open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გიორგი ვაშაყმაძე

**გიორგი ვაშაყმაძე** (დ. 14 იანვარი, 1956, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ბიოფიზიკოსი.

1978 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი და 1982 წელს მიხეილ ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოფიზიკის კათედრის ასპირანტურა. 

1982-1983 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 1984-1987 წლებში — აგროსამრეწველო პროდუქციის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი და საექსპერიმენტო-საკონსტრუქტორო ინსტიტუტის ლაბორატორიის გამგე, 1987-1991 წლებში —  აგროსამრეწველო პროდუქციის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი და საექსპერიმენტო-საკონსტრუქტორო ინსტიტუტის განყოფილების გამგე, 1991-1999 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფოტოსინთეზის პრობლემური ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 1996 წელს — საქართველოს ნავთობის საერთაშორისო კონსორციუმის სტრატეგიული დაგეგმვისა და უცხოეთთან ურთიერთობის დეპარტამენტის უფროსი, 1996-1999 წლებში — სააქციო საზოგადოება საქართველოს ნავთობის საერთაშორისო კორპორაციის გენერალური დირექტორი, 1999 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფოტოსინთეზის პრობლემური ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი.

1999-2004 წლებში ვაშაყმაძე იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“. 2005 წლიდან მუშაობდა შპს Spectrum Consulting-ში. 2006 წელს კორპორაციული სტრატეგიის დირექტორის რანგში შეუერთდა საერთაშორისო კონსორციუმს, რომლის მიზანია შავი ზღვის გასწვრივ საქართველოდან ევროპაში გაზსადენის მშენებლობა. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1956
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ნიკოლოზ დგებუაძე

**ნიკოლოზ (კოკინია) ნიკოლოზის ძე დგებუაძე** (დ. 1900, სოფ. ღანირი, ახლანდ. სამტრედიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე.

დაამთავრა ქუთაისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1918). 1920 წლიდან სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. 1917 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი და მისი ახალგაზრდული ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი. 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის არმიაში. მხედრული წარჩინებისათვის დაჯილდოებული იყო წმ. გიორგის ჯვრით. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. 1922–1924 წლებში იყო ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ახალგაზრდული ორგანიზაციის იატაკქვეშა ცენტრალური კომიტეტის და პარტიის სამხედრო კომისიის წევრი. მონაწილეობდა 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მომზადებაში. აჯანყების დღეებში დააპატიმრეს და დახვრიტეს ძმასთან — ლევან დგებუაძესთან ერთად. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1900
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1924
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
დედაბრიშვილი

საკუთარი სახელი **დედაბრიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* შიო დედაბრიშვილი — მწერალ შიო არაგვისპირელის ნამდვილის სახელი და გვარი
* შიო დედაბრიშვილი — არქეოლოგი

კატეგორია:ქართული გვარები
შარიტე

[300px|მინი|კლინიკა „შარიტეს“ სათაო კამპუსი [მიტე (ბერლინის რაიონი)|მიტეს რაიონში, ბერლინი (Campus Charité Mitte)]]
**შარიტე – ბერლინის საუნივერსიტეტო მედიცინის კლინიკა** () — ევროპის ერთ-ერთი უმსხვილესი საუნივერსიტეტო კლინიკა;  ჰუმბოლდტის და ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტების შვილობილი. „შარიტე“ დაარსდა 1710 წელს და ამჟამად არის გერმანიის კვლევითი ფონდის მრავალი გაერთიანებული კვლევითი ცენტრის მფლობელი. იგი გერმანიის ერთ-ერთი ყველაზე კვლევატევადი სამედიცინო დაწესებულებაა. 2012-2020 წლებში „შარიტე“ Focus-ის რეიტინგში გერმანიის 1000 საუკეთესო საავადმყოფოს შორის საუკეთესოს სტატუსის მფლობელი იყო. 2019 და 2020 წლებში Newsweek-მა „შარიტე“ მსოფლიოს ხუთ საუკეთესო საავადმყოფოს შორის და ევროპის საუკეთესო კლინიკად დაასახელა. 2019 წლიდან არის ბერლინის საუნივერსიტეტო ალიანსის ინსტიტუტი, რომელშიც გაერთიანებულნი არიან ბერლინის ტექნიკური, თავისუფალი და ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტები და მასში 2019 წლის მდგომარეობით მოღვაწეობდა 290-ზე მეტი პროფესორი და 8077-ზე მეტი სტუდენტი. „შარიტეს“ კლინიკაში მოღვაწეობდა მედიცინის და ფიზიოლოგიის დარგში ნობელის პრემიის ლაურეატი გერმანელი მეცნიერების უმეტესობა, მათ შორის რობერტ კოხი, ემილ ფონ ბერინგი და პაულ ერლიხი.

## სათაურის ტექსტი 
კატეგორია:საავადმყოფოები ანბანის მიხედვით
მიხეილ ფარცვანიძე

**მიხეილ ივანეს ძე ფარცვანიძე** (დ. 1876, ქ. ქუთაისი, — გ. 27 დეკემბერი, 1937) — ქართველი ვეტერინარი ექიმი, ვეტერინარული სამსახურის ერთ-ერთი ორგანიზატორი საქართველოში.

მიიღო უმაღლესი ვეტერინარული განათლება ხარკოვის უნივერსიტეტში. აქტიურ პრაქტიკულ და სამეცნიერო მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს და კავკასიის სხვადასხვა რაიონში. 1918 წელს მ. ფარცვანიძის ინიციატივით ქუთაისში დაარსდა მსხვილფეხა საქონლის ჭირის საწინააღმდეგო სადგური, რომელიც 1919 წელს სოფელ ტაბახმელაში გადმოიტანეს. შემდეგ იყო საქართველოს ზოოვეტერინარული ინსტიტუტის პროფესორი. მასობრივი რეპრესიების დროს, 1937 წელს დააპატიმრეს და დახვრიტეს „კონტრრევოლუციური და მავნებლური საქმიანობის“ ბრალდებით. 

## ბიბლიოგრაფია
* ვეტერინარია (ეპიზოოტოლოგია და ორგანოთა ავადმყოფანი) : აგრონომ და ექიმ სტუდენტთა სახელმძღვანელო. ორ ნაწილად / მიხეილ ფარცვანიძე. - ტფილისი : სახ. უნ-ტის გამოცემა, 1921;
* ვეტერინარიის საფუძვლები. - ახალი გამოც.. - ტფ. : სახელგამის სასწ. პედაგ. სექტორი, 1933. 

## ლიტერატურა
* ვეტერინარიის ფუძემდებლები საქართველოში და მათი მომდევნო თაობა (ავტორი). / კაპანაძე, კარპეზ. - თბ., 1997.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ფარცვანიძე მიხეილ ივანეს ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა] / ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდი სამხრეთ კავკასიაში, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო, საერთაშორისო საზოგადოება „მემორიალი“, საქართველოში შვეიცარიის საელჩო. - 2013.

კატეგორია:დაბადებული 1876
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:ქართველი ვეტერინარები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
პი შენგი

**პი შენგი**, *ბი შენი* — ჩინელი ხელოსანი. საფუძველი ჩაუყარა წიგნის ბეჭდვას მოძრავი ლიტერებით. 1041–1048 წლებში გამომწვარი თიხისგან დაამზადა მოძრავი ლიტერები, რომელბსაც ბლანტი ფისოვანი ნარევით რკინის ასაწყობ ფორმებში ამაგრებდნენ. ლიტერებზე ტუშის წასმის შემდეგ ტექსტს ბეჭდავდნენ ქაღალდზე.

## ლიტერატურა
კატეგორია:XI საუკუნის ადამიანები
რობერტ თავაძე

**რობერტ გერონტის ძე თავაძე** (დ. 24 აპრილი, 1930, თბილისი, — გ. 16 აპრილი, 2004, იქვე) — ქართველი სამხედრო პირი, საბჭოთა გენერალ-ლეიტენანტი (1979).

1948 წელს დაამთავრა სსრკ სამხედრო-საჰაერო ძალების სპეცსკოლა, 1951 — ვლადიკავკაზის სამხედრო-საავტომობილო სასწავლებელი, 1970 წელს — სსრკ შეიარაღებული ძალების გენშტაბის კ. ვოროშილოვის სახ. სამხედრო აკადემია, 1973 წელს — ლენინგრადის ზურგისა და ტრანსპორტის სამხედრო აკადემია. 

1951 წლიდან მსახურობდა შორეულ აღმოსავლეთში, 3 წელი — ჩინეთში, შემდეგ — მოლდავეთში, უკრაინაში, 1970 წლიდან — ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქში, 1976 წლიდან — ისევ შორეულ აღმოსავლეთში. 1985–1988 წლებში იყო შორეული აღმოსავლეთის მიმართულების ჯარების მთავარი სარდლის მოადგილე. 1992–1995 და 1998–1999 წლებში დანიშნული იყო საქართველოს თავდაცვის მინისტრის მოადგილედ. 1999–2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. არის ვახტანგ გორგასლის ორდენის სრული კავალერი (2000).

## ლიტერატურა
*

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი გენერლები
კატეგორია:საბჭოთა გენერლები
რობერტ
ანზორ თამარაშვილი

**ანზორ თამარაშვილი** (დ. 14 სექტემბერი, 1947, ახალციხე — გ. 22 თებერვალი, 2023) — ქართველი მუსიკოსი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.

1976 წელს დაამთავრა ქ. თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის მეორე სამუსიკო სასწავლებელი გუნდის დირიჟორის სპეციალობით. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:ახალციხეში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2023
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
სპორტი დიდ ქალაქში

**სპორტი დიდ ქალაქში** — ქართული სპორტული ტელეგადაცემა მთავარი არხის ეთერში. პირველად გავიდა 2019 წელს. გადაცემის წამყვაენები არიან ნანუკა ჟორჟოლიანი და დავით ერაძე.

## სქოლიო
კატეგორია:მთავარი არხი
ილია თავბერიძე

**ილია თავბერიძე** (დ. 4 აპრილი, 1969, ოზურგეთი) — ქართველი ჟურნალისტი, მკვლევარი, საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი.

1992 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2009 წლიდან არის საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის ახალი ამბების დეპარტამენტის კულტურის მიმართულების რედაქტორი. არის საქართველოს რადიოს გადაცემა „რადიოკალენდარის“ ავტორი და წამყვანი. 2006-2018 წლებში იყო ჟურნალ „არაბესკის“ (თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის გამოცემა) მთავარი რედაქტორი.

## ბიბლიოგრაფია
არის ავტორი რამდენიმე წიგნისა, ასევე სერიია „პუბლიკაციები გურიის მატერიალური და სულიერი  მემკვიდრეობის ისტორიიდან“ დამაარსებელი და რედაქტორი.

*
*

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1969
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
ვალერიან ბილანიშვილი

**ვალერიან მიხეილის ძე ბილანიშვილი**, *ვალერი მიხეილის ძე ბილანოვი*, (დ. 1869, სოფ. პატარძეული, ახლანდ. საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 20 თებერვალი, 1938, მინუსინსკი, კრასნოიარსკის მხარე, რსფსრ) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი.

თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. პროფესიით მუშა. 1896 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი, შემდეგ მიემხრო მენშევიკების ფრაქციას. 1900-1901 წლებში დაპატიმრებული იყო რევოლუციური საქმიანობისთვის. 1903 წელს არალეგალურ სტამბაში ბეჭდავდა პროკლამაციებს, რის გამოც, 1903 წლის 7 მაისს ვოლოგდის გუბერნიაში გადაასახლეს. 1905 წელს კვლავ რევოლუციურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისში, მუშაობდა სოციალ-დემოკრატთა არალეგალურ სტამბაში. 1905 წლის შემოდგომაზე იყო სომეხ-თათრების შეტაკების აცილების მიზნით, სოციალ-დემოკრატების ორივე ფრთის (მენშევიკები და ბოლშევიკები) წარმომადგენლებით დაკომპლექტებული შეიარაღებული რაზმის წევრი. 1918-1921 წლებში პარტიულ და ადმინისტრაციულ სამუშაოებზე იყო. გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დროს ხელმძღვანელობდა გამოსვლების მომზადებას გარეკახეთში. 1924 წელს დააპატიმრეს. 1925 წელს სასამართლომ მიუსაჯა 3 წლით პატიმრობა, რომელიც შეეცვალა სასჯელისგან გათავისუფლებით. „კონტრრევოლუციური საქმიანობის“ ბრალდებით დაპატიმრებული იყო 1926, 1929 და 1933 წლებში. გადაასახლეს მინუსინსკში, სადაც 1937 წლის ნოემბერში კვლავ დააპატიმრეს და 1938 წლის თებერვალში დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1956 წელს. 

## ლიტერატურა
*  ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი.-თბ.,2018.-გვ.397;
* 1924 წლის აჯანყების მონაწილეთა სასამართლო პროცესი. დოკუმენტები და მასალები (1925 წლის ივლისი-აგვისტო). გამოსაცემად მოამზადა და შესავალი წერილი დაურთო ლევან ჯიქიამ. გამომცემლობა „უნივერსალი“, თბილისი, 2012;
* Книга памяти жертв политических репрессий Красноярского края. Том 1 (А-Б). Красноярск, 2004. - ISBN 5-98399-013-6.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Книга памяти жертв политических репрессий Красноярского края. Том 1 (А-Б).

კატეგორია:დაბადებული 1869
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ავთანდილ თევზაძე

**ავთანდილ თევზაძე** (დ. 21 ოქტომბერი, 1963, სამტრედია) —  ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1991 წელს დაამთავრა ნიჟნი-ნოვგოროდის პოლიციის აკადემია (რუსეთის ფედერაცია) იურისტ-სამართალმცოდნის კვალიფიკაციით, 1999 წელს — ასპირანტურა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის მაჟორიტარი).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი იურისტები
მერაბ თევდორაძე

**მერაბ თევდორაძე** (დ. 1 ოქტომბერი, 1955, თბილისი — გ. 2005) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1991 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2005
კატეგორია:ქართველი იურისტები
მ
ირაკლი იაშვილი

**ირაკლი იაშვილი** (დ. 1 ოქტომბერი, 1962, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1984 წელს დაამთავრა მოსკოვის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის საინჟინრო-ეკონომიკური ფაკულტეტი ინჟინერ-ეკონომისტის სპეციალობით. 1990 წელს მოსკოვის მსუბუქი მრეწველობის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „მემარჯვენე ოპოზიცია, მრეწველები, ახლები“. 2008 წლის 7 ივნისიდან 27 ივნისამდე იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ირაკლი
ალბერტ ინდუაშვილი

**ალბერტ ინდუაშვილი** (დ. 12 მაისი, 1962, სოფ. ურბნისი, ახლანდ. ქარელის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1986 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქარელის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი იურისტები
დავით კესელიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)

**დავით კესელიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* დავით კერესელიძე — დიპლომატი
*დავით კერესელიძე — საქართველოს პარლამენტის მეხუთე მოწვევის წევრი
გელა კვარაცხელია

**გელა კვარაცხელია** (დ.  30 იანვარი, 1966, სოფ. მერხეული, ახლანდ. გულრიფშის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

1993 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.

## რესურსები ინტერნეტში
*გელა კვარაცხელია — ბიბლიოვიკი

კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები (1993)
კატეგორია:გულრიფშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
გელა
დე გრაი დე ფუა

**შარლ დე გრაი დე ფუა** (; დ. და გ. თარიღი უცნობია) — XVIII საუკუნის მეორე ნახევრის ფრანგი ოფიცერი. რუსეთ-ოსმალეთის ომის (1768-1774) დროს რუსეთის არმიაში კაპიტნად მსახურობდა და გენერალ ტოტლებენის ადიუტანტი იყო. მასთან ერთად 1770 წლის სექტემბერში შემოვიდა საქართველოში. 1777–1783 წლებში დაწერა მემუარული ხასიათის რელაცია, რომელიც ინახებოდა საფრანგეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს არქივში (პირველად გამოსცა 1954 წელს ინგლისელმა ქართველოლოგმა დ. ლენგმა). 

რელაციაში აღწერილია იმდროინდელი საქართველო, გადმოცემულია ცნობები ქვეყნის სოციალურ-პოლიტიკური და ეკონომიკური ვითარების შესახებ. ავტორი აღწერს ტოტლებენის ჯარის შემოსვლას საქართველოს სამხედრო გზით სტეფანწმინდაში, მეფე ერეკლე II-ისა და ტოტლებენის შეხვედრას, ერეკლეს სასახლეს თბილისში, მეფე სოლომონ I-თან ტოტლებენის შეხვედრას და სხვ. დე გრაი დე ფუა მომსწრე იყო ქართველ-რუსთა ჯარის ოსმალებთან ბრძოლისა აწყურის ციხის აღების დროს. იგი დეტალურად აღწერს საომარი კამპანიის მსვლელობას და, როგორც სამხედრო საქმის მცოდნე, სწორ შეფასებას აძლევს ერეკლე II-ის ტაქტიკას და სტრატეგიას. რელაცია ადასტურებს, რომ საქართველოს პოლიტიკური წრეები მტკიცედ ადგნენ პრო-რუსული პოლიტიკური ორიენტაციის გზას. დე გრაი დე ფუა აღნიშნავს ქართველებისა და ზოგიერთი კავკასიის სხვა ხალხის ყოფის დეტალებს. მაგ., მას შეუნიშნავს საქართველოში დამკვიდრებული ჩვევა, რომლის მიხედვითაც მამაკაცი მამაკაცს სახეზე არ კოცნის. რელაციაში იგრძნობა მისი სიმპათიები ერეკლე II-ის მიმართ. დე გრაი დე ფუა თავდაპირველად ტოტლებენის ნდობით აღჭურვილი პირი იყო, შემდეგ იგი ტოტლებენის წინააღმდეგ განზრახულ ოფიცრების შეთქმულებას მიემხრო და თბილისში დარჩა ერეკლე II-ის კარზე. ტოტლებენმა კაპიტან დე გრაის და პოდპოლკოვნიკების — თავად ნიკოლოზ იურის ძე რატიევის (რატიშვილი) და ნაუმ ნიკოლოზის ძე ჩოგლოკაევის (ჩოლოყაშვილი) შეპყრობისთვის ჯილდოც დააწესა. 1771 წლის 22 აპრილს შეთქმულების სხვა მონაწილეებთან ერთად ყაზანში გაასამართლეს, დიდ დამნაშავედ ვერ ცნეს და უნტერ-ოფიცრად ჩამოაქვეითეს.

## ლიტერატურა
*Lang, D. M., Count Todtleben's Expedition to Georgia 1769-1771 according to a French Eyewitness, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London, Vol. 13, No. 4 (1951), pp. 878-907.
* დე გრაი დე ფუას ცნობები საქართველოს შესახებ. ფრანგულიდან თარგმნა, შესავალი, შენიშვნები და საძიებლები დაურთო ჯ. ოდიშელმა, თბ., 1985.

კატეგორია:ფრანგი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
მთავარი ბიჭები

**მთავარი ბიჭები** — ქართული კომედიური ტელეგადაცემა მთავარი არხის ეთერში. ეთერში პირველად 2020 წელს გავიდა. გადაცემის წამყვანები არიან: ნიკა გრიგოლია, ილო ბეროშვილი და ვანიკო თარხნიშვილი.

## სქოლიო
კატეგორია:მთავარი არხი
ლიმონათი

**ლიმონათი** — ყვითელი ფერის უალკოჰოლო გამაგრილებელი სასმელი.  ტრადიციულად, შეიცავს ლიმნის წვენს ან ლიმონმჟავას, წყალს და შაქარს, სიროფს ან თაფლს https://web.archive.org/web/20151009223156/http://www.buzzle.com/articles/history-of-lemonade.html სიტკბოსთვის, ინდოეთში და პაკისტანში - მარილს ან შაფრანს. ჩვეულებრივად ცივად იხმარება. ლიმონათი განსხვავდება ქვეყნის მიხედვით, უმეტესად გაზიანობით და სხვა ინგრედიენტების დამატებით. სხვა ხილისგან, მაგ. ცაცხვისგან, ალუბლისგან ან ფორთოხლისგან დამზადებულ მსგავს სასმელევბს ხშირად ასევე ლიმონათს უწოდებენ. ლიმონათი თირკმელისთვის სასარგებლოდ ითვლება.

დასავლურ ქვეყნებში ყველაზე პოპულარულია ტრადიციული, ახალი ლიმნის წვენისგან უმეტესად სახლში დამზადებული ლიმონათი. გამთბარს მას ყელის ტკივილის წამლადაც ხმარობენ. ამერიკის შეერთებულ შტატებში და კანადაში არსებობს ზაფხულის თვეებში ბავშვების და მოზარდების მიერ ფულის ასაგროვებლად ქუჩაში ლიმონათის სტენდების გახსნის ტრადიცია. ქარხნულად დამზადებულ ლიმონათს სზვადასხვა ხილის წვენით, არომატიზატორით და დანამატით ხშირად ვარდისფერ ლიმონათს უწოდებენ. არსებობს ასევე ყავისფერი ლიმონათი, რომელსაც ყავისფერ შაქარს უმატებენ.

## ისტორია 
პირველად ლიმონათი გაჩნდა ინდოეთში - ლიმონის და შაქრის სამშობლოში. პირველი ლიმონათი ნიმბუ პანის სახელით იყო ცნობილი https://www.lexico.com/definition/nimbu_pani . ეგვიპტეში ნაპოვნია ლიმონათის ადრეული წერილობითი ხსენება, რომელიც თარიღდება დაახლოებით 1000 წლით. ითვლება, რომ ლიმნის ნაყოფი აზიიდან შემოიტანეს დაახლოებით 700 წელს. გლეხები წყალზე ამზადებდნენ ლიმნის, ფინიკისა და თაფლის სასმელს. 1676 წელს პარიზში დაარსდა კომპანია Compagnie de Limonadiers, რომელმაც ლიმონათის გაყიდვაზე მონოპოლია დაამყარა. ლიმონათი იყიდებოდა ქუჩებში ჭიქებით, გამყიდველები მას ტომარაში ზურგით ატარებდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ გაზიანი წყალი 1767 წელს გამოიგონეს, გაზიანი ლიმონათის პირველი ხსენება გვხვდება 1833 წელს. წყაროდან ცნობილია, რომ სასმელი პოპულარობით სარგებლობდა ბრიტანეთში. ვარდისფერი ლიმონათი გამოიგოეს XIX საუკუნეში ჭიქაში შემთხვევით დარიჩინის ჩაგდებით.

ლიმონათის წარმოშობაზე არსებობს ლეგენდა, რომ საფრანგეთის მეფის ლუდოვიკო I კარზე მეღვინეს ერთმანეთში აერია წვენი და ღვინო. წვენი უკვე მეფის სუფრაზე მიჰქონდათ და მან მხოლოდ მინერალური წყლის დამატება მოასწრო. მეფეს სასმელი მოეწონა და მან ფრანგულ არისტოკრატიულ წრეში პოპულარობა მოიპოვა.

## წყაროები 
* https://www.lexico.com/definition/nimbu_pani 
* https://web.archive.org/web/20151009223156/http://www.buzzle.com/articles/history-of-lemonade.html
* https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/lemonade

კატეგორია:უალკოჰოლო სასმელები
კატეგორია:გასტრონომია
ქსენია კახნოვიჩი

**ქსენია კახნოვიჩი** (დ. 29 იანვარი, 1987, ვლადივოსტოკი, რუსეთის სფსრ, სსრკ) — რუსი მოდელი. 2004 წელს მან მოიგო პროექტ „შენ ხარ მოდელი“-ს პირველი სეზონი რუსეთში, ამ დროს ის 16 წლის იყო. ის გამოდის ისეთი ბრენდების ჩვენებებზე როგორებიცაა: „Versace“, „Gucci“, „Hermes“, „Louis Vuitton“, „Christian Dior“, და „Dolce and Gabbana“. თანამშრომლობს სააგენტო „IMG Models“-თან.

## რესურსები ინტერნეტში
* fashionmodeldirectory.com

კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1987
კატეგორია:რუსი მოდელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დავით კერესელიძე (პოლიტიკოსი)

**დავით კერესელიძე** (დ. 25 მაისი, 1965, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

1988 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ვაჭრობის ეკონომიკისა და საქონელმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
დ
ვალერი კვარაცხელია (მეხუთე მოწვევა)

**ვალერი კვარაცხელია** (დ. 19 აგვისტო, 1958, წალენჯიხა) — ქართველი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი.

1984 წელს დაამთავრა კალინინის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი, ხოლო 1992 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის „სპეცფაკულტეტი“ — ბიზნესის უმაღლესი სკოლა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები
ბაჰამის კუნძულების სამზარეულო

200px|მინი|ჩრდილო ბაჰამური ქვის იგუანა
**ბაჰამის კუნძულების სამზარეულო** მოიცავს ზღვის პროდუქტებს, როგორებიცაა თევზები, მოლუსკები, კიბორჩხალები, ლოკოკინები და სხვ. აქ ასევე გვხვდება ტროპიკული ხილი, ბრინჯი, ბარდა, ე.წ მტრედის მუხუდო, კარტოფილი და ღორის ხორცი. კერძების პოპულარულ საკმაზებს მიეკუთვნებიან წითელი წიწაკა, ლაიმი, პომიდორი, ხახვი, ნიორი, ე.წ იამაიკური წიწაკა, დარიჩინი, რომი და ქოქოსი. აქ საკვები პროდუქტების დიდი ნაწილი სხვა ქვეყნებიდან შემოდის. ნასაუში არსებული რესტორანი "თრეველერს რესთი" ნამდვილი ადგილობრივი საკვებითაა ცნობილი. ის გუმბეი სმეშისგან განსხვავდება, რომელიც ალკოჰოლს, კერძოდ კი რომს შეიცავს. თრიფლ ბი ალაოზე დამზადებული არაალკოჰოლური სასმელია, რომელსაც კომპანია ბაჰამური ლუდსახარში უშვებს. 

ძირითადი ალკოჰოლური სასმელი ბაჰამებზე რომია. იგი გამოიყენება სხვადასხვა კოქტეილების დასამზადებლადაც. სქაი ჯუსი სასმელია, რომელიც ქოქოსის წვენის, შედედებული რძისა და ჯინისგან მზადდება. ბაჰამური ლუდსახარში ასხავს შემდეგ ლუდებს: სენდსი, ბაშ ქრექი, ჰაი როკი და სთრონგ ბექი.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების სამზარეულო
ნიკოლოზ კვეზერელი

**ნიკოლოზ კვეზერელი** (დ. 7 თებერვალი, 1973, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, ხოლო 1994 წელს — აშშ სატრანსპორტო საშუალებების ტერორისტული აქტებისაგან დაცვის სპეციალური კურსები (ვაშინგტონი, აშშ). 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი). 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „ახალი საქართველოსთვის“.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი იურისტები
ნიკოლოზ
ანასოფია რობი

**ანასოფია რობი** ( დ.8 დეკემბერი, 1993) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და მოდელი.

## ადრეული ცხოვრება
რობი დაიბადა კოლორადოს შტატის ქალაქ დენვერში, ჟანეტ (ინტერიერის დიზაინერი) და დევიდ რობების (არქიტექტორი) ოჯახში. მას დედის ბებიის, ანასოფიას სახელი დაარქვეს. რობი არის დანიური, ინგლისური, ირლანდიური, შოტლანდიური და შვედური წარმოშობის გვარი. თავისი მსახიობური ნიჭით სხვების დაინტერესება დაიწყო საეკლესიო სცენაზე 500 ადამიანის წინაშე გამოსვლისას. მან ოთხნახევარი წელი იასპარეზა ცეკვასა და ტანვარჯიშში, მაგრამ თავი დაანება მსახიობობის გამო.

## ფილმოგრაფია
### ფილმები
### ტელევიზია
## საუნდტრეკები
## ჯილდოები და ნომინაციები
2008 წლის 30 მარტს რობმა მოიგო თავისი პირველი კარირეული ჯილდო, როდესაც ახალგაზრდა შემსრულებლის დაჯილდოება-ზე მთავარ ახალგაზრდა მსახიობად დაასახელეს როლისთვის, ფილმში *ხიდი ტერაბითიაში*.  თავად ფილმმა მოიგო ახალგაზრდა მსახიობების ჯილდო. 2009 წლის 24 აპრილს მან მიიღო *ჰორიზონტის* პრემია Palm Beach-ის მე-14 ყოველწლიურ საერთაშორისო კინოფესტივალზე. მას მიენიჭა *ამომავალი ვარსკვლავის ჯილდო* დენვერის კინოფესტივალზე, 2009 წლის 12 ნოემბერს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი
* 
* 
* ანასოფია რობი - Last.fm
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები
კატეგორია:ამერიკელი მოდელები
კატეგორია:დაბადებული 1993
კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დედაციხე (კასპის მუნიციპალიტეტი)

**დედაციხე** — ადრინდელი შუა საუკუნეების ხანის ციხესიმაგრე აღმოსავლეთ საქართველოში, კასპის მუნიციპალიტეტში, ისტორიულ თეძმის ხევში, მდინარე თეძმის მარჯვენა სანაპიროზე.

ციხე აღმართულია მაღალ, კლდოვან მწვერვალზე. ოთხკუთხა გალავნის შიგნით არის კოშკი, თონე, წყალსაცავები, ციხის ძირში კი — ნასოფლარი და დარბაზული საყდრის ნანგრევი. VII საუკუნის სომხურ გეოგრაფიაში თანამიმდევრულადაა ჩამოთვლილი საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები, მ. შ. იხსენიება ტანის ხევი (თეძამ-ატენის ხეობები), რომლის სათავეშია „დევციხე“ (ქართულ წყაროებში დევციხე არ არის მოხსენიებული). XVIII საუკუნის გეოგრაფი ვახუშტი ბატონიშვილი ამ ადგილას ასახელებს დედაციხეს. დედაციხის ასეთი მნიშვნელობა განპირობებული უნდა იყოს თეძმისა და ატენის ხეობებით, ქართლიდან თრიალეთში მიმავალი გზებით, რომლებიც სწორედ აქ გადიოდა. მათ როლზე მეტყველებს ნახიდურები თეძამზე და იქაური ტოპონიმები: „სავანეთი", „ნადარბაზევი", „ბოგირი". IX საუკუნეში, კლდეკარის ციხის აგების შემდეგ, დედაციხის მნიშვნელობა ეცემა — აქ სხვა სააღმშენებლო ფენა აღარ ჩანს.

## ლიტერატურა
* ბერძენიშვილი დ., ციხეთა შესწავლის ზოგიერთი საკითხი, «ძეგლის მეგობარი», 1968, №14;

კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
აღორძინება (გაზეთი, გორი)

**„აღორძინება“** — ქართული ერთჯერადი საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი. საქართველოს ეროვნული თანხმობასა და აღორძინების კავშირის გორის რეგიონული ორგანიზაციის ორგანო. გამოდიოდა გორში 1992 წელს. გამოვიდა 2 ნომერი — 3 სექტემბერსა და 9 ოქტომბერს. შედგებოდა 4 გვერდისაგან.

## რესურსები ინტერნეტში 
* „აღორძინება“ — ქართული გაზეთები

## სქოლიო 
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
კატეგორია:გორის გაზეთები
შიო დედაბრიშვილი

**შიო შოთას ძე დედაბრიშვილი** (დ. 30 ივლისი, 1932, ქ. ბორჯომი, — გ. 15 ოქტომბერი, 1977, თბილისი) — ქართველი არქეოლოგი. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1970). მწერალ შიო არაგვისპირელის შვილიშვილი.

1957 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1960 წლიდან მონაწილეობდა ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიურ ექსპედიციებში. 1961 წლიდან იყო ამავე ინსტიტუტის თანამშრომელი. 1977 წლიდან არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელი. მის სახელთანაა დაკავშირებული იორ-ალაზნის აუზის ადრინდელი და შუა ბრინჯაოს ხანის ძეგლების გეგმაზომიერი არქეოლოგიური გათხრების დაწყება. მან ცენტრალურ ამიერკავკასიაში გამოყო მტკვარ-არაქსის კულტურის ლოკალური ვარიანტები, გამოიკვლია ამ კულტურის კავშირი შუა ბრინჯაოს ხანის მასალასთან.

## ბიოგრაფია
* ზემო ალვანის შუა ბრინჯაოს ხანის სამარხი, კრ.: კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის შრომები, IV, თბ., 1980 (თანაავტ. რ. რუსიშვილი);  
* სადუღას ველის შუა ბრინჯაოს ხანის გორასამარხი, იქვე, VI, თბ., 1984 (თანაავტ. რ. რუსიშვილი);  
* Памятники эпохи ранней и средней бронзы, კრ.: Труды Кахетской археологической экспедиции I, Тб., 1969;  
* Курганы алазанской долины, იქვე, II, Тб., 1979;  
* Археологические исследования на новостройках Кахетии, კრ.: Археологические исследования на новостройках ГССР, Тб., 1976 (თანაავტ.: К. Н. Пицхелаури). 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
კატეგორია:ბორჯომში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი არქეოლოგები
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ვახტანგ კვიციანი

**ვახტანგ კვიციანი** (დ.  25 ოქტომბერი, 1957, თბილისი)  — ქართველი პოლიტიკოსი.

1982 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.

## რესურსები ინტერნეტში
*ვახტანგ კვიციანი — ბიბლიოვიკი

კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1957
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ცეზარ ჩოჩელი

**ცეზარ ჩოჩელი** (დ. 10 იანვარი, 1968, დაბა ლენინგორი, ახლანდ. ახალგორი) — ქართველი ეკონომისტი, ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი.

1991 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ვაჭრობის ეკონომიკის სპეციალობით. 1991-1997 წლებში ლუდსახარში „ლომისის“ აქციონერი. 1997-2002 წლებში — შპს „ლომისის“ დირექტორად.

2013 წლის 24 იანვარს სამეწარმეო საქმიანობაში უკანონო მონაწილეობისა და უკანონო შემოსავლების ლეგალიზაციის ბრალდებით დააკავეს. 26 იანვარს გაათავისუფლეს 200 000 ლარის გირაოს სანაცვლოდ. 2015 წლის მარტში მიცემულ ინტერვიუში განაცხადა, რომ მის წინააღმდეგ დაწყებული ორი სისხლის სამართლის საქმე დასრულდა, ყადაღა მოხსნილი აქვს ყველა კომპანიას, დარჩენილი იყო მხოლოდ „ბარამბო“.

2016 წელს მონაწილეობას იღებდა საპარლამენტო არჩევნებში, კენჭს იყრიდა №37 საარჩევნო ოლქის (მცხეთის მუნიციპალიტეტი) მაჟორიტარად. მეორე ტურშიც 49,92%-ით (13692 ხმა) მეორე ადგილზე გავიდა, დამარცხდა დიმიტრი ხუნდაძესთან.

2020 წლის აგვისტოში ცეზარ ჩოჩელმა კახა ოქრიაშვილთან ერთად დააარსა პარტია „პროგრესი და თავისუფლება“. მოგვიანებით ცნობილი გახდა, რომ პარტია ოპოზიციურ გაერთიანება „ძალა ერთობაშიას“ შეუერთდა და ცეზარ ჩოჩელი კენჭს ამ ბლოკის სახელით მცხეთა-მთიანეთის სამაჟორიტარო ოლქში იყრიდა. 23 სექტემბერს „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ოფიციალურად წარადგინა მცხეთა-დუშეთი-თიანეთი-ყაზბეგის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად საქართველოს საპარლამენტო არჩევნებში. მან ხმების 33,78% (17134) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. მეორე ტურში მონაწილეობაზე და პარლამენტში პარტიული სიით შესვლაზეც უარი განაცხადა (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით). ოფიციალურად 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.

ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1968
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:ახალგორში დაბადებულები
ცეზარ
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სოციალისტური სოფელი

**სოციალისტური სოფელი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* სოციალისტური სოფელი — ხობის მუნიციპალიტეტის სოფელ დასახლების ძველი სახელწოდება.

## პერიოდიკა 
;გაზეთები:
* „სოციალისტური სოფელი“ — ასპინძა, 1939–1961;
* „სოციალისტური სოფელი“ — გეგეჭკორი, 1932–1962;
* „სოციალისტური სოფელი“ — გორი, 1950–1962;
* „სოციალისტური სოფელი“ — გორი, 1961.

;ჟურნალები:
* „სოციალისტური სოფელი“ — ჟურნალ „საქართველოს კოლმეურნის“ სახელი 1951–1953 წლებში.
El Celler de Can Roca

**El Celler de Can Roca** - რესტორანი ესპანეთში, კატალონიაში, ქალაქ ჟირონაში. გახსნილი იყო 1987 წელს ძმები როკების - ჯონის, ჯოზეფის და ჯორდის მიერ. პირველად მდებარეობდა ძმების მშობლების 1967 წლიდან მომუშავე რესტორნის "Can Roca"-ს გვერდით https://archive.today/20130118211428/http://www.caterersearch.com/Articles/08/08/2011/339461/2011-Roux-Scholar-Mark-Birchall-to-complete-his-winning-stage-at-El-Celler-de-Can-Roca-in.htm, მაგრამ 2007 წელს რესტორანი განგებ აშენებულ ახალ შენობაში გადავიდა. კრიტიკოსების მიერ რესტორანმა კარგი შეფასება მიიღო და სამი მიშლენის ვარსკლავი მიენიჭა. ჟურნალ "Restaurant"-ის მიერ სამჯერ დასახელდა მსოფლიოს საუკეთესო რესტორნად 2013, 2015 და 2018 წელს https://edition.cnn.com/travel/article/worlds-best-restaurants-2018/index.html; 2011, 2012 და 2014 წელს მან მეორე ადგილი დაიკავა.

რესტორნის მენიუში ჭარბობს ტრადიციული კატალანური სამზარეულო გარკვეული ცვლილებებით, რომლებსაც მიშლენის გზამკვლევი აღწერს როგორც "კრეატიულს", The Times კი როგორც "ტრადიციულს ცოტაოდენი სურეალიზმით". გამოირჩევა კერძების უჩვეულო გარეგნობით, მაგ. კარამელიზირებული ზეთისხილი ბონსაის ხეზე. მენიუში შედის სუნამოებით შთაგონებული კერძები. რესტორანს აქვს ღვინის მარანი 60 000 შენახული ბოთლით. ჯონი, უფროსი ძმა, რესტორნის უფროსი შეფია, ჯოზეფი, შუათანა, ღვინის დეგუსტატორია, უმცროსი ჯორდი კი კონდიტერი. ძმებმა საკმაო ცნობადობა მოიპოვეს, ატარებდნენ ლექციებს ჰარვარდის უნივერსიტეტში.

## ინტერიერი 
2007 წლის ბოლოს გახსნილი ახალი შენობა მდებარეობს ძველისგან მიახლოებით 100 მეტრის დაშორებით. ძველი შენობა ახლაც გამოიყენება სხვადასხვა მიზნით. შიგნით რესტორანში ხის იატაკი და უბრალო მაგიდებია, ყოველ მაგიდაზე დევს ძმების სიმბოლო - სამი ქვა. ახალ, უფრო დიდ სამზარეულოში ადგილია ოცდაათი შეფისთვის და ჯონ როკას პერსონალური ღია სამუშაო სივრცე, საიდანაც მას შეუძლია თვალი ადევნოს სხვა მზარეულებს. სულ სტუმრებისთვის 45 ადგილია.

## მენიუ 
რესტორანი იყენებს როგორც მაღალი დონის კულინარიისთვის ტრადიციულ ინგრედიენტებს, ასევე ადგილობრივ კატალანურ და სხვა ქვეყნების ინგრედიენტებს. მომზადებაში იყენება როგორც მარტივი ტექნოლოგიები, ასევე მოლეკულური გასტრონომია. შემოსვლისას სტუმრებს კერძების დეგუსტაცია შეუძლიათ.

## მედია 
El Celler de Can Roca ნაჩვენებია ბრიტანული შოუ "MasterChef: The Professionals"-ის 2011 წლის 13 დეკემბერის ეპიზოდში. კონკურსანტები ამზადებდნენ კერძებს სამივე ძმისთვის და რესტორნის საფირმო კერძებს სტუმრებისთვის.
ბილიკი (გაზეთი)

**„ბილიკი“** — ქართული საგანმანათლებლო გაზეთი. გამოიცემა საზოგადოება „ბილიკის“ მიერ პროგრამის „მომავლის თაობა“ ფარგლებში, რომელსაც ახორციელებს ორგანიზაცია *PH International* აშშ-ის საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს დაფინანსებით და საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს მხარდაჭერით. გამოდის 2017 წლიდან, ქალაქ გორში. რედაქტორი — ლია გორელიშვილი. შედგება 12 გვერდისაგან. 2020 წლისთვის გამოსულია 5 ნომერი. ტირაჟი — 200 ც.

## სქოლიო 
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
კატეგორია:გორის გაზეთები
დავით კოღუაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**დავით კოღუაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*დავით კოღუაშვილი —  ქართველი სპორტსმენი 
*დავით კოღუაშვილი  — მეხუთე მოწვევის დეპუტატი
მოსე კობახიძე

**მოსე კობახიძე** (დ. 22 ივლისი, 1949, ჭიათურა — გ. 23 მარტი, 2002) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი.

1972 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ჭიათურის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
შრეკი 2

**შრეკი 2** () — 2004 წლის ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური სათავგადასავლო კომედიური ფილმი. გადაღებულია DreamWorks Animation-ის მიერ. დისტრიბუცია გაუწია DreamWorks Pictures-მა. არის 2001 წლის „შრეკის“ გაგრძელება და ამავე სახელობის ფრენჩაიზის მეორე ფილმი. რეჟისორი — ენდრიუ ადამსონი, რომელიც პირველი ფილმის თანარეჟისორიც იყო. სცენარის ავტორი — ჯო სტილმანი, ჯ. დევიდ ფუძე და დევიდ ნ ვაისი. მაიკ მაიერსი, ედი მერფი, კამერონ დიასი და არონ უორნერი, რომლებიც წინა ფილმშიც მონაწილეობდნენ, კვლავ გაიმეორეს საკუთარი როლები; მათ შეემატნენ ახალი მსახიობები: ჯულია ენდრიუსი, ჯონ კლიზი და რუპერტ ევერეტი.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:2004 წლის ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:2000-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ფილმები
კატეგორია:DreamWorks Animation-ის ფილმები
კატეგორია:DreamWorks Pictures-ის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
გიორგი კოხრეიძე

**გიორგი კოხრეიძე** (დ. 14 ივნისი, 1967) — ქართველი პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1967
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სირიული სამზარეულო

ალტ=სირიული კერძები: მარცხენა ქვედა კუთხეში მაკდუსი. სირიული სალათი, ჰუმუსი, ჰალოუმი და ბაბა განუჯი, პიტას პური.|მინი|სირიული კერძები: მარცხენა ქვედა კუთხეში მაკდუსი.  სირიული სალათი, ჰუმუსი, ჰალოუმი და ბაბა განუჯი, პიტას პური.
**სირიული სამზარეულო** () — *არაბული სამზარეულოს* ნაირსახეობა, ძლიერი ადგილობრივი ტრადიციებით, რომელშიც იგრძნობა კავკასიური გავლენა. სირია უძველესი სასოფლო-სამეურნეო კულტურის მქონე ქვეყანაა, სადაც არ გვხვდება უხეშად მომზადებული ინგრედიენტები.

სირიული სამზარეულო მოიცავს თანამედროვე სირიის კულინარიულ ტრადიციებსა და აერთიანებს იმ ადამიანთა წეს-ჩვეულებებს, რომლებიც ქვეყანაში დასახლდნენ მთელი თავიანთი ისტორიის განმავლობაში.

ალტ=სირიული ტკბილი კერძი|მინი|სირიული ტკბილი კერძი
სირიულ სამზარეულოში ძირითადად გამოიყენება ბადრიჯანი, ყაბაყი, ნიორი, ხორცი (ძირითადად ცხვრისა და ბატკნის), ქუნჯუთის თესლი, ბრინჯი, წიწაკა, ლობიო, ოსპი, კომბოსტო, ყვავილოვანი კომბოსტო, ვაზის ფოთლები, კიტრის მწნილი, კიტრი, პომიდორი, ზეითუნის ზეთი , ლიმონის წვენი, პიტნა, *ფისტაჩი*, თაფლი და ხილი.

XXI საუკუნის დასაწყისში სირიის საუზმეულს, რომელსაც „მეზეს“ უწოდებენ,  არაბულ პურთან ერთად მიირთმევენ. შემდგომ აყოლებენ ყავას ტკბილი ნამცხვრებით ან ხილით, სურვილისამებრ. ბევრი რეცეპტი მინიმუმ XIII საუკუნითაა დათარიღებული. 

## საკვები 
მეზე-საუზმეული
ალტ=სირიული საუზმეული|მინი|მეზე-სირიული საუზმეული
ალტ=საუზმე|მინი|საუზმე

### კერძები ვაზის ფოთლებით 
#### ქაბაბი 
[ალტ=ქაბაბი ხაშხაში ალეპოდან|მინი|[ქაბაბი ხაშხაში ალეპოდან]]

### კიბეჰი 
სხვადასხვა სირიულ კერძებს, რომლებიც მზადდება შემწვარი, გამომცხვარი, გრილზე მომზადებული, მოხარშული ან ნედლი *ბულგურისა* და ფარშირებული ცხვრის ხორცის  ნარევიდან, ეწოდება "კიბეჰი" (كبّة). კიბეჰი-ს რეცეპტები: 
ალტ=წითელი კიბეჰის სუპი პიტას პურთან, კიტრის მარინადთან და ჰუმუსთან ერთად|მინი|წითელი კიბეჰის სუპი პიტას პურთან,  კიტრის მარინადთან და ჰუმუსთან ერთად

### ქუსა მაჰში 
ალტ=ქუსა მაჰში|მინი|ქუსა მაჰში
ცნობილი კერძი, რომელსაც სირიაში მიირთმევენ, ამზადებენ ბოსტნეულისაგან (ჩვეულებრივ ყაბაყისაგან كوسا/ქუსა ან ბადრიჯნისაგან باذنجان/ბაზინჯან), ფარშირებული ძროხის, ცხვრის ან ბატკნის ხორცის შიგთავსით, თხილითა და ბრინჯით.

### პოპულარული ქუჩის საკვები და კერძები 
ალტ=ფალაფელი და ჰუმუსი|მინი|ფალაფელი და ჰუმუსი
ალტ=1910 წელი- ქუჩაში პურის ცხობა|მინი|1910 წელი- ქუჩაში პურის ცხობა

###### ტკბილეული 
[ალტ=ბაქლავას (ფახლავა) მაღაზია დამასკოში|მინი|ბაქლავას ([ფახლავა) მაღაზია დამასკოში]]
[მინი|ბაქლავა([ფახლავა)]]
[ალტ=გარგარის ჩირი|მინი|[გარგარის ჩირი]]

## ყველის სახეობები 
**ტრესეს ყველი* (*ჯიბნე ხადრ*ა) ყველის სახეობაა, რომელიც სირიიდან იღებს სათავეს და არაბული სახელით არის ცნობილი ჯიბნე მშალალალე;
* *თეთრი ყველი* - მაგარი ყველი მკვეთრად გამოხატული მარილიანი გემოთი;
* *შანკლიში* ძროხის ან ცხვრის რძისგან დამზადებული ყველის სახეობა;
* *ჰალოუმი*- ნახევრად მყარი, დამარილებული ყველი.

## სასმელები 
ალტ=სირიული სასმელი "არაკი"|მინი|სირიული სასმელი "არაკი"

= იხილეთ აგრეთვე =
* არაბული სამზარეულო

## დამატებითი ლიტერატურა
* 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:სირიული სამზარეულო
კატეგორია:ხმელთაშუაზღვისპირეთის სამზარეულო
მაია დგებუაძე

მინი
**მაია ამბროსის ასული დგებუაძე** (დ. 10 ნოემბერი, 1954, ქ. ხობი — გ. 22 დეკემბერი, 2020) — ქართველი მორფოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (1997).

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი (1977). 1978 წლიდან მუშაობდა ამავე ინსტიტუტის ადამიანის ნორმალური ანატომიის კათედრაზე (შემდგომში დეპარტამენტი). 2006 წლიდან ამავე დეპარტამენტის ასოცირებული პროფესორია. მისი სამეცნიერო შრომები ძირითადად ეხება სხვადასხვა ორგანოების ფუნქციური მორფოლოგიის აქტუალურ საკითხებს.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1954
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ანატომები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
იოშიჰიდე სუგა

**იოშიჰიდე სუგა** (; დ. 6 დეკემბერი 1948) — იაპონელი პოლიტიკოსი და იაპონიის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი. ის მსახურობდა იაპონიის მინისტრთა კაბინეტის გენერალურ მდივნად პრემიერ-მინისტრ შინძო აბეს კაბინეტში 2012-2020 წლებში და ასევე იკავებდა იაპონიის შინაგან საქმეთა და კომუნიკაციის მინისტრის თანამდებობას 2006-2007 წლებში.

იოშიჰიდე სუგა დაიბადა მარწყვის მომყვანი ფერმერების ოჯახში აკიტას პრეფექტურაში. საცხოვრებლად ტოკიოში გადასვლისა და უმაღლესის სკოლის დასრულების შემდეგ, მან ჩააბარა ჰოსეის უნივერსიტეტში. ჰოსეის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დასრულების შემდეგ 1975 წელს იოშიჰიდე გახდა დეპუტატ ჰიკოსაბურო ოკონოგის დამხმარე. 1987 წელს სუგა აირჩიეს ქალაქ იოკოჰამას მუნიციპალურ ასამბლეაში (საკრებულოში) . 1996 წელს ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის სახელით კენჭი იყარა პარლამენტის არჩევნებში. კანაგავას პრეფექტურის მეორე ოლქში გამარჯვების შემდეგ, იოშიჰიდე სუგა იაპონიის პარლამენტის წევრი გახდა.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი
კატეგორია:იაპონიის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ვლადიმერ ნონიკაშვილი

**ვლადიმერ ნონიკაშვილი** (დ. 1 აპრილი, 1962, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1962 წლის 1 აპრილს. დაამთავრა თბილისის 130-ე საჯარო სკოლა. 1979-1984 წლებში სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის სატრანსპორტო ფაკულტეტიზე, ხიდები და გვირაბები - ინჟინერ მშენებელი. 1980-1982 წლებში სწავლობდა  საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტში — ათეიზმი და რელიგია - მეორადი ფაკულტეტი. 1980-1983 წლებში სწავლობდა  თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე. 1984-1991 წლებში მუშაობდა „კავგიპროტრანსში“, ხელოვნურ ნაგებობათა განყოფილების ინჟინერად. 1991 წელს დააფუძნა გამომცემლობა „არსი“, რომლის დირექტორიც იყო 1991-1997 წლებში. 1997 წელს დააფუძნა გამომცემლობა „ჯალი“, რომლის დირექტორიც იყო 2005 წლამდე. 2005 წელს დააფუძნა გამომცემლობა „პარაგრაფი“, რომლის დირექტორიც არის 2005 წლიდან. 2017 წელს იყო თბილისის საკრებულოს დიდუბის რაიონის მაჟორიტარობის კანდიდატი. 2018 წელს იყო საქართველოს პრეზიდენტობის კანდიდატი. საპრეზიდენტო არჩევნებში მოიპოვა 633 ხმა (0,04%).

## რესურსები ინტერნეტში
* საპრეზიდენტო კანდიდატი: ვლადიმერ ნონიკაშვილი

კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
ფორთოხლის წვენი

**ფორთოხლის წვენი** - ფორთოხლის ხის ნაყოფის თხევადი ექსტრაქტი, მიიღება ნაყოფის გაწურვით. გამოიუენება ნებისმიერი სახეობის ფორთოხალი, უმეტესად ტკბილი ფორთოხალი ან სხვადასხვა სახეობის წვენის ნარევი. ფერით ჩვეულებრივად ნარინჯისფერი ან მოყვითალოა, ფორთოზლის ჯიშის მიხედვით შეიძლება მოწითალო ან მოვარდისფროც იყოს. ქარხნული წარმოებისას სითბოთი დამუშავებული ფორთოხლის წვენიდან ცლიან ჟანგბადს, რის გამოც ის უფრო დიდ ხანს ინახება, მაგრამ კარგავს გემოს უმეტესობას, რაც  დანამატებით და არომატიზატორებით კომპენსირდება. გემოს გასაძლიერებლად შეიძლება წვენის გაშრობა ან კონცენტრირება და შემდეგ წყლის დამატება.  მსოფლიოში ფორთოხლის წვენის წამყვანი მწარმოებელი აშშ და ბრაზილიაა. 2000 წლის მაჩვენებლებით წლიურად მზადდება სასმელის 60 მილიონი ტონა. 

## ისტორია 
მეორე მსოფლიო ომის დროს ამერიკელი ჯარისკაცები უარს ამბობდნენ არასასიამოვნო გემოს მქონე ლემონის კრისტალების მიღებაზე, რომლებსაც მათ ურიგებდნენ როგორც ვიტამინ C მდიდარ პროდუქტს. ფედერალური მთავრობის და ფლორიდას შტატის ციტრუსების დეპარტამენტიზ დავალებით მეცნიერების ჯგუფმა დაიწყო მუშაობა მსგავსი პროდუქტის შესაქმნელად უფრო სასიამოვნო გემოთი. ომის დასრულებიდან სამი წლის შემდეგ, მაგრამ მათ გამოიგონეს კონცენტრირებულო ფორთოზლის წვენი. 1940-იან წლებში ხელმისაწვდომი წვენისგან განსხვავებით ის უფრო გემრიელი და ხელმისაწვდომი იყო და უფრო დიდ ხანს ინახებოდა. ამერიკაში სასმელი სწრაფად გახდა პოპულარული, უმეტესად როგორც საუზმის სასმელი. 1967 წელს ფლორიდის შტატის ეკონომიკისთვის  ციტრუსების მნიშვნელობის გამო ფორთოზლის წვენი ფლორიდის ოფიციალური სასმელი გახდა https://www.flsenate.gov/Laws/Statutes/2012/15.032. 1980 და 1990-იან წლებში საკვების მეცნიერები ფორთოხლის წვენს კიდევ უფრო აუმჯობესებდნენ. 

## სარგებლობა ჯანმრთელობისთვის 
წვენის სარგებლობა ჯანმრთელობისთვის სადავოა - ის შეიცავს დიდი რაოდენობით ვიტამინ C, სუფთა წვენი იხმარება ანემიის, ათეროსკლეროზის, გიპერტონიის, გასტრიტის, მეტეორიზმის, ღრძილების სისხლდენის, გაცივების,  ჭარბწონიანობის, ინფექციური და მწვავე რესპირატორული დაავადებების მკურნალობისას და აუმჯობესებს სისხლის მიმოქცევას, მაგრამ ასევე შეიცავს დიდი რაოდენობით შაქარს https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2014/jan/17/how-fruit-juice-health-food-junk-food და ზრდის დიაბეტის გაჩენის რისკს და საზიანოა კბილის მინანქრისთვის (წვენის კბილის მინანქართან კონტაქტის თავიდან ასაცილებლად რეკომენდებულია საწრუპის ხმარება). ზოგ ქვეყანაში უფრო სასარგებლოდ ითვლება ფორთოხლოს დაუწურელი ნაყოფის ჭამა.
ჩხეტიანი

საკუთარი სახელი **ჩხეტიანი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გივი ჩხეტიანი — სპორტსმენი (ფეხბურთი)
* დარეჯან ჩხეტიანი — ექიმი, პოლიტიკოსი
* კახაბერ ჩხეტიანი — სპორტსმენი (ფეხბურთი)
* მზია ჩხეტიანი — მწერალი
* ქრისტეფორე ჩხეტიანი — გენერალ-მაიორი 

კატეგორია:ქართული გვარები
კონსტანტინე გელოვანი

**კონსტანტინე (კოწია) ლევანის ძე გელოვანი** (დ. 8 დეკემბერი, 1873, სოფ. სპათაგორი, ახლანდ. ცაგერის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1932) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალი (1918).

## ბიოგრაფია
დაიბადა მილიციის პოდპორუჩიკის, თავად ლევან გელოვანის და დესპინე შარვაშიძის ოჯახში. ჰყავდა ორი ძმა — ვარლამი (იურისტი, რუსეთის სახელმწიფო სათათბიროს წევრი) და პლატონი (აგრონომ-ეკონომისტი, რეპრესირებული, გარდაიცვალა ციხეში 1937 წელს). კოწია გელოვანი სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1892 წლიდან. დაამთავრა თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებელი და მიიღო პოდპორუჩიკის წოდება (1897). 

მსახურობდა ერევნის მე-13 ლაიბ-გრენადერთა პოლკში, რუსეთ-იაპონიის ომის (1904-1905) დროს კი გადაიყვანეს ყუბანის მე-7 პლასტუნთა ბატალიონში. 1907 წელს დაუბრუნდა ერევნის პოლკს და გახდა შტაბს-კაპიტანი. 

I მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა ჩრდილო-დასავლეთ ფრონტზე, სადაც ორჯერ დაიჭრა. მიიღო პოდპოლკოვნიკის (1915) და პოლკოვნიკის (1916) წოდებები. 1916 წლის დეკემბერში დაინიშნა ახლადჩამოყალიბებული მანგლისის 23-ე გრენადერთა პოლკის მეთაურად. 

1918 წლიდან მსახურობდა ქართულ ჯარში, მეთაურობდა 1-ლი დივიზიის მე-4 ლეგიონს. 

1919 წელს იმყოფებოდა გენერალ გიორგი მაზნიაშვილის დაქვემდებარებაში და მონაწილეობდა ახალციხისა და ახალქალაქის მაზრებში პანთურქისტების მიერ მოწყობილი ამბოხების ჩახშობაში.

## ჯილდოები
დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III (ხმლებითა და ბაბთით, 1905), წმ. ანას IV (1905), წმ. გიორგის IV (1915, სოფ. ბარგოვოსა და პრჟეჩეს მიდამოებში 1914 წლის 25 ნოემბრის ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცისთვის), წმ. ანას III (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. ანას II (ხმლებითა და ბაბთით, 1915) და წმ. გიორგის III (1918, მიანიჭა დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობამ) ხარისხის ორდენებით.

## ლიტერატურა
*
* ფალერისტიკის ისტორიის ზოგიერთი საკითხისათვის საქართველოში (1918 წელი). / ოთარ ჟორდანია // კულტურათაშორისი კომუნიკაციები, №11. - 2010. - გვ. 122-127.

## რესურსები ინტერნეტში
* Геловани, Константин Леванович. // Проект «Русская армия в Великой войне».

კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:გარდაცვლილი 1932
კატეგორია:ქართველი გენერლები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კ