open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
პეჩის საპატრიარქო მონასტერი

**პეჩის საპატრიარქო მონასტერი** (სერბ. Пећка патријаршија) — სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მონასტერი ქალაქ პეჩის სიახლოვეს. კომპლექსი წარმოადგენს სერბეთის არქიეპისკობოსებისა და პატრიატქების მავზოლეუმს. 

1990 წელს, მონასტერი გაფორმდა როგორც განსაკუთრებული კულტურული მნიშვნელობის მონუმენტი, რომელსაც სერბეთის სახელმწიფო იცავს. 2006 წელს კი ის იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. 

მონასტრის დაარსების ზუსტი თარიღი უცნობია. სავარაუდოა, რომ წმინდა სავას სიცოცხლეში (გ. 1235) ეს ტერიტორია ჯიჩის მონასტრის შემადგენლობაში შედიოდა. 

მოგვიანებით, არქიეპისკოპოსმა არსენი I–მა (გ. 1266) ააშენა თორმეტი მოციქულის ეკლესია, რადგან მას სურდა, რომ სერბეთის ეკლესიის მეთაურის რეზიდენცია უფრო უსაფრთხო ადგილას და ამავე დროს ქვეყნის ცენტრში ყოფილიყო. სულ მალე, 1250 წელს მან ეკლესიის დეკორირება ბრძანა. 1320 წელს, არქიეპისკოპოსმა ნიკოდიმ I–მა ეკლესიის ჩრდილოეთით სხვა, წმინდა დიმიტრის ეკლესია ააშენა. ათი წლის შემდეგ, 1330 წელს, არქიეპისკოპოსმა დანილო II–მ თავდაპირველი – ღვთისმშობლის ოდიგიტრიის ეკლესიის სამხრეთით, მესამე, წმინდა ნიკოლოზის პატარა ეკლესია ააშენა. 1345 წელს, არქიეპისკოპოს იოანაკიეს  II–მ წმინდა დიმიტრის ეკლესია ფრესკებით შეამკობინა. 

იმპერატორმა დუშან ძლიერმა (1331-1355) პეჩის არქისაეპისკოპოსოს საპატრიარქო სტატუსი მიანიჭა. 

XIV საუკუნეში, თორმეტი მოციქულის ეკლესიაა მცირედით გადააკეთეს, ოდნავ მოგვიანებით კი ფრესკებით შეამკეს. XII-XV საუკუნეებშ და XVII საუკუნეში, სერბეთის პატრიარქები და პეჩის არქიეპისკოპოსები პეჩის  მონასტრის ეკლესიებში იკრძალებოდნენ. 

2006 წელს, სამონასტრო კომპლექსს რესტავრაცია ჩაუტარდა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
*Official presentation of the Patriarchate of Peć 
*Official site of Serbian Orthodox Diocese of Raška and Prizren - old 
*New official site of Serbian Orthodox Diocese of Raška and Prizren
*Official site of the Serbian Orthodox Church 
*Serbian Unity Congress
*Map - Area under jurisdiction of Patriarchate of Peć in the 17th century 

კატეგორია:სერბეთის მონასტრები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სერბეთში
Forevermore

***Forevermore*** — ბრიტანული მძიმე როკ-ჯგუფ უაიტსნეიკის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2011 წლის 29 მარტს აშშ-ში და 2011 წლის 18 აპრილს ბრიტანეთში და ირლანდიაში, ლეიბლზე Frontiers Records. იგი, გარდა CD და ციფრული ვერსიებისა, გამოვიდა გრამფირფიტის სახით.

## სიმღერების სია 
## ჩარტები
## რესურსები ინტერნეტში 
*ინფორმაცია საიტზე Discogs

## სქოლიო 
კატეგორია:2011 წლის ალბომები
კატეგორია:უაიტსნეიკის ალბომები
ვისოკი-დეჩანის მონასტერი

**ვისოკი-დეჩანი** (სერბ. Високи Дечани) — სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მთავარი მონასტერი კოსოვოში, ქალაქ პეჩიდან 12 კმ-ით სამხრეთით.

მონასტერი 1327 წელს წაბლის პატარა ტყეში დააარსა სერბეთის მეფე სტეფან უროშ III-მ. ჩანაწერი ამის შესახებ 1330 წლით თარიღდება. მომდევნო წელს, მეფე გარდაიცვალა და დაკრძალულ იქნა მონასტერში. მშენებლობა მისმა ვაჟმა, იმპერატორმა სტეფან უროშ IV-მ განაგრძო. სამუშაოები 1335 წელს დასრულდა, მაგრამ ფრესკების წერა 1350 წლამდე გრძელდებოდა. 

მთავარი ტაძარი მაცხოვრის სახელობისაა და ნაგებია მეწამული და ღია ყვითელი მარმარილოთი. სამუშაობეს უძღვებოდა ფრანცისკანელი ბერი ვიტუსი ქალაქ კოტორიდან. ეკლესია გამოირჩევა შთამბეჭდავი ზომითა, ასევე სტრუქტურის რომანული და ადრეული გოტიკური დაგეგმარებით. კარგად შემონახული ფრესკების გვერდით, ინტერიერში მდებარეობს XIV საუკუნის პატარა ქვის „ტაძარი", იღუმენის ტახტი და დეკორირებული ხის სარკოფაგი, რომელშიც მონასტრის დამფუძნებელი, მეფე სტეფანე განისვენებს. 

1990 წელს, ვისოკი-დეჩანის მონასტერი გაფორმდა როგორც განსაკუთრებული კულტურული მნიშვნელობის მონუმენტი, რომელსაც სერბეთის სახელმწიფო იცავს. 2004 წლიდან, ასევე შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. იუნესკო მის ფრესკებს შემდეგნაირად ახასიათებს: „*ერთ-ერთი ყველაზე ღირებული ნიმუში პალეოგენური რენესანსისა ბიზანტიურ მხატვრობაში*". 2006 წელს, ეთნიკური ალბანელების მხრიდან პოტენციური თავდასხმის გამო, მონასტერმა საფრთხის ქვეშ მყოფ ძეგლთა სიაში გადაინაცვლა. ამჟამად დაცულია გაეროს კოსოვოს ძალების მიერ. 

2007 წლის 30 მარტს, მონასტრის სიახლოვეს აფეთქება მოხდა, რასაც ადასტურებენ სერბული და საერთაშორისო წყაროები. მონასტრის წინამძღვარი ამ ფაქტს ალბანელ ტერორისტებს მიაწერს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
*Evaluation by the World Heritage Committee
*Dečani Monastery on www.kosovo.net 

კატეგორია:სერბეთის მონასტრები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სერბეთში
კატეგორია:კუპელჰალე სერბეთში
Knockin' on Heaven's Door

'''Knockin' on Heaven's Door'* — ამერიკელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ბობ დილანის სიმღერა, დაწერილი 1973 წლის ფილმისათვის *პეტ გერეტი და ბიჭუნა ბილი''. იგი ასევე შეტანილია ამ ფილმის საუნდტრეკში. 2004 წელს ჟურნალ როლინგ სტოუნის გამოკითხვაში ყველა დროის 500 საუკეთესო სიმღერა ამ სიმღერამ #190 ადგილი დაიკავა.

სხვადასხვა წლებში ამა თუ იმ შემსრულებელმა წარმოადგინა სიმღერის საკუთარი ვერსია. მათ შორის არის ჯგუფ Guns N' Roses-ის ქავერ-ვერსიაც.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ინფორმაცია სინგლზე საიტზე Discogs

კატეგორია:1973 წლის სიმღერები
კატეგორია:1973 წლის სინგლები
კატეგორია:ბობ დილანის სიმღერები
კატეგორია:Guns N' Roses-ის სიმღერები
კატეგორია:1992 წლის სინგლები
კატეგორია:1996 წლის სინგლები
მყინვარული ეპოქა

[მინი|ტემპერატურისა და ყინულის მოცულობის ცვლილება უკანასკნელი ოთხი მყინვარულ-გამყინვარებათშორისი ციკლების განმავლობაში ანტარქტიდის C-გუმბათის კერნების მონაცემების შესწავლის ხარჯზე ( — ზედა მრუდი, და [ვოსტოკის სადგური — შუა მრუდი, ქვემოთ — ყინულის საერთო მოცულობის ცვლილების მრუდი მყინვარულ საფარველებში.]]
[მინი|ტემპერატურის ცვლილება (ლურჯი), CO2 შემცველობა (მწვანე) და მტვერი (წითელი) უკანასკნლი 420 000 წლის განმავლობაში ანტარქტიდის [ვოსტოკის სადგურის ყინულის კერნის მონაცემების ანალიზის ხარჯზე.]]
**მყინვარული ეპოქა**, **გლაციალი** () — დედამიწის გეოლოგიური ისტორიის მონაკვეთი, რომლის განმავლობაში ჰავის საერთო აცივების ფონზე პოლარული და ზომიერი ჰავის სარტყლებში ერთმანეთს ენაცვლებოდნენ ძალზედ ცივი, მყინვარული (ამ დროს წარმოიქმნებოდა დიდი კონტინენტური, აგრეთვე მთის მყინვარები) და შედარებით თბილი, გამყინვარებათაშორისი (როცა მყინვარების მნიშვნელოვანი ნაწილი დნებოდა) დროის ინტერვალები.

გამყინვარებათაშორისი (როცა მყინვარების მნიშვნელოვანი ნაწილი დნებოდა) დროის ინტერვალები. მყინვარული ეპოქის შიგნით გამოიყოფა მყინვარული სტადიები, როცა ერთსა და იმავე მყინვარულ ეპოქაში მყინვარები წინ მოიწევდნენ ან უკან იხევდნენ და ინტერსტადიალები, რასაც თან ახლდა მყინვარების მნიშვნელოვანი შემცირება. მყინვარული ეპოქები აღინიშნებოდა კემბრიულისწინა დროში, პალეოზოურსა და კაინოზოურ ერებში. ყველაზე კარგად შესწავლილია პლეისტოცენური მყინვარული ეპოქა.

დანამდვილებით არის ცნობილი, რომ ნეოგენის ბოლოსა და მეოთხეულ გეოლოგიურ პერიოდში, რომელიც მეოთხეული გამყინვარების პერიოდის შემადგენელია, უკანასკნელი 2,5–3 მლნ. წლის განმავლობაში მოხდა არანაკლებ 4 გამყინვარება, რომელთაგან თითოეული იყოფოდა 2 და მეტ სტადიად. მყინვარული თეორიის ფუძემდებლები, მათ შორის პეტრე კროპოტკინი, თვლიდა, რომ ევროპის ვაკეების გამყინვარება ერთჯერადი იყო. XIX საუკუნის ბოლოს არსებული გამოკვლევების ხარჯზე შეიქმნა წარმოდგენა მრავალჯერადი (ორი ან სამჯერადი) გამყინვარების შესახებ.

XX საუკუნის დასაწყისში ალბრეხტ პენკმა, ედუარდ ბრიუკნერმა და სხვებმა, ალპებისთვის გამოყვეს 5 დამოუკიდებელი მყინვარული ეპოქა: დუნაიური, გიუნცური, მინდელური, რისული და ვიურმული; ალპური გამყინვარების სქემა მოგვიანებით იქნა დაზუსტებული და შევსებული. ალპების გამყინვარებასთან კორელირებულია (სიზუსტის სხვადასხვა ხარისხით) კონტინენტური მყინვარული ეპოქები და მათი დანალექები (მყინვარული ჰორიზონტები) დასავლეთ და აღმოსავლეთ ნახევარსფეროში. გვიანი ნეოპლეისტოცენის კორელაციის სისწორე დამტკიცებულია მყინვარული დანალექების იზოტოპური მეთოდების დათარიღებით (14С-ით). გეოლოგიური, ბიოსტრატიგრაფიული და გეოქრონოლოგიური გამოკვლევები დასავლეთ და აღმოსავლეთ ევროპის და ციმბირის შუა და ადრე პლეისტოცენური მყინვარული ჰორიზონტების საკმაოდ საიმედო შეჯერების შესაძლებლობას გვაძლევს.

პრობლემატური რჩება ევრაზიისა და ჩრდილოეთ ამერიკის გამყინვარების ტრანსოკეანური კორელაცია. თანამედროვე ეტაპზე არ არსებობს საყოველთაოდ მიღებული გამყინვარების შეჯერების სქემები; ხშირად იყენებენ რეგიონულ სქემებს, რომლებიც მუდმივად უმჯობესდება. მყინვარული ეპოქებისას ფართოვდება მრავალწლოვანმზრალი ქანების არეები.
  
## იხილეთ აგრეთვე
* გამყინვარების პერიოდი
* ინტერგლაციალი

## სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია
გრაჩანიცის მონასტერი

**გრაჩანიცის მონასტერი** (სერბ. *Манастир Грачаница*, ალბან. *Manastiri i Graçanicës*) — სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მონასტერი კოსოვოში. დაარსდა 1321 წელს, სერბეთის მეფე სტეფან უროშ II მილუტინის მიერ. 1990 წელს, მონასტერი გაფორმდა როგორც განსაკუთრებული კულტურული მნიშვნელობის მონუმენტი, რომელსაც სერბეთის სახელმწიფო იცავს. 2006 წელს კი ის იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში სახელით „კოსოვოს შუა საუკუნეების მონუმენტები“.  

გრაჩანიცის მონასტერი მეფე მილუტინის ბოლო მონუმენტური შემოქმედებაა. მდებარეობს სოფელ გრაჩანიცაში, სერბულ ანკლავში, რომელიც პრიშტინადან 5 კმ-ში მდებარეობს. 

მონასტერი XIII საუკუნეში აშენდა ძველი, ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიის ადგილას, რომელიც VI საუკუნის ადრეულ ქრისტიანულ სამნავიან ბაზილიკას წარმოადგენდა. სამლოცველოს სამხრეთ კედელზე, არსებობს მეფის წარწერა, რომელიც შემდეგნაირად იკითხება: „*გრაჩანიცაში მე ვნახე დანგრეული, დამპალი ნანგრევები წმინდა ქალწულის ტაძრისა, რომელიც ლიპლიანის საეპისკოპოსო იყო, ამიტომ ის მიწიდან აღვადგინე და შევამკე ფრესკებითა და ჩუქურთმებით შიგნიდან და გარედან*". ძველი მონასტრის კომპლექსიდან მხოლოდ ეკლესიაა შემორჩენილი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
*Official web presentation of Raska and Prizren Diocese
*Serbian Unity Congress

## სქოლიო 
კატეგორია:სერბეთის მონასტრები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სერბეთში
ინტერგლაციალი

მინი|მეოთხეულის თბილი და ცივი პერიოდები
მინი|ყინულის ტემპერატურები და მოცულობა
**ინტერგლაციალი**, **გამყინვარებათშორისი ეპოქა** () — დროის მონაკვეთი მეოთხეული პერიოდის ცივ, მყინვარულ ეპოქებს შორის. ამ დროს შედარებით თბილი ჰავა იყო და ზომიერ განედებში ყინულოვანი ფარი მთლიანად ქრებოდა. კერძოდ, დათბობას მოჰყვა მყინვართა თანდათანობითი გადნობა, შესაბამისი შემცირება, რომლებმაც გამოიწვიეს მყინვარული დანალექური საფრის გაშიშვლება. ღვივდება სითბომოყვარული ფლორისა და ფაუნის გამრავლება, ყალიბდება ნიადაგი, მყინვარული დანალექები იფარებიან კონტინენტური და ზღვიური გლაციგენებით.  

განარჩევენ გიუნც-მინდელის, მინდელ-რისის, რის-ვიურმისა და ვიურმის შემდგომ ინტერგლაციალებს. ახალი გამყინვარება იწვევს შემდეგი ყინულოვანი ფარის წარმოქმნას. ინტერგლაციალის ხანგრძლივობა 10–15 ათასიდან ასეულ ათასამდე წელს მოიცავს.

პლეისტოცენის ინტერგლაციალისთვის დამახასიათებელი იყო: თანამედროვესთან ახლოს მდგომი კლიმატი ან უფრო თბილი; ზომიერ განედებში ყინულოვანი ფარის გაქრობა; პოლარულ და მაღალმთიან რაიონებში მყინვარების ფართობის ძლიერი შემცირება; მსოფლიო ოკეანის დონის აწევა თანამედროვემდე; კრიოლითოზონის ფართობის შემცირება; ნიადაგ-მცენარეული ზონების საზღვრების შესამჩნევი გადაადგილება პოლუსების მხარეზე. 

თანამედროვე ინტერგლაციალს, რომელმაც შეცვალა აცივების პერიოდი, ეგრეთ წოდებული „გვიანდელი დრიასი“, ეწოდება გამყინვარების შემდგომი ეპოქა ანუ ჰოლოცენი, რომელიც დაიწყო დაახლოებით 12 ათასი წლის წინ.

## იხილეთ აგრეთვე 
* გამყინვარების პერიოდი
* მყინვარული ეპოქა

## სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია
კასტელი (კატალონია)

მინი|250პქ
**კასტელი** () ან ადამიანების პირამიდა – ადამიანების კოშკი, რომელსაც აღმართავენ ტრადიციული ფესტივალის დროს კატალონიაში. ტრადიციას სათავე დაედო ტარაგონის პროვინციაში და ფართოდ გავრცელდა სამხრეთ კატალონიაში. ისევე როგორც ვალენსიური მუიშერანგა კასტელიც წარმოიშვა ძველი რელიგიური ცეკვისაგან, მაგრამ ვალენსიური ვარიანტისაგან განსხვავებით დაკარგა რელიგიური და ცეკვის ელემენტები. კასტელიორები ფოკუსირებულნი არიან მხოლოდ მყარი "ციხესიმაგრის" აგებაზე.

2010 წლის 16 ნოემბერს ძეგლი აღიარეს არამატერიალური კულტურის ძეგლად. 

## რესურსები ინტერნეტში
*Coordinadora de Colles Castelleres de Catalunya 
*Sentosa Casteller 
*Human towers forum  
*Castellers de Vilafranca  
* Human Towers!  
*Castellers de Barcelona (English language) 

კატეგორია:კატალონია
კატეგორია:კაცობრიობის ზეპირი და არამატერიალური მემკვიდრეობის შედევრები
ლევიშკის ღვთისმშობლის ეკლესია

**ლევიშკის ღვთისმშობლის ეკლესია** (სერბ. Богородица Љевишка) — XII საუკუნის მართლმადიდებლური ეკლესია სერბეთში, ქალაქ პრიზრენში. ოსმალეთის იმპერიის დროს, ის მეჩეთად იყო გადაკეთებული, მაგრამ XX საუკუნის დასაწყისში, კვლავ მართლმადიდებლური ეკლესია გახდა.  

ეკლესია XII საუკუნეში მეფე სტეფან ნემანიამ ააშენა, ძველი, IX საუკუნის ეკლესიის ადგილას, რომელიც საეპისკოპოსოც ბიზანტიის იპმერატორ ბასილი II-ის 1018 წლის სიგელში იხსენიება. 

1999 წლის ივნისიდან, ეკლესიას კოსოვოს ძალები იცავენ (KFOR). მიუხედავად ამისა, 2004 წლის კოსოვოს არეულობისას, იგი ალბანელმა ყაჩაღებმა გადაწვეს. 

სერბეთის მთავრობამ ეკლესიის დაზიანების შესაფასებლად ექსპერტთა ჯგუფი მიიწვია, მაგრამ არ გადადგმულა არანაირი კონკრეტული ნაბიჯები. ამჟამად ეკლესია მუდმივი ძარცვის საგანია. 

1990 წელს, ლევიშკის ეკლესია გაფორმდა როგორც განსაკუთრებული კულტურული მნიშვნელობის მონუმენტი, რომელსაც სერბეთის სახელმწიფო იცავს. 2006 წელს კი ის იუნესკომ შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
*Pictures and history of cathedral 
*Frescoes 
*Pictures 

კატეგორია:სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სერბეთში
ბანსკა-შტიავნიცა

**ბანსკა-შტიავნიცა** (სლოვაკ. Banská Štiavnica, , უნგრ. Selmecbánya) — ქალაქი ცენტრალურ სლოვაკეთში. მდებარეობს უზარმაზარი კალდერის შუაგულში, რომელიც უძველესი ვულკანის ჩანგრევის შედეგად წარმოიქმნა. აღნიშნული კალდერა ცნობილია შტიავნიცის მთების სახელით. 2006 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 10 662 ადამიანს შეადგენს. ბანსკა-შტიავნიცა ამჟამად სრულიად დაცული შუა საუკუნეების ქალაქია. მისი ისტორიული ღირებულების გამო, ქალაქი თავის შემოგარენთან ერთად, 1993 წელს იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.

ისტორიულად, ქალაქის ბედი მჭიდროს იყო დაკავშირებული მისი ვერცხლის მადნის უზარმაზარ მარაგებთან. გათხრების თანახმად, დგინდება, რომ ტერიტორია ნეოლითის პერიოდში დასახლდა.

პირველი სამთო-მოპოვებითი დასახლება აქ ძვ. წ. III საუკუნეში სავარაუდოდ კელტებმა დააარსეს. მოგვიანებით, ის ჰუნებმა დაიპყრეს. რომაული წყაროების მიხედვით, ჰუნებმა ვერცხლის მოპოვებას მიჰყვეს ხელი. 1156 წელს, ბანსკა-შტიავნიცა გაფორმდა როგორც მაღაროების პატარა ქალაქი. XIII საუკუნეში აქ ტიროლიდან და საქსონიიდან მოდიან გერმანელი კოლონისტები. 1443 წელს ქალაქი მიწისძვრამ გაანადგურა. უკვე XV საუკუნეში, ქალაქში მდებარეობს ორი ციხესიმაგრე, ძველი და ახალი, რომლებიც მას თურქთა თავდასხმებისგან იცავდა. 1627 წელს, პირველად მსოფლიო სამთო-მოპოვებითი საქმიანობის ისტორიაში, აქ გამოყენებულ იქნა ფეთქებადი დენთი. 1735 წელს, ბანსკა-შტიავნიცა ხდება უნგრული მოპოვებითი საქმიანობის სკოლა, ხოლო  1763 წელს არსდება უმაღლესი განათლების ინსტიტუტი - სამთო აკადემია. 1782 წლისთვის, ბანსკა-შტიავნიცა უნგრეთის სიდიდით მესამე ქალაქის წარმოადგენს ბრატისლავისა და დებრეცენის შემდეგ.

უკანასკნელ ხანებში, ბანსკა-შტიავნიცამ დაკარგა თავის კომერციული მნიშვნელობა, მაგრამ სლოვაკეთის პოპულარულ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად იქცა.

## იხილეთ აგრეთვე
*მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
*ქალაქის ოფიციალური საიტი 
*Map of Banská Štiavnica
*Tourist information about Banská Štiavnica 
*History of Banská Štiavnica
*Banská Štiavnica Photo Gallery 
*The Calvary Mount of Banská Štiavnica 

კატეგორია:სლოვაკეთის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
აკაკი (საკუთარი სახელი)

**აკაკი** — საკუთარი სახელი, ძირითადად გავრცელებულია საბერძნეთსა და საქართველოში, განსაკუთრებით კი იმერეთში.  ძირი წარმოსდგება ძველ ბერძნული სიტყვიდან “Ἀκακιος”, (ითარგმნება როგორც „აკაკიოს“), რაც ქართულად ნიშნავს „უწყინარს“, „უბოროტოს“. სახელი განსაკუთრებით პოპულარული გახდა XIX საუკუნის ბოლოს და XX საუკუნის დასაწყისში, როდესაც აკაკი წერეთელი გამოჩნდა ქართული ლიტერატურის სარბიელზე. მისი შემოკლებული, საალერსო ფორმებია: კაკი, აკა, აკი, აკო, კაკო, კაკუნა. სამოქალაქო რეესტრის მონაცემებით, საქართველოს ტერიტორიასა და მის ფარგლებს გარეთ ცხოვრობს ამ სახელის 11011 მატარებელი, თუმცა ეს მაჩვენებელი წინა წლებთან შედარებით შემცირებულია: 1997 წლის აღწერით, საქართველოში ცხოვრობდა 13415 აკაკი.

## ცნობილი წარმომადგენლები 
*აკაკი — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი დაახ.472-489 წლებში.
*აკაკი წერეთელი (1840–1915) — ქართველი პოეტი
*აკაკი ვასაძე (1899–1978) — საბჭოთა მსახიობი და რეჟისორი.
*აკაკი გაწერელია (1910-1996) — ფილოლოგი, მწერალი.

## წმინდანები 
*აკაკი ამიდელი — ამიდის ეპისკოპოსი 400-425 წლებში.
*აკაკი მილიტინელი — ეპისკოპოსი, სასწაულმოქმედი. ებრძოდა ნესტორიანელებს მსოფლიოს III საეკლესიო კრება.
*მოწამე აკაკი — მართლმადიდებელი წმინდანი.
*აკაკი კაპადოკიელი — წამებული იმპერატორ მაქსიმიანეს დროს.
*აკაკი — ტვერის ეპისკოპოსი
*აკაკი სინელი

## რესურსები ინტერნეტში 
* წმიდანთა სახელები, მათი ხსენების დღეები და სახელთა მნიშვნელობის განმარტება
* სამოქალაქო რეესტრის სააგენტო 
* ვაჟის სახელები (ა), ქართული გენეალოგია 
* „აკაკი“, „რა გქვია შენ?“

## სქოლიო
გამზიგრადი

**გამზიგრადი** (სერბ. Гамзиград) — არქეოლოგიური ძეგლი, სპა კურორტი და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი სერბეთში. მდებარეობს მდინარე დუნაის სამხრეთით, ქალაქ ზაეჩარის სიახლოვეს. აქ მდებარეობს რომაული სასახლის კომპლექსი **ფელიქს-რომულიანა** (Felix Romuliana), რომელიც იმპერატორმა გალერიუსმა ააგო. 

ფელიქს-რომულიანას ნანგრევები ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი გვიანდელი რომაული ძეგლია ევროპაში. ადრეულ მკვლევრებს მიაჩნიათ, რომ უძველესი ნაგებობა რომაული სამხედრო ბანაკის ფუნქციებს ასრულებდა, რაზეც მისი ზომა და მრავალი კოშკი აფიქრებინებდა. მაგრამ, 1953 წლიდან დაწყებულმა არქეოლოგიურმა გათხრებმა აჩვენა, რომ ის საიმპერატორო სასახლე იყო. სასახლის მშენებლობა 298 წელს დაწყებულა, მას შემდეგ, რაც რომაელებმა სპარსელებზე გაიმარჯვეს, რამაც გალერიუსს დიდება და სახელი მოუტანა. სახელი ფელიქს რომულიანა იმპერატორმა დედამისის, რომულას პატივსაცემად უწოდა, რომელიც წარმართული კულტის მღვდლის ცოლი იყო. სასახლის კომპლექსის მთავარი დანიშნულება იყო დედამისის ღვთაებრივი დიდება. ასევე წარმოადგენდა მისი, როგორც იმპერატორის საგმირო საქმეების აღმნიშვნელი მონუმენტსა და უბრალოდ მდიდრულ ვილას. სასახლე ხელუხლებელი რჩებოდა V საუკუნის შუა წლებამდე, სანამ ის ჰუნებმა არ გაძარცვეს. მოგვიანებით არეალი ფერმერებისა და ხელოსნების უბრალო დასახლებად იქცა, მაგრამ მალევე მიტოვებული აღმოჩნდა, სანამ აქ VII საუკუნეში სლავები მოვიდოდნენ. 

დღეისათვის, ფელიქს-რომულიანა სერბეთის მნიშვნელოვანი ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა.

2007  წელს, იუნესკომ გამზიგრად-რომულიანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
*Gamzigrad - Felix Romuliana portal
*Felix Romuliana 
*Zvezdan.hpage - Felix Romuliana 
*Site of Felix Romuliana in Google Maps

## სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის ისტორია
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სერბეთში
ლევოჩა

**ლევოჩა** (სლოვაკ. Levoča, უნგრ. Lőcse, , პოლ. Lewocza) — ქალაქი აღმოსავლეთ სლოვაკეთში, სპიშის რეგიონში. 2006 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 14 731 ადამიანს შეადგენს. ქალაქს გააჩნია კარგად შემონახული ისტორიული ქალაქის კედელი, რენესანსული ეკლესია, რომელიც გამოირჩევა ხის ყველაზე მაღალი საკურთხევლით მთელს ევროპაში და რომელიც მოჩუქურთმებულია ოსტატ პოლ ლევოჩელის მიერ, ასევე ახვა მრავალი რენესანსული ნაგებობა.

2009 წელს, ლევოჩა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.

ლევოჩა პირველად მოსენიებულია მეფე ბელა IV-ის 1249 წლის წერილში. მიუხედავად ამისა, ქალაქიში მანამდე უკვე არსებობდა XI საუკუნის წმინდა ნიკოლოზის რომანული ეკლესია. 1241 წელს, მონღოლ-თათრების შემოსევის შემსდეგ აქ გერმანელი კოლონისტები მოდიან.

1271 წელს, ლევოჩა პირველად მოიხსენიება როგორც თავისუფალი სამეფო ქალაქი და პროვინციული დედაქალაქი. XV საუკუნეში, ლევოჩელმა ვაჭრებმა უნგრეთის მეფისგან მრავალი პრივილეგია მიიღეს, რის შედეგადაც ქალაქმა სწრაფი ზრდა დაიწყო. ამავე პერიოდში, ლევოჩა სლოვაკეთის პროტესტანტული მოძრაობის ცენტრი ხდება.

XVII საუკუნეში, ჰაბსბურგების საწინააღმდეგო ამბოხებებისას, ქალაქის დაკნინება იწყება.

## იხილეთ აგრეთვე
*მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქის ოფიციალური საიტი 
* St. James's Church
* Article about Levoča at Spectacular Slovakia 
* Levoča International Music Festival ('Indian Summer in Levoča')
* The Large Provincial House (student work)

## სქოლიო
კატეგორია:სლოვაკეთის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
ვლკოლინეცი

**ვლკოლინეცი** (სლოვაკ. Vlkolínec) — პეიზაჟური სოფელი სლოვაკეთში, ქალაქ რუჟომბეროკის ადმინისტრაციაში. მიუხედავად ახლანდელი მდგომარეობისა, ისტორიულად ის განცალკევებული სოფელი იყო. პირველი წერილობითი ინფორმაცია მის შესახებ 1376 წელს მიეკუთვნება და შემდეგ 1882 წელს, როდესაც ის რუჟომბეროკის ნაწილი გახდა. მისი სახელი სავარაუდოდ სლოვაკური სიტყვა "vlk"-დან მოდის, რაც მგელს ნიშნავს. 

ვლკოლინეცი 1993 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში, ამავე დროს ერთ-ერთია იმ ათი სლოვაკური სოფლიდან, რომლებსაც ხალხური არქიტექტურის რეზერვაციების სტატუსი აქვთ. ეს სტატუსი სოფელს ებოძა იმის გამო, რომ ის თითქმის ხელშეუხებელია და კომპლექსური მაგალითია ხალხური, სასოფლო არქიტექტურისა ჩრდილოეთ კარპატების რეგიონში.

ვლკოლინეცი სლოვაკეთის ცენტრში მდებარეობს და ხელუხლებელი დასახლებით, ცენტრალური ევროპის სოფლის ტრადიციულ მახასიათებლებთან ერთად. იგი რეგიონის ტრადიციული, ამგავრი ხის სახლების ყველაზე ფართო ჯგუფს მოიცავს, რომლებიც ძირითადად მთიან არეალებში გვხვდება. სოფელი 45 ხის სახლს მოიცავს, თითოეული მათგანი შედგება 2 ან 3 ოთახისგან. ასევე დაცულია XVIII საუკუნის ხის სამრეკლო და ბაროკოს სტილის სამლოცველო. სახლები # 16 და 17 გადაკეთებულია ხალხურ მუზეუმებად, სადაც წარმოდგენილია ყოველდღიური საყოფაცხოვრებო და სამუშაო ინსტრუმენტები.

Image:Vlkolínec - socha.JPG|ხის მოჩუქურთმებული სკულპტურა სოფლის შესასვლელში
Image:Vlkolínec, Slovakia 020.jpg|ერთ-ერთი სახლის ტიპური ინტერიერი
Image:Vlkolínec, Slovakia 018.jpg|ერთ-ერთი სახლი
Image:Vlkolinec house 47.jpg|სახლი No. 47 
Image:Vlkolínec, Slovakia 016.jpg|ვლკოლინეცის სამრეკლო
Image:Vlkolínec, Slovakia 015.jpg|ვლკოლინეცის ქუჩა
Image:Vlkolínec, Slovakia 019.jpg|ვლკოლინეცის ქუჩა
Image:Vlkolínec, Slovakia 002.jpg|ერთ-ერთი სახლი
File:Vlkolínec 2.jpg

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
**UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 2009-06-29.*

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
კუნძულთშორისი ზღვა

**კუნძულთშორისი ზღვა** — კუნძულთა მეტ-ნაკლებად მჭიდრო რკალებით გარშემორტყმული ზღვა. კუნძულთა შორის არსებული წყალქვეშა ზღურბლები ხელს უშლიან წყლის თავისუფალ მიმოქცევას ზღვასა და ოკეანეს შორის. 

კუნძულთშორისი ზღვების უმეტესობა მდებარეობს მალაის არქიპელაგის კუნძულთა შორის. მათგან უდიდესია : 
* იავის ზღვა;
* სულავესის ზღვა;
* ბანდის ზღვა. 

გეოსტრუქტურული თვალსაზრისით 
კუნძულთშორისი ზღვები მიეკუთვნება თანამედროვე გეოსინკლინურ არეებს.

## ლიტერატურა 
.

კატეგორია:ზღვები
ბარდეიოვი

**ბარდეინოვი** (სლოვაკ. Bardejov, , უნგრ. Bártfa, პოლ. Bardejów) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ სლოვაკეთში, შარიშის რეგიონში. 2010 წლის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 33 020 ადამიანს შეადგენს. სპა ქალაქი. რომელიც პირველად 1241 წელს იხსენიება, მის თითქმის ხელუხლებელ შუა საუკუნეების ცენტრში ინახავს მრავალრიცხოვან კულტურულ მონუმენტს. 2000 წელს ქალაქი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.

ქალაქის სახელწოდება მოდის უნგრული სიტყვიდან "bárd", (*თიბვა, ჩეხვა*) რაც აღნიშნავს ტყის იმ ტერიტორიას, რაც ერთ კაცს შეუძლია ერთ დღეში გაჩეხოს.

თანამედროვე ბარდეინოვის ტერიტორია დასახლებული ყოფილა ჯერ კიდევ ქვის ხანიდან. მაშინ როდესაც მისი პირველადი წერილობითი მოხსენიება 1240-იან წლებს მიეკუთვნება, როდესაც აქაურმა ბერმა მეფე ბელა IV-სთან იჩივლა ქალაქის საზღვრებთან დაკავშირებულ იმ ძალადობაზე, რასაც მეორე ქალაქი პრეშოვიდან ჰქონდა ადგილი. ამ დროისათვის, აქ უკვე არსებობდა წმინდა ეგიდის ეკლესია. XIV საუკუნეში გალაქი საგულდაგულოდ გაამაგრეს, სწორედ ამ პერიოდში ის პოლონეთთან ვაჭრობის მნიშვნელოვანი ცენტრი ხდება. აყვავებულ ეკონომიკას 50-ზე მეტი საამქრო (გილდია) აკონტროლებდა. 1376 წელს, ბარდეინოვმა სამეფო ქალაქის სტატუსი მიიღო, მოგვიანებით კი თავისუფალი სამეფო ქალაქი გახდა. ქალაქის ოქროს ხანა XVI საუკუნეში დასრულდა, როდესაც რამდენიმე ომმა, პანდემიამ და სხვა უბედურებებმა მისი ეკონომიკა გაანადგურა.

## იხილეთ აგრეთვე
*მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
* ქალაქის ოფიციალური საიტი 
* Info website
* UNESCO site about Bardejov
* Organization of World Heritage Cities: Bardejov

კატეგორია:სლოვაკეთის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
ყლორტი

[მინი|[კიტრის ყლორტი]]
[მინი|[სახალინური ფალოპიას კვირტი]]
**ყლორტი** () — უმაღლესი მცენარის ერთ-ერთი ძირითადი ორგანო. შედგება ღეროსა და მასზე განლაგებული ფოთლებისა და კვირტებისაგან.  განასხვავებენ ვეგეტატიურ ყლორტებს, რომელთა ძირითადი ფუნქციაა საჰაერო კვება (მათ მეტამორფოზებს ახასიათებთ დაგროვების, განახლების, ვეგეტატიური გამრავლების, დაცვის, ცოცვის ფუნქციები), და სპორათმტარებელ ყლორტებს (მათ შორის ყვავილიც), რომლებიც რეპროდუქციული ორგანოებია.

ყლორტის წარმოშობა, ე. ი. ღეროფოთლიანობის წარმოქმნა დედამიწაზე მცენარეული სამყაროს განვითარების მნიშვნელოვანი ეტაპია. იგი ჩამოყალიბდა როგორც ხმელეთზე ცხოვრებასთან შეგუება. ხმელეთის  პირველ მცენარეებს — ფსილოფიტებს ყლორტი და ფესვები არ გააჩნდათ, მათი სხეული ლიქოტომიურად იტოტებოდა და შედგებოდა ვეგეტატიური და სპორომატარებელი უფოთლო ტოტებისაგან — ტელომებისგან.

ყლორტი ჩამოყალიბდა ტელომების აგრეგაციის (შერწყმის) შედეგად, ხოლო ფოთლები წარმოიქმნენ ან როგორც ზედაპირული გამონაზარდები (ევოლუციური მიკროფილური ხაზი), ან ტელომთა გაბრტყელებისა და შეზრდის შედეგი (ევოლუციური მაკროფილური ხაზი). ფოთლების ბრტყელი ფორმის გამო მკვეთრად გაიზარდა მაფოტოსინთეზებელი ზედაპირი; ტრანსპირაციის გაძლიერებამ გამოიწვია ნამდვილი ფესვების განვითარება. ყოველივე ამის გამო ღეროფოთლიანი მცენარეები გაბატონდნენ დედამიწაზე ქვანახშირის პერიოდიდან.

## იხილეთ აგრეთვე 
*კვირტი

## ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა მორფოლოგია
კატეგორია:ბოტანიკა
კარპატების ხის ეკლესიები სლოვაკეთში

**კარპატების ხის ეკლესიები** — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტის სახელწოდება, რომელიც მოიცავს სლოვაკეთის რვა სხვადასხვა ადგილას მდებარე XVI-XVIII საუკუნეების ხის ცხრა რელიგიურ ნაგებობას. მათგან, ორი რომანულ-კათოლიკურ ეკლესიას ეკუთვნის, სამი პროტესტანტულს და სამი კელესია, აგრეთვე დამატებითი სამრეკლო — ბერძნულ-კათოლიკურს. დამატებით, თანამედროვე სლოვაკეთის ტერიტორიაზე, ძირითადად პრეშოვის მხარის ჩრდილოეთსა და აღმოსავლეთ ნაწილში, 50-ზე მეტი ასეთი ხის ეკლესია მდებარეობს.

## გალერეა 

Image:Tvrdošín - kostol.jpg|ყველა წმინდის სახელობის რომანულ-კათოლიკური ხის ეკლესია 
Image:Wooden Church, Tvrdošín.jpg|ყველა წმინდის სახელობის რომანულ-კათოლიკური ხის ეკლესია 
Image:Ladomirova cerkov.JPG|
Image:Church of Saint Nicholas Bodruzal.jpg|წმინდა ნიკოლოზის ბერძნულ კათოლიკური ხის ეკლესია
Image:Bodruzal cerkov06017008.JPG|წმინდა ნიკოლოზის ბერძნულ კათოლიკური ხის ეკლესია
Image:Bodruzal cerkov sv. Mikuláša severná strana ZeliP 1658.jpg|წმინდა ნიკოლოზის ბერძნულ კათოლიკური ხის ეკლესია
File:Cerkov Prenesenia ostatkov svateho Mikulasa Ruska Bystra okres Snina.jpg|წმინდა ნიკოლოზის ბერძნულ კათოლიკური ხის ეკლესია

## იხილეთ აგრეთვე 
* მარამურეშის ხის ეკლესიები
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
*
*
*
*
*

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
ჰაინრიხ ფონ კლაისტი

**ჰაინრიხ ფონ კლაისტი** (Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist; დ. 18 ოქტომბერი, 1777 — გ. 21 ნოემბერი, 1811) — გერმანელი მწერალი და დრამატურგი. ყოველწლიური დაჯილოდოება – კლაისტის პრემია, რომელიც სხვადასხვა დროს მიენიჭათ ბერტოლტ ბრეხტს, არნოლდ ცვაიგს და სხვებს, მისი სახელობისაა.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა პრუსიელი მაიორის ოჯახში. როგორც ოფიცერი, მონაწილეობდა რევოლუციური საფრანგეთის წინააღმდეგ ლაშქრობაში. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ (1805), მსახურობდა კენიგსბერგში ჩინოვნიკის თანამდებობაზე. სწავლის პერიოდში განიცდიდა იმანუელ კანტის ფილოსოფიის გავლენას, დრეზდენში დაუახლოვდა რომანტიკოსთა ჯგუფს; ეწეოდა ჟურნალისტურ საქმიანობას. კლაისტის შემოქმედება იმთავითვე აზრთა სხვადასხვაობას იწვევდა. ერთნი მას კლასიცისტად აცხადებდნენ მეორენი–რეალისტად. მიიჩნევდნენ მოდერნიზმის წინამორბედადაც.

## ლიტერატურა 
* მსოფლიო ლიტერატურა გვ. 4, თბ. 2008

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1777
კატეგორია:გარდაცვლილი 1811
კატეგორია:გერმანელი მწერლები
კატეგორია:XVIII საუკუნის გერმანელი პოეტები
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი პოეტები
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი რომანისტები
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი დრამატურგები
კატეგორია:XIX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი დრამატურგები
კატეგორია:გერმანულენოვანი პოეტები
კატეგორია:ბრანდენბურგელი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კარპატების წიფლის პირველყოფილი ტყეები

**კარპატების წიფლის პირველყოფილი ტყეები** — ამ სახელწოდებითაა შესული 2007 წლიდან იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში ტრანსნაციონალური ბუნებრივი ძეგლის ნარევი, რომელიც მოიცავს 10 განცალკევებულ მასივს. გადაჭიმულია 185 კმ სიგრძეზე, უკრაინაში მდებარე რახოვის მთების ჩერნოგორის თხემიდან სლოვაკეთში მდებარე ვიგორლატის მთების პოლონინის თხემამდე. 

ტერიტორია მოიცავს  77,971.6 ჰა-ს, რომელთაგან დაცვის ქვეშ 29,278.9 ჰა იმყოფება, ხოლო დანარჩენი ნაწილი ბუფერულ ზონად მიიჩნევა. კარპატების წიფლის პირველყოფილი ტყეები მოიცავს უკრაინის ტრანსკარპატიის ოლქსა და სლოვაკეთის პრეშოვის მხარეს, ასევე გერმანიის გარკვეულ ტერიტორიებს. მისი ტერიტორიის 70% უკრაინაშია მოქცეული. არეალი მოიცავს ორ ეროვნულ პარკს, ერთ ბიოსფერულ ნაკრძალს და რამდენიმე კონტროლირებად დასახლებას (ძირითადად სლოვაკეთის ტერიტორიაზე). ორივე ეროვნული პარკი, პოლონეთის მიმდებარე ტერიტორიებთან ერთად, წარმოქმნის ერთ განცალკევებულ, აღმოსავლეთ კარპატების ბიოსფერულ ნაკრძალს. 

მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სლოვაკური ნაწილები ძირითადად ქვეყნის უკიდურეს აღმოსავლეთ, ყველაზე ნაკლებად დასახლებულ ნაწილში, პოლონინის ეროვნულ პარკში მდებარეობს.

2011 წელს მოხდა იუნესკოს ძეგლის გაფართოება გერმანიის ხარჯზე და  დაცულ ტერიტორიას დაემატა 4,391ჰა და  მთლიანმა ფართობმა შეადგინა 33 669 ჰა. . ასე გაფართოება მოხდა 2017 წელს.

## გალერეა 

File:Stužica.JPG|
Image:Primeval forest Havešová.jpg|
Image:Prales Stužica.jpg|
File:Ручей в Стужице.JPG|
Image:Stuzica forest.JPG|

## იხილეთ აგრეთვე 
* იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
**"Primeval Beech Forests of the Carpathians". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 2008-09-28.*
*Beauty and changes of Primeval beech forests throghout a year

## სქოლიო 
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ავსტრიაში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ალბანეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბელგიაში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბულგარეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუმინეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვაკეთში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვენიაში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უკრაინაში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ხორვატიაში
კატეგორია:უკრაინის გეოგრაფია
კატეგორია:სლოვაკეთის გეოგრაფია
Whitesnake (ალბომი)

***Whitesnake*** — ბრიტანული მძიმე როკ-ჯგუფ უაიტსნეიკის მეშვიდე სტუდიური ალბომი, გამოცემული ლეიბლებზე Geffen, Warner Bros. და EMI. ალბომში ძირითადად თავმოყრილია მძიმე მეტალის ჟანრის კომპოზიციები. აშშ-ში ალბომმა რვა გზის პლატინის სტატუსი შეიძინა. განსაკუთრებული წარმატება იქონია მისმა ერთ-ერთმა სინგლმა „Is This Love“.

## სიმღერების სია 
## რესურსები ინტერნეტში 
*ინფორმაცია საიტზე Discogs

## სქოლიო 
კატეგორია:1987 წლის ალბომები
კატეგორია:უაიტსნეიკის ალბომები
კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები
კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები
კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები
კატეგორია:Universal-ის დელუქს-გამოცემები
კატეგორია:ალბომები კით ოლსენის პროდიუსერობით
კატეგორია:ალბომები მაიკ სტოუნის პროდიუსერობით
ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2

***ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები - ნაწილი 2*** () — ჯოან როულინგის ამავე სახელწოდების წიგნის მეორე ნახევრის კინოეკრანიზაცია, რომელიც გამოვიდა 2011 წლის 13 ივლისს. ფილმის სცენარის ავტორია სტივ კლოვესი, რომელმაც იმუშავა ყველა სერიის სცენარზე (გარდა მეხუთე ფილმისა).

ფილმი გადაღებულია დეივიდ ჰეიმენის სტუდია Heyday Films-ის მიერ. გადაღებები დაიწყო 2009 წლის თებერვალში და დასრულდა 2010 წლის მაისში. ამ ფილმის პირველი ნაწილი გამოვიდა 2011 წელს. მეორე ფილმი გამოვიდა 3D ფორმატში.

2014 წლის 2 დეკემბერის მონაცემებით ფილმის შემოსავალმა 1,341,511,219 აშშ დოლარი შეადგინა.
* რუპერტ გრინტი - რონ უისლი, ჰარის საუკეთესო მეგობარი.
* ემა უოტსონი - ჰერმიონ გრეინჯერი, ჰარის კიდევ ერთი მეგობარი და რონის შეყვარებული.
* ჰელენა ბონემ კარტერი - ბელატრისა ლესტრეინჯი, სიკვდილის მხვრელი, სირიუს ბლექის მკვლელი.
* ჯიმ ბროუდბენტი - ჰორაციუს სლაგჰორნი, შხამ-წამლების ლექტორი ჰოგვორტსის მაგიისა და ჯადოქრობის სკოლაში
* რობი კოლტრეინი - რუბეუს ჰაგრიდი, ჰარის მეგობარი, ნახევარგოლიათი და ჰოგვორტსის ლექტორი.
* უორვიკ დეივისი - ფილიუს ფლიტვიკი, შელოცვების ლექტორი ჰოგვორტსში. დეივისი ასევე ასრულებს გობლინ გრიპჰუკის როლს.
* მაიკლ გემბონი - ალბუს დამბლდორი, ჰოგვორტსის ყოფილი ლექტორი, მოკლული სევერუს სნეიპის მიერ.
* ჯონ ჰერტი - ოლივანდერი, ჯადოსნური ჯოხების ოსტატი, რომელიც სიკვდილის მხვრელებმა გაიტაცეს.
* ჯეისონ აიზეკსი - ლუციუს მალფოი, დრაკო მალფოის მამა და შერცხვენილი სიკვდილის მხვრელი.
* გერი ოლდმენი - სირიუს ბლექი, ჰარის ნათლია. დაიღუპა ბელატრისა ლესტრეინჯთან ბრძოლისას.
* ალან რიკმენი - სევერუს სნეიპი, ჰოგვორტსის ახალი დირექტორი.
* მეგი სმითი - მინერვა მაკ-გონაგელი, ტრანსფიგურირების ლექტორი, ჰოგვორტსის დირექტორის მოადგილი და მომავალი დირექტორი
* დეივიდ თიულისი - რემუს ლუპინი, ფენიქსის ორდენის წევრი, ბნელი ხელოვნების წინააღმდეგ დაცვის ყოფილი ლექტორი.
* ემა ტომპსონი - სიბილ ტრელონი, წინასწარმეტყველებათა ლექტორი ჰოგვორტსში.
* ჯული უოლტერსი - მოლი უისლი, რონისა და ჯინის დედა, ჰარისათვის ერთ-ერთი ახლო ადამიანი.

კიარან ჰაინდსი ასრულებს აბერფორთ დამბლდორის, ალბუსის ძმისა და ’ღორის თავის’ მეპატრონის როლს. მანამდე, პირველ ფილმში ამ როლს ასრულებდა ჯიმ მაკ-მანუსი. ჯოშუა ჰერდმენისგან 2009 წელს ცნობილი გახდა, რომ ჯემი უეილეტი არ დაბრუნდებოდა ვინსენტ კრების როლში. მის როლს სიუჟეტში შეითავსებს ჰერდმენის პერსონაჟი, გრეგორი გოილი.

დეივიდ იეტსის თქმით, ფინალურ სცენაში, რომელიც მიმდინარეობს ფილმის ძირითადი მოვლენების შემდეგ, 19 წლის თავზე, არ მონაწილეობენ უფროსი მსახიობები. მათ როლებს კვლავ რუპერტ გრინტი, ჰერმიონ გრეინჯერი, დენიელ რედკლიფი და ტომ ფელტონი (დრაკო მალფოი) ასრულებენ. ოდნავ ასაკოვანი პერსონაჟების ეკრანზე წარსადგენად გამოყენებული იქნა როგორც გრიმი, ასევე სპეციალური ეფექტები.

### მუსიკა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ფილმები ჰარი პოტერის შესახებ
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები
კატეგორია:2011 წლის ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
იზოხაზები

მინი|იზოხაზების ნაგებობა
**იზოხაზები** () — გეოგრაფიულ რუკაზე, ვერტიკალურ ჭრილზე, გრაფიკზე გავლებული ხაზები, რომლებიც აერთიანებენ ამა თუ იმ სიდიდის ერთნაირი მნიშვნელობის წერტილებს (მაგ., წნევისა — იზობარები, ზღვის სიღრმისა — იზობათები, ერთნაირი ტემპერატურებისა — იზოთერმები). 

რუკის იზოხაზებს ფართოდ იყენებენ სივრცეში უწყვეტი და თანდათანობით ცვლადი სიდიდეების (მაგ., ჰაერის ტემპერატურა) მნიშვნელობათა დასახასიათებლად.

გამოიყენება მაშინ, როდესაც მიმდინარეობს ბუნებრივი და სოციალურ-ეკონომიკური მოვლენების კარტოგრაფირება. შეიძლება გამოყენებულ იქნას მათი რაოდენობრივი დახასიათებისათვის და ასევე მათ შორის კორელაციური ანალიზის კავშირისათვის. 

არსებობს იზოხაზების რამდენიმე სახეობა: იზოჰიფსები, იზობათები, იზობარები, იზოგონები, იზოთერმები და სხვა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:კარტოგრაფია
კატეგორია:ტოპოგრაფია
კატეგორია:მრუდები
ვულკანური კონუსი

მინი|ვულკანური კონუსი
მინი|ვულკანური კონუსი
**ვულკანური კონუსი** — წაკვეთილი კონუსის ფორმის ვულკანური ნაგებობა, რომელიც წარმოქმნილია ვულკანის ამოფრქვევის პროდუქტების დაგროვების შედეგად. ვულკანური კონუსის წვერზე ხშირად კრატერია, ფერდობებზე განლაგებულია პარაზიტული კონუსები და ღია ნაპრალები, საიდანაც ლავა ინთხევა. ნაპრალებში ლავის გაცივების შედეგად წარმოიქმნება დაიკი, რომლებიც აძლიერებენ ნაგებობას.

ჩვეულებრივ ვულკანური კონუსის მწვერვალზე განლაგებულია კრატერი. ნატეხი მასალები (წიდა, ფერფლი და სხვ.), რომლებიც გროვდებიან ნაპრალების გასწვრივ, წარმოქმნიან კონუსს, რომლის ფერდობების სიმტკიცე სწორედ ამ ნატეხების ზომით არის განსაზღვრული. თხელი მასალა ქმნის ფერდობებს, რომელთა დახრილობა 40° და მეტია. მეტად დამახასიათებელი ფორმები გააჩნიათ შლაკურ ვულკანებს, რომლებიც წარმოადგენენ წაკვეთილ კონუსს, მწვერვალზე არსებული კრატერებითა და ფერდობთა დახრილობით 30°-იდან 35°-მდე. ამდაგვარი ვულკანური კონუსების ზრდის ტემპი მნიშვნელოვანია.

ვულკანური კონუსის მაღალი ზრდის ტემპი ახასიათებდა ვულკან პარიკუტინს, რომელიც 1952 წლამდე მოქმედებდა. მსოფლიოს მსხვილი ვულკანების კონუსის უმეტესობა რთული აგებულებისაა და შედგება ფერფლისა და შლაკური ფენებისაგან. მსხვილი ვულკანური კონუსების ფერდობებს ხშირად ბარანკოსების კვალი ემჩნევა.

საქართველოში ვულკანური კონუსები გარგად ჩანს ჯავახეთის ზეგანსა და ყელის მაღალმთიან ზეგანზე. გამოსარჩევია თავკვეთილის, შავნაბადას, დასავლეთი ქოროღლის, ნარვანხოხისა და სხვ. ვულკანური კონუსები.

ზოგიერთი ვულკანური კონუსი წესიერად არის შენახული, ზოგი დარღვეულია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* წიდური კონუსები 
* ვულკანური კონუსი 

## ლიტერატურა 
* Геологический словарь: в 2-х томах. — М.: Недра. 1978

კატეგორია:ვულკანოლოგია
იზობათები

**იზობათები** () — წყალსატევების სიღრმეთა იზოხაზები. ზღვებზე, რომლებმაც მოქცევა არ იცის, სიღრმის ათვლა იწება ზღვის საშუალო დონიდან, რომლებმაც იცის მოქცევა  — უდიდესი (სიზიგიური) მიქცევის უდაბლესი დონიდან, ტბებსა და მდინარეებზე  — ფუტშტოკის ან რეპერის პირობითი ნულიდან. იზობათები წარმოადგენს გეოგრაფიულ რუკაზე ან გეგმაზე არსებულ იზოხაზებს, რომელიც აერთებს წყალსატევის ერთნაირი სიღრმეების წერტილებს.  

## იხილეთ აგრეთვე 
* იზოხაზები

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ტოპოგრაფია
იზოჰიფსები

მინი|230პქ|იზოჰიფსების სტანდარტული რუკა 
**იზოჰიფსები** ( – თანაბარი და  – სიმაღლე) — იზოხაზების ერთ-ერთი სახეობა, რომელიც წარმოადგენს კვეთის სიმაღლის ჯერადი ნიშნულების მქონე ხაზებს. იზოჰიფსების საშუალებით გამოისახება ადგილის რელიეფი. იზოჰიფსები შეიმუშავა ინგლისელმა მათემატიკოსმა ჩარლზ ჰატონმა 1774 წელს. 

## იხილეთ აგრეთვე 
* იზოხაზები

## ლიტერატურა 
კატეგორია:კარტოგრაფია
კატეგორია:ტოპოგრაფია
შკოციანის მღვიმეები

**შკოციანის მღვიმეები** — მღვიმეთა სისტემა სლოვენიაში, კარსტის პლატოზე. მათი განსაკუთრებული მნიშვნელობის გამო, 1986 წლიდან ისინი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში. საერთაშორისო სამეცნიერო წრეებმა აღიარეს მღვიმეების ავტორიტეტი და მათი, როგორც მთელი პლანეტის ერთ-ერთი ბუნებრივი საგანძურის მნიშვნელობა. მსოფლიო მღვიმეებს შორის მნიშვნელობის მხრივ დგას რა პირველ ადგილზე, შკოციანის მღვიმეები სლოვენიის კარსტულ რეგიონთან ერთად წარმოადგენს უნიკალურ მიწისქვეშა ფენომენს. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, სლოვენიის რესპუბლიკამ მღვიმეების დაცვა თვითონ დაიწყო, ამ მიზნით დაარსდა შკოციანის მღვიმეების რეგიონული პარკი.

## შკოციანის მღვიმეები – იუნესკოს ძეგლი 
*ერთ-ერთი უდიდესი, ცნობილი მიწისქევშა კანიონები მსოფლიოში.
*ბუნების მშვენიერების მაგალითი დიდი ესთეტიკური ღირებულებით.
*განსაკუთრებული მიკროკლიმატური პირობების გამო, განვითარებულის სპეციალური ეკოსისტემა.
*ამ ტერიტორიას გააჩნია უდიდესი კულტურული და ისტორიული მნიშვნელობა იქიდან გამომდინარე, რომ ის დასახლებულია ჯერ კიდევ პრეისტორიული ხანიდან.
*კონტაქტური კარსტის ტიპური მაგალითი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში 
*შკოციანის მღვიმეების რეგიონული პარკის ოფიციალური ვებ-გვერდი
*Škocjan Caves - UNESCO World Heritage Centre listing
*Photos of Škocjan Caves 
*Škocjan Caves at Slovenia Landmarks

კატეგორია:სლოვენიის მღვიმეები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სლოვენიაში
კატეგორია:მღვიმეები ანბანის მიხედვით
თავკვეთილი

**თავკვეთილი** — ვულკანური მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ახალქალაქისა და ბორჯომის მუნიციპალიტეტების, ასევე ქვემო ქართლის მხარის წალკის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვრებზე. 

მდებარეობს სამსრის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში. აქვს წაკვეთილი კონუსის ფორმა. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2583 მ. აგებულია ახალგაზრდა ანდეზიტური და ანდეზიტ-დაციტური ლავებით. თავკვეთილის კალთები ქვემოთ შემოსილია სუბალპური მდელოებით, ზემოთ — ალპური მდელოებით. მთაზე აქა-იქ არის კარკალი და პატარა ტბა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის მთები
კატეგორია:საქართველოს ვულკანები
მყინვარული ნაკაწრი

[მინი|მყინვარული ნაკაწრი [რეინირი|რეინირზე]]
მინი|მყინვარული ნაკაწრი ალპებში
**მყინვარული ნაკაწრი** — მყინვარისა და მასში შეყინული მორენული მასალის გადაადგილების შედეგად ქანის ზედაპირზე დარჩენილი კვალი — ღარები, ნაკაწრები, რომელთა მიმართულება მყინვარის მოძრაობის თანხვედრილია. მყინვარული ნაკაწრი საიმედოდ მიუთითებს გამყინვარების განვითარებაზე, თუმცა მისი უქონლობა თავისთავად არ გამორიცხავს მყინვარის არარსებობას. 

ანტარქტიდის მკვლევრებმა გაარკვიეს, რომ მყინვარული ნაკაწრი ხანმოკლე წარმონაქმნია. ინტენსიური ფიზიკური გამოფიტვის შედეგად იგი შეიძლება მალევე გაქრეს. 

მყინვარული ნაკაწრი მყინვარის საფუძველში მოძრავი ნატეხი ქანებითაა დატანიებული. ნატეხის ზომაზეა დამოკიდებული ნაკაწრის სიღრმე, მაგრამ უფრო ხშირად 1–2 მმ-ისაა, ძალიან ვიწრო ნაღარი შეიძლება მოპრიალებაშიც გადავიდეს. ზედაპირული ნაკაწრები და მოპრიალებები საკმაოდ ხშირად გვხვდება გამყინვარების არეებში. ისინი (ტილიტებთან და სხვა მყინვარულ დანალექებთან) დედამიწის ძველი გამყინვარების მთავარ მტკიცებულებას წარმოადგენენ. 

მყინვარული ნაკაწრი შეიძლება გადავიდეს მყინვარულ ნაღარში, რომელიც როგორც ჩანს, წარმოიქმნება მსხვილი ნატეხების მიერ ცალკეული ნაკაწრების გაფართოების შედეგად. ნაკაწრის ზომები დამოკიდებულია მყინვარის საგების ქანების ლითოლოგიაზეც. ყველაზე წვრილი ნაკაწრები ჩვეულებრივ, მხოლოდ წვრილმარცვლოვან და რბილ ქანებზე შეიმჩნევა, მაშინ როდესაც უფრო ღრმა იარები ძირითადად მტკიცე ქანებზეა წარმოდგენილი. ნაკაწრების დიდი წილი წარმოქმნილია მყინვარების კიდურ ზონებში. 

ნაკაწრები განლაგებულია ყინულის მოძრაობის პარალელურად და ემსახურება მოძრაობის მიმართულების აღდგენას. ამას მხარს უჭერს ნაკაწრების ასიმეტრია, რომლის დისტალური ბოლო რიგ შემთხვევაში წვეტიანია, ხოლო პროქსიმალური — ბლაგვი.  

## სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია
დავით ჩუბინაშვილი

**დავით იესეს ძე ჩუბინაშვილი** (; დ. 26 სექტემბერი, 1814 — გ. 5 ივნისი, 1891) — ქართველი ლექსიკოგრაფი, ენათმეცნიერი და ქართული ლიტერატურათმცოდნე. 1839 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლური სიტყვიერების ფაკულტეტი. 1844 წლიდან ასწავლიდა ქართულ ენას ამავე უნივერსისტეტში. 1855-71 წლებში ახლად დაარსებული ქართული ენისა და სიტყვიერების კათედრის გამგე და პროფესორი იყო; 1860 წლიდან რუსეთის გეოგრაფიული, ხოლო 1869 წლიდან საიმპერატორო არქეოლოგიური საზოგადოების წევრი და ფილოლოგიის საზოგადოების საპატიო წევრი. იყო აგრეთვე „ქართველთა შორის წერა–კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ წევრი. თანამშრომლობდა ქართულ („ივერია“, „დროება“) და რუსულ პრესაში.

## გამოქვეყნებული ნაშრომები 
ჩუბინაშვილმა 1840 წელს გამოსცა ქართულ-რუსულ-ფრანგული ლექსიკონი, 1846 წელს კი − რუსულ-ქართული ლექსიკონი, რომელსაც წაუმძღვარა ქართული ენის გრამატიკის ნარკვევი, 1855 წელს რუსულ ენაზე გამოაქვეყნა „მოკლე ქართული გრამატიკა“, რომელშიც ძირითადად მოცემულია ახალი ქართული ენის ანალიზი; 1887-91 წლებში გამოსცა ქართულ-რუსული ლექსიკონი. 

ჩუბინაშვილმა დიდი შრომა გასწია ძველი ქართული მწერლობის ძეგლთა შესწავლა-გამოცემაში. მონაწილეობდა ვეფხისტყაოსნის 1841 წლის გამოცემაში, დაურთო ლექსიკონი. 1842 წელს გამოაქვეყნა მნიშვნელოვანი რუსთველოლოგიური კვლევა – „ქართული პოემის ვეფხისტყაოსნის შესახებ“. მკვლევარმა იმდროინდელი საქართველოს საზოგადოებრივ–პოლიტიკური და კულტურული მდგომარეობის მეცნიერული დახასიათების საფუძველზე დაასაბუთა ვეფხისტყაოსნის შექმნისა და საერო მწერლობის  დიდი აღმავლობის ისტორიული კანონზომიერება. მას წვლილი მიუძღვის ი. ბარტდინსკის  მიერ პოემის პოეტური თარგმნის მომზადებაში (1845). ჩუბინიშვილმა შეადგინა ქართული ლიტერატურის ქრესტომათია (პეტერბურგი, ნაწ. I, II, 1846;1860-63).

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* დავით ჩუბინაშვილის ბიოგრაფია

კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტის სტუდენტები
კატეგორია:ქართველი ქართველოლოგები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
კატეგორია:ქართველი ლექსიკოგრაფები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
იზოთერმები

thumb|220px|იზოთერმები
**იზოთერმები** (ბერძნ. isos – ტოლი, ერთნაირი და thermē – სითბო) — ჰაერის, წყლის, ნიადაგისა და სხვ. ტემპერატურის იზოხაზები. მეტწილად ადგენენ ჰაერის საშუალო მრავალწლიურ თვიური ტემპერატურის, ნებისმიერი პერიოდის საშუალო ტემპერატურის ან გარკვეული მომენტის ტემპერატურის იზოთერმების რუკას.

იზოთერმების გატარებისას სიმაღლის გავლენის გამოსარიცხად ტემპერატურის მნიშვნელობები დაჰყავთ ზღვის დონეზე (ვარაუდობენ, რომ სიმაღლის ზრდისას ყოველ 100 მ-ზე ჰაერის ტემპერატურა საშუალოდ 0,6°C-ით ეცემა).

## იხილეთ აგრეთვე 
* იზოხაზები

## ლიტერატურა 
კატეგორია:მეტეოროლოგია
ლვივის ისტორიული ცენტრი

**ძველი ქალაქი ლვივი** (უკრაინ. Старе Місто Львова) — დასავლეთ უკრაინის ქალაქ ლვივის ისტორიული ცენტრი, რომელიც 1975 წლიდან გამოცხადებულია სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურულ ნაკრძალად.

1998 წელს, ლვივის ისტორიული ცენტრი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. იუნესკო მისი შერჩევისთვის შემდეგი კრიტერიუმები გამოიყენა:
***კრიტერიუმი ii:** მის ურბანულ დაგეგმარებასა და არქიტექტურაში, ლვივი აღმოსავლეთ ევროპული, გერმანული და იტალიური არქიტექტურისა და ხელოვნების ნარევის თვალსაჩინო ნიმუშია. 
***კრიტერიუმი v:** ლვივის პოლიტიკურმა და კომერციულმა როლმა მრავალი ეთნიკური ჯგუფი მიიზიდა განსხვავებული რელიგიური და კულტურული ტრადიციებით, რომლებმაც დღემდე დამოუკიდებლად, განცალკევებული გაერთიანება შექმნეს, რომელიც დღესაც ცხადად ჩანს ქალაქის ვიზუალურ სახეში.

ლვივის ისტორიული ცენტრის ანსამბლები 120 ჰა-ს მოიცავს, მათ შორისაა ძველი რუსული და შუა საუკუნეების ნაწილები, ასევე, წმინდა გიორგის საკათედრო ტაძარი წმინდა გიორგის ბორცვზე.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ევროპაში

## რესურსები ინტერნეტში
*  Description at the website of the Institute of History of the NANU
* Mayor of Lviv Sadovy wants the sanctuary to be discontinued (ZIK May 17, 2010)
* The city council is unaware of the sanctuary (ZIK February 1, 2011) 
* Information on a book about the sanctuary published in 1979 
* Illustrated map of the city 
* Description of the World Heritage site

## სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უკრაინაში
ისტორიული ცენტრი
არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობა

**არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობა** — იუნესკოს კონცეფცია, რომლის შესახებ წინადადება წამოაყენეს XX საუკუნის 90-იან წლებში, მსოფლიო მემკვიდრეობის სიის ანალოგიურად. 2003 წელს იუნესკომ მიიღო არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის კონვენცია. 

არამატერიალურ კულტურულ მემკვიდრეობად მიიჩნიეს ზეპირი გადმოცემები, ტრადიციული მუსიკა, ცეკვა, რიტუალები, ფესტივალები და ხალხური რეწვა.

## იხილეთ აგრეთვე
*იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სია

## რესურსები რესურსები 
*Definitions of Intangible Cultural Heritage as of States, IGOs and NGOs in 2001
*Official website of the Convention for the Safeguarding of Intangible Cultural Heritage
*Full text of the Convention
*Intangible Cultural Heritage website for Newfoundland and Labrador

კატეგორია:იუნესკო
აკრანესი

**აკრანესი** () — საპორტო ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ისლანდიაში, განთავსებულია ქვეყნის დასავლეთ სანაპიროზე, რეიკიავიკიდან 20 კილომეტრის დაშორებით. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 6000 ადამიანს. აკრანესი მთავარი სათევზაო ნავსადგურია.

პირველი დასახლება თანამედროვე აკრანესის ტერიტორიაზე შექმნეს ირლანდიიდან გადასახლებულებმა 880 წელს. XVII საუკუნეში აქ წარმოიშვა მეთევზეების დასახლება. ქალაქის სტატუსს ატარებს 1942 წლიდან. ინტენსიური განვითარება დაიწყო XX საუკუნის 50-ანი წლიდან, როდესაც აქ აშენდა ისლანდიაში ერთადერთი ცემენტის საწარმო. 1998 წელს აშენდა ალუმინის მდნობელი საწარმო. ასევე ქალაქში არსებობს ფეროშენადნობთა ქარხანა, ჰესი და გემთმშენებელი ქარხნა.

1998 წელს გაიხსნა წყლისქვეშა გვირაბი (სიგრძე 6 კილომეტრი ხოლო სიღრმე 165 მეტრი), რომელიც 60 კილომეტრით ამცირებს მანძილს აკრანესიდან დედაქალაქამდე.

ქალაქში არსებობს რამდენიმე მუზეუმი-ეროვნული ეთნოგრაფიული მუზეუმი (ღია ცის ქვეშ), ქვის მუზეუმი და სპორტის მუზეუმი. ეკლესია, რომელიც აშენებულია 1896 წელს. სურათების გალერეა.

## გალერეა 

image:Hafen von Akranes.jpg|აკრანესის პორტი
image:Akranes 16.05.2008 16-43-38.jpg|აკრანესი

## იხილეთ აგრეთვე 
* ისლანდიის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური ვებ გვერდი
* ადგილობრივი მუზეუმი
* ინფორმაცია აკრანესის შესახებ

კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
კატეგორია:ისლანდიის მუნიციპალიტეტები
ვოგარი

**ვოგარი** — სათემო და ქალაქი ისლანდიაში.

ვოგარის სათემო მდებარეობს ისლანდიის სამხრეთ დასავლეთ ნაწილში, სუდურნესის რეგიონში, რეიკიანესის ნახევარკუნძულიდან ჩრდილოეთით. სათემოს ფართობი შეადგენს 7,42 კმ², მოსახლეობა 1225 ადამიანი, აქედან 1131 ცხოვრობს ქალაქ ვოგარში.

ქალაქი ვოგარი დედაქალაქიდან 30 კილომეტრითაა დაშორებული. ქალაქის მცხოვრებლების ძირითადი საქმიანობა საუკუნეების განმავლობაში იყო თევზაობა. ქალაქის მოსახლეობა თანდათანობით იზრდება დედაქალაქის მიმდებარე რეგიონებიდან ჩამოსახლებულთა მეშვეობით.

## იხილეთ აგრეთვე
*ისლანდიის ქალაქების სია

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური ვებ გვერდი

კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
კატეგორია:ისლანდიის მუნიციპალიტეტები
პოვიატი

**პოვიატი** — მეორე დონის თვითმმართველობის ერთეული  პოლონეთში. ის აერთიანებს პირველად თვითმმართველ ერთეულებს გმინას. საშუალოდ, ერთ პოვიატში 5-დან 15-მდე გმინა შედის. რამდენიმე პოვიატი ერთიანდება სავოევოდოში.

ამჟამად პოლონეთში 380 (66 საქალაქო და 314 სასოფლო) პოვიატია. პოვიატს მართავს წარმომადგენლობითი ორგანო - პოვიატის რადა. რადა აირჩევა პირდაპირი წესით 4 წლის ვადით. რადა საკუთარი შემადგენლობიდან ირჩევს აღმასრულებელ კომიტეტს და მის მეთაურს სტაროსტას.

## რესურსები ინტერნეტში
*პოლონეთის პოვიატების ასოციაცია