open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
სესილია შვედი (1807-1844)

**სესილია შვედი** (; დ. 22 ივნისი, 1807, სტოკჰოლმი, შვედეთი — გ. 27 იანვარი, 1844, ოლდენბურგი, გერმანია) ― შვედეთის პრინცესა ჰოლშტაინ-გოტორპის დინასტიიდან. შვედეთის მეფე გუსტავ IV ადოლფისა და დედოფალ ფრედერიკა ბადენელის ასული. ოლდენბურგის დიდი ჰერცოგინია 1831-1844 წლებში, როგორც ჰერცოგ ავგუსტ I-ის მესამე ცოლი. საბერძნეთის დედოფალ ამალია ოლდენბურგელის დედინაცვალი.

## ბიოგრაფია 
სესილია დაიბადა 1807 წლის 22 ივნისს სტოკჰოლმში. იგი იყო შვედეთის მეფე გუსტავ IV ადოლფისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ფრედერიკა ბადენელის ქალიშვილი. მას დეიდებად ერგებოდნენ რუსეთის იმპერატრიცა ელიზაბეტა ალექსეევნა და ბავარიის დედოფალი კაროლინა. 1809 წელს შვედებმა მამამისის მმართველობა დაამხეს, რის გამოც, 1810 წელს მისმა ოჯახმა შვედეთი დატოვა და დედამისის ოჯახს შეეკედლა ბადენში. მას შემდეგ, რაც 1812 წელს მისი მშობლები განქორწინდნენ, მას ბებიამისი, ამალია ჰესენ-დარმშტადტელი ზრდიდა ბრუხზალში.
მარცხნივ|მინი|დიდი ჰერცოგინია სესილია
1830 წელს იგი ოლდენბურგის ორჯერ დაქვრივებულ დიდ ჰერცოგ ავგუსტ I-ს შეხვდა და ერთსაათიანი დიალოგის შემდეგ, მათ ქორწინება გადაწყვიტეს. ნებართვისათვის იგი თავის ძმასთან, ვაზას პრინც გუსტავთან გაემგზავრა ვენაში, სადაც შედგა მისი და ავგუსტის ქორწინებაც, ავსტრიის იმპერატორ ფრანც I-ის კურთხევით. 1831 წლის ივნისში სესილია საზეიმოდ შევიდა ოლდენბურგში.

იგი დიდად იყო დაინტერესებული კულტურით. სწორედ მან შეარჩია ოლდენბურგის საჰერცოგოს ჰიმნის მელოდია. 1833 წელს, სესილიას ხელშეწყობით, დაარსდა ოლდენბურგის პირველი თეატრი, რომელიც დღემდე ფუნქციონირებს. ამას გარდა, იგი ცნობილი იმითაც იყო, რომ ერთობ ახლოს იყო ოლდენბურგის მოსახლეობასთან. ამის გამო ოლდენბურგში დღემდე ატარებს მის სახელს ქუჩა, ხიდი და სკოლა. ასევე მის პატივსაცემად ეწოდა სახელი ოლდენბურგში მდებარე სესილიას ბაღებს. 

დიდი ჰერცოგინია სესილია გარდაიცვალა 1844 წლის 27 იანვარს პულმონური ცხელებისაგან, რომელიც თავისი მესამე ვაჟის, პრინცი ელიმარის გაჩენის შემდეგ განუვითარდა, 36 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს მისი დის, ამალიას გვერდით, ოლდენბურგის საჰერცოგო მავზოლეუმში, წმინდა გერტრუდას სახელობის სამლოცველოში. მის შემდეგ ავგუსტს ცოლი აღარ შეურთავს.

## შვილები 
სესილიას ავგუსტისაგან სულ სამი ვაჟი შეეძინა:

# ალექსანდერი (1834-1835), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# ნიკოლასი (1836-1837), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# ელიმარი (1844-1895), ცოლად შეირთო ბარონესა ნატალია ფონ ფრიეზენჰოფი, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი;

## წინაპრები 

## ლიტერატურა 
* Gisela Niemöller: Die Engelinnen im Schloß. Eine Annäherung an Cäcilie, Amalie und Friederike von Oldenburg. Isensee, Oldenburg 1997, ISBN 3-89598-463-9
კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1822
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1844
კატეგორია:ჰოლშტაინ-გოტორპები
კატეგორია:შვედეთის პრინცესები
კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
სტაროსურმეტოვო

**სტაროსურმეტოვო** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი.  რაიონულ ცენტრ ჩეკმაგუშიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 86 კმ-ით. 

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (50%) და თათრები (45%) შეადგენენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
ევდოკია ატროშინა

**ევდოკია ვასილის ასული ატროშინა** (დ. 1913) — კომკავშირელი სტახანოველი, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი (1938-1948).

## ბიოგრაფია
1928 წლიდან მუშაობდა კომუნა „კრასნი პარტიზანის“ თამბაქოს პლანტაციებში. 2 წლის შემდეგ ის გადადის მაიკოპში, სადაც სანიტარის ქალის მოვალეობას ასრულებდა ქალაქის საავადმყოფოში. 1931 წელს ატროშინა ჩამოდის სოხუმში, სადაც ჯერ 4 მარტის სახელობის სანატორიუმის, ხოლო დეკემბრიდან კი სოიუზტრანსის კანტორის დამლაგებლად მუშაობდა. რამდენიმე ხნის შემდეგ ის გადაყვანილ იქნა ბუფეტში მომუშავედ, რომლის დროსაც ის შევიდა ლენინურ კომკავშირში. ის დაწინაურებულ იქნა კონდუქტორის თანამდებობაზე. შემდეგ მოწაფედ შევიდა საქავტოტრანსის მექანიკურ სახელოსნოში, სადაც 3 თვის შემდეგ მიიღო პირველი თანრიგის მღარველის კვალიფიკაცია. ითვლებოდა მოწინავე სტახანოველად. იყო სოხუმის ქალაქის საბჭოს და შოფერთა კავშირის რაიონული კომიტეტის წევრი. 

1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ქ. სოხუმის №6 ცხაკაიას საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის 13 ივლისიდან 1948 წლამდე იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი.

## ლიტერატურა
*გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №116 (214), 23 მაისი, 1938

კატეგორია:დაბადებული 1913
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
საველევკა (კუიურგაზის რაიონი)

**საველევკა** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი.  რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 21 კმ-ით. 

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (84%) შეადგენენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:კუიურგაზის რაიონის სოფლები
ალკუდია (ბალეარის კუნძულები)

**ალკუდია** (, ) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების რაიგერის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე.  ფართობი — 60,05 კმ². მოსახლეობა — 20 819 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ალკუდიის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
ინტერპოლი

**ინტერპოლი**, **კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო ორგანიზაცია**  (; აბრეავიატურა **ICPO**) — საერთაშორისო ორგანიზაცია. მიზნად ისახავს საპოლიციო ხელისუფლებების თანამშრომლობისა და ურთიერთდახმარების უზრუნველყოფას სისხლის სამართლის დანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ჯამში ორგანიზაციის წევრია 194 სახელმწიფო.

## ისტორია
1914 წელს შედგა კირმინალური პოლიციის პირველი საერთაშორისო კონგრესი. მასში მონაწილეობდა 24 სახელმწიფო. 1923 წელს ქალაქ ვენაში ჩატარდა კრიმინალური პოლიციის მე‐2 საერთაშორისო კონგრესი, რომელშიც მსოფლიო მასშტაბით 20 ქვეყნის წარმომადგენელმა მიიღო მონაწილეობა. ამ შეხვედრაზე იქნა მიღებული გადაწყვეტილება კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო კომისიის შექმნის შესახებ. ამავე დღეს დამტკიცდა ორგანიზაციის წესდება. ავსტრია‐
უნგრეთის იმპერიის კართოტეკა, რომელიც თითქმის მთელ სამხრეთ‐აღმოსავლეთ ევროპას მოიცავდა, მდებარეობდა ვენაში. სწორედ ეს გახდა საფუძველი იმისა, რომ ორგანიზაციის შტაბ-ბინის ადგილმდებარეობად არჩეულ იქნა ქალაქი ვენა.  კრიმინალური პოლიცის საერთაშორისო ორგანიზაციის პირველ პრეზიდენტად აირჩიეს ავსტრიის პოლიციის პრეზიდენტი, კრიმინალური პოლიცის საერთაშორისო კომისიის შექნის ერთ-ერთი მთავარი ინიციატორი, იოჰან შობერი. 1938 წელს ავსტრიის ნაცისტურ გერამნიასთან მიერთების გამო კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო კომისიის შტაბ-ბინის მდებარეობა შეიცვალა. ინტერპოლი შტაბ-ბინა განთავსდა ბერლინში. გადატანილ იქნა გერმანიის ქალაქ ბერლინში.  მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ორგანიზაციამ გააგრძელა მუშაობა და კიდევ ერთხელ შეიცვალა შტაბ-ბინა. ინტერპოლმა პარიზში გადაინაცვლა 1956 წელს ინტერპოლმა 25-ე სესიაზე მიიღო ორგანიზაციის
კონსტიტუცია, რომელიც დღესაც ძალაშია და რომლის შესაბამისადაც, ორგანიზაციას კრიმინალური პოლიციის საერთაშორისო ორგანიზაციას ინტერპოლი ეწოდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ინტერპოლი 

## სქოლიო
კატეგორია:ინტერპოლი
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით
პპშ-41

**პპშ-41** (რუს. Пистоле́т-пулемёт Шпа́гина; „შპაგინის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი“) — საბჭოთა პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი, შემუშავებული გეორგი შპაგინის მიერ, როგორც იაფი, საიმედო და პპშ-40-ის გამარტივებული ალტერნატივა. შემუშავდა 1941 წელს და იწარმოებოდა 1947 წლის ჩათვლით.
მარცხნივ|მინი|266x266პქ|**პპშ-41** 35 ვაზნიანი გრძელი მჭიდით.
ზამთრის ომამდე საბჭოთა არმია პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევის შემუშავებას საჭიროდ არ მიიჩნევდა, თუმცა ფინელთა შეიარაღებაში არსებული ფინური წარმოების Suomi KP/-31 ტიპის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი 71 ვაზნიანი დისკისებური მჭიდით ახლო მანძილზე ბრძოლებში იმდენად ეფექტური აღმოჩნდა საბჭოთა ჯარისკაცების წინააღმდეგ ტყეებსა და ქალაქის პირობებში, რომ საბჭოთა კავშირმა გადაწყვიტა, თვითონაც დაემზადებინა მსგავსი იარაღი. პპშ-40 სწორედ ფინური Suomi KP/-31-ის ბაზაზე შემუშავდა, თუმცა აღსანიშნავია, რომ საბჭოთა პპშ-40 და  პპშ-41 მაინც ჩამოუვარდებოდა ფინურ Suomi KP/-31-ს სიზუსტეში.[მარცხნივ|მინი|264x264px|პპშ-41-ებით შეიარაღებული საბჭოთა ჯარისკაცები, [სტალინგრადის ბრძოლა, 1942 წლის ნოემბერი.]]პპშ-41 მჭიდიანი, სროლის რეჟიმის გადამრთველიანი პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევია, რომელიც იყენებს დისკისებურ (71 ვაზნის ტევადობით) ან სტანდარტულ გრძელ მჭიდს (35 ვაზნის ტევადობით), ისვრის 7.62×25მმ ტოკარევის პისტოლეტის ვაზნას.

მაღალი საცეცხლე სიხშირისა (700-900 ვაზნა წუთში) და გამძლეობის გამო პპშ-41 სამხედროებში ძლიერ დაფასებული იარაღი იყო.

პპშ-41 აქტიურად გამოიყენებოდა მეორე მსოფლიო ომსა და კორეის ომში, ამიტომ ხშირად გვხვდება სოციალისტური ბლოკის ქვეყნებში წითელი არმიისთვის მიძღვნილ მონუმენტებში, რომლებშიც საბჭოთა ჯარისკაცების ძეგლებს ის ხშირად უჭირავთ. მეორე მსოფლიო ომში პპშ-41 საბჭოთა არმიის ერთ-ერთი ძირითადი ქვეითთა იარაღი იყო, რა დროსაც დაახლოებით ექვსი მილიონი ეგზემპლარი დამზადდა, რაც მას აქცევს ყველაზე დიდი რაოდენობით გამოშვებულ პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევად ომის პერიოდში.
მარცხნივ|მინი|292x292px|გერმანელი ჯარისკაცი ნაალაფარი პპშ-41-ით.
გერმანულმა არმიამ ომის საწყის პერიოდში დიდი რაოდენობით პპშ-41 ჩაიგდო ხელში, რომლებიც მათ გადააკეთეს პისტოლეტის გერმანულ კალიბრზე — 9×19მმ პარაბულმზე, ხოლო იმ პპშ-41-ებისთვის, რომელთა გადაკეთება არ მოხდა, გერმანიამ 7.63×25მმ მაუზერის ვაზნების გამოყენება დაიწყო, რომელიც კალიბრით ტოკარევის ვაზნის იდენტური იყო, თუმცა შედარებით ნაკლები ძალა ჰქონდა. გადაკეთებულ ვარიანტებს ასევე დაუყენეს ადაპტორი, რომელიც საშუალებას იძლეოდა, მასში MP 40-ის მჭიდები დაყენებულიყო. ნაალაფარი პპშ-41-ების გამოყენების ინსტრუქციები იბეჭდებოდა და გერმანელ ჯარისკაცებს ურიგდებოდათ.

პპშ-41-ის ლიცენზირებული ჩინური ვარიანტი Type 50 ასევე გამოიყენებოდა ვიეტნამის ომში ვიეტ კონგის მებრძოლების მიერ. პპშ-41 დღემდე გამოიყენება სხვადასხვა არარეგულარული  სამხედრო ფორმირების მიერ მსოფლიოს მასშტაბით.

## ლიტერატურა 
* McNab, Chris (20 May 2014). *Soviet Submachine Guns of World War II: PPD-40, PPSh-41 and PPS*. Weapon 33. Osprey Publishing.
* Hogg, Ian (2000). ''Jane's Guns Recognition Guide Second Edition''. Glasgow: Janes.

## სქოლიო 
კატეგორია:ცეცხლსასროლი იარაღები
კატეგორია:იარაღიები ანბანის მიხედვით
შადირი ბვოგი

**შადირი ბვოგი** (დ. 25 ოქტომბერი, 1996) — უგანდელი მოკრივე. მონაწილეობა მიიღო 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, -69 კგ წონით კატეგორიაში. მეთექვსმეტედფინალში დამარცხდა საქართველოს წარმომადგენელ ესკერხან მადიევთან. 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი
კატეგორია:უგანდელი მოკრივეები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
წადი, ძაღლო. წადი!

**„წადი, ძაღლო. წადი!“** () — ამერიკული-კანადური ანიმაციური ტელესერიალი. მისი შემქმნელია ადამ პელცმანი. სერიალი შეიქმნა ამერიკული ტელეკომპანია Netflix-სათვის. მისი პრემიერა გაიმართა 2021 წლის 26 იანვარს. მეორე სეზონშიც 9 ეპიზოდი იყო, რომლებიც 2021 წლის 7 დეკემბრიდან გადიოდა, ხოლო მესამე სეზონი 2022 წლის 19 სექტემბერს დაიწყო.
მინი|სერიალის გმირები

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ანიმაციური კომედიური ტელესერიალები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები
მიხეილ დელბა

**მიხეილ კონსტანტინეს ძე დელბა** (დ. 1905, აძიუბჟა, სოხუმის ოკრუგი, რუსეთის იმპერია — გ. 1992) — საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე (1938-1948). 

## ბიოგრაფია
1925 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ტექნიკუმი, 1930 წელს — ნ. კრუპსკაიას სახელობის კომუნისტური აღზრდის აკადემია. 1930 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. 1931 წელს დაინიშნა აფხაზეთის მთავლიტის უფროსად სოხუმში. თავისი ძირითადი მუშაობის გარდა სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში და სუბტროპიკულ ინსტიტუტში ასწავლიდა დიალექტიკურ მატერიალიზმს და მატერიალიზმის ისტორიას. 1937 წლის მაისში დელბა დაინიშნა სოხუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის დირექტორად, შემდგომ აფხაზეთის ასსრ განათლების სახალხო კომისრად.

მიხეილ დელბა არჩული იყო სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო საქართველოს სსრ და აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად ტამიშის №204 და მოქვის №74 საარჩევნო ოლქებში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა საქართველოს სსრ-სა და აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1938 წლის 13 ივლისიდან 1948 წლამდე იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. 1948-1953 წლებში აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე.

რუსეთის კპ(ბ) წევრი 1938 წლიდან. დოცენტი (1935).

## ბიბლიოგრაფია
*აფხაზთა ენისა და ისტორიის შესწავლის საკითხისათვის (ავტორი), სოხუმი, 1951;
*დიმიტრი გულია (ავტორი), თბილისი, 1949;
*კოლმეურნეობა ომის დღეებში (ავტორი), თბილისი, 1944.

## ჯილდოები და მედლები
დაჯილდოებული იყო:
*;
*;
*.

## ლიტერატურა
*
**იმედაშვილი ი.*, „ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952“: ტ. I ა-დ. თბ., 2018. გვ. 852
*История Коммунистической партии Советского Союза, тт. 1—5. — М., 1964—1970.

კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები
ალიეპუსი

**ალიეპუსი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 67,263997 კმ². მოსახლეობა — 124 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ტერუელის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ალიეპუსის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
* Gran Enciclopedia Aragonesa - ალიეპუსი 

## სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
დიასონემა მუკუნგი

**დიასონემა მუკუნგი** (დ. 6 ივნისი, 1996) — ანგოლელი ძიუდოისტი. ასპარეზობს -57 კგ წონით კატეგორიაში.

## კარიერა
2019 წელს სამხრეთ აფრიკაში გამართული აფრიკის ძიუდოს ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. 2020 წელს მოიგო აფრიკის ძიუდოს ჩემპიონატი.

2021 წელს მონაწილეობა მიიღო დოჰაში გამართულ ძიუდოს მსოფლიო მასტერსზე. მონაწილეობა მიიღო 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, რომელიც ტოკიოში, იაპონიაში ჩატარდა. ოცდამეთორმეტედფინალში დამარცხდა საქართველოს წარმომადგენელ ეთერ ლიპარტელიანთან.

## რესურსები ინტერნეტში
* JudoInside

## სქოლიო
კატეგორია:ანგოლელი ძიუდოისტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გერმანია 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე

**გერმანიამ** ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეჩვიდმეტედ იასპარეზა 2021 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში.  თავდაპირველად ღონისძიებები 2020 წლის 24 ივლისიდან 9 აგვისტომდე პერიოდში უნდა ჩატარებულიყო, მაგრამ მსოფლიოში COVID-19-ის პანდემიის გამო 2020 წლის ოლიმპიური თამაშები 2021 წლის 23 ივლისიდან 8 აგვისტომდე ჩატარდა.. გერმანია ოლიმპიადაზე 32 სპორტის სახეობაში, 425 სპორტსმენით იქნა წარმოდგენილი.

## რესურსები ინტერნეტში
*სპორტული ბმულები 
*საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის შედეგების მონაცემთა ბაზა

## სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კატეგორია:გერმანია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სრულიად რუსეთის საბჭოების I ყრილობა

**მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოების სრულიად რუსეთის I ყრილობა** () — სრულიად რუსეთის საბჭოების რიგით პირველი ყრილობა, მიმდინარეობდა 1917 წლის  -  პეტროგრადში, ვასილევსკის კუნძულზე კადეტთა პირველი კორპუსის შენობაში. ესწრებოდა 1090 დელეგატი, მათ შორის 822 გადამწყვეტი ხმით, 268 — სათათბირო ხმით. პარტიულობის მიხედვით 105 ბოლშევიკი, 285 ესერი, 248 მენშევიკი, 32 მენშევიკ-ინტერნაციონალისტი და სხვა. 

## ისტორია
დღის წესრიგი: რევოლუციური დემოკრატია და სახელმწიფო ხელისუფლება; ომისადმი დამოკიდებულება; დამფუძებელი კრებისათვის მზადება; ეროვნული, მიწისა და სხვა (სულ 12) საკითხი. ყრილობაზე სასტიკი ბრძოლა გაჩაღდა დროებითი მთავრობისადმი დამოკიდებულების (მომხსენებელი მენშევიკი მ. ლიბერი) შესახებ. ესერებმა და მენშევიკებმა მხარი დაუჭირეს ბურჟუაზიასთან ბლოკის შენარჩუნებას. ისინი აღნიშნავდნენ, აბჭოების მიერ ძალაუფების ხელში აღება დაღუპავს რევოლუციასო. მენშევიკების ლიდერის ი. წერეთლის განცხადებაზე, რომ რუსეთში არ არის არც ერთი პოლიტიკური პარტია, რომელიც მარტოდმარტო იკისრებდა ძალაუფლების ხელში აღებას, კამათში გამოსულმა ვ. ი. ლენინმა განუმარტა დელეგატებს ბოლშევიკური პარტიის პროგრამა და შეიტანა წინადადება საბჭოებისათვის მთელი ძალაუფლების გადაცემის შესახებ. ამ საკითხზე ბოლშევიკების რეზოლუციის პროექტთან ახლოს იყო სოციალ-დემოკრატ-ინტერნაციონალისტების რეზოლუციის პროექტი, რომელიც შეიტანა ა. ლუნაჩარსკიმ. მენშევიკ-ესერთა უმრავლესობამ უარყო რეზოლუციის ორივე პროექტი და მიიღო მენშევიკ თ. დანის მიერშეტანილი რეზოლუციის პროექტი.

ვ. ი. ლენინი ყრილობაზე სიტყვით გამოვიდა ომისადმი დამოკიდებულების საკითხზეც. მან წარმოადგინა ბოლშევიკური პარტიის პროგრამა, რომელიც მოითხოვდა ომიდან გამოსვლას პოლიტიკური რევოლუციის გზით. ყრილობაზე ბოლშევიკების მხრიდან გამოვიდნენ აგრეთვე ლ. კამენევი, ნ. კრილენკო. მაგრამ მენშევიკ-ესერთა უმრავლესობამ აქაც უარყო ბოლშევიკთა რეზოლუციის პროექტი და მხარი დაუჭირა დროებითი მთავრობის პოლიტიკას ომის საკითხში. ყრილობაზე სხვა საკითხებიც გადაწყდა მენშევიკურ-ესერული პოზიციებიდან, მაგრამ ეს იყო საკითხების დროებითი გადაწყვეტა, რადგან ის არ გამოხატავდა მუშათა და ჯარისკაცთა სურვილებს. მასების უკმაყოფილება დროებითი მთავრობის როგორც საშინაო, ისე საგარეო საქმიანობით ძალიან გაიზარდა. ამიტომ ყრილობა იძულებული გახდა  პეტროგრგადში დაენიშნა დემონსტრაცია და იგი დროებითი მთავრობისადმი ნდობის დემონსტრაციად გადაექცია, მაგრამ დემონსტრანტები პეტროგრადში, მოსკოვში და სხვაგან გამოვიდნენ ბოლშევიკური ლოზუნგებით.  მენშევიკი წერეთელი ყრილობაზე გამოვიდა ინფორმაციით ფრონტზე რუსეთის არმიის შეტევის დაწყების შესახებ. მენშევიკ-ესერთა ფრაქციის სახელით ვ. ვოიტინსკიმ წინადადება შეიტანა შეტევისადმი მხარდაჭერის შესახებ, რომელიც ყრილობამ მიიღო.

ყრილობამ აირჩია მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოების სრულიად რუსეთის აღმასრულებელი კომიტეტი 123 მენშევიკის, 119 ესერის, 58 ბოლშევიკის და 20 სხვა პარტიისა და ორგანიზაციის წარმომადგენელთა შემადგენლობით. სრულიად რუსეთის ცაკის თავმჯდომარედ არჩეულ იქნა მენშევიკი ნ. ს. ჩხეიძე.

## ლიტერატურა
*01
შტაინჰარდტის ბუნების ისტორიის მუზეუმი

**შტაინჰარდტის ბუნების ისტორიის მუზეუმი** (, ) — ისრაელის ბიომრავალფეროვნების კვლევის ეროვნული ცენტრი თელ-ავივის უნივერსიტეტში. ის არის ბუნების ისტორიის მუზეუმი თელ-ავივში, ისრაელი, რომელიც მოიცავს როგორც საგანმანათლებლო, ასევე კვლევით ცენტრს. ეს არის ისრაელში დოკუმენტაციისა და მეცნიერების უდიდესი და ყველაზე აქტიური ცენტრი, რომელიც ფოკუსირებულია ბიომრავალფეროვნების კვლევასა და სხვადასხვა სახის პროგრამებზე; მათ შორის: გარემოს დაცვასა და სოფლის მეურნეობაზე.

მუზეუმი შექმნილია მილიონობით ნიმუშის აღმოჩენის, კოლექციების შექმნისა და მოვლისათვის, ასევე ათასობით წლის განმავლობაში ისრაელში და ახლო აღმოსავლეთში ფლორისა და ფაუნის დოკუმენტირებისათვის, კაცობრიობის გარემოზე ურთიერთქმედების შესასწავლად. მუზეუმი ასევე აკავშირებს საზოგადოებასა და მეცნიერებას.დაწესებულება საზოგადოებისათვის 2018 წლის ივლისში გაიხსნა.

## არქიტექტურა
მუზეუმის დიზაინი ეკუთვნის კიმელ ეშკოლოტის არქიტექტურულ კომპანიას. დაწესებულების საერთო ფართობია 9 620 კვადრატული მეტრი და ხუთ სართულზეა გადანაწილებული. შენობას ხშირდ მოიხსენიება, როგორც „საგანძურის ყუთი“ და „ნოეს კიდობანი“.

კოლექციიდან ათასობით ელემენტი, რომელიც ძირითადად კვლევებისათვის გამოიყენება, მუზეუმშია გამოფენილი. საგამოფენო სივრცე მოიცავს 1700 კვადრატულ მეტრს,

### ისრაელის ტაქსონომიის ინიციატივა
ისრაელის ტაქსონომიის ინიციატივა (ITI) არის პროექტი, რომელიც მხარდაჭერილია: ისრაელის უმაღლესი სასწავლებლების პროექტის, სამთავრობო სამინისტროებისა და უწყებების, ასევე სხვადასხვა კვლევითი ინსტიტუტების მიერ. ამ პროექტის ძირითადი საქმიანობა მიზნად ისახავს ტაქსონომიის სფეროს გამოცოცხლებასა და ისრაელის ბიომრავალფეროვნების შესახებ ცოდნის გაღრმავებას. ინიციატივის საბოლოო მიზანია ხელი შეუწყოს ისრაელში ეკოსისტემების შესწავლას, კონსერვაციასა და მდგრად გამოყენებას. კვლევებისა და განვითარების ეროვნული საბჭო — ეროვნულ კვლევით ინფრასტრუქტურას,

## რესურსები ინტერნეტში
*მუზეუმის ოფიციალური ვებ-გვერდი
*

## სქოლიო
კატეგორია:ისრაელის მუზეუმები
კატეგორია:თელ-ავივის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:2018 წელს დაარსებული მუზეუმები
კატეგორია:ბუნების ისტორიის მუზეუმები
ანდრეი ზამკოვოი

**ანდრეი ზამკოვოი** (დ. 4 ივლისი, 1987) — რუსი მოკრივე. ასპარეზობს -69 კგ წონით კატეგორიაში. 2009 წელს მსოფლიო ჩემპიონატზე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. არის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ორგზის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2012, 2020).

## რესურსები ინტერნეტში
* sports-reference.com

კატეგორია:დაბადებული 4 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1987
კატეგორია:რუსი მოკრივეები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კანადის ადამიანის უფლებების მუზეუმი

**კანადის ადამიანის უფლებების მუზეუმი** (, , **CMHR**) — კანადის გვირგვინის კორპორაცია და ეროვნული მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს უინიპეგში, მანიტობა, კანადა. მუზეუმის მიზანია „გამოიკვლიოს ადამიანის უფლებათა თემა სპეციალური, მაგრამ არა ექსკლუზიური მითითების საშუალებით კანადაში, აამაღლოს საზოგადოების ცნობიერება ადამიანის უფლებების შესახებ, ასევე ხელი შეუწყოს სხვების პატივისცემას და საზოგადოებაში წაახალისოს რეფლექსია და დიალოგი“.

2008 წელს დაარსებული კანადის ადამიანის უფლებების მუზეუმი პირველი ახალი ეროვნული მუზეუმია კანადაში, The Museum held its opening ceremonies on 19 September 2014.

## ისტორია
### განვითარება
კანადელ იურისტსა და პოლიტიკოსს, იზი ასპერს, კანუესტის გლობალური კორპეაციების კონგლომერატის დამფუძნებელს ეკუთვნის იდეა კანადის ადამიანის უფლებების მუზეუმის შექმნის შესახებ. მან მუზეუმის აშენების შესახებ იდეა პირველად 2000 წლის 18 ივლისს წარადგინა. ასპერი იმედოვნებდა, რომ მუზეუმი გახდებოდა ადგილი, სადაც კანადელი სტუდენტები ადამიანის უფლებების შესახებ ინფორმაციის გაცნობას შეძლებდნენ. მან ეს იდეა ასევე განიხილა უინიპეგის ცენტრის აღორძინებისა და ქალაქში ტურიზმის გაზრდის მხრივაც. მუზეუმის შექმნის მიზნებს შორის იყო ადამიანის უფლებების გაცნობიერებისა და ცნობიერების ამაღლება, ასევე სხვების პატივისცემის ხელშეწყობა და ასახვის, დიალოგისა და მოქმედების წახალისება. იზი ასპერი იდეაზე სამი წლის განმავლობაში მუშაობდა და ამ პერიოდში მან ყველაფერი ტექნიკურ-ეკონომიკური თვალსაზრისით განიხილა კანადელ ექსპერტებთან ერთად. ჟიურის წევრებმა შეარჩიეს დიზაინი, რომელიც ეკუთვნოდა ანტონი პრიდოკსა და კრის ბეკონს, არქიტექტორებს ალბუკერკედან, ნიუ-მექსიკო.

პრედოკის შთაგონებას კანადის ადამიანის უფლებების მუზეუმის შენობისათვის კანადის ბუნება და ღია სივრცეები წარმოადგენda. ასევე: ხეები, ყინული, პოლარული ციალი, კანადის აბორიგენი ხალხები, ასევე ადამიანის უფლებების ისტორია ამ ქვეყანაში. ნაგებობის არქიტექტორი მუზეუმის შენობის შესახებ ამბობს: „კანადის ადამიანის უფლებათა მუზეუმი ადამიანობასთანაა გადაჯაჭვული. eს არქიტექტურაში კაცობრიობის ფუნდამენტურ საერთოობას — ყინულის, ღრუბლებისა და ქვის სიმბოლურ გამოჩენას წარმოადგენს მწვანე ბალახზე.“

იმედის დარბაზი ალაბასტერის პანდუსებითაა გაფორმებული, რომლისთვისაც გამოყენებულია 3.500 კვადრატული მეტრის ფართობის მქონე 15 000 ფილა ალაბასტერი. ეს ყველაფერი მუზეუმს ალაბასტერის საშუალებით შექმნილ პროექტებს შორის ყველაზე ფართომასშტაბიანად აქცევს.

2010 წლის 3 ივლისს, კანადის დედოფალმა, ელისაბედ II-მ მუზეუმის ქვაკუთხედი გახსნა. ქვაზე დატანილია დედოფლის სამეფო ნიშანი და მასში ჩადებულია ქვის ნაჭერი წმინდა მარიამის ტაძრის ნანგრევებიდან რუნიმედიდან, ინგლისი. ითვლება, რომ თავისუფლების დიდი ქარტია 1215 წელს ჯონ უმიწაწყლომ სწორედ აქ დაამტკიცა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური ვებ-გვერდი
* კანადის ადამიანის უფლებების მუზეუმის მეგობრები

## სქოლიო
კატეგორია:კანადის მუზეუმები
კატეგორია:უინიპეგის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:2003 წელს დაარსებული მუზეუმები
დოსითეოზ II ნოტარა

**დოსითეოზ II ნოტარა** (; დ. 1 მაისი, 1641, არახოვო, ახლანდ. აქაია, საბერძნეთი, — გ. 7 თებერვალი, 1707, კონსტანტინოპოლი) — იერუსალიმის ბერძენი პატრიარქი 1669-1707 წლებში.

დოსითეოზი იყო პატრიარქ პაისიოსის დიაკვანი (1657), პატრიარქ ნექტარიოსის არქიდიაკვანი (1661) და მისი უახლოესი და სანდო ადამიანი. 1666 წელს ეკურთხა კესარიის მიტროპოლიტად, ხოლო 1669 წელს — იერუსალიმის პატრიარქად. მისი ინიციატივით და ხელმძღვანელობით 1672 მარტში მოწვეული იქნა იერუსალიმის საეკლესიო კრება. იერუსალიმის სიწმინდეების დასაცავად და შესანახად, ლათინებისა და სომხების წინააღმდეგ საბრძოლველად გამუდმებით უხდებოდა აუცილებელი თანხების მოპოვება, რისთვისაც მოგზაურობდა აღმოსავლეთის მართლმადიდებელ ქვეყნებში. 25 წლის განმავლობაში ებრძოდა სინას წმინდა ეკატერინეს მონასტრის დამოუკიდებლობისაკენ ლტოლვას. იყო ფრიად განსწავლული თეოლოგი, ლიტერატორი და ისტორიკოსი, კათოლიციზმის წინააღმდეგ დაწერილი მრავალი წიგნისა და სტატიის ავტორი, ქ. იასში ბერძნული სტამბის დამაარსებელი და გამომცემელი.   

დოსითეოზ II ორჯერ — 1658 წელს პეპატრიარქ პაისიოსთან ერთად და 1681 წელს, როგორც პატრიარქი — იმყოფებოდა საქართველოში მოწყალების მოსაკრებად და იერუსალიმის ქართული მონასტრების ვალებიდან დასახსნელად აუცილებელი თანხის მოსაპოვებლად. გიორგი XI-სთან და ქართლის საერო და სასულიერო დიდებულებთან გააფორმა „პირობის წიგნი“, რომლითაც ქართველები უზრუნველყოფდნენ იერუსალიმის დავალიანებული ქართული ეკლესია-მონასტრების თანხის გადახდას. დოსითეოზმა მართლაც დაიხსნა ქართული მონასტრები, მაგრამ საბოლოოდ  ისინი იერუსალიმის ბერძნულ-მართლმადიდებლური საპატრიარქოს საკუთრებად აქცია.

დოსითეოზს ეკუთვნის რამდენიმე საისტორიო თხზულება, მ. შ. „იერუსალიმის პატრიარქების ისტორია“, რომელიც გამოქვეყნდა ბუქარესტში ბერძნულ ენაზე 1715 წელს, მისი გარდაცვალებიდან 10 წლისთავზე.

XVII საუკუნის საქართველოს ისტორიის უძვირფასესი წყაროა მისი ეპისტოლეები ქართველი მეფეებისა (არჩილ II, ერეკლე I, ვახტანგ VI) და იმერეთის კათოლიკოს გრიგოლისადმი.

## ლიტერატურა
*
* მამისთვალიშვილი ე., საქართველო–იერუსალიმის ურთიერთობის ისტორიიდან (XVI–XVII სს.), თბ., 2008.

კატეგორია:დაბადებული 1641
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი
კატეგორია:იერუსალიმის მართლმადიდებელი პატრიარქები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1707
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 თებერვალი
კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
კატეგორია:ევროპელი მოგზაურები საქართველოში
სოლიერი

**სოლიერი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სიერა-დე-ტრამონტანის კომარკაში, მდებარეობს კუნძულ მალიორკაზე.  ფართობი — 42,8 კმ². მოსახლეობა — 13705  კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* სოლიერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
სრულიად რუსეთის საბჭოების II ყრილობა

**მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოების სრულიად რუსეთის II ყრილობა** () — სრულიად რუსეთის საბჭოების რიგით მეორე ყრილობა, მიმდინარეობდა 1917 წლის  -  პეტროგრადში, სმოლნიში. ესწრებოდა 649 დელეგატი, მათ შორის 390 ბოლშევიკი, 160 ესერი, 72 მენშევიკი, 14 გაერთიანებული ინტერნაციონალისტი, 6 მენშევიკ-ინტერნაციონალისტი და 6 უკრაინელი სოციალისტი. 

## ისტორია
სრულიად რუსეთის სბაჭოების მეორე ყრილობის 1917 წლის სექტემბერში ჩატარების წინააღმდეგი იყო ესერულ-მენშევიკური ცაკის ხელმძღვანელობა, რომლის ზეწილის შედეგადაც ცაკი იძულებული შეიქმნა -ს მიეღო გადაწყვეტილება, რათა ყრილობა -ს გახსნილიყო. რიგი მიზეზების გამო ყრილობა 25 ოქტომბრისთვის გადაიდო. ყრილობის პრეზიდიუმში აირჩიეს14 ბოლშევიკ-დელეგატი ვ. ი. ლენინის მეთაურობით, მაგრამ ლენინი პირველ სხდომას არ დასწრებია, რადგანაც სმოლნიში აჯანყებას ხელმძღვანელობდა.

ყრილობის პირველი სხდომა გაიხსნა საღამოს 10:40 საათზე, რომელზეც მენშევიკებმა, მემარჯვენე ესერებმა და ბუნდელებმა განაცხადეს, რომ ბოლშევიკების მიერ ხელისუფლების ხელში აღება შეთქმულებად მიაჩნდათ და დატოვეს ყრილობა. სხდომაზე მიიღეს ვ. ლენინის დაწერილი მოწოდება — „მუშებს, ჯარისკაცებსა და გლეხებს“, რომელიც წაიკითხა ა. ლუნაჩარსკიმ. მეორე სხდომაზე ვ. ლენინი ორჯერ გამოვიდა, მისი პირველი სხდომა ეხებოდა ზავის საკითხს. ლენინმა მოუწოდა მეომარ ხალხებს და მათ მთავრობებს დაეწყოთ მოლაპარაკება საყოველთაო, სამართლიანი, დემოკრატიული ზავის დადებაზე. მისი მეორე მოხსენების გამო ყრილობამ მიიღო დეკრეტი ზავის შესახებ და დეკრეტი მიწის შესახებ. ყრილობამ მიიღო გადაწყვეტილებანი ფრონტზე სიკვდილით დასჯის გაუქმების, ადგილებზე მთელი ძალაუფლების საბჭოებისადმი გადაცემისა და სხვა. 

ყრილობამ აირჩია სრუილიად რუსეთის I მოწვევის ცაკი 101 კაცის შემადგენლობით და სახალხო კომისართა საბჭო ვ. ლენინის მეთაურობით.

## ლიტერატურა
*02
ხოსე რიზალის მუზეუმი

**ხოსე რიზალის მუზეუმი** () - ორიგინალური ორსართულიანი, ესპანურ-კოლონიური სტილის სახლის რეპროდუქცია კალამბაში, სადაც ხოსე რიზალი დაიბადა 1861 წლის 19 ივნისს. რიზალი ითვლება ფილიპინების ერთ -ერთ უდიდეს ეროვნულ გმირად. სალოცავი არის ეროვნულ ღირშესანიშნაობად აღიარებული ფილიპინების ეროვნული ისტორიული კომისიის მიერ. იგი მდებარეობს მერკადოს ქუჩისა და რიზალის ქუჩის გასწვრივ კალამბას პობლაციონში და ახლოს არის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სამრევლო ეკლესიასთან და კალამბას საქალაქო კოლეჯთან.

## ისტორია 
ხოსე რიზალის მამას, ფრანცისკო რიზალ მერკადოს, ორი წელი დასჭირდა რიზალის საგვარეულო სახლის ასაშენებლად. ესპანეთის ხელისუფლებამ სახლის კონფისკაცია მოახდინა 1891 წელს. პაჩიანო რიზალმა, ხოსე რიზალის ძმამ, სახლი კვლავ დაიკავა ფილიპინების რევოლუციის დროს, მაგრამ კვლავ დაკარგა ის. იგი შემდგომ გაიყიდა, განადგურდა მეორე მსოფლიო ომში და საბოლოოდ დაანგრიეს. მთავრობამ იყიდა ის, რაც დარჩა რიზალის სახლიდან 24,000 ფუნტად.

1949 წელს პრეზიდენტმა ელპიდიო კვირინომ მიიღო აღმასრულებელი ბრძანება 1145, რაც ხელს უწყობდა სახლის რეკონსტრუქციას. ხუან ფ. ნაკპირი იყო ზედამხედველი არქიტექტორი.

1950 წლის 19 ივნისს ახლად აშენებული სახლი გაიხსნა და ახლა წარმოადგენს რიზალის სამახსოვრო ნივთების საცავს.

1998 წელს ფილიპინების დამოუკიდებლობის ასი წლის აღსანიშნავად, კულტურისა და ხელოვნების ეროვნულმა კომისიამ ეროვნულ ასწლიან კომისიასთან ერთად გადაწყვიტა, რომ რიზალის სალოცავი კონკრეტულად მის ბავშვობაზე უნდა იყოს ორიენტირებული.

რიზალის სახლის მახლობლად არის ეკლესია, სადაც ის მოინათლა, წმინდა იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია.

## მახასიათებლები 
რიზალის მუზეუმი არის ტიპური მართკუთხა  Bahay na Bato (ერთგვარი ქვის სახლი), რომელიც მოგაგონებთ ფილიპინების სახლებს, რომლებიც აშენებულია ესპანეთის კოლონიური ეპოქის დროს.

სახლის პირველი სართული ისტორიულად ცხენებისა და ვაგონების სადგომს წარმოადგენდა. იგი შეიცავს რიზალის ბავშვობის რამდენიმე ექსპონატს, მათ შორის რიზალის ნაწერების ზუსტ ასლებს, ნახატებს და ნათლობის მოწმობას. ზედა სართული ოჯახის საცხოვრებელი ფართი იყო და შედგებოდა: მისაღები ოთახის, სასადილო ოთახის, აბაზანისა და ბიბლიოთეკისგან. შეიცავს 1000 -ზე მეტ წიგნს, კაიდა ემსახურება ფრანცისკო მერკადოს ბიბლიოთეკას, იმ დროის ყველაზე დიდ კერძო ბიბლიოთეკას კალამბაში. ბიბლიოთეკის გვერდით არის ოჯახის ოფიციალური სასადილო ოთახი, სადაც რიზალის მშობლები მასპინძლობდნენ სტუმრებს და საზოგადოების სხვა გამოჩენილ წევრებს. კაიდა უკავშირდება სალას, რომელსაც სამი საძინებელი აქვს: ბიჭების ოთახი (ხოსესა და პაჩიანოსთვის), გოგონების ოთახი მისი 9 დისთვის და მთავარი საძინებელი. ყველა ოთახს შორის ყველაზე დიდი, მთავარი საძინებელი შეიცავს ოთხ  საწოლს, სადაც რიზალი დაიბადა. სალას მიღმა არის არაფორმალური სასადილო ან კომედიორი. კომედორისა და აზოტეს გვერდით არის ძველი ჭა, ორიგინალური სახლის ერთ – ერთი შემორჩენილი მახასიათებელი.

## ლიტერატურა 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* About the Rizal Shrine  City Government of Calamba
* Rizal Shrine  National Historical Commission of the Philippines

## სქოლიო 
კატეგორია:ფილიპინების მუზეუმები
კატეგორია:აზიის მუზეუმები
ჩეკმაგუში

**ჩეკმაგუში** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ჩეკმაგუშის რაიონის რაიონული ცენტრი.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 11 382 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ თათრები (72,1%) და ბაშკირები (23,1%)..

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ჩეკმაგუშის რაიონის სოფლები
იური აფონინი

**იური ვიაჩესლავის ძე აფონინი** (;დ. 22 მარტი, 1977, ტულა) — რუსი პოლიტიკოსი. რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი. რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის წევრი. 

## რესურები ინტერნეტში
* Персональная страница на сайте КПРФ
* Персональная страница на сайте ЛКСМ РФ 

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ინგა იუმაშევა

**ინგა იუმაშევა** (; დ. 11 მარტი, 1985, უფა) — რუსი პოლიტიკოსი. რუსეთის სახელმწიფო დუმის დეპუტატი 2016 წლიდან. „ერთიანი რუსეთის“ წევრი.

## რესურები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია რუსეთის სახელმწიფო დუმის საიტზე

კატეგორია:რუსი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:„ერთიანი რუსეთის“ წევრები
ლუკ დე იონგი

**ლუკ დე იონგი** (დ. 27 აგვისტო, 1990, ეგლი, შვეიცარია) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ესპანეთის ლა ლიგის „ბარსელონასა“ და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი. ნათამაშები აქვს ნიდერლანდების 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.

## ტიტულები
 **ტვენტე**: (4)
*ერედივიზია (1): 2009–10
*ნიდერლანდების საფეხბურთო თასი (1): 2010–11
*ნიდერლანდების საფეხბურთო სუპერთასი (2): 2010, 2011

 **პსვ**: (5)
*ერედივიზია (3): 2014–15, 2015–16, 2017–18
*ნიდერლანდების საფეხბურთო სუპერთასი (2): 2015, 2016

 **სევილია**: (1)
*უეფა-ს ევროპის ლიგა (1): 2019–20

**ინდივიდუალური**
*ერედივიზიას წლის გუნდის წევრი: 2017–18, 2018–19
*უეფა-ს ევროპა ლიგის სეზონის გუნდი: 2019–20
*ერედივიზიას საუკეთესო ბომარდირი: 2018–19(თანაბომბარდირი დუშან ტადიჩი)

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1990
კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:მენხენგლადბახის ბორუსიას ფეხბურთელები
კატეგორია:დე გრააფსხაპის ფეხბურთელები
კატეგორია:ტვენტეს ფეხბურთელები
კატეგორია:ერედივიზიის ფეხბურთელები
კატეგორია:ეინდჰოვენის პსვ-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ნიუკასლ იუნაიტედის ფეხბურთელები
კატეგორია:2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:უეფა-ს ევროპა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ირინა მედვედევა

**ირინა მედვედევა** (, ; დ. 14 აგვისტო, 1982) — ბელარუსი-რუსი მსახიობი. მონაწილეობას იღებდა რუსულ სკეტჩ შოუებში „Дорогая передача“, „6 кадров“ და „Sled“. 2009-2011 წლებში მედვედევა დაქორწინებული იყო მომღერალ რუსლან ალეხნოზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:რუსი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ტობი ალდერვეირელდი

**ტობი ალდერვეირელდი** (დ. 2 მარტი, 1989) — ბელგიელი ფეხბურთელი. ყატარული „ალ-დუჰაილისა“ და ბელგიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მცველი. ნათამაშები აქვს ბელგიის 15, 16, 17, 18, 19 და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1989
კატეგორია:ბელგიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კარლ ლუდვიგ ბადენელი

**კარლ ლუდვიგ ბადენელი** (; დ. 14 თებერვალი, 1755, კარლსრუე, გერმანია ― გ. 16 დეკემბერი, 1801, არბოგა, შვედეთი) ― ბადენის ჰერალდიტარული პრინცი ცერინგენების დინასტიიდან. ბადენის დიდ ჰერცოგ კარლ ფრიდრიხის უფროსი ძე. ბავარიის დედოფალ კაროლინას, შვედეთის დედოფალ ფრედერიკასა და რუსეთის იმპერატრიცა ელიზაბეტა ალექსეევნას მამა.

## ბიოგრაფია 
კარლ ლუდვიგი დაიბადა 1755 წლის 14 თებერვალს კარლსრუეში. იგი იყო ბადენის დიდ ჰერცოგ კარლ ფრიდრიხისა და მისი ცოლის, კაროლინა ლუიზა ჰესენ-დარმშტადტელის უფროსი ძე და ტახტის მემკვიდრე. 

1774 წლის 15 ივლისს იგი დააქორწინეს თავის ბიძაშვილ ამალია ჰესენ-დარმშტადტელზე, რომელთანაც არც თუ ისე ბედნიერი, თუმცა ნაყოფიერი ქორწინება ჰქონდა. 

კარლ ლუდვიგს მამის მმართველობისას არ ჰქონია არანაირი პოლიტიკური თუ სხვა სახის გავლენა და ძალაუფლება, რის გამოც მასზე მწირი ცნობები არსებობს. 

იგი გარდაიცვალა 1801 წლის 16 დეკემბერს შვედეთის ქალაქ არბოგაში, 46 წლის ასაკში, რა დროსაც იგი თავის მეოთხე ქალიშვილს, შვედეთის დედოფალ ფრედერიკას სტუმრობდა. აღსანიშნავია მისი კიდევ ორი ქალიშვილი, რომელთაგან ერთი ბავარიის დედოფალი გახდა, ხოლო მეორე ― რუსეთის იმპერატრიცა.

## შვილები 
კარლ ლუდვიგს ცოლისაგან სულ რვა შვილი ჰყავდა:

# ამალია (1776-1823), გარდაიცვალა გაუთხოვარი;
# კაროლინა (1776-1841), ცოლად გაჰყვა ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: ბავარიის მეფე ლუდვიგ I, საქსონიის დედოფლები ამალია ავგუსტა და მარია ანა, პრუსიის დედოფალი ელიზაბეთ ლუდოვიკა და ბავარიის ჰერცოგინია ლუდოვიკა;
# ლუიზა (1779-1826), ცოლად გაჰყვა რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე I-ს, შეეძინა ორი შვილი, მაგრამ ორივე მათგანი ჩვილობაში გარდაიცვალა;
# ფრედერიკა (1781-1826), ცოლად გაჰყვა შვედეთის მეფესა და ფინეთის დიდ ჰერცოგ გუსტავ IV ადოლფს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: ვაზას პრინცი გუსტავი, ბადენის დიდი ჰერცოგინია სოფია და ოლდენბურგის დიდი ჰერცოგინია სესილია;
# მარია (1782-1808), ცოლად გაჰყვა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ჰერცოგ ფრიდრიხ ვილჰელმს, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი და გადაჰყვა მესამე მშობიარობას;
# კარლი (1784-1785), გარდაიცვალა ჩვილი;
# კარლი (1786-1818), ბადენის დიდი ჰერცოგი 1811-1818 წლებში. ცოლად შეირთო სტეფანია დე ბოარნე, რომელთანაც შეეძინა შვილები: ვაზას პრინცესა ლუიზა, ჰოენცოლერნის პრინცესა ჟოზეფინა და ჰამილტონის ჰერცოგინია მარია;
# ვილჰელმინა (1788-1836), ცოლად გაჰყვა ჰესენის დიდ ჰერცოგ ლუდვიგ II-ს, რომელთანაც შეეძინა შვილები: დიდი ჰერცოგი ლუდვიგ III, პრინცი კარლი, პრინცი ალექსანდრე და რუსეთის იმპერატრიცა მარია.

## ლიტერატურა 
* Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 38.

კატეგორია:დაბადებული 14 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1755
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1801
კატეგორია:ცერინგენები
კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები
ნოვოალაბერდინო

**ნოვოალაბერდინო** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 19 ადამიანი.  რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მურაპტალოვო, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით. 

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ ბაშკირები (48%) და თათრები (46%).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:კუიურგაზის რაიონის სოფლები
განდის მშვიდობის პრემია

**განდის მშვიდობის პრემია** () — სამშვიდობო პრემია, რომელსაც სახელი ეწოდა მაჰათმა განდის პატივსაცემად. გასცემს ინდოეთის მთავრობა.

1995 წელს, ინდოეთის მთავრობამ, განდის იდეების პატივისცემის ნიშნად, მისი დაბადების 125-ე წლისთავთან დაკავშირებით დააწესა აღნიშნული პრემია. ეს არის ყოველწლიური ჯილდო, რომელიც გადაეცემა პიროვნებებსა და და ინსტიტუტებს, რომლებიც თავიანთ საქმიანობაში აქტიურად იყენებენ განდის მეთოდებს. ჯილდოს ტანხა შეადგენს 140 000 დოლარს ნაღდი ანგარიშსწორებით. იგი გადაეცემა ნებისმიერ პირს, ეროვნების, რასის, სარწმუნოების ან სქესის მიუხედავად.

ჟიურის შემადგენლობაში შედის ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი, ოპოზიციის ლიდერი, უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე, ლოკ-საბჰას ლიდერი და კიდევ ერთი ცნობილი ადამიანი. ჟიური განუხილავს შემოსულ განცხადებებს. თუ ჟიური მიიჩნევს, რომ არცერთი წინადადება არაა საკმარისი პრემიის გასაცემად, უფლებამოსილია იმ წლისათის არ გასცეს პრემია. 2016-2012 წლებში პრემია არ გაცემულა. ჟიური კონკრეტული პიროვნების თი ინსტიტუტის მიღწევას განიხილავს უკანასკნელი 10 წლის პერიოდში. თუკი განსახილველია წერილობითი ნაშრომი, იგი აუცილებლად გამოქვეყნებული უნდა იყოს.

## ლაურეატები
## სქოლიო
კატეგორია:სამშვიდობო პრემიები
კატეგორია:ინდური ჯილდოები
ტყის მემინდვრია

**ტყის მემინდვრია** () — ძუძუმწოვართა გვარი ზაზუნასებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძეა 77–13 სმ, კუდისა — 2,5–6 სმ. ყურები საშუალო ზომის და მომრგვალებულია; კუდი დაფარულია თმით. წინა კიდურებზე პირველი თითი ძლიერ დამოკლებულია. ზურგი მორუხოა წითური ტონებით ან ღია წითური; მუცელი რუხი ან თეთრი; ზამთრის ბეწვი ბევრად ხშირი და ღიაა. ლოყის კბილებს აქვთ ფესვები, რომლებიც ასაკთან ერთად იზრდება.

## სქოლიო 
*
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭო

**აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი (უმაღლესი) საბჭო** — აფხაზეთის ასსრ-ის სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანო 1938-1992 წლებში. 

## ისტორია
1938 წლის 12 ივნისს აფხაზეთის ასსრ-ში ახალი კონსტიტუციის საფუძველზე პირველად ჩატარდა უმაღლესი საბჭოს არჩევნები.

## მოწვევები
* აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭო (12 ივლისი, 1938 — 29 მარტი, 1947) *მეორე მსოფლიო ომის გამო დეპუტატებს მანდატი გაუგრძელდათ*;
* აფხაზეთის ასსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭო (29 მარტი, 1947 — 27 აპრილი, 1951); 
* აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭო (27 აპრილი, 1951 — 18 აპრილი, 1955);
* აფხაზეთის ასსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭო (18 აპრილი, 1955 — 8 აპრილი, 1959);
* აფხაზეთის ასსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭო (8 აპრილი, 1959 — 22 აპრილი, 1963);
* აფხაზეთის ასსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭო (22 აპრილი, 1963 — 6 აპრილი, 1967);
* აფხაზეთის ასსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭო (6 აპრილი, 1967 — 5 ივლისი, 1971);
* აფხაზეთის ასსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭო (5 ივლისი, 1971 — 25 ივნისი, 1975);
* აფხაზეთის ასსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭო (25 ივნისი, 1975 — 20 მარტი, 1980);
* აფხაზეთის ასსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭო (20 მარტი, 1980 — 25 მარტი, 1985);
* აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭო (25 მარტი, 1985 — 29 დეკემბერი, 1991);
* აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭო (29 დეკემბერი, 1991 — 1992).

## ხელმძღვანელები
### აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარეები
# ანდრია ჭოჭუა (12 ივლისი, 1938 — 29 მარტი, 1947);
# ივანე ტუსკაძე (29 მარტი, 1947 — 18 აპრილი, 1955);
# სოკრატ არშბა (18 აპრილი, 1955 — 8 აპრილი, 1959);
# გიორგი ძიძარია (8 აპრილი, 1959 — 22 აპრილი, 1963);
# მუშნი ხაშბა (22 აპრილი, 1963 — 25 ივნისი, 1975);
# გიორგი ძიძარია (25 ივნისი, 1975 — 1 მაისი, 1988);
# ლამარა კვიტატიანი (, 1 მაისი, 1988 — 22 დეკემბერი, 1988);
# კონსტანტინე ოზგანი (22 დეკემბერი, 1988 — 4 დეკემბერი, 1990)
# ვლადისლავ არძინბა (4 დეკემბერი, 1990 — 23 ივლისი, 1992).

### აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარეები
* მიხეილ დელბა (13 ივლისი, 1938 — 1948);
* ანდრია ჭოჭუა (1948 — იანვარი, 1958);
* ბაგრატ შინკუბა (იანვარი, 1958 — ოქტომბერი, 1978);
* ვალერიან კობახია (ოქტომბერი, 1978 — 4 დეკემბერი, 1990);

## ლიტერატურა 
## სქოლიო
ადრეულა აგროციბე

**ადრეულა აგროციბე** () — სოკოს სახეობა სტროფარიასებრთა ოჯახისა, რომელიც ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ამერიკაში, ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში.

დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკოა. იზრდება ნიადაგზე, ისევე როგორც დამპალი ხეების ნარჩენებზე, ტყეებში, გაკაფულ ადგილებში, საძოვრებზე, მდელოებზე, ბაღებსა და პარკებში.

სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა კრისტიან ჰენდრიკ პერსონმა 1800 წელს როგორც *Agaricus praecox*. მიმდინარე ბინომიალური სახელწოდება 1889 წელს მიანიჭა შვეიცარიელმა მიკოლოგმა ვიქტორ ფაიომ.

**სამეცნიერო სინონიმები**:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## აღწერა 
სოკოს ქუდის დიამეტრი — 10 სმ, თავდაპირველად ნახევარსფეროსებრი, შემდეგ ამოზნექილი, ბოლოს — ბრტყელი, გლუვი, შუაში ახასიათებს ბორცვაკი, დახეთქილი ზედაპირით, შიშველი, თეთრი ან მოყავისფრო, ზოგჯერ მოყვითალო ელფერით.

ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები შეზრდილი, ღია-ნაცრისფერი, მომწიფებისას ყავისფერი. ნორჩობაში ფირფიტები დახურულია კერძო საბურველით, რომელიც საბოლოოდ  საყელოს სახით რჩება ფეხზე.

ფეხის სიგრძე — 10 სმ, სისქე — 1-2 სმ, თეთრი, ძირში ზოგჯერ მურა ელფერით.  ბოჭკოვანი კონსისტენციით, თავიდან მყარი, შემდეგ ფუყე. სიმწიფეში ფეხზე ახასიათებს ღია-მურა საყელო, რომელიც მოგვიანებით ხშირად ქვრება. ძირში ზოგჯერ გამსხვილებულია.

რბილობი — თხელი, რამდენადმე ბოჭკოვანი, თეთრი ან მოყვითალო, ფქვილის სუნითა და გემოთი. გაჭრისას ფერს არ იცვლის.

სპორები — კვერცხისებრ-ელიფსისებრი, გლუვი, 7,5–10 × 5–6 მკმ, მუქი-ყავისფერი.

## გავრცელება და ეკოლოგია
ფართოდაა გავრცელებული ჩრდილოეთ ამერიკაში, ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში. სოკო დაფიქსირებულია ახალ ზელანდიაში, არგენტინასა და კოლუმბიაში.

საპროტროფია. იზრდება ნიადაგზე, ისევე როგორც დამპალი ხეების ნარჩენებზე, ტყეებში, გაკაფულ ადგილებში, საძოვრებზე, მდელოებზე, ბაღებსა და პარკებში.

**სეზონი** — გაზაფხულიდან შემოდგომამდე.

## მსგავსი სახეობები

Agrocybe aegerita gljiva (3).jpg|*Agrocybe aegerita*
2012-08-18 Agrocybe dura (Bolton) Singer 250954.jpg|*Agrocybe dura* 
2012-11-17 Agrocybe erebia (Fr.) Kuhner ex Singer 283643.jpg|*Agrocybe erebia*
Agrocybe.paludosa.-.lindsey.jpg|*Agrocybe paludosa*
2009-11-09 Agrocybe pediades 1 28180.jpg|*Agrocybe pediades* 
Agrocybe vervacti 799876.jpg|*Agrocybe vervacti*
Galerina marginata 111127w.JPG|*Galerina marginata*
Lacrymaria lacrymabunda 001.jpg|*Lacrymaria lacrymabunda* 
Psathyrella.spadiceogrisea.-.lindsey.jpg|*Psathyrella spadiceogrisea* 
Stropharia coronilla 20070819wb.JPG|*Stropharia coronilla* 

## კვებითი ღირებულება
დაბალი ხარისხის საჭმელი სოკოა. ერთი ნაწილი მას გემრიელ სოკოდ თვლის, ხოლო მეორე ნაწილი კი — პირიქით. როგორც ჩანს, მისი გემო და სუნი ვარირებს გარემო-პირობების მიხედვით.

იხმარება ახალი, ასევე ცხიმში ან ძმარში დაკონსერვებული. ხმარობენ სოუზებშიც. ზოგჯერ გადაბერებულ ეგზემპლარებს ცხარე გემო ახასიათებთ.

## გალერეა

ფაილი:Agrocybe.praecox4.-.lindsey.jpg
ფაილი:Agrocybe.praecox5.-.lindsey.jpg
ფაილი:Agrocybe arvalis WF3 (2) 02.jpg
ფაილი:Agrocybepraecox2.jpg
ფაილი:Agrocybe praecox 20120415wa.JPG
ფაილი:Agrocybe praecox-- the Spring Agrocybe (31424550150).jpg
ფაილი:Agrpra0big.jpg
ფაილი:Agrocybe praecox 85773.jpg

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

## სქოლიო 
კატეგორია:საჭმელი სოკოები
კატეგორია:აგროციბე
ისლამური ხელოვნების მუზეუმი (კაირო)

**ისლამური ხელოვნების მუზეუმი** (ეგვიპტ. ) — ისლამური ხელოვნების მუზეუმი კაიროში, ეგვიპტე. ეს დაწესებულება მსოფლიოში ერთ-ერთ საუკეთესო მუზეუმად ითვლება, აქ დაცული იშვიათი ხისა და თაბაშირის არტეფაქტების განსაკუთრებული კოლექციით, ასევე ლითონის, კერამიკის, მინის, ბროლისა და ტექსტილის ნიმუშებით. მუზეუმი ისლამური ხელოვნების ყველა პერიოდიდან მოიცავს არტეფაქტებს.

ბოლო წლებში, მუზეუმი 25 საგამოფენო დარბაზში 4 500 ნამუშევარია წარმოდგენილი, მაგრამ დაწესებულება 100 000-ზე მეტ ნივთს მოიცავს, რომლებიც საცავებშია განთავსებული. კოლექცია მოიცავს ყურანის იშვიათ ხელნაწერებს, ნაწარმოების ვერცხლის მელნით შესრულებულ კალიგრაფიის ნიმუშებს, გაფორმებულ ფურცლებს.

ისლამური ხელოვნების მუზეუმის ხელმძღვანელობით ფუსტატის ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრები მოეწყო. მუზეუმის ორგანიზებით ხშირად ეწყობა ეროვნული და საერთაშორისო გამოფენები. 2003 წელს მუზეუმი სარემონტო სამუშაოების გამო დაიხურა და 8 წლის შემდეგ, 2010 წლის აგვისტოში გაიხსნა.

მუზეუმი განახლების შემდეგ ოფიციალურად 2017 წელს გაიხსნა.

## კოლექციები
მუზეუმის კოლექციები მოიცავს არტეფაქტებს ისეთი ადგილებიდან, როგორებიცაა: ეგვიპტე, ჩრდილოეთ აფრიკის სახელმწიფოები, ანდალუსია, არაბეთის ნახევარკუნძული და ირანი. ნამუშევრები VII - XIX საუკუნეებით თარიღდება. ისლამური ხელოვნების მუზეუმი მარჯვენა ფრთის განყოფილებაში წარმოდგენილია არტეფაქტები ომაიანთა, აბასიანთა სახალიფოს, აიუბიდების, მამლუქებისა და ოსმალეთის იმპერიის პერიოდებიდან. ისლამური ხელოვნების მუზეუმი მარჯვენა ფრთის განყოფილებაში სექციებად იყოფა: მეცნიერების, ასტრონომიის, კალიგრაფიის, მონეტების, ქვებისა და ქსოვილების განყოფილებები, რომლებიც თარიღების მიხედვითაა განლაგებული.

## გალერეა

File:MIA001.jpg|მარმარილოს ქილები და სტენდები გრავირებული ორნამენტებით
File:MIA004.jpg|კერამიკული ფილების პანელი შეღებილი მინანქრით, მე-17 საუკუნე

File:MIA002.jpg|ლუსტერის მოხატული თეფში, ფატიმიდების ერა
File:MIA003.jpg|მარმარილოს მედალიონი, მუზეუმის ძირითადი ლოგო
File:MIA005.jpg|სპილენძის ორი ასტროლაბი, მე-14-მე-18 საუკუნე
File:MIA006.jpg|მოოქროვილი და ემალირებული შუშიქ მეჩეთის ლამპა, მამლუქების პერიოდი

## რესურსები ინტერნეტში
* მუზეუმის ოფიციალური ვებ-გვერდი
*ალ აჰრამი: ისლამური ხელოვნების მუზეუმი
*AFP სტატია ისლამური ხელოვნების მუზეუმის ხელახლა გახსნის შესახებ 

## სქოლიო
კატეგორია:კაიროს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:1903 წელს დაარსებული მუზეუმები
კატეგორია:ეგვიპტის მუზეუმები
კატეგორია:ისლამური ხელოვნების მუზეუმები
კარეკინ ბასტანჯიანი

**კარეკინ არუთინის ძე ბასტანჯიანი** (დ. 1907) — აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.

## ბიოგრაფია
კარეკინ ბასტანჯიანი დაიბადა 1907 წელს ღარიბი გლეხის ოჯახში. გაუსაძლისი ცხოვრების გამო ბასტანჯიანის ოჯახს მოუწია ზემო ეშერის მცირე მეურნეობა დაეტოვებინა და გადასულიყო მაიკოპის რაიონში. აფხაზეთში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ბრუნდება თავის სოფელს, სადაც მეთამბაქეობას ეწეოდა.

1931 წელს კარეკინ ბასტანჯიანი ოჯახთან ერთად გაგრის რაიონის სოფელ ალახაძიში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც 1934 წელს ორჯონიკიძის სახელობის კოლმეუნეობაში შევიდა. მუშაობის პირველ წელსვე დაამყარა თამბაქოს აცმის რეკორდი. ბასტანჯიანმა თავისი მეთოდი სხვა კოლმეურნეობებსაც გაუზიარა, რითაც ხელი შეუწყო შრომის ნაყოფიერების ზრდას. თავისი გამოცდილების გაზიარებისათვის ბასტანჯიანი არაერთხელ იქნა დაჯილდოვებული. 

კარეკინ ბასტანჯიანი არჩეული იყო აფხაზეთის ასსრ-ის ცაკის წევრად.

სწავლობდა გუდაუთის მეთამბაქეობის ტექნიკუმში. 

1938 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებზე რეგისტრირებული იყო აფხაზეთის ასსრ უმაღლესი საბჭოების დეპუტატობის კანდიდატად გაგრის რაიონის ხრისტოფოროვოს №20 საარჩევნო ოლქში, რომლის შედეგადაც ის არჩეულ იქნა აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად.

## ლიტერატურა
*გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №114 (212), 21 მაისი, 1938

კატეგორია:დაბადებული 1907
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები