open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გუდანელები

**გუდანელები** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ღულელების ადმინისტრაციულ ერთეულში. 

მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, მდინარე აძეძის (ივრის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1040 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 50 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გორანა (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)

**გორანა** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, სიმონიანთხევის თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეზე, მდინარე აძეძის ზემო აუზში, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით.

სოფლის დასავლეთით დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების 4 დარბაზული ეკლესია და ამავე პერიოდის პატარა კოშკი. 

## ისტორია
გორანაზე გადიოდა იმ სავაჭრო გზის ერთ-ერთი განშტოება, რომელიც ქართლს აკავშირებდა კავკასიის ალბანეთსა და სომხეთთან. გორანა, XII საუკუნის მიწურულს საბუთის მიხედვით, საეპისკოპოსო სოფელია, რომელსაც საეპისკოპოსოს სასარგებლოდაც მართებს „შედგომა“ (სტუმრისა თუ მოხელის მიღება და გამასპინძლება) — 10 დრამა და 5 კაბიწი (კოდი) ქრთილი. 1447 წელს გიორგი VIII-მ სვეტიცხოვლის სენიორიას განუახლა მამულები და მათი შეუვალობა, მ.შ. იყო გორანაც. 1579 წელს ალექსანდრე II-მ სვეტიცხოველს მისცა მამულების მფლობელობის განახლების წიგნი, რომელშიც მოხსენიებულია გორანაც. 1722 წელს კახეთის მეფე კონსტანტინე II-მ გორანა, სოფელ თოლენჯთან ერთად ერთგულ ყმას — ალიყულიბეგ გარაყანიძეს უბოძა. XIX საუკუნის I ნახევარში გორანაში ხევსურეთიდან გადმოსულან ძმები ჭინჭარაულები: თოთია, იდუკა და ფარეშა, რომლებმაც საფუძველი დაუდეს გვარებს: თოთიაური, იდუკაშვილი, ფარეშიშვილი. სოფლის ძირითადი ადგილის მკვიდრები არიან „კახები“, არიან მთიდან ჩამოსახლებულებიც, უმეტესად გუდამაყრელები.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 169 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დევენაანთხევი

**დევენაანთხევი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ადმინისტრაციული ერთეული ხევსურთსოფელი). 

მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, თბილისი-თიანეთის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 1080 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით.

## ისტორია 
სოფელი ზოგიერთ წყაროში დევენაანთკარადაც იხსენიება. მან ეს სახელწოდება აქ მოსახლე გვარის მიხედვით მიიღო (დევნაშვილები მოიხსენიებიან XVIII საუკუნის პირველ მეოთხედში ერწოს მოსახლეობის აღწერაში). მნიშვნელოვან გზაზე მდებარეობამ ადრევე შეუწყო ხელი ამ ტერიტორიაზე ადამიანთა სამოსახლოს გაჩენას, რასაც ჟალეთის მხარის დაწინაურებასთან ერთად უნდა ჩაჰყროდა საფუძველი. ადრეულ ქრისტიანულ პერიოდში ერწოს ქვაბულის რიგ დასახლებულ პუნქტებთან ერთად ეს სოფელიც ქრისტიანული რელიგიისა და კულტურის საყრდენად იქცა როგორც საქართველოს მთიანეთში, ისე კახეთის სიღრმეში შესაღწევად. ამაზე მიგვანიშნებს სოფელში შემორჩენილი ძველი ეკლესია-სალოცავები. 

დევენაანთხევის მარცხენა ფერდობზე მდებარეობს ძველი ეკლესია. მისი საკურთხეველი სწორკუთხაა, შემორჩენილია რიყის ქვით და დუღაბით ნაგები აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები. აღმოსავლეთ კედელში დატანებულია სარკმელი, ხოლო სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლის კუთხეებში თითო ნიშია. XI–XVI საუკუნეებში დევენაანთხევის ადგილმამული, ერწოს დიდ ნაწილთან ერთად სვეტიცხოვლის საკუთრებად განიხილებოდა, ხოლო XVII საუკუნიდან იგი უფრო კახეთის მეფეთა სახასო საკუთრებად გადაიქცა და მას მეფის მოხელეები მართავდნენ. ამავე დროიდან უნდა ხდებოდეს სოფლის მოსახლეობის შევსება ქართველი მთიელებით, თუმცა ეს პროცესი XVIII–XIX საუკუნეებშიც გრძელდებოდა. XVIII საუკუნიდან სახასო საკუთრებასთან ერთად ჩნდება სათავადო საკუთრებაც. იმდროინდელი სამხედრო-ტერიტორიული დაყოფით, სოფელი რუსთაველი ეპისკოპოსის სადროშოში შედიოდა, როგორც „სხვა ერწონი სრულად კომლნი და სახლისა შემძლე მეომარნი“. XIX საუკუნიდან დევენაანთხევში აქტიურად სახლდებოდნენ ხევსურები. სოფელში მისდევდნენ მესაქონლეობასა და მემინდვრეობას. საბჭოთა პერიოდში სოფელი ერწოს მეხორცეობა-მერძევეობის მეურნეობაში იყო გაერთიანებული. ამჟამად მცირე, ინდივიდუალური მეურნეობებია.
## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 132 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გოჯიაანები

**გოჯიაანები** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ახალსოფლის ადმინისტრაციული ერთეული). 

მდებარეობს თიანეთის ქვაბულში, მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1140 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით.

სოფლის ჩრდილოეთით დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების ყველაწმინდის დარბაზული ეკლესია. სოფლის ზემოთ, ნასოფლარ იხინჭის ტერიტორიაზე დგას გვიანი შუა საუკუნეების მთავარანგელოზთა დარბაზული ეკლესია.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 70 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კათრინის რეგიონი

მინი|150პქ|კათრინის რეგიონის რუკა (თეთრი ფერი).
**კათრინის რეგიონი** () — ავსტრალიის ჩრდილოეთი ტერიტორიის ხუთ რეგიონს შორის ერთ-ერთი. ფართობით მეორე რეგიონია შტატში და მოიცავს 336 674 კმ²-ს.

მოსახლეობა 2007 წლის მიხედვით შეადგენს 18 646 ადამიანს. კათრინის რეგიონს ესაზღვრება შტატის ყველა რეგიონი: ცენტრალური ავსტრალია, არნემ-ლენდი, ბარკლის პლატო და დარვინის რეგიონი. ასევე ესაზღვრება კუინზლენდისა და დასავლეთ ავსტრალიის შტატები.

კათრინის რეგიონი მდებარეობს კარპენტარიის ყურის და არაფურის ზღვის ნაპირებზე. ტერიტორიის ძირითადი ნაწილი მოქცეულია უდაბნოების ტერიტორიაზე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* კატერინეს რეგიონის ინფორმაცია 

კატეგორია:ჩრდილოეთ ტერიტორიის რეგიონები
დორეულები

**დორეულები** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ნაქალაქარის თემში. 

მდებარეობს ერწოს ქვაბულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე აძეძის (ივრის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე, ზღვის დონიდან 940 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით.

## ისტორია
ძველ საბუთებში წიაბეთად, ხოლო შემდეგ ჭუჭულიანთკარადაც იხსენიება. დორეულები სოფელს დაერქვა ქსნის ხეობიდან მოსახლეობის მიგრაციის შემდეგ, XIX საუკუნის დასაწყისში. სოფელი წიაბეთი ჯერ კახეთის სამთავროში შედიოდა, შემდეგ, XI-XII საუკუნეებში, სვეტიცხოვლის მონასტრის კუთვნილება იყო, რაც კახეთის სამეფოს წარმოქმნის შემდეგაც არ უნდა შეცვლილიყო. 

XVII საუკუნის დასაწყისში, ერწოზე შაჰ-აბასის შემოსევის დროს, სოფლის მოსახლეობის ნაწილი გაწყდა, ხოლო ნაწილი აიყარა და გადასახლდა. XVII საუკუნის მიწურულსა და XVIII საუკუნის დასაწყისისათვის სოფელ წიაბეთის მნიშვნელოვან ნაწილზე თავის გავლენას ავრცელებდნენ ჩოლოყაშვილები, რომლებსაც აქ ყმა-მამული უყიდიათ. გვიანდელი შუა საუკუნეების სამხედრო-ადმინისტრაციული დაყოფით, წიაბეთი შედიოდა კახეთის სამეფოს რუსთველი ეპისკოპოსის სადროშოში, რუსეთთან შეერთების შემდეგ კი — თიანეთის მაზრაში.

სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია ვანათის ხატი. იგი ძლიერ დაზიანებულია. დორეულების ჩრდილო-დასავლეთით, ადგილ გრძელნაკვეთზე, გათხრილია I-IV საუკუნეების ნამოსახლარი, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 1,5 კილომეტრზე მდებარეობს შუა საუკუნეების ნასოფლარი. 

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 69 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კლემენს ვენცელ ლოთარ მეტერნიხი

thumbnail|მეტერნიხი
**კლემენს ვენცელ ლოთარ მეტერნიხი** (; დ. 15 მაისი, 1773 — გ. 11 ივნისი, 1859) — ავსტრიელი სახელმწიფო მოღვაწე და დიპლომატი, თავადი.

1806–09 წლებში ელჩად იმყოფებოდა პარიზში. 1809–1821 წლებში ავსტრიის საგარეო საქმეთა მინისტრი და ფაქტობრივად მთავრობის მეთაური იყო. მეტერნიხი მიისწრაფოდა დაებრუნებინა ნაპოლეონის მიერ ავსტრიისათვის წართმეული მიწები. ნაპოლეონის დამარცხების შემდეგ ცდილობდა ინგლის–რუსეთის წინააღმდეგობები ავსტრიის სასარგებლოდ გამოეყენებინა და ხელი შეეშალა ევროპაში რუსეთის შემდგომი ექსპანსიისათვის. დიდი როლი შეასრულა ვენის კონგრესზე. იყო „საღვთო კავშირის“ ერთ-ერთი მთავარი ორგანიზატორი. 1821 წელს ავსტრიის კანცლერი გახდა. 1848 წლის რევოლუციამ დაამხო მეტერნიხის ხელისუფლება, რის შემდეგაც იგი საზღვარგარეთ გაიქცა. 1851 წელს ავსტრიის რევოლუციის შემდეგ ავსტრიაში დაბრუნდა, მაგრამ ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში აქტიური მონაწილეობა აღარ მიუღია.

## ლიტერატურა 
* *კ. ანთაძე*, ახალი ისტორია, მე-8 კლასის სახელმძღვანელო, თბ., „კონა“, 2001.

კატეგორია:ავსტრიელი დიპლომატები
კატეგორია:დაბადებული  15 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1773
კატეგორია:გარდაცვლილი  11 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1859
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
იტალიის სერია A 2009-2010

**სერია ა 2009-10** წლების სეზონი არის რიგით 78-ე მისი დაარსებიდან. სეზონი დაიწყო 2009 წლის 22 აგვისტოს და დასრულდება 2010 წლის 16 მაისს. ამ სეზონში ნაიკმა წარმოადგინა ახალი ბურთი.

## გუნდები 
შემდეგი 20 გუნდი მონაწილეობს 2009-10 წლების სეზონში:

### სამწვრთნელო ცვლილებები 
## სატურნირო ცხრილი 
||rowspan=10 style="background-color:white;"|

## შედეგები 
## საუკეთესო ბომბარდირები 
;29 გოლი
*  ანტონიო დი ნატალე *(უდინეზე)*

;22 გოლი
*  დიეგო მილიტო *(ინტერი)*

;19 გოლი
*  ფაბრიციო მიკოლი *(პალერმო)*
*  ჯამპაოლო პაცინი *(სამპდორია)*

;15 გოლი
*  ალბერტო ჯილარდინო *(ფიორენტინა)*

;14 გოლი
*  ბარეტო *(ბარი)*
*  ფრანჩესკო ტოტი *(რომა)*
*  მარკო ბორიელო *(მილანი)*
*  მირკო ვუჩინიჩი *(რომა)*

;13 გოლი
*  ალესანდრო მატრი *(კალიარი)*
*  ედინსონ კავანი *(პალერმო)*

## სქოლიო 
კატეგორია:იტალიის სერია A-ს სეზონები
ტენანტ-კრიკი

**ტენანტ-კრიკი** () — ქალაქი ავსტრალიაში, მდებარეობს ჩრდილოეთ ავსტრალიაში. ტენანტ-კრიკი არის ჩრდილოეთი ტერიტორიის დასახლებული პუნქტი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3062 ადამიანს. ტენანტ-კრიკი შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ დარვინიდან დაშორებულია 989 კილომეტრით, ქალაქ ალის-სპრინგსიდან 508 კილომეტრით. გაშენებულია დიდი ქვიშიანი უდაბნოს ტერიტორიაზე. ქალაქში ყველაზე ცხელი თვეები აღრიცხულია იანვარსა და თებერვალში, ხოლო ყველაზე ცივი თვეები ივლისსა და აგვისტოში. ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა საკმაოდ დაბალია და უტოლდება 448.9 მმ-ს.

## რესურსები ინტერნეტში
* Official Government web site 
* Official Tourism web site for Tennant Creek and surrounds 
* Nyinkka Nyunyu Cultural Centre
* Local Government Association of the Northern Territory 
* Aboriginal Child Language Acquisition Project 
* Barkly Tourism 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთი ტერიტორიის ქალაქები
გონდვანის ტენიანი ტყეები

**ავსტრალიის აღმოსავლეთ სანაპიროს ტენიანი ტყე**, ოფიციალურად *ავსტრალიის გონდვანას ტენიანი ტყეები* — ყველაზე სუბტროპიკული ტენიანი ტყე მსოფლიოში. იგი მოიცავს 3.665 კვ. კმ-ს. ყოველწლიურად ტყეს სტუმრობს დაახლოებით 2 მილიონი სტუმარი.

1986 წელს ტყეები შევიდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.

## იხილეთ აგრეთვე
* იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში

## რესურსები ინტერნეტში
* World heritage listing for Gondwana Rainforests of Australia
* Introduction to Gondwana Rainforests of Australia

კატეგორია:ქვინზლენდი
კატეგორია:ავსტრალიის ტყეები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრალიაში
თოხოლჩა

**თოხოლჩა** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ღულელების თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე თრანულის (ივრის აუზი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1110 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 34 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
The Rasmus

**The Rasmus** — ფინური როკ-ჯგუფი. ჩამოყალიბდა 1994 წელს ქალაქ ჰელსინკიში, ამ დროს ჯგუფის წევრები ჯერ კიდევ სკოლის მოსწავლეები იყვნენ. ჯგუფი ჩამოაყალიბეს: ლაური ილონენმა (ვოკალი), ერო ჰეინონენმა (ბასი), პაული პანტასალმმა (გიტარა), იანე ჰეისკანენმა (დასარტყმელი საკრავები). 1998 წელს ჯგუფი დატოვა იანე ჰეისკანენმა, ჯგუფს მალევე შეუერთდა აკი ჰაკალა.

1996 წელს The Rasmus-მა გამოუშვა თავისი პირველი ალბომი Peep, რომელსაც დიდი პოპულარობა არ მოჰყოლია. ამის შემდეგ ჯგუფმა კიდევ ორი ალბომი გამოუშვა, რომლებიც ასევე არ იყო პოპულარული. 2001 წელს The Rasmus-მა გამოუშვა ახალი ალბომი Into, რომელიც საკმაოდ პოპულარული გამოდგა. 2003 წელს მან გამოუშვა ალბომი Dead Letters, რომელიც ყველა დანარჩენ ალბომზე პოპულარული გამოდგა, The Rasmus ახალგაზრდებში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ჯგუფი გახდა. ამ დროისათვის მას უკვე გამოშვებული ჰქონდა 21 სინგლი, რომლებიც ჩარტებში პირველ ადგილს ინარჩუნებდნენ — „Liquid“, „F-F-F-Falling“, „In the Shadows“, „First Day of My Life“, „Funeral Song“ , „No Fear“, „Sail Away“, „Livin' in a World Without You“, და „Justify“.

2003 წელს ჯგუფმა MTV-ს დაჯილდოებაზე საუკეთესო სკანდინავიური ჯგუფის ტიტული მიიღო. 2005 წელს კი საუკეთესო ფინური ჯგუფის.

## დისკოგრაფია 
;სტუდიური ალბომები

**Peep* (1996)
**Playboys* (1997)
**Hell of a Tester* (1998)
**Into* (2001)
**Dead Letters* (2003)
**Hide from the Sun* (2005)
**Black Roses* (2008)
**The Rasmus* (2012)
**Dark Matters* (2017)

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:The Rasmus
კატეგორია:ფინური ალტერნატიული როკ-ჯგუფები
კატეგორია:1994 წელს ჩამოყალებული ჯგუფები
ვეძათხევა

:*ეს სოფელი არ უნდა აგერიოთ სოფელ ვეძათხევში.*

**ვეძათხევა** (ყოფილი ***ვეძა***, ***უნაგაძე***) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში (მცხეთა-მთიანეთის მხარე), თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ნაქალაქარის ადმინისტრაციული ერთეული). 

მდებარეობს ერწოს ქვაბულში, მდინარე აძეძის (ივრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1040 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით.

## ისტორია
ვეძათხევა ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მხარის ერწოს ნაწილია. სოფელი ახლო წარსულში ვეძად და უნაგაძედ იწოდებოდა. მისი სახელწოდება აქედან გამომდინარე მჟავე, მინერალური წყლებიდან წარმოდგება. ზოგიერთ ისტორიულ საბუთში სოფლის ტერიტორიულ სავეძოთაც იწოდება. იოანე ბაგრატიონის „ქართლ-კახეთის სამეფოს აღწერაში” ვეძათხევის სახელწოდების სოფელი არა ჩანს, სამაგიეროდ დასახელებულია მჟავე, ტუტე წყლიდან ნაწარმოები სახელწოდება — ტუტალა, რომელიც გვიანდელ შუა საუკუნეებში ვეძათხევის სახელს უნდა ფარავდეს.

XVI-XVIII საუკუნეებში სოფელი ვეძათხევა კახეთის სამეფოში შედიოდა და სვეტიცხოვლის მონასტერს ეკუთვნოდა. იგი „სრულიად მისი შენობით სვეტიცხოვლის სამკვიდრო მამული იყო“. მისი მფლობელობა ჯერ ალექსანდრე I დიდმა (1434 წელს), ხოლო შემდეგ ლევანმა და ალექსანდრე კახთა მეფეებმა (1537 და 1579 წლები) განუახლეს სვეტიცხოველს. 

XVII საუკუნის II ნახევრიდან სოფლის მნიშვნელოვანი ნაწილი სახასო საკუთრებად იქცა და მის მართვას სამეფო კარი თავისი მოხელის მეშვეობით ახორციელებდა. გვიანდელი შუა საუკუნეების სამხედრო-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით, ვეძათხევა რუსთველი ეპისკოპოსის სამწყსოსა და სადროშოში შედიოდა; საქართველოს რუსეთთან შეერთების შემდეგ კი — თიანეთის მაზრაში. შაჰ-აბასისა და სხვა დამპყრობთა დამარბეველი შემოსევების შედეგად სოფელი მოსახლეობისგან დაიცალა, ამიტომ XVII-XIX საუკუნეში შესამჩნევია მთიელთა მიგრაციის პროცესი. ვეძათხევაში ჯერ კიდევ XIX საუკუნის I ნახევარში, ცხოვრობდნენ ფშაველები. მათი ჩამოსახლება XIX საუკუნის II ნახევარშიც გრძელდებოდა.

სოფლის მახლობლად შემორჩენილია შუა საუკუნეების რამდენიმე ძეგლი. ჩრდილოეით, ხევის მარჯვენა ნაპირზე, მდებარეობს პატარა ერთნავიანი ეკლესია „ადგილისდედა“. სოფლის ჩრდილოეთით, ზეგანზე, მარიამწმინდის ერთნავიანი ეკლესიაა. მის მახლობლად ზეგანზე დგას რიყის სხვადსხვა ზომის ქვითა და დუღაბით ნაგები დარბაზული ეკლესია „ლომისა“. სოფლის მიდამოებში შემორჩენილია ასევე ძველი დასახლების ნაშთები და კიდევ ორი ეკლესიის ნანგრევები (ვეძათხევის პირველი ეკლესია, ვეძათხევის მეორე ეკლესია).

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 44 ადამიანი.

## ლიტერატურა
* ბედოშვილი გ., ერწო-თიანეთის ტოპონიმია, თბ., 1980.
* თოფჩიშვილი რ., აღმოსავლეთ საქართველოს მთიელთა მიგრაცია XVII–XX სს., თბ., 1984.
* რამიშვილი რ., ჯორბენაძე ბ., ერწო-თიანეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის სადაზვერვო მუშაობის შედეგები, «მაცნე». ისტ., არქეოლ., ეთნოგრ. და ხელოვნ. ისტორიის სერია, 1978, №1.
* ჯორბენაძე ბ., ივრის ხეობის არქეოლოგიური ძეგლები, კრ. 4 – ერწო-თიანეთი შუა საუკუნეებში, თბ., 1982.

## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზემო ნაქალაქარი

**ზემო ნაქალაქარი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თიანეთის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარის თემში (მცხეთა-მთიანეთის მხარე). 

მდებარეობს ერწოს ქვაბულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კიდეში, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით.

## ისტორია
XVI–XVIII საუკუნეებში ერწოს ხეობის სოფლებს შორის მოიხსენიება თილთუბანი და თხილნარა, რომელიც დღევანდელი სოფელ ზემო ნაქალაქარის უბნებს უნდა შეესაბამებოდეს. შუა საუკუნეებში ერწოს დასახლებები ძირითადად სვეტიცხოვლის კუთვნილება იყო, შემდეგ კახეთის მეფეთა სახასო საკუთრება გახდა. კახეთის სამეფოს სამხედრო-ტერიტორიული დაყოფით ეს მხარე რუსთველი ეპისკოპოსის სადროშოში შედიოდა. XIX საუკუნეში თილთუბნის და მეზობელი სოფლის — ბორტაძის (ახლანდ. ქვემო ნაქალაქარი) მოსახლეობდა კახეთის ბარში გადასახლდა, აქ კი არაგვის ხეობის მთიულები, გუდამაყრელები, ფშავლები და ხევსურები დასახლდნენ. საქართველოს რუსეთთან შეერთების (1801) შემდეგ ზემო ნაქალაქარი თიანეთის მაზრის შემადგენლობაშია. 

სოფლის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ე. წ. თელთუბანში, შემორჩენილია წმ. გიორგის ეკლესიის დასავლეთი კედელი, გარშემოვლებულია გალავნით. აქვეა ნასოფლარი. ზემო ნაქალაქარის ორ უბანს — მთიულთხევსა და თელთუბანს შორის მდებარეობს კიდევ ერთი დარბაზული ეკლესიის — საყდარგორის ნანგრევები. ეკლესიასთან ახლოს ნასოფლარის ნაშთია.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 161 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
* ზემო ნაქალაქარის ნასოფლარი
* ზემო ნაქალაქარის პირველი ეკლესია
* ზემო ნაქალაქარის მეორე ეკლესია
## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვლადიმერ ბარკანოვი

**ვლადიმერ ბარკანოვი** (დ. 1826 — გ. 1892, თეირანი, ირანი) — რუსი ფოტოგრაფი.

## ბიოგრაფია
1862 წელს ვლადიმერ ბარკანოვი ტფილისში ფოტოგრაფ გოლდშტეინთან ერთად გახსნა ფოტოსახელოსნო.

1869 წელს ქუთაისში ბარკანოვმა და ვიქტორ ვოიუცკმა გახსნეს ფოტო სალონი.

1869 წელს „Bulletin de la Société française de photographie“-ში შესულია ბარკანოვის პირველი განაცხადი წევრობაზე და საზოგადოების მიერ მისი განხილვა. თავის წერილში ბარკანოვი აღნიშნავს რომ ცხოვრობს ქუთაისში და საზოგადოების წინაშე წარდგენილი სურათები გადაღებული აქვს ქუთაისიდან 60-70 ლიეს (≈300 კმ.) მანძილზე მდებარე რეგიონებში. 

1870-1875 წლებში იყო ფრანგული ფოტოგრაფიული საზოგადოების წევრი. 1872 წელს მონაწილეობა მიიღო ქალაქ მოსკოვში მოწყობილ პოლიტექნიკური გამოფენაში. გამოფენაზე გააგზავნა კავკასიის ხედების 163 სურათი და ასევე გელათის მონასტერში დაცული უძველესი ქართული სახარების ფურცლების სურათების კოლექცია (დაჯილდოვდა ვერცხლის მედლით). 1873 წელს ქალაქ ვენაში მოწყობილ მსოფლიო გამოფენაზე გაგზავნა ფოტოსურათების სერია, სადაც მიანიჭეს ქების სიგელი. იმავე წელს ის გადავიდა თბილისში სადაც გახსნა ფოტოგრაფიული სახელოსნო ერევანსკის (თავისუფლების) მოედანზე. 1877-1878 წლების რუსეთ-თურქეთის ომის დროს მსახურობდა კავკასიის ფრონტზე სამხედრო კორესპონდენტად. 1880 წლიდან ვლადიმერ ბარკანოვი სურათებს იღებს როგორც პროფესიონალი. 1881 წელს ტულუზაში გამოფენაზე მიანიჭეს პროგრესის დიპლომი. 

ვლადიმერ ბარკანოვი გარდაიცვალა თეირანში 1892 წელს, დაკრძალულია სომხური ეკლესიის ეზოში. მისი გარდაცვალების შემდეგ მისი მემკვიდრე ედუარდ კლარი გახდა.

ვლადიმერ ბარკანოვის ფოტოები ინახება მრავალ მუზეუმში. მათი ძირითადი ნაწილი თავმოყრილია დიმიტრი ერმაკოვის ფოტოკოლექციაში.

## რესურსები ინტერნეტში
*ვ. ბარკანოვის ფოტოგალერეა .  საქართველოს ფოტოგრაფიის მუზეუმი.
*БАРКАНОВ В. В. Кутаис/Тифлис

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1826
კატეგორია:გარდაცვლილი 1892
კატეგორია:რუსი ფოტოგრაფები
ქართული ფოტოგრაფია

ფოტოგრაფიის ტექნიკის განვითარებისა და ფოტოგრაფიული პროცესების გამარტივებასთან ერთად გაიზარდა ფოტოგრაფიული საქმიანობის მოსურნეთა რიცხვი. 1893 წელს თბილისში ჩატარდა მოყვარულ ფოტოგრაფთა საზოგადოების პირველი კრება. საზოგადოება მიზნად ისახავდა ფოტოგრაფიის შესწავლაში ხელის შეწყობას და მის გამოყენებას სხვადასხვა დარგში.

## ფოტოგრაფიის ოსტატები
* ვლადიმერ ბარკანოვი
* ალექსანდრე ენგელი
* დიმიტრი ერმაკოვი
* კონსტანტინე ზანისი
* ალექსანდრე ივანიცკი და ივან ნოსტიცი
* მელქონ კაჩუხაშვილი, ალექსანდრე მიხაილოვი და ნიკოლოზ საღარაძე
* ედუარდ კლარი
* დიმიტრი ნიკიტინი
* ალექსანდრე როინაშვილი
* ვასილ როინაშვილი
* გრიგორი ტერ-გევონდიანცი
* გურამ თიკანაძე

## მოყვარული ფოტოგრაფები
* იოსებ ანდრონიკაშვილი
* დავით გურამიშვილი
* სერგეი მარგულოვი
* დიმიტრი შევარდნაძე
* ნინო ჯორჯაძე

## იხილეთ აგრეთვე
* თბილისის ფოტოსახელოსნოები
* ბათუმის ფოტოსახელეოსნოები
* ქუთაისის ფოტოსახელოსნოები

## რესურსები ინტერნეტში
* ფოტოგრაფიის ქართული მუზეუმი .

* Кавказский календарь. на 1915 год.
* Кавказский календарь. на 1915 год. (Vittorio Sella)

კატეგორია:ქართული ფოტოგრაფია
კატეგორია:ფოტოგრაფია
წმინდა პავლეს მონასტერი

**წმინდა პავლეს მონასტერი** () — სავანე ათონის მთის დასავლეთ ნაწილში, ნავსადგურთან ახლოს მდებარეობს. თანამედროვე იერარქიაში მეთოთხმეტე ადგილზეა წმინდა მთის მონასტრებს შორის.  მონასტრის აღმშენებლად, გადმოცემით, X საუკუნის მოღვაწე ღირსი პავლე ქსიროპოტამელი მიიჩნევა.

ათონზე კატალონიელების თავდასხმის შემდეგ მონასტერმა დროებით დაკარგა დამოუკიდებლობა და ქსიროპოტამის მონასტრის სენაკებად იქცა. 1370 წელს, სერბეთის ბატონის გიორგი ბრანკოვიჩის წყალობით, მან დამოუკიდებლობა დაიბრუნა და გაძლიერდა. XV-XVII საუკუნეებში აქ ხალისით სახლდებოდნენ სლავი ბერები.

ხანძრებისა და სხვა უბედურებების, მათ შორის - 1911 წლის წყალდიდობის შედეგად მონასტერმა არაერთი ნაგებობა დაკარგა, რომლებიც დროთა განმავლობაში აღადგინეს. უფლის მირქმის სახელობის ტაძარი 1839-1844 წლებში ხელახლა აშენდა და მთლიანად მარმარილოთი მოპირკეთდა. ტაძრის კანკელი ათონის ხეზე კვეთის კლასიკური ნიმუშია. შემორჩენილ ნაგებობათაგან უძველესია XVI საუკუნის თავდაცვითი კოშკი.

სავანეში 12 სალოცავია. ბიბლიოთეკაში ხუთასამდე ხელნაწერი და თორმეტი ათასზე მეტი ძველი ნაბეჭდი წიგნი ინახება. ხელნაწერთაგან 174 სლავურია.

## რესურსები ინტერნეტში
* წმინდა პავლეს მონასტერი ათონის მთის ოფიციალურ საიტზე  
* წმინდა პავლეს მონასტერი საბერძნეთის კულტურის სამინისტროს საიტზე 

კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
კატეგორია:X საუკუნის ეკლესიები
სიმონოპეტრას მონასტერი

**სიმონოპეტრას მონასტერი** () - მამათა მონასტერი ათონის მთაზე.წმინდა მთის III ტიპიკონში სიმონოპეტრას ოცდამესამე ადგილი ეკავა მაშინდელი ათონის მონასტრებს შორის, ხოლო თანამედროვე იერარქიაში მეცამეტე ადგილზეა.  მონასტერი 1257 წელს, ხილვის შემდეგ დააარსა ღირსმა სიმონმა, უდავოდ ყველაზე გაბედული არქიტექტურული კომპოზიციაა ათონის მთაზე. ის მყარად დგას 330 მეტრი სიმაღლის მთათა სისტემის მწვერვალზე.

1363 წელს მონასტერი მთლიანად გადაკეთდა. ამისთვის გულუხვი შემოწირულობა გაიღო სერბეთის მეფემ იოანემ, რომელიც ამის გამო მონასტრის მეორედ დამაარსებლის რანგში იხსენიება.

1570 წლის ხანძარმა მოსპო უნიკალური დოკუმენტები, მათ შორის - ისინიც, რომლებიც მონასტრის ისტორიის ბიზანტიურ პერიოდს განეკუთვნებოდა.

1622 წლის ხანძარმა დიდი ზიანი მიაყენა მონასტრის ხელნაწერებს.

სიმონოპეტრა, რომელიც საერთო ცხოვრების წესებით ცხოვრობდა, XVII საუკუნეში თვითშენახვაზე გადავიდა. ის არასდროს დაურბევიათ მეკობრეებს, მაგრამ თურქების აუტანლად მძიმე გადასახადებმა ბერებს სავანის დატოვება აიძულა.

XVIII საუკუნეში, მღვდელმონაზონ იოსაფატ მიტილენელის უდიდესი ძალისხმევით ასიმოპეტრას (თურქული ბატონობის დროს ასე იწოდებოდა მონასტერი) სავანეს კვლავ დაუბრუნდა სიცოცხლე. XIX საუკუნეში მონასტრის სამხრეთ ნაწილში მრავალსართულიანი კორპუსი ააშენეს.

1891 წელს მორიგმა ხანძარმა მონასტრის ძველი ნაგებობები და საგანძური იმსხვერპლა.

XX საუკუნეში სიმონოპეტრას აღორძინებისა და აყვავების ხანა დაუდგა. განსაკუთრებით კეთილისმყოფელი გამოდგა პერიოდი, როდესაც ათონის წმინდა მთა თურქებისგან გაათავისუფლეს და მონასტერს განათლებული წინამძღვრები ნეოფიტე, იოანიკე და იერონიმე ჩაუდგნენ სათავეში.

XX საუკუნის შუა ხანებში, მეტადრე - 1963 წელს, როდესაც ათონი ათასწლოვან იუბილეს დღესასწაულობდა, სიმონოპეტრას არცთუ ნათელი პერსპექტივა ჰქონდა, თუმცა 70-იან წლებში მონასტერი თანდათან გამოცოცხლდა და აღორძინდა.

ოდესღაც სავანეს უამრავი საშემოსავლო სახლი და ფერმა ჰქონდა. მათგან უძველესია სიტონიაში მდებარე პეტრიოტიკო. დღეს მონასტერს საშემოსავლო სახლები აქვს სალონიკში, ათენში, ქალკიდაზე, საფრანგეთსა და რუმინეთში.

სიმონოპეტრას ტაძარი, რომელიც დაახლოებით 1600 წელს აიგო, მაცხოვრის შობის სახელზეა ნაკურთხი. ამჟამინდელი სახე მან 1891 წლის ხანძრის შემდეგ მიიღო. მონასტრის ტერიტორიაზე 4 ტაძარია, მის გარეთ - რვა.

მონასტრის არქივში დაცულია უამრავი ბერძნული, თურქული, რუმინული დოკუმენტი, საგალობელთა გრაგნილები, ნაბეჭდი წიგნები, თუმცა ყველა პოსტბიზანტიურ პერიოდს განეკუთვნება.

მონასტერში დაცულია ძვირფასი ხატები, შესამოსლები, ვერცხლის ნაკეთობანი, გრავიურები, ანტიმინსები, მაგრამ მისი უდიდესი განძია მარიამ მაგდალინელის მარჯვენა, რომელიც 2000 წელია უხრწნელად ინახება. ამჟამად მონასტერში 50 ბერი მოღვაწეობს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სიმონოპეტრას მონასტრის ისტორია (ბერძნ.) 
* სიმონოპეტრას მონასტრის არქივი

კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
კატეგორია:XIII საუკუნის ეკლესიები
სტავრონიკიტას მონასტერი

**სტავრონიკიტას მონასტერი** () — მამათა მონასტერი ათონის მთაზე. წმინდა მთის  თანამედროვე იერარქიაში მეთხუთმეტე ადგილზეა. მონასტერი წმინდა მთაზე ყველაზე პატარაა. იგი ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთით, ივერიის მონასტერსა და პანტოკრატორის სავანეს შორის მდებარეობს. 

იგი X-XI საუკუნეში დაუარსებია ვინმე ნიკიფორე ნიკიტას (სტავრონიკიტას), იმპერატორ ციმისხიოსის ოფიცერს. XII საუკუნეში მეკობრეების თავდასხმებმა მონასტერი ძალიან დაასუსტა, XIII საუკუნეში ის ყუთლუმუშის მონასტერს დაემორჩილა, ხოლო XVI საუკუნეში ფილოთეოსის სავანის გამგებლობაში გადავიდა. 1533 წელს ჰერომერის იღუმენმა გრიგოლმა სტავრონიკიტა გამოისყიდა და შეუდგა მის აღორძინებას. იმავე წელს, საპატრიარქოს ბრძანებით, სავანე სტავროპიგიალურად აღიარეს. 1541 წელს მონასტრის აღსადგენად კონსტანტინოპოლის პატრიარქმა იერემიამ უხვად გაიღო ფინანსები, უზრუნველყო საშემოსავლო სახლებით კასანდრასა და ლემნოსის კუნძულზე. მონასტერი კვლავ საერთო საცხოვრებლის წესდებას დაუბრუნდა. ტაძარი, რომლის მშენებლობა დამთავრდა 1546 წელს, ნაკურთხია წმინდა ნიკოლოზის სახელზე და მოხატულია თეოფანეს მიერ. სავანეში ინახება მის მიერ დაწერილი ათორმეტ დღესასწაულთა ხატები.

1607 წელს მონასტრის დიდი ნაწილი ხანძარმა ფერფლად აქცია.

XVIII საუკუნეში მოლდოვლახელმა დიდებულმა ალექსანდრე გიკმა სავანეს უბოძა წმინდა მოციქულთა მონასტერი ბუქარესტში.

## რესურსები ინტერნეტში
* სტავრონიკიტას მონასტერი ათონის მთის ოფიციალურ საიტზე  
* სტავრონიკიტას მონასტერი საბერძნეთის კულტურის სამინისტროს საიტზე 

კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
კატეგორია:X საუკუნის ეკლესიები
გრიგორიატის მონასტერი

**გრიგორიატის მონასტერი** ()  —  მამათა მონასტერი ათონის მთაზე.  ათონის მონასტრების იერარქიაში 1574 წლიდან მონასტერი მე-17 ადგილზეა.

მონასტერი მდებარეობს ნახევარკუნძულის სანაპიროზე. აქ მოხვედრა შეიძლება მხოლოდ გემით დაფნიდან. სავანე XIV საუკუნეში დააარსა გრიგოლ განდეგილმა. მონასტერი დიონისიატისა და პანტოკრატორის თანამედროვეა. გრიგორიატის დამაარსებლის შესახებ მხოლოდ ის ვიცით, რომ იგი გრიგოლ სინელის მოწაფე იყო. ინფორმაციის ნაკლებობის მიზეზი გახდა 1500 და 1762 წლების ხანძრები, გარდა ამისა, მონასტერი არაერთხელ გამხდარა მსხვერპლი მეკობრეების თავდასხმისა. სავანეს აღადგენდნენ მართლმადიდებელი ხელმწიფეების დახმარებებით, მათ შორისაა მოლდავეთის მმართველი იოანე სტეფანე დიდი. მან უდიდესი როლი ითამაშა სავანის აღორძინებაში და ამიტომაც ითვლება მის მეორე დამაარსებლად. 1762 წელს ხანძრით განადგურებული გრიგორიატი აღდგა იღუმენ იოაკიმეს ხელმძღვანელობით. 1851 წელს აშენდა წმინდა გიორგის ეკლესია, 1851 წელს - წმინდა ნიკოლოზისა. მონასტერში დაცულია 279 ხელნაწერი, მათ შორის 11 პერგამენტია. გარდა ამისა, ინახება დაახლოებით 6000-მდე ნაბეჭდი წიგნი. მონასტრის სიწმინდეებიდან აღსანიშნავია ცხოველმყოფელი ჯვრის ნაწილი, წმინდანთა ნაწილები, წმინდა ჭურჭელი და სამოსი. გრიგორიატს აქვს 7 ტაძარი თავის ტერიტორიაზე და 6 - ტერიტორიის გარეთ. მონასტრის დაქვემდებარებაშია სამი კაფიზმა და ექვსი კელია. კელია - პატარა უდაბნოა, აქ არის 1-2 ბერის საცხოვებელი და პატარა ტაძარი. კელიის მცხოვრებნი თვითონ ირჩენენ თავს. კაფიზმა, კელიისგან განსხვავებით, მონასტრის სრულ უზრუნველყოფაზეა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* გრიგორიატის მონასტერი ათონის მთის ოფიციალურ საიტზე 
* გრიგორიატის მონასტერი საბერძნეთის კულტურის სამინისტროს საიტზე 

კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
ვერხველი

**ვერხველი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში (მცხეთა-მთიანეთის მხარე), თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ზარიძეების ადმინისტრაციული ერთეული). 

მდებარეობს ქართლის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდ. ვერხველის (ქუსნოს ზემო დინება; ივრის აუზი) ნაპირას, ზღვის დონიდან 1400 მეტრზე, თიანეთიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.

## ისტორია
სოფლის ძველი სახელწოდებებია ბერდოხევი, ბარტახევი. ამ მიდამოებში ვახუშტის დასახელებული აქვს სოფელი ცხვინჯეთი, რომელიც 1772 წელს მოუნახულებია გერმანელ მეცნიერსა და მოგზაურს იოჰან ანტონ გიულდენშტედტს.

სოფლის მიდამოებში შემორჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების გალავნისა და სხვა ნაგებობების, თავდაცვითი კოშკების  და გაგას ციხის ნანგრევები.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ესფიგმენის მონასტერი

**ესფიგმენის მონასტერი** () — მონასტერი დგას ათონის ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, ხილანდარის მონასტრის ახლოს. მონასტერს საძირკველი ზღვაში აქვს. მის გარშემო სხვადასხვა პერიოდის ნანგრევებია - რომაელთა ბატონობის დროიდან დაწყებული, პირველ განდეგილთა ეპოქით დამთავრებული.

მონასტერი დაარსებულია X-XI საუკუნეებში. ის ესფიგმენის მონასტრად პირველად მოხსენიებულია ათონის მეორე ტიპიკონში  1045 წელს. მონასტერს არაერთხელ დასხმიან თავს მეკობრეები, იგი ზარალდებოდა ხანძრებისგანაც. დოკუმენტებით, მეკობრეები სამჯერ (873, 1047 და 1543 წლებში) დასხმიან თავს მონასტერს. 1491 წლის ხანძარი ყველაზე მძიმე აღმოჩნდა ესფიგმენისთვის.

მონასტერს განსაკუთრებით მფარველობდნენ ბიზანტიელი მონარქები. იმპერატორთა სიგელები ადასტურებდნენ, რომ მონასტერს არაერთი უძრავი ქონება ჰქონდა პროვლაკში, სკუტარში, კროსევში, კრასტაში, თესალონიკსა და კონსტანტინოპოლში.

ესფიგმენმა აღზარდა ისეთი უმაღლესი სასულიერო მოღვაწენი, როგორიცაა წმინდა ანასტასი კონსტანტინოპოლის პატრიარქი (1310 წ.) და სოლუნელი არქიეპისკოპოსი წმინდა გრიგოლ პალამა (1335 წ.).

XVII საუკუნეში მონასტერს ფინანსურად გაუჭირდა, მაგრამ შემდეგ ფეხზე წამოდგა მიტროპოლიტი გრიგოლის დახმარებით, რომელმაც მონასტრის ვალები გაისტუმრა.

მონასტრის სატრაპეზო აშენდა იღუმენ თეოდოსიტეს დროს.

1821 და 1832 წლებში ესფიგმენი თურქების არმიამ დაიკავა და გამოიყენა ჯარისკაცების სადგომად. სავანე აღადგინა წმინდა ანას სკიტის ბერმა აღათანგელოზმა. ამ დროს, კერძოდ, 1832-1871 წლებში, შეიქმნა მონასტრის დიდებული ნაგებობანი, სამრეკლო, ტაძრები, ტაძრის მორთულობანი და სამხრეთის კარიბჭე.

ტაძარი უფლის ამაღლების სახელზეა ნაკურთხი, ამის გარდა, მის ტერიტორიაზე არის 7 ეკლესია-მონასტერი, 7 - მის გარეთ. მონასტერში არის მრავალი წმინდა ნაწილი. ბიბლიოთეკაში დაცულია 372 ხელნაწერი და 8000 ნაბეჭდი წიგნი.

ესფიგმენს მე-18 ადგილი უკავია ათონის მონასტრების იერარქიაში, მაგრამ მისი წარმომადგენელი არ მონაწილეობს წმინდა კინოტის სხდომებში.

## რესურსები ინტერნეტში
* ესფიგმენის მონასტერი ათონის მთის ოფიციალურ საიტზე  
* ესფიგმენის მონასტერი საბერძნეთის კულტურის სამინისტროს საიტზე 

კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები
კატეგორია:X  საუკუნის ეკლესიები
ზემო შარახევი

**ზემო შარახევი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თიანეთის მუნიციპალიტეტის ზარიძეების ადმინისტრაციულ ერთეულში (მცხეთა-მთიანეთის მხარე).

მდებარეობს ქართლის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე შარახევის (ფშავის არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 1300 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. სოფლების — ზემო და ქვემო შარახევის — ძველი საერთო სახელწოდებაა შარახევი. სოფელი XIX საუკუნის II ნახევარში დასახლდა ფშაველებით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში მუდმივი მოსახლეობა არაა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ეთიოპიაში

2011 წლის მონაცემებით ეთიოპიაში **იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის** 9 ძეგლია.  იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 936 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,9  % ეთიოპიის ძეგლებია.

## ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.

## ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა
## რესურსები ინტერნეტში
* იუნესკოს ოფიციალური საიტი. ეთიოპიაში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია
* იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია 

კატეგორია:ეთიოპია
ეთიოპია
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ეთიოპიაში
ხანუქა

მინი|ხანუქა
**ხანუქა** ( — განახლება, კურთხევა) — ებრაული დღესასწაული, რომელიც იწყება 25 ქისლევს და გრძელდება 8 დღე, ტევეთის თვის 2 ან 3 რიცხვამდე. დღესასწაული დაწესდა ძვ. წ. II საუკუნეში, მაკაბელთა მიერ იერუსალიმის ტაძრის გაწმენდის, საკურთხევლის კურთხევისა და სატაძრო მსახურების განახლების აღსანიშნავად. ეს მოხდა მას შემდეგ, რაც ტაძრის ტერიტორია გათავისუფლდა ბერძნულ-სირიული არმიისა და მათი მოკავშირე ებრაელებისგან ძვ. წ. 165 წელს. სამი წლით ადრე, იმავე დღეს, ქისლევის 25–ში ანტიოქე ეპიფანემ (ძვ. წ. 175-164) შეურაცხყო ისრაელის მთავარი სიწმინდე.

## რესურსები ინტერნეტში
*Comprehensive Hanukkah Guide 
*Hanukkah songs
*About Kosher Hanukkah recipes 
*Hanukkah - Before, During, and After the Holocaust 
*Video: How to light the Hanukkah menorah 
*The Grand Rabbi of Satmar lighting the Hanukkah Menorah 
*Hanukkah Blessings for the menorah 
*I Know An Extremist dot Com - Hanukkah 

კატეგორია:ებრაული დღესასწაულები
ბანდაბერგი

**ბანდაბერგი** () — ქალაქი ავსტრალიის აღმოსავლეთ ნაწილში, ქვინზლენდის შტატში. 2006 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობა შეადგენს 46 961 კაცს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე — 491,74 კაცი. დასახლების ფართობი შეადგენს 95,5 კმ²-ს. ბანდაბერგი 385 კილომეტრითაა დაცილებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ბრიზბენს.

ამ ტერიტორიაზე ქალაქი შეიქმნა 1870 წელს. დასახლებიდან რამდენიმე კილომეტრში არის ტასმანიის ზღვა. კლიმატის თვალსაზრისით ყველაზე ცხელი თვეებია დეკემბერი და იანვარი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია ივლისი და აგვისტო.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Bundaberg Regional Council
* Bundaberg Port Authority 
* Australian Places - Bundaberg
* Bundaberg Rum
* News Mail Bundaberg newspaper

კატეგორია:ქვინზლენდის ქალაქები
დაფნი (ათონი)

thumb|250px|დაფნის ნავსადგური
**დაფნი**  () – კარიესის, ათონის სამონასტრო რესპუბლიკის დედაქალაქის, ნავსადგური და მისგან რვა კილომეტრზე მდებარეობს. პორტი ნახევარკუნძულის დასავლეთ სანაპიროზეა გაშენებული. მომლოცველები იქ პატარა გემებით მიემგზავრებიან ურანოპოლიდან (მგზავრობას 1,5-2 საათი სჭირდება), ხოლო შემდეგ მიხვეულ-მოხვეული გზით კარიესისკენ მიემართებიან.

დაფნის პორტს, რომელიც სიმონოპეტრას და ქსეროპოტამის მონასტრებს ექვემდებარება, აქვს ნავმისადგომი, საბაჟო, სააგენტოები, სასტუმროები, კავშირგაბმულობა.

ერთ-ერთი ვარაუდით, ნავსადგურს სახელი ამ მხარეში დაფნის ხეების სიმრავლის გამო დაერქვა, მითოლოგიური ვერსიის თანახმად კი დაფნი არკადიელი მდინარის ღმერთის ქალიშვილი იყო, რომელიც მასზე შეყვარებულ აპოლონს ამ ქალაქის სანახებში დაემალა.

## ლიტერატურა
* ჟურნალი „კარიბჭე“ № 3-8 2006

## რესურსები ინტერნეტში
* დაფნი

კატეგორია:ათონი
კერნზი

**კერნზი** () — ქალაქი აღმოსავლეთ ავსტრალიაში, ქვინზლენდის შტატში. 2011 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 156 169 ადამიანს, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით კერნზის მეთოთხმეტე ადგილი უკავია ავსტრალიის ქალაქებს შორის, მოსახლეობის სიმჭიდროვე კმ²-ზე 320,02 ადამიანს შეადგენს. ქალაქის ფართობია 488 კმ². კერნზი 1707 კილომეტრითაა დაცილებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ბრიზბენს, ხოლო 2420 კილომეტრით დაცილებულია მოსაზღვრე შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ სიდნეის. ქალაქი დაარსდა 1876 წელს. ქალაქი გაშენებულია მარჯნის ზღვის ნაპირებზე და ის მდებარეობს კეიპ-იორკის ნახევარკუნძულზე. ქალაქთან ახლოს მდებარეობს იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობად აღიარებული კუინზლენდის ტენიანი ტროპიკების ეროვნული პარკი. ქალაქის ყველაზე ცხელი თვეებია დეკემბერი და იანვარი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია ივლისი და აგვისტო. ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა ავსტრალიის სხვა ქალაქებთან შედარებით საკმაოდ მაღალია და შეადგენს 2222.9 მმ-ს.

## გალერეა 

ფაილი:CairnsQueensland.jpg|კერნზი, მთა უიტფილდიდან
ფაილი:The Central Hotel - Cairns, Queensland, Australia.jpg|«ცენტრალური სასტუმრო», კერნზი
ფაილი:A sikh temple - Cairns, Queensland, Australia.jpg|სიქიზმური რელიგიის ტაძარი, კერნზი
ფაილი:Cairns001.jpg|საზღვაო ბილიკი
ფაილი:Children on tropical beach.jpg|კერნზის პლაჟი
ფაილი:Barron Falls 1 - Cairns, Queensland, Australia.jpg|ჩანჩქერი „ბერონო“ კერნზიში
ფაილი:Rainforest 2 - Atherton Tableland, Queensland, Australia.jpg|ტროპიკული ტყე, პლატო ატერტონი
ფაილი:Australia Cairns Amphibi.jpg|გაუალი ტყეები კერნზის სიახლოვეს
ფაილი:Australia Cairns 18.jpg|ნიანგი ტროპიკულ ტყეში, კერნზი

## დაძმობილებული ქალაქები 
*  ლაე, პაპუა-ახალი გვინეა (მორობეს პროვინცია) 1984 წლიდან
*  მინამი, იაპონია (ტოკუსიმა) 1969 წლიდან
*  ოუამა, იაპონია (ტოტიგი) 2006 წლის 15 ივნისი
*  რიგა, ლატვია 1990 წლიდან
*  სკოტსდელი აშშ 1987 წლიდან
*  სიდნეი (ბრიტანეთის კოლუმბია) კანადა 1984 წლიდან
*  ჩანძიანი, ჩინეთი (გუანდუნის პროვინცია) 2004 წლიდან

## რესურსები ინტერნეტში 
* ქალაქ კერნზის ოფიციალური საიტი
* Cairns Webcam - Live images of Trinity Inlet & Cairns City

## სქოლიო 
კატეგორია:ქვინზლენდის ქალაქები
ტყაჩირი

**ტყაჩირი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (პატრიკეთის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 70 მეტრი, წყალტუბოდან 33 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1569 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
თოლენჯი

**თოლენჯი** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში სიმონიანთხევის თემში. მდებარეობს ერწოს ქვაბულის ჩრდილოეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით.

მოხსენიებულია XV საუკუნის გარეჯის ისტორიულ დოკუმენტში.

## ისტორია
წყაროებში მოიხსენიება თორენჯის სახელწოდებით. თოლენჯისგან არის ნაწარმოები საკუთარი სახელი დოლენჯი და გვარები: დოლენჯიშვილი, თოლენჯიშვილი. თოლენჯი მნიშვნელოვან პუნქტთაგანი იყო იმ სავაჭრო გზის ერთ-ერთ განშტოებაზე, რომელიც ქართლს კავკასიის ალბანეთსა და სომხეთთან აკავშირებდა. XV საუკუნეში თოლენჯი საკათალიკოსო სოფელი იყო და სვეტიცხოვლის სასარგებლოდ გარკვეული გამოსაღები ეკისრებოდა. ალექსანდრე II-მ 1579 წელს სვეტიცხოველს განუახლა თოლენჯზე მფლობელობა. მეფე კონსტანტინე II-მ (1722-1732 წლები) ალიყულიბეგ გარაყანიძეს სოფელ თოლენჯში 8 გლეხი (ბესალაშვილები და პეტრიაშვილები) უბოძა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 208 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვედა ონჭეიში

**ქვედა ონჭეიში** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (მექვენის თემი), მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის მთისწინეთში, მდინარე ლეხიდრის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 400 მეტრი, წყალტუბოდან 50 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 16 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვიტირი

**ქვიტირი** — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (იმერეთის მხარე), ქვიტირის ადმინისტრაციული ერთეულის ცენტრი (სოფლები: ზედა მესხეთი, ქვიტირი).

მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, ზღვის დონიდან 105 მეტრზე, წყალტუბოდან 18 კილომეტრში, ქუთაისი–სამტრედიის საავტომობილო გზაზე.

XIX–XX საუკუნეების ზოგიერთ დოკუმენტში იხსენიება „ქუტირის“ სახელითაც. XX საუკუნის I მეოთხედამდე არსებობდა ზემო ქვიტირი, ქვემო ქვიტირი და შუა ქვიტირი, რომლებიც შედიოდა ქვიტირის თემში (1926 წლისთვის მისი მოსახლეობის საერთო რიცხოვნება იყო 4 964).

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2314 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვილიშორი

**ქვილიშორი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (წყალტუბოს თემი), მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის ბორცვიან მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 240 მეტრი, წყალტუბოდან 6 კილომეტრი. სოფელში მდებარეობს ქვილიშორის მღვიმეები.

სოფელ ქვილიშორში ცხოვრობენ შემდეგი გვარები; გოგიძეები, ვარდანიძეები, ბენიძეები, იოსელიანები, გედენიძეები, კაკაურიძეები, ფირცხალავები.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 692 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ფარცხანაყანევი

**ფარცხანაყანევი** — სოფელი საქართველოში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ეკლესია.

## გეოგრაფია
მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე. ზღვის დონიდან 70 მეტრი, წყალტუბოდან 15 კილომეტრი. სოფელში გადის რკინიგზის ხაშური-სამტრედიის მონაკვეთი და სამტრედია-ქუთაისის საავტომობილო მაგისტრალი. სოფელში მოიპოვება თიხა.

## ისტორია
წყაროებში პირველად მოიხსენიება XIII საუკუნეში ფარსმანაყანევის სახელწოდებით. სოფლის ტერიტორიაზე ჩატარებული არქეოლოგიური სამუშაოები ადასტურებენ, რომ იგი უძველესი დროიდანაა დასახლებული. სოფელში მდებარეობს ძველი წელთაღრიხვის I ათასწლეულით დათარიღებული ფარცხანაყანევის სამაროვანი და აღმოჩენილია განძი. ძვ.წ. VI-II საუკუნეებში აქ კოლხებს ჰქონდათ დიდი ციხე–ქალაქი ფარსმანევი, რომელიც ძვ.წ. 64 წელს რომაელებმა აიღეს და დაანგრიეს. მისი ამჟამინდელი სახელიც ამ უძველესი სახელწოდებიდან მომდინარეობს. 1926 წლისთვის მისი მოსახლეობა შეადგენდა 5600 ადამიანს, ხოლო ფართობი 45,7 კმ²-ს.

## დემოგრაფია
## ცნობილი ადამიანები
სოფელში დაიბადა აკადემიკოსი შალვა ნუცუბიძე. აქვე მდებარეობს მისი სახლ-მუზეუმი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ფარცხანაყანევის სამაროვანი
*ფარცხანაყანევის განძი

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჩუნეში (წყალტუბოს თემი)

**ჩუნეში** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, წყალტუბოს თემში. მდებარეობს წყალტუბოს ტალღობრივ ვაკეზე. ზღვის დონიდან 130 მეტრი, წყალტუბოდან 5 კილომეტრი.

სოფელ ჩუნეშში ყველაზე მრავალრიცხოვან გვარად მიიჩნევა ქუთათელაძეების გვარი, თუმცა აგრეთვე შემდეგი გვარებიც არიან წარმოდგენილი: იოსელიანები, ფირცხალავები, კუჭავები, ჯიქიები, ფოჩიანები, მაჭარაშვილები, მიქავები, კირთავები, ნემსიწვერიძეები, ყურაშვილები, მუშკუდიანები, გასვიანები, ტყაბლაძეები, გოგიძეები.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 546 ადამიანი.

## პიროვნებები
ჩუნეში არის ქართველი მწერლის ნიკო ლორთქიფანიძის მშობლიური სოფელი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჩუნეში (ცხუნკურის თემი)

**ჩუნეში**, *გაღმა ჩუნეში* — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (ცხუნკურის თემი), მდებარეობს წყალტუბოს ტალღობრივ ვაკეზე, მდინარე ყუმის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 180 მეტრი, წყალტუბოდან 10 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 119 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
წყალტუბო (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი)

**წყალტუბო** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს წყალტუბოს ტალღობრივ ვაკეზე, წყალტუბო–ცაგერის საავტომობილო გზაზე. თემის ცენტრი (სოფლები: ქვილიშორი, ჩუნეში). ზღვის დონიდან 120 მეტრი, წყალტუბოდან 2 კილომეტრი.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2330 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ცხუნკური

**ცხუნკური** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ბესიაური, ყუმისთავი, ჩუნეში).

## გეოგრაფია
მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის ბორცვიან მთისწინეთში, მდინარე სემის (გუბისწყლის მდგენელი) ნაპირას, წყალტუბო–ცაგერის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 260 მეტრი, წყალტუბოდან 15 კილომეტრი. სოფელში მდებარეობს ცხუნკურის მღვიმე. სოფელში არის ბენტონიტური თიხის საბადო.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 777 ადამიანი.

## ისტორია
ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნეში. სოფელში მდებარეობს 1652 და 1804 წელს აშენებული ეკლესიები. 1926 წლისთვის ცხუნკურის თემი შედგებოდა შვიდი სოფლისგან და მისი მოსახლეობა შეადგენდა 6856 ადამიანს, ხოლო ფართობი 93,6 კმ²-ს.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ყუმისთავი

**ყუმისთავი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, ცხუნკურის თემში. მდებარეობს წყალტუბოს ტალღობრივ ვაკეზე, მდინარე ყუმის ხეობაში. ზღვის დონიდან 220 მეტრი, წყალტუბოდან 12 კილომეტრი. სოფელში მდებარეობს პრომეთეს მღვიმე. სოფელში არის საჯარო სკოლა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 673 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჭოლევი

**ჭოლევი** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (რიონის თემი), მდებარეობს ჩრდილოეთ იმერეთის მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 300 მეტრი, წყალტუბოდან 40 კილომეტრი. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნეში. სოფელში დგას შუა საუკუნეების ეკლესია და კოშკი. სოფელში დაიბადნენ ქართველი მსახიობი ხათუნა ჭიჭინაძე და საზოგადო მოღვაწე, ქველმოქმედი, უალკოჰოლო სასმელების წარმოების დამფუძნებელი საქართველოში მიტროფანე ლაღიძე.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 139 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ხომული

**ხომული** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (გუმბრის თემი), მდებარეობს წყალტუბოს ტალღობრივ ვაკეზე. ზღვის დონიდან 140 მეტრი, წყალტუბოდან 4 კილომეტრი. სოფელში მდებარეობს: შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე, ოხრის საბადო, სოფლის შუაგულში არის კარსტული ძაბრი, ხოლო მახლობლად ხომულის მღვიმე.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1510 ადამიანი.

## პიროვნებები
სოფელში დაიბადა ქართველი კრიტიკოსი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი რომანოზ ფანცხავა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჯიმასტარო

**ჯიმასტარო** — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში (ოფურჩხეთის თემი), მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 210 მეტრი, წყალტუბოდან 18 კილომეტრი. პირველად მოიხსენიება 1575 წელს *ჯიმანშტაროს* სახელწოდებით. სოფელში შემორჩენილია გვიანი შუა საუკუნეების პერიოდის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევები

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 327 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
კახოიანები

**კახოიანები** — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ტუშურების თემში. მდებარეობს ქართლის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ქუსნოს მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 1130 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 62 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბონო

**პოლ დეივიდ ჰიუსონი** , ბრიტანული იმპერიის ორდენის მფლობელი, უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით **ბონო**  (დ. 10 მაისი, 1960) — ირლანდიელი ვოკალისტი და მუსიკოსი, ჯგუფ U2-ის წევრი.

ბონო დაიბადა და გაიზარდა ქ. დუბლინში (ირლანდიის რესპუბლიკა). იგი არის ჯგუფის თითქმის ყველა ტექსტის ავტორი. მათში ხშირად ჟღერს პოლიტიკური, სოციალური და რეგილიური სტრიქონები. ჯგუფის არსებობის პირველ წლებში ამ ტექსტებს ახლდა სულიერი და მეამბოხე თემატიკა. ჯგუფის განვითარებასთან ერთად ასევე იცვლებოდა მისი წევრების პოლიტიკური შეხედულებები და ინტერესები. თავის მხრივ, U2 გამოირჩევა არა მხოლოდ სიმღერების ტექსტებით, არამედ მისთვის დამახასიათებელი ჟღერადობით, რომელსაც ქმნის გიტარისტ ეჯის თანაავტორობაც. თუმცა, ბონო ითვლება U2-ის ერთგვარ სავიზიტო ბარათად და რიგით 54-ე ყველაზე წარმატებულ სიმღერების ავტორად ბრიტანული სინგლების ისტორიაში.

U2-ის ფარგლებს გარეთ ბონო ცნობილია თანამშრომლობით სხვადასხვა მუსიკოსთან, მწერალთან, კინორეჟისორთან თუ სხვა საზოგადო მოღვაწესთან. მას მნიშვნელოვანი წვლილი აქვს შეტანილი საქველმოქმედო ორგანიზაციების საქმიანობაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* U2.com&nbsp;– U2-ს ოფიციალური საიტი
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიელი მუსიკოსები
კატეგორია:ირლანდიელი მომღერლები
კატეგორია:U2-ს წევრები
კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
Magnificent (U2-ს სიმღერა)

„**Magnificent**“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და 2009  წლის სინგლი ალბომიდან *No Line on the Horizon*. თავდაპირველად სიმღერას ერქვა French Disco, მაგრამ სახელწოდება შეიცვალა ალბომზე მუშაობისას. სინგლი გამოვიდა 2009 წლის მასში და მოხვდა ბრიტანული ჩარტის #42 ადგილზე. საგულისხმოა, რომ ეს არის U2-ს პირველი სინგლი (1982 წლის სიმღერის „A Celebration“ შემდეგ), რომელიც არ მოხვედრილა საუკეთესო 40-ეულში.

სინგლი გამოვიდა მრავალი ვერსიის სახით. ყოველი გამოცემა შეიცავს რემიქსებს ამ სიმღერაზე. რამდენიმე ვერსიაში შეტანილია იმავე ალბომის კომპოზიციის Breathe და Vertigo (წინა სტუდიური დისკიდან) საკონცერტო ვერსიები, ისევე როგორც სიმღერის Get on Your Boots რემიქსი.

## სიმღერების სია
## მუსიკალური ვიდეო 
სიმღერის მუსიკალური ვიდეოს გადაღების ადგილია მაროკოს ქალაქი ფეზი. კლიპის რეჟისორია ალექს კორტესი, რომელიც ასევე არის ჯგუფის კლიპის Get on Your Boots ავტორი. კლიპის პრემიერა გაიმართა საიტზე Yahoo! Music, 2009 წლის 6 მაისში.

## სქოლიო 
კატეგორია:2009 წლის სიმღერები
კატეგორია:U2-ს სიმღერები
კატეგორია:2009 წლის სინგლები
A Celebration

**„A Celebration“** — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს 1982  წლის სიმღერა და სინგლი. იგი ჩაიწერა ალბომების *October* და *War* შორის, 1982 წელს, მაგრამ შეტანილია მხოლოდ კრებულებსა და სინგლებში. მოგვიანებით სიმღერის სახელწოდება შემოკლებული იქნა და გახდა „Party Girl“.

## სიმღერების სია
## სქოლიო 
კატეგორია:1982 წლის სინგლები
კატეგორია:U2-ს სიმღერები
კალაუნდრა

**კალაუნდრა** () — ქალაქი ავსტრალიაში. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, ქვინზლენდის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 70 040 ადამიანს. ფართობი შეადგენს 1107 კმ²-ს. კალაუნდრა 90 კილომეტრითაა დაცილებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ბრიზბენს, ქალაქიდან 45 წუთის სავალში მდებარეობს ბრიზბენის აეროპორტი. კალაუნდრა დაარსდა 1912 წელს. გაშენებულია ტასმანიის ზღვის ნაპირებზე. კალაუნდრას ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია ივლისი და აგვისტო. ქალაქის ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა ავსტრალიის სხვა ქალაქებთან შედარებით საკმაოდ მაღალია და შეადგენს 1578,1 მმ-ს.

## გალერეა 

Caloundra Australie.jpg|კინგს-ბიჩი, კალაუნდრა
Caloundra, Queensland - Boardwalk 2.jpg|კალაუნდრა
Caloundra, Queensland - Bulcock Beach.jpg|ბელკოკ-ბიჩი, კალაუნდრა
Caloundra, Queensland - waterfront.jpg|ქალაქის ხედი ზღვიდან
Sunshine Coast Ettamogah Pub.jpg|პაბი „იტამოგო“
Sunshine Coast, Queensland - Glass House Mountains.jpg|კალაუნდრა

## რესურსები ინტერნეტში 
* Caloundra Regional Art Gallery Artabase page 
* Caloundra Tourism

## სქოლიო
კატეგორია:ქვინზლენდის ქალაქები