open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ევრინომე (ოკეანიდი)

**ევრინომე** ( Εὐρυνόμη) — ძველი ბერძნული რელიგიური ღვთაება, ერთ-ერთი ოკეანიდი, რომელსაც თაყვანს სცემდნენ საკურთხეელთან მდინარეების — ნედასა და ლიმაქსის შესართავის მახლობლად, დღევანდელ პელოპონესში. მისი აღმნიშვნელი იყო ქალთევზას მსგავსი ქანდაკება. როგორც ბერძენი მოგზაურის, პავსანიას ცნობით, ძირითადად მას მოიხსენიებდნენ როგორც ოკეანეს ასულს. ჰესიოდეს მიხედვით — მას ზევსისგან ეყოლა ქარიტების (გრაციები). 

## ეტიმოლოგია
სახელი „ევრინომე“ ჩვეულებრივ იყოფა, როგორც ევრი-ნომე (Eury-nome), სადაც ევრი „ფართოს“ ნიშნავს. დაბოლოება „ნომე“ არ გვხვდება არცერთი მიკენელი ქალის გვარში. ამავე დაბოლოების ფესვი არის პროტო-ინდო-ევროპული სიტყვა „nem“, ან ბერძნული „nemein“ — განაწილება. ამ დაბოლოებაში აგრეთვე უამრავი თვისება შედიოდა. ევრინომეს შემთხვევაში ეს იყო „მოხეტიალე“ და „მმართველი“.

რობერტ გრეივზი ევრინომეში ხედავდა მთვარის ქალღმერთს, რომელიც წინარებერძნული ნეოლითურ ევროპაში დედა ქალღმერთი იყო. ამ შემთხვევაში, მისი სახელის დაბოლოება მომთაბარეს (nomad) ნიშნავს, მომთაბარეს, რომელიც დახეტიალობს და ეძებს საძოვარ მიწებს შინაური ცხოველების გამოყენებისთვის დანაწილებადი იქნება. მთვარე მოხეტიალედ უნდა ჩაითვალოს. სხვა განმარტებით, nome არის მმართველი.

## მითოლოგია
ჰესიოდეს განმარტებით, ათენა და არტემიდა აფასებდნენ მის პიროვნებას, რადგან გამოირჩეოდა დიდი ჭკუით და სიწმინდით, თუმცა აფროდიტეს სძულდა. ამან ღმერთების სამყაროში არეულობა და უამრავი უსიამოვნება გამოიწვია: აფროდიტემ ევრინომე ზევსს შეაყვარა, რათა ეჭვიან ჰერას მისთვის სიცოცხლე გაემწარებინა. ჰერამ კი ადონისს შერთო. ამის გაგების შემდეგ ზევსი განრისხდა და ადონისი მეხით განგმირა. არტემიდამ ევრინომე ფარშავანგად აქცია და მერე ისევ ადამიანის სახე მისცა. ზევსი მუდამ მფარველობდა ოკეანიდას.

ევრინომე საკმაოდ ძველი ღვთებაა. იგი ასოპოსის, წყლის ღმერთის დედაა, დაღუპვას გადაარჩინა ყრმა ჰეფესტო, ხოლო აპოლოდორეს მიხედვით, ცოტა ხნის განმავლობაში ოფიონთან ერთად ოლიმპოს ტახტსაც განაგებდა, სანამ კრონოსმა და რეამ არ სძლიეს. როგორც ოფიონის მეუღლე, ორფიკული მოძღვრობით მსოფლიო წარღვნასაც განასახიერებს. მას და ოფიონს შვილები არ ეყოლათ, თუმცა ზევსს ქარიტები გაუჩინა. 

## თაყვანისცემა
ღვთება ევრინომეს თაყვანს სცემდნენ მდინარეების — ნედასა და ლიმაქსის შესართავთან არსებულ საკურთხეელთან. მისი ქსოანონი, რომლის ნახვა მხოლოდ მაშინ შეიძლებოდა, როდესაც მისი საკურთხევლი წელიწადში ერთხელ იხსნებოდა, იყო ხის ქანდაკება, რომელიც შემკული იყო ოქროს ჯაჭვებით. ამ ქანდაკების ზედა ნაწილი ქალს, ხოლო ქვედა ნაწილი თევზს გამოხატავდა. [ მისი შვილი, ასოპოსი, წყლის და სიკონიის ერთ-ერთი დინების ღმერთი იყო. თევზისკუდა ქალღმერთ ევრინომეს განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ არკადიელები.

## ლიტერატურა
* *გელოვანი აკ.*, „მითოლოგიური ლექსიკონი“, გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“, გვ. 157, თბ., 1983

## სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
კატეგორია:ქალღმერთები
კატეგორია:ოკეანიდები
კატეგორია:ღვთაებები
კატეგორია:მითოლოგია
კატეგორია:ოკეანოსის შვილები
მარინა ალექსიძე

**მარინა ალექსიძე** (დ. 22 ივნისი, 1949) — ქართველი ბალერინა, პედაგოგი, ბალეტმაისტერ-რეპეტიტორი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი.

## ბიოგრაფია
1967 წელს დაამთავრა ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის თბილისის სახელმწიფო ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. (პედაგოგები ვიხოდცევა და ჭაბუკიანი). 1975 წელს კი – ილია ჭავჭავაძის სახელობის უცხო ენათა ინსტიტუტის ფრანგული ენის ფაკულტეტი.

1967-1994 წლებში წლებში თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის წამყვანი სოლისტი იყო. მისი რეპერტუარი აღსანიშნავი და გამოსარჩევია: კიტრი („დონ კიხოტი“), ოდეტა-ოდილია („გედების ტბა“), მირტა („ჟიზელი“), გრან პა („რაიმონდა“), ბესი („პორგი და ბესი“, ლავროვსკის ქორეოგრაფია), დეზდემონა, ემილია („მავრის პავანა“ ხ. ლიმონის ქორეოგრაფია), კარმენი („კარმენ-სიუიტა“  ალონსოს ქორეოგრაფია), სოლო პარტიები ჯორჯ ბალანჩინის ბალეტში  „სერენადა“,  ალექსიძის ბალეტებში: კლიტემენსტრა („ორესტეა“), მედეა („მედეა“), ბახის „ჩაკონა“.

მარინა ალექსიძე 1988-1990 წლებში მუშაობდა თბილისის ქორეოგრაფიული სასწავლებლის პედაგოგად, ხოლო 1992-1994 წლებში იყო ბალეტმაისტერ გიორგი ალექსიძის ასისტენტი. შესრულებული აქვს სოლო და წამყვანი პარტიები საბალეტო დასის რეპერტუარის ყველა კლასიკურ და ნეოკლასიკურ დადგმაში. მონაწილეობდა გიორგი ალექსიძის ყველა საავტორო სპექტაკლში.

1994-2004 წლებში იყო თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის გამგე.

უნდა აღინიშნოს, რომ 1980 წელს მიენიჭა ხელოვნებაში შეტანილი წვლილითვის საქართველოს დამსახურებული არტისტის წოდება.

1987-1997 წლებში მიწვეული იყო ტალინის, ეკატერინბურგის, ნოვოსიბირსკის, ალმა-ატის, ერევნის, კიშინოვის, დუშანბეს, კრასნოდარის ოპერისა და ბალეტის თეატრებში ბალეტმაისტერ-რეპეტიტორად.

2004 წლიდან თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის პედაგოგ-რეპეტიტორია, აღზარდა არაერთი თაობა. 

აღსანიშნავია, რომ მარინა ალექსიძე არის მემკვიდრე გიორგი ალექსიძის ქორეოგრაფიისა, რომელიც დაახლოებით სამასამდე ქორეოგრაფიულ დადგმას მოიცავს. სწორედ მასვე უნდა ვუმადლოდეთ გიორგი ალექსიძის ქორეოგრაფიის ვიდეოარქივის შენარჩუნება, რომელმაც ჩვენამდე თითქმის სრულად მოაღწია.

2011 წელს ალექსიძეების ოჯახმა დააფუძნა გიორგი ალექსიძის სახელობის „თანამედროვე ქორეოგრაფიის განვითარების ფონდი“. მარინა ალექსიძე კი ამ ფონდის მიერ განხორციელებული ყველა პროექტის მთავარი კონსულტანტია. ეს ფონდი ეხმარება ახალგაზრდა ბალერინებს, განვითარებაში. გიორგი ალექსიძის ქორეოგრაფიული მემკვიდრეობის შენარჩუნება, მომავალი თაობებისათვის მისი გაზიარება და პოპულარიზაცია ფონდის მნიშვნელოვანი ამოცანაა. ასევე ამ ფონდის მიზანია საქართველოში თანამედროვე ბალეტის განვითარება და პოპულარიზაცია; ისეთი პროექტების განხორციელება, რომელიც მოქმედ ქორეოგრაფებს და შემსრულებლებს საკუთარი შესაძლებლობების წარმოჩენაში ხელს შეუწყობს.

2016 წლიდან მარინა ალექსიძე გიორგი ალექსიძის სახელობის „თბილისის თანამედროვე ბალეტის“ კამერული დასის მმართველი და მთავარი ბალეტმაისტერია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია
* მარინა ალექსიძე

კატეგორია: ქართველი ბალერინები
კატეგორია: დაბადებული 1949
კატეგორია: დაბადებული 22 ივნისი
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
მაია თომაძე

**მაია თომაძე** (დ. 26 ივნისი, 1954, თბილისი — გ.  18 დეკემბერი, 1994) —  ქართველი მომღერალი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ თბილისში. მაია თომაძემ დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია 1976 წელს.

მას ადრეული ასაკიდანვე ეტყობოდა, აბსოლუტური სმენა და უნიკალური ხმის ტემბრი. აღსანიშნავია ასევე ისიც, რომ პატარაობაში სიმღერას უშლიდნენ და ფუნდამენტურ მუსიკალურ განათლებას აძლევდნენ: 5 წლისა ვიოლინოზე მიაბარეს, 8 წლისა კი უკვე იგორ სტრავინსკის ისმენდა. მუსიკალური ტექნიკუმიც ვიოლინოს დიპლომით დაასრულა. კონსერვატორიაში კი უკვე ვოკალურ ფაკულტეტზე ჩაირიცხა. 1976 წლიდან იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი (სოპრანო).

1980–1983 წლებში სტაჟირება გაიარა მოსკოვის დიდი თეატრის სცენაზე. 1983 წლიდან კვლავ ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი იყო. 1986 წლის ნოემბერში, ბარსელონაში, მომღერალთა საერთაშორისო კონკურსზე, წარმატებით გაიარა სამივე ტური, პირველ ტურში, მისმა ნამღერმა ესპანურმა რომანსმა მარტო მაყურებლის კი არა, მუდამ თავშეკავებული ჟიურის მქუხარე ტაშიც კი დაიმსახურა ჟიურიში კი იყვნენ, ისეთები როგორებიც არიან:   მონსერატ კაბალიე, ირინა არხიპოვა, ჯუზეპე დისტეფანო, რენტა კუპერი, მაგდა ალივიერო).

გამარჯვებულთა კონცერტზე შეასრულა ლეონორასა და აიდას არიები, მერე კი მსმენელის დაჟინებული თხოვნით დიმიტრი არაყიშვილის „ქალის ურმული“ და უკვდავი „სულიკო“.

მის აფიშას მიეწერა, ბარსელონას ფრანსისკო ვინიასის სახელობის ვოკალისტთა საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი, პირველი პრემიისა და გრან პრის მფლობელი; წარმატებით ასრულებდა სოპრანოს ყველა წამყვან პარტიას ქართულ და საზღვარგარეთულ ოპერებში, რომელთაგანაც განსაკუთრებით აღსანიშნავია ეთერის პარტია (ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“), იგი აღიარებულ იქნა წლის საუკეთესო როლად (1977 წელი, 1987 წელი), თამარი (ოთარ თაქთაქიშვილის „მთვარის მოტაცება“), სილვანა (გია ყანჩელის „და არს მუსიკა“), იოლანტა (პეტრე ჩაიკოვსკის „იოლანტა“), დონა ანა (ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის „დონ ჯოვანი“), აიდა, ელისაბედი (ჯუზეპე ვერდის „აიდა“, „დონ კარლოსი“), ფატა მორგანა (სერგეი პროკოფიევის „სამი ფორთოხლის სიყვარული“).

მაია თომაძეს ჰქონდა იშვიათი სილამაზის რბილი ტემბრის ხმა. 1992 წლიდან სამუშაოდ გადავიდა ფინეთში, ქალაქ ჰელსინკიში. გასტროლებს მართავდა მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, თანამშრომლობდა მსოფლიოს წამყვან დირიჟორებთან; „გედის სიმღერად“ იქცა მის მიერ შესრულებული ეთერის პარტია ბათუმის საოპერო თეატრის სცენაზე (1994 წელი).

1987 წელს მაია თომაძეს მიენიჭა საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის წოდება. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).

## ლიტერატურა
* მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2007. – გვ. 113;

## რესურსები ინტერნეტში
*მაია თომაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1954
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1994
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ედიშერ თოლორაია

**ედიშერ თოლორაია** (დ. 22 აგვისტო, 1978) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი.  

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1978 წლის 22 აგვისტოს. დაამთავრა ზუგდიდის დამოუკიდებელი უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის განხრით. 2002-2004 წლებში იყო ზუგდიდის გამგებლის მრჩეველი, გამგეობის მატერიალურ-ტექნიკური განყოფილების წამყვანი სპეციალისტი და გამგეობის დარგობრივი ეკონომიკის განყოფილების მთავარი სპეციალისტი. 2006 წელს იყო ზუგდიდის გამგეობის არასამთსავრობო ორგანიზაციებთან და საზოგადოებასთან ურთიერთობის განყოფილების წამყვანი სპეციალისტი. 2007 წელს — საქართველოს სოციალური დაზღვევის ერთიანი სახელმწუფო ფონდის ზუგდიდის ფილიალის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი, ზუგდიდის რაიონული განყოფილებაში სააგენტოს უფროსი. 2011 წელს იყო სახელმწიფო რწმუნებულის-გუბერნატორის ადმინისტრაციის ადგილობრივი თვითმმართველობისა და სახელმწიფო ორგანოებთან ურთიერთობის სამსახურის მთავარი სპეციალისტი. 2012-2014 წლებში იყო ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილე. 2014-2016 წლებში იყო ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარშემო ზუგდიდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1978
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ისლა ფიშერი

ისლა ფიშერი (დ. 3 თებერვალი, 1976) — არის ავსტრალიელი მსახიობი და მწერალი. ისლამ კარიერა დაიწყო ავსტრალიის ტელევიზიაში. ფიშერის ოჯახი ომანიდან საცხოვრებლად ავსტრალიაში გადავიდა მაშინ როდესაც ისლა 6 წლის იყო. ისლა ბავშვობის ასაკიდანვე მონაწილეობდა სატელევიზიო რეკლამებში. ახალგაზრდა ისლა ფიშერი გამოჩნდა ავსტრალიურ საპნის ოპერაში *Home and Away* სადაც ასრულებდა *Shannon Reed*-როლს, როლით  რომელსაც ისლა 1994-დან 1997-მდე ასრულებდა მოახერხა რომ მოეპოვებინა *Logie Awards* -ის ჯილდო.

ფიშერმა წარმატებით მოახერხა გადასვლა ჰოლივუდში. ისლა გამოჩენდა ფილმში *Scooby-Doo* (2002), აღნიშნულმა ფილმა ისლას დიდი წარმატება მოუტანა,  ამას მოჰყვა როლები ფილმებში: *Wedding Crashers* (2005), *Hot Rod* (2007), *Confessions of a Shopaholic* (2009), *დიდი გეტსბი* (2013), and *Now You See Me* (2013).  *I Heart Huckabees* (2004), *The Lookout* (2007), *Definitely, Maybe* (2008), *Burke & Hare* (2010), *Bachelorette* (2012), *Visions* (2015), *Grimsby*, *Nocturnal Animals*, *Keeping Up with the Joneses* (2016 ), *Tag* (2018), *Horton Hears a Who!* (2008), *Rango* (2011), *Rise of the Guardians* (2012) და სერიალ *Arrested Development-ში* (2013, 2018)

## ადრეული ცხოვრება 
ფიშერი დაიბადა მუსკატში, ომანში, ელსსეთ რიდისა და ბრაიან ფიშერის ოჯახში, ისლას მშობლები  შოტლანდიური წარმოშობის არიან . ისლას მამა ისლას დაბადების დროისთვის ომანში ბანკირად მუშაობდა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში. როდესაც ისლა ფიშერი ბავშვი იყო, ფიშერი და მისი ოჯახი საცხოვრებლად დაბრუნდნენ შოტლანდიაში მდებარე ქალაქ ბეტგეტში. როდესაც ისლას 6 წელი შეუსრულდა ისლას ოჯახი საცხოვრებლად  პერტში, დასავლეთ ავსტრალიაში გადავიდა. ისლას  ოთხი და-ძმა ჰყავს. ისლა თავს ფემინისტად მიიჩნევს.  მისი დედა და და-ძმები ცხოვრობენ ათენში, საბერძნეთში, ხოლო მამამისი სამსახურის გამო ცხოვრობს ფრანკფურტში. ისლა ფიშერმა დაამთავრა Swanbourne-ის  დაწყებით სკოლა . ბავშვობიდან ისლა წამყვან როლებს ასრულებდა სასკოლო სპექტაკლებში, სპეკტაკლებიდან გამორჩეულია როლი პიესაში *Little Shop of Horrors* .

## პერსონალური ცხოვრება 
### ოჯახი
ფიშერმა პირველად გაიცნო ბრიტანელი კომიკოსი საჩა ბარონ კოენი 2002 წელს, ავსტრალიაში სიდნეიში გამართულ წვეულებაზე. ფიშერმა კოეინთან ურთიერთობა 2004 წელს დაიწყო და 6 წლის შემდეგ 2010 წლის 15 მარტს  წყვილი დაქორწინდა **საფრანგეთში** პარიზში. წყვილს სამი შვილი ჰყავს, დაბადებულნი 2007, 2011 და 2015 წლებში.  ახლა ოჯახი ისლას კარიერის გამო  ცხოვრობს ლონდონში და ლოს ანჯელესში.

### რელიგია
სანამ დაქორწინდებოდნენ ფიშერი და კოენი, ფიშერმა მიიღო იუდაიზმი. ისლა ფიშერი რამდენიმე წლის მანძილზე სწავლობდა იუდაიზმის, საბოლოოდ 2007 წელს დაამთავრა. და  მან მიიღო ებრაული სახელი აიალა (איילה).

### ქველმოქმედება
2015 წლის დეკემბერში ფიშერმა და მისმა მეუღლემ ბარონ კოენმა ქველმოქმედებაში  გაიღეს 500,000 აშშ დოლარი ბავშვების გადასარჩენად,ასევე წყვილი დახმარებას უწევდა ჩრდილოეთ სირიაში ბავშვების ვაქცინების დამზადებას  წითურას საწინააღმდეგოდ, და იგივე თანხა გაიღეს სირიელი ლტოლვილების დახმარებისთვის. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გოგია ლომჯარია

**გოგია ლომჯარია** (დ. 1860, წითელმთა — გ. 21 მარტი, 1886, ხინო) — ქართველი ფირალი, ფირალობის პირველი ტალღის წარმომადგენელი.

## ბიოგრაფია
გოგია ლომჯარია იყო საშუალო სიმაღლის, სქელი მამაკაცი. ლომჯარია ხელოსანი იყო, მაგრამ სეზონურად ჩალვადრობდა შეკვეთილის გზაზე. ყმად ეკუთვნოდა ნაკაშიძეებს. ფირალად გავარდა ოზურგეთის მაზრის უფროსის თანაშემწის, ანტონ ნაკაშიძის მკვლელობის გამო. გოგია ლომჯარია დაეხმარა ერთ უმუშევარ აზნაურს მოპარული ხარის დამალვაში, რის გამოც დააპატიმრეს. ლომჯარიამ დახმარება სთხოვა ანტონ ნაკაშიძეს. ნაკაშიძემ უარი უთხრა დახმარებაზე, რამაც ლომჯარია გააღიზიანა. ანტონ ნაკაშიძის წინააღმდეგ გოგია ლომჯარია წააქეზა ანტონის ძმამ, მელიტონმა. მელიტონმა ასევე გოგია ლომჯარია შეახვედრა მაზრის უფროსს, ოტია დადიანს, რომელმაც ცრუ დასტური მისცა ანტონ ნაკაშიძის მკვლელობაზე. მკვლელობა ლომჯარიამ ჩაიდინა 1881 წლის 19 ნოემბერს, საღამოს ექსვ საათზე. ის მაშინ ჩაუსაფრდა ნაკაშიძეს, როდესაც ეს უკანასკნელი ქუთაისში მიემგზავრებოდა და ერთი გასროლით მოკლა.

1882 წლის მარტში ლომჯარია პატიმრობიდან გაიქცა და შეუერთდა განთქმულ ფირალს, დათულია სურგულაძეს. სურგულაძესა და ლომჯარიას დევნიდა შტაბსკაპიტანი ივანე დუმბაძე. დუმბაძე მათ დასაჭერად ეგზეკუციებს აყენებდა ლიხაურსა და შემოქმედში, მაგრამ ამაოდ. 18 მარტს დუმბაძე სამ მილიციელთან ერთად თავს დაესხა სურგულაძესა და ლომჯარიას შემოქმედის ცენტრში. ორმხრივი სროლის დროს დააიღუპა სურგულაძე, დაიჭრნენ ლომჯარია და დუმბაძე. დაჭრილი ლომჯარია შემოქმედის მოსახლეობამ, მათ შორის მამასახლისმა, გადამალა. ხელისუფლებამ გააძლიერა ეგზეკუციები შემოქმედსა და წითელმთაში. შემოქმედის თემში 2 კვირის განმავლობაში ეგზეკუცია იყო ჩაყენებული, რაც ხალხს დიდ ზარალს აყენებდა.1882 წლის აპრილში იესე ჩხატარაშვილის თავდებობით გოგია ლომჯარია ხელისუფლებას ჩაბარდა. დაპატიმრების შემდეგ მან ხელი დაადო ჯერ ოტია დადიანს, შემდეგ კი მელიტონ ნაკაშიძეს.პრესა მის შესახებ წერდა, რომ ლომჯარია გარემოებების მსხვერპლი იყო.

ლომჯარიას კატორღა მიუსაჯეს. მან ციხეში ორწელიწადნახევარი გაატარა. 1884 წლის ბოლოს ის გაიქცა. ჯერ გურიაში იმალებოდა, სადაც მთავრობამ რეპრესიები გააძლიერა, შემდეგ კი აჭარაში გაიქცა. ის ერთმა გომში მცხოვრებმა ადამიანმა გადაიყვანა ხინოში და ტაკიძეების ოჯახში დატოვა. ხინოში ლომჯარია სასოფლო სამეურნეო საქმიანობით დაკავდა. ივანე დუმბაძემ როდესაც გაიგო, რომ გოგია ლომჯარია ხინოში იმალებოდა, რვა ადამიანი გაგზავნა მის შესაპყრობად. ლომჯარია შეიპყრეს, მაგრამ მან გზაში წინააღმდეგობა გაწია და მოკლეს 1886 წლის 21 მარტს. 27 მარტს ივანე დუმბაძემ ლომჯარიას ცხედარს ესრლა და მისი მკვლელობა მიიწერა. დუმბაძის მიერ ჩადენილ გაყალბებაზე გამოძიება დაიწყო.დუმბაძემ საქმის ჩაფარცხვა მოახერხა, მოგვიანებით კი ის გურიიდან იალტაში გადაიყვანეს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ფირალი

## ლიტერატურა
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1860
კატეგორია:გარდაცვლილი 1886
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მარტი
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ფირალები
კატეგორია:მოკლული ქართველები
გოგია
ოლჯათი

**ოლჯათი** (ჩანს 1289-1302) — საქართველოს დედოფალი, მონღოლთა დიდი ყაენის — აბაღა-ხანის ქალიშვილი. ცოლად ჰყავდა მეფე ვახტანგ II-ს, შემდეგ დავით VIII-ს.

ოლჯათის მამა, აბაღა ხანი ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს 1265-1282 წლებში მართავდა. დედამისის ვინაობა უცნობია: ზოგიერთი მოსაზრებით, ის აბაღას ბიზანტიელი ცოლი მარია დესპინა იყო, სხვა ვერსიით კი — ბულუჩინი, ყაენის ერთ-ერთი ხარჭა. XIV საუკუნის ანონიმი ქართველი ისტორიკოსის, ჟამთააღმწერლის ცნობით, დემეტრე II თავდადებულის სიკვდილით დასჯის (1289) შემდეგ, არღუნ-ხანმა, აბაღას შვილმა და მემკვიდრემ, ქართველი დიდებულის ხუტლუბუღას რჩევით აღმოსავლეთ საქართველოს სამეფოს ტახტზე აფხაზთა მეფის, დავით ნარინის ძე ვახტანგი დასვა და ცოლად თავისი და — ოლჯათი შერთო. ამ პოლიტიკური აქტის მიზანი დინასტიური კავშირის გზით დასავლეთ საქართველოს მონღოლთა გავლენის ქვეშ დაბრუნება იყო:

ვახტანგი ხანმოკლე მეფობის შემდეგ სნეულებით გარდაიცვალა 1292 წელს. ყაენის ბრძანებით ოლჯათი ცოლად გარდაცვლილი მეუღლის ბიძაშვილსა და შემცვლელს, დავით VIII-ს გაჰყვა. 1297 წელს დავითი აშკარად განუდგა მონღოლებს და მთიულეთში გამაგრდა. შემდეგ წელს დავითმა ოლჯათი დიდგვაროვან დელეგაციასთან ერთად მონღოლთა მხედართმთავარ ხუტლუშაჰთან გაგზავნა მოლაპარაკების მიზნით. ბაზალეთთან ხუტლუშაჰმა ოლჯათი პატივით მიიღო და, ბრძოლის შეწყვეტის სანაცვლოდ, დავითის უსაფრთხოებას შეჰპირდა, ფიცის ნიშნად ყაენის ბეჭედი და „ჴელის მანდილი“ მისცა და დავითს მძევლად საკუთარი შვილი სიბუჩი გაუგზავნა. მონღოლმა სარდალმა დედოფალი თავისთან დატოვა, სხვა მომლაპარაკებლები კი დავითთან დააბრუნა. მეფემ ოლჯათის დაკავების გამო ხუტლუშაჰთან მისვლაზე უარი თქვა. განრისხებულმა სარდალმა დავითის ერთ-ერთი ემისარი ბურსელი სიკვდილით დასაჯა და ოლჯათი ურდოში, ყაზან-ყაენთან გაგზავნა. ყაენმა თბილისის ტახტზე დავითის ძმა, ვახტანგ III დაამტკიცა და ოლჯათის საქართველოში დაბრუნება აკრძალა. როდესაც დავითი დარწმუნდა, რომ ოლჯათი ურდოში რჩებოდა, მან ცოლად ქართლის ერისთავ ჰამადა სურამელის ქალიშვილი შეირთო. იაპონელი ისტორიკოსი სეიჩი კიტაგავა თვლიდა, რომ სწორედ მონღოლ უფლისწულზე დავითის ქორწინება იყო ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი იმისა, რომ ჰულაგუიანთა მთავრობა ასე თანმიმდევრულად და ხანგრძლივად ცდილობდა აჯანყებულ ქართველ მეფესთან მოლაპარაკებას, ოლჯათის ურდოში დატოვება კი დავითსა და მონღოლებს შორის მორიგების ყველა საშუალების ამოწურვის ნიშანი იყო.

შუა საუკუნეების მატიანეებში დავითისა და ოლჯათის შვილებზე პირდაპირ არაფერია ნათქვამი, თუმცა ჟამთააღმწერთან გიორგი V ბრწყინვალის ამბების თხრობისას მოხსენიებული არიან „შვილნი დავით მეფისანი“ (ამ დროისათვის დავითის კარგად ცნობილი შვილი გიორგი VI მცირე უკვე გარდაცვლილია). თანამედროვე მკვლევართა ერთი ნაწილის მოსაზრებით, დავითისა და ოლჯათის შვილები იყვნენ იმდროინდელი ქართული წყაროებიდან „ალასტანელ მეფეებად“ ცნობილი მელქისედეკი და ანდრონიკე, მხოლოდ გიორგი მცირე დავითს მეორე ცოლისგან შეძენია.

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დედოფლები
კატეგორია:მონღოლები
გურიის ეპარქია

**გურიის ეპარქია** — რუსეთის მართლადიდებელ ეკლესიის დაქვემდებარებაში არსებული ეპარქია 1844-1885 წლებში, რომელიც მოიცავდა საქართველოს ისტორიულ მხარე გურიას. ეპარქიის კათედრა 1882 წლამდე იყო ჯუმათის მონასტერი, შემდეგ ოზურგეთი.

გურიის ეპარქია დაარსდა 1844 წლის 1 აპრილს. გურიის ეპარქია მოიცავდა მანამდე არსებულ შემოქმედის, და ჯუმათის საეპისკოპოსოებს. 1878 წელს გურიის ეპარქიას შეუერთდა ხინოწმინდის საეპისკოპოსო, რომელიც 1877-78 წლების ომში წაართვა რუსეთმა ოსმალეთს. 1884 წლის მონაცემებით გურიის ეპარქიაში იყო სამი მონასტერი (შემოქმედის, ჯუმათის და უდაბნოს) 15 ბერი და სამი მორჩილი. მოქმედებდა 132 ეკლესია, მათგან 102 ქვის, 30 ხის1882 წელს ეპისკოპოსმა ალექსანდრემ საქართველოს მთავარმართებელ ალექსანდრე დონდუკოვ-კორსაკოვს, რომელიც ვიზიტად ოზურგეთში იმყოფებოდა, შესთავაზა გურიის ეპარქიაში გაერთიანებულიყო რუსეთის იმპერიის მიერ ახლადშეერთებული ბათუმი და აჭარა. 1885 წლის 12 ივნისს გურიის და სამეგრელოს ეპარქიები გაერთიანდა გურია-სამეგრელოს ეპარქიაში.

## ეპისკოპოსები
*ექვთიმე (წულუკიძე) — 1844-1854
*იოანე (იოსელიანი) — 1854-1858
*გაბრიელ ტუსკია — 1859-11 სექტემბერი, 1881
*ალექსანდრე (ოქროპირიძე) — 1882-1885

## იხილეთ აგრეთვე
*გურია-სამეგრელოს ეპარქია

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ყოფილი ეპარქიები
კატეგორია:საქართველოს საეგზარქოსო
კატეგორია:გურიის ისტორია
რიხარდ ზომერი

მინი|რ. ზომერი. „შესვენება კავკასიაში“. ზეთი, ტილო. 36,8 x 64,4 სმ. კერძო კოლექცია.
**რიხარდ კარლ ზომერი** (, ; დ. 1866 — გ. 1939) — გერმანელი მხატვარი, ორიენტალისტი.

დაიბადა 1866 წელს მიუნხენში (ბავარიის სამეფო). 1893 წელს დაამთავრა პეტერბურგის საიმპერატორო სამხატვრო აკადემია. 1890-იანი წლების ბოლოდან მონაწილეობდა არქეოლოგიურ და ეთნოგრაფიულ ექსედიციებში ცენტრალურ აზიაში. 1912-1937 წლებში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა კავკასიაში. ბევრს მოგზაურობდა. ქმნიდა ძირითადად ეთნოგრაფიული ხასიათის ნამუშევრებს — პორტრეტებს, ყოფით და ბატალურ სცენებს, არქიტექტურულ ძეგლებს, პეიზაჟებს. იყო ლადო გუდიაშვილის ხატვის პირველი მასწავლებელი. მონაწილეობდა გამოფენებში სანქტ-პეტერბურგში, თბილისში, ბაქოსა და ტაშკენტში. იყო კავკასიის ნატიფ ხელოვნებათა საზოგადოების ერთ-ერთი ორგანიზატორი და დამაარსებელი. საბჭოთა ხელისუფლების მიერ რეპრესირებული იყო. სავარაუდოდ გარდაიცვალა გადასახლებაში. 

ზომერის ნამუშევრების დიდი ნაწილი დაცულია თბილისში, შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმსა და იოსებ გრიშაშვილის სახელობის თბილისის ისტორიის მუზეუმში, აგრეთვე პეტერბურგის რუსულ მუზეუმში, ომსკის და ტულის საოლქო მუზეუმებში, აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნული მუზეუმში (ბაქო), უზბეკეთის კულტურის ისტორიისა და ხელოვნების მუზეუმში (სამარყანდი), ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკურ ხელოვნების მუზეუმში (ვლადიკავკაზი) და კერძო კოლექციებში.      

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 1866
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:ევროპელი მოგზაურები საქართველოში
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
გორდეევი

საკუთარი სახელი **გორდეევი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გრიგოლ გორდეევი —  რუსი ეთნოგრაფი, ტოპოგრაფი.
* დიმიტრი გორდეევი (ხელოვნებათმცოდნე) — რუსი ხელოვნებათმცოდნე;
* დიმიტრი გორდეევი — რუსი პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი;

კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
გიორგი ჭყონია

**გიორგი ჭყონია** (— გ. მარტი, 1884) — ქართველი ფირალი, ფირალობის პირველი ტალღის წარმომადგენელი.

## ბიოგრაფია
1879 წელს გიორგი ჭყონია მონაწილეობდა ჯუმათის მონასტრის და გურიის ეპისკოპოს გაბრიელ ტუსკიას გაძარცვაში. ძარცვაში სულ 8 პირი მონაწილეობდა, მათ შორის აზრაური ჭყონიები. ორი მძარცველი, სარჯველაძე და ჯორბენაძე, მოგვიანებით თანამზრახველებმა მოკლეს.ერთ-ერთი დამნაშავე, ლუკა მახარაიშვილი (ბარამიძე), გამოცხადდა ეპისკოპოსთან და სხვა დამნაშავეები დაასმინა. გიორგი ჭყონია დააპატიმრეს და ქუთაისის ციხეში ჩასვეს. 1882 წლის 6 ივლისს ჭყონია ციხიდან გაიქცა იმავე წლის 1 დეკემბერს ის ხელახლა დააპატიმრეს სოფელ ბახვში აზნაურ კოხტა მახარაძის სახლში, სადაც ის ასევე ფირალებმა, პავლე და მელქისედეკ მახარაძეებმა გასცეს. ჭყონიას დაჭერას ხელმძღვანელობდა  ბოქაული ჩიგოგიძე. ოპერაციის დროს გაიმართა ორმხრივი სროლა, რა დროსაც ჭყონიამ მოკლა ერთი მილიციონერი, ხოლო მილიცამ მსუბუქად დაჭრა ჭყონია და მძიმედ დაჭრა ერთი ორსული ქალი.დაპატმრებული ჭყონია ციხიდან ხელახლა გაიქცა. ის გარდაიცვალა 1884 წელს ჯუმათში. ოფიციალური ვერსიით მოკლა პოლიციის ბოქაულმა ჩიგოგიძემ. მაგრამ სინამდვილეში ჭყონია თავად გარდაიცვალა, ჩიგოგიძემ კი მკდრის გვამს რამდენიმე ტყვია დაახალა, რათა მისი მკვლელობა მიეწერა. 

## იხილეთ აგრეთვე
*ფირალი

## ლიტერატურა
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1884
კატეგორია:ფირალები
ბატაგაიკის კრატერი

**ბატაგაიკის კრატერი** () — თერმოკარსტული დეპრესია ჩერსკის მთაგრეხილზე, სახაში, რუსეთში. სიგრძე 1 კმ, სიგანე 800 მ, სიღრმე 100 მ-მდე.

მსგავსი ტიპის წარმონაქმნები ცნობილია კანადასა და გრენლანდიაში, თუმცა ციმბირის კრატერი მათზე 2-3-ჯერ უფრო ღრმაა, რის გამოც გეოკრიოლოგებისა და პალეონტოლოგების განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს. ღრმულის ფერდობებზე ადვილად შეინიშნება სხვადასხვა გეოლოგიური ეპოქის ფენები. 2009 წელს აქ აღმოაჩინეს კარგად შენახული კვიცის ჩონჩხი (ასაკი 4400 წ.) და ბიზონის ნაშიერის ნარჩენები. მოპოვებულია აგრეთვე მამონტებისა და ირმების ძვლები. 

2011 წლიდან აქ კვლევას აწარმოებენ ჩრდილოეთის გამოყენებითი ეკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თანამშრომლები. 2016 წლის მაისში მეცნიერთა ადგილობრივ ჯგუფს შეუერთდა სასექსის უნივერსიტეტის პროფესორი, გეოკრიოლოგი ჯულიან მერტონი. მსგავსი წარმონაქმნების მიზეზად, იამალზე დასახელებულია გლობალური დათბობა. პროფესორი მერტონი არ გამორიცხავს, რომ მომავალში ბატაგაიკის მიდამოებში შესაძლოა ახალი ღრმულებიც წარმოიქმნას. ადგილობრივ მოსახლეობაში ღრმული ცნობილია როგორც „ჯოჯოხეთის კარიბჭე“.

## სქოლიო
კატეგორია:პერიგლაციალური რელიეფის ფორმები
კატეგორია:სტრუქტურული გრუნტები
კატეგორია:მრავალწლოვანი მზრალობა
გოქსაძე

საკუთარი სახელი **გოქსაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ლილი გოქსაძე — ქართველი ენათმეცნიერი
* რობერტ გოქსაძე — ქართველი ფიზიკოსი


კატეგორია:ქართული გვარები
ბაკალავრიატი

**ბაკალავრიატი** — აკადემიური უმაღლესი განათლების პირველი საფეხური, სასწავლო პროგრამების ერთობლიობა, რომელიც, ძირითადად, ითვალისწინებს შესაბამისი სპეციალობების თეორიული საფუძვლების სწავლებას, რაც აუცილებელია პირის მაგისტრატურაში შემდგომი სწავლისათვის, ან მიღებული კვალიფიკაციით მუშაობისათვის.

საქართველოში უმაღლესი განათლება სამი საფეხურისგან შედგება: ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა და დოქტორანტურა.

უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებაში ერთი სასწავლო  წლის განმავლობაში საგანმანათლებლო პროგრამა მოიცავს საშუალოდ 60 კრედიტს. სწავლების პირველი საფეხურის (ბაკალავრიატი) საგანმანათლებლო პროგრამა შედგება არანაკლებ 240 კრედიტისგან. უმაღლესი  განათლების  პირველი საფეხური შეიძლება მოიცავდეს სპეციალისტის მომზადების საგანმანათლებლო პროგრამას. ბაკალავრიატში   სწავლის   უფლება  აქვს მხოლოდ   სრული  ზოგადი  განათლების  დამადასტურებელი სახელმწიფო სერტიფიკატის მფლობელს ან მასთან გათანაბრებულ პირს.

## რესურსები ინტერნეტში
*სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი
*განათლების სამინისტრო. უმაღლესი განათლების სისტემა. 
 
კატეგორია:განათლება
კატეგორია:განათლება კულტურაში
კატეგორია:აკადემიური  განათლება
კატეგორია:უმაღლესი განათლება
კატეგორია:განათლება ადგილმდებარეობის მიხედვით
კატეგორია:ტერმინოლოგია განათლების სფეროში
კატეგორია:სწავლა
რიჩენცა ფონ ნორთაიმი

**რიჩენცა ფონ ნორთაიმი** (; დ. 1088 — გ. 10 ივნისი, 1141) — საღვთო რომის იმპერატრიცა (1133-1137), გერმანიის დედოფალი (1125-1137) და საქსონიის ჰერცოგინია (1106-1137) როგორც იმპერატორ ლოთარ II-ის მეუღლე.

## ბიოგრაფია 
რიჩენცა დაიბადა 1088 წელს. იგი იყო ფრიზიის მარკგრაფ ჰაინრიხ მსუქნისა და მისი მეუღლის, მარკგრაფინია გერტრუდა ბრაუნშვაიგელის ასული. 1106 წელს რიჩენცა მიათხოვეს საქსონიის ჰერცოგ ლოთარ ზუპლინგბურგს. რიჩენცას მასთან მხოლოდ ერთი ქალიშვილი, პრინცესა გერტრუდა შეეძინა 1115 წელს, რომელიც მოგვიანებით ჯერ ბავარიის, შემდეგ კი ავსტრიის ჰერცოგინია გახდა.
მარცხნივ|მინი|245x245პქ|დედოფალ რიჩენცას გვირგვინი
1125 წელს ლოთარ ზუპლინგბურგი გერმანიის მეფედ აირჩიეს, რის შემდეგაც რიჩენცა კელნის ეპისკოპოსმა ფრიდრიხ I-მა გერმანელთა დედოფლად აკურთხა. დედოფალი რიჩენცა აქტიურად მონაწილეობდა ქვეყნის მართვაში და ერეოდა ქმრის საქმეებში. მან განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი 1130 წელს ლოთარსა და რომის პაპს შორის წარმოშობილი განხეთქილებისას. რიჩენცამ ასევე შუამავლობა იკისრა თავის ქმარსა და ჰოენშტაუფენებს, კონრად III-სა და მისი ძმის, ფრიდრიხ II შვაბიელებთან არსებული უთანხმოებისას. 1132-1133 წლებში რიჩენცა მეუღლესთან ერთად ეწვია იტალიას. 1133 წლის 4 ივნისს რომში, პაპმა ინოკენტი II-მ რიჩენცა და ლოთარ II საღვთო რომის იმპერატორად და იმპერატრიცად აკურთხა. რიჩენცა მონაწილეობდა ლოთარის მეორე იტალიურ კამპანიაშიც 1136-1137 წლებში. ამ პერიოდში დედოფალი ხელმძღვანელობდა საიმპერატორო სასამართლოს და თავადაც ჩაატარა რამდენიმე პროცესი. 

1137 წლის 4 დეკემბერს ლოთარ II გარდაიცვალა, რის გამოც დედოფალი რიჩენცა სასწრაფოდ გადასახლდა საქსონიაში, რომელსაც მისი მაზლი, ჰერცოგი ჰაინრიხ ამაყი განაგებდა. მომდევნო წელს გერმანელმა მთავრებმა საღვთო რომის იმპერატორად შვაბიის ჰერცოგის ძმა, ჰოენშტაუფენთა დინასტიის წარმომადგენელი კონრად III აირჩიეს. სულ მალე, 1139 წელს უშვილოდ აღესრულა ჰაინრიხ ამაყი, რის გამოც რიჩენცას მოუწია საქსონიის ტახტისათვის ებრძოლა, სადაც მას თავისი შვილიშვილის, ბავარიის ჰერცოგ ჰაინრიხ ლომის დასმა სურდა. 1142 წელს საბოლოოდ გაიმარჯვა რიჩენცამ და ჰაინრიხი საქსონიის ჰერცოგად აღიარეს, თუმცა იგი მცირეწლოვანი იყო, რის გამოც თავიდან ქვეყანას რიჩენცას ქალიშვილი, გერტრუდა მართავდა. მოგვიანებით გერტრუდამ მოახერხა და ჰაინრიხი დააქორწინა ინგლისის მეფე ჰენრი II-ისა და დედოფალ ელეონორ აკვიტანიელის ქალიშვილ მატილდაზე, რომელიც იყო რიჩარდ ლომგულისა და ჯონ უმიწაწყლოს და.

რიჩენცა ფონ ნორთაიმი საბოლოოდ მაინც ვერ მოესწრო შვილიშვილის საქსონიის ჰერცოგად აღიარებას, რადგან იგი ამ ამბამდე სულ ცოტა ხნით ადრე, 1141 წლის 10 ივნისს გარდაიცვალა. 

## ლიტერატურა 
* Amalie Fößel: Richenza. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 21, Duncker & Humblot, Berlin 2003, ISBN 3-428-11202-4, S. 512 f.
* Stefan Pätzold: Richenza. In: Amalie Fößel (Hrsg.): Die Kaiserinnen des Mittelalters. Pustet, Regensburg 2011, ISBN 978-3-7917-2360-0, S. 181–196.
*  Renate Seidel: Die Grafen von Mansfeld. Geschichte und Geschichten eines deutschen Adelsgeschlechts. Fouqué Literaturverlag, Engelsbach 1998, ISBN 3-8267-4230-3, S. 129.

კატეგორია:დაბადებული 1088
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1141
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები
კატეგორია:გერმანიის დედოფლები
გოცაძე

საკუთარი სახელი **გოცაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* დავით გოცაძე — ქართველი ონკოლოგ-ქირურგი
* თეიმურაზ გოცაძე — ქართველი ფერმწერი
* ოთარ გოცაძე — ქართველი გეოფიზიკოსი


კატეგორია:ქართული გვარები
გოძიაშვილი

საკუთარი სახელი **გოძიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე გოძიაშვილი — ქართველი სამხედრო და საზოგადო მოღვაწე, პუბლიცისტი
* ვასო გოძიაშვილი — ქართველი მსახიობი
* მარეხ გოძიაშვილი — ქართველი ესტრადის მომღერალი
* ნიკოლოზ გოძიაშვილი — ქართველი რეჟისორი


კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
თეიმურაზ გოჩიტაშვილი

**თეიმურაზ შალვას ძე გოჩიტაშვილი** (დ. 30 სექტემბერი, 1946, სოფ. ბოდბე, ახლანდ. სიღნაღის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი გეოლოგი, მეცნიერი სამთო მექანიკის, ენერგეტიკული რესურსებისა და მილსადენი ტრანსპორტის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1988), პროფესორი (1989), საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1999), მინერალური რესურსების საერთაშორისო აკადემიის წევრი (1997). 

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო გეოლოგიური ფაკულეტეტი (1969) და ოქსფორდის ნავთობისა და ენერგეტიკული კვლევების კოლეჯი (1997). 1969-2006 მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გ. წულუკიძის სახელობის სამთო მექანიკის ინსტიტუტში (1989 წლიდან — მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი). 1979-2006 წლებში ლექციებს კითხულობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტში, შემდეგ — საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. 1992 წლიდან ხელმძღვანელობდა სამთო სატრანსპორტო სისტემების ჯგუფს. 1994 წლიდან იყო რამდენიმე საერთაშ. პროგრამის ექსპერტი სამთო მრეწველობასა და ენერგეტიკაში, 1996–2000 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის დარგობრივი ეკონომიკის კომიტეტის წამყვანი სპეციალისტი. 2001-2002 წლებში სს „თბილგაზის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე. 2007-2013 წლებში მუშაობდა საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციაში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 2013 წლიდან ამავე კორპორაციის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარეა. გოჩიტაშვილის ძირითადი სამეცნიერო შრომები ეხება მაგისტრალური მილსადენი სისტემების საიმედოობისა და მოწყობილობათა ჰიდროაბრაზიული ცვეთის, სათბობი რესურსების ტრანსპორტირებისა და გამოყენების საკითხებს.

## ბიბლიოგრაფია 
* საქართველოს ენერგეტიკა. გაზის სექტორის განვითარების პრიორიტეტები (ავტორი). - თბილისი, „მერიდიანი“, 2012. - 70გვ.. - ISBN: 978-9941-10-665-1
* საქართველოს მაგისტრალური ნავთობ- და გაზსადენები : მონოგრაფია (თანაავტორი) // ნაწ. 1 : მაგისტრალური მილსადენების ფუნქციონირების ტექნოლოგიური, ეკონომიკური, სამართლებრივი და გეოპოლიტიკური ასპექტები. ნაწ. 2 : მაგისტრალური მილსადენების დაპროექტებისა და მშენებლობის საფუძვლები. - თბილისი, „მერიდიანი“, 2012
* ბუნებრივი გაზის მიწოდების ახალი მარშრუტები და თანამედროვე ტექნოლოგიები = NG new supply chains and modern technologies (ავტორი). - თბილისი, 2004. - 130გვ.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1946
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ენერგეტიკოსები
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
დოქტორანტურა

**დოქტორანტურა** — უმაღლესი აკადემიური განათლების მესამე საფეხური და მიზნად ისახავს სამეცნიერო-პედაგოგიური კადრის მომზადებას. დოქტორანტურაში სწავლა მთავრდება ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს მიერ დოქტორანტისათვის დოქტორის აკადემიური ხარისხის მინიჭებით დარგის, ქვედარგის/სპეციალიზაციის მიხედვით.

საქართველოში უმაღლესი განათლება სამი საფეხურისგან შედგება: ბაკალავრიატი, მაგისტრატურა და დოქტორანტურა.

სწავლების მესამე საფეხური — დოქტორანტურა შედგება არანაკლებ 180 კრედიტისაგან. დოქტორანტურაში სწავლის უფლება აქვს არანაკლებ მაგისტრის ან მასთან გათანაბრებული  აკადემიური ხარისხის მქონე პირს.

სწავლის ყოველი საფეხურის გავლის შემდეგ გაიცემა სათანადო დიპლომი. 

## იხილეთ აგრეთვე
*დოქტორი (მრავალმნიშვნელოვანი)
## რესურსები ინტერნეტში
*განათლების სამინისტრო. უმაღლესი განათლების სისტემა. 
 
კატეგორია:განათლება
კატეგორია:განათლება კულტურაში
კატეგორია:აკადემიური  განათლება
კატეგორია:უმაღლესი განათლება
კატეგორია:განათლება ადგილმდებარეობის მიხედვით
კატეგორია:ტერმინოლოგია განათლების სფეროში
კატეგორია:სწავლა
ელისაბედ ოლსენი

**ელისაბედ ჩეის ოლსენი** (; დ. 16 თებერვალი, 1989) — ამერიკელი მსახიობი. მან თავის სამსახიობო კარიერაში დიდ წარმატებას 2011 წელს მიაღწია, როდესაც გადაიღეს დამოუკიდებელ ტრილერ დრამატულ ფილმ „მარტა, მარსი, მეი, მარლენი“-ში. ფილმში მონაწილეობით იგი ნომინირდა რამდენიმე ნომინაციაზე, მათ შორისაა: „კრიტიკოსთა არჩევანი, ფილმის ჯილდო საუკეთესო მსახიობებისთვის“ და „დამოუკიდებელი ჯილდო საუკეთესო ქალი ლიდერისთვის“. 

შემდგომ გადაიღეს ფილმებში: „ჩუმი სახლი“ (2011), „ჰუმანიტარული მეცნიერებები“ (2012), „ოლდბოი“ (2013), „გოძილა“ (2014), „მე ვიხილე სინათლე“ (2015), „ინგრიდი მიდის დასავლეთში“ (2017), „მკვლელობა ვინდრივერდში“ (2017). 2018-2019 წლებში იგი ასევე გადაიღეს სატელევიზიო დრამატულ სერიალ „ვწუხვარ თქვენი დანაკარგის გამო“-ში, სადაც იგი ასევე მუშაობდა როგორც აღმასრულებელი პროდიუსერი. 

მან სკარლეტ ვიტჩის როლი რამდენიმე ფილმში მოირგო, მათ შორის: „Avengers: Age of Ultron“ (2015), „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ (2016), „შურისმაძიებლები: უსასრულო ომი“ (2018), „შურისმაძიებლები:დასასრული“ (2019). სწორედ ამ ფილმებში ნათამაშები როლით მოიპოვა ოლსენმა საერთაშორისო აღიარება. 

## ადრინდელი ცხოვრება 
ელისაბედ ოლსენი 1989 წლის 16 თებერვალს კალიფორნიაში დაიბადა. არის ჯერნიტის „ჯერნი“-ს და დევიდ „დეივ“-ის ქალიშვილი. დედამისი მენეჯერია, ხოლო მამამისი ბანკირი და უძრავი ქონების დეველოპერი. ელისაბედს ორი უფროსი ტყუპი და ჰყავს, მერი-კეიტ ოლსენი და ეშლი ოლსენი, რომელთაც, ელისაბედის მსგავსად სამსახიობო კარიერა აქვთ, ტყუპებმა ჯერ კიდევ ადრეულ ასაკში დაიწყეს თავისი სამსახიობო კარიერის შექმნა სატელევიზიო სერიალებში და ფილმებში მონაწილეობით. ოლსენს ასევე ერთი უფროსი ძმა ჰყავს, სახელად-ტრენტი და ორი უმცროსი ნახევარ და-ძმა. 1996 წელს, ელისაბედის მშობლების ურთიერთობა განქორწინებით დამთავრდა.  მსახიობი ეთნიკური წარმომავლობით ნორვეგიელი და ინგლისელია.
 
ელისაბედი ბავშვობაში ბალეტისა და სიმღერის გაკვეთილებს ესწრებოდა,  მან პატარაობიდანვე დაიწყო თავისი დების ფილმებში მონაწილეობის მიღებდა. 11 წლის ასაკამდე ოლსენს უმნიშვნელო როლი ჰქონდა ფილმ „How the West Was Fun“-ში და სერიალ „მერი-კეიტისა და ეშლის თავგადასავალი“-ში. ოლსენი ბაგა-ბაღიდან მე-12 კლასამდე, Campbell Hall-ის სკოლაში სწავლობდა, სკოლა ჩრდილოეთ ჰოლივუდში, კალიფორნიაში მდებარეობს. 

სწავლა ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში, ხელოვნების სკოლაში გააგრძელა, ხოლო 2009 წელს, იგი მთელი სემესტრი მოსკოვში, „მოსკოვის თეატრალურ სკოლა“-ში სწავლობდა. 

## პირადი ცხოვრება 
ელისაბედმა სწავლა 2013 წლის მარტში დაამთავრა. მის ტყუპ დებს, მერი-კეიტსა და ეშლი ოლსენს საკუთარი ტანსაცმლის ბრენდი აქვთ, რომელსაც სახელად „ელისაბედი და ჯეიმსი“, ელისაბედისა და მათი უფროსი ძმის ჯეიმსის პატივსაცემად დაარქვეს. 

ოლსენსა და მსახიობს რობერტ ჰოლბრუკს სასიყვარულო ურთიერთობა 2014 წლის მარტიდან 2015  წლის იანვრამდე ჰქონდათ. ელისაბედი ახლა სასიყვარულო ურთიერთობაშია მუსიკოსთან, რობი არნეტთან. 

მსახიობი 13 წლის ასაკიდან ათეისტია.

## სქოლიო 
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 1989
კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მეცნიერებათა დოქტორი

**მეცნიერებათა დოქტორი**  () — დოქტორის აკადემიური ხარისხის ნაირსახეობა, რომელიც არსებობდა საბჭოთა კავშირსა და პოსტსაბჭოთა ქვეყნებში. მეცნიერებათა დოქტორის სახელით აღინიშნებოდა უმაღლესი სამეცნიერო ხარისხი, რომელსაც ანიჭებენ დისერტაციის დაცვის საფუძველზე; ან ნიშნავდა ამ ხარისხის მქონე პირს. უმაღლესი განათლების შესახებ საქართველოს კანონის თანახმად მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი ჩაანაცვლა დოქტორის ხარისხმა.  

## იხილეთ აგრეთვე
*დოქტორი (მრავალმნიშვნელოვანი)
*ფილოსოფიის დოქტორი

კატეგორია: სამეცნიერო ხარისხები
კატეგორია:განათლება
კატეგორია:განათლება კულტურაში
კატეგორია:აკადემიური  განათლება
კატეგორია:უმაღლესი განათლება
კატეგორია:ტერმინოლოგია განათლების სფეროში
ომფალე (მითოლოგია)

**ომფალე** () — ლიდიის სამეფოს დედოფალი მცირე აზიაში, ტმოლოსის ქვრივი, ბერძნული მითოლოგიური პერსონაჟი. დიოდორე სიცილიელი ლიტერატურაში მას პირველი წარმოგვიდგენს, თუმცა ესქილესაც აქვს მასზე ცნობები.  ბერძნები მას არ აღიარებდნენ ქალღმერთად.  მის ყველაზე ცნობილ მითში, იგი არის გმირი ჰერაკლეს საყვარელი ერთი წლის განმავლობაში.

## ოჯახი
ომფალე იყო იორანდეს (სავარაუდოდ ან ლიდიის მეფე ან მდინარის ღმერთი) ასული, ტმოლოსის ქვრივი და ლიდიის დედოფალი.

## მითოლოგია
### ჰერაკლე და ომფალე
ერთ–ერთი ბერძნული ვარიანტი ჰერაკლეს მითისა გვიყვება, რომ იგი დასაჯეს „უნებლიედ“ უდანაშაულო იფიტუსის მკვლელობისთვის. გმირ ჰერაკლეს, რომელსაც რომაელებმა ჰერკულესი უწოდეს, ქსენოკლეას ბრძანებით, მას მიესაჯა ომფალეს მონობა ერთი წლის განმავლობაში,  კომპენსაცია გადაეცა ევრატიუსს, რომელმაც უარი თქვა მასზე.  ომფალემ დროებით მოადუნა, დააჩლუნგა გმირი, აცმევდა რა თავის სამოსელს, იყენებდა მოახლესავით და აიძულებდა დახმარებოდა ქალის საქმიანობაში, როგორიცაა: ძაფის დართვაში (აჭერინებდა მატყლის კალათას სანამ ის და ქალები ერთად ართავდნენ), ქსოვაში, თვითონ კი ნემეის ლომის ტყავს იცვამდა და მის სხვა ატრიბუტებს ატარებდა, რითაც ამცირებდა გმირს. 

ომფალეს დავალებით, ჰერაკლემ რამდენიმე საგმირო საქმეც ჩაიდინა: მოკლა სილევსი, შეიპყრო კერკოპები, აგრეთვე, ლიდიაში ყოფნის დროს ჰერაკლემ დაიპყრო ისტონის ქალაქი და მოკლა სილიუსი, რომელიც გამვლელებს თავისი ვენახის გათოხვნას აიძულებდა. მან დაკრძალა იკარუსის ცხედარი და მონაწილეობა მიიღო კალიდონიურ ტახებზე ნადირობაში და მისი სახელი უკვდავყვეს არგონავტიკაში.

გარკვეული პერიოდის შემდეგ, ომფალემ გაათავისუფლა ჰერაკლე და მისი მეუღლე გახდა. ისინი მოგზაურობდნენ დიონისეს ჭალაში და გეგმავდნენ გამთენიისას ბახუსის რიტუალების აღნიშვნას. ჰერაკლეს მარტო ეძინა საწოლში და ომფალეს ტანსაცმელი ეცვა. ბერძენი ღმერთ პანს, იმედი ჰქონდა რომ ომფალესთან დაწვებოდა. ასეც გააკეთა — შიშველი დაეშვა საწოლში, თუმცა, შეცდომით მიუწვა ჰერაკლეს, რომელმაც პანი იატაკზე გადმოაგდო და გაიცინა. 

გვიანდელი თქმულებების მიხედვით, ჰერაკლეს და ომფალეს შვილიც ჰყავდათ, სახელად ლამოსი, რომელსაც ზოგი წყარო (პავსანიასი) უწოდებს ტირსენუსს.

## ხელოვნება
ს ნამუშევარი]]
ხელოვნებამ აიტაცა არა მარტო ძველი მითი, არამედ ანტიკური კომედიაც, რომელშიც ჰერაკლეს და ომფალეს ურთიერთობა გათამაშებული იყო პერიკლეს და ასპასიას სიყვარულის ანალოგიით. 

მთვრალი ჰერაკლეს და ომფალეს სცენის ამსახველი პომპეური ფრესკა ნეაპოლის ეროვნულ მუზეუმში ინახება, აგრეთვე ნაჩვენებია ფრესკა, სადაც დედოფალს და გმირს ტანისამოსი გაუცვლიათ. რომაულ პორტრეტში ომფალეს ლომის ტყავი მოუსხამს. მამაკაცისა და დედაკაცბის როლების გაცვლა ბერძნული ხელოვნების მოტივი იყო და ასახავდა ქალთა უფლებების წამოწევას ცხოვრებაში. შუა საუკუნეებში კი ომფალეს და ჰერაკლეს თემა იქცა მამაკაცური ვალის სამარცხვინოდ დავიწყების და ქალის ბატონობის სიმბოლოდ. 

* *„ჰერკულესი და ომფალე“* — XVI საუკუნის გერმანელი მწერლის, ლუკას კრანახი უფროსის ნამუშევარი, სადაც გამოსახულია ქალის ტანსაცმელში ჩაცმული ჰერაკლე, ომფალე და ორი მოსამსახურე.

* *„ომფალე“* — ტრაგედიული ჟანრის სპექტაკლი, რომელიც დაიდგა პარიზის ოპერის თეატრში 1769 წელს. 

* *„ომფალეს მბრუნავი ბორბალი“* — კამილ სენ-სანსის მუსიკალური ნაწარმოები (1870-იანები)

## სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
კატეგორია:დედოფლები
კატეგორია:მითიური პერსონაჟები
კატეგორია:მთვარის ქალღმერთები
კატეგორია:ჰერაკლე
კატეგორია:ჰერაკლეს ცოლები
ჯენა კოლემანი

**ჯენა ლუიზა კოლემანი** (ინგლ. Jenna Louise Coleman; დ. 27 აპრილი, 1986, ბლეკპული, გაერთიანებული სამეფო) — ინგლისელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სერიალში Doctor Who შესრულებული კლარა ოსვალდისა და სერიალში „დედოფალი ვიქტორია“ შესრულებული დედოფალ ვიქტორიას როლებით.

## ბავშვობა და განათლება 
ჯენა კოლემანი დაიბადა 1986 წლის 27 აპრილს ბლეკპულში, ჩრდილოეთ ინგლისში, გაერთიანებულ სამეფოში. იგი არის კარენ და კეით კოლემანების ქალიშვილი. ჰყავს ერთი უმცროსი ძმა, ბენ კოლემანის სახით. მან ადგილობრივი არნოლდის სკოლა დაამთავრა, რის შემდეგაც უმაღლესი განათლების მისახებად სწავლა უნივერსიტეტში განაგრძო, თუმცა მალევე მიატოვა და სამსახიობო კარიერას გაჰყვა. იგი ყოველთვის იყო დაინტერესებული, თუმცა თავიდან თეატრებში თამაშობდა. მოგვიანებით იგი მონაწილეობდა ედინბურგის ფესტივალშიც. 

## კარიერა 
მარცხნივ|მინი|318x318პქ|ჯენა კოლემანი 2015 წელს.
ჯენა კოლემანი 1996 წლიდან თამაშობდა სპექტაკლებში, თუმცა მისი სატელევიზიო დებიუტი 2005 წელს შედგა სერიალ „იმერდეილში“ შესრულებული ჯასმინ თომასის როლით. მისი პირველივე სატელევიზიო როლი მთავარი იყო სერიალში, რის გამოც იგი ჯასმინის როლს 2009 წლამდე ასრულებდა და სულ 411 სერიაში მიიღო მონაწილეობა. 

როგორც კი სერიალის გადაღებები დასრულდა, 2009 წელსვე ჯენა სერიალ „ვატერლოოს გზაში“ ლინდზი ჯეიმზის როლზე დაამტკიცეს, რასაც 2011 წელს მოჰყვა კონის შესრულებული როლი ფილმში „კაპიტანი ამერიკა: პირველი შურისმაძიებელი“. 2012 წელს ჯენამ მინი-სერიალში „ტიტანიკი“ შესრულებული ანა დესმონდის როლი. 

2012 წელს იგი დაამტკიცეს სერიალ Doctor Who-ს მთავარ, კლარა ოსვალდის როლზე. ჯენა კოლემანი ამ სერიალში 2015 წლამდე მონაწილეობდა, როგორც მთავარი პერსონაჟი. ამის შემდეგ მან კლარას როლი მიატოვა, თუმცა 2017 წელს იგი კვლავ დაბრუნდა ოსვალდის როლში, თუმცა ამ ჯერად უკვე როგორც მიწვეული ვარსკვლავი.

ამის პარალელურად, 2013 წელს ლიდია უიკჰეიმის როლი შეასრულა სერიალში „სიკვდილი მოდის პემბერლი“, სადაც მხოლოდ სამ ეპიზოდში მიიღო მონაწილეობა. 

2016 წელს ჯენა კოლემანი დაამტკიცეს კიდევ ერთ მთავარ როლზე. იგი ისტორიულ სერიალში „დედოფალი ვიქტორია“ განასახიერებდა დედოფალ ვიქტორიას, ახალგაზრდობაში. სერიალი ვიქტორიას ბიოგრაფიას მოგვითხრობს მისი ტახტზე ასვლიდან ბოლომდე, თუმცა მისი გადაღებები დღემდე გრძელდება და ჯერ მხოლოდ მის დაქვრივებამდეა გადაღებული.

ვიქტორიას პარალელურად, 2018 წელს სერიალში „ტირილი“ შეასრულა ჯოანა ლინდსის როლი. მოგვიანებით, მან მცირე შესვენება აიღო კინემატოგრაფიაში და ცოტა ხნით თეატრს დაუბრუნდა.

## პირადი ცხოვრება 
ჯენა კოლემანს სერიალ „დედოფალ ვიქტორიას“ გადაღებებისას სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა მსახიობ ტომ ჰიუჯესთან, რომელიც სერიალში ვიქტორიას ქმრის, პრინცი ალბერტის როლს თამაშობდა. ისინი დღემდე ურთიერთობაში არიან. მანამდე იგი ხვდებოდა მსახიობ რიჩარდ მედენსა და კარლ დევისს. 

კოლემანი აქტიურ საქველმოქმედო საქმიანობას ეწევა. იგი დაინტერესებულია აფრიკაში მცხოვრები ღარიბი და მზრუნველობამოკლებული ბავშვების უფლებების დაცვითა და მათთვის განათლების მიცემის შესაძლებლობით. 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1986
კატეგორია:ინგლისელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ინგლისელი ქალი კინომსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
იაკ იაგაჩაკი

**იაკ იაგაჩაკი** ( დ. 15 იანვარი, 1994) — პოლონელი მოდელი, პროფესიონალურ კარიერაში ცნობილია, როგორც იაკ იაგაჩაკი. 2007 წელს IMG Models- თან ხელმოწერის შემდეგ, Jagaciak-ს სააგენტოს მიერ მიენიჭა მეტსახელი "Jac".

## კარიერა
იაგაჩაკის სამოდელო კარიერა დაიწყო 2007 წელს მას შემდეგ, როცა იგი მისმა ძმამ წაიყვანა , პოლონეთის სავაჭრო ცენტრში  *GAGA Models* სააგენტოს ღია კასტინგზე.  შემდეგ იაგაჩაკი აიყვანა სამოდელო სააგენტო IMG– მა, იაგაჩაკმა ხელი მოაწერა IMG–თან კონტრაქტს  და 2007 წლის ივლისში იგი გამოჩნდა ფრანგული ბრენდის  *Jalouse*– ის გარეკანზე. იაგაჩაკის დიდი კარიერული  შესვენება მოხდა 13 წლის ასაკში, როდესაც იაგაჩაკი წავიდა საბერძნეთში *Hermes*-ის კამპანიაში მონაწილეობის მისაღებად  შემოდგომა/ზამთრის 2007 წლის სეზონისთვის, დარია ვერბოისთან ერთად, სცემეს 600 მოდელი მათ შორის იაგაჩაკიც . იაგაჩაკმა მოგვიანებით ინტერვიუში განაცხადა, რომ კამპანიაში მონაწილეობამდე  მას არასდროს გაუგუა *Hermes*-ის შესახებ და არც სმენია ფოტოგრაფის პიტერ ლინდბერგის შესახებ. იაგაჩაკის ფოტოებმა აღშფოთება გამოიწვია ზოგიერთ კრიტიკოსისგან, რომლებიც აღშფოთებულნი იყვნენ ასეთი ახალგაზრდა ასაკში გოგონების სექსუალიზებული ფოტოებით.  მალევე, იაგაჩაკი  თავისი კარიერის განვითარებისთვის  საზღვარგარეთ გამგზავრება გადაწყვიტა და 2008 წელს იგი გაემგზავრა იაპონიაში, სადაც გამოჩნდა ჟურნალ  *Elle*-ს გარეკანზე.  2008 წლის მაისში, იგი მეორედ გამოჩნდა ფრანგული *Jalouse*– ის ყდაზე, ხოლო 2008 წლის ოქტომბერში იაგაჩაკი კიდევ ერთხელ გამოჩნდა იაპონური ჟურნალის გარეკანზე  ''Harper's Bazaar*– ის ყდაზე.  იაგაჩაკი უნდა გამოჩენილიყო *Australian Vogue''– ის გარეკანზე, მაგრამ რედაქტორმა იაგაჩაკი დაიწუნა მისი ახალგაზრდა ასაკის გამო.ასაკობრივი რეგულაციების გამო მას მოუწია მრავალი მოდის ჩვენების გამოტოვება.

იაგაჩაკის წარმატების მიუხედავად, იაგაჩაკის ახალგაზრდულ ასაკში მოდის ინდუსტრიაში ყოფნამ დიდი წინააღმდეგობები გამოიწვია. 2008 წელს, 14 წლის ასაკში, ავსტრალიის მოდის კვირეულზე შეუსაბამოდ იქნა მიჩნეული იაგაჩაკის გარეგნობა  რადგან კრიტიკოსები ფიქრობდნენ რომ ხალგაზრდა მოდელების სექსუალიზაცია არ შეიძლება. მოდის ინდუსტრიაში ახალგაზრდა მოდელების სექსუალურობის შესახებ გარკვეული კრიტიკის შემდეგ, ავსტრალიის მოდის კვირეულის ორგანიზატორებმა გადაწყვიტეს, რომ 16 წლამდე ასაკის ყველა ბავშვს აიკრძალოს სიდნეის შოუებზე პოზიორობა.

## ცხოვრების სტილი და ქორწინება 
იაგაჩაკი დაიბადა **პოზნანში**, ვილკოპოლსკაში, პოლონეთში,იაგაჩაკი არის  ათლეტური ოჯახიდან. იაგაჩაკი და მისი ოჯახი ცხოვრობენ მოსინაში,ქალაქს სამხრეთით 20 კილომეტრზე აკრავს პარკი. თავისუფალ დროს იაგაჩაკი  სიამოვნებით ერთობა სპორტით და ხატვით.  მიუხედავად იაგაჩაკის დატვირთული კარიერისა, იგი განათლებას ძალიან მნიშვნელოვანად თვლის და დიდ დროს უთმობს განათლების მიღებას. 

2017 წელს იაგაჩაკი  ცოლად გაჰყვა ბერნისლავ ჯანკიჩი, სერბ ფოტოგრაფს. 

2019 წლის 10 აგვისტოს. იაგაჩაკი დედა გახდა და გააჩინა მილა ჯანკიჩი,

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1994
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი
კატეგორია:პოლონელი მოდელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
არშუშა პიტიახში

**არშუშა პიტიახში**, *არშუშა III* — სამშვილდის ერისთავი და პიტიახში VI საუკუნის 40–იან წლებში. მოხსენიებულია „ევსტათი მცხეთელის მარტვილობაში“ ქართლის მარზპანის არვანდ გუშნასპის გასაცილებლად მოსულ ქართლის მთავრებს შორის. მათ მარზპანისათვის უთხოვიათ მცხეთაში გაქრისტიანებული სპარსელების პატიმრობიდან გათავისუფლება, რაც მარზპანს დაუკმაყოფილებია. 

არშუშა პიტიახში სახელისა და ტიტულის მიხედვით ქვემო ქართლის პიტიახშთა ცნობილ საგვარეულოს უნდა ეკუთვნოდეს. ის V საუკუნეში ცნობილი არშუშა ქართლის პიტიახშის შთამომავალი უნდა იყოს სახელის დარქმევის წესის მიხედვით.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო 
კატეგორია:ქართლის პიტიახშები
კატეგორია:სამშვილდის ერისთავები
ალექსანდრე ნაკაშიძე

**ალექსანდრე ნაკაშიძე** (დ. 1837 — გ. 27 მაისი, 1905, სანქტ-პეტერბურგი) —  ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის კავალერიის გენერალი. წარმოშობით იყო ნაკაშიძეების თავადური საგვარეულოდან. მონაწილეობდა კავკასიის ომში, რუსეთსა და ოსმალეთს შორის 1853-56 წლებისა და 1877-78 წლების ომებში. 1880-1897 წლებში იყო ელიზავეტოპოლის გუბერნიის გუბერნატორი. მისი შვილი, ივანე ნაკაშიძე ასევე სამხედრო პირი იყო.

## ლიტერატურა
* *Волков С. В.* Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. Л—Я. М., 2009
* *Гизетти А. Л.* Сборник сведений о георгиевских кавалерах и боевых знаках отличий кавказских войск. Тифлис, 1901 საიტზე Руниверс
* *Гогитидзе М.* Грузинский генералитет (1699—1921). Киев, 2001
* *Исмаилов Э. Э.* Золотое оружие с надписью «За храбрость». Списки кавалеров 1788—1913. М., 2007
* *Старчевский А. А.* Памятник Восточной войны 1877—1878 гг. СПб., 1878

კატეგორია:ქართველი გენერლები 
კატეგორია:დაბადებული 1837
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1905
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები
კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები