open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ალფონსო XI

**ალფონსო XI** (; დ. 13 აგვისტო, 1311, სალამანკა — გ.   16 მარტი, 1350, გიბრალტარი) — კასტილიის და ლეონის მეფე 1312 - 1350 წლებში. ფერდინანდ IV-სა და კონსტანცია პორტუგალიელის ვაჟი. 1328 წელს  მარია პორტუგალიელზე, პორტუგალიის მეფე ალფონსო IV-ს ასულზე იქორწინა.

ალფონსო 1 წლისაც არ იყო მამა რომ გარდაეცვალა. ვინაიდან ფერდინანდმა არანაირი განკარგულება რეგენტობაზე არ დატოვა, მის გარდაცვალებას ცხარე კამათი მოყვა. რეგენტობისთვის ბრძოლაში მონაწილეობა მიიღო ყველა ქალაქმა, მთლმა არისტოკრატიან და მეფის ყველა ნათესავმა. ცენტრალური ხელისუფლება გაქრა და ქვეყანაში დაიწყო ქაოსი. ომი 1324 წლამდე გაგრძელდა, სანამ ალფონსო სრულწლოვანი არ გახდა.

ახალმა მეფემ, რომელიც არეულობის პერიოდში გაიზარდა, თავი გამოაჩინა, როგორც ვერაგმა, სასტიკმა და გარყვნილმა ადამიანმა. მარია პორტუგალელის ცოლად მოყვანის შემდეგ, ცოტა ხანში, მან დედოფლის ყველა პრივილეგიები თავის საყვარელს, ელეონორა გუსმანს გადასცა, რომლისგანაც 5 ვაჟი ჰყავდა. ამის გამო მან წაიჩხუბა სიმამრთან, პორტუგალიის მეფესთან, რომელმაც მალე ომი დაიწყო კასტილიის წინააღმდეგ. საბოლოოდ მარიამ დაიყოლია მამა ალფონსოსთან შერიგებაზე. ალფონსო დაპირდა საყვარლის ჩამოშორებას და დედოფლისთვის უფლებების დაბრუნებას.

მეფეების შერიგებას ხელი შეუწყო გარე საფრთხემაც, აფრიკელმა მავრებმა შეწყვიტეს სამოქალაქო ომები და გაერთიანდნენ გრანადის ემირთან ქრისტიანების წინააღმდეგ. 1340 წელს ქრისტიანული და მუსულმანური ლაშქრები ერთმანეთს რიო-სალდოს ბრძოლაში შეხვდნენ, რომელიც ქრისტიანთა გამარჯვებით დასრულდა. მავრებს დიდი დანაკარგები ჰქონდათ, ხოლო ქრისტიანებმა ხელში დიდძალი ნადავლი ჩაიგდეს. შემდეგ წელს კასტილიელებმა რამდენიმე ქალაქი აიღეს და გენუელთა ფლოტის დახმარებით ზღვაზეც დაამარცხეს მავრები. ალფონსომ ორ წლიანი ალყის შედეგად აიღო ქალაქი ალხესირასი, 1350 წელს დაიწყო გიბლარტარის ალყა, მაგრამ გარდაიცვალა შავი ჭირისგან.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - *Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Kings of Castile & León 1217—1369

კატეგორია:კასტილიის მეფეები
კატეგორია:ლეონის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული  13 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1311
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1350
კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
აფონსუ I (პორტუგალია)

**აფონსუ I** (პორ. Afonso I; დ. 1109, გიმარაინში, პორტუგალიის სამეფო - 6 დეკემბერი, 1185, კოიმბრა, პორტუგალიის სამეფო) – პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1139 - 1185 წლებში. იქორწინა მაფალდაზე, სავოის გრაფის ამადეუსის ასულზე.

## ბიოგრაფია 
### გამეფებამდე 
აფონსო იყო პორტუგალიის მარკგრაფის ენრიკესა და კასტილიის მეფის ალფონსო VI-ს ასულის, ტერეზიას ვაჟი. მამა დაიღუპა 1112 წელს და სანამ აფონსო პატარა იყო, ქვეყანას დედამისი მმართავდა. როდესაც აფონსო გაიზარდა, იგი აღუდგა თავის დედას და მის საყვარელს (შესაძლოა ქმარს) გალისიის გრაფს ფერნანდო პერესა ტრასტამარას და განდევნა ისინი 1128 წელს. გამეფების შემდეგ აფონსომ დაიწყო კასტილიისგან პორტუგალიის გასანთავისუფლებლად ბრძოლა. 1136 წელს კასტილიის მეფემ უარი თქვა პორტუგალიაზე თავის უფლებებზე. კასტილიასთან დაზავების შემდეგ, აფონსომ არაბების წინააღმდეგ გაილაშქრა. ურიკასთან ბრძოლაში, 1139 წელს, მან დაამარცხა არაბთა ლაშქარი, რომელიც 5 საემიროს გაერთიანებული ძალებისგან შედგებოდა. ბრძოლის შემდეგ, ბრძოლის ველზევე, აფონსო მეფედ გამოაცხადეს. აფონსოს ბრწყინვალე გამარჯვების შესახებ ამბავი მთელ ქრისტიანულ სამყაროს მოედო. ლამეგოში შეკრებილმა კორტესებმა დაამტკიცეს აფონსოს მეფის ტიტული. 1143 წელს კი ბრაგის არქიეპისკოპოსმა იგი მეფედ აკურთხა.

### მეფობა და რეკონკისტა 
დაახლოებით ამ პერიოდში პორტუგალიის ნაპირებს მოადგნენ მთელი ევროპიდან შეკრებული ჯვაროსნები, რომლებიც აქედან პალესტინაში უნდა წასულიყვნენ. აფონსომ ელჩები გაუგზავნა მათ იმაში დასარწმნებლად, რომ ისინი თავის ფიცს იმ შემთხვევაშიც შეასრულებდნენ, თუ კი მას დაეხმარებოდნენ არაბებისგან ქალაქ ლისაბონის დახსნაში. ქრისტიანებმა ქალაქს ალყა შემოარტყეს, როგორც ხმელეთიდან, ასევე ზღვიდან. მუსლიმები თავს იცავდნენ და ძლიერ წინააღმდეგობას უწევდნენ. ალყა 4 თვე გაგრძელდა. ლისაბონში შიმშილი დაიწყო და ქალაქის მცველები იძულებულნი გახდნენ მოლპარაკებები დაეწყოთ. აფონსომ მათ საშუალება მისცა ქალაქი დაეტოვებინათ, მაგრამ იარაღი და ქონება არ უნდა წაეღოთ. ჯვაროსნებმა მიიღეს ნადავლით თავისი წილი და გასცურეს სირიისკენ, აფონსო კი 1147 წელს შევიდა ქალაქში.

აქამდე დედაქალაქი კოიმბრა იყო, ახლა ალფონსომ იგი ლისაბონში გადმოიტანა, ვინაიდან ეს ზღვისპირა ქალაქი იყო მშვენიერ ადგილას. ამის შემდეგ მეფემ აიღო ალკასერ-დუ-სოლი, ბეჟა და ბოლოს 1166 წელს ევორა, ალენტეჟუს ოლქის მთავარი ქალაქი. შემდეგ აიღო მურა, სერპა, ელვასი და სახელმწიფოს საზღვრები გვადიანამდე გაზარდა. 1171 წელს აფონსო წარმატებით შეებრძოლა არაბებს სანტარემესთან და 1184 წელს იქვე დაამარცხა ალმაგადი იუსუფი.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 1109
კატეგორია:გარდაცვლილი 1184
კატეგორია:პორტუგალიის გრაფები
ალფონსო I

**ალფონსო I** შეიძლება შეესაბამებოდეს:
* აფონსო I (1094-1195) — პორტუგალიის მეფე.
* ალფონსო I დ’ესტე — ფერარას ჰერცოგი.
* ალფონსო I (739-757) — ასტურიის მეფე
* ალფონსო I (1104-1134) — არაგონის მეფე
* ალფონსო I (1040-1109) — კასტილიის პირველი მეფე ალფონსო, უკეთ ცნობილი როგორც ალფონსო VI. იგი მეექვსე ალფონსო იყო ასტურიის მეფეებიდან მოყოლებული და მესამე ლეონის მეფეებიდან.
* ალფონსო I აგრეთვე ცნობილი როგორც ალფონსო V
აფონსუ II (პორტუგალია)

**აფონსუ II სქელი** (; დ. 23 აპრილი, 1185 — გ. 25 მარტი, 1223) — პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1211–1223 წლებში. სანშუ I და დულკა არაგონელის ვაჟი. იქორწინა 1206 წელს ურაკაზე, კასტილიის მეფის ალფონსო VIII-ის ასულზე.

აფონსუს მმართველობა დებთან ჩხუბით დაიწყო. სანშუ I-მა მათ დიდი მამულები დაუტოვა, მაგრამ მეფეს ამდენის გაღება არ სურდა. მხოლოდ 1216 წელს რომის პაპის ინოკენტი III-ს ჩარევის შემდეგ მორიგდა მათთან, მამულების ნაწილის მიცემით. 1217 წელს ნინდერლანდელი ჯვაროსნების დახმარებით, მან დაამარცხა მუსლიმები ალკასერ დო სოლის ბრძოლაში. მოქალაქეები დანებდნენ. მეფემ ბრძანა მოეკლათ ყველა მამაკაცი, ვისაც იარაღის ტარება შეუძლია, ხოლო დანარჩენი მოსახლეობა განდევნა. რომის პაპთან კონფლიქტში, აფონსუს თავი ისევე მტკიცედ ეჭირა, როგორც მამამისს. ამის გამო იგი განკვეთეს ეკლესიისგან და მთელ სამეფოს დაედო ინტერდიქტი. აფონსუმ კარგი კანონები შემოიღო თავისუფალი მოქალაქეების დასაცავად, ზრუნავდა სასამართლოების სამართლიანობასა და სიცოცხლის უსაფრთხოებაზე. იგი პაპთან შეურიგებლად მოკვდა.
## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1185
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1223
საკურა

**საკურა** (; იაპონური კანჯით და ჩინური დამწერლობით: 桜 ან 櫻; კატაკანა: サクラ; ჰირაგანა: さくら) — დეკორატიული ალუბლის გვარის მერქნიანი მცენარე.

ყვავილობს გაზაფხულზე(მარტიდან აპრილამდე), ყვავილების შეფერილობა გრადირებს მუქი წითლიდან (ეს მოწითალო ფერი განპირობებულია პიგმენტით, რომელსაც ანტოციანინს უწოდებენ) მკვეთრი-ვარდისფერამდე ან თეთრამდე. საკურას ნაყოფი (საკურანბო), მწნილი, დამარილებული ფოთლები და ყვავილები გამოიყენება საკვებ პროდუქტებში.საკურა არის მცენარე, რომელსაც აქვს მრავალი მუტაცია და ახალი მახასიათებლებით, როგორიცაა ხის ფორმა, ყვავილობის ეტაპი, ყვავილების და ფურცლების ადგილმდებარეობა, რაოდენობა, ფორმა, ზომა, შეფერილობა, ხილის ზრდა და შემცირება, ამინდისადმი და მავნებლებისადმი გამძლეობა. ტოტები იყოფა გრძელ ტოტებად (იზრდება რამდენიმე ათეული სანტიმეტრი წელიწადში) და მოკლე ტოტებად (იზრდება 1 სმ-ზე ნაკლები). საკურას გრძელ ტოტებს აქვთ მხოლოდ ფოთლის კვირტები, ხოლო მოკლე ტოტებს — ყვავილის კვირტები.

საკურა ინტენსიურად იზრდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ზომიერ რეგიონებში, როგორიცაა დასავლეთ ციმბირი, იაპონია, ჩინეთი და აშშ. ისინი კარგად იზრდებიან საკვები ნივთიერებებით მდიდარ ნიადაგებზე, საკურა მყიფე თუ ტაიფუნმა ან ადამიანმა მოტეხა სქელი ტოტი (ადამიანს, რომელიც საკურას სილამაზით არის მოხიბლული და ტოტებს მოტეხავს, „ყვავილების ქურდს“ უწოდებენ და ეს ცოდვად ითვლება) და საკურა არ განიკურნა, შეიძლება ჭრილობისგან დალპეს ან გახმეს და ერთბაშად მოკვდეს.რადგანაც საკურა ხშირად გზის პირას ირგვება, ის ხშირად ზიანდება მანქანის გამონაბოლქვისაგან.მჟავური წვიმა ასევე ასუსტებს ხეებს. საკურას ქერქი ჰორიზონტალური მიმართულებით „იფრცქვნება“, მისი ზედაპირი მონაცრისფრო, პრიალა და ლამაზია, ამიტომ იგი გამოიყენება მცირე ზომის ნივთებისთვის, როგორიცაა აქსესუარები და ჩაის ჭურჭელი. ადგილობრივი ჯიშები არც ისე მგრძნობიარეა დაავადებებისა და მავნებლების მიმართ, მაგრამ ხელოვნურად წარმოებული ჯიშები შეიძლება დაუცველი მათ მიმართ იყოს.

საკურა ძველთაგანვე პატივცემული იყო იაპონელების მიერ, მცენარე იაპონიისა და იაპონური კულტურის სიმბოლოდ ითვლება.

27 მარტს, დაწყებული ჰეისეის მეოთხე წლიდან (1992), „იაპონური საკურის საზოგადოების“ მიერ აღინიშნება საკურას ყვავილობის დღესასწაული.

[left|thumb|250px|მონეტა 100 [იენის ნომინალი, საკურის გამოსახულებით რევერსზე]]

კატეგორია:კურკოვანები
კატეგორია:ხეხილი
კატეგორია:იაპონური სიტყვები და ფრაზები
აქუა (ცათამბჯენი)

thumb|250px|შენობის ფასადის დეტალის ილუსტრაცია
**აქუა** (Aqua) — 87-სართულიანი მშენებარე ცათამბჯენი ჩიკაგოში (ჩრდ. კოლუმბუსის გზატკეცილის ნ. 225); დასრულებისას ეს იქნება არქიტექტორი ჯინ განგის პირველი ცათამბჯენი. ეს ასევე უდიდესი სამშენებლო პროექტი იქნება ამერიკაში, რომელსაც ქალი ხელმძღვანელობდა.

## პროექტი 
შენობის ფასადი მინის იქნება ალაგ-ალაგ გამოზნექილი აივნებით, რომლებიც სართულიდან სართულზე ოდნავ იცვლის ადგილს და შენობას მოლივლივე ეფექტს აძლევს. ზოგიერთი აივნებით ფასადიდან 3.7 მ-მდე გამოიწევს.

შენობას 5.100 კვ. მ. საოფისე და სავაჭრო ფართი ექნება, ასევე 210 სასტუმრო ოთახი (1-18 სართულები), 476 გასაქირავებელი საცხოვრებელი ბინა (19-52 სართ.), და 263 გასაყიდი ბინა და დუპლექსი (53-80 სართ.). აქუა ასევე პირველი შენობა იქნება ქალაქის ცენტრში, რომელშიც გასაყიდი, გასაქირავებელი ბინები და სასტუმრო მოთავსდება ერთდროულად.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:ჩიკაგო
ქაღალდის გემი - Tribute ალბომი

***ქაღალდის გემი - Tribute ალბომი*** — ირაკლი ჩარკვიანის ხსოვნისადმი მიძღვნილი ალბომი, რომელიც სხვადასხვა მუსიკოსმა ერთად ჩაწერა.

ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობა მიიღო ხუთმა ჯგუფმა და თოთხმეტმა სოლო შემსრულებელმა. აღსანიშნავია, რომ დისკზე წარმოდგენილი ყველა სიმღერა შეესაბამება ამა თუ იმ მუსიკოსისათვის დამახასიათებელ მუსიკალურ სტილს – მაგალითად, ლექსენმა ირაკლის სიმღერა „შავი ფერი“ რეპის სტილით წარმოადგინა, ჯგუფმა Young Georgian Lolitaz სიმღერა „Wooden Monkey“ – ტრადიციული ალტერნატიული როკის სტილისტიკით გამოიტანა და ა.შ.

ალბომის ანოტაციაში წერია:

## სიმღერების სია
#ვიცი რომ (უცნობი)
#ქაღალდის გემი (ბაკურ ბურდული)
#თბილისო (ქეთათო და მწვანე ოთახი)
#შავი ფერი (ლექსენი)
#ისტორიას დარჩება (ზუმბა)
#მოგიტან წყალს (გოგი ძოძუაშვილი)
#გვარდია (ვაკის პარკი)
#ნანასი (გიგა მიქაბერიძე)
#სექსი (ჟორა)
#შავი ზღვა (პანჩო)
#Silent Swim (ნიკა მაჩაიძე)
#Wooden Monkey (Young Georgian Lolitaz)
#ერთად (მწვანე ოთახი)
#მოგიტან წყალს (სერგი გვარჯალაძე)
#მოდი აქ (Outsider)
#Love is all (პეჩო)
#მიძღვნა (ბიგ თიკო)*
#Cowboy (ზაზა მარჯანიშვილი)
#მენატრება (33ა)

ალბომში შესული ყველა სიმღერის მუსიკა და ტექსტი ეკუთვნის ირაკლი ჩარკვიანს, გარდა * აღნიშნულისა.

კატეგორია:2007 წლის ალბომები
ჟიულ დე გონკური

**ჟიულ დე გონკური** (; დ. 17 დეკემბერი, 1830 — გ. 20 ივნისი, 1870) — ფრანგი მწერალი, ედმონ გონკურის უმცროსი ძმა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1830
კატეგორია:გარდაცვლილი 1870
კატეგორია:სიფილისით გარდაცვლილები
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი ისტორიკოსები
კატეგორია:XIX საუკუნის ჟურნალისტები
კატეგორია:მონმარტრის სასაფლაოზე დაკრძალულნი
კატეგორია:ფრანგი ლიტერატურის კრიტიკოსები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:მამაკაცი ჟურნალისტები
კატეგორია:პარიზელი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ალფონსო II (ნეაპოლი)

**ალფონსო II** (; დ. 4 ნოემბერი, 1448 — გ. 18 დეკემბერი, 1495) — ნეაპოლის მეფე არაგონის მეფეების დინასტიიდან 1494 - 1495 წლებში. ფერდინანდ I-ის ვაჟი.

ალფონსო ისეთივე სასტიკი და ვერაგი იყო, როგორც მამამისი, თუმცა მამის კარგი მხარეები მას არ გამოყვა. მიუხედავად ფერდინანდის ყოველგვარი მცდელობისა მიეცა ვაჟისთვის განათლება, იგი გაიზარდა უხეში, ყოველგვარ სათნოებას მოკლებული. იგი დესპოტურად და უკანონოდ მმართველობდა, არ ჩერდებოდა თვითნებური სიკვდილით დასჯებისა და მკვლელობების წინაშე. ამის გარდა მან გააუპატიურა და შეაცდინა ბევრი წარჩინებული ქალი. რომისნ პაპმა ინოკენტი VIII-მ ჯერ კიდევ ფერდინანდი ცოცხალი იყო, როდესაც ეკლესიისგან განკიცხა და წაართვა ტახტზე უფლებები ალფონსოს. ნეაპოლელებს იგი სძულდათ, მაგრამ მის ჩამოსაგდებად არ ჰქონდათ ძალა.

ნეაპოლის სამეფოს ძველი მტრები ანჟუელები ამ დროისთვის გადაშენდნენ. საფრანგეთის მეფეს ლუი XI, რომელიც ანჟუელთა მემკვიდრე იყო, მემკვიდრეობით ნეაპოლზე ფეოდალური უფლებებიც მიიღო, მაგრამ იგი ნამეტანი ჭკვიანი პოლიტიკოსი იყო, ამით რომ ესარგებლა. ლუის სიკვდილიდან 10 წლის შემდეგ შარლ VIIIმ გამოაცხადა თავისი პრეტენზიები ნეაპოლის სამეფოზე და დაიწყო ლაშქრობისთვის მზადება. იგი ძლიერი და საშიში მტერი იყო. ალფონსის ყველა მოწინააღმდეგემ მას მხარი დაუჭირა. ფრანგული პარტია იმდენად ძლიერი იყო, რომ ალფონსომ ვერ გაბედა წინააღმდეგობის გაწევა. ნეაპოლის ჯარებმა რომი უბრძოლველად დატოვეს 1495 წელს, როდესაც ქალაქში შარლი შევიდა. 1495 წლის იანვარშივე ალფონსომ ტახტზე უარი თქვა, თავისი ვაჟის, ფერდინანდის სასარგებლოდ და სიცილიაში გაიქცა. იგი იმავე წელს მოკვდა მესინაში.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:ნეაპოლის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1448
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1495
კატეგორია:ტრასტამარის დინასტია
კატეგორია:XV საუკუნის ევროპის მონარქები
კავკასიური ტყის კატა

**კავკასიური ტყის კატა** (ლათ. Felis silvestris caucasicus) — ტყის კატის ქვესახეობა, რომელიც გავრცელებულია კავკასიასა და თურქეთში. აქვს მოყავისფრო ბეწვი, მომრგვალებული თავი, მოკლე თათები და შედარებით მოკლე კუდი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=726327
* http://www.nic.fi/~amantes/siberiancat.html 

კატეგორია:კატები
კატეგორია:აზერბაიჯანის ძუძუმწოვრები
აფონსუ III (პორტუგალია)

**აფონსუ III** ( დ. 1210 — გ. 16 თებერვალი, 1279) — პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1248–1279 წლებში. აფონსუ II-ს და ურაკა კასტილიელის ვაჟი. იქორწინა 1235 წელს მატილდაზე, რენო დე მარტინის ასულზე და 1254 წელს ბეატრისა გუსმანი, ალფონსო X-ს, კასტილიის მეფის უკანონო შვილზე.

1245 წლიდან, როდესაც აფონსუს უფროსი ძმა სანშუ II გადააყენეს  და იგი ფაქტობრივად მმართავდა ქვეყანას. 1248 წელს კი კორტესებმა იგი ოფიციალურად მეფედ აღიარეს. მან განაახლა არაბებთან ომი და დაპყრო მთელი ალგარვი. აფონსუ ზრუნავდა მიწათმოქმედების განვითარებაზე, დაპყრობილ ტერიტორიებზე ასახლებდა ქრისტიან კოლონისტებს და ქმნიდა ახალ დასახლებებს. ძალაუფლების გამყარების შემდეგ, მან დაიწყო სასულიერო პირების უფლებების შეზღუდვა. ეპისკოპოსები ჩიოდნენ, რომ იგი ითვისებს ეკლესიის მამულებს, ართმევს შემოსავლებს და აიძულებს სასულიერო პირებს დაემორჩილონ საერო სამართალს. რომის პაპი გრიგოლ IX დაემუქრა აფონსუს ეკლესიისგან განკვეთით. ალფონსუ არწმუნებდა პაპს, რომ პატივს სცემს მას, მაგრამ აგრძელებდა თავის პოლიტიკას. 1277 წლამდე მას გასდიოდა ეს პოლიტიკა, მაგრამ ბოლოს იგი განკვეთეს ეკლესიისგან. მხოლოდ სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე, 1279 წელს შეურიგდა იგი სასულიერო პირებს, და დაპირდა 1245 წელს მიცემული დაპირებების შესრულებას.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 1210
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1279
ალფონსო II

**ალფონსო II** შესაძლოა იყოს:
* ალფონსო II, (791-842) — ასტურიის მეფე.
* ალფონსო II, (1152-1196) — არაგონის მეფე.
* აფონსუ II სქელი, (1185-1223) — პორტუგალიის მეფე.
* ალფონსო II, (1448-1495) — ნეაპოლის მეფე.
* ალფონსო II დ’ესტე — ფერარას ჰერცოგი.
ალფონსო III

**ალფონსო III** შესაძლოა იყოს:

* ალფონსო III — ასტურიის მეფე
* აფონსუ III — პორტუგალიის მეფე
* ალფონსო III — არაგონის მეფე
* ალფონსო III დ’ესტე — მოდენასა და რეგიოს ჰერცოგი
* ალფონსო III — კონგოს მეფე
აფონსუ IV (პორტუგალია)

**აფონსუ IV გულადი** (; დ. 8 თებერვალი, 1291, ლისაბონი, პორტუგალია — გ.  28 მაისი 1357, ლისაბონი, პორტუგალია)  — პორტუგალიის მეფე ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1325 -1357 წლებში. დენიშისა და იზაბელა არაგონელის ვაჟი. იქორწინა 1309 წელს ბეატრისაზე, კასტილიის მეფის, სანჩო IV ასულზე.

ტახტზე ასვლამდე, აფონსუ დიდხანს ეომებოდა თავის მამას. გამეფების შემდეგ კი მტრობდა თავის უკანონო ძმასთან აფონსუ სანჩესთან. საქმე შეიარაღებულ დაპირისპირებებამდე მიდიოდა. ბოლოს დედოფალმა იზაბელამ შეარიგა ისინი. აფონსუ აღარ სდებდა ბრალს ძმას მის წინააღმდეგ მოქმედებებში და დამეგობრდა კიდევაც მასთან. აფონსუ კარგი მმართველი იყო, იცავდა სამართლიაობას. მან ხალხს დიდი მხარდაჭერა გაუწია 1344 წლის დიდი მიწისძვრის დროს და 1348 წლის შავი ჭირის ეპიდემიისას. სიბერეში აფონსუს უთანხმოებები ჰქონდა თავის მემკვიდრესთან პედრუსთან.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1291
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1357
კატეგორია:ლისაბონში დაბადებულები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1974

**მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1974** — ფიფა-ს მსოფლიო თასის მე-10 გათამაშება, რომელიც გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში ჩატარდა. ტურნირის ფინალური ეტაპი 13 ივნისიდან 7 ივლისამდე გრძელდებოდა და მასში 16 ეროვნული ნაკრები მონაწილეობდა. გერმანიის ფედერაციულმა რესპუბლიკამ პირველად უმასპინძლა ფიფა-ს მსოფლიო თასის გათამაშებას, ხოლო მასპინძელთა ეროვნულმა ნაკრებმა, ჰელმუტ შიონის თავკაცობით, მეორედ მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული.

დასავლეთ გერმანიის ეროვნული ნაკრები, რომელმაც ფინალში, მიუნხენის „ოლიმპიაშტადიონზე“ ნიდერლანდები ანგარიშით 2–1 დაამარცხა, — მეოთხე გუნდი გახდა (ურუგვაის, იტალიის და ინგლისის შემდეგ), რომელმაც მასპინძლის რანგში მსოფლიო ჩემპიონობა მოიპოვა.

## ქალაქები და სტადიონები 

300px 

## შედეგები 
### 1 ჯგუფი 
----

----

----

----

----

----

----

### 2 ჯგუფი 
----

----

----

----

----

----

* ბრაზილიამ ბურთების უკეთესი შეფარდებით აჯობა შოტლანდიას.

----

### 3 ჯგუფი 
----

----

----

----

----

----

----

### 4 ჯგუფი 
----

----

----

----

----

----

* არგენტინამ ბურთების უკეთესი შეფარდებით აჯობა იტალიას.

----

## ფინალური ჯგუფები 
### A ჯგუფი 
----

----

----

----

----

----

----

### B ჯგუფი 
----

----

----

----

----

----

----

### მატჩი მესამე ადგილისათვის 
----

### ფინალი 
----

## პერიოდიკა
* 

## რესურსები ინტერნეტში
*1974 FIFA World Cup Germany 
*FIFA Technical Report
*Details at RSSSF · ФРГ 1974 

1974
ალფონსო IV

**ალფონსო IV** შეიძლება იყოს:

* ალფონსო IV — ლეონის მეფე.
* ალფონსო IV — არაგონის მეფე.
* აფონსუ IV — პორტუგალიის მეფე.
ტყის კატა

**ტყის კატა** () — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ცხოველი კატისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 58-75 სმ, მასა 6კგ, ზოგჯერ 10 კგ-მდე. სხეული მურა ნაცრისფერია, კუდის ბოლო — შავი, გვერდებსა და კუდზე განივი მუქი ზოლები გასდევს. ტყის კატა გავრცელებულია ევროპაში, ახლო აღმოსავლეთში, შუა და ცენტრალურ აზიასა და აფრიკაში. ბინადრობს მთისა და ვაკის ტყეებში, კარგად დაცოცავს ხეებზე. იკვებება მღრღნელებით, ფრინველებით, ზოგჯერ თავს ესხმის ირმისა და შვლის ნუკრს. მაკეობა 63 დღეღამემდე გრძელდება. შობს 3-4 კნუტს.  ტყის კატის ქვესახეობებიდან საქართველოში გვხვდება კავკასიური ტყის კატა ().

## ლიტერატურა 
კატეგორია:კატები
ალფონსო V

**ალფონსო V** შეიძლება იყოს:

* ალფონსო V — ლეონის მეფე
* ალფონსო V — არაგონის მეფე
* აფონსუ V — პორტუგალიის მეფე
ბესარაბია

მინი|250px|ბესარაბიის მდებარეობა ევროპაში.
**ბესარაბია** (, ) — ისტორიული რეგიონი აღმოსავლეთ ევროპაში. სამხრეთით ბესარაბიას ესაზღვრება შავი ზღვა, დასავლეთით — მდინარე პრუტი, ხოლო აღმოსავლეთით — მდინარე დნესტრი.

ისტორიულად ბესარაბია ეწოდებოდა რუმინეთის ერთ-ერთი უდიდესი რეგიონის მოლდოვის უკიდურეს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილს, შავი ზღვის სანაპიროზე, რომელსაც დღეს ბუჯაკს უწოდებენ. XIX საუკუნიდან რუსეთის იმპერიამ პოლიტიკური მოსაზრებებით სახელწოდება განავრცო მთელ აღმოსავლეთ მოლდოვის რეგიონზე, მდინარე პრუტიდან მდინარე დნესტრამდე.

ბესარაბიის ტერიტორიის ცენტრალური ნაწილი დღესდღეობით მოქცეულია მოლდოვაში, ხოლო სამხრეთ და ჩრდილო ნაწილი — უკრაინაში.

## ისტორია 
საუკუნეების განმავლობაში ბესარაბია ავსტრიის, რუსეთისა და ოსმალეთის იმპერიების ზეგავლენის ქვეშ იმყოფებოდა და ამ სახელმწიფოებისთვის სტრატეგიულ ინტერესს წარმოადგენდა.

1812 წელს მოლდოვას სათავადო რუსეთს შეუერთდა. 1917 წლამდე ძირითადად რუმინელებით დასახლებული ბესარაბია რუსეთის იმპერიის გუბერნიად დარჩა, მეორე მსოფლიო ომამდე რუმინეთის აღმოსავლეთი პროვინცია იყო, ხოლო შემდეგ იგი საბჭოთა კავშირმა შემოიერთა.

## ეტიმოლოგია 
სახელწოდება მომდინარეობს რუმინელი თავად ბასარაბების დინასტიისგან, რომელიც XIII-XIV საუკუნეებში ბატონობდა დუნაისა და დნესტრს შორის მდებარე შავი ზღვის სანაპირო ნაწილში და სწორედ ამ ტერიტორიას ეწოდებოდა ბესარაბია. მოგვიანებით,  1812 წლიდან, რუსეთმა ბესარაბია უწოდა მთელ რეგიონს, მდინარეებს პრუტსა და დნესტრს შორის. ხშირად სახელწოდებას შეცდომით აკავშირებენ არაბეთთან, თუმცა ამ მოსაზრებას არავითარი საფუძველი არ გააჩნია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ჩარლი აპსონ კლარკი. 1927. "ბესარაბია: რუსეთი და რუმინეთი შავ ზღვაზე". (წიგნის ელექტრონული ვერსია). 
* ბესარაბიელი გერმანელები რუსეთიდან საიტი 
* რუკები, გეტოები და მასობრივი მკვლელობების ადგილები რუმინეთ-ბესარაბიაში 1941-1942 
* შოლტოი - სოფელი ჩრდილოეთ ბესარაბიაში
* ჰანოვკა - გერმანული სოფელი ბესარაბიაში 1896-1940 (გერმანული საიტი)
* "ბესარაბიისა და ჩრდილოეთ ბუკოვინას პრობლემა მეოორე მსოფლიო ომის დროს" , ჯორჯ ციორენესკუ, რადიო თავისუფალი ევროპა, 2 დეკემბერი, 1981.
* ბესარაბია - გერმანული უმცირესობის სამშობლო

კატეგორია:უკრაინა
კატეგორია:რუმინეთის ისტორიული ოლქები
კატეგორია:მოლდოვა
ავტორი! ავტორი! (ფილმი)

***Author! Author!*** — 1982 წლის ფილმი. რეჟისორი არტურ ჰილერი, სცენარის ავტორი - ისრაელ ჰოროვიტი. ფილმში მონაწილეობენ: ალ პაჩინო, დაიან ქენონი, თიუზდი ველდო, ალან კინგი და სხვა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* *New York Times*-ის ინტერვიუ ისრაელ ჰოროვიტთან

კატეგორია:1982 წლის ფილმები
კატეგორია:ნიუ-იორკში გადაღებული ფილმები
კატეგორია:ფილმები ნიუ-იორკის შესახებ
კატეგორია:ამერიკული რომანტიკული კომედიურ-დრამატული ფილმები
კატეგორია:20th Century Fox-ის ფილმები
ჰაიტიური კრეოლი

**ჰაიტიური კრეოლი** (kreyòl ayisyen), ხშირად წოდებული მარტივად **კრეოლი** — ენა, რომელსაც ჰაიტიზე დაახლოებით 8,5 მილიონი ადამიანი საუბრობს (2005 წლის მონაცემებით) და 3,5 მილიონი მის საზღვრებს გარეთ, მათ შორის კანადაში, აშშ-ში, საფრანგეთში და რამდენიმე კარიბის ქვეყანაში — დომინიკელთა რესპუბლიკაში, კუბაზე და ბაჰამებზე.

ჰაიტიური კრეოლი ჰაიტის ორ ოფიციალურ ენათაგანია ფრანგულთან ერთად. ეს არის ძირითადად ფრანგულ ენაზე დაფუძნებული კრეოლი, თუმცა მასზე გავლენა აქვს ადგილობრივ ტაინოს, ზოგიერთ დასავლეთ აფრიკულ და ცენტრალურ აფრიკულ ენებს, პორტუგალიურსა და ესპანურს. ენაში ორი გამორჩეული დიალეექტია: ფაბლა და პლატო.

## იხილეთ აგრეთვე 
*კრეოლური ენა

## ლიტერატურა 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
*  (from Wiktionary's )
*Haitian Creole-English dictionary (PDF) 

კატეგორია:ჰაიტიური კრეოლი
ნაიარევი სახე (ფილმი)

***ნაიარევი სახე*** () — 1983 წლის ფილმი. რეჟისორი ბრაიან დე პალმა, პროდიუსერი – მარტინ ბრეგმენი. ფილმის მთავარი გმირის ტონი მონტანას როლს ასრულებს ალ პაჩინო.

## სიუჟეტი 
1980 წლის გაზაფხულზე, პორტი - მერიელ ჰარბორი გაიხსნა და ათასობით კუბელი ლტოლვილი გაემართა შეერთებული შტატებისაკენ, თავისი ამერიკული ოცნების საძებნელად. ერთ-ერთმა მათგანმა ის მაიამის მზიან ქუჩებში იპოვა. სიმდიდრემ და ძალაუფლებამ მის ყველაზე წარმოუდგენელ ოცნებასაც გადააჭარბა. ტონი მონტანა ერთ-ერთი ყველაზე დაუნდობელი განგსტერი იყო კინოს ისტორიაში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:1983 წლის ფილმები
კატეგორია:ბრაიან დე პალმას ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:ფილმები განგსტერების შესახებ
აფონსუ VI (პორტუგალია)

**აფონსუ VI გამარჯვებული** (; დ. 21 აგვისტო, 1643, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 12 სექტემბერი, 1683, სინტრა, პორტუგალია) — პორტუგალიის მეფე ბრაგანსის დინასტიიდან 1656-1683 წლებში. ჟუან IV და ლუიზა დე გუსმანის ვაჟი. იქორწინა 1666 წელს მარიაზე, ნემურის ჰერცოგის, კარლ ამადეუსის, ასულზე.

აფონსუ 14 წლის იყო, როდესაც გარდაეცვალა მამა. რეგენტი გახდა მისი დედა, ჭკვიანი და ენერგიული ქალი. იგი მმართველობას განაგრძობდა მას მერეც, როდესაც მეფე სრულწლოვანი გახდა. ბავშვობიდან აფონსუ არაფრით სერიოზულით არ იყო დაკავებული, ცუდად სწავლობდა, მასწავლებლებს არ უჯერებდა, სამაგიეროდ უყვარდა ქუჩის ბიჭებთან თამაში. გამეფების შემდეგ მან განაგრძო ასეთი ცხოვრება: ლოთობდა და გარყვნილობდა. მის მეგობარს, იტალიელ ვაჭარს ანტონიო კონტის დიდი გავლენა ჰქონდა მასზე და განაწყობდა დედის წინააღმდეგ. დედოფალმა, ამის საპასუხოდ, დაიახლოვა უმცროსი ვაჟი პედრუ, რომელიც დააახლოვა ყველაზე პატივცემულ და განათლებულ ხალხთან და აპირებდა ძალაუფლება მისთვის გადაეცა. 1662 წელს, სახელმწიფო თათბირისას, დედოფლის ერთგულმა დიდებულებმა დააპატიმრეს აფონსუ, კონტი და მეფის სხვა მეგობრები. მაგრამ ამ გადატრიალებას წარმატება არ ჰქონია. აფონსუ ალკანტარაში გაიქცა, საიდანაც განაგრძო დედის წინააღმდეგ ბრძოლა. დიდებულთა უმეტესობა და არმია მას მიემხრო. დედოფალი იძულებული გახდა მონასტერში წასულიყო. მმართველობა გადავიდა გრაფ კასტელო მელორას ხელში, იგი ჭკვიანი და მოხერხებული კაცი იყო. 1666 წელს მან მეფეს ცოლად მარია ფრანსისკა. აფონსუს იგი მალე მობეზრდა და აღარ აქცევდა ყურადღებას. დედოფალი კი ამაყი და პატივმოყვარე ქალი იყო. ქმართან ჩხუბის მერე, იგი მის უმცროსს ძმას დაუახლოვდა. მალე მათ ძლიერი პარტია ჩამოაყალიბეს და ბევრი მომხრე ჰყავდათ. 1667 წლის 1 ოქტომბერს პედრუმ დაიკავა სამეფო სასახლე და მეფეს მოსთხოვა თავისი მეობრების მმართველობისგან ჩამოშორება. სასახლის გარშემო მყოფი ხალხიც იგივეს ითხოვდა. მეფე უნდა დათანხმებულიყო. ნოემბერში იგი აიძულეს უარი ეთქვა ტახტზე. კორტესებმა პედრუ პრინც მმართველად აღიარეს. მარია ფრანსისკა ამტკიცებდა რომ არ ჰქონდა აფონსუსთან ცოლ-ქმრული ურთიერთობები, განქორწინება მიიღო და პედრუს გაყვა ცოლად. აფონსუ ჯერ სასახლეში იყო პატიმრობაში, შემდეგ გადაასახლეს ტერსეირუში, რამდენიმე წლის მერე კი მისცეს პორტუგალიაში დაბრუნების უფლება და იგი სასახლეში დასახლდა. ბოლო წლები აფონსუმ სრულ აპატიაში გაატარა.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული  21 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1643
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1683
კატეგორია:დამხობილი მონარქები
კატეგორია:ლისაბონში დაბადებულები
ალფონსო VI (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ალფონსო VI** შეიძლება იყოს:

* ალფონსო VI — კასტილიის მეფე
* აფონსუ VI — პორტუგალიის მეფე
ამადეუს I (ესპანეთი)

thumb|ამადეუს I
**ამადეუს I** ( დ. 30 მაისი, 1845 — გ. 18 იანვარი, 1890) — ესპანეთის მეფე სავოიის დინასტიიდან 1870–1873 წლებში. ვიქტორ ემანუელ IIსა და ადელჰაიდ ავსტრიელის ვაჟი. იქორწინა მარია ვიქტორია დელ პოცოზე.

ამადეუსი ესპანელმა კორტესებმა მეფედ ისაბელ II-ის გაგდების შემდეგ აირჩიეს. იგი ყოყმანობდა ესპანეთის ტახტზე ასვლამდე, აცნობიერებდა რომ შესაძლოა ვერ გაუკლავდებოდა მეფობას. იგი კეთილგონიერი და კეთილსინდისიერი ადამიანი იყო, მაგრამ არ იცოდა არც ესპანური ენა, არც ესპანეთის ისტორია, არც ესპანელ ხალხს და პოლიტიკურ პარტიებს იცნობდა. თანაც იგი არ იყო გენიოსი და არ შეეძლო მტკიცედ მოქმედება. მადრიდში ჩამოსვლისას მან სცადა ხალხის მოხიბვლა სიმამაცით და უბრალოობით, მაგრამ ვერცერთი თვისება ვერ გამოავლინა. ამაყი არისტოკრატია ვერ იტანდა მის ბურჟუაზიულ მანერებს. საშუალო კლასი უფრო გაკვირვებული იყო, ვიდრე მოხიბლული მისი უბრალოობით, ხოლო ხალხის მასებმა საერთოდ ვერ აღიქვეს მეფე ფუფუნების და დასანახი დიდების გარეშე. ამადეუსმა სცადა არმიის და ფლოტის მხარდაჭერის მოპოვება, მაგრამ ოფიცრებმა უარი თქვეს კორტესების მიერ არჩეული მეფისთვის ფიცის დადებაზე. მმართველობის პერიოდში მას უწევდა სამოქალაქო ომის ზღვარზე ბალანსირება, კაბინეტების მუდმივი ცვლა, კორტესებთან მუდმივი დაპირისპირება. ბოლოს 1873 წელს მან უარი თქვა ტახტზე და დატოვა ესპანეთი. ქვეყანაში კი მაშინვე სამოქალაქო ომი დაიწყო.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Historiaantiqua. *Amadeo I; (ესპანური)* (2008)

## ლიტერატურა
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:ესპანეთის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული  30 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1845
კატეგორია:გარდაცვლილი  18 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1890
კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები
აფონსუ V (პორტუგალია)

**აფონსუ V** ( ; დ. 15 იანვარი, 1432 — გ. 28 აგვისტო 1481) — პორტუგალიის მეფე 1438–1481 წლებში (ავისის დინასტია). დუარტესა და ელეონორა არაგონელის ვაჟი. იქორწინა 1448 წელს იზაბელაზე, პედრო კომბრელის ჰერცოგის ასულზე.

დუარტეს გარდაცვალების შემდეგ, აფონსუს სრულწლოვანობამდე ქვეყანას მმართავდა მისი დედა ელეონორა. ამ პერიოდში ხშირი იყო არეულობები. დიდებულების ლიდერები იყვნენ ინფნტები პედრუ, ენრიკე და ჟუანი - მცირეწლოვანი აფონსუს ბიძა, რომელმაც ხელში ჩაიგდო რეგენტობა. 1441 წელს დედოფალი კასტილიაში გაიქცა და გარდაიცვალა ტოლედოში. 1448 წელს აფონსუმ სრულწლოვანებას მიაღწია, ცოლად თავისი ბიძაშვილი იზაბელა მოიყვანა და დაიწყო ქვეყნის დამოუკიდებლად მმართვა.

იგი განათლებული, მჭერმეტყველი, ზნეობრივი და ზრდილობიანი იყო, მაგრამ თავარიანი, მას იტაცებდა გეგმები, რომლის განხორციელებაც არ შეეძლო. იგი ჯერ სიმამრის, პედრუს რჩევებს უსმენდა, მაგრამ მოგვიანებით იჩხუბა მასთან და ჩამოაშორა კარს. მათ შორის კონფლიქტი ომში გადაიზარდა, 1449 წლის მაისში ალფარობეირასთან ბრძოლაში პედრო დაიღუპა.

შემდეგ წლებში აფონსუ ებრძოდა მაროკოელ მავრებს და ატარებდა ექსპედიციებს აფრიკის ნაპირების გასწვრივ. 1458 წელს მეფე დიდი ფლოტით წავიდა ალკასერის დასაპყრობად. ციხე ცოტახანში დანებდა. 1463 და 1464 წლებში მეფემ ორჯერ უშედეგოდ სცადა ტანჟერის აღება. მესამე ლაშქრობა შედეგიანი აღმოჩნდა. პორტუგალელებმა ჯერ მდიდარი არზილა აიღეს, ხოლო 1470 წელს მეფე ტრიუმფით შევიდა ტანჟერში.

შემდეგ აფონსო საკმაო ხანს იბრძოდა კასტილიის ტახტისთვის. თავისი პრეტენზიების გასამართლებლად მან ცოლად შეირთო ხუანა, ენრიკე IV-ს ერთადერთი ქალიშვილი, 1475 წელს აფონსუ კასტილიაში შეიჭრა და ომი ენრიკეს დის იზაბელას წინააღმდეგ დაიწყო. პორტუგალელებმა აიღეს ტორო და სამორა, მაგრამ მეტ წარმატებებს ვერ მიაღწიეს - კასტილიელი დიდებულები დედოფლის ერთგულები დარჩნენ. 1476 წელს გაიმართა ტოროსთან ბრძოლა. აფონსუ დამარცხდა. 1479 წელს მან უარი თქვა კასტილიის ტახტზე, იზაბელასთან სამშვიდობო ხელშეკრულება დადო და გაშორდა ხუანას. იმავე წელს იგი განმარტოვდა და მმართველობა შვილს ჟუანს გადააბარა. მისი ბრძანებით ლისაბონის მახლობლად, ზღვის ნაპირზე, დაიწყო მონასტრის მშენებლობა. აფონსუს აქ სურდა დასახლება, მაგრამ იგი გარდაიცვალა სანამ მონასტრის მშენებლობა დასრულდებოდა.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 1432
კატეგორია:გარდაცვლილი 1481
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო
A Bigger Bang

***A Bigger Bang*** — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის 22-ე ბრიტანული და 24-ე ამერიკული სტუდიური ალბომი. ეს არის პირველი სტუდიური ალბომი 1997 წლის ნამუშევრის, *Bridges to Babylon* შემდეგ. მისი პროდიუსერები არიან დონ ვასი და The Glimmer Twins.

## ისტორია 
ალბომის ჟღერადობა ჰგავს Some Girls-ის სტილისტიკას, თუმცა გამოიყენება უფრო თანამედროვე რითმები. სიმღერების ნაწილი ჩაიწერა მხოლოდ რიჩარდსის, ჯაგერისა და უოტსის მიერ, ვინაიდან ვუდი დრო და დრო ისვენებდა და მონაწილეობდა მხოლოდ 10 სიმღერის ჩაწერაში.

მიუხედავად იმისა, რომ პრესაში დაიწერა, თითქოს როლინგ სტოუნზი დაუბრუნდა თავის მუსიკალურ საწყისებს, მინიმალური ინსტრუმენტული გაფორმება, პირველი მიქსი და ბლუზური როკის ჰიბრიდი უფრო ახლოს არის თანამედროვე ჯგუფების ჟღერადობასთან.

ალბომს დადებითი შეფასება ხვდა წილად. დისკი აღიარებული იქნა როლინგ სტოუნზის საუკეთესო ნამუშევრად 1981 წლის Tattoo You-ს შემდეგ.

ალბომის პირველი სინგლი,  Streets of Love/Rough Justice მოხვდა ბრიტანული სინგლების #15 პოზიციაზე. ამასობაში ალბომი მოხვდა #2 ადგილზე ბრიტანეთში, ხოლო აშშ და საფრანგეთში - #3 პოზიციაზე. თუმცა, მისი კომერციულ წარმატებას ადგილი არ ჰქონია. აშშ-ში მის სინგლებს ასევე არ ხვდა განსაკუთრებული წარმატება. მიუხედავად ყველაფრისა, გაყიდვების მიხედვით მან პლატინის სტატუსი შეიძინა და იმდენივე გაყიდული ასლი შეადგინა, რაც  Bridges to Babylon-ის შემთხვევაში. 2006 წლის 31 მარტისათვის, EMI-ს თანახმად, გაიყიდა დისკის 2.4 მილიონი ასლი.

2005 წლის აგვისტოში დაიწყო ჯგუფის საკონცერტო ტურნე A Bigger Bang Tour. 90 კონცერტისგან შედგენილი ეს ტური იქცა ფენომენად ჩრდილოეთ ამერიკის ისტორიაში. 2007 წელს მისი კონცერტები გაგრძელდა, ვინაიდან მანამდე კით რიჩარდსი ფიჯიზე სტუმრობისას გადმოვარდა ხიდან. ტურს წერტილი დაესვა 2007 წლის აგვისტოში, ლონდონის O2 დარბაზში.

ალბომზე ჯაგერი რამდენიმე სიმღერაში ბას-გიტარაზე უკრავს (ვინაიდან ხმისჩამწერი სესიების ნაწილი ვუდის გარეშე მიმდინარეობდა).

ჯერ კიდევ სინგლების გამოცემამდე მსმენელებმა ყურადღება მიაქციეს სიმღერას Sweet Neo Con, რომელშიც ჟღერს კრიტიკა ჯორჯ ბუშ უმცროსისა და ზოგადად ამერიკული პოლიტიკური სცენის მისამართით, რამაც სკანდალები გამოიწვია.

ალბომის გამოცემა კომპაქტ-დისკზე ერთდისკიანია, ხოლო ვინილის ფირფიტაზე ორი ფირფიტისგან შედგება.

2009 წელს ლეიბლზე Universal Music Group გამოვიდა დისკის რემასტერი. აშშ-ში იგი გამოსცა ლეიბლმა Interscope Records, ხოლო დანარჩენ ქვეყნებში - Polydor Records.

## სიმღერების სია
## პერსონალი
;როლინგ სტოუნზი
*მიკ ჯაგერი&nbsp;– ვოკალი, გიტარა, ბას გიტარა, ჰარმონიკა, კლავიშებიანი საკრავები, პერკუსია
*კით რიჩარდსი&nbsp;– გიტარა, ბას გიტარა, ფორტეპიანო, კლავიშებიანი საკრავები, ვოკალი
*რონი ვუდი&nbsp;– გიტარები
*ჩარლი უოტსი&nbsp;– დასარტყმელი საკრავები

;სხვა მუსიკოსები
*ლენი კასტრო&nbsp;– პერკუსია
*ბლონდი ჩაპლინი&nbsp;– ვოკალი
*მეტ კლიფორდი&nbsp;– კლავიშებიანი საკრავები, სიმებიანი ინსტრუმენტების არანჟირება, პროგრამირება
*დერილ ჯონსი&nbsp;– ბას გიტარა
*ჩაკ ლეველიl&nbsp;– კლავიშებიანი საკრავები
*დონ ვასი&nbsp;– ფორტეპიანო

## პოზიციები ჩარტებში
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო 
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის ალბომები
კატეგორია:2005 წლის ალბომები
კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
აურელიუსი (ასტურია)

**აურელიუსი** (; დ. 740 — გ. 774) — ასტურიის მეფე 768 - 774 წლებში.

ფრუელას სიკვდილის შემდეგ, დარჩა მისი შვილი ალფონსო II, მაგრამ იგი ძალიან პატარა იყო და დიდებულებმა მეფედ აურელიუსი აირჩიეს. იგი ძლივს იმორჩილებდა შიდა და გარე მტრებს.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

## რესურსები ინტერნეტში 
* ასტურიის მეფეები 718-914 წწ.
* 

კატეგორია:დაბადებული   740
კატეგორია:გარდაცვლილი 774
ბეატრიზი (პორტუგალია)

**ბეატრიზ პორტუგალიელი** (, დ. 13 თებერვალი, 1373 – გ. 1420) —  პორტუგალიის დედოფალი ბურგუნდიელთა დინასტიიდან 1383 - 1385 წლებში. ფერნანდუ I და ლეონორ ტელესის ასული. 1383 წელს ცოლად გაჰყვა კასტილიის მეფეს ხუან I.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები
კატეგორია:დაბადებული 1372
კატეგორია:გარდაცვლილი 1408
ბეატრიქსი

**მისი სამეფო უდიდებულესობა დედოფალი ბეატრიქსი** (; დ. 31 იანვარი 1938) — ნიდერლანდების დედოფალი ორანულ-ნასაური დინასტიიდან 1980 წლიდან. 1966 წელს იქორწინა კლაუს ფონ ამსბერგზე.

ბეატრიქსმა განათლება ლეიდენის უნივერსიტეტში მიიღო, სადაც სწავლობდა სოციოლოგიას, ეკონომიკას და სახელმწიფო სამართალს. არის იურიდიული მეცნიერებების დოქტორი.

2013 წლის 28 იანვარს განაცხადა, რომ სამეფო ტახტს დატოვებს 2013 წლის 30 აპრილს უფროსი შვილის, ვილემ-ალექსანდრეს სასარგებლოდ.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

## რესურსები ინტერნეტში 
* დედოფალი ბეატრიქსის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო 
კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი
კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ანა (დიდი ბრიტანეთი)

**ანა** (ინგლ. Anne; დ. 6 თებერვალი, 1665 – გ. 1 აგვისტო, 1714), ინგლისის და შოტლანდიის დედოფალი სტუარტების დინასტიიდან 1702–1707 წლებში და დიდი ბრიტანეთის დედოფალი 1707–1714 წლებში. ჯეიმზ II-სა და ანა ჰაიდის ასული. 1683 წელს იქორწინა დანიის მეფის ფრედერიკ III-ის ვაჟზე გეორგზე.

ანა სტიუარტი ტორიელი დედოფალი იყო. თავისი შეხედულებებიდან გამომდინარე იგი ყოველთვის ამ პარტიას უჭერდა მხარს და ყოველთვის ერთგული იყო ანგლიკანური ეკლესიის. იგი გამოირჩეოდა კარგი ხასიათით და ზრდილობით, მაგრამ არ იყო ჭკვიანი, იყო გაუბედავი და მრჩეველებზე ძლიერ დამოკიდებული. პირველ ხანებში მასზე დიდი გავლენა ჰქონდა ჰერცოგ მალბოროს და მის მეუღლეს, სარას. ესპანეთთან წარმატებული ომი, რომელმაც ანას მმართველობის მთელ პერიოდს გასტანა, ჰერცოგ მალბოროს დამსახურება იყო. მიუხედავად პოლიტიკის წარმატებისა, ანა წუხდებოდა ვიგების ბატონობით. დროთა განმავლობაში დედოფალსა და სარა მალბოროს შორის ურთიერთობები გაცივდა. მისი ადგილი ახალგაზრდა აბიგალ მეშემმა დაიკავა. მისი გავლენით, დედოფალმა მთავრობიდან დაითხოვა რამდენიმე ვიგი და მმართველობა ლორდ ბლინგბროკს გადასცა. 1713 წელს მან მოახერხა საფრანგეთთან ძალიან მომგებიანი ზავის დადება. ინგლისმა გიბრალტარის და მინორკის გარდა მიიღო ფრანგული მიწები ამერიკაში — ახალი შოტლანდია, გუდზონის ყურის მიწები, ნიუფაუნდლენდი და სან-კრისტოვი.

1707 წელს მოხდა სხვა მნიშვნელოვანი მოვლენა — ინგლისის და შოტლანდიის ერთ სახელმწიფოდ გაერთიანება, რომელსაც დიდი ბრიტანეთი ეწოდა. ამიერიდან პარლამეტში შოტლანდიელი დეპუტატბიც ირჩეოდნენ.

ანას 13 შვილი ჰყავდა, მაგრამ ყველა მათგანი ჩვილობაში მოკვდა. მისი სიკვდილის შემდეგ შეწყდა სტიუარტების დინასტიაც, რომელიც 100 წელიწადზე მეტი მმართველობდა ინგლისში.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:ინგლისის მეფეები
კატეგორია:შოტლანდიის მეფეები
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის მონარქები
კატეგორია:დაბადებული  6 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1665
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1714
კატეგორია:ინგლისის პრინცესები
კატეგორია:შოტლანდიის პრინცესები
კატეგორია:ლონდონში დაბადებულები
ბერენგარ I (იტალია)

მინი|ბერენგარი გამოსახული XII საუკუნის მანუსკრიპტზე
**ბერენგარ I** (; დ. 845 — გ. 7 აპრილი, 924) — იტალიის მეფე 888–924 წლებში. 

ბერენგარის მამა, ებერგატი დაქორწინებული იყო გიზლაზე, ლუი I ღვთისმოსავის ასულზე. ბერენგარი იტალიაში დაიბადა და მამისგან მემკვიდრეობით მიიღო ფრიულის მარკგრაფის ტიტული. კარლ III სიკვდილის შემდეგ, დიდებულებმა პავიაში იგი იტალიის მეფედ აღიარეს. შემდეგ წლებში ბერენგარს მოუწია ომი გვიდო III სპოლეტოსთან, რომელმაც თავი ასევე მეფედ გამოაცხადა. საბოლოოდ ბერენგარი დასავლეთ ლომბარდიიდან გააგდეს და მან დახმარება იმპერატორ არნულფს სთხოვა, რომელმაც ალპები 894 წელს გადმოკვეთა. მაგრამ უკვე 895 წელს ბერენგარი შეუერთდა გარდაცვლილი გვიდოს ვაჟს, ლამბერტს და მასთან ერთად არნულის წინააღმდეგ იბრძოდა. 

გერმანელების გაძევების შემდეგ, მათ გაიყვეს ჩრდილო იტალია. 899 წელს ლამბერტი უეცრად ნადირობისას დაიღუპა. ბერენგარი პავიისკენ გაეშურა და დაიკავა ლომბარდიის სამეფო. იმავე წელს იტალიას ველური უნგრელები შემოესივნენ, ისინი ყველაფერს ანადგურებდნენ თავის გზაზე. 

უნგრელებმა ბერენგარის ჯარი დაამარცხეს ბრენტთან და მათ იტალიაში თარეში დაიწყეს. ამ სავალალო მდგომარეობაში, იტალიის საერო და სასულიერო დიდებულებმა მოიწვიეს პროვანსის მეფე ლუი III და ჯერ მეფედ, შემდეგ იმპერატორად აღიარეს. 

905 წელს ბერენგარმა ისევ დაიწყო ბრძოლა, ვერონაში შეიპყრო ლუი, დააბრმავა და გააძევა ქვეყნიდან. 916 წელს პაპმა იოანე X-მ იგი იმპერატორად აკურთხა. 924 წელს დიდებულებმა მოიწვიეს ბურგუნდიის მეფე რუდოლფ II. სასტიკი ბრძოლის შემდეგ, ბერენგარი მოღალატეებმა ვერონაში მოკლეს.

## ლიტერატურა 
* Рыжов, K. (1999). *Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X

კატეგორია:გარდაცვლილი 924
კატეგორია:დაბადებული 845
კატეგორია:იტალიის მეფეები
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატორები
Islands (მაიკ ოლდფილდის ალბომი)

***Islands*** — მაიკ ოლდფილდის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1987 წელს. ეს ალბომი აღსანიშნავია რამდენიმე მოწვეული მუსიკოსისა და ვოკალისტის მონაწილეობით - მათ შორის არიან ბონი ტაილერი, კევინ ეიერსი და ანიტა ჰეგერლანდი.

ალბომის ამერიკული გამოცემაში სიმღერების თანმიმდევრობა განსხვავდება ბრიტანული ვერსიისგან.

დისკის ყოველი სიმღერისათვის გადაღებული იქნა მუსიკალური ვიდეო. მისი მთავარი სინგლი იყო Islands, რომელსაც ბონი ტაილერი მღერის. აშშ-ში სიმღერა Magic Touch იყო ბილბორდის როკ ალბომების ჩარტის საუკეთესო ათეულის პირველ ადგილზე (1988).

## სიმღერების სია 
### ბრიტანული გამოცემა
#### მხარე 1
# The Wind Chimes (Parts one & two) – 21:49
#### მხარე 2
# Islands – 4:19
# Flying Start – 3:36
# North Point – 3:33
# Magic Touch (ჯიმ პრაისის ახალი ვოკალით) – 4:14
# The Time Has Come – 3:51
# When the Night's on Fire – 6:41
### ორიგინალური 1987 წლის გამოცემა 
#### მხარე 1
# The Wind Chimes (Part one) – 2:33
# The Wind Chimes (Part two) – 19:14
#### მხარე 2
# Magic Touch (მაქს ბეიკონის ვოკალით) – 4:14
# The Time Has Come – 3:51
# North Point – 3:31
# Flying Start – 3:36
# Islands – 4:19

## ჩარტები 
## სქოლიო 
კატეგორია:მაიკ ოლდფილდის ალბომები
კატეგორია:1987 წლის ალბომები
კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები მიხაელ კრეტუს პროდიუსერობით
Amarok (ალბომი)

***Amarok*** — ინგლისელი მუსიკოს მაიკ ოლდფილდის მეცამეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1980 წლის 14 ივნისს. ოლდფილდის შემოქმედების მოყვარულები მას თვლიან მუსიკოსის საუკეთესო ნამუშევრად. ალბომზე წარმოდგენილია მხოლოდ ერთი, 60-წუთიანი კომპოზიცია, რომელიც არ წყდება, მაგრამ ცვალებადია.

## სიმღერების სია 
აქ წარმოდგენილია ძირითადი კომპოზიციის ამა თუ იმ ფრაგმენტის ინდექსირებული დრო:

*Amarok  – 60:02
:* 0:00 - Fast Riff Intro
:* 2:32 - Intro
:* 5:46 - Climax I - 12 Strings
:* 6:18 - Soft Bodhran
:* 7:20 - Rachmaninov I
:* 8:35 - Soft Bodhran 2
:* 9:29 - Rachmaninov II
:* 9:56 - Roses
:* 10:42 - Reprise I - Intro
:* 12:45 - Scot
:* 13:16 - Didlybom
:* 15:00 - Mad Bit
:* 15:56 - Run In
:* 16:11 - Hoover
:* 18:00 - Fast Riff
:* 19:57 - Lion
:* 21:57 - Fast Waltz
:* 23:42 - Stop
:* 24:33 - Mad Bit 2
:* 24:46 - Fast Waltz 2
:* 25:06 - Mandolin
:* 26:07 - Intermission
:* 26:23 - Boat
:* 29:27 - Intro Reprise 2
:* 32:07 - Big Roses
:* 33:13 - Green Green
:* 34:24 - Slow Waltz
:* 36:04 - Lion Reprise
:* 37:05 - Mandolin Reprise
:* 37:47 - TV am/Hoover/Scot
:* 39:50 - Fast Riff Reprise
:* 42:22 - Boat Reprise
:* 43:32 - 12 Rep / Intro Waltz
:* 44:12 - Green Reprise
:* 44:46 - Africa I: Far Build
:* 48:00 - Africa I: Far Dip
:* 48:46 - Africa I: Pre Climax
:* 49:32 - Africa I: 12 Climax
:* 50:24 - Africa I: Climax I
:* 51:00 - Africa II: Bridge
:* 51:17 - Africa II: Riff
:* 51:34 - Africa II: Boats
:* 51:52 - Africa II: Bridge II
:* 52:10 - Africa II: Climax II
:* 54:22 - Africa III: Baker

## პერსონალი
* მაიკ ოლდფილდი – აკუსტიკური ბას გიტარა, ბანჯო, ბას სასტვენი, ბუზიკი, ზარები, კაბასა, კლასიკური გიტარა, ელექტრონული გიტარები, Farfisa, ლოურის ორგანი, Vox ორგანები, ფლამენკო გიტარა, გლოკენშპილები. ებრაული არფა, მარიმბულა, მანდოლინა, მარიბმა, მელოდიკა, ნორთუმბრიული სტვირები, პატარა სასტვენები, პერკუსია, ფორტეპიანო, სიტარი, ტიმპანი, მილისებრი ზარები, 12 სიმიანი გიტარა, უკულელე, ვიოლინო, ვოკალი, ვონგა
* ჯენეტ ბრაუნი – მარგარეტ ტეტჩერის ხმა
* ჯაბულა – აფრიკული გუნდი და პერკუსიაული ინსტრუმენტები
* პედი მოლონი – პატარა სასტვენი
* კლოდაგ სიმონდსი – ვოკალი
* ბრიჯეტ სენტ ჯონი – ვოკალი
* ტომ ნიუმენი – პროდიუსერი და ინჟინერი

## ჩარტები
## სქოლიო 
კატეგორია:მაიკ ოლდფილდის ალბომები
კატეგორია:1990 წლის ალბომები
კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
Jamiroquai-ს დისკოგრაფია

აქ მოყვანილია ჯგუფ Jamiroquai-ს ოფიციალური დისკოგრაფია. თარიღები მოცემულია ორიგინალური დიდი ბრიტანეთის რელიზების მიხედვით. Jamiroquai არის ბრიტანული ჯაზ-ფანკ და ეისიდ-ჯაზ ჯგუფი.

## ალბომები
### სტუდიური ალბომები
### კომპილაციური ალბომები
### ვიდეოალბომები
## სინგლები
## შენიშვნები
## სქოლიო
დისკოგრაფია
კატეგორია:ბრიტანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები
კატეგორია:როკ-ჯგუფების დისკოგრაფიები
კატეგორია:პოპ-ჯგუფების დისკოგრაფიები
მოლდავეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

**მოლდავეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა**, ***მოლდავეთის სსრ*** (, , ) — საბჭოთა კავშირის მოკავშირე რესპუბლიკა 1940 წლიდან 1991 წლამდე. მასში შედიოდა მოლდავეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ტერიტორიის ნახევარი, რომელიც 1940 წლამდე როგორც ავტონომიური რეგიონი უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის შემადგენლობაში იყო, ასევე ბესარაბიის უდიდესი ნაწილი, რომელიც 1940 წლიდან საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შევიდა და უკრაინისა და მოლდავეთის საბჭოთა რესპუბლიკებს შორის გაიყო. 

1991 წლის 27 აგვისტოს მოლდავეთის სსრ დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა და ქვეყანას ეწოდა მოლდოვა.

## მოსახლეობა 
### რუსიფიცირება 
მოლდავეთის სსრ-ის მოსახლეობამ, რომელიც მეტწილად რუმინელებისგან შედგებოდა, საბჭოთა პერიოდში ძლიერი რუსიფიკაცია განიცადა. ეს მოხერხდა რესპუბლიკაში დაახლ. 600.000 უკრაინელისა და დაახლ. 562.000 რუსის გადმოსახლებით. იმიგრაციის ძლიერი ტალღა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ წამოვიდა.

### ურთიერთობები რუმინეთთან 
საბჭოთა პერიოდში რესპუბლიკის მოსახლეობის დედაენა რუმინული გადაირქვა მოლდავურად, დამწერლობა ლათინურიდან გადავიდა კირილიცაზე. ამით მოსკოვი ცდილობდა მოლდავეთის სსრ-ის რუმინეთთან ურთიერთობების შეზღუდვას. ამ ორ პოლიტიკურ რეგიონზე გაპობილ რუმინელი მოსახლეობისთვის, გახლეჩილი ოჯახების წევრებისთვის ერთმანეთთან მიმოსვლა ნებადართული არ იყო და მათი მიმოწერა მკაცრ ცენზურას ექვემდებარებოდა.

1989–1990 წლებში 45 წლის შემდეგ ამ ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობები აღდგა.

კატეგორია:სსრკ-ის რესპუბლიკები
კატეგორია:მოლდოვის ისტორია
კატეგორია:მოლდოვა
კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი
კატეგორია:ყოფილი სოციალისტური რესპუბლიკები
კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
Earth Moving

***Earth Moving*** — მაიკ ოლდფილდის მეთორმეტე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1989 წელს. ალბომზე ვოკალურ პარტიებს ასრულებს სხვადასხვა მოწვეული სტუმარი. მასში ასევე უხვად გამოიყენება სინთეზატორები. მთლიანობაში იგი უფრო პოპ მუსიკის ჟანრს ეკუთვნის.

Innocent დაიწერა მაიკ ოლდფილდისა და ანიტა ჰეგერლანდის გოგონა გრეტას შთაგონებით.

## სიმღერების სია 
### მხარე 1
# Holy – 4:37
# Hostage – 4:09
# Far Country – 4:25
# Innocent – 3:30
# Runaway Son – 4:05
### მხარე 2
# See the Light – 3:59
# Earth Moving – 4:03
# Blue Night – 3:47
# Nothing But / Bridge to Paradise – 8:40

## პერსონალი 
* მაიკ ოლდფილდი – გიტარა, კლავიშები
* მაქს ბეიკონი - ვოკალი
* ედრიან ბელიუ – ვოკალი, გიტარა
* ნიკი ბენტლი - ვოკალი
* ანიტა ჰეგერლანდი - ვოკალი
* კეროლ კენიონი – ვოკალი
* რაფ რევენსკროფტი - საქსოფონი
* მეგი რეილი - ვოკალი
* ფილ სპედინგი - ბას გიტარა, ვოკალი
* კრის ტომპსონი - ვოკალი
* კარლ უეინი - ვოკალი
* მარკ უილიამსონი - ვოკალი

## ჩარტები
### ყოველკვირეული ჩარტები 
### წლის საბოლოო ჩარტი
## სერტიფიცირება
## სქოლიო 
კატეგორია:მაიკ ოლდფილდის ალბომები
კატეგორია:1987 წლის ალბომები
კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
გეორგ ფონ ჰერტლინგი

**გეორგ ფონ ჰერტლინგი** (; დ. 31 აგვისტო, 1843 ― გ. 4 იანვარი, 1919) — გერმანელი ფილოსოფოსი და პოლიტიკური მოღვაწე, გერმანიის იმპერიის რაიხსკანცლერი 1917-1918 წლებში.

## რესურსები ინტერნეტში
* ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“

კატეგორია:გერმანიის იმპერია
კატეგორია:გერმანიის კანცლერები
კატეგორია:გერმანიის რაიხსკანცლერები
კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული  31 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1843
კატეგორია:გარდაცვლილი  4 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:რაიხსტაგის დეპუტატები (გერმანიის იმპერია)
ბაზილ ბერნსტაინი

**ბაზილ ბერნსტაინი** (ინგლ. Basil Bernstein, დ. 1 ნოემბერი, 1924 — გ. 24 სექტემბერი, 2000) — ბრიტანელი სოციოლოგი და ენათმეცნიერი. განსაკუთრებით ცნობილია თავისი ნამუშევრებით აღზრდის სოციოლოგიაში.

## „დეფიციტის თეორია“ 
ბერნსტაინის ნაშრომებში დაყენებულია ჰიპოთეზა, რომლის მიხედვით ბავშვების სოციალური მდგომარეობა გადამწყვეტ როლს თამაშობს: დაბალი ფენებიდან გამოსული მოსწავლეები სოციოკულტურულ და ამასთან ერთად ლინგვისტურ დეფიციტს განიცდიან, რაც საფუძვლად უდევს სწავლაში ჩამორჩენილობას. და პირიქით, უფრო მაღალი წრის ბავშვები, რომელთა ენობრივი რესურსები შედარებით ფართოა, უფრო მეტად ადაპტირებულნი არიან სოციალურ კონტექსტთან. აქედან გამომდინარე, ამ სოციალურ პოზიციებს შეესაბამება ლინგვისტური პროდუქციის ტიპები, რომლებიც იყოფა ერთი მხრივ „შეზღუდულ“, მეორე მხრივ „დახვეწილ“ „სოციოლინგვისტურ კოდებად“ და ერთმანეთისგან განსხვავდება დისკურსიული აგებულების, სინტაქსისა და ლექსიკის პლანში, იმპლიციტურისა და ექსპლიციტურის დამაპირისპირებელი ძირითადი დიქოტომიის მიხედვით.

## ნაშრომები 
* *თეორიული კვლევები მეტყველების სოციოლოგიაში* (1971)
* *დამატებითი კვლევები მეტყველების სოციოლოგიაში* (1973)
* *სელექცია და კონტროლი* (1974) ვალტერ ლანდისთან თანაავტორობით.
* *აღმზრდელობითი ტრანსმისიის თეორიისკენ* (1975)
* *პედაგოგიური დისკურსის აგებულება* (1990)
* *სოციალური კლასი, მეტყველება და კომუნიკაცია* დოროთი ჰენდელსონთან თანაავტორობით.
* *პედაგოგიკა, სიმბოლური კონტროლი და იდენტობა* (1996 / 2000 მეორე გამოცემა)

## რესურსები ინტერნეტში 
* სადისკუსიო ჯგუფი ბერნსტაინის სოციოლოგიური მიდგომის შესახებ 
* ბერნსტაინის ბიბლიოგრაფია 

კატეგორია:ბრიტანელი ენათმეცნიერები
კატეგორია:ბრიტანელი სოციოლოგები
კატეგორია:დაბადებული  1 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2000
სერპიკო (ფილმი)

**სერპიკო** () — 1973 წლის ამერიკული კრიმინალური ფილმი, რომლის შინაარსი დაფუძნებულია ნიუ-იორკის პოლიციელის, ფრენკ სერპიკოს ნამდვილ ისტორიაზე. ფილმში ასახულია პოლიციაში გამეფებული კორუფცია. ფილმში მონაწილეობენ ალ პაჩინო, ჯონ რენდოლფი, ტონი რობერტსი, ბერნანდ ბაროუ და სხვ. ალ პაჩინომ შესრულებული როლისთვის მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის დრამაში.

## რესურსები ინტერნეტში 
*
*ფრენკ სერპიკოს ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:კრიმინალური ფილმები
კატეგორია:1973 წლის ფილმები
კატეგორია:სიდნი ლუმეტის ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები