open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
სანგა

**სანგა** () — მდინარე ცენტრალურ აფრიკაში, მდინარე კონგოს შენაკადი. წარმოიქმნება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის სანგა-მბაერეს ეკონომიკურ პრეფექტურაში მდინარეების — კადეის და მამბერეს შეერთების შემდეგ. მდინარე სანგის და მისი შენაკადების წყალშემკრები აუზის ტერიტორია მოიცავს კამერუნის აღმოსავლეთის რეგიონს, ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის დასავლეთის პრეფექტურებს (ნანა-მამბერე, მამბერე-კადეი და სანგა-მბაერე) და კონგოს რესპუბლიკის სანგის და კიუვეტის დეპარტამენტებს. მდინარის სიგრძე შეადგენს 785 კმ-ს.

## მორფომეტრია 
მდინარე სანგა წარმოიქმნება მდინარეების — კადეის და მამბერეს შეერთების შემდეგ. მდინარის სიგრძე შეერთების ადგილიდან შეადგენს დაახლოებით 790 კმ-ს და დაახლოებით 1300 კმ-ს მდინარე კადეისთან ერთად. წყალშემკრები აუზის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 200 ათას კმ²-ს.

## ჰიდროგრაფია 
ორივე საწყისი მდინარე, კადეი და მამბერე, სათავეს იღებენ კამერუნის მთიანეთის სამხრეთის ფერდოებზე. მარჯვენა შენაკადის სახით ჩაედინება მდინარე კონგოში.

## შენაკადები 
* ნდაკი
* კადეი
* მამბერე

## წყლის რეჟიმი 
წყლის საშუალო ხარჯი იცვლება 700 მ³/წმ-დან (მარტი) 4250 მ³/წმ-მდე (ოქტომბერი — ნოემბერი). სანაოსნოა მთელ სიგრძეზე საწყისი მდინარეების შეერთების ადგილიდან (კადეი და მამბერე) მდინარე კონგოსთან შეერთებამდე.

## ნაკრძალები 
მდინარის გასწვრივ მდებარე ნაკრძალები ლობეკე, ძანგა-სანგა და ძანგა-ნდაკი, ბუნებაში ერთ-ერთი უკანასკნელი შემონახული ბუნებრივი საბინადრო ადგილია ისეთი ცხოველებისა, როგორებიცაა ველური ტყის სპილო და დასავლეთის დაბლობის გორილა, ველური აფრიკული კამეჩი და ჯუჯა ბეჰემოთი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ძანგა-სანგა
* 

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის მდინარეები
კატეგორია:კონგოს რესპუბლიკის მდინარეები
კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები
პეტროვის სახლი (დონის როსტოვი)

**პეტროვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი 115). აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს, არქიტექტორ ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. 1959 წლიდან შენობაში განთავსებულია როსტოვის სახვითი ხელოვნების საოლქო მუზეუმი.  პეტროვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
პეტროვის სახლი ააშენეს XIX საუკუნის ბოლოს. სახლის პირველი მფლობელი იყო ა. დომბროვსკი, თუმცა მან იგი მალევე გაყიდა. ცნობილია, რომ 1898 წელს სახლი გადაეცა ვლადიკავკაზის რკინიგზას. XIX საუკუნის ბოლოს ვლადიკავკაზის რკინიგზამ გამოიწვია ხანგრძლივი სასამართლო პროცესი, რომლის პერიოდშიც ითხოვდა რკინიგზის ხაზის ქვეშ მდებარე მიწის შესყიდვას. მაშინ გზის უფროსმა განაცხადა, რომ ადვოკატმა, რომელმაც მოიგო პროცესი, დომბროვსკისაგან მიიღო საჩუქარი. საკუთარი ინტერესების დასაცავად რკინიგზამ ადვკატად აიყვანა როსტოველი ადვოკატი აპოლონ პეტროვი, რომელმაც ბრწყინვალედ მოიგო აღნიშნული პროცესი. წარმატების გამო იგი დაინიშნა ვლადიკავკაზის რკინიგზის იურისტ-კონსულტანტად და საჩუქრად მიიღო დომბროვსკის სახლი.

შენობაში პეტროვი ცხოვრობდა მეუღლესთან და შვილებთან ერთად. 1913 წლიდან სახლს ოფიციალურად ფლობდა მისი ცოლო სოფია. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ პეტროვები გადასახლდნენ საფრანგეთში. 1920 წელს კი საბჭოთა ხელისუფლებამ მოახდინა სახლის ნაციონალიზაცია. 1920-იან წლებში აქ განტასდა საბავშვო კომუნა, შემდეგ განათლების მუშაკთა სახლი და შემდეგ მეშახტეთა კავშირი. 1930-იან წლებში შენობაში განთავსდა ფიზკულტურული საზოგადოება „Спартак“. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობაში განთავსდა მშენებლობისა და არქიტექტურის საქმეთა საოლქო განყოფილება. 1959 წელს კი  შენობაში განათავსეს დონის როსტოვის სახვითი ხელოვნების საოლქო მუზეუმი.

## არქიტექტურა 
პეტროვის სახლი აგებულია ეკლექტიკის სტილში. ხოლო ფასადის გასაფორმებლად გამოყენებულია ბაროკოს, კლასიციზმისა და რენესანსის ელემენტები. მთავარი (სამხრეთის) ფასადი გადის პუშკინის ქუჩაზე. მას ასიმეტრიული კომპოზიცია გააჩნია. მთავარი შესასვლელის თავზე ჰერალდიკური ნიშანია გამოსახული. 

## გალერეა 

ფაილი:Пушкинская, 115(3).JPG
ფაილი:Пушкинская, 115(1).JPG
ფაილი:Пушкинская, 115(2).JPG

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ლოგონი

**ლოგონი**, *ლოგონე* () — მდინარე ჩადში და კამერუნში, მდინარე შარის მარცხენა შენაკადი.

მდინარე ლოგონის დასავლეთი განშტოების სათავე მდებარეობს კამერუნის აღმოსავლეთ ნაწილში, აღმოსავლეთის განშტოების — ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. აქედან მდინარე მიედინება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის და ჩადის ტერიტორიებზე. მის ქვედა დინებაში მდინარე ლოგონზე გადის სახელმწიფო საზღვარი ჩადსა და კამერუნს შორის. კამერუნის ქალაქ კუსერისთან სიახლოვეს მდინარე ლოგონი უერთდება მდინარე შარის, რომელიც შემდეგ ჩაედინება ჩადის ტბაში.
[thumb|left|მდინარეების [შარის და ლოგონის აუზი.]]
მდინარე ლოგონის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 1000 კმ-ს. მისი აუზის ფართობია — 78 ათასი კმ². ყველაზე უფრო დიდი შენაკადებია — მდინარეები მაიო-კები და ტანჯილე. მდინარის დინებაზე დაკვირვებები სწარმოებს 38 წლის (1951-1984) განმავლობაში ჩადის ქალაქ ბონგორში, დაახლოებით 450 კმ-ით ზემოთ მდინარე შარის შესართავიდან. ამ პერიოდში ბონგორში დაფიქსირებულმა საშუალო წყლის ხარჯმა შეადგინა 492 მ³/წმ.

XVIII—XIX საუკუნეებში მდინარე ლოგონის ქვედა დინების აღმოსავლეთ ნაპირზე კოტოკოს ტომის ხალხმა შექმნა რამდენიმე სასულთნო, რომლებიც დამოკიდებულები იყვნენ ბორნოს და ბაგირმის იმპერიებზე. დღეისათვის ეს ტერიტორიები შედიან კამერუნის შემადგენლობაში.

მდინარე ლოგონის სახელი დარქმეული აქვთ ჩადის ადმინისტრაციულ რეგიონებს — აღმოსავლეთი ლოგონი და დასავლეთი ლოგონი.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის მდინარეები
კატეგორია:ჩადის მდინარეები
საგიროვის სახლი

**საგიროვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს თავისუფლების მოედანზე. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს, არქიტექტორ ნიკოლაი დურბახის პროექტის მიხედვით. სახლი მდებარეობდა დონის ნახიჩევანში (ამჟამად დონის როსტოვის პროლეტარის რაიონი).  საგიროვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
შენობის პროექტის დამუშავება ეკუთვნის დონის ნახიჩევანელ არქიტექტორს ნიკოლაი დურბახს. თავად სახლი კი ხორბლის მწარმოებლის ა. საგიროვის კუთვნილება იყო. 1906 წელს სახლი შეიძინა ა. შელგუნოვმა. 1910-იანი წლების დასაწყისში სახლი შეიძინა მეწარმე ბ. კამერშტეინმა, სადაც მან გახსნა ქალაქში პირველი კინემატოგრაფი „ელდორადო“.

1921 წელს კინოთეატრს გადაარქვეს სახელი და უწოდეს „მესამე ინტერნაციონალი“. სამი წლის შემდეგ კი უწოდეს „კაზინო“, ხოლო 1920-იანი წლების ბოლოს უწოდეს „სპარტაკი“. 

1999 წელს ქალაქის იუბილესთან დაკავშირებით შენობას ჩაუტარდა რემონტი, არქიტექტორ გ. შევჩენკოს ხელმძღვანელობით. არქიტექტორი და რესტავრატორი ლუბა ვოლოშინოვა იწუნებდა სარემონტო სამუშაოებს: საფუძველი მოპირკეთებულია მცირე ზომის ბეტონის ფილებით, შეიცვალა თავდაპირველი ფერთა გამა, დაამონტაჟეს თანამედროვე მეტალის გადმონაშვერები.

## არქიტექტურა 
სართულნახევრიანი სახლი მთავარი ფასადით გადის თავისუფლების მოედანზე. სახლს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ქეჩეკიანის სახლი. საგიროვის სახლის ფასადის გასაფორმებლად გამოყენებულია კლასიციზმისა და ბაროკოს ელემენტები. სახლის ცენტრალურ ფასადზე ხუთი სწორკუთხა ფანჯარაა, რომლებიც გაფორმებულია დეოკრაციული თამასებით.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სუპრუნოვის სახლი

**სუპრუნოვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი 79). აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში და ეკუთვნოდა ცნობილ ხორბლის მეწარმეს ივანე სუპრუნოვს. სუპრუნოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
სუპრუნოვის სახლი ააშენეს XX საუკუნის დასაწყისში. მასში სუპრუნოვი ცხოვრობა თავის ოჯახთან ერთად. ამ სახლის მშენებლობასთან დაკავშირებულია ქალაქური ლეგენდა. თითქოს სუპრუნოვს იტალიაში მოგზაურობის დროს გადაუწყვეტია ნეაპოლის (სხვა ვერსიით გენუის) ქუჩებში გასეირნება. ვაჭარი მოიხიბლა ერთი სახლით და გადაწყვიტა, რაც არ უნდა დაჯდომოდა ეყიდა იგი და გადმოეტანა როსტოვში. ვაჭარმა თავისი სურვილი სახლის მეპატრონეს გააცნო. მეპატრონე თავიდან წინააღმდეგი იყო, მაგრამ სუპრუნოვმა იმდენად დიდი თანხა შესთავაზა, რომ იგი დათანხმდა. სახლი დაშალეს, დატვირთეს გემზე და გადმოიტანეს როსტოვში. სახლი ააგეს როსტოვში, ამ პროცესს ზედამხედველობას თავად სუპრუნოვი უწევდა. მეორე ვერსიის თანახმად სახლი აგებულია ადგილობრივი მასალებით.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. სუპრუნოვი დააპატიმრეს და დაიკარგა უგზო-უკვლოდ. მეორე მსოფლიო ომის დროს სახლი სერიოზულად დაზიანდა: განადგურდა მარმარილოს მოპირკეთება, სახურავი და პარაპეტები.

1950-იან წლებში სახლს ნეოკლასიკური რემონტი ჩაუტარეს. თავდაპირველი დეკორისაგან შემორჩენილია სარდაფის სართულის მოსაპირკეთებელი შავი მარმარილო.

## არქიტექტურა 
სასახლე მოპირკეთებულია მარმარილოს და მაიოლიკის მასალით. ფანჯრები დასრულებულია ნახევრაწრიული რელიეფებით. ცენტრალური შესასვლელი გაფორმებულია მარმარილოს მასალით.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
პარამონოვის საწყობები

**პარამონოვის საწყობები** () — XIX საუკუნის საწყობების კომპლექსი დონის როსტოვში. მდებარეობს მდინარე დონის ნაპირზე, სოკოლოვის პროსპექტსა და უნივერსიტეტის შესახვევს შორის. არის ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლი. 

## ისტორია 
პარამონოვის საწყობების ყველაზე ძველი ნაგებობა აგებულია XIX საუკუნის შუა წლებში. ყველაზე გვიანდელი კი 1890-იან წლებში. საწყობს აშენებდნენ ინჟინრები აკუნინი და ერნსტ შულმანი. საბჭოთა კავშირის არსებობის უკანასკნელ წლებში საწყობი გამოიყენებოდა თავისი დანიშნულებით და იქ ინახებოდა ცემენტი, სამშენებლო მასალები და სხვ.. ცოტა მოგვიანებით, ისტორიულმა ნაგებობამ მიიღო ფედერალური მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.

## არქიტექტურა 
პარამონოვის საწყობები გაფორმებულია ლაკონიური აგურის დეკორით, რომელიც გადაწყვეტილია რომაულ და კლასიციზმის სტილში. 

## თანამედროვე მდგომარეობა 
საწყობები ამჟამად ნანგრევების სახითაა ჩვენამდე მოღწეული. წყალმომარაგების სიტემაში წყლის მუდმივი ტემპერატურის გამო თითქმის მთელი წლის მანძილზე ნანგრევებში ყვავის მწვანე ბალახი. აქციას მხარს არ უჭერდა როსტოვის ოლქის საკანონმდებლო კრება და იგი უკანონოდ ჩათვალეს, სამაგიეროდ მხარს უჭერდა ცნობილი მომღერალი ნატალია ვეტლიცკაია. რეკონსტრუქციის პროექტი შეიმუშავა მოსკოვის არქიტექტურული ბიუროს ერთ-ერთმა წარმომადგენელმა.

2015 წლის 23 დეკემბერს ცნობილი გახდა, რომ საწყობებს უპირებდნენ დანგრევას და ხელახლა აგებას. ახალ ნაგებობაში აღარ იქნებოდა აუზი.

უკანასკნელი განცხადება მთავრობის წარმომადგენლებმა გაავრცელეს 2016 წლის დეკემბრის ბოლოს: პარამონოვის საწყობების მთელი კომპლექსი ითვლება ავარიულად და საჭიროა მისი დანგრევა და ხელახლა აშენება.  ასევე განაცხადეს, რომ არ იგეგმება აუზის შენარჩუნება. 

## გალერეა 

Image: Ростов 014.jpg|
Image: Ростов 024.jpg|
Image: Ростов 013.jpg|
Image: Ростов 011.jpg|
Image: Ростов 010.jpg|
Image: Ростов 009.jpg|
Image: Ростов 008.jpg|‎

## რესურსები ინტერნეტში 
* Экскурсии по Ростову. Парамоновские склады зимой 
* Фотографии Парамоновских складов в блоге kLepers
* Официальная группа в facebook
* Парамоновские склады в интернет журнале Донбук
* Парамоновские склады. Фоторепортаж

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
შარი

**შარი** () — მდინარე ცენტრალურ აფრიკაში, მიედინება ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე, ჩადზე და კამერუნთან მის სახელმწიფო საზღვარზე. სათავე იქმნება მდინარეების — იამის, ბამინგის და გრიბინგის შეერთების ადგილიდან. მდინარის სიგრძეა — 1400 კმ, წყალშემკრები აუზის ფართობი — 650 000 კმ².

მთავარი შენაკადის ლოგონის გარდა, მდინარე შარიში ჩაედინებიან უფრო პატარა მდინარეები: ბაჰრ-სალამატი, ბაჰრ-სარჰი, ბაჰრ-აუკი და ბაჰრ-კეიტა. ზაფხულის წვიმიან სეზონზე შეიმჩნევა წყალმოვარდნები.

მდინარეზე განვითარებულია თევზჭერა, ადგილობრივ თევზის ჯიშებში ყველაზე უფრო მეტად ძვირფასია — ნილოსის ქორჭილა. ნაოსნობა შესაძლებელია ქალაქ ბატანგაფომდე — შესართავიდან 800 კმ-ზე უფრო მეტი მანძილი.

ევროპელებმა მდინარე შარი აღმოაჩინეს 1823 წელს, როდესაც ჩადის ტბა გამოიკვლიეს ბრიტანელმა მოგზაურებმა ჰიუ კლეპერტონმა, უოლტერ ოუდნიმ და დიქსონ დენემმა.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის მდინარეები
კატეგორია:ჩადის მდინარეები
კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები
კატეგორია:სასაზღვრო მდინარეები
ბენუე

thumb|left|მდინარე ბენუეს აუზი
**ბენუე** (, ბანტუს ენები — წყლების დედა) — მდინარე დასავლეთ აფრიკაში (კამერუნი, ნიგერია). მდინარე ნიგერის ყველაზე დიდი მარცხენა შენაკადი. სიგრძე — 1400 კმ (სხვა მონაცემებით 960 კმ). მდინარის აუზის ფართობი — 441 ათასი კმ². წყლის საშუალო ხარჯი 3170 მ³/წმ. სანაოსნოა ქალაქ იბიდან (წვიმების პერიოდში ქალაქ გარუადან). თავისი ხასიათით — დაბლობის მდინარეა, მიედინება ვრცელ ხეობაში და ნოტიო სავანების მჭიდროდ დასახლებულ რაიონებში.

მდინარის სათავე მდებარეობს კამერუნის მთიანეთის აღმოსავლეთის ფერდოებზე. ყველაზე დიდი შენაკადებია: ოკვა, მადა, ანკვე, შემანკარი, პაი, გონგოლა (მარჯვენები) და კაცინა-ალა, დონგა, ტემბა, ფარო (მარცხენები).

## რესურსები ინტერნეტში
* Site officiel du Parc National de la Bénoué 
* *Nigeria. Arts de la vallée de la Bénoué* (dossier de presse de l'exposition au Musée du quai Branly, du 13 novembre 2012 au 27 janvier 2013)

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის მდინარეები
კატეგორია:ნიგერიის მდინარეები
დონის როსტოვის გიმნაზია № 36

**გიმნაზია № 36** () — მუნიციპალური ზოგადასაგანმანათლებლო დაწესებულება დონის როსტოვში. ნაგებობა ააგეს 1915 წელს მოდერნის სტილში არქიტექტორ პ. ლიუბიმოვის პროექტის მიხედვით. გიმნაზიის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის  კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
250px|მინი|მარცხნივ|გიმნაზიის შენობა ძველი სახით.
1906 წელს სახელმწიფო მრჩეველმა ნიკოლაი სტეფანოვმა როსტოვში გახსნა ოთხკლასიანი ვაჟთა გიმნაზია. თავდაპირველად იგი განთავსებული იყო ყოფილ საბავშვო სახლში, რამდენიმე წლის შემდეგ კი სტეფანოვმა გადაწყვიტა გიმნაზიისათვის აეშენებინა ახალი შენობა.

2007 წელს სკოლა გახდა კონკურს „რუსეთის საუკეთესო სკოლის“ ლაურეატი.

## არქიტექტურა 
აგურის სამსართულიანი შენობა აგებულია მოდერნის სტილში. მდებარეობს გორკის ქუჩისა და სობორნის შესახვევის კუთხეში. მას აქვს დაგეგმარების რთული კონფიგურაცია. 

2011 წლის 1 სექტემბერს შესასვლელის წინ გაიხსნა ძეგლი „ბიჭი გლობუსზე“.

## ცნობილი მოსწავლეები 
* ალექსანდრ მინცი — რადიოტექნიკოსი, გიმნაზიაში სწავლობდა 1908-1916 წწ. მისი პატივისცემის ნიშნად 1977 წელს დაკიდეს მემორიალური დაფა.

## ლიტერატურა
*Весь Ростов и Нахичевань-на-Дону. 1914.. — Харьков, 1914 
*Вся Донская область и Северный кавказ на 1908 г.. — Ростов-н/Д, 1908 
*Гегузин И. Страницы ростовской летописи. — Ростов-н/Д, 1983 
*Чеботарев Г. А. Ростов. Нахичевань-на-Дону. Справочная книжка. — Ростов-н/Д, 1911—1912 

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
დონის როსტოვის მთავარი საგუნდო სინაგოგა

**მთავარი საგუნდო სინაგოგა** () — ყოფილი სინაგოგა დონის როსტოვში. შენობა მდებარეობს მისამართზე: ბაუმანის ქუჩა 70. სინაგოგა გაიხსნა 1868 წელს. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა შენობის ნაციონალიზაცია და იგი გადააკეთეს. ამჟამად მასში განთავსებულია კანისა და ვერნეროლოგიური დისპანსერი. მთავარი საგუნდო სინაგოგის შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის  ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
პირველი დროებითი ხის სინაგოგა დონის როსტოვში ააშენეს 1855 წელს. იგი მდებარეობდა ულიანოვსკისა და ბაუმანის თანამედროვე ქუჩებს შორის. ვოროშილოვის პროსპექტის ახლოს. 1863 წელს ახლოს აშენდა აგურის სამლოცველო. მაგრამ შენობა იყო მყიფე და 1866 წელს დაანგრიეს. 1868 წელს, მის ადგილზე ააშენეს ახალი ორსართულიანი სინაგოგა..

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ვარშავის უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი (დონის როსტოვი)

**ვარშავის უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი** () — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1912-1914 წწ. არქიტექტორ ი. ჩერკესიანის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ოსტროვსკის შესახვევის გადაკვეთაზე. ამჟამად წარმოადგენს სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ერთ-ერთ კორპუსს.  შენობა აგებულია მოდერნის სტილში.

## ისტორია 
XX საუკუნის დასაწყისში დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ფოსტის (ამჟამად  ოსტროვსკის) შესახვევის რაიონში მდებარეობდა პირველი გილდიის ვაჭრის ნ. ჩურილინის ფაბრიკა და ქარხანა. 1912 წელს ქალაქის ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა ამ ადგილზე აეშენებინათ შემოსავლიანი სახლი. გამოცხადდა კონკურსი, რომელშიც გაიმარჯვა სამოქალაქო ინჟინერიის ინსტიტუტის სტუდენტ ი. ჩერკესიანის პროექტმა. მეორე და მესამე ადგილზე გავიდნენ შესაბამისად კიეველი (ი. ტოროვი) და როსტოველი (გ. ვასილევი) არქიტექტორები. ჩერკესიანის პროექტი რამდენიმე ცვლილების შემდეგ დაამტკიცეს. ამავე წელს დაიწყეს მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1914 წელს და შენობაც გახსნეს.

1915 წელს გერმანული ძალები მიუახლოვდნენ ვარშავას. მიიღეს გადაწყვეტილება მოეხდინათ ვარშავის უნივერსიტეტის ევაკუაცია დონის როსტოვში. ყოფილი საქალაქო შემოსავლების სახლი გახდა უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი. აქვე განთავსდა ისტორია-ფილოლოგიის, ფიზიკა-მათემატიკის, იურიდიული და სამედიცინო ფაკულტეტები, ლაბორატორია და კლინიკა. 1917 წელს უნივერსიტეტს ეწოდა „დონის უნივერსიტეტი“. 1930-იან წლებში როსტოვის უნივერსიტეტი განათავსეს კისტოვის ყოფილ სახლში, ხოლო მის ადგილზე განთავსდა როსტოვის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი. ხუთსართულიან შენობას აქვს რთული დაგეგმარება. შენობის დაგეგმარება არის კორიდორული სისტემის.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
როსტოვის (ვარშავის) უნივერსიტეტის ადმინისტრაციული კორპუსი

**როსტოვის (ვარშავის) უნივერსიტეტის ადმინისტრაციული კორპუსი** () — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1897 წელს. თავდაპირველად შედიოდა ნიკოლაევის საავადმყოფოს შენობების კომპლექსში. 1915 წლიდან შენობაში განთავსდა ვარშავის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი, რომელიც ევაკუირებული იყო ვარშავიდან პირველი მსოფლიო ომის გამო. თანამედროვე ეპოქაში შენობაში განთავსებულია როსტოვის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ადმინისტრაციული კორპუსი. როსტოვის (ვარშავის) უნივერსიტეტის ადმინისტრაციულ კორპუსს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. ნაგებობის ორივე მხარეს დგას რიზალიტი ატიკებით. ფასადზე სართულებს შორის ადგილი გამოყოფილია სართულთშორისი ზოლურით. ადმინისტრაციული კორპუსის  გარეთა კედლები რუსტიკითაა გაფორმებული. საკმლის ღიობი პირველ და მეორე სართულზე ერთმანეთისაგან განსხვავებულია. პირვერ სართულზე ღიობ ნახევარწრიულია, ხოლო მეორეზე სწორკუთხა. ისინი გაფორმებულია სანდრიკებით, თამასებით და ციხესიმაგრის ქვებით. 

როსტოვის (ვარშავის) უნივერსიტეტის ადმინისტრაციული კორპუსის შენობას აქვს რთული დაგეგმარების კონფიგურაცია. მშენებლობაში გამოყენებულია კორიდორული სისტემა ორმხრივად განლაგებული ოთახებით.

## მემორიალური დაფა 
1984 წელს შენობაზე დაკიდეს მემორიალური დაფა წარწერით: 

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩაძირული საზღვაო ჰოსპიტალები

მინი|300პქ|პროპაგანდისტული პოსტერი მოუწოდებს ავსტრალიელებს, რათა ჩაძირული გემის გამო შური იძიონ

საზღვაო ჰოსპიტალებზე გამოსახული უნდა იყოს წითელი ჯვარი (40x40პქ) ან წითელი ნახევარმთვარე (40x40პქ). იაპონური საზღვაო ჰოსპიტალი  *Awa Maru* ჩაძირვამდე თეთრ ჯვარს ატარებდა.

## ისტორია 
მინი|300პქ|საბჭოთა საზღვაო ჰოსპიტალი *Armenia (Армения).*

მეორე მსოფლიო ომში მრავალი საზღვაო ჰოსპიტალი ჩაძირეს. მათგან ყველაზე სისხლიანი საბჭოთა გემ *Armenia-ს* ჩაძირვა იყო. ალყაში მოქცეულ საბჭოთა არმიას მხოლოდ ზღვით შეეძლოდაჭრილების ევაკუაცია. ამ მისიით გაიგზავნა *Armenia* სევასტოპოლში.  1941 წლის 6-7 ნოემბერს გემზე ათასობით დაჭრილი და სამოქალაქო პირი ავიდა. გემის კაპიტანმა ვლადიმერ პლაუშევსკიმ მიიღო ბრძანება, რომ ჩასულიყო იალტაში და აეყვანა კიდევ რამდენიმე ასეული დაჭრილი. მთელი ღამის განმავლობაში აყავდათ დაჭრილები გემზე, რის გამოც ვერ გავიდა იგი ზღვაში(ღამე სვლა, ბევრად უსაფრთხო იქნებოდა გემისთვის). დილის 8 საათზე *Armenia* გავიდა იალტის პორტიდან. 11:30 წუთზე, იალტიდან 25 მილის მოშორებით, გემს თავს გერმანული ბომ­ბდამ­შე­ნი *He 111H* დაესხა. თვითმფრინავის ერთი ტორპედო ასცდა, ხოლო მეორე მიზანში მოხვდა. გემი 4 წუთში ჩაიძირა და მხოლოდ 8 ადამიანი გადარჩა.  *Armenia-ს* კატასტროფა ერთ-ერთი ყველაზე სისხლიანი მოვლენაა საზღვაო ისტორიაში.  

1943 წლის 14 მაისის საღამოს, ავსტრალიური საზღვაო ჰოსპიტალი თავის მეორე რეისს ასრულებდა, როდესაც მას იაპონური წყალქვეშა ნავი *I-177* დაესხა თავს. გემზე მყოფი 332 ადამიანიდან მხოლოდ 64 გადარჩა, რომლებიც 36 საათის შემდეგ აღმოაჩინეს. სხვადასხვა ვერსია არსებობს იმის შესახებ თუ რატომ დაესხა ნაკაგავა (წყალქვეშა ნავის კაპიტანი) ავსტრალიურ გემს. პირველი ვერსიით იაპონურმა დაზვერვამ არასწორი ინფორმაცია მიაწოდა კაპიტანს და შეაცდინა იგი. მეორე ვერსიით კაპიტანმა შეგნებულად ჩაძირა ავსტრალიური გემი.  ნაკაგავას ვერ დაუმტკიცეს ავსტრალიური საზღვაო ჰოსპიტალის ჩაძირვა, თუმცა ის დაადანაშაულეს 1944 წლის თებერვალში ბრიტანული სავაჭრო გემების ჩაძირვასა და გადარჩენილების დახოცვაში. მას მიესაჯა 4 წელი სუგამოს ციხეში.               

1943 წლის 27 ნოემბერს არანაკლებ სისხლიანი  ფაქტი მოხდა. იაპონური საზღვაო ჰოსპიტალი Buenos Aires Maru სენტ მატიასის კუნძულთან ჩაძირა ამერიკულმა ბომბდამშენმა B-24 „Liberator“-მა. აქაც არსებობს ვერსიები. პირველი ვერსიის თანახმად, თვითმფრინავმა შეცდომით დაბომბა გემი. მეორე ვერსიით, ჭურვის ჩაგდების შემდეგ, თვითმრფინავმა ტყვიამფრქვევებით ცეცხლი გაუხსნა სამაშველო ნავებს, რაც უბრალო შეცდომაზე ბევრად მეტია. გემის ჩაძირვას  158 ადამიანი ემსხვერპლა.               

## ჩაძირული სამხედრო ჰოსპიტალები 
## იხილეთ აგრეთვე 
* საზღვაო ჰოსპიტალი
* პირველი მსოფლიო ომის დროს ჩაძირული საზღვაო ჰოსპიტალები
* სარკინიგზო ჰოსპიტალი
* სარკინიგზო სასწრაფო

## სქოლიო
კატეგორია:საზღვაო ჰოსპიტალები
კატეგორია:მედიცინის ისტორია
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი
სულის მდინარე

**სულის მდინარე** – მიხო მოსულიშვილის 2012 წლის მოთხრობების კრებული.

## შინაარსი
მიხო მოსულიშვილის წიგნი „სულის მდინარე“ განსხვავებული სტილითა და განსხვავებულ თემატიკაზე შექმნილ თორმეტ ნოველას აერთიანებს. 

* *მერვე ტყვია*
* *ურაკპარაკი* 
* *ორდერი შლაპაზე*
* *ძაღლის ღირსება*
* *ალლოპლანტი*
* *თბილისური ოფორტები*
* *„ომ მანი პედმე ჰუმ“, ანუ როგორ ავამოძრაოთ სამყარო თანაგრძნობისაკენ*
* *ცეკვა კლდეზე*
* *ღმერთო, ჰფარავდე დედოფალს*
* *დაზვერვაზე ალან რიჩარდ მიიკანთან ერთად*
* *დიდგორული ჩანახატები* 
* *წინაღამე*

წიგნის დიზაინი ეკუთვნის თეონა ჭანიშვილს.

## ანოტაცია 
მოთხრობების კრებულს ანოტაციად უძღვის ავტორის ამავე სახელწოდების მინიატურა:

## რესურსები ინტერნეტში 
* სულის მდინარე
* სულის მდინარე]

## სქოლიო
კატეგორია:მიხო მოსულიშვილის ნაწარმოებები
კატეგორია:2012 წლის წიგნები
კატეგორია:ქართული მოთხრობები
სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი

**სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი** () — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1914-1917 წწ. გრიგორ ვასილევის პროექტის მიხედვით.  ამჟამად წარმოადგენს სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის მთავარ კორპუსს. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის  ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
ამჟამინდელი სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი შენდებოდა 1914-1917 წლებში დონელი ვაჭრისა და  ხე-ტყის მწარმოებლის გ. კისტოვისათვის.  პირველი მსოფლიო ომის დროს იგი იჯარით აიღო საარტილერიო ბრიგადამ. ოქტომბრის რევოლუციისა და სამოქალაქო ომის შემდეგ იგი დაიკავა „Донсовгорхоз“-მა, ხოლო 1924 წლიდან — დონის აღმასკომმა. 1930-იანი წლების დასაწყისში შენობაში განთავსდა: „Донвнуторг“, დონის მუშათა და გლეხთა ინსპექცია, მიწის სამხარეო სამმართველო, ჯანმრთელობის დაცვის სამხარეო განყოფილება, სახალხო განათლების სამხარეო განყოფილება. 

1935 წელს როსტოვის ქალაქის საბჭოსა და ქალაქკომის გადაწყვეტილებით შენობა გადაეცა როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტს. ამასთანავე შენობაში განთავსებული იყო სამხარეო არქივი. 1940-იან წლებში შენობა დროებით დაიკავა სახელმწიფო უშიშროების სახალხო კომისარიატმა, ხოლო შემდეგ განთავსდა უნივერსიტეტის ადმინისტრაციულ-სამეურნეო აპარატი, რამდენიმე ფაკულტეტი და ლაბორატორია.

## არქიტექტურა 
სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი ხუთსართულიანია. მას უჭირავს დიდი სადოვაიის ქუჩისა და უნივერსიტეტის შესახვევის კუთხე. მთავარი შესასვლელი თავდაპირველად კუთხიდან ჰქონდა. ნაგებობა შეიცავს მოდერნისა და ნეოკლასიციზმის ელემენტებს. შენობას გააჩნია დაგეგმარების კორიდორული სისტემა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Доходный дом Г. Я . Кистова
* Дом купца Кистова  
* Ростовские университеты

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
არავის ვეყმოთ, არცა ვემონოთ, გარეშე ღვთისა დამბადებლისა

**არავის ვეყმოთ, არცა ვემონოთ, გარეშე ღვთისა დამბადებლისა** — პიესა რვა სცენად, ჟანრობრივად დოკუმენტური დრამა, დაწერილი 2010 წელს მიხო მოსულიშვილის მიერ.

## შინაარსი
პიესის მოქმედება წარმოებს ორი საუკუნის განმავლობაში, – დღიდან რუსეთის იმპერიის საქართველოში შემოსვლისა (1801 წელი), ვიდრე აფხაზეთის და სულ ბოლო, 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ხუთდღიან ომამდე.
 
ამ პიესაში დაუფარავად და მართებულად არის წარმოდგენილი ძირითადი საკვანძო მომენტები რუსეთისა და საქართველოს, როგორც იმპერიისა და დამონებული ქვეყნის ურთიერთობის ისტორიიდან. 

პიესაში გაცოცხლებული არიან ის ქართველი გმირები, პოლიტიკოსები თუ მეომრები, ვინც თავისი სამშობლოს თავისუფლებას შესწირა თავი და მტრისათვის აუღებელ ციხე-სიმაგრეებად, ჩვენთვის კი სამშობლოს სიყვარულის და თავდადების მაგალითებად იდგნენ და დგანან დღესაც.

პიესაში დრამატულად გაცოცხლებულია სცენები მერაბ კერვალიშვილის წიგნიდან „სიკვდილის ქრონიკები ანუ წვიმის რექვიემი აფხაზეთის მთებში“ აფხაზეთის ომიდან; და ასევე გიორგი ყარყარაშვილის წიგნიდან „ეს ჩვენი სამშობლო იწვის“ რუსეთ-საქართველოს ომიდან.

მაშინდელი პრესის მასალების მიხედვით პიესაში წარმოდგენილი არიან 2008 წლის 11 აგვისტოს გამართული შინდისის ბრძოლის გმირები: მიხეილ დვალიშვილი, მალხაზ აბაშიძე, ამირან შაინიძე, ალექსანდრე ონიანი, რუსლან წულაძე, ზვიად კაცაძე, ილია გაბუნია, რომან ზოიძე, კახა კოშაძე, ემზარ წილოსანი, ფელიქს კაკაურიძე, ვეფხია ჯიშკარიანი, მარლენ ბარამია, ილია შეყლაშვილი, ირაკლი ჯანელიძე, შმაგი კუპატაძე, ნიკოლოზ ფორჩხიძე.

პიესაში მთლიანად შედის ოთარ ჭილაძის მიერ „მეომართა ლიგის“ ყრილობაზე წარმოთქმული მოკლე სიტყვა – „გახსოვდეს, წინ მარადისობაა!“

## პერსონაჟები
* **პირველი** 
* **მეორე** 
* **მესამე** 
* **მეოთხე** 
* **ქალი** 

## დადგმები
* 2010 — რუსთავის კულტურის ცენტრი, რეჟისორი გეგა ქურციკიძე
* 2012 — ნოდარ დუმბაძის სახელობის სახელმწიფო ცენტრალური საბავშვო თეატრი, რეჟისორი გეგა ქურციკიძე

## გამოცემები
* 2010 წ. — „თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან...“.
* 2010 წ. — „საბა“ ელექტრონული წიგნების სახლი, გამომცემლობა „მიმოსი“

## რესურსები ინტერნეტში
* არავის ვეყმოთ, არცა ვემონოთ, გარეშე ღვთისა დამბადებლისა 
* წიგნის ბიბლიოთეკაში
* თითქმის პიკასო და ცოტა ბოსხი, მარჯვნიდან... 

## სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის პიესები
კატეგორია:მიხო მოსულიშვილის პიესები
მასალიტინის სახლი

**მასალიტინის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩისა და კიროვის პროსპექტის გადაკვეთაზე. აგებულია 1890 წელს ეკლექტიკის სტილში არქიტექტორ გრიგორ ვასილევის მიერ. XX საუკუნის დასაწყისში სახლი ეკუთვნდა ვაჭარ პ. მასალიტინს. ამჟამად შენობაში განთავსებულია რესტორანი „ნიუ-იორკი“ მასალიტინის სახლს გააჩნია რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
მასალიტინის სახლი (რომელსაც თავიდან ვოროჟეინის სახლს უწოდებდნენ) ააგეს 1890 წელს არქიტექტორ გრიგორ ვასილევის პროექტის მიხედვით.

1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. მეორე სართულზე განათავსეს საცხოვრებელი ბინები. მეორე მსოფლიო ომის დროს დაიკარგა კუთხის გუმბათი, ომის შემდეგ იგი აღადგინეს, თუმცა შედარებით მარტივ ფორმებში. 1950-იან წლებში სახლის პირველ სართულზე განლაგებული იყო: საპარიკმახერო, საკონდიტრო მაღაზია და ლუდის ბარი.  2013 წლის 28 სექტემბერს შენობაში მოხდა ხანძარი.

## არქიტექტურა 
მასალიტინის სახლი აგებულია ეკლექტიკის სულისკვეთებით. მის არქიტექტურაში ასევე გამოიყენება ბაროკოსა და კლასიციზმის ელემენტები. ფასადებს ამშვენებს აგურის დეკორაცია. სარკმლის ღიობები გაფორმებულია დეკორაციული თამასებით და სანდრიკებით.

## ლიტერატურა 
*Есаулов Г. В., Черницына В. А. Архитектурная летопись Ростова-на-Дону. — 2-е изд.. — Ростов-на-Дону, 2002. — ISBN 5-8456-0489-3.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ბოტანიკური ბაღი

**სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ბოტანიკური ბაღი** () — ბოტანიკური ბაღი რუსეთში, მდებარეობს როსტოვის ოლქში, დონის როსტოვის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ტემერნიკის ხეობაში. დაარსებულია 1927 წელს და ეს არის პირველი ბოტანიკური ბაღი სამხრეთ რუსეთის ტერიტორიაზე. 

ბაღის ტერიტორიაზე მდებარეობს მინერალური წყარო, რომელიც ატარებს სერაფიმ საროველის სახელს. ბაღის ადმინისტრაცია ახდენს მის რეკლამირებას, როგორც მართლმადიდებლური სიწმინდე.

## ისტორია 
ქალაქში ბოტანიკური ბაღის შექმნის შესახებ პირველად ალაპარაკდნენ 1915 წელს, მას შემდეგ, რაც დონის როსტოვში გადმოიტანეს ვარშავის უნივერსიტეტი გერმანელთა ძალების მიერ პოლონეთის დედაქალაქის დაპყრობის საფრთხის გამო. მხოლოდ 1927 წელს პროფესორ ვიქტორ ხმელენსკისა და ვ. ვერშკოვის ინიციატივით ქალაქის ხელისუფლებამ გამოყო ბოტანიკური ბაღისთვის 74,11 ჰა მიწის ნაკვეთი. მისი მთავარი დანიშნულება იყო სტეპში სხვადასხვა რეგიონიდან გადმოტანილი მცენარეების აკლიმატიზაცია. 

ბოტანიკური ბაღის მოწყობაში მონაწილეობდა ათასობით როსტოველი. ყველა სამუშაო მიმდინარეობდა ხელით. 1929 წელს დაწყებული სამუშაოები დასრულდა 1933 წელს. უკვე ამავე პერიოდში დაიწყო დეკორატიული, ტექნიკური და სხვა კულტურების შეგროვება. 1940 წლისათვის კოლექცია მოიცავდა ათასზე მეტ მცენარის ჯიშს. ბტანიკური ბაღის საერთო ფართობია 269,5 ჰა, საიდანაც 100 ჰა უკავია დენდრარიუმს, 7 ჰა - ორანჟერეას, ხოლო 32 ჰა - სანერგეს.

მეორე მსოფლიო ომის დროს პრაქტიკულად სრულიად განადგურდა ბტანიკური ბაღი. ომის შემდეგ მთელი ბოტანიკური ბაღი და კოლექცია აღადგინეს. 

ამჟამად ბოტანიკური ბაღი წარმოადგენს სახელმწიფო ბიუჯეტზე მყოფ სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის სასწავლო-სამეცნიერო განყოფილებას. 

## კოლექცია 
სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ბოტანიკური ბაღი ერთ-ერთი უდიდესი საუნივერსიტეტო ბაღია რუსეთში. მის კოლექციაში შედის ხეების 6 500 სახეობა. 

განსაკუთრებით აღსანიშნავია 90 წლის 25 მეტრიანი მუხა, ბზა, კოწახური, გინკგო, ღვია, ქაცვი. ორანჟერეის კოლექციაში გვხვდება აგავა, ფიკუსი, სამოთხის ბანანი, ფინიკის პალმა და ბამბუკი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 
* Информация на сайте СБСР 

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსეთის ბოტანიკური ბაღები
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
რეზნიჩენკოს სახლი

**რეზნიჩენკოს სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი № 47). აგებულია XIX საუკუნის 90-იან წლებში, სავარაუდოდ იგი იყო ავგუსტინელთა სასტუმრო სახლი. შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
პუშკინის ქუჩისა და ოსტროვსკის შესახვევის გადაკვეთაზე მდებარე სახლი ააშენეს XIX საუკუნის 90-იან წლებში. თავდაპირველად იგი ეკუთვნოდა კ. ს. რეზნიჩენკოს. მოგვიანებით სახლმა ბევრი მფლობელი გამოიცვალა. ძირძველი მოსახლეობის თქმით სახლი აგებული იყო ავგუსტინელებისათვის, მაგრამ ისინი აქ არასოდეს არ ყოფილან. სამაგიეროდ იმყოფებოდნენ სხვადასხვა მაღალი თანამდებობის პირები.

1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია და იგი გადაეცა ჩრდილოეთ კავკასიის სამხედრო ოლქს. სახლში მდებარე ოთახები მფლობელობაში გადაეცათ წითელი არმიის უმაღლეს ოფიცრებს.

## არქიტექტურა 
რეზნიჩენკოს სახლი ორსართულიანი ნაგებობაა და აგებულია ნეობაროკოს სტილში. ნაგებობის მთავარი ფასადი გადის პუშკინის ქუჩის მხარეს. ნაგებობის ჰორიზონტალური დანაწილება მიიღწევა სართულთშორისი ზოლურებით და კარნიზებით. პირველი სართულის ფასადი რუსტირებულია. ფანჯრის ღიობები პირველ სართულზე სწორკუთხაა, მეორეზე კი ნახევარწრიული და გაფორმებულია დეკორატიული თამასებით. მეორე სათულის ფანჯრები სრულდება დეკორირებული სანდრიკებით. შენობის ფასადი სრულდება ატიკებით და ფრონტონებით. მეორე სართულზე მცირე აივანია. სახლს თითქმის არ შეუცვლია თავდაპირველი იერ-სახე და შემორჩენილია ძველი გაფორმებით.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სრაბიონოვის სახლი

**სრაბიონოვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ტემერნიკის ქუჩისა და გაზეთის შესახვევის გადაკვეთაზე. აგებულია 1910-იან წლებში არუთიუნ ზაკიევის პროექტის მიხედვით. თავდაპირველად სახლი ეკუთვნოდა ს. სრაბიონოვის და მასში განთავსებული იყო სასტუმრო „პეტროგრადი“. 1925 წლის მონაცემებით შენობაში განტავსებულია სასტუმრო „Деловой двор“. 1940-იანი წლებიდან სასტუმროს ეწოდა სახელი „დონი“. თანამედროვე ეტაპზე შენობაში განთავსებულია სარბიტრაჟო სააპელაციო სასამართლო. 2009-2013 წლებში სრაბიონოვის სახლს ჩაუტარდა კაპიტალური რემონტი. შენობას აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## არქიტექტურა 
სრაბიონოვის ოთხსართულიანი სახლი მდებარეობს ტემერნიკის ქუჩისა და გაზეთის შესახვევის გადაკვეთაზე. ფასადები, რომელიც გადის ორივე ქუჩაზე, გააჩნიათ სიმეტრიული კომპოზიცია. კუთხის ფასადი გამოყოფილია ერკერებით. თავისუფალი ორდერი ბოლოვდება ატიკებით, რომელთაც გააჩნიათ თაღოვანი კონფიგურაცია. კუთხის ორდერი ბოლოვდება ატიკებით, რომელსაც ამშვენებს ვარდულებით, ყვავილოვანი ორნამენტებით და ბოძკინტებით, რომელიც თავის მხრივ გაფორმებულია დეკორატიული ფიალებით და ბურთებით. ფასადის პირისახის არქიტექტურულ მხატვრულ გაფორმებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ფორმით ერთმანეთისაგან განსხვავებული აივნები (მრგვალები და სწორკუთხედები). ფასადები შემკულია რელიეფური ფორმებით და თაბაშირის ფიგურებით. მთავარი შესასვლელი განთავსებულია გაზეთის შესახვევის მხრიდან და გადაწყვეტილია თაღისებურ ფორმაში. თაღის ცენტრალურ ნაწილში განთავსებულია ქალის ნიღაბი, ხოლო მის ორივე მხარეს ჰორელიეფური ქიმერები.

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
თბილისის ტროლეიბუსი

**თბილისის ტროლეიბუსი** — დახურული ტროლეიბუსის სისტემა თბილისში.
## ისტორია
ტროლეიბუსმა თბილისში ფუნქციონირება დაიწყო 1937 წლის 30 მარტს. პირველი ხაზი მიემართებოდა დინამოს სტადიონიდან პლეხანოვის გამზირის გავლით მარქსის მოედნამდე. 1938 წელს ტროლეიბუსის ხაზი ამოქმედდა რუსთაველის გამზირზე. თავდაპირველად გამოიყენებოდა საბჭოთა, იაროსლავლის ქარხნის მოდელები. 1955 წლიდან შემოიტანეს ჩეხური „შკოდას“ ტროლეიბუსები. მან მაქსიმალურ ზომას მიაღწია 1986 წელს. ამ მომენტისთვის ქალაქში მოქმედებდა ტროლეიბუსის 21 ხაზი, სიგრძით 215 კმ და 225 ტროლეიბუსით. 1955-1990 წლებში ტროლეიბუსს წლიურად 53 მილიონი მგზავრი გადაჰყავდა, 1997 წელს კი მხოლოდ 15 მილიონი. 1999 წლიდან თბილისმა ათენიდან მიიღო 37 მეორადი ტროლეიბუსი ЗиУ-9. თბილისის ტროლეიბუსის უკანასკნელი 4 მარშრუტი ლიკვიდირებულ იქნა 2006 წლის 4 დეკემბერს.

## დეპოები
თბილისის ტროლეიბუსის პირველი დეპო შეიქმნა ტრამვაის №1 დეპოს (დეპო „მუშთაიდი“) ტერიტორიაზე, მის ტრამვაი-ტროლეიბუსების შეთავსებულ დეპოდ გადაკეთებით, 1937 წელს.
მოგვიანებით ასევე მოხდა ტრამვაის №2 დეპოს (დეპო „ისანი“) ანალოგიურად გადაკეთება შეთავსებულ დეპოდ. 1986 წელს თბილისის ტრამვაი-ტროლეიბუსების №1 შეთავსებული დეპო თევდორე მღვდლის ქუჩაზე (იგივე დეპო „მუშთაიდი“, დინამოს სტადიონთან ახლოს) გაუქმდა და მის ნაცვლად გაიხსნა ტრამვაის №1 დეპო ავჭალაში, ხოლო ტროლეიბუსების №1 დეპო ქავთარაძის ქუჩაზე.
ტროლეიბუსების ორივე დეპო გაუქმდა ერთდროულად, სისტემის გაუქმებასთან ერთად 2006 წლის 4 დეკემბერს.

## საქართველოს ტროლეიბუსის სისტემების სია
* ბათუმი (გაუქმებულია)
* გორი (გაუქმებულია)
* ზესტაფონი (შეწყდა მშენებარე)
* ზუგდიდი (გაუქმებულია)
* თბილისი (გაუქმებულია)
* ოზურგეთი (გაუქმებულია)
* რუსთავი (გაუქმებულია)
* სამტრედია (გაუქმებულია)
* სოხუმი (მოქმედია)
* ფოთი (გაუქმებულია)
* ქობულეთი (შეწყდა მშენებარე)
* ქუთაისი (გაუქმებულია)
* ცხინვალი (გაუქმებულია)
* ჭიათურა (გაუქმებულია)

## ლიტერატურა
*

## რესურსები ინტერნეტში
*  თბილისის ЗиУ-9 მოდელის ტროლეიბუსები
* თბილისის ტროლეიბუსების მოძრავი შემადგენლობის მონაცემთა ბაზა და ფოტოები
* თბილისის ელექტრო ტრანსპორტის სქემა (1986)

კატეგორია: თბილისის ტრანსპორტი
კატეგორია:ტროლეიბუსის სისტემები საქართველოში‎
მელკონოვ-ეზეკოვის სახლი

**მელკონოვ-ეზეკოვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობდა დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ვოროშილოვის  პროსპექტის გადაკვეთაზე. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში მოდერნის სტილში.  ოქტომბრის რევოლუციის პერიოდში შენობა დაანგრიეს.

## ისტორია 
XIX საუკუნის ბოლოს დიდი სადოვაიის ქუჩისა და დიდი პროსპექტის (ამჟამად ვოროშილოვის პროსპექტი) გადაკვეთაზე ააშენეს სახლი, რომლის მფლობელი იყო ნახიჩევანელი მოვაჭრეთა ოჯახის ცნობილი წარმომადგენელი გავრილ მელკონოვ-ეზეკოვი, რომელსაც მოსახლეობა „მეფის შალს“  უწოდებდა. 

სახლის მშენებლობასთან დაკავშირებულია ქალაქური ლეგენდა მეცხენე კარაპეტ ჩერნოვსა და შალის მწარმოებელ მელკონოვ-ეზეკოვის დავის შესახებ. იმის გასაგებად თუ რომელი უფრო მდიდარი იყო მათ გადაწყვიტეს აეშენებინათ სახლები დიდი სადოვაიის ქუჩისა და დიდი პროსპექტის გადაკვეთაზე ერთმანეთის პირდაპირ. კამათში გაიმარჯვებდა ის ვისი სახლიც იქნებოდა ბრწყინვალე. თავდაპირველად სახლები იყო სამსართულიანი, მაგრამ როდესაც დონის როსტოვში დაიწყო მშენებლობის ბუმი, ორივე მეწარმემ გადაწყვიტა სახლისთვის დაეშენებინათ კიდევ ორი სართული. შედეგად  მელკონოვ-ეზეკოვის სახლი გუმბათის წყალობით რამდენიმე მეტრით მაღალი აღმოჩნდა. ჩერნოვმა გუმბათის დადგმა ვეღარ შეძლო. სამაგიეროდ მან დაამატა სვეტები, რის გამოც ადგილობრივი მოსახლეობა მას უწოდებდა სახლს „სვეტებით სახურავზე“. 

ორივე სახლი აგებული იყო ეკლექტიკის სტილში. XX საუკუნის დასაწყისში კი გადააკეთეს მოდერნის სტილში. 

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მელკონოვ-ეზეკოვის სახლის პირველ სართულზე მოქმედებდა კინოთეატრი „კოლიზეუმი“. კინოთეატრის სცენაზე 1920-იან წლებში გამოვიდა პოეტი სერგეი ესენინი. 

მეორე მსოფლიო ომის დროს შენობას დაეცა ავიაბომბი და ნაწილობრივ დაინგრა. ომის შემდგომ სახლი მთლიანად დაანგრიეს, მისი აგურის მასალები გამოიყენეს მის ადგილზე აგებული საცხოვრებელი სახლის მშენებლობისთვის. 1953 წლიდან 2000-იანი წლების ბოლომდე ახალ შენობაში განთავსებული იყო კინოთეატრი „Буревестник“.  ამჟამად ამ შენობაში მოქმედებს რუსეთის პრეზიდენტის სრულუფლებიანი წარმომადგენელი სამხრეთის ფედერალურ ოლქში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Дом Мелконова-Езекова — место отдыха городской интеллигенции . Все памятники архитектуры.
* Архитектура Ростова-на-Дону. Часть 2-я. Дома Чернова и Мелконова-Езекова
* Дом Мелконова-Езекова

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სანაგა

**სანაგა** () (ზედა დინებაში **ჯერემი** (დიერემი) ) — მდინარე კამერუნის ცენტრალურ ნაწილში. მიედინება სანაპირო, ცენტრალური, აღმოსავლეთის და ადამავის რეგიონების ტერიტორიებზე.

## მორფომეტრია 
წარმოქმნილია მდინარე ჯერემის და მდინარე ლომის ერთმანეთთან შეერთების შემდეგ. მდინარის სიგრძე ჯერემთან ერთად შეადგენს 918 კმ-ს, ხოლო მის გარეშე 525 კმ-ს. წყალშემკრები აუზის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 130—135 ათას კმ²-ს.

## სამეურნეო გამოყენება 
მდინარე სანაგას კვეთს რამდენიმე მთავარი სარკინიგზო ხაზი და ავტომაგისტრალი.

1891 წელს ქალაქ ედეაში მდინარე სანაგაზე გერმანელმა კოლონიზატორებმა ააშენეს ხიდი, მოგვიანებით ასევე აშენდა სარკინიგზო ხიდი; ეს ხიდები მდინარე სანაგაზე სანაპირო რეგიონში დიდი ხნის განმავლობაში (1980-იან წლებამდე) იყვნენ ერთადერთები. ასევე ქალაქ ედეადან სიახლოვეს მდინარე სანაგაზე მდებარეობს ჰიდროელექტროსადგური, რისი საშუალებითაც ქალაქი ედეა გახდა პირველი ელექტროფიცირებული ქალაქი კამერუნში.

ქალაქ ედეას ქვემოთ მდინარე სანაოსნოა. კაშხალი და წყალსაცავი ქალაქ მბაკაუსთან არეგულირებს მდინარეულ ჩამონადენს.

## დასახლებული პუნქტები 
მდინარის ნაპირების გასწვრივ მდებარეობს ბევრი დასახლებული პუნქტი, რომელთაგან ყველაზე უფრო დიდია შესართავიდან დაახლოებით 70 კმ-ში მდებარე ქალაქი ედეა.

## სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის მდინარეები
პარნამირინი (პერნამბუკუ)

**პარნამირინი** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 392 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 224 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.72 კმ²-ზე. ფართობი 2 621 127 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერნამბუკუ
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი, 2010 წლის აღწერის მონაცემები*
*[Ranking decrescente do IDH-M dos municípios do Brasil](https://web.archive.org/web/20091003103229/http://www.pnud.org.br/atlas/ranking/IDH-M%2091%2000%20Ranking%20decrescente%20(pelos%20dados%20de%202000).htm)

კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
NGC 7635

[მინი|მარჯვნივ|NGC 7635.გადაღებულია [ედუინ ჰაბლი|ჰაბლის კოსმოსური ტელესკოპით.]]

**NGC 7635**, აგრეთვე ცნობილი როგორც ბუშტის ნისლეული, Sharpless 162 ან Caldwell 11 — H II რეგიონის ემისიური ნისლეული კასიოპეას თანავარსკვლავედის მიმართულებით. მდებარეობს ღია ვარსკვლავთგროვა მესიე 52-თან ახლოს. „ბუშტს“, 8.7 ვარსკვლავიერი სიდიდის მქონე მასიური, ახალგაზრდა ვარსკვლავის — SAO 20575 (BD+60°2522)-ის ვარსკვლავური ქარი წარმოქმნის. ნისლეული იმ გიგანტურ მოლეკულურ ღრუბელთან ახლოსაა, რომელიც მის გაფართოებას მოიცავს. ობიექტი 1787 წელს, უილიამ ჰერშელმა აღმოაჩინა. მიჩნეულია, რომ BD+60°2522-ის მასა, 44-ჯერ აღემატება მზის მასას.

## მოყვარულთა დაკვირვებები
8 ან 10 ინჩიანი (250 მმ) ტელესკოპით, ნისლეული ხილვადია, თუმცა, როგორც უკიდურესად მკრთალი და დიდი გარსი ვარსკვლავის გარშემო, ხოლო 16-18 ინჩიანი (460 მმ) ტელესკოპით, შესაძლებელია იმის შემჩნევა, რომ ნისლეულს უსწორმასწორო, წაგრძელებული ფორმა აქვს.

NGC 7635, ახალი საერთო კატალოგის სიაშია შეტანილი.

## რესურსები ინტერნეტში
* NGC7635 The Bubble Nebula
* Bubble Nebula at Constellation Guide
* APOD December 20th 2016

## სქოლიო
კატეგორია:ნისლეულები
დავიდ პოსიადლო

thumb|right|დავიდ პოსიადლო კონცერტის დროს ფესტივალზე Rocket Festiwal ვარშავაში (2014)
**დავიდ პოსიადლო** (; დ. 23 მაისი 1993, დომბროვა-გურნიჩა, სილეზიის სავოევოდო, პოლონეთი) — პოლონელი მომღერალი და კომპოზიტორი. მოღვაწეობს ჯგუფში Curly Heads. მისმა სინგლმა „W dobrą stronę” გაყიდვებისთვის სამჯერ მიიღო პლატინის დისკი.

## საკონცერტო ტურნეები
* 2013–2014: Comfort and Happiness Tour
* 2016: Son of Analog Tour
* 2016: Andante Cantabile Tour
* 2018: Małomiasteczkowa Trasa
* 2019: Wielkomiejski Tour
* 2020-2021: Leśna Muzyka
* 2022: Postprodukcja Tour

## რესურსები ინტერნეტში
* კლიპი: Trojkaty i Kwadraty (პოლ.) www.youtube.com.
* კლიპი: Powiedz mi, ze nie chcesz (პოლ.) www.youtube.com.

კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1993
კატეგორია:პოლონელი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მელა კოტელუკი

[thumb|right|მელა კოტელუკი ფესტივალზე [Woodstock 2015 წელს]]
**მელა კოტელუკი** ( – *მალვინა კოტელუკი*; დ. 3 ივლისი 1985, სულეხუვი, პოლონეთი) — პოლონელი მომღერალი.

## ბიოგრაფია
მელა კოტელუკმა სიმღერა დაიწყო როგორც გუნდის მომღერალმა და საკუთარი კარიერის დასაწყისში თანამშრომლობდა Scorpions-თან და გაბრიელ კულკასთან. 2003 წელს მეორე ადგილი დაიკავა შეჯიბრში „Pamiętamy o Osieckiej“. 2012 წელს გამოსცა თავისი სადებიუტო ალბომი Spadochron. 2013 წელს მიიღო Fryderyk-ის ორი ჯილდო ნომინაციებში: წლის აღმოჩენა და წლის ხელოვანი.

## რესურსები ინტერნეტში
* კლიპი: Wielkie Nieba (პოლ.) www.youtube.com.
* კლიპი: Melodia Ulotna (პოლ.) www.youtube.com.

კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1985
კატეგორია: პოლონელი მომღერლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ლუქსემბურგის დაყოფა

მინი|ლუქსემბურგის დაყოფის რუკა.
1659-1839 წლებში **ლუქსემბურგის დაყოფა** სამჯერ მოხდა. ამ სამი დაყოფის შედეგად ლუქსემბურგის ტერიტორია 10,700 კმ²-დან 2,586 კმ²-მდე შემცირდა. წართმეული ტერიტორიები დღეს ბელგიის, საფრანგეთის და გერმანიის შემადგენლობაში შედის.

სამივე მეზობელ ქვეყანას ჰქონდა ლუქსემბურგის ანექსიის მცდელობა ასევე საპირისპიროდ იყო მოძრაობა ისტორიულად დაკარგული ტერიტორიების დასაბრუნებლად თუმცა არცერთი დასრულდა წარმატებით.

## პირველი დაყოფა 
ლუქსემბურგის ტერიტორიის პირველი გაყოფა მოხდა 1659 წელს, როდესაც ლუქსემბურგის საჰერცოგო იმყოფებოდა ესპანეთთან პირად კავშირში. პირველი ფრანგულ-ესპანური ომის დროს საფრანგეთმა და ინგლისმა ესპანური ნიდერლანდის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი დაიპყრეს. პირენეს ზავით საფრანგეთს გადაეცა ლუქსემბურგის ციხე-სიმაგრეები: სტინეი, თონვილი, მონმედი და მათი შემოგარე ტერიტორიები.

საფრანგეთის მიერ, ლუქსემბურგისთვის წართმეული ტერიტორია წარმოადგენდა 1060 კმ²-ს.

## მეორე დაყოფა 
1795 წელს, ფრანგული რევოლუციური ომების დროს, საფრანგეთმა ლუქსემბურგის ანექსია მოახდინა და ფორეს დეპარტამენტად გამოაცხადა. ნაპოლეონის დამარცხების შემდეგ, 1814 წლის პარიზის ხელშეკრულებით ლუქსემბურგი საფრანგეთისგან განთავისუფლდა, თუმცა მისი სტატუსი უნდა განსაზღვრულიყო იმავე წლის ვენის კონგრესზე. კონგრესზე გადაწყდა, რომ ლუქსემბურგის სტატუსი უნდა ყოფილიყო დიდი საჰერცოგო და ორანის დინასტია მიიღებდა ისტორიული ნიდერლანდების ტერიტორიებზე უფლებებს (მათ შორის ლუქსემბურგზეც), თუმცა პრუსიამ ბიტბურგი დასავლეთი საზღვრის გასაძლიერებლად მოითხოვა, რაზეც წინააღმდეგობა არ გაუწევიათ.

ამ ცვლილებით ლუქსემბურგმა დაკარგა  2,280 კმ². პრუსიას გადაეცა შემდეგი ქალაქები: ნოიერბურგი, სენ-ვიტი, შლაიდენი და ვაკსვაილერი. მთლიანოვბაში ამ ტერიტორიების მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 50.000 ადამიანს.

## ლიტერატურა 
* 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:საერთაშორისო სამართალი
კატეგორია:პოლიტიკური ისტორია
კატეგორია:ლუქსემბურგის ისტორია
აბდულჰამით გიული

**აბდულჰამით გიული** (; 12 მარტი 1977, ნიზიფი, გაზიანთეფი, თურქეთი) — თურქი პოლიტიკოსი, სამართლიანობისა და განვითარების პარტიის ყოფილი გენერალური მდივანი და გაზიანთეფის დეპუტატი.

## ადრეული ცხოვრება და კარიერა 
გიული დაიბადა 1977 წლის 12 მარტს გაზიანთეფის, ნიზიფის რაიონში. მამამისი ჯემილი, ხოლო დედამისი სალიჰაა. დაწყებითი განათლება ნიზიფი სკოლაში, ხოლო საშუალო განათლება სასულიერო *იმამ ჰათიფის* სკოლაში მიიღო. სწავლის პერიოდში აქტურად იყო ჩართული სხვადასხვა ახალგაზრდულ ორგანიზაციებში. უმაღლესი განათლება ანკარის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე მიიღო. მისი სხვადასხვა ნაშრომი, რომელიც ეროვნულ პოლიტიკას ეხებოდა, დაიბეჭდა ისეთ გაზეთებში, როგორიცაა „Milli Gazete“, „Star Gazetesi“, „Gençlik Dergisi“ და „Edebiyat Ortamı“. ასევე მუშაობდა საქველმოქმედო ორგანიზაციებში.

## პოლიტიკური კარიერა 
მუშაობდა კეთილდღეობისა და სათნოების პარტიის ანკარაის პროვინციის ახალგაზრდულ ორგანიზაციებში, როგორც საბჭოს წევრი. 2001—2003 იყო კეთილდღეობის პარტიის თავმჯდომარის მოადგილე. 2003—2010 წლებში, ამავე პარტიის პოლიტიკური საბჭოს წევრი იყო. 2010 წლის ნოემბრიდან 2012 წლამდე, „ხალხის ხმის პარტიის“ დამფუძნებელი წევრი იყო.

2012 წელს, როდესაც „ხალხის ხმის პარტიამ“ სგპ-თან შეირწყა, 2012 წლის 30 სექტემბერს სგპ-ს რიგგარეშე სხდომაზე, გიული სგპ-ს წევრად აირჩიეს. 2015 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე, გიული გაზიანთეფიდან სგპ-ს დეპუტატი გახდა. 2014 წლის 13 სექტემბერის სგპ-ს ყრილობაზე, გიული პარტიის გენერალურ მდივნად აირჩიეს.

## პირადი ცხოვრება 
აბდულჰამით გიული დაოჯახებული და 3 შვილი ჰყავს. მუშაობს თავისუფალ ადვოკატად.

## რესურსები ინტერნეტში
* თურქეთის პარლამენტის ოფიციალური ვებ-გვერდი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1977
კატეგორია:თურქი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:თურქეთის დიდი ეროვნული ასამბლეის XXVI მოწვევის წევრები
კატეგორია:თურქეთის დიდი ეროვნული ასამბლეის XXVIII მოწვევის წევრები
ჯეიმი ლინ სპირსი

**ჯეიმი ლინ სპირსი** ( დ. 4 აპრილი, 1991) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი. მომღერალ ბრიტნი სპირსის უმცროსი და. იგი ცნობილია ზოი ბრუკსის როლით Nickelodeon-ის კომედიურ სერიალში *Zoey 101*, რომელშიც მან ითამაშა 2005 წლიდან 2008 წლამდე.

## დისკოგრაფია 
### გაფართოებული თამაშობს 
### ცალკეული 
## ჯილდოები და ნომინაციები 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:ამერიკელი ქალი მომღერლები
კატეგორია:ბრიტნი სპირსი
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სოლოდოვის სახლი

**სოლოდოვის სახლი** () — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს გაზეთის შესახვევში (სახლი 47) . აგებულია XIX საუკუნეში არქიტექტორ ნიკალაი დოროშენკოს მიერ. სოლოდოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონული მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

## ისტორია 
1880-იან წლებში სახლის ტერიტორია გაფართოვდა და გახდა ორსართულიანი. გაფართოებული შენობის პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ნიკალაი დოროშენკო. სახლის მფლობელი იყო ხორბალსაფქვავი ფაბრიკის მეპატრონე ფ. სოლოდოვი. XX საუკუნის დოკუმენტების მიხედვით სახლი ითვლებოდა სოლოდოვის ცოლის ეკატერინე ნიკოლოზის ასული სოლოდოვას კუთვნილებად. მოგვიანებით შენობაში განათავსეს „განათლების მუშაკთა სახლი“, რომელსაც ასევე ეწოდებოდა „მასწავლებელთა სახლი“. შენობაში ამავდროულად იყო დიდი ბიბლიოთეკა, რომელსაც იყენებდნენ მასწავლბლები და მოსწავლეები.

## არქიტექტურა 
სოლოდოვის სახლი აგებულია ეკლექტიკის სტილში. იგი პრაქტიკულად სართულნახევრიანია. პირველი სართული ნახევრად სარდაფშია განთავსებული. ზედა სართულის ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია სწორკუთხა ფორმის სანდრიკებით. ფანჯრის ქვემოთ მდებარე ნიშა კი - ვარდულებით. ნაგებობას გააჩნია სხვენი, რომელიც სრულდება ორი ოთკუთხა დაშენებით. სახლი არის თაბაშირით გალესილი. ნახევარწრიული ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია მარტივი თამასებით. პარაპეტს აქვს მეტალის გაფორმება.სახლის კედლები, სხვენი და ფანჯრის მიმდებარე ტერიტორიები უხვადაა დატვირთული მასკარონებით (ადამიანის თავის გამოსახულებიანი ჰორელიეფებით), რომლებიც დამზაადებულია ციხესიმაგრის ქვით და კრონშტეინებით, რომლებიც ასევე გვხვდება ატიკების გაფორმებაშიც. სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობის გამო სახურავი რამდენიმეჯერ გამოუცვალეს. ამჟამად პირველი ნახევრად სარდაფის ფანჯრები და კარებები ამოქოლილია.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ემბერ როუზი

**ემბერ როუზი** (დაბადების სახელი **ემბერ ლევონჩუკი**; დ. 21 ოქტომბერი, 1983) — ამერიკელი მოდელი, რეპერი, მსახიობი და მოდის დიზაინერი.

ემბერ ლევონჩუკი დაიბადა 1983 წლის 21 ოქტომბერს პენსილვანიის შტატის ქალაქ ფილადელფიაში. მამა მიქაელ ლევონჩუკი და დედა, დოროთი როუზი. მამა არის წარმოშობით ირლანდიელი და იტალიელი. დედა არის კაბოვერდელი და დედის მხრივ შოტლანდიური წარმოშობის, აიშირიდან. მას ჰყავს ერთი ძმა, სახელად ანტონიო ჰიულეტი. როუზი გაიზარდა სამხრეთ ფილადელფიაში. 15 წლის ასაკში, ემბერ როუზმა დაიწყო გაშიშვლება, ფსევდონიმით „Paris“, რათა უზრუნველყო მისი ოჯახი მშობლების განქორწინების შემდგომ.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1983
კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები
კატეგორია:იტალო-ამერიკელები
კატეგორია:შოტლანდიელი ამერიკელები
კატეგორია:ამერიკელი რეპერები
კატეგორია:ამერიკელი მოდელები
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები