open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მიასნიკოვის რაიონის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი

*  
**მიასნიკოვის რაიონის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი** () — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი მიასნიკოვის რაიონის ხუტორ ჩალტირში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1976 წელს.

მუზეუმის მისამართი: 346660, როსტოვის ოლქი, მიასნიკოვის რაიონი, ხუტორი ჩალტირი, ლენინის ქუჩა № 34.

## ისტორია 
სოფელ ჩალტირში მდებარე მიასნიკოვის რაიონის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი გაიხსნა 1992 წლის 24 აპრილს, სომეხთა გენოციდის ხსოვნის დღეს. 

მუზეუმში შექმნილია მუდმივი ექსპოზიცია, რომელიც ეძღვნება ყირიმის ნახევარკუნძულიდან დონში სომხების გადმოსახლებას, სომხების ცხოვრებას დონის მიწაზე. სამუზეუმო ექსპონატებში წარმოდგენილია ისტორიისა და ეთნოგრაფიის მასალები, საოჯახო ჭურჭელი, შრომის იარაღები, XVIII-XX საუკუნეების  დეკორატიული ხელოვნების ნიმუშები. აქვე წარმოდგენილია საყოფაცხოვრებო საგნები, რომლებიც მოიტანეს სომხებმა ყირიმიდან გადმოსახლების დროს. მუზეუმის ღია მოედანზე დადგეს სომხური ეზოს ღუმელი. 

მუზეუმში თავმოყრილია მრავალი ისტორიული ფოტო, აქვე დაცულია ძვირფასი ისტორიული დოკუმენტები და ხელნაწერები. მუზეუმში დაცულია ადგილობრივი მხატვრების ნახატები.  მუზეუმის დარბაზებში იმართება დროებითი თემატური გამოფენები: გერმანელებისაგან მიასნიკოვის რაიონის გათავისუფლების აღსანიშნავად, სომეხთა გენოციდის აღსანიშნავად, გამარჯვების დღის აღსანიშნავად.

მუზეუმი ყურადღებას ამახვილებს ხალხური ტრადიციების გამოყენებაზე და ფოლკლორზე. სკოლის მოსწავლეებისათვის იმართება ფოლკლორული საღამოები, თამაშები და კონკურსები. 

მუზეუმის თანამშრომლები კითხულობენ ლექციებს, რომელიც ეძღვნება სომხეთის კულტურასა და ისტორიას: „სომხური მწერლობა“, „სომხური ანბანის შექმნა“, „გენოციდი - ადამიანის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაული“ და სხვ. 

2011 წელს მუზეუმს სტუმრობდა სომხეთის პრემიერ-მინისტრი ტიგრან სარქისიანი. ახალი, რუსულ-სომხური მეგობრობის აღსანიშნავი, გამოფენის გასაფორმებლად  მუზეუმში გაიგზავნა ეროვნული ტანსაცმელი, საყოფაცხოვრებო ნივთები, სასოფლო-სამეურნეო შრომის იარაღები. 

ამჟამად ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმთან  ფუნქციონირებს რ. პატკანიანის სახელობის ლიტერატურული სტუდია და ფოლკლორული ჯგუფი „წაღკეპუნჩი“. ლიტერატურული სტუდია დააარსა პოეტმა და მხარეთმცოდნემ ხევონდ კრისტოსტურიანმა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Историко-этнографический музей Мясниковского района 
* Историко-этнографический музей Мясниковского района
* Историко-этнографический музей Мясниковского района 

კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
ნურ-დევლეთ გირეი

**ნურ-დევლეთ გირეი** (; დ. ყირიმის სახანო — კასიმოვი, ქასიმის სახანო, 1503) — ყირიმის ხანი სამჯერ: 1466–1467, 1467–1469 და 1475–1478 წლებში, კასიმის სახანოს ხანი 1486-1503 წლებში, ყირიმის სახანოს დამაარსებლის, ჰაჯი I გირეის უფროსი ვაჟი.

## ბიოგრაფია
ნურ-დევლეთი მამამისის გარდაცვალების შემდეგ გახდა ყირიმის მეორე ხანი, თუმცა 1 წლის შემდეგ საკუთარმა ძმამ, მენლი I გირეიმ ტახტიდან ჩამოაგდო და ალუშტას ციხე-სიმაგრეში გამოკეტა. 4 თვის შემდეგ, ამჯერად ნურ-დევლეთმა ჩამოაგდო მენლი გირეი და მთელ სახანოზე კონტროლი აღადგინა. 1468 წელს მან პოლონეთში ელჩები გააგზავნა გენუელი ვაჭრების წინააღმდეგ ალიანსის შექმნის მიზნით.

მისი ძმა, მენლი გენუელებს უჭერდა მხარს და სწორედ მათი დახმარებით, 1469 წელს მეორედ ჩამოაგდო ტახტიდან ნურ დევლეთი, რომელიც მოსკოვში გაიქცა. 1475 წელს ყირიმი ოსმალებმა დაიპყრეს. მენლი გირეი ტყვედ ჩავარდა, ხანი კი გახდა ნურ-დევლეთის მეორე ძმა — ჰაიდერ გირეი. ნურ-დევლეთი თურქებს ვასალობასა და ხარკის გადახდას დაჰპირდა, 40 000 თათრით დაიძრა ყირიმისკენ და მალევე გადააყენა ჰაიდერ გირეი. მისი მესამე მმართველობა 1 წლამდე გაგრძელდა, 1478 წელს ნურ-დევლეთი მესამედ გადააყენა თანამდებობიდან მენლი I გირეიმ.

ამის შემდეგ ნურ-დევლეთი ჰაიდერ გირეისთან და ოჯახთან ერთად რუსეთში გადაიხვეწა. 1480-იან წლებში გაებრძოლა ოქროს ურდოსა და ქასიმის სახანოს. ამ უკანასკნელის დამარცხება მარტივად მოახერხა და 1486 წელს გახდა ქასიმის ხანი. მის მფლობელობაში შედიოდა დღევანდელი რიაზანის ოლქის უდიდესი ნაწილი.

ქასიმის მართვის დროს, რამდენიმეჯერ სცადა ალიანსის შექმნა ყირიმის სახანოს დასაპყრობად, მაგრამ უშედეგოდ. გარდაიცვალა 1503 წელს. მის შემდეგ ქასიმის ხანი გახდა მისი ვაჟი, სათილღან გირეი.

## იხილეთ აგრეთვე
* ყირიმის სახანო
* გირეის დინასტია
* ყირიმის ხანების სია

## ლიტერატურა
* Гайворонский Алексей. Созвездие Гераев. — Симферополь, 2003 г.
* Олекса Гайворонский «Повелители двух материков», том 1, Киев-Бахчисарай, 2007 г. ISBN 978-966-96917-1-2

კატეგორია:ყირიმის ხანები
კატეგორია:ყირიმის სახანო
კატეგორია:გირეის დინასტია
კატეგორია:გარდაცვლილი 1503
კატეგორია:დამხობილი მონარქები
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
ნოვონიკოლაევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი

**ნოვონიკოლაევკის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ ნოვონიკოლაევკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. 

მისამართი: 346755, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი ნოვონიკოლაევკა, კოოპერატივის ქუჩა № 3.

## ისტორია 
1833 წელს დონის როსტოვიდან, ნოვონიკოლაევკაში გადაიტანეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი. სოფელში ტაძარი ააგეს და აკურთხეს წმინდა ნიკოლოზ სასწაულმოქმედის პატივსაცემად. ტაძარი 1893 წლამდე იდგა. ტაძრის შენობა და სამრეკლო აგებული იყო ცაცხვისგან. 1893 წელს, ტაძრის შენობა მიყიდეს ვაჭარ ნეჩაევს და გადაიტანეს ხუტორ პოდკუშევსკში, წმინდა დიდმოწამე პანტელეიმონის საკურთხევლით. 

1891 წელს სოფელ ნოვონიკოლაევკაში, ქვის ფუნდამენტზე ააგეს ახალი აგურის ტაძარი. ტაძარი იყო დიდი, სიგრძე შეადგენდა 47 მეტრს, სიგანე - 23 მეტრს, სიმაღლე კარნიზებამდე - 12 მეტრს, სამრეკლოს სიმაღლე -21 მეტრს. ტაძართან იყო აშენებული აგურის ქოხი (საყარაულო). მსახურება ნიკოლაევსკის ტაძარში ტარდებოდა 1936 წლამდე, რის შემდეგაც ტაძარი დახურეს, ამავე წელს დაანგრიეს. უკვე 1938 წლის აგვისტოშიმოხდა ადგილობრივი მართლმადიდებელი საზოგადოების ლიკვიდაცია. 

დიდი სამამულო ომის დროს, გერმანული ოპერაციისას, 1942 წელს, სოფელში აღადგინეს მსახურება სამლოცველო სახლში, რადგან 1936 წელს აგურის შენობა განადგურებული იყო. ლოცვები მიმდინარეობდა ტაძრის ყოფილ საყარაულოში. შენობა  აღჭურვილი იყო 1895 წელს და ომამდე მასში მუშაობდა სასოფლო სკოლა. 1945 წლის თებერვალში, ყოფილი ტაძრის საყარაულო გადაეცა ტაძრის საზოგადოების აღმასრულებელ კომტეტს, უვადო და შუზღუდავი გამოყენებით, თუმცა 1954 წელს კომიტეტს იგი ჩამოართვეს. ამავე წელს გადაწყვიტეს შენობა ისევ გადაეცათ სკოლისთვის, სკოლის სასწავლო სახელოსნო შენობების არქონის გამო. 

1955 წლის აპრილში, საზოგადოებამ შეიძინა თანასოფლელ მიხაილიჩენკოს საცხოვრებელი სახლი და აღიჭურვა სამლოცველო სახლი. 1955 წლის მაისში იქ გამართა პირველი მსახურება, მაგრამ 1961 წელს ისევ დაიწყო სამლოცველო სახლის დახურვის კამპანია. 1962 წლის თებერვალში, როსტოვის ოლქის სამარის საკრებულომ მიიღო გააწყვეტილება, რომ რეგისტრაციიდან მოეხსნათ რელიგიური, მართლმადიდებლური საზოგადოება ნოვონიკოლაევკაში, ხოლო მომლოცველი მრევლს მიერ გაწეული თანხებით შეძენილი სამლოცველო სახლი  უნდა გადაეცათ სოფლის სკოლის საგანმანათლებლო მიზნებისთვის. 

1991 წელს, სოფელ ნოვონიკოლაევკაში წმინდა ნიკოლოზის ტაძარმა განაახლა თავისი საქმიანობა. ამ დროს მართლმადიდებელ საზოგადოებას გადაეცა მაღაზიის შენობა. შენობა იყო გარემონტებული, გააკეთეს საკურთხეველი, კანკელი, ზემოდან დაადგეს ჯვარი და გუმბათი. 2002 წელს ტაძართან აშენდა სატრაპეზო და სატაძრო დახლის სახლი. მოგვიანებით, მოხდა ტაძრის გაზიფიცირება, შეცვალეს იატაკები. ამ დროისთვის ტაძარი არის მომქმედი და ტაძარში მუშაობს საკვირაო სკოლა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Святителя Николая Чудотворца
* Никольский храм с. Новониколаевка Азовского района 

კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ჩარხანი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ჩარხანი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*ჩარხანა — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში
*ჩარხანა — სოფელი აზერბაიჯანში, სიაზანის რაიონში
კამენსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი

*  
**კამენსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი** () — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი  ქალაქ კამენსკ-შახტინსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 1969 წელს.

მუზეუმის მისამართი: როსტოვის ოლქი, ქალაქი კამენსკ-შახტინსკი, კარლ მარქსის ქუჩა № 56.

## ისტორია 
კამენსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი დაარსდა 1969 წელს მეორე მსოფლიო ომისა და შრომის ვეტერანების ინიციატივით. მუზეუმი განთავსებულია ძველ ორსართულიან აგურის შენობაში, რომელსაც ისტორიის ძეგლის სტატუსი აქვს. მუზეუმის ექსპოზიციების ფართობი შეადგენს  290 კვ. მ. მუზეუმში თავმოყრილია 23 200 ისტორიისა და კულტურის საგანი. მუზეუმის ძირითად ფონდში შედის 21 400 ექსპონატი. ეს ექსპონატები წარმოდგენილია მუზეუმის ექსპოზიციაში. 

მუზეუმის გამოფენების ძირითადი თემაა ქალაქ კამენსკი-შახტინსკის მრავალსაუკუნოვანი ისტორია. 

მუზეუმის ექსპოზიციები დაყოფილია თემებად: „დონის მხარის ბუნება“, „სასარგებლო წიაღისეული“, „ეკოლოგია“, „არქეოლოგია“, „მხარის ისტორია“, „დონის კაზაკობის აღორძინება“.  მუზეუმის ექსპოიციებში წარმოდგენილია ქალაქის ისტორიული მასალები მისი შექმნის მომენტიდან 1671 წლიდან. ექსპპოზიციაში „დონის მხარის ბუნება“ შესაძლებელია დონი ტერიტორიაზე მცხოვრები ცხოველების ფიტულების ნახვა. 

მუზეუმში იმართება თემატური ექსკურსიები; „დონის კაზაკების წარმოშობის ისტორია“, სტანიცა კამენსკის ჩამოყალიბება და მისი განვითარება XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე“, „XVIII-XX საუკუნეების ომებში კაზაკების მონაწილეობა“, „კამენსკი და კამენსკელები მეორე მსოფლიო ომის წლებში“, „დონის მხარის ბუნება“, „არქეოლოგია და პალეონტოლოგია“. კითხულობენ ლექციებს თემებზე: „რუსული ხალხური რეწვა“, „დონის მხარის ბუნება“, კამენსკა-შახტინსკის ისტორიის ფურცლები“, „მართლმადიდებლური ეკლესიებისა ა საეკლესიო დღესასწაულების მოკლე ისტორია“ და სხვ. 

კამენსკის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი არაკომერციული ორგანიზაციაა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Каменский музей краеведения 
* Каменский музей краеведения (Россия) 
* Каменский музей краеведения 
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
ბაირამქოხა

**ბაირამქოხა** () — სოფელი აზერბაიჯანში,  გაბალის რაიონში.  მოსახლეობის რაოდენობა   —   	1 039 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ბაილი

**ბაილი** () — სოფელი აზერბაიჯანში,  გაბალის რაიონში.

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ალფრედ ნეულანდი

**ალფრედ კარლ ნეულანდი** (, დ. 10 ოქტომბერი, 1895  — გ. 16 ნოემბერი, 1966) — ესტონელი სპორტსმენი და ოლიმპიური ჩემპიონი ძალოსნობაში. მონაწილეობდა 1920 და 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში, სადაც მან ოქროს (1920) და ვერცხლის (1924) მედლების მოპოვება შეძლო. ალფრედი პირველი ესტონელია, რომელმაც ოლიმპიურ თამაშებზე ოქროს მედალი აიღო. 1922 წელს მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი ტალინში. ძალოსნობაში დაამყარა სამი მსოფლიო რეკორდი 1920 – 1923 წლებში: ერთი ატაციში და ორი აკვრაში.

## ბიოგრაფია 
ნეულანდი დაიბადა 1895 წლის 10 ოქტომბერს ვალგაში, ლივონიის გუბერნიაში (დღეს ესტონეთი). განათლება მიიღო რიგაში და სანქტ-პეტერბურგში. ძალოსნობაში მოღვაწეობა ადრეული ასაკიდან დაიწყო, 1913 და 1914 წლებში მეორე ადგილი დაიკავა რუსეთის ჩემპიონატში. ძალოსნობაში რუსეთის ტიტული მოიგო 1915 წელს მცირეწონაში და 1916 წელს მძიმე წონაში. ამის შემდეგ იბრძოდა პირველ მსოფლიო ომში და ესტონეთის განმათავისუფლებელ ომში, დემობილიზაციის შემდეგ მოიგო ძალოსნობის ტიტული ესტონეთის ჩემპიონატში, მცირე წონაში 1921 და 1924 წლებში, ხოლო საშუალო წონაში 1923 წელს. 1923 წელს პირველი ადგილი დაიკავა გეტებორგის თამაშებში. სპორტიდან წასვლის შემდეგ მუშაობდა ბიზნესმენად, ასევე მოღვაწეობდა მწვრთნელად ძალოსნობაში, 1921 – 1940 წლებში იყო მსაჯი ვალგაში. 1950 – 1955 წლებში ტალინში ხელმძღვანელობდა ქარხანას (Estonian Experimental Soft Drinks Factory-ს). 1995 წელს ვალგაში მის პატივსაცემად დაიდგა მისი მონუმენტი, 2000 წლიდან ამავე ქალაქში ტარდებოდა მისი სახელობის ტურნირი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ალფრედ ნეულანდი 
* ალფრედ ნეულანდი მონუმენტი 
* ალფრედ ნეულანდი (ბიოგრაფია) 
* ალფრედ ნეულანდი, ესტონეთი (ძალოსნობა)

## სქოლიო 
კატეგორია:ესტონელი ძალოსნები
კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1895
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
კატეგორია:ესტონეთის ოლიმპიური ოქროს მედალოსნები
კატეგორია:ესტონეთის ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსნები
კატეგორია:ძალოსნები 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კატეგორია:ძალოსნები 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები ძალოსნობაში
კატეგორია:1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
კატეგორია:1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
ესტონეთი ოლიმპიურ თამაშებზე

1918 წელს რუსეთის იმპერიისგან დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, ესტონეთმა პირველად, როგორც დამოუკიდებელმა სახლმწიფომ ოლიმპიურ თამაშებში მონაწილეობა 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში მიიღო. ესტონეთის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი 1923 წელს დაარსდა, ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებში კი მონაწილობა პირველად 1924 წელს მიიღო. ქვეყანამ ოლიმპიურ თამაშებში მონაწილეობა 1940 წელს შეწყვიტა, რისი მიზეზიც საბჭოთა კავშირის მიერ ესტონეთში შეჭრა და მისი ოკუპაცია გახდა. 1991 წლიდან, საბჭოური ოკუპაციის დასრულების შემდეგ ესტონეთი მოწალიობას იღებს ყველა ოლიმპიურ თამაშებში. საერთო ჯამში ესტონელებმა 41 მედალი (2016 წლის მონაცემები) მოიპოვეს, აქედან 13 ოქროს, 11 ვერცხლის და 17 ბრინჯაოს მედალი. მედალთა უმეტესობა მოიპოვეს ჭიდაობაში (11), ძალოსნობაში (7), სათხილამურო შეჯიბრში (7) და მძლეოსნობაში (6).

## მედლების ცხრილი 
### ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები 
### ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 
### სპორტის სახეობების მიხედვით (ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები) 
### სპორტის სახეობების მიხედვით (ზამთრის ოლიმპიური თამაშები) 
## მედალოსნების სია 
### ზაფხულის ოლიმპიური თამაშები 
### ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ესტონეთი (*Sports-Reference.com*) 
* ესტონეთის ოლიმპიური კომიტეტი 
* ესტონეთი (საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი)
* ოლიმპიური მედლის მფლობელები (საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი)

კატეგორია:ესტონეთი ოლიმპიურ თამაშებზე
კატეგორია:ესტონეთის ოლიმპიური მედალოსნები
ალბანეთის ხელოვნების უნივერსიტეტი

**ალბანეთის ხელოვნების უნივერსიტეტი** (; ძველი სახელწოდება — ალბანეთის ხელოვნების აკადემია) — ხელოვნების განხრით მთავარი საგანმანათლებლო დაწესებულება ტირანაში, ალბანეთი. 

## ისტორია
ალბანეთის ხელოვნების უნივერსიტეტი დაარსდა 1966 წელს, როგორც ხელოვნების საშუალო ინსტიტუტი და გაერთიანდა ხელოვნების სამ დაწესებულებასთან: ტირანას სახელმწიფო კონსერვატორია, სახვითი ხელოვნების საშუალო სკოლა და სამსახიობო სკოლა „Aleksდაer Moisiu“. ხელოვნების აკადემიას შეეძლო კლასიკურ მუსიკასა და ბალეტში რუსული ტრადიციით სარგებლობა, ვინაიდან, კომუნიზმის პერიოდში, ალბანეთს და რუსეთს ახლო ურთიერთობა აკავშირებდათ. უნივერსიტეტი კვლავ ინარჩუნებს კავშირს რუსეთის კლასიკური მუსიკის და ბალეტის სკოლასთან. 1991 წელს, ხელოვნების საშუალო ინსტიტუტს, უნივერსიტეტის სტატუსი მიენიჭა და ხელოვნების აკადემია ეწოდა. 2009 წლის 12 ოქტომბერს, ალბანეთის პრეზიდენტმა — ბამირ ტოპმა, ალბანეთის ხელოვნების აკადემია „დიდი მაგისტრის“ ორდენით დააჯილდოვა.

2011 წლის 23 მარტს, ალბანეთის მინისტრთა საბჭოს გადაწყვეტილებით, ხელოვნების აკადემიას, ალბანეთის ხელოვნების უნივერსიტეტი ეწოდა, რომელმაც საქმიანობა 2011/2012 სასწავლო წელს დაიწყო. 

## საქმიანობა
ალბანეთის ხელოვნების უნივერსიტეტს, სამი ძირითადი ფაკულტეტი აქვს:
* მუსიკის ფაკულტეტი. მოიცავს მუსიკათმცოდნეობას, დირიჟორობას, კომპოზიციას, ფორტეპიანოს, ვიოლინოს, ალტს, ჩელოს, კონტრაბასს, გიტარას, ფლეიტას, ჰობოის, კლარნეტს, ტრომბონს, საყვირს, აკორდეონს, ფაგოტს, ბუკს, ტუბას და პედაგოგიკას. აქვს ორი აკადემიური განყოფილება:
** მუსიკათმცოდნეობის/ კომპოზიციის/ სადირიჟორო განყოფილება
** საშემსრულებლო განყოფილება
* ვიზუალური ხელოვნების ფაკულტეტი. მოიცავს ფერწერას, გრაფიკას, ტექსტილს და მოდის დიზაინს, მულტიმედიას, გამოყენებით დიზაინს, სკულპტურას და კერამიკულ ხელოვნებას. აქვს ორი განყოფილება:
** ფერწერის განყოფილება
** სკულპტურის განყოფილება
* დრამის ფაკულტეტი. მოიცავს რეჟისურას ფილმებსა და ტელევიზიებში, მსახიობობას, სასცენო დიზაინს, კოსტიუმოგრაფიას და ქორეოგრაფიას. აქვს ორი განყოფილება:
** სამსახიობო განყოფილება
** რეჟისურის/ სცენის/ დიზაინის/ ქორეოგრაფიის/ ხელოვნების თეორიის განყოფილება

უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები, ცნობილნი გახდნენ ცეკვაში, მუსიკაში, თეატრში, ფილმებსა და ტელევიზიაში, როგორც ალბანეთში, ისე საზღვარგარეთ. სასწავლო პერსონალი და უნივერსიტეტის პარტნიორები, მუსიკათმცოდნეები, ინსტრუმენტებზე დამკვრელები, მხატვრები, მოქანდაკეები, თეატრის, კინოს და ტელევიზიის რეჟისორები, სასცენო დიზაინერები და ქორეოგრაფები არიან.

## დირექტორები/რექტორები
ალბანეთის ხელოვნების უნივერსიტეტს, დაარსებიდან 1991 წლამდე, დირექტორები ხელმძღვანელობდნენ. 1997 წლიდან დღემდე, დირექტრის ფუნქციას რექტორები ასრულებენ. 

## გამოჩენილი კურსდამთავრებულები
* ერმონელა იაჰო — ოპერის მომღერალი;
* ედი რამა — ვიზუალურ ხელოვნებათმცოდნე

## რესურსები ინტერნეტში
* Official Website
* Официальный сайт 
* Официальный сайт 
* Albania | Ranking Web of Universities  

## სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის უნივერსიტეტები
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
სამარსკოეს სამების ტაძარი

* 
**სამარსკოეს სამების ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ სამარსკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. 

მისამართი: 346751, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი სამარსკოე, პირველი მაისის შესახვევი № 84.

## ისტორია 
XIX საუკუნის 50-იან წლებში როსტოვის ოლქის სოფელ სამარსკოეში ააგეს ხის ეკლესია. ახალი ეკლესია იყო ერთსაკურთხევლიანი, მასზე მიშენებული იყო აგურის სამრეკლო. ზარები ჩამოსხმული იყო ყოველგვარი წარწერებისა და გამოსახულებების გარეშე. ეკლესია შემოღობილი იყო  რკინის მესრით, ჰქონდა ასევე რკინის კარი. ეკლესიაში დაკრძალულნი იყვნენ მღვდლები: მამა სტეფანე და მამა როდიონი. 

თავდაპირველად ეკლესიის მსახურთა სიაში შედიოდა მღვდელი და მეფსალმუნე. XX საუკუნის დასაწყისში ეკლესიაში მოღვაწეობდა ორი მღვდელი: მამა ავტანომ ივანოვი და მამა თევდორე ზაიცევი, მეფსალმუნე ალექსი ბაშინსკი და დიაკვანი იოანე ივანოვი.

საბჭოთა ხელისუფლების წლებში 1931-1932 წლებში ეკლესია დაანგრიეს. ეკლესიის აგური გამოიყენეს სოფლის საავადმყოფოს ასაშენებლად. ეკლესიისაგან დარჩა მხოლოდ ღობე, ისიც მხოლოდ XX საუკუნის 60-იან წლებამდე იდგა. ამჟამად ყოფილი სამების ეკლესიის ადგილზე დგას სამარსკოეს № 1 საშუალო სკოლა. 

1991 წელს სოფელ სამარსკოეში კვლავ ჩამოყალიბდა სამების მრევლი. მათ ღვთისმსახურებისთვის გადაეცათ შესყიდვების კანტორის შენობა. 1991 წელსვე აქ გაიხსნა სამლოცველო სახლი. 

1990-იან წლებში სოფელში გადაწყვიტეს აეშენებინათ ახალი აგურის ეკლესია. მომავალი ეკლესიის ასაშენებლად მრევლს გადაეცა ადგილი პირველი მაისის შესახვევთან. ეკლესია ააგეს მრევლის შემოწირულობით. 1998 წელს უკვე ამოიყვანეს კედლები. 2007 წელს ეკლესიას დაადგეს გუმბათი, ჩაუყენეს ფანჯრები, შიგნიდან შელესეს, დააგეს ბეტონის იატაკი. 2008 წელს ეკლესიას ჩაუყენეს კარი. 2010 წლის აპრილში ეკლესიის კედლებში გაიმართა სააღდგომო ღვთისმსახურება. 2012 წლის 7 აპრილიდან კი ეკლესიაში მუდმივად მიმდინარეობს მსახურება. ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა. 

ეკლესიის წინამძღვრია იაკობი (ოლიხოვატოვი).

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Троицы Живоначальной 
* Троицкий храм с. Самарское Азовского района 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
სოფია ნალკოვსკაია

**სოფია ნალკოვსკაია** (, Zofia Nałkowska, ვარშავა, პოლონეთის სამეფო, დ. 10 ნოემბერი 1884 —  გ. 17 დეკემბერი 1954, ვარშავა) — პროზაული ნაწარმოების პოლონელი მწერალი, დრამატურგი და ნაყოფიერი ესეისტი. ის როგორც აღმასრულებელი წევრი მსახურობდა ლიტერატურის პოლონურ აკადემიაში (1933–1939) შუა ომის პერიოდში.

ნაკოვსკაია დაიბადა ინტელექტუალების ოჯახში, რომელთაც მიუძღვით სოციალური სამართლიანობის საკითხები და სწავლობდნენ საიდუმლო მფრინავ უნივერსიტეტში რუსული ანექსიის ქვეშ. პოლონეთის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ  ქვეყანაში ის გახდა ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი რომანების, ნოველებისა და თეატრალური დადგმების ფემინისტური ავტორი, რომლებსაც ახასიათებდა სოციორეალიზმი და ფსიქოლოგიური სიღრმე.

## ლიტერატურული აღმავლობა
მწერლის პირველი ლიტერატურული წარმატება იყო *Romans Teresy Hennert* (ტერეზა ჰენტერის რომანი, 1923) და შემდგომ კიდე სხვა ბევრი რომანი. ის მეტად ცნობილია თავისი წიგნების *Granica* (საზღვარი, 1935), *Węzły życia* (ცხოვრების ობლიგაციები, 1948) და *Medaliony*-ს (მედალიონები, 1947) გამო.

ნალკოვსკაია თამამად აგვარებდა რთულ და წინააღმდეგობრივ თემებს, 1932 წელს საკუთარ სტატიაში „Organizacja erotyzmu“ (ეროტიზმის სტრუქტურა) განცხადებით, რომელიც გამოქვეყნდა ჟურნალში „Wiadomości Literackie“ - იმ დროის პოლონეთში ლიტერატურული ჟურნალის პრემიერით: 

...საჭიროა რაციონალური, ნეტიდიციონური, ინტელექტუალური ეროტიზმთან მიდგომის წახალისება და გაძლიერება, რომ ეროტიზმი განიხილოს ცხოვრების ადამიანური საზოგადოების ასპექტებთან შეხამებაში. ეროტიზმი არ არის ადამიანის კერძო საქმე. მას აქვს თავისი განშტოებები ადამიანის ცხოვრების ყველა სფეროში, და შეუძლებელია მისი გამოყოფა მორალის, თავისუფალი არჩევის, ან მით უმეტეს იერარქიისა და დამსახურებული ინტელექტუალური ყურადღების დაქვეითების მიხედვით: ის არ შეიძლება იყოს იზოლირებული ან დაკავშირებული მეცნიერებასთან იმისათვის რომ სუფთა ბიოლოგიურად განისაზღვროს
150პქ|right

### ნოველები
* Kobiety (*ქალები*, 1906), ნათარგმნი Michael Henry Dziewicki-ის მიერ, 1920
* Książę (*პრინცი*, 1907)
* Rówieśnice (*თანამედროვენი*, 1909)
* Narcyza (1911)
* Noc podniebna (*ზეციური ღამე*, ნოველა, 1911)
* Węże i róże (*გველები და ვარდები*, 1914)
* Hrabia Emil (*გრაფი ემილი*, 1920)
* Na torfowiskach (*ჭაობებზე*, 1922)
* Romans Teresy Hennert (*ტერეზა ჰენერტის რომანი*, 1923),  ნათარგმნი Megan Thomas და Ewa Malachowska-Pasek-ის მიერ, 2014
* Dom nad łąkami (*სახლი მდელოზე*, ავტობიოგრაფია, 1925)
* Choucas (1927), ნათარგმნი Ursula Phillips-ის მიერ, 2014 (კონკურსი აღმოჩენილია თარგმნაში გამარჯვებული 2015)
* Niedobra miłość (*ცუდი სიყვარული*, 1928)
* Granica (*საზღვარი*, 1935), ნათარგმნი Ursula Phillips-ის მიერ, 2016
* Niecierpliwi (*შეშფოთებული*, 1938)
* Węzły życia (*ცოცხალი კავშირები*, 1948)
* Mój ojciec (*მამაჩემი*, 1953)

### სასცენო დადგმები
* Dom kobiet (1930)
* Dzień jego powrotu (1931) (*მისი დაბრუნების დღე*)
* Renata Słuczańska  (1935)

## სქოლიო
კატეგორია:მწერალი ქალები
კატეგორია:პოლონელი მწერლები
კატეგორია:პოლონელი დრამატურგები
კატეგორია:პოლონელი რომანისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ვარშავაში დაბადებულები
ბრონცია კოლერ-პინელი

**ბრონცია კოლერ-პინელი** (დ. 25 თებერვალი, 1863, სანოკი — გ. 26 აპრილი, 1934, ობერვალტერსდორფი) — ავსტრიელი ექსპრესიონისტი მხატვარი, სპეციალიზებულია პორტრეტებსა და ყოფაცხოვრების ჟანრში.

## ცხოვრება
ის დაიბადა ბრონისლავა პინელესის სახელით ებრაულ ოჯახში, რომელიც დღესდღეობით პოლონეთშია. მისი მამა საულ პინელესუ (1834, ტისმენიცა – 1903, ვენა) სამხედრო ფორტიფიკაციების დიზაინერი იყო. 1870 წელს ისინი გადავიდნენ ვენაში, რათა დაეწყოთ სამრეწველო ბიზნესი (სადაც გვარი „პინელით“ შეიცვალეს) და ბრონცია დადიოდა კერძო სამხატვრო გკვეთილებზე ალოის დელიგთან. 1885 წელს მას პირველი საჯარო გამოფენა ჰქონდა. მომდევნო ხუთი წლის განმავლობაში სწავლობდა მიუნხენში, მხატვართა ასოციაცია „Damenakademie“-ში, ლუდვიგ ფონ ჰერთერიჩის სტუდიაში. ამას მოჰყვა გამოფენები ვენის Künstlerhaus-ში, მიუნხენსა და ლაიფციგში.

1896 წელს ოჯახის ნების წინააღმდეგ ის ცოლად გაჰყვა ელექტრო-ფიზიკოს დოქტორ უგო კოლერს, რომელიც კათოლიკე იყო. მათი შვილი ქრისტიანად აღზარდეს, თავად ბრონცია კი ქრისტიანად არასოდეს მონათლულა. თავდაპირველად ისინი ცხოვრობდნენ ზალცბურგში და ნიურნბერგში, მაგრამ 1902 წელს დაბრუნდნენ ვენაში. მცირე ხნის შემდეგ კი ბრონცია გახდა ვენის სეცესიონის წევრი. 1904 წელს მან მემკვიდრეობით მიიღო სახლი ობერვალტერსდორფში. ოჯახი მალევე გადავიდა საცხოვრებლად სახლში, რომელიც იოზეფ ჰოფმანმა და კოლომან მოზერმა გააფორმეს. მოკლე ხანში ბრონციამ შექმნა სალონი, რომელსაც ხშირად სტუმრობდნენ ეგონ შილე, ანტონ ფაისტაუერი და ალბერტ პარის გიუტერსლო.

მისი ვაჟი რუპერტი (1896–1976) გახდა დირიჟორი და მოკლე ხანში იქორწინა ანა მალერთან. ქალიშვილი, სილვია (1898–1963) იყო მხატვარი.

## გამორჩეული ნამუშევრები

Broncia_Koller-Pinell_Frau_mit_blauem_Kopftuch.jpg|ქალი ლურჯი თავშალით (თარიღი უცნობია)
Koller-Pinell_Silvia-Birdcage.jpg|სილვია კოლერი ჩიტის გალიასთან ერთად (1905)
Broncia_Koller-Pinell_Sitzende.jpg|დაამჯდარი (1907)
Still-Life_Red_Elephant.jpg|ნატურმორტი წითელ სპილოსთან ერთად (1920)
Portrait_Eckstein_Koller-Pinell.jpg|ფრიდრიხ ეკსტაინის პორტრეტი (1920)

## ლიტერატურა
* *Die Malerin Broncia Koller 1863–1934*. Exhibition catalog, Niederösterreichisches Landesmuseum, Vienna (1980)
* Tobias G. Natter: *Broncia Koller Pinell. Eine Malerin im Glanz der Wiener Jahrhundertwende*. Exhibition catalog. Jüdisches Museum, Vienna (1993)
* Boris Manner: *Broncia Koller-Pinell 1863–1934*. Brandstätter, Vienna (2006) ISBN 3-902510-88-9

## რესურსები ინტერნეტში
* ArtNet: More work by Koller-Pinell
* Wien-Vienna Website: "On the Career of Broncia Koller", a book review by Susanne Neuberger
* Broncia Koller-Pinell @ The Blue Lantern

კატეგორია:ავსტრიელი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული  25 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1863
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1934
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი

**ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ ელიზავეტოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. 

მისამართი: 346767, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი ელიზავეტოვკა, პირველი მაისის ქუჩა № 51.

## ისტორია 
ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი ააგეს 1816 წელს მრევლის ფინანსებით. 

ეკლესიის ადგილზე ადრე მდგარა სამლოცველო სახლი.  მიძინების ეკლესია ააგეს ხისგან, იყო ერთსართულიანი და იდგა ქვის ფუნდამენტზე. ეკლესიას მიაშენეს ხის სამრეკლო, სახურავი გადახურული იყო თუნუქის ფირფიტებით. ეკლესიიის დაგეგმარება ჯვრის ფორმისა იყო, ხის კედელი გამოჰყოფდა  საკურთხეველს ეკლესიისაგან, კედელზე მიმაგრებული იყო კანკელი.

ეკლესიის კამარა აგებული იყო ბოძების გარეშე. ეკლესიაში და საკურთხეველში ფიჭვის ხისგან დამზადებული იატაკი იყო. ერთნაწილიანი საკურთხეველი ერთი საფეხურით ზემოთ იყო ვიდრე ეკლესია. საკურთხეველზე მიმაგრებული იყო დაფა ღვთისმშობლის მიძინების ხატის გამოსახულებით და საიდუმლო სერობა. 

ეკლესიის ჩრდილოეთ ნაწილში იყო საკურთხეველი. სამდონიან კანკელზე განთავსებული იყო აღსავლის კარი, უფლის და ღვთისმშობლის ხატი. 

ეკლესიას მიაშენეს სამიარუსიანი ოთხკუთხედი სამრეკლო ექვსი ზარით. ყველაზე დიდი ზარი იწონიდა 1 800 კილოგრამს. ზარები იყიდეს XIX საუკუნის შუა წლებში, მათზე გამოსახულია ღვთისმშობლის მიძინება, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედი, მესია, ღვთისმშობელი, იოანე ნათლისმცემელი. ზარს აქვს წარწერა, რომელიც მოგვითხრობს როდის და ვის მიერ, რომელმა სასულიერო პირებმა შეიძინეს იგი.  

კედლებზე და კამარაზე დახატული იყო იესო ქრისტეს მიწიერი ცხოვრების სცენები, ღვთისმშობელი, წმინდანები.

ეკლესიის მრევლში ელიზავეტოვკის გარდა შედიან სოფლების პლატონოვკის, მაშინო და სინინოს, გრიგორიევკისა და ოტრადოვკის მოსახლეობა. სასულიერო პირების შტატი შედგება მღვდლის, დიაკონისა და მნათესაგან (1846 წ.).

ამჟამად ტაძარში მსახურობენ მღვდლები იოანე დერგოჟინსკი და მარკ ჟენტკევიჩი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Успенский храм  
* ПРИХОД ХРАМА УСПЕНИЯ ПРЕСВЯТОЙ БОГОРОДИЦЫ, с. Елизаветовка 

კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ჩერქეს მეჰმედ-ფაშა

**ჩერქეს მეჰმედ-ფაშა** ( გ. 28 იანვარი, 1622) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი ვეზირი 1624-1625 წლებში, წარმოშობით ჩერქეზი.

## ბიოგრაფია
ჩერქეზი მეჰმედ-ფაშა ოსმალეთის მრავალი დიდი ვეზირის მსგავსად, ენდერუნის სამხედრო სკოლაში აღიზარდა. 1610-იან წლებში იყო სულთან აჰმედ I-ის პირადი მცველი და *სილაჰდარი* (მეაბჯრე). ოსმან II-ის მმართველობის პერიოდში დაინიშნა შაამის ბეილერბეიდ, ხოლო 1621 წელს დედაქალქში იხმეს და ვეზირად დანიშნეს. 

1624 წლის 3 აპრილს, ქემანქეშ ქარა ალი-ფაშას სიკვდილით დასჯის შემდეგ, ქიოსემ სულთანმა დიდი ვეზირის ბეჭედი სწორედ ჩერქეს მეჰმედ-ფაშას უბოძა. მას ვეზირობა მოუწია ოსმალთათვის წარუმატებლად დაწყებული ირან-ოსმალეთის 1623-1639 წლების ომის დროს. იმპერია ქაოსმა მოიცვა. მდგომარეობას ართულებდა წარმოშობით აფხაზი ფაშის, აბაზა მეჰმედის ფართო მასშტაბური აჯანყება, რომელიც 1622 წელს დაიწყო ოსმან II-ის მკვლელობის მიზეზით. 

ჩერქეს მეჰმედ-ფაშას დაევალა აბაზას აჯანყების ჩახშობა. 1624 წელს ის მრავალრიცხოვანი არმიით ანატოლიაში შეიჭრა, კონია დაიხსნა ჯელალიებისგან, ხოლო 3 სექტემბერს აბაზა მეჰმედ-ფაშას მომხრეები დაამარცხა კაისერის ბრძოლაში, რის შემდეგაც ამბოხი დროებით შეჩერდა. ამ წარმატების შემდეგ ჩერქეზი მეჰმედ-ფაშა დაინიშნა აღმოსავლეთ ფრონტის მეთაურადაც და სეფიანების წინააღმდეგ სალაშქროდ დაიძრა, მაგრამ 1625 წლის 28 იანვარს, თოქათში მოულოდნელად გარდაიცვალა. მის შემდეგ დიდი ვეზირი გახდა ჰაფიზ აჰმედ-ფაშა.

## იხილეთ აგრეთვე
* ოსმალეთის დიდი ვეზირების სია

## ლიტერატურა
* İsmail Hâmi Danişmend, Osmanlı Devlet Erkânı, Türkiye Yayınevi, İstanbul, 1971 (Turkish)
* Sakaoğlu, Necdet (1999), *Bu Mülkün Sultanları*, İstanbul:Oğlak ISBN 975-329-6 say.227

კატეგორია: ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები
კატეგორია: გარდაცვლილი 1625
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
სალსკის დიმიტრი როსტოველის ეკლესია

**სალსკის დიმიტრი როსტოველის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ სალსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. ეკლესია ააგეს 2010 წელს. 

მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ქალაქი სალსკი, ყირიმის ქუჩა № 25-ა.

## ისტორია 
2006 წელს ეპარქიის ხელმძღვანელობამ მიიღო გადაწყვეტილება ქალაქ სალსკში ყირიმის ქუჩაზე დაეწყოთ ახალი ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიის მშენებლობის დაწყება შესაძლებელი გახდა ადგილობრივი მოსახლეობის შემოწირულობით, რომლებმაც მოაგროვეს 40 მლნ რუსული რუბლი.

ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს ამავე წლის 7 ივლისს, მშენებლობის ადგილზე ლოცვა არავლინა და მშენებლობა დალოცა მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა, მანვე ეკლესიის საძირკველში ჩადო პირველი ქვა. აქედან რამდენიმე თვეში ჩაასხეს ფუნდამენტი. პირველი ღვთისმსახურება გაიმართა 2008 წლის 21 სექტემბერს ღვთისმშობლის შობის დღესასწაულზე. 2009 წლის ივნისში ეკლესიაზე დააყენეს გუმბათი.

უკანასკნელი ძირითადი სამუშაოები დასრულდა 2010 წელს. აღდგომისათვის დააყენეს და აკურთხეს ცხრა გუმბათი, ხოლო ზაფხულში დასრულდა შიდა სამუშაოები, მოაწყვეს სატრაპეზო, საკვირაო სკოლა და ბიბლიოთეკა.

2010 წლის 7 ნოემბერს დასრულებული ეკლესია აკურთხა  როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა.

დიმიტრი როსტოველის ეკლესია გახდა პირველი ტაძარი სალსკში, რომელიც ააშენეს XIX საუკუნის შუა წლების შემდეგ.

## სქოლიო 
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:XXI საუკუნის ეკლესიები
ევგენი ევტუშენკო

**ევგენი ევტუშენკო** (გვარი დაბადებისას — **განგნუსი**, დ. 18 ივლისი 1932, ზიმა; სხვა ცნობებით — ნიჟნეუდინსკი , ირკუტსკის ოლქი —გ.  1 აპრილი 2017, ტულსა, ოკლაჰომა, აშშ) — საბჭოთა და რუსი პოეტი. სახელი გაითქვა, როგორც პროზაიკოსმა, რეჟისორმა, სცენარისტმა, პუბლიცისტმა და მსახიობმა. საბჭოთა პერიოდში გამოდიოდა დისიდენტების, იოსებ ბროდსკის, ალექსანდრე სოლჟენიცინის და იული დანიელის დაცვით.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია, ლექსები, სტატიები 
* ბიოგრაფია, ლექსები, პოემები, პროზა
* ლექსები რუსული პოეზიის ანტოლოგიის საიტზე
* შემოქმედება The Electronic Literary Database-ში 

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:საბჭოთა პოეტები
კატეგორია:რუსი რეჟისორები
კატეგორია:რუსი სცენარისტები
კატეგორია:რუსი პუბლიცისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
Wonderland (Take That-ის ალბომი)

***Wonderland*** — ბრიტანული პოპ-ჯგუფ Take That-ის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2017 წლის 24 მარტს ლეიბლზე Polydor.

## შექმნა
2016 წლის 22 ოქტომბერს Take That-მა გამოაცხა ალბომის გამოცემის და თანხმლები ტურნეს შესახებ, რომელიც 2017 წლის მაისში დაიწყებოდა. დადასტურდა, რომ რობი უილიამსი და ჯეისონ ორენჯი ჯგუფს ამჯერადაც არ დაუბრუნდებოდნენ. ჩანაწერზე მუშაობდა სხვადასხვა პროდიუსერი, მათ შორის ტონი ჰოფერი, სტიუარტ პრაისი და მაიკ კროსი.

## სიმღერების სია
## ჩარტები
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო
კატეგორია:Take That-ის ალბომები
კატეგორია:2017 წლის ალბომები
კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები სტიუარტ პრაისის პროდიუსერობით
ოლდ ბოი

— იაპონური მანგის სერია, შექმნილი გარონ ცუჩიას და ილუსტრირებული ნობუაკი მინეგიშის მიერ. მისი სიუჟეტი მოგვითხრობს მთავარი პერსონაჟის, შინიჰიჩი გოტოს შესახებ, რომელიც, კერძო საპყრობილეში ათწლიანი პატიმრობის შემდეგ მოულოდნელად თავისუფლდება. ამ გათავისუფლების შემდეგ გოტო ეძებს მათ, ვინც იგი უკანონოდ დააკავა და ცდილობს, დაადგინოს, თუ რატომ დააპატიმრეს.

*ოლდ ბოი* სერიების სახით იბეჭდებოდა ჟურნალ *Weekly Manga Action*-ში, 1996—1998 წლებში. სულ გამოვიდა მისი 79 თავი. მოგვიანებით სერია ითარგმნა  Dark Horse Comics-ის მიერ და გამოიცა 2006—2007 წლებში. მანგა აგრეთვე ადაპტირებული იქნა ჯილდოებით აღნიშნული სამხრეთ კორეული ფილმის სახით (2003). 2013 წელს სპაიკ ლიმ გადაიღო მისი ახალი ვერსია.

## რესურსები ინტერნეტში
*გვერდი Dark Horse Comics-ზე 
* 

კატეგორია:1996 წლის მანგა
კატეგორია:Dark Horse Comics-ის გამოცემები
დალაპორტეს სახლი

* 
**დალაპორტეს სახლი** () — ძველი ორსართულიან სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.  სახლი აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.  

მისამართი: ტაგანროგი, იტალიის შესახვევი № 9.

## ისტორია 
ორსართულიანი სახლი იტალიის შესახვევში ააგეს XIX საუკუნის მეორე ნახევარში დონელი კაზაკების მაიორის ალექსანდრე ეგოროვის სახსრებით. მოგვიანებით პირველი გილდიის ვაჭრის ივან პავლეს ძე დალაპორტეს ცოლის ეკატერინა ეგორის ასულის თხოვნით, რომელიც ამ დროისათვის უკვე სახლის ახალი დიასახლისი იყო, დააშენეს მეორე სართული.

სახლის მფლობელის, დალაპორტეს ოჯახში 1834 წელს დაიბადა ბიჭი, პანაგი. თავად ივანე პავლეს ძე გარდაიცვალა 1870 წელს მძიმე ავადმყოფობის შედეგად 70 წლის ასაკში. 

XX საუკუნის დასაწყისში დალაპორტეს მემკვიდრეებმა გაყიდეს. იგი იყიდა ტაგანროგის მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქემ მინა ეგორის ძე სინოდი-პოპოვმა და კონსტანტინე ნიკოლოზის ძის  ცოლმა ელენა სემიონის ასული ავერინომ. 1921 წლის მაისში ელენა ავერინო გარდაიცვალა ინფარქტის შედეგად 78 წლის ასაკში. ამ პერიოდისათვის სახლი შეფასებული იყო 26 000 რუბლად. 

საბჭოთა მმართველობის პერიოდში მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. ამჟამად შენობაში განთავსებულია სილამაზის სალონი და საყოფაცხოვრებო ქიმიის მაღაზია. მეორე სართულზე განთავსებულია საცხოვრებელი ოთახები.

## აღწერა 
იტალიის შესახვევში მდებარე დალაპორტეს ორსართულიანი აგურის შენობა ასიმეტრიულია. პირველი სართულის ფასადზე ექვსი ფანჯარაა, ხოლო მეორე სართულზე - 5. შენობას აქვს ნახევრად სარდაფის სართული ფანჯრებით. ზედა სართულის ნაპირა ფანჯრები გაფორმებულია სანდრიკებით, ოთხ-ოთხი პილასტრით. 

ბინის წინ 2010 წელს დადგეს აკოფ ხალაფიანის  სკულპტურული კომპოზიცია „მეგობრობა არ ჟანგდება“(„კლოუნი და კომპანია“).

## ლიტერატურა 
* Волошин В. Вдоль и поперёк Итальянского. — Таганрог: ИП Кравцов В.А., 2012.  ISBN 978-5-904585-27-3.
* Гаврюшкин О. П. По старой Греческой... (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: Лукоморье, 2003. — 514 с. — ISBN 5-901565-15-0.
* Давидич Т. Ф. Стиль как язык архитектуры. — Харьков: Изд-во Гуманитарный центр, 2010. — 336 с. — ISBN 978-966-8324-70-3.
* Собрание фасадов Его Императорского Величества, высочайше апробированных для частных строений в городах Российской империи. Ч. 1-4. СПб., 1809–1812.

## რესურსები ინტერნეტში
* Таганрог. Итальянский переулок. д. 9 

## სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ჰრებინკის რაიონი

**ჰრებინკის რაიონი** () — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 595 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 22 531 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 39 კაცს კმ²-ზე. ჰრებინკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰრებინკა.

## იხილეთ აგრეთვე
* უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
* უკრაინის რაიონები

## სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
მელისა დოდა

**მესილა დოდა** (დ. 6 თებერვალი 1971, კუკესი, ალბანეთი) — ალბანელი პოლიტიკოსი. ალბანეთის დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი პირველი წევრი, 2001 წლიდან არის ალბანეთის პარლამენტის წევრი.

ის სწავლობდა ეკონომიკას ტირანას უნივერსიტეტში, ხოლო ფილოსოფიას რომში. დოდამ საკუთარი პოლიტიკური კარიერა დაიწყო 1991 წელს ალბანეთში რეჟიმის შეცვლით გამოწვეული სტუდენტური პროტესტებისას. მას ეკავა სხვადასხვა პოლიტიკური პოზიციები და ასევე მუშაობდა როგორც ჟურნალისტი და ტელეწამყვანი. მელისა დემოკრატიულ პარტიაში შევიდა 1991 წელს და ის დატოვა 2016 წელს ღია წერილით, სადაც ის წერდა, რომ ნანობდა პარტიის დატოვებას, რომელიც მან, სხვა სტუდენტებმა და მასწავლებლებმა ერთად შექმნეს 25 წლის წინ.

ალბანეთის დემოკრატიული პარტიის დატოვების შემდეგ ის გაწევრიანდა სამართლიანობის, ინტეგრაციისა და ერთიანობის პარტიაში, რომელიც ფოკუსირებულია ეროვნული საკითხებისა და პრობლემების საჯარო მხარდაჭერაზე, ჩამის პრობლემის მსგავსად.

ის არის ერთ-ერთი ყველაზე კონსრევატიული შეხედულებების მქონე პარლამენტის წევრი და ბოლო ხანებში ეწინააღმდეგებოდა კანონ-პროექტებს ლგბტ საზოგადოების უფლებების დაცვის, მარიხუანასა და პროსტიტუციის ლეგალიზაციის შესახებ ალბანეთში. მას ასევე დასდეს ბრალი ლგბტ საზოგადოების აშკარა დისკრიმინაციაში.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1971
კატეგორია:ალბანელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:XXI საუკუნის ალბანელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:XXI საუკუნის ქალი პოლიტიკოსები

კატეგორია:ალბანელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ალბანეთის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
რაზდორსკაიის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია

**რაზდორსკაიის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია** () — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ რაზდორსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას.  

მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, ხუტორი რაზდორსკაია, ლენინის ქუჩა № 41.

## ისტორია 
ჯერ კიდევ XVII საუკუნეში რაზდორსკაიაში იყო პატარა სამლოცველო. მას შემდეგ რაც დასახლება კუნძუიდან გადაიტანეს   თანამედროვე ადგილზე (დონის მარჯვენა შენაკადი) ეკლესიის ახალი მდებარეობის შესახებაც გვხვდება ინფორმაცია 1726 წელს. ამ პერიოდში სტანიცაში იდგა წმინდა ვასილი დიდის სახელობის ხის ეკლესია.

1747 წელს დაძველებული ეკლესიის ადგილზე ააშენეს, სხვა, ასევე ხის ეკლესია, რომელიც მოქმედებდა 1784 წლამდე. ამავე წელს ატამან დიმიტრი ილოვაისკოს ბრძანებით სტანიცაში ააგეს ახალი, რიგით მესამე ხის ეკლესია, რომელიც ასევე წმინდა ვასილი დიდის სახელზე იყო ნაკურთხი და ჰქონდა პატარა საკურთხეველი წმინდა ბარბარეს სახელობისა. 1804 წელს ეკლესიას მიაშენეს ქვის სამრეკლო. მესამე ხის ეკლესია არსებობდა 1824 წლამდე. ამ წელს კი ააშენეს ახალი ქვის ეკლესია, ხოლო ძველი გააგზავნეს სტანიცა მეჩიოტინსკაიაში. 

ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1817 წლის 15 ივლისს (სავარაუდოდ დონელი არქიტექტორის ანტონ კამპიონის პროექტის მიხედვით). მას აშენებდნენ დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1823 წელს და აკურთხეს 1824 წელს. ეკლესია აგებული იყო ამპირის სტილში. მას ჰქონდა სამი საკურთხეველი: ცენტრალური - დონის ღვთისმშობლის სახელობისა, მარჯვენა - ვასილი დიდის სახელობისა, მარცხენა კი ბარბარე ქალწულმოწამის სახელობისა. ეკლესიის კანკელი იყო სამიარუსიანი. ეკლესიის კედლები კი მოხატული.

დონის ტერიტორიაზე საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1929 წელს ეკლესია დახურეს და გადააკეთეს საწყობად. 1962 წელს, რაიონის ხელისუფლების გადაწყვეტილებით დონის ღვთისმშობლის ეკლესია ააფეთქეს. 

ამჟამად ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ეკლესიის ყოფილ საყარაულო შენობაში. წინამძღვარია - ვიქტორი (დავიდიჩი).

## რესურსები ინტერნეტში
* Сайт храма
* Храм во имя Божией Матери в честь иконы Ее Донской Донская Богородицкая церковь 
* Храмы Усть-Донецкого благочиния 
* Фундамент храма на Викимапии

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
Easy Lover

„**Easy Lover**“ — ფილიპ ბეილის და ფილ კოლინზის სიმღერა, დაწერილი ბეილის, კოლინზის და ნეითან ისტის მიერ. იგი შეტანილია ბეილის სოლოალბომში *Chinese Wall*. კოლინზი სიმღერას ასრულებდა საკუთარ კონცერტებზე. იგი შეტანილია მის 1990 წლის საკონცერტო ალბომში *Serious Hits... Live!* და 1998 წლის კომპილაციაში *...Hits*.

სიმღერა რამდენიმე ქვეყანაში ჩარტის პირველ ადგილს იკავებდა - მათ შორის, კანადაში, ნიდერლანდებში, ირლანდიასა და გაერთიანებულ სამეფოში. აშშ-ში იგი *Billboard* Hot 100-ის მეორე ადგილზე 1985 წლის 2 თებერვალს მოხვდა და ორი კვირის განმავლობაში იკავებდა (რის გამოც ჯგუფ Foreigner-ის "I Want to Know What Love Is"-მა სიაში უკან დაიხია). ბრიტანეთის ჩარტში იგი ოთხი კვირის განმავლობაში #1 იყო.
 ამავე ტერიტორიაზე მან მოგვიანებით ოქროს სერტიფიცირება მიიღო.

"Easy Lover"-ის ვიდეომ მიიღო ჯილდო MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოებაზე (საუკეთესო ზოგადი შესრულება ვიდეოში), 1985 წელს და იყო ნომინირებული გრემიზე 1986 წელს (საუკეთესო პოპ-შესრულება დუეტის ან ჯგუფის მიერ ვოკალებით). ოფიციალური ვიდეო გადაღებულია ლონდონი და წარმოადგენს ვიდეოს, რომელშიც აღწერილია სხვა ვიდეოს გადაღება.

სიმღერის საკუთარი ვერსია 2015 წელს გამოუშვა Electric Six-მა, ალბომზე *Mimicry and Memories*.

## სქოლიო
კატეგორია:1984 წლის სინგლები
კატეგორია:1985 წლის სინგლები
კატეგორია:1984 წლის სიმღერები
კატეგორია:ფილ კოლინზის სიმღერები
კატეგორია:Columbia Records-ის სინგლები
შალიკაშვილის ქალი

**შალიკაშვილის ქალი** — ქართველი სახელოვანი ქალი, რომელიც ცხოვრობდა XVI საუკუნეში. მისი დაბადების და გარდაცვალების წლები უცნობია, ასევე უცნობია მისი სახელი.

## ბიოგრაფია 
უცხოეთში გადახვეწილ ქართველ ქალთაგან აღსანიშნავია XVI საუკუნის სახელოვანი ქალი, ოთარ შალიკაშვილის ასული, რომელიც საქართველოდან ყაზმინს (სპარსეთში) იყო გათხოვილი, ლუარსაბ მეფის დედის, ნესტან-დარეჯნის მკვლელ შაჰ-თამაზზე. ოთარ სალიკაშვილის ქალს შაჰ-თამაზისგან ჰყავდა ორი ვაჟი: შაჰ-ისმაილი და შაჰ-ხუდაბანდა. მიდი შვილიშვილი იყო ცნობილი ტირანი შაჰ-აბაზ პირველი.

1569 წელს სპარსთა მიერ ღალატით შეპყრობილი ქართლის მეფე სვიმონი, შაჰ-თამაზს დაპატიმრებული ჰყავდა ყაზმინს - ალამუთის ციხეში. რამდენიმე ხანში სპარსეთის ტახტზე ავიდა შაჰ-თამაზის შვილი შაჰ-ისმაილი, რომელმაც დედის ჩაგონებით ტყვედ მყოფი სვიმონი და ბაგრატ მუხრან-ბატონის-ძე არჩილი ცოლ-შვილიანად გაათავისუფლა და შირაზიდან ისპაჰანში ჩამოიყვანა. შაჰ-ისმაილის გარდაცვალების შემდეგ, გამეფდა მისი ძმა შაჰ-ხუდაბანდა, უფროს ძმაზე უფრო მკაცრი ტირანი. მან სპარსეთში მყოფ სვიმონს მოსთხოვა სჯულის გამოცვლა, თანაც შეჰპირდა სამშობლოში დაბრუნებას და ქართლის ტახტის მიცემას. ქვეყნის ჭირ-ვარამით სასოწარკვეთილებაში ჩავარდნილმა სვიმონდა ფორმალურად მიიღო მაჰმადიანობა. ოთარ შალიკაშვილის ქალი მწვავედ განიცდიდა სამშობლოს ბედუკუღმართ მდგომარეობას, დიდად ეხმარებოდა სვიმონს თავისუფლების მოპოვებაში, როცა მან გაიგო სვიმონის სჯულის გამოცვლა, დიდად შეწუხდა. შალიკაშვილის ქალმა თავისთან მიიწვია სვიმონი, „მისცა ნიჭნი მრავალნი და სამოსელნი სამეფო და წარმოგზავნა თავისსა ქართლად“ და თან გამოაყოლა იქ მყოფი ტყვე ქართველები. ოთარ შალიკაშვილის ქალწულის ამ მოქმედებაზე და სვიმონის განთავისუფლების შესახებ, ბერი ეგნატაშვილი წერს: „შაჰ-ხუდაბანდას დედამ - ოთარ შალიკაშვილის ქალმან მოიყვანა მეფე სვიმონ, ვითარცა წესი არის, ქართველთა დედანი ლეჩაგს მოახვევენ, - და იგიცა ქართველი იყო, - მანცა ეგრეთვე ყო და წარმოუგზავნა ლეჩაქი თვისი და მიუმცო: „ მეფე სვიმონ, გწადდეს ლეჩქი ესე აიღეო და გწადდეს ხრმალიო, ჩვენც მოგვეხმარე და შენს საბატონოსაცაო. და მისცა ნიჭი მრავალი და სამოსელი სამეფო და წარმოგზავნა თავისსა ქართლად და წარმოვიდა“. ხმალზე ლეჩაქის მოხვევა იმას ნიშნავდა, რომ საქართველოსა და სპარსეთს შორის დედაკაცის შუამდგომლობით სრული და დაურღვეველი მშვიდობიანობა და ერთობა დამყარდა.

## ლიტერატურა
*დავით ქორიძე, „სახელოვანი ქართველი ქალები“, თბ., 1965

კატეგორია:ქართველი ქალები
Epitaph (King Crimson-ის ალბომი)

***Epitaph*** — პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის მიერ 1969 წელს გამართული საკონცერტო გამოსვლების კომპილაციური ალბომი. გამოვიდა 1997 წელს. პირველი და მეორე დისკები იყიდებოდა ჩვეულებრივ მაღაზიებში, ხოლო მესამე და მეოთხე - საფოსტო შეკვეთის მეშვეობით. 2006 წელს ისინი გამოიცა ლეიბლ  Discipline Global Mobile-ზე.

## სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - რობერტ ფრიპი, მაიკლ ჯაილზი, გრეგ ლეიკი, იენ მაკდონალდი და პიტერ სინფილდი, გარდა მითითებულისა.

## პერსონალი
*რობერტ ფრიპი - გიტარა
*გრეგ ლეიკი - ბას-გიტარა, ვოკალი  
*იენ მაკდონალდი - კლავიშებიანები, სასულე ინსტრუმენტები, მელოტრონი
*მაიკლ ჯაილზი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია

## ჩარტები
## სქოლიო 
კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები
კატეგორია:King Crimson-ის კომპილაციური ალბომები
კატეგორია:King Crimson-ის საკონცერტო ალბომები
კატეგორია:1997 წლის საკონცერტო ალბომები
კატეგორია:1997 წლის კომპილაციური ალბომები
კონიგინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია

**კონიგინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია** () — მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ კონიგინში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. შენობა არის უსტ-დონეცკის რაიონის ყველაზე ძველი ეკლესია, რომელიც შემონახულია დღევანდელ დღემდე. 

მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, ხუტორი კონიგინი, ეკლესიის შესახვევი 24.

## ისტორია 
ხუტორი კონიგინი დაარსდა 1788 წელს და დიდი ხნის განმავლობაში არ ჰქონდათ საკუთარი ეკლესია, რის გამოც ადგილობრივი მრევლი დადიოდა 6 კილომეტრით დაშორებულ სტანიცა რაზდორსკაიაში, რათა ელოცათ დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიაში. მას შემდეგ რაც დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია მრევლისათვის უკვე საკმარისი აღარ იყო ხუტორის მოსახლეობამ თხოვნით მიმართა დონის მთავარეპისკოპოსს, რათა ნება დაერთო აეშენებინათ ახალი ეკლესია. თხოვნაზე დადებითი პასუხი მიიღეს. დაიწყო სახსრების შეგროვება მშენებლობისათვის., მაგრამ 1877 წელს დაიწყო რუსეთ-თურქეთის ომი და კონიგინელების გეგმებს ხელი შეუშალა. მოსახლეობის უმეტესი რაოდენობა ბრძოლის ველზე წავიდა. მეორე წელს კაზაკები დაბრუნდნენ საკუთარ სახლებში და  დაიწყეს ერთსაკურთხევლიანი  ეკლესიის მშენებლობა ღვთისმშობლის შობის სახელზე. 1879 წელს ეკლესია ააშენეს და აკურთხეს. 1883 წლისთვის ეკლესიის მრევლში შედიოდა ორი ხუტორის, კონიგინისა და ოლხოვსკის მოსახლეობა. 1889 წელს ეკლესია შემოღობეს ხის მესრით, ხოლო 1914 წელს რკინის მესერი შემოავლეს. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიაში მძიმე ვითარება შეიქმნა. 1920-1930-იან წლებში ჩამოხსნეს სამრეკლოს ზარები, გადაწყვიტეს ეკლესიის გადაქცევა საწყობად. 1962 წელს, როდესაც საბჭოთა ხელისუფლებამ რაზდორსაკაიაში ტაძარი დაანგრია და შემდეგ მიადგნენ კონიგინის ეკლესიას, მოსახლეობამ დაიცვა თავისი სალოცავი. ეკლესია არ დახურულა თვით ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდშიც კი. 

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ დაიწყო ეკლესიის ახალი ისტორია. 2003 წელს შეცვალეს მისი ძველი გუმბათი, რომელიც მოაქოროვეს კიდეც.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сайт храма
* История церкви Рождества Пресвятой Богородицы хутора Каныгина
* Храмы Усть-Донецкого благочиния 

## სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
The Night Watch (ალბომი)

***The Nightwatch*** — პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის მიერ 1973 წლის 23 ნოემბერს ამსტერდამის კონცერტგებაუში გამართული კონცერტის ჩანაწერი. იგი გამოვიდა 1997 წელს, ორ დისკზე. კონცერტის დიდი ნაწილი გადაიცემოდა პირდაპირ ეთერში BBC-ზე, რის გამოც ჩანაწერები მოგვიანებით ბუტლეგების სახით გავრცელდა. ოფიციალურად გამოცემისას ეს იყო Discipline Global Mobile-ის ერთ-ერთი პირველი პროდუქტი.

## სიმღერების სია
### დისკი 1
#Easy Money (რობერტ ფრიპი, ჯონ უეტონი, რიჩარდ პალმერ-ჯეიმზი) – 6:14
#Lament (ფრიპი, უეტონი, პალმერ-ჯეიმზი) – 4:14
#Book of Saturday (ფრიპი, უეტონი, პალმერ-ჯეიმზი) – 4:07
#Fracture (ფრიპი) – 11:28
#The Night Watch (ფრიპი, უეტონი, პალმერ-ჯეიმზი) – 5:28
#Improvisation: Starless and Bible Black (დევიდ კროსი, ფრიპი, უეტონი, ბილ ბრუფორდი) – 9:11

### დისკი 2
#Improvisation: Trio (კროსი, ფრიპი, უეტონი, ბრუფორდი) – 6:09
#Exiles (კროსი, ფრიპი, უეტონი, პალმერ-ჯეიმზი) – 6:37
#Improvisation: The Fright Watch (კროსი, ფრიპი, უეტონი, ბრუფორდი) – 6:03
#The Talking Drum (კროსი, ფრიპი, უეტონი, ბრუფორდი, ჯეიმი მიუირიი) – 6:34
#Larks' Tongues in Aspic (Part II) (ფრიპი) – 7:51
#21st Century Schizoid Man (ფრიპი, იენ მაკდონალდი, გრეგ ლეიკი, მაიკლ ჯაილზი, პიტერ სინფილდი) – 10:38

## პერსონალი
*რობერტ ფრიპი - გიტარა, მელოტრონი
*ჯონ უეტონი - ბას-გიტარა, ვოკალი  
*დევიდ კროსი - ვიოლინო, კლავიშებიანი საკრავები
*ბილ ბრუფორდი - დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია

## სქოლიო 
კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები
კატეგორია:King Crimson-ის საკონცერტო ალბომები
კატეგორია:1997 წლის საკონცერტო ალბომები
კატეგორია:Discipline Global Mobile-ის ალბომები
Around the World (East 17-ის სიმღერა)

„**Around the World**“ — ჯგუფ East 17-ის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში *Steam*. გამოვიდა 1994 წელს.

სიმღერების ავტორები არიან ბრაიან ჰარვი, ტონი მორტიმერი, მეტ როუ და რიჩარდ სტენარდი. ეს იყო ჯგუფის მეოთხე სიმღერა, მოხვედრილი ბრიტანეთის საუკეთესო ათეულში. ადგილობრივი სინგლების ჩარტში იგი მესამე პოზიციამდე ავიდა.

## სიმღერების სია
;CD სინგლი, ბრიტანეთი

#Around The World (Our World Master 7")	- 4:38
#Around The World (Overworld Vocal)	- 6:56
#Around The World (N.E.W.S. Mix)	- 7:43
#Around The World (Global House)	- 6:37
#Around The World (P & C Mix)	- 7:29

;ბრიტანული მაქსი-სინგლი, რემიქსები

#Around The World (N.E.W.S Mix) - 7:44
#Around The World (Overworld Dub) - 6:19
#Around The World (Love Lands Mix Powerfully Executed Dub) - 5:53

;ევროპული 12" სინგლი

#Around The World (Overworld Vocal)	 
#Around The World (Overworld Dub)
#Around The World (N.E.W.S. Mix)	 
#Around The World (Global House)	

## ჩარტები
## სქოლიო
კატეგორია:1994 წლის სინგლები
კატეგორია:1994 წლის სიმღერები
კატეგორია:East 17-ის სიმღერები