open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ერლანგერის გაზელი

**ერლანგერის გაზელი** ან **ნოიმანის გაზელი** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახისა. მცირე ზომის, მუქი ფერის გაზელია მსუქანი ტანითა და მოკლე ფეხებით. გავრცელებულია საუდის არაბეთიდან იემენამდე.

განიხილება როგორც გადაშენების საფრთხეში მყოფი სახეობა, თუმცა არ მოიპოვება უახლესი ინფორმაცია მის პოპულაციაზე ველურ ბუნებაში. ზოგიერთი წყარო მას განიხილავს როგორც ჩვეულებრივი გაზელის (*Gazella gazella*) ქვესახეობას.

## სქოლიო 
კატეგორია:გაზელი
საუდის გაზელი

**საუდის გაზელი** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახისა. დღეისათვის გადაშენებული სახეობაა, რომელიც გავრცელებული იყო არაბეთის ნახევარკუნძულზე. გადაშენების მიზეზი გახდა ადამიანთა მხრიდან მასზე ნადირობა. გადაშენებულად გამოცხადდა 2008 წელს, მაგრამ სავარაუდოდ, ეს უფრო ადრე მოხდა.

ბინადრობდა აკაციით მდიდარ ხრეშიან და ქვიშიან ველებზე ჩრდილოეთ და დასავლეთ არაბეთის ნახევარკუნძულზე, ქუვეითიდან იემენამდე. აღრიცხვათა უმრავლესობა დასავლეთ საუდის არაბეთიდან მოდის. ცხოვრობდა მარტო ან ჯგუფებად, რომელშიც 20-ზე მეტი წევრი იყო გაერთიანებული.

სახეობა ყოველთვის იშვიათი იყო და გადაჭარბებული ნადირობის გამო ნელ-ნელა მცირდებოდა; იგი რამდენიმე წლის განმავლობაში არ შეუმჩნევიათ ველურ ბუნებაში და ამიტომ, 1980 წელს ველურ ბუნებაში გადაშენებულად გამოაცხადეს. ანალიზებმა აჩვენა, რომ ტყვეობაში მყოფ საუდის გაზელებად მიჩნეულ ინდივიდთა შორის ან საერთოდ სხვა სახეობები, ანდა ჰიბრიდები იყო. იყო მცდელობები, რომ მოეძიათ სუფთა საუდის გაზელები ველურ ბუნებაში, თუმცა ამას შედეგი არ გამოუღია და 2008 წელს ოფიციალურად გამოცხადდა გადაშენებულ სახეობად.

## სქოლიო 
კატეგორია:გაზელი
კოსოვო-ლიეტუვის ურთიერთობები

**კოსოვო-ლიეტუვის ურთიერთობები** — ურთიერთობები კოსოვოსა და ლიეტუვას სახელმწიფოებს შორის. ქვეყნებს შორის ურთიერთობა დაიწყო 2008 წლის 17 თებერვალს, ხოლო 2008 წლის 6 მაისს ლიეტუვამ სცნო კოსოვოს დამოუკიდებლობა. 16 ივლისს დაიწყო დიპლომატიური ურთიერთობები ქვეყნებს შორის.

## სამხედრო 
2009 წლის მონაცემებითმ ლიეტუვას გაგზავნილი ჰყავს 36 მემომარი კოსოვოს რესპუბლიკაში. 30 ნოემბერს ქვეყნებს შორის დაიდო შეთანხმება, რომლის მიხედვითაც ნატო დაიცავდა კოსოვოს დამოუკიდებლობას.

2009 წლის 30 ნოემბერს კოსოვომ და ლიეტუვამ გააძლიერეს ურთიერთობები, მას შემდეგ, რაც ლიეტუვის თავდაცვის მინისტრი სამი დღით ეწვია კოსოვოს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კოსოვოს საგარეო ურთიერთობები 
* ლიეტუვის საგარეო ურთიერთობები

## სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუვის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:კოსოვოს საგარეო ურთიერთობები
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ანბანის მიხედვით
ჰეიგლინის გაზელი

**ჰეიგლინის გაზელი** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახისა. გავრცელებულია ნილოსის აღმოსავლეთით, სუდანში, ერიტრეასა და ეთიოპიაში.

## ტაქსონომია 
ჰეიგლინის გაზელის ტაქსონომიის შესახებ მცირე კონსენსუსი არსებობს. ზოგიერთი ავტორი მას წითელშუბლა გაზელის ქვესახეობად განიხილავს, ზოგიერთი კი — ცალკე სახეობად.

## სქოლიო 
კატეგორია:სამფერა გაზელი
პორტუ-დი-მოსი

**პორტუ-დი-მოსი** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 15 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშუ-ამაზონასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალმერინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 956 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.95 კმ²-ზე. ფართობი 17 423.017 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პარა
* ბრაზილიის შტატები

კატეგორია:პარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვახტანგ გოგოლაშვილი

**ვახტანგ მანუელის ძე გოგოლაშვილი** (დ. 27 აპრილი, 1932, სოფ. კურსები, ახლანდ. ტყიბულის მუნიციპალიტეტი — გ. 19 ივლისი, 2011, თბილისი) — ქართველი მწერალი, საქართველოს დამსახურებული დამსახურებული მოღვაწე (1989). 

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი 1955 წელს. 1962–2006 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო ფილარმონიის საესტრადო-სალიტერატურო სამმართველოს უფროსი. ავტორია ლექსების რამდენიმე კრებულისა: „მახსენდება მშობლიური სკოლა“ (1957), „ჟუჟუნა წვიმა მოვიდა“ (1961), „გემბანიდან დანახული სანაპირო“ (1978). მის ლექსებზე შექმნილია პოპულარული ქართული სიმღერები: „დადუმებულხარ, ჩემო აპრილო“, „პატარა ქალბატონო“, „მოგონება“, „სიმღერა თბილისზე“ (კომპოზიტორები: სოსო ებრალიძე, რუსუდან სებისკვერაძე, ოთარ თევდორაძე, ნოდარ გიგაური). 

პროზაული ნაწარმოებებიდან განსაკუთრებული წარმატება ხვდა მოთხრობების კრებულს „იქ, სადაც ლურჯი მთებია“ (1958), რომელიც ითარგმნა რუსულ, უკრაინულ, ლიტვურ, სომხურ და თურქულ ენებზე. აქვს მოთხრობათა კრებულები: „მუშკეტერის სიკვდილი“ (1976), „ჭინკების ბრიგადა“ (1991) და სხვ. მისი ნაწარმოები „წეროები“ 1961 წელს დაიდგა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა დრამატულ თეატრში, 1962 წელს — მოსკოვის, ლენინგრადის, კიევის, ერევნის, ოდესის, ეკატერინბურგის თეატრებში. ავტორია მონოგრაფიებისა: „ჯანო ბაგრატიონი“ (1982), „ვასო გოძიაშვილი და ქართული ესტრადა“ (1982), „ნიკოლოზ მოსეშვილი“ (1984), „ფილარმონიის ისტორიის ნარკვევები“ (1989), «დიდი ანსამბლი „ერისიონი“» (2008) და სხვ. გოგოლაშვილი ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობასაც. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998). 

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:გოგოლაშვილები
რომის ხელშეკრულება (1957)

**რომის 1957 წლის ხელშეკრულება** — საერთაშორისო ხელშეკრულება, რომლის მთავარი მიზანი ევროპის ერთიანი ბაზრის შექმნა იყო. თავდაპირველად ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს ბელგიამ, გერმანიამ, იტალიამ, ლუქსემბურგმა, ნიდერლანდებმა და საფრანგეთმა. ამავე დღეს რომში ხელი მოეწერა მეორე ხელშეკრულებას ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანების შესახებ.

რომის ხელშეკრულების საფუძველზე ჩამოყალიბდა ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობა. შეთანხმების მიხედვით, მოიხსნა ბარიერები საგარეო ვაჭრობისთვის, საქონლის (რაც საბაჟო კავშირის შექმნას ნიშნავდა), პირთა და ასევე მომსახურებისა და კაპიტალის თავისუფალი გადაადგილებისთვის ეკონომიკური გაერთიანების წევრ სახელმწიფოებს შორის.

## რესურსები ინტერნეტში
* რომის ხელშეკრულებები
*Treaty establishing the European Economic Community (Rome, 25 March 1957)
* Treaty of Rome (EEC) 

კატეგორია:ევროპის კავშირი
სპრინგბოკი (გვარი)

**სპრინგბოკი** () — წყვილჩლიქოსანთა გვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს ერთ თანამედროვე და სამ ამომწყდარ სახეობას:
* *Antidorcas marsupialis*
*  *Antidorcas australis* — გადაშენდა 7000 წლის წინ;
*  *Antidorcas bondi* — გადაშენდა 7000 წლის წინ;
*  *Antidorcas recki* — ბინადრობდა პლიოცენში.

## სქოლიო 
*
სეიდლარი (40° 07' ჩ. გ. 47° 51' ა. გ.)

**სეიდლარი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში.  
## რესურსები ინტერნეტში
*
 
 
 
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
ზურაბ ხარატიშვილი

**ზურაბ ხარატიშვილი** (დ.  14 ნოემბერი, 1967) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე 2010 წლის 15 იანვრიდან 2013 წლის 12 აგვისტომდე.

## რესურსები ინტერნეტში
* ზურაბ ხარატიშვილი — დეკლარაცია 

## სქოლიო
კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1967
თამარ ჟვანია

**თამარ ჟვანია** (დ.  2 მაისი, 1971) — ქართველი სოციოლოგი, საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე 2013 წლის 11 სექტემბრიდან 2021 წლის 1 ივლისამდე.

## ბიოგრაფია 
თამარ ჟვანია დაიბადა 1971 წლის 2 მაისს. მინიჭებული აქვს სოციოლოგიის მაგისტრის ხარისხი და არის თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციოლოგიის ფაკულტეტის დოქტორის ხარისხის კანდიდატი. თამარ ჟვანია არის დემოკრატიის განვითარებისა და კანონის უზენაესობის ცენტრის (CDDRL) დემოკრატიისა და განვითარების პროგრამის სტიპენდიატი (სტენფორდის უნივერსიტეტი, კალიფორნია, აშშ). მინიჭებული აქვს დემოკრატიის მმართველობისა და არჩევნების სფეროში რესურსების განვითარების პროგრამის (BRIDGE) სრული ფასილიტატორის სერტიფიკატი.

საჯარო სამსახურში კარიერული საქმიანობის დაწყებამდე თამარ ჟვანია საქართველოში გაეროს განვითარების პროგრამის (UNDP) პროექტის მენეჯერი იყო, სადაც ევროკავშირის პროექტების ფარგლებში შექმნა და დანერგა საარჩევნო გარემოს განვითარებაზე ორიენტირებული პროგრამები სამოქალაქო ცნობიერების ამაღლების, პოლიტიკის განვითარებისა და ინსტიტუციური გაძლიერების მიმართულებებით.

თამარ ჟვანია ხელმძღვანელობდა არასამთავრობო ორგანიზაციას „სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოება” (ISFED). 2011-2012 წლებში იყო ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის პროგრამის უფროსი მენეჯერი ნიგერიაში, მანამდე კი — NDI-ის საარჩევნო კონსულტანტი ბანგლადეშში.

2013 წლის 11 სექტემბრიდან 2021 წლის 1 ივლისამდე იყო საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე.

## რესურსები ინტერნეტში
* თამარ ჟვანია — ბიოგრაფია 

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი სოციოლოგები
კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1971
თამარ
ხუან გუაიდო

**ხუან ხერარდო გუაიდო მარკესი** (; დ. 28 ივლისი, 1983, ლა-გუაირა, ვენესუელა) — ვენესუელელი ინჟინერი და პოლიტიკოსი, ვენესუელის ეროვნული ასამბლეის თავმჯდომარე 2019 წლის 5 იანვრიდან. პარტია „ხალხის ნების“ წევრი. ვარგასის შტატის ფედერალური დეპუტატი 2016 წლიდან.

2019 წლის 11 იანვარს ეროვნული ასამბლეის მიერ დაინიშნა ვენესუელის დროებით პრეზიდენტად.

## ბიოგრაფია 
2000 წელს მიიღო დიპლომი საშუალო განათლების დასრულების შესახებ. 2007 წელს მიიღო სამრეწველო ინჟინრის დიპლომი ანდერს ბელიოს კათოლიკურ უნივერსიტეტში. სწავლა განაგრძო ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტში.

მონაწილეობას იღებდა სტუდენტურ პოლიტიკურ მოძრაობებში. სხვა პოლიტიკურ მოღვაწეებთან ერთად, 2009 წელს გუაიდომ დააფუძნა პოლიტიკური პარტია „ხალხის სურვილი“.

2010 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე აირჩიეს ალტერნატიულ ფედერალურ დეპუტატად, 2015 წლის არჩევნებზე მიღებული შედეგით კი ეროვნულ ასამბლეაში შევიდა.

2019 წლის 13 იანვარს SEBIN-ის სპეცსამსახურებმა დააკავეს, მაგრამ მალევე გაათავისუფლეს.

ჰყავს ცოლი და 1 ქალიშვილი.

## საქართველოს პოზიცია
2019 წლის 24 იანვარს საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ვენესუელას დროებით პრეზიდენტად ხუან გუაიდო აღიარა. მოგვიანებით, ამერიკის შეერთებულ შტატებში ვენესუელის ახალმა წარმომადგენელმა, გუსტავო ტარემ,  ტელეკომპანია რუსთავი 2-თან ექსკლუზიურ ინტერვიუში დააფიქსირა გუაიდოს მთავრობის პოზიცია აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის ოკუპაციის აღიარებასთან დაკავშირებით. წარმომადგენლის განცხადებით, ხუან გუაიდო მზად არის, აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის დამოუკიდებლობის აღიარება გააუქმოს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Asamblea Nacional 

## სქოლიო 
კატეგორია:ვენესუელელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1983
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დიმიტრი ქიტოშვილი

**დიმიტრი ქიტოშვილი** — საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე 2004 წლის აპრილიდან 2004 წლის ივნისამდე.

## რესურსები ინტერნეტში
* დიმიტრი ქიტოშვილი — დეკლარაცია 

## სქოლიო
კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები
ლევან თარხნიშვილი

**ლევან თარხნიშვილი** (დ.  1 სექტემბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი, სოციოლოგი, საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე 2007-2010 წლებში.

## ბიოგრაფია
1992 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი   სატყეო მეურნეობის ფაკულტეტი და ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტი სოციოლოგის კვალიფიკაციით. 1987-2012 წლებში მუშაობდა საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტში; 1993-1999 წლებში ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში; 1995-1997 წლებში იყო UNDP და საქართველოს მთავრობის პროგრამა „რეფორმების მხარდამჭერი ჯგუფის“ უფროსი კონსულტანტი; 1997-1999 წლებში CASE-POLAND-ის მრჩეველი; 1999-2002 წლებში ევრაზიის ფონდის სამხრეთ კავკასიის თანამშრომლობის პროგრამის კორდინატორი; 2002-2007 წლებში კავკასიის კვლევების რესურსცენტრის დირექტორი; 2005-2006 წლებში ილია ჭავჭავაძის სახელობის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უფროსი მასწავლებელი; 2005-2013 წლებში მუშაობდა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოქტურანტურაში; 2005-2007 წლებში იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლის სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარე; 2006-2009 წლებში ილია ჭავჭავაძის სახელობის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასისტენტი პროფესორი; 2009-2013 წლებში ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასისტენტი პროფესორი; 2010-2012 წლებში მუშაობდა საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში პრეზიდენტის მრჩევლად; 2013 წლიდან ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორია.   2015-2016 წლებში იყო  საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1971
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ლევან
ალექსანდრე ღონღაძე

**ზურაბ ნონიკაშვილი** — საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი 2007 წლის ოქტომბრიდან, თანამდებობაზე ლევან თარხნიშვილის დანიშვნამდე.

## რესურსები ინტერნეტში
* ალექსანდრე ღონღაძე — დეკლარაცია 

## სქოლიო
კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები
გურამ ჩალაგაშვილი

**ზურაბ ხარატიშვილი** (დ.  17 ოქტომბერი, 1977) — საქართველოს ცენტრალური საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარე 2006 წლის თებერვლიდან 2007 წლის ოქტომბრამდე.

## რესურსები ინტერნეტში
* გურამ ჩალაგაშვილი — დეკლარაცია

## სქოლიო
კატეგორია:ცესკოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1977
ალმერინი (ბრაზილია)

**ალმერინი (ბრაზილია)** () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 408 მეტრზე. მიეკუთვნება ბაიშუ-ამაზონასის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალმერინის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 33 614 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.46 კმ²-ზე. ფართობი 72 954 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პარა
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:პარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ორონგო (გვარი)

**ორონგო** () — წყვილჩლიქოსან ძუძუმწოვართა გვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — Pantholops hodgsonii, რომელიც გავრცელებულია ტიბეტსა და ლადაქში. ლათინური სახელი უწოდა ინგლისელმა ეთნოლოგმა და ნატურალისტმა, ბრაიან ჰოფტონ ჰოჯსონმა 1834 წელს.

ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, გვარი შედის თხისებრთა (Caprinae) ქვეოჯახში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/15967/0 
* http://www.bucknell.edu/msw3/browse.asp?id=14200850 
* [ტიბეტური ანტილოპა (*Pantholops hodgsoni*) ](http://www.tibettravel.com/en/Animal-Protection/Tibetan-Antelope-(Pantholops-hodgsoni)-177.html) 

## სქოლიო 
*
კატეგორია:ძროხისებრნი
მონანიება (მრავალმნიშვნელოვანი)

**მონანიება** შეიძლება აღნიშნავდეს:
* მონანიება  — თენგიზ აბულაძის ფილმი 
*მონანიება  — 2007 წლის ფილმი
*მონანიება  — იენ მაკიუენის რომანი
ივერი (საკუთარი სახელი)

**ივერი** — საკუთარი სახელი. გამოხატავს ქართველთა ეთნონიმს. მომდინარეობს იბერიის სამეფოს გვიანდელი სახეცვლილი სახლწოდებიდან — ივერია (იბერი/ჰბერი/ივერი). შუა საუკუნეებში ბევრი ისტორიული წყარო და საკუთრივ ქართული წყაროები ქართველებს მოიხსენიებენ როგორც ივერიელები. შემდგომში ეს ტერმინი ფართოდ დამკვიდრდა XIX-XX საუკუნეებში მოღვაწე ცნობილ ქართველ მწერლებშიც. „ივერია“ როგორც საქართველო და ივერი როგორც ქართველი. როგორც მამაკაცის სახელი იგი ახალია, თუმცა უძველესი ფესვებიდან იღებს სათავეს. ამ სახელიდან წარმოსდგა ასევე საკუთარი გვარი — ივერი, რომელსაც ატარებს ცნობილი პრიმადონა თამარ ივერი. ამავე სახელიდან წარმოსდგა ასევე გვარი — ივერიელი, რაც უკავშირდება ცნობილ საეკლესიო მოღვაწეს ანთიმოზ ივერიელს, თუმცა მისი ახლადწარმოქმნის გამო ამ გვარის წარმომადგენლების რაოდენობა ჯერჯერობით ძალიან მცირეა.

## სქოლიო
კატეგორია:მამაკაცის სახელები
არჩილ კიკნაძე (ფეხბურთელი)

**არჩილ კიკნაძე** (დ. 16 მარტი, 1915, ჩხერი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 27 ივნისი, 1967, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის და მცველის პოზიციაზე. 1937–1949 წლებში იცავდა თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ვიცე-ჩემპიონი (1940) და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (1946, 1947), საბჭოთა კავშირის თასის გათამაშების ფინალისტი (1946). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1948). 

## ბიოგრაფია 
არჩილ კიკნაძე 1915 წლის 16 მარტს, მაშინდელი ქუთაისის გუბერნიის და ამჟამინდელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩხერში დაიბადა. სწავლობდა თბილისის ინდუსტრიულ ტექნიკუმში, შემდეგ ამიერკავკასიის ინდუსტრიულ ინსტიტუტში. ფეხბურთის თამაში 14 წლის ასაკიდან დაიწყო. 

1961–1963 წლებში წვრთნიდა თბილისის „სინათლეს“. მისი ხელმძღვანელობით, საქართველოს ჭაბუკთა ნაკრების ფეხბურთელებმა 1950 და 1951 წლების სსრ კავშირის პირველობაზე გაიმარჯვეს, ხოლო თბილისის ახალგაზრდული საფეხბურთო სკოლის გუნდმა 1954 წლის საკავშირო ჩემპიონატზე პირველი ადგილი დაიკავა. ამონარიდი სტატიიდან: 

არჩილ კიკნაძეს დიდი ღვაწლი მიუძღვის მიხეილ მესხის, შოთა იამანიძის, ალექსანდრე და სერგო კოტრიკაძეების, თენგიზ მელაშვილის, დოდიკ ხუნდაძისა და სხვა ცნობილი ფეხბურთელების აღზრდასა და დაოსტატებაში. 1962 წელს მიენიჭა საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელის წოდება.

## მიღწევები 
### საკლუბო 
;  დინამო თბილისი
; საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი
* ვიცე-ჩემპიონი: 1940
* ბრინჯაოს პრიზიორი: 1946, 1947
; საბჭოთა კავშირის თასი
* ფინალისტი: 1946
### სამწვრთნელო 
;  საქართველოს სსრ ნაკრები
; 
* ვიცე-ჩემპიონი: 1956

## ფაქტები 
1956 წლის პირველ სექტემბერს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით საქართველოს სს რესპუბლიკაში ფიზიკური კულტურისა და სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და 1956 წლის სსრ კავშირის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის არჩილ სამუელის ძე კიკნაძე დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.

## ლიტერატურა 
* 
* 
* 

## ბიბლიოგრაფია 
* 
* 
* 

## პერიოდიკა 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1915
კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივნისი
კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
კატეგორია:შრომითი მამაცობისათვის მედლით დაჯილდოებულები
ავღანეთი-იაპონიის ურთიერთობები

**დიპლომატიური ურთიერთობები ავღანეთსა და იაპონიას შორის** ( ) დაიწყო 1931 წელს. 1971 წელს პრინცი აკიჰიტო და პრინცესა მიშიკო ეწვივნენ ავღანეთს. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ, 1979 წელს, იაპონიამ დახურა თავისი საელჩო ავღანეთში, მაგრამ 2002 წელს იაპონიის საელჩო კვლავ გაიხსნა ქაბულში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* იაპონიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო: იაპონიისა და ავღანეთის ურთიერთობები

კატეგორია:იაპონიის საგარეო ურთიერთობები
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ანბანის მიხედვით
ბეირა (ანტილოპა)

**ბეირა** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა.

ბეწვი უხეშია. სხეულის ზედა ნაწილი რუხი-წითურია, ხოლო ქვედა — ღია. თავი მოყვითალო-წითურია, თვალები გარშემოწირულია თეთრად. ყურები გრძელია, სიგრძით 15, სიგანით 7,5 სმ; მათი შიდა მხარე ღიაა. მამრებს აქვთ მოკლე, ვერტიკალური რქები, სიგრძით 7,5–10 სმ კუდი ფაფუკია. მოხდენილი ფეხები მოყვითალო-მოყავისფრო ფერისაა. სხეულის სიგრძეა 80–86 სმ, სიმაღლე მინდაოში 46–61 სმ, მასა 9–11 კგ.

გავრცელებულია ჩრდილოეთ სომალის, ჯიბუტისა და აღმოსავლეთ ეთიოპიის ქვიან ბორცვებსა და მშრალ პლატოებზე.

აქტიურია დილით და საღამოს, დღის შუა ნაწილში ჩვეულებრივ ისვენებს. ძალიან ფრთხილი ანტილოპაა; მგრძნობიარე ყურები ხელს უწყობს საფრთხის თავიდან აცილებას. შეშინებულს შეუძლია კლდიდან კლდეზე გადახტომა. კარგად არის შეგუებული ჰაბიტატთან; წყლის გარეშე დიდხანს ძლებს, სითხეს საკვებიდან (ბუჩქების ფოთლები, ბალახი) იღებს.

ცხოვრობენ წყვილებად ან მცირე ჯოგებად (რომელშიც მხოლოდ ერთი მამალია). მაკეობა 6 თვე გრძელდება.

მთავარი ბუნებრივი მტრები არიან: ლომი, ავაზა, აგრეთვე კარაკალი, აფთარი, ტურა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Description and Behaviour of the Beira Antelope
* ანტილოპა ბეირა ელ-ვაბრაში

## სქოლიო 
კატეგორია:ბეირა
ბავშვთა სახლი (პუშკინი)

**ბავშვთა სახლი** () — პავილიონი, მდებარეობს ქალაქ პუშკინში, ალექსანდრეს პარკში. შენობა აშენდა 1830 წელს არქიტექტორ ვ. მ. გორნოსტაევის მიერ.

სახლი აშენდა იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის შვილებისთვის. აღნიშნულ სახლს ჰქონდა ერთი მისაღები და ოთხი პატარა ოთახი. იმპერატორის შვილებს ჰქონდათ თავიანთი ოთახები, ისინი მოწყობილი იყო საბავშვო ავეჯით. შენობას გვერდზე მიშენებული ჰქონდა პატარა ხის სამზარეულო. ამ სახლში მოხვედრა შესაძლებელი იყო ნავით, რადგან მდებარეობდა კუნზულზე.

იმპერატორის შვილები აქ აღნიშნავდნენ დღესასწაულებს, თავიანთ მეგობრებთან ერთად.

სახლის წინ იდგა აღმზრდელის ძეგლი, კერძოდ კარლ მერდერის, ხოლო შენობის მარჯვნივ კი პოეტ ვასილი ჟუკოვსკის ძეგლი, სწორედ ის ასწავლიდა ბავშვებს რუსულ ენასა და ლიტერატურას. 

თავის ჩანაწერებში ცნობილი თავადის ქალი ოლგა წერს: „მერდერი იყო წარმოსაჩენი პედაგოგი, ყურადღებიანი, პატიოსანი. ბავშვები მას ძალიან უყვარდა. ჟუკოვსკი კი იყო სრულიად განსხვავებული ადამიანი, ის იყო პოეტი, დიდი კაცი, საოცარი სულის მატარებელი“. ბავშვები მერდერის მსგავსად მასაც უყვარდა. 

ამ დროისთვის ბავშვთა სახლი დახურულია. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ პედაგოგების ბიუსტები გაქრა. თუმცა იპოვეს ჟუკოვსკის ბიუსტი, რომელიც დღეს კამერონოვის გალერეაში ინახება, რაც შეეხება მერდერის ბიუსტს ის ჯერაც არაა ნაპოვნი.

## ლიტერატურა
* Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.

## რესურსები ინტერნეტში
* Александровский парк. Детский пруд и остров

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ბეირა (გვარი)

**ბეირა** () — წყვილჩლიქოსან ძუძუმწოვართა გვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ერთადერთ სახეობას — Dorcatragus megalotis, რომელიც გავრცელებულია სომალში, ჯიბუტსა და ეთიოპიაში. გვარს ლათინური სახელი თეოდორ ნოაკმა უწოდა 1894 წელს.

გვარი გაერთიანებულია ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახში.

## სქოლიო 
*
კატეგორია:ძროხისებრნი
ქალაქის რატუშა (პუშკინი)

**ქალაქის რატუშა** () — ქალაქ პუშკინში მდებარე ისტორიული შენობა. აშენდა 1862-1865 წლებში. რეკონსტრუქცია ჩაუტარა 1885 წელს. იგი შესულია ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტთა სიაში. აღნიშნული სახლი მდებარეობს ნაბერეჟნაიას ქუჩაზე. ამჟამად შენობაში განთავსებულია პუშკინის კულტურის სახლი.

## ისტორია
ქალაქის რატუშის მშენებლობა დასრულდა 1865 წლის ოქტომბერში. 1902 წელს კი ა. რ. ბახის პროექტის მიხედვით შენობა გაიზარდა: გაფართოვდა სახლი, კერძოდ რამდენიმე ოთახი, მათ შორის  მთავარი დარბაზი. 1918 წელს შენობაში განთავსებული თვითმმართველი ორგანო გააუქმეს და აქ განთავსდა  კულტურის სახლი. მეორე მსოფლიო ომის დროს შენობა დაზიანდა, მას შემდეგ კი ერთ-ერთი პირველი იყო ეს შენობა რომელსაც რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა ქალაქში. 1922 წლიდან 1936 წლამდე შენობაში ფუნქციონირებდა „მუსიკალური თეატრი“.

## არქიტექტურა
აღნიშნული შენობა სამსართულიანია. ქვედა სართულზე განთავსებულია სარდაფი. შიდა ინტერიერის კუთხით ახლოს დგას ადრეულ კლასიციზმთან, თუმცა ვხვდებით ასევე დეკორებს ბაროკოს სტილში. შენობაში განთავსებულია ორი დარბაზი: მთავარი და საკონფერენციო. გაფორმებულია ასევე ბიზანტიური სტილის თაღებითა და სვეტებით. დღეს იგი მაღალ დონეზეა კეთილმოწყობილი.

## ლიტერატურა
*Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
თინათინ გოგოლაშვილი

**თინათინ შალვას ასული გოგოლაშვილი** (დ. 23 მარტი, 1919, დაბა ხარაგაული, — 26 დეკემბერი, 2011, თბილისი) —  ქართველი პიანისტი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1961). 

## ბიოგრაფია
1938 წელს დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია (ანასტასია ვირსალაძის საფორტეპიანო კლასი). 1935 წლიდან იყო საქართველოს რადიოკომიტეტის, ხოლო 1938 წლიდან — საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის სოლისტი. 1957 წლიდან იყო თბილისის კონსერვატორიის, 1991 წლიდან კი — ხელოვნების აკადემიის პედაგოგი. გამართული აქვს 100-ზე მეტი კონცერტი; ასევე ეწეოდა საგასტროლო მოღვაწეობას. გარდა მსოფლიო კლასიკოსებისა, გოგოლაშვილი იყო მრავალი ქართველი კომპოზიტორის (ანდრია ბალანჩივაძის, ალექსი მაჭავარიანის, არჩილ კერესელიძის, ალექსანდრე შავერზაშვილის  და სხვ.) საფორტეპიანო ნაწარმოებთა პირველი შემსრულებელი.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:დაბადებული 1919
კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი
კატეგორია:ხარაგაულში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 დეკემბერი
კატეგორია:ქართველი პიანისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
თინათინ
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
საქართველო-ვანუატუს ურთიერთობები

2013 წლის 12 ივლისს **საქართველომ და ვანუატუმ** ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას რომლის მიხედვითაც ვანუატუ სცნობდა საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას.

## ისტორია 
გარდა რუსეთისა, სეპარატისტული რეგიონები აღიარებული იქნა ნიკარაგუის , ვენესუელის , ნაურუს , ტუვალუს და ვანუატუს მიერ. 

2013 წლის მარტში ვანუატუს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ შეწყვიტა დიპლომატიური ურთიერთობები აფხაზეთის რესპუბლიკასთან. მაისში საქართველოს პრეზიდენტი, მიხეილ სააკაშვილი შეხვდა ვანუატუს პრემიერ-მინისტრს, მოანა კარკასეს კალოსილს, შეხვედრა მოხდა ჩიანგ-მაიში.

2011 წლის ივნისში ვანუატუს სრულუფლებიანმა ელჩმა აშშ-ში, დონალდ კალპოკასმა კატეგორიულად უარყო, რომ აფხაზეთი აღიარებულია ვანუატუს მიერ. *„ვანუატუს რესპუბლიკა აღიარებს საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში, მათ შორის რეგიონებს — აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონს / სამხრეთ ოსეთს საქართველოს ტერიტორიად“* —  ნათქვამია საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში.

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:ვანუატუს დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:საქართველოს საგარეო ურთიერთობები
კატეგორია:ვანუატუს საგარეო ურთიერთობები
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ანბანის მიხედვით
ქვის დარბაზი

**ქვის დარბაზი** () — ორანიენბაუმის სასახლეებისა და პარკების ანსამბლის პავილიონი, რომელიც მდებარეობს მენშიკოვის დიდ სასახლესა და პავილიონ კატალნოი-გორკის შორის, ბუნებრივ შემაღლებაზე, ქალაქ ლომონოსოვში.

## ისტორია
ქვის დარბაზის მშენებლობა 1749-1751 წლებში მიმდინარეობდა. პროექტის ავტორის ვინაობა დღემდე უცნობია. 1750-იანი წლების დოკუმენტებში ქვის დარბაზს ეწოდება „ახალი სასახლე“, „ლამაზი ბაღი“ და შემდეგ „საკონცერტო დარბაზი“. შენობა, სავარაუდოდ, კონცერტებისთვის იყო განკუთვნილი — მას დიდი დარბაზი ჰქონდა გარკვეულ ეტაპზე. 1750-იან წლებში ქვის დარბაზის მახლობლად გაიმართა რამდენიმე საინტერესო წვეულება და ფესტივალი. 

1784 წლისთვის, კონცერტის დარბაზი, როგორც ჩანს, არ  ფუნქციონირებდა, დოკუმენტებით კი ეს მტკიცდება, რადგანაც შენობას საერთოდ არ გააჩნდა შესაბამისი ინსტრუმენტები და არ იყო სათანადოდ აღჭურვილი. 1808-1812 წლებში შენობაში ფუნქციონირებდა სამხედრო საავადმყოფო, სადაც სამამულო ომში დაჭრილებს მკურნალობდნენ. 1902-1904 წლებში არქიტექტორმა ო. ა. პოლსონმა ჩაატარა ეკლესიის სარესტავრაციო სამუშაოები, სწორედ ამ დროს შეაკეთეს დასავლეთის მხარეს მდებარე სამრეკლო. 1950-იანი წლებში შენობას ჩაუტარდა კიდევ ერთი რესტავრაცია, ამ დროს აღდგენილ იქნა მ. მ. პლატონოკოვას მიერ შენობის ინტერიერი. მის დროს გაუქმდა სამრეკლო.

ამჟამად პავილიონში განთავსებულია ორანიენბაუმის პარკისა და ინტერიერის ქანდაკებები. ასევე მოქმედებს ინტერაქტიული კინოთეატრი. ზაფხულის სეზონის განმავლობაში, ქვის დარბაზში ტარდება კლასიკური მუსიკის კონცერტები.

## ლიტერატურა
*Зодчие Санкт-Петербурга. XVIII век / сост. В. Г. Исаченко; ред. Ю. Артемьева, С. Прохватилова. — СПб.: Лениздат, 1997. — 1021 с. — ISBN 5-289-01585-X.

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
დავით იმედაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**დავით იმედაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს:
*დავით იმედაშვილი — ფეხბურთელი
*დავით იმედაშვილი — რეჟისორი
კლიპშპრინგერი

**კლიპშპრინგერი** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა.

მცირე ზომის ანტილოპაა. მამლებს აქვს ფართოდ განლაგებული სოლისებრი რქები, სიგრძეში 10 სმ-მდე. ბეწვი სქელი და მკვრივია. დედლები შედარებით დიდი ზომისანი არიან. მაგ., დედლის სიმაღლე მინდაოში შეადგენს 50–53 სმ, ხოლო მამლისა — 49–52 სმ. მასა მერყეობს 8,9-დან 18 კგ-მდე. სხეულის სიგრძეა 75–115 სმ.

ბინადრობენ მჭიდრო ჯგუფებად. მონოგამები არიან. მშრალ სეზონზე 6–8-სულიან ჯოგებს ქმნიან. წვიმის სეზონზე მსგავსი ჯოგები არ გვხვდება. ნაშიერის რძით კვების პერიოდში, მამალი მუდამ იცავს, როგორც მას, ასევე დედალს. მამლები ტერიტორიული ცხოველები არიან და თავის „სამფლობელოს“ ფეკალიებითა და ჯირკვლების დახმარებით ნიშნავს. საცხოვრებლად იყენებენ მთიან რაიონებსა და მდინარეთა ხეობებს.

იკვებება მარადმწვანე ბუჩქებით და ბალახებით, ხილით, თესლებით, ყვავილებითა და ლიქენებით. შეუძლიათ მიგრირება უკეთესი მცენარეულობით გამორჩეულ ადგილებში. დიდხანს ძლებს წყლის გარეშე, რადგან სითხის უდიდეს ნაწილს საკვებიდან იღებს.

გამრავლების სეზონი აპრილიდან იწყება. მაკეობა 7 თვე გრძელდება. დედალი ბადებს 1 ნაშიერს. იგი 4–5 თვემდე რძით იკვებება. 6 თვიდან რქები იწყებს ზრდას და 17–18 თვისას ბოლომდე ეზრდება.

გავრცელებულია ჩრდილო-აღმოსავლეთ სუდანში, სომალში, ერიტრეაში, ეთიოპიის მთიანეთის ჩრდილოეთი ნაწილიდან აღმოსავლეთ და სამხრეთ აფრიკამდე, აგრეთვე ნამიბიისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ანგოლის სანაპიროზე. არსებობს რამდენიმე იზოლირებული პოპულაცია ცენტრალურ აფრიკის რესპუბლიკაში და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ნიგერიაში გვხვდება ჯოსის პლატოზე. სავარაუდოდ ეს სახეობა ბურუნდიშიც ბინადრობს.

## სქოლიო 
კატეგორია:კლიპშპრინგერი
კატეგორია:ანგოლის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ბოტსვანის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:კენიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ნამიბიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:მოზამბიკის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:რუანდის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:უგანდის ძუძუმწოვრები
მიხეილ კინწურაშვილი

**მიხეილ პავლეს ძე კინწურაშვილი** (ფსევდონიმი — **იასამანი**; დ. 7 აპრილი, 1885, სოფელი შხეფი, სენაკი — გ. 4 იანვარი, 1955, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პოეტი, მთარგმნელი და საზოგადო მოღვაწე. იყო რუსეთის სოციალურ-დემოკრატიული პარტიის წევრი (1905) და საქართველოს საბჭოთა მწერლების კავშირის წევრი (1934).

## ბიოგრაფია
1912 წელს დაამთავრა ხარკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი 1912 წელს. 1912 წელსვე შეუდგა პედაგოგიურ საქმიანობას აზერბაიჯანში, ქალაქ შუშის რეალურ სასწავლებელში, სადაც მოღვაწეობდა 1916 წლამდე. შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში და გორში ჯერ ვაჟთა გიმნაზიაში, შემდეგ ქალთა გიმნაზიაში ასწავლიდა (1916-1919). 1919-1922 წლებში იყო ფოთის ფოთის ვაჟთა გიმნაზიის დირექტორი, შემდეგ ფოთის ტექნიკუმის დირექტორი და განათლების განყოფილების გამგის მოადგილე. ეწეოდა რევოლუციურ პროპაგანდას სამეგრელოში. 

1923-1928 წლებში მუშაობდა თბილისის აღმასკომის სტატისტიკური განყოფილების განათლების სტატისტიკის განყოფილების გამგედ. ლექსებს აქვეყნებდა „ივერიაში“, „მწყემსში“, „მოგზაურში“, „ჩვენ ხმაში“, ჟურნალ „თეატრსა და ცხოვრებაში“, ასევე სხვადასხვა კრებულებში; 1922 წელს დაიბეჭდა მისი თხზულებების პირველი ტომი; ეწეოდა მთარგმნელობით მუშაობას, თარგმნიდა რა უკრაინულ და რუსულ ლიტერატურ ნაწარმოებებს 1928-1929 წლებში, გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქციაში.

1946 წელს გადაეცა კიროვის სახელობის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჯილდო, აგრეთვე მინიჭებული აქვს მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“. 

## ბიბლიოგრაფია
* ძველი სიმღერა — გვ. 65, თბ., 1986 წელი; 
* ლექსები — ტ. 1, გვ. 124, თბ., 1922 წელი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები 
კატეგორია:ქართველი პოეტები 
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები 
კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი 
კატეგორია:დაბადებული 1885 
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 იანვარი 
კატეგორია:გარდაცვლილი 1955
სავიოლოვსკაია (მოსკოვის მეტრო, ბოლშაია-კოლცევაია)

**სავიოლოვსკაია** () — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ბოლშაია-კოლცევაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
*მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი 

კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
კატეგორია:ბოლშაია-კოლცევაიას ხაზი
დიდი სახლი

**დიდი სახლი** () — სანქტ-პეტერბურგში ლიტეინის გამზირზე მდებარე ადმინისტრაციული შენობის არაოფიციალური სახელწოდება, რომელშიც  განთავსებულია რუსეთის ფედერაციის ფედერალური უსაფრთხოების სამსახური. 

## ისტორია
აღნიშნული შენობა მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ უბანში, ლიტეინი გამზირის დასაწყისში. დიდი სახლი დაპროექტებულია საბჭოთა არქიტექტორების ნოე ტროცკის, ალექსანდრე გეგელოსა და ანდრეი ოლის მიერ კონსტრუქტივისტური სტილით. შენობა არის დიდი კომპლექსის ნაწილი, რომელიც მოიცავს შპალერნაიას ქუჩაზე მდებარე საბჭოთა კავშირის შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის დაწესებულება. 

1934 წლის ივლისში შენობაში განთავსდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს ახლადშექმნილი სახალხო კომისარიატის ადგილობრივ შტაბი, შემდგომში კი სახელმწიფო უშიშროების მთავარი სამმართველო. აქ საბჭოთა კავშირის დაშლამდე, კერძოდ 1991 წლამდე განთავსებული იყო კგბ-ს შტაბი. 

ყველასთვის ცნობილია, რომ შენობა მართლაც საიდუმლოებითაა მოცული. მისი პროექტი ძალიან უცნაურია. შენობაში განთავსებულია მიწისქვეშა სართულები. ამიტომ ამ შენობაზე დადის ლეგენდა, რომ რამდენი სართულიც ზემოთაა, იმდენივეა ქვემოთ. მეორე მსოფლიო ომის დროს, კერძოდ ლენინგრადის ალყის დროს შენობა გადაურჩა დანგრევას. აქ იყო განთავსებული გერმანელ ტყვეთა თავშესაფარი. 

2001 წლიდან მოყოლებული, დიდი სახლი შეიტანეს ისტორიული და კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში და იგი წარმოადგენს სანქტ-პეტერბურგში მდებარე ეროვნული მნიშვნელობის ერთ-ერთ ძეგლს.

## ლიტერატურა
*Памятники архитектуры Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1976.

## რესურსები ინტერნეტში
*Big House  @ Encyclopaedia of Saint Petersburg

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
სილაილი (ზარდაბი)

**სილაილი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში.  მოსახლეობის რაოდენობა — 	447 კაცი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
სივილ ჯორჯია

**„სივილ ჯორჯია“** — საინფორმაციო ვებ-გვერდი საქართველოში, რომელიც 2001 წელს დაფუძნდა, როგორც საქართველოს გაეროს ასოციაციის პროექტი. გვერდის მთავარი რედაქტორია ოთარ კობახიძე. „Civil.ge“ 2001 წლიდან დღემდე საქართველოს ცხოვრების შესახებ მნიშვნელოვან ინფორმაციას ინახავს.

## დონორები
საქართველოს გაეროს ასოციაცია – სივილ ჯორჯიას მშობელი ორგანიზაციაა და კვლავაც ფარავს საოპერაციო ხარჯების დიდ ნაწილს. 2018 წლის ოქტომბრიდან სივილ ჯორჯიას აფინანსებს დემოკრატიის ეროვნული ფონდი (NED) ამერიკის შეერთებულ შტატების კერძო, არამომგებიანი ფონდია, რომელიც მსოფლიოს 90-ზე მეტ ქვეყანაში დემოკრატიული ინსტიტუტების ზრდასა და განვითარებას ემსახურება. 

სივილ ჯორჯიაზე საქართველოს პირველი რესპუბლიკისადმი მიძღვნილ ქვე-პროექტს მხარს უჭერს
ფრიდრიხ ებერტის ფონდი (FES), გერმანიის უძველესი პოლიტიკური ფონდი, რომელიც 1925 წელს მისი დაარსებიდან სოციალ-დემოკრატიულ ტრადიციას ემსახურება. თავისუფლება, სამართლიანობა და სოლიდარობა – ფონდის საკვანძო ღირებულებებია. 

### წარსული დონორები
შესაძლებლობების მშენებლობისა და ადრეული რეაგირების მექანიზმი (COBERM), ევროკავშირის დაფინანსებით ხორციელდება გაეროს განვითარების პროგრამის საქართველოს ოფისის მიერ. მათი დაფინასება სივილ ჯორჯიას საშუალებას აძლევს გააფართოვოს კონფლიქტური რეგიონებიდან ახალი ამბების მიმოხილვა.

## რესურსები ინტერნეტში 
* .

კატეგორია:საქართველოს საინფორმაციო სააგენტოები
კატეგორია:ქართული ონლაინ მედიები
სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმი

**სანქტ-პეტერბურგის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმი** () — ერთ-ერთი უმსხვილესი მუზეუმი რუსეთში, რომელშიც წარმოდგენილია ჩრდილოეთის დედაქალაქის ისტორია, კულტურა და ყოფა-ცხოვრება. 

## ისტორია 
ძველი პეტერბურგის მუზეუმი, პირველი მუზეუმი, რომელიც ეძღვნებოდა ქალაქის ისტორიას, დაარსდა არქიტექტორ-მხატვრების საზოგადოების ინიციატივით. ქალაქის ისტორიის მუზეუმის დაარსების იდეა არსებობდა ჯერ კიდევ 1907 წლიდან. 1908 წლის 12 დეკემბერს ხელი მოაწერეს მუზეუმის დაარსებას. მისი პირველი დირექტორი გახდა ალექსანდრე ბენუა, მოგვიანებით იგი შეცვალა პეტრე ვეინერმა. მუზეუმი განთავსებული იყო პავლე სიუზორის სახლში, სადაც მდებარეობდა  10 წლის განმავლობაში. 

*ქალაქის მუზეუმი* შეიქმნა პეტროგრადში განათლების სახალხო კომისრის 1918 წლის 4 ოქტომბრის დეკრეტის საფუძველზე, რომელსაც ხელი მოაწერა ანატოლი ლუნაჩარსკიმ. 

ჯერ კიდევ 1918 წლის გაზაფხულზე  მუზეუმის  წინასწარი  ამოცანებისა და ორგანიზაციის შემუშავებისათვის შეიქმნა კომისია, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ვ. რ. მენჟინსკი. მოგვიანებით, კომისია გადაკეთდა მუზეუმის სამუშაო კოლეგიად (საბჭო), მათ შორის იყვნენ: ვ. რ. მენჟინსკი (თავმჯდომარე), ლ. ა. ილინი (თავმჯდომარის მოადგილე), ზ. გ. ფრენკელი, მ. ნ. პეტროვი, ე. ზაზისლოვსკაია, მ. პ. კაპიცა, გ. დ. დუბელირი, პ. პ. ვაინერი. 

მუზეუმის შექმნაზე აქტიურად მუშაობდნენ: ა. ი. ბელობოროდოვი, ა. ნ. ბენუა, ს. კ. ისაკოვი, ი. ა. ფომინი, კ. კ. რომანოვი და სხვები. მუზეუმის დირექტორად 1918 წელს დანიშნეს  ლ. ა. ილინი. 

1918 წლის დასასრულს ქალაქის მუზეუმის შემადგენლობაში შედიოდა 13 დანაყოფი, მათ შორის არქიტექტურულ-სამშენებლო, თეატრალური, განყოფილება „ხელოვნება ქალაქის ცხოვრებაში“. 1920 წლის აგვისტოში მუზეუმი განათლების სახალხო კომისარიატის დაქვემდებარებიდან გადავიდა ქალაქის კომუნალური მეურნეობის ბალანსზე.

1923 წელს მუზეუმს გადაეცა სამეცნიერო-სამხატვრო ბიუროს ქვედანაყოფი პეტროგრადის ქალაქთმშენებლობის საგუბერნიო კომუნალური მეურნეობა. 

1935 წელს მუზეუმის შენობა გადაეცა პიონერთა საკავშირო ორგანიზაციას, რათა მასში განეთავსებინათ პიონერთა სასახლე. 

1938 წელს მუზეუმს ეწოდა „ლენინგრადის ისტორიისა და განვითარების მუზეუმი“, ექსპონატები განათავსეს რუმიანცევის სახლში, ინგლისის სანაპიროზე. მუზეუმმა კიდევ ორჯერ გამოიცვალა სახელწოდება: 1951 წელს მას უწოდეს ლენინგრადის არქიტექტურის მუზეუმი, ხოლო 1953 წელს — ლენინგრადის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმი. 

1954-1987 წლებში მუზეუმს ხელმძღვანელობდა ლიუდმილა ბელოვა. 1954 წელს მუზეუმს გადაეცა პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის მთელი რიგი ობიექტები, სადაც განათავსეს ფონდების დიდი ნაწილი. მუზეუმის ფილიალები გახდნენ ისააკის ტაძარი (1963 წ.), ორეშენის ციხესიმაგრე (1965 წ.), სმოლნის საკათედრო ტაძარი (1974 წ.) და სანქტ-პეტერბურგის პანტელეიმონის ეკლესია (1974 წ.). 1976-1986 წლებში მუზეუმის ფილიალები გახდნენ მხარეთმცოდნეობის მუზეუმები პუშკინში, ლომონოსოვში და ზელენოგორსკში. 

1993 წელს ქალაქს დაუბრუნდა ისტორიული სახელი და მუზეუმა მიიღო თავისი ამჟამინდელი სახელწოდება.

## ლიტერატურა 
* Казусь И. А. Советская архитектура 1920-х годов: организация проектирования. — Прогресс-Традиция, 2009. — С. 252—253. — 488 с. — ISBN 5-89826-291-1.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
ვირაჩეის ეროვნული პარკი

**ვირაჩეის ეროვნული პარკი** ( — *Outtyeancheat Vireakchey* ) — ეროვნული პარკი კამბოჯის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ფართობი — 3380,57 კმ².

პარკი შესულია ასეანის კულტურული მემკვიდრეობების სიაში. მოიცავს რატანაკირისა და სტინგტრაენგის პროვინციებს.

ამ ტერიტორიაზე პარკის განთავსების გადაწყვეტილება მიღებული იქნა 1993 წლის 1 ნოემბერს, კამბოჯის გარემოს სამინისტროს მიერ.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვერახის ეროვნული პარკი  UNEP-WCMC მსოფლიო მონაცემთა ბაზა დაცული ტერიტორიების შესახებ (WDPA) — მსოფლიო კონსერვაციის მონიტორინგის ცენტრი
* ეკოტურიზმი ვირაჩეის ეროვნულ პარკში 
* ვირაჩეის ეროვნული პარკი Facebook- ზე

კატეგორია:კამბოჯის ეროვნული პარკები
კატეგორია:IUCN კატეგორია II
მარგარიტა გოგოლაშვილი

**მარგარიტა (მარგო) კონსტანტინეს ასული გოგოლაშვილი** (დ. 30 მაისი, 1911, თბილისი — გ. 28 ოქტომბერი, 2002, იქვე) — ქართველი თეატრმცოდნე, მთარგმნელი; საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1976).

## ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, 1937 წელს კი — სასცენო ხელოვნების უმაღლესი კურსები აკაკი ფაღავას ხელმძღვანელობით. ველისციხის სახელმწიფო თეატრში დადგა ალექსანდრე ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“ და ნ. სტეპანოვის „პატრიოტები“. 1952–1953 წლებში იყო თბილისის თოჯინების სახელმწიფო ქართული თეატრის დირექტორი. 1950-იანი წლებიდან ქართულ და რუსულ პრესაში აქვეყნებდა წერილებსა და რეცენზიებს. თანამშრომლობდა ქართული და რუსული ენციკლოპედიების რედაქციებთან. თარგმნა პიესები: ა. ოსტროვსკის „ლამაზი მამაკაცი“ (მ. გიჟიმყრელთან ერთად), მაქსიმ გორკის „მოხუცი“, „ბარბაროსები“; მორის მეტერლინკის „მონა ვანა“ და სხვ.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:დაბადებული 1911
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ოქტომბერი
კატეგორია:ქართველი თეატრმცოდნეები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
კატეგორია:გოგოლაშვილები
დაბრუნება (მრავალმნიშვნელოვანი)

**დაბრუნება** შეიძლება აღნიშნავდეს:
*დაბრუნება  — ესპანური ფილმი
*დაბრუნება — ქართული ფილმი
სპრინგბოკი

**სპრინგბოკი** ან **მხტუნავი ანტილოპა** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახისა. თავის გვარში ერთადერთი სახეობაა. გაერთიანებულია ტრიბაში Antilopini (გაზელებთან, საიგასთან, ძერენებთან და სხვა გვარებთან ერთად).

სხეულის ზედა ნაწილი შეფერილია მოყვითალო-წითელ ფერში, ქვედა კი — თეთრად. ამ ორ ნაწილს შორის, გვერდებზე აქვს მურა-შავი ზოლი. თეთრ დრუნჩზე, თვალებიდან პირის კუთხეებისკენ გასდევს მუქი ზოლები. ზოგჯერ ახასიათებს ერთფეროვანი შეფერილობა: თეთრი ან შოკოლადისფერ-ყავისფერი. მისი სხეულის სიგრძეა 120–150 სმ, სიმაღლე მინდაოში — 70–90 სმ, მასა — 18–45 კგ. ორივე სქესის წარმომადგენელს აქვს შავი რგოლოვანი სტრუქტურის რქები.

გავრცელებულია სამხრეთ აფრიკაში, კერძოდ: სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის, ნამიბიის, ანგოლისა და ბოტსვანის ვრცელ სავანებში. ბინადრობს დაბალი ბალახით დაფარულ, ქვიან ან ქვიშიან ნახევარუდაბნოებში. იკვებება ბუჩქების ბალახით, ყლორტებით, კვირტებითა და ფოთლებით. თვეობით ძლებენ წყლის გარეშე.

სპრინგბოკს შეუძლია 2–3 მეტრის სიმაღლეზე ახტომა. ავითარებს 90 კმ/სთ სიჩქარეს, რითაც ერთ-ერთი უსწრაფესი ძუძუმწოვარია: კონკურენტობას უწევს რქაფიწალა ანტილოპასა და გარნას მეორე ადგილისათვის (პირველ ადგილზეა ავაზა).

წლის გვალვიან დროს ცხოვრობენ 5–50 წევრიან ჯოგებად. წვიმის სეზონზე ქმნიან უზარმაზარ ჯოგებს.

მაკეობა გრძელდება 170 დღე-ღამე. ჩვეულებრივ დედალი შობს ერთ ხბოს, იშვიათად — ტყუპს. ფეხზე დგომა მეორე-მესამე დღეს შეუძლიათ. მშობლებს 5–6 თვისანი შორდებიან. სქესობრივ სიმწიფეს დედლები 6–7 თვის ასაკში აღწევენ, მამლები — 2 წლის ასაკში.

## ლიტერატურა 
* Жизнь животных. Энциклопедия в 6 тт. Т. 6: Млекопитающие / Общ. ред. Л. А. Зенкевича. — М.: Просвещение, 1971. — 628 с.
* Cain J. W., Krausman P. R., Germaine H. L. Antidorcas marsupialis  // Mammalian Species, 2004, 753. — P. 1—7. — DOI:10.1644/753.

## სქოლიო 
კატეგორია:სპრინგბოკი
შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალი

**შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალი** (; დ. 18 ივნისი, 1568 — გ. 29 აგვისტო, 1629) — ლა ტრემუალების დინასტიის წარმომადგენელი. კონდეს პრინცესა 1586-88 წლებში როგორც ანრი I-ის მეორე მეუღლე. 

## ბიოგრაფია 
შარლოტ კატრინი დაიბადა 1568 წლის 18 ივნისს საფრანგეთში. იგი იყო გამოჩენილი ფრანგი დიდგვაროვნის, ტუარის ჰერცოგ ლუი დე ლა ტრემუალისა და ჟანა დე მონმორანსის ქალიშვილი. მამამისს მჭიდრო ნათესაური კავშირი ჰქონდა მმართველ ვალუას დინასტიასთან. ცნობილია, რომ იგი 1525 წელს მეფე ფრანსუა I-თან ერთად იბრძოდა პავიის ბრძოლაში, რის შემდეგაც მან საფრანგეთის კონეტაბლ ან დე მონმორანსის ასულზეც იქორწინა. 

1586 წელს შარლოტ კატრინი ცოლად შერთეს კონდეს ერთხელ უკვე დაქვრივებულ და უშვილო პრინც ანრი I-ს, რომელიც კონდეს პრინც ლუი I-ისა და ელეანორ დე როის უფროსი ვაჟი იყო.

ანრი საფრანგეთის სამეფოს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი პიროვნება იყო, რომელსაც სამეფო სისხლი და პრესტიჟული წოდება ჰქონდა. მათი ქორწინება 1586 წლის 16 მარტს შედგა. მიუხედავად იმისა, რომ მათი ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელებულა, ანრის ძალიან უყვარდა თავისი 16 წლის მეუღლე. 

შარლოტ კატრინს მამამისმა მზითვში 60, 000 დუკატი გაატანა, რითაც ბურბონებმა ვალები სრულად დაფარეს. 

1588 წელს ანრის უცაბედი გარდაცვალების შემდეგ, შარლოტ კატრინი მის მოწამვლაში დაადანაშაულეს. ამ დროს იგი ჯერ კიდევ ანრისაგან იყო ორსული. ორსულმა შარლოტ კატრინმა სამი თვე გაატარა ციხეში, რა დროსაც მან ციხეში გააჩინა თავისი ვაჟი, კონდეს ახალი პრინცი ანრი II. 

1589 წელს საფრანგეთში ვალუას დინასტიის შეწყვეტისა და ბურბონთა გამეფების შემდეგ შარლოტ კატრინი გაანთავისუფლეს. ტახტზე მისი განსვენებული ქმრის ბიძაშვილი ანრი IV ავიდა, რომელმაც მის ვაჟს კონდეს პრინცის წოდება მიანიჭა და მეტიც, 1601 წლამდე, ანუ მომავალი მეფე ლუი XIII-ის გაჩენამდე, სწორედ ის ითვლებოდა საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრედ. 

შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალი გარდაიცვალა 1629 წლის 29 აგვისტოს, დაკრძალეს წმინდა კლარას სახელობის მონასტერში, პარიზში. 

## შვილები 
# ელეონორი (დ. 30 აპრილი, 1587 — გ. 20 იანვარი, 1619), ცოლად გაჰყვა ორანჟის პრინც ფილიპ ვილჰელმს, თუმცა შვილები არ ჰყოლიათ;
# ანრი II (დ. 1 სექტემბერი, 1588 — გ. 26 დეკემბერი, 1646), კონდეს პრინცი. ცოლად შეირთო შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსი, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი. 

## ლიტერატურა 
* van de Pas, Leo. "Charlotte Catherine de La Trémouille". Genealogics .org. Retrieved 2010-03-21.
*  Béguin, Katia. Le Princes de Condé. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-21.
*  Béthune, Maximilien de. Memoirs of the Duke of Sully. Googlebooks.org. Retrieved 2010-03-23.
*  Mémoires de Maximilien de Béthune, duc de Sully, principal Ministre de Henri le Grand, Tome Premier, Livre Troisième, nouvelle édition, Londres, 1747; p. 275.
*  Anselme, Père. ‘’Histoire de la Maison Royale de France’’, tome 4. Editions du Palais-Royal, 1967, Paris. pp. 169-170.

კატეგორია:დაბადებული 1568
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1629
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აგვისტო
კატეგორია:კონდეს პრინცესები
კატერინა მედიჩი

'''კატერინა დე' მედიჩი** (; დ. 2 მაისი, 1593 — გ. 17 აპრილი, 1629) — მედიჩთა დინასტიის წარმომადგენელი. ტოსკანის ჰერცოგ ფერდინანდო I-ისა და კრისტინა ლოთარინგიელის ქალიშვილი. მანტუასა და მონფერატოს ჰერცოგინია 1617-26 წლებში როგორც ფერდინანდო გონძაგას მეუღლე. სიენას გუბერნატორი 1627-29 წლებში. 

## ბიოგრაფია 
კატერინა მედიჩი დაიბადა 1593 წლის 2 მაისს ფლორენციაში. იგი იყო ტოსკანის ჰერცოგ ფერდინანდო I-ისა და მისი ცოლის, კრისტინა ლოთარინგიელის ქალიშვილი. მას სახელი დაარქვეს კრისტინას ბებიის, საფრანგეთის დედოფალ კატერინა მედიჩის პატივსაცემად. თავდაპირველად კატერინა დანიშნული იყო ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ VI-ისა და დედოფალ ანა დანიელის უფროს ვაჟზე, უელსის პრინც ჰენრი ფრიდრიხ სტიუარტზე, თუმცა პრინცი მოულოდნელად, 1612 წელს გარდაიცვალა. 1617 წელს იგი ცოლად გაჰყვა თავის მამიდაშვილს, მანტუას ჰერცოგ ფერდინანდო გონძაგას. მიუხედავად ბედნიერი ქორწინებისა, წყვილს შვილები არ ჰყოლია. 1626 წელს დაქვრივების შემდეგ კატერინამ დატოვა მანტუა და მშობლიურ ფლორენციაში დაბრუნდა, სადაც 1627 წელს მისმა ძმის შვილმა, ჰერცოგმა ფერდინანდო II-მ მას სიენას გუბერნატორობა უბოძა. ამ ამბიდან სულ ორ წელიწადში 35 წლის კატერინა ჩუტყვავილათი გარდაიცვალა. იგი დაკრძალეს სან ლორენცოს ბაზილიკაში, თავისი ძმის, ჰერცოგ კოზიმო II-ისა და დის, ტიროლის გრაფინია კლაუდია მედიჩის გვერდით. 

## ტიტულატურა 
* **2 მაისი 1593 - 16 თებერვალი 1617:'* *მისი უდიდებულესობა ტოსკანის პრინცესა;*
* **16 თებერვალი 1617 - 29 ოქტომბერი 1626:** *მისი უდიდებულესობა მანტუისა და მონფერატოს ჰერცოგინია;*
* **29 ოქტომბერი 1626 - 1627:** *მისი უდიდებულესობა მანტუისა და მონფერატოს ქვრივი ჰერცოგინია;*
* **1627 - 17 აპრილი 1629:** *მისი უდიდებულესობა სიენას გუბერნატორი;''

## წინაპრები 

**კატერინა მედიჩის წინაპრები**

## ლიტერატურა 
* Young, G.F.: The Medici: Volume II, John Murray, London, 1920

კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1593
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1629
კატეგორია:მედიჩები
კატეგორია:მანტუის ჰერცოგინიები
კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
ელეონორ დე ბურბონი

**ელეონორ დე ბურბონი** (, ; დ. 30 აპრილი, 1587 — გ. 20 იანვარი, 1619) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ანრი I-ისა და მისი ცოლის, შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალის უფროსი ქალიშვილი. საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV-ის ბიძაშვილი. ორანჟისა და ნასაუს პრინცესა 1606-1618 წლებში როგორც ფილიპ ვილჰელმ ორანჟელის მეუღლე. 

## ბიოგრაფია 
ელეონორი დაიბადა 1587 წლის 30 აპრილს საფრანგეთში. იგი იყო კონდეს პრინც ანრი I-ისა და მისი მეორე მეუღლის, შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალის უფროსი ქალიშვილი. მისი დაბადებიდან ორ წელიწადში, 1589 წელს მამამისი გარდაიცვალა, დედამისი კი მის მოწამვლაში დაადანაშაულეს და დააპატიმრეს, რა დროსაც დაიბადა ელეონორის ძმა, კონდეს პრინცი ანრი II. 

1606 წლის 23 ნოემბერს ელეონორი მიათხოვეს 51 წლის ორანჟ-ნასაუს პრინც ფილიპ ვილჰელმს. მათი ქორწინება ფონტენბლოს სასახლეში, პარიზში შედგა. 

1611 წლის 25 ოქტომბერს ელეონორს ჰააგაში მისი რძალი, შარლოტ მარგარიტა დე მონმორანსი ესტუმრა. ნიდერლანდების გენერალური შტატების წევრებისაგან, ახალგაზრდა ქალბატონებმა თხუთმეტი საჩუქარი მიიღეს, რის შემდეგაც კონდეს პრინცესამ დატოვა ჰოლანდია და კვლავ საფრანგეთში დაბრუნდა თავის ქმართან. 

ელეონორას ღრმად სწამდა ასტროლოგიის, რის გამოც იგი ყოველ თვე უამრავ ასტრონომს ქირაობდა, რაც 12, 000 გელდერი უჯდებოდა. ელეონორზე განსაკუთრებულად დიდი გავლენა ჰქონდა ჰაარლემელ წინასწარმეტყველს, რომლის რჩევებითაც იგი გენერალური შტატების რამდენიმე წარმომადგენელს დაუახლოვდა. 

იგი ასევე დიდ ფულსა და ენერგიას ხარჯავდა ძვირადღირებული ნაჭრების, ქსოვილების, ნაქარგების, სამკაულებისა და ავეჯის შეძენაზე, რომელიც ამსტერდამში აზიური ქვეყნებიდან ჩაჰქონდათ. ცნობილია, რომ ერთხელ მან რამდენიმე კილომეტრ სიგრძის ძვირფასი ნაჭერი კი შეიძინა. 

1618 წელს ელეონორის ქმარი ფილიპ ვილჰელმი გარდაიცვალა და ვინაიდან მას და ელეონორს შვილები არ ჰყოლიათ, ტახტზე მისი ნახევარ-ძმა მორისი ავიდა. 

ელეონორი გარდაიცვალა 1619 წლის 20 იანვარს, 31 წლის ასაკში. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* http://racineshistoire.free.fr/LGN/PDF/Bourbon-Conde-Conti.pdf
* https://www.historyofroyalwomen.com/eleonore-de-bourbon/princesses-orange-eleonore-de-bourbon/

კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1587
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1619
კატეგორია:ბურბონები
კატეგორია:ორანის პრინცესები