Atom Heart Mother

***Atom Heart Mother*** () — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის რიგით მეხუთე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1970 წელს, ლეიბლებზე Harvest და EMI Records (ბრიტანეთი) და Harvest და Capitol (აშშ). ალბომი ჩაწერილია ები-როუდის სტუდიებში (ლონდონი, ინგლისი). ბრიტანეთის ჩარტში მან #1, ხოლო ამერიკის - #55 პოზიციამდე მიაღწია. შტატებში 1994 წლის მარტში მას ოქროს სტატუსი მიენიჭა. 1994 წელს და 1995 წელს ბრიტანეთსა და აშშ-ში გამოვიდა ალბომის რემასტერი.

*Atom Heart Mother* იყო პინკ ფლოიდის პირველი ალბომი, რომლის ხმის მიქსიც მომზადდა სპეციალურად კვადრო, ისევე როგორც სტანდარტული სტერეო სისტემისთვის. SQ კვადრომიქსი გამოვიდა გრამფირფიტებზე სპეციალური ფორმატით, რომელიც სტანდარტული ორარხიანი ვერსიის მოსმენის საშუალებასაც იძლეოდა. არსებობს კვადროვერსია, რომელიც გამოიცემოდა ბრიტანეთში - ე.წ. „კვად-8“ ფორმატში, რომელიც 8 ფირიანი აუდიოკარტრიჯის მსგავსი იყო.

ალბომის გარეკანი, როგორც მანამდე, შექმნა Hipgnosis-მა. იგი გამოირჩევა, ვინაიდან ეს არის პინკ ფლოიდის პირველი გარეკანი, რომელზეც არ არის გამოტანილი ჯგუფის სახელწოდება. მის გარე თუ შიდა მხარეებზე არ ფიგურირებს ჯგუფის გამოსახულებებიც. 1970-იან წლებში პინკ ფლოიდში წინა ყდაზე საკუთარი გამოსახულების გამოტანის თავშეკავების ეს ტენდენცია გაგრძელდა.

მიუხედავად იმისა, რომ ალბომს კრიტიკოსების მოწონება და კომერციული წარმატება ხვდა წილად, ჯგუფმა, განსაკუთრებით როჯერ უოტერსმა და დეივიდ გილმორმა მოგვიანებით გამოთქვეს თავიანთი უარყოფითი აზრები მის შესახებ. თუმცა, 2008 წელს დეივიდ გილმორმა სასათაურო კომპოზიცია შეასრულა რონ გისინთან ერთად.

## ჩაწერა
[thumb|left|გაზეთი, რომელშიც გამოქვეყნდა სტატია [კარდიოსტიმულატორის მქონე ქალზე. როჯერ უოტერსმა ალბომის სახელწოდება სწორედ აქედან აიღო]]

სასათაურო კომპოზიციის თავდაპირველი სათაური იყო „The Amazing Pudding“ (საოცარი პუდინგი), თუმცა რონ გისინი მას უბრალოდ „ეპიკურს“ უწოდებდა. სახელწოდება შეიცვალა მაშინ, როდესაც გისინმა ჯგუფს უჩვენა 1970 წლის 16 ივლისის გაზეთი, რომელშიც როჯერ უოტერსმა ამოიკითხა სტატიის სათაური - „ცნობილი გახდა დედა ატომის გულით“. სტატიაში მოთხრობილი იყო ქალის შესახებ, რომელსაც ჩაუდგეს კარდიოსტიმულატორი ატომურ ძრავაზე.

ეს პიესა არის მკვეთრი განსხვავება ჯგუფის უფრო ადრეული ინსტრუმენტული კომპოზიციებისგან, როგორიც არის „A Saucerful of Secrets“. სასათაურო კომპოზიციას უკავია ალბომის პირველი გვერდის ერთი ნახევარი. იგი დაყოფილია ექვს ნაწილად, შეიცავს სასულე საკრავების სრული სექციისა და გუნდის ჩანაწერებს, რომლებიც შეადგენენ მელოდიური ნაწილის დიდ ნაწილს. ამის პარალელურად პინკ ფლოიდი ასრულებს საკუთარ პარტიებს. ერთ-ერთ-ერთ სექციაში ჟღერს დეივიდ გილმორის ბლუზური სტილის შესრულება.

დეივიდ გილმორი იხსენებს:

მთავარი თემა არის აკორდების გარკვეული თანმიმდევრობა, რომელიც ადრე დავწერე.მე მას "მოგონილი ვესტერნის თემა" ვუწოდე, რადგანაც იგი ძალიან მაგონებს ვესტერნების მუსიკას". უოტერსს "გმირული, აწონ-დაწონილი" თემის ხარისხი იმდენად მოეწონა, რომ მოითხოვა ამ ნაწყვეტზე მუშაობა.მის წარმოდგენაში წარმოისახა ის, რაც მოგვიანებით ალბომზე ისმის - ცხენების სილუეტები მზის ფონზე.

დამატებითი თემებისა და ვარიაცების ძიებაში, სანამ პიესამ არ მიიღო პირვანდელი სახე, ჯგუფმა მრავალი დღე გაატარა სტუდიაში.

გილმორი:

ვისხედით, ვუკრავდით, ერთმანეთს ვუცვლიდით თემებს, ვამატებდით და ვაკლებდით ნაწილებს.

კომპოზიციის ადრეული ვერსიის პრემიერა სახელწოდებით „Amazing Pudding“ გაიმართა პარიზში, 1970 წლის 23 იანვარს. ვინაიდან პიესა მოითხოვდა დასრულებას, რონ გისინის დახმარებით მათ სცადეს ეს, დაუტოვეს რა მას ფირი. ზაფხულის ერთი თვე რონმა ცხელ ლონდონში დაჰყო. რიკი ნახევარი დღე მუშაობდა მასთან ერთად გუნდზე, დეივიდი ამატებდა გიტარის სოლოებს. როჯერს არ ესმოდა ნოტები და არ ერეოდა პარტიტურებში.

გისინის პრობლემები მაშინ დაიწყო, როდესაც მან საკუთარ თავზე აიღო ები-როუდზე ორკესტრის დირიჟირება. პირველი შეცდომა, მისი თქმით, იყო სესიური მუსიკოსების მოყვანა - მათ ყველას სურდათ განსხვავებული, არა ის, რაც ქაღალდზე იყო დაწერილი. კიდევ ერთი მოულოდნელობა იყო სტუდიაში სიდ ბარეტის გამოჩენა - გისინის ამბობდა, რომ მას ბარეტი შეშლილი ეგონა და არაფრად მიაჩნდა, როგორც მუსიკოსი. მისივე თქმით, სიდი უმოქმედობის პერიოდში უფრო პოპულარული იყო, ვიდრე მუსიკოსის ამპლუაში.

რთული სამუშაო თავის თავზე ჯონ ოლდისმა აიღო, რონი კი სტუდიიდან წავიდა. ოლდისმა ბოლომდე მიიყვანა დაწყებული საქმე.

სიუიტის კრიტიკული შეფასება არაერთგვაროვანი იყო. სხვადასხვა დროს თავად ჯგუფის წევრებიც მას უარყოფითად აფასებდნენ, თუმცა 1970-იანი წლების დასაწყისში მისდამი ენთუზიაზმით განეწყვნენ, როდესაც ტურნეს მსვლელობისას რამდენიმეჯერ გამოიყენეს ორკესტრი და გუნდი. მოგვიანებით კომპოზიციის არანჟირება უკვე შეადგენდა 15 წუთიან ნომერს, რომელშიც არ ჟღერდა სხვადასხვა კოლაჟური სექცია და მთავარი თემის ფინალური რეპრიზა. ასეთი სახით ნომერი მათ პროგრამაში 1972 წლამდე დარჩა, როდესაც პინკ ფლოიდი უკვე ასრულებდა ალბომს *The Dark Side of the Moon*.

2008 წელს რონ გისინმა სიუიტა „Atom Heart Mother“ შეასრულა იტალიურ ჯგუფ Mun Floyd-თან ერთად. ჩელსის ფესტივალის ფარგლებში გაიმართა ორი კონცერტი, სადაც მონაწილეობდნენ გუნდი, ორკესტრი, ჩელისტი კეროლაინ დეილი (რომელიც დეივიდ გილმორთან თანამშრომლობდა). მეორე საღამოს კონცერტს თავად გილმორიც დაესწრო, რომელმაც მთელი სიუიტა სხვებთან ერთად დაუკრა. ამ ვერსიისთვის კომპოზიცია განავრცეს 35 წუთამდე.

ალბომის მეორე მხარე იწყება სამი ხუთწუთიანი სიმღერით. თითოეული მათგანი სრულდება ჯგუფის სამი ძირითადი თანაავტორის მიერ. უკანასკნელი კომპოზიციაა „Alan's Psychedelic Breakfast“, ხმოვანი ეფექტების თანხლებით. თუმცა, ალბომის გარეკანზე მის ავტორებად ჯგუფის ოთხივე წევრია დასახელებული. ამით ალბომი *Ummagumma*-ს ჰგავს, ვინაიდან მასზე ასევე არის მოთავსებული სოლო-კომპოზიციები.

როჯერ უოტერსს ეკუთვნის სიმღერა „If“, რომელსაც ის ხშირად ასრულებდა ტურნეს Radio K.A.O.S. ფარგლებში. მეორე სიმღერა ალბომის B-მხარეზე არის რიჩარდ რაიტის „Summer '68“ - როკ-ენ-როლური ცხოვრების ერთგვარი კრიტიკა, რომელიც პინკ ფლოიდის მუსიკაში შემდგომშიც ჩნდებოდა. ეს სიმღერა იაპონიაში სინგლის სახითაც გამოიცა. შემდეგია დეივიდ გილმორის „Fat Old Sun“, რომელიც სრულდებოდა ჯგუფის და მის სოლო-კონცერტებზეც, ხოლმე - 15 წუთიანი იმპროვიზაციის სახით.

საბოლოო კომპოზიციაა „Alan's Psychedelic Breakfast“, დაყოფილი სამ ნაწილად. ყოფილ მათგანი გამორჩეულ სათაურს ატარებს. მათ ახლავს დიალოგები და ხმოვანი ეფექტები ჯგუფის საკონცერტო მენეჯერ ალან სტაილზის სახლიდან - ძირითად, დაფუძნებული საუზმის მომზადებაზე. კონცერტებზე ეს კომპოზიცია შესრულდა მხოლოდ ოთხჯერ, 1970 წელს. შესრულების დროს ჯგუფის წევრები ვახშამს პირდაპირ სცენაზე მიირთმევდნენ, მუსიკალურ ნაწილებს შორის არსებულ შუალედებში.

ორიგინალურ ალბომს ასრულებს წყლის წვეთების უწყვეტი ხმა.

## გამოცემა
*Atom Heart Mother* გამოვიდა სტანდარტულ სტერეო ფორმატებში, ბრიტანეთსა და აშშ-ში. თუმცა, აგრეთვე გამოვიდა ალბომის კვადრო-ვერსია, ოთხარხიანი სისტემებისთვის. ეს მიქსი აგრეთვე შეტანილია ბოქს-სეტის *The Early Years 1965–1972* შემადგენლობაში. კიდევ ერთი პოპულარული გამოცემა იყო 8 არხიანი კარტრიჯი, რომელზეც ჩანაწერი უსასრულოდ ისმინებოდა.

1987 წელს ალბომი პირველად გამოვიდა CD-ზე, ხოლო 1994 წელს გამოვიდა მისი პირველი მნიშვნელოვანი რემასტერი. 2011 წელს გამოიცა ახალი რემასტერი. იგივე ვარიანტი შეტანილია 2016 წლის CD ვერსიაში. 2016 წელს ალბომი ხელახლა გამოიცა ანალოგური ფირებიდან აღდგენილ გრამფირფიტაზე.

## ალბომის გარეკანი
ალბომის ორიგინალურ გარეკანზე გამოსახულია მოლზე შემდგარი ძროხა. ფირფიტის გარეკანზე არაფერი წერია. სხვადასხვა უფრო გვიანდელ გამოცემაზე სათაური და შემსრულებლის სახელი დამატებულია. ეს იყო ჯგუფის რეაქცია იმიჯზე, რომელიც მას შეექმნა გარკვეულ წრეებში - ფსიქოდელიური, სპეის როკ-ჯგუფის. ამიტომ, მათი თხოვნა იყო, გარეკანზე გამოეყენებინათ მარტივი გამოსახულება. სტორმ თორგერსონმა გადაიღო გზაში შემხვედრი პირველივე ძროხა. ძროხის პატრონი მას უწოდებდა „ლულუბელ III“-ს. ფირფიტის უკანა გარეკანზე გამოსახულია უფრო მეტი ძროხა, ასევე ყოველგვარი ტექსტის გარეშე. შიდა გარეკანზე წარმოდგენილია ძროხებიანი მინდვრის შავ-თეთრი ფოტოსურათი. ლეიბლის Capitol მიერ ჩატარებული სარეკლამო კამპანიის ფარგლებში ალბომის გამოცემას ახლდა ვარდისფერი გასაბერი ძროხის ცაში გაშვება.

ამერიკულ გამოცემაზე გამოტანილია ჯგუფის სახელიც და ალბომის სათაურიც. ეს გამოცემა ფერების კონტრასტის მხრივ განსხვავდება ბრიტანული ანალოგისგან.

CD-ის 1994 წლის გამოცემებში შეტანილია სიმღერებთან დაკავშირებული (თორგერსონის იდეით) ვიზუალური რიგი. 2011 წლის გამოცემაში დამატებულია ძროხების კიდევ ერთი ჯგუფური ფოტოსურათი და კოლექტივის ფოტო (სახეზე აფარებული ხელებით).

ალბომის გარეკანი ჩნდება სტენლი კუბრიკის ფილმში „მექანიკური ფორთოხალი“ - მუსიკალური მაღაზიის თაროზე.

## სიმღერების სია 
## პერსონალი 
;პინკ ფლოიდი
* როჯერ უოტერსი&nbsp;– ბას-გიტარა, აკუსტიკური გიტარა (If), ხმის ეფექტები, ხმების კოლაჟი, ვოკალი („If“)
* დეივიდ გილმორი&nbsp;– ვოკალი, გიტარა, ბას-გიტარა, დასარტყმელი საკრავები („Fat Old Sun“)
* რიჩარდ რაიტი&nbsp;– კლავიშებიანი საკრავები, ფორტეპიანო, ორკესტრირება, ვოკალი („Summer '68“)
* ნიკ მეისონი&nbsp;– დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, ხმის მონტაჟი, ხმების კოლაჟი, დამატებითი ხმის ინჟინერი („Alan's Psychedelic Breakfast“)

;სხვა მუსიკოსები
* ები-როუდის საესტრადო ორკესტრი
* ჯონ ოლდისის გუნდი
* ფილიპ ჯოუნსის სასულე ანსამბლი
* ალან სტაილზი&nbsp;– ხმა („Alan's Psychedelic Breakfast“)

;ტექნიკური პერსონალი
* პიტერ ბაუნი&nbsp;– ხმის ინჟინერი
* რონ გისინი&nbsp;– ორკესტრირება და თანაავტორობა („Atom Heart Mother“)
* ჯეიმზ გათრი&nbsp;– 1994 წლის რემასტერი
* ალან პარსონსი&nbsp;– ხმის ინჟინერი

## ჩარტები 
## სერტიფიცირებები
## სქოლიო 
კატეგორია:პინკ ფლოიდის ალბომები
კატეგორია:1970 წლის ალბომები
კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები
კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები
კატეგორია:Harvest Records-ის ალბომები
კატეგორია:ალბომები სტორმ თორგერსონის გარეკანის დიზაინით
კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები
კატეგორია:ალბომები დეივიდ გილმორის პროდიუსერობით
კატეგორია:ალბომები Hipgnosis-ის გარეკანის დიზაინით