open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ღვთაებრივი ქალი

“* ფირფიტა ფილმისთვის.]]
***„ღვთაებრივი ქალი“*** — 1928 წლის, ამერიკული, მუნჯი კინო, ვიქტორ შიოსტრომის რეჟისორობითა და გრეტა გარბოს მონაწილეობით. გადაიღეს და დისტრიბუტირდა MGM-ის დახმარებით. ამ დღესდღეობით დაკარგული ფილმიდან გადარჩენილია მხოლოდ 9 წუთიანი ეპიზოდი და 45 წამიანი ამონარიდი;ჩანაწერის ერთადერთი ცნობილი ასლი 1965 წლის MGM-ის საცავის ხანძრისას განადგურდა.

აშშ-ში ფილმმა $541,000, ხოლო მსოფლიოს მასშტაბით $390,000-ის მოგება მოიტანა. ჯამური შემოსავალი $931,000, ხოლო ამ შემოსავლიდან მოგება $354,000 იყო. 

ფილმმა 1928 წლის მარტის *„Photoplay“*-ს ჯილდო მოიგო თვის საუკეთესო ფილმისა და საუკეთესო შესრულების კატეგორიებში (ამ უკანასკნელში დაჯილდოვდნენ გარბო და ჰანსონი).
## ეფუძნება
ფილმი გლადის ანგერის 1925 წლის პიესა *„ვარსკვლავის შუქს“'' ეფუძნება, რომელშიც მთავარ როლს დორის კინი თამაშობდა. სიუჟეტი ზერელედ ეყრდნობა ფრანგი მსახიობის, სარა ბერნარის, ადრეულ ცხოვრებას.
## შინაარსი
მარიანა (გრეტა გარბო) ღარიბი, ფრანგი, გლეხი გოგონაა, რომელიც 1860-იან წლებში პარიზში მიდის, რომ მსახიობი გახდეს. პოპულარობის მოპოვებასთან ერთად, მას უწევს აირჩიოს ორი მამაკაციდან ერთ-ერთი: ლუციენი (ლარს ჰარსონი), რომელიც ღარიბი, მაგრამ ვნებიანი ახალგაზრდა ჯარისკაცია, რომელიც არმიას მარიანასთან ყოფნის გულისთვის ტოვებს და საჩუქარი კაბის მოპარვისათვის აპატიმრებენ, და ჰენრი ლეგრანდი (ლოველ შერმანი), მდიდარი, შუახნის, პარიზელი პროდიუსერი, რომელიც ქალს სიმდიდრესა და პოპულარობას სთავაზობს.
## როლებში
*გრეტა გარბო — მარიანა;
*ლარს ჰანსონი — ლუციენი;
*ლოველ შერმანი — ჰენრი ლეგრანდი;
*პოლი მორანი — მადამ პიჟონი;
*დოროთი კამინგი — მადამ ზიზი როუკი, მარიანას დედა;
*ჯონი მაკ ბრაუნი — ჟან ლერი;
*ცეზარ გრავინა — ჯიჯი;
*პოლეტ დუვალი — პოლეტი;
*ჟან დე ბრია — დამდგმელი რეჟისორი;
## არსებული ჩანაწერი
დღესდღეობით ფილმის მხოლოდ ერთი ბობინაა გადარჩენილი. მასზე 9 წუთია დახვეული და ის იპოვეს 1993 წელს, გოსფილმოფონდში, მოსკოვის კინოარქივში. ეს ფრაგმენტი დაურთეს გარბოს ფილმების DVD გამოცემას და გასულა TCM-ის ეთერშიც. ბობინაზე დართული რუსული ინტერტიტრები ინგლისურად გადმოითარგმნა. ჩანაწერის ამ სექციაში მარიანა პარიზში, ღარიბულ ოთახებში ცხოვრობს. მნე ქალ მადამ პიჟონთან მხიარული გასაუბრების შემდეგ მარიანას ლუციენი უერთდება. შეყვარებულების ემოციურ სცენას რამდენიმე წუთი ეთმობა, რადგან ლუციენის არმიაში დაბრუნების დრო მოდის.
## რესურსები ინტერნეტში
*
*portrait of Garbo and Lowell Sherman from the film(archived)
## სქოლიო
კატეგორია:1928 წლის ფილმები
კატეგორია:1928 წლის დაკარგული ფილმები
კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული სრულმეტრაჟიანი მუნჯი ფილმები
კატეგორია:ფილმები მსახიობების შესახებ
კატეგორია:MGM-ის ფილმები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 583

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 583**  მიიღეს 1986 წლის 18 აპრილს, წინა რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, ასევე გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლის შემდეგ გაეროს დროებითი ძალების შესახებ ლიბანში (UNIFIL), რომელიც დამტკიცდა რეზოლუცია 426 (1978) საბჭომ გადაწყვიტა UNIFIL-ის მანდატის გაგრძელება კიდევ სამი თვით 1986 წლის 19 ივლისამდე.

შემდეგ საბჭომ კვლავ ხაზგასმით აღნიშნა ძალების მანდატი და მოთხოვა გენერალურ მდივანს წარმოედგინა ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ რეზოლუციების  425 (1978) და 426 (1978) განხორციელებასთან დაკავშირებით.

## იხილეთ აგრეთვე
*ლიბანის სამოქალაქო ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/583(1986))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1986 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:1986 წელი ისრაელში
კატეგორია:1986 წელი ლიბანში
რეხი

**რეხი**, *რეხა* — ისტორიული დასახლება შიდა ქართლში, ლეხურის ხეობაში, თანამედროვე სოფ. საკორინთლოს (კასპის მუნიციპალიტეტი) ტერიტორიაზე.

წყაროებში პირველად იხსენიება „მატიანე ქართლისაში“ (XI საუკუნე). 842 წელს აქ გაიმართა მუჰამედ იბნ ხალიდის და ბაგრატ კურაპალატის ბრძოლა თბილისის ამირა საჰაკის წინააღმდეგ. რეხი იხსენიება XIV და XVI-XVIII საუკუნეების არაერთ ისტორიულ საბუთში. ეკუთვნოდა საამილახვროს. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით რეხი დაბაა. მის აღმოსავლეთით მდებარეობდა მონასტერი ქვაბისმანი. XVIII საუკუნეში ლეკების ხშირი თავდასხმების გამო დაცლილი რეხი ქსნის ხეობიდან გადმოსულმა კორინთელებმა დაიკავეს და ამ ადგილს საკორინთლო უწოდეს.

ამავე სახელწოდების სოფლები დასტურდება მეჯუდის ხეობასა (რეხა) და თრიალეთში (რეხა).

## ლიტერატურა
* მაკალათია ს., ლეხურის ხეობა, თბ., 1964. — გვ. 42.

კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის ისტორიული სოფლები
აბდულა ყაჰჰორი

**აბდულა ყაჰჰორი** — (), (), (დ. 17 სექტემბერი 1907, ქოკანდი, ფერგანის ოლქი, რუსეთის იმპერია — გ. 24 მაისი 1968, მოსკოვი, საბჭოთა კავშირი) — საბჭოთა და უზბეკი რომანისტი, მოკლე მოთხრობების ავტორი, პოეტი, დრამატურგი და ლიტერატურული მთარგმნელი. განსაკუთრებით ცნობილია რომანით „*Qoʻshchinor chiroqlari*“ (1951; „კუშჩინორის ცეცხლები“) და ნოველით „*Sinchalak*“ (1958).

ყაჰჰორი XX საუკუნის ერთ-ერთ საუკეთესო უზბეკ მწერლად მიიჩნევა და ხშირად „უზბეკთა ჩეხოვის“ სახელით მოიხსენიებენ. 1952 წელს მას მიენიჭა პრესტიჟული სტალინის პრემია, ხოლო 1967 წელს — უზბეკეთის სსრ სახალხო მწერლის წოდება. 2000 წელს ყაჰჰორი გარდაცვალების შემდეგ დაჯილდოვდა „გამორჩეული დამსახურებისთვის“ ორდენით (), რომელიც დამოუკიდებელი უზბეკეთის ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ ჯილდოდ ითვლება.

## ბიოგრაფია 
აბდულა ყაჰჰორი 1907 წლის 17 სექტემბერს დაიბადა ქოკანდში.ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, მისი მამა მჭედელი იყო. სხვა წყაროების თანახმად, მამა მეწაღედ მუშაობდა, ან, ალტერნატიული ცნობებით, ოჯახი გლეხურ მეურნეობას აწარმოებდა.

1930 წელს ყაჰჰორი ცენტრალური აზიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიურ ფაკულტეტზე ჩაირიცხა და 1934 წელს დაამთავრა იგი. 1952 წელს იგი კომუნისტური პარტიის წევრი გახდა.

აბდულა ყაჰჰორი 1968 წლის 24 მაისს მოსკოვში 60 წლის ასაკში გარდაიცვალა და ტაშკენტში დაკრძალეს.

## შემოქმედება 
აბდულა ყაჰჰორმა ლიტერატურული კარიერა 1924 წელს, მოკლე მოთხრობების წერა-კითხვით დაიწყო. პირველი პუბლიკაციები 1925 წლიდან გამოჩნდა და შემდგომ წლებში ის თანამშრომლობდა უზბეკურენოვან პერიოდულ გამოცემებთან, როგორიცაა *Qizil Oʻzbekiston* („წითელი უზბეკეთი“), *Mushtum* („მუშთუმი“) და „*Yangi Farg‘ona*“ („ახალი ფერგანა“), სადაც სხვადასხვა ფსევდონიმითა და ტახალუსით ქვეყნდებოდა: Norin shilpiq, Sarimsoq, E-Boy, Erkaboy, Gina, Gulyor, Mavlono Kufur, Nish და სხვ.

1934–1937 წლებში ყაჰჰორი ჟურნალ „*Sovet adabiyoti*“ („საბჭოთა ლიტერატურა“) რედაქციაში მდივნად მუშაობდა, 1938-დან 1950 წლამდე კი უზბეკეთის სახელმწიფო საგამომცემლო სახლში რედაქტორად და მთარგმნელად საქმიანობდა. „*Oʻtmishdan ertaklar*“ („ამბები წარსულიდან“, 1965) „*Millatchilar*“ („ნაციონალისტები“) და სხვ. ყაჰჰორი ასევე დრამატურგადაც არის ცნობილი: მის პოპულარულ პიესებს შორისაა „*Shohi soʻzana*“ („აბრეშუმის სუზანი“, 1950), გოგოლის პიესების „*ქორწინება*“ და „*რევიზორი*“ უზბეკური ვერსიები, ასევე, მეუღლე ქიბრიო ყაჰჰოროვასთან ერთად შესრულებული ტოლსტოის „*ომი და მშვიდობის*“ უზბეკური თარგმანი. მიუხედავად იმისა, რომ მისი თარგმანების დიდი ნაწილი ავტორებისა და კრიტიკოსების მიერ მაღალ შეფასებას იღებდა, ზოგი ადრეული თარგმანი გააკრიტიკეს ტექსტის მნიშვნელობის არაზუსტი გადმოცემის გამო. ერკინ ვოჰიდოვზე და აბდულა ორიპოვზე. 1987 წელს ტაშკენტში შეიქმნა მისი სახელობის სახლ-მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია ხელნაწერები, ფოტომასალა და სხვა მემორიალური ექსპონატები.

არქივური დოკუმენტების მიხედვით, ყაჰჰორი საბჭოთა ხელისუფლებისადმი მიმართული წერილებით ზოგ უზბეკ მწერალზე დენუნცირების ავტორიც იყო.

## ლიტერატურა 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* აბდულა ყაჰჰორის სახლ-მუზეუმის ვებგვერდი ტაშკენტში

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1907
კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
კატეგორია:უზბეკი მწერლები
კატეგორია:უზბეკი პოეტები
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები
ვირჯინია ჰარნედი

**ვირჯინია ჰარნედი** (დაბადებით **ვირჯინია ჰიკსი**; დ. 29 მაისი, 1868 — გ. 29 აპრილი, 1946) — ცნობილი ამერიკელი თეატრის მსახიობი XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე. 1895 წელს ბროდვეის დადგმაში ითამაშა მთავარი პერსონაში პიესა *„ტრილბიში“*, რომელიც 1894 წლის ჯორჯ დუ მორის თხზულებას ეფუძნებოდა. ამ დადგმის პრემიერა 1894 წელსვე, ინგლისში, ინგლისელი მსახიობებით ჩატარდა.

მისი მეორე მეუღლე იყო ე. ჰ. სოთერნი, რომელმაც მოგვიანებით ჯულია მარლოვე მოიყვანა ცოლად, და მისი მესამე მეუღლე იყო მსახიობი უილიამ კორტენეი, რომელთანაც ერთად ვირჯინიამ რამდენჯერმე ითამაშა თეატრში, უილიამის 1933 წელს გარდაცვალებამდე.
## რესურსები ინერნეტში
*
*Virginia Harned picture gallery(NY Public Library, Billy Rose collection)
*charcoal drawn portrait (Univ. of Louisville, Macauley theatre collection)
*Virginia Harned: Broadway Photographs(Univ. of South Carolina)
*Virginia Harned and Louise Drew in an early electric car 1904
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1868
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1946
კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ბოსტონელი ქალი მსახიობები
სიუზან დენინი

**სიუზან დენინი** (დ. 22 მარტი, 1835 — გ. 4 დეკემბერი, 1875) — ამერიკელი მსახიობი.
## ბიოგრაფია
სიუზანის მამა გოგონას ბავშვობაში გარდაიცვალა, და დედა მსახიობ ჯონ ვინანსზე გათხოვდა. პატარაობისას მან და მისმა დამ, კეიტმა, ეროვნულ თეატრში, ფილადელფიაში, ერთ-ერთ დადგმაში მოცეკვავე ფერიების როლები მოირგეს. შემდგომ სიუზანი ნიუ-იორკის, ქვეყნის სხვა რეგიონებისა და კანადის ფავორიტი გახდა, ხოლო ტორონტოს სამეფო ლიცეუმმა 1855 წელს მას და მის დას კონტრაქტი გაუფორმა. 1869 წელს ის პირველად გამოჩნდა ლონდონში. გათხოვდა ოთხჯერ. გარდაიცვალა ინდიანაპოლისში, ინდიანას შტატში, სცენაზე დაცემის შედეგად.
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1835
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1875
კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები
კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ჟან დე ბრია

**ჟან დე ბრია** — (ჟან-ფრედრიკ ვეიტლერი; დ. 15 აგვისტო, 1891 — გ. 18 ოქტომბერი, 1970) — ფრანგი კინომსახიობი.  1920-1962 წლებში 120-ზე მეტ ფილმში მონაწილეობდა. დაიბადა საფრანგეთში და გარდაიცვალა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატში. აშშ-ში 1915 წელს ემიგრირდა.
## რჩეული ფილმოგრაფია
**„თავქარიანი მისის ჯონსონი“* (1920);
**„სიყვარულის სინათლე“* (1921);
**„მაღალქუსლიანები“* (1921);
**„პეპელა-გოგონა“* (1921);
**„ლონგაკრელი ლედი“* (1921);
**„სიყვარულის ძალა“* (1922);
**„სხვა კაცის ფეხსაცმელები“* (1922);
**„ერთი მშვენიერი ღამე“* (1922);
**„თვრამეტი დღე დედამიწის გარშემო“ (1923);
**„საქორწინო ბაზარი“* (1923);
**„რკინის კაცი“* (1924);
**„პარიზი შუაღამისას“* (1926);
**„ბუფალოს ჰერცოგინია“* (1926);
**„ლედიბირდი“* (1927);
**„ბლოტო“* (1930);
**„იყავი დიდი!“* (1931);
**„ტარზანის ახალი თავგადასავლები“* (1935);
**„ბრძენი გოგონა“* (1937);
**„შვეიცარიელი გოგონა“* (1938);
**„ვიი ვიი მისიე“* (1938);
**„ფოჩები ჰაერში“* (1938);
**„ბრიყვი ოქსფორდში“* (1940);
**„მტრის ჯაშუში“* (1940);
**„შეხვედრა ბერლინში“* (1943);
**„ღამის პირველის ნახევარი“'' (1948);
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* Jean De Briac at the British Film Institute
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1891
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი კინომსახიობები
კატეგორია:ფრანგი მუნჯი კინოს მამაკაცი მსახიობები
უემე

**უემე** () — მდინარე ბენინში. ჩაედინება გვინეის ყურეში, ქალაქ კოტონუში. საშუალო წლიური წყლის ნაკადის რაოდენობა, რომელიც იზომება სოფელ ბონუში, — 170 მ³/წმ. ყველაზე დიდი შენაკადებია — ზუ, ოკპარა, ტერუ და ალპურო.

## სქოლიო
კატეგორია:ბენინის მდინარეები
უემე (მრავალმნიშვნელოვანი)

**უემე** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* უემე — მდინარე ბენინში;
* უემე — დეპარტამენტი ბენინის სამხრეთ ნაწილში.
ატაკორა (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ატაკორა** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ატაკორა — მთიანი ჯაჭვი დასავლეთ აფრიკის ტერიტორიაზე;
* ატაკორა — დეპარტამენტი ბენინის ჩრდილოეთ ნაწილში.
ატაკორა

**ატაკორა** () — მთიანი ჯაჭვი დასავლეთ აფრიკის ტერიტორიაზე.

## საერთო მონაცემები 
ატაკორის მთები გადაჭიმულია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისკენ, განის დედაქალაქ აკრის ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიიდან ტოგოს და ბენინის ტერიტორიების გავლით ბურკინა-ფასომდე. მთების საშუალო სიმაღლე — ზღვის დონიდან 600 მ. ატაკორის რაიონი გამოირჩევა აქ მოსული ნალექების მაღალი დონით და ქმნის საზღვარს გეოგრაფიულ და კლიმატურ — ჩრდილოსუდანურ და სამხრეთსუდანურ ზონებს შორის.

ქედის ყველაზე უფრო მაღალი წერტილია — მთა აგუ (986 მ), რომელიც ტოგოს ყველაზე უფრო მაღალი წერტილია. ატაკორის მთიან ჯაჭვს ასევე მიეკუთვნება განის ყველაზე უფრო მაღალი წერტილი აფაჯატოს მთები (885 მ) და ბენინის ყველაზე უფრო მაღალი წერტილი მონტ-სოკბარო (658 მ). ატაკორის ჩრდილო-აღმოსავლეთში მდებარეობს ვოლტის შენაკადის მდინარე ოტის სათავე.

ძირითადი გეოლოგიური მასალა, რისგანაც აგებულია ატაკორის მთები, არის ფიქალი, ქვიშაქვა და კვარციტი. რბილი, გრილი და ნოტიო მთიანი კლიმატი ქმნის ხელსაყრელ პირობებს ექსტენსიური მიწადმოქმედებისთვის. მთის მოსახლეობის რაოდენობა არ არის მრავალრიცხოვანი და მათ მოყავთ სიმინდი, ფეტვი, არაქისი, იამსი და ბამბა.

## გალერეა 

ფაილი:Atakora Tanguieta Benin.jpg
ფაილი:Atakora Benin Batia.jpg
ფაილი:Atakora-Auslaufer.JPG
ფაილი:Atakora_Kette.JPG
ფაილი:Atacora MS 10298.jpg

კატეგორია:ბენინის მთები
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს მთები
კატეგორია:განის მთები
კატეგორია:ტოგოს მთები
პირსი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი პირსი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ბენჟამინ პირსის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება ერატოსთენული პერიოდით ივარაუდება.

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 18.86 კმ, სიღრმე — 1.74 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-13
კულინარიული ხელოვნება

, ლორენსვილი, ჯორჯია, 2015]]
**კულინარიული ხელოვნება** — წარმოადგენს კულინარიის ხელოვნებას, რომელიც მოიცავს საკვების მომზადებას, მოსამზადებელ პროცესებს და საკვების მომზადებას, როგორც წესი, სასადილო წესით მიღებული სასადილო კერძების სახით. ამ სფეროში მომუშავე ადამიანები — განსაკუთრებით ისეთ დაწესებულებებში, როგორიცაა რესტორნები — ჩვეულებრივ იწოდებიან შეფ-მზარეულებად ან მზარეულებად, თუმცა ზოგადი მნიშვნელობით გამოიყენება ტერმინებიც: კულინარიული არტისტი და კულინარიორი.

გამოცდილი შეფ-მზარეულები პასუხისმგებელნი არიან ისეთი კერძების შექმნაზე, რომლებიც ერთდროულად ესთეტიკურად მიმზიდველიც არის და გემრიელიც. ეს ხშირად მოითხოვს ცოდნას კვების მეცნიერების და დიეტოლოგიის მიმართულებით. რესტორნების შემდეგ მათი მთავარი სამუშაო გარემოებია დელიკატესების მაღაზიები და შედარებით დიდი დაწესებულებები, როგორიცაა სასტუმროები და ჰოსპიტალები

## ისტორია
კულინარიული ხელოვნების სათავეები იწყება პრიმიტიულ ადამიანებთან, დაახლოებით 2 მილიონი წლის წინ. არსებობენ სხვადასხვა თეორიები იმის შესახებ, თუ როგორ იყენებდნენ ადრეული ადამიანები ცეცხლს ხორცის მოსამზადებლად. ანთროპოლოგი რიჩარდ რენჰემი, წიგნის — *Catching Fire: How Cooking Made Us Human* — ავტორის განცხადებით, პრიმიტიული ადამიანები უბრალოდ აგდებდნენ უმ ხორცის ნაჭერს ალში და აკვირდებოდნენ, როგორ იწვებოდა. სხვა თეორიის მიხედვით, ადამიანებმა პირველად შემთხვევით გასინჯეს შემწვარი ხორცი — მაშინ, როცა ტყის ხანძრის შედეგად დაღუპული ცხოველის ხორცი უფრო მადისაღმძვრელად, ადვილად საღეჭად და ადვილად მოსანელებლად აღმოჩნდა, ვიდრე ჩვეულებრივი უმი ხორცი.

## სქოლიო
ალ-აფდალ შაჰანშაჰი

**ალ-აფდალ შაჰანშაჰი** (დ. 1066 — გ. 11 დეკემბერი, 1121), სრული სახელით **აბუ ალ-ქასიმ შაჰანშაჰ იბნ ბადრ ალ-ჯამალი** —  ეგვიპტის ფატიმიანთა ხალიფატის ვეზირი. მოგვიანო ბიოგრაფიული ენციკლოპედიის მიხედვით მას შეარქვეს **ალ-მალიქ ალ-აფდალი** („გუმბათოვანი მეფე“), თუმცა ეს ეპითეტი თანამედროვე წყაროებით არ დასტურდება.

## მთავრობის სათავეში 
ალ-აფდალი დაიბადა აკოში, ბადრ ალ-ჯამალის ოჯახში — არმენიული წარმოშობის მომლოქე, რომელმაც მოგვიანებით ისლამი მიიღო და ფათიმიანთა გავლენიანი სამხედრო-მოხელე გახდა. ბადრი 1074 წლიდან ემსახურებოდა ფათიმიანთა ხალიფატს, როგორც ვიზირი, ხოლო მისი სიკვდილის შემდეგ (1094) ეს თანამდებობა ალ-აფდალმა დაიკავა.

მალევე გარდაიცვალა ხალიფა ალ-მუსტანსირ ბილაჰი, რის შემდეგაც ალ-აფდალმა ხალიფად დანიშნა ალ-მუსტალი, რომელიც არასრულწლოვანი იყო. ეს გადაწყვეტილება გამორიცხავდა ხალიფის უფროს ძეს, ნიზარ იბნ ალ-მუსტანსირს, რამაც ნიზარის აჯანყება გამოიწვია. აჯანყება 1095 წელს ჩახშეს, თუმცა ნიზარის მომხრეებთან — განსაკუთრებით ჰასან-ი საბაჰთან და მის ნიზარიტ მიმდევრებთან (შემდგომში ცნობილი როგორც ასასინები) — დაძაბულობა გაგრძელდა.

ამ პერიოდში ფათიმიანთა გავლენა პალესტინაში დაქვეითებული იყო სელჩუკთა გამოჩენის გამო. 1097 წელს ალ-აფდალმა სელჩუკებს წაართვა ტირი, ხოლო 1098 წელს დაიკავა იერუსალიმი, სადაც გადააყენა მისი არტუკიდი მმართველი ილღაზი და მის ადგილზე ფათიმიანთა მოხელე იფთიხარ ად-დაუალა დანიშნა. ალ-აფდალმა ფათიმიანთა კონტროლი პალესტინის დიდ ნაწილზე დროებით მაინც აღადგინა.

ალ-აფდალის მმართველობისას ხალიფები იზოლირებული იყვნენ სასახლეში და ჩამოშორდნენ როგორც საჯარო ცხოვრებას, ისე საღვთო და საზეიმო რიტუალებში მონაწილეობასაც. სახელმწიფოებრივი და საზეიმო ცერემონიების უმრავლესობა, რომლებიც ტრადიციულად ხალიფის სასახლეში ტარდებოდა, ალ-აფდალმა თავის ახალ სასახლეში — გადაიტანა, რომელიც 1106–1108 წლებში ააგო კაიროს გარე ტერიტორიაზე, ნილოსის სანაპიროზე. ამ დიდებული ვიზირის სასახლის კვალი დღეს აღარ არსებობს.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1066
კატეგორია:გარდაცვლილი 1121
კატეგორია:მეფეები
Atari Mindlink

**Atari Mindlink** — Atari 2600-ის სათამაშო კონტროლერი, რომელიც თავდაპირველად 1984 წელს უნდა გამოსულიყო. Mindlink უნიკალურობა მდგომარეობდა იმაში, რომ თამაშის სამართავად ის იყენებდა შუბლზე მოსახვევ მოწყობილობას, რომელიც ინფრაწითელი სენსორებით კითხულობდა შუბლისა და წარბების მოძრაობით შექმნილ ელექტრულ სიგნალებს და მათ თამაშში მოქმედებად გარდაქმნიდა.

თამაშები, რომლებსაც Mindlink უჭერდა მხარს, იმ თამაშების ანალოგს წარმოადგენდა, რომლებიც ჩვეულებრივ Paddle Controller-ით იმართებოდა. Mindlink-ისთვის სამი თამაში მუშავდებოდა: „Bionic Breakthrough“, „Telepathy“ და „Mind Maze“. „Bionic Breakthrough“ ძირითადად „Breakout“-ის კლონი იყო, რომელიც Mindlink-ით კონტროლდებოდა. 

ტესტირებამ აჩვენა, რომ მოთამაშეებს ხშირად თავის ტკივილები ეწყებოდათ, რადგან თამაშის სამართავად წარბების მოძრაობა უწევდათ. არცერთი ეს თამაში სხვა ფორმით არასოდეს გამოსულა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Atari Mindlink — Forbes
* Atari Mindlink  — Atari Compendium

## სქოლიო
კატეგორია:სათამაშო კონტროლერები
კატეგორია:Atari 2600
კატეგორია:Vaporware
კატეგორია:ვიდეო თამაშის აპარატული უზრუნველყოფა
2025 წლის ძიუდოს გრანდ სლემი (ბაქო)

**2025 წლის ძიუდოს გრანდ სლემი ბაქოში** — ძიუდოს გრანდ სლემის ტურნირი, რომელიც გაიმართა აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, ტანვარჯიშის ეროვნულ არენაზე, 2025 წლის 14-დან 16 თებერვლამდე, IJF-ის მსოფლიო ტურის ფარგლებში.

## მედალოსნები 
## სქოლიო 
კატეგორია:სპორტული შეჯიბრებები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 584

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 584** მიღებულია 1986 წლის 29 მაისს, განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება გაეროს განშტოების დამკვირვებელთა ძალების შესახებ. საბჭომ აღნიშნა მისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი და სამართლიანი მშვიდობის დამყარების მიზნით, თუმცა ასევე გამოთქვა შეშფოთება რეგიონში არსებული დაძაბულობის გამო.

რეზოლუციამ გადაწყვიტა, დაინტერესებულ მხარეებს მოუწოდოს დაუყოვნებლივ განახორციელონ 338-ე (1973) რეზოლუცია, გააგრძელა დამკვირვებელთა ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 1986 წლის 30 ნოემბრამდე და მოითხოვა, რომ გენერალურმა მდივანმა ამ პერიოდის დასრულების შემდეგ წარმოადგინოს ანგარიში სიტუაციის შესახებ.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/584(1986))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1986 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სირიის შესახებ
კატეგორია:1986 წელი ისრაელში
კატეგორია:1986 წელი სირიაში
2025 წლის ევროპის შერეული გუნდური ჩემპიონატი ბადმინტონში

**2025 წლის ევროპის შერეული გუნდური ჩემპიონატი** **ბადმინტონში** 12–16 თებერვალს გაიმართა აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ღონისძიებას ორგანიზებას უწევდნენ „ბადმინტონ ევროპა“ და აზერბაიჯანის ბადმინტონის ფედერაცია. მასპინძელი ქვეყნის სტატუსი ბადმინტონ ევროპამ 2024 წლის აპრილში ოფიციალურად გამოაცხადა.

ჩემპიონატი ასევე წარმოადგენდა 2025 წლის სუდირმანის თასის ევროპის საკვალიფიკაციო ეტაპს.

გუნდური ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპი 2024 წლის 5-დან 8 დეკემბრამდე გაიმართა. მასში 26-მა ქვეყანამ მიიღო მონაწილეობა. ისინი ექვს საკვალიფიკაციო ჯგუფად იყვნენ დაყოფილნი, რომლებიც ხუთ ლოკაციაზე ჩატარდა. თითოეული ჯგუფის გამარჯვებული ჩემპიონატზე გავიდა.

## ფინალი 
|}

## სქოლიო 
კატეგორია:საერთაშორისო შეჯიბრებები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 585

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 585** ერთხმად მიიღეს 1986 წლის 13 ივნისს. მასში აღინიშნა გენერალური მდივნის მოხსენება, რომ არსებული გარემოებების გამო, გაეროს სამშვიდობო ძალების (UNFICYP) ყოფნა კვიპროსში კვლავაც აუცილებელი იყო პრობლემის მშვიდობიანი მოგვარებისთვის. საბჭომ გამოთქვა სურვილი, რომ ყველა მხარეს მხარი დაეჭირა ათპუნქტიანი შეთანხმებისთვის თემებს შორის მოლაპარაკებების განახლების შესახებ და სთხოვა გენერალურ მდივანს, 1986 წლის 30 ნოემბრამდე კვლავ წარედგინა ანგარიში რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის დევნების მიზნით.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის 365-ე (1974) რეზოლუცია, გამოთქვა შეშფოთება სიტუაციის გამო, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს მშვიდობის მისაღწევად ერთად ემუშავათ და 1986 წლის 15 დეკემბრამდე კიდევ ერთხელ გააგრძელა კვიპროსში ძალების განლაგება, რომელიც შეიქმნა 186-ე (1964) რეზოლუციით.

## იხილეთ აგრეთვე
* კვიპროსის კონფლიქტი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/545(1986))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1986 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
კატეგორია:1986 წელი კვიპროსში
აუდიო თამაში

**აუდიო თამაში** () — ელექტრონული თამაში, რომელსაც თამაშობენ ისეთ მოწყობილობაზე, როგორიცაა პერსონალური კომპიუტერი. ის ვიდეო თამაშის მსგავსია, მაგრამ მისგან განსხვავებით,  ვიზუალური კომპონენტი არ გააჩნია — მხოლოდ სმენითი და ტაქტილური (შეხებითი) უკუკავშირი.

აუდიო თამაშები თავდაპირველად უსინათლოთათვის იყო განკუთვნილი და ძირითადად ვითარდებოდა მოყვარულებისა და უსინათლო პროგრამისტების მიერ. თუმცა, აუდიო თამაშების მიმართ ინტერესს სულ უფრო მეტი ადამიანი იჩენს სხვადასხვა სფეროდან.

აუდიო თამაშების უმეტესობა მუშაობს პერსონალურ კომპიუტერზე, თუმცა არსებობს რამდენიმე აუდიო თამაში პორტატიული მოწყობილობებისა და ვიდეო თამაშების კონსოლებისთვისაც. აუდიო თამაშები მოიცავს ჟანრების ისეთივე მრავალფეროვნებას, რასაც ვიდეო თამაშები, მაგალითად, სათავგადასავლო თამაშები, სარბოლო თამაშები და ა.შ.

## რესურსები ინტერნეტში
* აუდიოთამაშები: რესურსები და სტატიები — Audiogames.com

## სქოლიო
კატეგორია:აუდიო თამაშები
Atari

**Atari** () — სავაჭრო ნიშნის სახელწოდება, რომელიც დაარსდა 1972 წელს და მას შემდეგ რამდენიმე კომპანიის საკუთრებაში იყო. ის ამჟამად ეკუთვნის ფრანგულ ჰოლდინგურ კომპანია Atari SA-ს (ყოფილი Infogrames), რომელიც მოიცავს ვიდეო თამაშებს, სამომხმარებლო აპარატურას, ლიცენზირებას და ბლოკჩეინს.

1984 წელს, 1983 წლის ვიდეო თამაშების კრიზისის შედეგად, Atari Inc.-ის სახლის კონსოლებისა და კომპიუტერების განყოფილებების აქტივები შეისყიდა ჯეკ ტრამიელის კომპანიამ Tramel Technology Ltd., რომელმაც მოგვიანებით სახელი გადაირქვა და Atari Corporation გახდა. ამავდროულად, Atari, Inc.-ის დარჩენილ ნაწილს Atari Games Inc. ეწოდა. 1985 წლის დასაწყისში, Warner-მა Namco-სთან ერთად დააფუძნა ახალი კორპორაცია, რომელსაც მოგვიანებით Atari Games Corporation ეწოდა და რომელმაც Atari-ს მონეტაზე მომუშავე თამაშების განყოფილება გადაიბარა. Atari, Inc.-ის თამაშების საკუთრების უფლებები გაიყო ორ კომპანიას შორის: Atari Corporation-მა მიიღო სავაჭრო ნიშნები და სახლის კონსოლის თამაშების უფლებები, ხოლო Atari Games-მა მიიღო უფლება, გამოეყენებინა ლოგო და ბრენდის სახელი, რომელსაც დაემატებოდა სიტყვა „Games“ არკადულ პროდუქტებზე. 1996 წელს Atari Corporation-მა შეერწყა დისკწამყვანების მწარმოებელ კომპანია JT Storage-ს და ფაქტობრივად შეწყვიტა არსებობა. 1998 წელს Hasbro Interactive-მა, სათამაშოების კომპანია Hasbro-ს ნაწილმა, JTS-ისგან შეიძინა Atari Corporation-თან დაკავშირებული ყველა აქტივი და ახალი სახელი, Atari Interactive დაარქვა. ამავდროულად, Atari Games 1996 წელს შეიძინა Midway Games-მა, რომელმაც 2000 წელს არკადულ პროდუქტებზე Atari-ს სახელის გამოყენება შეწყვიტა.

Infogrames Entertainment (IESA) – დღევანდელი Atari SA, გახდა Atari სავაჭრო ნიშნის ახალი მფლობელი მას შემდეგ, რაც 2001 წელს Hasbro Interactive შეიძინა, და მას Infogrames Interactive დაარქვა. 2003 წელს მან ამ განყოფილებას Atari Interactive დაარქვა. IESA-ს კიდევ ერთმა განყოფილებამ, Infogrames Inc.-მა (რომელიც GT Interactive-ის სახელით დაარსდა), იმავე წელს შეიცვალა სახელი და გახდა Atari, Inc., რომელმაც თავისივე შვილობილი კომპანიისგან მიიღო Atari-ს სახელისა და ლოგოს გამოყენების ლიცენზია. 2008 წელს IESA-მ დაასრულა Atari, Inc.-ის დარჩენილი აქციების შესყიდვა, რითაც ის მთლიანად საკუთარ შვილობილ კომპანიად აქცია. IESA-მა 2009 წელს სახელი გადაირქვა და Atari SA გახდა. კომპანიამ 2013 წელს საფრანგეთის კანონმდებლობით გაკოტრებისგან დაცვა მოითხოვა. მეორე მხრივ, Atari-ს 1984 წლის შემდგომი არკადული თამაშები, 2009 წელს, Midway-ის გაკოტრების შემდეგ, Warner Bros. Games-ის საკუთრება გახდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* The Atari-ს ისტორიის მუზეუმი – Atari-ს არქივი
* Atari-ს უმსხვილესი არქივი – Atari პროგრამული უზრუნველყოფის არქივი
* Atari Times , 
* The Dot Eaters: კლასიკური ვიდეო თამაშების ისტორია – ვიდეო თამაშების ამომწურავი ისტორია

## სქოლიო
კატეგორია:Atari
კატეგორია:ამერიკული სავაჭრო ნიშნები
კატეგორია:ფრანგული ბრენდები
ჰარუ მაცუკატა რაიშაუერი

**ჰარუ მაცუკატა რაიშაუერი** (ハル・松方・ライシャワー, **ჰარუ მაცუკატა რაიშავა**; დ. 1915 — გ. 23 სექტემბერი, 1998) — იაპონელ-ამერიკელი მწერალი და აშშ-ის მეცნიერისა და იაპონიაში ელჩის, ედვინ ო. რაიშაუერის ცოლი. მისი საქმიანობა მნიშვნელოვანი იყო იაპონეთსა და აშშ-ს შორის კულტურული და საგანმანათლებლო ურთიერთობების გაღრმავების საქმეში.

## ბიოგრაფია
ჰარუ მაცუკატა ტოკიოში დაიბადა გავლენიან და მრავალშვილიან ოჯახში, რომლის ისტორია მჭიდროდ უკავშირდებოდა მეიჯის ეპოქის პოლიტიკურ და ეკონომიკურ ცვლილებებს. მისი პაპა, მაცუკატა მასაიოში, მეიჯის ეპოქის პრემიერ-მინისტრი იყო და ცნობილ ფიგურად იქცა ქვეყნის ფინანსური სისტემის მოდერნიზაციის პროცესში. მეორე პაპა, რიოიჩირო არაი, წარმატებული აბრეშუმის იმპორტიორი და ექსპორტიორი გახლდათ.

ოჯახის კულტურული და ინტელექტუალური მემკვიდრეობა განსაკუთრებულ გავლენას ახდენდა ჰარუს ჩამოყალიბებაზე. მისი ბიძაშვილი, ნობუჰიკო უშიბა, მოგვიანებით იაპონიის ელჩად დაინიშნა შეერთებულ შტატებში 1970-დან 1973 წლამდე. ოჯახის წევრებს შორის იყვნენ ასევე სამკაულების დიზაინერი მიე მაცუკატა, პედაგოგი ტანე მაცუკატა, მარი ბრუქი, ნაკა როსთორნი და ძმა მაკო მაცუკატა.

მისი მასწავლებელი და ერთ-ერთი უახლოესი მაგალითი იყო ტოკიოში არსებული მაცუკატას აკადემიის დამფუძნებელი ტანე მაცუკატა, რომელიც მოგვიანებით ნიშიმაჩის საერთაშორისო სკოლად ჩამოყალიბდა — დღესაც ერთ-ერთ გამორჩეულ საგანმანათლებლო დაწესებულებად. 

## განათლება და კარიერა
ჰარუ მაცუკატა რაიშაუერმა საშუალო განათლება მიიღო იაპონიის ამერიკულ სკოლაში და 1937 წელს დაამთავრა კოლეჯი „პრინციპია“ ილინოისში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში.

კოლეჯის დამთავრების შემდეგ მომავალი მწერალი დაბრუნდა იაპონიაში და იქ იყო მეორე მსოფლიო ომის დროს, მაგრამ თავს ნაკლებად კვალიფიციურად და სრულფასოვნად გრძნობდა იაპონიისთვის ამერიკის შეერთებულ შტატებში მიღებული გამოცდილების გამო — ამერიკაში მიღებული განათლება და იაპონური ფესვები ერთმანეთს ეჯახებოდა. ის მოგვიანებით დაბრუნდა აშშ-ში და მუშაობდა ჟურნალისტად, სადაც შეხვდა ედვინ ო. რაიშაუერს, რომელზეც დაქორწინდა 1956 წელს. 1961 წელს იგი დაბრუნდა იაპონიაში თავის მეუღლესთან ერთად, როდესაც ეს უკანასკნელი დაინიშნა აშშ-ის ელჩად იაპონიაში. წყვილი ცხოვრობდა იაპონიაში 1966 წლამდე. ეს  პერიოდი მან მოახერხა და გამოიყენა საკუთარი წვლილის შესატანად აშშ-ისა და იაპონიის ურთიერთობების გაძლიერებაში. 

ამერიკის შეერთებულ შტატებში დაბრუნების შემდეგ ჰარუ მაცუკატა რაიშაუერი აქტიურ როლს ასრულებდა ამ ურთიერთობების გაუმჯობესებაში და ის ასევე იყო იაპონია-ამერიკის სტუდენტური კონფერენციის დირექტორი. 

## ლიტერატურული მოღვაწეობა
ჰარუ მაცუკატა რაიშაუერმა დაწერა ავტობიოგრაფია „სამურაი და აბრეშუმი: იაპონური და ამერიკული მემკვიდრეობა“ (1986), რომელშიც განსაკუთრებულ ადგილს უთმობს საკუთარი პაპებისა და წინაპრების ამბებს, საუბრობს მათ წარმატებებსა და განსაკუთრებულ როლზე იაპონიისთვის მეიჯის პერიოდში. წიგნი გახდა ინსპირაცია *PBS-*ისთვის, კომპანია *American Playhouse*-ის, რომ შეექმნა დოკუმენტური დრამა „გრძელი ჩრდილები" (*Long Shadows*).

## იხილეთ აგრეთვე
*  (რაიშაუერი, ჰარუ (1986). „სამურაი და აბრეშუმი: იაპონური და ამერიკული მემკვიდრეობა“) 

## სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი მწერლები
კატეგორია:მწერალი ქალები
პორტატიული ელექტრონული თამაში

**პორტატიული ელექტრონული თამაში** — ინტერაქტიული ელექტრონული თამაში, რომელიც ხშირად წარმოადგენს ვიდეო თამაშის მინიატურულ ვერსიას. მას თამაშობენ პორტატიულ მოწყობილობებზე (ცნობილი როგორც პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი), სადაც კონტროლერი, ეკრანი და დინამიკები გაერთიანებულია ერთ მოწყობილობაში. ადრეულ პორტატიულ ელექტრონულ თამაშად ითვლება Mattel Auto Race (1976) და Mattel Electronic Football (1977).

ზოგადი დანიშნულების ეკრანებისგან განსხვავებით, ამ მოწყობილობებს, როგორც წესი, აქვთ მორგებული ეკრანები, რომლებიც ერთი კონკრეტული თამაშისთვის არიან შექმნილნი. მარტივი დიზაინი საშუალებას იძლევა, რომ მათი ზომა ჭკვიანი საათის ზომამდე შემცირდეს, და ზოგჯერ ასეც ხდება. ამ მოწყობილობების ვიზუალური გამოსახულება შეიძლება იყოს ძალიან მარტივი (როგორიცაა LED ნათურები) ან შედარებით რთული (კალკულატორის მსგავსი ალფანუმერული ეკრანი). მოგვიანებით ისინი ძირითადად ჩაანაცვლა თხევადკრისტალურმა (LCD) და ვაკუუმური ფლუორესცენციურმა ეკრანებმა (VFD), რომლებსაც დეტალური გამოსახულება ჰქონდათ (VFD თამაშების შემთხვევაში, ფერადიც კი). პორტატიული მოწყობილობება პოპულარული იყო 1970-იანი წლების ბოლოდან 1990-იანი წლების დასაწყისამდე. იგი ითვლება პორტატიული სათამაშო კონსოლების წინამორბედად.

ფაილი:Coleco_Electronic_Quarterback.jpg|Coleco Electronic Quarterback
ფაილი:Bandai_LCD_Solarpower.jpg|Bandai LCD Solarpower
ფაილი:Brick_Game.png|Brick Game
ფაილი: TOMY_LSI_PACMAN_handheld_electronic_game.jpg|Pac-Man-ის ვარიანტი (1981)

## რესურსები ინტერნეტში
* პორტატიული ელექტრონული თამაშების მუზეუმი — handheldmuseum.com
* პორტატიული მოწყობილობების იმპერია: 1970-1980-იანების ელექტრონული თამაშები 
* პორტატიული მოწყობილობების ისტორია - HandheldHistory

## სქოლიო
კატეგორია:პორტატული ელექტრონული თამაშები
სუონი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი სუონი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა უილიამ ფრენსის სუონის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). 

## კრატერის აღწერა 
კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 42,18 კმ, სიღრმე — 2,23 კმ.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-06
ანცინგი

**ანცინგი** () ასევე **იჩენგი**, **ნგანკინგი** და ადრე **ხუაინინგი**, ამჟამად ხუაინინგის ოლქის სახელი) — პრეფექტურის დონის ქალაქი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში, ანხუეის პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთით. 2020 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 4,165,284 ადამიანს შეადგენდა, საიდანაც 728,501 ადამიანი ცხოვრობდა სამი ურბანული რაიონისგან შემდგარ განაშენიანებულ (ანუ მეტროპოლიტანურ) ტერიტორიაზე. ანცინგი ცნობილია, როგორც ჩენ ტუსიოუს, ჩინეთის კომუნისტური პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებლის, დაბადების ადგილი, რომელიც 1921 წლიდან 1928 წლამდე ჩინეთის კომუნისტური პარტიის პირველი გენერალური მდივანი იყო. ხუანგმეის ოპერა, ცნობილი ჩინური ოპერის სტილი, ანცინგშო წარმოიშვა. ამ მომხიბვლელმა ხელოვნების ფორმამ უდიდესი პოპულარობა მოიპოვა 1950-იანი წლებიდან, რაც ძირითადად ანცინგის ადგილობრივი მსახიობების განსაკუთრებულ ნიჭს უკავშირდება. ხუანგმეის ოპერა მნიშვნელოვანი კულტურული საგანძურია, რომელიც განსაზღვრავს ანკინგის ქალაქის მდიდარ მემკვიდრეობას.

## სქოლიო
კატეგორია:ანხოის ქალაქები
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 586

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 586** მიიღეს 1986 წლის 18 ივლისს, წინა რეზოლუციების გახსენების შემდეგ და გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლის შემდეგ გაეროს დროებითი ძალების შესახებ ლიბანში (UNIFIL), რომელიც დამტკიცდა რეზოლუცია 426 (1978), საბჭომ გადაწყვიტა UNIFIL-ის მანდატის გაგრძელება კიდევ ექვსი თვით 1987 წლის 19 იანვრამდე.

შემდეგ საბჭომ კვლავ ხაზგასმით აღნიშნა ძალების მანდატი და მოთხოვა გენერალურ მდივანს წარმოედგინა ანგარიში მიღწეული პროგრესის შესახებ რეზოლუციების 425 (1978) და 426 (1978) განხორციელებასთან დაკავშირებით.

## იხილეთ აგრეთვე
*ლიბანის სამოქალაქო ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/586(1986))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1986 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:1986 წელი ისრაელში
კატეგორია:1986 წელი ლიბანში
რენუ დევი

**რენუ დევი** (; დ. 1 ნოემბერი, 1959) — ინდოელი პოლიტიკოსი რომელიც ბიჰარის შტატის მე-7 მოადგილე-მინისტრის თანამდებობას იკავებდა 2020 წლის 16 ნოემბრიდან 2022 წლის 9 აგვისტომდე. აღსანიშნავია, რომ იგი ასევე მსახურობდა ცხოველთა და მეთევზეობის რესურსების მინისტრად ნიტიშ კუმარის მე-9 კაბინეტში. 

ეს პოლიტიკოსი ისტორიულ ფიგურად იქცა, როდესაც 2020 წელს დაიკავა ბიჰარის შტატის მოადგილე-მინისტრის თანამდებობა და გახდა მეხუთე ქალი, რომელმაც ეს პოსტი შტატის სახელით დაიკავა ინდოეთში. წარსულში იგი იყო ბჰარატია ჯანატა პარტიის ეროვნული ვიცე-პრეზიდენტი. დღეისათვის ის არის ბიჰარის საკანონმდებლო ასამბლეის წევრი. გარდა ამისა, იგი იყო ეროვნული დემოკრატიული ალიანსის პარტიის მოადგილე საკანონმდებლო ლიდერი, რაც მის მნიშვნელოვან პოზიციაზე მიუთითებს მმართველ კოალიციაში.

## პირადი ცხოვრება
რენუ, რომელიც მშობლების სამი ვაჟისა და ხუთი ქალიშვილისგან შემდგარ შვიდი შვილს შორის ყველაზე უფროსია, ნონიას კასტის წარმომადგენელია, რომელიც მიეკუთვნება უკიდურესად ჩამორჩენილი კლასის (EBC) თემს. მან საშუალო სკოლის განათლება დაასრულა 1977 წელს ბაბასაჰებ ბჰიმრაო ამბედკარის ბიჰარის უნივერსიტეტში.

იგი 1973 წელს ცოლად გაჰყვა კოლკატაში დაზღვევის ინსპექტორს, დურგა პრასადს. თუმცა, ქორწინებიდან შვიდ წელში მეუღლის მოულოდნელმა გარდაცვალებამ აიძულა ის, დაბრუნებულიყო ბეტიაში, დედის მშობლიურ ქალაქში, და ის თავის კარმაბჰუმად (მოღვაწეობის ადგილად) ექცია. ის არის მარტოხელა მშობელი, რომელსაც ორი შვილი ჰყავს.

## პოლიტიკური კარიერა
რენუ დევის დედა სანგჰ პარივართან იყო დაკავშირებული, რამაც, როგორც ამბობენ, დიდი გავლენა მოახდინა თავად რენუ დევიზეც. რენუ დევი ასევე იყო „დურგა ვაჰინის“ წევრი, რომელიც ვიშვა ჰინდუ პარიშადის ქალთა ფრთაა.

მან პოლიტიკური კარიერა სოციალური აქტივიზმით დაიწყო 1981 წელს. მოგვიანებით, 1988 წელს, ის შეუერთდა „BJP“ მაჰილა მოჩას ანუ „BJP“-ის ქალთა ფრთას. მომდევნო წელს, ჩამპარანის რეგიონში სწორედ მას დაევალა ამ ფრთის ხელმძღვანელობა. მოგვიანებით, იგი ორჯერ აირჩიეს აღნიშნული ფრთის შტატის ხელმძღვანელად, კერძოდ, 1993 და 1996 წლებში.

მიუხედავად იმისა, რომ მან პირველი არჩევნები 1995 წელს ნაუტანის ასამბლეის ადგილიდან წარუმატებლად ჩაატარა, იგი ოთხჯერ წარმატებით აირჩიეს ბიჰარის საკანონმდებლო ასამბლეაში ბეტიადან, რომელიც დასავლეთ ჩამპარანის რაიონის კიდევ ერთი დანაყოფია (2000–2015; 2020–დღემდე). მან 2015 წლის არჩევნები წააგო მაჰაგათბანდჰანის კანდიდატთან, თუმცა ადგილი კვლავ დაიბრუნა 2020 წელს.

ის მუშაობდა სპორტის, ხელოვნებისა და კულტურის მინისტრად ბიჰარის შტატის მთავრობაში 2005-დან 2009 წლამდე. იგი ასევე იყო „BJP“-ის ეროვნული ვიცე-პრეზიდენტი 2014-დან 2020 წლამდე და ამიტ შაჰმა წარადგინა პარტიის ეროვნული სამუშაო კომიტეტის წევრად.[13] მისი დანიშვნა ბიჰარის მოადგილე-მინისტრის თანამდებობაზე 2020 წელს დადებითად იქნა შეფასებული.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:ინდოელი ქალი პოლიტიკოსები
ანციოუ

**ანციოუ** (; ფინინი: Ānqiū) — ოლქის დონის ქალაქი ვეიფანგის იურისდიქციის ქვეშ, შანტუნგის პროვინციის სამხრეთით, ჩინეთში.

2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 926 900 ადამიანს შეადგენდა, მიუხედავად იმისა, რომ დასახლებული ტერიტორია გაცილებით მცირეა.

ჩინეთის დიდი კედლის ცის ნაწილი აქედან იწყება და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ისტორიული არტეფაქტების სიაშია შეტანილი.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
2012 წლის მიხედვით, ოლქი დაყოფილია ორ ქვერაიონად და 11 ქალაქად.

### ქვერაიონები
* სინგანის ქვერაიონი ()
* სინ'ანის ქვერაიონი ()

### ქალაქები
## კლიმატი 
## რესურსები ინტერნეტში 
* საინფორმაციო გვერდი

## სქოლიო
კატეგორია:შანდუნის ქალაქები
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
თბილისის ჭადრაკის სასახლე

**თბილისის ჭადრაკის სასახლე** — საჭადრაკო კლუბი და არქიტექტურული ძეგლი თბილისში, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს ჭადრაკის ცენტრს.

## ისტორია 
XX საუკუნის 60-იან წლებში საქართველოში საჭადრაკო ცხოვრების მძლავრმა განვითარებამ გამოიწვია ახალი, თანამედროვე საჭადრაკო კლუბის აგების საჭიროება. ჭადრაკის სასახლის მშენებლობას დაახლოებით ათი წელი დასჭირდა. მის მშენებლობაში დიდი წვლილ შეიტანა საქართველოს ჭადრაკის იმდროინდელმა თავმჯომარემ არჩილ ჭირაქაძემ. ჭადრაკის სასახლე გაიხსნა 1973 წლის 14 აპრილს თბილისის ვერის ბაღში, მდინარე ვერეს ხეობაში. ჭადრაკის სასახლე დღემდე წარმოადგენს თბილისში გამართული ყველა დიდი საჭადრაკო ტურნირისა და მატჩის უმთავრეს მასპინძელს.

## არქიტექტურა 
სასახლე თბილისის ერთ-ერთი გამორჩეული არქიტექტურული ძეგლია.. პროექტის ავტორები არიან ცნობილი არქიტექტორები ვახტანგ ალექსი-მესხიშვილი და გიორგი ღუდუშაური. ინტერიერის მხატვრულ გაფორმებაზე იმუშავეს მხატვრებმა ოთარ ქოჩაკიძემ, ა. სლოვინსკიმ და ი. ჩიკვაიძემ. სასახლის არქიტექტურა ჰარმონიულადაა შერწყმული ვერის პარკის სიმყუდროვესთან. შენობაში განთავსებულია 520 ადგილიანი სააქტო დარბაზი და სხვადასხვა დანიშნულების ოთახ-კაბინეტები. ინტერიერი გამოირჩევა სინათლითა და სივრცით უხვი ფოიეთი და ვესტიბიულებით.

## ლიტერატურა 
* 

კატეგორია:თბილისის შენობა-ნაგებობები
ნიკოლოზ აკინფიევი

**ნიკოლოზ აკინფიევი** (დ. 22 ივლისი, 1882, გ. 21 ივლისი, 1938) — ქართველი მეცნიერი, ფიზიკოსი, პედაგოგი.

## ბიოგრაფია
1906 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტი ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტით. თბილისის ვაჟთა მეორე გიმნიაზიაში მუშაობდა ფიზიკის მასწავლებლად. 1922 წელს მიიწვიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის კათედრაზე, პარალელურად დასაქმებული იყო გიმნაზიაშიც, ხოლო 1924 წელს უნივერსიტეტში გადავიდა. თავდაპირველად ასისტენტის მოვალეობას ასრულებდა, ერთი წლის შემდეგ დაიწყო ლექციების კითხვა თეორიულ ფიზიკაში. 1927 წლიდან იგი აირჩიეს კათედრის დოცენტად. პედაგოგიურ საქმიანობასთან ერთად, მონაწილეობდა კათედრის სამეცნიერო მუშაობაშიც. 1930 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება. უნივერსიტეტში ხელმძღვანელობდა ქართველ ფიზიკოსთა პირველი კადრების აღზრდისა და ჩამოყალიბების საქმეს. 1932 წელს სტენოგრაფიული წესით რუსულ ენაზე გამოიცა მისი „ლექციების კურსი ოპტიკაში“. 1933 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის ინდუსტრიულ ინსტიტუტში. 1934 წელს გამოიცა მის მიერ შედგენილი ფიზიკის პროგრამები. მათი შედგენისას მან ისარგებლა ა.იოფეს, ჯ.პოლის, ე.გრიმზელის, ა.ეიხენვალდისა და სხვა ცნობილ ფიზიკოსთა სახელმძღვანელოებით. ბოლო ხანებში მისი მეცნიერული კვლევის საგანს წარმოადგენდა სითხის ფიზიკურ თვისებათა განმსაზღვრელ მუდმივებსა და შინაგან წნევას შორის არსებული კავშირი.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მეცნიერები
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1882
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
მინიფეხბურთის მსოფლიო ფედერაცია

**მინიფეხბურთის მსოფლიო ფედერაცია** () — მინიფეხბურთის საერთაშორისო მმართველი ორგანო, რომელიც ზედამხედველობას უწევს სპორტის ხუთ და ექვსკაციან ფორმატებს. მატჩები, როგორც წესი, შედგება ორი 25-წუთიანი ტაიმისგან (ჯამში 50 წუთი).

## ისტორია 
მინიფეხბურთის მსოფლიო ფედერაცია და მისი კონტინენტური, ეროვნული და ადგილობრივი ფილიალები მართავენ მინიფეხბურთის ლიგებსა და სხვადასხვა შეჯიბრს. ადგილობრივი ლიგების გამარჯვებულები მონაწილეობდნენ ეროვნულ ჩემპიონატებში. მსოფლიო მინიფეხბურთის ფედერაცია ასევე აწყობს მსოფლიო თასს (ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ), კონტინენტურ თასს (თითოეული კონტინენტური ფედერაციის ხუთი საუკეთესო ქვეყნის მონაწილეობით), 23 წლამდელთა მსოფლიო თასს, ქალთა მსოფლიო თასსა და ჩემპიონთა თასს (კონტინენტების საუკეთესო კლუბებისთვის).

მინიფეხბურთის თამაშის თითო ტაიმი 25 წუთი გრძელდება. შესვენება 10 წუთი. საჭიროების შემთხვევაში ინიშნება ორჯერ 5-წუთიანი დამატებითი დრო და 3v3 ფორმატის პენალტების სერია.

## შეჯიბრებები 
## სქოლიო 
კატეგორია:საერთაშორისო სპორტული ფედერაციები მსოფლიოში
მინიფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატი

**მინიფეხბურთის მსოფლიო ფედერაციის მსოფლიო ჩემპიონატი** () — საერთაშორისო მინიფეხბურთის ტურნირი, რომელიც ტარდება მინიფეხბურთის მსოფლიო ფედერაციის (WMF) ეგიდით და რომელშიც მონაწილეობენ წევრი ქვეყნების უფროსი ასაკის მამრობითი სქესის ეროვნული ნაკრებები. შეჯიბრი ტარდება 50-წუთიანი ფორმატით, ექვსკაციანი გუნდების მონაწილეობით.

## ისტორია 
WMF-ის მსოფლიო თასი ტარდება ორ წელიწადში ერთხელ. 2015 წელს პირველი ჩემპიონატი ჩატარდა. პირველი ტურნირი აშშ-ში გაიმართა. 2017 წელს მეორე ტურნირი ტუნისში მოეწყო, რომელიც ტურნირის პირველი აფრიკული მასპინძლობა იყო. 2019 წლის მესამე ტურნირი ავსტრალიაში გაიმართა და პირველად ჩატარდა ოკეანეთში. 2021 წლის გათამაშება COVID-19 პანდემიის გამო გაუქმდა. 2023 წელს მეოთხე თასის გათამაშება არაბთა გაერთიანებულ საემიროებში გაიმართა, რაც ტურნირის პირველი მასპინძლობა იყო აზიაში. მეხუთე და უახლესი ტურნირი 2025 წელს აზერბაიჯანში ჩატარდა — ისტორიულად პირველი, რომელიც ევროპაში გაიმართა.

ტიტულების მიხედვით, აშშ გახდა პირველი ტურნირის გამარჯვებული 2015 წელს. ჩეხეთმა 2017 წელს მოიგო. მექსიკა 2019 წლის ჩემპიონი გახდა. 2023 წლის ტურნირის გამარჯვებული რუმინეთი იყო. 2025 წლის მეხუთე გათამაშებაში გამარჯვება აზერბაიჯანმა მოიპოვა და მოქმედი ჩემპიონია.

ტურნირის თითოეული გათამაშების ბოლოს გაიცემა ინდივიდუალური ჯილდოები.

## მედლების სია 
## დაჯილდოებულნი 
## სქოლიო 
კატეგორია:საერთაშორისო სპორტული შეჯიბრებები
ალექსანდრე (სანდრო) რაზიკაშვილი

**ალექსანდრე (სანდრო) პავლეს ძე რაზიკაშვილი** (დ. 10 იანვარი, 1874, სოფელი ჩარგალი — გ. 1942) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე. ვაჟა-ფშაველას, თედოს და ბაჩანას უმცროსი ძმა.

## ბიოგრაფია
ალექსანდრე რაზიკაშვილი დაიბადა 1874 წელს, სოფელ ჩარგალში, ჩარგლის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის მღვდლის პავლე რაზიკაშვილისა და გულქან ფხიკლეშვილის ოჯახში. იგი რაზიკაშვილების ოჯახის უმცროსი შვილი იყო.

1883-1894 წლებში სანდრო თელავში ცხოვრობდა და სწავლობდა. მშობლების გარდაცვალების შემდეგ ძმებმა - ვაჟამ, თედომ და ბაჩანამ უნცროსი ძმის აღზრდა-პატრონობა თავის მოვალეობად ჩათვალეს და ყველანაირად ეხმარებოდნენ.

თელავის რეალური სასწავლებლის კურსის დასრულების შემდეგ, სანდრო ოთხი წელი, ხელთუბანში თედოსთან ცხოვრობდა და ძმას სოფლის საქმეებში ეხმარებოდა. 1899 წელს სანდრომ აბასთუმანში ფოსტის მოხელედ დაიწყო მუშაობა. 1900 წელს კი, თბილისის მთავარ ფოსტაში გადაიყვანეს. იგი საბოლოოდ დამკვიდრდა დედაქალაქში და ოჯახიც შექმნა. მისი მეუღლე იყო ბარბარე (ბაბო) პეტრიაშვილი, რომელთანაც შვილი არ შეეძინა და ისინი ბაბოს დისშვილებს, ქეთევან და ნათელა ფურცელაძეებს ზრდიდნენ.

1917 წლიდან სანდრო რაზიკაშვილი იყო "ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების" ნამდვილი წევრი. ალექსანდრე, როგორც მიმოწერიდან არის ცნობილი, დაუზარებლად ასრულებდა სოფელში მცხოვრები ძმების ყველა თხოვნას. დედაქალაქში გამომცემლებთან ურთიერთობასა და სხვა სახის საქმიანობებში. სანდროს ოჯახითან ერთად ცხოვრობდა მლეთის ქუჩის ნომერ 9-ში. აქ, ხშირად იკრიბებოდნენ მისი ოჯახის წევრები, ნათესავები და საზოგადო მოღვაწეები.

სანდრო რაზიკაშვილი გარდაიცვალა 1942 წელს თბილისში. დაკრძალულია ვერის სასაფლაოზე.

1987 წელს მლეთის ქუჩაზე მდებარე ისტორიულ შენობაში მუზეუმი გაიხსნა, თუმცა 1995 წელს, შენობას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი შეუჩერდა და სანდროს ბინა კერძო მფლობელის ხელში გადავიდა. ბინაში არსებული მემორიალური ნივთები გიორგი ლეონიძის სახელობის ქართული ლიტერატურის სახელმწიფო მუზეუმს გადაეცა.
## რესურსები ინტერნეტში
* სანდრო პავლეს ძე რაზიკაშვილი — ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები

კატეგორია:დაბადებული 1874
კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1942
სვეტლა-ნად-საზავოუ

**სვეტლა-ნად-საზავოუ** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში,  ჰავლიჩკუვ-ბროდის რაიონში მდებარეობს. ქალაქში ქალთა დიდი კოლონია მდებარეობს და ჩეხეთში ამით არის ცნობილი.

## ადმინისტრაციული ერთეულები
სვეტლა-ნად-საზავოუს მუნიციპალიტეტში ჯამში 15 ადმინისტრაციული ერთეულია.
*სვეტლა-ნად-საზავოუ
*ბენატიცე
*დოლნი-ბრჟეზინკა
*დოლნი-დლუჟინი
*ზავიდკოვიცე
*იოზეფოდოლი
*კოხანოვი
*ლეშტინკა
*ლიპნიჩკა
*მრზკოვიცე
*ოპატოვიცე
*ჟებრაკოვი
*რადოსტოვიცე
*ჰორნი-ბრჟეზინკა
*ჰორნი-დლუჟინი

## გეოგრაფია
სვეტლა-ნად-საზავოუ ქალაქ ჰავლიჩკუვ-ბროდიდან ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლოებით 14 კილომეტრში მდებარეობს, ხოლო იიჰლავიდან 32 კილომეტრითაა დაცილებული. მუნიციპალიტეტი ზემო საზავის ბორცვებზეა, მისი უმაღლესი წერტილია ჟებრაკოვსკის გორა, რომლის სიმაღლე 601 მეტრია ზღვის დონიდან. ქალაქს ჰკვეთს მდინარე საზავა, რომელსაც საზავკას ღელე ერთვის ქალაქის აღმოსავლეთით. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე რამდენიმე სათევზაო ტბორია მოწყობილი.
მინი|სვეტლა-ნად-საზავოუს ციხე
მინი|წმინდა ვაცლავის ეკლესია
## ისტორია
სვეტლა ისტორიულ წყაროებში პირველად 1207 წელს არის მოხსენიებული. 1343 წელს პარდუბიცეს მთავარეპისკოპოსმა არნოშტმა ქალაქის ეკლესიას სამრევლო ეკლესიის სტატუსი უბოძა. 1385 წელს აქაური მამულები ალბერტ შტენბერკელმა შეიძინა, 1292 წელს კი გრაფმა შტეფან შტენბერკელმა პირველი ციხესიმაგრე ააგო. ქალაქის მახლობლად 1423 წელს ჰუსიტების რადიკალურმა ფრთამ ორებიტების სექტა ჩამოაყალიბეს, რომლებსაც თავდაპირველად „მცირე ტაბორიტები“ ეწოდებოდათ. 1424 წელს იან ჟიჟკას გარდაცვალების შემდეგ კი საკუთარ თავს „ობლებად“ მოიხსენიებდნენ.

1562 წელს იმპერატორმა ფერდინანდ I-მა სვეტლა პატარა ქალაქად გამოაცხადა. ქალაქს მან ყოველწლიური და ყოველკვირეული ბაზრობების ჩატარების ნებართვა მისცა.

XVII საუკუნეში სვეტლაში მინის წარმოება განვითარდა. 1867 წელს ქალაქში დაიწყეს რკინიგზის მშენებლობა. მეორე მსოფლიო ომის დროს ქალაქი მესამე რაიხის ერთ-ერთი სამხედრო ბაზა იყო

## ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობა სვეტლა-ნად-საზავოუს ციხეა. პირველად აქ ციხესიმაგრე ლიპელმა ბურიან ტრსკამ 1567 წელს აღადგინა. დღეს ის ღიაა დამთვალიერებელთათვის და რამდენიმე ექსპოზიციის ნახვაა შესაძლებელი. მისი ნაწილი გამოიყენება სასტუმროდ.მასპინძლობს, ხოლო ციხის ნაწილი სასტუმროდ გამოიყენება. ციხის მიდამოებში 16 ჰექტარზე გაშენებულია ინგლისური ბაღი, რომელიც 1871 წელს დაარსდა.

სვეტლა-ნად-საზავოუს მნიშვნელოვანი ნაგებობაა წმინდა ვაცლავის ეკლესია. თავდაპირველად ის გოტიკური ეკლესია იყო, რომელიც მოგვიანებით რენესანსისა და ბაროკოს სტილში აღადგინეს. მას არატიპიური კოშკი აქვს.

ქალაქის ებრაული სასაფლაო 1742 წელს დაარსდა და აქ ადამიანებს 1886 წლამდე კრძალავდნენ.

ცენტრალური მოედნის მეორე ღირსშესანიშნაობაა ქალაქის მერია, რომელიც XVIII და XIX საუკუნეების მიჯნაზე აშენდა.

## ცნობილი ადამიანები
*ალოიზ იელენი (1801–1857)  — კომპოზიტორი
*იაროსლავ პანუშკა (1872–1958) — მხატვარი და ილუსტრატორი
*ოსკარ მორავეცი (1917–2007) — კომპოზიტორი
*ბლანკა მატრაგი (დაბ. 1953) — ჩეხი მოდის დიზაინერი, რომელიც ბეირუთსა და პრაღაში მოღვაწეობს
*მარტინა კრუპიჩკოვა (დაბ. 1975) — მხატვარი

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები
პიენძინგის დოლის კოშკი

პიენძინგის დოლის კოშკი|მინი|300პქ
**პიენძინგის დოლის კოშკი**, ერთი არტეფაქტი 1.9 მეტრი სიმაღლის - მაღალი ქვის ფარანია (, *dēngtái*), რომელიც მოჩუქურთმებულია და მთა ვუტაის ფორმა აქვს მიცემული. ფარანი სოფელ ტუნგჭანგში, დაახლოებით 720 წელს დამზადდა.

## ლიტერატურა 
* .
* .
* .
* . & 
* . 
* .

## რესურსები ინტერნეტში 
* 《边靖楼》 Baike.com- ზე 

## სქოლიო 
კატეგორია:ჩინეთის არქიტექტურა
კატეგორია:ჩინეთის შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:ჩინეთის დოლის კოშკები