open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
They Don't Care About Us

'''They Don't Care About Us''' — ამერიკელი მომღერალ მაიკლ ჯექსონის მეოთხე სიმღერა ალბომიდან HIStory: Past, Present and Future, Book I. სინგლის სახით გამოიცა 1996 წლის 31 მარტს, ხოლო ჩაიწერა 1995 წელს. ეს არის მაიკლის სიმღერებიდან ყველაზე პროტესტული სიმღერა. ამერიკის შეერთებულ შტატებში ამ სიმღერის ტექსტი ანტისემიტებს არ მოეწონა და ხელახალ ჩანაწერში მან ამოიღო რამდენიმე ნაწილი. მოგვიანებით მაიკლმა განაცხადა, რომ მათ სწორედ ვერ გაიგეს მაგ ტექსტის აზრი, ვინაიდან, მისი თქმით, ეს იყო სოციალური პრობლემების ამსახველი სიმღერა.

სიმღერას გააჩნია ორი მუსიკალური ვიდეო, რომელთა რეჟისორიც არის სპაიკ ლი. პირველი გადაღებული იქნა ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროში. სახელმწიფოს ხელისუფლებამ ეს მუსიკალური ვიდეო დაბლოკა იმის შიშით, რომ ვიდეოს ჩვენება მათ იმიჯს ზიანს მიაყენებდა. მეორე კლიპი გადაღებულია ციხეში - მასში გამოყენებულია რამდენიმე ვიდეო მასალა, სადაც ადამიანის უფლებების დარღვევა ჩანს.

ევროპაში სიმღერამ დაიკავა ადგილი საუკეთესო 10-ეულში, გერმანიაში მან პირველი ადგილი დაიკავა, ხოლო აშშ-ში ეს სიმღერა არ გადიოდა რადიოს მეშვეობით და ბილბორდის ცხელი ასეულის მხოლოდ 30-ე ადგილზე მოხვდა

New York Times-მა ამ სიმღერის ტექსტი აღწერა როგორც რასიზმის გამოვლენა, რასაც დაემატა მკაფიო ანტისემიტიზმში დადანაშაულებებიც. იმ ტექსტის ნაწილზე რომელშიც არის „Jew me, sue me, everybody do me/ Kick me, kike me, don't you black or white me“. პასუხად მაიკლმა განაცხადა: „მე ყველას ხმა ვარ. სკინჰედი ვარ, ებრაელი ვარ, შავი ვარ, თეთრი. მე არავის არ ვესხმი. სიმღერა ახალგაზრდების მიმართ უსამართლობაზეა და იმაზე, თუ როგორ შეიძლება სისტემამ ისინი უსამართლოდ დასაჯოს. მე გაბრაზებული ვარ იმის გამო, რომ ასე არასწორად გამიგეს.“ 

17 ივნისს მაიკლმა საჯაროდ მოიხადა ბოდიში სიმღერაში ისეთი ფრაზების გამოყენებისთვის, რომლებსაც შესაძლოა ვინმესთვის გული ეტკინა და განაცხადა რომ ალბომის შემდეგ ასლებში ეს ტექსტი ამოღებული იქნებოდა. ამ დროისთვის დისკის უკვე 2 მილიონი ასლი იქნა გაყიდული.

21 ივნისს პატრიკ მაკ-დონალდმა განაცხადა მან შესაძლოა, ძნელი ცხოვრება გამოიარა, მაგრამ არანაირი მიზეზი არ არის, იხმარო სიტყვები, როგორებიც არის „Jew me“, „Kike Me“. რამდენიმე დღეში მაიკლმა სტუდიაში დაბრუნებულიყო და სიტყვები ჩაანაცვლა „Do me“ და „Strike me“-დ. თუმცა, მუსიკალური ვიდეო და რამდენიმე ჩანაწერი კვლავ შეიცავს პირვანდელ ტექსტს.

## სიმღერების სია
### აშშ და იაპონური სინგლი
### აშშ CD სინგლი
### ბრიტანული სინგლი
### Visionary-ს სინგლი
CD
# "They Don't Care About Us" (ალბომის ვერსია) – 4:10
# "They Don't Care About Us" (Love to Infinity-ს Walk in the Park Mix) – 7:19
DVD 
# "They Don't Care About Us" (ალბომის ვერსია) – 4:10
# "They Don't Care About Us" (Love to Infinity-ს Walk in the Park Mix) – 7:19
# "They Don't Care About Us" (Music Video #1 – ბრაზილიაში გადაღებული ვერსია) (ვიდეო) – 7:09

## სქოლიო 
კატეგორია:მაიკლ ჯექსონის სიმღერები
კატეგორია:1995 წლის სიმღერები
კატეგორია:1996 წლის სინგლები
კლენკეს ატლასი

**კლენკეს ატლასი** ( 1660 წ.) — მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ატლასი. სიმაღლე 1,75 მ, ხოლო სიგანე გაშლილ მდგომარეობაში 1,9 მ აღწევს. ბრიტანეთის ბიბლიოთეკის მიერ გავრცელებული ინფორმაციით თანახმად, ატლასის გადატანისთვის 6 ადამიანის ძალისხმევაა საჭირო. წარმოადგენს მსოფლიო ატლასს, რომელიც შედგება 37 რუკისგან და 39 გვერდისგან. რუკებზე გამოსახულია კონტინენტები და სისტემატიზებული ევროპული სახელმწიფოები, გარდა ამისა, მასში ჩადებულია იმ დროისათვის არსებული მთელი გეოგრაფიული ცოდნა. კლენკეს ატლასის შექმნა მიეწერება ჰოლანდიელი პრინცის — იოჰან მორიც ნასაუ-ზიგენელის სახელს და შეიცავს ჰოლანდიელი ხელოვანების — ბლაუს, ჰონდიუსისა და სხვათა გრავიურებს.  2010 წლის აპრილში ბრიტანეთის ბიბლიოთეკის გამოფენაზე იგი პირველად იქნა საჯაროდ წარდგენილი გადაშლილი გვერდებით. 2012 წლამდე კლენკეს ატლასი ფართოდ იყო ცნობილი როგორც მსოფლიოს უდიდესი ატლასი, თუმცა ამავე წლის თებერვალში ავსტრიელმა გამომცემელმა გორდონ ჩირსმა გამოაქვეყნა ახალი ატლასი, სახელწოდებით Earth Platinum, რომელიც კლენკეს ატლასზე უფრო დიდი აღმოჩნდა.

## სქოლიო
კატეგორია:ატლასები
კატეგორია:ბრიტანეთის ბიბლიოთეკის კოლექციები
კატონა

300px|მინიატიურა|წმინდა ფრანჩესკო დი პაოლას ეკლესია
**კატონა** () — იტალიის ქალაქ რეჯო-დი-კალაბრიის კვარტალი, რომელიც სალიჩეს, ვილა-სან-ჯუზეპესა და როზალის კვარტლებთან ერთად მე-8 რაიონს მიეკუთვნება. 15 000 მოსახლით, იგი ქალაქის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ზონაა.

## ისტორია
თავის ღვთაებრივ კომედიაში კატონა მოხსენიებული აქვს დანტე ალიგიერს.

შუა საუკუნეებში, კატონა ციხესიმაგრე იყო, სადაც გაიმართა ბრძოლა ანჟუელებსა და არაგონელებს შორის.

## კულტურა
კატონის თეატრი მნიშვნელოვან როლს თამაშობს რეჯო-დი-კალაბრიის კულტურულ ცხოვრებაში. აქვე მდებარეობს წმინდა ფრანჩესკო დი პაოლას ეკლესია.

## რესურსები ინტერნეტში
* საიტი 
* კატონის ფრენბურთის გუნდის საიტი  

კატეგორია:იტალიის ქალაქები
ახალი ზელანდიის ფილა

[300px|მინიატიურა|[ზელანდიის კონტინენტის რუკა]]
**ახალი ზელანდიის ფილა** — ვრცელი, წყალქვეშა ფილა წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, ახალი ზელანდიის სამხრეთით. წარმოქმნილია გონდვანის გახლეჩვის შედეგად და მიეკუთვნება ზელანდიის დიდ, ჩაძირულ კონტინენტს. მასზე განლაგებულია ბაუნტის, ანტიპოდისა და ოკლენდის კუნძულები, ასევე კუნძული კემპბელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Encyclopaedia of New Zealand entry on the Campbell Plateau 

კატეგორია:ახალი ზელანდიის გეოგრაფია
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ფილები
კამპორა

**კამპორა** () — პატარა ქალაქი და კომუნა სამხრეთ იტალიაში, კამპანიის რეგიონის სალერნოს პროვინციაში. მდებარეობს ჩილენტოს გეოგრაფიულ რეგიონში, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შესული. 2009 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 810 ადამიანს შეადგენს. 

## გეოგრაფია
დასახლება გაშენებულია გორაკ-ბორცვიან რელიეფზე, ჩილენტოს შუაგულში, სტიოს კომუნის სიახლოვეს, ქალაქ ვალო-დელა-ლუკანიისგან არც ისე შორს. ესაზღვრება კანალონიის, ჯოის, ლაურინოს, მოიო-დელა-ჩივიტელის, ნოვი-ველიისა და სტიოს კომუნებს.

## დემოგრაფია
მოსახლეობის დინამიკა:

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.8,0.6)
ImageSize = width:455 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:1500
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:500 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo
BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001
PlotData=
  color:barra width:20 align:left
  bar:1861 from:0 till:1354
  bar:1871 from:0 till:1275
  bar:1881 from:0 till:1454
  bar:1901 from:0 till:1353
  bar:1911 from:0 till:1408
  bar:1921 from:0 till:1274
  bar:1931 from:0 till:1071
  bar:1936 from:0 till:1134
  bar:1951 from:0 till:1127
  bar:1961 from:0 till:1013
  bar:1971 from:0 till:897
  bar:1981 from:0 till:783
  bar:1991 from:0 till:721
  bar:2001 from:0 till:563
PlotData=
  bar:1861 at: 1354 fontsize:S text:1.354 shift:(-8,5)
  bar:1871 at: 1275 fontsize:S text:1.275 shift:(-10,5)
  bar:1881 at: 1454 fontsize:S text:1.454 shift:(-10,5)
  bar:1901 at: 1353 fontsize:S text:1.353 shift:(-10,5)
  bar:1911 at: 1408 fontsize:S text:1.408 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 1274 fontsize:S text:1.274 shift:(-10,5)
  bar:1931 at: 1071 fontsize:S text:1.071 shift:(-10,5)
  bar:1936 at: 1134 fontsize:S text:1.134 shift:(-10,5)
  bar:1951 at: 1127 fontsize:S text:1.127 shift:(-10,5)
  bar:1961 at: 1013 fontsize:S text:1.013 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 897 fontsize:S text:897 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 783 fontsize:S text:783 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 721 fontsize:S text:721 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 563 fontsize:S text:563 shift:(-10,5)
TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text: ISTAT-ის მონაცემები

## იხილეთ აგრეთვე
* იტალიის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური ვებ-გვერდი  
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი 
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი  

## სქოლიო
კატეგორია:იტალიის ქალაქები
ზელანდია (კონტინენტი)

300px|მინიატიურა|კონტინენტის ტოპოგრაფიული რუკა
**ზელანდია**, აგრეთვე ცნობილი როგორც **ტასმანტისი** ან **ახალი ზელანდიის კონტინენტი** — თითქმის ჩაძირული კონტინენტის ფრაგმენტი, რომელიც დაიძირა ავსტრალიისგან გამოყოფის შემდეგ, 60–85 მილიონი წლის წინ. ეს უკანასკნელი თავის მხრივ ანტარქტიდას 85–130 მლნ წლის წინ გამოეყო. 23 მილიონი წლის წინ კი კონტინენტის 93% წყნარ ოკეანეში ჩაიძირა.

კონტინენტის ფართობი 3 500 000 კმ²-ია, უფრო მეტი, ვიდრე გრენლანდია ან ინდოეთი, ავსტრალიის ფართობის თითქმის ნახევარი. გადაჭიმულია ახალი კალედონიიდან სამხრეთით, ახალი ზელანდიის სუბანტარქტიკული კუნძულებამდე. კონტინენტის ზღვის დონის ზემოთ დარჩენილი უდიდესი ნაწილია ახალი ზელანდია, რომელსაც მოსდევს ახალი კალედონია.

## რესურსები ინტერნეტში
* The coast and beyond , including map of the New Zealand continent, from GNS Science
* Zealandia the New Zealand (drowned) Continent, from *Te Ara* 

## სქოლიო
კატეგორია:ისტორიული კონტინენტები
კატეგორია:ახალი ზელანდიის გეოგრაფია
კატეგორია:წყნარი ოკეანე
თედორე დრიჟენკო

**თედორე დრიჟენკო** ( დ. 4 მაისი, [ ძვ. სტ. 22 აპრილი], 1858, ეკატერინოსლავი — გ. 16 აპრილი, 1922, კრასნოიარსკი) — რუსი ჰიდროგრაფ-გეოდეზისტი. 1886 წელს დაამთავრა საზღვაო აკადემია. ხელმძღვანელობდა აგეგმვით სამუშაოს ონეგის ტბაზე (1891–1894) და ბაიკალის ტბაზე ჩატარებულ ჰიდროგრაფიულ ექსპედიციას (1897–1903). განახორციელა მაგნიტური გაზომვების სერია და ასტრონომიული დაკვირვებანი. 1903 წლიდან უმეტესწილად დაკავებული იყო რუსეთის ჩრდილოეთის ზღვების კვლევით. იყო ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის ჰიდროგრაფიული ექსპედიციისა (1903–1905) და თეთრი ზღვის ცალკეული აგეგმვითი სამუშაოების ხელმძღვანელი  (1905–1908). 1908–1912 წლებში მთავარი ჰიდროგრაფიული სამმართველოს დამხმარე, 1912 წელს — მურმანსკის სანაპიროს ცალკეული აგეგმვის ხელმძღვანელი. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ დრიჟენკო მსახურობდა ჩრდილოეთის საზღვაო გზის კომიტეტში, ამასთანავე ხელმძღვანელობდა ციმბირის მდინარეებისა და ზღვების ჰიდროგრაფიულ კვლევას. ავტორია 50-მდე სამეცნიერო ნაშრომისა. ნაშრომების დიდი ნაწილი გამოუქვეყნებელი დარჩა. მისი სახელობისაა კონცხი ახალი მიწაზე.

* 1891 წლის 16 იანვარი – *აირჩიეს რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების ნამდვილ წევრად;*
* 1894 წლის 17 თებერვალი – *აირჩიეს რუსეთის ასტრონომიული საზოგადოების ნამდვილ წევრად;* 
* 1909 წელს – *დაინიშნა რუსეთის მუდმივ წარმომადგენლად ბრიუსელის სანაოსნო საერთაშორისო კომისიაში;*
* 1912 წელს – *წარადგინა რუსეთი საერთაშორისო საზღვაო კონფერენციაზე ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში.*

## თხზულებები
* Краткий отчет о работах гидрографической экспедиции Байкальского озера за 1898 год, "Морской сборник", 1899, № 1. Краткий отчет о работах гидрографической экспедиции Байкальского озера за 1899 год, СПб, 1900;
*  Гидрографическое исследование Байкала, "Невестин Русского географ. об-ва", 1902, т. 38, вып. 2; Лоция и физико-географический очерк озера Байкал, СПб, 1908.

## რესურსები ინტერნეტში
* თედორე დრიჟენკო – დიდი ბიოგრაფიული ენციკლოპედია 
 

კატეგორია:რუსი მოგზაურები 
კატეგორია:რუსი გეოგრაფები 
კატეგორია:რუსი გეოდეზისტები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
ანატორი

**ანატორი** — პატარა მდინარე ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე, ტასმანის რეგიონში. წარმოიქმენება ორი პატარა ნაკადულის შერწყმის შედეგად, სიგრძე 12 კმ. მდინარის შესართავთან, ტასმანის ზღვასთან, გაშენებულია პატარა დასახლება — ანატორი.

## რესურსები ინტერნეტში
*Land Information New Zealand 

კატეგორია:ახალი ზელანდიის მდინარეები
აონგატეტე

**აონგატეტე** — მდინარე ახალ ზელანდიაში. სათავეს იღებს კაიმაის ქედზე და მიემართევა ჩრდილო-დასავლეთით. ჩაედინება ტაურანგის უბეში, ქალაქ კატიკატის სამხრეთით.

## რესურსები ინტერნეტში
* "Place Name Detail: Aongatete River" 

კატეგორია:ახალი ზელანდიის მდინარეები
აორერე

**აორერე** — მდინარე ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე. 

სათავეს იღებს კაჰურანგის ეროვნულ პარკში და მიემართება ჩრდილოეთით, 40 კმ-ის მანძილზე. ერწყმის გოლდენ-ბეის უბეს ქალაქ კოლინვუდთან.

## რესურსები ინტერნეტში
* http://www.linz.govt.nz/placenames/find-names/topographic-names-db/database/index.aspx?p=49273

კატეგორია:ახალი ზელანდიის მდინარეები
ანტიპოდის კუნძულები

**ანტიპოდის კუნძულები** () — მომცრო ვულკანური კუნძულები ახალი ზელანდიის სამხრეთით. კუნძულების ეს ჯგუფი ახალი ზელანდიის გარე კუნძულებია, ისინი არ ითვლებიან რაიმე რეგიონის ან ოლქის ნაწილად, მაგრამ არიან სპეციალური ორგანოს —  უშუალო მმართველობაში. მდებარეობს სტიუარტის კუნძულისგან 860 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით.

ეკოლოგიურად, კუნძულები ანტიპოდის სუბანტარქტიკულ კუნძულთა ტუნდრის ეკორეგიონს მიეკუთვნება. ახალი ზელანდიის სხვა სუბანტარქტიკულ კუნძულებთან ერთად შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. კუნძულებზე შექმნილია ნაკრძალი და შესაბამისად, ისინი ფართო საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომი არაა.

## ეტიმოლოგია 
თავისი სახელი კუნძულებმა მიიღო დიდი ბრიტანეთის საწინააღმდეგო გეოგრაფიული კოორდინატების გამო. ამავე დროს, ფრანგულ რუკებზე კუნძულები აღინიშნება როგორც *პარიზის ანტიპოდები*.

## გეოგრაფია 
thumb|left|250px|ანტიპოდის კუნძულების ტოპოგრაფიული რუკა
არქიპელაგის ფართობია — 20,97 კმ². კუნძულებიდან ყველაზე დიდებია: კუნძული ანტიპოდი — დაახლოებით 20 კმ² (), ბოლანსის კუნძული — დაახლოებით 2 კმ² () და დიდი რაოდენობით პატარა კუნძულები და კლდეები. უმაღლესი წერტილია გალოვეის მთა და რომლის სიმაღლეა 366 მეტრი, რომელიც ამავე დროს აქტიური ვულკანია.

კუნძულების კლიმატი მკაცრი და არასტუმართმოყვარეა, მაგრამ, ეს ფრინველთა ბაზრის საყვარელი ადგილია. კუნძულზე ასევე ცხოვრობენ ანტიპოდის მხტუნავი თუთიყუშები ().

## ისტორია 
კუნძულები აღმოაჩინეს 1800 წელს.

## მოსახლეობა 
კუნძულებზე მუდმივი მოსახლეობა არ არსებობს, მხოლოდ ხანდახან არქიპელაგს ეწვევიან სამეცნიერო ექსპედიციები და იშვიათი ტურისტები.

## გალერეა 

ფაილი:Antipodes Islands.jpg|კუნძულების ხედი ჩრდილოეთიდან
ფაილი:Antipodes Penguin.JPG|პინგვინების კოლონია

## იხილეთ აგრეთვე
* ახალი ზელანდიის კუნძულების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Antipodes Islands  at the Department of Conservation
* Million Dollar Mouse 

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ახალ ზელანდიაში
ახალი ზელანდიის ჰიმნი

**„God Defend New Zealand“** — ახალი ზელანდიის ჰიმნი. მიღებული იქნა 1977 წლის 21 ნოემბერს. ასევე თარგმნილია მაორულ ენაზე.

## ისტორია
## რესურსები ინტერნეტში
*The story of *God Defend New Zealand* by Tui Kowhai c1939
*National Anthem: Official website by New Zealand Ministry for Culture and Heritage
**God Defend New Zealand* - Audio of the national anthem of New Zealand, with information and lyrics
*Page about the national anthem  includes a recording by the New Zealand Symphony Orchestra
*Video of the arrangement of "God Defend New Zealand" formerly played on New Zealand television at the beginning and close of each day's programming
*National Anthem performed in sign language , *3 News*, 5 May 2011

კატეგორია:ახალი ზელანდიის ეროვნული სიმბოლოები
კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
კატეგორია:ოკეანეთის ჰიმნები
ტოპოგრაფიული აგეგმვა

**ტოპოგრაფიული აგეგმვა** — სამუშაოების კომპლექსი, რომელიც მიზნად ისახავს ტოპოგრაფიული რუკის შედგენას, ადგილის დაგეგმარებასა და ტოპოგრაფიული ინფორმაციის მიღებას სხვა ფორმაში. აერთიანებს მიწისზედა და მიწისქვეშა კონსტრუქციებს. აგეგმვის საბოლოო პროდუქტი არის ადგილის ტოპოგრაფიული გეგმა, რომელიც წარმოადგენს რელიეფის ადგილისა და სიტუაციის ელემენტების კარტოგრაფიულ გამოსახულებას. მიწისზედა აგეგმვა არის გეგმური, სიმაღლებრივი და კომბინირებული. GPS-ისა და GLONASS-ის გამოჩენამ შესამჩნევად შეამსუბუქა ტოპოგრაფიული აგეგმვითი სამუშაოების ჩატარება. 

ტოპოგრაფიული გეგმის ძირითადი მახასიათებლებია:
* მასშტაბი (1:100 - 1:1000) 
* რელიეფის კვეთის სიმაღლე (0,10 მ; 0,25 მ; 0,50 მ; 1,00 მ; და ა.შ.) 
* კოორდინატების სისტემა (ადგილობრივი, პირობითი და ა.შ.) 
* სიმაღლეების სისტემა (ბალტიის, პირობითი)

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ტოპოგრაფია
კატეგორია:აგეგმვები
კოხტა (წალკის მუნიციპალიტეტი)

**კოხტა** (2010 წლის 20 ნოემბრამდე — *„ახალიკი“*, *აბანო*) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები კოხტა, ჩრდილისუბანი, ხარება). წალკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით.

სოფელში დგას შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. შემოსილია თლილი ქვის დიდი კვადრებით. აქვს სამი სარკმელი აღმოსავლეთიდან, დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. სამხრეთი სარკმელი კვეთილი ნახევრად წრიული სათაურითაა შემკული. აღმოსავლეთ სარკმლის თავზე ამოკვეთილია ოთხკუთხედში ჩასმული ჯვარი. ეკლესია განაახლეს ჩამოსახლებულმა ბერძნებმა XIX საუკუნის 30-იან წლებში, რის შედეგადაც დაიკარგა ქართული წარწერები, დარჩა მხოლოდ ცალკეული ასოები. ჩრდილოეთ კედელში, აღდგენის დროს, საფლავის ქვებიც გამოუყენებიათ. ეკლესიაში ხის კანკელია.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 228 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ანდერსონ ლუის დე კარვალიო

**ანდერსონ ლუის დე კარვალიო** (; დ. 19 ივლისი 1981, ჟუნდიაი, ბრაზილია), უმეტესად ცნობილია სახელით **ნენე** () — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, ბრაზილიურ კლუბ „სან-პაულუს“ ნახევარმცველი. პროფესიონალური კარიერის უმეტესი ნაწილი გაატარა ესპანეთში.

2013 წელს ნენემ „პარი სენ-ჟერმენთან“ ერთად მოიგო საფრანგეთის საფეხბურთო ჩემპიონატი.

## მიღწევები
### საკლუბო
;  პაულისტა
* ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატი (სერია C): 2001
* ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატი (სერია A2): 2001

;  პარი სენ-ჟერმენი
* ლიგა 1: 2012–13

;  ვასკო და გამა
* კარიოკის ჩემპიონატი: 2016

;  ფლუმინენსე
* რიოს თასი: 2020

### ინდივიდუალური
* ლიგა 1-ის საუკეთესო ლეგიონერი: 2009–10 
* ლიგა 1-ის საუკეთესო ბომბარდირი: 2011–12 
* კარიოკის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელი: 2016
* კარიოკის ჩემპიონატის წლის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 2020

## რესურსები ინტერნეტში
*BDFutbol profile
*''L'Équipe'' stats 
*French League profile 
*Espanyol profile 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1981
კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:სალვადორის ბაიას ფეხბურთელები
კატეგორია:პაულისტას ფეხბურთელები
კატეგორია:პალმეირასის ფეხბურთელები
კატეგორია:სანტოსის ფეხბურთელები
კატეგორია:ფლუმინენსეს ფეხბურთელები
კატეგორია:ვასკო და გამას ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:მალიორკის ფეხბურთელები
კატეგორია:ალავესის ფეხბურთელები
კატეგორია:სელტას ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანიოლის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:მონაკოს ფეხბურთელები
კატეგორია:პარი სენ-ჟერმენის ფეხბურთელები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები
კატეგორია:კატარის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ოლხონი

**ოლხონი** () — კუნძული ბაიკალის ტბის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 730 კმ². სიგრძე 71 კმ, სიგანე 12 კმ. სიმაღლე 1276 მ-დე. ნაპირისგან გამოყოფილია მცირე ზღვითა და ოლხონის ჭიშკრით. აგებულია არქეული გნაისებით, მარმარილოთი, კვარციტებითა და გრანიტებით. ლანდშაფტურად მრავალფეროვანია: გამოიყოფა სტეპისა და ტაიგის ურთიერთშეხამება, გვხვდება აგრეთვე პატარა უდაბნო მხარე. ჩრდილოეთ ნაწილში არის ფოთლოვანი ტაიგა, სამხრეთით — სტეპი. დამახასიათებელია ჩრდილო-დასავლეთის ძლიერი ქარი, რომელიც სარმას სახელწოდებითაა ცნობილი. კუნძულზე წლის განმავლობაში მოღრუბლულ დღეთა რაოდენობა 48-ის ტოლია. სანაპირო რაიონზე გავლენას ახდენს ბაიკალის ტბის წყლის მასა. ზამთარი რბილია, ზაფხული გრილი. სულ ოლხონზე არის დაახლოებით 8 დასახლებული პუნქტი, რომელთა დიდ ნაწილი მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ ნაწილში. ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია ხუჟირი (დაახლოებით 1200 მცხ.). დასახლებულია რუსებითა და ბურიატებით, ძირითადად მეთევზეებით. მდიდარია არქეოლოგიური ღირსშესანიშნაობებით. განვითარებულია ტურიზმი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოლხონი – აღწერა 

კატეგორია:რუსეთის კუნძულები 
კატეგორია:ბაიკალი
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით
ტაგალური ვიკიპედია

**ტაგალური ვიკიპედია** (Wikipediang Tagalog) — ვიკიპედიის განყოფილება ტაგალურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2003 წლის 1 დეკემბერს. ტაგალური ვიკიპედია სტატიების რაოდენობით ფილიპინურ ენებზე არსებულ ვიკიპედიებს შორის მხოლოდ ვარაიულ ვიკიპედიას ჩამორჩება, რომელიც მოიცავს დაახლოებით 110 ათას სტატიას. 2012 წლის ოქტომბრის მდგომარეობით ტაგალურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 57 ათასი სტატია. ვიკიპედიის ტაგალურენოვანი განყოფილების ფუძემდებელია ეჟენ ალვინ ვილიარი, რომელიც ამასთანავე იყო ტაგალური ვიკიპედიის პირველი ადმინისტრატორი. 2011 წლის თებერვლისთვის შეიცავდა 50 ათასზე მეტ სტატიას. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი დაახლოებით 100-მდეა. ჰყავს 11 ადმინისტრატორი.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ტაგალური ვიკიპედია (ინგლისური)
*ტაგალური ვიკიპედია (ტაგალური)

კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ჩელენჯერის ფილა

ს რუკა]]
**ჩელენჯერის ფილა** — ვრცელი წყალქვეშა ფილა ახალი ზელანდიის დასავლეთითა და ლორდ-ჰაუს ამაღლების სამხრეთით. მისი დიამეტრი დაახლოებით 500 კმ-ია. წარმოიქმნა გონდვანის გახლეჩვის შედეგად და წარმოადგენს თითქმის მთლიანად ჩაძირული კონტინენტის — ზელანდიის ხუთიდან ერთ-ერთ ჩაძირულ ნაწილს.

## რესურსები ინტერნეტში
*ჩელენჯერის ფილა, სიახლეები

კატეგორია:ახალი ზელანდიის გეოგრაფია
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ფილები
ჰენდერსონ-ბეი

**ჰენდერსონ-ბეი** () — უბე აუპოურის ნახევარკუნძულზე, ახალი ზელანდიის ჩრდილოეთ კუნძულის უკიდურეს ჩრდილოეთ წერტილზე. მდებარეობს ნახევარკუნძულის აღმოსავლეთ მხარეს, სახელმწიფო გზატკეცილ 1-ის გვერდით, დასახლება ჰოუჰორას სიახლოვეს.

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ყურეები
გოლდენ-ბეი

250px|მინიატიურა|თანამგზავრული ფოტო
[250px|მინიატიურა|[აბელ ტასმანის ეროვნული პარკის ერთ-ერთი მთავარი პლაჟი გოლდენ-ბეიზე]]
**გოლდენ-ბეი** () — თავთხელი, პარაბოლოიდის ფორმის უბე ახალი ზელანდიის სამხრეთ კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეზე. წარმოადგენს ტასმანის ზღვის მკლავს და შეჭრილია კუკის სრუტის სამხრეთ-დასავლეთით და ტასმანის უბის დასავლეთით. ზღვისგან გამოყოფილია ფერიველის ცელით. სამხრეთიდან უბეში ჩაედინება მდინარე აორერე და ტაკაკა. 

გოლდენ-ბეი გამოირჩევა კარგი ამინდებით და საკმაოდ პოპულარულია ტურისტებში. 

უბის დასავლეთი და ჩრდილოეთი რეგიონები თითქმის მთლიანად დაუსახლებელია. სამხრეთ სანაპიროსთან მდებარეობს აბელ ტასმანის ეროვნული პარკი.

## რესურსები ინტერნეტში
*McLintock, A. H. (1966). "Golden Bay" 

კატეგორია:ახალი ზელანდიის ყურეები
კუკის სრუტე

[250px|მინიატიურა|[ახალი ზელანდია და კუკის სრუტე]]
**კუკის სრუტე** — სრუტე ახალი ზელანდიის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კუნძულებს შორის. ერთმანეთთან აერთებს ტასმანის ზღვასა და წყნარ ოკეანეს, გაივლის ქვეყნის დედაქალაქ ველინგტონის გვერდით. ყველაზე ვიწრო ადგილას, სიგანე 22 კმ-ს აღწევს და მიჩნეულია მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე სახიფათო და არაპროგნიზირებად სრუტედ. 

სრუტეს სახელი ეწოდა ჯეიმზ კუკის პატივსაცემად, რომელიც პირველი ევროპელი მეთაური იყო, ვინც მასში გაიარა 1770 წელს. მაორის ენაზე მას *რაუკავა* ჰქვია.

## რესურსები ინტერნეტში
* Cook Strait: Ship Wrecks, Swells and Gales
* New Zealand's Cook Strait Rail Ferries 
* Cook Strait Swim 

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის სრუტეები
ბაუნტის კუნძულები

**ბაუნტის კუნძულები** () — 13 დაუსახლებელი, გრანიტით აგებული მომცრო კუნძულებისა და მრავალრიცხოვანი კლდეებისაგან შემდგარი არქიპელაგი წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, ახალი ზელანდიის შემადგენლობაში. განლაგებულია სამხრეთ კუნძულისგან 670 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ჩატემის კუნძულებისგან კი 530 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. 

ეს კუნძულთა ჯგუფი ადმინისტრაციულად ეკუთვნის ახალი ზელანდიის გარე კუნძულებს. ისინი არ არიან რომელიმე რეგიონის ან ოლქის ნაწილი, მაგრამ იმყოფებიან სპეციალური ორგანოს —  უშუალო მმართველობის ქვეშ.

## გეოგრაფია 
thumb|right|300px|ბაუნტის კუნძულების რუკა
კუნძულები მდებარეობენ 179° 02' — 179° 07' ს. გ. და 47° 40' — 47° 45' ა. გ. შორის.

კუნძულების მთლიანი ფართობი შეადგენს 1,35 კმ²-ს. არქიპელაგის ყველაზე მაღალი წერტილია — 90 მეტრი ზღვის დონედან.

13 კუნძულის შემადგენლობა:
* ძირითადი ჯგუფი ():
** კუნძული დეპოტი (Depot) (ყველაზე დიდი კუნძული)
** კუნძული ლიონი (Lion)
** კუნძული პინგვინი (Penguin)
** კუნძული პროკლემეიშენი (Proclamation)
** კუნძული რანფერლი (Ranfurly)
** კუნძული რუატარა (Ruatara)
** კუნძული სპაიდერი (Spider)
** კუნძული ტუნელი (Tunnel)
** კლდე დოგი (Dog Rock)
** კლდე სილი (Seal Rock)
** კლდე სკუა (Skua Rock)
* ცენტრალური ჯგუფი ():
** კუნძული კეისტლი (Castle)
** კუნძული ფანელი (Funnel) (ძირითადი კუნძული)
** კუნძული პრაიონი (Prion)
* აღმოსავლეთის ჯგუფი ():
** კუნძული მოლი კეპი (Molly Cap) (ძირითადი კუნძული)
** კუნძული კონი (Con Island)
** კლდე ჩრდილოეთის (North Rock)

კუნძულებზე ბინადრობენ პინგვინების, ალბატროსების და სელაპების დიდი პოპულაცია. ამ მიზეზით არქიპელაგი XIX — XX საუკუნის დასაწყისში პოპულარული იყო მონადირეებს შორის.

კუნძულების კლიმატი მკაცრი და თანაბარ ქარიანია. ყველაზე ცივი თვის ტემპერატურა (აგვისტო) — +5,5 °C, ყველაზე თბილი — იანვარი-თებერვალი — +11 °C. ბაუნტის კუნძულები ხშირად წარმოუდგენიათ ტროპიკულ კუნძულებად, პიტკერნის კუნძულების (5,5 ათასი კმ ჩრდილო-აღმოსავლეთით) გამო, სადაც გადავიდა იმავე დასახელების გემის აჯანყებულთა ეკიპაჟი, ასევე ქოქოსიანი შოკოლადის — «ბაუნტის» სარეკლამო რგოლების გამო.

## ისტორია 
ბაუნტის კუნძულები 1788 წლის სექტემბერში კაპიტანმა უილიამ ბლაიმ აღმოაჩინა და სახელი გემ *HMS Bounty*-ის პატივსაცემად უწოდა, ბაუნტის ცნობილ აჯანყებამდე რამდენიმე თვით ადრე.

## მოსახლეობა 
კუნძულები დაუსახლებელია, მუდმივი მოსახლეობა არ არსებობს, დროებით მცხოვრები სამეცნიერო ექსპედიციის თანამშრომლების გარდა.

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ახალ ზელანდიაში
ანგარა

**ანგარა** ( უწინ ქვემო დინებაში *ზემო ტუნგუსკა* ეწოდებოდა) — მდინარე რუსეთში. მიედინება აღმოსავლეთ ციმბირის ტერიტორიაზე, ირკუტსკის ოლქსა და კრასნოიარსკის მხარეში. სიგრძე 1779 კმ, აუზის ფართობი 1 040 000 კმ². გამოედინება ბაიკალის ტბიდან, ერთვის მდინარე ენისეის მარჯვნიდან. მიედინება ჩრდილოეთისაკენ, შემდეგ დასავლეთის მიმართულებას იღებს. ზემო დინებაში ირკუტსკისა და ბრატსკის ჰიდროელექტროსადგურის აშენების შემდეგ ძირითადად წყალსაცავად არის გადაქცეული. 56 კმ სიგრძეზე ქმნის ირკუტსკის წყალსაცავის ზედა ბიეფს, ხოლო დაახლოებით 524 კმ-ზე ბრატსკის წყალსაცავის მთავარ ნაწილს.

წყალსაცავებს შორის არსებულ მონაკვეთზე ხეობა ასიმეტრიული აღნაგობისაა, სადაც მარცხენა ფერდობი მაღალი და ციცაბოა, ხოლო მარჯვენა — დამრეცი. 1,5-2 კმ სიგანის კალაპოტი დაყოფილია კუნძულებად. შუა და ქვემო დინებაში ანგარა კვეთს შუა ციმბირის ზეგნის ინტრუზიულ ტრაპებსა და ენისეის ჭიუხს, რის გამოც ხეობა ზოგან ჭორომიანია. ანგარის წყლის რეჟიმს ძირითადად ბაიკალის ტბა და წყალსაცავები არეგულირებენ. ბაიკალის ტბის გარდა ანგარას ასაზრდოებს ატმოსფერული ნალექები (წვიმის წყალი, თოვლი). საშუალო წლიური ხარჯი ირკუტსკის ჰესთან 1700 მ³/წმ, ბრატსკის ჰესთან 2900 მ³/წმ, ხოლო შესართავთან 4500 მ³/წმ.

ანგარის ზემო დინებაში ყინულის საფარი იანვრის შუა რიცხვებში ჩნდება, ხოლო ყინულსვლა მაისის პირველ რიცხვებში იწყება. წყალშიგა ყინულები და თოში თოშხერგილებს აჩენს, რის გამოც წყლის დონე მდინარეში მერყეობს. მთავარი შენაკადებია: მარჯვენა — ილიმი, ჩადობეცი, ირკინეევა; მარცხენა — ირკუტი, კიტოი, ოკა, ია, ტასეევა და დიდი ბელაია. ქალაქ ირკუტსკიდან ბაიკალის ტბამდე და ბრატსკის ჰესამდე ნაოსნობა რეგულარულია. ანგარა მდიდარია თევზით. მოიპოვება თართი, ცქვრინი, კაპოეტი და სხვ. მთავარი ნავსადგურებია: ირკუტსკი, ანგარსკი, ბალაგანსკი, ბრატსკი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ანგარა – ცნობები 
 

კატეგორია:ირკუტსკის ოლქის მდინარეები
კატეგორია:ენისეის შენაკადები
კატეგორია:კრასნოიარსკის მხარის მდინარეები
ფარენუი

[მინი|*ვარენუი*, [ოკლენდის უნივერსიტეტი, ახალი ზელანდია.]]
**ვარენუი** (თარგმანში: *„დიდი სახლი“*) — ახალ ზელანდიელი მაორების კომუნალური სახლი, ძირითადად იგებოდა მარაეს (რელიგიურ საკულტო ნაგებობა) მიმდებარე ტერიტორიაზე. ვარენუის ახალ ზელანდიურ ინგლისურში *შეხვედრების სახლს* უწოდებენ.

## ვარენუი 
ასევე უწოდებენ *whare rūnanga* (შეხვედრების სახლი) ან *whare whakairo* (ჩუქურთმებიანი სახლი), ვარენუის დღევანდელი სახე წარმოიქმნა მეცხრამეტე საუკუნის პირველ ნახევარში. სახლის გასაფორმებლად გამოიყენება ხეზე ამოკვეთილი ივის (ტომი) წინაპრების გამოსახულეები. თანამედროვე სახლები შენდება სტანდარტების დაცვით და გაფორმებაში სურათებიც გამოიყენება. ვარენუიებს აქვთ სახელები ეს შეიძლება იყოს ცნობილი წინაპრის ან მაორის მითოლოგიური გმირის. ვარენუებს აშენებენ არა მარტო ტომის წევრები არამედ სკოლები და უნივერსიტეტებიც. ეს სახლები ითვლება წმინდად და ხანდახან იქ რელიგიური რიტუალებიც ტარდება. ტრადიციულად ვარენუიში საკვების შეტანა იკრძალება.

## იხილეთ აგრეთვე 
*მაორის კულტურა
*მაორული ენა

## რესურსები ინტერნეტში 
* სურათები  - 1901 წლის 30 დეკემბერი.
* სურათEბი  ჩიკაგოს ბუნებრივი ისტორიის მუზეუმი.
* მაორის ხელოვნების კოლექცია .

კატეგორია:მაორი
პისტოიის ბრაზილიელ სამხედროთა სასაფლაო

250px|მინიატიურა|სასაფლაოზე აღმართული მონუმენტი
**ბრაზილიელ სამხედროთა სასაფლაო** — სამხედრო სასაფლაო იტალიაში, ტოსკანის რეგიონის ქალაქ პისტოიაში. აქ დაკრძალული იყო 463 ბრაზილიელი ჯარისკაცი, რომლებიც მეორე მსოფლიო ომში დაიღუპნენ, ძირითადად ფორნოვოს ბრძოლაში, 1945 წელს. 

## ისტორია
1944 წელს, საექსპედიციო ძალების 25 000 ჯარისკაცით ბრაზილია მეორე მსოფლიო ომში ჩაერთო ღერძის სახელმწიფოების წინააღმდეგ, იტალიის მდინარე სერკიოს ხეობაში. 

ფინალური იერიშით, ბრაზილიელებმა ტურინს მიაღწიეს და 2 მაისს ფრანგულ ძალებს შეუერთდნენ. 

### სამარხი
1960 წლამდე ცხედრები პისტოაში რჩებოდა. 1960 წელს სასაფლაო დაიხურა და ნეშტები ოფიციალურად გადაასვენეს ბრაზილიაში, ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში, ფლამენგოს ეროვნულ მონუმენტში. 

გადასვენების შემდეგ, სამარხში აღმოჩენილ იქნა კიდევ ერთი ბრაზილიელის ნეშტი. ბრაზილიის მთავრობამ მისი, როგორც უცნობი ჯარისკაცის იქ დატოვება გადაწყვიტა.  

1967 წელს, პისტოის სასაფლაო კვლავ გაიხსნა. აღიმართა ოსკარ ნიმეიერის სკოლის წარმომადგენლის — ოლავუ რედიგ დე კამპუშის მიერ შექმნილი მონუმენტი. სასაფლაოს მოგვიანებით ბრაზილიის ორი პრეზიდენტი ეწვია.

## ლიტერატურა
* Walter Bellisi, *Arrivano i nostri : il Brasile nella seconda guerra mondiale, la presa di Monte Castello e la battaglia di Montese*, Formigine (MO) : Golinelli, 1995
* Fabio Gualandi, *Monumenti dedicati al soldato brasiliano pela Forca Expedicionaria Brasileira (F.E.B.) na campanha da Italia*, Vergato, Tip. Ferri, 2005

## სქოლიო
კატეგორია:იტალიის არქიტექტურული ძეგლები
კოლვილის არხი

**კოლვილის არხი** — სრუტე ახალი ზელანდიის ოკლენდის რეგიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, რომელიც ჰაურაკის უბეს წყნარ ოკეანესთან აერთებს. მდებარეობს გრეიტ-ბარიერის კუნძულსა და კოლვილის კონცხს შორის, კორომანდელის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ კიდესთან. არხის შუაგულში მდებარეობს მომცრო კუნძული.

## რესურსები ინტერნეტში
*"Place Name Detail: Colville Channel" 

კატეგორია:ახალი ზელანდიის სრუტეები
ჯელიკოს არხი

**ჯელიკოს არხი** — სრუტე ახალი ზელანდიის ოკლენდის რეგიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, რომელიც ჰაურაკის უბეს წყნარ ოკეანესთან აერთებს. მდებარეობს ჩრდილოეთ ოკლენდის ნახევარკუნძულის როდნეის კონცხსა და ლიტლ-ბარიერის კუნძულს შორის.

## რესურსები ინტერნეტში
*"Place Name Detail: Jellicoe Channel" 

კატეგორია:ახალი ზელანდიის სრუტეები
ჰაურაკის ყურე

**ჰაურაკი** — ყურე ახალი ზელანდიის ჩრდილოეთ კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. ფართობი 4000 კმ²-ს შეადგენს და შეჭრილია ოკლენდის რეგიონს, ჰაურაკის ვაკეებს, კორომანდელის ნახევარკუნძულსა და გრეიტ-ბარიერის კუნძულს შორის. ყურის უდიდეს ნაწილზე შექმნილია ჰაურაკის ყურის ზღვის პარკი. 

მაორის ენაზე *ჰაურაკი* ჩრდილოეთის ქარს ნიშნავს. 

ყურე წყნარ ოკეანეს მიეკუთვნება, რომელშიც ის ჩრდილოეთიდან და აღმოსავლეთიდან იხსნება. ოკეანისგან კარგადაა დაცული ჩრდილოეთით მდებარე გრეიტ-ბარიერისა და ლიტლ-ბარიერის კუნძულებით და აღმოსავლეთით მდებარე 80 კმ სიგრძის კორომანდელის ნახევრაკუნძულით. შესაბამისად, ყურე დაცულია ჩრდილოეთის ქარებისგან. 

წყნარ ოკეანესთან ყურეს სამი არხი აერთებს: კოლვილი, კრედოკი და ჯელიკო.

ბოლო გამყინვარების პერიოდში, ყურის ტერიტორია მშრალმიწიანი ხმელეთი იყო, ზღვის დონე ამჟამინდელზე დაახლოებით 100–110 მ დაბალი იყო. 

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ყურეები
მასშტაბი

**მასშტაბი**, **ხაზთსადარი** ( < Maß – ზომა და Stab – ჯოხი) — რუკაზე, გეგმაზე ან ნახაზზე მოცემული ხაზების სიგრძის შეფარდება ამ ხაზებით გამოხატულ ნამდვილ სიგრძესთან. მასშტაბი ბუნებაში გაზომილი მონაკვეთების ქაღალდზე გამოხაზვის დროს შემცირების ზომაა. ცნობილია რიცხვითი, სახელდებული და ხაზვითი მასშტაბები. რიცხვითი მასშტაბი 1 : *M* წილადია, რომლის *M* მნიშვნელი გვიჩვენებს თუ რამდენჯერ უნდა შევამციროთ გაზომილი მანძილი ქაღალდზე გამოხაზვის დროს. სახელდებული ანუ განმარტებითია მასშტაბი, როდესაც მოცემული რიცხვითი მასშტაბის შესაბამისად ზომის გარკვეული სისტემისათვის სიტყვიერად მითითებულია თუ ერთ ერთეულს ქაღალდზე რამდენი ისეთივე ერთეული შეესაბამება ადგილზე. ხაზვით მასშტაბს ადგენენ მოცემული რიცხვითი მასშტაბის საფუძველზე.

**გამოსახულების მასშტაბი (ნახაზებზე არჩეულ უნდა იქნას შემდეგი რიგებიდან ერთ-ერთი):**

## სქოლიო
კატეგორია:კარტოგრაფია
ტასმანის უბე

**ტასმანის უბე** () — V-ს ფორმის უბე ახალი ზელანდიის სამხრეთ კუნძულის ჩრდილოეთით. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროს ცენტრში. სანაპირო ხაზის სიგრძე 120 კმ-ს შეადგენს, ყველაზე ფართო წერტილის კი 70 კმ-ს. წარმოადგენს ტასმანის ზღვის მკლავს, რომელიც შეჭრილია კუკის სრუტის დასავლეთ მისადგომთან. 

უბის დასავლეთ კიდესთან რელიეფი უსწორმასწოროა და გაუვალი ტყეებით დაფარული. აქვე მდებარეობს აბელ ტასმანის ეროვნული პარკი, რომელიც მას პატარა მეზობლის, გოლდენ-ბეისგან გამოჰყოფს. აღმოსავლეთით რელიეფი ციცაბოა, გამოირჩევა მარლბოროს ვიწრო სრუტეების ხეობებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* Webcam Tasman Bay from Port Hills

კატეგორია:ახალი ზელანდიის ყურეები
ტაუპო (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ტაუპო** შეიძლება ნიშნავდეს: 

* ტაუპო – ქალაქი ახალ ზელანდიაში 
* ტაუპო – ტბა ახალ ზელანდიაში 
* ტაუპო – მდინარე ახალ ზელანდიაში 
* ტაუპო – ვულკანი ახალ ზელანდიაში
* ტაუპო – საგზაო ტრასა ახალ ზელანდიაში
სახალხო მეურნეობა

**სახალხო მეურნეობა** — ამა თუ იმ ქვეყნის მატერიალური და არამატერიალური წარმოების ისტორიულად ჩამოყალიბებულ დარგთა კომპლექსი. მისი ეკონომიკური ბუნება, სტრუქტურა და განვითარების ტემპი განისაზღვრება მოცემულ საზოგადოებაში გაბატონებული წარმოებითი ურთიერთობის ხასიათით. სახალხო მეურნეობის დარგები თვისებრივად ერთგვაროვანი პროდუქციის (ან მომსახურების) მწარმოებელი სამეურნეო ერთეულების (საწარმოები, ორგანიზაციები, დაწესებულებები) ერთობლიობაა. 

მატერიალური წარმოების სფეროს განეკუთვნება: წარმოება, მშენებლობა. სოფლის მეურნეობა. სატყეო მეურნეობა, სატვირთო ტრანპოსპორტი, კავშირგაბმულობა, ვაჭრობა, საზოგადოებრივი კვება და სხვ. არამატერიალური წარმოების სფეროს განეკუთვნება: სამგზავრო ტრანსპორტი, კავშირგაბმულობა, საბინაო მეურნეობა, კომუნალური მეურნეობა, მოსახლეობის საყოფაცხოვრებო მომსახურება, ჯანმრთელობის დაცვა, სოციალური უზრუნველყოფა და სხვ. 

## იხილეთ აგრეთვე
* ეკონომიკა 

## რესურსები ინტერნეტში
* სახალხო მეურნეობა – გეოგრაფიული ენციკლოპედია 

## ლიტერატურა
კატეგორია:მაკროეკონომიკა 
კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები
ოკლენდის კუნძულები

**ოკლენდის კუნძულები** (, მაორ. Motu Maha or Maungahuka) — ვულკანური არქიპელაგი ახალი ზელანდიის სუბანტარქტიკული კუნძულების შემადგენლობაში. მდებარეობს სამხრეთ კუნძულის პორტ ბლაფიდან 465 კმ-ის დაშორებით. კუნძულებზე არ არსებობს ადამიანთა მუდმივი დასახლებები, მაცხოვრებლებს სამეცნიერო ექსპედიციების წევრები წარმოადგენენ. ეკოლოგიურად მიეკუთვნება ანტიპოდის სუბანტარქტიკულ კუნძულთა ტუნდრის ეკორეგიონს.

კუნძულთა ეს ჯგუფი ითვლება ახალი ზელანდიის გარე კუნძულებად და არის მისი ტერიტორია, მაგრამ კუნძულები არ არიან რომელიმე რეგიონის ან ოლქის ნაწილი, არამედ იმყოფებიან სპეციალური ორგანოს -ის უშუალო დაქვემდებარებაში.

ოკლენდის კუნძულები — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტია.

მთავარი კუნძულის, ოკლენდის ფართობი 510 კმ²-ია, სიგრძე 42 კმ.

## გეოგრაფია 
კუნძულების ფართობი შეადგენს 625,6 კმ². სიმაღლე — ზღვის დონიდან 600 მეტრზე მეტი. არქიპელაგი შედგება ერთი დიდი ოკლენდის კუნძულისაგან, ადამსის კუნძულისაგან და ასევე პატარა კუნძულებისაგან და კლდეებისაგან:

* ოკლენდის კუნძული (Auckland Island) — (), 510 კმ²
* ადამსის კუნძული (Adams Island) — (), 97,3 კმ²
* კუნძული ენდერბი (Enderby Island) — ()
* კუნძული დისაპოინტმენტი (Disappointment Island) — ()
* კუნძული ევინგი (Ewing Island) — ()
* კუნძული როუზი (Rose Island) — ()
* კუნძული დანდასი (Dundas Island) — ()
* კუნძული გრინი (Green Island)

ფლორა წარმოდგენილია სუბანტარქტიკული ტყით (ძლიერი ქარების გამო) და დაფარულია ბალახით. ფაუნის წარმომადგენლებს შორის ძირითადად გავრცელებულია წყლის ცხოველთა სახეობები: ზღვის ლომი, ზღვის სპილო, სელაპი, ასევე პინგვინები და ზღვის ფრინველები.

XIX—XX საუკუნეებში გარედან შეყვანილი იყვნენ ძუძუმწოვრების სხვადასხვა სახეობები. 1990-იან წლებში ეკოლოგებმა სხვადასხვა გზით გაანადგურეს ძროხები, ცხვრები, თხები, ძაღლები, ოპოსუმები და ბოცვრები. მაგრამ დარჩნენ გარეული კატები და ღორები. უკანასკნელი ბოცვრები და თაგვები მოწამლეს 1993 წელს კუნძულ ენდერბიზე. საინტერესოა, რომ თაგვებმა მაინც ვერ შეძლეს აქ გამრავლება, თუმცა ამ განედის სხვა კუნძულებზე ისინი თითქმის ყველგან გვხვდებიან.

კუნძულებზე შექმნილია ზღვის ნაკრძალი.

## ისტორია 
არსებობს რომდენიმე მტკიცებულება იმისა, რომ პოლინეზიელი ზღვაოსნები იყვნენ პირველი ხალხი, რომლებიც იყვნენ ამ კუნძულებზე. კუნძულ ენდერბიზე (არქიპელაგის ჩრდილოეთი ნაწილი) არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს პოლინეზიური დასახლების კვალი, რომელიც დათარიღებულია დაახლოებით XIII — XIV საუკუნეებით. ეს პოლინეზიელების ყველაზე სამხრეთი დასახლებაა, რომელიც მეცნიერებს როდესმე უპოვიათ.

სავარაუდოდ ევროპელებმა არქიპელაგი აღმოაჩინეს 1806 წელს აბრაჰამ ბრისტოუს მეშვეობით.

## მოსახლეობა 
კუნძულებზე არ არსებობს მუდმივი მოსახლეობა, მაგრამ ხშირად მას სტუმრობენ სამეცნიერო ექსპედიციები. 1942—1945 წლებში ოკლენდის კუნძულზე მოქმედებდა პოლარული სადგური. XIX საუკუნეში წამოიწყეს დასახლების შექმნის რამდენიმე წარუმატებელი ცდა, რასაც ძალიან უშლიდა ხელს მკაცრი კლიმატი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Auckland Islands Marine Reserve (New Zealand Department of Conservation)
* High Resolution Map 
* A Map of the Islands 
* Island Information 
* Historical Timeline of the Auckland Islands 

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ახალ ზელანდიაში
გლებ ვერეშჩაგინი

**გლებ ვერეშჩაგინი** ( დ. 14 აპრილი [ძვ. სტ. 2  აპრილი], 1889 — გ. 5 თებერვალი, 1944) — რუსი ჰიდროლოგი. გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. ბაიკალის ერთ-ერთი სახელოვანი მკვლევარი. 1913 წელს დაამთავრა ვარშავის უნივერსიტეტი. მეცნიერებათა აკადემიის ბაიკალის ექსპედიციის ხელმძღვანელი, 1930–1944 წლებში სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ბაიკალის ლიმნოლოგიური სადგურის დირექტორი. მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა ყინულის რეჟიმს, ნაპირების დინამიკასა და მორფოლოგიას, ბაიკალის ტბის ჰიდრობიოლოგიას. ბაიკალის ფაუნისა და ფლორის ზღვიური წარმოშობის თეორიისა და ბაიკალის დიდი სიღრმეების რუკების ავტორი. დიდია მისი დამსახურება დატოტვილულვაშიანების შესწავლის საქმეში. 1914 წლიდან მუშაობდა პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის მუზეუმში. 1916 წელს პირველად მიიღო მონაწილეობა ბიაკალზე ჩატარებულ ექსპედიციაში. 1919 წლიდან ჰიდროლოგიური ინსტიტუტის მეცნიერ-მდივანი. ბაიკალის ექსპედიციამ შეაგროვა ფართო სამეცნიერო მასალა ტბის ჰიდროლოგიურ და ჰიდრობიოლოგიურ საკითხებზე, რომელიც შემდგომ მეცნიერებათა აკადემიას გადაეცა.

სამეცნიერო წრეეში მეტად ცნობილი ადამიანი იყო. მის სამეცნიერო მოღვაწეობას მაღალ შეფასებას აძლევდნენ: ვლადიმერ კომარივი, ოტო შმიდტი, ვლადიმერ ვერნადსკი, ალექსანდრე ვინოგრადოვი, ვლადიმერ ობრუჩევი და სხვა. 

გლებ ვერეშჩაგინი გარდაიცვალა 1944 წლის 5 თებერვალს მძიმე ავადმყოფობის შედეგად.

## თხზულებები
* Происхождение и история Байкала, его фауны и флоры, "Труды Байкальской лимнологической станции", 1940, т. 10; Байкал, М., 1949,
* Указатель литературы по гидрологии суши, т. 1—3, М., 1934—37.

## რესურსები ინტერნეტში
* გლებ ვერეშაგინი – დიდი ბიოგრაფიული ენციკლოპედია 

## ლიტერატურა
* алиев Д. Н., Глеб Юрьевич Верещагин. 1889—1944, в кн.: Верещагин Г. Ю., Байкал, Иркутск, 1947 (стр. 5—14); 
* Лепнева С. Г., Памяти Глеба Юрьевича Верещагина (1889—1944), "Природа", 1947, № 6; 
* Обручев В. А., Талиев Д. Н.. Глеб Юрьевич Верещагин, "Известия Акад. наук СССР. Серия геологическая", 1945, № 1.

კატეგორია:საბჭოთა გეოგრაფები 
კატეგორია:რუსი გეოგრაფები 
კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
პალი-აიკე

**პალი-აიკე** შეიძლება ნიშნავდეს:

*პალი-აიკეს ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი ჩილეში
*პალი-აიკე (ვულკანი) — ჩამქრალი ვულკანური კონუსი ჩილეში
კოტოპახი

**კოტოპახი** () — სტრატოვულკანი სამხრეთ ამერიკაში, ანდების მთებში. მდებარეობს ეკვადორში, დედაქალაქ კიტოდან 28 კმ-ით სამხრეთით. სიმაღლე ზღვის დონიდან 5 897 მეტრს აღწევს და წარმოადგენს ქვეყნის მეორე უმაღლეს მწვერვალს. 

კოტოპახის მწვერვალი თითქმის სიმეტრიულია და მაღალმთიანი ვაკიდან დაახლოებით 3 800 მეტრზეა აზიდული. ძირის სიგანე ყველაზე ფართო ადგილას 23 კმ-ია. მთას გააჩნია დიდი იშვიათობა — ეკვატორული მყინვარი, რომელიც 5 000 მ სიმაღლეზე იწყება. მოწმენდილ ამინდში მთა კარგად მოსჩანს კიტოდან. მიეკუთვნება წყნარი ოკეანის ფილის გასწვრივ არსებულ ვულკანურ ჯაჭვს, რომელსაც წყნაროკეანურ ცეცხლოვან სარტყელს უწოდებენ. 

## ვულკანური აქტივობა
-ს ფოტო]]
კოტოპახი მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური ვულკანია, თუმცა არასწორია, როდესაც მას მსოფლიოში ყველაზე მაღლა მდებარე აქტიურ ვულკანად ასახელებენ. მასზე მაღალია ვულკანი ლიულიაილიაკო, რომელიც ბოლოს 1877 წელს ამოიფრქვა. ორივე მათგანს კი სიმაღლით ოხოს-დელ-სალადო აღემატება. კოტოპახის უკანასკნელი ამოფრქვევები 1940-1942 წლებში დაფიქსირდა. 

1738 წლის შემდეგ, კოტოპახი 50-ზე მეტჯერ ამოიფრქვა, რა დროსაც მის ირგვლივ წარმოიქმნა ლაჰარის (ტალახის ნაკადები) მრავალი ხეობა. ვულკანი ძალზედ საშიშია ადგილობრივი დასახლებებისთვის. 

კოტოპახის ყველაზე ძლიერი ამოფრქვევები 1744, 1768 და 1877 წლებში დაფიქსირდა. 1877 წლის ამოფრქვევისას პიროკლასტიურმა ნაკადებმა მთის ყველა კალთა დაფარა, ლაჰარის ნაკადებმა კი 100 შორს, წყნარ ოკეანესა და ამაზონის აუზის ხეობებს მიაღწია. დიდი ამოფრქვევები იყო 1903-1904 წლებში, მცირე აქტოვობებმა კი 1940-1942 წლებამდე გასტანა. არა ამოფრქვევითი, სეისმური აქტივობები დაფიქსირდა 1975-2002 წლებში. ბოლო დროს გააქტიურდა გოგირდოვანი აქტივობები, რის შედეგადაც მთის გარშემო არსებულმა ყინულმა დნობა იწყო. 

კოტოპახის დიდი ამოფრქვევის შემთხვევაში, მთავარი საფრთხე მაინც მისი მყინვარიდან ყინულის მოწყვეტაში მდგომარეობს. თუ კი ეს მოხდება, იგი დაანგრევს ახლომდებარე დასახლებებსა და კიტოს გარეუნბებს (მოსახლეობა 1 000 000). მეორე ქალაქი, რომელსაც ასევე დიდი საფრთხე ელის არის სამხრეთ ხეობაში მდებარე ლატაკუნგა. 1744-1768 წლების ამოფრქვევებმა სწორედ კოლონიური ქალაქი ლატაკუნგა გაანადგურა. 

## ალპინიზმი
პირველი ევროპელი, რომელიც მთაზე ასვლას შეეცადა, იყო ალექსანდერ ჰუმბოლდტი 1802 წელს. მან მხოლოდ 4500 მ სიმაღლემდე მიაღწია. 1858 წელს ბედი მოსინჯა მორიც ვაგნერმა, მაგრამ მწვერვალს ვერც მან მიაღწია. 1872 წლის 27 ნოემბერს, კოტპოახის მწვერვალს მიაღწიეს გერმანელმა გეოლოგმა ვილჰელმ რაისმა და მისმა კოლუმბიელმა პარტნიორმა ანხელ ესკობარმა.

## გალერეა

File:PanoCratère2.jpg|კრატერი
File:Cotopaxi and ruminahui.jpg|კოტოპახის ხედი ვულკან კორასონიდან
File:Cotopaxi_Illinizza.jpg|ხედი ვულკან ილინისადან

## სქოლიო
კატეგორია:ეკვადორის მთები
კატეგორია:ეკვადორის ვულკანები
კატეგორია:ეკვადორის მყინვარები
კატეგორია:მოქმედი ვულკანები
კორომანდელის ნახევარკუნძული

250px|მინიატიურა|მდებარეობა
**კორომანდელი** () — ნახევარკუნძული ახალი ზელანდიის ჩრდილოეთ კუნძულზე. მიეკუთვნება უაიკატოს რეგიონს. იშლება პლენტის უბიდან ჩრდილოეთით, 85 კილომეტრზე. წარმოადგენს ბუნებრივ ბარიერს, რომელიც ჰაურაკის ყურეს წყნარი ოკეანისგან იცავს. ყველაზე ფართო ადგილას სიგანე 40 კმ-ს აღწევს. თითქმის მთლიანი მოსახლეობა თავს იყრის ჰაურაკის ყურისა და პლენტის უბის ვიწრო სანაპირო ზოლში. ქვეყნის უდიდესი ქალაქი — ოკლენდი ჰაურაკის ყურის სანაპიროდან 55 კმ-ით დასავლეთითაა გაშენებული. კარგ ამინდში, ქალაქიდან კარგად მოსჩანს ნახევარკუნძული. 

ნახევარკუნძულის რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია, დაფარულია საშუალო წვიმის ტყეებით. კვეთს კორომანდელის ქედი, რომელიც ზღვის დონიდან 900 მეტრს აღწევს. 

მიუხედავად იმისა, რომ ნახევარკუნძულზე მდებარეობს დიდი ქალაქები, მაგალითად ოკლენდი და ტაურანგა, ბუნების უდიდესი ნაწილი შედარებით იზოლირებულია, შიდან ნაწილი და ჩრდილოეთი კიდე კი განუვითარებელი და თითქმის დაუსახლებელია. დიდ ნაწილზე შექმნილია სატყეო პარკები.

## რესურსები ინტერნეტში
*Coromandel Information
*Coromandel Roadtrip Information
*Thames Information 
*Coromandel Peninsula website
*Images from the Coromandel Peninsula

კატეგორია:ახალი ზელანდიის ნახევარკუნძულები
ნიკოლაე მილესკუ

**ნიკოლაე მილესკუ** (;  დ. 1636 — გ. 1708) — მოლდოველი მწერალი, დიპლომატი და მოგზაური. 

სწავლობდა კონსტანტინოპოლსა და პადუაში. რუმინული ენის გარდა ფლობდა ლათინურ, ბერძნულ, ძველბერძნულ, თურქულ, რუსულ, იტალიურ, ჩინურ, ფრანგულ და შვედურ ენებს. დიპლომატიურ მისიებს ასრულებდა კონსტანტინოპოლში, სტოკჰოლმსა და პარიზში. იყო მოლდოვეთისა და რუსეთის პოლიტიკური ურთიერთობის მომხრე. 1653-1671 წლებში მსახურობდა მოლდაველ და ვლახელ მთავრებთან. 1659 წელს გახდა მოლდოვეთის სპეტარი. 1664 წელს გაემგზავრა ბერლინსა და შჩეცინში, 1666 წელს — სტოკჰოლმში. ერთი წლის შემდეგ გაემგზავრა ქალაქ პარიზში, სადაც ლათინურ ენაზე გამოაქვეყნა შრომა. 1671 წლიდან რუსეთშია. იყო პოსოლსკის ბრძანების მთარგმნელი. 1675-1678 წლებში სათავეში ედგა რუსეთის საელჩოს ქალაქ პეკინში. 1695 წელს იყო აზოვის ლაშქრობის მონაწილე.

არაერთი ისტორიული და თეოლოგიური ნაშრომის ავტორია. ეკუთვნის ბაიკალის ტბის ერთ-ერთი პირველი მოკლე აღწერა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ნიკოლაე მილესკუ — ენციკლოპედიური ლექსიკონი 

## სქოლიო
კატეგორია:რუმინელი მწერლები
კატეგორია:რუმინელი მთარგმნელები
კატეგორია:რუმინელი დიპლომატები
კატეგორია:რუმინელი მოგზაურები
კატეგორია:რუმინელი გეოგრაფები
კატეგორია:რუმინელი ისტორიკოსები
კატეგორია:რუსი დიპლომატები
კატეგორია:რუსი გეოგრაფები
კატეგორია:რუსი მოგზაურები
კატეგორია:დაბადებული 1636
კატეგორია:გარდაცვლილი 1708
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
მგზავრები-არმია (საკალათბურთო კლუბი)

**საკალათბურთო კლუბი მგზავრები არმია** — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი ქალაქ თბილისიდან, საქართველო. 

## ისტორია 
სკ „არმიას“ დებიუტი საქართველოს სუპერლიგაში 2010 წელს შედგა. ლევან მოსეშვილის მიერ გაწვრთნილი გუნდი თავიდანვე ჩემპიონატის ლიდერად ჩამოყალიბდა, და იგი საქართველოს თასთან და საქართველოს სუპერთასთან ერთად მოიგო.

2011 წელს გუნდის მთავარ მწვრთნელად მისი ყოფილი მოთამაშე და კაპიტანი კოტე ტუღუში დაინიშნა. „არმიამ“ რამდენიმე ლეგიონერი დაიმატა, მათ შორის ნბა-ს ყოფილი მოთამაშეები — სანდიეტა გეინსი, ჯერემი რიჩარდსონი, და გილიერმო დიასი. გუნდი საერთაშორისო ასპარეზზე გამოვიდა, მაგრამ „ევროჩელენჯის“ ჯგუფური ეტაპის გადალახვა ვერ შეძლო, ეროვნული ჩემპიონატი კი კვლავ დამაჯერებლად მოიგო.

## ჯილდოები 
* **საქართველოს სუპერლიგა**
** გამარჯვებული (2): 2011, 2012
* **საქართველოს თასი**
** გამარჯვებული (2): 2011, 2012
* **საქართველოს სუპერთასი**
** გამარჯვებული (2): 2011, 2012
* **ქორქია-საკანდელიძის მემორიალი**
** გამარჯვებული (1): 2012

## მიმდინარე შემადგენლობა 
## რესურსები ინტერნეტში 
*ოფიციალური საიტი 
*გუნდის პროფილი სუპერლიგის ვებგვერდზე 
* გუნდის პროფილი Eurobasket.com-ზე

კატეგორია:საქართველოს საკალათბურთო კლუბები
ირინე ათენელი (ბიზანტია)

მინიატიურა|ირინე ათენელი
**ირინე** (დ. დაახლ. 752, ათენი — გ. 9 აგვისტო, 803, კ. ლესბოსი) — ბიზანტიის დედოფალი 797–802 წლებში. იმპერატორ ლეონ IV-ის ცოლი. ქმრის სიკვდილის შემდეგ იყო თავისი ვაჟის კონსტანტინე VI-ის მეურვე და თანამმართველი. 797 წელს დააბრმავებინა შვილი და ერთპიროვნული მმართველი გახდა. გამოდიოდა ხატმებრძოლეობის წინააღმდეგ. 787 წელს ირინემ მოიწვია ნიკეის მსოფლიო საეკლესიო კრება, რომელმაც აღადგინა ხატების თაყვანისცემა. მის დროს ბიზანტიამ რამდენიმე მძიმე მარცხი განიცადა არაბებთან და გაძლიერებულ ბულგარელებთან ბრძოლაში. ირინე ტახტიდან ჩამოაგდეს სასახლის კარზე მომხდარი გადატრიალების შედეგად.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ბიზანტიის დედოფლები
კატეგორია:დაბადებული 752
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 803
კატეგორია:ისავრიელთა დინასტია
იოსებ ფლავიუსი

**იოსებ ფლავიუსი** (, ; დ. დაახლ.  37, იერუსალიმი — გ. დაახლ. 100, რომი) — ცნობილი ებრაელი ისტორიკოსი. წარმოშობით მაღალი სამღვდელოების წრიდან. აქტიურად მოღვაწეობდა იუდეის სამეფოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. იუდეველთა ომში (66-73 წწ.) რომის წინააღმდეგ იბრძოდა როგორც მხედართმთავარი, შემდეგ რომაელთა მხარეზე გადავიდა და მმართველი დინასტიის – ფლავიუსების – პატივსაცემად ფლავიუსი დაირქვა. იერუსალიმის გარემოცვისა და დანგრევის დროს, როგორც თარჯიმანი, რომაელთა ბანაკში იყო. შემდეგ რომში დასახლდა და რომის მოქალაქეობა მიიღო. აქვე დაწერა ისტორიული თხზულებები: „იუდეველთა ომი“, „იუდეის სიძველენი“, „იუდეის ხალხის ძველი წარმოშობის შესახებ. აპიონის წინააღმდეგ“ — პოლემიკა I საუკუნის ეგვიპტელ მწერალ აპიონთან ან „ცხოვრება“. იოსებ ფლავიუსის თხზულებები ძვირფასი წყაროა ძველი აღმოსავლეთისა და ხმელთაშუა ზღვის ხალხების ისტორიის შესასწავლად. მათი ავტორი გვევლინება პრორომაული ორიენტაციის მიმდევრად და იუდეველთა აპოლოგეტად.

იოსებ ფლავიუსი (ფლავიოსი) იუდეველთა სასულიერო წრეს ეკუთვნოდა; იყო ფარისეველი და, მაშასადამე, მამაპაპეული ადათ-წესების ერთგული; პოლიტიკურ სარბიელზეც აქტიურად იღვწოდა, თუმცა ამ სივრცეში რთულსა და წინააღმდეგობებით სავსე გზაზე იდგა. იგი, ძე მატათიასი,  37 წელს იერუსალიმში დაიბადა. მიიღო ბრწყინვალე სასულიერო და საერო განათლება; დაეუფლა როგორც ბიბლიასა და ბიბლიურ, უფრო სწორედ, - ძველი აღთქმის იუდეურ ტრადიციას, ისე ბერძნულ-რომაულ კულტურას: ანტიკური ცივილიზაციის მიღწევებს მეცნიერების სხვადასხვა დარგში.

იოსები ებრაელი ხალხის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობაში ადრიდანვე ჩაება და 66-73 წლების ანტირომაული აჯანყების ინიციატორთა და ორგანიზატორთა გვერდით დადგა; იგი გალილეის ფრონტის მხედართმთავრად დაინიშნა, მაგრამ მოულოდნელად, აჯანყების დაწყებიდან ერთი წლის შემდეგ  67 რომაელების მხარეზე გადავიდა და, იმპერიის მმართველი დინასტიის — ფლავიუსების — პატივისცემისა თუ მათი გულის მოგების მიზნით, ფლავიუსი დაირქვა.   

ტიტესა და ვესპასიანეს მიერ იერუსალიმის აღებისა და ისრაელის მთავარი სიწმინდის — იერუსალიმის ტაძრის დაქცევის დროს 70 ის იმპერიის მთავარსარდლის ბანაკში თარჯიმნის მოვალეობას ასრულებდა. აჯანყების დამარცხების შემდეგ იგი რომში გადასახლდა, იქაური მოქალაქეობა მიიღო და ფლავიუსთა ისტორიოგრაფად დაინიშნა. გარდაიცვალა 95 წლის ასაკში.  

მართალია, იოსებ ფლავიუსი თანამემამულე ებრაელებმა მოღალატედ გამოაცხადეს და, ერთი შეხედვით, ასეთადაც გამოიყურება, მაგრამ მთელი მისი ლიტერატურული მემკვიდრეობა, რომელიც „მოღალატეობის“ პერიოდში შეიქმნა, განმსჭვალულია თანამემამულეთა სიყვარულითა და მათი ისტორიის, კულტურის, ტრადიციებისა და რელიგიის აპოლოგიით.

## ცნობილი ნაშრომები 
#  „იუდეველთა ომი“, რომელიც 75-79 წლებში დაიწერა. არსებობს ცნობა, რომ ეს თხზულება ავტორმა არაბულ ენაზე დაწერა და ბერძნულად შემდეგ თარგმნეს. გადმოცემულია ამბები  177-იდან  73 წლამდე;
#  „იუდეველთა სიძველენი“;
#  „ავტობიოგრაფია“, ანუ იგივე „თვითაპოლოგია“.
#  „აპიონის წინააღმდეგ“ ანუ პოლემიკა ეგვიპტელ მწერალთან - აპიონთან - ებრაელი ხალხისა და მათი რელიგიის წინააღმდეგ წამოყენებული ბრალდებების გასაქარწლებლად.

## სქოლიო 
## ლიტერატურა 
კატეგორია:ებრაელი ისტორიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 37
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია