд. МГУ, 1989. — Т. 36. Математика и механика. — С. 123—129.

## რესურსები ინტერნეტში
* Джон Дж. О’Коннор и Эдмунд Ф. Робертсон. Бомбелли, Рафаэль

## სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მათემატიკოსები
ვაჟა გვანცელაძე

**ვაჟა გვანცელაძე** (დ.  6 აპრილი, 1932, თბილისი — გ. 28 სექტემბერი, 2021) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პედაგოგი, სპორტსმენი.

## ბიოგრაფია
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1959–1970 წლები იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული, სტომატოლოგიური და პროფილაქტიკური მედიცინის საფაკულტეტო თერაპიის კათედრის ასისტენტი, 1970–1989 წლებში დოცენტი, 1989–1994 წლებში პროფესორი, 1994–2001 წლებში შინაგან სნეულებათა და დიაგნოსტიკის თერაპიის კათედრის გამგე, 2001–2006 წლებში შინაგანი სნეულების მე-5 კათედრის პროფესორი, 2006–2008 წლებში სამედიცინო ინსტიტუტ „დასტაქარის“ თერაპიის კათედრის გამგე, მე–4 კლინიკური საავადმყოფოს თერაპიული და კარდიოლოგიური განყოფილებების კონსულტანტი. არის 68 სამეცნიერო ნაშრომის, სახელმძღვანელოებისა და წიგნების ავტორი.

1965 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა – „პანკრეასის გარე სეკრეციულ ფუნქციაზე ზვარეს მინერალური წყლის მოქმედების კლინიკური და ექსპერიმენტული გამოკვლევა“, 1988 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა – „ქრონიკური გასტრიტის კლინიკო-მორფო ფუნქციური ფორმები“, მოსკოვში.

## ჯილდოები
* 2003 – ღირსების ორდენი;
* 1954 – სპორტის ოსტატი;
* 1950 – საქართველოს ჩემპიონი;
* 1948 – სსრკ ჩემპიონი ჭაბუკთა შორის კალათბურთში;
* სსრკ ზამთრის თამაშების ჩემპიონი და პრიზიორი;
* სსრკ თამაშების ჩემპიონი და პრიზიორი.

## ბიბლიოგრაფია
* შინაგანი სნეულებები და მედდის მოვალეობა : სახელმძღვანელო (თანაავტორი) თბილისი, 2010. 640გვ.
* შინაგან სნეულებათა დიაგნოსტიკა და თერაპია : სახელმძღვანელო სამედიცინო უნივერსიტეტის და სამედიცინო ინსტიტუტის სტუდენტებისათვის (ავტორი) თბილისი, სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, 2003. 966გვ.

## ლიტერატურა
* პირველი არხი: 1tv.ge

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი სპორტსმენები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ელისენდა დე მონკადა

**ელისენდა დე მონკადა** (, ; დ. 1292 – გ. 19 ივლისი, 1364, ბარსელონა, ესპანეთი) — კატალანელი დიდგვაროვანი მონკადათა საგვარეულოდან. არაგონის დედოფალი 1322-1327 წლებში, როგორც მეფე ხაიმე II-ის მეოთხე ცოლი. პადრალბესის დედათა მონასტრის დამფუძნებელი.

## ბიოგრაფია 
ელისენდა 1292 წელს დაიბადა ქალაქ აიტონაში. იგი ძლევამოსილი კატალანელი დიდგვაროვნის, აიტონასა და სოსესის სენიორ პერე II რამონ მონკადასა და მისი ცოლის, ელისენდა დე პინოსის ქალიშვილი იყო. მისმა ძმებმა მოახერხეს არაგონის სამეფოში დიდი გავლენის მოხვეჭა. მისი ერთი ძმა, ოტი, არაგონის მომავალი მეფის, პედრო IV-ის ნათლია გახდა, მეორე ძმა, გასტო კი უესკასა და ჟირონას ეპისკოპოსი. ამრიგად, ელისენდას ოჯახს ახლო ურთიერთობები ჰქონდა არაგონის სამეფო ოჯახთან. 

1319 წელს არაგონის მეფე ხაიმე II-ის მესამე ცოლი, დედოფალი მარი დე ლუზინიანი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მან მეოთხედ დაქორწინება განიზრახა. მრავალ კანდიდატს შორის მეფემ არჩევანი სწორედ ელისენდაზე შეაჩერა, რომელსაც მისი გავლენიანი ოჯახი მზითვში ისეთ ქალაქებსა და მამულებს ატანდა, როგორებიცაა: ბერგა, ბურიანა, ტორტოსა, მორელია, ტოროელია დე მონგრი და პალსი. 1322 წლის 25 დეკემბერს ხაიმე II-მ ტარაგონაში ცოლად შეირთო ელისენდა, რომელიც მისი მეოთხე და ბოლო ცოლი გახდა.

ქორწინების შემდეგ მეფე-დედოფალი ბარსელონას სასახლეში დაფუძნდა, სადაც მათ მშვიდი ცხოვრება ჰქონდათ. ცნობილია, რომ მეფე ხაიმე ითვალისწინებდა მის რჩევებს. დედოფალ ელისენდას მემატიანეები აღწერდნენ როგორც ზრდასრულ, განათლებულ, ლამაზ და ღვთისმოსავ პიროვნებად. მიუხედავად ამისა, წყვილს შვილები არ ჰყოლია. 

1327 წლის ნოემბერში, ხუთწლიანი ქორწინების შემდეგ მეფე ხაიმე გარდაიცვალა და ტახტი ელისენდას გერმა დაიკავა. ამის შემდეგ მან სამეფო კარი დატოვა და ბარსელონაში თავისივე დაარსებულ პადრალბესის დედათა მონასტერში დასახლდა, სადაც იგი მონაზვნად აღიკვეცა და მშვიდად ცხოვრობდა. იგი გარდაიცვალა 1364 წლის 19 ივლისს, სწორედ ბარსელონაში მდებარე პადრალბესის დედათა მონასტერში. 

## ბიბლიოგრაფია 
* *Albertí i Casas, Elisenda.* Dames, Reines, abadesses, 18 personalitats femenines a la Catalunya medieval : [каталан.]. — Barcelona : Albertí Editor, 2007. — 160 p. — .
* *Castellano Tresserra, Anna.* Pedralbes a l'edat mitjana: història d'un monestir femení : [каталан.]. — Barcelona : L'Abadia de Montserrat, 1998. — Vol. CXCVIII. — 405 p. — (Biblioteca Abat Oliba). — .
* *Duran i Sanpere, Agustí.* La galeria de catalans il·lustres, en Barcelona i la seva història. L'art i la cultura : [каталан.]. — Barcelona : Curial, 1975.
* *Roca i Costa, Maria Carme.* Abadesses i priores a la Catalunya medieval : [каталан.]. — Barcelona : Editorial Base, 2014. — 292 p. — .
* *Sanjust i Latorre, Cristina.* L'obra del Reial Monestir de Santa Maria de Pedralbes des de la seva fundació fins al segle XVI. Un monestir reial per a l'orde de les clarisses a Catalunya : [исп.]. — Barcelona : Universitat Autònoma de Barcelona. Departament d'Art, 2009. — .
* *Sanpere i Miquel, Salvador.* Els Trescentistes : [исп.]. — Barcelona : Libreria S. Babra, 1921. — Vol. II.

კატეგორია:დაბადებული 1292
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1364
კატეგორია:არაგონის დედოფლები
სირმაჯიევის სახლი

300px|მინი|სირმაჯიევის სახლი
**სირმაჯიევის სახლი** () — ნეობაროკოს სტილში აშენებული შენობა, რომელიც მდებარეობს ბულგარეთის დედაქალაქ სოფიის ცენტრალურ რაიონში. ის განთავსებულია მეფე-განმათავისუფლებელის ბულვარისა და კრაკრას ქუჩის გადაკვეთაზე, სოფიის უნივერსიტეტის რექტორატსა და ორლოვის ხიდს შორის. სახლი 1903 წელს ააგო ავსტრო-ბულგარელმა არქიტექტორმა ფრიდრიხ გრუნანგერმა, იურისტისა და დიპლომატის, ხარალამპი სირმაჯიევის დაკვეთით. 1916 წლიდან ის ოსმალეთის იმპერიას ეკუთვნოდა, ხოლო მოგვიანებით — მის მემკვიდრე თურქეთის რესპუბლიკას. დღეს სირმაჯიევის სახლი თურქეთის ელჩის რეზიდენციას წარმოადგენს ბულგარეთში.

300px|მინი|სირმაჯიევის სახლის ფასადი

## ისტორია
ხარალამპი (ან ხარალამბი) სირმაჯიევი იყო ბესარაბიის ბულგარელი, რომელიც დაიბადა ბოლჰრადში (რუსეთის იმპერია) 1860 წელს. ბუქარესტში იურიდიული განათლებისა და პრაქტიკის მიღების, ასევე პარიზის სორბონის უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ, სირმაჯიევი 1891 წელს დასახლდა ბულგარეთის სამთავროში და იქ დაქორწინდა ელენაზე, რომელმაც ხუთი შვილი, ოთხი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი, გაუჩინა. სირმაჯიევი მუშაობდა იურისტად და ბულგარეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს გენერალურ მდივნად, ხოლო შემდეგ დიპლომატად ბელგრადსა და ვენაში 1895-1902 წლებში. 1902 წელს იგი დაბრუნდა ბულგარეთში, რათა დაეწყო საკუთარი იურიდიული პრაქტიკა. სწორედ მან შეუკვეთა საკუთარი სახლის პროექტი არქიტექტორ ფრიდრიხ გრუნანგერს, რომელიც იმ დროს ბულგარეთის ერთ-ერთი წამყვანი არქიტექტორი იყო.

სირმაჯიევი გარდაიცვალა 1908 წელს და სახლი თავის ოჯახის დაუტოვა. თუმცა, ფინანსურმა და პირადმა სირთულეებმა 1914 წელს, მისი ქვრივი ელენა აიძულა, სახლი ოსმალეთის იმპერიის ხელისუფლებისთვის მიექირავებინა. ორი წლის შემდეგ, ოსმალეთის იმპერიამ სახლი საკუთრებაში შეიძინა. თავდაპირველად სირმაჯიევის სახლი გამოიყენებოდა, როგორც საელჩოს შენობა, მოგვიანებით კი — როგორც ოსმალეთის, შემდეგ კი თურქეთის ელჩის რეზიდენცია.

1998 წლიდან სირმაჯიევის სახლი დაცულია სახელმწიფოს მიერ, როგორც ეროვნული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.

## არქიტექტურა
სირმაჯიევის სახლი ორსართულიანია და აშენებულია ელეგანტურ ვენურ იმპერიულ-ბაროკოს სტილში. მის ფასადზე ასევე შეინიშნება ვენური სეცესიონის, როკოკოსა და ხმელთაშუაზღვისეული აღორძინების  სტილის ელემენტები.

სახლის არქიტექტურულ თავისებურებებს შორის გამოირჩევა ფლატე სახურავიანი კოშკურა და მონუმენტური, მდიდრად მორთული ფასადი. მანსარდას თუნუქის სახურავი აქვს და ხის კონსტრუქციაზეა აგებული, ხოლო სახლის აგურით ნაგები კედლები ხის სალტეებზეა დამყარებული. ფანჯრების ჟალუზების ჩარჩოები ხისგან არის დამზადებული.

## სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის არქიტექტურა
კატეგორია:სახლები ბულგარეთში
დიოფანტე

**დიოფანტე ალექსანდრიელი** (; ; დ. 200, სავარ. ალექსანდრია, ძველი რომი — გ. 284, იქვე) — ძველი ბერძენი (ალექსანდრიელი) მათემატიკოსი. ჩვენამდე მოაღწია მისი მათემატიკური ტრაქტატის („არითმეტიკა“) ნაწილმა (13-იდან 6-მა წიგნმა) და ნაწყვეტებმა წიგნიდან ე. წ. პოლიგონური რიცხვების შესახებ. „არითმეტიკაში“ ამოხსნილი ამოცანების უმრავლესობა დაყვანილია ისეთ განუსაზღვრელ განტოლებებამდე, რომელთა ხარისხი 4-ზე ნაკლებია. ამონახსნებს დიოფანტე ეძებდა დადებით რაციონალურ რიცხვებში (უარყოფით ამონახსნებს იგი არ იხილავდა). უცნობისა და მისი ხარისხების, აგრეთვე ტოლობის ნიშნის აღსანიშნავად დ სიტყვათა შემოკლებულ ჩანაწერს ხმარობდა იგი დიდი ოსტატობით ხსნიდა ალგებრისა და რიცხვთა თეორიის ამოცანებს მაგრამ ამოხსნის ზოგად მეთოდებს არ იძლეოდა. დიოფანტეს თხზულებები ამოსავალი წერტილი იყო პ. ფერმას, ლ. ეილერის, კ. გაუსისა და სხვა გამოკვლევებისათვის.

## ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს დიოფანტე.

## იხილეთ აგრეთვე
*დიოფანტური განტოლებები
*დიოფანტური მიახლოებები

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ბერძენი მათემატიკოსები
ელენე მაისურაძე

**ელენე მაისურაძე**, დაბადების გვარი **ცეცხლაძე** (დ. 1891, ოზურგეთი — გ. უცნობია) — ქართველი ანტისაბჭოთა მოღვაწე, საბჭოთა ოკუპაციის დროს ქალთა არალეგალური პოლიტიკური წითელი ჯვრის ხელმძღვანელი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა დესპინე და ერასტი ცერცვაძეების ოჯახში. მიიღო საშუალო რვაკლასიანი განათლება. 1905 წელს ჩართული იყო გურიის გლეხთა მოძრაობაში. 1910-იანი წლებიდან მუშაობდა თბილიში, სხვადასხვა დაწესებულებებში საქმისმმართველად. ამ დროისთვის იყო ქვრივი და ჰყავდა ორი შვილი. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ მუშაობდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის თბილისის საქალაქო კომიტეტში, ხოლო შემდეგ საქართველოს მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატთა საბჭოს აღმასკომში. იმავე წლის დეკემბერში სახალხო გვარდიის ჩამოყალიბების შემდეგ მეგობართან, ეპრაქსია რამიშვილთან ერთდ გახდა „მოწყალების და“ და 1918 წლის პირველ ნახევარში მონაწილეობდა სახალხო გვარდის სამხედრო ოპერაციებში. წელს მუშაობდა ჯერ ამიერკავკასიის სეიმის, შემდეგ კი საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებლად. 12 მაისს დაქორწინდა სახალხო გვარდიის შტაბისა და ეროვნული საბჭოს წევრ ალექსანდრე მაისურაძეზე. 1918 წლის დეკემბერში ხელმეორედ დაქვრივდა. 1919 წლიდან მუშაობდა დამფუძნებელი კრების კანცელარიაში და სასახლის გამგედ, პარალელურად ხელმძღვანელობდა სანდრო მაისურაძის სახელობის ბიბლიოთეკას.

საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ მისი ბინა იზმაილოვის ქუჩის N20-ში იქცა ქალთა არალეგალური წითელი ჯვრის შეკრების ადგილად. წითელი ჯვარი ეხმარებოდა საბჭოთა საოკუპაციო რეჟიმის მიერ პოლიტიკური ნიშნით დაპატიმრებულ პირებს. „წითელი ჯვარი“ ეფუძნებოდა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ქალთა ორგანიზაციას. მაისურაძესთან ერთად ორგანიზაციაში ჩართულნი იყვნენ დამფუძნებელი კრების ყოფილი დპეუტატი ქალები ქრისტინე შარაშიძე, ანა სოლოღაშვილი, მინადორა ტოროშელიძე, ელეონორა ტერ-ფარსეგოვა-მახვილაძე. პარალელურად, ოფიციალურად მუშაობდა ინვალიდთა კავშირის N3 სახლის სამეურნეო ნაწილის გამგედ. 1912-1923 წლებში ასევე ჩაბმული იყო ანტისაბჭოთა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. დააპატიმრეს 1922 წლის თებერვალში საბჭოთა ოკუპაციის წლისთავის  გაპროტესტების პრევენციისთვის. რამდწნიმე თვე გაატარა მეტეხის ციხეში. გაზაფხულიდან წითელი ჯვარი საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის განკარგულებაში გადავიდა, ამ დროს მაისურაძე დაპატიმრებული იყო, ხოლო 1923 წლის იანვარში მისი გასაბჭოება მოხდა. 8 დეკემბერს მაისურაძე ისევ დააპატიმრეს. გამოძიებისას მან უარყო კავშირი წითელ ჯვართან, სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ქალთა კომიტეტთან და გოგიტა ფაღავასთან. პატიმრობის დროს ხელი მოაწერა კოლექტიურ წერილს, რომლითაც გაემიჯნა სოციალ-დემოკრატიულ პარტიას და ამის გამო გაათავისუფლეს. 1930 წლისთვის ის ცხოვრობდა იგივე ბინაში და სარგებლობდა ტელეფონით. მისი შემდგომი ბედი უცნობია.

## ლიტერატურა 
*

კატეგორია:დაბადებული 1891
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი გარდაცვალების თარიღით
კატეგორია:ქართველი დისიდენტები
კატეგორია:ქართველი ქალები
ე
კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები
გამრავლება (მათემატიკა)

**გამრავლება** — არითმეტიკული მოქმედება. გამრავლების აღსანიშნავად ხმარობენ `×` ან `·` ნიშნებს. დადებითი მთელი a და b რიცხვების ნამრავლი განისაზღვრება ab = \underbrace{ a+a+\cdots+a }_{b} (შესაკრებთა რაოდენობაა b) ტოლობით, \frac {m}{n} და \frac {p}{q} დადებითი წილადი რიცხვების ნამრავლი — \frac {m}{n} \cdot \frac {p}{q}=\frac {mp}{nq} ტოლობით. რაციონალური რიცხვების ნამრავლი ეწოდება რიცხვს, რომლის აბსოლუტური სიდიდე ტოლია თანამამრავლების აბსოლუტურ სიდიდეთა ნამრავლისა და აიღება `+` (პლიუსი) ნიშნით თუ ორივე თანამამრავლი ერთი და იმავე ნიშნისაა, თუ ისინი სხვადასხვა ნიშნისაა `-` (მინუსი) ნიშნით. ირაციონალურ რიცხვთა ნამრავლი განისაზღვრება მათი რაციონალური მიახლოებების ნამრავლის საშუალებით.

## ახარისხება 
ახარისხება არის გამრავლების ერთი კონკრეტული შემთხვევა, როდესაც მამრავლი რამდენიმეჯერ მრავლდება თავის თავზე, თუ რამდენჯერ მრავლდება ამას გვიჩვენებს ხარისხის მაჩვენებელი, რომელიც მამრავლის ზევით იწერება: 2\cdot2\cdot2=2^3

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში 
* გამრავლება და არითმეტიკული ოპერაციები სხვადასხვა სისტემაში საიტზე cut-the-knot

კატეგორია:არითმეტიკული მოქმედებები
გაყოფა (მათემატიკა)

**გაყოფა** — გამრავლების შებრუნებული მოქმედება. მისი ამოცანაა ორიდან ერთ-ერთი თანამამრავლის პოვნა, როდესაც ცნობილია მათი ნამრავლი და მეორე თანამამრავლი. ამგვარად, a გავყოთ b-ზე ნიშნავს ვიპოვოთ ისეთი q, რომ bq=a. გაყოფის q შედეგს a და b-ს განაყოფი ეწოდება, მოცემულ a ნამრავლს – გასაყოფი, ხოლო მოცემულ b მამრავლს — გამყოფი. გაყოფის აღსანიშნავად ხმარობენ ორწერტილის ნიშანს `:` ან ოწერტილშორის ჰორიზონტალურ ხაზს `÷` (მაგალითად, a:b, a\div b), ჰორიზონტალურ `—` ან დახრილ ხაზს `/` (მაგალითად, \frac{a}{b}, a/b). 

მთელ რიცხვთა არეში გაყოფა ყოველთვის არ არის შესაძლებელი (მაგალითად, 6 იყოფა 2-ზე და 3-ზე, მაგრამ არ იყოფა 5-ზე). რაციონალურ რიცხვთა არეში კი გაყოფა ყოველთვის შესაძლებელია, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა გამყოფი ნულის ტოლია.

## ლიტერატურა
კატეგორია:არითმეტიკული მოქმედებები