ფილიპინების არქიტექტურა

მინი
**ფილიპინების არქიტექტურა** - არქიტექტურული ტრადიციების ერთობლიობა ფილიპინებში. ფილიპინების არქიტექტურა ასახავს ქვეყანაში არსებულ ისტორიულ და კულტურულ ტრადიციებს.  მასზე გავლენა იქონია ავსტრონეზიულმა, ჩინურმა, ესპანურმა და ამერიკულმა არქიტექტურამ.

## ისტორია
### კოლონიზაცია 
ესპანეთის კოლონიალიზაციის სამას ოცდაათი წლის განმავლობაში ფილიპინების არქიტექტურაში დომინირებდა ესპანური გავლენა.  ავგუსტინელებმა სხვა რელიგიურ ორდენებთან ერთად, ააშენეს მრავალი გრანდიოზული ეკლესია და ტაძარი ფილიპინის კუნძულებზე. ამ პერიოდში გაჩნდა ფილიპინური Bahay na bató (ფილიპინური "ქვის სახლი") - დიდი ქვის სახლების სტილი.  ეს იყო ქვებითა და ხისგან აშენებული დიდი სახლები, რომლებიც აერთიანებდნენ ფილიპინურ, ესპანურ და ჩინურ სტილებს. ფილიპინების შეერთებულ შტატებს 1898 წლის ესპანეთ-ამერიკული ომის შედეგად გადაცემის შემდეგ ფილიპინების არქიტექტურაში დომინირებდა ამერიკული ესთეტიკა.  ამ პერიოდში შეიქმნა  თანამედროვე სტილის მანილას გეგმა, რომელშიც ამერიკელი და ფილიპინელი არქიტექტორების მიერ გავრცელდა  ნეოკლასიკური არქიტექტურა და არტ დეკოს სტილის შენობები.  მეორე მსოფლიო ომის დროს ინტრამუროსა და მანილას დიდი ნაწილი განადგურდა.  პროვინციების ისტორიული მნიშვნელობის მქონე მრავალი უბანი იაპონელებმა ომის დასრულებამდე დაწვეს.  მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, რეკონსტრუქციის პერიოდში მრავალი დანგრეული შენობა გადაკეთდა, თუმცა ისტორიული შენობების უმრავლესობა, განსაკუთრებით პროვინციებში, დაიკარგა და აღარ გადაკეთებულა.

### დღეს 
XX საუკუნის ბოლოს ფილიპინების არქიტექტურა გამოირჩეოდა სწორი ხაზებით და ფუნქციონალური ასპექტებით, განსაკუთრებით ბრუტალისტურ არქიტექტურაში https://www.hoppler.com.ph/magazine/lifestyle/history-of-philippine-architecture, რომელიც ახასიათებდა მთავრობის მიერ აშენებულ სტრუქტურებს მარკოს პერიოდში.  ამ პერიოდის განმავლობაში მრავალი ძველი შენობა უგულებელყოფილიყო საომარი მდგომარეობის დაწესების გამო.  1986 წელს დემოკრატიის აღდგენის შემდეგ ფილიპინების არქიტექტურის ახალი ეპოქა მოდერნიზმში გამოიხატა https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?sec=travel&res=9503E2DB1739F934A35752C1A964948260.  XXI საუკუნის დასაწყისში არქიტექტურაში ფილიპინური ტრადიციული ელემენტებისადმი პატივისცემის აღორძინება შეიმჩნია.

## კულტურული მემკვიდრეობის ქალაქები
მარცხნივ|მინი
ფილიპინებში მრავალი კულტურული და ისტორიული მნიშვნელობის ქალაქი არსებობდა, რომელთაგან მრავალი განზრახ გაანადგურეს იაპონელებმა მეორე მსოფლიო ომში ცეცხლის ტაქტიკის საშუალებით, ხოლო ამერიკელებმა იმავე ომის დროს დაბომბვების შედეგად.  ომის შემდეგ იაპონიის იმპერიის მთავრობამ ფილიპინებს თანხა არ გამოუყო მათ მიერ განადგურებული მემკვიდრეობითი ქალაქების აღდგენისთვის, რის შედეგადაც განადგურდა აღდგენის ნებისმიერი შანსი, რადგან ფილიპინების ომამდელი ეკონომიკა განადგურებული იყო   შეერთებულმა შტატებმა მინიმალური დაფინანსება მისცეს მათ მიერ განადგურებული ასობით ქალაქიდან მხოლოდ ორს, კერძოდ, მანილას და ბაგუიოს.  დღეს ფილიპინური მემკვიდრეობის ქალაქებიგან  მხოლოდ ცენტრები (პობლაციონი ან ქალაქის ცენტრალური რაიონები) რჩება. ჯერ კიდევ არსებობს  ზოგიერთი ომს გადარჩენილი ისტორიული ქალაქი, როგორიცაა მაგალითად იუნესკოს ქალაქი ვიგანი.

არსებობს წინადადებები, რომ შემუშავდეს პოლიტიკა, რომლის მიხედვით თითოეულ მუნიციპალიტეტს და ქალაქს ექნება საკუთარი არქიტექტურული გეგმა. ასე მოხდებოდა სწრაფი ურბანიზაციის და სამშენებლო კომპანიების კულტურული უპასუხისმგებლობის გამო საფრთხეში მყოფი ფილიპინური კულტურული მემკვიდრეობის უფრო ეფექტიური შენარჩუნება. მსგავსი პოლიტიკები.არსებობს ევროპის ქვეყნებში, რომლებიც საუკუნეების მანძილზე ინარჩუნებდნენ საკუთარ კულტურულ მემკვიდრეობას, მაგ. იტალიაში, საფრანგეთში და რუმინეთში.

## ფილიპინების არქიტექტორების გაერთიანება
ფილიპინების  არქიტექტორების გაერთიანება (ოფიციალურად ცნობილი როგორც არქიტექტორთა ინტეგრირებული და აკრედიტირებული პროფესიული ორგანიზაცია)  ფილიპინების ოფიციალური არქიტექტურული ასოციაციაა.  ეს პირველი პროფესიული ორგანიზაციაა ფილიპინებში, რომელსაც აქვს პროფესიული რეგულირების კომისიის მიერ აკრედიტაცია. მასში ამჟამად 38,000 წევრია გაერთიანებული https://www.united-architects.org/about/profile/ .

## წყაროები
# http://www.ivanhenares.com/2014/07/top-50-philippine-cities-to-see-in-your.html?m=1
# https://archive.today/20130416073557/http://arkitektura.ph/architects/1-leandro-v-locsin
# Paul A. Rodell (2002). Culture and customs of the Philippines. Westport, Connecticut: Greenwood Publishing Group. p. 86. ISBN 0-313-30415-7. ISSN 1097-0738. LCCN 2001023338. LCC DS664 .R63 2001.
# http://culturalcenter.gov.ph/about-the-ccp/history/ 
# https://www.united-architects.org/about/profile/ 
# http://ncca.gov.ph/republic-act-no-10066/ 

კატეგორია:ფილიპინები