open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გუსტავ ჰუგო

მინი|მარჯვნივ|გუსტავ ჰუგო
**გუსტავ ჰუგო** (დ.23 ნოემბერი,1764 – გ.15 სექტემბერი,1844) - გერმანელი იურისტი.
## ბიოგრაფია
ჰუგო დაიბადა ქალაქ ლორახში რომელიც ბადენში მდებარეობს. 1782 წელს კარლსრუეს გიმნაზიიდან გადავიდა გეტინგენის უნივერსიტეტში, სადაც სამი წლის განმავლობაში სწავლობდა სამართალს. ანჰალტ-დესაუს პრინცის ტუტორის თანამდებობის მიღების შემდეგ, 1788 წელს დაიცვა დოქტორის ხარისხი ჰალეს უნივერსიტეტში. იმავე წელს უკან მიიწვიეს გეტინგენში, როგორც სამართლის ექსტრაორდინალური პროფესორი, 1792 წელს გახდა სრულუფლებიანი პროფესორი. თავისი ნაშრომის , წინასიტყვაობაში იგი აღწერს სამოქალაქო სამართლის სწავლების მდგომარეობას გეტინგენში იმ დროს.

არსებული სამართლის რომაული და გერმანული ელემენტები, კრიტიკისა და დიფერენციაციის გარეშე, შეერწყა მოჩვენებით მთლიანობას პრაქტიკული საჭიროებებისთვის, რის შედეგადაც ძნელი იყო იმის თქმა, თუ რა იყო უფრო დაზარალებული - ისტორიული ჭეშმარიტება თუ პრაქტიკული მიზნები. როდესაც ეს გადადიოდა ადამიანიდან ადამიანზე, ახალი შეცდომები აღმოცენდებოდა და საუკეთესო მასწავლებლებიც კი ვერ არიდებდნენ თავს ტრადიციულად ქცეულ მცდარ მეთოდს. ეს იყო ის ბოროტება, რომელთან ბრძოლაც ჰუგომ გადაწყვიტა და ის გახდა გერმანული ურისპრუდენციის ისტორიული სკოლის დამფუძნებელი, რომელიც შემდგომ განავითარა სავინიმ. მისი ნაწარმოებებიდან ყველაზე ფუნდამენტალურია  (7 ტომი, 1792–1821), რომელშიც მისი მეთოდი საფუძვლიანად არის დამუშავებული  და  (6 ტომი, 1790–1837).
ჰუგო გააკრიტიკა კარლ მარქსმა -ში, ისტორიული სკოლის დაფუძნებისა და "თვითნებური ძალაუფლების კანონის" გამართლებისთვის, სხვა საკითხებთან ერთად.
## ლიტერატურა
გუსტავ ჰუგოს ძირითადი პუბლიკაციები მოიცავს:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* Gabor Hamza, "Entstehung und Entwicklung der modernen Privatrechtsordnungen und die römischrechtliche Tradition" (Budapest, 2009) pp.&nbsp;189–192.
* 

კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1764
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1844
კატეგორია:გერმანელები
კატეგორია:გერმანელი იურისტები
კატეგორია:გერმანელი ადამიანები
კატეგორია:გერმანელი აკადემიკოსები
კატეგორია:გერმანელი არამხატვრული მწერლები
კარბელაშვილები

**კარბელაშვილები** – ქართველ მგალობელ-მომღერალთა საგვარეულო, რომელიც თითქმის სამი საუკუნის განმავლობაში (XVIII საუკუნიდან XX საუკუნის პირველ მესამედამდე) თაობიდან თაობას გადასცემდა სრული მგალობლის ტრადიციას, რაც ყოველი საგალობლის სამივე ხმის ცოდნასა და ლოტბარობას გულისხმობს.

კარბელაშვილების საგვარეულოს სათავეში ედგა პეტრე გრიგოლის ძე ხმალაძე (1754–1848), იგივე კარბელა (სახელი შეარქვეს სოფ. კარბში ცხოვრების გამო, საიდანაც მომდინარეობს კარბელაშვილების გვარიც). პეტრემ სამგალობლო ხელოვნება ერეკლე II-ის კარზე შეისწავლა. წლების განმავლობაში გალობდა კათოლიკოს პატრიარქ ანტონ II-თან სამთავისის საკათედრო ტაძარში. გალობას ასწავლიდა მდინარე ლეხურის ხეობის ტაძრებსა და სოფლებში.

კარბელაშვილების საგვარეულო ასეთია:

* **პეტრე** გრიგოლის ძე ხმალაძე (1754–1848), იგივე კარბელა;
** **გრიგოლ** პეტრეს ძე (1812–1880) – მღვდელი, დიაკვანი, სრული მგალობელი; ჰყავდა 5 ვაჟი და ერთი ქალიშვილი (სიდონია):
*** **ფილიმონი** (1836–1879) – მღვდელი, 1869–1879 წლებში სამთავისის საკათედრო ტაძრის მქადაგებელი და მგალობელი;
*** **ანდრია** (1851–1924) – მგალობელი, 1924 წლის აჯანყებაში მონაწილეობის გამო თავის ძმა პეტრესთან ერთად ბოლშევიკებმა დააკავეს და ტირიფონის ველზე დახვრიტეს;
*** **პოლიევქტოსი** (1855–1936) – მუსიკოსი, მგალობელი, დეკანოზი, მწერალი, ისტორიკოსი, საზოგადო მოღვაწე;
**** **ფილიმონ** პოლიევქტოსის ძე (1870–1930) – მღვდელი, მგალობელი და პედაგოგი. განათლება მამასთან მიიღო. მუშაობდა დიაკვნად, მღვდლად სასულიერო სასწავლებელსა და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. დიდი წვლილი შეიტანა ქართლ-კახური საგალობლების ნოტებზე გადატანისა და გამოცემის საქმეში;
*** **ვასილი** (1855–1936) – მუსიკოსი, მგალობელი, საზოგადო მოღვაწე, ეპისკოპოსი;
*** **პეტრე** (1860–1924) – მგალობელი, თავის ძმა ანდრიასთან ერთად დახვრიტეს.

2011 წელს საქართველოს ეკლესიის სინოდის გადაწყვეტილებით ხუთივე ძმა წმინდანებად შერაცხეს (ხსენების დღე – 6 სექტემბერი).

## ლიტერატურა 

კატეგორია:ქართველი მგალობლები
გრიგოლ კარბელაშვილი

[200პქ|მინი|გრიგოლ კარბელაშვილის საფლავის ლოდი [ქვემო ჭალის წმინდა გრიგოლის ეკლესია|ქვემო ჭალის წმინდა გრიგოლის ეკლესიასთან]]
**გრიგოლ კარბელაშვილი** (დ. 1812 – გ. 27 აპრილი, 1880) – ქართველი მღვდელი, დიაკვანი, სრული მგალობელი. გალობა მამამისისგან, პეტრესგან ისწავლა. მსახურობდა სოფელ ქვემო ჭალაში, ამილახვრების კარის ეკლესიაში (იხ. ამილახვართა ციხე-დარბაზები). გრიგოლ კარბელაშვილის დიდი ძალისხმევით, 1860 წლიდან ქართული გალობა აღორძინდა. 1861–1863 წლებში ბოდბის წმინდა ნინოს დედათა მონასტერში გალობას ასწავლიდა სიღნაღის მაზრის დიაკვნებს და ყველას, ვისაც გალობის შესწავლის სურვილი ჰქონდა. 1864–1872 წლებში ქართულ გალობას ასწავლიდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. ჰყავდა 6 შვილი – სიდონია და მისი ხუთი ძმა – ფილიმონი, ანდრია, პოლიევქტოსი, ვასილი, პეტრე, რომლებიც ყველა ასევე სასულიერო პირები და მგალობლები იყვნენ.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კარბელაშვილები

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 1812
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1880
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველი მგალობლები
გრიგოლ
ჰოხვანერი

მინი|ჰოხვანერის მთა
**ჰოხვანერი**— 2744 მეტრის (9 003 ფუტი) სიმაღლის მთა გერმანიაში.   გერმანიის მეორე უმაღლესი მთა ცუგშპიცეს შემდეგ  (თუ ოდნავ უფრო მაღალ შნეეფერნერკოპფს მხოლოდ ცუგშპიცეს ქვე-მწვერვალად ჩავთვლით).

ჰოხვანერი არის უმაღლესი მწვერვალი ვეტერშტაინის მთავარ ქედზე (ვეტერშტაინჰაუპტკამი), რომელიც გადის გატერლიდან ზედა ვეტერშტაინშპიცემდე (ობერენ ვეტერშტაინშპიცე) მიტენვალდის ზემოთ აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით. ჰოხვანერის მასივიდან იშლება ულამაზესი ხედი რაინის ხეობაზე (რაინტალი), ავსტრიის ლოიტაშის ხეობაზე, გაისის ხეობაზე, ცუგშპიცეზე, მიმინგის ქედზე, იუბილეუმსგრატზე, კარვენდელის მთებზე და შორს ცენტრალურ ალპებში. 

მინი|მარჯვნივ
მიუხედავად იმისა, რომ არის გერმანიის მეორე უმაღლესი მწვერვალი და აქვს „ჩრდილოეთის კედელი“, რომელიც დაახლოებით 1500 მეტრით ეშვება (ერთ-ერთი უმაღლესი კლდოვანი კედელი მთელ ჩრდილოეთ კირქვიან ალპებში), ჰოხვანერი დარჩა შედარებით უცნობ მთად. ეს გამოწვეულია მისი შედარებით ძნელად მისაწვდომი მდებარეობით, რომელიც არის ალპშპიცეს უკან და ჰიოლენტალშპიცეს მიერ დაფარული. უფრო ფართოდ ცნობილი, მაგრამ დაბალი ვაცმანი ხშირად არასწორად მოიხსენიება როგორც გერმანიის მეორე უმაღლესი მთა.
მინი|მარცხნივ|ჰოხვანერი
უმარტივესი მარშრუტი მწვერვალზე არის სამხრეთიდან როტმოოსალმიდან (3 საათი) ან გატერლიდან. ზოგგან ბილიკის გარეშე ან მხოლოდ სუსტი ბილიკით, ის თავდაპირველად გადის ციცაბო ბალახოვან მდელოებზე, შემდეგ მოკლე კლდოვან აღმართზე (I კატეგორია UIAA სკალით) და შემდეგ ძირითადად ციცაბო, დამღლელ ქვიშოვან ფერდობებზე მწვერვალამდე. მარშრუტი მწირედ არის აღნიშნული ქვის პირამიდებით. ჩრდილოეთის კედელი ძალიან გრძელი აღმართია.

პირველად ჰოხვანერზე ავიდა ჰერმან ფონ ბარტი 1870 წელს.​​​​​​​​​​​​​​​​

კატეგორია:გერმანიის მთები
კატეგორია:ევროპის მთები
კატეგორია:ევროპის გეოგრაფია ქვეყნების მიხედვით
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 554

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 554** მიიღეს 1984 წლის 17 აგვისტოს, რეზოლუცია 473 (1980) გახსენების შემდეგ, საბჭომ გმო 1984 წლის საყოველთაო არჩევნები სამხრეთ აფრიკაში და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის კონსტიტუციის აქტის (110, 1983 წლის) მიღება.

საბჭომ განაცხადა, რომ კონსტიტუცია ეწინააღმდეგებოდა გაეროს ქარტიას, გამოაცხადა არჩევნები და კონსტიტუცია უქმად და იურიდიული ძალის არმქონედ, რადგან ეს კიდევ უფრო განამტკიცებდა უმცირესობის მმართველობას ქვეყანაში. რეზოლუცია ასევე მოუწოდებდა წევრ სახელმწიფოებსა და საერთაშორისო ორგანიზაციებს არ აღიარონ არჩევნები, და აცხადებდა, რომ აპართეიდის სრული აღმოფხვრა და დემოკრატიის დამყარება სამხრეთ აფრიკაში გამოიწვევდა სამართლიან და გრძელვადიან გადაწყვეტის მიღებას ქვეყანაში არსებული სიტვაცის "აფეთქებისშიში სიტუაციის" მიმართ.

რეზოლუცია, რომელიც მოითხოვდა გენერალურ მდივანს განხორციელებინა მისი მონიტორინგი, დამტკიცდა 13 ხმით ნულის წინააღმდეგ, ხოლო გაერთიანებულმა სამეფო და შეერთებულმა შტატებმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.

## იხილეთ აგრეთვე
*აპართეიდი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/554(1984))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1984 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 553

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცი 553** ერთხმად მიიღეს 1984 წლის 15 ივნისს. მასში აღნიშნეს გენერალური მდივნის მოხსენება, რომლის თანახმადაც, არსებული გარემოებების გამო, გაეროს სამშვიდობო ძალების (UNFICYP) ყოფნა კვიპროსში კვლავაც აუცილებელი იყო პრობლემის მშვიდობიანი მოგვარებისთვის. საბჭომ გამოთქვა სურვილი, რომ ყველა მხარეს მხარი დაეჭირა ათპუნქტიანი შეთანხმებისთვის თემებს შორის მოლაპარაკებების განახლების შესახებ და სთხოვა გენერალურ მდივანს, 1984 წლის 30 ნოემბრამდე კვლავ წარედგინა ანგარიში რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის დევნების მიზნით.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის 365-ე (1974) რეზოლუცია, გამოთქვა შეშფოთება სიტუაციის გამო, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს მშვიდობის მისაღწევად ერთად ემუშავათ და კიდევ ერთხელ გაახანგრძლივა კვიპროსში ძალების განლაგება, 1984 წლის 15 დეკემბრამდე, რომელიც 186-ე (1964) რეზოლუციით იყო შექმნილი.

## იხილეთ აგრეთვე
* კვიპროსის კონფლიქტი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/553(1984))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1984 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების შესახებ
კატეგორია:1984 წელი კვიპროსში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
კომსტოკი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი კომსტოკი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ჯორჯ კომსტოკის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 73,23 კმ, სიღრმე — 2,77 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-09
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 555

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 555** მიიღეს 1984 წლის 12 ოქტომბერს, წინა რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, ასევე გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლის შემდეგ გაეროს დროებითი ძალების შესახებ ლიბანში (UNIFIL), რომელიც დამტკიცდა რეზოლუცია 426-ით (1978) საბჭომ გადაწყვიტა UNIFIL-ის მანდატის გაგრძელება კიდევ ექვსი თვით 1985 წლის 19 აპრილამდე.

შემდეგ საბჭომ კვლავ ხაზგასმით აღნიშნა ძალების მანდატი და მოთხოვა გენერალურ მდივანს წარმოედგინა ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ რეზოლუცია 425-ის (1978) და 426-ის (1978) განხორციელებასთან დაკავშირებით.

რეზოლუცია 555 დამტკიცდა 13 ხმით ნულის წინააღმდეგ, ხოლო უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.

## იხილეთ აგრეთვე
*ლიბანის ომი (1982)
*ლიბანის სამოქალაქო ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/555(1984))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1984 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი ისრაელში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი ლიბანში
ახალგაზრდა დიანა (წიგნი)

***„ახალგაზრდა დიანა“*** — 1918 წლის რომანი. დაწერა ბრიტანელმა მწერალმა, მარია კორელიმ. 
## შინაარსი
მეცნიერი ახერხებს და ქმნის გამაახალგაზრდავებელ ტექნიკას, რომლითაც ის მოხუც, სილამაზედაკარგულ ქალს ახალგაზრდა, ლამაზ, მაგრამ ცივი გულის მქონე გოგონად აქცევს.
## ადაპტაცია
1922 წელს წიგნი ადაპტირდა ამავე სახელის მქონე მუნჯ ფილმად. მასში მონაწილეობდა მერიონ დევისი, ხოლო გადაღების პროცესი მიმდინარეობდა *Paramount Pictures*-ის სტუდიაში.
## ლიტერატურა
* Goble, Alan. *The Complete Index to Literary Sources in Film*. Walter de Gruyter, 1999.
## სქოლიო
კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული ბრიტანული რომანები
კატეგორია:ბრიტანული რომანები
სემინოლეს ქალწული

***„სემინოლეს ქალწული“*** — 1922 წლის რასობრივი ფილმი, ოსკარ მიშოს რეჟისორობითა და პროდიუსერობით. მიშოს ეკუთვნის ფილმის სცენარიც.
## შინაარსი
ფილმი მიჰყვება ახალგაზრდა შავკანიანი კაცის ამბავს, რომელიც კანადის სამეფო ცხენოსანთა პოლიციას უერთდება და მულატი ქალის ინდიელებისაგან გადარჩენით გმირის რეპუტაციას იხვეჭს. კაცი მოგვიანებით ფერმას ყიდულობს და დიდ სიმდიდრეს იძენს.
## როლებში
*უილიამ ფოუნტეინი;
*შინგცი ჰოვარდი;
## გადაღების პროცესი და თანამედროვე მდგომარეობა
ფილმის პრემიერა ჩიკაგოში, 1922 წლის დეკემბერში შედგა, და დისტრიბუცია რეჟისორის *Micheaux Film Corporation*-მა გაწია. არ არსებობს მისი გადარჩენილი ასლი და ჩანაწერი დაკარგულ ფილმად ითვლება. 
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* *The Virgin of Seminole* at SilentEra
## სქოლიო
კატეგორია:1922 წლის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები
შარლოტა დე ვალუა

**შარლოტა ფრანგი** (დ. 23 ოქტომბერი, 1516 — გ. 18 სექტემბერი, 1524) — საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ კლაუდია დე ვალუას მეორე შვილი.
## ბავშვობა
პრინცესა შარლოტა დაიბადა 1516 წლის 23 ოქტომბერს, შატო დ’ამბუაზში, ლუარის ხეობაში, საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ კლაუდია დე ვალუას ოჯახში. მას ფირუზისფერი თვალები და, მეფე-დედოფლის ხუთი სხვა შვილის მსგავსად, წითური თმა ჰქონდა. ეს გენი ოჯახში შემოვიდა ანა ბრეტონელის, კლაუდიას დედის მეშვეობით. 

ლუიზა დე ვალუას, შარლოტას უფროსი დის, 1518 წელს გარდაცვალების შემდეგ, 2 წლის შარლოტა, ნოიონის ხელშეკრულების თანახმად, გარდაცვლილი ლუიზას ნაცვლად დანიშნეს კარლ I ესპანელზე (მოგვიანებით საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ზე). შარლოტას ნაადრევი სიკვდილის გამო ქორწინება არ შემდგარა. 
## სიკვდილი
პრინცესა ბედნიერად ცხოვრობდა. 1519 წლის მარტამდე ის შატო დე სენ-ჟერმენ-ენ-ლეში გადავიდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც. სიცოცხლეში ძალიან ნაზ, სუსტი ჯანმრთელობის გოგონად მიიჩნეოდა. შვიდი წლის ასაკში დაემართა წითელა, დაავადება, რომელსაც, 30 წლით ადრე, ბიძამისი მოეკლა. გოგონას მამიდამისი, მარგარიტა ანჟულიმელი, უვლიდა, რადგან კლაუდია, შარლოტას დედა, ორი თვით ადრე გარდაცვლილიყო, მამა ომში იყო ჩაბმული, ხოლო ბებია, ლუიზა სავოიელი, მძიმედ ავადმყოფობდა. 1524 წლის 18 სექტემბერს შარლოტა გარდაიცვალა. ფრანსუამ ვერ შეძლო შვილთან დაბრუნება, რადგან ამ პერიოდში ის დატუსაღებული ჰყავდათ. მარგარეტმა, რომელთანაც ბავშვი ახლოს უნდა ყოფილიყო, ძლიერ განიცადა „თავისი პატარას“ დაკარგვა.
## ლიტერატურა
* Freer, Martha Walker. ''The Life of Marguerite D'Angoulême, Queen of Navarre.* pp.&nbsp;141–143. Second Edition, Revised. London, 1856.
* *The Cambridge Modern History''. A. W. Ward, editor. Vol. 2, p.&nbsp;417. MacMillan Company, 1904.
* Portrait of Charlotte of France.  Minneapolis Institute of Arts.
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1516
კატეგორია:დაბადებული 23 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1524
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 სექტემბერი
კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები
კატეგორია:იტალიური წარმოშობის ფრანგები
ახალგაზრდა დიანა

***„ახალგაზრდა დიანა“*** — 1922 წლის, დაკარგული, მუნჯი, ამერიკული, დრამატული ფილმი ალბერტ კაპელანისა და რობერტ ვიგნოლას რეჟისორობით. სცენარის ავტორი იყო ლუთერ რიდი. მონაწილეობდნენ მერიონ დევისი, მაკლინ არბაკლი, ფორესტ სტენლი, ჯიპსი ო’ბრიენი და პედრო დე კორდობა. დაფუძნებულია 1918 წლის იმავე სახელის მქონე რომანზე, მარია კორელის ავტორობით. ფილმი გამოვიდა 1922 წლის 27 აგვისტოს და დისტრიბუცია *Paramount Pictures*-მა გაუწია.
## როლებში
*მერიონ დევისი — დიანა მეის როლში;
*მაკლინ არბაკლი — ჯეიმს პ. მეის როლში;
*ფორესტ სტენლი — მხედარმთავარ კლივის როლში;
*ჯიპსი ო’ბრიენი — ლედი ენის როლში;
*პედრო დე კორდობა — ექიმ დიმიტრიუსის როლში;
## გადაღების პროცესი
მერიონ დევისის მეთოთხმეტე ფილმი. მასში დევისი ახალგაზრდა დიანა მეის როლს ასრულებს, თუმცა, ამავდროულად, მოხუცი, სილამაზედაკარგული ქალის სახესაც ირგებს. ფილმში გამოყენებულია სამეცნიერო ფანტასტიკის ტროპი, რომელიც პერსონაჟის გაახალგაზრდავებას გულისხმობს. გადაღება რთული და დატვირთული იყო. პროცესი 1921 წლის აპრილში, ალბერტ კაპელანის რეჟისორობით დაიწყო, მაგრამ კაპელანი მალე რობერტ ვიგნოლამ შეცვალა (რომელმაც, შესაძლოა, კაპელანის ნამუშევარი სრულად უარყო და ყველაფერი თავიდან ჩაწერა), და *„ახალგაზრდა დიანა“* 1922 წლის აგვისტოში, დაგვიანებით გამოვიდა კინოთეატრებში. იყო დევისსა და ფორესტ სტენლის ერთად გადაღებულ ფილმებში მესამე.
## რესურსები ინტერნეტში
* 
## სქოლიო
კატეგორია:1922 წლის ფილმები
კატეგორია:Paramount Pictures-ის ფილმები
კატეგორია:ბრიტანულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული სრულმეტრაჟიანი მუნჯი ფილმები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 495

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 495** ერთხმად მიიღეს 1981 წლის 14 დეკემბერს. რეზოლუციაში აღნიშნული იყო გენერალური მდივნის მოხსენება, რომ არსებული გარემოებების გამო, გაეროს სამშვიდობო ძალების კვიპროსში (UNFICYP) ყოფნა კვლავაც აუცილებელი იქნებოდა მშვიდობიანი მოგვარებისთვის. საბჭომ გამოთქვა სურვილი, რომ ყველა მხარემ მხარი დაუჭიროს ათპუნქტიან შეთანხმებას თემებს შორის მოლაპარაკებების განახლების შესახებ და სთხოვა გენერალურ მდივანს, 1982 წლის 31 მაისამდე კვლავ წარედგინა ანგარიში რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის დევნების მიზნით.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის 365-ე რეზოლუცია (1974), გამოთქვა შეშფოთება სიტუაციის გამო, მოუწოდა მონაწილე მხარეებს მშვიდობის მისაღწევად ერთად ემუშავათ და კიდევ ერთხელ გააგრძელა კვიპროსში ძალების განლაგება, რომელიც შეიქმნა 186-ე რეზოლუციით (1964), 1982 წლის 15 ივნისამდე.

## იხილეთ აგრეთვე
*კვიპროსის კონფლიქტი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/495(1981))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1981 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
კატეგორია:1981 წელი კვიპროსში
ლამაზი და დაწყევლილი (ფილმი)

***„ლამაზი და დაწყევლილი“*** — 1922 წლის ამერიკული, მუნჯი, დრამატული ფილმი, უილიამ ალფრედ სეიტერის რეჟისორობით. ფილმის მწარმოებელი და დისტრიბუტორი იყო Warner Bros.; მონაწილეობდნენ კენეთ ჰარლანი და მარია პრევოსტი. სიუჟეტი ეფუძნებოდა იმავე სახელის ნოველას, ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდის ავტორობით.
## როლებში
*მარია პრევოსტი — გლორიას როლში;
*კენეთ ჰარლანი — ანტონის როლში;
*ჰარი მაიერსი — დიკის როლში;
*ტული მარშალი — ადამ პაჩის როლში;
*ლუიზა ფაზენდა — მურიელის როლში;
*კლეო რიდგელი — დოთის როლში;
*ემეტ კინგი — მისტერ გილბერტის როლში;
*ვალტერ ლონგი — ჰულის როლში;
*კლარენს ბარტონი — ბლოეკმენის როლში;
*ჯ. პარკერ მაკ-კონელი — მაურის როლში;
*ჩარლზ მაკ-ჰიუ — შატელვორთის როლში;
*კათლინ კი — რეიჩელის როლში;
*ჯორჯ კუვა — ტანერის როლში;
## გადაღების პროცესი
პოპულარობის მოსაპოვებლად, ჯეკ ვორნერმა განაცხადა, რომ ფილმის მთავარი წყვილი გადასაღებ მოედანზე იქორწინებდა. ამ ხერხმა იმუშავა და შეყვარებულებს ათასობით გულშემატკივარმა გაუგზავნა წერილები და საჩუქრები. მიუხედავად ამისა, ვორნერმა არ იცოდა, რომ პროვოსტი საიდუმლოდ სხვა კაცზე, სონი გერკეზე იყო გათხოვილი. *„Los Angeles Mirror“*-მა ქალის მდგომარეობის შესახებ შეიტყო და მყისვე დიდი აღშფოთების გამომწვევი ჰედლაინი გამოაქვეყნა: *„მარია პრევოსტი კენეთ ჰარლანზე დაქორწინებით მრავალქმრიანი გახდება“*. ვორნერი ამ შემთხვევამ მეტად გაამწარა მსახიობზე, რომელსაც მისთვის უკვე ლეგალიზებული ქორწინების შესახებ არაფერი ეთქვა. მან მაშინვე მოაგვარა განქორწინების საკითხები და სკანდალის გადავლის შემდეგ პრევოსტმა და ჰარლანმა უმნიშვნელო, წყნარი ქორწილი გადაიხადეს.
## გამოხმაურება
ფილმი წარმატებით გავიდა დიდ ეკრანებზე, მოჰყვა უმეტესად დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისაგან, და სტუდიას აშშ-ის მასშტაბით $327,000, ხოლო უცხოეთის მარკეტიდან $22,000 მოუტანა.
## დღევანდელი მდგომარეობა
ფილმი დაკარგულად ითვლება და მისი არც ერთი ასლი არაა შემორჩენილი. Warner Bros. ჩანაწერებში ვხვდებით მისი ნეგატივის სავარაუდო ბედის შესახებ ინფორმაციას ანოტაციით - „გადაგდებული, 12/27/48“ (27 დეკემბერი, 1948). Warner Bros.-მა საკუთარი 1933 წლამდე გადაღებული ნიტრატის ფირებზე დატანილი ფილმების სოლიდური ნაწილი 1940-1950-იანებში გადაყარა, რადგან მათი უდიდესი უმრავლესობა მნიშვნელოვან რესტავრაციას საჭიროებდა. 
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
## სქოლიო
კატეგორია:1923 წლის ფილმები
კატეგორია:1922 წლის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული სრულმეტრაჟიანი მუნჯი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები
კატეგორია:ამერიკულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
კატეგორია:ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდის ნაწარმოებებზე დაფუძნებული ფილმები
კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები
ქადაგება

[thumb|„გზისპირა ქადაგება“ — [ჯონ პეტი]]
**ქადაგება** არის რელიგიური დისკურსი ან ორაცია მქადაგებლის მხრიდან, როგორც წესი, სამღვდელოების წევრის მიერ. ქადაგებები ეხება საეკლესიო, თეოლოგიურ ან ზნეობრივ თემებს და, ჩვეულებრივ, განმარტავს სწავლებას, კანონებს ან ქცევის წესებს როგორც წარსულ, ასევე თანამედროვე კონტექსტში. ქადაგების ელემენტებში შედის ექსპოზიცია, შეგონება და პრაქტიკული განმარტება. ქადაგების წარმოთქმის მოქმედება იწოდება **ქადაგებად**. საერო გამოყენებაში ტერმინი ზოგჯერ გამოიყენება დამამცირებელ მნიშვნელობით — როგორც მორალისტური საუბრის აღმნიშვნელი.

ქრისტიანული პრაქტიკის მიხედვით, ქადაგება, როგორც წესი, წარმოთქმულია ეკლესიის კონგრეგაციის წინაშე საკულტო სივრცეში — ამბონიდან, ამბოდან ან ლექტორიდან. სიტყვა „ქადაგება“ მომდინარეობს შუა ინგლისურისგან, რომელიც თავის მხრივ წარმოიშვა ძველი ფრანგულიდან, ხოლო ის — ლათინური სიტყვიდან *sermō* („დისკურსი“). „Ქადაგება-ეტა“ (sermonette) აღნიშნავს მოკლე ქადაგებას (ხშირად გამოიყენებოდა ტელევიზიებში ეთერის დასრულებამდე).

ქრისტიანულ ბიბლიაში მრავალი უპასუხო მონოლოგური სიტყვაა, რომელთაგან ზოგიერთს ქადაგებად მიიჩნევენ: მათეს სახარებაში მოთხრობილი ქადაგება მთაზე (5–7) (თუმცა ქრისტიანული ტექსტები მას ასე პირდაპირ არ მოიხსენიებენ); და წმინდა პეტრეს გამოსვლა პენტეკოსტეს შემდეგ (2:14–40).

ისლამში ქადაგების ეკვივალენტს ეწოდება **ხუთბა**.

## ქრისტიანობა
[thumb|„[ქადაგება მთაზე“ — კარლ ჰეინრიხ ბლოხი, 1877]]

ქრისტიანობაში ქადაგება არის დისკურსი, რომელიც მიმართულია ეკლესიის კონგრეგაციისადმი და შეიცავს თეოლოგიურ ან ზნეობრივ სწავლებას. ქრისტიანულ ქადაგებას გავლენა ჰქონდა ანტიკურ ორატორულ ტრადიციასაც.

ხშირად ქადაგებას ჰომილიად მოიხსენიებენ, თუმცა ისტორიულად განსხვავება იყო: ქადაგება სამღვდელოებმა წარმოთქვეს, ხოლო ჰომილია ჩვეულებრივ ლეიკოს მიერ წაკითხული ტექსტი იყო. XX საუკუნეში განსხვავება მეტწილად სტრუქტურისა და სიღრმის მიხედვით განისაზღვრა.

„ქადაგება“ ფართოდ გამოიყენება ქრისტიანული ისტორიის ცნობილ ეპიზოდებზე საუბრისას. ყველაზე ცნობილია ქადაგება მთაზე, რომელსაც იესო დაახლოებით 30 წელს წარმოთქვამდა.

ქრისტიანობის ადრეულ ისტორიაში ქადაგებებით გამოირჩეოდნენ წმინდა პეტრე, სტეფანე, ტერტულიანე და იოანე ოქროპირი — მათი სიტყვები ქრისტიანობის გავრცელებას ემსახურებოდა.

ქადაგება მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო ქრისტიანული ლიტურგიისა ადრეული პერიოდიდანვე და დღემდე ცენტრალურია როგორც კათოლიკურ, ასევე პროტესტანტულ ტრადიციაში. დომინიკელთა ორდენი ცნობილია როგორც **ქადაგების ორდენი**; ფრანცისკელები ასევე მნიშვნელოვანი ქადაგებითი ორდენია.

1448 წელს ანჟეში ეკლესიის ხელმძღვანელობამ აკრძალა ღია ცის ქვეშ ქადაგება.

ლიტურგიაში ქადაგება აღსრულდება ევქარისტიის შემდეგ. მღვდელი ქადაგებისას ხსნის მანიპულს, ხოლო ბრცხვენს (mitre) მხოლოდ ეპისკოპოსი ატარებს.

თანამედროვე კონტექსტში ქადაგება, როგორც წესი, 40 წუთს არ აღემატება, თუმცა ისტორიული ქადაგებები ხანდახან საათების განმავლობაში გრძელდებოდა და იყენებდა მდიდარ რიტორიკულ ელემენტებს.

## სქოლიო
კატეგორია:ქრისტიანობა
კატეგორია:რელიგია
კატეგორია:რიტორიკა
კატეგორია:ლიტურგია
კატეგორია:ქრისტიანული თეოლოგია
ალექსანდრე საგინაშვილი

**ალექსანდრე დიმიტრის ძე საგინაშვილი** (დ. 15 დეკემბერი 1808 — გ. 1887) — ქართველი სამხედრო და საზოგადო მოღვაწე.

მინი|ალექსანდრე საგინაშვილი

## ბიოგრაფია
ალექსანდრე საგინაშვილი დაიბადა 1808 წლის 15 დეკემბერს. განათლება მიიღო სათავადაზნაურო სკოლაში და 1826 წლიდან დაიწყო სამხედრო სამსახური. 1827 წლიდან მონაწილეობას იღებდა მრავალ ლაშქრობაში.

იგი 1830-1840 წლებში იბრძოდა კავკასიელ მთიელებთან ომში. 1841 წელს, დაინიშნა ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის გენშტაბის ტოპოგრაფთა ასეულის მეთაურად, ხოლო 1851 წლიდან ქართული სახაზო ბრიგადის მე–7 ბატალიონის მეთაურად.

1860 წლიდან ალექსანდრე ამიერკავკასიის მხარის ადგილობრივი ჯარების სარდლის თანაშემწე იყო თბილისის, ელიზავეტპოლის, ბაქოსა და ერევნის გუბერნიებში. მან 1860 წელს მიიღო პოლკოვნიკის ჩინი, 1877 წელს გენერალ–მაიორის, ხოლო 1861 წლიდან გახდა გენერალ-ლეიტენანტი. დაჯილდოებულია რუსეთის უმაღლესი სამხედრო ჯილდოებით.

1872 წელს ალექსანდრე საგინაშვილმა ილია ჭავჭავაძის დაზე, ელისაბედ ჭავჭავაძეზე იქორწინა. მანამდე იგი ბაბალე ორბელიანის მეუღლე იყო. ელისაბედი და ალექსანდრე თბილისში, ნიკოლოზის ქუჩაზე ცხოვრობდნენ. სახლი სიკვდილის წინ ალექსანდრემ თავის მეუღლეს, ლიზას უანდერძა. მოგვიანებით კი ელისაბედ (ლიზა) საგინაშვილის თხოვნით, ეს სახლი გადაეცა მწერალთა კავშირს, სადაც ახლა გახსნილია ილია ჭავჭავაძის მემორიალური მუზეუმი.

ალექსანდრე 1879 წლიდან გარდაცვალებამდე, იყო "ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების" დამფუძნებელი წევრი.

ალექსანდრე საგინაშვილი გარდაიცვალა 1887 წელს.

## ლიტერატურა
* *Волков С. В.* Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. Л—Я. М., 2009
* *Гогитидзе М.* Грузинский генералитет (1699—1921). Киев, 2001
* *Исмаилов Э. Э.* Золотое оружие с надписью «За храбрость». Списки кавалеров 1788—1913. М., 2007
* *Степанов В. С., Григорович П. И.* В память столетнего юбилея императорского Военного ордена Святого великомученика и Победоносца Георгия. (1769—1869). СПб., 1869

## რესურსები ინტერნეტში
*
* ალექსანდრე დიმიტრის ძე საგინაშვილი (გენერალი) — ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები

კატეგორია:დაბადებული 1808
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1887
კრაიკენი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი კრაიკენი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ეგბერტ კრაიკენის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1973 წელს). 

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 29.37 კმ, სიღრმე — 2 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
კრაიკენის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.

## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-21
კრემონა (მთვარის კრატერი)

**კრატერი კრემონა** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილოეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა ლუიჯი კრემონას პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს). კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 85.12 კმ, სიღრმე — 2.81 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-01
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 533

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 533**  ერთსულოვნად მიიღეს 1983 წლის 7 ივნისს რეზოლუცია 525-ის (1982) ხელახალი დადასტურების შემდეგ. საბჭომ გამოხატა შეშფოთება სიკვდილით დასჯის განაჩენებთან დაკავშირებით, რომლებიც გამოტანილი იქნა თელე საიმონ მოგოერანეს, ჯერი სემანო მოსოლოლისა და მარკუს თაბო მოტაუნგის მიმართ, რომლებიც აფრიკული ეროვნული კონგრესის წევრები იყვნენ.
რეზოლუცია მოუწოდებდა სამხრეთ აფრიკის ხელისუფლებას შეემსუბუქებინა ამ პირებზე დადებული განაჩენები და სთხოვდა ყველა სხვა წევრ სახელმწიფოსა და ორგანიზაციას დახმარებოდნენ ამ ადამიანებს სიცოცხლის გადარჩენაში.

## სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1983 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1983 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 557

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 557** ერთხმად მიიღეს 1984 წლის 28 ნოემბერს. საბჭომ განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება გაეროს დამკვირვებელთა ძალების განშორების შესახებ, აღნიშნა მისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი და სამართლიანი მშვიდობის დამყარების მიმართულებით, თუმცა ასევე გამოთქვა შეშფოთება რეგიონში არსებული დაძაბულობის გამო.

რეზოლუციამ გადაწყვიტა დაინტერესებული მხარეებისთვის მოეწოდებინა დაუყოვნებლივ განეხორციელებინათ 338-ე (1973) რეზოლუცია, გააგრძელა დამკვირვებელთა ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 1985 წლის 31 მაისამდე და მოითხოვა, რომ გენერალურმა მდივანს ამ პერიოდის დასრულების შემდეგ წარმოედგინა ანგარიში სიტუაციის შესახებ.

## იხილეთ აგრეთვე
*ახლო აღმოსავლეთის კონფლიქტი
*გოლანის მაღლობები

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/557(1984))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1984 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტის შესახებ
კატეგორია:შუა აღმოსავლეთის სამშვიდობო ინიციატივები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი ისრაელში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სირიის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი სირიაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 556

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 556** მიღებულია 1984 წლის 23 ოქტომბერს, 554-ე (1984) რეზოლუციისა და ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციის გახსენების შემდეგ, საბჭომ შეშფოთება გამოხატა სამხრეთ აფრიკაში აპართეიდისმოწინააღმდეგე დემონსტრანტების მკვლელობის გამო, რითაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ამ ქვეყნის მიერ მსოფლიო აზრის უგულებელყოფა გამოიწვევს „ფეთქებადი სიტუაციის“ შემდგომ ესკალაციას.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი წინააღმდეგობა აპარტეიდის მიმართ, მოითხოვა სამხრეთ აფრიკაში ხოცვა-ჟლეტის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და ყველა პოლიტპატიმრის გათავისუფლება. მან ასევე მოუწოდა ყველა წევრ სახელმწიფოსა და საერთაშორისო ორგანიზაციას, დაეხმარონ სამხრეთ აფრიკის ხალხს „თვითგამორკვევის უფლების სრულად განხორციელებისთვის მათ ლეგიტიმურ ბრძოლაში“.

556-ე რეზოლუცია ითხოვდა ბანტუსტანების დაშლას, აპარტეიდის მოწინააღმდეგე პარტიების, პირებისა და მედიასაშუალებების აკრძალვების მოხსნას და გენერალურ მდივანს სთხოვდა, ეწარმოებინა სიტუაციის მონიტორინგი.

რეზოლუცია მიღებულია 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო აშშ-მ თავი შეიკავა.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/556(1984))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1984 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 534

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 534** ერთსულოვნად მიიღეს 1983 წლის 15 ივნისს. ის აღნიშნავდა გენერალური მდივნის ანგარიშს, რომ არსებული გარემოებების გამო, გაეროს მშვიდობის დამცავი ძალების (*UNFICYP*) ყოფნა კვიპროსში აუცილებელი იქნებოდა სიტუაციის მშვიდობიანად მოგვარებისთვის. საბჭომ გამოხატა სურვილი, რომ ყველას მხარი დაეჭირა ათპუნქტიანი შეთანხმებისთვის თემთაშორისი მოლაპარაკებების განახლების შესახებ, და სთხოვა გენერალურ მდივანს ხელახლა წარმოედგინა მოხსენება  1983 წლის 30 ნოემბრამდე, რეზოლუციის განხორციელების მონიტორინგისთვის.
საბჭომ ხელახლა დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის რეზოლუცია 365 (1974), გამოხატა შეშფოთება სიტუაციასთან დაკავშირებით, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს ერთად ემუშავათ მშვიდობისთვის და კიდევ ერთხელ გააგრძელა ძალების დისლოკაცია კვიპროსში, რომელიც დაარსდა რეზოლუცია 186-ით (1964), 1983 წლის 15 დეკემბრამდე.
მოკლედ რომ ვთქვათ: ეს რეზოლუცია ეხებოდა კვიპროსის კონფლიქტს და აგრძელებდა გაეროს მშვიდობის დამცავი ძალების მანდატს კუნძულზე.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/534(1983))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1983 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების შესახებ
კატეგორია:1983 წელი კვიპროსში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 497

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 497** ერთხმად მიიღეს 1981 წლის 17 დეკემბერს, გამოაცხადა, რომ ისრაელის გოლანის მაღლობების კანონი, რომელიც ფაქტობრივად ანექსირებდა გოლანის მაღლობებს, არის "ბათილი და საერთაშორისო სამართლებრივი ძალის გარეშე" და გარდა ამისა, მოუწოდებს ისრაელს შეწყვიტოს თავისი ქმედება.

საბჭომ მოსთხოვა გენერალურ მდივანს ორი კვირის განმავლობაში წარუდგინოს საბჭოს ანგარიში რეზოლუციის განხორციელების შესახებ, და ისრაელის მიერ შეუსრულებლობის შემთხვევაში, საბჭო ხელახლა შეიკრიბებოდა, არაუგვიანეს 1982 წლის 5 იანვრისა, რათა განეხილა შემდგომი ქმედებები გაეროს ქარტიის შესაბამისად.

ისრაელმა არ შეასრულა რეზოლუცია. 1982 წლის 20 იანვარს ხანგრძლივი განხილვების შემდეგ, აშშ-მ ვეტო დაადო მე-7 თავის რეზოლუციას, რომელიც მოითხოვდა ისრაელის წინააღმდეგ საერთაშორისო საზოგადოების მხრიდან ქმედებებს. შემდეგ 1982 წლის 5 თებერვალს, გაეროს გენერალური ასამბლეის საგანგებო სპეციალურმა სესიამ 86 ხმით 21-ის წინააღმდეგ მიიღო რეზოლუცია, რომელიც მოითხოვდა ისრაელის ბოიკოტს (აშშ-მ და მრავალმა სხვა დასავლურმა სახელმწიფომ ხმა მისცა წინააღმდეგ).

## იხილეთ აგრეთვე
*ახლო აღმოსავლეთის კონფლიქტი
*გოლანის მაღლობები

## სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1981 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1981 წელი ისრაელში
კატეგორია:1981 წელი სირიაში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სირიის შესახებ
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 535

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 535** ერთხმად მიიღეს 1983 წლის 29 ივნისს. რეზოლუცია 527-ით (1982) დაკომისიებული ლესოტოს მისიის ანგარიშის განხილვის შემდეგ, საბჭომ კვლავ დაადასტურა მისი ოპოზიცია აპარტეიდის მიმართ და შეაქო ლესოტო სამხრეთ აფრიკიდან ლტოლვილებისთვის თავშესაფრის მიცემისთვის.
საბჭომ მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს და საერთაშორისო ორგანიზაციებს გაეწიათ დახმარება ლესოტოსთვის და მოითხოვა გენერალურ მდივანს რეგულარულად ეცნობებინა ინფორმაცია საბჭოს რეგიონში არსებული მდგომარეობის შესახებ.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/535(1983))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1983 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლესოთოს შესახებ
კატეგორია:1983 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
კატეგორია:1983 წელი ლესოთოში
ძიურუნგი

**ძიურუნგი** () — ოლქის დონის ქალაქი ჩინეთის ძიანგსუს პროვინციაში. იმყოფება ჭენძიანგის ადმინისტრაციის ქვეშ.

ძვ. წ. 129 წელს, ჩანგშას მაშინდელი პრინცის, ლიუ ფას ვაჟი, ტანგი, ძიურუნგის პატრონი გახდა. ის მალე გარდაიცვალა, რის გამოც, მომდევნო წელს მისთვის მინიჭებული მიწები ძიურუნგის ოლქს დაექვემდებარა. ისტორიულად ქალაქი ნანკინის იურისდიქციაში იყო, მაგრამ 1950 წელს ჭენგძიანგის პრეფექტურას შეუერთდა, შემდეგ კი უშუალოდ ქალაქ ჭენძიანგს დაექვემდებარა 1983 წელს. ოლქი 1995 წელს ოლქის დონის ქალაქად გადაკეთდა.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
ამჟამად, ქალაქში 5 მცირე ზომის ქალაქი და 1 ზონაა.

ქალაქები:

ზონა:
* ძიურუნგის ეკონომიკური განვითარების ზონა ()

## კლიმატი 
## ტრანსპორტი 
### ნანკინის მეტრო 
ნანკინის მეტროს S6 ხაზის რამდენიმე სადგური, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც „ნანკინ-ძიურუნგის საქალაქთაშორისო მეტრო“, ძიურუნგში მდებარეობს. მეტროს ხაზი 2021 წლის დეკემბერში გაიხსნა.

### ჩინეთის რკინიგზა 
ძიურუნგის დასავლეთის რკინიგზის სადგური () ნანკინი-ხანგჭოუს ჩქაროსნული რკინიგზის ნაწილია და მდებარეობს ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.

სამხრეთ ძიანგსუს მდინარისპირა ჩქაროსნული რკინიგზის ძიურუნგის რკინიგზის სადგური 2023 წლის 28 სექტემბერს გაიხსნა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ძიურუნგის ინგლისური ენის სახელმძღვანელო (Jiangsu.net)
## სქოლიო 
კატეგორია:ძიანსუს ქალაქები
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 558

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 558** მიიღეს 1984 წლის 13 დეკემბერს, რეზოლუციების 418-ის (1977) და 421-ის (1977) გახსენების შემდეგ, რომლებმაც დააწესეს სავალდებულო იარაღის ემბარგო სამხრეთ აფრიკის მიმართ და შექმნეს კომიტეტი მისი მონიტორინგისთვის, საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა ყველა წევრი სახელმწიფოსა და საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ იარაღის ემბარგოს დაცვის მუდმივი აუცილებლობა.

საბჭომ ასევე მოუწოდა სახელმწიფოებსა და ორგანიზაციებს არ მიიღონ სამხრეთ აფრიკაში წარმოებული იარაღი და სამხედრო ტექნიკა, და მოთხოვეს გენერალურ მდივანს წარმოედგინა ანგარიში რეზოლუციის განხორციელების შესახებ არაუგვიანეს 1985 წლის 31 დეკემბრისა.

## იხილეთ აგრეთვე
*აპართეიდი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/558(1984))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1984 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
ლავლეისი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი ლავლეისი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილოეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა უილიამ რუდოლფ ლავლეის II-ის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ფორმირება გვიანიმბრიული ეპოქით ივარაუდება.

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 57.06 კმ, სიღრმე — 2.44 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-01
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 559

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 559** მიიღეს 1984 წლის 14 დეკემბერს, აღინიშნა გენერალური მდივნის ანგარიში, რომ არსებული გარემოებების გამო, გაეროს მშვიდობისდამცავი ძალების ყოფნა კვიპროსში (UNFICYP) კვლავ აუცილებელი იქნებოდა მშვიდობიანი მდგომარეობისთვის. საბჭომ გამოხატა სურვილი, რომ ყველა მხარემ მხარი დაუჭიროს ათპუნქტიან შეთანხმებას საზოგადოთაშორისი მოლაპარაკებების განახლებისთვის, და მოსთხოვა გენერალურ მდივანს კვლავ წარმოედგინა ანგარიში 1985 წლის 31 მაისამდე, რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის მისადევნებლად.

საბჭომ კვლავ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის რეზოლუცია 365 (1974), გამოხატა შეშფოთება სიტუაციის გამო, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს ერთად ემუშავათ მშვიდობისკენ და კიდევ ერთხელ გააგრძელა ძალების განლაგება კვიპროსში, რომელიც შეიქმნა რეზოლუცია 186-ით (1964), 1985 წლის 15 ივნის.

## იხილეთ აგრეთვე
*კვიპროსის კონფლიქტი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/559(1984))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1984 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
კატეგორია:1984 წელი კვიპროსში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 496

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 496** საბჭომ ერთხმად მიიღო 1981 წლის 15 დეკემბერს, სეიშელის კუნძულების წარმომადგენლების მოსმენის შემდეგ, რომლითაც დაგმო ქვეყანაში ბოლო დროს განხორციელებული გადატრიალების მცდელობა უცხოელი დაქირავებული პირების, მათ შორის, სავარაუდოდ, სამხრეთ აფრიკის მხარდაჭერილი მაიკ ჰოარის მიერ, და შემდგომში 1981 წლის 25 ნოემბერს „Air India“-ს თვითმფრინავის გატაცება.

რეზოლუცია ითვალისწინებდა კომისიის შექმნას გენერალური მდივნის დახმარებით, რათა გამოეძიებინა მოვლენები და არაუგვიანეს 1982 წლის 31 იანვრისა წარედგინა ანგარიში. 

სეიშელის საერთაშორისო აეროპორტში დაახლოებით 40 დაქირავებული ადამიანი დაიჭირეს იარაღით და გადატრიალება ჩაიშალა. სეიშელის კუნძულების წარმომადგენელმა, გლოვანელა გონტიემ, საბჭოს განუცხადა, რომ არსებობდა „ყველანაირი საფუძველი იმის დასაჯერებლად, რომ სამხრეთ აფრიკა შესაძლოა აგრესიაში ჩართულიყო“. მოგვიანებით ქვეყანამ საპასუხოდ სამხრეთ აფრიკის სამოქალაქო ავიაციას ბოიკოტი გამოუცხადა, თუმცა, სამხრეთ აფრიკამ უარყო მონაწილეობა და განაცხადა, რომ გაასამართლებდა იმ 40 დაქირავებული პირიდან ზოგიერთს, რომლებიც ქვეყანაში გატაცებული „Air India“-ს რეისით დაეშვნენ.

მოვლენების შესახებ ანგარიში განხილული იყო 507-ე რეზოლუციაში (1982).

## იხილეთ აგრეთვე
*სეიშელის კუნძულების ისტორია

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/496(1981))

## სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1981 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სეიშელის კუნძულების შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1981 წელი სეიშელის კუნძულებზე
კატეგორია:1981 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
არქევანი

**არქევანი** — ისტორიული ქალაქი ქვემო ქართლში. იხსენიება XVII-XVIII საუკუნეების ისტორიულ საბუთებში, ასევე ვახუშტი ბატონიშვილის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ და იოანე ბატონიშვილის „ქართლ-კახეთის აღწერაში“. 

არქევანის ზუსტი ადგილმდებარეობა უცნობია. ვახუშტის თანახმად: „ჭაპალის ჩდილოთ, ქციის კბოდეზედ, არს არქევანი. ამას ეწოდა ქაოზიანი, სადაც არს დიდ-დიდნი ნაშენებნი. ესევე არს გაჩიანი“. სხვაგან ბატონიშვილი ასევე მიუთითებს, რომ „არქევანი პირველ იყო გაჩიანი და სანადირო ქალაქი, მერმე ქაოზიანი“. ვახუშტის რუკაზე არქევანი ფოლადაურ-მაშავერასა და მაშავერა-ქციის შესართავთა შორისაა აღნიშნული. აქ, ახლანდ. სოფელ ჭაპალასთან (ყოფ. ქოჩულო) შემორჩენილია ციხისა და სხვა შენობების ნანგრევები. 1721 წლის აღწერის მიხედვით არქევანად ამილახორის საბატონო ორი სოფელია მოხსენიებული. იოანე ბატონიშვილი არქევანს შულავერის ხეობის სოფლების სიაში იხსენიებს. 1990-იან წლებში არქევანის სახელის მიხედვით იწოდა ახლანდელი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფლები — ზემო არქევანი (ყოფ. ზემო ქოშაქილისი) და ქვემო არქევანი (ყოფ. ქვემო ქოშაქილისი).   

## ლიტერატურა
## იხილეთ აგრეთვე
* არქივანი — სოფელი აზერბაიჯანში

კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის ისტორიული ქალაქები
ზემო ახალდაბა

**ზემო ახალდაბა** — ისტორიული სოფელი აღმოსავლეთი საქართველოში, შიდა ქართლში, გორთან ახლოს. 

იხსენიება 1559 წელს ქართლის საკათოლიკოსო მამულების სითარხნის სიგელში. ქართლის მეფემ სვეტიცხოველს სხვა მამულებთან ერთად განუახლა და გაათარხნა: „გორს რაცა ძუელითგან მცხეთის შეწირულნი ვაჭარნი და გლეხნი არიან, მათითა სახლკარითა, ქულბაკითა და მამულითა, გორისპირსა ზემო ახალდაბა და ფალავანდიშვილისაგან შემოწირული თვრამეტი მთელი მამული მისითა სამართლიანითა მზღურითა“. მომდევნო საუკუნეებში ზემო ახალდაბა შედიოდა ქართლის IV და III სადროშოში. სოფელს არ იხსენიებენ ვახუშტი და იოანე ბატონიშვილები. როგორც ჩანს, XVIII საუკუნის შუა ხანებისთვის სოფელი აღარ არსებობდა, თუმცა ამ ავტორებთან მოხსენიებული ახალდაბა შესაძლოა მისი ნაშთი ან მეზობელი სოფელი იყოს. 
## ლიტერატურა
* მასალები საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიისა და ტოპონიმიკისათვის, წგ. 1, თბ., 1964.
* ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც., ტ. 3, თბ., 1970.

კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის ისტორიული სოფლები
კუნდტი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი კუნდტი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა აუგუსტ კუნდტის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს). 

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 10.31 კმ, სიღრმე — 1.7 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
კუნდტის კრატერს, სატელიტური კრატერები არ გააჩნია.

## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-19
კამილა ბერეგსაზიოვა

**კამილა ბერეგსაზიოვა** — სლოვაკეთის ყოფილი ფეხბურთელი, რომელიც გამოდიოდა ქალთა კლუბში „*Olympia Košice*“ და სლოვაკეთის ქალთა ეროვნულ ნაკრებში თავდამსხმელის პოზიციაზე.

2001 წელს ბერეგსაზიოვამ დაიკავა 20-ე ადგილი ჯილდოზე *FIFA Women’s World Player of the Year*, რომელიც იმ წელს ისტორიაში პირველად გამართულ შეკვეთას წარმოადგენდა. შერჩევა ხდებოდა 72 ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელის ხმების საფუძველზე.

## ისტორია 
*FIFA Women’s World Player of the Year* პირველად 2001 წელს ჩატარდა და ითვლება თანამედროვე *The Best FIFA Football Awards*-ის წინამორბედად.

## საკლუბო კარიერა 
ბერეგსაზიოვამ „Olympia Košice“-ის მაისურით ჩაატარა 120 ლიგის მატჩი და გაიტანა 131 გოლი, რაც სლოვაკეთის ქალთა უმაღლეს ლიგაში ერთ-ერთ საუკეთესო შედეგად ითვლება.

ფეხბურთთან ერთად ის სწავლობდა *კოშიცეს ტექნიკურ უნივერსიტეტში (TUKE)*.

## ეროვნული ნაკრები 
ბერეგსაზიოვამ სლოვაკეთის ეროვნულ ნაკრებში дебიუტი შეასრულა 1996 წლის 14 აგვისტოს ფინეთთან ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევ მატჩში.

მან ეროვნულ ნაკრებში ჩაატარა 32 მატჩი და გაიტანა 18 გოლი.

განსხვავებით აღინიშნა 2003 წელს ბოსნიასა და ჰერცეგოვინას წინააღმდეგ 7:0 მოგებაში, სადაც ბერეგსაზიოვამ 4 გოლი გაიტანა.

## ჯილდოები 
* *FIFA Women’s World Player of the Year* (2001) — 20-ე ადგილი.

## სქოლიო
კატეგორია:სლოვაკი სპორტსმენები
კატეგორია:ქალი ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 1980
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 498

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 498** 1981 წლის 18 დეკემბერს მიღებული რეზოლუციით, 425 (1978), 426 (1978), 427 (1978), 434 (1978), 444 (1979), 450 (1979), 459 (1979), 467 (1980), 474 (1980), 483 (1980) და 490 (1981) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, გაეროს დროებითი ძალების ლიბანში (UNIFIL) ყოფნის შესახებ გენერალური მდივნის ანგარიშის განხილვის შემდეგ, საბჭომ აღნიშნა ძალების შენარჩუნების მუდმივი აუცილებლობა ისრაელსა და ლიბანს შორის არსებული სიტუაციის გათვალისწინებით.

რეზოლუცია აგრძელებდა UNIFIL-ის მანდატს 1982 წლის 19 ივნისამდე, აფასებდა იმ მუშაობას, რაც ძალებმა რეგიონში გააკეთა. მან განაახლა თავისი მხარდაჭერა ლიბანში განვითარების ძალისხმევისადმი და მოითხოვა დახმარება ლიბანის მთავრობისთვის.

რეზოლუცია 498 მიიღეს 13 ხმით, ხოლო აღმოსავლეთ გერმანიამ და საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავეს.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/498(1981))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1981 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1981 წელი ისრაელში
კატეგორია:1981 წელი ლიბანში
ჰაბრი

**ჰაბრი** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში,  ჰავლიჩკუვ-ბროდის რაიონში მდებარეობს. ქალაქი ოთხი მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება, ჰაბრის გარდა მასში გაერთიანებული არიან: ზბოჟი, ლუბნო და ფრიდნავა. 

ქალაქის სახელწოდება ქართულად „რცხილებს“ ნიშნავს. ნიშნავს.

## გეოგრაფია
ჰაბრი ქალაქ ჰავლიჩკუვ-ბროდიდან ჩრდილოეთით დაახლოებით 18 კილომეტრში მდებარეობს, ის ზემო საზავას ბორცვებზეა გაშენებული. მუნიციპალიტეტის ტეიტორიაზე ყველაზე მაღლა მდებარე წერტილის სიმაღლე 547 მეტრია ზღვის დონიდან. ქალაქში მიედინება საზავკას ღელე. ჰაბრი ჰაბერსკის ტბორის ნაპირზე მდებარეობს.

## ისტორია
ჰაბრი პირველად ისტორიულ წყაროებში ჩეხურ ქრონიკებშია მოხსენიებული, რომელიც 1119–1125 წლებში დაიწერა. ამ წყაროს მიხედვით ქალაქი უკვე არსებობდა 1101 წელს და აქ ჰერცოგმა ულრიხ I-მა გაიარა. ჰარბი ამ პერიოდში სავაჭრო გზაჯვარედინზე მდებარე დასახლება იყო. 1351 წელს მას სავაჭრო ქალაქის სტატუსი მიენიჭა და მიიღო საკუთარი გერბის ტარების უფლება, ეს გერბი დღესაც ქალაქის გერბია.

1422 წელს მეფე სიზიგმუნდ I-ის არმიამ კუტნა-ჰორადან ჰაბრიმდე სდია ჰუსიტთა ჯარს იან ჟიჟკას ხელმძღვანელობით, თუმცა 8 იანვარს ჰაბრისთან გამართულ ბრძოლაში ჰუსიტებმა მეფის ჯარი დაამარცეს და ჰავლიჩკუვ-ბროდი ალყაში მოაქციეს. 

1909 წელს ჰაბრიმ ქალაქის სტატუსი მიიღო, თუმცა პირველი მსოფლიო ომის დროს კვლავ დაკარგა. საბოლოოდ მისი ქალაქის სტატუსი 1992 წელს აღადგინეს. 

## ღირსშესანიშნაობები
ჰაბრის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია თავდაპირველად გოტიკურ სტილში აშენდა. მისი ამჟამინდელი იერსახე 1678 წლით თარიღდება და მანიერისტულ სტილშია აგებული. ეკლესიას სამრეკლო XVIII საუკუნეში დაამატეს. ეკლესიის გვერდით ნეოკლასიკური სტილის სასაფლაოს სამლოცველოა.

ქალაქის ცენტრში პატარა ბაროკოს სტილის ციხესიმაგრეა. ის 1718 წელს აშენდა. დღეს მასში სოციალური კეთილდღეობის ინსტიტუტი ფუნქციონირებს.

ქალაქის ღირსშესანიშნაობებს შორისაა მერია. ეს არის ადრეული ნეოკლასიკური სტილის დიდი შენობა, რომელიც 1770 წლით თარიღდება.

ებრაული სასაფლაო სავარაუდოდ XIV საუკუნეში დაარსდა, თუმცა დოკუმენტურად აღწერილია მხოლოდ XVII საუკუნის პირველ ნახევარში. სასაფლაოზე შემორჩენილი უძველესი საფლავის ქვა 1740 წლით თარიღდება.

## ცნობილი ადამიანები
*ფრანტიშეკ ლადისლავ ხლებორადი (1839–1911) — ეკონომისტი
*ადოლფ სტრანსკი (1855–1931) —  ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი 
*რუდოლფ მატესი (1881–1966 ჰაბრი) – მხატვარი და ზღაპრების ილუსტრატორი

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 536

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 536** მიიღეს 1983 წლის 18 ივლისს, რეზოლუციების 425 (1978), 426 (1978), 508 (1982), 509 (1982) და 520 (1982) გახსენების შემდეგ. ლიბანში გაეროს დროებითი ძალების (*UNIFIL*) შესახებ გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლის შემდეგ, საბჭომ გადაწყვიტა *UNIFIL*-ის მანდატის გაგრძელება შემდგომი სამი თვით 1983 წლის 19 ოქტომბრამდე.
შემდეგ საბჭომ მოითხოვა გენერალური მდივნის მოხსენება რეზოლუციის განხორციელების მიმართულებით მიღწეული პროგრესის შესახებ.
რეზოლუცია 536 მიღებულ იქნა 13 ხმით უარის გარეშე, პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკისა და საბჭოთა კავშირის თავშეკავებით.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/536(1983))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1983 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელ-ლიბანის კონფლიქტის შესახებ
კატეგორია:1983 წელი ისრაელში
კატეგორია:1983 წელი ლიბანში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
არკადული ავტომატების დარბაზი

[მინი|250პქ|GiGO, Sega-ს ყოფილი დიდი სათამაშო ცენტრი [ტოკიოში, ჩუო დორის ქუჩაზე]]
**არკადული ავტომატების დარბაზი**, აგრეთვე **სათამაშო აპარატების დარბაზი** — დაწესებულება, სადაც ადამიანები არკადულ თამაშებს თამაშობენ. ეს თამაშები მოიცავს არკადულ ვიდეო თამაშებს, პინბოლის აპარატებს, ელექტრომექანიკურ თამაშებს, რედემპშენ თამაშებს, მერჩენდაიზერებს ან მონეტაზე მომუშავე ბილიარდის ან აეროჰოკეის მაგიდებს.

ზოგიერთ ქვეყანაში, კანონით ნებადართულია გარკვეული ტიპის არკადებში აზარტული აპარატების განთავსებაც, როგორიცაა სლოტ-ან პაჩინკოს აპარატები. თამაშები, როგორც წესი, სპეციალურ ყუთებშია მოთავსებული. ვიდეო თამაშები არკადულ დარბაზებში 1970-იანი წლების ბოლოს გამოჩნდა და ყველაზე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა არკადული ვიდეო თამაშების ოქროს ხანაში 1980-იანი წლების დასაწყისში.

ფაილი:Great_Yarmouth_-_panoramio_(27).jpg|გრეიტ-იარმუთის სანაპირო ზოლზე (ინგლისი) მდებარე ორი ტრადიციული არკადული დარბაზი, 2011 წელი
ფაილი:VR_World_4_E34_St_jeh.jpg|VR-არკადის დარბაზი მანჰეტენზე (აშშ)
ფაილი:Main_Event_Entertainment_in_Orlando,_FL.jpg|გასართობი ცენტრი Main Event Entertainment, ორლანდოში (ფლორიდა, აშშ)

## რესურსები ინტერნეტში
*არკადების საერთაშორისო მუზეუმი
*არკადული აპარატების ილუსტრაციები

## სქოლიო
კატეგორია:ბავშვთა გართობა
კატეგორია:არკადული თამაშები