open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
აზერბაიჯანის ეროვნული პარკები

აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს მონაცემებით ქვეყანაში 8 ეროვნული პარკია.

## ეროვნული პარკების სია 
## გეოგრაფიული მდებარეობა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* აზერბაიჯანის ეროვნული პარკები  

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული პარკები
კატეგორია:აზერბაიჯანის დაცული ტერიტორიები
ლასურიაში

**ლასურიაში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: დეხვირი, ლესინდი, მახაში). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 550 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. ლასურიაში ერთ-ერთია იმ რამდენიმე სოფლიდან, სადაც მოდის ვაზის ჯიში უსახელოური.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 235 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზუბი (ცაგერის მუნიციპალიტეტი)

**ზუბი** — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტის ზუბის ადმინისტრაციულ ერთეულში (რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე). 

მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს, ცაგერი-ქუთაისის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 640 მ-ზე. ცაგერიდან დაშორებულია 13 კმ-ით. ზუბი ერთ-ერთია იმ რამდენიმე სოფლიდან, სადაც მოდის ვაზის ჯიში უსახელოური.

## ისტორია
ზუბი წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში. სოფლის მიდამოებში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ზუბის ციხის ნანგრევები. ზუბის ჩრდილოეთით, დაახლ. 4,5 კმ-ზე მდებარეობს ნამარნევის ეკლესია (აგებულია 1822 წელს). 

სოფლის ტერიტორიაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა ნაპირზე, შემთხვევითაა აღმოჩენილი შუა ბრინჯაოს ხანის შავპრიალა თიხის დაბალი, სამყურიანი ჭურჭელი და ელინური ხანის ბრინჯაოს 2 სამაჯური. მასალა ინახება ცაგერის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 471 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კურტ ლევინი

**კურტ ლევინი** (დ. 9 სექტემბერი, 1890 — გ. 12 თებერვალი, 1947) — გერმანული წარმოშობის ფსიქოლოგი, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა ამერიკულ სოციალურ ფსიქოლოგიაზე. ფართო ინტერესების მქონე ფსიქოლოგის მოსაზრებებმა, მრავალ ჰიპოთეზას ჩაუყარა საფუძველი. ის კარგად იცნობდა ფიზიკას, მათემატიკას, ბიოლოგიას. დაინტერესებული იყო ზოგადმეცნიერული, მეთოდოლოგიური საკითხებით.

## ბიოგრაფია
კურტ ლევინი დაიბადა 1890 წლის 9 სექტემბერს, პრუსიაში ქალაქ მოგილნოში, ებრაელთა ოჯახში. სწავლობდა მიუნჰენის, ფრაიბურგისა და ბერლინის უნივერსიტეტებში. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე გაიწვიეს ჯარში, სადაც ოთხი წელი იმსახურა. იყო მძიმედ დაჭრილი, დაიმსახურა არაერთი საბრძოლო ჯილდო. ომის მერე გერმანიაში დაბრუნებული, აქტიურად ჩაერთო პედაგოგიურ და კვლევით საქმიანობაში, ბერლინის უნივერსიტეტში. 1933 წლის აგვისტოში, გერმანიაში ფაშისტური წყობილების დამყარების გამო იძულებული გახდა აშშ-ში გადასახლებულიყო სადაც ჯერ სტენფორდის და შემდეგ კორნელის უნივერსიტეტებში მოღვაწეობდა. 1945 წელს დააარსა და სათავეში ჩაუდგა ჯგუფური დინამიკის კვლევით ცენტრს მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში. 

კურტ ლევინი 1947 წლის 12 თებერვალს, 56 წლის ასაკში, აშშ-ში, გარდაიცვალა.

## ნაშრომები
* *განზრახვა, ნებელობა და მოთხოვნილება* (1926), 
* *პიროვნების დინამიკური თეორია* (1935), 
* *ტოპოლოგიური ფსიქოლოგიის პრინციპები* (1936)

## იხილეთ აგრეთვე
* ველის თეორია

## ლიტარატურა
*იმედაძე ი., ფსიქოლოგიის ისტორია, თბ. 2008

## რესურსები ინტერნეტში
* The Kurt Lewin Center for Psychological Research  at Kazimierz Wielki University
* International Conference on "Kurt Lewin: Contribution to Contemporary Psychology" 
* Kurt Lewin: groups, experiential learning and action research 
* Kurt Lewin Foundation (an NGO - promoting tolerance)
* Kurt Lewin Institute 

კატეგორია:დაბადებული  9 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1890
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1947
კატეგორია:ამერიკელი ფსიქოლოგები
კატეგორია:გერმანელი ფსიქოლოგები
ევა გრინი

**ევა გაელ გრინი** ( დ. 6 ივლისი, 1980) — შვედური წარმოშობის ფრანგი მსახიობი და მოდელი. გრინი მოღვაწეობდა თეატრში, სანამ შედგებოდა მისი დებიუტი 2003 წელს, ფილმში „მეოცნებენი“, სადაც მან ყურადღება მიიპყრო რამდენიმე შიშველი სცენის გამო. გრინმა აღიარება მოიპოვა რიდლი სკოტის ფილმით „ზეციური სამეფო“ (2005), რომელშიც განასახიერა იერუსალიმის დეფოფალი სიბილა. 2006 წელს ჯეიმზ ბონდის ახალი ფილმისთვის „კაზინო როიალი“ მოიპოვა BAFTA, როგორც ამომავალმა ვარსკვლავმა.

## ფილმოგრაფია 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1980
კატეგორია:XXI საუკუნის ფრანგი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მოსამსახურე (ფილმი)

**მოსამსახურე** — 2011 წლის კომედიური დრამა, რომელიც დაფუძნებულია ქეთრინ სთოქეთის ამავე სახელწოდების რომანზე. ფილმში მონაწილეობენ ემა სტოუნი, ვაიოლა დეივისი, ოქტავია სპენსერი, ბრაის დალას ჰაუარდი, ჯესიკა ჩესტეინი, სისი სპეისეკი, მაიკ ფოგელი და ელისონ ჯენი. „მოსამსახურემ“ მიიღო დადებითი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისგან და მისმა საერთაშორისო შემოსავალმა შეადგინა $169,058,258.

## სიუჟეტი
ფილმი მოგვითხრობს ახალგაზრდა თეთრკანიან ქალბატონზე, ეუხენია „სკიტერ“ ფელანზე და მის ურთიერთობაზე ორ შავკანიან მოსამსახურესთან. ისტორია ვითარდება ქალაქ ჯექსონში, მისისიპი, 1960-იან წლებში. სკიტერი არის ჟურნალისტი, რომელიც გადაწყვეტს დაწეროს წიგნი შავკანიან მოსამსახურეების ცხოვრებაზე, რომელშიც ააშკარავებს რასიზმს თეთრკანიანი ოჯახების მხრიდან.

## როლებში
* ემა სტოუნი  — ევგენია ფელანი
* ვაიოლა დეივისი — ეიბილინ კლარკი
* ბრაის დალას ჰაუარდი — ჰილი ჰოლბრუკი
* ოქტავია სპენსერი — მინი ჯეკსონი
* ჯესიკა ჩესტეინი — სელია ფუტი 
* სისი სპეისეკი — მისის უოლტერსი 
* ელისონ ჯეინი — შარლოტ ფელანი 
* ანა ო'რაილი — ელიზაბეთ ლიფოლტი
* კრის ლოუელი — სტიუარტ უითუორთი
* სისელი ტაისონი — კონსტანტინ ბეიტსი
* მაიკ ფოგელი — ჯონი ფუტი

## ჯილდოები
ოკტავია სპენსერმა მიიღო ოსკარისა, BAFTA-სა და ოქროს გლობუსის ჯილდოები ქალის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისთვის.

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო 
კატეგორია:2011 წლის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:ამერიკულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
კატეგორია:ფილმები რასიზმის შესახებ
კატეგორია:ფილმები ქალების შესახებ
ტურმერო

**ტურმერო** () — ქალაქი ჩრდილოეთ ვენესუელაში. არაგუის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ტურმეროს ნაპირებზე, ვალენსიის ტბის ქვაბულის აუზში, ზღვის დონიდან 446 მ სიმაღლეზე. კარიბის ზღვის სანაპიროდან გაწოლილია 40 კილომეტრში, ხოლო ვალენსიის ტბიდან 20 კილომეტრში. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 272 ათ. კაცს. 

დაარსდა 1620 წლის 27 ნოემბერს, როდესაც მის ტერიტორიაზე ესპანეთის მეფის ფილიპე III-ის ბრძანებით დაარსდა ერთ-ერთი ეკლესია. 

## დაძმობილებული ქალაქები
* მარაკაი –   
* კაგუა –   
* კალაბოსო –   
* სან-ხუან-დე-ლოს-მოროსი –   
* ლა-ვიქტორია –   
* კორო – 

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქი ტურმერო რუკაზე 

## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
ReCAPTCHA

200px|thumb|right|ლოგო

**reCAPTCHA** — სისტემა, გამოგონილი კარნეგი-მელონის უნივერსიტეტის მიერ, რომელიც CAPTCHA-ს დახმარებით ცდილობს ციფრულ ვერსიაში გადაიყვანოს ტექსტები წიგნებისა, იმ დროს როდესაც ბოტები ცდილობენ შეაღწიონ ვებ-საიტების შეზღუდულ გვერდებზე. 2009 წლის 16 სექტემბერს Google-მა შეიძინა.

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ანტი-სპამი
კატეგორია:კარნეგი-მელონის უნივერსიტეტი
კატეგორია:ვებ ტექნოლოგია
სამშობლო (გაზეთი)

**„სამშობლო“** — ქართული გაზეთი, უცხოეთში მცხოვრებ თანამემამულეებთან კულტურული კავშირის საქართველოს საზოგადოების გამოცემა. გამოდიოდა 1956-იდან თბილისში, თვეში 2-ჯერ, თავდაპირველად „სამშობლოში დაბრუნებისათვის“  ერქვა, შემდეგ — „სამშობლოს ხმა“, 1971 წლიდან —„სამშობლო“ გაზეთის საპატიო დანიშნულება იყო სამშობლოს მოწყვეტილ თანამემამულეებისთვის შეუნარჩუნებინა და გაეღვიძებინა სამშობლოსადმი პატივისცემა, დედაენისადმი სიყვარული, გაეცნო  მისი წარსული, აწმყო, მომავალი.

„სამშობლო“ აშუქებდა საქართველოს ისტორიის, ეკონომიკის, პოლიტიკისა და კულტურის განვითარების საკითხებს. ბეჭდავდა ქართული ლიტერატურის, ხელოვნების, მუსიკალურ ნიმუშებს, ფოტომასალას, თანამშრომლობდნენ რესპუბლიკის პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწეები, მეცნიერები, მწერლები, მხატვრები, კომპოზიტორები, ჟურნალისტები და სხვები, აგრეთვე უცხოეთში მცხოვრები თანამემამულეები.  გამოსცემდა სარედაქციო კოლეგია. რედაქტორები: 1956 წლიდან ვ. ესვანჯია, 1972-იდან — გ. კარბელაშვილი.
## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
ბარსელონა (ვენესუელა)

**ბარსელონა** — ქალაქი ვენესუელაში, ანსოატეგის შტატის დედაქალაქი. დაარსდა 1671 წელს. პუერტო-ლა-კრუსთან, ლეჩერიასთან და გუანტასთან ერთად ქმნის ვენესუელის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ურბანულ არეალს 950 000 მცხოვრებით. 

ქალაქი მდებარეობს ანსოატეგის შტატის შიდა ნაწილში, ვენესუელის ჩრდილოეთ სანაპიროს გასწვრივ, დასავლეთ კორდილიერის რეგიონის მთისწინეთის სიახლოვეს. მისი ჩრდილოეთი, ოკეანის სანაპირო გამოირჩევა პლაჟების სიუხვით, რაც საკმაოდ მნიშვნელოვანია ადგილობრივი ტურიზმის ინდუსტრიაში. ბარსელონა წარმოადგენს მოჩიმის ეროვნული პარკის ერთგვარ შესასვლელს, რომელიც გამოირჩევა კუნძულების სიუხვით, რომლებიც ეროვნულ მონუმენტებადაა გამოცხადებული. 

ბარსელონის ჰიდროგრაფიაში წამყვანი ადგილი უკავია მდინარე ნევერის, რომელიც ქალაქის ცენტრზე გაივლის და რომელიც ცნობილია სეზონური დატბორვებით წყალუხვობის პერიოდში. 1972 წელს დატბორვებისგან თავდაცვის მიზნით აიგო სპეციალური არხები. 

პუერტო-ლა-კრუსისგან განხსვავებით, რომელიც ძირითადად XX საუკუნეში აიგო, ბარსელონაში წარმოდგენილია ისტორიული და თანამედროვე არქიტექტურის ნარევი, რაც მისი ზრდისა და განვითარების მრავალი წლითაა განპირობებული. დასახლება ნუევა-ბარსელონა-დელ-სერო-სანტო ( — *წმინდა მთის ახალი ბარსელონა*) თავდაპირველად ესპანელმა კონკისტადორმა, ხუან ორპიმ დააარსა. შემდგომში, 1671 წელს იგი ხელახლა იქნა დაარსებული და დასახლებული გუბერნატორ სანჩო ფერნანდეს დე ანგულოს მიერ, თავდაპირველი დასახლებიდან და კატალონიელი კოლონიზატორების პატარა სამოსახლოდან ორი კილომეტრის მოშორებით. ბარსელონა წარმოადგენდა ნუევა-ანდალუსიის ერთ-ერთ პროვინციას. ამ პერიოდის დღემდე შემორჩენილი ერთ-ერთი შენობაა ანსოატეგის მუზეუმი, რომელიც უძველესია ქალაქში.

ბარსელონის ისტორიული არეალები განლაგებულია მისი მთავარი მოედნების — ბოლივარის, მირანდასა და ბოიაკას ირგვლივ.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Barcelona and Puerto la Cruz 

## ლიტერატურა
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
სამშვილდის შემოერთება

**სამშვილდის შემოერთება** — სამეფო ხელისუფლების მიერ საქართველოს ფეოდალური მონარქიის გაძლიერება-ცენტრალიზაციისათვის გატარებული ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ღონისძიება.

1110 წელს დავით IV აღმაშენებელი ლიხთ-იმერეთს გადავიდა, რითაც მტრის ყურადღება მოადუნა.  ამ დროს გიორგი ჭყონდიდელ-მწიგნობართუხუცესმა თავისი დისწულის თევდორეს, კახეთის დიდგვაროვანი ფეოდალის აბულეთისა და ივანე ორბელის დახმარებით მტერს სამშილდე წაართვა. სამშვილდე ძლიერი ციხე იყო და სამხრეთიდან ამაგრებდა თბილისს. ამასთან სამხრეთის სავაჭრო გზაც ამ ქალაქზე გადიოდა. საქართველოს ფეოდალური მონარქიის მიერ ამ მნიშვნელოვანი სტრატეგიული პუნქტის შეერთებამ სელჩუკებს თავზარი დასცა, ციხეები დატოვეს და გაიქცნენ. სამშვილდესთან ერთად ამავე წელს საქართველოს შეუერთდა სომხითის ბევრი ციხე.

## ლიტერატურა
* 
**მეტრეველი რ.,* დიდნი საქმენი (XI საუკუნის მეორე ნახევრისა და XII საუკუნის პირველი მეოთხედის საქართველოს ისტორიის ზოგიერთი საკითხი), თბილისი, 1978;
**ჯავახიშვილი ივ.,* ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2, თბილისი, 1965;

კატეგორია:საქართველოს ისტორია
კატეგორია:1110 წლის ბრძოლები
სიუდად-გუაიანა

**სიუდად-გუაიანა** () — ქალაქი ვენესუელაში, ბოლივარის შტატში. მდებარეობს მდინარე ორინოკოს სამხრეთ ნაპირზე, სადაც მას ერთვის მდინარე კარონი. ქალაქი ოფიციალურად 1961 წელს დაარსდა და შედგება ძველი ქალაქი — სან-ფელიქსისა (აღმოსავლკეთით) და ახალი ქალაქი პუერტო-ორდასისგან (დასავლეთით), რომლებიც ორინოკოს ორივე ნაპირზე არიან განლაგებულნი და ერთმანეთს უკავშირდებიან სამი ხიდით. სიუდად-გაიანა ორინოკოს სამხრეთ ნაპიროს გასწვრივ 40 კმ-ზეა გადაჭიმული. მისი მოსახლეობა დაახლოებით ერთი მილიონი ადამიანია და ვენესუელის სტანდარტებით დიდ ქალაქთა რიცხვს მიეკუთვნება. 

ქალაქი ვენესუელის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი პორტია, ვინაიდან ბოლივარის შტატში წარმოებული საქონლის უდიდესი ნაწილი მდინარე ორინოკოს გავლით ატლანტის ოკეანეში სწორედ სიუდად-გუაიანიდან გაედინება. ქალაქს ასევე ემსახურება მანუელ კარლოს პიარ გაიანას აეროპორტი.

დაარსებიდან სულ მალე, ვენესუელის სხვა მეჩხრად დასახლებული ქალაქებისგან განსხვავებით, ორი ახლად შერწყმული ქალაქიდან იგი გაიანას რეგიონის უმნიშვნელოვანეს სამრეწველო ცენტრად და სწრაფად მზარდ ქალაქად იქცა. 

საკმაოდ დიდი კრიტიკა გამოიწვია 1960-იან წლებში შექმნილმა ქალაქის დაპროექტების გეგმამ.

## გალერეა

Image:Cte cachamay aereo.jpg|ქალაქის საფეხბურთო სტადიონი

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* "Guayana City, (Puerto Ordaz & San Felix)" VenezuelaTuya , photographs of the city
* "La Guayana de Antaño" , History in Pictures
* BBC article

კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
მარაკაი

**მარაკაი** () — ქალაქი ვენესუელაში, არაგუის შტატის დედაქალაქი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, კარიბის ზღვის სანაპიროს სიახლოვეს. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 1 767 217 ადამიანს. 

მარაკაი ვენესუელის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი სამრეწველო და სავაჭრო ცენტრია. აქ იწარმოება ქაღალდი, ქიმიკატები, ტექსტილი, თამბაქო, ცემენტი, საკვები პროდუქტები და ა. შ. 

ქალაქი 1701 წლის 5 მარტს ეპისკოპოსმა დიეგო ბანიოს ი სოტომაიორმა დააარსა. ყველაზე უფრო მისაღები განმარტების თანახმად, სახელი ეწოდა ადგილობრივი მმართველის გამო, რაც „პატარა ვეფხვს“ ნიშნავს. მარაკაი მნიშვნელოვნად გაიზარდა ხუან ვისენტე გომესის დიქტატორული რეჟიმის დროს (1908 - 1935). ამ პერიოდში აქ მდებარეობდა დიქტატორის რეზიდენცია. მისივე ბრძანებით აშენდა ტრიუმფალური თაღი, ხარის მოედანი, ოპერა, ზოოპარკი და ყველაზე გამორჩეული — ოტელ-ხარდინი ( — *ბაღის სასტუმრო*), დღესდღეობით ერთ-ერთი გამორჩეული ტურისტული ღორსშესანიშნაობა უზარმაზარი ბაღებითურთ. ქალაქში მდებარეობს გომესის მავზოლეუმი, სადაც დიქტატორის ნაწილები ინახება.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Official site of the Girardot Municipality 
* Map of Maracay 
* Ciudad Maracay. Information about Maracay and Aragua State 

კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
პუერტო-ლა-კრუსი

**პუერტო-ლა-კრუსი** () — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ვენესუელაში. ანსოატეგის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქ პუერტო-ლა-კრუსის მოსახლეობა შეადგენდა 306,261 კაცს. 

მდებარეობს კარიბის ზღვის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 64 მეტრიდან 767 მეტრამდე. ტემპერატურის ტიპური მაჩვენებელი შეადგენს 25–28°C.

თავდაპირველად მის ტერიტორიაზე დასახლებული იყვნენ ინდოელი მეთევზეები. დროდადრო ყოფილი მეთევზეთა სოფელი გადაიქცა საპორტო ქალაქად. 1930-იანი წლებიდან განვითარდა ნავთობის წარმოება. 

ქალაქმა მონაწილეობა მიიღო საქალაქო ზრდის პროცესში — ბარსელონა-გუანტა-პუერტო-ლა-კრუსი. ქალაქიდან უმთავრესად გააქვთ ნავთობი. განვითარებულია ნავთობგადამუშავება და კვების მრეწველობა. ასევე განვითარებულია ტურიზმი. სანაპირო წყლები მეტწილად დაბინძურებულია.

## დაძმობილებული ქალაქები
*ბარსელონა — 
*იოჰანესბურგი — 
*სანტა-კრუსი —  
*პუერტო-დე-ლა-კრუსი —  
*ლოს-ანჯელესი — 

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
საშუალო იაპონური ენა

**საშუალო იაპონური ენა**, ან **შუაიაპონური ხანა** (იაპონურად 中世日本語, chūsei nihongo) იყო იაპონური ენის ისტორიული განვითარების ერთ-ერთი საფეხური, წარმოადგენს კლასიკური იაპონურიდან ახალ იაპონურზე გარდამავალ ხანას. ამ დროის იაპონურმა არაერთი ძველი ნიშანი უკუაგდო და თავის დღევანდელ ფორმას დაუახლოვდა.

## შუაიაპონური ხანა: ქვეპერიოდები 
საშუალო, ან შუაიაპონური ენის განვითარებაში ეს ე.წ. გარდამავალი პერიოდი გრძელდებოდა დაახლოებით 500 წელს XII-დან XV საუკუნემდე. მიღებულია ამ ხანის ორ, ადრეულ და გვიან ქვეპერიოდებად დაყოფა. 
პოლიტიკურ-ისტორიული თვალთახედვით, ადრეული შუაიაპონური არსებობდა ჰეიანისა, - უფრო ზუსტად კი ინსეის დროს, და ასევე კამაკურას ხანაში, ხოლო გვიანი შუაიაპონური კი მურომაჩის ხანაში დაიწყო და დასრულდა.

* ადრეული შუაიაპონური ხანა.  
* გვიანი შუაიაპონური ხანა.

## წანამძღვრები 
XII საუკუნის დასასრული იაპონიის ისტორიაში არის ჟამი ჰეიანის პერიოდის არისტოკრატიული  საზოგადოებიდან სამურაების ფეოდალურ საზოგადოებაზე გადასვლისა. ამ ცვლილებებს თან ახლდა პოლიტიკური ცენტრის გადატანა აღმოსავლეთისაკენ და მისი აღმართვა შოგუნატეში. ამ დროს გაჩნდა უამრავი ახალი ბუდისტური მოძრაობა, გაიზარდა წერა-კითხვის მცოდნეთა რიცხვი.

XVI საუკუნის შუა ხანებში პორტუგალიელმა მისიონერებმა იაპონიასაც მიაღწიეს, რამაც დასავლური კონცეპტების, აზროვნების ტიპის გაჩენა გამოიწვია ქვეყანაში. იაპონურში გაჩნდა პირველი ევრონასესხობები.    
 
ქრისტიანობის (იაპონურად „ქრისტიანობა იაპონიაში“) გასავრცელებლად პორტუგალიელ მისიონერებს მოუწიათ იაპონური ენის შესწავლა-დაუფლება. მათ შეჰქმნეს დიდძალი ლინგვისტური ლიტერატურა გრამატიკებისა და ლექსიკონების სახით. მისიონერები ძირითადად თარგნიდნენ თავიანთ სამისიონერო მიზნებისთვის გამოსადეგარ ლიტერატურას. ეს წყაროები წარმოადგენენ ფასდაუდებელი მნიშვნელობის ნაშრომებს საშუალო იაპონური ენის ენათმეცნიერული კვლევის საქმეში.

## იხილეთ აგრეთვე 
* იაპონოლოგია
* გამოცდა იაპონურ ენაში უცხოელთათვის
* აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი

## ლიტერატურა 
* 土井 忠生 『時代別国語大辞典 室町時代編一』 三省堂、東京、1985年（日本語）。ISBN 4-385-13296-8。
* ジョアン ロドリゲス・土井 忠生（訳） 『日本大文典』 三省堂、1955年（原著1604-1608）（日本語）。ISBN 978-48301-02974。
*『邦訳日葡辞書』 岩波書店、東京、1980年（原著1603年）（日本語）。ISBN 4-0008-0021-3。
* Frellesvig, Bjarke (1995). A Case Study in Diachronic Phonology: The Japanese Onbin Sound Changes. Aarhus University Press. ISBN 87-7288-489-4.
* Frellesvig, Bjarke (2010). A history of the Japanese language. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521653206.
* Martin, Samuel E. (1987). The Japanese Language Through Time. Yale University Press. ISBN 0-300-03729-5.

კატეგორია:იაპონური ენა
საბრინა ფერილი

**საბრინა ფერილი** ( დ. 28 ივნისი 1964, რომი, იტალია) — იტალიელი თეატრისა და კინოს მსახიობი.

## ბიოგრაფია
საბრინა ფერილი დაიბადა 1964 წლის 28 ივნისს, იტალიის დედაქალაქ რომში. კარიერა დაიწყო 1980-იანი წლებიდან, როგორც კინომსახიობმა. მუშაობდა რომის კინემატოგრაფიულ ცენტრში, სადაც მონაწილეობას იღებდა ადგილობრივ დრამატულ დადგმებში. პირველი წარმატებული ფილმი იყო „წითელი ამერიკელი“, რომელიც გამოვიდა 1991 წელს. შემდგომ მონაწილეობას იღებდა სხვადასხვა პროექტებში. აღსანიშნავია ასევე ფილმი „შესანიშნავი ცხოვრება“. შემდეგ წლებში სერიალებსა და ფილმებში გვევლინებოდა მეორეხარისხოვან როლებში. 2000 წელს გადაიღო ჟურნალ Max-სთვის, რომელიც საბოლოო ჯამში 1 მლნ. ეგზემპლარად გაიყიდა.  

საბრინა ფერილი ცნობილია ასევე როგორც საფეხბურთო კლუბ რომას გულშემატკივარი. 1998 წელს ფერილი საზოგადოებას დაპირდა, თუ რომა იტალიის ჩემპიონი გახდებოდა იგი სტრიპტიზს იცეკვებდა. 2001 წელს საფეხბურთო კლუბი რომა იტალიის ჩემპიონატის გამარჯვებული გახდა, სადაც  საბრინა ფერილიმ რომში დიდი ცირკის ტერიტორიაზე პუბლიკის თანდასწრებით სტრიპტიზი იცეკვა.

## ფილმოგრაფია
## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი   
* 

## სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:რომში დაბადებულები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2011 პლეი-ოფის ეტაპი

**პლეი-ოფის ეტაპის** მატჩები დაიწყო 8 ოქტომბერს და დასრულდა 23 ოქტომბერს იდენ პარკზე, ოკლენდში ფინალური მატჩით.

*ყველა დრო მითითებულია თბილისის დროით.*

## ცხრილი
## 1/4 ფინალები
### ირლანდია - უელსი
----

### ინგლისი - საფრანგეთი
----

### სამხრეთი აფრიკა - ავსტრალია
----

### ახალი ზელანდია - არგენტინა
----

## 1/2 ფინალები
### უელსი - საფრანგეთი
----

### ავსტრალია - ახალი ზელანდია
----

## მესამე ადგილი
### უელსი - ავსტრალია
----

## ფინალი
### საფრანგეთი - ახალი ზელანდია
## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი

პლეი-ოფი
წარბასთუმანი

**წარბასთუმანი** — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, არალის თემში. მდებარეობს მდინარე ქვაბლიანის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1280 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 20 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 44 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გუატირე

**გუატირე** () — ქალაქი ჩრდილოეთ ვენესუელაში. მირანდას შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქ გუატირეს მოსახლეობა შეადგენს 200,417 ათ. კაცს. დაარსების თარიღი უცნობია. თავდაპირველად მის ადგილას სახლობდნენ უბრალო ქრისტიანები, მონები და სხვ. XVIII საუკუნის ბოლოს გუატირე იყო ჩრდილოეთ ვენესუელის ერთ-ერთი დასახლება, სადაც ხუან ფრანსისკო დე ლეონის აჯანყების გაერთიანებას წარმოადგენდა გიპუსკოას კამპანიის წინააღმდეგ ბრძოლაში.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქი გუატირე რუკაზე

კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
ღორძე

**ღორძე** — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, სამყურის თემში.  მდებარეობს ახალციხის ქვაბულის სამხრეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 1290 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 35 კმ-ით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 227 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
უნწა

**უნწა** — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, ბენარის თემში. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ოცხის (ქვაბლიანის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1120 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 15,5 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა ვარხანის სასოფლო საბჭოში.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 275 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვემო ენთელი

**ქვემო ენთელი** — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, ბოლაჯურის თემში. მდებარეობს ფერსათის ქედის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 1260 მეტრზე. დაბა ადიგენიდან დაშორებულია 10,5 კილომეტრით, ახალციხიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 21 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 350 ადამიანი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იუნუს-ბეკ ევკუროვი

**იუნუს-ბეკ ევკუროვი ** ( დ. 29 ივლისი, 1963, ტარსკოე, ჩრდილოეთ ოსეთი) — რუსი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე. 2008 წლის 30 ოქტომბრიდან ინგუშეთის პრეზიდენტი. რუსეთის ფედერაციის გმირი (2000). 
დაიბადა 1963 წლის 29 ივლისს, სოფელ ტარსკოეში. ჰყავს ექვსი ძმა და ხუთი და. გაიზარდა ქალაქ მალგობეკში. სკოლა დაამთავრა ბელსანში. 
1982-1984 წწ. მსახურობდა წყნაროკეანური ფლოტის ქვეით ჯარში. სწავლობდა აგრეთვე რიაზანის საჰაერო-სადესანტო უმაღლეს სასწავლებელში, რომელიც 1989 წელს დაამთავრა. 1997 წელს დაამთავრა ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია.

2009 წლის 22 ივნისს ევკუროვზე თავდასხმის მცდელობა განხორციელდა, რის შედეგად პრეზიდენტის ერთ-ერთი დაცვის წევრი ადგილზევე გარდაიცვალა. თვით ევკუროვი და კიდევ ორი ადამიანი მძიმედ დაშავდა; იმ მომენტისთვის ევკუროვი ჯანმრთელობის მხრივ საკმაოდ მძიმე მდგომარეობაში იყო. 2009 წლის 23 ივნისს ევკუროვის თავდასხმის მცდელობაში ოთხი ეჭვმიტანილი დააკავეს. ანონიმური წყაროების მიხედვით, დაკავებულ პირებს ჰქონდათ კავშირი არაკანონიერ სამხედრო ფორმირებასთან. 2009 წლის 13 ოქტომბერს ალექსანდრე ბორტნიკოვმა განაცხადა, რომ ევკუროვზე თავდასხმის მონაწილენი განადგურებულები არიან. საგამოძიებო კომიტეტის მიხედვით, თავდასხმის ორგანიზაციაში მონაწილეები არიან აგრეთვე ალექსანდრე ტიხომიროვი და მაჰომედ ცოკიევი, რომლებიც ძებნაში არიან გამოცხადებულები.  
ალექსანდრე ტიხომიროვი მოკლულ იქნა 2010 წლის 2 მარტს სოფელ ეკაჟევოში (ინგუშეთი).

## რესურსები ინტერნეტში
* იუნუს-ბეკ ევკუროვის ბიოგრაფია ოფიციალურ საიტზე 
* იუნუს-ბეკ ევკუროვის მოკლე და სრული ბიოგრაფია. ინტერვიუ ევკუროვთან 

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები
კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:„ერთიანი რუსეთის“ წევრები
კატეგორია:ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
ძველი იაპონური ენა

**ძველი იაპონური ენა** (იაპონურად 上代日本語 jōdai nihongo მ.შ.ს.დ.მ. 上古日本語 jōko nihongo) — იაპონური ენის უძველესი, დამწერლობის მქონე ერთ-ერთი ფორმა.

## დათარიღების პრობლემა 
ძველი იაპონური ენის ზუსტი დათარიღება გაძნელებულია. დასათარიღებელი დროის ყველაზე მისაღები ზემო ზღვარი უნდა იყოს 794 წელი, როცა დედაქალაქი 
ჰეიჯო-კჲოდან ჰეიან-კჲოში გადაიტანეს. რაც შეეხება დროის ქვემო ზღვარს, იგი სრულიად გაურკვეველია. 
 
ნაპოვნია ხის დაფებსა და სხვა რელიქტებზე შესრულებული ფრაგმენტული წარწერები, მაგრამ პირველი მეტ-ნაკლები სიდიდის ტექსტი არის კოჯიკი 712 წლიდან. ეს დრო კი სრულიად შემთხვევით ნარას პერიოდს ემთხვევა (710–794 წლები).

## დამწერლობა 
უძველესი დამწერლობის წყაროებს წარმოადგენს კოჯიკი (712), ფუდოკი (720), ნიჰონ შოკი (720) და მან’ჲოში (771 წლის შემდეგ).

ყველაზე ადრეული ტექსტები იაპონიაში შექმნილია კლასიკურ ჩინურზე, ტექსტებს, სავარაუდოდ, კანბუნის მეთოდით იაპონურად კითხულობდნენ. ტექსტების ნაწილში ჩანს იაპონური გრამატიკის გავლენა. მაგ. ზმნის დაყენება ობიექტის შემდეგ. ამგვარ „ჰიბრიდულ“ ტექსტებში დროდადრო ჩინურ ნიშნებს ფონეტიკურ ნიშნებად ანაცვლებდნენ-ხოლმე იაპონური ნაწილაკების გამოსახატავად. დროთა განმავლობაში ჩინური სადამწერლო ნიშნების გამოყენება ისე გახშირდა რომ საბოლოოდ მანიოგანა (Man’yōgana) წარმოიშვა. ეს სისტემა ადგილ-ადგილ ისედაც გამოიყენებოდა კოჯიკის არაპროზაულ ტექსტებში მანამ, სანამ უკვე ჩამოყალიბებული ფორმის მქონე მანიოშუს (Man’yōshū) გამოიყენებდნენ.

## იხილეთ აგრეთვე 
* იაპონოლოგია
* გამოცდა იაპონურ ენაში უცხოელთათვის
* აზიისა და აფრიკის ინსტიტუტი

## ლიტერატურა 
* Hisataka Omodaka: *Jidaibetsu Kokugo Daijiten: Jōdaihen*. Sanseidō (), 1967, ISBN 4-385-13237-2
* Akiho Yamaguchi, Hideo Suzuki, Ryūzō Sakanashi, Masayuki Tsukimoto: *Nihongo no Rekishi*. Tōkyō Daigaku Shuppankai (), 1997, ISBN 4-13-082004-4
* Susumu Ōno: *Nihongo no Keisei*. Iwanami Shoten (), 2000, ISBN 4-00-001758-6
* Samuel E. Martin: *The Japanese Language Through Time*. Yale University, 1987, ISBN 0-300-03729-5
* Marc Hideo Miyake: *Old Japanese. A Phonetic Reconstruction*. RoutledgeCurzon, London, New York 2000, ISBN 0-415-30575-6
* Masayoshi Shibatani: *The Languages of Japan*. Cambridge University Press, 2000, ISBN 0-521-36918-5

კატეგორია:იაპონური ენა
მინუსი

**მინუსი**  (; აღნიშვნა: „-“) — მათემატიკური ნიშანი, აღნიშნავს  გამოკლებასა და უარყოფით რიცხვებს. 

## მათემატიკური ფორმულები ვიკიპედიაში
მინუსის (-) გამოყენებისას ვიკიპედიის მათემატიკურ ფორმულებში საბოლოოდ იღებს მოგრძო სახეს. მაგალითად:
:`` გამოიყურება, როგორც 1-1=0.

## იხილეთ აგრეთვე
*პლუსი და მინუსი

## რესურსები ინტერნეტში
*graphemica.com // „-“ — hyphen-minus

## სქოლიო
კატეგორია:მათემატიკური ნიშნები
პირგის ბილინგვა

250px|right|thumb|ფირფიტები

**პირგის ბილინგვა** — ორენოვანი წარწერა აღმოჩენილი 1964 წელს ტაძრის გათხრისას პირგიში(ახლანდელი იტალიის ტერიტორია). აღმოჩენა შედგება სამი ოქროს ფირფიტისგან. წარწერები შესრულებულია ცერეს მეფის მიერ დაახლოებით ძვ. წ. 500 წელს ფინიკიელი ღვთაებისთვის–*ასტარტა*.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მრავალენოვანი ტექსტები
კატეგორია:ეტრუსკული ენა
კატეგორია:ეტრსუკული ხელნაწერები
კატეგორია:ფინიკიური ხელნაწერები
ლახეფა

**ლახეფა** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ტვიშის თემში. მდებარეობს ხვამლის მთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე რიონის ხეობაში. ზღვის დონიდან 650 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლაჯანა

**ლაჯანა** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ორბელის თემში. მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 630 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 289 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მატურინი

**მატურინი** () — ქალაქი ვენესუელაში, მონაგასის შტატის დედაქალაქი და ვენესუელის ნავთობის ინდუსტრიის ხელშემწყობი კვლევებისა და განვითარების ცენტრი. ქალაქის მეტროპოლიუირ არეალის მოსახლეობა 2010 წლის მონაცემებით 593 333 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი ამავე დროს ავტობუსების რეგიონული სატრანსპორტო კვანძის ფუნქციებს ასრულებს, აერთებს ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროდან — ორინოკოს დელტიდან და გრან-საბანიდან მომავალ გზებს.

მატურინი მდებარეობს ზღვის დონიდან 67 მეტრზე, მდინარე გუარაპიჩეს მარჯვენა სანაპიროზე, დედაქალაქ კარაკასიდან 520 კმ-ის მოშორებით.

ვენესუელის ისტორიის აკადემიის მონაცემებით, ქალაქის დაარსების ოფიციალურ თარიღად მიჩნეულია 1760 წლის 7 დეკემბერი, როდესაც მას საფუძველი ჩაუყარა ფრანცისკანელმა მისიონერმა ლუკას დე სარაგოსამ. მიუხედავად ამისა, ინდიელთა საყოველთაო არქივი (*Archivo General de Indi*as) შეიცავს დოკუმენტს, რომლის მიხედვითაც ქალაქი უფრო ადრე, 1722 წელს დაარსდა. ამ პრიმიტიულ ქალაქს *სან-ხუან-დე-კა-ტორნერა-მატურინს* (*San Juan de la Tornera de Maturín*) უწოდებდნენ და მისი დამფუძნებელი იყო ესპანელი გუბერნატორი ხუან დე ლა ტორნერა ი სოტა. მოსახლეობისა და ეკონომიკური რესურსების სიმჭირის გამო, ამ ქალაქს დიდხანს არ უარსებია. შემდგომში ლუკას სარაგოსამ მას *სან-ხუდას-ტადეო-დე-მატურინი* (*San Judas Tadeo de Maturín*) უწოდა და აქ შეიქმნა ესპანური მისია, რომლის მიზანიც იყო ქალაქის სიახლოვეს მცხოვრები ჩაიმასის და ვარაოსის ინდიელების გაქრისტიანება. XIX საუკუნეში ქალაქს სან-ფერნანდო-დე-მატურინი უწოდეს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი  
* ინფორმაცია შტატის ოფიციალურ საიტზე 
* http://www.lomejordematurin.com  

## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
გაერთიანება 90/მწვანეები

**გაერთიანება 90/მწვანეები** () — მწვანე პოლიტიკური პარტია გერმანიაში. ჩამოყალიბდა 1993 წელს „მწვანეებისა“ (შეიქმნა დასავლეთ გერმანიაში 1980 წელს) და გაერთიანება 90-ის (შეიქმნა აღმოსავლეთ გერმანიაში 1990 წელს) შერწყმით. „მწვანეები“ პირველად ხელისუფლების სათავეში XX-XXI საუკუნეთა მიჯნაზე მოვიდნენ იოშკა ფიშერის მეთაურობით, სოციალ-დემოკრატებთან ერთად. ამჟამად, პარტიას სათავეში უდგას ცნობილი პოლიტიკოსი, ბუნდესტაგის მრავალგზის წევრი კლაუდია როტი. პარტიას ბუნდესტაგში 118 წარმომადგენელი ჰყავს.

მწვანეები წარმოდგენილნი არიან გერმანიის ყველაზე მდიდარი და შეძლებული მხარეების მთავრობებში (ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალია, რაინლანდ-პფალცი და ა.შ). 2011 წელს პარტიამ მნიშვნელოვან წარმატებებს მიაღწია რეგიონულ არჩევნებში. ბადენ-ვიურტემბერგში ისტორიაში პირველად გერმანიის ფედერალური მხარის მინისტრ-პრეზიდენტად აირჩიეს, არა სოციალ-დემოკრატიული ან ქრისტიან დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენელი, არამედ მწვანეთა პარტიის წევრი ვინფრიდ კრეჩმანი. მწვანეთა პარტიას 60000-მდე წევრი ჰჰყავს. მასთან დაახლოვებულ ორგანიზაციად ჰაინრიხ ბიოლის ფონდს მიიჩნევენ.

## პოლიტიკური პლატფორმა 
პარტიის ძირითადი იდეოლოგიური მიმართულებებია მწვანე პოლიტიკა და სოციალური ლიბერალიზმი. მის პოლიტიკურ პოზიციას ზოგადად მემარცხენე-ცენტრისტულად აღწერენ, მაგრამ ზოგი წყარო მას ცენტრისტულად აღწერს. დასავლეთ გერმანიის „მწვანეებმა“ გადამწყვეტი როლი ითამაშეს ევროპაში მწვანე პოლიტიკის განვითარებაში.

## შედეგები არჩევნებში 
### ფედერალური პარლამენტი (ბუნდესტაგი) 
### ევროპის პარლამენტი 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის პოლიტიკური პარტიები
კატეგორია:1993 წელს დაარსებული პოლიტიკური პარტიები
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
მახურა

**მახურა** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ზუბის თემში. მდებარეობს ასხის მასივის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 700 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 47 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნაკურალეში

**ნაკურალეში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ხვამლის მასივის ჩრდილოეთ კალთაზე. თემის ცენტრი (სოფლები: ცხუკუშერი). ზღვის დონიდან 840 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით.

სოფელში შემონახულია XVII საუკუნის დარბაზული ეკლესია. ინტერიერი მოხატულია XVII საუკუნეში. ნაკურალეშის მახლობლად დგას წმინდა გიორგის გუმბათოვანი ეკლესია (განვითარებული შუა საუკუნეებში, გადაკეთებულია XVIII საუკუნეში).

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 39 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნასპერი

**ნასპერი** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ღვირიშის თემში. მდებარეობს ხვამლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მდინარეების ცხენისწყლისა და რიონის წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 920 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 149 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვალერიან ქანთარია

**ვალერიან ირაკლის ძე ქანთარია** (დ. 23 ივნისი, 1900, სოფ. აკეთი, ახლანდ. ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი — გ. 16 ივნისი, 1973, თბილისი) — ქართველი საბჭოთა მეცნიერი, აგრონომი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1947), პროფესორი (1947), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1957), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1961). 

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სკოლაში პედაგოგად, თელავის მევენახეობისა და მეღვინეობის კავაშირო ინსტიტუტის უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად (1931–1937), საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მევენახეობის კათედრის გამგედ (1937–1973). იკვლევდა ვაზის ქირურგიის თეორიასა და პრაქტიკას, ვაზის აგროტექნიკასა და სელექციას. გამოიყვანა სუფრის ყურძნის ახალი ჯიში — „თბილისური“. არის 170 სამეცნიერო შრომის ავტორი, დაჯილდოებულია 2 შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი აგრონომები
კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1900
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ინსეი

**ინსეის სისტემა** (იაპონურად 院政) იყო მმართველობის განსაკუთრებული ფორმა იაპონიაში, რომლის დროსაც „ტენნო“ (Tennō, იაპონიის იმპერატორი) გადადგებოდა-ხოლმე, თუმცა ძალაუფლებასა და გავლენას კვლავაც არ ჰკარგავდა. გადამდგარ „ტენნო“-ს ერქვა „დაჯო-ტენნო“ (Dajō-Tennō), ან შემოკლებით „ჯოკო“ (Jōkō). თუ გადამდგარი „ჯოკო“ ბუდისტურ ტაძარში წავიდოდა, მაშინ მას „დაჯო-ჰოო“ (იაპონურად 太上法皇 - Dajō-Hōō) ეწოდებოდა.
 
მიუხედავად იმისა, რომ დაჯო-ტენნოსა და დაჯო-ჰოოს ჰეიანის ხანამდეც და მის შემდომაც იცნობდნენ, "ინსეის სისტემა" ცნებობრივად უკავშირდება მაინც 1086 წელს „შირაკავა-ტენნო“-ს (იაპონურად 白河天皇 - Shirakawa-tennō) მიერ დანერგილ მმართველობის სისტემას.

კატეგორია:იაპონიის ისტორია
ვალენსიის ტბა

**ვალენსიის ტბა**, **ტაკარიგუა** () — ტბა ჩრდილოეთ ვენესუელაში. ადმინისტრაციულად ვრცელდება კარაბობოსა და არაგუის შტატებში. გაწოლილია კორდილიერა-დე-ლა-კოსტის აუზში, ზღვის დონიდან 410 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 350 კმ². საშუალო სიღრმე 18 მ, მაქსიმალური სიღრმე 39 მ. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 29 კმ-ზე, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 16 კმ-ზე.

## იხილეთ აგრეთვე
* ვენესუელის ტბების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
მანუელ ფელიპე დე ტოვარი

**მანუელ ფელიპე დე ტოვარი** (; დ. 1 იანვარი, 1803, კარაკასი, ვენესუელა — გ. 21 თებერვალი, 1866, პარიზი, საფრანგეთი) — ვენესუელელი პოლიტიკური მოღვაწე. ვენესუელის მე-17 პრეზიდენტი.  

იგი ვენესუელის პირველი პრეზიდენტია, რომელიც ქვეყნის მოსახლეობამ აირჩია. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Manuel Felipe Tovar  &mdash; Official biography.
* Manuel Felipe Tovar 

კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები
კატეგორია:ვენესუელელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1803
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1866
ოყურეში

**ოყურეში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ოფიტარა). მდებარეობს ხვამლის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე, მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 500 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. ოყურეში ერთ-ერთია იმ რამდენიმე სოფლიდან, სადაც მოდის ვაზის ჯიში ოყურეშის უსახელოური. სოფელში დგას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ოყურეშის ეკლესია.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 387 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
*

## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სამძივარი

**სამძივარი**, *სამძიმარი*, ქართული ფოლკლორის პერსონაჟი, მითოლოგიური პანთეონის გმირი, ხახმატის ჯვრის დობილი წარმოშობით მატრიარქატის დროინდელი, დალის მსგავსი ქალღმერთია. იგი ლამაზია, კეკლუცად ირთვება, ხელსაქმეს მისდევს, აქვს მაქციობის უნარი. გამჟღავნებისას საცხოვრებელ ადგილს იცვლის სამძივარი ღვთის შვილთა და მახვეწართა კეთილი შუამავალია.
## ლიტერატურა
**ოჩიაური თ.,* ქართველთა უძველესი სარწმუნოების ისტორიიდან, თბ., 1954
**ჩიქოვანი მ.,* ბერძნული და ქართული მითოლოგიის საკითხები, თბ., 1971;

კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
ალექსანდრე ჯაფარიძე

{{ინფოდაფა  პიროვნება
|სახელი = ალექსანდრე (ალიოშა) ჯაფარიძე
|მშობსახელი = 
| ფოტო = Alexander Japaridze (1899−1945) — Georgian Mountaineer.png
| ფოტოს სიგანე = 
|ზომა = 
|წარწერა = 
|დაბსახელი = 
|მოღვაწეობა = ალპინისტი, მწვრთნელი, ინჟინერი
| დაბთარიღი = 
| დაბადგილი = ხრეითი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია
|მოქალაქეობა =  
|ქვეშევრდომობა = 
| გარდთარიღი = 
| გარდადგილი = მწვერვალი უშბა, სვანეთი, მესტიის რაიონი, საქართველოს სსრ, საბჭოთა კავშირი 
| დაკრძალვის ადგილი = თბილისი
|ეროვნება = ქართველი
|მამა = 
|დედა = 
|მეუღლე = 
|შვილები =       
|საიტი = 
|სხვადასხვა = 
| ჯილდოები = 
{ style="background:transparent"

}
}}
**ალექსანდრე (ალიოშა) ბიჭიას ძე ჯაფარიძე** (დ. 20 თებერვალი, 1899, ხრეითი, ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 ოქტომბერი 1945, მწვ. უშბა, დაკრძ. თბილისში, ვერის ბაღში) — ქართველი და საბჭოთა სპორტსმენი, ალპინისტი, მთამსვლელობის ორგანიზატორი და  საქართველოს ალპური კლუბის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1936), ქართული ალპინისტური სკოლის შემქმნელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1934), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1941).

## ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ელექტრო-მექანიკის ფაკულტეტი. შესრულებული აქვს ასზე მეტი ასვლა პამირისა და კავკასიონის მწვერვალებზე. საეტაპო და მნიშვნელოვანი იყო მისი ხელმძღვანელობით განხორციელებული პირველი ასვლები თეთნულდზე (1930), უშბაზე (1934), უსახელო მწვერვალზე პამირში (1936), ცენტრალური კავკასიონის მცირე (1938) და დიდი ტრავერსი (1940), ასვლები ახალი გზით მყინვარწვერზე (1931), 1943 წლის ზამთრის ასვლა უშბაზე.

პირველმა შეისწავლა და გამოიკვლია ხვამლის, ორხვის, ორპირის, ტვიშის, შიომღვიმისა და უფლისციხის გამოქვაბულები, კაცხის სვეტი. 1936-1940 და 1943-1945 წლებში იყო საქართველოს ალპური კლუბის თავმჯდომარე. ხსოვნის უკვდავსაყოფად მისი სახელი მიენიჭა მის მიერ დაარსებულ საქართველოს ალპურ კლუბს (1945), მწვერვალებს პამირსა და კავკასიონზე, სოფელ ხრეითში, მამაპაპეულ სახლში გახსნილია მთამსვლელ ჯაფარიძეთა მემორიალური სახლ-მუზეუმი (1983).

დაკრძალულია ვერის ბაღში თავისი და-ძმის გვერდით.

## იხილეთ აგრეთვე
* ალექსანდრე ჯაფარიძის მწვერვალი
* ალექსანდრა ჯაფარიძე
* სიმონ ჯაფარიძე

## ლიტერატურა
* ალექსანდრე ჯაფარიძე - „უშბა“, თბ., 1939
* ალექსანდრე ჯაფარიძე - „პამირის მთებში“, თბ., 1940
* ალექსანდრე ჯაფარიძე - „თეთნულდი“, თბ., 1948
* ალექსანდრე ჯაფარიძე - „რჩეული ნაწერები“, თბ., 1949
* კოტე ჯავრიშვილი -„მთის რაინდი“, თბ., 1962
* ივანე ჯაფარიძე - „საბჭოთა ალპინიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენლები“, ბუკლეტი, 1988
* ივანე ჯაფარიძე - „მყინვარწვერიდან ევერესტამდე“, თბ,, 201!

* ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი - ენციკლოპედიური ცნობარი, გვ. 328, თბ., 2003

## პერიოდიკა 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1899
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1945
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ა
კატეგორია:ქართველი მთამსვლელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მახაში (ცაგერის მუნიციპალიტეტი)

**მახაში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ლასურიაშის თემში. მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 560 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 260 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სანორჩი

**სანორჩი** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ღვირიშის თემში. მდებარეობს მდინარეების ცხენისწყლისა და რიონის წყალგამყოფზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 59 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სპათაგორი

**სპათაგორი** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: სპათაგორი, ლაცორია, ლეშკედა). მდებარეობს ლაჯანურის წყალსაცავის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 640 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 106 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სიუდად-ბოლივარი

**სიუდად-ბოლივარი** ( — *ბოლივარის ქალაქი*) — ქალაქი ვენესუელის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ბოლივარის შტატის დედაქალაქი. დაარსდა 1764 წელს სახელით ანგოსტურა, 1846 წელს კი დღევანდელი სახელი ეწოდა. 2010 წელს მისი სავარაუდო მოსახლეობა 350 691 ადამიანს შეადგენდა. 

ქალაქი გაშენებულია მდინარე ორინოკოს სიგანეში შევიწროვების ადგილას, სადაც მდინარის სიგანე 1,6 კმ-ია. აღსანიშნავია, რომ სწორედ სიუდად-ბოლივარში გაიდო პირველი ხიდი ორინოკოზე. 

სიუდად-ბოლივარის ისტორიული ცენტრი სახელმწიფოს დაცვის ქვეშ იმყოფება, იგი გამოირჩევა ორიგინალური კოლონიური შენობებით *პლასა-ბოლივარის* გარშემო, მათ შორისაა კათედრალი. დღეისათვის, ქალაქი ვენესუელის აღმოსავლეთ რეგიონების უმნიშვნელოვანესი პორტია მდინარე ორინოკოზე. ამავე დროს, ის ორინოკოს აუზის მთავარო კომერციული ცენტრია, რომლის წარმოებაც მოიცავს ოქროს, რკინის მადანს, მსხვილფეხა რქოსან საქონელს, ტყავის ნედლეულსა და უიშვიათეს ხე-მასალას. 

1973 წელს სიუდად-ბოლივარში გაიხსნა თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი, რომელსაც ქალაქის ცნობილი შვილის, დინამიკური სკულპტორის — ხესუს რაფაელ სოტოს სახელი ეწოდა.

## გალერეა

File:PUERTO Y CATEDRAL C BOLIVAR.JPG|ქალაქის კათედრალი
File:Plaza Bolívar of Ciudad Bolívar.jpg|პლასა-ბოლივარი
File:Restaurante Casita.jpg|ქალაქის ტიპური რესტორანი
File:Ciudad Bolívar view.jpg|
File:Ciudad Bolívar street.jpg|ისტორიული ზონის ტიპური ქუჩა
File:Simón Bolívar Monument - Ciudad Bolívar.jpg|სიმონ ბოლივარის მონუმენტი
File:JimmieAngelPlane.jpg|ანხელის ჩანჩქერის აღმომჩენის — ჯიმი ეინჯელის აეროპლანი ხოსე ტომას დე ჰერესის აეროპორტში
File:A typical street of Ciudad Bolívar.jpg|ქალაქის ტიპური ქუჩა

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Bolivar's message to the Congress of Angostura 
*  Ciudad Bolívar at Venezuelatuya.com
*  Images of Ciudad Bolívar

კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
ტერენს მალიკი

**ტერენს ფრედერიკ მალიკი** (დ. 30 ნოემბერი, 1943) — ამერიკელი რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. თითქმის ოთხ დეკადიანი კარიერის მანძილზე მას გადაღებული აქვს 5 სრულმეტრაჟიანი ფილმი, მათ შორის „მკის დღეები“ (1978), „ვიწრო წითელი ხაზი“ (1998), „ახალი სამყარო“ (2005) და „ცხოვრების ხე“ (2011).

მისი ფილმები ხშირად მიიჩნევა შედევრებად. მალიკი ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის და საუკეთესო რეჟისორისთვის, ასევე მოიგო ოქროს დათვი ბერლინის 49-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე ფილმისთვის „ვიწრო წითელი ხაზი“. 2011 წელს მალიკის „ცხოვრების ხემ“ მოიგო ოქროს პალმის რტო კანის 64-ე კინოფესტივალზე.

## ფილმოგრაფია
* 1973 - სიცარიელეები *(Badlands)*
* 1978 - მკის დღეები *(Days of Heaven)*
* 1998 - ვიწრო წითელი ხაზი *(The Thin Red Line)*
* 2005 - ახალი სამყარო *(The New World)*
* 2011 - ცხოვრების ხე *(The Tree of Life)*
* 2012 - სასწაულისკენ *(To the wonder)*
* 2015 - თასების რაინდი *(Knight of Cups)*
* 2017 - სიმღერიდან სიმღერამდე (Song to song) 

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები
კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები
კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ხუან კრისოსტომო ფალკონი

**ხუან კრისოსტომო ფალკონი** (; დ. 27 იანვარი, 1820,  ფალკონი, ვენესუელა — გ. 29 აპრილი, 1870, ფორ-დე-ფრანსი, მარტინიკა) — ვენესუელელი პოლიტიკური მოღვაწე. ვენესუელის მე-20 პრეზიდენტი.  ფედერალური ომის დროს სამხედრო მეთაური. 

მის პატივსაცემად ეწოდა  სახელი ფალკონის შტატს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ხუან კრისოსტომო ფალკონის ოფიციალური ბიოგრაფია

კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები
კატეგორია:ვენესუელელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1820
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1870
უსახელო (ცაგერის მუნიციპალიტეტი)

**უსახელო** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ხოჯი). მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 640 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. სოფელმა სახელი მისცა ვაზის ცნობილ ჯიშს უსახელოურს.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დიკასტერია (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **დიკასტერია** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*დიკასტერია —  საეკლესიო მმართველობის ორგანო გვიანი შუა საუკუნეების საქართველოში, რომელიც სასამართლოს ფუნქციებს ახორციელებდა.
*დიკასტერია — ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო ძველ ათენში.
ტვიში

**ტვიში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ლახეფა, ორხვი, ქორენიში). მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 400 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ტვიშის მღვიმეები

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
რომანსი

**რომანსი** () — კამერული და ვოკალური მუსიკის ძირითადი ჟანრი, რომელსაც ასრულებს ერთი მომღერალი: როიალის, არფის, გიტარის თანხლებით. ტერმინი „რომანსი“ წარმოიშვა ესპანეთში, ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში და თავდაპირველად აღნიშნავდა საერო სიმღერას. მისი დახვეწილი კლასიკური სახე ჩამოყალიბდა XVIII-XIX საუკუნეებში. არსებობს რომანსის რამდენიმე სახეობა: ელეგია, ბალადა, ბარკალორა, რომანსი საცეკვაო რიტმებით და სხვ. რომანსი ლირიკულ ჟანრს მიეკუთვნება და მასში გადმოცემულია ადამიანის სულიერი განცდები.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკის ჟანრები
ბუადა

**ბუადა** () — რაიონი ნაურუს შემადგენლობაში, რომელიც ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს და ესაზღვრება დე-ფაქტო დედაქალაქ იარენს. ერთადერთი რაიონი, რომელსაც არ აქვს ზღვაზე გასასვლელი. ამ რაიონში მდებარეობს ბუადის ტბა, რომელიც კუნძულზე არსებული ყველაზე ლამაზი და რომანტიკული ადგილია. ბუადის ფართობია 2,66 კმ², ხოლო მოსახლეობა 980 კაცი.

## სქოლიო 
კატეგორია:ნაურუს რაიონები
მენენგი

მინი|მარჯვნივ|200px|მენენგი ნაურუში
**მენენგი** () — რაიონი ნაურუს შემადგენლობაში, მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელიც აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება დე-ფაქტო დედაქალაქ იარენს. რაიონში მდებარეობს: რადიოსადგური, მშენებარე სტადიონი მენენგი, მთავრობის ბეჭდვითი ორგანოები და პრეზიდენტის რეზიდენცია, ასევე სასტუმრო «მენენგი», რომელიც მდებარეობს ანიბარის ყურესთან ახლოს.

მენენგი ფართობის მიხედვით ნაურუში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი რაიონია. მისი ფართობი შეადგენს 2,88 კმ²-ს. მოსახლეობა შედგება 1830 კაცისგან (2005 წელი).

კატეგორია:ნაურუ
კატეგორია:ნაურუს რაიონები
პითონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**პითონი** შეიძლება აღნიშნავდეს

* პითონი − პროგრამირების ენას;
* პითონები − გველის სახეობას.
ქვედა ღვირიში

**ქვედა ღვირიში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. ღვირიშის თემის ცენტრი (სოფლები: ზედა ღვირიში, ნასპერი, სანორჩი, უცხერი). მდებარეობს მდინარეების ცხენისწყლისა და რიონის წყალგამყოფის კალთაზე, მდინარე ღვირიშის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 620 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 31 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 117 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვედა ცაგერი

**ქვედა ცაგერი** — სოფელი საქართველოში, ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: გვესო, ჭალისთავი). მდებარეობს მდინარე ცხენისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 450 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 2 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 970 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქორენიში

**ქორენიში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ტვიშის თემში. მდებარეობს მდინარე ქორენიშის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 600 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 36 კილომეტრით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 77 ადამიანი.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სურმუში

**სურმუში** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ლაილაშის თემში. მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 800 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. სურმუშს ჩრდილოეთიდან მდ. ხელიშური (თეთრიღელე) ჩამოუდის. აქვეა აგებული ლაჯანურჰესის კაშხალი, სოფელი ცნობილია სამკურნალო გოგირდოვანი წყლებით.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 143 ადამიანი.

## სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ეტრაპი

**ეტრაპი** (; მრ.რ. etraplar) — თანამედროვე თურქმენეთის მეორე დონის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ეტრაპებად იყოფა უფრო მსხვილი ადმინისტრაციული ერთეული ველაიათი. ეტრაპების საზღვრები თანხვდება თურქმენეთის სსრ-ს ოლქების რაიონებს. ეტრაპები შედგება ადგილობრივი დაქვემდებარების ქალაქების, დაბებისა და გენგეშლიკებისაგან (თემებისაგან, სადაც გაერთიანებულია ერთი ან რამდენიმე სოფელი).  გენგეშლიკი ასრულებს საბჭოთა პერიოდის სასოფლო საბჭოს ფუნქციებს. ეტრაპების ხელმძღვანელებს ნიშნავს პრეზიდენტი. 

## ლიტერატურა 
* Закон Туркменистана от 18 апреля 2009 года «О порядке решения вопросов административно-территориального устройства Туркменистана, присвоения наименований и переименования  государственных предприятий, организаций, учреждений и других объектов»

კატეგორია:თურქმენეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
კატეგორია:ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები