open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მარინე მაჩაბელი

**მარინე მაჩაბელი** (დ. 1899, თბილისი — გ. 1986, რომი) — ქართველი ჰუმანიტარი, გაიზარდა მიხეილ მაჩაბლისა და ანა (ანეტა) გიორგის ასული ქსნის ერისთავის (1864-1934) ოჯახში. 

მიშო მაჩაბელი გახლდათ ნამდვილი სახელმწიფო მრჩეველი. რედაქტორობდა გაზეთს „ზაკავკაზიე“; იყო 1917 წელს გამართული საქართველოს ეროვნული ყრილობის დელეგატი, ხოლო შემდგომში ეროვნული საბჭოს წევრი ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიიდან; სათავეში ედგა საბჭოს სარწმუნოებათა კომისიას; მონაწილეობდა ეროვნულ-დემოკრატული პარტიისგან გამოყოფილი დამოუკიდებელი ნაციონალ-დემოკრატიული საპარლამენტო ფრაქციის ჩამოყალიბებაში, რომლის ბაზაზეც წარმოიშვა საქართველოს ეროვნული (იგივე მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული) პარტია.

მიხეილ მაჩაბელსა და ანა ერისთავს სამი შვილი შეეძინათ: მარინე, ელისაბედი, იგივე ლიზა და ვახტანგი. საქართველოს 1921 წლის ოკუპაციის შემდეგ სამივე ემიგრაციაში გაემგზავრა. 1910-იან წლებში ევროპაში მცხოვრები ქართველების ერთი ნაწილი საქართველოში მონარქიის აღდგენის მომხრე იყო. ამ იდეის განხორციელების მიზნით პროგერმანული ორიენტაციის ქართველმა მოღვაწეებმა  - გიორგი მაჩაბელმა, მიხეილ წერეთელმა, ლეო და გიორგი კერესელიძეებმა და სხვებმა, რომლების შედიოდნენ ბერლინში მოქმედ საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტში, მოლაპარაკება გამართეს გერმანიის ხელისუფლებასთან. მათი მიზანი იყო გერმანელი პრინცის იოახიმის, კაიზერ ვილჰელმ II-ის უმცროსი ვაჟისა და რომელიმე ქართველი პრინცესას დაქორწინებით  ქართული მონარქიული წყობის დაბრუნება. ამ მნიშვნელოვანი პოლიტიკური მისიისთვის კი, თავისი გამორჩეული მშვენიერების გამო, მარინე მაჩაბლის კანდიდატურა შეარჩიეს. 

ეს გეგმა კარგად ასახავს იმას, თუ როგორი ახლო ურთიერთობა იყო საქართველოს არისტოკრატიასა და გერმანიას შორის და როგორი მოლოდინი იყო იმისა, რომ პირველ მსოფლიო ომში გერმანია გაიმარჯვებდა. თუმცა ამ პროექტს განხორციელება არ ეწერა. 1918 წლის 26 მაისს საქართველოს სახელმწიფო აღდგა, როგორც დემოკრატიული რესპუბლიკა, ხოლო, 11 ნოემბერს გერმანული მონარქია დაემხო.  პრინცმა იოახიმმა ჰოლანდიაში დაიდო ბინა, მარინა მაჩაბელი კი ცოლად გაჰყვა ფრანჩესკო ფრანზონის, იტალიის კონსულს საქართველოში და რომში დასახლდა. 

შალვა მაღლაკელიძის მოგონებებიდან: „მარინეს დარჩა ორი ვაჟიშვილი... ამ ომის დროს დიპლომატიურ სამსახურში იყვნენ, ერთი შვეიცარიაში იტალიის წარმომადგენლად და მეორე - ავღანისტანში. რადგანაც მარინეს ხელში იყვნენ გაზრდილნი, ქართველობდნენ კიდეც“.

მართალია გერმანულ-ქართული სამეფო ოჯახის იდეამ ხორცი ვერ შეისხა, მაგრამ მარინა მაჩაბლის სახელი ემიგრაციაში მყოფმა გამომგონებელმა და ქიმიკოსმა გიორგი მაჩაბელმა თავის მიერ შექმნილი სუნამოთი უკვდავყო.

საქართველოს არშემდგარი დედოფლის, მარინა მაჩაბლისადმი მიძღვნილი სუნამო „საქართველოს დედოფალი“  ჩასხმული იყო ჯვრიანი ოქროს გვირგვინის ფორმის ფლაკონში. ეს გახლდათ პირველი სუნამო, რომელიც გიორგი მაჩაბელმა დაამზადა და მის სუნამოებს შორის ყველაზე პოპულარული აღმოჩნდა. ამერიკული საზოგადოება სუნამოთი აღფრთოვანებული იყო.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 1899
კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
კატეგორია:ქართველი ჰუმანიტარები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:რომში გარდაცვლილები
ვაჟა დურგლიშვილი

**ვაჟა დურგლიშვილი**  (დ. 9 მაისი, 1948, დაბა ახალგორი, ახალგორის რაიონი)  — ქართველი კომპოზიტორი. მოყვარული მხატვარი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1990). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2017).

1968-1973 წლებში სწავლობდა თბილისის საესტრადო სასწავლებელში, ხოლო 1979-1983 წლებში - თბილისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში მუსიკა-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. 1972 წლიდან იყო თბილისის პიონერთა სასახლის პედაგოგი. თანამშრომლობს საესტრადო ანსამბლებთან: „ორერა“, „დიელო“, „რერო“, „ციცინათელა“, „ლალე“, „ჯორჯია“. ვაჟა დურგლიშვილის საბავშვო სიმღერები შედის ანსამბლების - „მზიური“, „მთიები“, „ლახტი“, „ნერგები“, „ბასტი-ბუბუ“ რეპერტუარში; მისი თხზულებები: საესტრადო, საბავშვო სიმღერები (500-მდე), მიუზიკლი „თავქარიანები“ (2002, დაიდგა მუსიკალური კომედიისა და დრამის თეატრში, ლიბრეტო და რეჟისურა ზ. კახიანის), საბავშვო ოპერა-რევიუ „სათაგური“ (1982, ვაჟა-ფშაველას მიხედვით, ლიბრეტო გ. ჭიჭინაძის, რეჟისურა გ. დეისაძის, გადაღებულია კინო-ფილმი). კამერულ-ინსტრუმენტული: საფორტეპიანო, სავიოლინო, ფლეიტის, ქსილოფონის, არფის პიესები (2009-2010). 1975 და 1983 წელს ფირმა „მელოდიამ“, გამოსცა მისი ორი საავტორო ფირფიტა-გიგანტი, რომელთა ტირაჟმა მილიონს გადააჭარბა. გამოცემული აქვს 4 CD ალბომი: „პოპულარული სიმღერები“, „შენ გიმღერი“, „საბავშვო სიმღერები“, „სალაღობო“.
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია: ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2017)
ვ
თეაგენე

**თეაგენე** (; ძვ. წ. VII საუკუნე) — ბერძნული პოლისის მეგარის ტირანი. ძველი საბერძნეთის „უფროსი“ ტირანიის წარმომადგენელი. სავარაუდოდ, როგორც მხედართმავარმა პოპულარობა მოიპოვა ათენთან ომის დროს კუნძულ სალამინისთვის, სადაც მეგარელი ახალმოშენეები გადასახლდნენ. დემოსის მხარდაჭერაზე დაყრდნობით, რომელმაც მას პირადი დაცვა გამოუყო, ძვ. წ. VII საუკუნის შუა ხანებში ხელისუფლებას ჩამოაშორა მმართველი არისტოკრატია. თავისი ქალიშვილი მიათხოვა წარჩინებულ ათენელს — კილონს და ათენში ხელისუფლების ხელში ჩასაგდებად წარუმატებელი მცდელობის დროს ცდილობდა მისთვის დახმარება გაეწია. თეაგენეს უკავშირდება წყალსადენის აშენება, რომლის საშუალებითაც წყალი წყაროდან ქალაქის დიდ წყალსაცავში ჩაედინებოდა; ამ წყალსაცავის ნაშთები დღემდეა შემორჩენილი. ბოლოს იძულებული გახდა მეგარიდან გაქცეულიყო.

## სქოლიო 
კატეგორია:ძვ. წ. VII საუკუნის ბერძნები
კატეგორია:არქაული ტირანები
გაიოზ კანდელაკი

**გაიოზ კანდელაკი **  (დ. 27 ივნისი, 1945, თბილისი)  — ქართველი ხელოვნების მუშაკი. მუსიკალურ ღონისძიებათა დამაარსებელი და ორგანიზატორი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2018).

1967 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი  (ავტოინჟინერი), ხოლო 1976 წელს მოსკოვის ხელოვნების მუშაკთა კვალიფიკაციის ამაღლების ინსტიტუტი. 

1968-1971 წლებში დააარსა საქართველოს ახალგაზრდული შემოქმედების კლუბი, იყო მისი პრეზიდენტი. 1974-1977 წლებში  თეატრ „მეტეხი“-ს დირექტორი. 1978-1980 წლებში —  საკავშირო და საერთაშორისო ჯაზ-როკ ფესტივალის დამაარსებელი და ორგანიზატორი. 1989 წელს სსრკ-ში პირველი ჯაზ-ფესტივალის ორგანიზატორი (თბილისში, „Госконцерт“-თან ერთად). 1977-1982 წლებში საქართველოს ფილარმონიის დირექტორი. 1977-1982 წლებში — ჯაზ-ფესტივალის ჟიურის წევრი (თბილისი, ვარშავა, ზამოშნი, პოლონეთი). 1982-1987 წლებში თბილისის გრამფირფიტების ჩამწერი სტუდია „მელოდია“-ს დირექტორი. 1987-2006 წლებში თბილისის კოტე მარჯანიშვილის სახელობის დრამატული თეატრის გენერალური დირექტორი, პარალელურად მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის მთავარი კონსულტანტი, ამავე წლიდან მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის ხელოვნების საერთაშორისო ფესტივალის „საჩუქარი“ იდეის ავტორი, დამაარსებელი, პროდიუსერი. თბილისის ჯაზ-ფესტივალის ორგანიზატორი, „ისტერნ-პრომოუშენის“ მრჩეველი. 1997 წლიდან თბილისის მუნიციპალური სახელმწიფო ორკესტრის „ბიგ-ბენდი“-ს დამაარსებელი და მთავარი კონსულტანტი. 2006 წლიდან რადიო 104.3 „სინდიკატი“-ს მუსიკალური რეპერტუარის ავტორი. ვარშავის საერთაშორისო ფესტივალის „ჯაზ-ჯამბორეს“ ვერცხლის მედალის მფლობელი (1980).  

## ჯილდოები
*2000 — ღირსების ორდენი
*საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ხელოვნების მუშაკები
კატეგორია:დაბადებული  27 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული  1945
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გ
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1967)
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
თენგიზ უთმელიძე

**თენგიზ უთმელიძე **  (დ. 24 მაისი, 1938, თბილისი)  — ქართველი მოცეკვავე, ჟურნალისტი.  თბილისის საპატიო მოქალაქე (2018).

1966 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ჟურნალისტიკა).

ქართული ხალხური ცეკვები შეისწავლა ჯერ მ. რაქვიაშვილთან, შემდეგ თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლეში რევაზ  ჭოხონელიძის ხელმძღვანელობით. 1957 წლიდან ილიკო  სუხიშვილისა და ნინო რამიშვილის მიწვევით გახდა საქართველოს ხალხური ცეკვის ანსამბლის სოლისტი. განსაკუთრებული აღიარება მოუტანა ცეკვამ „ქართული“, რომელსაც ნინო რამიშვილთან ერთად ასრულებდა. 1962–1970 წლებში იყო „საქინფორმისა“ და გაზეთ „კომუნისტის“ სპეც კორესპონდენტი საზღვარგარეთ. ღვაწლი მიუძღვის „სუხიშვილების“ ანსამბლის ისტორიის შექმნაში. შექმნა ანსამბლის საგასტროლო ცხოვრების ამსახველი უნიკალური ფოტომატიანე. 1972–1974 წლებში მუშაობდა საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირში. 1974–1988  წლებში — საქართველოს სსრ უმაღლესი და სპეციალური განათლების სამინისტროში. 1988–1989 წლებში — სახალხო განათლების სამინისტროში. 1989–2001 წლებში საქართველოს სსრ კულტურის სამინისტროში. 2001 წლიდან არის საქართველოს ქორეოგრაფიულ მიოღვაწეთა საერთო–ეროვნული კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე, 2004 წლიდან თავმჯდომარე, პარალელურად საქართველოს თეატრის, კინოს, მუსიკისა და ქორეოგრაფიის მუზეუმში, ქორეოგრაფიული განყოფილების გამგე. ავტორია მრავალი პუბლიკაციის, რეპორტაჟის, მხატვრულ–დოკუმენტური ნოველის, ბროშურის; გადაღებული აქვს დოკუმენტური ტელეფილფილმი საქართველოს ცეკვის აკადემიური ანსამბლის გასტროლების შესახებ. არაერთი კონკურსისა და ფესტივალის მოთავე და ორგანიზატორია. 2005 წელს დააარსა „ქართული ქორეოგრაფიის დღე“ (ყოველწლიურად 11 ივნისი). მონაწილეობდა კინოფილმში „ეთერის სიმღერა“ (1956, აბესალომი, რეჟისორი სიკო დოლიძე). გასტროლები: მსოფლიოს 65 ქვეყანა ანსამბლთან ერთად.

## ჯილდოები
*1966 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
*1996 — ღირსების ორდენი  (ქართული ქორეოგრაფიული ხელოვნების განვითარებაში, მისი პოპულარულიზაციის საქმეში შეტანილი მნიშვნელოვანი წვლილისა, და ნაყოფიერი მოღვაწეობისათვის)
 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:ქართველი  მოცეკვავეები
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
თ
მაია მანია

**მაია მანია **  (დ. 1957, თბილისი)  — ქართველი არქიტექტორი, ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე.  არქიტექტურის ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი, პროფესორი.  თბილისის საპატიო მოქალაქე (2018).

გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიისა და ძეგლთა დაცვის კვლევის ეროვნული ცენტრის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი. მაია მანიას სამეცნიერო კვლევის სფეროა  თბილისის და სხვა ქართული ქალაქების საერო არქიტექტურა. თბილისის სამხატვრო აკადემიის არქიტექტურის განყოფილების ასოცირებული პროფესორი, 2005 წლიდან აკადემიაში მიჰყავს თბილისისა და სხვა ქართული ქალაქების არქიტექტურის ისტორიის კურსი. საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ფონდის ექსპერტ-არქიტექტორი. ბეთლემის უბნის კონსერვაციის გეგმა-ჩარევის სახელმძღვანელო პრინციპები, მეცნიერ-კონსულტანტი, პროექტი დაამუშავა ICOMOS  საქართველომ, UNESCO-ს კულტურული მემკვიდრეობის დივიზიის და ნორვეგიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს დაფინანსებით (2005).  

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კატეგორია:დაბადებული  1957
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
საქართველო-ევროკავშირის ასოცირების შეთანხმება

[300px|მინიატიურა|[საქართველო-ევროკავშირის ასოცირების შეთანხმება|საქართველოს ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულების რატიფიცირების ამჟამინდელი მდგომარეობა.]]**საქართველო-ევროკავშირის ასოცირების შეთანხმება** (სრულად *ასოცირების შესახებ შეთანხმება ერთი მხრივ ევროკავშირს და ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანებას და მათ წევრ სახელმწიფოებსა და  მეორე მხრივ, საქართველოს შორის*) — საქართველოს ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულება.

მოლაპარაკებები ასოცირების შესახებ შეთანხმებაზე ოფიციალურად დაიწყო 2010 წლის ივლისში და დასრულდა 2013 წლის ივლისში. შეთანხმების პარაფირება მოხდა 2013 წლის 29 ნოემბერს, აღმოსავლეთ პარტნიორობის ვილნიუსის სამიტის ფარგლებში. მას ხელი მოეწერა 2014 წლის 27 ივნისს ბრიუსელში (ძალაში შევიდა 2016 წლის 1 ივლისიდან). ამ შეთანხმების გაფორმების პერსპექტივა გაიხსნა აღმოსავლეთ პარტნიორობის ინიციატივით და ჩაანაცვლა 1996 წელს ხელმოწერილი პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმება.

ასოცირების შესახებ შეთანხმება არის საქართველოს ევროკავშირთან დაახლოების სამოქმედო გეგმა, რომელიც ქვეყნის პოლიტიკური, სოციალური და ეკონომიკური ცხოვრების თითქმის ყველა სფეროს მოიცავს.  ის, აგრეთვე, მოიცავს ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი ვაჭრობის სივრცის კომპონენტს (Deep and Comprehensive Free Trade Area - DCFTA) და ითვალისწინებს ევროკავშირთან დაახლოების მნიშვნელოვან კონკრეტულ მექანიზმებს.

ასოცირების შესახებ შეთანხმება მიზნად ისახავს ევროკავშირთან პოლიტიკურ ასოცირებასა და ეტაპობრივ ეკონომიკურ ინტეგრაციას. შეთანხმებაში აღიარებულია საქართველოს ევროპული მისწრაფებები და ევროპული არჩევანი, აღნიშნულია, რომ ის საერთო ღირებულებები, რომლებსაც ეფუძნება ევროკავშირი – დემოკრატია, ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვა და კანონის უზენაესობა ასევე წარმოადგენს პოლიტიკური ასოცირებისა და ეკონომიკური ინტეგრაციის ქვაკუთხედს. ასოცირების შესახებ ხელშეკრულება აღიარებს საქართველოს ევროპულ მისწრაფებებს.

შეთანხმებაში გამოხატულია სრული პატივისცემა საქართველოს დამოუკიდებლობის, სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობისა და საერთაშორისოდ აღიარებული საზღვრების ურღვეობის პრინციპების მიმართ. განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა კონფლიქტის შემდგომი რეაბილიტაციისა და შერიგებისადმი მიმართული ძალისხმევის ერთობლივ ხელშეწყობას. კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარება იქნება როგორც მხარეთა შორის, ასევე სხვა შესაბამის საერთაშორისო აქტორებთან, პოლიტიკური დიალოგის ერთ-ერთი მთავარი თემა (ასოცირების შესახებ შეთანხმების თავდაპირველი პროექტი არ ითვალისწინებდა ცალკე მუხლს კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარების თაობაზე და ეს მუხლი გაჩნდა საქართველოს მხრიდან მომლაპარაკებელი დელეგაციის ძალისხმევის შედეგად).
## სქოლიო
კატეგორია:ევროკავშირის ხელშეკრულებები
პისისტრატე

**პისისტრატე** (; დ. დაახლ. ძვ. წ. 600 — გ. ძვ. წ. 527) — ათენის ტირანი ძვ. წ. 560–527 წლებში (ხანგამოშვებით), ე.წ. უფროსი ტირანიის ერთ-ერთი ყველაზე გამოკვეთილი წარმომადგენელი. არისტოკრატიული საგვარეულო, რომელსაც მიეკუთვნებოდა პისისტრატე, წარმოშობილი იყო პილოსიდან ათენში ჩასული ნელეიდების სამეფო საგვარეულოდან.

პისისტრატემ დაიახლოვა ათენის არისტოკრატიის ლოიალური წარმომადგენლები; მოწინააღმდეგეებს ქონება (უპირველეს ყოვლისა მიწები) ჩამოართვა და მომხრეებსა და მცირე მიწათმფლობელებს დაუნაწილა. მრავალი დიდგვაროვანი დევნილობაში აღმოჩნდა. პისისტრატეს დროს განმტკიცდა მცირე და საშუალო მიწათმფლობელთა ფენა, გლეხებზე გაიცემოდა შეღავათიანი სესხები.

საგარეო პოლიტიკაში მხარს უჭერდა მეგობრულ ურთიერთობებს არგოსთან, თესალიასთან, თებესთან, სპარტასთან, კუნძულ ნაქსოსთან. მფარველობდა აპოლონის ტაძარს კუნძულ დელოსზე. ისწრაფვოდა რიგი საყრდენი პუნქტების შექმნისკენ, რათა ეკონტროლებინა მარცვლეულის შემოტანა ჩრდილოეთ შავიზღვისპირეთიდან საბერძნეთში (სიგეიონი, თრაკიის ქერსონესი). პისისტრატეს სიკვდილის შემდეგ ხელისუფლება მემკვიდრეობით მიიღეს მისმა ვაჟებმა ჰიპიამ და ჰიპარქემ. პისისტრატეს მიერ ათენში დამყარებული ტირანია გაგრძელდა ძვ. წ. 510 წლამდე.

## სქოლიო 
კატეგორია:ათენის ტირანები
კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნის ათენელები
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
თემურ ჩალაბაშვილი

**თემურ ჩალაბაშვილი**  (დ. 12 ნოემბერი, 1951,  სოფ. ძველი ანაგა, ახლანდ. სიღნაღის მუნიციპალიტეტი — გ. 27 დეკემბერი, 2023)  — ქართველი მწერალი, პოეტი, ჟურნალისტი.  თბილისის საპატიო მოქალაქე (2018). საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე 2018 წლიდან. საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირის წევრი.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 

ლექსის წერა მესამე კლასიდან დაიწყო. მისი ლექსები პერიოდულად რაიონულ გაზეთებში იბეჭდებოდა. შემდეგ  ლიტერატურულ ჟურნალ „დროშა“-ში.  მისი პოეტური ნათლობა რესპუბლიკურ პრესაში აქედან დაიწყო. ასევე, უნივერსიტეტის ჟურნალ „პირველ სხივში“, დამწყებ მწერლებთან ერთად (მოყოლებული ნოდარ დუმბაძის თაობიდან) იღებდა მონაწილეობას. იყო თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის სამეცნიერო ლაბორატორიის მეცნიერ თანამშრომელი. მუშაობდა გამომცემლობის სახელმწიფო კომიტეტში უფროს რედაქტორად, გამომცემლობა „მერანი“-ს განყოფილების გამგედ. გამოცემული აქვს ოთხი კრებული: „მზე მამულის კვამლში“, „სანთელი“, „პოეტის ასი ლექსი“ , „დაგიჩოქებენ ჩემი ლექსები“.

გარდაიცვალა 2023 წლის 27 დეკემბერს, 72 წლის ასაკში, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შედეგად.

## ჯილდოები 
* ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია
* გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემია
* საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი
* 2011 — პრემია „საგურამო“ პოეზიაში
* 2023 — ლიტერატურული პრემია „მუზა“ „ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის“

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული  12 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1951
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2023
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია: ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ივანე მაჩაბლის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:საგურამოს პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
კატეგორია:მუზის პრემიის ლაურეატები
თ
კატეგორია:თბილისის მახათას მთის პანთეონში დაკრძალულები
კონსტანტინე მარდალეიშვილი

**კონსტანტინე მარდალეიშვილი**  (დ. 1 იანვარი, 1945, თბილისი)  — ქართველი ექიმი.  მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.    თბილისის საპატიო მოქალაქე (2018).

1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიურ ფაკულტეტი.

1967-1970 წლებში მუშაობდა დაღესტნის ავტონომიური რესპუბლიკის დაბა კოჩუბეიში ექიმ-სტომატოლოგად, 1970-1974 წლებში იყო მოსკოვის სტომატოლოგიის ცენტრალური სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი ყბა-სახის ქირურგიის სპეციალობით, 1974-1976 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიული სტომატოლოგიის კათედრის ასისტენტი, 1976-1984 წლებში — მოსკოვის მეცნიერებათა აკადემიის საკავშირო ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრის თავისა და კისრის სიმსივნეების განყოფილების დოქტორანტი (1980-1984). 1984 წლიდან საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ონკოლოგიის სამეცნიერო ცენტრის თავისა და კისრის სიმსივნეების განყოფილების ხელმძღვანელი, 1997-2011 წლებში მის მიერ დაარსებული „ქართულ-გერმანული სპეციალიზებული ონკოლოგიური კლინიკის“ ხელმძღვანელი, 1999-2000 წლებში სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის ონკოლოგიის კათედრის  პროფესორი. 2000-2006 წლებში სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის ონკოლოგიის კათედრის გამგე, კითხულობდა საგანს: ზოგადი ონკოლოგია. 2006-დან  თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტის თავისა და კისრის ონკოლოგიური დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, სრული პროფესორი. კითხულობს საგანს: პირის ღრუს, თავისა და კისრის ავთვისებიანი სიმსივნეების დაავადებათა კლინიკა, დიაგნოსტიკა და მკურნალობა. 2012-დან დღემდე მრავალპროფილური ონკოლოგიური კლინიკის - „ონკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრი“-ს ხელმძღვანელი. 3 წიგნის და 200-ზე მეტი სამეცნიერო პუბლიკაციის ავტორი. 

## ჯილდოები
*1998 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია — მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში (ერთობლივი გამარჯვება) საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა დარგში 1982-1994 წლებში გამოქვეყნებულ შრომათა ციკლისათვის  „რეკონსტრუქციულ - აღდგენითი ოპერაციები ონკოლოგიაში“

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სტომატოლოგები
კატეგორია:დაბადებული  1 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული  1946
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები 
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2018)
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები 
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კ
თოლოსი

**თოლოსი** () — ცრუ გუმბათით გადახურული წრიული გეგმის მქონე შენობა, ხუროთმოძღვრულ ნაგებობათა ერთ-ერთი უძველესი და ფართოდ გავრცელებული ტიპი. წინა აზიაში თოლოსები შენდებოდა უკვე ენეოლითის ხანაში (არპაჩია, ჰალაფი და სხვ., ძვ. წ. VI–IV ათასწლეულები). საქართველოში ალიზით ნაგები უძველესი ცრუგუმბათიანი შენობები აღმოჩენილია ადრინდელ მიწათმოქმედთა ნამოსახლარებზე (შულავერი, არუხლო, იმირის გორა და სხვ., ძვ. წ. VI–IV ათასწლეულები). თოლოსის სახელით უფრო ხშირად მოიხსენიება კრეტა-მიკენურ სამყაროში გავრცელებული ცრუგუმბათიანი მრგვალი აკლდამები. ადრინდელი მინოსური ხანის (ძვ. წ. III ათასწლეული) უძველესი თოლოსები აღმოჩნდა კუნძულ კრეტაზე, აგია-ტრიადასთან და ფესტოსის მახლობლად, ლებენაში. ზოგი თოლოსი გამოიყენებოდა თითქმის 500 წლის განმავლობაში, ძვ. წ. XIX–XVIII საუკუნეებამდე. შუა მინოსური ხანის თოლოსები აღმოჩნდა კნოსოსსა და ფესტოსში. კონტინენტურ საბერძნეთში თოლოსი პირველად გაჩნდა მიკენურ ხანაში (ძვ. წ. XIV–XIII საუკუნეებში); ცნობილია მიკენის სასახლის გალავანს გარეთ გათხრილი გრანდიოზული თოლოსი – ე. წ. ატრევსის საგანძური, რომელიც აქაიური საბერძნეთის ერთ-ერთი ყველაზე თვალსაჩინო ხუროთმოძღვრული ძეგლია.

ანალოგიური კონსტრუქციის თლილი ქვით ნაგები თოლოსები აღმოჩენილია საქართველოშიც, ბორჯომის ხეობაში.

ძველი ბერძნები თოლოსს უწოდებდნენ ეზოში ჩადგმულ გუმბათისებრ სათავსებს, რომლებიც სამზადებად და სანოვაგის შესანახად გამოიყენებოდა. კლასიკური ხანის ათენში თოლოსი ეწოდებოდა ბულევტერიონის მახლობლად არსებულ წრიულგეგმიან ნაგებობას, რომელშიც დღის განმავლობაში ისხდნენ პრიტანები (ათენის ხუთასთა საბჭოს მორიგე წევრები) და იქვე სადილობდნენ საზოგადოების ხარჯზე სხვა სახელმწიფო მოხელეებთან და ცალკეულ დამსახურებულ მოქალაქეებთან ერთად.

ხუროთმოძღვრებაში თალოსი (ან ფოლოსი) ეწოდება აგრეთვე წრიული მოხაზულობის გეგმის მქონე შენობას, რომელიც აღმართულია საფეხურებიან პოდიუმზე და გარშემორტყმულია სვეტებით.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ძველი ბერძნული არქიტექტურა
ლევან გოფოძე

**ლევან გოფოძე **  (დ. 1 ოქტომბერი, 1960, თბილისი)  — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2020).

1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1983–1984 წლებში მუშაობდა რესპუბლიკური ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს ზოგადი ქირურგიის განყოფილებაში. 1985 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის თანამშრომელია. ავტორია 22 სამეცნიერო ნაშრომის ურგენტული ქირურგიის პრობლემატურ საკითხებზე. ექიმი–ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა  „წყლულოვანი ეტიოლოგიის გასტროდუოდენური სისხლდენების მკურნალობის ტაქტიკის არჩევა ჰიპოქსიის საკომპენსაციო სარეზერვო შესაძლებლობების შეფასების გზით“, რომელიც დაიცვა 1998 წელს.
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  1 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2020)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ლ
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
პილოსი

**პილოსი** () — ქალაქი საბერძნეთში, პილოს-ნესტოროსის დიმის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2345 მცხოვრები (2011). აქაველთა ძველი ქალაქია. ბერძნულ მითოლოგიასა და ჰომეროსის პოემებში მოხსენიებულია როგორც მეფე ნესტორის რეზიდენცია.

ძველი ნაქალაქარი თანამედროვე ქალაქიდან ჩრდილოეთით 17 კმ-შია, მესენიის (პელოპონესი) სანაპიროზე. ამ ადგილას დასახლება არსებობდა ძვ. წ. III–II ათასწლეულების მიჯნაზე. XVI–XIII საუკუნეებში პილოსი ადგილობრივი აქაველი მმართველების რეზიდენცია იყო. არქეოლოგიური ძეგლები მდებარეობს ადგილ ანო-ენგლიანოსში (ეპანო-ენგლიანოსში). 1938–1939 წლებში ბერძენი არქეოლოგის კ. კურუნიოტისის გათხრების შედეგად, რომელშიც ასევე მონაწილეობდა ამერიკელი არქეოლოგი კარლ უილიამ ბლეგენი და სხვები, და აგრეთვე ბლეგენის ხელმძღვანელობით 1952–1966 წლებში (შესვენებებით) ჩატარებული არქეოლოგიური სამუშაოების დროს აღმოჩენილია მიკენური კულტურის ერთ-ერთი უდიდესი სასახლის მნიშვნელოვანი ნაწილი; კომპლექსის შემადგენლობაშია დარბაზები, სახელოსნოები, სააბაზანოები, საკუჭნაოები, კანალიზაცია, საზეიმო სათავსოები მეგარონით და ა.შ. (ე.წ. ნესტორის სასახლე; აგებულია ძვ. წ. XIII საუკუნეში, ხანძარმა შეიწირა დაახლ. ძვ. წ. 1200 წელს), ზოგიერთი ნაგებობის კედლები მოხატული იყო მდიდარი ფრესკული ფერწერით. ასევე აღმოჩენილია სასახლეზე გარშემორტყმული ქალაქის ნაწილი, მ.შ. სასახლემდელი ნაგებობები, ჭიშკარი, აკროპოლისის თავდაცვითი კედლის ნაწილი. ქალაქგარეთ აღმოჩენილია სამეფო საფლავები თოლოსებში და მოქალაქეთა ნეკროპოლი. არქეოლოგიურ მასალას შორისაა კერამიკა, შრომის იარაღები, ძვირფასი ლითონებისა და ბრინჯაოს მოსართავები, ასევე მრავალი ფირფიტა B-ხაზოვანი დამწერლობის ჩანაწერებით, რომლებიც ამტკიცებენ მაიკლ ვენტრისის მიერ ამ დამწერლობის გაშიფრის სისწორეს.

## სქოლიო 
კატეგორია:საბერძნეთის ქალაქები
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის ქალაქები
ლუკბანი

**ლუკბანი** (ოფიციალურად **ლუკბანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 53 091 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Lucban Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 
*Quezon Province Web Portal

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
მაუბანი

**მაუბანი** (ოფიციალურად **მაუბანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 081 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 40 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
{Commons category|Mauban}}
*Mauban Profile at PhilAtlas.com
*Municipality of Mauban Website
*Mauban Tourism Website
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
პანუკულანი

**პანუკულანი** (ოფიციალურად **პანუკულანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 376 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის. მდებარეობს კუნძულ პოლილიოს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, პოლილიოს კუნძულთა შემადგენლობაში.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Panukulan Profile at PhilAtlas.com
*https://web.archive.org/web/20120701062625/http://www.quezon.gov.ph/about/panukulan.html
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 
*www.chanrobles.com

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
ნატაშა კლაუსი

**ნატაშა ალექსანდრა რასტაპკევიჩუს არონდო** (; დ. 25 ივნისი, 1975, კალი, ვალიე-დელ-კაუკა, კოლუმბია), ცნობილია, როგორც **ნატაშა კლაუსი** — ურუგვაულ-ლიეტუველი წარმოშობის კოლუმბიელი მსახიობი. ცნობილია თავისი როლებით Telemundo-ს სერიალებში „შურისძიება“, „ფარული ვნება“, „ზორო“, „შტორმი“.

## ადრეული წლები 
ნატაშა კლაუსი დაიბადა კოლუმბიის ქალაქ კალიში და გაიზარდა ატლანტიკოს ქალაქ ბარანკილიაში. მამა, ვიქტორ რასტაპკევიჩუსი, ლიეტუველ-რუსული წარმოშობისაა, ხოლო დედა, სუსანა არონდო ურუგვაულია. მას ჰყავს უფროსი და, ტატიანა. კლაუსი თავდაპირველად ცდილობდა ბალერინის მოცეკვავე გამხდარიყო, შესაბამისი გაკვეთილების შემდეგ, ოცნებობდა მოსკოვის დიდ თეატრში გამოსვლაზე. თუმცა, სკოლის დამთავრებამდე ერთი წლით ადრე ავტოკატასტროფაში მოყვა და მუხლი დაიზიანა, რითაც დაასრულა საცეკვაო კარიეა. ამის შემდეგ, ნატაშამ ცეკვის ნაცვლად მსახიობობა გადაწყვიტა.

## პირადი ცხოვრება 
2000 წელს დაქორწინდა პროდიუსერ ვიქტორ გომესზე. 2000 წლის აპრილში წყვილს პირველი შვილი, გოგონა შეეძინა, რომელსაც იზაბელ გომეს რასტაპკევიჩუსი დაარქვეს. წყვილი 2001 წელს დაშორდა.

2003 წელს დაქორწინდა თავის დეიდაშვილზე, მარსელო გრეკოზე. 2009 წლის აპრილში მას გრელოსთან პირველი საერთო შვილი შეეძინა, რომელსაც პალომა გრეკო რასტაპკევიჩუსი დაარქვეს.

2020 წლიდან ნატაშა კლაუსის პარტნიორია დანიელ გომესი. 2020 წლის 28 დეკემბერს, კლაუსმა Instagram-ის ანგარიშის მეშვეობით გამოაცხადა, რომ ის და გომესი დაინიშნენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1975
კატეგორია:კოლუმბიელი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ხომალიგი

**ხომალიგი** (ოფიციალურად **ხომალიგის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 7 667 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 5 ბარანგაის. ხომალიგი პროვინციის ყველაზე ნაკლებად დასახლებული მუნიციპალიტეტია. შედის პოლილიოს კუნძულთა შემადგენლობაში. 

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Jomalig Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
ელზა ვაშაკიძე

**ელზა ვაშაკიძე ** (დ. 5 იანვარი, 1950, ქუთაისი)  — ქართველი ექიმი–ინფექციონისტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი. მეცნიერი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2020).

1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1973–1974 წლებში იყო თბილისის რესპუბლიკური კლინიკური ინფექციური საავადმყოფოს ექიმი–ინტერნი. 1974–1977 წლებში — ზესტაფონის რაისაავადმყოფოს ინფექციური განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. 1977–1979 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ინფექციურ დაავადებათა კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1981–1993 წლებში ამავე კათედრის ასისტენტი. 1993 წლიდან დოცენტი. ავტორია 46 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება ვირუსული ჰეპატიტების კლინიკური იმუნოლოგიის საკითხებს, ეკუთვნის ერთი გამოგონება.  

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „ცირკულაციაში მყოფი იმუნოციტების კლინიკურ–პათოგენეზური მნიშვნელობა 13 ჰეპატიტის დროს“, რომელიც 1985 წელს დაიცვა.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინფექციონისტები
კატეგორია:დაბადებული  5 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული  1950
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2020)
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები 
ე
რამაზ ყურაშვილი

**რამაზ ყურაშვილი**  (დ. 17 იანვარი, 1942, თბილისი)  — ქართველი ექიმი-ენდოკრინოლოგი, მე­დი­ცი­ნის მეც­ნი­ე­რე­ბა­თა დოქ­ტორი, ევროპის უნივერსიტეტის პრო­ფე­სორი, თბილისის საპატიო მოქალაქე (2021).

## ბიოგრაფია
რამაზ ყურაშვილი დაიბადა 1942 წლის 17 იანვარს, თბილისში. 1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1965–1977 წლებში მუშაობდა თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების ხელმძღვანელად. 1977–1987 წლებში კარდიოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის, რადიოიმუნოლოგიის ცენტრის ხელმძღვანელი იყო და პარალელურად მეტაბოლიზმის რეგულაციის განყოფილებას ხელმძღვანელობდა. 1987-2011 წლებში რესპუბლიკური სამედიცინო სადიაგნოსტიკო ცენტრის გენერალური დირექტორი იყო. არის დიაბეტის, ენდოკრინული და გულ-ფილტვის დაავადებების ცენტრის დირექტორი.

2023 წლიდან ევროპის უნივერსიტეტის აფილირებული პროფესორია და ენდოკრინოლოგიის დეპარტამენტს ხელმძღვანელობს.

არის სამეცნიერო ნაშრომების, წიგნებისა და საგანმანათლებლო ალბომების ავტორი, მათ შორის: „ჩემი წიგნი დიაბეტზე“ (1996), „როგორ ვმკურნალობ ჩემს დიაბეტს“ (1997), „დიაბეტური ნეიროპათია“ (2001), „12 კონსესუსი – ტიპი 1 და ტიპი 2 დიაბეტის და მათი გართულებების დიაგნოსტიკა, მკურნალობა, მართვა და განათლება“ (2000–2003), „ტიპი 1 დიაბეტიანი ბავშვებისა და მოზარდებისათვის“ (1998–2009).

## ორგანიზაციები და ასოციაციები
*დიაბეტის საერთაშორისო ფედერაცია, წევრი (1993-)
*ევროპის ნეირო–დიაბის სამუშაო ჯგუფი, წევრი (1993-)
*ევროპის დიაბეტის შემსწავლელი ასოციაცია, წევრი (1996-)
*ამერიკის დიაბეტის ასოციაციის პროფესიონალური სექცია, წევრი (1997-)
*დიაბეტის ჟურნალების საერთაშორისო კომიტეტი, წევრი (1997-)
*შავი ზღვის ქვეყნების დიაბეტის საბჭო, წევრი (1997-)
*საქართველოს სამხედრო სამედიცინო აკადემია, წევრი (2000-)
*თიროიდული ფუნქციების შემსწავლელი საერთაშორისო ორგანიზაცია, წევრი (2001-)
*ამერიკის კლინიკური ენდოკრინოლოგიის ასოციაცია, წევრი (2004-)
*ევროპის ათეროსკლეროზის საზოგადოება, წევრი (2004-)

## ჯილდოები
*2021 — თბილისის საპატიო მოქალაქე
*2002 — ღირსების ორდენი

## ბიბლიოგრაფია
*ყურაშვილი, რ. (2023). *დიაბეტის განმარტებითი ლექსიკონი*. თბილისი.
*ყურაშვილი, რ. (2002). *დიაბეტური ნეიროპათია*. თბილისი.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:ქართველი ენ­დოკ­რი­ნო­ლოგები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2021)
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
რ
ქაქუთი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **ქაქუთი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ქაქუთი — სოფელი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში
* ქაქუთი — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში
* ქაქუთი — ისტორიული სოფელი საქართველოში, გურიაში
ბადრი ქუთათელაძე

**ბადრი ქუთათელაძე ** (დ. 1949) — ქართველი მკვლევარი, პოეტი, ფილოლოგი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2021).

1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი.

2000 წლიდან თბილისის მერიის კულტურის საქალაქო სამსახურის პირველი მოადგილე. ენციკლოპედია „თბილისში“ გამოყენებულია მასალა მისი წიგნიდან „პოეზია ქვაში — თბილისის ქანდაკება“ (2000). არის დიდუბის პანთეონის დირექტორი. რომის პაპის სამახსოვრო მედლისა და „კულტურის რაინდის“ წოდების მფლობელი.
## ჯილდოები
*1999 — ღირსების ორდენი
*ილია ჭავჭავაძის სახელობის პრემია
*გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემია
*საქართველოს სახელმწიფო პრემია
*ნიკო ნიკოლაძის სახელობის პრემია
*2009 — მედალი „ქართული კულტურის ამაგდარი“
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული  1949
კატეგორია:თბილისის   პედაგოგიური ინსტიტუტის  კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2021)
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები 
ბ
გრიგოლ ჩიგოგიძე

**გრიგოლ ჩიგოგიძე ** (დ. 18 სექტემბერი, 1942, თბილისი)  — ქართველი ჟურნალისტი, ხელოვნების მუშაკი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2021).

დაამთავრა საქართველოს  შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი. 

თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლის კინოსტუდია „პიონერფილმის" ხელმღვანელი 1975 წლიდან. თანამშრომლობდა საქართველოს სახელმწიფო ტელევიზიასთან როგორც რეჟისორი, ოპერატორი და ჟურნალისტი. ხელმძღვანელობდა გადაცემა„რამპა“. მუშაობს ნორჩ კინომოყვარულებთან. 1979 წელს დააფუძნა კინომომოყვარულთა საერთაშორისო ფესტივალი „თბილისური აისი“. ჟურნალისტთა საერთაშორისო ფონდ „ოქროს ფრთის“ ლაურეატი.

## ჯილდოები
*1996 — ღირსების მედალი (მოსწავლე ახალგაზრდობის აღზრდისა და ქართული კულტურის განვითარების საქმეში მიღწეული წარმატებისათვის)
*2021 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:დაბადებული  18 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1942
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2021)
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
ქსელის მართვის პროგრამა

**ქსელის მართვის პროგრამა** (ინგლ. *Network Control Program* - **NCP**) — ARPANET-ის ქსელური პროტოკოლების პირველი სტანდარტი. რომელიც შეიმუშავა „ქსელის სამუშაო ჯგუფმა“ (NWG) სტივ კროკერის ხელმძღვანელობით.

NCP ახდენდა ARPANET-ის ინტერფეისის სტანდარტიზაციას, რითაც ქსელში ჩართვის საშუალებას აძლევდა DARPA-ს თანდათანობით მზარდ საიტებს.

## ისტორია
NCP უზრუნველყოფდა დაკავშირებასა და ნაკადთა კონტროლს ARPANET-ის ქსელში მომუშავე კომპიუტერებზე გაშვებულ პროცესებს შორის. აპლიკაციის სერვისები, როგორიცაა მომხმარებლის ელ. ფოსტა და ფაილთა გადაცემა, შეიქმნა NCP-ს საფუძველზე.
NCP იყო გადაცემის მართვის პროტოკოლის (TCP) წინამორბედი. ის იყო სიმპლექსური პროტოკოლი, რომელიც იყენებდა მომხმარებელთა ელექტრონული ფოსტის მისამართებს და მათი დაკავშირებით ამყარებდა კომუნიკაციას. 

NCP არსებითად უზრუნველყოფდა სატრანსპორტო დონეს, რომელიც შედგებოდა ARPANET Host-to-Host პროტოკოლისგან (AHHP) და საწყისი კავშირის პროტოკოლისგან (ICP). AHHP-მ განსაზღვრა პროცედურები ცალმხრივი ნაკადით კონტროლირებადი მონაცემთა ნაკადის გადასაცემად ორ ჰოსტს შორის. ICP-მ განსაზღვრა ასეთი ნაკადების ორმხრივი წყვილის დამყარების პროცედურა მასპინძელ პროცესებს შორის. აპლიკაციურ პროტოკოლებს (მაგ., FTP) წვდომა აქვთ ქსელის სერვისებზე NCP-ის ზედა დონის ინტერფეისის საშუალებით.

## TCP/IP-ზე გადასვლა
1983 წლის 1 იანვარს, როდესაც ARPANET-მა შეცვალა თავისი ძირითადი ქსელური პროტოკოლები NCP-დან უფრო მოქნილ და მძლავრ TCP/IP პროტოკოლების კომპლექტზე, NCP ოფიციალურად მოძველებულად გამოცხადდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ყველაზე ადრეული RFC — NCP
* Encyclopedia of Media and Communication

## სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტის ისტორია
კატეგორია:ინტერნეტის სტანდარტები
კატეგორია:ინტერნეტი
ჩამო

**ჩამო** — გლემფინგისა და კემპინგის სივრცე, რომელიც მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაკიჯვარში, ბახმაროს მთის მისადგომებთან, ზღვის დონიდან 400 მეტრზე. „ჩამო“ მიზნად ისახავს გურიის რეგიონის პოპულარიზაციასა და ეკოტურიზმის განვითარებას. აგრეთვე მოიაზრება, როგორც კულტურული თავშეყრის ადგილი. სადაც წარმოდგენილია კარვის გასაშლელი სივრცე, მცირე ზომის კოტეჯი და დამხმარე ნაგებობა. აგრეთვე, ტერიტორიაზე გაშენებულია მსხმოიარე და ორნამენტული მცენარეები, რომელთა შორისაა იაპონური საკურა და იაპონური ნეკერჩხალი. „ჩამოს“ ეგრეთ წოდებული „დამალული ბილიკი“, რომელიც 16-მეტრიან ფერდზეა გადაჭიმული მდინარე ნატანებს უერთდება.

„ჩამო“ ყოველთვიურად მასპინძლობს შემეცნებითი ღონისძიებების ციკლს „მიკროსამყარო“, სადაც ლექციებს კითხულობენ მოწვეული სტუმრები — მწერლები, მუსიკოსები, მხატვრები. ლექციების ძირითადი თემაა — ლიტერატურა, ხელოვნება, მუსიკა და კინემატოგრაფია, რომელიც დაკავშირებულია მიკროსამყაროსთან.

2023 წლის 26 სექტემბერს, გიორგი კეკელიძის, მიშა არობელიძისა და ჩიკა ოგის ინიციატივით ჩამოში გაიხსნა „ურემი-ბიბლიოთეკა“ ან „ურემ-ბიბლიოთეკა“ — მსოფლიოში პირველი ბიბლიოთეკა ურემზე.  პროექტის მხარდამჭერები არიან: საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკა, საგანმანათლებლო მოძრაობა „ეკვილიბრიუმი“, კომპანია „გალფი“ და ფონდი „არველაძე“.

## გალერეა

ფაილი:მიშა არობელიძე, ჩიკა ოგი და გიორგი კეკელიძე, ურემი-ბიბლიოთეკის გახსნაზე.jpg|ურემი-ბიბლიოთეკა.jpg|მიშა არობელიძე, ჩიკა ოგი და გიორგი კეკელიძე, ურემი-ბიბლიოთეკის გახსნაზე
ფაილი:ურემი-ბიბლიოთეკა.jpg|ურემი-ბიბლიოთეკა

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:კემპინგი
კატეგორია:საქართველოს ტურიზმი
შენქოის ხიდი

**შენქოის ხიდი**— ხიდი თურქეთში, ზილკალეს ციხის ზემოთ, ფორტუნასუსა და ჩათქოის წყლის ხერთვისამდე. იგი მდინარე ფორტუნასუს ერთ-ერთ ყველაზე შევიწროებულ ადგილასაა აგებული. კამარის მოხაზულობა ნახევარწრიულია. მალის კონსტრუქცია თაღისა და თაღს ზედა ნაშენისაგან შედგება. ხიდის ორივე მხარის საპირე რკალის წყობაში გამოყენებულია მოგრძო ფორმის კარგად დამუშავებული ქვების ერთი რიგი. საპირე ქვები ერთმანეთზეა მიწყობილი და ხიდის ორივე ნაპირს მთელ სიგრძეზე გასდევს. ხიდს ორივე მხარეს კლდოვან ქანზე საგულდაგულოდ მიდგმული მაღლივი ბურჯები აქვს ამოყვანილი. საკუთრივ ნახევარწრიული რკალის ქუსლები კი ბურჯების დასაწყისშია შესმული. მოგვიანებით მასზე რკინაბეტონის თანამედროვე ხიდი დაუშენებიათ, ამიტომ მისი აზომვა არ ხერხდება.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 72 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
კამილეთისა და ჩამლიჯის ხიდები

მინი|300 პქ
**კამილეთისა და ჩამლიჯის ხიდები** — ხიდები თურქეთში, მდინარეების კამილეთისა და ჩამლიჯას ხერთვისთან. ეს ორი, მდინარეზე გადებული ხიდი, ხერთვისს, შემოუვლის სამხრეთიდან და სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან. აღსანიშნავია, რომ თანამედროვე ხიდების პარალელურად გამართული თანამედროვე ხიდები ძველ გზას იმეორებს. მოსახლეობა ხიდების არეალს ერთი კრებითი სახელით მოიხსენიებს, ჩიფთექოფრი. ამჟამად ამ ხიდთა თავდაპირველი წყობის წარმოდგენა შეუძლებელია. რესტავრაციამ, რომელიც 2003-2004 წლებში ჩაუტარდათ, მოსპო მათი ავთენტურობა. საინფორმაციო აბრა კი გვაუწყებს, რომ ხიდები XVIII საუკუნეში აიგო. ამ ხიდთა თავდაპირველი სახე შემონახულია ფოტოილუსტრაციის სახით ქალაქ ხოფაში, თერძიოღლუს სასტუმროს ჰოლში. ხიდები ზღვის დონიდან 288-291 მ-ზე არიან აგებულნი.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 67-68 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
სევერინი

**კაროლინ რემი დე გებერდი** (დ. 27 აპრილი, 1855 — გ. 24 აპრილი, 1929) — ფრანგი ჟურნალისტი, ანარქისტი, სოციალისტი, კომუნისტი და ფემინისტი, ყველაზე ცნობილი **სევერინის** სახელით.

დაახლოებით 1880 წელს, კაროლინ რემი ჩაერთო ჟიულ ვალესის სოციალისტურ გამოცემაში, *Cri du Peuple*. ვალესმა საბოლოოდ მისცა გაზეთზე კონტროლი ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო. სევერინი უფრო და უფრო მებრძოლი გახდა, იგი დაუმეგობრდა ჟურნალისტს და ფემინისტს მარგარიტ დიურანს, მაგრამ მარქსისტ ჟიულ გესდესთან დაპირისპირების შემდეგ, გაზეთი 1888 წელს დატოვა. მან განაგრძო წერა სხვა ნაშრომებისთვის, სადაც მან ხელი შეუწყო ქალთა ემანსიპაციას და დაგმო სოციალური უსამართლობა, მათ შორის დრეიფუსის საქმე. 1897 წელს მან დაიწყო წერა დიურანის ფემინისტურ ყოველდღიურ გაზეთ *La Fronde-სთვის*.

მტკიცე მემარცხენე რემიმ მხარი დაუჭირა ანარქისტულ მიზნებს, მათ შორის ჟერმენ ბერტონის დაცვას და მონაწილეობა მიიღო 1927 წელს საკოსა და ვანზეტის გადარჩენის მცდელობებში. მან მხარი დაუჭირა 1917 წლის რუსეთის რევოლუციას და 1921 წელს შეუერთდა საფრანგეთის კომუნისტურ პარტიას, რამდენიმე წლის შემდეგ დატოვა პარტია, ადამიანის უფლებათა ლიგის წევრობის შესანარჩუნებლად.
[მარცხნივ|მინი| კაროლინ რემი, [პიერ ოგიუსტ რენუარი|პიერ-ოგიუსტ რენუარის პორტრეტი]]
ბერნარ ლეკაშმა, ანტისემიტიზმის წინააღმდეგ საერთაშორისო ლიგის (LICA) საპატიო კომიტეტის დამფუძნებელმა წევრმა (ახლანდელი რასიზმისა და ანტისემიტიზმის წინააღმდეგ საერთაშორისო ლიგა (LICRA)), დაწერა სევერინის  ბიოგრაფია. მისი პორტრეტი პიერ-ოგიუსტ რენუარმა დახატა 1885 წელს და ახლა გამოფენელია ვაშინგტონის ხელოვნების ეროვნულ გალერეაში.

კაროლინ რემი გარდაიცვალა 1929 წელს საკუთარ სახლში პიერფონდში, საფრანგეთის პიკარდიის რეგიონის ოზას დეპარტამენტში. მისი ზოგიერთი ნაშრომი ინახება პარიზის მარგარიტ დიურანდის ბიბლიოთეკაში.

სიკვდილამდე ცოტა ხნით ადრე მან მონაწილეობა მიიღო დოქტორ ალბერ ბესონის კანდიდატურის მხარდასაჭერ კამპანიაში, რომელიც აირჩიეს ოლქის სენ-ფარჟოს მრჩევლად, სენას გენერალურ მრჩეველად, პარიზის საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ და გენერალური საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. 1933 წელს, მის პატივსაცემად, პარიზის საბჭომ „Séverine“ დაარქვა Porte de Bagnolet-ის მოედანს (პარიზის 20 ნომერი).

## გალერეა 

ფაილი:Séverine suffragettes.jpeg
ფაილი:Séverine Peace Congress 1925.png
ფაილი:Obsèques Sévérine Pierrefonds.png

## რესურსები ინტერნეტში 
* სევერინის წიგნები
*  
* კეროლინ რემი ანარქისტულ ენციკლოპედიაში

## სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ქალები
კატეგორია:პარიზელი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი სოციალისტები
კატეგორია:საფრანგეთის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:ფრანგი ანარქისტები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1929
კატეგორია:დაბადებული 1855
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი ქალი მწერლები
ჩათქოის ხიდი

**ჩათქოის ხიდი**,  *ჩილანჩოფრუს ხიდი* — ხიდი თურქეთში, ჩათქოის ხიდი მდინარე ფორტუნას მარჯვენა შენაკადის ჩათქოის ხეობის ბოლო, ამავე სახელწოდების სოფლის თავში მდებარეობს. ქ. არდაშენიდან ჩილანჩოფრუმდე 49,5 კმ-ია. ამ ხეობას ზოგჯერ ადგილობრივი მოსახლეობა ელევითდერეს სახელითაც მოიხსენებს. 

ძეგლი ზღვის დონიდან 900 მეტრზეა. თაღოვანი ხიდი ჩათქოის წყლის ერთ-ერთ შედარებით შევიწროებულ მონაკევთშია აგებული. ხიდის თაღი თითქოს ელიფსური მოყვანილობისაა. თაღის საპირეწყობის ქვები ერთმანეთთან კირხსნარის თხელი ფენით უკავშირდება. ხიდს შუა წელზე ემჩნევა ადრეულ ეპოქაში დაზიანების კვალი. ხიდის მარჯვენა მხარის სავალი ნაწილის სიგრძე — 23,5 მეტრია, მარცხენასი — 15 მეტრი, მთლიანის სიგრძე — 37,5 მეტრი, ხიდის სავალი ზედაპირი ქვის ფილებითაა დაფენილი და ამავე დროს დასაფეხურებულია. ხიდის სიგანე — 3 მეტრია, სავალი ბილიკის სიგანე — 2,4 მეტრი, ბურჯის სიგანე — 2,85 მეტრი ხოლო თაღის ქუსლის სიგანე — 2,65 მეტრი. 

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 71 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ხლოპინის პრემია

**ვ. გ. ხლოპინის სახელიბის პრემია** (რუს. *Премия имени В. Г. Хлопина*) — 1959 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის მიერ დაწესებული პრემია. 1992 წლიდან პრემიას გასცემს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემია

პრემია გადაეცემათ ლაურეატებს რადიოქიმიის დარგში გამორჩეული მოღვაწეობისთვის. აკადემიის პრეზიდიუმის გადაწყვეტილებით ის უნდა გაცემულიყო სამ წელიწადში ერთხელ, მაგრამ ეს წესი ყოველთვის არ იყო დაცული.

## სქოლიო
კატეგორია:ჯილდოები კატეგორია:პრემიები
კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით
ლოპესი (კესონი)

**ლოპესი** (ოფიციალურად **ლოპესის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 94 657 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 95 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Lopez Profile at PhilAtlas.com
*
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
ჯეფ ვანდერმირი

**ჯეფ ვანდერმირი** (; დ. 7 ივლისი, 1968) — ამერიკელი მწერალი და ლიტერატურული კრიტიკოსი. ცნობადობა მოიპოვა ტრილოგიით *სამხრეთის ზღვარი*, რომელიც ბესტსელერი გახდა. ტრილოგიის პირველი რომანისთვის „ანიჰილაცია“ (2014) ავტორმა მიიღო ნებულასა და შირლი ჯექსონის პრემიები, ხოლო წიგნის მიხედვით რეჟისორმა ალექს გარლანდმა ამავე სახელწოდების ფილმი გადაიღო. 

ვანდერმირს „თანამედროვე ამერიკის ფანტასტიკური ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული წარმომადგენელი“ უწოდებენ. მიუხედავად იმისა, რომ მწერლის ნაწარმოებები ტრადიციულ ჟანრულ კლასიფიკაციას არ ესადაგება, ვენდერმის შემოქმედებაში მხვდებით პოსტმოდერნისტული, ეკოფიქციისა და პოსტაპოკალიფსური ფიქციის ჟანრის ელემენტებს.

ვანდერმირის ნაშრომებს ახიასიათებენ, როგორც „გამომწვევს“ და „ღრმა და სულისშემძვრელი ინტელექტუალური წიაღსვლების შემცველს.“ მას ადარებენ ისეთ მწერლებს, როგორებიც არიან ხორხე ლუის ბორხესი, ფრანც კაფკა და ჰენრი დეივიდ თოროუ. 

## ჯილდოები
ვანდერმირი ფენტეზის მსოფლიო პრემიაზე 14-ჯერ იყო წარდგენილი. მწერალი არაერთხელ მოხვდა მრავალი ლიტერატურული ჯილდოს ფინალისტებს შორის, მათ შორისაა  ჰიუგოს, ბრემ სტოკერის, საშინელებათა ჟანრის საერთაშორისო გილდიისა და ფილიპ დიკის პრემიები. 

ვანდერმირის მოპოვებულ ჯილდოებსა და ნომინაციებს შორისაა:
* 2000 — ფენტეზის მსოფლიო პრემია ნოველისთვის „მარტინ ლეიკის ტრანსფორმაცია“
* 2003 — ფენტეზის მსოფლიო პრემია ანთოლოგიისთვის „ლევიათანი 3“
* 2009 — ნომინაცია ნებულას პრემიაზე რომანისთვის „ფინჩი“
* 2012 — ფენტეზის მსოფლიო პრემია ანთოლოგიისთვის „უცნაური“
* 2013 — BSFA-ს ჯილდო არამხატვრული ნაწარმოებისთვის „საოცრებათა წიგნი“
* 2013 — ლოკუსის პრემია არამხატვრული ნაწარმოებისთვის „საოცრებათა წიგნი“
* 2013 — ნომინაცია ჰიუგოს პრემიაზე „საოცრებათა წიგნისთვის“
* 2013 — ნომინაცია ფენტეზის მსოფლიო პრემიაზე „საოცრებათა წიგნისთვის“
* 2014 — ნებულას პრემია რომანისთვის „ანიჰილაცია“
* 2014 — შირლი ჯექსონის პრემია რომანისთვის „ანიჰილაცია“

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 
* Golden Gryphon Press official site  
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ფენტეზის მსოფლიო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი ფენტეზი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:ამერიკელი ბლოგერები
კატეგორია:ამერიკელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი არამხატვრული მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ასლანდერეს ხიდი

**ასლანდერეს ხიდი** — ხიდი თურქეთში, სოფელ ასლანდერეში. ზღვის სანაპიროდან 6 კილომეტრში.

მდინარეზე გადებული ხიდები განკუთვნილი იყო ტაოსთან, კერძოდ კი იუსუფელთან დასაკავშირებლად. ხიდი ოთხცენტრიანი ნაგებობაა და ასახულობით მოგვაგონებს ტიუდორების თაღს. მისი სამხრეთ-დასავლეთის ქუსლები უზადოდ გათლილი კვადრებითაა ამოყვანილი და ერთი მეტრის სიმაღლის ბურჯს ეყრდნობა, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთისა უშუალოდ კლდეს. ასევე უზადოა თაღის წყობაც და მისი კონტურის შემომსაზღვრელი სარტყელიც.

ხიდის თაღის ქუსლები ზღვის დონიდან 246 მეტრზე კლდოვან მასივზეა დაფუძნებული. ცხადია, რომ ხიდის სახეს და კონსტრუქციას განაპირობებს ორი ერთმანეთისაგან განსხვავებული რადიუსი და ეს ორ სხვადასხვა დონეზე გამართულ სამშენებლო ბაქანსაც თხოულობს სხვადასხვა ქარგალის წარმოსაქმნელად. ეს დასტურდება კიდევაც თაღის ქუსლებზე.

სტატისტიკური მონაცემები: ხიდის ქუსლებს შორის მანძილია — 19,8 მეტრი, ხიდთა ქუსლებიდან სასიარულო დონემდე სიმაღლე — 7,8 მეტრი, ხიდის სიგანე, ბორდიურების ჩათვლით — 2,6 მეტრი.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 68-69 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ჰენრი დეივიდ თოროუ

**ჰენრი დეივიდ თოროუ** (დ. 12 ივლისი, 1827 — გ. 6 მაისი, 1862) — ამერიკელი ნატურალისტი, ესეისტი, პოეტი და ფილოსოფოსი. როგორც წამყვანი ტრანსცენდენტალისტი, იგი ცნობილია წიგნით „უოლდენი“ (1954), რომელიც ბუნებრივ გარემოში მარტივ ცხოვრებას ასახავს, ასევე ცნობილია მისი ესე „სამოქალაქო დაუმორჩილებლობა“, რომელიც ხელისუფლებისადმი არაძალადობრივი წინააღმდეგობის კატეზიხისად იქცა. 

თოროუს წიგნები, სტატიები, ესეები და პოეტური შემოქმედება ოცზე მეტი ნაწილისგან შედგება.  აღსანიშნავია მისი ნაშრომები ბუნების ისტორიასა და ფილოსოფიის შესახებ. თოროუს ლიტერატურული სტილისთვის დამახასიათებელია ახლო დაკვირვება ბუნებაზე, პირადი გამოცდილების ასახვა, მახვილი რიტორიკა, სიმბოლური დატვირთვები, ისტორიული ცნობების გადმოცემა, მისი ნაშრომები გამოირჩევა პოეტური მგრძნობელობით, ფილოსოფიური სიმკაცრით და პრაქტიკული დეტალებისადმი ინტერესით. მწერალი დაინტერესებული იყო მტრული ძალების წინაშე გადარჩენის იდეით, ისტორიული ცვლილებებითა და ბუნების გადადგურების პროცესით.

თოროუ მთელი ცხოვრების მანძილზე აბოლოციონისტი იყო, იგი ატარებდა ლექციებს, რომლებზეც აკრიტიკებდა კანონს გაქცეულ მონებზე. თოროუს ფილოსოფიამ სამოქალაქო დაუმორჩილებლობის შესახემ მოგვიანებით გავლენა მოახდინა ისეთი მნიშვნელოვანი ფიგურების პოლიტიკურ აზროვნებასა და ქმედებებზე, როგორებიც არიან ლევ ტოლსტოი, მაჰათმა განდი და მარტინ ლუთერ კინგი.

## რესურსები ინტერნეტში
* The Thoreau Society
* The Thoreau Edition
* "Writings of Emerson and Thoreau"

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:პანთეისტები
კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი პოეტები
კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ფილოსოფოსები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი პოეტები
კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები
კატეგორია:ამერიკელი ნატურალისტები
კატეგორია:ამერიკელი არამხატვრული მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი აბოლიციონისტები
კატეგორია:ამერიკელი ჟურნალისტები
კატეგორია:სათავგადასავლო მწერლები
კატეგორია:კულტურის კრიტიკოსები
კატეგორია:ანტიკონსუმერისტები
კატეგორია:კულტურის ფილოსოფოსები
კატეგორია:მემარცხენე ლიბერტარიანელები
კატეგორია:გონების ფილოსოფოსები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი ანარქისტები
კატეგორია:ამერიკელი ეკოლოგები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით