open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ვიტორე კარპაჩო

**ვიტორე კარპაჩო** (; დ. დაახლ. 1455 ან 1465, ვენეცია — გ. დაახლ. 1526, კაპოდისტრია, ახლანდ. კოპერი, სლოვენია) — იტალიელი ფერმწერი, ვენეციური სკოლის თვალსაჩინო წარმომადგენელი. სწავლობდა ჯენტილე ბელინის ხელმძღვანელობით. განიცადა ანტონელო და მესინას და ჯოვანი ბელინის გავლენა. წმ. ურსულას (1490–1495, აკადემიის გალერეა, ვენეცია), წმ. გიორგისა და წმ. იერონიმეს (1502–1507, სკუოთლა დი სან-ჯორჯო დელი სკიავონი, ვენეცია) ცხოვრების თემებზე შექმნილ სურათებში ლეგენდარული სიუჟეტები გადაწყვეტილია როგორც მხატვრის თანამედროვე ცხოვრების რეალური სცენები. მხატვარი ოსტატურად ასახავდა სივრცეს, ჰაეროვან და შუქ-ჰაეროვან გარემოს, რაც არბილებს ლოკალური ფერის ლაქების ჟღერადობას.

## გალერეა 

Accademia_-_Sogno_di_sant%27Orsola_-_Vittore_Carpaccio.jpg|აღწერა1|„წმ. ურსულას ძილი“, 1495, ვენეციის აკადემიის გალერეა, ვენეცია
Vittore_Carpaccio_082.jpg|„ვენეციელი წარჩინებულის პორტრეტი“, დაახლ. 1510, ნორტონ საიმონის მუზეუმი, პასადენა
Carpaccio,_sibilla.jpg|„სიბილი“, დაახლ. 1510, უფიცი, ფლორენცია
La_Pr%C3%A9dication_de_saint_Etienne_%C3%A0_J%C3%A9rusalem_de_Carpaccio.jpg|„წმ. სტეფანეს ქადაგება“, 1514, ლუვრი, პარიზი

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1460-იანები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1520-იანები
კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი მხატვრები
კატეგორია:ვენეციური სკოლის მხატვრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
სახიზარის კლდე

**სახიზარის კლდე** — კლდეების კომპლექსი საქართველოში, მდინარე თერგის ხეობაში, სოფელ სიონის მიდამოებში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში.

## იხილეთ აგრეთვე
* საქართველოს ბუნების ძეგლები

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
ჟან-ბატისტ კარპო

**ჟან-ბატისტ კარპო** (დ. 11 მაისი, 1827, ვალანსიენი — გ. 11/12 ოქტომბერი, 1875, კურბევუა) — ფრანგი მოქანდაკე, ფერმწერი და გრაფიკოსი. 1844 წლიდან სწავლობდა ფ. რიუდის სახელოსნოში, 1848 წლიდან — ნატიფი ხელოვნების სკოლაში, პარიზში ფ. დიურეს ხელმძღვანელობით. სახელი გაითქვა ტრაგიკული სულით გამსჭვალული სკულპტურული ჯგუფით – „უგოლინო და მისი შვილები“ (ბრინჯაო, 1857–1860, ლუვრი, პარიზი), დეკორატიულ-საზეიმო ჰორელიეფებით „ფლორას ტრიუმფი“ (თაბაშირი, 1863–1866, ფლორას პავილიონის ფასადი, ტიუილრის პარკი, პარიზი), აგრეთვე სკულპტურული ჯგუფით „ქვეყნის ოთხი მხარე“ (ბრინჯაო, 1867–1872, შადრევანი ობსერვატუარის მოედანზე, პარიზი). კარპოს ნამუშევრებს ახასიათებს ფორმების დინამიკურობა, ფიგურების გრაციულობა, რამდენადმე სალონური მანერულობა. ამას გარდა, მრავალი პორტრეტული ბიუსტის ავტორიცაა.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:ფრანგი მოქანდაკეები
კატეგორია:ფრანგი მხატვრები
კატეგორია:ფრანგი გრაფიკოსები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატაფრაქტები

[250პქ|მინი|მარჯვნივ|[სასანიანები|სასანიანთა პერიოდის ცხენოსანი ჯარისკაცის რეკონსტრუქცია. ცხენი მთლიანად დაფარულია ქერცლოვანი აბჯრით, ხოლო მხედარი — ჯაჭვის პერანგით.]]
**კატაფრაქტები** ( — აბჯრით დაფარული) — მძიმე ცხენოსანი ჯარი მაკედონიაში (საბერძნეთში). შეიქმნა ძვ. წ. IV საუკუნეში, V საუკუნის მიწურულის სპარსული ცხენოსანი ჯარის საბრძოლო გამოცდილების გამოყენებით. განვითარება პოვა ალექსანდრე მაკედონელის ჯარში. დაკომპლექტებული იყო მიწათმოქმედი დიდგვაროვნებისაგან. კატაფრაქტებს ალექსანდრე მაკედონელის არმიაში გადამწყვეტი შეტევების დროს იყენებდნენ.

## სქოლიო 
კატეგორია:კავალერია
ქვემო ოროზმანის ეკლესია

მინი|ქვემო ოროზმანის ეკლესია
**ქვემო ოროზმანის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ოროზმანში. აგებულია IX-X საუკუნეებში.

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ბაზალტის უხეშად დამუშავებული სხვადასხვა ზომის ქვებით. წყობა ირეგულარულია. ქვედა რიგებში უფრო დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული, ზედა ნაწილში კი შედარებით მწყობრი თანაბარი ქვის წყობაა. კედლები დაბალ ცოკოლზეა ამოყვანილი. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარი დიდი ზომის არქიტრავითაა დასრულებული. სარკმელი სამია — აღმოსავლეთის, დასავლეთის და სამხრეთის, ვიწრო პატარა ზომის თაღოვანი სარკმლები ერთ ქვაშია ამოჭრილი. სარკმლები შიგნითკენ წირთხლებგაგანიერებულია. კედლები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით. აღდგენილია და გადახურული კრამიტით. აფსიდა ნალისებრია. აფსიდის ღერძზე გაჭრილი სარკმლის ორივე მხარეს ნახევარწრიული თაღებია. კონქი სატრიუმფო თაღს ებჯინება, ხოლო კამარა შეკიდულ თაღს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:IX საუკუნის ეკლესიები
კახეთის აჯანყება (1812)

**კახეთის აჯანყება (1812)** ― კახეთის გლეხთა აჯანყება რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ. მიმდინარეობდა 1812―1813 წლებში. 

აჯანყების მიზეზი გახდა სამხედრო ეგზეკუციის ჩაყენება გლეხებისგან პურის შესაგროვებლად უკიდურესად დაბალ ფასში. ამას თან დაერთო ორწლიანი მოუსავლიანობა. სიღნაღის მაზრის გლეხობას 40 ათასი კოდი ხორბლის გადახდა დაეკისრა, მთავრობა კოდ პურში იძლეოდა 6 აბაზს, როცა მისი საბაზრო ღირებულება 5―6 მანეთს აღემატებოდა. მოსახლეობამ უარი თქვა ხორბლის ასეთ ფასად გაყიდვაზე. სოფლებში ეგზეკუცია ჩააყენეს. 

აჯანყება დაიწყო 1812 წლის 31 იანვარს სოფელ ახმეტაში და მოედო მთელ კახეთს. მეთაურები იყვნენ ოთარ ქობულაშვილი, ნინია ანდრონიკაშვილი, სიმონ და ადამ ბებურიშვილები, ივანე მაყაშვილი. აჯანყება თავიდან წარმატებული იყო, გლეხებმა მოკლეს 16 ოფიცერი, 300 სამხედრო, ხელთ იგდეს ტყვეები და სამხედრო ალაფი. აჯანყებულებმა დაიკავეს თელავი, სიღნაღი, გაიმარჯვეს ბრძოლაში ბოდბისხევთან, სადაც 2 ოფიცერი და 212 რუსი ჯარისკაცი მოკლეს. კახეთის სამხედრო ოლქის უფროსი გენერალი პორტნიაგინი, რომელიც საგარეჯოსთან ოთარ ქობულაშვილმა დაამარცხა, თბილისში გაიქცა. აჯანყებას მხარი დაუჭირეს მეზობელ ანანურის მაზრაში. ფშავ-ხევსურთა ათასკაციანმა რაზმმა იოსებ სიდამონიშვილის წინამძღოლობით აიღო დუშეთი, ფასანაური, ალყა შემოარტყა ანანურს და დაკეტა საქართველოს სამხედრო გზა. აჯანყებულებმა მეფედ გამოაცხადეს გრიგოლ ბაგრატიონი.

საქართველოს მთავარმართებელი ფილიპ პაულუჩი, რომელიც რუსეთ-ირანის ომის ფრონტზე იმყოფებოდა, თბილისში დაბრუნდა და არტილერიით კახეთისკენ დაიძრა. რუსეთს მხარი დაუჭირეს თავადებმა გაბრიელ ყაზბეგმა, კონსტანტინე მუხრანბატონმა, იოსებ ბებუთაშვილმა, ნინია ერასტიშვილმა, არქიმანდრიტმა ელეფთერ ზუკაკიშვილმა. პაულუჩმა გაიარა ხაშმი, მანავი, კაკაბეთი, ქიზიყი და დაიძრა თელავისკენ. 1812 წლის მარტში ჩუმლაყის ბრძოლაში აჯანყებულები დამარცხდნენ. გრიგოლ ბაგრატიონი დაღესტანში გაიქცა. მეთაურის გარეშე დარჩენილმა მეამბოხეებმა თელავი დათმეს. პაულუჩმა ცვლილებები შეიტანა მმართველობაში, გააუქმა კაპიტან-ისპრავნიკების თანამდებობა და აღადგინა მოურავობა, აკრძალა ეგზეკუციები, გაზარდა თავადაზნაურთა სამაზრო წინამძღოლების როლი, სამოქალაქო საქმეების წარმოება დაიწყო ქართული სამართლით.

1812 წლის ზაფხულში აჯანყებას სათავეში ჩაუდგა ალექსანდრე ბატონიშვილი. ის ირანიდან ფარულად დაბრუნდა საქართველოში და თიანეთში დაბანაკდა 100-კაციანი რაზმით. ალავერდობაზე იგეგმებოდა მისი მეფედ კურთხევა, მაგრამ იმპერიის ადმინისტრაციამ ეს აღკვეთა. 26 ნოემბერს მანავთან გამართულ ბრძოლაში აჯანყებულები დამარცხდნენ. ალექსანდრე ბატონიშვილმა თავი ხევსურეთს შეაფარა. ზამთარში ხევსურეთზე შეტევა რუსეთის ჯარმა ვერ გაბედა, მაგრამ მომდევნო წლის მაისში 3-ათასიანმა შენაერთმა აიღო ბარისახო, შატილი და ოცამდე სხვა სოფელი. ალექსანდრე ბატონიშვილი დაღესტანში გაიქცა.

აჯანყება 1813 წლის ზაფხულში დასრულდა. 80-ზე მეტი თავადაზნაური გადაასახლეს, ხოლო მათი მამულები ხაზინას გადაეცა. გლეხობას შეეწერა კონტრიბუცია კომლზე 4 კოდი და 3 მანეთი

## ლიტერატურა
*
*გელაშვილი აკ., რუსეთ-საქართველოს ომი 1812-13 წწ. თბილისი, 2023.

## სქოლიო
კატეგორია:აჯანყებები რუსეთის იმპერიის წინააღმდეგ
კატეგორია:საქართველოს აჯანყებები
ნური (ჩეკმაგუშის რაიონი)

**ნური** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 68 ადამიანი.  რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით. 

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (55%) და ბაშკირები (45%) შეადგენენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
საქართველოს ახალი კომუნისტური პარტია

**საქართველოს ახალი კომუნისტური პარტია** — მემარცხენე იდეოლოგიის მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანება საქართველოში, რომელიც 2001 წელს დააფუძნა იოსებ სტალინის შვილიშვილმა ევგენი ჯუღაშვილმა. პარტიამ სახელმწიფო რეგისტრაცია (№134) გაიარა 2001 წ. 14 ივნისს, ცვლილებები რეგისტრირებული არ არის. პარტიის უმაღლესი თანამდებობის პირია თავმჯდომარე. 

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო 
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:კომუნისტური პარტიები
*
კატეგორია:2001 წელს დაარსებული პოლიტიკური პარტიები
ჰიკეანე პლანეტა

**ჰიკეანე პლანეტა** (; სიტყვა *წყალბადის* () და *ოკეანის* () კომბინაცია) — სიცოცხლისათვის ხელსაყრელი პლანეტის ჰიპოთეტური ტიპი, რომელიც უნდა წარმოადგენდეს ცხელ, წყლით დაფარულ პლანეტას წყალბადით მდიდარი ატმოსფეროთი და შეიძლება, მათზე სიცოცხლეც არსებობდეს. მკვლევართა განცხადებით, სიმკვრივიდან გამომდინარე, ჰიკეანე პლანეტები უნდა მოიცავდნენ კლდოვან სუპერდედამიწებს და მინინეპტუნებს (მაგალითად, K2-18b და TOI-1231 b). ამიტომ, მათი წილი საკმაოდ დიდი უნდა იყოს ეგზოპლანეტათა პოპულაციაში.

ჰიკეანე პლანეტა შეიძლება გაცილებით უფრო დიდი იყოს, ვიდრე სიცოცხლისთვის ხელსაყრელი პლანეტები აქამდე მიიჩნეოდა. მათი რადიუსი დედამიწისას 2,6-ჯერ შეიძლება აჭარბებდეს, მასა კი 5-10-ჯერ. გარდა ამისა, ამ პლანეტათა სასიცოცხლო ზონა უფრო ვრცელი უნდა იყოს, ვიდრე დედამიწის მსგავს პლანეტათა შემთხვევაში. ამ პლანეტების საშუალო ტემპერატურა გვიანდელი M-ტიპის ჯუჯა ვარსკვლავების შემთხვევაში შეიძლება 227&nbsp;°C-მდე ადიოდეს.

ამას გარდა, ზოგიერთი ასეთი პლანეტა შეიძლება გრავიტაციულად იყოს ჩაკეტილი, ანუ ვარსკვლავისკენ მუდმივად მხოლოდ მისი ერთი მხარე იყოს მოქცეული; სიცოცხლისათვის ხელსაყრელი სწორედ ეს მხარე უნდა იყოს. ასევე შეიძლება იყოს ცივი ჰიკეანე პლანეტები, დედავარსკვლავისგან ძალიან შორს. ჰიკეანე პლანეტებზე მალე შეიძლება ბიოლოგიური კვალის ძებნა დაიწყონ უმძლავრესი ტელესკოპებით, მათ შორის, ჯეიმზ ვების კოსმოსური ტელესკოპით, რომელსაც NASA 2021 წლის დეკემბერში გაუშვებს.

ტერმინი „ჰიკეანე პლანეტა“ პირველად 2021 წლის აგვისტოში, კემბრიჯის უნივერსიტეტის ასტრონომიის ინსტიტუტის მკვლევრებმა გამოიყენეს. ამის საფუძველი მათ პლანეტების ატმოსფეროს, სიმკვრივისა და სხვა მახასიათებელთა შესწავლამ მისცა.

## რესურსები ინტერნეტში
*ასტრონომებმა გამოავლინეს ეგზოპლანეტების ახალი კლასი — ოკეანით დაფარული ცხელი პლანეტები, რომლებზეც შეიძლება სიცოცხლეც იყოს 1tv.ge
* ვიდეო (3:38) – ჰიკეანე პლანეტა (26 აგვისტო, 2021)

## სქოლიო
კატეგორია:ასტრობიოლოგია
კატეგორია:ეგზოპლანეტები
მერაბ კოსტავას სახლ-მუზეუმი

**მერაბ კოსტავას სახლ-მუზეუმი** — მემორიალური სახლ-მუზეუმი, რომელიც 1991 წელს, საქართველოს პირველი პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას ინიციატივით და თაოსნობით დაარსდა.

## ისტორია
მუზეუმმა ბინა დაარსებისთანავე დაიდო ზანდუკელის ქუჩის N1-ში, მემორიალურ სახლში, სადაც 1939 წელს დაიბადა და სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა, საქართველოს ეროვნული გმირი, მერაბ კოსტავა. სახლი ზანდუკელის ქუჩაზე, მერაბის ბაბუას, გამოჩენილ საზოგადო მოღვაწეს, პედაგოგს, რუსული ენის მრავალი სახელმძღვანელოს ავტორს – ვლადიმერ დემურიას ეკუთვნოდა.

სახლის ეზოსთან არაერთი საინტერესო ისტორიაა დაკავშირებული. აქ 1924 წელს პირველი სახელმწიფო-საზოგადოებრივი დაწესებულება „მთიელთა საბავშვო სახლი“ დაარსდა. მოგვიანებით კი, პედაგოგიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და იაკობ გოგებაშვილის სახელობის ბიბლიოთეკა განთავსდა. ეზო თბილისის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან საგანმანათლებლო ცენტრად იქცა, სადაც მუშაობდნენ ცნობილი ქართველი ფილოსოფოსები, ფილოლოგები, ფსიქოლოგები, ისტორიკოსები, პედაგოგები და სხვა. XX საუკუნის მეორე ნახევარში ეზო ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ერთგვარ ეპიცენტრად იქცა და დღემდე „მერაბის ეზოდ“ მოიხსენებენ.

სახლ-მუზეუმს გახსნის დღიდან სიცოცხლის ბოლომდე (2003 წლამდე) ხელმძღვანელობდა მერაბ კოსტავას დედა – ოლღა დემურია-კოსტავა, რომელმაც საკუთარი ბინის ნაწილი, ორი ოთახი, სახელმწიფოს მემორიალური სახლ-მუზეუმის გახნის მიზნით გადასცა.

მერაბ კოსტავას მემორიალურ სახლ-მუზეუმში დაცულია მერაბ კოსტავას პირადი ნივთები, მემორიალური ავეჯი, ბიბლიოთეკა, ხელნაწერები, ნოტებისა და გრამფირფიტების კოლექცია, XX საუკუნის II ნახევრის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ფოტო და დოკუმენტური მასალა, პირადი წერილები, მისი თაოსნობით გამოცემული არალეგალური ჟურნალ-გაზეთები და სხვა.

## რესურსები ინტერნეტში
* თბილისის მუზეუმები

კატეგორია:თბილისის მუზეუმები
კატეგორია:მემორიალური მუზეუმები
კატეგორია:1991 წელს დაარსებული მუზეუმები
ფუზულის საერთაშორისო აეროპორტი

**ფუზულის საერთაშორისო აეროპორტი** () — საერთაშორისო აეროპორტი აზერბაიჯანში. მდებარეობს ქალაქ ფუზულის სიახლოვეს. მშენებლობის დასრულების შემდეგ ის ქვეყნის რიგით მეშვიდე საერთაშორისო აეროპორტი გახდა.

## ისტორია
ფუზულის 28 წლიანი ოკუპაციის შემდეგ, 2020 წლის 17 ოქტომბერს აზერბაიჯანმა ქალაქი ე.წ. არცახის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალებისგან გაათავისუფლა.

2020 წლის 26 ნოემბერს აზერბაიჯანის ტრანსპორტის, კავშირგაბმულობისა და საინფორმაციო ტექნოლოგიების სამინისტრომ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაციამ (ICAO) დააკმაყოფილა აზერბაიჯანის სამოქალაქო ავიაციის სახელმწიფო სააგენტოს მოთხოვნა, საერთაშორისო აეროპორტების კოდების კატალოგში 6 აეროპორტის, მათ შორის, ფუზულის აეროდრომის შეტანის შესახებ. 

2021 წლის იანვარში პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ფუზულის საერთაშორისო აეროპორტის მშენებლობის განკარგულება გამოსცა. 14 იანვარს მომავალი აერპორტის საძირკვლის ჩაყრის ცერემონია გაიმართა . ასაფრენი ბილიკის მშენებლობა ივლისის ბოლოს დასრულდა და 2021 წლის 5 სექტემბერს უკვე პირველი თვითმფრინავის მიღება შეძლო, აეროპორტში სატესტო რეჟიმში Azerbaijan Airlines-ის კუთვნილი სამგზავრო Airbus A340-500 და Silk Way Airlines-ის სატვირთო Boeing 747-400 დაჯდა.

## გალერეა

Ilham Aliyev laid foundation stone for Fuzuli-Shusha highway and Fuzuli airport in Fuzuli district, visited the city of Shusha 06.JPG
Fuzuli International Airport.jpg
Fuzuli_International_Airport,_Azerbaijan.jpg
Fuzuli_International_Airport,_Azerbaijan_2.jpg

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის აეროპორტები
არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმე

**არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმე**, **ტობის II მღვიმე** — კარსტული მღვიმე საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ასხის კირქვული მასივის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ტობის აუზში, სოფელ პირველი ბალდის აღმოსავლეთით 5 კმ-ზე, ზღვის დონიდან 790 მ სიმაღლეზე. აქვს დერეფნის ფორმა.

შესასვლელი ქარაფის გასწვრივ იხსნება. ჯამური სიგრძე 1300 მ-ს აღემატება. საშუალო სიმაღლე 9 მ, საშუალო სიგანე 5 მ. 100 მ-ზე აჩენს 550 მ სიგრძის მეანდრს, ხოლო 850 მ-ზე იკეტება სიფონური ტბით, რომლის ფართობია 150 მ². მღვიმის ჭერის სიმაღლე მერყეობს 8–30 მ ფარგლებში. მიემართება სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ. ძირითადი მაგისტრალი ინვითარებს განშტოებებს. პირველი განშტოება შესასვლელიდან 100 მ-ზეა, მეორე პირველი განშტოებიდან 40 მ-ით მაღლაა.

არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმე მდიდარია ჰემოგენური ნალექებით. ქიმიური ნალექები მრავალფეროვანი ფორმებით არის წარმოდგენილი. გვხვდება სტალაქტიტები, სტალაგმიტები, სვეტები; მექანიკური ნალექებიდან ნგრევის ადგილობრივი მასალა — ლოდები და ალუვიონი. ჰავა დინამიკურია. ჰაერის ტემპერატურა შესასვლელთან 14,4 °C, 1000 მ-ზე 13 °C, 400 მ-ზე 12,4 °C. მღვიმეში გაედინება მიწისქვეშა ნაკადი, რომლის დებიტია 0,276 მ³/წმ, ხოლო წყლის ტემპერატურა 10,2 °C.

მღვიმეს სახელი ეწოდა ქართველი სპელეოლოგის არსენ ოქროჯანაშვილის სახელი, რომელიც 1965 წელს ტრაგიკულად დაიღუპა ამ მღვიმის გამოკვლევის დროს. 1966 წლის სამეცნიერო ნაშრომში — „საქართველოს კარსტული მღვიმეების კადასტრი“, აღნიშნული მღვიმე რეგისტრირებულია არსენ ოქროჯანაშვილის მღვიმის სახელით.

2023 წელს დაცული ტერიტორიების სააგენტომ ჩეხეთის განვითარების სააგენტოს დახმარებით მღვიმის მდგრადი განვითარების პროექტის განხორციელება დაიწყო.

## იხილეთ აგრეთვე
* საქართველოს ბუნების ძეგლები

## სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია III
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მღვიმეები
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
ვლადიმერ ვეკუა

**ვლადიმერ (ვოვა) ვლადიმერის ძე ვეკუა** (დ. 1949, სოხუმი — გ. 18 ივლისი, 1989, იქვე) — ქართული ეროვნული მოძრაობის მონაწილე აფხაზეთში, 1989 წლის სოხუმის შეტაკებების მსხვერპლი.

## ბიოგრაფია
ვლადიმერ (ვოვა) ვეკუა დაიბადა პარტიული მოხელის ვლადიმერ ვეკუას (დ. 1907 — გ. 1977) და პედაგოგ ვარვარა ჭანტურიას ოჯახში. სწავლობდა ქ. გორკის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში (რუსეთი), შემდეგ საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1974 წელს. მუშაობდა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.

1987 წლიდან მონაწილეობდა ეროვნულ მოძრაობაში, იყო ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების სოხუმის ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი. ხელმძღვანელობდა 1988 წლის 3 დეკემბერს სოხუმში ჩატარებულ მასობრივ მიტინგს. სადაც სიტყვით გამოვიდა და გაიმეორა მერაბ კოსტავას ცნობილი სიტყვებია: „ჩვენ მაინც ვიპოვით გზას აფხაზი ხალხის გულებისაკენ“. 1989 წლის ივლისში მონაწილეობდა თსუ-ის სოხუმის ფილიალის ჩამოყალიბების ღონისძიებებში. 1989 წლის 15 ივლისს სასიკვდილოდ დაიჭრა აფხაზი ექსტრემისტული დაჯგუფების მიერ სოხუმში მოწყობილი თავდასხმის დროს. დაკრძალეს სოხუმში. 

ვეკუას სახელი აქვს მინიჭებული ქუჩას თბილისში (1991), ასევე აფხაზეთის №3 საჯარო სკოლას (2010). ვოვა ვეკუას შვილია ევროპაში მოღვაწე მხატვარი ანდრო ვეკუა.

## ლიტერატურა
* ვოვა ვეკუას დაკრძალვა, გაზ. „ივერია“, 1989, №12. — გვ. 1.
## რესურსები ინტერნეტში
* აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობამ და უმაღლესმა საბჭომ ვოვა ვეკუას მემორიალური დაფა ყვავილებით შეამკო
* დავით ჩიტაია, ის ამაოდ ეძებდა გზას აფხაზთა გულებისაკენ, 23 ნოემბერი, 2009

კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
კატეგორია:მოკლული ქართველები
კატეგორია:ქართველი დისიდენტები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1974)
ლეძაძამის მაცხოვრის ეკლესია

**ლეძაძამის მაცხოვრის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლეძაძამეში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ნახევარწრიული აფსიდით.აგებულია რიყის და კლდს ქვით. ძეგლს დასავლეთ და ჩრდილოთ მხრიდან მთები შემოფარგლავს, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1,5 კმ-ში მდინარე ტეხური ჩამოედინება. აფსიდის სარკმლები (სამი) ფართე და კლდის კარგად გათლილი ქვითაა ამოყვანილი. აფსიდა ფართე და მოცულობითია. ის დანარჩენი სივრცისგან სავარაუდოდ ხის კანკელით იყო გამოყოფილი. თითო-თითო სარკმელი შეიმჩნევა სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე. სავარაუდოდ კიდევ ერთი სარკმელი ტაძარს დასავლეთ კარის თავზე უნდა ქონოდა. ამჟამად ყველა სარკმელი ამოქოლილია რიყის ქვებით. ტაძრის გარშემო მიწაზე ვიზუალურად ფიქსირდება დიდი რაოდენობით კარნიზის, თაღების, კარის თაღის, ამბიონისა და ტიმპანის ქვები.ტაძარში გამოყენებული შირიმის ტიპის ქვის კარიერი დაფიქსირდა ლეძაძამის გარეუბნის კვაუთის ციხის დასავლეთით 2 კმ. მოშორებით.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნოქალაქევის ორმოცმოწამეთა ეკლესია

**ნოქალაქევის ორმოცმოწამეთა ეკლესია** —  არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოქალაქევში. ტაძარი მდებარეობს ნოქალაქევის ქვედა ტერასიის ცენტრალურ მონაკვეთზე. ეკლესიის დასავლეთის ფასადი მარტივია. გადახურულია ორფერდა სახურავით. ეკლესია გაშლილი იყო დასავლეთ-აღმოსავლეთის ღერძზე. ჩრდილო და სამხრეთ ნავები ცენტრალური ნავისაგან გამოიყოფოდა ოთხ-ოთხი სვეტით. ტაძარს ცენტრალური შესასვლელი ჰქონდა დასავლეთის მხრიდან, კიდევ ორი კარი დატანებული ჰქონდა სამხრეთ კედელში. IX საუკუნეში უნდა მომხდარიყო ტაძრის განახლება. XVI საუკუნეში კი ტაძარი განუახლებიათ დადიანებს და მისი ინტერიერი მოუხატავთ.

## აღწერა 
ფრესკების ნაწილი დღემდე შემორჩენილია. ის ძველი ბაზილიკის ჩრდილოეთით დგას და მისი კარიბჭე ნაწილობრივ ძველი ბაზილიკის ჩრდილო კედელზეა მიბჯენილი. ორმოცმოწამეთა ეკლესია მრავალჯერაა გადაკეთებული და ამჟამად გუმბათოვან ნაგებობას წარმოადგენს. ძეგლზე რამდენიმე სამშენებლო ფენა გამოირჩევა. თავდაპირველად ტაძარი წარმოადგენდა სამნავიან ბაზილიკას, დასავლეთ ნაწილში შვერილი ხუთწახნაგა აფსიდით. ტაძრის მთავარ ნაწილს წარმოადგენს ცენტრალური მონაკვეთი, აღმოსავლეთით ოდნავ შესამჩნევი ნალისებური მოხაზულობის საკურთხევლის აფსიდით მთავრდება. საკურთხეველს სიმეტრიულად განლაგებული სამი სარკმელი აქვს. ისინი თავდაპირველად განივრები ყოფილა, შემდეგ კი დაუწვრილებიათ. გუმბათი ცენტრალური დარბაზის ცენტრშია აღმართული და იგი გრძელ მხარეზე კედლებს ეყრდნობა, ხოლო მოკლე მხარეებზე - განიერ საბჯენ თაღებს. კვადრატიდან გუმბათზე გადასვლა აფრული წესით ხდება, მაგრამ აფრა არაა მკვეთრად გამოხატული. გუმბათის ყელი დაბალია, ხოლო ყელის საწყისი გამოყოფილი არაა. მის კედლებში ოთხი სარკმელია გაჭრილი. თვით გუმბათი უფორმოა და ზედაპირიც უსწორმასწორო აქვს. ტაძრის ცენტრალური დარბაზი ქვედა ჰორიზონტის გრძივ მხარეებზე თითქმის ერთნაირადაა გადაწყვეტილი. სამხრეთის მხარეს სამი თაღია. პირველი, აღმოსავლეთით მდებარე, გვერდით სათავსში შესასვლელს წარმოადგენს. მომდევნო თაღი - ოდნავ განიერი და მაღალი - ცენტრალურ ნავს გვერდით ნავთან აკავშირებს. მესამე - შესამჩნევად განიერია, იგი აღნიშნული ორი ნავის ძირითადი დამაკავშირებელია. ცენტრალური დარბაზი დასავლეთის ნართექსს ერთი განიერი თაღით უერთება, რომელიც ცოტათი ვიწროა გვერდით დიდ თაღზე. ცენტრალურ ნავში შემავალი ყველა თაღი ნახევარწრიული მოხაზულობისაა. სამხრეთი ნაწილის აღმოსავლეთით ცალკე სათავსია. ხოლო დასავლეთით - ნავი. სათავსი რამდენჯერმეა გადაკეთებული, იგი სწორკუთხაა და გვერდით ნავზე საკმაოდ დაბალია. მას ამჟამად ორი კარი აქვს, ერთი თავდაპირველი, ჩრდილოეთის, ხოლო მეორე დასავლეთის. ეკლესიის სამხრეთის ნავი გადახურულია ცილინდრული კამარით. ჩრდილო ნავის აღმოსავლეთი ნაწილი მთლიანად დაურღვევიათ და ვრცელი სამლოცველო შეუქმნიათ. ეკლესიას აქვს მეორე სართული, რომელიც ძლიერ გადაკეთებულია. მასთან დაკავშირებით უნდა ითქვას, რომ იგი ინტერიერში ფუნქციურად ჩართული არ არის. მეორე სართული სხვადასხვა დროს არის ნაგები. მის კედლებზე და გადახურვაზე სხვადასხვა მასალაა ნახმარი. ძირითადად პატარა ზომის ნატეხი ქვა, მაგრამ გვხვდება თლილი ქვა და აგურიც.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კასას-დე-ვესი

**კასას-დე-ვესი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის ლა-მანჩუელის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 125 კმ². მოსახლეობა — 563 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* კასას-დე-ვესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
ფაბიო გროსო

**ფაბიო გროსო** (დ. 28 ნოემბერი, 1977) — ვეტერანი იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. ამჟამად საფეხბურთო კლუბ „ფროზინონეს“ მთავარი მწვრთნელი. 2006 წელს იტალიის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან ერთად მოიგო მსოფლიო საფეხბურთო  ჩემპიონატი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1977
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2008 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები
კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიონის ოლიმპიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:რომში დაბადებულები
მარტვილის კანიონი

**მარტვილის კანიონი** — კანიონი საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ გაჭედილთან, მდინარე აბაშის ხეობაში, მარტვილი-ჩხოროწყუს ცენტრალური საავტომობილო გზის პირას, ზღვის დონიდან 210 მ სიმაღლეზე. 

მარტვილის კანიონი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული დაცული ტერიტორიაა. მარტვილის კანიონის ვიზიტორთა ცენტრი სოფელ დიდ ინჩხურში, კანიონის შესასვლელთანაა განთავსებული. ქვით მოკირწყლული 700 მ-ის სიგრძის წრიული საფეხმავლო ბილიკი ვიზიტორთა ცენტრიდან იწყება და გაივლის დადიანების ისტორიულ ბილიკს. ბილიკზე განლაგებულია 2 ხიდი, 3 გადასახედი პლატფორმა, კირქვის დიდი ლოდებისგან აშენებული 30-საფეხურიანი ისტორიული კიბე. 

კანიონის განვითარების პროექტის ფარგლებში მოეწყო ტურისტული ბილიკები, გადასახედები, ხიდები, ანგარი, ნავმისადგომი და ვიზიტორთა მოსაცდელი. რესტავრაცია ჩაუტარდა ქვაში ნაკვეთ დადიანების ისტორიულ კიბესა და წყლის წისქვილს. ინფრასტრუქტურულ სამუშაოებზე 1 223 907 ლარი დაიხარჯა. 2017 წელს მარტვილის კანიონს 147374 ვიზიტორი ეწვია. კანიონის უმაღლესი ადგილი, მდინარე ტეხურის სათავეა, რომელიც ზღვის დონიდან 3003 მ სიმაღლეზე მდებარეობს. 

ყველაზე ახლომდებარე მსხვილი დასახლებული პუნქტია ქალაქი მარტვილი. ბუნების ძეგლია. მარტვილის კანიონი ცნობილია აგრეთვე აბაშის კანიონის, გაჭედილის კანიონისა და გოჭკადილის კანიონის სახელწოდებით.

## იხილეთ აგრეთვე
* საქართველოს ბუნების ძეგლები

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
კატეგორია:საქართველოს კანიონები
ლადრილიარი

**ლადრილიარი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლას-ურდესის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 53 კმ². მოსახლეობა — 192 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* კასერესის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ლადრილიარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები
სანდერვალიას ეროვნული მუზეუმი

**სანდერვალიას ეროვნული მუზეუმი** — გვინეის ეროვნული მუზეუმი, მდებარეობს დედაქალაქ კონაკრიში. ოთახების უმეტესობა ცარიელია, მაგრამ იგი შეიცავს გვინეის სხვადასხვა რეგიონის ტრადიციული ობიექტების შეზღუდულ ჩვენებას, ასევე კოლონიური ეპოქის საგნებსა და ქანდაკებებს, იყიდება სხვადასხვა ხელნაკეთი ნივთები.

## მდებარეობა
**სანდერვალიას ეროვნული მუზეუმი** მდებარეობს იგნასი დინის საავადმყოფოს მახლობლად, კალუმში, მე-7 ბულვარზე. შენობის ერთი ფრთა აღდგენილია იაპონიის საელჩოს მხარდაჭერით. შესასვლელის მარჯვნივ ნაპოვნია ქვის ყუთი, 1896 წელს, აიმე ოლივიე დე სანდერვალის მიერ. ეს არის ცნობისმოყვარე ბეტონის თაღი, რომელსაც ზოგჯერ არაფორმალურად იყენებენ მხატვრები თავიანთი ნახატების წარმოასაჩენად.

## ისტორია
1959 და 1984 წლებში გვინეას აკონტროლებდა ტოტალიტარული სახელმწიფო, რომელმაც ჩამოართვა თითქმის ყველა რელიგიური ხელოვნება და დაამკვიდრა ისლამი, როგორც სახელმწიფო რელიგია. პარალელურად, ტრადიციული ფოლკლორის, წახალისების პოლიტიკამ განაპირობა მუზეუმის დაარსება. მუზეუმი დაარსდა 1960 წელს ტრადიციული ხელოვნების ნიმუშების შესანახად. 1984 წელს სამხედრო გადატრიალების შემდეგ ძირძველ რელიგიაზე შეზღუდვები მოიხსნა. მუზეუმი, რომლის კოლექციის დიდი ნაწილი ახლა დაკარგულია, გახდა ცენტრი კონაკრიის მცირე მხატვრული საზოგადოებისთვის. 1990-იანი წლების დასაწყისში იგი აფინანსებდა სხვადასხვა კონფერენციებს, კულტურით დაინტერესებული მოქალაქეებისათვის.

2007 წლისთვის მუზეუმი აღწერილი იყო, როგორც მაღაზია და არა მუზეუმი, რადგან უძველესი ნივთები დიდი ხნის გამქრალი იყო. მუზეუმი 2014 წელს გამოიყენეს შეხვედრის ადგილად მმართველი კომიტეტისთვის, დამოუკიდებლობის 56 წლისთავისადმი მიძღვნილ დღესასწაულის აღსანიშნავად. 2016 წელს მხატვარ პაპუსს ჰქონდა თავისი სახელოსნო მუზეუმში. მუზეუმი ღია იყო 9:00 საათიდან 15:00 საათამდე და 16:00 საათიდან 18:00 საათამდე კვირას, ხოლო 16:00 საათიდან 18:00 საათამდე სახალხო არდადეგებზე. იგი ასევე გამოიყენება ხელოვნების გამოფენებისთვის და სხვა კულტურული ღონისძიებებისთვის.

## კოლექცია
მუზეუმს აქვს ანტიკვარული საგნების კოლექცია მთელი ქვეყნიდან, რომლებიც წარმოადგენენ სხვადასხვა კულტურასა და ეთნიკურობას, ასევე კოლონიური ეპოქის საგნებს. კოლექცია შეიცავდა ნიღბებს. 2016 წლის მონაცემებით, შენობა ცარიელი იყო, გარდა ერთი ოთახისა, რომელშიც ინახებოდა ნიღბები და მუსიკალური ინსტრუმენტები გვინეის სხვადასხვა კუთხიდან. გამოფენის ბოლოს არის მოდელი, რომელიც წარმოადგენს ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონის სახლებს. ამ ოთახის გვერდით არის ხელოსნების გალერეა, სადაც გასაყიდად გამოიფინა სხვადასხვა ნივთები, როგორიცაა ქსოვილები, ტრადიციული კოსტიუმები, ხის ქანდაკებები და ტუარეგის ტყავი.

მუზეუმის ეზოში გროვდება კოლონიური ეპოქის ქანდაკებები. ისინი წარმოადგენენ გვინეის ისტორიულ ფიგურებს და მათ შორის “ალამი სამორი ტურეს“. აქ არის სანდერვალის გუბერნატორის, ნოელ ბალაის ქანდაკებები, ასევე მოქანდაკე ჰ. ალურდის  მიერ მოქანდაკებული, ექიმი ვიქტორ ლე მოალი და მონსენიორ რაიმონდ რენე ლერუჟი, გარშემორტყმული მუსიკოსებით და მეთევზეებით, მეუღლესთან და შვილებთან ერთად. ეზოში არის “ბუფეტის“ რესტორანი. მისი მოაჯირები საინტერესოდ არის მორთული კოლონიური ჩაფხუტებით.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*
*
* 
* 
*
*

კატეგორია:გვინეის მუზეუმები
კატეგორია:კონაკრის მუზეუმები
კატეგორია:ეროვნული მუზეუმები
კატეგორია:1960 წელს დაარსებული მუზეუმები
ბირთვისის კლდეები

**ბირთვისის კლდეები** — კლდეთა მასივი საქართველოში, სოფელ ტბისის მიდამოებში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის სამხრეთ ფერდობებზე, ზღვის დონიდან 1110–1400 მ სიმაღლეზე.

## იხილეთ აგრეთვე
* საქართველოს ბუნების ძეგლები

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
პიეტრო ვერხოვოდი

**პიეტრო ვერხოვოდი** (; დ. 6 აპრილი, 1959) — იტალიელი ფეხბურთელი და საფეხბურთო მწვრთნელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.

ითვლება ერთ-ერთ უდიდეს იტალიელ ცენტრალურ მცველად თავის თაობაში. მისი ზედმეტსახელი იყო *lo Zar* („ცარი“). სახელი შეარქვეს მისი უნარებისა და უკრაინული წარმოშობის გამო. პიეტროს მამა იყო უკრაინელი წითელი არმიის მეომარი სტარობელსკიდან.

## მიღწევები
### საკლუბო
; რომა
* სერია A: 1982–83

; სამპდორია
* სერია A: 1990–91
* იტალიის თასი: 1984–85, 1987–88, 1988–89, 1993–94
* ევროპის თასების მფლობელთა თასი: 1989–90
* იტალიის სუპერთასი: 1991

; იუვენტუსი
* იტალიის სუპერთასი: 1994
* უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 1995–96

### სანაკრებო
; იტალია
* მსოფლიო ჩემპიონატი: 1982

### ინდივიდუალური
* იტალიის სერია A-ს საუკეთესო ფეხბურთელი Guerin Sportivo-ს ვერსიით: 1983
* გაეტანო შირეას პრიზი: 1995

## რესურსები ინტერნეტში
* Olympedia
* Alchetron

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:კომოს ფეხბურთელები
კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები
კატეგორია:რომას ფეხბურთელები
კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები
კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები
კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები
კატეგორია:პიაჩენცას ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია C-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1990 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:კატანიის მწვრთნელები
კატეგორია:ფიორენტინას მწვრთნელები
კატეგორია:უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ემა რადუკანუ

**ემა რადუკანუ** (გვარის რუმინული წარმოთქმა *Răducanu*; დ. 13 ნოემბერი, 2002) — ბრიტანელი ჩოგბურთელი. 2021 წელს ერთეულთა თანრიგში მოიგო ამერიკის ღია პირველობა, რის შემდეგაც მიაღწია კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელს მსოფლიო რეიტინგში და გადაინაცვლა 23-ე ადგილზე. არის დიდი ბრიტანეთის No. 1. ქალი ჩოგბურთელი.

მსოფლიოს №338 ჩოგანი იყო როდესაც ველური ბარათით მოხვდა უიმბლდონზე. მოახერხა მეოთხე ეტაპამდე მიღწევა. ეს შედეგა დაეხმარა მას 2021 წლის ამერიკის ღია პირველობის შესარჩევ ეტაპზე მოხვედრაში. ის გახდა პირველი ჩოგბურთელი რომელმაც ასეთი რანგის ტურნირზე შესარჩევი ეტაპიდან მოახვედრა ფინალამდე მიღწევა. ფინალში დაამარცხა 19 წლის კანადელი ლეილა ფერნანდესი და გახდა პირველი ბრიტანელი ქალი ჩოგბურთელი რომელმაც ერთეულთა თანრიგში ასეთი დონის ტიტულის მოგება მოიგო, 1977 წლის შემდეგ. მაშინ ვირჯინია უეიდმა უიმბლდონის ტურნირი მოიგო. რადუკანუმ ამერიკის ღია პირველობაზე გამარჯვება სეტის წაგების გარეშე მოახერხა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ემა რადუკანუ ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციის საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 2002
კატეგორია:ბრიტანელი ჩოგბურთელები
კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მიხაელ ლინდენი

**მიხაელ ლინდენი** (; დ. 30 ივლისი, 1948, ქ. ზიმერნი (ჰუნსრიუკი), რაინლანდ-პფალცი) — გერმანელი ექიმი ნევროლოგიის, ფსიქიატრიისა და ფსიქოსომატური მედიცინის დარგებში. ცნობილი ფსიქოთერაპევტი.

* მიხაელ ლინდენი არის ფსიქოსომატური რეაბილიტაციის კვლევითი ჯგუფის ხელმძღვანელი ბერლინის საუნივერსიტეტო მედიცინის კლინიკა შარიტეში.
* მიხაელ ლინდენი არის ბერლინის ქცევითი თერაპიის ინსტიტუტში ექიმთა გადამზადებისა კვალიფიკაციის ამაღლების ხელმძღვანელი და სუპერვიზორი. 
* საკლინიკო სალაროთა ფედერალური ასოციაციის სპეციალური უფლებამოსილი ექსპერტი ფსიქოთერაპიის განხრით, კერძოდ კი მის უფლებამოსილებაში შედის ქცევითი თერაპიის საშუამდგომლო განაცხადებებზე არსებულ სადავო პროცესებში დირექტივათა მართლზომიერებაზე დაკვირვება და მისი დაცვა.

## კვლევითი ინტერესები 
მიხაელ ლინდენის მთავარ კვლევით თემებს წარმოადგენს დეპრესია, ფსიქოთერაპია და კომპლაენტურობა. არსებული ტერმინი შედარებით ახალი სამედიცინო ცნებაა, რომელიც ინგლისური სიტყვათშეთანხმებისაგან patient compliance მომდინარეობს და აღნიშნავს მკურნალობისადმი მიდრეკილებას, ანუ პაციენტის ქცევისა და ექიმის რეკომენდაციების შესაბამისობის ხარისხს. 
მიხაელ ლინდენმა აღწერა პოსტტრავმატული გამწარებითი აშლილობა (ინგლ. Embitterment Disorder - ICD-10, F 43.8). გამწარების ფსიქოთერაპია მან განავითარა როგორც ე.წ. სიბრძნის თერაპია (გერმ. Weisheitstherapie).

## მოხსენებები, საჯარო გამოსვლები 
*  რა არის ფსიქოთერაპია?, 16 ოქტომბერი, 2010 წელი, ვენა. (ვიდეოჩანაწერი)
*  ინტერვიუ: ემპათია და გამწარება
*  ცხოვრების მოყირჭების და გამწარების წინააღმდეგ
*  *გამწარების ფსიქოთერაპია.*  
*  მოხსენება: *რა არის ფსიქოთერაპია?*  
*  გამწარება: მიტევების უუნარობა, 10 ოქტომბერი, 2009 წელი, ვენა. (ვიდეოჩანაწერი)

## ლიტერატურა 
* Michael Linden: Ärztliche Gesprächsführung. 1983, გვერდი 2.
* M. Linden: Posttraumatic Embitterment Disorder. წიგნში: Psychotherapy and Psychosomatics. 72, 2003, გვერდი 195–202.
* M. Linden, B. Schippan, K. Baumann, R. Spielberg: Die posttraumatische Verbitterungsstörung (PTED). Abgrenzung einer spezifischen Form der Anpassungsstörungen. წიგნში: Der Nervenarzt. 75, 2004, გვერდი 51–57.
* M. Linden, M. Rotter, K. Baumann, B. Lieberei: The Posttraumatic Embitterment Disorder. Hogrefe & Huber, Toronto 2007.
* Michael Linden: Weisheitstherapie.
* Michael Linden: Krankheit und Behinderung – Das ICF-Modell. წიგნში: Der Nervenarzt. ტომი 86, N. 1, 1. იანვარი 2015, გვერდი 29–35, doi:10.1007/s00115-014-4112-9 (springer.com [2. Januar 2018]).

## რესურსები ინტერნეტში 
* ფსიქოსომატური რეაბილიტაციის კვლევითი ჯგუფი
* კურიკულუმ ვიტე - მიხაელ ლინდენი 
* კელნის ქცევითი თერაპიის სასწავლო ინსტიტუტი - მიხაელ ლინდენი  
* პროფესორი დრ. მიხაელ ლინდენი 

კატეგორია:გერმანელი ფსიქოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დაკარგული სულები (ტელესერიალი)

**დაკარგული სულები** ( *Almas En Pena*) — ცნობილი მწერლების მარტინ ჰანისა და ხოსე სიმონ ესკალონას მიერ შექმნილი მისტიკური, ფსიქოლოგიური და თრილერის ჟანრის ვენესუელური ვებსერიალი, რომელიც კომპანია RCTV International-მა გადაიღო 2020 წელს. სერიალის პირველი სეზონის 13 ეპიზოდის პრემიერა შედგა 2020 წლის 18 ივნისს Amazon Prime Video-ს პლატფორმაზე, რამაც სერიალს წარმატება მოუტანა, რადგან ეს იყო კომპანია RCTV-ის პირველი პროდუქცია, რომელიც ცნობილ პლატფორმაზე იქნა გაშვებული საჩვენებლად.

## შინაარსი 
სერიალი მოგვითხრობს 10 ახალგაზრდის შესახებ, რომლებიც არიან ე.წ. იუთუბერები, ახალგაზრდები მიწვეულები არიან ერთ ადგილას, სადაც უამრავი მისტერიული ფაქტი იყო მომხდარი წარსულში, მათი მთავარი მიზანი გახდება "უბნის ლეგენდის" აღმოჩენა, რომელიც დაკარგული სულების ისტორიების მიღმა იმალება.

## ეპიზოდები 
## რესურსები ინტერნეტში 
* სერიალი "დაკარგული სულები" RCTV-ის ოფიციალური ვებგვერდი
* "დაკარგული სულები" RCTV 

კატეგორია:ვენესუელური ტელესერიალები
კატეგორია:2020-იანი წლების ტელესერიალები
კატეგორია:ლათინო-ამერიკული ტელესერიალები
ინდური ჩაი

**ინდური ჩაი** — კულტივირებული ჩაის სახეობა. მოზრდილია მცენარეა, აქვს მეჩხერი ვარჯი, ფოთოლი ღია მწვანეა, ფართო, ყლორტი მწვანეა. ყვავის ადრე გაზაფხულზე. ახასიათებს სუსტი იმუნიტეტი, უწყვეტი ვეგეტაცია. ნაკლებად ყინვაგამძლეა, ვეგეტატიურად ძნელად მრავლდება. ინდური ჩაის ჰიბრიდებია ღუჩაი, მანიპური, ნაგა-ჰილი, ცეილოის ჩაი და სხვა. საქართველოს სსრ-ში მანიპურის და ცეილონის ჰიბრიდები გამოიყენებოდა სასელექციო მასალად.

## ლიტერატურა
კატეგორია:შავი ჩაი
კატეგორია:ინდური ჩაი
კატეგორია:ჩაი ქვეყნების მიხედვით
მერკადალი

**მერკადალი** (, ) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიურ გაერთიანებაში, მდებარეობს კუნძულ მენორკაზე.  ფართობი — 138 კმ². მოსახლეობა — 5316 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* მერკადალის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
კოსმოსური სადგური ტიანგუნი

**კოსმოსური სადგური ტიანგუნი** () — ჩინური კოსმოსური სადგური, რომელიც დედამიწის ზედაპირიდან საშუალოდ 400 კილომეტრის სიმაღლეზეა განთავსებული და სხვადასხვა მოდულისგან შემდგარ კონსტრუქციას წარმოადგენს. კოსმოსური სადგურის მთავარი მოდული 2021 წლის 29 აპრილს გაეშვა, ხოლო მთლიანად სადგურის მშენებლობა 2022 წლის ბოლოსთვის უნდა დასრულდეს. მომდევნო წელს ჩინურ კოსმოსურ სადგურს კიდევ 2 მოდული შეემატება.

კოსმოსური სადგური ტიანგუნი მირისა და საერთაშორისო კოსმოსური სადგურის შემდეგ მესამე მრავალმოდულიანი ორბიტული სადგური გახდება, მაგრამ უფრო პატარა ზომის. მშენებლობის დასრულების შემდეგ ტიანგუნის წონა 60 ტონას მიაღწევს, თუმცა მოგვიანებით მისი 100 ტონამდე გაზრდაც იქნება შესაძლებელი.

ჩინეთში იმედოვნებენ, რომ კოსმოსური სადგური ხელს შეუწყობს მეცნიერებს სხვადასხვა ექსპერიმენტის ჩატარებასა და ჩინეთს კოსმოსის უკეთ ათვისებაში დაეხმარება.

## ისტორია 
ჩინური კოსმოსური სადგურის მშენებლობის გეგმა ჯერ კიდევ 2010 წელს დამტკიცდა.

2013 წელს, მასობრივი გამოკითხვებისა და საექსპერტო კვლევების შედეგად მომავალი სადგურის დასახელებად "ტიანგუნი" — "ზეციური სასახლე" განისაზღვრა.  

კოსმოსური სადგურის პირველი მოდული ჯერ კიდევ 2016 წელს უნდა გაეშვათ, თუმცა პროცესმა 2019 წლისთვის გადაიწია. აღნიშნული შეფერხება მეტწილად რაკეტა-მატარებლის ტექნიკურ გაუმართაობას უკავშირდება.

2018 წელს ცნობილი გახდა, რომ კოსმოსური სადგურის პირველი მოდული 2020 წელს გაეშვებოდა.

2019 წლის მარტში ჩინეთის აეროკოსმოსური სამეცნიერო-ტექნიკური კორპორაციის ხელმძღვანელმა განაცხადა, რომ კოსმოსური სადგურის მშენებლობა 2022 წლისათვის დასრულდებოდა.

2021 წლის 19 აპრილს ჩინური კოსმოსური სადგურის პირველი მოდული წარმატებით გაეშვა და მითთებულ ორბიტაზეც გავიდა.

2021 წლის 30 მაისს მთავარ მოდულს სატვირთო ხომალდი წარმატებით მიუერთდა.

2021 წლის 17 ივნისს კოსმოსური სადგურის მოდულს მიუერთდა პილოტირებადი ხომალდი, რომლის ბორტზეც 3 ასტრონავტი იმყოფებოდა.

ჩინური კოსმოსური სადგურის მისიის ხანგრძლივობად 10 წელი განისაზღვრა. 

## მისიის დანიშნულება 
ჩინური კოსმოსური სადგურის უმთავრესი დანიშნულებაა:
* სხვადასხვა კოსმოსური ხომალდის მიერთების ტექნოლოგიის განვითარება.
* ადამიანთა კოსმოსში გრძელვადიანი ყოფნის პერსპექტივის სიღრმისეული ანალიზი.
* ავტონომიური ტექნოლოგიების ჩამოყალიბება სადგურის უკეთ სამართავად.
* სხვადასხვა სამეცნიერო ექსპერიმენტის ჩატარება.

კოსმოსური სადგური ტიანგუნი პეკინის კოსმოსური ფრენების ცენტრიდან იმართება. ასტრონავტთა მეტი უსაფრთხოებისა და გართულებების თავიდან აცილებისთვის, დედამიწაზე სპეციალური სამაშველო ხომალდი მუდმივ მზადყოფნაში იმყოფება.

## საცხოვრებელი პირობები 
უკაბელო კომუნიკაციისთვის კოსმოსური სადგური WI-FI ქსელითაა აღჭურვილი. თითოეული ასტრონავტი სპეციალურ ყურსასმენსა და მიკროფონს ატარებს. გაფრენამდე მათ თავად ამოარჩიეს რამდენიმე ათეული სახეობის სასურველი საკვები. გარდა ამისა, სპეციალურ საწყობში ახალი ბოსტნეული და ხილი ინახება. დამატებით, კოსმოსურ სადგურზე მოწყობილია მცირე ზომის სამზარეული და მიკროტალღური ღუმელი, რათა ეკიპაჟმა ყოველთვის ცხელი საკვები მიირთვას.

## სქოლიო 
კატეგორია:საერთაშორისო კოსმოსური სადგური
კატეგორია:ორბიტული სადგურები
კატეგორია:ხელოვნური თანამგზავრები
ზღვის კაჭკაჭი

**ზღვის კაჭკაჭი** () — ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძეა 39–45 სმ, მასა 400–820 გრამი. აქვს მკვრივი აგებულება. ნისკარტი სწორი, გრძელი, გვერდებიდან შებრტყელებული და წითელია. ფეხები შედარებით მოკლე, სამი გასქელებული თითით, ვარდისფერი. თვალები წითელია. ბუმბულის შეფერილობა შავ-თეთრია, როგორც კაჭკაჭისა (აქედან სახელწოდება). ზურგი, თავი, კისერი და კუდის წვერი შავია, თუ ტანის ქვედა ნაწილი, კუდის ძირი, მისი მფარავი ბუმბულები და ზოლები ფრთებზე თეთრი. ზამთრის შეფერილობაში თავის ქვედა ნაწილი შემოვლებულია თეთრი ზოლით. დედალ-მამალი ერთმანეთს ჰგავს; ახალგაზრდებში შავი ფერი ჩანაცვლებულია მუქი მურათი, ნისკარტის წვერი მუქია.

ზღვის კაჭკაჭი ბუდობს ევროპის, მცირე და შუა აზიის, დასავლეთი ციმბირის, კამჩატკის, პრიმორიეს, კორეისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვების სანაპიროებზე და მდინარეთა ხეობებში. უპირატესობას ანიჭებს ქვიშიან და კენჭიან ცელებზე ცხოვრებას. ზამთარში დასავლეთ ევროპის ფრინველთა ნაწილი მომთაბარეობს, თუმცა ზღვის კაჭკაჭების უმრავლესობა იზამთრებს ხმელთაშუა ზღვის და ინდოეთის ოკეანის (აზიური ნაწილის) სანაპიროებზე.

იკვებება უმთავრესად ორსაგდულიანი მოლუსკებით, რომელთა ნიჟარებს ხსნის საგდულების შემკუმშველი კუნთების გადაჭრით; აგრეთვე ჭამს წვიმის ჭიებს (გრუნტიდან ამოჰყავს), კიბოსნაირებსა და მწერებს. წყვილების ნაწილი რამდენიმე სეზონის განმავლობაში ინარჩუნებს ერთგულებას. დედალი დებს 2–4 კვერცხს, ინკუბაცია გრძელდება 24–27 დღე. აგრესიული ფრინველებია და ბუდესა და შთამომავლობას მტაცებელი ფრინველებისაგან იცავენ. სხვა წინტალებისგან განსხვავებით, ბარტყები საკვებს მშობლებისაგან იღებენ; 28–32 დღის ასაკში იძენენ ფრენის უნარს.

## სქოლიო 
კატეგორია:ზღვის კაჭკაჭისებრნი
კატეგორია:ევროპის ფრინველები
ქალაქის ქამა

**ქალაქის ქამა**, ან **ორსაყელოიანი ქამა** () — სოკოს სახეობა ქამასოკოს გვარისა, რომელიც გავრცელებულია თითქმის მთელ მსოფლიოში.

კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. იზრდება ტყეებში, პარკებში, ბაღებში, ხშირად ქალაქის ქუჩებში, ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად, გაზაფხულის ბოლოდან გვიან შემოდგომამდე. ზოგიერთ ქვეყანაში მისდევენ მის ხელოვნურად მოშენებას.

სოკო პირველად აღწერა ფრანგმა მიკოლოგმა ლუსიენ კელემ 1884 წელს როგორც *Psalliota bitorquis*. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება მიანიჭა იატალიელმა მიკოლოგმა პიერ ანდრეა საკარდომ 1887 წელს.

**სამეცნიერო სინონიმები**:
*  
* 
* 
* 
და სხვ.

## აღწერა 
ქუდის დიამეტრი 3-15 სმ-მდე აღწევს, თავდაპირველად ნახევარსფეროსებრია, შემდეგ მრგვლად ამობურცული, შეკეცილი კიდეებით, სადა, სქელხორციანი, თეთრი ან მოჭუჭყისფრო-თეთრი, ზოგჯერ ზედაპირზე ახასიათებს ოდნავ შესამჩნევი ჟანგმიწისფერი ლაქები.

ჰიმენოფორი — ფირფიტოვანი, ფირფიტები ხშირი, ვარდისფერი, შემდეგ — მოყავისფრო-შოკოლადისფერი.

ფეხის სიგრძე 3—10 სმ-მდე აღწევს, სისქე — 2-4 სმ, ცილინდრული, ზედაპირი გლუვი, ზოგჯერ ძირში გასქელებული, თეთრი, ახასიათებს ორშრიანი საყელო. ზედა საყელო ყალიბდება კერძო საბურველის ნარჩენებით, ხოლო ქვედა საყელო — საერთო საბურველის ნარჩენებით.

რბილობი — თეთრი, გადატეხვისას ჯერ ვარდისფერდება, შემდეგ მუქდება, ნუშის სასიამოვნო სუნითა და თხილის გემოთი.

სპორები — მურა, ელიფსისებური, გლუვი, 5-7X3,5-5 მკმ. ბაზიდიუმი — 20–25 x 6,5–8,5 მკმ, როგორც წესი ოთხსპორიანი, ან — ორსპორიანი.
 
## გავრცელება 
ფართოდაა გავრცელებული სამხრეთ და ჩრდილოეთ ამერიკაში, აზიასა და ევროპაში.

საპროტროფია. იზრდება ორგანულად მდიდარ ნიადაგზე ერთეულებად ან მცირე ჯგუფებად, ტყეებში, პარკებში, ბაღებში, ხშირად ქალაქის ქუჩებში, შეუძლია ასფალტის ზედაპირის ამოტეხვაც კი.

**სეზონი** — გაზაფხულის ბოლოდან გვიან შემოდგომამდე.

## მსგავსი სახეობები

ფაილი:Flat Bulb Agaricus (1003045325).jpg|*Agaricus abruptulus*
ფაილი:Champignon Schaf.JPG|*Agaricus arvensis* 
ფაილი:A. campestris.JPG|*Agaricus campestris*
ფაილი:Agaricus-urinascens-Dordogne 01.JPG|*Agaricus macrosporus*
ფაილი:Agarsilv0big.jpg|*Agaricus silvicola*
ფაილი:2010-11-13 Agaricus xanthodermus Genev 120348 crop.jpg|*Agaricus xanthodermus*
ფაილი:Amanita phalloides a1 (5).JPG|*Amanita phalloides*
ფაილი:Amanita verna.jpg|*Amanita verna*
ფაილი:2006-08 Amanita virosa crop.jpg|*Amanita virosa*
ფაილი:Ritterling Mai (4).jpg|*Calocybe gambosa*
ფაილი:Volvariella gloiocephala2.jpg|*Volvariella speciosa*

## კვებითი ღირებულება
კარგი ხარისხის საჭმელი სოკოა. გამოიყენება ახალი, მოხარშული, შემწვარი, გაყინული. განსაკუთრებით გემრიელია გამხმარი. ხმარობენ ხორციან სოუზებშიც.

ველურ ბუნებაში მოკრეფილი ქალაქის ქამა, ხშირ შემთხვევაში, ქვიშითაა დაფარული. გასათვალისწინებელია ის ფაქტი, რომ იგი ადვილად შეიწოვს მძიმე ტოქსიკურ მეტალებს, განსაკუთრებით ტყვიას, ამიტომაც დაბინძურებულ გარემოში მისი მოკრეფვა არაა რეკომენდირებული. შეიცავს 18-მდე ამინომჟავებს.

## გალერეა

ფაილი:Agaricus bitorquis0.jpg
ფაილი:Agaricus bitorquis1.jpg
ფაილი:Agaricus bitorquis2.jpg
ფაილი:Agaric trottoir Paris.jpg
ფაილი:Agar bi.jpg
ფაილი:Agaricus bitorquis 01.JPG
ფაილი:Torq.jpg
ფაილი:Agaricus in concrete.jpg

## რესურსები ინტერნეტში 
*ქალაქის ქამა — Mycobank
*

## სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები
კატეგორია:ქამასოკო
ალკაუდეტე-დე-ლა-ხარა

**ალკაუდეტე-დე-ლა-ხარა** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-ხარის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 156 კმ². მოსახლეობა — 1660 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ტოლედოს მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ალკაუდეტე-დე-ლა-ხარის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
ალკარასი

**ალკარასი** () — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ალბასეტეს პროვინციის სიერა-დე-ალკარას-ი-კამპო-დე-მონტიელის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 370,53 კმ². მოსახლეობა — 1324 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ალკარასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ალბასეტეს მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ალბასეტეს ქალაქები
გამჭოლი დამუშავება

**გამჭოლი დამუშავება** (ინგლ. straight-through processing, STP) — ინფორმაციის დამუშავების უწყვეტი, სრულად ავტომატიზებული პროცესი. პირველადი მონაცემები შეიძლება ჩამოყალიბდეს როგორც ავტომატური სისტემების მიერ, აგრეთვე ხელით შეყვანის გზით, მაგრამ მათი შემდგომი გადაცემა და დამუშავება ხდება  სრულად ავტომატურად.

უფრო ვიწრო გაგებით STP ტექნოლოგია გულისხმობს, რომ საბროკერო კომპანია გამოდის კლიენტებსა და გარე ბაზრის შორის ავტომატური შუამავლის როლში. კლიენტების ორდერები ავტომატურად გადამისამართდება გარე ბაზარზე გარიგებების დასადებად ან მსხვილ კონტრაგენტზე.

## ტრანზაქციები 
STP შემუშავებულ იქნა 1990-იან წლების დასაწყისში ლონდონში აქციებით ვაჭრობისათვის საფონდო ბაზრებზე ავტომატური დამუშავებისათვის.

წარსულში გადახდების გატარება ყოველთვის მოითხოვდა ხელით მუშაობას. პროცესი ხშირად რამდენიმე საათს იკავებდა. ამასთანავე ადამიანის დამატებითი ჩარევა იწვევდა შეცდომების დიდ საფრთხეს.

STP-ს მეშვეობით ფულთან ან ფასიან ქაღალდებთან დაკავშირებული ოპერაციები შეიძლება დამუშავდეს და დაიდოს იმავე დღეს.

გადახდები ჯერ კიდევ შეიძლება იყოს არა -STP სხვადასხვა მიზეზთა გამო.

## უპირატესობანი 
სრული დანერგვისას STP-მ შეიძლება შესთავაზოს აქტივების მმართველებს ისეთი უპირატესობანი, როგორიცაა დამუშავების უფრო მოკლე ციკლები, დაანგარიშების  რისკების შემცირება და უფრო დაბალი საოპერაციო ხარჯები.

ზოგიერთი დარგის ანალიტიკოსი მიიჩნევს, რომ 100% ავტომატიზაცია მიუწვდომელი მიზანია. ამის ნაცვლად ისინი წინ წევენ ფირმაში შიდა -ს დონეების ამაღლებას და უბიძგებენ ფირმების ჯგუფებს ერთად ერთმანეთში ან ორმხრივ საფუძველზე ანდა მომხმარებელთა საზოგადოების (გარე STP) სახით იმუშაონ სატრანზაქციო ინფორმაციის ხარისხის გაუმჯობესებაზე. თუმცა სხვა ანალიტიკოსები მიიჩნევენ, რომ STP მიღწეულ იქნება ბიზნეს-პროცესების ფუნქციონალური თავსებადობის გამოჩენასთან ერთად.

## სქოლიო 
კატეგორია:ფინანსები
გოჩა კურდღელია

**გოჩა კურდღელია** (დ. 24 ივლისი, 1965) — ფოთის მუნიციპალიტეტის მერი.

## ბიოგრაფია
დაიაბადა 1965 წლის 24 ივლისს. 1990 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ინჟინერ-ეკონომისტის სპეციალობით. 1992 წელს ქალაქ ფოთის საზღვაო სავაჭრო ნავსადგური – ტექნიკოსი. 1994-1997 წლებში საზღვაო სავაჭრო ნავსადგურის სატვირთო განყოფილების უფროსი. 1997-2011 წლებში –  შპს „დოკტრანსშიპმენტის” დირექტორი. 2005-2011 წლებში იყო შპს „პრომეტკო ჯორჯიას” და შ.პ.ს „ჯეეკოს” ხელმძღვანელი. 2006-2010 წლებში ქალაქ ფოთის საკრებულოს წევრი. 2012 წლიდან „კავკასუს მეტალს ტერმინალის“ დირექტორი. 2017 წლის 13 ნოემბრიდან არის ქალაქ ფოთის მუნიციპალიტეტის მერი.

## პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. ფლობს ქართულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია ქალაქ ფოთის მუნიციპალიტეტის ოფიციალურ საიტზე 

კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1965
თბილისის დემონსტრაციები (1988)

**თბილისის 1988 წლის 5-29 ნოემბრის დემონსტრაციები** — საპროტესტო გამოსვლები თბილისში, საბჭოთა კავშირის კონსტიტუციაში მოკავშირე რესპუბლიკათა სუვერენული უფლების შემცირების მცდელობის საპასუხოდ.

## ისტორია
საბჭოთა ხელისუფლებამ მიიღო გადაწყვტილება ცვლილებები შეეტანა საბჭოთა კავშირის კონსტიტუციაში, რომლის მეშვეობითაც სერიოზულად იზღუდებოდა მოკავშირე რესპულიკათა სუვერენული უფლება. პირველი მიტინგი თბილისში, იპოდრომზე, 1988 წლის 5 ნოემბერს „ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების“ ინიციატივით გაიმართა, რომელშიც 2 ათასამდე ადამიანი მონაწილეობდა. 

11-12 ნოემბერს ასევე იპოდრომზე გრანდიოზული აქცია დაიგეგმა. ხალხმა დილიდანვე დაიწყო შეკრება, შემოსასვლელებიდან ახალ-ახალი კოლონები მოდიოდნენ, ამ დროს უნივერისტეტთანაც უამრვი ხალხი იყო შეკრებილი.

23 ნოემბერს მთავრობის სახლის შენობასთან ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ინიციატივით დაიწყო შიმშილობის აქცია, რომელსაც შეუერთდა ირაკლი შენგელიას „ეროვნული სამართლიანობის კავშირი“, მეორე დღეს კი სტუდენტები და პირველი სკოლის მოწაფეები. მთავრობის სახლთან კარვებიც გაიშალა, თუმცა მომიტინგეთა უმრავლესობას ღია ცის ქვეშ ეძინა. თითქმის ყოველდღე იმართებოდა მრავალათასიანი მიტინგი. რუსთაველის გამზირი ავტომანქანებისთვის ჩაიკეტა. მეოთხე დღეს უკვე ოთხასამდე ადამიანი შიმშილობდა, აქციას შეუერთდნენ სხვა პარტიის ლიდერებიც, ირაკლი წერეთელი, ზვიად გამსახურდია, მერაბ კოსტავა, ირაკლი ბათიაშვილი.

25 ნოემბრის ღამეს მიტინგის ერთ-ერთი აქტივისტი მთავრობის სასახლის თავზე ავიდა და საბჭოთა დროშა ჩამოხსნა. აქციაზე ვითარება უფრო და უფრო იძაბებოდა, თუმცა მომიტინგეები რუსთველის პროსპექტს არ ტოვებდნენ. 

29 ნოემბერს აქციის მონაწილეებს რუსთაველის გამზირის რადიოქსელით გააცნეს საბჭოთა კავშირის გენერალური მდივნის მიხეილ გორბაჩოვის სიტყვა, სადაც იგი ითვალისწინებდა ქართველი ახალგაზრდების მოთხოვნას და წყვეტდა საბჭოთა კავშირის კონსტიტუციაში ცვლილებებისა და დამატებების შეტანას. 29 ნოემბერს ნაშაუადღევს საპროტესტო აქცია შეწყდა.

## რესურსები ინტერნეტში
*ია აბულაშვილი, „30 წელი გადის იმ ისტორიული მოვლენიდან, როცა რუსთაველზე პირველად ჩამოხსნეს საბჭოთა დროშა“
* ქევანიშვილი ეკა, მან 1988 წელს თბილისში მთავრობის სასახლიდან საბჭოთა დროშა ჩამოაგდო - ვინ იყო გაბრიელ ისაკაძე?, რადიო თავისუფლება, სექტემბერი 26, 2025.

კატეგორია:საპროტესტო გამოსვლები საქართველოში
კატეგორია:ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
კატეგორია:1988 წელი საბჭოთა კავშირში