open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მოსკოვის პიმენ დიდის ეკლესია

**მოსკოვის პიმენ დიდის ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ისტორიულ ცენტრში, ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში. აგებულია 1696-1702 წლებში.  

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა სამების სახელზე. ეგვტერები - პიმენ დიდისა და ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
თავდაპირველად მოსკოველი კარიბჭის მცველების დასახლება განლაგებული იყო კრემლთან. მათი დასახლება ვოროტნიკი მდებარეობდა დღევანდელი ტვერის ქუჩის ადგილზე. კარიბჭის მცველების მფარველის  პიმენ დიდის ტაძრის პატივისცემის ნიშნად მეზობელ ქუჩებს ეწოდათ  ვოროტნიკოვისა და სტაროპიმენის სახელი. 

მოსკოვის ცენტრი თანდათანობით იზრდებოდა, რის გამოც XVII საუკუნის შუა წლებში (დაახლოებით 1658 წელს) მოსკოველი კარიბჭის მცველები გადასახლდნენ გარეუბანში მდებარე სოფელ სუშჩიოვოში. აქ მათ დააარსეს ვოროტნიკოვის სლობოდა. სავარაუდოდ 1672 წელს ააგეს ახალი ეკლესია წმინდა პიმენის სახელზე, მთავარი სამების საკურთხევლით, რომელიც ზუსტად იმეორებდა ძველ ტაძარს. კარიბჭის მცველების დასახლების სამახსოვროდ ადგილს ეწოდა ნოვოვოროტნიკოვის შესახვევი. 

1691 წელს ხის ეკლესია დაიწვა. 1696-1702 წლებში პატრირქ ადრიანეს ლოცვა კურთხევით ააგეს ახალი ქვის ტაძარი. 1825 წელს ეკლესიას გალავანი შემოავლეს, რომელიც ჩვენს ეპოქამდეა შემონახული.

1796-1807 წლებში ააშენეს ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის საკურთხეველი. ლეგენდის თანახმად ამ ადგილზე პატარა უსინათლო ბიჭი თამაშობდა და ხელში რაღაც ნივთი ეკავა. ამ დროს მას ქვიშა და მტვერი შეეყარა სახეში, ყმაწვილმა ცალი ხელით მოიწმინდა თვალები და მყისერად დაინახა. პირველი რაც მან დაინახა იყო პატარა, ქვაზე გამოსახული ხატი, რომელიც მას ხელში ეკავა, ეს იყო ვლადიმირის ღვთსმშობლის ხატი. ეს პატარა ქვის ხატი დიდი ხნის მანძილზე ინახებოდა წმინდა პიმენის ეკლესიაში. 

1870 წელს არქიტექტორ კონსტანტინე ბიკოვსკის პროექტის მიხედვით განაახლეს ფასადი და სამრეკლო. 

საბჭოთა პერიოდში ეკლესია არ დახურულა. 1922 წლის აპრილში ეკლესიიდან გაიტაცეს 12 ფუთი საეკლესიო ფასეულობა. 1927-1932 წლებში ეკლესიის ქოროს დირიჟორი იყო ბერი პლატონი - მომავალი პატრიარქი პიმენი. 

1936 წელს ტაძარი ობნოვლენცების ძირითადი ცენტრი გახდა, რომლის ხელმძღვანელიც მიტროპოლიტი ალექსანდრე ვვედენსკი იყო, მისი გარდაცვალების შემდეგ თვენახევარში ეკლესია დაუბრუნდა მოსკოვის საპატრიარქოს. ალექსი I-მა 1946 წლის ბოლოს აღავლინა ღვთისმსახურება.

## ლიტერატურა
*Голубцов С. А., протодиакон. Храм преподобного Пимена Великого в Москве. — М.: Изд-во Православного братства Споручницы грешных, 1997. — 159 с.
*Денисов М. Е. Церковь преподобного Пимена Великого в Новых Воротниках в годы гонений (1917—1937 гг.). — М., 2014. — 192 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма преподобного Пимена Великого
* Церковь Пимена Великого в Новых Воротниках на *russian-church.ru*
* Церковь Пимена Великого в Новых Воротниках на *sobory.ru*
* Преподобный Пимен Великий на *pravoslavie.ru*
* История храма 

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი (შვივაია-გორკა)

**მოსკოვის დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში. აგებულია 1595 წელს. ტაძარი არის ათონის მთის პანტელეიმონის მონასტრის მეტოქი. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია დიდმოწამე ნიკიტას სახელზე.  ეგვტერები კი ღვთისმშობლის ხარების, დედოფალ ოლღა მოციქულთასწორისა და ონოფრე დიდის და პეტრე ათონელის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ღვთისმსახურება ტაძარში მიმდინარეობს ათონის ტიპიკონის მიხედვით: კვირის მსახურება იწყება ღამით, 22:30 საათზე.

## ისტორია 
დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი მდებარეობს  შვივაია-გორკის წვერზე. მდინარეების მოსკოვისა და იაუზის შეერთების ადგილთან ახლოს. 

პირველი წყარო, რომელშიც მოიხსენიება ტაძარი მიეკუთვნება 1476 წელს. 

სამშენებლო ფილაზე, რომელიც ტაძრის კედელშია ჩაყოლებული, ვგებულობთ, რომ ტაძარი აგებულია 1595 წელს მოსკოველი ვაჭრის საბა ბაგინის მიერ. ტაძრის ძველი ნაწილი არის ერთსაკურთხევლიანი. მის კედლებში შემონახულია ალიზის აგური, აღნიშნული აგური მშენებლობაში გამოიყენებოდა XVI საუკუნის დასაწყისში. როგორც ჩანს საბა ბაგინმა ტაძრის მშენებლობა ნულიდან არ დაიწყო და იგი მხოლოდ გადააკეთა. 

1684-1685 წლებში ტაძარს ჩრდილო-დასავლეთიდან მიაშენეს სამრეკლო, სამხრეთის ეგვტერი ხარების დღესასწაულის სახელზე.

1740-იან წლებში ტაძარი კვლავ განაახლეს. მიაშენეს ეგვტერი ონოფრე დიდისა და პეტრე ათონელის სახელზე, დააყენეს მთავარი კანკელი. 1878-1880 წლებში ტაძარს ჩრდილო-დასავლეთიდან, არქიტექტორ ალექსანდრე პოპოვის პროეექტით, მიადგეს ეგვტერი ოლღა მოციქულთასწორის სახელზე. ეგვტერს ცალკე შესასვლელი ჰქონდა. საერთო ჯამში ნიკიტას ეკლესია ძველი მოსკოვის ერთ-ერთი საინტერესო არქიტექტურული ძეგლია.

დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი დახურეს 1936 წელს. ეკლესიის კარი და ღობე გაანადგურეს, ხოლო ეკლესიის დანგრევისაგან გადარჩენა საზოგადოების ჩარევამ გადაწყვიტა. 1950-იან წლებში ტაძრის სარესტავრაციო სამუშაოებით დაკავდა საბჭოთა არქიტექტორი ლევ დავიდი. 1990 წლამდე ეკლესიის შენობაში განთავსებული იყო სტუდია „დიაფილმის“ საწყობი. 

1991 წელს ნიკიტას ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1992 წელს იგი გახდა ათონის მთის პანტელეიმონის მონასტრის მეტოქი. 

2018 წლის 14 იანვრიდან ტაძრის წინამძღვარია ნიკიტა (სმერნიაგინი).

## გალერეა 

ფაილი:Church of Saint Nikita in Shvivaya Gorka 08.jpg|დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი
ფაილი:Church of Saint Nikita in Shvivaya Gorka 14.jpg|დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი
ფაილი:Church of Saint Nikita in Shvivaya Gorka 10.jpg|დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი

## ლიტერატურა
*Москва, которая есть / Сост. А. Алексеев. — М.: Департамент культурного наследия г. Москвы, 2013. — С. 184. — 238 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Никиты Мученика на сайте Патриархия.ru
* Храм Никиты Мученика на *russian-church.ru*
* Храм Никиты Мученика на *sobory.ru*
* Храмы святого великомученика Никиты в старой Москве на сайте Православие.Ru
* Храм Никиты Мученика на *stolnygrad.ru* 

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:XV საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (იზმაილოვო)

**მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის იზმაილოვოს რაიონში. აგებულია 1671-1679 წლებში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ღვთისმშობლის კვართის ტაძრის ადგილზე ჯერ კიდევ XV-XVI საუკუნეებში იდგა ხის ტაძარი. სავარაუდოდ, იგი დაიწვა ყირიმის ხანის დევლეთ I გირეის თავდასხმის დროს. ახალი ხის ტაძარი ააგო ბოიარინმა ნიკიტა რომანოვმა 1610-იანი წლების დასასრულს და 1620-იანი წლების დასაწყისში.

ქვისგან აგებული ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია შენდებოდა სამეფო მამულში, იზმაილოვოში მეფეების  ალექსი მიხეილის ძისა და თევდორე ალექსის ძის მეფობის პერიოდში. ტაძარი ააშენეს კოსტრომელმა ხელოსნებმა, ძმებმა მედვედევებმა. ტაძრის კურთხევა შედგა 1679 წელს პატრიარქ იოაკიმეს ხელმძღვანელობითა და მეფე თედორე III-ის მონაწილეობით.  სამნავიანი ნაგებობა აგებული იყო აგურისაგან. ცენტრალური გუმბათის დიამეტრი 8,5 მეტრი იყო.

1812 წლის ფრანგთა თავდასხმის შემდეგ ტაძარი ძლიერ დაზარალდა. ამავე წელს ტაძართან ააგეს სათნოების სახლი სამამულო ომის ინვალიდებისათვის. 1840 წელს გაარემონტეს კანკელი. 1854-1922 წლებში იზმაილოვოს ტაძარში ინახებოდა იერუსალიმის ხატი. 

საბჭოთა პერიოდში, 1918 წელს, ტაძარი დახურეს სათნოების სახლთან ერთად. 1928 წლიდან ტაძრის შენობაში განათავსეს შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის არქივი, რამდენიმე ძვირფასი ხატი დაიკარგა. შემდეგ ეკლესიის შენობაში განთავსეს  ხილის საწყობი, კანკელის კონსტრუქცია განადგურდა, შედარებით დიდ ხატებს იყენებდნენ ხილის დასაწყობად. 1970-1980 წლებში ტაძარში განთავსებული იყო „ინფორმელექტროს“ საწყობი, შემდეგ კი ინტერიერის რესტავრაციია მოხდა და მას გამოიყენებდნენ, როგორც საკონცერტო დარბაზს. 

ტაძარი კვლავ ამოქმედდა 1990-იან წლებში და დააბრუნეს საბჭოთა პერიოდს გადარჩენილი ხატები. 2001-2002 წლებში დააყენეს ახალი კანკელი. ტაძრის წინამძღვარია ვლადიმირ (ბუშუევი). 

## გალერეა 

ფაილი:Church of Our Lady's Protection in Izmaylovo 13.jpg|კვართის ტაძარი
ფაილი:Church of Our Lady's Protection in Izmaylovo 17.jpg|კვართის ტაძარი
ფაილი:Moscow, Tsar Court in Izmailovo - Thon's Barracks.jpg|კვართის ტაძარი

## ლიტერატურა 
*Памятники архитектуры Москвы, состоящие под государственной охраной. — Москва, 1980.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Официальный сайт храма Покрова Пресвятой Богородицы в Измайлове
* История храма на *hramy.ru*
* Покровский храм на *russian-church.ru*
* Покровский храм на *sobory.ru*

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მარგარეტ პარმელი

**მარგარეტ პარმელი** (; ; დ. 5 ივლისი, 1522 — გ. 18 იანვარი, 1586) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ისა და მისი საყვარლის, იოჰანა მარია ვან დერ გჰეინისტის უკანონო ქალიშვილი. ნიდერლანდების შტატჰალტერი 1559-1567 წლებში, ფლორენციის ჰერცოგინია 1536-1537 წლებში როგორც ალესანდრო მედიჩის, ხოლო პარმისა და პიაჩენცას ჰერცოგინია 1547-1586 წლებში როცორც ოტავიო ფარნეზეს მეუღლე.

## ბიოგრაფია 
მარცხნივ|მინი|251x251პქ|ჩვილი მარგარეტი აკვანში. აკვანთან დგას მამამისი, იმპერატორი კარლი და დედამისი, იოჰანა მარია ვან დერ გჰეინისტი
მარგარეტი იყო საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ის უკანონო ქალიშვილი. მარგარეტი იზრდებოდა მეხლენში, მას ზრდიდა მისი დაქვრივებული მამიდა, წარსულში უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის დედოფალი მარია ჰაბსბურგი, რომელიც იმ დროს ნიდერლანდების შტატჰალტერი იყო.

იგი ძალიან მკაცრად იზრდებოდა, ხოლო როდესაც წამოიზარდა მამამისმა მისი გათხოვება განიზრახა თავისი მმართველობის განსამტკიცებლად.

1527 წელს მარგარეტი მიათხოვეს რომის პაპ კლემენტ VII-ის უკანონო ვაჟს, ფლორენციის მომავალ ჰერცოგ ალესანდრო დე მედიჩის. ამ დროს მარგარეტი მხოლოდ 5 წლის იყო. 1529 წელს მას მამამისმა გვარი მისცა. 1533 წელს 11 წლის მარგარეტი ფლორენციაში გადასახლდა და იტალიურის სწავლა დაიწყო. ფლორენციის ინტრიგებით სავსე სამეფო კარზე მარგარეტმა ისეთი უნარ-ჩვევები აითვისა, რამაც ის დამოუკიდებელ და ძლიერ ქალად აქცია. მარგარეტი ქმართან დიდ დროს არ ატარებდა. მიუხედავად იმისა, რომ მარგარეტმა უამრავი ენა იცოდა, ცხოვრების ბოლომდე უჭირდა იტალიურად მეტყველება.

1536 წელს ალესანდრო მედიჩი ფლორენციის ჰერცოგი გახდა. სულ რაღაც ერთ წელიწადში, 1537 წელს მისი მმართველობით გატანჯულმა ფლორენციელებმა ალესანდრო მოკლეს. ამ დროს მარგარეტი 15 წლის იყო, ხოლო ოტავიო 14-ის. ეს ქორწინებაც კარლ V-ის მმართველობის განსამტკიცებლად იყო, ვინაიდან ფარნეზეს დინასტიის თანადგომა მას წყალივით სჭირდებოდა.

1567 წელს მარგარეტი კვლავ იტალიაში დაბრუნდა თავის ქმართან. 1578 წელს მისი ვაჟი, ალესანდრო ფარნეზე დაინიშნა ნიდერლანდების შტატჰალტერად. ფილიპმა მას ნიდერლანდებში სტაბილურობის დაცვა და პროტესტანტიზმის აღმოფხვრა დაავალა თუმცა დავალებას თავი ვერ გაართვა, 1582 წელს მარგარეტი ქალაქ ნამიურში ჩავიდა რათა შვილს მართვაში დახმარებოდა. 1583 წელს ფილიპეს ბრძანებით მარგარეტი იტალიაში დაბრუნდა. 1586 წლის 18 იანვარს მარგარეტ პარმელი გარდაიცვალა, 63 წლის ასაკში.

## შვილები 
მარგარეტს ოტავიოსთან  2  ვაჟი შეეძინა:
* კარლო ფარნეზე (27 აგვისტო 1545 - სექტემბერი 1545);
* ალესანდრო ფარნეზე (27 აგვისტო 1545 - 3 დეკემბერი 1592), პარმისა და პიაჩენცას ჰერცოგი, ნიდერლანდების შტატჰალტერი, იქორწინა პორტუგალიის პრინცესა მარია ავისზე;

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1522
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1586
კატეგორია:ჰაბსბურგები
კატეგორია:ფლორენციის ჰერცოგინიები
კატეგორია:პარმის ჰერცოგინიები
კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
აშშ-ის პირველი ლედი

**ამერიკის შეერთებული შტატების პირველი ლედი** () — ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდეტის მეუღლის არაფორმალური, მაგრამ საყოველთაოდ მიღებული წოდება. აგრეთვე, მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ლედი ერის პოლიტიკურ და  სოციალურ სფეროში მოწინავე როლს ასრულებს, მისი როლი კოდიფიცირებული ან ოფიციალურად განსაზღვრული არასდროს ყოფილა. XX საუკუნის დასაწყისიდანვე პირველ ლედის ოფიციალური პერსონალთან ერთად მუშაობს, რომელიც ცნობილია, როგორც პირველი ლედის ოფისი და მთავარი ოფისი თეთრი სახლის დასავლეთ ნაწილში აქვთ. ამჟამინდელი პირველი ლედი არის მელანია ტრამპი.

მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ლედის წოდება გაცილებით გვიან გამოიყენეს, ამერიკის შეერთებული შტატების პირველ ქალბატონად ჯორჯ ვაშინგტონის (1789–1797) მეუღლე, მართა ვაშინგტონი მიიჩნევა. მას ხშირად მიმართავდნენ, როგორც *ლედი ვაშინგტონს*. 

1790-იანი წლებიდან პირველი ლედის როლი მნიშვნელოვნად შეიცვალა. ამ დროიდან მოყოლებული პირველმა ლედიმ პოლიტიკურ კამპანიებში ჩართვა, თეთრი სახლის მართვა, და ოფიციალურ და ცერემონიალურ შეხვედრებზე პრეზიდენტის წარმოდგენა შეითავსა. რადგანაც პირველი ქალბატონები ჩვეულებრივ მემუარებს წერენ ხოლმე, რაც მათი მეუღლეების ადმინისტრაციის შესახებ დამატებით წყაროს წარმოადგენს და რადგანაც საზოგადოება დამოუკიდებელი ქალების უფლებების შესახებ ინტერესს არ კარგავს, პირველი ქალბატონები ხშირ შემთხვევაში მეუღლეების საპრეზიდენტო ვადის გასვლის შემდეგაც ყურადღების ცენტრში არიან. 

## ლიტერატურა
* excerpt and text search
* Curriculum unit based on primary sources.
* Popular essays by scholars.
*
* 
* Hummer, Jill Abraham. *First Ladies and American Women: In Politics and at Home* (UP of Kansas, 2017); 269 pages;

## რესურსები ინტერნეტში
*Alphabetical List of First Ladies of the United States – Library of Congress website
*Office of the First Lady – WhiteHouse.gov
*First Lady's Gallery – WhiteHouse.gov
*The National First Ladies' Library
*The First Ladies at the Smithsonian  – an online exhibition from the National Museum of American History, Smithsonian Institution

## სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის პირველი ქალბატონები
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (კრასნოე-სელო)

**მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში. აგებულია 1701 წელს. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. ეგვტერები კი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის დღის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი ააგეს კრასნოე-სელოში, ერთ-ერთ უძველეს მოსკოვის მიმდებარე დასახლებაში, რომელიც უკვე არსებობდა XII-XIII საუკუნეებში. პირველი ისტორიული წყარო კრასნოე-სელოს შესახებ თარიღდება 1480 წლით. XVIII საუკუნის შუა წლებში სოფელი ქალაქის შემადგენლობაში ექცევა და ხდება მოსკოვის გარეუბანი. 
 
თანამედროვე კრსნოე-სელოს ქუჩა დასახლდა XVII საუკუნეში. ხის კვართის ეკლესია მოიხსენიება 1620 წლიდან, ხოლო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეგვტერი მოიხსენიება 1697 წლიდან. 

1701 წელს ააგეს ახალი ქვის ტაძარი, რომელსაც 1730 წელს მარცხნიდან მიაშენეს ეგვტერი იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის დღის სახელზე. 1751 წელს კი ააშენეს სამრეკლო და სატრაპეზო. განახლებული ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი აკურთხეს 1751 წლის 25 აგვისტოს. 

1812 წლის მოსკოვის ხანძრის დროს ტაძარი არ დაზარალებულა. დროთა განმავლობაში ეკლესიის კედლები დაძველდა და 1838 წელს საპატიო მოქალაქის გავრილ ურუსოვისა და ევდოკია მალიუტინაიას ფინანსებით დაიწყო მისი განახლება. ტაძარმა მიიღო რამდენიმეგუმბათიანი სახე, ფასადი შეამკეს ამპირის სტილში, განაახლეს ინტერიერი და ბრწყინვალე მთავარი კანკელი. ტაძრის უკანასკნელი განახლება მოხდა 1902-1904 წლებში.

1931 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ გამოსცა ტაძრის დახურვსა და დანგრევის რეზოლუცია, რადგან იგი ძალიან ახლოს იყო საპროექტო ობიექტთან და ხელს უშლიდა ფეხით მოსიარულეებს. ადგილობრივმა და ახლოს მცხოვრებმა მორწმუნეებმა ქალაქის საბჭოში უამრავი წერილი გააგზავნეს თხოვნით, არ დახურულიყო ტაძარი, მაგრამ 1934 წელს ეკლესია დახურეს და ნაწილობრივ დაანგრიეს. მოარღვიეს გალავანი, აფსიდი, გუმბათი და სამრეკლო. გადაკეთებული ტაძრის შენობაში დიდი ხნის განმავლობაში განთავსებული იყო სხვადასხვა ორგანიზაციები. 1966 წლიდან კინო-ელექტომექანიკური აპარატურის ქარხანა, 1980-1990 წლებში მძიმე მრეწველობის სამინისტროს ცენტრალური საკონსტრუქტორო ბიურო, რომელიც სათამაშოებს აწარმოებდა. 

1996 წელს ნახევრადდანგრეული ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1997 წელს აღდგენითი სამუშაოების დაწყებასთან ერთად აღდგა ღვთისმსახურება. 2002 წლისათვის დასრულდა სამუშაოების დიდი ნაწილი.

## გალერეა 
  
ფაილი:Church of Our Lady's Protection in Krasnoe Selo 11.jpg|კვართის ტაძარი
ფაილი:Church of Our Lady's Protection in Krasnoe Selo 15.jpg|კვართის ტაძარი
ფაილი:Church of Our Lady's Protection in Krasnoe Selo 23.jpg|კვართის ტაძარი

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма Покрова Пресвятой Богородицы в Красном селе
* История Покровского храма на *pokrovahram.narod.ru*
* Покровский храм на *russian-church.ru*
* Покровский храм на *sobory.ru*

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (მედვედკოვო)

**მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის სამხრეთ მედვედკოვოს რაიონში. აგებულია 1635 წელს. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. ეგვტერი კი სერგი რადონეჟელის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ეკლესია 1635 წელს ააგო თავადმა დიმიტრი პოჟარსკიმ. როგორც ისტორიული წყაროები ადასტურებენ ეკლესია ააგეს პოლონელი ინტერვენტებისაგან რუსეთის გათავისუფლების აღსანშნავად და პირველი ქორწინებიდან თევდორეს შვილის პატივისცემის ნიშნად. 

თავდაპირველად სამხრეთი ეგვტერი აკურთხეს ბარლაამ ხუტინელის სახელზე, ხოლო ჩრდილოეთისა ნოვგოროდელი საკვირველთმოქმედის ანტონი რომაელის სახელზე. 1652 წელს პოჟარსკის მამასახლისმა გამოსცა სიგელი  საკურთხევლის ერთი ეგვტერი ათი კიზიკელი წამებულის სახელზე კურთხევის შესახებ, რის შედეგადაც ჩრდილოეთის ეგვტერი აკურთხეს ათი კიზიკელის წამებულის სახელზე. ჩვენს ეპოქაში სამხრეთი ეგვტერი (ვარლაამ ხუტინელის ყოფილი ეგვტერი) აკურთხეს სერგი რადონეჟელის სახელზე. 

ხელოვნებათმცოდნეების აზრით, ტაძრის ყველაზე დიდი ღირებულება 1681 წლის მედვედკოვოს საკურთხევლის ბიბლია მინიატურებით, გადმოცემის თანახმად, შეამკო პრინცესა სოფიამ. მოგვიანებით მისი კვალი დაიკარგა. ტაძარს ჰქონდა კანკელი, რომელიც ასევე XVIII საუკუნის 80-იან წლებში უნდა ყოფილიყო დამზადებული ვასილი გოლიცინის დაკვეთით კარპ ზოლოტარიოვის მიერ. კანკელი გადააკეთეს XIX საუკუნეში. ტაძარს ასევე ამშვენებდა ხის აღსავლის კარი მედვედკოვოს ეკლესიიდან.

თავისი ისტორიის განმავლობაში ტაძარი არასოდეს არ დახურულა. ეს ნაწილობრივ არის გამოწვეული იმის გამო, რომ XX საუკუნის 30-იან წლებში ეკლესია არ იყო მოსკოვის ტერიტორიაზე. ღვთისმსახურება დიდი სამამულო ომის დროს მიდიოდა მხოლოდ ქვედა თბილ  ეგვტერში. ომის შემდეგ ტაძარი გაარემონტეს და ასევე ზემო ეგვტერშიც დაიწყო ღვთისმსახურება.

1970 წელს ტაძრის რესტავრაციას ხელმძღვანელობდა არქიტექტორი ნიკოლაი ნედოვიჩი. მეტალის სახურავი და სამრეკლოს ფანჯრები მოხსნეს, ტაძარს დაუბრუნეს თავდაპირველი სახე. 

1970 წელს ტაძრის შესასვლელში აღმართეს დიდი მარმარილოს ჯვარი, რომელიც აღმოაჩინეს მედვედკოვოს  სასაფლაოზე. მასზე წარწერაა - „ჯვარი - სიკვდილზე გამარჯვება“.

ტაძართან მუშაობს საკვირაო სკოლა ბავშვებისა და მოზარდებისათვის.

## არქიტექტურა 
ეს ეკლესია განხეთქილებამდელი ეპოქის ერთ-ერთი საინტერესო ხურთმოძღვრების ნიმუშია. ერთი გუმბათი ძალიან მაღალია, ხოლო მის გარშემო სხვა პატარა ზომის გუმბათებია. 

შენობა ორი სართულისაგან შედგება. ეკლესია აგებულია პატრიარქ ნიკონის რეფორმებამდე, რომელსაც აკრძალა მაღალგუმბათიანი ტაძრების მშენებლობა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма Покрова Пресвятой Богородицы в Медведкове
* Храм Покрова Пресвятой Богородицы в Медведкове на официальном сайте РПЦ 
* Храм Покрова Пресвятой Богородицы в Медведкове на сайте *«Храмы России»*
* Храм Покрова Пресвятой Богородицы в Медведкове на *pravoslavie.ru*
* Храм Покрова Пресвятой Богородицы в Медведкове на *miloserdie.ru*

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
ჩაფკანი

**ჩაფკანი** () — აზერბაიჯანული ეროვნული სამოსი.

„ჩაფკანი“ — აზერბაიჯანელების მხრებზე ზედა მოსასხამია მატყუარა გრძელი მკლავებით. ჩაფკანს ძირითადად კერავდნენ ხავერდისგან, ასევე სხვადასხვა აბრეშუმის ნაჭრებისგან. ჩაფკანს ძირითადად ქალბატონები ატარებდნენ, მაგრამ ასევე არსებობს მამაკაცის ჩაფკანიც.   

ქალბატონის ასაკიდან გამომდინარეობს ჩაფკანის ფერი. ახალგაზრდა გოგონები და ქალბატონები ატარებდნენ ყვითელს, წითელს, მწვანეს, ხოლო ხნიერები კი — თეთრს და შავს. 

ჩაფკანს ხშირად შიდა სარჩულითაც კერავდნენ, რომელიც მჭიდროდ ედებოდა ტანს. ქვედა გვერდით ნაწილში იყო დეტალი, რომელსაც ეწოდებოდა „ჩაფიგი“  (), რაც ქალბატონის სხეულს უფრო ელეგანტურს ხდიდა.  

ჩაფკანს იცვამდნენ მაისურზე, ასე ის უფრო მჭიდროდ ედებოდა სხეულს. გვერდითა მხარეები ბოლოვდებოდა სამაჯურებით. ხშირად სამაჯურებს ღილებს აკერებდნენ. ჩაფკანს ხშირად კერავდნენ სხვადასხვა „თირმეს“ ნაჭრებისგან, ველიურისგან და სხვა ბრჭყვიალა ნაჭრებისგან.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
სუმუგ-გალა

**სუმუგ-გალა**  (; წახური ენა: Ts'umu g'ala) — თავდაცვითი კოშკი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კახის რაიონის სოფელ ილისუში. აღმართულია XVII საუკუნეში. მთიელი კავკასიელებისათვის დამახასიათებელი თავდაცვითი ნაგებობა. იგი შენდებოდა სახლის მომიჯნავედ და გამოიყენებოდა ოჯახის შესახიზნად მტრების შემოსევის დროს.  

აშენების დროს გამოყენებულია რიყის ქვა, კირი და გამომწვარი აგური.  

ამ კოშკის დასახელებასთან დაკავშირებით არსებობს რიგი მოსაზრება. თქმულების მიხედვით კოშკი აშენდა ილისუის მმართველის სუმუ ხანის ბრძანებით, მაგრამ ისტორიულ წყაროებში გვხდება არა სუმუ ხანის, არამედ უსმი ხანის სახელი, ამ წოდებას კი ატარებდა ილისუს სულთანი მაგომედ ხანი.

სუმუგ-გალა კი საბჭოთა კავშირში ცნობილი იყო ფილმით „ნუ გეშინია მე შენთან ვარ“. ეს მუსიკალურ-სათავგადასავლო ფილმი გადაიღო იული გუსმანმა. ფილმში მონაწილეობენ ისეთი ცნობილი საბჭოთა მსახიობები როგორებიც არიან: ფოლად ბულბულ ოღლი და ლევ დუროვი.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები
ლუთერანული ეკლესია (განჯა)

**ლუთერანული ეკლესია** () — კირხე, რომელიც აშენდა ელიზავეტპოლში 1885 წელს. დღეს გამოიყენება, როგორც თოჯინების თეატრი.

## ისტორია 
თანამედროვე აზერბაიჯანის რუსეთთან შეერთების შემდეგ, აქ დაიწყეს ჩამოსახლება გერმანელებმა. მათ მიერ რეგიონში დაფუძნებულ იქნა რამდენიმე კოლონია. ზოგიერთი მათგანი კი ცხოვრობდა გუბერნიის ცენტრში (1893 წელს ელიზავეტპოლში ცხოვრობდა 103 გერმანელი). 1885 წელს კრებების ჩატარების მიზნით მათ მიერ აშენებულ იქნა სამლოცველო. ეკლესია ფუნქციონირებდა 1941 წლამდე.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტაძრები
კატეგორია:ლუთერანიზმი
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ჯავად ხანის აკლდამა

**ჯავად  ხანის  აკლდამა** () — აკლდამა აზერბაიჯანში. განლაგებულია განჯაში, შაჰ აბასის მოედანზე, შაჰ აბასის მეჩეთის მახლობლად.

## ისტორია 
1962 წელს  სსრკ-ს არსებობის ხანაში განადგურებულ იქნა მოედნის რეკონსტრუქციის დროს. გათხრების დროს ექსკავატორი რაღაცას გამოედო. გათხრის შედეგად აღმოჩნდა აკლდამა და ფილა, რომელიც დამზადებული იყო მარმარილოსგან. მასზე იკითხებოდა სპარსულ ენაზე გაკეთებული წარწერა. 

წარწერის მიხედვით ეს აკლდამა მიეკუთვნებოდა ჯავად ხანს. აკლდამა აღადგინეს უამრავი პროტესტისა და დაბრკოლებების მიუხედავად. 

2005 წელს, ჰეიდარ ალიევის ფონდის მხარდაჭერით, აშენდა ახალი აკლდამა, რითიც ჯავად ხანის სახელი უკვდავყეს.  აშენებულია ოთხკუთხა ფორმის მავზოლეუმი. იგი აშენებულია გამომწვარი აგურით და გადახურულია გუმბათით არანის სკოლის არქიტექტურული სტილის დაცვით. ჯავად ხანის საფლავი განლაგებულია მავზოლეუმის შუა ნაწილში. 

მთავარი ქვა კი ინახება ეთნოგრაფიის ისტორიულ მუზეუმში როგორც ძვირფასი ექსპონატი.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ხანის აკადემია

thumb|260px|სალმან ხანი TED 2011-ის კონფერენციაზე
**ხანის აკადემია** () — არაკომერციული საგანმანათლებლო ორგანიზაცია, რომელიც 2006 წელს დააარსა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური ინსტიტუტისა და ჰარვარდის კურსდამთავრებულმა სალმან ხანმა. აკადემიის მიზანია, „მიაწოდოს მაღალხარისხიანი განათლება ყველას, ყველგან“. აკადემიის საიტზე ხელმისაწვდომია 4200-ზე მეტი უფასო მიკროლექცია მათემატიკაში, ისტორიაში, ჯანდაცვასა და მედიცინაში, ფინანსებში, ფიზიკაში, ქიმიაში, ბიოლოგიაში, ასტრონომიაში, ეკონომიკაში, კოსმოლოგიაში, ორგანულ ქიმიაში, ამერიკის მოქალაქეობრიობაში, ხელოვნების ისტორიაში, მაკრო- და მიკროეკონომიკებში, კომპიუტერულ მეცნიერებებში.

ლექციები ინგლისურ ენაზეა წარმოდგენილი, თუმცა მიმდინარეობს მათი სხვა ენებზე თარგმნა, რაშიც მოხელისეები იღებენ მონაწილეობას. საგანმანათლებლო ფონდ Educare Georgia-ს მხარდაჭერით ხანის აკადემია ქართულ ენაზეც ითარგმნება — 2019 წლისთვის ხელმისაწვდომია მათემატიკის, ფიზიკის, ბიოლოგიისა და კომპიუტერული მეცნიერებების ქართულენოვანი მასალები.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ხანის აკადემიის ოფიციალური საიტი
* ხანის აკადემიის ქართულენოვანი ვერსია
* ხანის აკადემიის ვიდეოები ქართულ ენაზე

## სქოლიო
კატეგორია:საგანმანათლებლო ვებსაიტები
აღქენდი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**აღქენდი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*აღქენდი   — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზანგილანის რაიონში 
*აღქენდი   — სოფელი აზერბაიჯანში, ტერტერის რაიონში
*აღქენდი    — სოფელი აზერბაიჯანში, ხოჯავენდის რაიონში
ალადინი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ალადინი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*ალადინი  — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონი.
* ალადინი   — ანიმაციური ფილმი 
* ალადინი — ფილმ „ალადინის“ საუნდტრეკი
იქინჯი-ალიბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**იქინჯი-ალიბეილი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*იქინჯი-ალიბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდამის რაიონი.
*იქინჯი-ალიბეილი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზანგილანის რაიონი.
მიჟირგი

**მიჟირგი**, **მიჟირგი-თაუ** ( ) — მწვერვალი რუსეთში, ყაბარდო-ბალყარეთში. აღმართულია ცენტრალურ კავკასიონზე, ბეზენგის კედელზე. აქვს ორი მწვერვალი: დასავლეთის (5018.7 მ) და აღმოსავლეთის (4992.1 მ). მიჟირგი კავკასიონის ერთ-ერთი უმაღლესი მწვერვალია. აგებულია კრისტალური ქანებით. დაფარულია მარადი თოვლით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. სიახლოვესაა ბოროვიკოვის პიკი (4909.1 მ). 

## სქოლიო
კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთის მთები
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი (ივანოვსკოე)

**მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთი ადმინისტრაციული ოლქის ივანოვსკოეს რაიონში.

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია იოანე ნათლისმცემლის შობის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ბასილი დიდისა და წმინდა გიორგის  სახელზე.  

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ხის ტაძარი ააშენეს სოფელ კოლიევეში (ასე ერქვა სოფელ ივანოვსკოეს ადრე) 1667 წელს. 1700 წელს ეკლესია მოითვლიდა 10 მრევლის ოჯახს. 1801 წელს ააგეს ქვის ეკლესია რუსული კლასიციზმის სტილში. XIX საუკუნის 80-იან წლებში სამრეკლოს ორ მხარეს მიაშენეს ნაგებობები. 

1917 წლის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიამ გააგრძელა მოქმედება, მასში გადაიტანეს დახურული მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის გირეევოს ეკლესიის საკურთხეველი.

1926 წლისათვის ივანოვსკოეში ირიცხებოდა  1275 ადამიანი. კოლექტივიზაციის პერიოდში სოფელში ჩამოყალიბდა კოლმეურნეობა „Вперед“, მაგრამ სოფლის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი მუშაობდა რეუტოვისა და პეროვის ფაბრიკაში. ეკლესია გახდა სოფლიოს სასულიერო ცენტრი. 

1989 წლიდან ტაძრის წინამძღვარი გახდა პეტრე ზახაროვი. 1991 წელს ტაძრის წინამძღვარი მიხაილ შევჩენკო გარდაიცვალა და დაკრძალეს ტაძრის საკურთხევლის კედელთან.

1990 წელს დაიწყო ტაძრის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები, მისი მოედნის გაფართოების მიზნით. განახლებულ ტაძარს 1991 წლის 9 მარტს ესტუმრა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსი II. პატრიარქის ლიტურგიას დაესწრო 200 ადამიანი. 

2000 წელს ტაძარს მიაწერეს ზეციური სასწაულის ეკლესია. ასევე მიაწერეს წმინდა ლუკას სამლოცველო.

2013 წლის 7 ივლისს ტაძრის დღესასწაულზე საღვთო ლიტურგია აღავლინა პატრიარქმა კირილმა.

ტაძრის ტერიტორიაზე 1800-იანი წლებიდან მოქმედებს სასაფლაო. აქ დაკრძალულია წინამძღვარი თეოდორ კაზანსკი და მისი დედა მ. კაზანსკაია. გარდა ამისა, სასაფლაოზე დაკრძალულია ხუთი საეკლესიო მოღვაწე. 

ტაძარში დაცულია რამდენიმე სიწმინდე. ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული, იოანე ნათლისმცემლისა და ბასილი დიდის ხატები მათი წმინდა ნაწილებით. 

## გალერეა 

ფაილი:Church of Nativity of John the Baptist in Ivanovskoe 05.jpg| 
ფაილი:Church of Nativity of John the Baptist in Ivanovskoe 04.jpg| 
ფაილი:Church of Nativity of John the Baptist in Ivanovskoe 08.jpg| 

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт
* Церковь Рождества Иоанна Предтечи в Народном каталоге православной архитектуры
* Район Ивановское ВАО 
* О церкви Рождества Иоанна Предтечи на сайте Русская линия
* Церковь на сайте Православие.ru
* Фото

## სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (პრეობრაჟენის სასაფლაო)

**მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის პრეობრაჟენსკოეს რაიონში.

ტაძარს აქვს ორი საკურთხეველი. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ხოლო ეგვტერი  ღვთისმშობლის მიძინების  სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
თავდაპირველად ტაძარი ააგეს 1784-1790 წლებში, ფსევდოგოთიკურ სტილში. ტაძრის არქიტექტორად ითვლებოდა ვასილი ბაჟენოვი, მაგრამ უკანასკნელი კვლევების მიხედვით პროექტის ავტორია ფიოდორ სოკოლოვი. 

1850-იან წლებში იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა აქტიურად დაიწყო ბრძოლა სექტანტების წინააღმდეგ. ამ პერიოდში სტარობრიადელების თემი პრეობრაჟენის სასაფლაოზე შერისხეს. დაიწყო გამოძიება, რის შედეგადაც სტაროობრიადელები დაადანაშაულეს სამშობლოს ღალატში, რადგან ისინი სიხარულით შეხვდნენ ნაპოლეონის ჯარებს და რადგან პრეობრაჟენის სათნოების სახლში აღმოაჩინეს რუსეთის იმპერატორის კარიკატურული ნახატი. სექტის ზოგიერთი ლიდერი მოსკოვიდან გაასახლეს.

1854-1857 წლებში ეკლესია გადააკეთეს არქიტექტორ ალექსანდრე ვივენის პროექტის მიხედვით. სატრაპეზოში შექმნეს ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 1854 წლის 3 აპრილს პატრიარქმა ფილარეტმა არასრულა  წმინდა ნიკოლოზის სახელობის საკურთხევლის კურთხევის ცერემონიალი. ეს დღე ითვლება ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძრის დაბადების დღედ.

საკურთხეველი მიაშენეს 1857 წელს. აფსიდის მიშენების შემდეგ 1857 წლის 2 ივნისს მიტროპოლიტმა ფილარეტმა მთავარი საკურთხეველი აკურთხა ღვთისმშობლის მიზინების სახელზე. 

1866 წელს ტაძარი გახდა სტაროობრიადცების მონასტრის ერთ-ერთი ნაგებობა.  

1923 წელს მონასტერი დახურეს და მონასტრს დიდი ნაწილი კომუნალურ ბინებად გადააკეთეს. 

1920-იან წლებში საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი ობნოვლენცებს გადასცა, მაგრამ სტაროობრიადცების მიმდინარეობამ მონასტრის ნაწილი არ დაუთმო ობნოვლენცებს. ეკლესია ორ ნაწლად გაყვეს აგურის კედლით. 1940-იან წლებში ობნოვლენცების ნაწილი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сайт храма святителя Николая на Преображенском кладбище
* История храма Николая Чудотворца 
* История Успенской старообрядческой церкви 
* Храм свт. Николая на Преображенском кладбище на *Православие.ru*
* Церковь Николая Чудотворца на *Sobory.ru*
* Церковь Николая Чудотворца на *Russian-church.ru*
* Церковь Николая Чудотворца на *Temples.ru*

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძრები რუსეთში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ქორისნაირნი

**ქორისნაირნი** () — ფრინველთა რიგი ახალსასიანების ქვეკლასისა. მოიცავს 4 (ან 5) ოჯახის 74 გვარის 263 ან 264 სახეობას. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, ამერიკული სვავისებრნი გაერთიანებულია ამერიკულ სვავისნაირთა რიგში. ადრე ეს ოთხი ოჯახი (ქორისებრნი, ამერიკული სვავისებრნი, შაკისებრნი და ფრინველმდივანისებრნი) და შავარდნისებრნი ერთიანდებოდნენ შავარდნისნაირთა რიგში.

## ოჯახები 
*  (67 გვარის 254 სახეობა)
*  (5 გვარის 7 სახეობა)
*  (1 გვარის 1 ან 2 სახეობა)
*  (1 გვარის 1 სახეობა)

## ლიტერატურა 
* 
*  Full text via AOU , COPO, BioOne.
* 

## სქოლიო 
*
კატეგორია:ფრინველები
სასამთლისწვერი

**სასამთლისწვერი** — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, თელავისა და ყვარლის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს კახეთის კავკასიონზე, მდინარე ალაზნის მარცხენა შენაკადის — ლოპოტის ზემოთში, საქართველოსა და რუსეთის დაღესტნის საზღვარზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3100,7 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. შემოსილია ალპური და სულალპური მდელოებით.

## სქოლიო
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
ხაშურის მეექვსე საჯარო სკოლა

**ხაშურის მეექვსე საჯარო სკოლა** (სრული სახელი - სსიპ - გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის ქალაქ ხაშურის №6 საჯარო სკოლა) — ქალაქ ხაშურის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. 1893 წ. არსებობდა ორ კლასიანი დაწყებითი სასწავლებელი.
 
## ისტორია
1918 წლიდან ორ კლასიანი სასწავლებელი გადაკეთდა რკინიგზის უმაღლეს პირველდაწყებით სკოლად. ამავე დროს მის ბაზაზე ჩამოყალიბდა I და II დაწყებითი სკოლები.

1921 წლიდან რკინიგზის მეორე პირველიდაწყებითი სკოლა გადაკეთდა რკინიგზის მეორე არასრულ შვიდ წლიან საშუალო სკოლად, შემდეგ რკინიგზის მეორე საფაბრიკო-საქარხნო სკოლად. 1938 წლიდან იგი იწოდებოდა ამიერკავკასიის რკინიგზის №16 საშუალო სკოლად.

1945-1946 წლებში სკოლაში 513 მოსწავლე სწავლობდა, 1948 წლისთვის მათი რაოდენობა 728-მდე გაიზარდა, 1950 წლისთვის 822-ს მიაღწია. 1956 წლიდან ეწოდა ამიერკავკასიის რკინიგზის ხაშურის №3 საშუალო სკოლა. 1959 წლიდან სკოლა გადავიდა ახალ შენობაში, რომელიც დღემდე ფუნქციონირებს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
საქსონიის შვეიცარია

**საქსონიის შვეიცარია** () — პლატოსებრი დაბალმთიანეთი და ეროვნული პარკი გერმანიაში, საქსონიაში, ქალაქ დრეზდენის სიახლოვეს. ჩეხეთის შვეიცარიასთან ერთად ქმნის ელბის ქვიშაქვიან მთებს. სიმაღლე 500-600 მ. უმაღლესი წერტილია მთა გროსერ-ცშირნსტაინი (562 მ). საქსონიის შვეიცარია უმთავრესად აგებულია მეზოზოური ქვიშაქვებითა და კონგლომერატებით. დანაწევრებულია მდინარე ელბითა და მისი შენაკადებით. განვითარებულია რელიეფის ეროზიული ფორმები, ზოგიერთი ადგილი მიემსგავსება შვეიცარიის ლანდშაფტს. საქსონიის შვეიცარიის ფარგლებში არის 1000-მდე ასასვლელი მთა. რაიონი პოპულარულია დრეზდენის მაცხოვრებელთა და ალპინისტებს შორის. მოიცავს საქსონიის შვეიცარიის ეროვნულ პარკს. მნიშვნელოვანი ღირსშესანიშნაობაა კენიგშტაინის ციხესიმაგრე. განვითარებულია ტურიზმი.

## რესურსები ინტერნეტში
* საქსონიის შვეიცარიის ოფიციალური პორტალი  

კატეგორია:გერმანიის პლატოები
კატეგორია:საქსონიის შვეიცარია
უღურლუ ხანის ქარავან-სარაი

**უღურლუ ხანის ქარავან-სარაი** () — აღმართულია XVII საუკუნეში აზერბაიჯანის ქალაქ განჯაში. 

ქარავან-სარაი აშენდა XVII საუკუნის დასაწყისში არქიტექტორ შეიჰ ბაჰ ად დინ მოჰამედ ამილის პროექტის საფუძველზე. მშენებლობაში გამოყენებულია კირისა და კვერცხის გულის ხსნარი წითელი აგურის გასამაგრებლად. საბჭოთა ხანაში ამ შენობაში განთავსებული იყო მაჰსეთი განჯევის სახელობის კიროვაბადის პედაგოგიური სკოლა. შენობა ახლა განლაგებულია ალიბეი ჰუსეინზადეს ქუჩაზე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* უღურლუ ხანის ქარავან-სარაი 

კატეგორია:აზერბაიჯანის ტურიზმი
ხანის ბაღი

**ხანის ბაღი** () — ბაღი აზერბაიჯანის ქალაქ განჯაში. მაცხოვრებლებისა და ტურისტების დასასვენებელი ადგილი.

## ისტორია 
ბაღის მესაკუთრე იყო ჯავად ხანი, ყაჯართა დინასტიის წევრი და განჯის სახანოს უკანასკნელი ხანი 1786-1804 წწ. ბაღის სახელწოდება მის სახელს უკავშირდება. მას გააჩნდა 52 ჰექტარზე გაშენებული ბაღი. იგი ვაჭრებს უკვეთავდა სხვადასხვა ჯიშის ხეებს. უცხოელი სტუმრები მას საჩუქრად სხვადასხვა სახის ყვავილებსა და ხეებს ართმევდნენ.

1847 წელს, ვორონცოვის ინიციატივით, ხანის ბაღის ქვედა ნაწილში, დაახლოებით ექვს ჰექტარზე, გაშენებულ იქნა სარდარის სახელობის პარკი. რუსი ჯარისკაცების შემოჭრის შემდეგ ბაღი, რომელშიც უყვარდა სეირნობა ჯავად ხანს გააუქმეს, უამრავი ხე მოთხარეს და გადარგეს სარდარის პარკში. 

ხანის ბაღში ჩატარდა რესტავრაცია. ახლა იგი წარმოადგენს თანამედროვე ევროპულ ბაღს განათებითა და თანამედროვე ქანდაკებებით. მასში ასევე არის მინი-ზოოპარკი, რომელშიც წარმოდგენილნი არიან ირმები, ჯეირანები, ციყვები, რამდენიმე სახის ჩიტი, მათ შორის ფლამინგოებიც. რეკონსტრუქციის შემდეგ ბაღს დაუბრუნდა ძველი სახელწოდება. დღესდღეობით ბაღი არის ქალაქ განჯის მაცხოვრებლებისა და ტურისტების დასასვენებელი ადგილი. 

## სქოლიო
კატეგორია:პარკები
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (სტარი-სიმონოვი)

**მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციული ოლქის დანილოვის რაიონში.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართია: მოსკოვი, აღმოსავლეთის ქუჩა, 6.

## ისტორია 
1370 წელს ამჟამინდელი ეკლესიის ადგილზე როსტოვის მთავარეპისკოპოსმა თევდორე სიმონოვსკიმ დააარსა სიმონოვის მონასტერი, რომელშიც ააგეს ხის ეკლესია, მაგრამ უკვე 1379 წელს მონასტერი გადაიტანეს სხვა ადგილზე. 1509-1510 წლებში ხის ეკლესიის ადგილზე ააგეს ქვის ერთგუმბათიანი ეკლესია. ამჟამად ეკლესია ბურჯების გარეშეა, თავდაპირველად სავარაუდოა, რომ ოთხბურჯიანი იყო. არსებობს ლეგენდა, რომ ტაძარი ააგო ალევიზ ნოვიმ, თუმცა ისტორიული წყაროები ამის შესახებ არაფერს ამობენ. 

XVIII საუკუნეში ეკლესიის მახლობლად აღმოაჩინეს კულიკოვოს ბრძოლის გმირების საფლავები. 1785-1787 წლებში ხის  ნაგებობებს  მიაშენეს ქვის სატრაპეზო და სამრეკლო. 1849-1855 წლებში არქიტექტორ ნარცის ზბოჟენსკის პროექტის მიხედვით იგი გადაკეთეს. სატრაპეზოს მიაშენეს ორი ეგვტერი: წმინდა ნიკოლოზისა და წმინდა სერგის სახელზე. 

1928 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. 1932 წელს სამრეკლო დაანგრიეს, კულიკოვოს გმირების თუჯის საფლავი კი გადაადნეს. მოგვიანებით ქარხანა „დინამოს“ გაფართოების შემდეგ ეკლესიაში შესვლა შეუძლებელი გახდა. შენობას გამოიყენებდნენ დამხმარე სათავსოდ, რამაც იგი დანგრევის პირას მიიყვანა. ქარხანამ 1987 წელს გაათავისუფლა ეკლესია და იგი გადასცა ისტორიულ მუზეუმს. 

1989 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მორწმუნეებს. ტაძარი ხელახლა აკურთხეს 1989 წლის 16 სექტემბერს. 2006 წელს სამრეკლოც აღადგინეს.

## ლიტერატურა
*Остроумов И. Храм Рождества Пресвятой Богородицы на Старом Симонове. М., 1912.
*Паламарчук П. Г. Сорок Сороков. М., 1995. С. 111—117.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный Сайт 
* Церковь Рождества Пресвятой Богородицы в Старом Симонове на сайте Храмы России
* Patriarchia.ru Церковь Рождества Богородицы может быть включена в список Всемирного наследия ЮНЕСКО
* Старосимоновская воскресная школа 

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVI საუკუნის ეკლესიები
მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი (იზმაილოვო)

**მოსკოვის ქრისტეშობის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ისტორიულ რაიონ იზმაილოვოში, აღმოსავლეთი ადმინისტრაციული ოლქის ივანოვსკოეს რაიონში. ტაძარი ქრისტიანების ერთ-ერთი ყველაზე დიდი დღესასწაულის შობის სახელზეა აგებული. ეკლესია აკურთხა 1676 წელს პატრიარქმა იოაკიმემ. ტაძარი იყო იზმაილოვოს სამეფო რეზიდენციის ეკლესია. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძარი ამჟამად მდებარეობს მისამართზე: 105122, იზმაილოვოს გასასვლელი, სახლი 28.

## ისტორია 
ეკლესია აკურთხა 1676 წელს პატრიარქმა იოაკიმემ. ტაძარი იყო იზმაილოვოს სამეფო რეზიდენციის ეკლესია.

საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში ეკლესია მოქმედი რჩება. 1935-1937 წლებში ეკლესიაში მსახურობდა დეკანოზი პავლე გიორგის ძე ანსიმოვი, რომელიც დახვრიტეს 1937 წელს და რუსეთის მართლმადივებელმ ეკლესიამ 2005 წელს მღვდელმოწამის ხარისხში  მოახდინა მისი კანონიზაცია. 1940-იან წლებში ეკლესიაში მსხურობდა მომავალი არქიმანდრიტი იოანე (კრესტიანკინი) (1945 წლის ოქტომბერში მას აქ დაასხეს ხელი). არქიმანდრიტი იოანე 1950 წელს დააპატიმრეს აქტიური საგანმანათლებლო მოღვაწეობისათვის. მოგვიანებით არქიმანდრიტმა თავისი საეკლესიო მოღვაწეობის აკვანს საჩუქრად გაუგზავნა  ხატი. ამავე წლებში ეკლესიაში მედავითნის პრაქტიკაზე გაიგზავნა მომავალი დიაკვანი ნიკოლოზ გოლუბცოვი. იერუსალიმმის ღვთისმშობლის ხატის დღესასწაულზე (ახ. სტ. 25 ოქტომბერი) ტაძარში მსახუობდნენ პატრიარქები ალექსი I, პიმენი და ალექსი II. 

ეკლესიის ახლოს მდებარეობს იზმაილოვოს სასაფლაო, სადაც დაკრძალულია მრავალი მღვდელი და ეკლესიის სხვა მსახურნი. ტაძართან მოქმედებს  საკვირაო სკოლა და საბავშვო ქორო.

1982 წლიდან წინამძღვარია ლეონიდ როლდუგინი.

## არქიტექტურა 
ტაძარი არქიტექტურის ძეგლია. აგებულია კოსტრომელი მუშების ჯგუფის მიერ დროებითი ხის ეკლესიის ადგილზე. აქვს ხუთი გუმბათი. ტაძარს ჩრდილოეთით და სამხრეთით ეკვრის კუბის ფორმის ეგვტრები. XVII საუკუნეში მიაშენეს სატრაპეზო, ხოლო XVIII საუკუნის დასაწყისში ბაროკოს სტილში აგებული სამრეკლო. ტაძრის სამი კანკელიც ასევე შექმნეს კოსტრომელმა ხელოსნებმა 1678 წელს. 1735 წელს, ანა ივანეს ასულის ბრძანებით განახლდა ხატები (ხატმწერი ფ. ფიშუკინი).

## ხატები 
1804 წლიდან ეკლესიაში ინახება იერუსალიმის  სასწაულმოქმედი ღვთისმშობლის ხატი. ტაძარი ორჯერ გაძაარცვეს: 1812 წელს (ფრანგებმა) და რევოლუციის შემდეგ (ბოლშევიკებმა).

## რესურსები ინტერნეტში
*На сайте Московской патриархии 

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
აღბანდი

**აღბანდი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 428 კაცი.

## ისტორია
2020 წლამდე დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. 2020 წლის 22 ოქტომბერს სოფელზე კონტროლი დაამყარა აზერბაიჯანმა, რის შედეგადაც პრეზიდენტ ჰეიდარ ალიევის განცხადებით მთლიანად აზერბაიჯანი აკონტროლებს ირანთან საზღვარს.

## სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (ვლადიკინო)

**მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ოტრადნოეს რაიონში, ყოფილ სოფელ ვლადიკინოში (1653 წლამდე ერქვა ველიამინოვო).

ეკლესია არის არქიტექტურის ფედერალური ძეგლი. თანამედროვე შენობა ააგეს 1850-იან წლებში, მაგრამ ქვის ტაძრის შენებლობა დაიწყო ჯერ კიდევ 1770 წელს. 
 
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი  ნაკურთხია ღვთისმშობლის შობის სახელზე. ეგვტერები კი მთავარანგელოზ მიქაელისა და მთავარანგელოზ გაბრიელის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ეკლესიის მისამართია: მოსკოვი, ალტუფიევის შოსე, 4.

## ისტორია 
პირველი ეკლესია ღვთისმშობლის შობის სახელზე (რომელმაც შეცვალა მოძველებული წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია) ააგეს დაახლოებით 1627 წელს, როდესაც სოფლის მფლობელი იყო თავადი ივან ივანეს ძე შუისკი. 

165 წელს სოფელი გახდა პატრიარქის სამემკვიდრეო მამული და ეწოდა სოფელი ვლადიკინო. 1690 წლის 19 მაისს ვლადიკინოს სტუმრობდა მეფე პეტრე I დიდი და პატრიარქ ადრიანესთან ერთად ილოცა სოფლის ტაძარში ლიტურგიის დროს. 

პირველი ქვის ეკლესია ააგეს 1770 წელს. სამრეკლო ააგო მეზობელი სოფლის, პეტროვსკოეს მფლობელმა გრაფმა კირილ რაზუმოვსკიმ. 

1854-1858 წლებში ეკლესია სრულიად გადააკეთა არქიტექტორმა ალფრედ იაროშევსკიმ. 1859 წელს ახალი სამსაკურთხევლიანი (მთავარანგელოზ მიქაელისა და მთავარანგელოზ გაბრიელის ეგვტერებით) ეკლესია აკურთხეს. მთავარი საკურთხეველი ღვთისმშობლის შობის სახელზე აკურთხა მიტროპოლიტმა ფილარეტმა. 

საბჭოთა პერიოდში ეკლესია ღვთისმსახურებისათვის არ დახურულა. 

1970-იან წლებში შეიმუშავეს ტაძრის დანგრევის გეგმა, რათა აეშენებინათ ესტაკადა, მაგრამ მრევლმა შეძლო ტაძრის დაცვა.

2017 წლისათვის ეკლესიაში მსახურობდა: ეკლესიის წინამძღვარი სერგეი ტკაჩენკო, დიაკვანი ვლადიმირ ალექსანდროვი, დიაკვანი ილია კოსტიცინი, იერარქები ანდრეი კუდრინი და დიმიტრი ბონდარენკო.

ეკლესიაში დაცულ ხატებს შორის ყველაზე ძველია XVI-XVII საუკუნეების მიჯნის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ხატი. ასევე ინახება პატრიარქ ადრიანეს მიერ ნაჩუქარი XVII საუკუნის სახარება.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Рождества Пресвятой Богородицы во Владыкине
* Церковь Рождества Пресвятой Богородицы во Владыкино
* Запись передачи: «Москва. Мифы и легенды (ТК Столица 2007-07-17): Храм Рождества Пресвятой Богородицы во Владыкине». 

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XV საუკუნის ეკლესიები
აღბიზი

**აღბიზი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ. 

## რესურსები ინტერნეტში
*
 

 
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
მოსკოვის სერგი რადონეჟელის ტაძარი (კრაპივნიკი)

**მოსკოვის სერგი რადონეჟელის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში. ტაძრის არქიტექტორია დიმიტრი უხტომსკი.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სერგი რადონეჟელის სახელზე. ეგვტერები  კი სერაფიმ საროველისა და ყველა რუსი წმინდანის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ქვის ეკლესიის მშენებლობა დღევანდელი ეკლესიის ადგილზე დაიწყო 1625 წელს. 1678 წელს უნდა აშენებულიყო ამჟამად არსებული ეკლესიის ყველაზე ძველი ნაწილი. 1702 წელს  ააშენეს სამხრეთის გრძელი ეგვტერი იოანე ნათლისმცემლის თავის კვეთის დღის სახელზე და, რომელიც გაერთიანებულია სატრაპზეოსთან. 

1749-1750 წლებში სამრეკლოს დააშენეს ახალი იარუსი და ასევე მიაშენეს ჩრდილოეთის წმინდა ნიკოლოზის ეგვტერი. 1938 წელს კი ტაძარი დახურეს და მეტოქი გააუქმეს. 1960 წელს ტაძარი გადაეცა მეტალის ნაკეთობათა ქარხანას.

1991 წელს ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღსდგა, ამავე წლის აგვისტოში კი ეკლესიას გავაეცა კიისკის ჯვარი. 1993 წელს ეკლესიასთან გაიხსნა სერაფიმ საროველის სახელობის სასულიერო კულტურის ლიცეუმი.

1997-1998 წლებში ყველა ეგვტერისათვის დაამზადეს კანკელი. 2001 წელს აღადგინეს სამრეკლო. 

2003 წელს აღადგინეს ეკლესიაზე მიწერილი სერაფიმ საროველის ეკლესია იზმაილოვოში. 

2010 წელს აკურთხეს საკურთხეველი და დაიწყო ღვთისმსახურება რუსეთის ყველა წმინდანის ეგვტერში. 

2013 წელს ეკლესიის საკურთხევლის მოხატულობა გახსნეს სერაფიმ სარობელის ეგვტერში, რომელიც შეასრულა ხატმწერმა ირინ ზარონმა,,. 

## ეკლესიის სიწმინდეები 
ეკლესიაში ინახება კიისკის ჯვარი, რომელშიც დაცულია 300 წმინდანის სხეულის ნაწილი. იგი ქრისტეს ჯვრის ანალოგია და დამზადებულია კიპაროსისაგან. ჯვარი დამზადებულია 1657 წელს. 

ტაძრის სიწმინდეებში შედის ასევე სერგი რადონეჟელის სასწაულმოქმედი XVIII საუკუნის ხატი.

## ლიტერატურა
*Мурзин-Гундоров В. В. Дмитрий Ухтомский. — М.: Издательский дом Руденцовых, 2012. — С. 109—113. — 334 с. — (Архитектурное наследие России). — ISBN 978-5-902887-11-9.
*Серафим, архимандрит. Церковь Преподобного и богоносного отца нашего Сергия, игумена Радонежского, чудотворца. — М.,1884 год.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Преподобного Сергия Радонежского в Крапивниках
* Сферические панорамы храма

## სქოლიო 
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVI საუკუნის ეკლესიები
ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია (მოსკოვი)

**ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია** () —  მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის იაკამინკის რაიონში.   

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ფერისცვალების სახელზე. ეგვტერები  კი ვარლაამ ხუტინელისა და ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ეკლესიის ადგილზე XVI საუკუნეში არსებობდა ხის ეკლესია ვარლაამ ხუტინელის სახელზე ნაკურთხი, რომელიც მოიხსენიება 1571 წლის წყაროებში. მისი მშენებლობა დაკავშირებული იყო ვასილი III-ის ყაზანში ლაშქრობასთან. 1683-1685 წლებში ააგეს ქვის ეკლესია, რომელიც ფერისცვალების სახელზე აკურთხეს. 1688 წელს ტაძარში განათავსეს ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედი ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული, რომელმაც განკუურნა პატრიარქ ნიკონის მძიმედ ავადმყოფი და. ტაძარმა ამის შემდეგ სასწაულმოქმედი ხატის სახელი მიიღო. ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ხატის სახელზე, რასაც გვიდასტურებს ეკლესიის 1713 წელს შექმნილი ოდიკი. 1770 წელს ღვთისმშობლის ხატის საკურთხეველი განაახლეს გ. ლიუბოვნიკოვის ფინანსებით. 

თანამედროვე ეკლესია ააგეს  1783-1791 წლებში. 1812 წელს ეკლესია სერიოზულად დაზარალდა ხანძრის შედეგად. 1823-1836 წლებში XVII საუკუნის ძველი ეკლესია შეცვალა არქიტექტორ ოსიპ ბოვეს პროექტით აშენებულმა ნაგებობამ. ახალი ეკლესია ამპირის სტილში ააგო. გადაკეთებული ტაძარი აკურთხა  მიტროპოლიტმა ფილარეტმა 1836 წლის 20 სექტემბერს. 

1922 წელს საეკლესიო ფასეულობების დატაცების სახელმწიფო კამპანიის პერიოდში საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესიიდან გაიტანეს  65 კგ ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი. ეკლესია დახურეს 1933 წელს, მას მოხსნეს სამრეკლო, თუმცა ინტერიერი შეინარჩუნეს.  1941-1945 წლებში მასში განთავსებული იყო ტრეტიაკოვის გალერეის საწყობები. 

1948 წელს ეკლესია გაიხსნა ღვთისმსახურებისათვის. ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნეს დიაკვანი კიპრიან (ზიორნოვი), რომელიც აქ გარდაცვალებამდე, 1987 წლის 5 აპრილამდე მსახურობდა (გარდაიცვალა ეკლესიაში). 1950-იან წლებში ეკლესიაში შეიქმნა მუსიკალური გუნდი. 

ამჟამად ეკლესიასთან მოქმედებს სასულიერო-საგანმანათლებლო ცენტრი.

## ლიტერატურა 
*Церковь Богоматери «Всех Скорбящих Радости» // Москва: Энциклопедия / Глав. ред. С. О. Шмидт; Сост.: М. И. Андреев, В. М. Карев. — М. : Большая российская энциклопедия, 1997. — 976 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-85270-277-3.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები