open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ჭამა და სექსი

**ჭამა და სექსი** — გიორგი ლიფონავას 2011 წლის ქართული კომედიური ფილმი.

## სიუჟეტი
ფილმი შედგება 5 ნოველისგან.

პირველი ნოველის მთავარი გმირი ახალდაქორწინებული წყვილია. მათ პირველი ღამე ძვირადღირებულ სასტუმროში უნდა გაატარონ. თუმცა ყველაფერი ისე არ წარიმართება, როგორც ეს გმირებს წარმოუდგენიათ. მეორე ნოველაში ახალგაზრდა წყვილი ერთ-ერთის მშობლებთან გადადის საცხოვრებლად. მათი პრობლემებიც აქედან იწყება. მესამე ნოველაში სამი ცოლიანი მამაკაცი კიკეთში მეძავებთან ერთად წასვლას და გართობას გადაწყვეტს, თან კი ერთ-ერთი მეგობრის მეუღლის მიერ მომზადებულ ნიყვს წაიღებენ. მეოთხე ნოველაში  მართლმადიდებელი ცოლ-ქმარი ცდილობს შეინახოს მარხვა: თავი შეიკავოს გარკვეულ საკვებისა და სექსისაგან. ბოლო ნოველაში კი ეჭვიანი ქმარი, რომელიც სამი წლით პარიზში მიემგზავრება, გადაწყვეტს ხელოვნური საქალწულე აპკის მეშვეობით აირიდოს თავიდან მეუღლის ღალატი.

## როლებში
*ვანო თარხნიშვილი
*ნელი აგირბა
*დიმიტრი ტატიშვილი
*გია ცინაძე
*თემიკო ჭიჭინაძე
*ეკა ამირეჯიბი
*ანი ტყებუჩავა
*ლევან ყოჩიაშვილი
*სალომე კოკუაშვილი
*ნიკა წერედიანი
*სოფო სებისკვერაძე
*შორენა ბეგაშვილი
*გიორგი ყველაშვილი
*პალიკო ნოზაძე
*ეკა ქართველიშვილი
*გიორგი ვარდოსანიძე
*ქეთი ჩაჩუა
*თიკო ბედიანაშვილი
*ქეთი კანტიძე

## შეფასება
ფილმის შესახებ რეაქცია განსხვავებული და ურთიერთსაწინააღმდეგო იყო. ის გამოსვლისთანავე აქტიურად განიხილებოდა ქართულ ბლოგოსფეროში. კინომცოდნეებმა გოგი გვახარიამ და ნინია კაკაბაძემ ფილმს მოსაწყენი უწოდეს. ფილოსოფოსებმა გიგი თევზაძემ და გიგა ზედანიამ კი ის აღწერეს, როგორც კარგი კომედია.

## რესურსები ინტერნეტში
*ჭამა და სექსი ფილმის ოფიციალური საიტი facebook-ზე
*ფილმი youtube-ზე

## სქოლიო
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:2011 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:კომედიური ფილმები
კატეგორია:გიორგი ლიფონავას ფილმები
ევროპის XVIII გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის

3 - 11 ნოემბერი 2011 პორტო-კარასი საბერძნეთი.

ევროპას ახალი ჩემპიონი მოევლინა. გერმანიის გუნდმა დამსახურებულდ მოიგო ტურნირი და ევროპის ჩემპიონის ტიტულს დაეუფლა. მეორე ადგილზე გავიდნენ აზერბაიჯანელი მოჭადრაკეები. საპრიზო ადგილზე დაბრუნდნენ უნგრელები. სუსტად იასპარეზეს რუსებმა, რომლებიც მხოლოდ მეხუთე ადგილს დასჯერდნენ.

თავის შესაძლებლობებზე სუსტად გამოვიდნენ ქართველები. სულ ოთხი მოგება, სამაგიეროდ სამი მარცხი და საბოლოო XIII ადგილი.

**ტექნიკური  შედეგები**
*1. - 15 ქულა
*2. - 14 ქულა
*3. - 13 ქულა
*4. - 13 ქულა
*5. - 13 ქულა
*6. - 12 ქულა
*7. - 12ქულა
*8. - 11 ქულა
*9. - 11 ქულა
*10. - 11 ქულა

*11 ქულა
11.,
*10 ქულა 
12., 13., 14., 15., 16., 17.,
*9 ქულა
18., 19., 20., 21.,
*8 ქულა
22. , 23.,  24., 25., 26.,
27., 28.,29. ,
*7 ქულა
30., 31., 32.,33.,
*6 ქულა
34.,
*5 ქულა
35.,
*4 ქულა
36.,
*2 ქულა
37.,
*1 ქულა
39..

**ჩემპიონის  შემადგენლობა**

არკადი ნაიდიშნი 5 (+3=4-1), გეორგ მეიერი 5,5 (+3=5-1), დანიელ ფრიდმანი 4,5 (+1=7-0), იან გუსტაფსონი 4,5 (+2=5-0), რაინერ ბუჰმანი 3 (+2=2-0).

**დაფებზე  საუკეთესონი**

! style="background: #ddffdd;"|დაფა
! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე
! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა
! s! style="background: #ddffdd;"|ელო
|----
|1
|მაიკლ ადამსი
|
|2841
|-----
|2
|ალექსანდრ გრიშუკი
|
|2837
|----
|3
|შარხიარ მამედიაროვი
|
|2866
|---
|4
|ალექსნდრ მოროზოვიჩი
|
|2775
|----
|სათ
|კრისტიან ბაუერი
|
|2797
|----
|}

კატეგორია:ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ტაუპოს ტბა

**ტაუპო** () — ტბა ახალ ზელანდიაში, ჩრდილოეთის კუნძულზე. ახალი ზელანდიის უდიდესი ტბა. მდებარეობს ვულკანურ პლატოზე, ზღვის დონიდან 356 მ სიმაღლეზე. ფართობი 616 კმ², წყალშემკრები აუზის ფართობი 3487 კმ², წყლის მოცულობა 59 კმ³. უდიდესი სიღრმე 186 მ. დრენირებულია ახალი ზელანდიის უდიდესი მდინარით — უაიკატოთი. ტბას ერთვის მდინარეები: უაიტაჰანუი, ტონგარირო, ტაურანგა-ტაუპო.

კალდერაში მოქცეული ვულკანური წარმოშობის ტბაა. ქვაბულის გენეზისი უკავშირდება სუპერვულკანის ამოფრქვევას. მოიცავს რამდენიმე ვულკანური წარმოშობის კრატერის ნაშთს, მათ შორის ვულკან ტაუპოს კრატერის რელიქტსაც. ტაუპოსა და მეზობლად მდებარე ვულკანების კატასტროფული ამოფრქვევების შედეგად დაახლ. 1800 წლის წინ შეიქმნა მოზრდილი კალდერა, რომელიც თანადროულ დროში ტბამ დაიკავა. ტაუპოს ტბა პირველად მოინახულეს ევროპელებმა 1830-იან წწ. ტბის სახელწოდება მომდინარეობს მაორიდან (*„ტაუპო ნუი ტია“*) და ნიშნავს „დიდ მოსასხამს“.

ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე განვითარებულია ზომიერი კლიმატი. ჰაერის მაქსიმალური ტემპერატურა მერყეობს 23.3&nbsp;°C-იდან 11.2&nbsp;°C-მდე. წვიმის სახით ნალექები მთელი წლის განმავლობაშია. ტბის ირგვლივ იმართება მასობრივი ველოსიპედური შეჯიბრებები.

განვითარებულია ტურიზმი. დასვენების პოპულარული ადგილია. ტაუპოს ტბას წლიურად სტუმრობს 1,2 მლნ. ადამიანი. არის მრავალრიცხოვანი გეოთერმული წყაროები. ტბის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე გაშენებულია ქალაქი ტაუპო. თევზჭერა. მოიპოვება კალმახი.

ტბის სანაპიროსთან აღმართულ კლდებზე შემორჩენილია მაორული ნახატები, რომელთა ხილვაც მხოლოდ ნავით მისვლით არის შესაძლებელი. 
ტაუპოს ტბიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს ტონგარიროს ეროვნული პარკი.

## გალერეა 

ფაილი:LakeTaupo-RockCarvings.jpg
ფაილი:01_New_Zealand_Carving_Taupo_Maori.jpg
ფაილი:01_New_Zealand_Lake_Taupo_Maori.jpg
ფაილი:01_New_Zealand_Lake_Taupo.jpg

## იხილეთ აგრეთვე 
* ახალი ზელანდიის ტბების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
* ტაუპოს ტბა – ენციკლოპედია ბრიტანიკა 
* ტაუპოს ტბა 
* ტაუპოს ტბა  
* ტაუპოს ტბა 
* ტაუპოს ტბა  
* ტაუპოს ტბა  

კატეგორია:ახალი ზელანდიის ტბები
კატეგორია:კრატერული ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
ლიმნოლოგია

მინი|ლიმნოლოგიის შესწავლის ობიექტი — ბუნებრივი წყალსატევი
[მინი|ლიმნოლოგიის შესწავლის ობიექტი — [გუბე]]
**ლიმნოლოგია** ან **ტბათმცოდნეობა** ( — ტბა, λόγος — მოძღვრება) — გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დარგი, რომელიც შეისწავლის შენელებული წყალცვლის წყალსატევებს (ტბებს, წყალსაცავებს) და მათში მიმდინარე ფიზიკურ, ქიმიურ და ბიოლოგიურ პროცესების კომპლექსს. წყალსატევების კვლევისას ლიმნოლოგია იყენებს ჰიდროქიმიურ, ჰიდროფიზიკურ, ჰიდრობიოლოგიურ, გეოლოგიურ და სხვა მეთოდებს. მჭიდროდ არის დაკავშირებული წყლის ეკლოგიასთან და ჰიდრობიოლოგიასთან. ლიმნოლოგია იკვლევს: ტბის ქვაბულების წარმოშობას, ზომებს, აგებულებასა და ქვაბულის გარდაქმნას, აგრეთვე სანაპიროებსა და სხვა საკითხებს. 

ლიმნოლოგიის მთავარი ამოცანაა წყალსატევის ქვაბულის აგებულების და ცვლილებების, ფსკერული ნალექების, ჰიდროლოგიური რეჟიმის,
ჰიდროქიმიურ თავისებურებათა, თერმული და ყინულის რეჟიმის, წყლისა და სითბური ბალანსის და სხვ. შესწავლა. ლიმნოლოგია იყენებს ტბის სადგურების, ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიებისა და საექსპედიციო დაკვირვებათა მასალებს. ლიმნოლოგიიის შესწავლის ობიექტია: ტბა, გუბე, მდინარე, წყარო, ნაკადი, წყალ-ჭაობური მიწები. ლიმნოლოგიის კვლევის შედეგებს იყენებენ სახალხო მეურნეობის მთელ რიგ დარგში. 

ლიმნოლოგიის ფუძემდებელია შვეიცარიელი ბუნებისმეტყველი — ფრანსუა ალფონს ფორელი (1841-1912), რომელიც მრავალწლიან კვლევებს ატარებდა ჟენევის ტბაზე. მანვე შემოიღო ტერმინი „ლიმნოლოგია“ და შექმნა ტბათმცოდნეობის პირველი სახელმძღვანელო (1901). ამ დისციპლინის მიმართ ინტერესი მალევე გაღვივდა, კერძოდ, 1922 წელს ავგუსტ თინემანმა და ეინარ ნაუმანმა საფუძველი ჩაუყარეს ლიმნოლოგიის საერთაშორისო საზოგადოებას.

დასავლეთში ლიმნოლოგიის ცნობილი მკვლევრები იყვნენ: ეველინ ჰატჩინსონი, ედუარდ სმით დივი, ედუარდ ბირჯი და ჩენსი ჯადაი.
რუსეთში ლიმნოლოგიას საფუძველი ჩაუყარეს დიმიტრი ანუჩინმა და ლევ ბერგმა.

საქართველოში ლიმნოლოგიაში ფართოდ მუშაობდა ილია აფხაზავა, რომელმაც 1975 წელს დაწერა მონოგრაფია საქართველოს ტბებზე („საქართველოს ტბები“, რუსულ ენაზე).

## ორგანიზაციები
* ამერიკის ლიმნოლოგიისა და ოკეანოგრაფიის საზოგადოება
* ავსტრალიის ლიმნოლოგიის საზოგადოება 
* ევროპის ლიმნოლოგიისა და ოკეანოგრაფიის საზოგადოება
* ლიმნოლოგიის საზოგადოება
* იტალიის ოკეანოლოგიისა და ლიმნოლოგიის ასოციაცია
* იაპონიის ლიმნოლოგიის საზოგადოება
* ლიმნოლოგიის საერთაშორისო საზოგადოება
* ბრაზილიის ლიმნოლოგიის საზოგადოება 
* სამხრეთ აფრიკის წყლის მეცნიერებების საზოგადოება
* ბალატონის ლიმნოლოგიის კვლევა-ძიების ინსტიტუტი 
* პოლონეთის ლიმნოლოგიის საზოგადოება

## ლიტერატურა
* Welch P. S., Limnology, 2 ed., N.Y. — Toronto — L., 1953.
* Форель Ф. А., Руководство по озёроведению, пер. с нем., СПБ, 1912;
*Берг Л. С. Современное состояние и задачи озёроведения в СССР, "Изв. АН СССР. Сер. геологическая", 1945, №1;
* Богословский Б. Б., Озёроведение, М., 1960;
*Муравейский С. Д., Реки и озера, М.,1960;
*Хатчинсон Д., Лимнология, пер. с англ., М., 1969.

## სქოლიო
კატეგორია:ლიმნოლოგია
რომან აბრამოვიჩი

**რომან აბრამოვიჩი** (დ. 24 ოქტომბერი 1966, სარატოვი, რსფსრ) — რუსი მეწარმე. 2000-2008 წლებში იყო ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგის გუბერნატორი. 2008 წლის 12 ოქტომბრიდან ჩუკოტკის დუმის დეპუტატი. 2008 წლის 22 ოქტომბრიდან — ჩუკოტკის ავტონომიური ოკრუგის დუმის თავმჯდომარე.

რომან აბრამოვიჩი დაიბადა 1966 წლის 24 ოქტომბერს რუსეთის ქალაქ სარატოვში, ებრაულ ოჯახში. რომან აბრამოვიჩს მძიმე ბავშვობა ჰქონდა. დედა — ირინა ვასილიევის ასული (ქალიშვილობაში მიხაილენკო) 18 თვის ასაკში სეფსისის შედაგად გარდაეცვალა, ხოლო მამა — არონი (არკადი) ნახიმოვის ძე აბრამოვიჩი  (დ. 1937−გ.1969) ოთხი წლის რომანს მშენებლობაზე მომხდარი უბედური შემთხვევის დროს დაეღუპა. ბავშვის აღზრდა დროებით ბიძამ, ლეიბ აბრამოვიჩმა ითავა. 8 წლიდან კი მოსკოვში მეორე ბიძასთან იზრდებოდა. 

რომან აბრამოვიჩის კარიერა 1987 წელს  მოსკოვის პატარა სამშენებლო საწარმოში მექანიკოსობიდან დაიწყო. აქტუალურ კომერციულ საქმიანობას 1990-იან წლებში შეუდგა, ე. წ. „პერესტროიკის“ დროს მომხდარი ცვლილებებით და რეფორმებით ისარგებლა და წვრილ-წვრილი კერძო საწარმოები, კოპერატივები შექმნა. თავდაპირველად პოლიმერული სათამაშოების მწარმოებელ კოპერატივს ხელმძღვანელობდა. საბჭოთა კავშირის დაშლისა და ეკონომიკის მასიურ ლიბერალიზაციასთან ერთად საბირჟო საქმიანობით დაინტერესდა. ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც ადგილობრივი მწარმოებლებისგან ნავთობს ყიდულობდა, შემდეგ კი საექსპორტო ლიცენზიით უცხოეთში ყიდდა. 2008 წლის „Forbes“-ის მონაცემებით, წარმოშობით ებრაელი, რუსი მილიარდერი 23, 5 მილიარდი დოლარით მე-15 ადგილზე იმყოფება.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი მეწარმეები
კატეგორია:რუსი მილიარდერები
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მეწარმეები
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სიგულდა

**სიგულდა**  — ქალაქი ლატვიაში, სიგულდის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი, მოსახლეობა 11 200 (2011).

## გეოგრაფია
სიგულდა მდებარეობს რიგის ჩრდილო-აღმოსავლეთით  50 კმ დაშორებით (არის  მოსაზრება, რომ ქალაქის სახელწოდება მომდინარეობს სიტყვიდან "Zigurda"). ქალაქში მდებარეობს გაუიას ეროვნული პარკის ადმინისტრაცია.

## ისტორია
ციხე-ქალაქი სიგულდა დაარსდა 1207 წელს, რომელსაც ცოტა ხნის წინ ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია. 2007 წელს აღინიშნა ქალაქის 800 წლის იუბილე, დღესასწაული ჩატარდა 9-12 აგვისტოს.

## დაძმობილებული ქალაქები 
* ჭიათურა
* შტური
* კეილა

## რესურსები ინტერნეტში
*Tourist information office of Sigulda

კატეგორია:ლატვიის ქალაქები
ივანე ფიგუროვსკი

**ივანე ვლადიმერის ძე ფიგუროვსკი** (დ.  15 მარტი [ძვ. სტ. 3 მარტი], 1865, სოფელი პიანგუსი, ახლანდელი ვლადიმირის ოლქი — გ. 23 მარტი, 1940, ბაქო) — რუსი კლიმატოლოგი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1937), პროფესორი (1921). აზერბაიჯანის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1935). 

1893 წელს დაამთავრა ვარშავის უნივერსიტეტი. 1895–1907   და 1912–1921   მუშაობდა თბილისის ფიზ. ობსერვატორიაში (1907–1912 — ირკუტსკის მაგნიტურ-მეტეოროლოგიურ ობსერვატორიაში). 1921 წლიდან მუშაობდა აზერბაიჯანში (1937 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აზერბაიჯანის ფილიალის გეოგრაფიული სექტორის ხელმძღვანელი). 

ფიგუროვსკის შრომები ძირითადად ეხება კაკვასიის კლიმატოლოგიურ საკითხებს. შეისწავლა ტემპერატურის განაწილება, მთა-ხეობათა ქარი, ბრიზი, ფიონი და სხვა. პირველმა შეიმუშავა კავკასიის ჰავის დეტალური კლასიფიკაცია და მოგვცა მისი კლიმატური დარაიონება (1903–1905). 

## თხზულებები
* Опыт исследования климатов Кавказа, т. 1, СПб, 1912;
* Климаты Кавказа, Тифлис. 1919;
* Климатическое районирование Азербайджана, ч. 1—2. Баку, 1926.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი გეოგრაფები
გრიგოლ ჩურსინი

**გრიგოლ ფილიპეს ძე ჩურსინი** (დ. 22 იანვარი   [ ძვ. სტ. 10 იანვარი] 1874, ეისკი, — გ. 15 ოქტომბერი, 1930, თბილისი) — რუსი ეთნოგრაფი, კავკასიიმცოდნე. 1929 წლიდან ლენინგრადის უნივერსიტეტის პროფესორი.

დაწყებითი და საშუალო განათლება მიიღო ეისკის საქალაქო სასწავლებელში, რომლის დამთავრების შემდეგ 1890 წელს ჩააბარა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტში. 1894 წელს სასწავლებელი დაამთავრა, სადაც მიიღო მასწავლებლის დიპლომი. იმავე წელს რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობისათვის 3 წლით გადაასახლეს მანგიშლაყში, სადაც მასწავლებლად მუშაობდა.

ეთნოგრაფიული მასალის შესაგროვებლად ჩაატარა მრავალი ექსპედიცია კავკასიაში, რომლის საფუძველზე გამოაქვეყნა ეთნოგრაფიული ხასიათის შრომები, მ.შ. საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიულ პროვინციებზე და ცალკეულ გეოგრაფიულ ობიექტებზე („კახეთის ხალხის ჩვეულება და სარწმუნოება“, 1906; „ბახმარო“, 1901; „მახინჯაური“, 1902; და სხვ.). 1913 წლიდან იყო რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების მდივანი. ალექსანდრე ლაისტერთან ერთად გამოაქვეყნა „კავკასიის გეოგრაფია“ (1924), და „ამიერკავკასიის გეოგრაფია“ (1929).

## რესურსები ინტერნეტში
* გრიგოლ ჩურსინის ბიოგრაფია 

## ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი ეთნოგრაფები
კატეგორია:დაბადებული 1874
კატეგორია:გარდაცვლილი 1930
საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება

**შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება“** — ზედამხედველობას უწევს საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებს. ამჟამად საქართველოში მოქმედია შემდეგი სამოქალაქო აეროპორტები: თბილისის საერთაშორისო აეროპორტი, ქუთაისის საერთაშორისო აეროპორტი, ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტი, მესტიის აეროპორტი, ზუგდიდის აეროპორტი. კომპანიის დამფუძნებელი პარტნიორია სახელმწიფო.

## ისტორია 
შპს საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება დაფუძნდა 2010 წლის 1 ნოემბერს. 2011 წლის 11 მარტს, შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება შეერწყა სს „თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის“ და წარმოადგენს ასევე „თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის“ უფლებამონაცვლეს.

## კომპანიის სამართლებრივი ფორმა 
შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანება“  შექმნილია „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად. დამფუძნებელი პარტნიორია და კაპიტალის წილთა 100%-ის მესაკუთრეა სახელმწიფო, რომლის უფლებამოსილებებს ახორციელებს საჯარო სამართლის იურიდიული პირი „საწარმოთა მართვის სააგენტო“, გარდა წილების პრივატიზირებისა და/ან განკარგვის უფლებამოსილებებს, რასაც ახორციელებს საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტრო. 

### სტრუქტურა 
შპს „საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების“ ხელმძღვანელი ორგანოებია: პარტნიორთა საერთო კრება, სამეთვალყურეო საბჭო, დირექტორი.

## საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები 
შპს „საქართველოს აეროპორტის გაერთიანების“ საქმიანობის ძირითადი მიმართულებებია: საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებზე ზედამხედველობა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტების დაპროექტების, მშენებლობის, მოდერნიზებისა და განვითარების უზრუნველყოფა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებისათვის ერთიანი  ტექნიკურ-ნორმატიული ბაზის შექმნა; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში არსებული ადამიანური და ტექნიკური რესურსების მართვა და ოპტიმიზაცია; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებისათვის ერთიანი საინსტრუქციო სახელმძრვანელო დოკუმენტის შექმნა სააეროპორტო მომსახურების და მოსაკრებლის შესახებ; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში ფრენის უშიშროებისა და უსაფრთხოების დონის ამაღლება; საქართველოს სამოქალაქო ფინანსური და მატერიალური ქონების მართვა; ქვეყნის ინტრეესიდან გამომდინარე კომპეტენციის ფარგლებში მოლაპარაკებების წარმოება; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტებში მოქმედი საერთაშორისო სტანდარტებისა და ნორმების (ICAO, IATA, ECAC   და ა.შ) დანერგვა და შენარჩუნება; საქართველოს სამოქალაქო აეროპორტების განვითარების ერთიანი გეგმის შემუშავება.

კომპანიას უფლება აქვს განახორციელოს ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც არ ეწინააღმდეგება მოქმედ კანონმდებლობას, საწარმოს და პარტნიორების ინტერესებს. კომპანია თავის საქმიანობას ახორციელებს მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად საჭიროების შემთხვევაში - აუცილებელი ლიცენზიებისა და ნებართვების საფუძველზე.

## დამატებითი ლინკები 
*საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების ოფიციალური ვებ მისამართი

*საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების ბლოგის მისამართი

*საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების FACEBOOK გვერდი

*საქართველოს აეროპორტების გაერთიანების ბლოგის მისამართი

*სსიპ საწარმოთა მართვის სააგენტო

*თბილისის საერთაშორისო აეროპორტის ოფიციალური ვებ მისამართი

*ბათუმის საერთაშორისო აეროპორტის ოფიციალური ვებ მისამართი
წმინდა გიორგის ეკლესია (თბილისი)

**წმინდა გიორგის ეკლესია თბილისში** — მართლმადიდებლური ტაძარი თბილისში დიდუბეში, სამტრედიის ქუჩაზე. ეკლესია აკურთხა 2011 წლის 15 ნოემბერს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ. წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი წლების განმავლობაში მრევლის ხელითა და ხარჯებით შენდებოდა.

## სქოლიო 
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები
კეილა

**კეილა** () — ქალაქი ესტონეთის ჩრდილო-დასავლეთში. კეილის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე კეილაზე. მოსახლეობა - 9 400 ადამიანი (2010). ქალაქში არსებობს  მსუბუქი მრეწველობის და კვების საწარმოები. კეილა ცნობილია XIII საუკუნიდან.

## ქალაქის შესახებ 
ქალაქი მდებარეობს დედაქალაქ ტალინის დასავლეთით 25 კმ-ის დაშორებით. საერთო ფართი 10 46 კმ².  მისი დიდი ნაწილი დასახლებულია, დანარჩენი კი დაფარულია  ტყეებით და მდელოებით. კეილის ყველა სამრეწველო საწარმო განლაგებულია ქალაქის გარეუბანებში.

## დაძმობილებული ქალაქები 
* ჭიათურა, საქართველო
* სიგულდა, ლატვია
* ნიკოპოლი, უკრაინა
* შტური, გერმანია

## იხილეთ აგრეთვე
* ესტონეთის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 
* Harjumaa Museum 
*Keila St. Michael's Church Official website  
* Keila St. Michael's Church Official website (Estonian) 

## სქოლიო
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
კატეგორია:ჰარიუმაას მუნიციპალიტეტები
ბერძნები საქართველოში

[მინი|[პონტოელები|პონტოელი ბერძნები ბათუმში.]]
**ბერძნები საქართველოში** — საქართველოში ბერძნების პირველი დასახლებების გაჩენა შავი ზღვის სანაპიროების ბერძნულ კოლონიზაციას უკავშირდება და ბერძნული მოსახლეობა საქართველოში ანატოლიიდანაა გადმოსახლებული.

ბერძნების მცირე ჯგუფი საქართველოში XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში ჩამოსახლდა, როდესაც მეფე ერეკლე II-ის ინიციატივით ჩვენში დაიწყო ვერცხლისა და ტყვიის მოპოვება; მაშინ მოიწვიეს ანატოლიიდან ამ საქმის მცოდნე ბერძენი ოსტატები. არსებული ცნობებით, გიუმიუშხანიდან მოსული ბერძნების 800-მდე ოჯახი ჩასახლებულა 1763 წელს ახტალის მიდამოებში. მათი შთამომავლები არიან მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოფრეთში მცხოვრები ბერძნები. უფრო მოგვიანებით, 1813 წელს თურქეთიდან მოსული ბერძნების 120 ოჯახი დასახლდა ქართველების ყოფილ სოფელ წინწყაროში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი). 1830 წელს თრიალეთში დასახლდა კვლავ თურქეთიდან მოსული 7 ათასამდე ბერძენი, რომლებმაც ქართველების ყოფილ ნასახლარზე 18 სოფელი შექმნეს.

XIX საუკუნის შუა წლებში ბერძნები ჩამოსახლდნენ ზღვისპირა აჭარაში, აგრეთვე სოფელ ირაგაში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) და ციხისჯვარში (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი). გასული საუკუნის 60-იანი წლებიდან ბერძნები მასიურად ჩასახლდნენ აფხაზეთში.

1989 წელს ბერძნების საერთო რაოდენობა საქართველოში დაახლოებით 100 ათასს შეადგენდა.

ბოლო 2002 წლის აღწერის მონაცემებით საქართველოში ცხოვრობდა 15 166 ბერძენი, მათ შორის ქვემო ქართლში - 7415, თბილისში - 3792, აჭარაში - 2168.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ბერძნები
* პონტიელები

## ლიტერატურა
* ბერძნები საქართველოში, თბ., 1990, გვ. 5-8;
* ვ. ჯაოშვილი, საქართველოს მოსახლეობა XVIII-XIX საუკუნეებში, თბილისი 1984, გვ.233;
* ვ. ჯაოშვილი, საქართველოს მოსახლეობა, თბილისი 1996, გვ. 79-290;
* საქართველოს მოსახლეობის აღწერის ძირითადი შედეგები, თბილისი 2002, ტ. I-II.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბერძნები საქართველოში 

## სქოლიო
კატეგორია:ბერძნები
ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი

**ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი** ( დ. 20 აპრილი, 1809 — გ. 31 დეკემბერი, 1868) — შოტლანდიელი ფიზიკოსი და გლაციოლოგი. მუშაობდა სითბური გამტარობისა და სეისმოლოგიის საკითხებზე. ცხოვრების დიდი ნაწილი გატარა ქალაქ ედინბურგში, სწავლობდა ამავე ქალაქის უნივერსიტეტში და 1833 წლიდან იყო უნივერსიტეტის პროფესორი.

ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი დაიბადა 1809 წლის 20 აპრილს ქალაქ ედინბურგში. 1825 წელს ჩააბარა ედინბურგის უნივერსიტეტში. 19 წლის ასაკში გახდა ედინბურგის სამეფო საზოგადოების წევრი, ხოლო 1832 წელს აირჩიეს ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრად. 1833 წლიდან ედინბურგის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის პროფესორია. 

სახელი გაითქვა როგორც სითბოსა და მყინვარების მკვლევარმა. 1836-1844 წლებს შორის გამოაქვეყნა ოთხტომეული „სითბოს გამოკვლევა“, სადაც აღწერა ინფრაწითელი სითბოს სხივური პოლარიზაცია და სხვა. 1842 წელს გამოიგონა სეისმოგრაფი. 1846 წელს ტემპერატურის გამოსაკვლევად დაიწყო ექსპერიმენტების ჩატარება დედამიწის სხვადასხვა სიღრმეებში და ედინბურგის მიმდებარე ტერიტორიებზე. 1838 წელს სამეფო საზოგადოებამ დააჯილდოვა რუმფორდის მედლით, ხოლო 1843 წელს ოქროს მედლით. 

მოღვაწეობდა გეოლოგიაშიც. გამოაქვეყნა შრომა, რომელიც მიეძღვნა გეოთერმულ წყაროებს, ვულკანებსა და სხვა. შვეიცარიასა და ნორვეგიაში მოგზაურობისას სწავლობდა მყინვარების მოძრაობას და დაკვირვებებს ატარებდა მათ შიდა სტუქტურებზე. ამრიგად, ფორბზმა დიდი წვლილი შეიტანა გლაციოლოგიის როგორც მეცნიერების ჩამოყალიბებაში.

დეივიდ ფორბზის სახელობისაა მდინარე და მყინვარი ახალ ზელანდიაში.

## თხზულებები
* Travels through the Alps of Savoy and Other Parts of the Pennine Chain, with Observations on the Phenomena of Glaciers. (1843)
* Karte des Eismeeres von Chamouni. (1845)
* Norway and its Glaciers. (1853)
* Review of the progress of mathematical and physical science (1858)
* Occasional Papers on the Theory of Glaciers. (1859)
* A Tour of Mont Blanc and Monte Rosa. (1855)

## რესურსები ინტერნეტში
* ჯეიმზ დეივიდ ფორბზი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა 
* ფორბზის სეისმოგრაფი  

## სქოლიო
კატეგორია:შოტლანდიელი ფიზიკოსები
კატეგორია:შოტლანდიელი გეოლოგები
კატეგორია:ედინბურგში დაბადებულები
მელხიორ ნოიმაირი

**მელხიორ ნოიმაირი** ( დ. 24 ოქტომბერი, 1845, მიუნხენი — გ. 29 იანვარი, 1890, ვენა) — ავსტრიელი პალეონტოლოგი და გეოლოგი. 

## ბიოგრაფია
მელხიორ ნოიმაირი დაიბადა 1845 წლის 24 ოქტომბერს, მიუნხენში. განათლება მიიღო მიუნხენის უნივერსიტეტში; სწავლა დაასრულა ჰაიდელბერგში. 1868 წელს გეოლოგიაში ვილჰელმ გიუმბელის ხელმძღვანელობით მიღებული გამოცდილების შემდეგ შეუერთდა ავსტრიის გეოლოგიურ-საძიებო სამუშაოებს. ოთხი წლის შემდეგ იგი დაბრუნდა ჰაიდელბერგში, ხოლო 1873 წლიდან ხდება ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი. 

მელხიორ ნოიმაირმა ნეოგენის დახშულ აუზში შეისწავლა მუცელფეხიანები და მტკნარი წყლის მოლუსკები და მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ აუზში დასახლებული მოლუსკები თანდათან იცვლებოდნენ წყლის ხანგრძლივი გამტკნარების გამო. ცდილობდა აეხსნა სახეობების წარმოშობა. შეისწავლა იურული და ცარცული პერიოდების პალეოგეოგრაფია და თავფეხიანი მოლუსკები. დარვინიზმის საფუძველზე შეიმუშავა პალეონტოლოგიისა და გეოლოგიის პრობლემები. 

ნეიმაირის შრომები მიეძღვნა აგრეთვე იურული და ცარცული პერიოდების კლიმატურ ზონებს.

## თხზულებები 
* История земли, т. 1‒2, СПБ, 1903‒04; 
* Корни животного царства, М., 1919. 

## სქოლიო 
კატეგორია:ავსტრიელი გეოლოგები
აპენინის მთები

**აპენინის მთები** ან **აპენინები** (; ; ) — მთის მასივი აპენინის ნახევარკუნძულზე, გადაჭიმულია ნახევარკუნძულის გასწვრივ, მთელ სიგრძეზე, 1 200 კმ-ზე და ასევე მოიცავს მის პარალელურად მდებარე შედარებით პატარა მთაგრეხილებს. ჩრდილოეთით, ქალაქ ალტარესთან ის უერთდება ლიგურიის ალპებს. სამხრეთ-დასავლეთით კი მთავრდება ნახევარკუნძულის წვერზე მდებარე სანაპირო ქალაქ რეჯო-დი-კალაბრიასთან. 2000 წელს, იტალიის გარემოს სამინისტრომ, აპენინების პარკის ევროპული პროექტის რეკომენდაციის საფუძველზე აპენინების სისტემის ახლებური განსაზღვრება დაამკვიდრა და ის გააგრძელა ჩრდილოეთ სიცილიის მთებამდე, რის შედეგადაც მასივის სიგრძე 1 500 კმ-მდე გაიზარდა. სისტემა იღებს რკალის ფორმას, რომელიც შემოიწერება ლიგურიის ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროდან ტირენიის ზღვის აღმოსავლეთ სანაპირომდე.

სახელი აპენინები მომდინარეობს კელტური სიტყვა "*Penn*"-ისგან, რაც „მთას, მწვერვალს“ ნიშნავს. მთების სამხრეთი ნაწილი ნახევრად-მშრალია (სემი-არიდული). აღმოსავლეთი მწვერვალები ციცაბოდ ეშვება ადრიატიკის ზღვაზე, მაშინ როდესაც დასავლეთი მწვერვალები ავითარებს მთისწინეთს, სადაც განლაგებულია ნახევარკუნძულოვანი იტალიის ქალაქთა უმრავლესობა.

აპენინები სამ ნაწილად იყოფა: ჩრდილოეთი (), ცენტრალური () და სამხრეთი ().

მთებში მიიკლაკნება მრავალი საფეხმავლო გზა. მათ შორის აღსანანიშნავია ევროპის საფეხმავლო ბილიკი E1, რომელიც ჩრდილოეთ ევროპაში იწყება და კვეთს ჩრდილოეთ და ცენტრალურ აპენინებსაც.

## რესურსები ინტერნეტში
*აპენინები — ენციკლოპედია ბრიტანიკა
*"Italy" Catholic Online
*"Ligurian Apennine". Summit Post.
*"Italian Cultural Landscapes: wood-pasture and wood-meadow in the Ligurian-Tuscan-Aemilian Apennines, Italy". 
*"Appenine deciduous montane forests". World Wildlife Fund.
*"The Great Apennine Tunnel". Mike's Railway History.
*"10th Mountain Division - The Formative World War II Years".

## სქოლიო
კატეგორია:იტალიის ქედები
ნიკოპოლი

**ნიკოპოლი** () — ქალაქი დნიპროპეტროვსკის ოლქში, ნიკოპოლის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე დნეპრის ნაპირზე.

## გეოგრაფიული მონაცემები
ნიკოპოლი უკრაინის სამხრეთ ნაწილში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში მდებარეობს. ქალაქის ტერიტორია 5001 ჰა-ს (50.01 კმ²) შეადგენს, მათ შორის 2030 ჰა საცხოვრებელია, ხოლო 1349 ჰა — სამრეწველო. ქალაქის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს ხაკოვის წყალსაცავი. ნიკოპოლის მოსახლეობა 2023 წლის აღწერით 43 000 კაცია.

## ეკონომიკა
ქალაქის ეკონომიკა მრავალფეროვანია, — მოქმედებს მეტალურგიისა და რკინის დამამუშავებელი, საინჟინრო, მანქანების შეკეთებისა და მოწყობის, ლითონის, ქაღალდის და საკვები მრეწველობის საწარმოები. სულ ქალაქში 38 სამრეწველო საწარმო ფუნქციონირებს.

## თანამედროვე პერიოდი
გასული საუკუნის დამლევს, დამოუკიდებელი უკრაინის ისტორიაში, ნიკოპოლს ყველაზე რთული პერიოდი 1992-1998 წლებში ჰქონდა. უმუშებრობამ განაპირობა ქალაქის მოსახლეობის რიცხვის საგრძნობლად შემცირება, რადგან ამ პერიოდში ქალაქში არ ფუნქციონირებდნენ საწარმოები და ქარხნები. 1992 წლიდან 1998 წლამდე ქალაქი დატოვა 15 000-მა მცხოვრებმა, რაც ნიკოპოლის მოსახლეობის თითქმის 10% შეადგენს. მიუხედავად ამისა, XXI საუკუნის დასაწყისში ეკონომიკური სტაგნაცია თანდათანობით შეწყდა, ქალაქში თანდათან ფუნქციონირება განაახლეს ქაღალდის და საკვები მრეწველობის საწარმოებმა, აღდგა მეტალურგიისა და რკინის დამამუშავებელი ქარხნების მუშაობა. უახლოეს წლებში რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა რამდენიმე სოციალურ და კულტურულ დაწესებულებას, ქალაქში აშენდა მაღალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსები და სავაჭრო ცენტრები.

## დაძმობილებული ქალაქები 
* ტოლიდო, ამერიკის შეერთებული შტატები
* ჭიათურა, საქართველო

## რესურსები ინტერნეტში
* ნიკოპოლის საინფორმაციო პორტალი 

კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის ქალაქები
სარგო

**სარგო** — მოხელის კუთვნილი წილი ფეოდალურ რენტაში XVI—XVIII საუკუნეების საქართველოში. სარგოს იღებდნენ მეფის, ფეოდალებისა და ეკლესიის მოხელეები მათი საგამგებლო ობიექტებიდან როგორც ნატურალური, ისე ფულადი გადასახადის სახით. სარგოს რაოდენობა დამოკიდებული იყო რენტის სიდიდეზე. მას განსაზღვრავდა მოხელის პატრონი (მეფე, ფეოდალი, ეკლესია) საგანგებო დოკუმენტით — „სარგოს წიგნით“. სამეფო და სადედოფლო მოხელეების სარგოს შემადგენლობა და რაოდენობა განსაზღვრული იყო XVIII საუკუნის საკანონმდებლო ძეგლში — სამეფო და სადედოფლო დასტურლამალში. ფართო გაგებით სარგო ეწოდებოდა აგრეთვე  ჯამაგირსა  და ულუფას. ჯამაგირი (XVI—XVIII საუკუნეებში) იყო ფულადი საზღაური, რომელსაც მოხელე იღებდა უშუალოედ პატრონისაგან, ხოლო ულუფა იყო ის სურსათი თუ ფული, რომელსაც მოხელე იღებდა საშემოსავლო ობიექტიდან ან პატრონისაგან. რუსეთის მიერ საქართველოს მიერთების შემდეგ სარგოს ადგილი თანდათანობით ჯამაგირმა დაიკავა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
აზინარის ეროვნული პარკი

მინი|მარცხნივ|250პქ|კუნძულის ენდემი — აზინარის ვირი
**აზინარის ეროვნული პარკი** () — დაცული ტერიტორია იტალიაში, სარდინიის რეგიონში. მდებარეობს კუნძულ აზინარაზე, სარდინიის ჩრდილოეთით. შეიქმნა 1997 წელს და მოიცავს 5170 ჰა ხმელეთს და 21 790 ჰა ზღვას. პარკის შექმნამდე, კუნძულზე მდებარეობდა მაღალი უსაფრთხოების საპყრობილეები, რომლებიც გამოიყენებოდა ორგანიზებული დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლისთვის.

ეროვნულ პარკში წარმოდგენილია ფლორისა და ფაუნის მრავალი სახეობა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* იტალიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
* Pagine dell'Ente gestore dell'area protetta su Parks.it
* Foto del faro di Punta Scorno 
* L'Asinara sul sito SardegnaTurismo
* Parco nazionale dell'Asinara sul sito SardegnaAmbiente

კატეგორია:იტალიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:1997 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
რომან პოლანსკი

**რომან პოლანსკი** (; უფრო ზუსტი ტრანსკრიფცია — **პოლიანსკი**, , სახელი დაბადებისას **რაიმუნდ რომან ლიბლინგი**, ); 18 აგვისტო 1933, პარიზი, საფრანგეთი) — ომისშემდგომი პერიოდის ერთ-ერთი უმსხვილესი კინემატოგრაფისტი, ებრაული წარმოშობის პარიზის მკვიდრი, გაზრდილი პოლონეთში და მომუშავე უპირატესად გაერთიანებულ სამეფოში (1963—1967), აშშ-ში (1968—1976) და საფრანგეთში (1976 შემდგომ).

უმნიშვნელოვანესი ჯილდოების მფლობელი კინემატოგრაფიაში: „ოქროს პალმის რტო“ კანის კინოფესტივალზე, ბერლინის კინოფესტივალის „ოქროს დათვი“, ვენეციის კინოფესტივალის „ოქროს ლომი“ მიღწევებისათვის კარიერის დროს, „ოსკარის“, „სეზარის“, „ოქროს გლობუსის“ ასევე ბაფტას და „ფელიქსის“ პრემიების მფლობელიც, საუკეთესო რეჟისორობისათვის და კინოს განვითარებაში შეტანილი წვლილისათვის.

## ფილმოგრაფია
## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* ოფიციალური საიტი
* Interview with Charlie Rose , March 2000
*"Interview: ''Roman Polanski: 'Wanted and Desired''

## სქოლიო 
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები
კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
რუსთავი (ანსამბლი)

მინიატიურა|ანსამბლი რუსთავი
**„რუსთავი“** — ანსამბლი, რომელიც დააარსა ანზორ ერქომაიშვილმა მეგობრებთან ერთად 1968 წელს. თავიდან ანსამბლი მხოლოდ მომღერლებისგან შედგებოდა. იმავე წელს მომღერლებს მოცეკვავეთა გუნდი შეუერთდა და დღემდე ერთიანი სახელით აგრძელებენ მოღვაწეობას. დაარსების დღიდან ანსამბლს გამართული აქვს 7000-ზე მეტი კონცერტი მსოფლიოს 80-მდე ქვეყანაში.

ანსამბლის რეპერტუარში შედის საქართველოს თითქმის ყველა კუთხის ცეკვები და სიმღერები. „რუსთავის“ ყოველ წევრს აქვს ძალზე დიდი შემოქმედებითი დატვირთვა. ქართული ხალხური სიმღერის სტრუქტურა განაპირობებს ანსამბლის წევრთა შემოქმედებით თანასწორუფლებიანობას, რაც თითოეული მომღერლისაგან მოითხოვს მაღალ პროფესიონალიზმს, ოსტატობასა და საშემსრულებლო კულტურას.

როგორც მომღერალთა, ასევე მოცეკვავეთა წარმოდგენების სტილი ტრადიციულია და ინარჩუნებს ისტორიულ კოლორიტს. ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელის ანზორ ერქომაიშვილისა და მთავარი ქორეოგრაფის ფრიდონ სულაბერიძის ხედვაა ანსამბლმა შეინარჩუნოს ეთნოგრაფიული გუნდის ფორმა და სტრუქტურა, ამავე დროს გადალახოს კუთხური კარჩაკეტილობა. ამ ხედვის შედეგია, რომ ანსამბლი საფუძვლიანად დაეუფლა მრავალდიალექტიანი ქართული მუსიკალური ფოლკლორული ცეკვისა და სიმღერის სტილსა თუ ჟანრობრივ მრავალფეროვნებას, რითაც აკადემიური საგუნდო კოლექტივის თვისებები შეიძინა.

ქართული ხალხური სიმღერების პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის, ანსამბლი „რუსთავი“ დაჯილდოებულია ზაქარია ფალიაშვილის (1980), ალბერტ შვაიცერის (1986) და საქართველოს სახელმწიფო (1999) პრემიებით.

## რესურსები ინტერნეტში 
*რუსთავი 
*ამაზონი

კატეგორია:ქართული ანსამბლები
კიეტის პროვინცია

**კიეტი** () -— პროვინცია იტალიაში, აბრუცის რეგიონში. კიეტის პროვინციას ჩრდილო-დასავლეთიდან ესაზღვრება პესკარას პროვინცია, დასავლეთიდან — ლ'აკვილას პროვინცია, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — მოლიზეს რეგიონის კამპობასოს პროვინცია, ხოლო სამხრეთით მოლიზეს რეგიონის იზერნიის პროვინცია. ადმინისტრაციულად კიეტი 104 კომუნად იყოფა.
* ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი — ტერნი;
* მოსახლეობის რაოდენობა — 381 993 ადამიანი (2001);
* ფართობი — 2 588 კმ² 
* ადმინისტრაციული დაყოფა — 104 კომუნა ().

## იხილეთ აგრეთვე 
*იტალიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში 
* პროვინციის ვებ გვერდი

## სქოლიო 
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
მალტის არხი

მინი|250პქ|არხის მდებარეობა
**მალტის არხი** — სრუტე, რომელიც ერთმანეთისგან გამოყოფს სიცილიის სამხრეთ ნაწილსა კუნძულ მალტისგან. მალტელებისთვის წარმოადგენს ევროპასთან დამაკავშირებელ საზღვაო გზას. მისი სიგანე 93 კმ-ია, სიღრმე კი ცენტრალურ ნაწილებში 100 — 150 მეტრია. მალტის მხარეს მდებარეობს პორტი ვალეტა, სიცილიის მხარეს — ჯელა და სირაკუზა. 

მეორე მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, სრუტეშე გაიმართა საზღვაო ბრძოლა, რა დროსაც იგი მძიმედ დაინაღმა. ამ დროს მალტა ბრიტანეთის კოლონია იყო. ბევრად უფრო ადრე, აქ მიმდინარეობდა ბრძოლები მალტელ რაინდებსა და ოსამალეთის იმპერიის მეკობრეებს შორის, მრავალი ბრძოლა გამართულა ასევე პუნიკური ომებისას.

## სქოლიო
კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვის სრუტეები
ლ’აკვილის პროვინცია

**ლ’აკვილის პროვინცია** () — პროვინცია იტალიაში, აბრუცის რეგიონში.
* ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლ’აკვილა
* მოსახლეობის რაოდენობა — 309.871 ადამიანი (2011);
* ფართობი — 5 035 კმ²
* ადმინისტრაციული დაყოფა — 108 კომუნა ()

## გალერეა 

File:Il Gran Sasso d'Italia, il paretone nord.JPG
File:Rocca Calascio.jpg
File:Yellow flowers at Campo Imperatore-1.jpg
File:Aquila mappa.png | პროვინციის რუკა

## იხილეთ აგრეთვე 
* იტალიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:იტალიის პროვინციები
პესკარის პროვინცია

**პესკარა** () — პროვინცია იტალიაში, აბრუცის რეგიონში.
* ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პესკარა
* მოსახლეობის რაოდენობა — 312,215  ადამიანი (2007);
* ფართობი — 1,225 კმ²
* ადმინისტრაციული დაყოფა — 46 კომუნა ()

## გალერეა 

ფაილი:Pescara Porto 2004 by-RaBoe.jpg|
Image:Pescara Lungomare NPescara lungomare N.JPG|
Image:Pescara_Trabucco_02_(RaBoe).jpg|
Image:Desck05.jpg|
Image:Serramonacesca_chiesa_benedettina_03.jpg|
Image:Popoli 2005 -Chiesa di Santissima Trinità- by-RaBoe 01.jpg |
ფაილი:Spoltore_cstorico_giorno_01.jpg|
Image:Serramonacesca 04.jpg|

## იხილეთ აგრეთვე 
*იტალიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 

კატეგორია:იტალიის პროვინციები
ტერამოს პროვინცია

**ტერამო** () — პროვინცია იტალიაში, აბრუცის რეგიონში.
* ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ტერამო
* მოსახლეობის რაოდენობა — 296,063 ადამიანი (2005);
* ფართობი — 1,948 კმ²
* ადმინისტრაციული დაყოფა — 47 კომუნა ()

## გალერეა 

File:Cattedrale.atri.JPG
File:Duomoteramano.jpg
File:Civitelladeltronto flickr06.jpg

## იხილეთ აგრეთვე 
* იტალიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:იტალიის პროვინციები
ლევანა

**ლევანა** (; ) — მთა იტალია-საფრანგეთის საზღვარზე. მოქცეულია სავოიის დეპარტამენტისა (საფრანგეთი) და პიემონტის რეგიონის (იტალია) ტერიტორიებზე. აღმართულია გრაის ალპების მასივში, ზღვის დონიდან 3 619 მეტრზე. იტალიის მხარეს, ლევანას მოყვება დიდი ლანცოს ხეობა, საფრანგეთის მხარეს კი მორიანის ხეობა.

## რესურსები ინტერნეტში
*Descrizione della salita alla Levanna Centrale

კატეგორია:იტალიის მთები
კატეგორია:საფრანგეთის მთები
მარიო მონტი

**მარიო მონტი** (, დ. 19 მარტი 1943 წელი, ვარეზე, ლომბარდია, იტალია) — იტალიელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, ეკონომისტი, სამუდამო სენატორი და იტალიის პრემიერ-მინისტრი 2011-2013 წლებში.

## სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი ეკონომისტები
კატეგორია:იტალიის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სარდინები

**სარდინები** — თევზები ქაშაყისებრთა ოჯახისა. ერთიანდებიან 3 გვარში: სარდინი, Sardinella, Sardinops. მათი სხეულის სიგრძე 25 სმ-ია, მასა — 150 გრამს აღწევს. ბინადრობენ მსოფლიო ოკეანის სუბტროპიკული და ზომიერი წყლების სანაპირო ზონაში. საქართველოში გვხვდება 2 გვარი: სარდინი, Sardinella. პირველი გავრცელებულია შავი ზღვის საქართველოს სანაპიროებთან ყველგან, ხოლო მეორე — ბათუმის ყურეში. სარდინები პლანქტონით იკვებებიან. მათგან კონსერვებს ამზადებენ, დიდ ნაწილს კი შინაური ცხოველების გამოსაკვებად იყენებენ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქაშაყისებრნი
კნინობით-ალერსობითი სახელები

**კნინობით-ალერსობითი სახელი** — წარმოქმნილი სახელი, რომელიც ძირეული სიტყვით აღნიშნულ საგანს შემცირებულად წარმოგვიდგენს. ასეთი ფორმა ხშირად ალერსობითის მნიშვნელობით იხმარება.

ქართულ ენაში კნინობითი ფორმის მაწარმოებელი სუფიქსებია: ა, აკ, ია, იკო, ილო. მაგალითად:
* ა: კაც-ა
* აკ: წიგნ-აკ-ი
* ია: და-ია
* იკო: დედ-იკო
* ილო: დედ-ილო

„იკო“ და „ილო“ სუფიქსები გვხვდება ადამიანთა სახელებში და ალერსით თქმას გამოხატავენ.

კნინობით სახელს ზოგჯერ ორი ან სამი სუფიქსიც აწარმოებს, მაგალითად, „კაც-უნ-ა“.

ქართულისათვის უცხოა ასეთი წარმოება: ანიჩკა, ვერიჩკა, ელიჩკა და ა.შ.

კატეგორია:გრამატიკა
ლუკას პაპადიმოსი

**ლუკას პაპადიმოსი** (; დ. 11 ოქტომბერი, 1947, ათენი, საბერძნეთი) — ბერძენი ეკონომისტი. საბერძნეთის კოალიციური მთავრობის პრემიერ-მინისტრი 2011 წლის 11 ნოემბრიდან 2012 წლის 16 მაისამდე.

1994-2002 წწ. ეკავა საბერძნეთის ბანკის ხელმძღვანელის თანამდებობა. 2002-2010 წწ. ევროპის ცენტრალური ბანკის ვიცე-პრეზიდენტია.

## რესურსები ინტერნეტში
*Curriculum vitae at the ECB website
**BBC Profile*
**Articles at Bloomberg* 

კატეგორია:საბერძნეთის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სარდური I

**სარდური I** − ურარტუ-ს მეორე მონაქის, ლუთიფრის ძე, ურარტუს მეფე ძვ. წ.  834 - ძვ.წ. 828. სარდურიმ ურარტუს დედაქალაქი ტუშფაში გადაიტანა, სადაც შემდეგ სააღმშენებლო სამუშაოები ჩაატარა. დედაქალაქი ახლო აღმოსავლეთის პოლიტიკის მნიშვნელოვანი ობიექტი გახდა. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ურარტუს მეფეები
სარდური III

**სარდური III** რუსას ძე — ურარტუს მეფე. ასურეთის მეფე ასურბანიფალთან მეგობრული ურთიერთობის დასამყარებლად ძვ. წ. 639 ელჩობა გაგზავნა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ურარტუს მეფეები
სარდური IV

**სარდური IV** სარდურის ძე — ურარტუს ერთ-ერთი უკანასკნელი მეფე (ძვ. წ. VI საუკუნის დასაწყისში).

## ლიტერატურა
კატეგორია:ურარტუს მეფეები
ოტრანტოს სრუტე

მინი|250პქ|სრუტის მდებარეობა
**ოტრანტოს სრუტე** (ალბ. Kanali i Otrantos; ) — სრუტე იტალიისა და ალბანეთის სანაპიროებს შორის. ერთმანეთთან აერთებს ადრიატიკისა და იონიის ზღვებს. მისი სიგანე ქალაქ სალერნოს სიახლოვეს, პუნტა-პალასკიასთან 72 კმ-ია. სახელი ეწოდა იტალიის ქალაქ ოტრანტოსგან. 

მეორე მსოფლიო ომის დროს სრუტეს სტრატეგიული მნიშვნელობა გააჩნდა. მოკავშირეთა (იტალიის, საფრანგეთისა და დიდი ბრიტანეთის) სამხედრო-საზღვაო ძალებმა სრუტის ბლოკირება მოახდინეს, რათა ხელი შეეშალათ ავსტრია-უნგრეთის ფლოტისთვის თავიუფლად შესულიყო ხმელთაშუა ზღვაში, რითაც ეფექტურად აირიდეს თავიდან ომის საზღვაო საფრთხეები. 

მიუხედავად ამისა, სრუტის ბარიერები არაეფექტური იყო გერმანული წყალქვეშა ნავებისთვის, რომლებიც ადრიატიკის ზღვის მიღმა ოპერირებდნენ და მოკავშირეთათვის ყველაზე დიდ საფრთხეს წარმოადგენდნენ ხმელთაშუა ზღვაზე. 

1992 წელს იტალიამ და ალბანეთმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას ამ ორ ქვეყანას შორის კონტინენტურ შელფზე საზღვრის გავლების თაობაზე. 

1997 და 2004 წელს, დაახლოებით 100-მა ადამიანმა ალბანეთში დატოვა საცხოვრებელი ადგილი და სრუტის არალეგალურად გადაკვეთა სცადა, რაც გამოწვეული იყო ალბანეთის 1997 წლის არეულობით და მძიმე ეკონომიკური პირობებით.

## რესურსები ინტერნეტში
*ოტრანტოს სრუტე — ენციკლოპედია ბრიტანიკა

## სქოლიო
კატეგორია:ხმელთაშუა ზღვის სრუტეები
კატეგორია:ალბანეთის გეოგრაფია
იუზეფ ლუკაშევიჩი

**იუზეფ ლუკაშევიჩი** (; დ.  13 დეკემბერი [ძვ. სტ. 1 დეკემბერი], 1863, ვილნიუსი — გ. 19 ოქტომბერი, 1928, ვილნიუსი) — პოლონელი ფიზიკოსი, გეოლოგი და მინერალოგი. 
რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე. არაერთი უნივერსიტეტის პროფესორი. 1883 წლიდან სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტში. 1920 წლიდან ვილნიუსის უნივერსიტეტის გეოლოგიის პროფესორია. ალექსანდრე III-ზე წარუმატებელ თავდასხმაში მონაწილეობისათვის მიუსაჯეს სამუდამო პატიმრობა შლისელბურგის ციხეში. გაათავისუფლეს 1905 წელს. შემდეგ წლებში პოლიტიკურ ცხოვრებაში აღარ შემჩნეულა. 1913 წელს მუშაობა დაიწყო რუსეთის გეოლოგიურ კომიტეტში. 1914 წელს იმოგზაურა ტატრებსა და კარპატებში, რის საფუძველზე დაწერა პოლონეთის ფიზიკური გეოგრაფია. 
იმოგზაურა აგრეთვე აღმოსავლეთ ციმბირში. არის გეოლოგიური რუკის ავტორი.

1915 წელს წამოწია ჰიპოთეზა, რომლის მიხედვით მთათწარმოშობის პროცესებს უკავშირდება გამყინვარების პირობები. 
ავტორია მრავალრიცხოვანი შრომებისა გეოლოგიის დარგში, რომელთა ნაწილი გამოქვეყნებულია რუსულ ენაზე. მისი შრომები ეხება აგრეთვე გეოფიზიკისა და გეომორფოლოგიის საკითხებს.

## რესურსები ინტერნეტში
* იუზეფ ლუკაშევიჩი  

## სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი ფიზიკოსები
კატეგორია:პოლონელი გეოლოგები
კატეგორია:სოციალისტები
კატეგორია:ვილნიუსში დაბადებულები
გერმანელი ამერიკელები

thumb|250px| გერმანული წარმოშობის ამერიკელები ძალიან ხშირია აშშ-ში; ღია ლურჯისფრად აღნიშნულია ოკრუგები, რომლებშიც 2000 წლის აღწერის შედეგების მიხედვით დომინირებს გერმანული წარმოშობის მოსახლეობა

**გერმანელი ამერიკელები** ( German Americans,  Deutschamerikaner) — ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეები, რომლებიც გერმანელ ემიგრანტთა ჯგუფებს მიეკუთვნებიან, თვითონ ან თავიანთი წინაპრები წარმოშობით არიან გერმანიიდან, ან ცხოვრობდნენ გერმანელებით დასახლებულ მიწებზე ევროპაში.

2010 წელს აშშ-ში ჩატარებულ სახალხო აღწერაში 47  911 129-მა ადამიანმა, ანუ ამერიკის მოსახლეობის 17,1%-მა აღნიშნა რომ ის გერმანელია, ან ჰყავს გერმანელი წინაპრები.

## ისტორია 
გერმანელმა ემიგრანტებმა ამერიკის ტერიტორიაზე დასახლება XVII საუკუნის მიწურულს დაიწყეს. თავდაპირველად გერმანული დასახლებები წარმოიშვა პენსილვანიის შტატში, რომლის მოსახლეობის 2/3 1775 წელს გერმანულენოვანი იყო. პენსილვანიაში ჩამოყალიბდა გერმანული ენის ერთ-ერთი ფორმა ე.წ. პენსილვანიური გერმანული (Pennsylvania Dutch), რომელზეც დღესაც ლაპარაკობენ ამერიკაში მცხოვრები გერმანელების ნაწილი.

1848 წელსა და პირველ მსოფლიო ომს შორის დაახლოებით 6 000 000-მა გერმანელმა მიაშურა ამერიკას. ემიგრაციის მთავარი მიზეზი ეკონომიური სიდუხჭირე იყო.

გერმანელი ემიგრანტების დისკრიმინაციას ამერიკაში არ ჰქონია ადგილი. მათი ინტეგრაცია ამერიკულ საზოგადოებაში ადვილად ხდებოდა. გერმანელებს დიდი გავლენა ჰქონდათ განსაკუთრებით ფინანსურ, პოლიტიკურ და კულტურულ სფეროებზე.

მას შემდეგ, რაც გერმანიაში ჰიტლერის მეთაურობით ნაციონალურ-სოციალისტური რეჟიმი დამყარდა, კიდევ ასი ათასობით გერმანელმა დატოვა სამშობლო და ამერიკაში ემიგრანტად იქცა.

დღესდღეობითაც საკმაოდ ბევრი გერმანელი მიდის ყოველ წლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში საცხოვრებლად.

## დემოგრაფია 
შტატების მიხედვით რაოდენობრივად ყველაზე მეტი გერმანელი ამერიკელი ცხოვრობს კალიფორნიაში, ტექსასსა და პენსილვანიაში.

**პროცენტულად** (მოცემულია ამერიკის 10 შტატი, რომლებშიც პროცენტულად ყველაზე მეტი გერმანელი ამერიკელი ცხოვრობს):

ჩრდილოეთი დაკოტა - 46,9%

სამხრეთი დაკოტა - 44,5%

უისკონსინი - 43,9%

ნებრასკა - 42,7%

მინესოტა - 38,4%

აიოვა - 35,7%

მონტანა - 27%

ოჰაიო - 26,5%

უაიომინგი - 25,9%

კანზასი - 25,8%

## ამერიკის შეერთებული შტატების ქალაქების გერმანული სახელები 
ამერიკაში არსებული უამრავი დასახლება ატარებს გერმანულ სახელებს,მათ შორის: ჰამბურგი (ნიუ-იორკი), შტუტგარტი (არკანზასი), აუგსბურგი (არკანზასი), ბისმარკი (ჩრდილოეთი დაკოტა), ფლენსბურგი (მინესოტა), ფრანკფორტი (კენტუკი), დრეზდენი (ოჰაიო), ახალი ბერლინი (უისკონსინი), კილი (უისკონსინი), ახალი ჰოლშტაინი (უისკონსინი), ჰანოვერი (პენსილვანია), ბერლინი (ნიუ-ჰემფშირი), ჰანოვერი (ნიუ ჰემფშირი), კარლსრუე (ჩრდილოეთი დაკოტა), ახალი ულმი (მინესოტა), ახალი ტრიერი (მინესოტა), ბრემენი (ჯორჯია), ვაიმარი (ტექსასი) და ა.შ.

კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები
კატეგორია:ეთნიკური ჯგუფები
იოჰანეს ვალთერი

**იოჰანეს ვალთერი** ( დ. 20 ივლისი, 1860, ნოიშტადტი — გ.  4 მაისი, 1937, ბად-ჰოფგაშტაინი) — გერმანელი გეოლოგი და პალეონტოლოგი. 

1882 წელს დაამთავრა იენის უნივერსიტეტი. ჯერ ლაიფციგში, ხოლო შემდეგ მიუნხენში სწავლობდა გეოლოგიასა და პალეონტოლოგიას. იენისა (1890-1896) და ჰალეს (1896-1929) უნივერსიტეტების პროფესორი. 
სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი (1930). 

ძირითადი შრომები აქვს ლითოლოგიის, პალეოეკოლოგიის, ფაციესთა მოძღვრების, პალეოგეოგრაფიის, ნიადაგთმცოდნეობისა და ბიოლოგიის დარგში. 
იკვლევდა გაუდინარი არეების გეოლოგიას, თანამედროვე და განამარხებული უდაბნოების წარმოქმნის მიზეზებს. 
ვალთერმა დაადგინა, რომ შრეები წარმოიქმნება ფაციესთა გადანაცვლების დროს, რასაც მუდამ თან სდევს ნალექთა 
ლითოლოგიური შედგენილობის შეცვლა. მოგზაურობდა მრავალ ქვეყანაში, მ.შ. იმყოფებოდა ცეილონში, საბერძნეთში, ეგვიპტეში, შოტლანდიაში, რუსეთში, თურქმენეთში. 

დიდ ყურადღებას უთმობდა გეოლოგიური კვლევის მეთოდების დამუშავებას, განსაკუთრებით აქტუალიზმის მეთოდს. ვალთერის შრომები ზღვის ბიოლოგიაში საფუძვლად დაედო ოკეანოლოგიისა და ეკოლოგიის განვითარებას.

## თხზულებები
* Einleitung in die Geologie als historische Wissenschaft (1893–1894)
* Geschichte der Erde und des Lebens (1908)
* Allgemeine Paläontologie (1919–1927)

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი გეოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 1860
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
ჯენარჯენტუს ეროვნული პარკი

**ჯენარჯენტუს ეროვნული პარკი** ასევე **ოროზეის უბისა და ჯენარჯენტუს ეროვნული პარკი** () — ეროვნული პარკი კუნძულ სიცილიის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. მდებარეობს ნუოროსა და ოლიასტრის პროვინციების ტერიტორიაზე. 

პარკის საზღვრებშია მოქცეული ჯენარჯენტუს მთის მასივზე მდებარე სარდინიის უმაღლესი მწვერვალი პუნტა-ლა-მარმორა. 

პარკში გავრცელებულია: ტყის კატა, მუფლონი, ხმელთაშუაზღვიური განდეგილი სელაპი, კვერნა, სინდიოფალა, ძილგუდა, ბაღის ძილგუდა, სარდინიული მელა, თეთრთავა სვავი, მთის არწივი, *Aquila fasciata*, შავარდენი, მსხვილლაქებიანი კოდალა, პეპელა *Papilio hospiton*.

## იხილეთ აგრეთვე
*იტალიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Area del Golfo di Orosei - Gennargentu sul sito SardegnaForeste
* Il Parco Nazionale del Golfo di Orosei - Gennargentu sul sito SardegnaTurismo
* Il Parco Nazionale del Golfo di Orosei e del Gennargentu su Parks.it
* Il Parco Nazionale del Golfo di Orosei e del Gennargentu sul sito dell'ISPRA

კატეგორია:იტალიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:1998 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
მაჯელის ეროვნული პარკი

**მაჯელის ეროვნული პარკი** () — ეროვნული პარკი იტალიაში, აბრუცის რეგიონში. მისი ფართობი 740,95 კმ²-ია.

პარკი გაშენებულია მაჯელის მთის მასივის ირგვლივ, რომლის უმაღლესი მწვერვალია მონტე-ამარო (2 793 მ).

1998—2005 წლებში, ეროვნული პარკი, განსაკუთრებით კი მაჯელის მთა საერთაშორისო გეოლოგიური კვლეევების პროექტ TaskForceMajella-ის კვლევის საგანი იყო. 

გავრცელებულია აპენინის მგელი და მურა დათვი. 

პარკი შეიცავს დაახლოებით 500 კმ სიგრძის საფახმავლო ბილიკებს მთებში, გამოქვაბულის მხატვრობებს და გროტა-დელ-კავალონეს მღვიმეს. გახსნილია მრავალი ტურისტული ცენტრი.

## იხილეთ აგრეთვე
*იტალიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Pages by the Park Authority on Parks.it
* Majella National Park 
* Majella National Park map 

კატეგორია:იტალიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:1991 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
სასარი

**სასარი** (, სარდ. Tàtari) — ქალაქი იტალიაში. მისი მოსახლეობა 130 000 ადამიანია (მეტროპოლიის 300 000) და წარმოადგენს კუნძულ სარდინიის მეორე უმსხვილეს ქალაქს მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. მიეკუთვნება კუნძულის ერთ-ერთ უძველეს ქალაქს და ფლობს ხელოვნების მნიშვნელოვან კოლექციას.

ისტორიის განმავლობაში სასარის მართავდნენ თავად სარდინიელები, გენუელები, პიზელები, არაგონელები, ესპანელები და ავსტრიელები, რომელთაგან ყველამ საკუთარი წვლილი შეიტანა ქალაქის ისტორიულ და ხელოვნების მემკვიდრეობაში. საასარი მდიდარია ხელოვნებით, კულტურითა და ისტორიით, ცნობილია თავის ულამაზესი პალაცოთი და ელეგანტური, ნეო-კლასიკური პიაცებით.

როგორც სარდინიის მეორე უმსხვილესი და იტალიის მეხუთე უდიდესი მუნიციპალიტეტი (546 კმ²), კუნძულისთვის მას გააჩნია დიდი კულტურული, ტურისტული, კომერციული და პოლიტიკური მნიშვნელობა. ქალაქის ეკონომიკა ძირითადად ეფუძნება ტურიზმისა და მომსახურების სექტორებს, ნაწილობრივ კი კვლევების, მშენებლობის, ფარმაცევტულ და ნავთობინდუსტრიას.

## ცნობილი სასარელები
* ანტონიო სენი — იტალიის მე-4 პრეზიდენტი
* ფრანჩესკო კოსიგა — იტალიის მე-8 პრეზიდენტი

## იხილეთ აგრეთვე
*იტალიის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით

## რესურსები ინტერნეტში
* On Line Guide

კატეგორია:იტალიის ქალაქები
კირკ ბრაიანი

**კირკ ბრაიანი** ( დ. 22 ივლისი, 1888, ალბუკერკე, ნიუ-მექსიკო — გ. 22 აგვისტო, 1950, კოდი, უაიომინგი) — ამერიკელი გეოლოგი და გეომორფოლოგი. ბრაიანმა უმაღლესი განათლება მიიღო ნიუ-მექსიკოს უნივერსიტეტში. 
მოგვიანებით იელის უნივერსიტეტში მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი.

როგორც გეომორფოლოგი ძირითადად იკვლევდა დამშრალ რაიონებში არსებულ ხმელეთის მასების წარმოშობის საკითხებს. გეოლოგიაში ბრაინი უმთავრესად მეოთხეული გეოლოგიის საკითხებით იყო დაინტერესებული. 
ამერიკის გეოლოგიურმა საზოგადოებამ დააწესა მისი სახელობის ჯილდო, რომელიც ენიჭებათ იმ პირებს, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს გეომორფოლოგიისა და მეოთხეული გეოლოგიის დარგების განვითარებაში.

## პუბლიკაციები
*1925. Date of channel trenching (arroyo cutting) in the arid Southwest. *Science* 62(1607): 338–344.
*1927. Channel erosion of the Rio Salado, Socorro County, New Mexico. *U.S. Geological Survey Bulletin* 79: 15–19.
*1928. Change in plant associations by change in ground water level. *Ecology* 9(4): 474–478.
*1929. Flood-water farming. *Geographical Review* 19:444–456.
*1929. Folsom culture and its age. *Geological Society of America Bulletin* 40:128-129. 
*1938. Prehistoric quarries and implements of pre-Amerindian aspect in New Mexico. *Science* (new series) 87 (229): 343–346.
*1941. Geologic antiquity of man in America. *Science* 93 (2422): 505-514.
*K. Bryan and C.C. Albritton. 1943. Soil phenomena as evidence of climate changes. *American Journal of Science* 241: 469-490.
*1950. The Place of Geomorphology in the Geographic Sciences. *Annals of the Association of American Geographers*, Vol. 40, No. 3 (Sep., 1950), pp.&nbsp;196–208

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი გეოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 1888
კატეგორია:გარდაცვლილი 1950
პადანის დაბლობი

მინი|250პქ|მდებარეობა
[მინი|250პქ|[პო (მდინარე)|მდინარე პო სათავესთან სიახლოვეს, დასავლეთ ალპებში]]
**პადანის დაბლობი**, აგრეთვე ცნობილი როგორც **პოს ხეობა** ან **პოს დაბლობი** () — იტალიის ერთ-ერთი მთავარი გეოგრაფიული მახასიათებელი. იშლება დაახლოებით 650 კმ-ზე, აღმოსავლეთი-დასავლეთის მიმართულებით, 46 000 კმ² ტერიტორიაზე. ასევე მოიცავს ვენეციის დაბლობს, რომელიც არაა დაკავშირებული პოს აუზთან. გადაჭიმულია დასავლეთ ალპებიდან ადრიატიკის ზღვამდე. ვენეტოსა და ფრიულის რეგიონების დაბლობებს ხშირად განცალკევებით მოიხსენიებენ, რადგან ისინი არ მიეკუთვნებიან მდინარე პოს აუზს, მაგრამ ისინი რეალურად განუყოფელი დაბლობის შემადგენელი ნაწილებია.

დაბლობი გამოირჩევა უძველესი კანიონების სისტემით, რომლებიც აპენინებიდან ჩრდილოეთით, ალპებამდე იშლება და ადრიატიკის ჩრდილოეთ ნაწილსაც მოიცავს.  მდინარე პოს გასწვრივ დაბლობის სიმაღლე ზღვის დონიდან დაახლოებით 4 მეტრია. მას გადაკვეთს მრავალი მდინარე, რომლებიც სათავეს ჩრდილოეთით, ალპებში ან სამხრეთით, აპენინებში იღებენ.

## რესურსები ინტერნეტში
*დაბლობის რუკა 
*Autorità di bacino del fiume Po
*Spiagge fluviali
*Componente geologica e sismica 

კატეგორია:იტალიის დაბლობები
კატეგორია:პოს აუზი