open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
სრულიად რუსეთის საბჭოების XII ყრილობა

**სრულიად რუსეთის საბჭოების XII ყრილობა** () — სრულიად რუსეთის საბჭოების რიგით მეთორმეტე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1925 წლის 7-16 მაისს მოსკოვში. ესწრებოდა 1634 დელეგატი, მათ შორის 1084 გადამწყვეტი ხმით, 1292 კომუნისტი. 

## ისტორია
დღის წესრიგი: მოისმინეს და განიხილეს მოხსენებები ჯანმრთელობის დაცვის (ნ. სემაშკო), მიწათმოქმედების (ა. სვიდერსკი) სახალხო კომისარიატების მუშაობის შესახებ; რსფსრ კონსტიტუციის ტექსტში ცვლილების შესახებ (დ. კურსკი); თურქესტანის ასსრ-ის რსფსრ-დან გამოსვლისა და თურქმენეთისა და უზბეკეთის მოკავშირე რესპუბლიკების ჩამოყალიბების შესახებ (ა. კისელიოვი); სრულიად რუსეთის ცაკის არჩევნები. დღის წესრიგიდან მოიხსნა რსფსრ-ის მთავრობის მოხსენება, რამდენადაც ყრილობის მთელ შემადგენლობას შეეძლო მონაწილეობის მიღება სსრკ-ის საბჭოების III ყრილობის მუშაობაში, სადაც დღის წესრიგში იყო სსრკ-ის მთავრობის ანგარიში.

ყრილობამ მოიწონა რსფსრ-ის მთავრობის საშიანო და საგარეო პოლიტიკა, აღნიშნა მიღწევები სახალხო მეურნეობაში; მიიღო პროგრამა სოფლის მეურნეობის შემდგომი განვითარების შესახებ (ერთიანი სასოფლო-სამეურნეო გადასახადის 40%-ით შემცირება და სხვა), აგრეთვე ეროვნულ რესპუბლიკებსა და ოლქებში სამედიცინო და სანიტარული მუშაობის გაუმჯობესების, ეროვნული სამედიცინო კადრების მომზადების შესახებ. დაამტკიცა რსფსრ-ის ახალი კონსტიტუცია.

ყრილობამ აირჩია სრულიად რუსეთის XII მოწვევის ცაკი 434 კაცის ოდენობით (300 წევრი და 134 კანდიდატი).

## ლიტერატურა
*12
დილარა ქაზუმოვა

**დილარა კაზიმოვა** (, ; დ. 20 მაისი, 1984) — აზერბაიჯანელი მომღერალი და მსახიობი. 2014 წელს წარადგინა აზერბაიჯანი კოპენჰაგენში გამართულ ევროვიზიის კონკურსზე. წარსდგა სიმღერით „Start a Fire“. 

## კარიერა
დაიბადა ქალაქ ბაქოში. კაზიმოვა სწავლობდა ვოკალურ ხელოვნებას ბაქოს მუსიკალურ აკადემიაში. განათლების მიღების შემდეგ მცირე დროის განმავლობაში იყო საოპერო გუნდის წევრი. ადრეულ 2000-იან წლებში იყო როკ-ბენდ, „Unformal“-ის წევრი. ის იყო მთავარი მომღერალი დუეტში „Milk & Kisses“. ორივე კოლექტივი მონაწილეობდა აზერბაიჯანში გამართულ ევროვიზიის კონკურსის მონაწილეთა შესარჩევ კონკურსზე. 2008 წელს „Unformal“-მა შესარჩევ კონკურსში დაიკავა მეორე ადგილი. 2010 წელს ანალოგიური შედეგი დადო დუეტმა „Milk & Kisses“. მათ დაიკავეს მეორე ადგილი და ვერ მოახერხეს ევროვიზიაზე მოხვედრა. 2010 წელს დუეტმა წარადგინა აზერბაიჯანი „ახალ მუსიკალურ ტალღაზე“, იურმალაში, ლატვიაში. დუეტმა 17 მონაწილეს შორის მე-16 ადგილი დაიკავა.

2014 წელს კაზიმოვამ დამოუკიდებლად მოიგო აზერბაიჯანში ევროვიზიის შესარჩევი კონკურსი. 2014 წლის ევროვიზია კოპენჰაგენში, დანიის სამეფოში ჩატარდა. კაზიმოვამ წარადგინა აზერბაიჯანი სიმღერით „Start a Fire“. წარდგენიდან ორი კვირის შემდეგ, 2014 წლის 16 მარტს ერთდროულად გამოიცა სიმღერა და მისი ვიდეო კლიპი. დილარამ მონაწილეობა მიიღო პირველ ნახევარფინალში. მიიღო 57 ქულა და დაიკავა მე-9 ადგილი. ამ შედეგით დილარა გავიდა ფინალში, სადაც 33 ქულით 22-ე ადგილი დაიკავა.

კაზიმოვა მონაწილეობას იღებდა უკრაინულ კონკურსში „Holos Krayiny“ (საერთაშორისო კონკურს „The Voice“-ის უკრაინული ვერსია). შოუს განმავლობაში მისი მწვრთენლი და მენტორი იყო სვიატოსლავ ვაკარჩუკი.

კაზიმოვა მონაწილეობდა ექვს ფილმში, მათ შორისაა 2006 წელს გადაღებული „Çalış, nəfəs alma“ („ეცადე არ ისუნთქო“; მონაწილეობდა ფახრადინ მანაფოვთან ერთად), 2007 წელს გადაღებულ ფილმში „Sirat körpüsü“ (რომლისთვისაც როკ-ბენდ „Unformal“-თან ერთად დაწერა საუნდტრეკი „Sonsuz yol“), 2010 წელს მონაწილეობდა ფილმში „Qardaşımdan yaxşısı yox idi“, 2015 წელს ფილმში – „Dmitrov küçəsi 86“. 2017 წელს ითამაშა ფილმში „Kəklikotu“. აგრეთვე მონაწილეობა აქვს მიღებული ფილმში „Qış nağılı“.

## რესურსები ინტერნეტში
* eurovisiontalents.com

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ქალი მომღერლები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
ლიზა უმაროვა

**ლიზა სულმოვის ასული უმაროვა** (; დ. 12 მარტი, 1965) — ჩეჩენი მომღერალი და მსახიობი.

## ადრეული ცხოვრება
ლიზამ ბავშვობა ალმათში, ყაზახეთში გაატარა. მისი მშობლები გადასახლებული იქნენ მშობლიური სოფელი კატიურ-იურტიდან, ჩეჩნეთიდან, 1944 წელს. მისი მშობლები იყვნენ ჩეჩნებისა და ინგუშების დეპორტაციის მსხვერპლნი. 1982 წელს ოჯახი დაბრუნდა ჩეჩნეთში, იმავე წელს ისინი დასახლდნენ ქალაქ გროზნოში.

## კარიერა
ლიზა სწავლობდა იაროსლავლის დრამის ინსტიტუში, სადაც მან მიიღო მყარი რეპუტაცია თავისი ემოციური სიმღერით, მაგრამ დაქორწინებისთანავე უარი თქვა მუსიკალურ კარიერაზე და მალევე სამი შვილის დედა გახდა. 1994 წელს ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა მოსკოვში. ამის მიზეზი იყო ის რომ მათი სახლი ჩეჩნეთის პირველო მის დროს დაიბომბა და განადგურდა. მოსკოვში უმაროვამ გახსნა მცირე ბიზნესი „Vaynaham“, სადაც ყიდდა ჩეჩნურ და ინგუშურ ენოვან ლიტერატურულ და აუდიო ჩანაწერებს. ამ დროის განმავლობაში უმაროვა დაშორდა მეუღლეს და განაგრძო შვილების დამოუკიდებლად აღზრდა.

1998 წელს ლიზამ ჩაწერა სადებიუტო სიმღერა „სამშობლო“, სადაც ჟღერდა 1980-იან წლებში ალ ბანოსა და რომინა პაუერის პოპ-დუეტის მიერ ჩაწერილი სიმღერა „ლიბერტას“ მელოდია და მორგებული იყო უმრავოას ტექსტი. „მე ვფიქრობ, რომ 50 დოლარი დაჯდა [ჩანაწერის გაკეთება],” - თქვა მან. „მე ვკერავდი, ფულს ვშოულობდი იმ დროს, და ვკვებავდი ბავშვებს. ახალშობილ ბავშვებს ვკერავდი თეთრეულის ნაკერებს. მე მქონდა ბევრი ქსოვილი და ბამბა. ყველაფერი ეს გავყიდე იაფად და შევაგროვე $50“.

ლიზამ გააგრძელა სიმღერების ჩაწერა ჩეჩნეთის პირველი და მეორე ომების თემატიკაზე. მისი უამრავი სიმღერა გახდა პოპულარული ჩეჩენ ხალში, ესენია „ადექი, რუსეთო!“, „გროზნო, გმირი ქალაქი", და „ჩვენი დრო ჯერ არ მოსულა“.  სიმღერა „გროზნო, გმირი ქალაქი“ ითვლებოდა ჩეჩნეთის ჰიმნად. ის აღნიშნავს რომ ხშირად როდესაც მას თავში ახალი მელოდია მოსდიოდა, იწერდა მღეროდა და იწერდა ჩანაწერს ტელეფონში, რადგან არ იცოდა ნოტების კითხვა და არ ჰქონდა საკუთარი ხმის ჩამწერი.

მიუხედავად ამისა, ლიზა ამბობს, რომ ის მღერის იმიტომ, რომ „მუსიკა ყოველთვის ემოციურად მოქმედებდა ჩემზე, ყოველთვის მამშვიდებდა და მაძლევდა იმედს. ხალხი მოდიოდა ჩემთან კონცერტის შემდეგ, როდესაც ვმღეროდი, ჩეჩნეთში, გროზნოში და მეუბნებოდა რომ ეს სიმღერები კურნავდა მათ მიუხედავად მათი ტრაგიკულობისა, საბოლოოდ ყოველთვის არის რაღაც დადებითი - კარგი ცხოვრების იმედი. ”

## რესურსები ინტერნეტში
* Кавказский Узел. Певица из Чечни Лиза Умарова попросила политическое убежище в Финляндии
* Путь к свободе

## სქოლიო
კატეგორია:ჩეჩენი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ხუან რუისი

**ხუან რუისი** (დ. 1283, ალკალა-დე-ენარესი — გ. 1350) ― ესპანელი პოეტი. ესპანური რენესანსული ლიტერატურის წარმომადგენელი. მისი პოემა „კეთილი სიყვარულის წიგნი“ (1343) დაწერილია ავტობიოგრაფიული თხრობის ფორმით, მასში ჩართულია არაკები, იგავები, ალეგორიული ეპიზოდები. რუისი ასევე იყენებდა ხალხური ზეპირსიტყვიერების ფორმებს და ხერხებს.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1283
კატეგორია:გარდაცვლილი 1350
კატეგორია:ესპანელი მამაკაცი პოეტები
ხუან რუის დე ალარკონ ი მენდოსა

**ხუან რუის დე ალარკონ ი მენდოსა** (დ. 1581, ტასკო, მექსიკა — გ. 4 აგვისტო, 1639, მადრიდი) ― ესპანელი დრამატურგი. მოღწეულია მისი 26 პიესა. განავითარა „ხასიათების კომედია“. მისი პიესები გამოქვეყნდა ორ ნაწილად 1628-1634 წლებში. მათგან მნიშვნელოვანია „ვარსკვლავთა მბრძანებელი“, „დასჯილი მეგობრობა“, „კეთილშობილი მკერდი“, „ზოგი ჭირი მარგებელია“, „სეგოვიელი ფეიქარი“, „საეჭვო სიმართლე“.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1581
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1639
კატეგორია:ესპანელი დრამატურგები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ნიკოლოზ რუკავიშნიკოვი

**ნიკოლოზ რუკავიშნიკოვი** (დ. 18 სექტემბერი, 1932, ტომსკი — გ. 2002) ― საბჭოთა კოსმონავტი, მფრინავი, ორგზის საბჭოთა კავშირის გმირი (1971, 1974), ბულგარეთის სოციალისტური რესპუბლიკის გმირი (1979).

## ბიოგრაფია
1957 წელს დაამთავრა მოსკოვის საინჟინრო-ფიზიკური ინსტიტუტი. 967 წლიდან იყო კოსმონავტთა რაზმში. 1971 წლის 23-25 აპრილს ვ. შატალოვსა და ა. ელისეევთან ერთად იფრინა კოსმოსში „სოიუზ-10-ით“. ფრენისას მოხდა შეპირაპირება სამეცნიერო სადგურ „სალუტთან“. მეორედ 1974 წლის 2-8 დეკემბერს ა. ფილიპჩენკოსთან ერთად იფრინა კოსმოსში „სოიუზ-16-ით“. ფრენისას მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირისა და აშშ-ის ერთობლივი პროგრამის „სოიუზ-აპოლოს“ მიხედვით შექმნილი ახალი შესაპირაპირებელი აგრეგატის გამოცდაში. მესამედ კოსმოსში იფრინა 1979 წლის 10-12 აპრილს ბულგარელ კოსმონავტ გ. ივანოვთან ერთად „სოიუზ-33-ით“.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები
კატეგორია:რუსი კოსმონავტები
კატეგორია:საბჭოთა კოსმონავტები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ჟოზეფ რუმანილი

**ჟოზეფ რუმანილი** (დ. 8 აგვისტო, 1818, სენ-რემი, პროვანსი — გ. 24 მაისი, 1891) ― პროვანსელი მწერალი. 1847 წელს გამოაქვეყნა პირველი ბუკოლიკური ლექსების და ლეგენდების კრებული „ზიზილები“. 1851 წელს მისი თაოსნობით გამოიცა ანთოლოგია „პროვანსელები“. 1862 წელს გამოსცა ლექსების კრებული „გალექსილი წვრილმანები“, ხოლო 1883 წელს წიგნი „ზღაპრები“.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1818
კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1891
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მაისი
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი პოეტები
ნიკოლოზ რუმიანცევი

**ნიკოლოზ რუმიანცევი** (დ. 3 აპრილი, 1754, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 3 იანვარი, 1826) ― რუსი სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი, გრაფი. იყო პეტრე რუმიანცევის შვილი. 1801 წლიდან იყო სახელმწიფო საბჭოს წევრი, სენატორი. 1807-1814 წლებში იყო საგარეო საქმეთა მინისტრი, 1810-1812 წლებში იყო სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარე. გადადგა 1814 წელს. მისი მდიდარი ბიბლიოთეკა და კოლექციები საფუძვლად დაედო რუმინაცევის მუზეუმის, 1925 წლიდან კი ლენინის სახელობის სახელმწიფო ბიბლიოთეკის ჩამოყალიბებას.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1754
კატეგორია:3 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1826
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 იანვარი
კატეგორია:რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწეები
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
პეტრე რუმიანცევი

**პეტრე რუმიანცევი** (დ. 4 იანვარი, 1725, მოსკოვი — გ. 8 დეკემბერი, 1796, ტაშანი, კიევის ოლქი) ― რუსი მხედართმთავარი, გრაფი (1744), გენერალ-ფელდმარშალი (1770), სამხედრო თეორეტიკოსი. იყო ნიკოლოზ რუმიანცევის მამა.

## ბიოგრაფია
გვარდიაში ჩაწერეს ბავშვობიდან. 1740 წელს მიენიჭა ოფიცრობა. 1741-1743 წლებში რუსეთ-შვედეთის ომში მამას ახლდა არმიაში. 1743 წელს სანქტ-პეტერბურგში ჩაიტანა აბოს ხელშეკრულების ტექსტი. შვიდწლიანი ომის დროს წარმატებით სარდლობდა ჯერ ბრიგადას, შემდეგ დივიზიას და კორპუსს. 1764-1796 წლებში იყო მალოროსიის კოლეგიის პრეზიდენტი და გენერალ-გუბერნატორი. აქტიურად ატარებდა უკრაინის ავტონომიის ლიკვიდაციის პოლიტიკას. რუსეთ-ოსმალეთის 1768-1774 წლების ომის დასაწყისში სარდლობდა II არმიას (35 ათასი კაცი), 1769 წელს ექსპედიციას აზოვის დასაკავებლად, იმავე წლის აგვისტოდან კი I არმიას. 1770 წლის ზაფხულში კაგულის ბრძოლაში გაანადგურა ოსმალეთის ჭარბი ძალები და დაიკავა დუნაის ქვემოთა მარცხენა ნაპირი, ხოლო 1774 წელს შუმლუზე შეტევით აიძულა ოსმალეთის იმპერია დაედოთ ქუჩუქ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულება. 1775 წელს დუნაის წარმატებული კამპანიის გამო მიიღო ზედწოდება ზადუნაისკი და დაინიშნა მძიმე კავალერიის სარდლად. რუსეთ-ოსმალეთის 1787-1791 წლების ომის დროს იყო II არმიის სარდალი, მაგრამ მთავარსარდალ პოტიომკინთან უთანხმოების გამო ფაქტობრივად ჩამოშორდა სარდლობას.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1725
კატეგორია:დაბადებული 4 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1796
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 დეკემბერი
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კატეგორია:წმინდა ანას ორდენის კავალრები
კატეგორია:შავი არწივის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები
მეტაქსია სიმონიანი

**მეტაქსია სიმონიანი** (დ. 21 თებერვალი, 1926 – 11 აგვისტო, 1987) — სომეხი საბჭოთა თეატრისა და კინოს მსახიობი. სსრკ სახალხო არტისტი (1981).

## ბიოგრაფია
მეტაქსია სიმონიანი დაიბადა 1926 წელს, აშხაბადში. 1933 წელს მეტაკსია სიმონიანი თავის ოჯახთან ერთად გადავიდა საცხოვრებლად ერევანში. 1948 წელს დაამთავრა ერევნის სამხატვრო-თეატრალური ინსტიტუტი. ამავე წელს მიწვეული იქნა სუნდუკიანის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში. 1968 წლიდან ასწავლიდა ერევანში სომხეთის სამხატვრო-თეატრალურ ინსტიტუტში (ამჟამად ერევნის სახელმწიფო თეატრისა და კინოს ინსტიტუტი).

სწავლის პერიოდში ითამაშა კატერინას (ფიოდორ სოლოგოდის „მოტაცებული პენი“) და ანანაის (გაბრიელ სუნდუკიანის „კიდევ ერთხელ, სხვა მსხვერპლი“) როლები.

მისი ერთ-ერთი პირველი დასამახსოვრებელი როლებია არმანუში (გრიგორ ტერ-გრიგორიანის *ეს ვარსკვლავები ჩვენია*; სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია, 1950), ნინა (მიხეილ ლერმონტოვის *მასკარადი*) და არბენინი (ვაჰრამ პაპაზიანი).

## კარიერა
სიმონიანმა სომხურ თეატრში არუს ვოსკაკიანისა და რუზანა ვარდანიანის ტრადიციები გააგრძელა. ის თამაშობდა როგორც სომეხი, ისევე რუსი და დასავლეთ ევროპელი მწერლების მიერ დადგმულ სპექტაკლებში. თამაშობდა როგორც კომიკურ, ისე ტრაგიკულ როლებს. მეტაკსია სიმონიანი მრავალი ათული წლის მანძილზე არაერთ სპექტაკლში თამაშობდა მთავარ როლებს. უთამაშია ისეთი პერსონაჟები, როგორებიცაა: შურა (მაქსიმ გორკის „ეგორ ბულიჩოვი და სხვები“), დეზდემონა, ჯულიეტა, კორდელია (უილიამ შექსპირის *ოტელო*, *რომეო და ჯულიეტა*, *მეფე ლირი*), სუსანა (შირვანზადეს *ნამუსი*). ამის შემდეგ ითამაშა ჰუდიტის კარლ გუცკოვის), ურიელ აკოსტას, ნუდარის (ნაირი ზარიანის *ლამაზი არა*), კატერინ ლეფიე (ვიქტორიან სარდუ და მადამ სან ჟენ ეზეზიპ მორო), მართა (ედუარდ ალბის *ვის ეშინია ვირჯინია ვულფის*, უკანასკნელი როლი) და სხვ.

სიმონიანმა აგრეთვე ითამაშა ანასტასია ფილიპოვნას (ფიოდორ დოსტოევსკის რომანი „იდიოტი“).
ითამაშა შირვანზადეს პოემაში „ნამუსი“, რომელშიც მოთხრობილია ახალგაზრდა შეყვარებული წყვილის, სეირანისა და სუსანას შესახებ, ისტორია პატრიარქალური წეს-წყობილების გამო ტრაგიკულად სრულდება. ამ სპექტაკლში სიმონიანი სუსანას როლს თამაშობდა.
გარდა თატრალური როლებისა სიმონიანს არაერთხელ უთამაშია კინოში. (ანაჰიტი, 1947, „გოგონა არარატის ველიდან“, 1949, „ვისთანაც ცხოვრება იღიმის“, 1957, „ნახტომი უფსკრულზე“, 1959, „წყლის ამოსვლა“, 1962 წელს, *კამოს უკანასკნელი სიგელი*, 1973, *საიათნოვა*, 1960' და სხვ.). სიმონიანი გამოდიოდა მოსკოვში, ბაქოში, ერევანში, ბეირუთში, თბილისში, დამასკოში და სხვ.

გარდაიცვალა 1987 წლის 11 აგვისტოს, ერევანში, სომხეთის სსრ-ში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Մետաքսյա Սիմոնյան. Կենսագրություն 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1926
კატეგორია:გარდაცვლილი 1987
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აგვისტო
კატეგორია:სომეხი მსახიობები
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
The Carpenters

**The Carpenters** — ამერიკული როკ-ჯგუფი (დუეტი). დაარსდა კალიფორნიაში 1969 წელს. მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფის აქტიური კარიერა 1983 წელს დასრულდა, მათი პოპულარობა მას შემდეგაც გაგრძელდა. გაყიდული აქვს 100 მილიონზე მეტი ალბომი მთელ მსოფლიოში.

## დისკოგრაფია 
; სტუდიური ალბომები

* *Ticket to Ride* (1969)
* *Close to You* (1970)
* *Carpenters* (1971)
* *A Song for You* (1972)
* *Now & Then* (1973)
* *Horizon* (1975)
* *A Kind of Hush* (1976)
* *Passage* (1977)
* *Christmas Portrait* (1978)
* *Made in America* (1981)
* *Voice of the Heart* (1983)
* *An Old-Fashioned Christmas* (1984)
* *Lovelines* (1989)
* *As Time Goes By* (2004)

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:1969 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
კატეგორია:ამერიკული სოფტ-როკ ჯგუფები
კატეგორია:ამერიკული მუსიკალური დუეტები
კატეგორია:ამერიკული პოპ-ჯგუფები
კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები
სრულიად რუსეთის საბჭოების XV ყრილობა

**მუშათა, გლეხთა და წითელარმიელთა დეპუტატების საბჭოების სრულიად რუსეთის XV ყრილობა** () — სრულიად რუსეთის საბჭოების რიგით მეთხუთმეტე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1931 წლის 26 თებერვალი - 5 მარტს მოსკოვში. ესწრებოდა 1134 დელეგატი გადამწყვეტი და 538 სათათბირო ხმით. გადამწყვეტი ხმის დელეგატებს შორის იყო 802 რკპ (ბ) წევრი, 33 კომკავშირელი, 299 უპარტიო. სოციალური შემადგენლობა: 610 მუშა, 317 გლეხი, დანარჩენი — მოსამსახურე.

## ისტორია
დღის წესრიგი: რსფსრ მთავრობის საანგარიშო მოხსენება (დ. სულიმოვი); რსფსრ კონსტიტუციაში ცვლილებების შესახებ (ა. კისელიოვი); საყოველთაო სწავლება და მასობრივი სკოლის პოლიტექნიზაცია (ა. ბუბნოვი); მოხსენება სამომხმარებლო კოოპერაციის მდგომარეობისა და ამოცანების შესახებ (ი. ზელენსკი); ყრილობის სამანდატო კომისიის მოხსენება (მ. შკირიატოვი); სრულიად რუსეთის ცაკისა და სსრკ ცაკის ეროვნებათა საბჭოს წევრთა არჩევნები. 

ყრილობამ შეაჯამა ხუთწლედის პირველი 2 წლის შედეგები. ეკონომიკურმა მიღწევებმა ამ პერიოდში განაპირობა სოციალისტური მშენებლობის დაჩქარებული ტემპი. მთავრობას დაევალა განსაკუთრებული ყურადღება გამოეჩინა ქვეყნის აღმოსავლეთში მეორე მეტალურგიული ბაზის მშენებლობისა და საკოლმეურნეო და საბჭოთა მეურნეობების მშენებლობის შემდგომი გაფართოებისადმი. დიდი ადგილი დაეთმო ავტონომიური რესპუბლიკებისა და ოლქების დაჩქარებული ეკონომიკური და კულტურული განვითარების საკითხებს, რათა ისინი დასწეოდნენ ამ მხრივ რუსეთის ცენტრალურ რაიონებს. ადმინისტრაციულ ცვლილებებთან დაკავშირებით რსფსრ კონსტიტუციაში შეიტანეს ზოგიერთი დამატება. განათლების სახალხო კომისარიატის მოხსენების გამო ყველა საბჭოთა და სამეურნეო ორგანიზაციას დაევალა ბრძოლა საყოველთაო დაწყებითი განათლებისათვის, სკოლების პოლიტექნიზაციისათვის, წერა-კითხვის უცოდინარობის სრული ლიკვიდაციისათვის.

ყრილობამ აირჩია სრულიად რუსეთის XV მოწვევის ცაკი 400 წევრი და 5 წარმომადგენელი სსრკ ცაკის ეროვნებათა საბჭოში.

## ლიტერატურა
*15
ბადავი გუსეინოვი

**ბადავი გუსეინოვი** (; დ. 11 ივლისი, 1991) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. თამაშობს ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის კლუბ „ყარაბაღისა“ და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი.

## საკლუბო კარიერა
ბადავი გუსეინოვი დაღესტნური საფეხბურთო სკლის პროდუქტად ითვლება. 2007 წელს გუსეინოვი შეუერთდა კასპიისკის „დაგდიზელს“. 2010 წელს გადავიდა მაჰაჩყალის „ანჟის“ ახალგაზრდულ გუნდში. მიუხედავად იმისა რომ იყო სარეზერვო გუნდის კაპიტანი, ვერ მოახერხო დაწინაურებულიყო მაჰაჩყალის „ანჟის“ ძირითად გუნდში. 2011-12 წლების სეზონში იჯარით თამაშობდა აზერბაიჯანულ „სუმგაითში“. 2012 წლის ზაფხულში იჯარით შეუერთდა აღდამის „ყარაბაღს“. 2015 წელს ბადავიმ უარი თქვა მაჰაჩყალის „ანჟიში“ დაბრუნებაზე, რათა გაეფორმებინა ახალი კონტრაქტი „ყარაბაღთან“ 2018 წლის ზაფხულამდე. გუსეინოვს ეკუთვნის ერთი ანტირეკორდი. ის არის ერთ-ერთ იმ შვიდი ფეხბურთელიდან რომელსაც აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის ისტორიაში 3 გოლი აქვს საკუთარ კარში გატანილი. პირველი ავტოგოლი მან 2012/13 წლების სეზონში გაიტანა. ამას მოჰყვა „ყარაბაღის“ რიგებში 2013/14 წლების სეზონში გატანილი ავტოგოლი. 2018/19 წლების სეზონში „საბაჰისა“ და „ყარაბაღის“ შეხვედრაში გაიტანა რიგით მესამე ავტოგოლი.

გუსეინოვი არის აზერბაიჯანის ჩემპიონატის 7-გზის გამარჯვებული და აზერბაიჯანის თასის 3-გზის გამარჯვებული. არის აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის ორგზის ვერცხლის მედალოსანი 2012/13 წლების სეზონსა და 2020/2021 წლების სეზონში.

## საერთაშორისო კარიერა
### 21 წლამდე ფეხბურთელთა ახალგაზრდული ნაკრებები
2011 წლის 18 აგვისტოს თანაგუნდელ მიხაელ ზაიცევთან ერთად იქნა მიწვეული ფრანკფურტში გამართულ აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების კემპზე, რომელიც გაიმართა 22-29 აგვისტოს. 2011-2012 წლებში გუსეინოვმა ახალგაზრდულ ნაკრებში 8 შეხვედრა ჩაატარა. მისი დებიუტი შედგა 2013 წლის ევროპის 21 წლამდელთა საფეხბურთო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრაში, ინგლისის წინააღმდეგ.

### სანაკრებო კარიერა
2012 წლის თებერვალიში ბადავი გუსეინოვი ძირითად ნაკრებში გამოიძახეს. მისი დებიუტი ნაკრებში ამავე წლის 27 თებერვალს ინდოეთის ნაკრების წინააღმდეგ შედგა. 2021 წლის 2 ივნისს გუსეინოვმა თავის რიგით 57-ე სანაკრებო შეხვედრაში გაიტანა სანაკრებო გოლი. მან ამხანაგურ შეხვედრაში ბელარუსის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებს გაუტანა. მატჩი აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების გამარჯვებით, ანგარიშით 2–1 დასრულდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფეხბურთელები
კატეგორია:აღდამის ყარაბაღის ფეხბურთელები
კატეგორია:მაჰაჩყალის ანჟის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მალიქ იბნ ანასი

**მალიქ იბნ ანასი** (დ. 711, მედინა — გ. 795) ― ისლამური სამართლის მცოდნე, იმამი, მალიქიტების სკოლის დამფუძნებელი.

## ბიოგრაფია
ცხოვრობდა ქალაქ მედინაში და მეჩეთში ასწავლიდა ისმალურ სმართალს. მისი მთავარი ნაშრომია „გაკვალული ბილიკი“, რაც წარმოადგენს მუსლიმური სამართლის ჩვენამდე მოღწეულ პირველ კორპუსს, ჰადისების პირველ ჩაწერილ კრებულ;ს. მასში შეტანილია 1700 ყველაზე სარწმუნო ჰადისი, გადმოცემულია ისლამის კანონები, რელიგიური წეს-ჩვეულებები და პრაქტიკა. ჰარუნ ალ-რაშიდმა შესთავაზა მალიქს ძალის გამოყენებით დაენერგათ ეს წიგნები ყველგან, მაგრამ იმამისგან უარი მიიღო. 

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 711
კატეგორია:გარდაცვლილი 795
კატეგორია:მუსლიმები
კატეგორია:არაბი სწავლულები
სრულიად რუსეთის საბჭოების XVI ყრილობა

**მუშათა, გლეხთა და წითელარმიელთა დეპუტატების საბჭოების სრულიად რუსეთის XVI ყრილობა** () — სრულიად რუსეთის საბჭოების რიგით მეთექვსმეტე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1935 წლის 15-23 იანვარს მოსკოვში. ესწრებოდა 1748 დელეგატი (1293 გადამწყვეტი ხმით; მათ შორის საკავშირო კპ (ბ) წევრი 71,3%, კომკავშირელი 4,9%, უპარტიო 23,8%; სოციალური შემადგენლობა: მუშა 39,2%, გლეხი 22,9%, მოსამსახურე 37,9%; წარმოდგენილი იყო 48 ეროვნება).

## ისტორია
დღის წესრიგი: რსფსრ მთავრობის ანგარიში (დ. სულიმოვი); კომუნალური მეურნეობის მდგომარეობისა და რსფსრ-ში მისი შემდგომი განვითარების შესახებ (ნ. კომაროვი); სახალხო ჯანმრთელობის დაცვა და შემდგომი ამოცანები (გ. კამინსკი); თათრეთის ასსრ-ის ცაკის მოხსენება საბჭოთა სამეურნეო და კულტურული მშენებლობის შესახებ (გ. ბაიჩურინი); რსფსრ კონსტიტუციაში ცვლილებათა შესახებ (ა. კისელიოვი); სრულიად რუსეთის ცაკისა და სსრკ ცაკის ეროვნებათა საბჭოს წევრთა არჩევნები. 

ყრილობამ მოიწონა რსფსრ სახკომსაბჭოს მუშაობა, აღნიშნა I ხუთწლიანი გეგმის (1929-1932) ვადამდე და II ხუთწლიანი გეგმის (1933-1937) 2 წლის გეგმის (1933-1934) წარმატებით შესრულება; დაავალა მთავრობას ყოველმხრივ შეეწყო ხელი ადგილობრივი მრეწველობის და სამრეწველო კოოპერაციის სწრაფი განვითარებისათვის. დააყენა მტს-ების მიერ ყველა კოლმეურნეობის მომსახურებისა და რსფსრ მთელ ტერიტორიაზე კოლექტივიზაციის დამთავრების ამოცანა. მიიღო დადგენილება სამედიცინო კადრების მომზადებისა და სოფლად ჯანმრთელობის დაცვის მდგომარეობის გაუმჯობესების თაობაზე. თათრეთის ასსრ-ის ცაკის მოხსენებასთან დაკავშირებით ყრილობამ დაავალა რსფსრ-სა და თათრეთის ასსრ-ის მთავრობებს რესპუბლიკური სამეურნეო და კულტურული მშენებლობის შემდგომი აღმავლობის უზრუნველყოფა. დამტკიცდა სრულიად რუსეტის ცაკის დადგენილება ყარაყალპაკეთის, მორდოვიისა და უდმურტიის ავტონომიური ოლქების ავტონომიურ სოციალისტურ რესპუბლიკებად გარდაქმნის შესახებ.

ყრილობამ აირჩია სრულიად რუსეთის XVI მოწვევის ცაკი 401 წევრი და 5 წარმომადგენელი სსრკ ცაკის ეროვნებათა საბჭოში.

## ლიტერატურა
*16
მალიქიტები

**მალიქიტები** ― ერთ-ერთი მაზჰაბის მიმდევრები სუნიტურ ისლამში. შეიქმნა მედინაში VIII საუკუნეში. დააარსა მალიქ იბნა ანასმა. მკაცრად იცავენ სუნასა და ჰადისებს. დასაშვებად მიიჩნევენ ლოგიკისა და კიასის (შედარება, ანალოგია) მეთოდების გამოყენებას, მაგრამ მიმართავენ ისთისლაჰისს (გაუმჯობესება) პრინციპს. მალიქიტების მოძღვრება გაბატონებული იყო არაბეთში, IX საუკუნიდან ის გავრცელდა ზემო ეგვიპტეში, ჩრდილო აფრიკასა და არაბულ ესპანეთში. მალაქიტები უმრავლესობას შეადგენენ ტუნისში, ალჟირში, მაროკოში, სუდანსა და ზემო ეგვიპტეში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუნიზმი
სრულიად რუსეთის საბჭოების XVII ყრილობა

**სრულიად რუსეთის საბჭოების XVII (საგანგებო) ყრილობა** () — სრულიად რუსეთის საბჭოების რიგით მეჩიდმეტე (ბოლო) ყრილობა, მიმდინარეობდა 1937 წლის 15-21 იანვარს მოსკოვში. ესწრებოდა 1338 დელეგატი; სოციალური შემადგენლობა: მუშა 47,6%, გლეხი 16%, მოსამსახურე 36,4%; წარმოდგენილი იყო 34 ეროვნება.

## ისტორია
ყრილობა მოიწვიეს რსფსრ-ის ახალი კონსტიტუციის განხილვისა და დამტკიცების მიზნით, რომლის პროექტი შეიმუშავეს სსრკ საბჭოების VIII საგანგებო ყრილობის მიერ დამტკიცებული სსრკ-ის კონსტიტუციის ტექსტის შესაბამისად. რსფსრ-ის ახალი კონსტიტუციის მიღების საჭიროება გამომდინარეობდა იმ ეკონომიკური და სოციალური ცვლილებებიდან, რომლებიც მოხდა რესპუბლიკისა და ქვეყნის ცხოვრებაში: მენშევიკური კლასების ლიკვიდაცია, საბჭოთა საზოგადოების პოლიტიკური ერთიანობის განმტკიცება. რსფსრ-ის ახალი კონსტიტუციის პროექტის შესახებ მოხსენებით გამოვიდა მ. კალინინი. კონსტიტუციის საბოლოო ტექსტში შესწორებათა და დამატებათა განსახილველად შეიქმნა სარედაქციო კომისია 164 კაცის შემადგენლობით (თავმჯდომარე მ. კალინინი). 1937 წლის 21 იანვარს დამტკიცდა რსფსრ-ის ახალი კონსტიტუციის ტექსტი. ყრილობამ მიიღო აგრეთვე დადგენილება, რომელიც ავალებდა XVI მოწვევის სრულიად რუსეთის ცაკს, რსფსრ-ის ახალი კონსტიტუციის საფუძველზე შეემუშავებინა და დაემტკიცებინა დებულება არჩევების შესახებ და განესაზღვრა რსფსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დრო.

## ლიტერატურა
*17
ანრი ფრანსუა ან დე რუსელი

**ანრი ფრანსუა ან დე რუსელი** (; დ. 11 ივლისი, 1748 — გ. 12 თებერვალი, 1812) — ფრანგი ბოტანიკოსი და მიკოლოგი, კანის უნივერსიტეტის პროფესორი.

მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა **Roussel**.

## ბიოგრაფია 
დაიაბადა 1748 წლის 11 ივლისს სენ-ბომე-ლე-ფორჟში, ორნის დეპარტამენტში.

ექიმობას სწავლობდა კანში (ნორმანდია). 1767 წელს მაგისტრის ხარისხს დაეუფლა. 1771 ან 1772 წელს, რუსელმა მედიცინის დოქტორის წოდება მიიღო. შემდგომში კანის უნივერსიტეტში ასწავლიდა. 1773 წელს დაინიშნა კანის უნივერსიტეტის მედიცინის პროფესორად. 1778 წელს აირჩიეს კანის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის წევრად. 1786-1797 წლებში და 1801-1812 წლებში მუშაობდა კანის ბოტანიკური ბაღის დირექტორად. 1801 წელს დაინიშნა ბოტანიკის პროფესორად საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტზე.

ანრი ფრანსუა ან დე რუსელი გარდაიცვალა 1812 წლის 12 თებერვალს კანში.

რუსელის მიერ შეგროვებული სოკოებისა და მცენარეების ჰერბარიუმის ნიმუშები ინახება კანის უნივერსიტეტის ჰერბარიუმში. ზოგიერთი ნიმუშები ინახება დუბლინის ბოტანიკური ბაღის ჰერბარიუმში.

## მნიშვნელოვანი ნაშრომები 
* Roussel, H.-F.-A. de (1792). *Tableau des plantes usuelles*. 175 p.
* Roussel, H.-F.-A. de (1795—1796). *Flore du Calvados*. ed. 1. 268 p.
* Roussel, H.-F.-A. de (1806). *Flora du Calvados*. ed. 2. 372 p.

## ლიტერატურა 
* *Lange, M.* Notice sur H.-F.-A. Deroussel. — Caen, 1812. — 24 p.
* Stafleu, F.A., Cowan, R.S. Taxonomic Literature. — Utrecht: Bohn, Scheltema & Holkema, 1983. — Vol. 4. — P. 943—944.
* Barnhart, J.H. Bibliographical Notes Upon Botanists. — Vol. 3. — P. 185.

კატეგორია:ფრანგი მიკოლოგები
კატეგორია:ფრანგი ბოტანიკოსები
ჰექტორ მალო

**ჰექტორ მალო** (დ. 20 მაისი, 1830, ლაბუი — გ. 17 ივლისი, 1907) ― ფრანგი მწერალი, ავტორია 65 რომანისა. პირველი რომანი „შეყვარებულნი“ (1859) ნაწილია ტრილოგიისა „სიყვარულის მსხვერპლნი“ (1859-1866). მისი გამოსვლის შემდეგ ი. ტენმა მას ონორე დე ბალზაკის ნიჭიერი მიმდევარი უწოდა. მალოს შემდეგი ნაწარმოებებიდან საყურადღებოა საბავშვო წიგნები „რომენ კალბრი“ (1859), „უსახლკარო“ (1878) და „ოჯახში“ (1893). ფიოდორ დოსტოევსკის გავლენით აქვს დაწერილი რომანები „სინდისი“ (1888) და „სამართლიანობა“ (1889). „უსახლკარო“ ნათარგმნია ქართულ ენაზე.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1830
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1907
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
სსრ კავშირის საბჭოების I ყრილობა

**სსრკ მუშათა, გლეხთა და წითელარმიელთა დეპუტატების საბჭოების I ყრილობა** () — სსრ კავშრის საბჭოების რიგით პირველი ყრილობა, შედგა 1922 წლის 30 დეკემბერს მოსკოვში. ესწრებოდა 2215 დელეგატი (რსფსრ — 1727, უკრაინის სსრ — 364, ამიერკავკასიის სფსრ — 91, ბელორუსიის სსრ — 33. სოციალური შემადგენლობა: მუშა 44,4%, გლეხი 26,8%, ინტელიგენტი და მოსამსახურე 28,8%; პარტიული შემადგენლობა: რკპ (ბ) წევრი და კანდიდატი 94,1%, სხვა პარტიებიდან 0,2%, უპარტიო 5,7%).

## ისტორია
დღის წესრიგი: სსრკ-ის შექმნის შესახებ დეკლარაციის განხილვა (ი. სტალინი); სსრკ-ის ცაკის არჩევნები.

პირველი მრავალენოვანი საბჭოთა სახელმწიფოს — სსრ კავშირის შექმნა გამოწვეული იყო ეკონომიკური და პოლიტიკური მიზეზებით, განპირობებული იყო რევოლუციის მონაპოვრის დაცვისა და საზოგადოების სოციალისტური გარდაქმნით. 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ საბჭოთა რესპუბლიკებს შორის ჩამოყალიბებული პოლიტიკურ-სამხედრო, სამეურნეო და დიპლომატიური კავშირი გამყარდა სახელმწიფოებრივი გაერთიანებით. სსრკ-ის შექმნას სათავეში ედგა კომუნისტური პარტია. ვ. ლენინმა შეიმუშავა ერთიანი საკავშირო სახელმწიფოს გეგმა, რომლის წინაპირობა იყო თანასწორუფლებიანი მოკავშირე რესპუბლიკების ნებაყოფლობითი გაერთიანება. მხარი დაუჭირა რა ლენინურ ინიციატივას, რკპ (ბ) ცკ-ის პლენუმმა 1922 წლის 6 ოქტომბერს ცნო რსფსრ, უკრაინის, ბელორუსიის სსრ და ამიერკავკასიის სფსრ „საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირად“ გაერთიანების აუცილებლობას. სსრკ კონსტიტუციური საფუძვლების შესამუშავებლად შეიქმნა კომისია რესპუბლიკების წარმომადგენელთა მონაწილეობით. 1922 წლის ოქტომბერ-დეკემბერში რესპუბლიკების ცკ-ების პლენუმებმა მოიწონეს საბჭოთა რესპუბლიკების გაერთიანების ლენინური იდეა. სრულიად უკრაინის VII, სრულიად ბელორუსიის IV, ამიერკავკასიის საბჭოების I და სრულიად რუსეთის X ყრილობებმა მოიწონეს გაერთიანება და სრულუფლებიანი დელეგაციები მიავლინეს სრულიად საკავშირო საბჭოების I ყრილობაზე. ყრილობამ ერთხმად დაამტკიცა ხელშეკრულება და დეკლარაცია სსრკ-ის შექმნის სესახებ. დედაქალაქად გამოცხადდა მოსკოვი. 

ცაკის შემადგენლობაში აირჩიეს 371 წევრი და 138 კანდიდატი ყველა რესპუბლიკიდან. მას დაევალა სსრკ საბჭოების II ყრილობისათვის მოემზადებინა ხელშეკრულებისა და დეკლარაციის საბოლოო ტექსტი. 30 დეკემბერს ცაკის I სესიაზე აირჩიეს ცაკის პრეზიდიუმი 19 წევრისა და 13 კანდიდატის შემადგენლობით. ცაკის თავჯდომარეებად აირჩიეს მ. კალინინი (რსფსრ), გ. პეტროვსკი (უკრაინის სსრ), ნ. ნარიმანოვი (ამიერკავკასიის სფსრ), ა. ჩევრიაკოვი (ბელორუსიის სსრ), ცაკის მდივნად — ა. ენუქიძე.

## ლიტერატურა
*
მალოიაროსლავეცი

**მალოიაროსლავეცი** ― ქალაქი რუსეთში, კალუგის ოლქში. მდებარეობს მდინარე ლუჟის მარჯვენა ნაპირზე, კალუგიდან 61 კმ, მოსკოვიდან 121 კმ.. არის რაიონის ცენტრი, საავტომობილო გზების კვანძი. მოქმედებს რკინიგზის სადგური.

## ისტორია
დაარსდა XIV საუკუნის ბოლოს. 1485 წელს შეუერთდა მოსკოვის სამთავროს. 1812 წელს მალოიაროსლავეცთან მოხდა ბრძოლა საფრანგეთ-რუსეთის ომის დროს. ბრძოლის შედეგად ფრანგებმა აიღეს ქალაქი. 1941 წლის ოქტომბრიდან 1942 წლის იანვრამდე ოკუპირებული იყო მესამე რაიხის მიერ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:კალუგის ოლქის ქალაქები
იოანე იტალოსი

**იოანე იტალოსი** () — XI საუკუნის ბიზანტიელი ფილოსოფოსი და ღვთისმეტყველი. იგი ითვლება ქრისტიანული აზროვნების ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან წარმომადგენლად ბიზანტიაში. იოანე იტალოსი კარგად იცნობდა პლატონისა და არისტოტელეს ნააზრევს და ამტკიცებდა, რომ ამ ორ დიდ ბერძენ მოაზროვნეს შორის არავითარი არსებითი წინააღმდეგობა არ არსებობს. ამით იგი თავისი მასწავლებლის, მიქაელ ფსელოსის ფილოსოფიურ გზას აგრძელებდა, რომელიც ფილოსოფიური ღვთისმეტყველების მნიშვნელოვანი პრობლემებისა და საკითხების ანალიზის დროს პლატონს, არისტოტელესა და „უბადლო პროკლეს“ ეყრდნობოდა. სწორედ ფსელოსისა და იოანე იტალოსის სახელთანაა დაკავშირებული XI საუკუნის ბიზანტიაში ე. წ. „პროკლეს რენესანსის“ წარმოშობა, რომელმაც შემდეგ პროკლეს აზროვნების მძაფრი კრიტიკაც კი განაპირობა ნიკოლოზ მეთონელის (XII ს.) მხრიდან.

შუა საუკუნეების ქართული აზროვნებისთვის არა მარტო მიქაელ ფსელოსის პიროვნება და შემოქმედება აღმოჩნდა ღრმა ინტერესის საგანი, არამედ იოანე იტალოსისაც. ცნობილია მისი წერილი აფხაზი გრამატიკოსისადმი, რომელიც 1082 წლით თარიღდება. ეს წერილი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იოანე პეტრიწისადმი მიძღვნილი ქართული კვლევების კონტექსტში, რადგან გამოითქვა ვარაუდი, რომ წერილის ადრესატი სწორედ იგი უნდა ყოფილიყო. ეს მოსაზრება დღემდე ერთ-ერთ სამუშაო ჰიპოთეზას წარმოადგენს და მისი დამაჯერებელი დასაბუთება თუ უარყოფა სამომავლო კვლევა-ძიების საქმეა. მიუხედავად წერილის ადრესატისა, უწინარეს ყოვლისა, საყურადღებოა თავად ამ წერილის შინაარსი, რომელიც ფილოსოფიური გრამატიკის მნიშვნელოვან საკითხებს განიხილავს. გარდა ამისა, ეს წერილი ბიზანტიურ-ქართული კულტურული ურთიერთობების მნიშვნელოვანი დოკუმენტიცაა, რადგან ის იოანე იტალოსისა და მისი ქართველი მეგობრის ინტელექტუალური სიახლოვის დასტურია. იტალოსი მადლიერებით მოიხსენიებს მეგობარს იმის გამოც, რომ მან ჭეშმარიტების სიყვარული შეინარჩუნა და ბოლომდე მისი მოძღვრების ერთგული დარჩა. სწორედ ამით გამოირჩევა იგი მრავალი გზასაცდენილი ორატორისა და სოფისტისაგან.

იოანე იტალოსის ცხოვრებასა და შემოქმედებას საგანგებოდ განიხილავდნენ ქართველი მეცნიერები. XX საუკუნის 20-იან წლებში გ. წერეთელმა თბილისში გამოსცა იოანე იტალოსის ლოგიკური ტრაქტატები ორიგინალის ენაზე. 1966 კი გამოვიდა ნ. კეჭაღმაძის გამოცემა, რომელმაც მოგვიანებით, 1970 წელს, საგანგებო მონოგრაფია მიუძღვნა იოანე იტალოსის ცხოვრებასა და შემოქმედებას. გარდა ამისა, სხვა ქართველ მკვლევრებსაც (გ. თევზაძე, მ. მჭედლიძე) აქვთ საინტერესო სამეცნიერო გამოკვლევები იტალოსის მრავალფეროვანი შემოქმედების შესახებ. საქართველოში კარგად იყვნენ ცნობილი იოანე იტალოსის მოწაფეებიც, მ. შ. ბრწყინვალე დიალექტიკოსი, პლატონის შესანიშნავი მცოდნე და არისტოტელეს ნაშრომების განთქმული კომენტატორი ევსტრატე ნიკეელი (XI–XII სს.), რომლის ერთ-ერთი პოლემიკური ნაშრომის ქართული თარგმანი არსენ იყალთოელის „დოღმატიკონშია“ განთავსებული.

## ლიტერატურა 
* 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ბიზანტიელი ფილოსოფოსები
კატეგორია:XI საუკუნის ბიზანტიელები
კატეგორია:ნეოპლატონიზმი
ბენუა მალონი

**ბენუა მალონი** (დ. 23 ივნისი, 1841, პრესიე — გ. 13 სექტემბერი, 1893, ანიერი) ― ფრანგი პოლიტიკოსი, სოციალისტი. 1865 წელს შევიდა I ინტერნაციონალში. 1871 წელს იყო პარიზის კომუნის წევრი. კომუნის დამარცხების შემდეგ თავი შეაფარა შვეიცარიას. იქ მხარს უჭერდა ბაკუნინის მომხრეებს კარლ მარქსის წინააღმდეგ. ემიგრაციიდან დაბრუნების შემდეგ იყო მუშათა პარტიის მემარჯვენე ფრთის ლიდერი. პ. ბრუსთან ერთად ებრძოდა ამ პარტიის მარქსისტულ ბირთვს და ხელი შეუწყო პარტიის გათიშვას. 1882 წლიდან ხელმძღვანელობდა პოსიბილისტებს. 1885 წელს დააარსა ჟურნალი „რევიუ სოსიალისტი“, 1889 წელს იყო გაზეთ „ეგალიტეს“ რედაქტორი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1841
კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1893
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი
კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ფრანგი სოციალისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
მარჩელო მალპიგი

**მარჩელო მალპიგი** (დ. 10 მარტი, 1628, კრევალკორე — გ. 30 ნოემბერი, 1694, რომი) ― იტალიელი ბიოლოგი და ექიმი, ლოდონის სამეფო საზოგადოების წევრი. მცენარეთა და ცხოველთა მიკროსკოპული ანატომიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. შეისწავლა მცენარეთა ანატომია და აღწერა მცენარის უჯრედული აგებულება. აღმოაჩინა ტრაქეები, გამოთქვა ვარაუდი ფოთლების როლის შესახებ მცენარის კვებაში, აღმოაჩინა კაპილაურლი სისხლის მიმოქცევა. აღწერა  აღწერილია ქათმის ემბრიონის განვითარება. იყო ოვისტი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 1628
კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1694
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ნოემბერი
კატეგორია:იტალიელი ბიოლოგები
იოანე ბედიელი

**იოანე ბედიელი** — ბედიის მთავარ­ეპის­კო­პო­სი XI საუკუნის II ნახე­ვარში. ჰქონდა სვინგელოზის (პატრიარქის თანაშემწე ბერი) საეკლესიო წოდება. 1065 წელს, როდესაც ბა­გრატ IV-ის ასული მარიამი (მართა) ცოლად გაჰყვა ბიზანტიის იმპერატორის — კონსტანტინე X დუკას ვაჟს მიხეილს (შემდგომში იმპერატორი მიხეილ VII), კონსტანტინო­პოლში ჩასულ ­ქართველ ბიზანტიის მომავალ დედოფალს თან ახლდა სამეფო დელეგაცია: პეტრე პატრიკი, იოანე ბედიელი და „სხუაჲ ერი ფრიადი“.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბედიის საეპისკოპოსო
კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები
დოშლუყო მალსაგოვი

**დოშლუყო მალსაგოვი** ( დ. 23 დეკემბერი 1891 — გ. 9 ივლისი 1966) ― ინგუში ენათმეცნიერი, მწერალი. დაამთავრა ჩრდილო-კავკასიის პედაგოგიური ინსტიტუტი. ავტორია ნაშრომისა „ჩეჩნურ-ინგუშური ენის გრამატიკა“ (1934).

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1898
კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
კატეგორია:ინგუში ენათმეცნიერები
კატეგორია:ინგუში მწერლები
ანდრე მალრო

**ანდრე მალრო** (დ. 30 ნოემბერი, 1901, პარიზი — გ. 23 ნოემბერი, 1976) ― ფრანგი მწერალი და პოლიტიკოსი. 

## ბიოგრაფია
თანაუგრძნობდა დემოკრატიულ ძალებს. 1923-1927 წლებში მონაწილეობდა ფაშიზმისგან კულტურის დაცვის საერთაშორისო მოძრაობაში. 1936-1939 წლებში იბრძოდა ესპანეთის სამოქალაქო ომში რესპუბლიკელების მხარეს. საფრანგეთის ოკუპაციის დროს მონაწილეობდა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1944-1946 წლებში იყო შარლ დე გოლის მთავრობის წევრი. 1959-1969 წლებში ეკავა საფრანგეთის კულტურის მინისტრის პოსტი. 

## შემოქმედება
მარლოს თხზულებებია „დამპყრობლები“ (1928), „სამეფო გზა“ (1930), „ადამიანური ცხოვრების პირობები“ (1933). ამ რომანისთვის მიიღო გონკურის პრემია. რომანი შეტანილია Le Monde-ს საუკუნის 100 წიგნის სიაში. ასევე მალროს რომანებია  „სიძულვილის ჟამი“ (1935), „იმედი“ (1937), „ალტენბურგის თხილნარი“ (1943). ავტორია თეორიული ნაშრომისა „ხეწლოვნების ფსიქოლოგია“ სამ ტომად (1947-1950).

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1976
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:საფრანგეთის მინისტრები
კამპანილე

[250პქ|მინი|მარჯვნივ|[ჯოტო დი ბონდონე|ჯოტოს კამპანილე ფლორენციის საკათედრო ტაძართან.]]
**კამპანილე** () — სამრეკლო შუა საუკუნეებისა და აღორძინების ეპოქის იტალიის არქიტექტურაში. როგორც წესი, აღმართული იყო ტაძრისგან მოშორებით. მის პროტოტიპს ქალაქის სადარაჯო კოშკი წარმოადგენდა. გეგმით ოთხწახნაგა (ან მრგვალი) ნაგებობის ქვედა სართული ყრუ იყო, ზემო სართულებში კი ღიობების რაოდენობა და სიდიდე თანდათან მატულობდა, რითაც იქმნებოდა სიმსუბუქისა და მოხდენილობის ერთიანი შთაბეჭდილება. შენდებოდა 4–5 ან მეტ სართულად.

## სქოლიო 
კატეგორია:იტალიის არქიტექტურა
კატეგორია:საეკლესიო არქიტექტურა
კატეგორია:შუა საუკუნეების არქიტექტურა
ზაურბეკ მალსაგოვი

**ზაურბეკ მალსაგოვი** (დ. 1894 — გ. 1935) ― ინგუში ენათმეცნიერი. 1930 წელს დაამთავრა ლენინგრადის უნივერსიტეტი. 1930-1935 წლებში იყო ჩეჩნეთ-ინგუშეთის ისტორიის, ენისა და ლიტერატურის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1922 წელს ლათინური შრიფტის საფუძველზე შეადგინა ინგუშური ანბანი. მას ეკუთვნის ნაშრომი „გრამატიკული კლასის ელემენტებისთვის ნახურში“. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1894
კატეგორია:გარდაცვლილი 1935
კატეგორია:ინგუშები
კატეგორია:ენათმეცნიერები
იოანე პრესბიტერი

**იოანე პრესბიტერი** — შუა საუკუნეებში გავრცელებული ლეგენდების თანახმად, ძლევამოსილი ქრისტიანი მეფე-მღვდელმთავარი აღმოსავლეთში. ოტო ფრაიზინგელის (XII ს.) ცნობით (1145), იოანე პრესბიტერი ცხოვრობდა სპარსეთს იქით. მან დაამარცხა სპარსეთისა და მიდიის მეფეები. იოანე პრესბიტერის სამფლობელო მდებარეობდა აზიაში, ეთიოპიაში ან ინდოეთში, მისი რეალური პროტოტიპი კი რომელიმე აქაური მმართველი იყო. არის მოსაზრება, რომ იოანე პრესბიტერის ლეგენდარული ტიპი უნდა ჩამოყალიბებულიყო იმ ინფორმაციის საფუძველზე, რომელმაც XII საუკუნის I ნახევარში დასავლეთ ევროპაში შეაღწია დავით აღმაშენებლისა და დემეტრე I-ის შე­სა­ხებ.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:მითური მეფეები
იოანეს ერზინკაცი

**იოანეს (ჰოვანეს) ერზინკაცი**, *ერზინკელი* () — XIII საუკუნის სომეხი პოეტი და ასტროლოგი. მისი ნა­შრომი „ზეციური მოძრაობისათვის“ და­წე­რი­ლია თბილისში 1284 წელს. მონღოლთა გამანადგურებელი შემოსევების შემდეგ და მათი მკაცრი მმართველობის პირობებ­შიც კი თბილისი სომეხი პოეტის აღტაცებას იწვევს. ქართველთა სამეფოს იგი „ღვთივ დაცულს“, ხოლო მის მთავარ ქალაქს „სახელგანთქმულსა და მემატიანეთგან ფაიტაკარანად (სომხურად – „ხისგან ნაგები ქალაქ“) წოდებულ დიდ დედაქალაქ თბილისს“ უწოდებს. იოანეს ერზინკაცს თბილისელ სომეხთა საკრებულო ტაძარში სიტყვა წარმო­უთქვამს ასტროლოგიის სა­კითხებზე.

## სქოლიო 
კატეგორია:სომეხი პოეტები
კატეგორია:სომეხი ასტროლოგები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
იოანე რუფუსი

**იოანე რუფუსი** () — V საუკუნის ბიზანტიელი ისტორიკოსი. პეტრე იბერის მოწაფე. წარმოშობით არაბი სამხრეთ პალესტინიდან (ასკალონიდან). ბეირუთში სწავლობდა სამართლის მეცნიერებას. პატრიარქმა პეტრე ფულონმა იოანე რუფუსი ანტიოქიის მღვდლად აკურთხა. პატრიარქის გადაყენების შემდეგ იგი პალესტინაში დაბრუნდა, სადაც გაიცნო პეტრე იბერი და დაუახლოვდა მას. პეტრე იბერის გარდაცვალების შემდეგ მაიუმის ეპისკოპოსად დაინიშნა.

იოანე რუფუსმა ბერძნულ ენაზე დაწერა ვრცელი მონოგრაფია „პეტრე იბერის ცხოვრება“. თხზულება შეიცავს 150 ნაბეჭდ გვერდს. მასში დაწვრილებით არის გადმოცემული პეტრეს არა მარტო ბიოგრაფიული ცნობები მისი ჩამომავლობისა და ნათესაობის შესახებ (ხოლო რაკი იგი სამეფო საგვარეულოს წევრი იყო, ამიტომ იქ აღნიშნულია ქართველ მეფეთა სამი თაობა), არამედ მისი აზრები, საუბრები მეგობრებთან და მოწაფეებთან, უმთავრესად იოანე ლაზთან (პეტრე იბერის აღმზრდელი და თანამოკალმე). იოანე რუფუსი პეტრეს უწოდებს „ჩვენს პავლეს“, „მეორე მოციქულ პეტრეს“ და „მეორე მოსეს“. თხზულების ბერძნული დედანი დაკარგულია. დარჩენილია VI საუკუნეში შესრულებული სირიული თარგმანი. იოანე რუფუსს ეკუთვნის აგრეთვე „პლეროფორიები“ (დაწერილი 512–518 წლებში), რომელთა უმეტესი ნაწილი აგებულია პეტრე იბერის მიერ გამოთქმულ შეხედულებებზე. ამ შრომით ავტორი მიზნად ისახავდა ქალკედონის საეკლესიო კრების (451) დადგენილებების განქიქებას.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 450
კატეგორია:ბიზანტიელი ისტორიკოსები
კატეგორია:V საუკუნის ბიზანტიელები
კატეგორია:ბიზანტიელი მწერლები
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
ტატიანა მალიშევა

**ტატიანა კუზმას ასული მალიშევა** (დ. 27 მაისი, 1932, მოსკოვი) ― საქართველოს სსრ-ში მოღვაწე რუსი საოპერო მომღერალი (მეცო-სოპრანო). საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1980). ღირსების ორდენის კავალერი (2000).

## ბიოგრაფია
1953 წლიდან, ჯერ კიდევ სტუდენტი, იყო თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი (მეცო-სოპრანო). 1958 წელს დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია. 1961 წლიდან არაერთხელ იყო მიწვეული მოსკოვის დიდი თეატრის სცენაზე. ჰქონდა მდიდარი კამერული რეპერტუარი.

ქართული რეპერტუარი: ნანო (ზ. ფალიაშვილი „დაისი“), დარეჯანი (მ. ბალანჩივაძე „დარეჯან-ცბიერი“), რუსუდანი (რ. გაბიჩვაძე „ნანა“); სხვა რეპერტუარი: კარმენი (ბიზე „კარმენი“), ამნერისი, აზუჩენა (ვერდი „აიდა“, „ტრუბადური“), ორტრუდა (ვაგნერი „ლოენგრინი“), ჟანა დ'არკი, პოლინა, გრაფინია, ოლგა (ჩაიკოვსკი „ორლეანელი ქალწული“, „პიკის ქალი“, „ევგენი ონეგინი“), ლიუბაშა (რიმსკი-კორსაკოვი „მეფის საცოლე“), რატმირი (გლინკა „რუსლან და ლუდმილა“), მარინა მნიშეკ (მუსორგსკი „ბორის გოდუნოვი“), ფროსია (პროკოფიევი „სიმიონ კოტკო“). 

## ჯილდოები და აღიარება
*1961 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
*1980 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
*2000 — ღირსების ორდენი

## ლიტერატურა
*ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2015. – გვ. 294; 
*წიგნი ღირსებისა, ტ. 5 თბ., 2003 გვ. 10

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი
კატეგორია:საბჭოთა საოპერო მომღერლები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
იოანე წარეცი

**იოანე წარეცი**, *იოანე წარელი* () — XVI–XVII საუკუნეების სომეხი ისტორიკოსი. სომხური ისტორიოგრაფიის თვალსაჩინო წარმომადგენელი. ცნობილია მისი ნა­­შრო­მი, რომელიც შემონახულია არაქელ დავრიჟეცის „ისტორიათა წიგნში“. იოანე წარეცის თხზუ­ლე­ბაში ჩრდილოეთ აზერბაიჯანის პოლიტიკური მოვლენების აღწერასთან ერთად (1571–1599), მოცემულია საყურადღებო ცნობები ქართლის მეფის, სიმონ I-ის ბრძო­ლე­ბის შე­სა­ხებ ოსმალთა წინააღმდეგ.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:სომეხი ისტორიკოსები
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
სსრ კავშირის საბჭოების III ყრილობა

**სსრკ საბჭოების III ყრილობა** () — სსრ კავშრის საბჭოების რიგით მესამე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1925 წლის 13-20 მაისს მოსკოვში. ესწრებოდა 1580 დელეგატი გადამწყვეტი და 696 სათათბირო ხმით. მათ შორის რკპ (ბ) წევრი და კანდიდატი 80%, მუშა 40,5%, გლეხი 29%.

## ისტორია
დღის წესრიგი: სსრკ შემადგენლობაში თურქმენეთის და უზბეკეთის რესპუბლიკების შესვლის შესახებ (გ. პეტროვსკი); სსრკ მთავრობის ანგარიში (ა. რიკოვი); სსრკ მრეწველობის მდგომარეობა (ფ. ძერჟინსკი); საბჭოთა მშენებლობის საკითხები (მ. კალინინი); გლეხურ მეურნეობათა განვითარებისა და განმტკიცების ღონისძიებები (ლ. კამენევი); სსრკ ფინანსთა სახალხო კომისარიატის მოხსენება (გ. სოკოლნიკოვი); წითელი არმიის შესახებ (მ. ფრუნზე); სსრკ ცაკის არჩევნები (ა. ენუქიძე).

ყრილობამ ერთხმად მიიღო დადგენილება სსრკ შემადგენლობაში თურქმენეთისა და უზბეკეთის სსრ-ების შესვლის შესახებ და შეიტანა შესაბამისი ცვლილებები სსრკ კონსტიტუციაში. ყრილობამ მოიწონა მთავრობის მოღვაწეობა და მისცა დირექტივა ცაკსა და სახკომსაბჭოს მშვიდობისათვის ბრძოლის გაძლიერებისა და საერთაშორისო-სამეურნეო კავშირების განვითარების შესახებ. მოხსენებაშ მრეწველობის მდგომარეობის თაობაზე აღინიშნა საბჭოთა ეკონომიკის სწრაფი განვითარება 1924 წლის II ნახევრიდან. ყრილობამ დასახა მრეწველობის, განსაკუთრებით კი მძმე მრეწველობის შემდგომი განვითარების ღონისძიებები. სპეციალურ დადგენილებაში ყრილობამ მიუთითა, რომ კოოპერირება გლეხურ მეურნეობათა აღმავლობისა და გლეხობის სოციალისტურ მშენებლობაში ჩაბმა ერთადერთი გზაა. ფინანსთა სახალხო კომისარიატის მოხსენების გამო, ყრილობამ აღნიშნა, რომ სსრკ მშრომელებმა უცხოეთის ქვეყნების დახმარების გარეშე დაამყარეს მტკიცე საფინასო წესრიგი. ყრილობამ მოიწონა შეიარაღებული ძალების გარდაქმნა და მიუთითა ქვეყნს თავდაცვისუნარიანობის შემდგომი განმტკიცების აუცილებლობაზე.

ყრილობამ აირჩია სსრკ-ის ცაკი 833 კაცის შემადგენლობით (581 წევრი და 252 კანდიდატი). კავშირების საბჭში შევიდა 450 კაცი და 199 კანდიდატი, ეროვნებათა საბჭოში — 131 წევრი და 53 კანდიდატი.

*1927 წლის 15 თებერვალს მოსკოვში გაიმართა სსრ კავშირის ცაკის III სესია.

## ლიტერატურა
*
მარია სტადნიკი

**მარია სტადნიკი** (; დ. 3 ივნისი, 1988) — უკრაინელი (2007 წლამდე) და აზერბაიჯანელი (2007 წლის) ქალი მოჭიდავე. არის ოლიმპიური თამაშების ოთხგზის პრიზიორი.

## პირადი ცხოვრება
სტადნიკი დაიბადა 1988 წლის 3 ივნისს ლვოვში, უკრაინის სსრ-ში, საბჭოთა კავშირში დაიბადა. დაქორწინებულია უკრაინელ მოჭიდავეზე ანდრეი სტადნიკზე. მისი რძალი, იანა რატიგანი, ასპარეზობს იმავე წონით კატეგორიაში, რომელშიც მარია.

## კარიერა
2006 წელს დოპინგის ტესტზე ჩავარდნის გამო დისკვალიფიცირებული იქნა 1 წლით.

სტადნიკა მოიგო 2009 წლის ევროპის ჩემპიონატი, რომელიც ვილნიუსში გაიმართა. ამავე წელს მოიგო ჰერნინგში გამართული მსოფლიო ჩემპიონატი. 2019 წელს მოიგო ნურ-სულთანში გამართული მსოფლიო ჩემპიონატი და 2011 წელს დორტმუნდში გამართული ევროპის ჩემპიონატი. 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, რომელიც ლონდონში ჩატარდა, მოიპოვა ვერცხლის მედალი.

2016 წელს რიო-დე-ჟანეიროში, ბრაზილიაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი.

2018 წელს 50&nbsp;კგ წონით კატეგორიაში კლიპანის ღია პირველობაზე მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 2021 წელს სტადნიკმა მოიგო ვარშავაში გამართული პოლონეთის ღია პირველობა.

2017 წელს მოიგო ისლამის სოლიდარობის თამაშები. ფინალში დაამარცხა თურქი მოჭიდავე ევინ დემირჰანი.

სტადნიკი არის ევროპის 8-გზის ჩემპიონი. 2008 წელს ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დაამარცხა ფრანგი ვანესა ბუბრიემი. 2009 წელს ზედიზედ მეორედ მოიგო ევროპის ჩემპიონატი. ამჯერად მან ფინალში რუმინელი ესტერა დობრე დაამარცხა. 2011 წელს, დორტმუნდში გამართული ევროპის ჩემპიონატის ფინალში სტადნიკმა დაამარცხა უკრაინელი ხრისტინა დარანუცა. 2014 წელს ვანტააში გამართული ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დაამარცხა უკრაინელი ნატალია პულკოვსკა. 2016 წელს, რიგაში გამართული ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დაამარცხა რუმინელი ალინა ვუკი. 2018 წლიდან შეიცვალა წონითი კატეგორიაში, 48 კგ წონითი კატეგორია ჩაანაცვლა 50 კგ წონითმა კატეგორიამ. 2017 წელს ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დაამარცხა ილონა სემკივი. 2018 წლის ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დაამარცხა რუმინელი ალინა ვუკი. 2021 წელს ვარშავაში გამართული ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დაამარცხა ბულგარელი მოჭიდავე მილენა სელიშკა.

არის ევროპული თამაშების ორგზის გამარჯვებული. 2015 წლის ევროპული თამაშების ფინალში დაამარცხა ბულგარელი ელიცა იანკოვა. 2019 წელს ევროპული თამაშების ფინალში დაამარცხა უკრაინელი მოჭიდავე ოქსანა ლივაჩი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Olympedia

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ლვოვში დაბადებულები
სსრ კავშირის საბჭოების IV ყრილობა

**სსრკ საბჭოების IV ყრილობა** () — სსრ კავშრის საბჭოების რიგით მეოთხე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1927 წლის 18-26 აპრილს მოსკოვში. ესწრებოდა 1601 დელეგატი გადამწყვეტი და 747 სათათბირო ხმით. მათ შორის მუშა 47,1%, გლეხი 28,3%, მოსამსახურე 24,6%, კომუნისტი 72,5%. დელეგატთა შორის იყო 116 ქალი.

## ისტორია
სსრ კავშირის ეროვნებათაშორის საბჭოში წარმოდგენილი იყვნენ:
*რსფსრ — ანდრეევი, უგლანოვი და სხვები.
*უკრაინის სსრ — ზატონსკი, სკრიპნიკი და სხვები.
*ამიერკავკასიის სფსრ — ოგამალი ოღლი და სხვები
**საქართველოს სსრ-დან წევრებად — მახარაძე, სტურუა, სუხიშვილი, გოგობერიძე და ვაშაკიძე; კანდიდატებად — თოდრია, ქურდაძე და ანთიძე. 
***აფხაზეთის სსრ-დან წევრებად — ს. ჭანბა, გ. სტურუა, ხაბურძანია, ჭოჭუა და ე. კვანტალიანი; კანდიდატებად — ჩ. ბებია და ვ. ლადარია.
*თურქმენეთის სსრ — სახათ მუდაროვი და სხვები.
*უზბეკეთის სსრ —ტაჯიევი და სხვები.
*ტაჯიკეთის სსრ — ხოჯაევი და სხვები.
 
დღის წესრიგი: 
#სსრკ მთავრობის საანგარიშო მოხსენება (ა. რიკოვი); 
#მრეწველობის მდგომარეობისა და განვითარების პერსპექტივები (ვ. კუიბიშევი); 
#სოფლის მეურნეობის ძირითადი ამოცანები სახალხო მეურნეობის საერთო განვითარებისა და ქვეყნის ინდუსტრიალიზაციასთან დაკავშირებით (მ. კალინინი); 
#ქვეყნის თავდაცვა, წითელი არმიის  მდგომარეობა (კ. ვოროშილოვი); 
#კონსტიტუციური საკითხები; 
#სსრკ ცაკის არჩევნები.

ყრილობამ მოიწონა საბჭოთა მთავრობის საქმიანობა. კუიბიშევის მოხსენებაში აღნიშნული იყო, რომ მთელი მრეწველობის პროდუქცია 1926-1927 სამეურნეო წლებში 20%-ით გაიზარდა, წარმოებების საშუალებების დამამზადებელი მრეწველობის პროდუქციის მოცულობამ 23%-ს მიაღწია. შესაბამის დადგენილებაში მთავრობას დაევალა უმოკლეს დროში შეემუშავებინა სსრკ სახალხო მეურნეობის განვითარების ხუთწლიანი გეგმა. კალინინის მოხსენებაში აღნიშნული იყო, რომ საბჭოთა სახელმწიფო ისტორიაში პირველად იყენებს საკითხს სოფლის მეურნეობაზე, როგორც საერთოდ სახალხო მეურნეობის განუყოფელ ნაწილზე. მოხსენებაში სპეციალური თავი დაეთმო კოლმეურნეობებისა და საბჭოთა მეურნეობების განვითარებას. ყრილობამ განსაზღვრა სოფლის მეურნეობის ამოცანები ქვეყნის ინდუსტრიალიზაციასთან დაკავშირებით. ვოროშილოვის მოხსენებაში აღინიშნა იმ ღონისძიებათა გატარების აუცილებლობის შესახებ, რაც საჭირო იყო სსრკ თავდაცვისუნარიანობის განმტკიცებისათვის. ყრილობამ დაადასტურა სსრკ ხალხთა ნება სხვა ქვეყნებთან მეგობრული ურთიერთობის შენარჩუნებისათვის. ყრილობამ შეიტანა ცვლილებები სსრკ კონსტიტუციაში (დადგინდა წარმომადგენელთა ნორმები საბჭოების საბჭოთა ყრილობებზე: საქალაქო საბჭოდან 1 დეპუტატი 25 ათას ამომრჩეველზე; საბჭოების საგუბერნიო და საოლქო ყრილობებისაგან — 1 დეპუტატი 125 ათას ამომრჩეველზე. ყრილობამ შექმნა საგარეო და საშინაო ვაჭრობის ერთიანი სახალხო კომისარიატი. ცენტრალურ სტატისტიკურ სამმართველოს მიეცა სსრკ გაერთიანებული სახალხო კომისარიატის უფლებები.

ყრილობამ აირჩია სსრკ-ის ცაკი 48 ეროვნების წარომადგენლებისაგან.

1927 წლის 27 აპრილს ჩატარდა სსრკ-ის IV მოწვევის ცაკის I სესია.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
*