open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cossacks: European Wars

**„Cossacks: European Wars“** () — რეალური დროის სტრატეგიის ჟანრის ვიდეო თამაში, რომელიც შექმნა უკრაინულმა კომპანია GSC Game World-მა და გამოსცა 2001 წლის 24 აპრილს. თამაში არის იზომეტრიული ხედვით და მოქმედება მიმდინარეობს XVII-XVIII საუკუნეების ევროპაში. მასში ფიგურებს 16 ნაცია და თითოეულ მათგანს გააჩნია მისთვის დამახასიათებელი არქიტექტურული სტილი და ტექნოლოგიური შესაძლებლობები. 

თამაშში წარმოდგენილია ორი ძირითადი კონფლიქტი: ოცდაათწლიანი ომი და ომი ავსტრიული მემკვიდრეობისათვის. მოთამაშეებმა თავიდან უნდა აირიდონ შიმშილი, მონაწილეობა მიიღონ არმიის განვითარებაში, ააგონ შენობები და მოიძიონ რესურსები. სულ გამოვიდა სამი დამატება, ესენია: „Cossacks: The Art of War“ (1 აპრილი, 2002), „Cossacks: Back to War“ (18 ოქტომბერი, 2002), „Cossacks: Campaign Expansion“ (1 ნოემბერი, 2002).

„კაზაკები“ არის ისეთი ტიპის თამაში, რომელიც მოთამააშეებს აძლევს საშუალებას მიიღონ სტრატეგიული გამოცდილება და შეისწავლონ იმ პერიოდის ისტორია. ის კრიტიკულად და კომერციულად წარმატებული აღმოჩნდა; გადაეცა ორი ჯილდო ჟურნალ „PC Zone“-ისგან და მიიღო დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვების საიტებზე GameRankings-სა და Metacritic-ზე ფლობს 78% და 74/100. 2005 წლის 15 აპრილს გამოვიდა გაგრძელება „Cossacks II: Napoleonic Wars“.

## იხილეთ აგრეთვე
* „Cossacks II: Napoleonic Wars“
* „Cossacks 3“

## რესურსები ინტერნეტში
* თამაშის გვერდი  საიტზე Руссобит-М 
* „Cossacks European Wars“ Absolute Games-ზე
* კაზაკების შექმნის ისტორია

## სქოლიო
კატეგორია:2001 წლის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:რეალური დროის სტრატეგიის თამაშები
კატეგორია:უკრაინაში შემუშავებული ვიდეო თამაშები
კატეგორია:GSC Game World-ის თამაშები
კატეგორია:ვიდეო თამაშები დამატებებით
კატეგორია:Windows-ის თამაშები
გიორგიწმინდა

საკუთარი სახელი **გიორგიწმინდა** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* გიორგიწმინდა — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში
* გიორგიწმინდა — სოფელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში
* გიორგიწმინდა — ეკლესია ასპინძის მუნიციპალიტეტში
* გიორგიწმინდა — ნასოფლარი ასპინძის მუნიციპალიტეტში
ალექსანდრე II

**ალექსანდრე II** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე II — იმერეთის მეფე 1484-1510 წლებში
* ალექსანდრე II — კახეთის მეფე 1574-1605 წლებში
* ალექსანდრე II — რუსეთის იმპერატორი 1855-1881 წლებში
ჰიაცინთ შტრახვიცი

thumb|160px|ჰიაცინთ შტრახვიცი
გრაფი **ჰიაცინთ შტრახვიც ფონ გროს-ცაუხე უნდ კამინეცი** (*გერმ.:* Hyazinth Graf Strachwitz von Groß-Zauche und Camminetz) (* 30 ივლისი 1893, გროს-შტაინი; † 25 აპრილი 1968, ტროსტბერგი) - იყო გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, «ვერმახტის» სატანკო შენაერთების გენერალი. მეტსახელად "ტანკების გრაფს" (*გერმ.:* Der Panzergraf) ეძახდნენ.

## ბიოგრაფია 
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული 1893
კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
გიორგი სანაია

**გიორგი სანაია** (დ. 24 თებერვალი, 1975 — გ. 26 ივლისი, 2001, თბილისი) — ქართველი ტელეჟურნალისტი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა 1975 წელს აფხაზეთში. შემდგომში საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში. 

1997 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. სტუდენტობის პერიოდშივე მუშაობდა სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთებში. მოგვიანებით, მისი ყველაზე დიდი ნაბიჯი იყო ტელე-სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2, სადაც გიორგი სანაიას მიჰყავდა იმ დროისათვის ყველაზე პოპულარული თოქ-შოუ „ღამის კურიერი“.

2001 წლის ივლისში, ტელევიზიით მოულოდნელად გავრცელდა ცნობა გიორგი სანაიას გარდაცვალების შესახებ. გარდაცვალების რეალური მიზეზი დღემდე უცნობია, თუმცა, ბევრის მოსაზრებით ამ მკვლელობის მიზეზი იმდროინდელი პოლიტიკური ინტრიგები უნდა ყოფილიყო. 

მას დარჩა ცოლი და ერთი შვილი. გიორგი სანაია დღემდე ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ქართველ ტელეწამყვანად და ერთ-ერთ საუკეთესო ჟურნალისტად.

დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

## რესურსები ინტერნეტში
* სანდრო სანაია: რაც დრო გადის, ვრწმუნდები, რომ მისი არყოფნა უდიდესი დანაკლისია ჩემთვის 

კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1975
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2001
კატეგორია:საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
გიროკოტილიდები

**გიროკოტილიდები** (Gyrocotyloidea) — პარაზიტული ბრტყელი ჭიების კლასი. გარდამავალი ადგილი უჭირავთ თასმისებრ ჭიებსა და მონოგენეზურ ჭიებს შორის. ჩვეულებრივ მათი სხეულის სირგძეა 2-3 სმ, იშვიათად 10 სმ-მდე. ცნობილია 5 სახეობა. ბინადრობენ ქიმერების სპილარულ სარქველში; გვხვდებიან მსოფლიო ოკეანის სხვადასხვა რიონში. ნაწლავი არა აქვთ. სხეულის ბოლოზე რთული როზეტისებრი მისაწოვარი აქვთ. გიროკოტილიდების კვერცხიდან იჩეკება ლარვა - ე. წ. ლუკოფორა, რომელსაც ბოლოზე ათი თანაბარი კაუჭი აქვს. განვითარების ციკლი პირდაპირია. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ბრტყელი ჭიები
ვროცლავი

**ვროცლავი** (; [], ) — ქალაქი პოლონეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ოდრის  ნაპირებზე. სილეზიის ისტორიული დედაქალაქი, პოლონეთის ერთ-ერთი ყველაზე ძველი ქალაქი. ქალაქში მიედინება 5 მდინარე ოდრა და მისი 4 შენაკადი. მეორე მსოფლიო ომამდე ქალაქში იყო 330 ხიდი, ამჟამად მათი რიცხვი 220-ია.

ამჟამად ვროცლავი ქვემო სილეზიის სავოევოდოს და ვროცლავის პოვიატის  დედაქალქია. შედგება 9 გმინისაგან.

## გალერეა 

File:Wroclaw - Most Grunwaldzki w nocy.jpg|გრუნვალდის ხიდი
File:Wroclaw-_Uniwersytet_i_Kosciol_Uniwersytecki.jpg|ვროცლავის უნივერსიტეტი
File:Wroclaw-Rathaus.jpg| 
File:Уроцлаўскія_замалёўкі_10.jpg| 
File:Biblioteka_Główna_UWr.jpg|უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა
File:Nuremberg chronicles - BRESSLA.png| 
File:2017_Sky_Tower_we_Wrocławiu.jpg| Sky Tower
File:Breslau_Wroclaw_Wasserturm.jpg| 
File:Wroclaw-Archicathedral-116.JPG| 
File:Wratislauia Breßlaw Breslau 17.Jh.jpg|ბრესლაუ

## რესურსები ინტერნეტში 
* Municipal website    
* MPK (Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego)  
* Wroclaw City Breaks - Discover Wroclaw with Style!  
* Wroclaw Life. Travel, nightlife, photos. 
* Sense-of.com/Wroclaw - International Community of Wroclaw  
* Wroclaw Weekly 
* Concentration Camps in the Breslau district - 1940-1945 
* Virtual Wrocław  
* Wratislaviae Amici 
* Postindustrial Wroclaw  
* Dobre Info.pl - all about Wroclaw.   
* Postal History of Wroclaw 
* Doss.wroclaw.pl  
* Nasz-wroclaw.pl  
* TuWroclaw.com city life in internet 

კატეგორია:პოლონეთის ქალაქები
კატეგორია:პოლონეთის პოვიატები
გისტოლა

**გისტოლა** — მწვერვალი საქართველოსა და რუსეთის (ყაბარდო-ბალყარეთი) საზღვარზე, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. 

მდებარეობს კავკასიონის მთავარ წყალგამყოფ ქედზე, მდინარეების წანერის (ენგურის აუზი) და ბეზინგის ჩერეკის (თერგის სისტემა) წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4860 მ. აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებით. ახასიათებს ნივალური ლანდშაფტი. 

1886 წელს გისტოლაზე პირველად ავიდნენ ინგლისელი ალპინისტები დონკინი და დენტი, შვეიცარიელ მეგზურებთან ბურგენერთან და ანდენმატენთან ერთად.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
კატეგორია:სვანეთის კავკასიონის მთები
გრიგოლისძენი

**გრიგოლისძენი**, *გიშელები* — ფეოდალური საგვარეულო XII-XIII საუკუნეებში საქართველოში. ჰერეთის მონაპირე ერისთავები. პირველად იხსენიებიან 1117 წელს, როგორც გიშის ციხის მფლობელები. აქტიურ მონაწილეობას იღებდნენ ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში.

## ცნობილი წარმომადგენლები
*ასამ (ასათ) გრიგოლისძე (ჩანს 1117)
*გრიგოლ ასათის ძე (გ. 1178)
*ასათ გრიგოლისძე (ჩანს დაახლ. 1186-1196)
*გრიგოლ ასათის ძე (ჩანს დაახლ. 1196)

## ლიტერატურა
გიფუ (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **გიფუ** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* გიფუ — ქალაქი იაპონიაში
* გიფუ — პრეფექტურა იაპონიაში
გიფუ (ქალაქი)

მინი|გიფუს პანორამა.
**გიფუ** (იაპ. 岐阜市) — ქალაქი იაპონიაში, კ. ჰონსიუს ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე ნაგარის ნაპირზე. გიფუს პრეფექტურის ადმინისტრაციული ცენტრი. 413 180 მცხოვრები (2006). სარკინიგზო კვანძი, მეაბრეშუმეობის რაიონისა და აბრეშუმის წარმოების ცენტრი. საექსპორტო ქაღალდის, ქაღალდის ქოლგების, ფარნების, შირმების წარმოება. ავიამშენებლობა. ეკონომიკის ინსტიტუტი (1896).

## ლიტერატურა 
კატეგორია:იაპონიის ქალაქები
გიში

**გიში** () — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქის რაიონში, ქალაქ შაქიდან ჩრდილოეთით, დაახლოებით 5 კმ-ში. მოსახლეობა შეადგენს 6244 ადამიანს.

## ისტორია 
ისტორიულად წარმოადგენდა წუქეთის საერისთავოს ცენტრს და ფეოდალურ საგვარეულოს — გიშელთა, იგივე გრიგოლისძეთა, რეზიდენციას. ძველად მდებარეობდა გიშისწყალზე (ახლანდელი მდინარე ქიშჩაი, აზერბაიჯანი). იქვე იყო საეპისკოპოსი კათედრალი. გიში პირველად XII საუკუნეში იხსენიება, თუმცა გაცილებით ძველი პუნქტი უნდა იყოს. ვარაუდობენ, რომ იგი „ეპისტოლეთა წიგნის“ ქართულ საეპისკოპოსთა ნუსხებში (VI ს.) უნდა იხსენიებოდეს. „განგება დარბაზობისას“ მიხედვით აღმოსავლეთ საქართველოს ეპისკოპოსთა შორის გიშელი რიგით 35-ე იყო. XVI საუკუნეში გიში ელისუს სასულთნოს შემადგენლობაში შევიდა.

გიშში შემორჩენილია X–XI საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრული ძეგლი — ღვთისმშობლის გუმბათიანი ეკლესია. შირიმის კვადრებით ნაგებ კუპელჰალეს ტიპის შენობას აღმოსავლეთით შვერილი ნახევრადწრიული აფსიდი აქვს. ინტერიერში აფსიდის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლების წინ ორთაღოვანი საფეხურის მეშვეობით გამოყოფილია გუმბათქვეშა კვადრატი. გუმბათის ყელი მრგვალია. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გადაკეთებული და შელესილია, შეინიშნება ძველი, X–XI საუკუნეების ეკლესიის კვალი (დეკორატიული ლილვები გუმბათქვეშა თაღებთან, შიგა გუმბათქვეშა კარნიზის თაროს ქვეშ და სხვ.).

არსებობს მოსაზრება, რომ ეს ეკლესია არ შეესაბამება წყაროებში ნახსენებ საეპისკოპოსო ცენტრს და იგი ადრეულ საუკუნეებშივე გადაიტანეს ქ. შაქსა თუ საინგილოში, ახლანდელი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კახის რაიონის სოფელ ლექეთის (ძველი ლექრთის) მიდამოებში. XIX ს. 50–60-იან წლებში ეკლესია ღვთისმსახურებისათვის ხელმეორედ გამოიყენეს ივანე პასკევიჩის ბრძანებით გადმოსახლებულმა სომხებმა.

## ლიტერატურა
*ვახუშტი, აღწერა სამეფოსა საქართველოსა, წგ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 4, თბ., 1973.
*მუსხელიშვილი დ., საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის ძირითადი საკითხები, ნაწ. 2, თბ., 1980; 
*Чубинашвили Г. Н., Архитектура Кахетии, Тб., 1959.

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:ჰერეთი
კატეგორია:შაქის რაიონის სოფლები
გლედიჩია

**გლედიჩია** () — ფოთოლმცვივანი ხეების გვარი ცეზალპინიისებრთა ქვეოჯახისა. ღეროსა და ტორებზე აქვთ მარტივი ან დატოტვილი ეკლები: ფოთლები ფრთართულია, პატარა მომწვანო ყვავილები მტევნებად არის შეკრებილი. ნაყოფი ბრტყელი პარკია. 

გლედიჩიას 12 სახეობა გავრცელებულია ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, ზომიერსა და სუბტროპიკულ აზიაში, ტროპიკულ აფრიკაში. თალიშში (აზერბაიჯანი) ველურად აზრდება მხოლოდ ერთი სახეობა - კასპიური გლედიჩია (), რომელიც კავკასიაში შემორჩენილი მესამეული პერიოდის ფლორის რელიქტია. 

კულტივირებულია 7 სახეობა. მათგან ძვირფასმექნიანი ჩრდილოამერიკული ჩვეულებრივი გლედიჩია () ძველთაგანვეა მოშენებული ყირიმის, კავკასიის (კერძოდ, საქართველოს) და შუა აზიის ბაღებსა და პარკებში. 

გლედიჩია სინათლისა და სითბოს მოყვარული, გვალვაგამძლე მცენარეა; იტანს ნიადაგის სუსტ დამლაშებას. იყენებენ ცოცხალ ღოდებ, მინდორსაცავი ტყის ზოლების გასაშენებლად და სხვა მერქნისაგან ამზადებენ სხვადასხვა ნაკეთობებს, ნაყოფისაგან - ყავის სუროგატს. თაფლოვანია.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ცეზალპინიისებრნი
გლერტა

**გლერტა** (Cynodon dactylon) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე მარცვლოვანთა ოჯახისა. აქვს გრძელი ფესურა. მიწისზედა ხშირფოთლიანი ვეგეტატიური მიწისზედა ხშირფოთლიანი ვეგეტატიური მხოხავი ღერო 8—10 სმ აღწევს, გენერაციული — 15—20 სმ, იშვიათად — 50 სმ. ერთი მცენარე იძლევა 1200—2000 თესლს. გვალვაგამძლეა. 

გავრცელებულია ევროპასა და აზიაში. საქართველოში უმთავრესად დაბლობებში გვხვდება. ბუნებრივ სათიბ-საძოვრებზე ერთ-ერთი საუკეთესო საკვები ბალახია, კარგია ნაკვეთის ხელოვნური დაკორდებისათვის, ამავე დროს მინდვრის კულტურების, ვენახის, ბაღის, ბოსტნის ძნელად მოსასპობი სარეველაა. ბრძოლის ღონისძიებანი: თესლბრუნვა, ნიადაგის ღრმად დამუშავებამ ჰერბიციდებია გამოყენება.

## ლიტერატურა 
* ქსე, ტ. 3, გვ. 176, თბ., 1978

კატეგორია:მარცვლოვანნი
გლერძი

**გლერძი**, *ასტრაგალი* () — ერთ- ან მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ბალახები ან ბუჩქბალახები, იშვიათად ბუჩქებია. აქვთ კენტფრთისებრი ფოთლები, თავთავისებრ ან თავაკისებრ მტევნებად შეკრებილი, ზოგჯერ კი ეული ყვავილები. 

გლერძის 2000-მდე სახეობა გავრცელებულია ძირითადად ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს მშრალ რაიონებში. საქართველოში გვხვდება 66 სახეობა, მათგან 13 საქართველოს ენდემია; იზრდება მშრალ, ქვიან და კლდოვან ფერდობებზე, სუბალპურ და ალპურ მდელოებზე, ზოგი მეტ-ნაკლებად ტენიან ადგილებში. ხშირად ქმნის გლერძიანებს, რასაც ნიადაგდაცვითი მნიშვნელობა აქვს. 

გლერძის უმრავლესობა გვალვაგამძლეა. ტრაგაკანტის ქვეგვარის ეკლიანი ბუჩქების ღერო შეიცავს გუმფისს, რომელსაც საფეიქრო, ქაღალდისა და სხვა წარმოებაში იყენებენ. ბევრი სახეობა საკვები ბალახია, ზოგი კულტურაშიც არის შეტანილი. ზოგიერთის ნაყენს ხმარობენ გულსისხლძარღვთა დაავადებისა და ნეფრიტის დროს.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ფარვანასებრნი
გლობიგერინა

**გლობიგერინა** () — უმარტივესი ცხოველების გვარი ფესვფეხიანების კლასისა. აქვთ ფოროვანი, ურთიერთდაკავშირებული საკნებისაგან შემდგარი კიროვანი ნიჟარა, რომლის ზედაპირი მოფენილია გრძელი რადიალური ნემსებით. გვხვდებიან ყველა განედის თბილ ზღვებში, სხვადასხვა სიღრმეზე. გვარში რამდენიმე ათეული სახეობაა, მ. შ. ნამარხიც. მკვდარი გლობიგერინების ნიჟარები ქმნის ოკეანის გლობიგერინულ შლამს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:უმარტივესები
გლონოქორი (მთავარეპისკოპოსი)

**გლონოქორი** — ქართლის მთავარეპისკოპოსი, ქართლისა და ჰერეთის ერისთავი V საუკუნის 40-იანი წლების დასაწყისში, მეფე მირდატის დროს (დაახ. 437–447). „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს თანახმად, გლონოქორს საეკლესიოს გარდა საერო ძალაუფლებაც ჰქონდა: „ესე მთავარებისკოპოსი ერის-თვადცა იყო ბარაზბოდ პიტიახშისაგან ქართლს და ჰერეთს“. 

„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს ჭელიშურ რედაქციაში მისი სახელის ვარიანტია „ბოლნოქონ“, ხოლო სინურში (N/Sin48) — „ბოლონქონ“. „ქართლის ცხოვრება“ ასეთი სახელის მქონე მღვდელმთავარს არ ასახელებს და დაახლოებით იგივე პერიოდში იხსენიებს მობიდანს, თუმცა ამ ორი ისტორიული პირის იგივეობის საკითხი გაურკვეველია.

## იხილეთ აგრეთვე 
* საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მეთაურები

## ლიტერატურა
* მოქცევაჲ ქართლისაჲ, შატბერდის კრებული X საუკუნისა, ბ. გიგინეიშვილისა და ელ. გიუნაშვილის გამოც., თბ., 1979;
* საქართველოს კათოლიკოს–პატრიარქები, რ. მეტრეველის რედაქციით, ნეკერი, თბ., 2000, გვ. 16;
**ლომინაძე ბ.,* სახელმწიფოსა და ეკლესიის ურთიერთობა VIII-XII საუკუნეების საქართველოში, კრ.: საქართველო რუსთაველის ხანაში, თბ., 1966;
**პაპუაშვილი თ.,* ჰერეთის ისტორიის საკითხები, თბ., 1970;
**ჯანაშია ს.,* ადრეული ფეოდალიზმი, შრომები, ტ. 2, თბ., 1952;

## სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მღვდელთმთავრები
გმირი ქალაქები

[thumb|right|150px|  გმირი ქალაქის — ლენინგრადის ობელისკი, ამბოხებულთა მოედანი, [სანქტ-პეტერბურგი]]
**გმირი ქალაქები** (, , ) —  საბჭოთა უმაღლესი საპატიო წოდება, რომელიც მიკუთვნებული  აქვს სსრკ-ის 12 ქალაქს, მეორე მსოფლიო ომში გამოჩენილი გმირული თავდაცვისთვის. მათ გარდა, ბრესტის ციხესიმაგრესაც აქვს მინიჭებული გმირი ციხესიმაგრის წოდება. ამჟამად, ამ ცამეტიდან ოთხი უკრაინის, მინსკი და ბრესტის ციხესიმაგრე  — ბელარუსის, ხოლო დანარჩენი კი რუსეთის ტერიტორიაზე მდებარეობს.

## ისტორია
პირველი ქალაქები, რომელთაც გმირი ქალაქების წოდება მიიღეს, იყვნენ: ლენინგრადი, სტალინგრადი, სევასტოპოლი და ოდესა. მათ ეს წოდება უმაღლესმა მთავარსარდალმა იოსებ სტალინმა მიანიჭა 1945 წლის 1 მაისს. კიევს ეს წოდება სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის გადაწყვეტილებით 1961 წლის 21 ივნისს მიენიჭა. საპატიო წოდება „გმირი ქალაქი“ მიიღეს 1965 წლის 8 მაისს, მას შემდეგ რაც, უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა, თავისივე ბრძანების საფუძველზე, დაამტკიცა დებულება უმაღლესი ხარისხის წოდების — გმირი ქალაქის მიღების თაობაზე. ამავე დღეს ლენინგრადს, ვოლგოგრადს, სევასტოპოლს, ოდესას, კიევს, მოსკოვსა და ბრესტის ციხესიმაგრეს გადაეცათ „ოქროს ვარსკვლავის“ მედლები, ასევე მოსკოვს გმირი ქალაქის, ხოლო ბრესტის ციხესიმაგრეს გმირი ციხესიმაგრის წოდება მიენიჭათ.

დებულებაში წოდების შესახებ წერია:

## გმირი ქალაქები და გმირი ციხესიმაგრე
## ლიტერატურა 
## სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის საპატიო წოდებები
კილოგრამი

**კილოგრამი** (აღნიშვნა: '***, ***') — მასის ძირითადი საზომი ერთეული ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში. უდრის საერთაშორისო პროტოტიპის მასას, რომელიც ინახება ზომებისა და წონების საერთაშორისო ბიუროში (ქ. სერვი, პარიზთან) და წარმოადგენს პლატინა-ირიდიუმის შენადნობის ცილინდრს. 

## ისტორია
საზომთა მეტრული სისტემის შექმნისას, XVIII საუკუნეში კილოგრამს განსაზღვრავდნენ, როგორც 1 დმ³ გამოხდილი წყლის მასას უდიდესი სიმკვრივის ტემპერატურაზე (4°C), ხოლო 1799 წელს კილოგრამის პროტოტიპი დაამზადეს პლატინისაგან საწონის სახით. კილოგრამის პროტოტიპის მასა ≈ 0,028 გრამით მეტი აღმოჩნდა 1 დმ³ წყლის მასაზე. 1889 წელს მიიღეს კილოგრამის არსებული განსაზღვრა და კილოგრამის საერთაშორისო პროტოტიპად დაამტკიცეს პლატინა Pt (90%) — ირიდიუმის Ir (10%) შენადნობისაგან დამზადებული R-ნიშნიანი (გოთიკური მთავრული „კ“) საწონი, რომელსაც 39 მმ სიმაღლისა და დიამეტრის მქონე ცილინდრის ფორმა აქვს. პროტოტიპიდან დამზადებული 40 ასლიდან ორი (№12 და №26) გადაეცა რუსეთს. №12 ეტალონი სსრკ-ში მიღებული იყო მასის სახელმწიფო პირველად ეტალონად, ხოლო №26 — ეტალონ ასლად.

კილოგრამის ჯერადი და წილობითი ერთეულების დასახელების მისაღებად „გრამს“ უმატებენ თავსართებს: მეგაგრამი (მეგგ, Mg), მილიგრამი (მგ, mg) და სხვა.

*1 მეგგ = 10-9 კგ;
*1 მგ = 10-6 კგ;
*1 გ = 0,001 კგ;
*1 ც = 100 კგ;
*1 ტ = 1000 კგ.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*The International System of Units (SI)

კატეგორია:მასის საზომი ერთეულები
კატეგორია:სი სისტემის ძირითადი ერთეულები
გნეტუმი

**გნეტუმი** (Gnetum) — გნეტუმისებრთა ოჯახის ერთადერთი, უძველესი გვარი. უმეტესად ლიანები, ზოგჯერ კი პატარა ხეები ან ბუჩქებია. 

გნეტუმის 40-მდე სახეობა გავრცელებულია ძირითადად სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის, სამხრეთ ამირიკისა და დასავლეთ აფრიკის ტენიან ტროპიკულ ტყეებში. ორსახლიანი მცენარეებია, რომელთა მიკრო და მეგასტრობილები რგოლებადაა შეკრებილი თავთავისებრ ყვავილებში. 

გნეტუმის მდედრობით გამეტოფიტს არქეგონიუმი არ აქვს და კვერცხუჯრედი გამეტოფიტის ზედა ნაწილის თავისუფალი ბირთვებისაგან ვითარდება. ზოგი სახეობის, მაგ., Gnetum gnemon-ის ნაყოფი, ნორჩი ფოთლრბი და სტრობილები იჭმება;  Gnetum ula-საგან იღებენ საჭმელ ზეთს.

## ლიტერატურა
* ქსე, ტ. 3, გვ. 193, თბ., 1978

კატეგორია:გნეტუმისნაირნი
გნომა

**გნომა** (ბერძნ. gnōmē - აზრი), ბრძნული გამონათქვამი, დიდაქტიკური შეგონება, გადმოცემული ლექსად ან რიტმული პროზით. გავრცელებულია ძირითადად აღმოსავლეთ ლიტერატურაში, პოპულარული იყო ძველ საბერძნეთში, ქართულ ლიტერატურაში ღნომებს უწოდებდნენ ქართულ მასალაზე შედგენილ ან უცხო ენიდან თარგმნილ სენტენცია-აფორტიზმებისა და მოსწრებულ კითხვა-მიგებათა კრებულებს. ცნობილია ნილოს სინელის "ღნომანი სწავლათანი სარგებლად სულისა" და "ღნომანი განმაყენებელნი გახრწნადთაგან და შემაერთებელნი უხრწნელთა თანა". უამრავ ღნომას შეიცავს აპოფთეგმური კრებულები "სიტყვანი და სწავლანი სამეცნიერონი", "სიბრძნისაგან მრავალთა ფილოსოფოსთაჲსა", "სწავლანი ახიკარ ბრძნისანი", "სიტყვა-აგება სოგრატისი", "დამაკვირდი", "აკაკის ნაკვესები" და სხვა. ღნომებს დიდაქტიკურ-აღმზრდელობითი მნიშვნელობა აქვთ: ისინი მკითხველს ზნეობრივად ამაღლებენ, აცნობენ ცხოვრების ავ-კარგს, აჩვევენ ფილოსოფიურ აზროვნებას, უყალიბებენ მეტყველებასა და ლაკონიურად წერის სტილს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები
გობი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **გობი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* გობი, ტიტო — იტალიელი მომღერალი;
* გობი — ხის ჭურჭელი;
* გობი — უდაბნო აზიაში.
გობი (ჭურჭელი)

**გობი** — დიდი ზომის ამოთლილი ან შეკრული ხის ჭურჭელი, იხმარება უმთავრესად ცომის მოსაზელად, სანოვაგის დასაწყობად და სხვა. გობს აკეთებენ „უწვნო“, „სუფთა“ ხეებისაგან (ცაცხვი, თელა). ასეთი გობი ხმარებისას არ სკდება და არც გემოს აძლევს საჭმელს. გობების წარმოება ფართოდ იყო გავრცელებული ქართლსა და იმერეთ-სამეგრელოში. საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში დაცულია სხვადასხვა ზომისა და დანიშნულების გობების მდიდარი კოლექცია.

## ლიტერატურა
* *გასიტაშვილი გ.,* ხის დამუშავების ხალხური წესები, თბ., 1962;

კატეგორია:ჭურჭელი
კატეგორია:ქართული ხის ჭურჭელი
ტოპოლოგია (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **ტოპოლოგია** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*ტოპოლოგია - მათემატიკის დარგი.
*ტოპოლოგია (კომპიუტერული ქსელები) - გამოთვლითი ქსელების კავშირი.
*
ტოპოლოგია (კომპიუტერული ქსელები)

მინი|250პქ|ტოპოლოგია
**ტოპოლგია** — გამოთვლითი ქსელის სხვადასხვა კომპონენტების (მონაცემთა გადაცემის ხაზი, ქსელური კვანძი და ა.შ. ) განლაგება, რომლის *წვეროებს* წარმოადგენენ ელექტრონული მოწყობილობები, ხოლო წახნაგებს კი მათ შორის *ფიზიკურ* და *ლოგიკურ კავშირებს*.
წვეროების ასუწოდებენ **სადგურებს ან კვანძს**.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Tetrahedron Core Network 

კატეგორია:კომპიუტერული ქსელები
გობისცხვირა

**გობისცხვირა** () — მცენარის გვარი ტუჩოსანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი დაბალი ბალახებია. აქვთ მოპირისპირედ განლაგებული მთლიანი ან დაკბილული, ზოგჯერ განკვეთილი ფოთლები, ჩხროებად შეკრებილი იისფერი, თეთრი ან მოყვითალო ყვავილები, რომლებიც თავის მხრივ კენწრულ თავთავისებრ ყვავილედად.

ევროპაში ველურად იზრდება გობისცხვირას 15 სახეობა. ყირიმსა და კავკასიაში — 3 სახეობაა; საქართველოშიც 3 სახეობა გვხვდება, რომლებიც ფართოდაა გავრცელებული. მათგან *P. grandiflora* მხოლოდ ქართლსა და აჭარაში იზრდება, ხოლო *P. vulgaris* და *P. laciniata* — თითქმის მთელ ქვეყანაში. პირველი გვხვდება ტყეებში და ტყის პირას, ბუჩქნარებში, სუბალპურ მდელოებზე, მდინარეთა ნაპირებზე და გზის პირას, ხოლო როგორც სარეველა – ნათესებში; მეორე იზრდება მდელოებზე, ტყის პირას. თაფლოვანი და სამკურნალო მცენარეა. იყენებენ ხალხურ მედიცინაში.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ტუჩოსანნი
კატეგორია:საქართველოს ფლორა
გნუ

**გნუ** () — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვრების  გვარი ძროხისებრთა () ოჯახისა. გნუს სხეულის სიგრძე 2 მ აღწევს, სიმაღლე მინდაოში 1,3 მ, წონა 275 კგ. აქვს მოღუნული რქები, მურა-მორუხო მოკლე ბალნით შემოსილი სხეული. ბალანი ქედზე ფაფარივით ადგას, ყელზე კი „წვერს“ ქმნის. გავრცელებულია აღმოსავლეთ და სამხრეთ აფრიკის ტრამალებში. ცხოვრობს ჯოგებად. იკვებება ბალახოვანი მცენარეებით. მაკეობა 8-9 თვე გრძელდება. იგებს ერთ ხბოს. ცნობილია გნუს 2 სახეობა: თეთრკუდა გნუ (), გვხვდება სამხრეთ აფრიკაში და ზოლებიანი გნუ (), გვხვდება აღმოსავლეთ აფრიკაში. იყენებენ გნუს ხორცს, ტყავს. ტყვეობას ადვილად იტანს და მრავლდება. აკლიმატიზებულია ასკანია-ნოვაში.

## ლიტერატურა
*
კატეგორია:ძროხისებრნი
კატეგორია:აფრიკის ძუძუმწოვრები
გამმეორებელი

**გამმეორებელი** (ინგ. *Repeater*) წარმოადგენს უმარტივეს საკუმუნიკაციო მოწყობილობას. მის საშუალებით ხდება ქსელის ერთი სეგმენტიდან მოსული სიგნალების მეორე სეგმენტში გადაცემა, რომელიც 
გამოიყენება ლოკალური ქსელის სხვადასხვა სეგმენტების ერთმეთთან დასაკავშირებლად ქსელს საერთო გაზრდის მიზნით. 

კატეგორია:კომპიუტერული ქსელები
კოდორის ხეობა

მინი|300პქ|კოდორის ხეობა
**კოდორის ხეობა** () — მდინარე კოდორის ზემო დინების ხეობის მონაკვეთი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, რომელიც დე-ფაქტო საზღვრის ფუნქციას ასრულებს საქართველოს მთავრობასა და სეპარატისტთა და რუსეთის საოკუპაციო ჯარების მიერ კონტროლირებად ტერიტორიებს შორის. ხეობის ზემო ნაწილი, დასახლებული სვანებით, აფხაზეთის ერთადერთი კუთხე იყო 1993 წლიდან 2008 წლის აგვისტომდე, რომელსაც საქართველოს ცენტრალური მთავრობა აკონტროლებდა და რომელსაც ოფიციალურად ზემო აფხაზეთს უწოდებს. 2008 წელს რუსეთ-საქართველოს ომის მიმდინარეობისას საქართველოს ხელისუფლებამ მასზე კონტროლი დაკარგა.

## გეოგრაფია 
[მინი|237x237პქ|[აჟარის მუნიციპალიტეტი|აჟარის (ზემო აფხაზეთის) მუნიციპალიტეტის რუკა.]]
მდინარე კოდორი მიედინება საქართველოს ჩრდილოეთ-დასავლეთ ნაწილში. იქმნება მდინარეების საკენისა და გვანდრის შეერთების შედეგად. მდინარის წყალი სისუფთავით გამოირჩევა, მორძისფრო-ნაცრისფერი წყალი მოაქვს. წყლის საშუალო ხარჯი წამში 110 კუბურ მეტრს უდრის. მდინარის სათავეებში მოიპოვება კალმახი. ხეობის სიმაღლე აღწევს 1300-3984 მ-ს.

კოდორის ხეობას საკმაოდ ნაირგვარი მორფოლოგიური ხასიათი აქვს, რაც გამოწვეულია ამგები გეოლოგიური ფორმაციების ცვლით, ძველი გამყინვარების გავლენით და ეროზიული პროცესების მსვლელობის პირობებით. ძველი მყინვარები, რომლებიც მთავარი ქედიდან საკენისა და გვანდრის ხეობებით ჩამოდიოდნენ, ვერ აღწევდნენ მათი შეერთების ადგილამდე და თავდებოდნენ ზღვის დონიდან 1400-1500 მ სიმაღლეზე. აღნიშნულ ხეობებს ტროგული ფორმა მხოლოდ ზემო ნაწილებში აქვთ; ტროგები ქვემოთკენ ტიპობრივ ეროზიულ ხეობებად იქცევიან. მდინარე საკენის ზემო წელის ხეობა ტიპობრივ ტროგულ ხასიათს ატარებს და ყურადღებას იპყრობს ფრიად წესიერად გამოსახული ბოლომორენული ზვინულებით, რომელთა რიცხვი ექვსს აღწევს.

## რესურსები ინტერნეტში
* Tbilisi Turns Kodori into ‘Temporary Administrative Center’ of Abkhazia 
* კოდორის ხეობის გეოგრაფია
* რუსეთ-საქართველოს დაძაბული ურთიერთობა 

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს ხეობები
გობუსტანი

300px|thumb
**გობუსტანი** — არქეოლოგიურ ძეგლთა კომპლექსი კავკასიონის ქედის უკიდურესი სამხრეთ-აღმოსავლეთი განშტოების რაიონში, მდ. ჯეირანქეჩმეზის აუზში, დაახლოებით 60 კმ-ზე ბაქოს სამხრეთ-დასავლეთით 1939-1940 წლებში გობუსტანის მიდამოებში აღმოჩნდა პეტროგლიფები. 1947 წლიდან დაიწყო მათი სისტემატური შესწავლა. კლდეებზე და დიდ ლოდებზე 700-ზე მეტ ადგილას ამოკვეთილია 4000-ზე მეტი კონკრეტული და სილუეტური გამოსახულება (სარიტუალო და საყოფაცხოვრებო სცენები, ნავი და მენავეები, ხარი, თხა, ქურციკი, ნიამორი, ლომი და სხვა). გამოსახულებათა უძველესი ნიმუშები მეზოლითის და ნეოლითის ხანისაა, უმრავლესობა კი შესრულებულია ბრინჯაოს ხანიდან გვიანდელი შუა საუკუნეებამდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფერწერული გამოსახულებები. გობუსტანში ამოკვეთილია სხვადასხვა დროის წარწერებიც (უმეტესად არაბული). 1948 წელს აღმოჩნდა იმპერატორ დომიციანეს (81-96) დროინდელი ლათინური წარწერა, რომლის მიხედვითაც ირკვევა, რომ აქ ბანაკად იდგა რომაელთა XII ლეგიონის ერთ-ერთი რაზმი.

არქეოლოგიური გათხრებით გამოვლინდა გვიანდელი მეზოლითური და ნეოლითური ფენები. აღმოჩნდა მცირე ზომის პრიზმული ნუკლეუსები, მიკროლამელები, საფხეკები, მიკროსახვრეტები, მრავალრიცხოვანი ტრაპეციები და სხვა. გათხრილია ბრინჯაოს ხანის რამდენიმე გორასამარხიც. გობუსტანის ტერიტორია სახელმწიფო ნაკრძალადაა გამოცხადებული.

## ლიტერატურა
**Джафарзаде И. М.,* Наскальные изображения Кобыстана (Азербайджанская ССР),  კრ.: Археологические исследования в Азербайджане, Баку, 1965;
**Мурадов Ф. М.,* Гобустан в эпоху бронзы, Баку, 1974;
**კიღურაძე თ.,* ქსე, ტ. 3, გვ. 196, თბ., 1978

კატეგორია:აზერბაიჯანის არქეოლოგიური ძეგლები
გოგარენე

**გოგარენე** (), სომხურად *გუგარქი* () — ისტორიული ქვემო ქართლის ბერძნული სახელწოდება. პირველად მოხსენიებული აქვს სტრაბონს როგორც იბერიის პროვინცია, რომელიც ძვ. წ. II საუკუნეში დიდი სომხეთის სამეფომ შეიერთა. სახელწოდება უნდა მოდიოდეს ქართველური ტომის — გუგარებისაგან. გოგარენეს, როგორც ადგილს კოლხებისა და აღმოსავლეთის იბერების შუაში, იხსენიებს სტეფანე ბიზანტიელი. ძვ. წ. I საუკუნეში აქ შეიქმნა ქართლის საპიტიახშო. I–II საუკუნეებში გოგარენე იბერიის შემადგენლობაში იყო, მოგვიანებით ისევ სომხეთმა შეიერთა. საბოლოოდ კი IV საუკუნის II ნახევარში იბერიამ დაიბრუნა.

ტერიტორიულად გოგარენეს მოიცავდა მდინარეების ალგეთის, ხრამისა და დებედის აუზებს. თუმცა ქართლის საპიტიახშოს ტერიტორია სხვადასხვა დროს სხვადასხვა მოცულობისა იყო. სომხური გეოგრაფიული თხზულების „აშხარჰაცუიცის“ (VII ს.) ცნობების მიხედვით, რომლებიც გაცილებით უფრო ძველ ვითარებას ასახავენ, გუგარქის საპიტიახშო მთლიანად მოიცავდა იბერიის სამეფოს სამხრეთ პროვინციებს კლარჯეთიდან ხუნანამდე. გოგარენე-გუგარქის ტერიტორია გაფართოების ამსახველ ფაქტად მიაჩნიათ ქართული ტოპონიმი გუჯარეთი. ძველი ქართული ადმინისტრაციული დანაწილებით საკუთრივ გოგარენე-გუგარქის გეოგრაფიული რეგიონი ემთხვეოდა სამშვილდის საერისთავოს ტერიტორიას.

გოგარენე სომხეთის და იბერიის მოსაზღვრე რეგიონი იყო და იქ კომპაქტურად დასახლებული სომხური თემი არსებობდა. გოგარენეს სომხური თემი შედიოდა ცურტავის საეპისკოპოსოში. მას სათავეში ედგა ეთნიკურად ქართველი ან სომეხი ეპისკოპოსი, რომელსაც ღვთისმსახურების აღსრულება შეეძლო ქართულ და სომხურ ენებზე. გოგარენეს სომხური თემი გაძლიერდა მას შემდეგ, რაც 451 წელს ირანის წინააღმდეგ აჯანყების დამარცხების შემდეგ მამიკონიანების საგვარეულოს წარმომადგენლები შეიფარა ქართლის პიტიახშმა არშუშამ. მამიკონიანთა და მათი ამალის აქ დასახლების შემდეგ წმინდა შუშანიკის საფლავზე აგებული სამარტვილე იქცა მრევლის გამაერთიანებელ ცენტრად. VII საუკუნეში კირონ I-მა ცურტავის საეპისკოპოსოში ღვთისმსახურების ერთადერთ ენად ქართული გამოაცხადა.

## იხილეთ აგრეთვე
*ქართლის საპიტიახშო
*ქვემო ქართლი

## ლიტერატურა 
*
* ყაუხჩიშვილი თ., სტრაბონის გეოგრაფია. ცნობები საქართველოს შესახებ, თბ., 1957.
* *ჯავახიშვილი ივ.,* ქართველი ერის ისტორიის შესავალი, წგნ. 1 — საქართველოს, კავკასიისა და მახლობელი აღმოსავლეთის ისტორიულ-ეთნოლოგიური პრობლემები, თბ., 1950;

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
კატეგორია:დიდი სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
ჟაკ შირაკი

**ჟაკ რენე შირაკი** (*ფრანგ.:* Jacques René Chirac - [ʒak ʀəˈne ʃiˈʀak]) (დ. 29 ნოემბერი, 1932, პარიზი,  — გ. 26 სექტემბერი, 2019) —  ფრანგი პოლიტიკოსი. 1995–2007 წლებში იყო საფრანგეთის პრეზიდენტი და „ექს ოფიციო“ ანდორას კო-პრინცი. 1977–1995 წლებში პარიზის მერი, 1974-1976 და 1986-1988 წლებში საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრი. 

## ლიტერატურა 
* Allport, Alan. *Jacques Chirac* (Infobase Publishing, 2007), short biography excerpt
* Knapp, Andrew. "Jacques Chirac: Surviving without Leading?." in David  Bell and John Gaffney, eds. *The Presidents of the French Fifth Republic* (Palgrave Macmillan UK, 2013). pp 159–180.
* Nester, William R. "President Chirac." in Nester, *De Gaulle’s Legacy* (Palgrave Macmillan 2014) pp.&nbsp;151–172.
* Wilsford, David, ed. *Political leaders of contemporary Western Europe: a biographical dictionary* (Greenwood, 1995) pp 63–70.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Public opinion polls on Jacques Chirac
* Biography at the Official Website of the Office of the French President

კატეგორია:საფრანგეთის პრეზიდენტები
კატეგორია:საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კატეგორია:სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაურები, რომლებიც მოგვიანებით დააპატიმრეს
ჯიდა

**ჯიდა** () — ქალაქი საუდის არაბეთში. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში წითელი ზღვის სანაპიროზე. მოსახლეობა 3 456 259 კაცი (2010). მოსახლეობის რაოდენობით ქვეყნის მეორე ქალაქი და მისი ეკონომიკური დედაქალაქია. სახელწოდება ძალიან ახლოს დგას არაბულ სიტყვა „ბებიასთან“  და სავარაუდოდ კავშირშია ევასთან. ევას საფლავი არის ქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა.

ჯიდას აქვს საზღვაო პორტი, სადაც ჰაჯის დროს მექაში და მედინაში მიმავალი მომლოცველები იყრიან თავს. 2010 წელს ქალაქის მერმა მიიღო გადაწყვეტილება მეტროპოლიტენის მშენებლობის შესახებ. ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში დაგეგმილია მსოფლიოში ყველაზე დიდი ცათამბჯენის მშენებლობა.

## ისტორია 
ჯიდა VII საუკუნიდან მნიშვნელოვანი პორტია არაბეთის ნახევარკუნძულზე, მას მექის კარიბჭესაც კი უწოდებდნენ. მექასთან სიახლოვემ ქალაქის აყვავება გამოიწვია და იქცა კულტურათაშორის ცენტრად თავისი გამორჩეული არქიტექტურით. ჯიდის არქიტექტურაში ტრადიციულად გამოიყენება მარჯანი, რომელიც დამახასიათებელია წითელი ზღვის მთელი სანაპიროსთვის.

2014 წელს ქალაქი ჯიდა - მექის ჭიშკარი შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

## დაძმობილებული ქალაქები 
## გალერეა 

|
Image:Jeddah-seaport-saudiarabia.PNG|
|

## რესურსები ინტერნეტში 
* Municipality of Jeddah   
* Principality of Jeddah   
* City of Jeddah   
* About Jeddah 

## სქოლიო
კატეგორია:საუდის არაბეთის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საუდის არაბეთში
გოგოლესუბნის განძი

**გოგელესუბნის განძი** — გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. XII-XI სს.) სპილენძის ნივთების განძი. აღმოჩენილია მდინარე სუფსის მარჯვენა ნაპირას, სოფელ გოგოლესუბანში, საჯვარეს გორზე. განძი აღმოაჩინა ლუკა დიმიტრის ძე სიხარულიძემ 1944 წელს. ნიკო ბერძენიშვილის მითითებით განძი შეისწავლა ტარიელ ჩუბინაშვილმა. აქ ნაპოვნი კოლხური ტიპის მახვილყუიანი ცული, სამაჯური, სპილენძის 14 ზოდი (წონა 17,200 კგ) ადგილობრივი წარმოების პროდუქცია უნდა იყოს.

## ლიტერატურა
**ქორიძე დ.,* კოლხური კულტურის ისტორიისათვის, თბილისი, 1965;
**ჩუბინიშვილი ტ.,* სოფ. გოგოლესუბანში გვიანი ბრინჯაოს ხანის არქეოლოგიური კომპლექსის აღმოჩენის გამო,  «მიმომხილველი», 1949, ტ. 1; გვ. 289-296

კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
გოდოგანი

საკუთარი სახელი **გოდოგანი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* გოდოგანი — სოფელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტში;
* გოდოგანი — სოფელი მარტვილის მუნიციპალიტეტში.
გოგრა

**გოგრა** () — ერთწლოვანი და მრავალწლოვანი მხოხავი მცენარის გვარი გოგრისებრთა ოჯახისა. გოგრა ბაღჩეული კულტურაა, აქვს მთავარღერძა მძლავრი ფესვთა სისტემა, დატოტვილი და მიწაზე გართხმული ან საყრდენზე ასული ღერო, გრძელყუნწიანი და ბუსუსიანი ფართო ფოთოლი, დიდი ყვითელი, ზარისებური ყვავილი. მისი ძირითადი ნაწილი ნიადაგში 40–50 სმ სიღრმეზეა გავრცელებული, ცალკეული ფესვები – 4-5 მ-ზე, ღერო მხოხავი და მხვიარაა, ფოთოლი ფართო (25 სმ ), გრძელყუნწიანი და ბუსუსიანი, ზარისებური ყვავილი ყვითელი ან ნარინჯისფერია. სახეობისა და ჯიშის შესაბამისად, ისხამს სხვადასხვა ფორმისა და შეფერილობის ნაყოფს, რომლის მასა 4-10 კგ. ზოგიერთი სახეობის გოგრა რამდენიმე ათეულ კგ-ს იწონის. თესლი მსხვილი, ოვალური, თეთრი ან მოყვითალოა. გოგრა გაყოფილსქესიანი, ერთსახლიანი, ჯვარედინმტვერია, სითბოსა და სინათლის მოყვარული გვალვაგამძლე მცენარეა.

გოგრის 13 სახეობიდან ფართოდაა კულტივირებული ერთწლოვანი 3 სახეობა: 
**მსხვილნაყოფა ანუ გიგანტური გოგრა*  (), რომლისგანაც გამოყვანილია სუფრის, საკვები და დეკორატიული ჯიშები — თეთრი თაფლა 611, მსხვილნაყოფა 1 და სხვა; 

**მაგარკანიანი გოგრა* () (საქართველოში ძველთაგანვეა გავრცელებული). არის სუფრისა და დეკორატიული ჯიშები. ამ სახეობას ეკუთვნის ყაბაყი და პატისონი. 

**ჯავზის გოგრა* () (საქართველოში ცნობილია თაფლა გოგრის, ხურჯინას, ბორჩალური გოგრის სახელით, გავრცელებულია ქვემო ქართლის დაბლობ ზონაში). მისი ჯიშებია: კაშგარის 1644, ლენინაბადისა და სხვა. 

გოგრას იმერეთსა და რაჭალეჩხუმში კვახს უწოდებენ; გურიასა და აჭარაში – ხაპს; სამეგრელოსა და სვანეთში – კოპეშიას, კვახნეს; საინგილოში – გუგრას; ჭანეთში – კაიშს, ყოყორეს და სხვ.

მსხვილნაყოფა და მუსკატური გოგრის სამშობლოა ამერიკა, მაგარკანიანის – აზია-აფრიკა. თესლი აღმოცენებას იწყებს 15°C ტემპერატურაზე, მისი ზრდა-განვითარების ოპტიმალური ტემპრაა 25–28°C. კარგად ხარობს ნაყოფიერ, ღრმა, ორგანულ და მინერულ სასუქით უხვად განოყიერებულ მსუბუქი მექანიკური შედგენილობის ნიადაგზე. გოგრის ნაყოფი შეიცავს მინერ. მარილებს, ნახშირწყლებს, პექტინებს, კაროტინს, ვიტამინებს (С, B1, B2, E) და სხვ. გ-ის თესლისაგან ხდიან ზეთს. გ. სამკურნალო მცენარეა, იყენებენ საჭმელად, აგრეთვე ცხოველთა საკვებად. 

გოგრა სითბოს მოყვარული გვალვაგამძლე მცენარეა. კარგად ხარობს ნაყოფიერ, ღრმა, ორგანული და მინერალური სასუქით უხვად განოყიერებულ მსუბუქ ნიადაგზე. გოგრას იყენებენ საჭმელად, ცხოველთა საკვებად. გოგრის თესლისაგან ხდიან საჭმელ ზეთს. მოსავლიანობა 1 ჰა-ზე ზოგჯერ 1000 ც-ს აღემატება.

ფაილი:Cucurbita moschata 1.jpg|მუსკატური გოგრა (Cucurbita moschata)

## ლიტერატურა
*ჯაფარიძე გ., კვაჭაძე გ., მებოსტნეობა, თბ., 1951; 
*კვაჭაძე გ., მებოსტნეობა, გამოც. მე-2, თბ., 1965;
*Даскалов Хр. С., Колев Н. Б., Овощеводство, София, 1958;
;
.

კატეგორია:გოგრისებრნი
გოგრისებრნი

**გოგრისებრნი** () — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ერთწლოვანი, ზოგჯერ მრავალწლოვანი გართხმული ან მცოცავი ბალახები, იშვიათად ბუჩქები და პატარა ხეებია. აქვთ ხუთწევრიანი, უფრო ხშირად ერთსქესიანი, ფურცლებშეზრდილი ყვავილები; ქვედა სამბუდიანი ნასკვი, ერთი მოკლე, სამი ნალისებრი დინგით დაბოლოებული სვეტი; უმეტესად მრავალთესლიანი გოგრულა ნაყოფი. 

ცნობილია 90-მდე გვარი და 760-მდე სახეობა. გავრცელებულია ძირითადად ტროპიკებში. საქართველოში მხოლოდ 2 გვარი — ლეშურა და კიტრანა იზრდება. სამეურნეო მნიშვნელობისაა კიტრი, ნესვი, გოგრა, საზამთრო, აყირო, ლუფა, კოლოქვინტი. ზოგი გოგრისებრნი მაგ. ტლანდიანტა, დეკორატიულია.

## ლიტერატურა
ბინბაშაქი

**ბინბაშაქი** (; ძვ. ქართული სახელოწოდებებია: *გოგჲუბა*, *გჲუგუჲბა*) — სოფელი ჰანაქის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 47 კილომეტრში, ხოლო ჰანაქიდან 19 კილომეტრში. 2020 წლის მონაცემებით სოფელში 36 ადამიანი ცხოვრობს. მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე.

## ეტიმოლოგია
როგორც ჩანს გოგჲუბა-გჲოგჲუბა, ძველი ქართული ტოპონიმის დამახინჯებული ფორმაა. ე. თაყაიშვილისა და პ. ზაქარაიას ვარაუდით, ადრე სოფელს უნდა რქმეოდა *გიორგობა*, ხოლო ს. ჯიქიას მიხედვით — *გუგუბა*. უფრო საფიქრებელია, რომ პუნქტის თავდაპირველი სახელწოდება იყოს *გოგუბანი*.

## ღირსშესანიშნაობები
სოფლის შორიახლოს, ვრცელ მინდორზე, იდგა X საუკუნის შუა ხანების ექვსაფსიდიანი ქართული ეკლესია, რომელიც დაანგრიეს XX საუკუნის 70-იან წლებში. 1902 წელს ძეგლი ნახა და აღწერა ე. თაყაიშვილმა. ეკლესია წარმოადგენდა გუმბათოვან ნაგებობას რადიალურად განლაგებული ექვსი ერთნაირი აფსიდით. გარედან ძირითად კორპუსს თორმეტწახნაგა ფორმა ჰქონდა. აფსიდებს შორის ფასადებზე მაღალი სამკუთხა ნიშნები იყო შეჭრილი. გუბათი ეყრდნობოდა აფსიდების შვერილებს. ცენტრალური ჰექსაგონის კუთხეებში, აფსიდთა კონქების თაღებს შორის გამოყვანილ ტრომპებში, ჩასმული იყო რელიეფური გამოსახულებები (ადამიანის თავი, ირემი, ლომი). რელიეფები ამკობდა მცირე ტრომპებსაც გუმბათის ექვსწახნაგა ყელის ზედა კუთხეებში. ეკლესიის კედლები შიგნით და გარეთ მოპირკეთებული ყოფილა სუფთად გათლილი ქვებით (კედლების დიდი ნაწილი ე. თაყაიშვილს უკვე საკმაოდ დაზიანებული დახვდა).

## ლიტერატურა
**Такайшвили Е. С.*, Христианские памятники,  «Материалы по археологии Кавказа», 1909, в. 12;

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თურქეთის ტერიტორიაზე
კატეგორია:ჰანაქის რაიონის სოფლები
გამოთვლითი ქსელი

**გამოთვლითი ქსელი**  — სხვადასხვა მოწყობილობეის (უპირველეს ყოვლისა კოპიუტერების, ასევე კონცენტრატორების, სენსორების) ერთობლიობას, რომლებიც გაერთიანებულია კავშირის ხაზებით (კაბელებით), საქსელო ადაპტერებით და სხვა საკომუნიკაციო საშუალებებით.

გამოთვლითი ქსელი არის განაწილებული სისტემის ერთ-ერთი სახეობა.
## გამოთვლითი სისიტემების განვითარება 
პირველი გამოთვლითი სისტემები იქმნებოდა მაინფრეიმების (მძლავრი და საიმედო უნივერსალური კომპიუტერი) ბაზაზე. პროგრამების ტექსტისა და მონაცემების გამყარება ხდება წინასწარ პერფობარათებზე. სპეციალურ ოპერატორს შეჰქონდა ეს პერფობარათები კომპიუტერში, ხოლო მომხმარებელი კი იღებდა თვლის შედეგებს გარკვეული დროის შემდეგ, მიუხედავად იმისა რომ მუშაობის ასეთი ინერტული რეჟიმი არ იყო მოსახერხებელი მომხმარებლისთვის, ასეთი რეჟიმი მაინც საკმაოდ დიდხანს გამოიყენებოდა, რადგან პაკეტური რეჟიმის დროს მიიღწევა პროცესორის მუშაობის ყველაზე მაღალი საიმედოება.

გამოთვლითი სისტემების განვითარების შემდეგი ეტაპი იყო მრავალტერმინალიანი სისტემების შექმნა, რის საფუძველსაც წარმოადგენს კომპიუტერის აპარატული საშუალებების (უპირველეს ყოვლისა პროცესორის) გაიაფება.
ასეთი მუშაობის პრიციპი დამყარებული იყო დროის დაყოფის პრინციპზე, პროცესორთან ერთდროულად მუშაობდა რამდენიმე მომხმარებელი, თითოეულ მათგანს გამოყოფილი ჰქონდა ტერმინალები, რომლის საშუალებითაც შეეძლო გაემართა დიალოგი კომპიუტერთან. სისტემის რეაქცია საკმაოდ დაბალი იყო და მომხმარებლრბს სჭირდებოდა ლოდინი თვლის შედეგებისთვის. ტერმინალები იყო საწარმოოს მთელ ტერიტორიაზე, ასეთი მრავალტერმინალური სისტემები, მიუხედავად ცენტრალზებური პრინციპისა , გარეგნულად ძალიან წააგავდა ლოკალურ ქსელებს.

= ტოპოლოგია =

**ტოპოლგია** არის გრაფი, რომლის *წვეროებს* წარმოადგენენ ელექტრონული მოწყობილობები, ხოლო წახნაგებს კი მათ შორის *ფიზიკურ* და *ლოგიკურ კავშირებს*.
წვეროებს ასევე უწოდებენ **სადგურებს ან კვანძს**.

არსებობს სხვადასხვა სახის ტოპოლოგიები:*სრულფასოვანი ტოპოლოგია*, *უჯრედოვანი ტოპოლოგია*, *საერთო სალტე*, *ტოპოლოგიური ვარსკვლავი* , *რგოლური ტოპოლოგია*,*შერეული ტოპოლოგია*. 
## ქსელები 
* ლოკალური ქსელები
** BAN
** PAN
** WPAN
** LAN
** WLAN
* დანარჩენი ქსელები
** MAN
** WAN
** GAN
** VPN
** SAN

კატეგორია:კომპიუტერული ქსელები
კატეგორია:კომპიუტერი
გოდოლი

**გოდოლი** — მაღალი კოშკი, ციხესიმაგრის ერთ-ერთი სახეობა. წერილობითი წყაროების მიხედვით ტერმინი „გოდოლი“ ადრინდელ ფეოდალურ ხანაში იხმარებოდა, შემდეგ იგი კოშკმა შეცვალა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:კოშკები
გოდორები

**გოდორები** — ვულკანური მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ახალქალაქისა და ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე.

მდებარეობს სამსრის ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3189 მ. აგებულია ზედაპლიოცენური ანდეზიტურ-დაციტური ლავებით. მწვერვალზე შემორჩენილია ძველი გამყინვარების კვალი. კალთებზე ქვემოთ ალპური მდელოებია, ზემოთ ქვაყრილები.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
გოდორი

**გოდორი** — წნელით, ზოგჯერ ტკეჩით მოწნული მაღალი, ყურიანი, მრგვალი ან ოთხუთხედი ჭურჭელი. იყენებენ ხილის, ბოსტნეული კულტურების, ჩაის ფოთლის, საქონლის საკვების და სხვა გადასაზიდად. ზოგ მაღალმთიან რაიონში (მაგ., მთიულეთში) მარცვლეულის შესანახად ხმარობენ თიხით ამოლესილ გოდორს. გოდრის ტევადობა სხვადასხვანაირია (უმეტესად 2-15 ფუთი).

## ლიტერატურა
კატეგორია:ჭურჭელი
გოზაური

მინი|გოზაური. ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმი. თბილისი.
**გოზაური** — ღვინის და არყის ჩასასხმელი მოზრდილი ძირგანიერი თიხის ჭურჭელი (იყენებდნენ საწყაოდაც). იტევდა 1,5-2 თუნგ, ე. ი. 5,8-7 ლ სითხეს. ადრე გავრცელებული იყო მთელს საქართველოში, XIX საუკუნიდან — უპირატესად ქართლ-კახეთსა და რაჭა-ლეჩხუმში. გოზაური ზოგჯერ მოჭიქულია, აქვს სწორი, მაღალი ყელი, მგრვალი, იშვიათად ძირისკენ შევიწროებული მუცელი, უტუჩო პირი და ბრტყელი ყური. ხშირად შემკულია რელიეფური ორნამენტით (ცხოველების ან ფრინველების ფამოსახულებები, გეომეტრიული და მცენარეული მოტივები). ზოგ გოზაურზე გამოსახული ქალის ფიგურა ნაყოფიერების ძვფელი ქართული ღვთაებასთან უნდა იყოს დაკავშირებული. აღმოსავლეთ საქართველოში განთქმული იყო სოფელ ნინოწმინდაში დამზადებული მოჭიქული გოზაურები. საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში დაცულია გოზაურების (მ. შ. განათხარი გოზაურების) მდიდარი კოლექცია. 

## ლიტერატურა
* კერამიკა, მოჭიქული ჭურჭელი (ალბომი), თბ., 1964;
*ქართული ხალხური კერამიკა (კატალოგი), თბ., 1964;

კატეგორია:ჭურჭელი
Comeback Kid

**Comeback Kid** — კანადური ჰარდქორ-პანკ ჯგუფი. ეს ჯგუფი ფიგარ ფორის ყოფილმა წევრებმა ენდიუ ნიუფილდმა და ჯერემი ჰიბერტმა ჩამოაყალიბეს 2000 წელს. შემდეგ მათ შეუერთდათ ძველი მეგობრები სკოთ ვეიდი და კაილ პროფიტა. პირველი ალბომი 2003 წელს გამოუშვეს ლეიბლით: Facedown Records. ამ ლეიბლთან მუშაობამ ბევრს აფიქრებინა, რომ რომ ეს ჯგუფი ე.წ  ქრისტიანულ ბენდთა რიცხვს განეკუთვნებოდა, მაგრამ ჯგუფმა უარყო ეს.
2006 წლის 12 მარტს სოლისტმა მაისფეისზე დაწერა რომ ის ტოვებდა ჯგუფს. სკოტის ადგილი გიტარისტმა ენდრიუმ დაიკავა და 2007 წელს ახალი ალბომიც გამოუშვეს.

## დისკოგრაფია 
*Demo (2002) 
*Turn It Around (2003) 
*Wake the Dead (2005) 
*Broadcasting...(2007)

## რესურსები ინტერნეტში 
*ოფიციალური საიტი   

კატეგორია:კანადური პანკ ჯგუფები
მოსულიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **მოსულიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ლიგური მოსულიშვილი — ქართველი ფიზიკოსი
* მიხო მოსულიშვილი — ქართველი მწერალი
* პავლე მოსულიშვილი — ქართველი მწერალი და ლოტბარი
* ფორე მოსულიშვილი — პარტიზანული მოძრაობის მონაწილე იტალიაში
* შაქრო მოსულიშვილი — ქართველი ყაჩაღი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
See Emily Play

„**See Emily Play**“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა, რომელიც დაწერა ჯგუფის ლიდერმა სიდ ბარეტმა . იგი ჩაიწერა 1967 წელის 23 მაისს და, როგორც სინგლის სახით გამოცემა, შეიცავს ორ სიმღერას  - „See Emily Play“ და „Scarecrow“.მოგვიანებით იგი შეიტანეს კომპილაციებში *Relics* 1971), *Works* (1983), *Shine On* (1992) და *Echoes: The Best of Pink Floyd* (2001).

## ისტორია 
ეს სიმღერა არის გოგონაზე სახელად ემილი, რომელიც ბარეტმა იხილა თავისი ჰალუცინაციის დროს, ტყეში ყოფნისას. ჟურნალ „Mojo“-ში გამოქვეყნებულ ერთ-ერთ სტატიას ავტორმა თან დაურთო ემილის სავარაუდო ფოტოსურათი. ზოგიერთი თვლის, რომ ემილი ანდერგრაუნდულ ლონდონში ცნობილი რეალური პიროვნება იყო.

ბარეტი, როგორც ცნობილია, არ იყო კმაყოფილი სტუდიური ვერსიით. მას არ სურდა ამ ვარიანტის გამოცემა, რადგან, როგორც ნორმან სმითი, ჩანაწერის პროდიუსერი ამბობს, მას კომერციული ჩანაწერების ზიზღი ჰქონდა. სიმღერის ჩაწერის დროს სტუდიაში იმყოფებოდა დეივიდ გილმორიც, რომელიც შოკირებული იყო სიდის პიროვნების ცვლილებით - იმ ადამიანთან შედარებით, რომელსაც უფრო ადრე იცნობდა. ბარეტმა არც კი იცნო დეივიდი, რომელიც ამავე დროს, მისი მეგობარი იყო.

ვინაიდან EMI-ს არქივებში არ მოიპობება ქაღალდები სტუდიური სესიების შესახებ შენიშვნებით, ჩაწერის პროცესზე ცოტა რამ არის ცნობილი. ინჟინერ ჯეფ ჯერეტის თქმით, პირველი ვერსიები უფრო ხანგრძლივი იყო. თავდაპირველი ფირი სავაუროდ წაიშალა ან გადააგდეს. სიმღერის ორიგინალური ჩანაწერი მონო-ვერსიას წარმოადგენს, თუმცა კომპილაციაზე *Relics* პირველად გამოჩნდა ხელოვნური სტერეოვერსია.

სოლო სლაიდ გიტარაზე, რომელიც გამოიყენეს სიმღერაში, ბარეტის მიერ არის დაკრული, „ზიპოს“ სანთებელით. მატარებელი, რომელიც გამოსახულია სინგლის გარეკანზე, აგრეთვე სიდის ნამუშევარია.

ნომერი სამჯერ შესრულდა გადაცემაში Top Of The Pops, მაგრამ BBC-მ დაკარგა სამივე ფირი. 2009 წლის ბოლოს ბრიტანეთის კინოინსტიტუტის არქივებში აღმოაჩინეს ერთ-ერთი ფირის დაზიანებული ვერსია, რომელიც შემდეგ წელს ერთ-ერთ დახურულ ჩვენებაზე წარადგინეს. შემდგომში მისი მეკობრული ვერსია გავრცელდა ინტერნეტში, მაგრამ ოფიციალური შევიდა *The Early Years 1965–1972*-ში.

## პრომო-ფილმი 
1968 წელს, პინკ ფლოიდის ბელგიაში ყოფნის პერიოდში, გადაღებული იქნა ვიდეორგოლები „See Emily Play“, „Astronomy Domine“, „The Scarecrow“, „Apples and Oranges“, „Paint Box“, „Set The Controls For The Heart Of The Sun“ და „Corporal Clegg“. ბარეტი არ გაჰყვა ჯგუფს ამ ტურნეში, ამ პერიოდისთვის იგი უკვე შეცვალა დეივიდ გილმორმა.

## გავლენა და სხვა ვერსიები 
სიმღერამ დიდი გავლენა იქონია უამრავი მუსიკოსის შემოქმედებაზე. დეივიდ ბოუიმ იგი მოგვიანებით გამოიყენა საკუთარი ვერსიის შესაქმნელად, ალბომისთვის *Pin Ups*.  2006 წლისთვის დეივიდ გილმორთან ერთად „Arnold Layne“-ის შესრულებამდე „See Emily Play“ იყო ჯგუფის ერთადერთი სიმღერა, რომელიც მის მიერ შესრულებულა.

ჯონ ფრუშიანტემ (Red Hot Chili Peppers) იგი შეასრულა 2007 წლის 31 იანვრის კონცერტზე, ფლორიდას შტატში.

მელოდიის ერთი ფრაგმენტი შესრულებულია Minimoog-ის ტიპის ორგანზე, სიმღერის „Shine On You Crazy Diamond (Parts 6-9)“ ფინალში, ალბომის *Wish You Were Here* დასასრულს.

სიმღერის ბას-პარტია ახლოს დგას პინკ ფლოიდის სხვა კომპოზიციებთან, როგორიც არის „Goodbye Cruel World“ და „Careful with That Axe, Eugene“.

## სქოლიო 
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები
კატეგორია:1967 წლის სიმღერები
ფრანსისკო გოია

thumb|ავტოპორტრეტი
**ფრანსისკო ხოსე დე გოია-ი-ლუსიენტესი** (; დ. 30 მარტი, 1746, ფუენდეტოდოსი, სარაგოსასთან — გ. 16 აპრილი, 1828, ბორდო) — ესპანელი ფერმწერი, გრაფიკოსი, გრავიორი.

მინი|მარჯვნივ|ფრანსისკო გოიას ხელმოწერა

## ბიოგრაფია 
ფრანსისკო გოია დაიბადა 1746 წელს სარაგოსასთან ახლოს, ფუენდეტოდოსში. მამა ვარაყის, ოქროს ხელოსანი იყო. ოჯახში სამი ბიჭი იზრდებოდა. ფრანსისკო ყველაზე უმცროსი იყო. კარგი განათლება ვერ მიიღეს, ამიტომ, ფრანცისკო მთელი ცხოვრება ცუდად წერდა. 1760 წელს ოჯახი სარაგოსაში გადავიდა საცხოვრებლად. ყმაწვილი ფრანსისკო მიაბარეს ლუსანა ი მარტინესის სახელოსნოში შეგირდად.

1766 წელს ფრანსისკო მადრიდში ჩავიდა. იქ გაეცნო სასახლის კარის მხატვრების ნამუშევრებს. ხვეწდა რა თავის ოსტატობას 1763 წელს მონაწილეობა მიიღო მადრიდის სამხატვრო აკადემიის მიერ გამოცხადებულ კონკურსში იმის იმედით რომ მიიღებდნენ სან ფერნანდოს ხელოვნების სამეფო აკადემიაში. მისი ნახატი არ მოეწონათ. 1766 წელს ფრანსისკომ კვლავ სცადა ხელოვნების სამეფო აკადემიაში ჩაბარება მაგრამ უშედეგოდ, მისი ნამუშევარი კვლავ დაიწუნეს.

1771 წელს ფრანსისკო იტალიაში გაემგზავრა. ქალაქ პარმაში მან თავისი ნახატი გაიტანა კონკურსზე და მოიპოვა პარმის სამხატვრო აკადემიის მეორე პრემია ანტიკურ თემაზე შექმნილი ნახატისთვის, „ჰანიბალი ალპებიდან დასცქერის იტალიას“. იმავე წლის ბოლოს ფრანსისკო დაბრუნდა სარასოგაში და შეუდგა ფრესკების მოხატვას. 1773 წლიდან გადავიდა სამუშაოდ თავის მეგობარ ფრანსისკო ბაიუასთან რომელიც გახლდა [[|ესპანეთის მონარქების სია|ესპანეთის მეფე]] კარლოს III-ს კარის მხატვარი. გოიამ გაიცნო ფრანსისკოს და ხოსეფა (პეპა) რომელზეც იქორწინა 1773 წლის 25 ივლისს. იმ დროისათვის ხოსეფა (პეპა) 5 თვის ფეხმძიმე იყო. ოთხ თვეში წყვილს შეეძინა ბიჭი რომელსაც ეუსებიო დაარქვეს. ხოსეფას და ფრანსესკოს რამდენიმე შვილი შეეძინათ.მათგან მხოლოდ ერთი გადარჩა სახელად ფრანსისკო ხავიერ პედრო გოია რომელიც ასევე მხატვარი გამოვიდა. ხოსეფა გარდაიცვალა 1812 წელს. გოიას ნახატებიდან შემონახულია მხოლოდ ერთადერთი ნახატი ხოსეფას გამოსახულებით.

1780 წელს გოიამ დახატა მეფის პორტრეტი. ამის შემდეგ დახატა „ჯვარცმა“ და ასე გახდა სამეფო აკადემიის წევრი. 1785 წელს გახდა ამავე აკადემიის ფერწერის განყოფილების ვიცე-დირექტორი, 1795 წელს კი დირექტორი. 1786 წელს გახდა სამეფო კარის მხატვარი. 1799 წელს მეფე კარლოს III-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა კარლოს IV. გოია ასევე მის კარის მხატვრად და პირველ ფერმწერად იქცა.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* Francisco Goya's Cats
* Goya in Aragon Foundation: Online catalogue 

## სქოლიო 
კატეგორია:ესპანელი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1746
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1828
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
გოიგოლის ტბა

**გოიგოლის ტბა** ( — ცისფერი ტბა) — ტბა მუროვდაღის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, აზერბაიჯანში. მდებარეობს ქალაქ განჯასთან ახლოს, ზღვის დონიდან 1566 მ სიმაღლეზე. ერთ-ერთი ულამაზესი მთის ტბა. ფართობი 0,78 კმ., საშუალო სიღრმე 30 მ, უდიდესი — 93 მ.
გოიგოლის ტბის რაიონი ცნობილია მშრალი ზამთრითა და რბილი და თბილი ზაფხულით. ნალექები 600-900 მმ წელიწადში. გაჩნდა 1139 წლის 25 სექტემბერს, მიწისძვრის შედეგად წარმოქმნილი ზვავისაგან მდინარე აღსუს შეგუბებით. გოიგოლი თავისი განსაკუთრებული სილამაზის გამო არაერთხელ გახდა რომანების, ლექსებისა და მუსიკალური ჯგუფების შთაგონების წყარო. 

## იხილეთ აგრეთვე
* აზერბაიჯანის ტბები 
* გოიგოლის ეროვნული პარკი

## რესურსები ინტერნეტში
* ტბა გოიგოლი

## სქოლიო
## ლიტერატურა
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
გოითხის უღელტეხილი

**გოითხის უღელტეხილი** () — უღელტეხილი რუსეთში, კრასნოდარის მხარეში. მდებარეობს დასავლეთ კავკასიონზე. სიმაღლე 336 მ. უღელტეხილზე გადის მაიკოპ-ტუაფსის საავტომობილო გზატკეცილი და რკინიგზა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის უღელტეხილები
გო იუი

**„გო იუი“** (ჩინ. 國語 „სამეფოების სიტყვა“) — ძველი ჩინური ისტორიული ნაშრომი, რომელშიც შეკრებილია ძველი ჩინეთის 8 სამეფოს (ჯოუ, ლუ, ცი, ძინი, ჯენი, ჩუ, უ, იუვე) ისტორიის მნიშვნელოვანი მასალა ძვ. წ. 962 ან ძვ. წ. 947-იდან ძვ. წ. 453 წლამდე. შედგება 21 თავისგან (ძიუანისაგან). ოფიციალური ჩინეთის ისტორიოგრაფია უკვე ხანის ეპოქიდან (ძვ. წ. III ს. — ახ. წ. III ს.) მის ავტორად მიიჩნევს ლუს სამეფოს ისტორიოგრაფს, კონფუცის მოწაფეს — ძო ციუ-ინს (ძვ. წ. V.). თანამედროვე ისტორიოგრაფიის მიხედვით, „გო იუი“ არის სხვადასხვა ანალებიდან ამოღებული სხვადასხვა ავტორის ჩანაწერების ისტორიოგრაფიულად გადამუშავებული კრებული. 

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* გო იუი — ორიგინალი ტექსტი ჩინურად

კატეგორია:ჩინეთის ისტორია