open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
კონსტანტინე კრილოვი

**კონსტანტინე ალექსანდრეს ძე კრილოვი** (; დ. 26 მაისი, 1860, ვილნას გუბერნია, — გ. 30 მარტი, 1930, ქ. ნოვი-სადი, სერბეთი) — რუსეთის იმპერიის არმიის ინფანტერიის გენერალი (1917).

სამხედრო სამსახურში იყო 1879 წლიდან. დაამთავრა ნიკოლოზის სახელობის გენერალური შტაბის აკადემია (1887). 1898 მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1904-1906 წლებში მეთაურობდა ხერსონის 130-ე ქვეით პოლკს. კრილოვი იყო დასავლეთ საქართველოში რევოლუციური გამოსვლების და გურიის რესპუბლიკის სასტიკი ჩახშობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1906 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის, 1912 წელს — გენერალ-ლეიტენანტის ჩინი. იყო კიევის სამხედრო სასწავლებლის უფროსი (1906-1914), 35-ე ქვეითი დივიზიის მეთაური (1914), 33-ე საარმიო კორპუსის სარდალი (1915-1917). რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს ირიცხებოდა „სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში“. ბოლშევიკების გამარჯვების შემდეგ ემიგრაციაში იყო იუგოსლავიაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Крылов, Константин Александрович. // Проект «Русская армия в Великой войне».

## ლიტერატურა
* Шанин, Теодор. Революция как момент истины. Россия 1905-1907 гг. - 1917-1922 гг.. — М. : Весь Мир, 1997. — 560 p. — ISBN 5-777-0039-X.

კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1860
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1930
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
ზურაბ წერეთლის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი

**ზურაბ წერეთლის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი** — ქართული სახვითი ხელოვნების მუზეუმი, რომელიც გაიხსნა 2012 წლის 29 თებერვალს თბილისში. მუზეუმს სახელი ეწოდა საბჭოთა და ქართველი მხატვარისა და მოქანდაკის ზურაბ წერეთლის პატივსაცემად.
 
მუზეუმში დაცულია ზურაბ წერეთლის 300 მდე ნამუშევარი: ფერწერა, გრაფიკა, ქანდაკება და სხვა. მისი მთლიანი ფართობი 3000 მ² მოიცავს. მუზეუმი თანამედროვე ხელოვნების გამოფენების ხშირი მასპინძელია.

## შენობა
მუეზეუმი განთავსებულია ყოფილ კადეტთა კორპუსის შენობაში. შენობა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში აიგო. 
 თავდაპირველად შენობა დაწყებით სამხედრო სკოლას ეკუთვნოდა, ხოლო შემდეგ კადეტთა კორპუსს გადაეცა. 1918 წელს კადეტთა კორპუსმა საერთოდ შეწყვიტა არსებობა.

მუზეუმის შენობა მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში, შოთა რუსთაველის გამზ. #27-ში. მისი მთლიანი ფართობი 3000 მ² მოიცავს. შენობას რესტავრაცია 2007-2012 წლებში ჩაუტარდა. რეაბილიტაციის შედეგად შენარჩუნდა შენობის გარეგანი სახე, შიდა სივრცე მთლიანად გადაკეთდა და მოეწყო თანამედროვე სტანდარტების შესაბამისი გალერეა, ახალი ტიპის საგამოფენო დარბაზებით. განახლდა მუზეუმის ეზოც, სადაც განთავსებულია ზურაბ წერეთლის მონუმენტური კომპოზიციის „ვაშლის“ ასლი, რომლის ორიგინალი დაცულია მოსკოვში, ზურაბ წერეთლის სამხატვრო გალერეაში. მუზეუმში გამოყოფილია სივრცე საკონფერენციო დარბაზისთვის. მუშაობს სამხატვრო სალონი და კაფე-რესტორანი.

## ექსპოზიცია
მუზეუმი წარმოადგენს 3 სართულიან საგამოფენო სივრცეს. მასში გამოყოფილია საექსპოზიციო დარბაზი „XXI საუკუნის თანამედროვე ქართული სახვითი ხელოვნების ნიმუშების“ გამოსაფენად, სადაც მონაწილეობის მიღების საშუალება აქვთ როგორც ქართველ, ისე უცხოეთიდან მოწვეულ მხატვრებს. მუზეუმი წელიწადში საშუალოდ 12 საგამოფენო პროექტს წარმოადგენს.

მუზეუმის კომპლექსის ექსპოზიცია იხსნება ზურაბ წერეთლის პერსონალური გამოფენით. გამოფენა იწყება მონუმენტური კომპოზიციით „არგონავტები“ (2005).

პირველი სართულზე წარმოდგენილია ასამდე გრაფიკული ნაწარმოები, აგრეთვე მინანქარი, მასიური ბრინჯაო და ქანდაკება. მუზეუმის მეორე სართულის ექსპოზიცია იხსნება სკულპტურული კომპოზიციებით „ჩემი საყვარელი მხატვრები“, აგრეთვე კომპოზიცია სერიიდან „ქალაქელები“. აგრეთვე ფოტოგანყოფილება, რომელიც ეძღვნება ზურაბ წერეთლის ცხოვრების ისტორიას. საერთო ჯამში, გამოფენაზე წარმოდგენილია სხვადასხვა ჟანრის 300-ზე მეტი ხელოვნების ნიმუში და 250-მდე ფოტომასალა.

## გალერეა

ფაილი:Zurab Tsereteli Museum Of Modern Art 1.jpg
ფაილი:Zurab Tsereteli Museum Of Modern Art 2.jpg
ფაილი:Zurab Tsereteli Museum Of Modern Art 3.jpg
ფაილი:Zurab Tsereteli Museum Of Modern Art 4.jpg

## რესურსები ინტერნეტში
*
*ზურაბ წერეთლის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი — საქართველოს მუზეუმები
*ზურაბ წერეთლის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი — ვიკიმაპია

## სქოლიო
კატეგორია:თბილისის მუზეუმები
ივანე ტოლმაჩოვი

მინი|გენ. ნ. ტოლმაჩოვი
**ივანე ნიკოლოზის ძე ტოლმაჩოვი** (; დ. 6 იანვარი. 1863, კალუგის გუბერნია, — გ. 28 ივნისი, 1931) — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1911).

სამხედრო სამსახურში იყო 1882 წლიდან. დაამთავრა ნიკოლოზის სახელობის გენერალური შტაბის აკადემია (1889). მსახურობდა კიევის სამხედრო ოლქის შტაბში სხვადასხვა პოზიციაზე. 1898 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1904-1907 წლებში მეთაურობდა ბენდერის 132-ე ქვეით პოლკს. აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოში რევოლუციური გამოსვლების, მათ შორის, გურიის რესპუბლიკის სასტიკ ჩახშობაში, რისთვისაც 1907 წელს გენერალ-მაიორის წოდება მიიღო. იმავე წელს ერთხანს იყო კავკასიის სამხედრო ოლქის გენერალური შტაბის საოლქო მორიგე გენერალი და მე-16 საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი. 1907-1911 წლებში იყო ქ. ოდესის მმართველი, მფარველობდა მემარჯვენე „შავრაზმულ“ რუსულ ორგანიზაციებს. 1911 წელს სამხედრო სამსახურიდან გადადგა გენერალ-ლეიტენანტის წოდებით. 1914-1917 წლებში კვლავ საშტაბო თანამდებობებზე იყო მინსკის სამხედრო ოლქში და სამხრეთ-დასავლეთის ფრონტზე. რუსეთის რევოლუციის შემდეგ ემიგრაციაში იყო გერმანიაში.

## ლიტერატურა
* Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. — М., 2009. — С. 584.
* Шанин, Теодор. Революция как момент истины. Россия 1905-1907 гг. - 1917-1922 гг.. — М. : Весь Мир, 1997. — 560 p. — ISBN 5-777-0039-X.

კატეგორია:დაბადებული 1863
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1931
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივნისი
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ბერლინში გარდაცვლილები
იოსიპ ბეზპალკო

**იოსიპ ბეზპალკო** (დ. 13 მაისი, 1881, ჩერნივცი — გ. 1950, ყაზახეთის საკონცენტრაციო ბანაკი) — უკრაინელი საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, პუბლიცისტი, რედაქტორი. სწავლობდა ჩერნივცის გიმნაზიაში. 1899 წელს დააარსა გიმნაზიისა და სტუდენტური ახალგაზრდობის ფარული წრე. 1901–1902 წლებში იყო ბუკოვინის ეროვნული ორგანიზაციის ორგანოს — გაზეთ „ბუკოვინის“ რედაქტორი. ბუკოვინაში პირველი ამხანაგობის — „სიჩის“ დამაარსებელი და ჟურნალ „პრომინის“ (Промінь — სხივი) რედაქტორი. 1907–1908 წლებში იყო ბუკოვინის პროფკავშირების სამხარეო მდივანი. იყო უკრაინის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ბუკოვინის სამხარეო ორგანიზაციის დამაარსებელი და ხელმძღვანელი (1906–1918), ასევე გაზეთებისა „ბორბა“ (1908–1914, 1918; Борба — ბრძოლა) და „ზალიზნიჩნიკ“ (1910; Залізничник — რკინიგზელი). 1914 წლიდან აქტიურად თანამშრომლობდა უკრაინის გათავისუფლების კავშირთან ვენაში. 1915–1918 წლებში ახორციელებდა ეროვნულ-საგანმანათლებლო სააღმზრდელო სამუშაოს რუსეთის არმიის დატყვევებული სამხედრო მოსამსახურეებისთვის — უკრაინელებისთვის ზემო ავსტრიისა (ფრაიშტადტი) და გერმანიის (რაშტატი, ზალცვედელი, ვეცლარი) ბანაკებში. 1918 წელს იყო ბუკოვინაში უკრაინის ეროვნული რადის წევრი და ჩერნივცის მერი. როგორც ბუკოვინის წარმომადგენელი დელეგატი ესწრებოდა დირექტორიისა და მთავრობის საზეიმო სხდომას, რომელიც უკრაინული მიწების გაერთიანების დღესასწაულს მიეძღვნა. იყო მშრომელთა კონგრესისა (კიევი, 1919) და დასავლეთ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკის ეროვნული რადის წევრი. 1919–1920 წლებში ბორის მარტოსის მთავრობაში იკავებდა შრომის მინისტრის თანამდებობას. 1922 წლიდან იყო უკრაინის სამეურნეო აკადემიის ხელმძღვანელი (პოდებრადი, დღ. ჩეხეთი). გამოქვეყნებული აქვს პოლიტიკური სტატიები და ძიებანი XIX–XX საუკუნეების გერმანულ-სლავური ურთიერთობების შესახებ. 1938 წელს აირჩიეს უკრაინის სიჩის კავშირის თავმჯდომარედ. 1945 წელს საბჭოთა სპეცსამსახურებმა დააპატიმრეს პრაღაში და გაგზავნეს ყაზახეთის ერთ-ერთ საკონცენტრაციო ბანაკში, სადაც დაიღუპა კიდეც.

## ძირითადი ნაშრომები 
* Поступове пробудження національної гідності полонених українців у таборі Фрайштадт // Союз Визволення України 1914–1918. Відень, 1918;
* Симон Васильович Петлюра // Соціал-демократ. 1926, 28 трав.

## სქოლიო 
კატეგორია:უკრაინელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:უკრაინელი საზოგადო მოღვაწეები
აბრეკ ფხალაძე

**აბრეკ ფხალაძე** (დ. 10 ოქტომბერი, 1920 — გ. 9 იანვარი, 2018) – ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1969).

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1920 წლის 10 ოქტომბერს. 1937-1939 წლებში სწავლობდა თბილისის საესტრადო სტუდიაში. დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1950 წლიდან მოღვაწეობდა თბილისის მოზარდ-მაყურებელთა თეატრში. წლების განმავლობაში იყო მისი წამყვანი მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში: „მშვენიერი კოსტიუმი“ (ლ. ელიავა, 1973), „შერეკილები“ (ე. შენგელაია, 1973), „თერმომეტრი“ (რ. შარაბიძე, 1975), „გზა შინისაკენ“ (ა. რეხვიაშვილი, 1981), „ცხელი ზაფხულის სამი დღე (მ. კოკოჩაშვილი, 1981), „ადამიანთა სევდა“ (გ. ჩოხელი, 1984), „წერილები ნაძვებს" (გ. ჩოხელი, 1986), „საფეხური" (ა. რეხვიაშვილი, 1986), „დამშვიდობება“ (ზ. თუთბერიძე, 1987), „სამოთხის გვრიტები" (გ. ჩოხელი, 1997). იყო დიდი სამამულო ომის მონაწილე.

აბრეკ ფხალაძე გარდაიცვალა 2018 წლის 9 იანვარს.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1969 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი

## ფილმოგრაფია
* 1965 — ბოდიში, თქვენ გელით სიკვდილი — ფხალაძე
* 1970 — გამსვლელი პაიკი
* 1973 — მშვენიერი კოსტიუმი 
* 1973 — შერეკილები — ნოშრევანი
* 1975 — თერმომეტრი
* 1981 — ცხელი ზაფხულის სამი დღე — ლოტბარი
* 1981 — ძნელი დასაწყისი — მიხეილი
* 1981 — გზა შინისაკენ 
* 1984 — ადამიანთა სევდა
* 1986 — საფეხური — მიხეილი (მასწავლებელი)
* 1986 — წერილი ნაძვებს
* 1987 — დამშვიდობება (ხანა ჩვენი ბავშვობისა)
* 1988 — მეტიჩარა
* 1997 — სამოთხის გვრიტები — აბრეკი

## რესურსები ინტერნეტში
*აბრეკ ფხალაძე — ეროვნული ფილმოგრაფია 
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 2018
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კლაიდ ტომბო

**კლაიდ უილიამ ტომბო** (დ. 4 თებერვალი, 1906 ― გ. 17 იანვარი, 1997) ― ამერიკელი ასტორნომი. 1930 წელს პლუტონი აღმოაჩინა, პირველი ობიექტი კოიპერის სარტყლიდან. აღმოჩენის დროისთვის პლუტონი პლანეტად ჩათვალეს, თუმცა 2006 წელს იგი ჯუჯა პლანეტად კლასიფიცირდა. ტომბომ აღმოაჩინა მრავალი ასტეროიდი და ამოუცნობი მფრინავი ობიექტების სამეცნიერო დონეზე შესწავლას უჭერდა მხარს.

## ადრეული წლები
ტომბო 1906 წლის 4 თებერვალს სტრიტორში, ილინოისის შტატში დაიბადა. იგი ფერმერ მიურონ ტომბოსა და ადელ ქრიტონის შვილი იყო. 1922 წელს მისი ოჯახი ბურდეტში, კანზასის შტატში გადასახლდა. ტომბო კოლეჯში სწავლას იმედოვნებდა, მაგრამ სეტყვის შედეგად მოსავლის განადგურების შემდეგ იმედი გაუცრუვდა.

## ასტრონომიული კარიერა
1926 წლიდან ტომბომ ლინზებისა და სარკეების გამოყენებით რამდენიმე ტელესკოპი ააწყო.  ტომბომ ფლაგსთაფში, არიზონაში, ლოუელის ობსერვატორიას იუპიტერისა და მარსის ნახატები გაუგზავნა, რის შემდეგაც მას ობსერვატორიაში სამსახური შესთავაზეს. ტომბო ობსერვატორიაში 1929 წლიდან 1945 წლამდე მუშაობდა. 

### პლუტონი
1930 წელს ტომბომ პლანეტა პლუტონი აღმოაჩინა. ამ აღმოჩენის შემდეგ, 1936 წელს კანზასის უნივერსიტეტში ასტრონომიაში ბაკალავრის ხარისხი, ხოლო 1938 წელს ― მაგისტრის ხარისხი მიიღო.

## ლიტერატურა
*Falk, Dan, "More than a one-hit wonder", *Astronomy*, February 2006, 40–45.
*David H. Levy, *Clyde Tombaugh: Discoverer of the Planet Pluto* (Tucson, Ariz.: University of Arizona Press, 1991). ; also Sky Publishing Corporation, March 2006.

## რესურსები ინტერნეტში
*Clyde Tombaugh papers at New Mexico State University 
*Many biographical articles on Clyde Tombaugh
*
*Biography, Interviews, Photo Gallery of Clyde Tombaugh, achievement.org
*Illinois proposes a Pluto Day and reinstate Pluto as a Planet in honor of C. Tombaugh: Illinois General Assembly, Senate Resolution SR0046 2/26/2009

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:ამერიკელი ასტრონომები
კატეგორია:ჩრდილოეთ არიზონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:კანზასის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:პლუტონი
იედიგაროვი

საკუთარი სახელი **იედიგაროვი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ისრაფილ-ბეკ მუსტაფა-ბეკ ოღლი იედიგაროვი — რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი
* ისრაფილ-ბეკ ჰასან-ბეკ ოღლი იედიგაროვი — საქართველოს არმიის ოფიცერი

კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი

მინი|ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი (ქართველ ოფიცერთა ჯგუფური ფოტოპორტრეტიდან)
**ისრაფილ-ბეკ ჰასან-ბეკ ოღლი იედიგაროვი**, *ედიგარ-ბეკი* (დ. 7 აგვისტო, 1888, თბილისი, — გ. 18 მაისი, 1939) — ბორჩალოელი აზნაური; რუსეთის, საქართველოს და პოლონეთის არმიების ოფიცერი.

ისრაფილ-ბეკი დაიბადა ბორჩალოს მაზრის ცნობილ მემამულეთა და სამხედრო მოსამსახურეთა ოჯახში (იედიგაროვები, ედიგაროვები, ასევე იედიგარაშვილები). პაპამისი ისრაფილ-ბეკი იყო რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების დამფუძნებელი წევრი. ისრაფილ-ბეკ უმცროსმა დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი (1905) და საიმპერატორო პაჟთა კორპუსი (1910). სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1908 წლიდან. პირველი მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს ნიჟეგოროდის მე-17 დრაგუნთა პოლკის შემადგენლობაში მონაწილეობდა ბრძოლებში პოლონეთის, კავკასიის და რუმინეთის ფრონტებზე. ომის დასასრულს ჰქონდა შტაბ-როტმისტრის წოდება. 

1918 წელს ისრაფილ-ბეკი შეუერთდა დამოუკიდებელი საქართველოს შეიარაღებულ ძალებს. ჰქონდა მაიორის, შემდეგ პოდპოლკოვნიკის ჩინი. ერთხანს ხელმძღვანელობდა ბორჩალოს მაზრაში სამხედრო კონტრდაზვერვის განყოფილებას, იყო ამავე მაზრის იალაღთა გამგე. მონაწილეობდა სომხეთთან (1918) და საბჭოთა რუსეთთან (1921) ომებში. ამ უკანასკნელი კონფლიქტის დროს მეთაურობდა წითელი არმიის წინააღმდეგ მოქმედ 200-კაციან მუსლიმურ ცხენოსან რაზმს. საქართველოს იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა ჯერ თურქეთში, შემდეგ — პოლონეთში. იედიგაროვი, როგორც ქართველი ოფიცერი, კონტრაქტით ჩაირიცხა პოლონეთის არმიაში და პოდპოლკოვნიკის წოდებას მიაღწია. გარდაიცვალა 1939 წელს. დაკრძალულია ვარშავის მუსლიმურ სასაფლაოზე. დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. ანას IV (წარწერით „მამაცობისთვის“, 1915) და III (ხმლებითა და ბაბთით, 1915), წმ. სტანისლავის III (ხმლებითა და ბაბთით, 1915) და II (ხმლებით, 1916) ხარისხის ორდენებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* ისრაფილ-ბეკ იედიგარის ბრძოლა საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის/მ. გვაძაბია // ნეტგაზეთი. – 15 მარტი, 2023.

* Бек-Иедигаров Исрафим Гасанович. Офицеры РИА.
* Бек-Иедигаров Исрафим. Документы о награждениях. Памяти героев Великой войны 1914–1918. Департамент Министерства обороны Российской Федерации по увековечению памяти погибших при защите Отечества.

კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1888
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:ქართველი აზნაურები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:საქართველოს აზერბაიჯანელები
კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
აზერბაიჯანის მედროშეების სია ოლიმპიადაზე

[thumb|right|აზერბაიჯანის ნაკრები [ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 2010|2010 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონიაზე.]]
ეს არის იმ **მედროშეთა სია, რომლებიც წარმოადგენდნენ აზერბაიჯანს ოლიმპიურ თამშებზე**. მედროშეებს გამოაქვთ თავიანთი ეროვნული დროშა ოლიმპიადის გახსნის ცერემონიაზე.

## იხილეთ აგრეთვე
*აზერბაიჯანი ოლიმპიურ თამაშებზე

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანი ოლიმპიურ თამაშებზე
აზერბაიჯანი
სპონტანური გამოსხივება

**სპონტანური გამოსხივება**, *თავისთავადი გამოსხივება* — ელექტრომაგნიტური გამოსხივების თავისთავადი ამოფრქვევა ენერგიის აგზნებულ დონეებზე მყოფი ატომების ან სხვა კვანტური სისტემების მიერ. ინდუცირებული გამოსხივებისაგან განსხვავებით, სპონტანური გამოსხივება არ არის დამოკიდებული კვანტურ სისტემაზე გარე ელექტრომაგნიტური გამოსხივების მოქმედებაზე და მის კანონზმიერებებს განსაზღვრავს მხოლოდ თვით სისტემის თვისებები სხვა ტიპის სპონტანური გარდაქმნების (მაგალითად რადიოაქტიური დაშლა, მოლეკულების გარდაქმნა მონომოლეკულური რეაქციების დროს) მსგავსად.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ატომური ფიზიკა
სამკუთხედი (ფილმი, 1967)

**„სამკუთხედი“** () — კინოსტუდია „არმენფილმის“ 1967 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორია ჰენრიხ მალიანი.

## სიუჟეტი
ფილმი ასახავს 13 წლის ბიჭი - ოვიკის, მისი მჭედელი მამის და მამის ამხანაგების ცხოვრებას, რომლებიც ერთი ოჯახივით არიან, ერთმანეთის ჭირს და ლხინს იზიარებენ. მაგრამ დიდი სამამულო ომის დაწყება ცვლის მათ ცხოვრებას.

## როლებში
* არმენ ჯიგარხანიანი — მუკუჩი
* ფრუნზიკ მკრტჩიანი — გასპარი
* სოს სარქისიანი — ოსტატი მკრტიჩი
* კუკური ლაფერაძე — ვასო
* პავლე არსენოვი — მკო
* ინა ალაბინა — ლუბა
* მიხეილ ოვსეპიანი — ოვიკი, მუკუჩის შვილი

## ჯილდოები
* 1975 — გასპარის როლისთვის ფრუნზიკ მკრტჩიანი დაჯილდოვდა სომხეთის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიით.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:სომხური ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმები
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:1967 წლის ფილმები
კატეგორია:ჰენრიხ მალიანის ფილმები
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
კიური

**კიური** (აღნიშვნა: '***, ***') — რადიოაქტიურ წყაროში ნუკლიდის აქტივობის (იზოტოპის აქტივობის) სისტემგარეშე ერთეული. სახელი ეწოდა ფრანგი მეცნიერების პ. კიურისა და მ. სკლოდოვსკა-კიურის პატივსაცემად. 1910 წელს პირველად კიურის განსაზღვრავდნენ, როგორც 1 გ რადიუმთან რადიოაქტიურ წონასწორობაში მყოფი რადონის (რადიუმის ემანაციის) რაოდენობას. 1 კიურის შესაბამისი რადონის რაოდენობას აქვს  გ მასა და შეიცავს  ატომს. 1 კიური აქტივობის რადონის დაშლის სიჩქარეა  დაშლა წამში. ამჟამად კიურის განსაზღვრავენ როგორც აქტივობას ნებისმიერი ნუკლიდისა, რომელშიც ხდება დაშლის  აქტი წამში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რადიოაქტიურობის საზომი ერთეულები
ალავიძე

საკუთარი სახელი **ალავიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ალექსანდრე ალავიძე — სამხედრო პირი
* ანდრო ალავიძე — იურისტი, სახელმწიფო მოხელე
* გიორგი ალავიძე — ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე
* ზურაბ ალავიძე — ეკონომისტი, სახელმწიფო მოხელე
* იოსებ ალავიძე — პოლიციის გენერალ-მაიორი
* ლევან ალავიძე — ინჟინერი, პოლიტიკოსი
* მადონა ალავიძე — ექიმი
* მიხეილ ალავიძე — ფეხბურთელი
* მიხეილ ალავიძე — კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი (გენერალი)

**ისრაფილ-ბეკ მუსტაფა-ბეკ ოღლი იედიგაროვი** (დ. 15 დეკემბერი, 1815, სოფ. ყაჩაღანი, ახლანდ. მარნეულის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1884) — ბორჩალოელი აზნაური, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი (1883).

ისრაფილ-ბეკი დაიბადა ბორჩალოს მაზრის ცნობილ მემამულეთა ოჯახში (იედიგაროვები, ედიგაროვები, ასევე იედიგარაშვილები). 1834 წელს მოხალისედ ჩაირიცხა ამიერკავკასიის მუსლიმთა ცხენოსან პოლკში. მონაწილეობდა ბრძოლებში კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ, უნგრეთის 1848 წლის რევოლუციის ჩახშობაში, ყირიმის ომში (1853-1856) და რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). 1866 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის, 1883 წელს, სამხედრო სამსახურიდან გადადგომისას კი გენერალ-ლეიტენანტის წოდება. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას, წმ. სტანისლავის და წმ. ვლადიმერის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით. მონაწილეობდა საქართველოს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრი (1879). მისი შვილიშვილი იყო დამოუკიდებელი საქართველოს არმიის ოფიცერი ისრაფილ-ბეკ იედიგაროვი.

## ლიტერატურა
* Список генералам по старшинству на 1881 год. Исправлено по 1-е декабря. — СПб., 1881. с. 520.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1815
კატეგორია:გარდაცვლილი 1884
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს აზერბაიჯანელები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
ქობულოვი

საკუთარი სახელი **ქობულოვი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ამაიაკ ქობულოვი — საბჭოთა უშიშროების სამსახურების ოფიცერი
* ბოგდან ქობულოვი — საბჭოთა უშიშროების სამსახურების ოფიცერი
* დავით ქობულოვი — ქართველი მსახიობი

კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ხოსპიოს მეორე ეკლესია

**ხოსპიოს მეორე ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოსპიოში, მდებარეობს მდინარის მარჯვენა ნაპირზე.

დარბაზული ნაგებობაა. აშენებულია ნატეხი რუხი და ნათალი მოყვითალო ფერის კვადრებით. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. კარები გარედან არქიტრავულია, შიგნიდან თაღოვანი. აღმოსავლეთის, დასავლეთის და სამხრეთის კედლებში თითო თაღოვანი სარკმლებია. კედლები მარტივი ლავგარდნითაა დასრულებული, რომელსაც ლორფინის სახურავი ეყრდნობა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია. მისი კონქი პროფილირებულ მხრებზე დასმულ კაპიტელებზე გადასულ თაღს ეყრნობა. კონქის საჭექ ქვებზე ჯვარი და დავითის ვარსვკლავია გამოკვეთილი. ამბიონი ერთი საფეხურითაა ამაღლებული. აბსიდა ხის კანკელითაა გამოყოფილი. გრძივი კედლები ორი წყვილი პილასტრითაა დანაწევრებული, რომლის კაპიტელებიდან კამარის საბჯენი თაღები გადადის. ტაძრის მორთულობას სამხრეთის და დასავლეთის კედლის თავსართები, აღმოსავლეთ სარკმლის თავზე მოცემული სიუჟეტი - დანიელი ლომიების ხაროში და სამხრეთის კედელში ჩადგმული რელიეფი - ელისაბედისა და მარიამის შეხვედრა წარმოადგენს.

2018 წლის 18 აპრილს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის შესაბამისი ბრძანებით კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა. 

## რესურსები ინტერნეტში
*საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტო

კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაქოს მარათონი

**ბაქოს მარათონი** () — მორბენალთა ყოველწლიური მარათონი, რომელიც ტარდება ბაქოში 2016 წლიდან ჰეიდარ ალიევის ფონდის ინიციატივით.

მარათონის ორგანიზების ინიციატორები იყვნენ ბაქოს ბულვარის ოფისი, ჰეიდარ ალიევის ფონდი და ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი. ბაქოს მარათონი 2016 დაიწყო სახელმწიფო დროშის მოედანზე და დასრულდა ოლიმპიურ სტადიონზე. მონაწილეებმა ირბინეს დაახლოებით 21 კმ. მარათონის მონაწილეებს შორის იყვნენ ცნობილი საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწეები, სპორტსმენები. 2016 წლის მარათონში მონაწილეობის მისაღებად განაცხადი 7000-ზე მეტმა მონაწილემ მიიღო.

პირველ მარათონში აზერბაიჯანის მოქალაქეების გარდა, აზერბაიჯანში მცხოვრები და მოღვაწე 500-ზე მეტი უცხოელი ჩაერთო. ღონისძიებაში მონაწილეობა სხვადასხვა ქვეყნის საელჩოების ხელმძღვანელებმა და წარმომადგენლებმაც მიიღეს.

მეორე ბაქოს მარათონი 2017 წლის 30 აპრილს გაიმართა. მარათონის მანძილი იყო 21 კილომეტრი. 

მესამე მარათონი გაიმართა 2018 წლის 13 მაისს, მეოთხე 2019 წლის 5 მაისს. 2020 წლის მარათონი COVID-19 პანდემიის გამო გაუქმდა. 

მეექვსე მარათონი 2023 წლის 7 მაისს იგეგმება.

დაჯილდოების ცერემონია ბაქოს ოლიმპიურ სტადიონზე მიმდინარეობს. ჯილდოები გაიცემა ორ კატეგორიაში: მამაკაცებსა და ქალებს შორის.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Bakı Marafonu  - ბაქოს მარათონის ოფიციალური ვებ-გვერდი

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის სპორტი
კატეგორია:მარათონები
ისრაფილ ჰაჯიევის სასახლე

**ქერბალაი ისრაფილ ჰაჯიევის სასახლე** () — შენობა ჯაფარ ჯაბარლის ქუჩაზე, ქალაქ ბაქოს იასამალის რაიონში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს ბრძანებით შენობა გადავიდა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ, როგორც ეროვნული მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი.

1910-1912 წლებში შენობა აშენდა გოტიკურ სტილში, იოსიფ პლოშკოს პროექტის მიხედვით. შენობა აშენდა მენავთობე მილიონერის, ბაქოს საქალაქო დუმის წევრის, ქერბალაი ისრაფილ ჰაჯიევის დაკვეთით.

შენობის კომპოზიციის სქემა საკმაოდ დინამიურია და აქვს ნათელი მოდერნისტული სტილის დამახასიათებელი თვისებები.

შენობის ინტერიერში წარმოდგენილია მარმარილოს წინა კიბე, კარნიზის ნიმუშის თხელი დამახასიათებელი ხაზები, პლაფონები და კარები ვიტრაჟებით. განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს კაბინეტის პლაფონი.

შენობა არქიტექტურული ძეგლია და ქალაქის ისტორიული მემკვიდრეობის განუყოფელი ნაწილია.

## სქოლიო 
კატეგორია:1912 წელს დაარსებულები
კატეგორია:აზერბაიჯანის შენობა-ნაგებობები
ასაფ ზეინალი

**ასაფ ზეინალი** (; დ. 5 აპრილი, 1909, დერბენტი, დაღესტნის გუბერნია - გ. 27 ოქტომბერი, 1932, ბაქო) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, პედაგოგი. პირველი აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, რომელმაც მიიღო პროფესიული განათლება აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში.

## ბიოგრაფია 
ასაფ ზეინალი დაიბადა 1909 წელს დერბენტში მებაღის ოჯახში. როდესაც ის 7 წლის იყო, დედამ დერბენტის რეალურ სკოლაში გაგზავნა. აქ ის იწყებს სიმღერას საბავშვო გუნდში, სწავლობს კლარნეტზე დაკვრას.

როდესაც ასაფი 11 წლის იყო, მისი ოჯახი საცხოვრებლად ბაქოში გადავიდა. საყვირზე დაკვრა ჯერ სამხედრო სკოლაში ისწავლა, შემდეგ ბაქოს მუსიკალური ტექნიკური კოლეჯის საყვირის, ჩელოსა და ფორტეპიანოს კლასებში.

1916 წელს ასაფის დედამ ის გაგზავნა დერბენტის რეალურ სკოლაში. 1926 წელს დაამთავრა ბაქოს მუსიკალური კოლეჯი, 1931 წელს კი აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის კომპოზიტორთა განყოფილება - უზეირ ჰაჯიბეკოვის კლასი.

1929-1931 წლებში ასაფ ზეინალი ხელმძღვანელობდა თიურქთა მუშათა თეატრის მუსიკალურ ნაწილს. 1928-1932 წლებში ასწავლიდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკალურ სკოლაში. მის სტუდენტებს შორის იყვნენ ყარა ყარაევი და ტოფიგ გულიევი.

ასაფ ზეინალი აზერბაიჯანულ მუსიკაში რომანსების ფუძემდებელია.

კომპოზიტორის მიერ დაწერილი „საბავშვო სუიტა“ აზერბაიჯანული საბავშვო მუსიკის ფუძემდებელი იყო.

პირველი რომანსების, ფორტეპიანოსა და ვიოლინოს მინიატურების, ასევე სიმფონიური ნაწარმოებების პირველი ნიმუშების ავტორმა ასაფ ზეინალიმ ნოტებზე გადაწერა 50-მდე აზერბაიჯანული ხალხური სიმღერა.

კონსერვატორიაში სწავლისას ასაფ ზეინალიმ გაიცნო პიანისტი და პედაგოგი ქოფქაბ საფარალიევა. ის ასეფის ყველა საქმეში მას ეხმარებოდა. მათ ძალიან უყვარდებათ ერთმანეთი. თუმცა მათი სიყვარული ხანმოკლე აღმოჩნდა.

აზერბაიჯანული მუსიკალური ფოლკლორის ნიმუშების შესაგროვებლად ის მიემგზავრება ყარაბაღში და იქ მძიმედ ავადდება. კომპოზიტორი, რომელიც საწოლს იყო მიჯაჭვული, სამკურნალოდ ბაქოში ბრუნდება. საავადმყოფოში ყოფნისას ის წერს თავის ბოლო სიმფონიას თავისი ოთახის კედელზე და ძმას სთხოვს გადაიტანოს მისი ნამუშევარი კედლიდან ქაღალდზე. სამწუხაროდ, მის უკანასკნელ ნებას არავინ ასრულებს.

ასაფ ზეინალი გარდაიცვალა 1932 წლის 27 ოქტომბერს. ის მხოლოდ 23 წლის იყო.

ბაქოში ერთ-ერთი ქუჩა (იჩერი შეჰერის რაიონი) და ბაქოს მუსიკალური სასწავლებელი ასაფ ზეინალის სახელს ატარებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* **Жизнь, отданная музыке**

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი
კატეგორია:აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
ბესარიონ კემულარია

**ბესარიონ (ბესო) ვასილის ძე კემულარია** (? — გ. 1921) — ქართველი ოფიცერი.

1916 წელს დაამთავრა ჩუჰუივის სამხედრო სასწავლებელი და პრაპორშჩიკად ჩაირიცხა რუსეთის არმიის ქვეით ჯარში. 1918 წლიდან მსახურობდა დამოუკიდებელი საქართველოს ჯარში. იყო თბილისის სამხედრო სკოლის ოფიცერი, შტაბს-კაპიტანი. გმირულად დაიღუპა რუსეთ-საქართველოს ომის კოჯორ-ტაბახმელას ფრონტზე 1921 წლის თებერვალში. 2019 წელს კემულარიას სახელი მიენიჭა ერთ-ერთ ქუჩას თბილისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაბახმელაში.

## სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1921
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კემულარია

საკუთარი სახელი **კემულარია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ბესარიონ კემულარია — სამხედრო პირი
* კლოდ დე კემულარია — ფრანგი დიპლომატი, საზოგადო მოღვაწე
* კონსტანტინე კემულარია — იურისტი, სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე
* ლუბა კემულარია-ნათაძე — ბოტანიკოსი
* რევაზ კემულარია — პოლიტიკოსი
* როლანდ კემულარია — პოლიტიკოსი, მეწარმე

კატეგორია:ქართული გვარები
ამაიაკ ქობულოვი

**ამაიაკ ზაქარიას ძე ქობულოვი** (დ. 1906, თბილისი, — გ. 10 თებერვალი, 1955, მოსკოვი) — საბჭოთა უსაფრთხოების სამსახურების მოხელე, გენერალ-ლეიტენანტი (1945). სტალინური რეპრესიების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილის ბოგდან ქობულოვის უმცროსი ძმა; წარმოშობით თბილისელი სომეხი.
## ბიოგრაფია 
1921 წელს მსახურობდა წითელ არმიაში, შემდეგ მუშაობდა ბუხჰალტრად, მ. შ., „ბორჯომის“ ქარხანაში. 1929 წლიდან სხვადასხვა თანამდებობაზე მსახურობდა საქართველოს სსრ და ამიერკავკასიის სფსრ შინსახკომის სახელმწიფო პოლიტიკურ სამმართველოში. დაწინაურდა ლავრენტი ბერიას აღზევებასთან ერთად; ითვლებოდა ბერიას უახლოესი გარემოცვის წევრად. 1937-1938 წლებში, სხვადასხვა დროს, იყო შინსახკომის ახალციხის და გაგრის რაიონული განყოფილებების უფროსი, აფხაზეთის ასსრ შინსახკომის სამმართველოს უფროსი, აფხაზეთის ასსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის მოვალეობის დროებით შემსრულებელი, 1938 წლის დეკემბრიდან — უკრაინის სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის I მოადგილე. 

1939 წლის აგვისტოში ქობულოვი გაიგზავნა საბჭოთა საელჩოს რეზიდენტად ბერლინში. გერმანელებმა სწრაფად გაშიფრეს და აწვდიდნენ ცრუ ინფორმაციას — თითქოს გერმანიის ჯარების მობილიზება არ იყო საბჭოთა კავშირზე თავდასხმისთვის გამიზნული. ამან, თავის მხრივ, გამოიწვია საბჭოთა ლიდერების დეზინფორმირება. მიუხედავად ამისა, 1941 წელის ივლისში მოსკოვში დაბრუნებული ქობულოვი სახელმწიფო უშიშროების და შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრად დანიშნეს უზბეკეთის სსრ-ში, სადაც 1945 წლის იანვრამდე იმსახურა. შემდეგ მნიშვნელოვანი თანამდებობები ეჭირა სსრკ-ის შინაგან საქმეთა სამინისტროში, მათ შორის, იყო გულაგის უფროსის I მოადგილე. ბერიას და ბოგდან ქობულოვის დაპატიმრების შემდეგ, 1953 წლის ივნისში ამაიაკ ქობულოვი (იმ დროს შსს-ის საკონტროლო ინსპექციის უფროსის მოადგილე იყო) დააპატიმრეს და 1954 წლის ოქტომბერში სიკვდილით დასჯა მიუსაჯეს. 1955 წელს პროკურატურამ უარი თქვა ქობულოვის შეწყალების წერილებზე. იმავე წელს დახვრიტეს. რეაბილიტირებული არ ყოფილა.

## ლიტერატურა
* Петров Н. В., Скоркин К. В. Кто руководил НКВД, 1934—1941 : справочник / Под ред. Н. Г. Охотина и А. Б. Рогинского. — М.: Звенья, 1999. — ISBN 5-7870-0032-3.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1906
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1955
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა გენერლები
კატეგორია:საქართველოს სომხები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
პაგლატი

**Paglat** (ოფიციალურად **პაგლატის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 727 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Paglat Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
*MMA Act No. 112: An Act Creating Municipality of Paglas in the Province of Maguindanao 
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
თაღიევის ვილა

**ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის ვილა** () — ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის საზაფხულო რეზიდენცია და აგარაკი. მეცენატმა ცხოვრების ბოლო წლები აქ გაატარა. შენობის არქიტექტორია იოსებ გოსლავსკი .

## ისტორია 
თაღიევის ორსართულიანი ვილა აშენდა 1893-1895 წლებში ბაქოს მარდაქანის დასახლებაში. მოიცავდა ხუთ ჰექტარ ფართობს.

სახლის კარები ლითონის იყო, რომელიც შეკაზმული იყო ალმასის ფორმის გისოსებით ქვის ჩარჩოში. კარიბჭის ზედა ნაწილს ამშვენებდა ქვის ჩუქურთმები აღმოსავლური არქიტექტურის ელემენტებით და ქვისგან დამზადებული შვიდი ლომის თავით. ეზოში თავლა იყო. ორი სართული 50 ოთახისგან შედგებოდა.

აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ აგარაკის ნაციონალიზაცია მოხდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს შენობაში სამხედრო ჰოსპიტალი განთავსდა.

1955 წლიდან შენობაში ტუბერკულოზით დაავადებულთა რეაბილიტაციის სანატორიუმი ფუნქციონირებდა.

1996 წელს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის დავალებით თაღიევის მემკვიდრეს საფია აბდულაევა-თაღიევას შენობის ტერიტორიის ნაწილი მის სრულ მფლობელობაში დაბრუნდა. ქვის ღობე ვილას ორ ნაწილად ჰყოფს - სანატორიუმსა და თაღიევის მემკვიდრეთა აგარაკს.

ამჟამად აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებით შენობა გამოცხადებულია არქიტექტურულ ძეგლად.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევი
* ზეინალაბდინ თაღიევის სასახლე

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ბაქოს შენობა-ნაგებობები
ბოგდან ქობულოვი

**ბოგდან (ბახჩო) ზაქარიას ძე ქობულოვი** (დ. 1 მარტი, 1904, თბილისი, — გ. 23 დეკემბერი, 1953, მოსკოვი) — საქართველოს სსრ და საბჭოთა კავშირის სპეციალური სამსახურების მოხელე, გენერალ-პოლკოვნიკი (1945), სტალინური რეპრესიების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე; წარმოშობით თბილისელი სომეხი.
## ბიოგრაფია 
დაამთავრა თბილისის გიმნაზია (1921). მსახურობდა წითელ არმიაში (1921-1922), საქართველოს „ჩეკაში“ (საგანგებო კომისია, 1922-1926), შემდეგ — ამიერკავკასიის სფსრ და სსრკ „გეპეუში“ (სახელმწიფო პოლიტიკური სამმართველო). 1925 წლიდან იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი. 1930-იან წლებში გახდა ლავრენტი ბერიას უახლოესი გარემოცვის წევრი და სარგებლობდა მისი მფარველობით. 1937-1938 წლებში იყო საქართველოს სსრ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილე, 1941-1943 წლებში — სსრკ შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილე, 1941 და 1943-1945 წლებში — სსრკ სახელმწიფო უშიშროების სახალხო კომისრის მოადგილე, 1946-1952 წლებში — საზღვარგარეთ საბჭოთა ქონების მთავარი სამმართველოს (ГУСИМЗ) უფროსი, 1953 წელს — სსრკ შინაგან საქმეთა მინისტრის I მოადგილე. არჩეული იყო საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს (1938–1946) და სსრკ II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს (1946-1950) დეპუტატად. 

ქობულოვი აქტიურად მონაწილეობდა სტალინის მმართველობის დროს მასობრივ რეპრესიებში. 1937-1938 წლებში მხოლოდ მისი თავმჯდომარეობის დროს, საქართველოს სსრ შინსახკომის „განსაკუთრებულმა სამეულმა“ 1233 ადამიანს გამოუტანა დახვრეტის განაჩენი; გამოირჩეოდა განსაკუთრებული სისასტიკით დაკავებულების მიმართ. 1940-იან წლებში ქობულოვი იყო ჩრდილოეთ კავკასიიდან და ყირიმიდან  ხალხთა მასობრივი დეპორტაციის, ტერიტორიების „ანტისაბჭოთა ელემენტებისგან“ გაწმენდის ოპერაციების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1953 წლის 27 ივნისს ქობულოვი ბერიასთან ერთად დააპატიმრეს ჯაშუშობისა და ხელისუფლების ხელში ჩაგდების მიზნით შეთქმულების მოწყობის ბრალდებით, 23 დეკემბერს მიუსაჯეს სიკვდილით დასჯა და იმავე დღეს დახვრიტეს. შემდგომში რეაბილიტაციაზე უარი ეთქვა. დახვრიტეს ასევე მისი უმცროსი ძმა ამაიაკ ქობულოვი.

## ლიტერატურა
* Петров Н. В., Скоркин К. В. Кто руководил НКВД, 1934—1941 : справочник / Под ред. Н. Г. Охотина и А. Б. Рогинского. — М.: Звенья, 1999. — ISBN 5-7870-0032-3.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1904
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1953
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საბჭოთა გენერლები
კატეგორია:საქართველოს სომხები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
გრიგოლ კონიაშვილი

**გრიგოლ ალექსანდრეს ძე კონიაშვილი** (დ. 1850, თბილისი, — გ. 1912 წლის შემდეგ, თბილისი) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1910). გენერალ ალექსანდრე კონიაშვილის მამა.

სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1869 წლიდან. მსახურობდა კავკასიის სამხედრო ოლქში, ყუბის 155-ე ქვეით პოლკში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომში. 1910 წელს დაითხოვეს ჯარიდან გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1850
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
შარიფ-საიდონა-მუსტაფა

**შარიფ-საიდონა-მუსტაფა** (ოფიციალურად **შარიფ-საიდონა-მუსტაფას მუნიციპალიტეტი**; ) ― მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 080 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Shariff Saydona Mustapha Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
*MMA Act No. 225 : An Act Creating the Municipality of Shariff Saidona Mustapha in the Province of Maguindanao
*2007 Census Population Figures for Maguindanao
*COMELEC - Plebiscite results for 3 new Maguindanao towns
*COMELEC Resolution No. 8169

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ივლიანე ხაინდრავა (უფროსი)

**ივლიანე ლევანის ძე ხაინდრავა**, *იულიან ხაინდროვი* () (დ. 1873, სოფ. ლეხაინდრავო, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი, — გ. 18 ივლისი, 1938, ქ. ხარბინი, ახლანდ. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში, შემდეგ ქალაქ ხარბინის ქართული კოლონიის ხელმძღვანელი, მრეწველი.

ხაინდრავა წარმოშობით სენაკის მაზრის აზნაურთა ოჯახიდან იყო. ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის დროს ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, 1890-იან წლებში იყო ანარქისტული ჯგუფის წევრი და მონაწილეობდა ქუთაისის გუბერნატორზე თავდასხმაში, რის გამოც 25-წლიანი გადასახლება და კატორღული სამუშაოები მიუსაჯეს. 14 წელი გაატარა ციმბირში, შემდეგ კი ჩინეთში გადავიდა და დასახლდა მანჯურიაში, ქალაქ ხარბინში, რომელიც ცენტრალურ ხელისუფლებას მოკლებული იყო და რუსეთის იმპერიიდან გაქცეული და გადასახლებული სხვადასხვა ეროვნების ადამიანების თავშესაფრად იქცა. ხაინდრავამ ტყის მოპოვებისა და დამუშავების საქმეს მოჰკიდა ხელი და გამდიდრდა. 1908 წელს ხარბინში დააფუძნა ქართული სათვისტომო, რომლის პირველი და უცვლელი თავმჯდომარე თვითონვე იყო გარდაცვალებამდე. ეწეოდა ქველმოქმედებას; მისი ინიციატივითა და მონაწილეობით დაარსდა ქართული კლუბი, ბიბლიოთეკა, სკოლა, ურთიერთდამხმარე სალარო. დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა ხარბინის მრავალეთნიკურ მოსახლეობაში. 1916 წელს ფარულად იმყოფებოდა საქართველოში. გარდაიცვალა 1938 წელს. ანდერძის მიხედვით უნდა დაეკრძალათ მშობლიურ სოფელში, რაც ვერ შესრულდა. დაკრძალულია ხარბინის ე.წ. ახალ სასაფლაოზე. ივლიანე ხაინდრავას ოჯახიდან ცნობილია: შვილები — მწერლები ლევან და ლიდა ხაინდრავები, შვილიშვილები — პოლიტიკოსი და პუბლიცისტი ივლიანე, პოლიტიკოსი და რეჟისორი გოგა.

## ლიტერატურა
* Незабытые могилы. Российское зарубежье: некрологи 1917-1997. Том 6. Книга 3. Х-Я. М., 2007.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები
კატეგორია:ქართველი ქველმოქმედები
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:ქართველი ანარქისტები
ივლიანე
მუხთაროვის სასახლე

**მუხთაროვის სასახლე** () — შენობა ბაქოში, მურთუზა მუხთაროვის ქუჩაზე.

## ისტორია 
სასახლე 1911-1912 წლებში აშენდა მენავთობე მილიონერი ქველმოქმედის მურთუზა მუხთაროვის დაკვეთით. შენობის არქიტექტორია იოზეფ პლოშკო. მუხტაროვს მეუღლესთან ერთად ევროპაში მოგზაურობისას ძალიან მოეწონა ვენეციის არქიტექტურა. მოგზაურობის შემდეგ მან გადაწყვიტა ბაქოში ვენეციური სტილის სასახლის აშენება საყვარელი მეუღლისთვის. სასახლის დიზაინი ეკუთვნის არქიტექტორ იოზეფ პლოშკოს, რომელმაც ასევე დააპროექტა ისმაილიეს შენობა, ფრანგული გოტიკის სულისკვეთებით. საბჭოთა ხელისუფლების პირველ წლებში სასახლეში მდებარეობდა ალი ბაირამოვის ქალთა კლუბი. დღეს ის ქორწინების სახლივით („ბედნიერების სასახლე“) ფუნქციონირებს. . დღეს სასახლე ბაქოს ერთ-ერთი ყველაზე ღირსშესანიშნავი არქიტექტურული ნაგებობაა.

შენობის აშენების პერიოდში სასახლის ზედა ნაწილში რაინდის სკულპტურის დამონტაჟებისას მოხდა ტრაგედია. სამშენებლო კომპანია „ძმები კასუმოვების“ ერთ-ერთი მფლობელს - იმრან კასუმოვს, ფეხი დაუცდა და შენობიდან გადმოვარდა. ის 35 წლის ასაკში გარდაიცვალა.

შენობის მშენებლობა დასრულდა 1912 წელს. ერთ დღეს მურთუზა მუხთაროვმა თავისი მეუღლე ლიზა ტუგანოვა შენობის წინ სასეირნოდ მიიყვანა. ქალმა, რომელმაც გაოცების გამო არ იცოდა რა ეთქვა, შენობის კარებთან მისული მსახურები დაინახა და როცა გაიგო, რომ სასახლე აჩუქეს, მის სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. ბაქოელი მილიონერი ამ სასახლეში მეუღლესთან ერთად 1920 წლამდე ცხოვრობდა. აზერბაიჯანში საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ სასახლე ბოლშევიკებს გადაეცათ. მუხთაროვმა დაინახა, რომ სამი რუსი ოფიცერი შეიჭრა მის სახლში, ვერ მოითმინა ეს დამცირება და ჯერ ისინი დახვრიტა, შემდეგ კი ბოლო ტყვიით თავი მოიკლა.

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს #132 გადაწყვეტილებით შენობა შეტანილია „ეროვნული მნიშვნელობის უძრავი ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა ნუსხაში“.

სასახლეში აღდგენითი სამუშაოები 2007-2012 წლებში ჩატარდა. აღდგენითი სამუშაოები აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტისა და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტროს ბრძანებით კომპანია „Creacon Construction“-მ ჩაატარა.

2012 წლის 5 ივლისს სასახლის გახსნის ცერემონია გაიმართა, რომელსაც აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი დაესწრო და გაეცნო შესრულებულ სამუშაოებს.

## გალერეა 

ფაილი:Palace of Happiness façade 8.jpg
ფაილი:Palace of Happiness façade 6.jpg
ფაილი:Palace of Happiness façade 1.jpg
ფაილი:Səadət sarayı 2019-cu ildə.jpg
ფაილი:Palace of Happiness façade.jpg
ფაილი:Palace of Happiness façade 4.jpg
ფაილი:Palace of Happiness detail 6.JPG

## იხილეთ აგრეთვე 
* მურთუზა მუხთაროვი

## სქოლიო 
კატეგორია:ბაქოს შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:1912 წელს დაარსებულები
ივანე კონიაშვილი

**ივანე გრიგოლის ძე კონიაშვილი** (დ. 27 სექტემბერი, 1889, თბილისი, — გ. 26 ოქტომბერი, 1938, იქვე) — ქართველი კურორტოლოგი და ფიზიოთერაპევტი, სამეცნიერო კურორტოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში.

დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემია (1913). I მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს სამხედრო ექიმად იყო არმიაში. 1919 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის თერაპიის კათედრაზე. 1924–1925 და 1929–1930 წლებში ეცნობოდა საკურორტო-სამკურნეო საკითხებს გერმანიის, იტალიის, საფრანგეთისა და ჩეხოსლოვაკიის კურორტებზე. 1926–1930 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, 1930–1936 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფიზიოთერაპიისა და კურორტოლოგიის კათედრის გამგე, პროფესორი (1935), იმავდროულად (1928–1938) — თბილისის კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1935–1938 წლებში ასევე განაგებდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის კათედრას.

კონიაშვილმა საქართველოში პირველმა დანერგა კურორტოლოგიური კვლევის ბიოქიმიური მეთოდები. სხვა საკითხთა შორის ასევე იკვლევდა ბორჯომის წყლის გავლენას ორგანიზმის ჟანგვა-აღდგენით პროცესებზე. იყო საქართველოს ანტირევმატული კომიტეტის ორგანიზატორი და პირველი თავმჯდომარე. 1938 წელს დააპატიმრეს პოლონეთის სასარგებლოდ ჯაშუშობის ცრუ ბრალდებით. იმავე წელს დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია სიკვდილის შემდეგ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული  27 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1889
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი კურორტოლოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ოქუაშვილი

საკუთარი სახელი **ოქუაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* არაქელა ოქუაშვილი — ბოლშევიკი რევოლუციონერი
* ზაზა ოქუაშვილი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
ოლგა კონიაშვილი

**ოლგა გიორგის ასული კონიაშვილი** (დ. 1911, მაჰაჩყალა, ახლანდ. დაღესტნის რესპუბლიკა, რუსეთის ფედერაცია, — გ.  1994) — ქართველი მხატვარი.

დაიბადა საზოგადო მოღვაწის გიორგი კონიაშვილის და ელისაბედ ფლორენსკაიას ოჯახში. სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიასა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე. 1930-იან წლებში მუშაობდა თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლეში ბავშვთა სპექტაკლების გამფორმებლად, ასევე აფორმებდა დეკორაციებს თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სპექტაკლებისთვის. 1969 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მუზეუმში, ეთნოგრაფიის ისტორიის განყოფილებაში. ამ პერიოდში შექმნა ეთნოგრაფიული ჩანახატების ალბომები, რომლებიც ასახავდა ქართული ყოფისა და კულტურის ამსახველ ნივთებს, სამოსს, ჭურჭლის ელემენტებს, არქეოლოგიური ექსპედიციების დროს გამოვლენილ ექსპონატებს. დაინტერესებული იყო ალპინიზმით, ორჯერ მონაწილეობდა მყინვარწვერის დალაშქვრაში.  

## ლიტერატურა
* კალანდია გ., მხატვარი, რომელმაც ეპოქას გაუსწრო. ჟურნალი „ისტორიანი“, 2019, №102.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1911
კატეგორია:გარდაცვლილი 1994
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:ქართველი მთამსვლელები
შარიფ-აგვაკი

**შარიფ-აგვაკი** (ოფიციალურად **შარიფ-აგვაკის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 982 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
* Shariff Aguak Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
*MMA Act No. 45 : An Act changing the Name of the Municipality of Maganoy in the Province of Maguindanao into Municipality of Shariff Aguak 
*2000 Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ტალიტაი

**ტალიტაი** (ოფიციალურად **ტალიტაის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 463 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*MMA Act No. 52 : An Act creating the Municipality of Talitay in the Province of Maguindanao
*MMA Act No. 228 : An Act changing the Name of Municipality of Talitay in the Province of Maguindanao to Municipality of Talitay
*Sultan Sumagka Profile at the DTI Cities and Municipalities Competitive Index
*2000 Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ვლადიმერ კონიაშვილი

**ვლადიმერ გრიგოლის ძე კონიაშვილი**, *კონიევი* (დ. 22 იანვარი, 1868, — გ. 12 დეკემბერი, 1914) — ქართველი სამხედრო პირი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოდპოლკოვნიკი.

დაამთავრა თბილისის იუნკერთა ქვეითი სასწავლებელი (1890). მსახურობდა კავკასიის მე-5 სარეზერვო ქვეით კადრირებულ ბატალიონში, შემდეგ თენგის 77-ე ქვეით პოლკში (დისლოკაციის ადგილი — ქ. ახალციხე). მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. კაპიტანმა კონიაშვილმა თავი გამოიჩინა ოლთისთან ბრძოლაში 1914 წლის 8 დეკემბერს. ამავე შეტაკებაში მიღებული ჭრილობებისგან გარდაიცვალა ყარსის ციხესიმაგრის სამხედრო ჰოსპიტალში. სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა პოდპოლკოვნიკის წოდება და დაჯილდოვდა წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (1916).

## ლიტერატურა
* „სახალხო ფურცელი (სურათებიანი დამატება)“. – 1915. – №31-8 (ამონარიდი ციფრული ბიბლიოთეკა „ივერიელიდან“)

## რესურსები ინტერნეტში
* Кониев Владимир Григорьевич. «Офицеры русской императорской армии»
* Кониев Владимир – Орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия IV-й степени. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».

კატეგორია:დაბადებული 22 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1868
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1914
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
მათიკაშვილი

საკუთარი სახელი **მათიკაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* დავითი მათიკაშვილი — იურისტი, პოლიტიკოსი
* ნიკოლოზ მათიკაშვილი — სამხედრო პირი, საზოგადო მოღვაწე
* შალვა მათიკაშვილი — ბოლშევიკი პოლიტიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
არონიშიძე

საკუთარი სახელი **არონიშიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* არტემ არონიშიძე — ქართველი სამხედრო პირი, ემიგრანტი
* იეჟი არონიშიძე — ქართული წარმოშობის პოლონელი ინჟინერი, საზოგადო მოღვაწე

კატეგორია:ქართული გვარები
კვალიაშვილი

საკუთარი სახელი **კვალიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* ალექსანდრე კვალიაშვილი — რენტგენოლოგი
* დიმიტრი კვალიაშვილი — სამხედრო პირი
* ეკა კვალიაშვილი — საესტრადო მომღერალი
* ვაჟა კვალიაშვილი — მეხილე-მევენახე, სელექციონერი
* იური კვალიაშვილი — რენტგენოლოგი
* მარიკა კვალიაშვილი — კომპოზიტორი, პედაგოგი
* მიხეილ კვალიაშვილი — სამხედრო პირი
* მიხეილ კვალიაშვილი — საოპერო რეჟისორი

კატეგორია:ქართული გვარები
რატიშვილი

საკუთარი სახელი **რატიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:

* გაბრიელ რატიშვილი — მწერალი
* დავით რატიშვილი — სამხედრო მოღვაწე, გენერალი
* ივანე რატიშვილი (რატიევი) — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი
* ზურაბ რატიშვილი — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი
* ნიკოლოზ რატიშვილი (რატიევი) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი

კატეგორია:ქართული გვარები
მათე (საკუთარი სახელი)

**მათე** — საკუთარი სახელი. წარმოიშვა ძველი ებრაულიდან. ნიშნავს „ღვთის კაცს“, „ღვთის ძღვენს“, „ღვთის ნიჭს“. ფართოდ გავრცელებული ბიბლიური სახელია, ერქვა ერთ-ერთ მახარობელს, ქრისტეს მოციქულს, მათე მახარობელს. მნიშვნელობის მხრივ მას შეიძლება შევადაროთ ებრაული „ნათან“, ბერძნული „თევდორე“ და „დოროთე“, სლავური „ბოგდან“. მათე-საგან ნაწარმოებია გვარები: მათეშვილი, მათეიშვილი, მათიაშვილი, მათიკაშვილი.

სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს მონაცემებით, საქართველოს ტერიტორიაზე ამ სახელის 12584 მატარებელი ცხოვრობს.

[thumb|200px|right|[მათე მახარებელი|წმინდა მათე მახარებელის ანგელოზი]]

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვაჟის სახელები (მ.) ქართული გენეალოგია
* წმიდანთა სახელები, მათი ხსენების დღეები და სახელთა მნიშვნელობის განმარტება

## სქოლიო
კატეგორია:მამაკაცის სახელები
ჩემი ძმა

ტერმინი **ჩემი ძმა** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ჩემი ძმა — 1983 წლის თურქული ფილმი
* ჩემი ძმა — 2016 წლის თურქული ფილმი
* ჩემი ძმა — 2017 წლის თურქული ფილმი
მიხეილ კონიაშვილი

**მიხეილ გრიგოლის ძე კონიაშვილი** (დ. 1876, თბილისი, — გ. 26 აპრილი, 1960, იქვე) — ქართველი მათემატიკოსი და პედაგოგი, მათემატიკის სწავლების მეთოდიკის ფუძემდებელი საქართველოში. 

დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულეტეტი (1900). 1900-იან წლებში მათემატიკის მასწავლებლად მუშაობდა შუშაში, სტავროპოლსა და თბილისში. 1909 წელს მონაწილეობდა კავკასიაში პირველი უმაღლესი სასწავლებლის — თბილისის ქალთა უმაღლესი კურსების შექმნაში. აქვე დაინიშნა ფიზიკისა და მათემატიკის კათედრის გამგედ. 1918 წლიდან იყო თბილისის ქალთა I გიმნაზიის დირექტორი. 1921 წელს აირჩიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭოს წევრად. მრავალი წელი ასწავლიდა ელემენტარულ მათემატიკას, დიფერენციალურ და ინტეგრალურ აღრიცხვას, ასევე მათემატიკის სწავლების მეთოდებს. 1938 წლიდან იგი შეთავსებით მუშაობდა საქართველოს განათლების სამინისტროს პედაგოგიურ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. მისი ძმა იყო საზოგადო მოღვაწე გიორგი კონიაშვილი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1876
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1960
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
წვის კუთრი სითბო

**წვის კუთრი სითბო** (აღნიშვნა: q) — სითბოს რაოდენობა, რომელიც გამოიყოფა ერთეული მასის ნივთიერების სრული დაწვის დროს, ანუ სხვა სიტყვებით — ნივთიერების ერთეული მასის წვის სითბო.

**წვის სითბო** — სითბოს რაოდენობა, რომელიც გამოიყოფა ნივთიერების სრული დაწვის დროს.

წვის კუთრი სითბო აღინიშნება ასო q-ით. წვის კუთრი სითბოს გამოსათვლელი ფორმულაა: q=\frac{Q}{m}, სადაც  q — წვის კუთრი სითბოა, Q — სითბოს რაოდენობა, ნივთიერების სრული დაწვისას, m — დამწვარი ნივთიერების მასა.

წვის კუთრი სითბო იზომება ჯ/კგ, კჯ/მოლი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:თერმოდინამიკა