open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ვუპერტალის უნივერსიტეტი

**ვუპერტალის უნივერსიტეტი** ( Bergische Universität Wuppertal, აბრევიატურა BUW) — გერმანული სამეცნიერო დაწესებულება და სახელმწიფო უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ვუპერტალში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში.

## ისტორია
უნივერსიტეტი დაარსდა 1972 წელს რეგიონული საინჟინრო, სამრეწველო ხელოვნებისა და პედაგოგიური სასწავლებლების გაერთიანების შედეგად. სასწავლო პროცესი 1972-1973 წლების ზამთრის სემესტრში დაიწყო და თავდაპირველად 3 500 სტუდენტს ემსახურებოდა.

1977 წელს გაიხსნა მთავარი კამპუსი გრიფლენბერგში. 1978 წელს უნივერსიტეტი გახდა გერმანიის კვლევითი ფონდის (DFG) წევრი. 2003 წლიდან სასწავლებელმა მიიღო ამჟამინდელი სახელწოდება - Bergische Universität Wuppertal. 2024-2025 წლების მონაცემებით, უნივერსიტეტში 21 000-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს.

## სტრუქტურა და ორგანიზაცია
უნივერსიტეტი დაყოფილია 8 ძირითად ფაკულტეტად:

*ჰუმანიტარული და კულტურული კვლევები;
*ჰუმანური და სოციალური მეცნიერებები;
*ბიზნესისა და ეკონომიკის შუმპეტერის სკოლა;
*მათემატიკა და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებები;
*არქიტექტურა, სამოქალაქო მშენებლობა, მანქანათმშენებლობა და უსაფრთხოება;
*ელექტროტექნიკა, საინფორმაციო და მედია ტექნოლოგიები;
*დიზაინი და ხელოვნება;
*საგანმანათლებლო კვლევების ინსტიტუტი (IfB).

## კამპუსები
უნივერსიტეტს გააჩნია სამი ძირითადი კამპუსი:

*გრიფლენბერგის კამპუსი (Grifflenberg): მთავარი კამპუსი ელბერფელდში;

*ფროიდენბერგის კამპუსი (Freudenberg): ელბერფელდი;

*ჰასპელის კამპუსი (Haspel): უნტერბარმენი.

2004-2010 წლებში უნივერსიტეტში განთავსებული იყო გერმანიაში რიგით მეორე სუპერკომპიუტერი ALiCEnext, რომელიც გამოიყენებოდა ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკისა და გამოყენებითი კომპიუტერული მეცნიერებების სფეროში კვლევებისთვის.

## აკადემიური რეიტინგები
2024 წლის Times Higher Education (THE) მსოფლიო უნივერსიტეტების რეიტინგში ვუპერტალის უნივერსიტეტი 501–600-ე ადგილებს იკავებს მსოფლიო მასშტაბით, ხოლო გერმანიაში 42-45-ე ადგილზეა.

2011 წლის CHE-Ranking-ის მიხედვით, ეკონომიკის ფაკულტეტმა (შუმპეტერის სკოლა) ერთ-ერთი უმაღლესი შეფასება (1.9 ქულა) მიიღო, რაც ბევრად აღემატებოდა ქვეყნის საშუალო მაჩვენებელს.

### ცნობილი პროფესორები
*გერდ ფალტინგსი - მათემატიკოსი, ფილდსის მედლისა და აბელის პრემიის ლაურეატი.
*ბაზონ ბროკი - ხელოვნების თეორეტიკოსი.
*ლევ კოპელევი - მწერალი და ლიტერატურის ისტორიკოსი.

## რესურსები ინტერნეტში
*  

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის უნივერსიტეტები
ულისეს ფრანსისკო ესპაილიატი

**ულისეს ფრანსისკო ესპაილიატი** ( დ. 9 თებერვალი, 1823 – გ. 25 აპრილი, 1878) – მე-19 საუკუნის დომინიკელთა რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1876 წლის 29 აპრილიდან 1876 წლის 5 ოქტომბრამდე. ესპაილიატის პროვინცია მის სახელს ატარებს.

## ადრეული ცხოვრება
ულისეს ფრანსისკო ესპაილიატი დაიბადა 1823 წლის 9 თებერვალს სანტიაგოში (ოფიციალურად ცნობილი 1822 წლიდან 1844 წლამდე, როგორც სენ-იაგი), ფრანგული, კანარიული, არაგონული და გენუური წარმოშობის მდიდარ ოჯახში; იგი იყო პედრო რამონ ესპაილიატ ველილიასა (სანტიაგო, 1796–1882) და მარია პეტრონილა კინიონეს ტავარესის (1804–1874) ერთადერთი ვაჟი. მამამისი იყო ფრანსისკო ესპაილიატ ი ვიროლის — მასკლატელი ფრანგი, რომელიც სანტიაგოში 1758 წელს დასახლდა იმ ეპოქაში, როდესაც მოსახლეობის მესამედი ფრანგული წარმოშობის იყო — და პეტრონილა ველილია სანჩესის მეათე და უმცროსი შვილი. პეტრონილას მამა არაგონში იყო დაბადებული, მისი დედის მხრიდან პაპა კანარის კუნძულებიდან იყო, ხოლო დიდი პაპა — იტალიიდან. თანამედროვენი მას აღწერდნენ, როგორც მაღალ, ფერმკრთალი კანის, ცისფერთვალება და მუქი ქერა თმის მქონე მამაკაცს.

ადრეულ ბავშვობასა და მოზარდობაში მან მიიღო ინგლისური და ფრანგული ენების, მუსიკის, მათემატიკისა და სხვა დისციპლინების გაკვეთილები იმ სასკოლო განათლების შეზღუდული შესაძლებლობების ფარგლებში, რომელშიც ქვეყანა ჰაიტის ოკუპაციის დროს იმყოფებოდა. მოგვიანებით მან სამედიცინო გაკვეთილები მიიღო ბიძისგან, დოქტორ სანტიაგო ესპაილიატისგან (რომელიც მოგვიანებით, 1849 წელს, არჩეული პრეზიდენტი გახდა). ულიზეს ესპაილიატმა 1840-იანი წლების დასაწყისში აფთიაქი დააარსა.

1845 წელს მან ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, ელოისა ესპაილიატ როდრიგესი, ბიძამისის, ხუან ხოსე ესპაილიატ ველილიას ქალიშვილი.

## პოლიტიკა
ესპაილიატი ბევრ თანამდებობაზე მსახურობდა, მათ შორის იყო სენატორი, წარმომადგენელთა პალატის წევრი, პუერტო-პლატას საბაჟო ინსპექტორი და სანტიაგოს პროვინციული დეპუტაციის წევრი. იგი ეწინააღმდეგებოდა 1861 წლის ესპანეთის კოლონიურ რესტავრაციას, რის გამოც გადაასახლეს; ესპაილიატი სამშობლოში 1863 წელს დაბრუნდა. 1864 წელს იგი ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობაზე მსახურობდა. 

გრეგორიო ლუპერონის მხარდაჭერით, ესპაილიატმა გაიმარჯვა 1876 წლის 24 მარტის საპრეზიდენტო არჩევნებში. ესპაილიატი იყო პოლიტიკური და ეკონომიკური ლიბერალი, რომელსაც სურდა დომინიკელი ხალხის პიროვნული თავისუფლებების გაფართოება და ქვეყნის ეკონომიკის გაუმჯობესება საზოგადოების მწარმოებლებისგან რესურსების აღებით საკუთარი იდეების დასაფინანსებლად. თუმცა, სამხრეთსა და აღმოსავლეთში დაწყებული ამბოხებების გამო, იგი იძულებული გახდა გადამდგარიყო (1876 წლის 20 დეკემბერს), სანამ რაიმე სამოქმედო გეგმის განხორციელებას შეძლებდა.

## მემკვიდრეობა
ესპაილიატის პროვინცია, ისევე როგორც ულიზეს ფრანსისკო ესპაილიატის მეტროსადგური სანტო-დომინგოში, მის სახელს ატარებს.

## რესურსები ინტერნეტში
* Historia República Dominicana 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1823
კატეგორია:გარდაცვლილი 1878
კატეგორია:დომინიკელთა რესპუბლიკის პრეზიდენტები
კიევის ჩემპიონატი ჭადრაკში

**კიევის ჩემპიონატი ჭადრაკში** — საჭადრაკო ტურნირი, რომელიც ქალაქ კიევში 1900 წლიდან იმართება. ვლადიმერ ბატურას ცნობით, ტურნირები სავარაუდოდ ჯერ კიდევ 1870-იანი წლების შუა პერიოდიდან ტარდებოდა და 1900 წლამდე მას ყველაზე ხშირად ბორის ნიკოლაევი იგებდა. 1990 წლამდე ეს შეჯიბრება ამავდროულად უკრაინის ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპსაც წარმოადგენდა.

## გამარჯვებულების სია 
## სქოლიო 

კატეგორია:ჭადრაკი უკრაინაში
პლატონ თავხელიძე

**პლატონ ნოშრევანის ძე თავხელიძე** (დ. 1 იანვარი, 1902, სოფელი ფერსათი, ახლანდელი ბაღდათის მუნიციპალიტეტი, — გ. 9 მაისი, 1989, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1971), პროფესორი (1972), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1979).

1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. მოღვაწეობდა სხვადასხვა სამეცნიერო დაწესებულებაში. 1934–1936 წლებში იყო ჟურნალ „პარტიული მშენებლობის“ რედაქტორი. მისი პუბლიკაციები ძირითადად ეძღვნება საქართველოს კომუნისტური პარტიის ისტორიას და მოქცეულია იმდროინდელ იდეოლოგიურ ჩარჩოებში. მიღებული აქვს მთავრობის ჯილდოები.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული  1902
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
შოთა თათარაშვილი

**შოთა მიხეილის ძე თათარაშვილი** (დ. 1 იანვარი, 1922, თბილისი, — გ. 14 ივლისი, 1975, იქვე) — ქართველი მშენებელი, საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოხელე. აფხაზეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე (1973–1975).

1944 წლიდან იყო სსრკ კომუნისტური პარტიის წევრი. 1946 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. ერთხანს მუშაობდა სპეციალობის მიხედვით, 1948 წლიდან კომკავშირულ სამუშაოებზეა: იყო თბილისის საქალაქო კომიტეტის მდივანი და საქართველოს ცენტრალური კომიტეტის მეორე მდივანი. 1952 წლიდან ეკავა საქართველოს კომპარტიის ბორჯომის რაიონული კომიტეტის პირველი მდივნისა და თბილისის საქალაქო კომიტეტის მეორე მდივნის პოზიციები.

1953 წლიდან მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის აპარატში სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე. 1965–1971 წლებში იყო საქართველოს სსრ სასოფლო მშენებლობის მინისტრი, 1971–1973 წლებში — სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1973–1975 წლებში იკავებდა აფხაზეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პოსტს.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
ზაქარია ლაშქარაშვილი

**ზაქარია ლაშქარაშვილი** (დ.1954) - საბჭოთა პერიოდის ქართველი დისიდენტი. 1970-იანი წლებიდან ეწეოდა საბჭოთა კავშირიდან საქართველოს გამოყოფის პროპაგანდირებას. მის მიერ შექმნილი ორგანიზაციის წევრები, ავრცელებდნენ აკრძალულ ლიტერატურას და მოწოდებებს აკრავდნენ ქუჩებში. 1983 წლის ივნისში, სახელმწიფო უშიშროებამ დააპატიმრა, გეორგიევსკის ტრაქტატის 200 წლის იუბილის საწინააღმდეგო პროკლამაციების გავრცელების ბრალდებით. გაასამართლეს, საქართველოს სსრ სისხლის სამართლის კოდექსის 71 მუხლით (ანტისაბჭოთა აგიტაცია, პროპაგანდა). 1984 წლის თებერვალში მიესაჯა 5 წლით პატიმრობა და 2 წელი გადასახლება. სასჯელს იხდიდა მორდავეთისა და პერმის ბანაკებში. განთავისუფლდა 1987 წელს ამნისტიით. 1988 წელს, მოუწია საბჭოთა კავშირის დატოვება და ემიგრირდა საფრანგეთში, სადაც 1992 წლამდე, მუშაოდა რადიო თავისუფლების პარიზის ბიუროში. 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1954
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
მაქს ალეინი

**მაქს ლუის როუ ალეინი** (დ.) — ინგლისელი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს ცენტრალური მცველის პოზიციაზე პრემიერ ლიგის კლუბ „მანჩესტერ სიტიში“.

## ადრეული და პირადი ცხოვრება 
მაქს ლუის როუ ალეინიდაიბადა 2005 წლის 21 ივლისს ბრისტოლში.ის არის ინგლისისა და გლოსტერშირის ყოფილი კრიკეტის მოთამაშის, მარკ ალეინის ვაჟი.

## კლუბის კარიერა 
ალეინი ცენტრალური მცველია.მან დებიუტი შეასრულა „საუთჰემპტონის“ 18-წლამდელთა გუნდში 2020–21 წლების სეზონში, როდესაც ჯერ კიდევ 15 წლის იყო.მან „საუთჰემპტონის“ აკადემია დატოვა და 2021 წელს „მანჩესტერ სიტის“ შეუერთდა 1.5 მილიონი ფუნტის სანაცვლოდ, რომელიც, როგორც ამბობენ, ასევე მოიცავდა გაყიდვის პუნქტს 20%-მდე. მან თავისი პირველი პროფესიონალური კონტრაქტი „სიტისთან“ 2022 წლის ივლისში გააფორმა.

ალეინი „სიტის“ პირველ გუნდში 2023 წლის 13 დეკემბერს შეიყვანეს და უეფას ჩემპიონთა ლიგის მატჩში „ცრვენა ზვეზდას“ წინააღმდეგ სათადარიგოთა სკამზე დაასახელეს.2024 წლის 26 დეკემბერს ალეინი „სიტის“ მატჩის დღის განაცხადში შეიყვანეს „ევერტონთან“ პრემიერ ლიგაში მატჩისთვის, რადგან მატჩში გამოუყენებელი შემცვლელი იყო.მიუხედავად იმისა, რომ ინგლისის ახალგაზრდულ ნაკრებში საერთაშორისო მოედანზე ტრავმა მიიღო, 2025 წლის მაისში ის „მანჩესტერ სიტის“ 21-წლამდელთა წლის საუკეთესო მოთამაშედ დასახელდა.

2025 წლის 8 აგვისტოს, ალეინი შეუერთდა ჩემპიონშიფის გუნდ „უოტფორდს“ ერთწლიანი იჯარით.მეორე დღეს მან დებიუტი შეასრულა კლუბში, სეზონის გახსნითი თამაშის 87-ე წუთზე შეცვლაზე შევიდა, რომელიც „უოტფორდმა“ „ჩარლტონ ატლეტიკთან“ 1-0 წააგო.

ალეინი „მანჩესტერ სიტიში“ 2026 წლის 5 იანვარს გამოიძახეს, რათა რუბენ დიაშისა და იოშკო გვარდიოლის ხანგრძლივი ტრავმები შეევსოთ.ორი დღის შემდეგ, 7 იანვარს, მან დებიუტი შეასრულა პირველ გუნდში, შთამბეჭდავი თამაში ჩაატარა „ეტიჰად სტედიუმზე“ „ბრაიტონ ენდ ჰოუვ ალბიონის“ წინააღმდეგ ფრედ, 1-1 დასრულებულ მატჩში.მისი გარღვევის კვირა 10 იანვარს გაგრძელდა, როდესაც მან კლუბის შემადგენლობაში პირველი გოლი გაიტანა FA თასის დებიუტში მესამე რაუნდის მატჩში „ექსეტერ სიტის“ წინააღმდეგ, რომელიც 10-1 გამარჯვებით დასრულდა.

თუმცა, ალეინი მკაცრად გააკრიტიკეს 2026 წლის 20 იანვარს ბოდო/გლიმტზე ჩემპიონთა ლიგის მატჩში ნაჩვენები თამაშის გამო, სადაც უხეშმა ინდივიდუალურმა შეცდომებმა ნორვეგიული გუნდისთვის ორი გოლის გატანა გამოიწვია 3–1 გამარჯვებაში.

## საერთაშორისო კარიერა 
სხვადასხვა ასაკობრივ ჯგუფებში ინგლისის ნაკრების წარმომადგენლობის შემდეგ, ალეინს ასევე შეუძლია ბარბადოსის ნაკრებში თამაშის უფლება.

2024 წლის 10 სექტემბერს, ალეინმა დებიუტი შეასრულა ინგლისის 20-წლამდელთა ნაკრებში, რუმინეთთან 2–0 მოგებულ მატჩში, „ეჯლი პარკზე“.

2025 წლის 29 აგვისტოს, ალეინი გამოიძახეს 21-წლამდელთა ნაკრებში.10 ოქტომბერს, მან დებიუტი შეასრულა მოლდოვასთან 4–0 მოგებულ გასვლით მატჩში.

## რესურსები ინტერნეტში
*Profile
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2005
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:მამაკაცები
კატეგორია:სპორტსმენები
კატეგორია:ფეხბურთელები
კატეგორია:ფეხბურთელები ეროვნების მიხედვით
კატეგორია:ფეხბურთელები კლუბების მიხედვით
კატეგორია:ფეხბურთელები ნაკრების მიხედვით
კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები
კატეგორია:ინგლისელები
კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები
დავით თავხელიძე (დ. 1946)

#გადამისამართება დავით თავხელიძე (ინჟინერ-მექანიკოსი)
ნოდარ თათარაშვილი

**ნოდარ ივანეს ძე თათარაშვილი** (დ. 13 იანვარი, 1941, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, გენერალ-ლეიტენანტი (1996).

1970 წელს დაამთავრა ცენტრალური სამობილიზაციო კურსები, 1981 წელს — მიხეილ ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია, 1991 წელს — რიაზანის სამხედრო საავიაციო სასწავლებელი. 1958–1984 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიაში. 1984–1992 წლებში იყო აჭარის სამხედრო კომისარი. 1993 წლიდან ეკავა საქართველოს შეიარაღებული ძალების მთავარი შტაბის უფროსის მოადგილის პოზიცია. 1993–1994 წლებში იყო ცხინვალის რეგიონის სამშვიდობო ძალების სარდალი საქართველოს მხრიდან. 1994 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის, 1996 წელს — გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. 1994–1998 წლებში მსახურობდა თავდაცვის მინისტრის პირველ მოადგილედ. 1994–1996 წლებში იყო თავდაცვის სამინისტროს მთავარი შტაბის უფროსი. 1996–1998 წლებში ეკავა საქართველოს სამხედრო კომისრის პოზიცია და იყო თავდაცვის სამინისტროს სამხედრო კოლეგიის წევრი. 2001 წლიდან იმყოფება თადარიგში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი გენერლები
თამარა დუდა

**თამარა დუდა** (; დ. 5 იანვარი, 1976), ასევე ცნობილია ფსევდონიმით **თამარა გორიხა ზერნა** () —  უკრაინელი მწერალი, უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემიის ლაურეატი (2022). მას ეკუთვნის რომანი „ქალიშვილი“ ( *Доця*, 2019), რომელიც BBC-ის უკრაინულმა სამსახურმა დაასახელა „წლის წიგნად“.   თამარა დუდა ასევე ცნობილია მოხალისეობრივი საქმიანობით.

## ბიოგრაფია 
### ადრეული წლები, განათლება 
თამარა დუდა დაიბადა კიევში 1975 წელს. მამა ფიზიკოსი იყო, დედა —  მათემატიკის მასწავლებელი. 1992 წელს დაამთავრა უკრაინის ჰუმანიტარულ ლიცეუმი და 1993 წელს  სწავლა განაგრძო კიევის ტარას შებჩენკოს სახელობის ეროვნული უნივერსიტეტის  ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1998 წელს.  2003 წლიდან 2005 წლამდე სწავლობდა კიევის საერთაშორისო უნივერსიტეტში. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ შეუდგა მთარგმნელობით საქმიანობას.  ძირითადად თარგმნიდა ეკონომიკური შინაარსის ტქსტებს ინგლისურიდან უკრაინულ ენაზე.

### მოხალისეობრივი საქმიანობა და პოპულარობა 
2014-დან 2016 წლამდე დუდა რუსეთ-უკრაინის ომის დაწყების შემდეგ დონბასში  ანტიტერორისტული ოპერაციის ზონაში (ATO) მოხალისედ მუშაობდა. საავადმყოფოში შეხვდა დაჭრილ უკრაინელებს, რომლებსაც თვალის დაზიანებები ჰქონდათ. დუდამ სხვადასხვა წყაროდან, მათ შორის ამერიკის მთავრობისგან, ტაქტიკური სათვალეების შეძენა დაიწყო და შემდგომში ისინი უკრაინის არმიას გადასცა. ფრონტის ხაზზე სამსახურის დროს ფსევდონიმით Horikha Zernya Facebook-ზე აქვეყნებდა პოსტებს. შედეგად, ბევრი მიმდევარი შეიძინა. მოხალისეობრივი საქმიანობის პერიოდში შეხვდა სვიატოსლავ ბოიკოს. წყვილი მოგვიანებით დაქორწინდა. კიევის მერმა წყვილი დააჯილდოვა გაწეული საქმიანობისთვის. 

### სამწერლო კარიერა 
„ქალიშვილი“ (.: *Доця*) დუდას სადებიუტო რომანია, რომელიც გამოაქვეყნა  გამომცემლობა „ბილკამ“ 2019 წელს. მოქმედება ვითარდება 2014 წელს აღმოსავლეთ უკრაინაში შეიარაღებული კონფლიქტის დროს.  რომანი მოგვითხრობს დონეცკელ ბიზნესმენ ნატალიაზე, რომელიც ომში მოხალისედ იბრძვის. „ქალიშვილი“ ითარგმნა ინგლისურ, ლატვიურ, ლიეტუვურ, მაკედონიურ და პოლონურ ენებზე. იგეგმება რომანის ეკრანიზაცია. „ქალიშვილი“ BBC News Ukrainian-ის მიერ დასახელდა წლის წიგნად, ხოლო 2022 წელს  უკრაინის პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ ავტორს მიანიჭა ეროვნული შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია. 

დუდას მეორე ნაწარმოები, „ინტერვენციის პრინციპი“ გამოიცა 2021 წელს. რომანის მთავარი გმირია, დაქვრივებული მათემატიკის პროფესორი სტანისლავა, რომლის მეუღლეც დაიღუპა რუსეთ-უკრაინის ომში. ის ბრუნდება ჩერკასის რაიონში მშობლიურ ქალაქში, რათა მეგობარს დაეხმაროს დაკარგული საცოლის ადგილსამყოფელის პოვნაში. აღსანიშნავია, რომ რომანის ბოლოს სტანისლავა  ვლადიმერ პუტინის საფლავზე ცეკვავს.

## პირადი ცხოვრება 
თამარა დუდას მეუღლეა მუსიკოსი სვიატოსლავ ბოიკო. წყვილს სამი შვილი ჰყავს. COVID-19 პანდემიის დროს დუდა  ოჯახითან ერთად კიევიდან სუმის ოლქში, ხლუხოვის მახლობლად მდებარე სოფელში გადავიდა საცხოვრებლად.

## ციტატები 
## რესურსები ინტერნეტში
*
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:უკრაინელი მწერლები
კატეგორია:უკრაინელი ქალი მწერლები
კატეგორია:კიევში დაბადებულები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები