ინგვი მალმსტინი

**ინგვი იუჰან მალმსტინი** (; ნამდვილი სახელი და გვარი: **ლარს იუჰან ინგვე ლანერბეკი**, დ. 30 ივნისი, 1963, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — შვედი გიტარისტი და კომპოზიტორი. მის მუსიკაში გიტარაზე დაკვრის ელვისებური სისწრაფის ტექნიკა გაერთიანებულია კლასიკური მუსიკის შემოქმედების, იოჰან სებასტიან ბახის, ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის, ნიკოლო პაგანინის მუსიკასთან. იგი ითვლება ასევე ერთ-ერთ უსწრაფეს გიტარისტად მისი სადებიუტო ინსტრუმენტალური ალბომი (*Rising Force*), რომელიც ნეო–კლასიკური როკის უდავო შედევრად ითვლება, გახდა არაერთი როკ გიტარისტის შთაგონებისა და მიბაძვის წყარო. ამასთან ერთად უნდა ითქვას, რომ ინგვი მალმსტინის შემოქმედებითი და პიროვნული ცხოვრება იყო და არის არა მარტო ხოტბა–დიდების, აღიარების, არამედ მრავალი დისკუსიის, სკანდალური კრიტიკის საგანიც: მუსიკალური კრიტიკოსები ზოგჯერ მას ბრალს სდებენ თვითგამეორებაში, ეგოიზმში, მისი მუსიკის „მექანიკურობაში“,  მოსაბეზრებელ ხასიათში და გრძნობიერების ნაკლებობაში, მაგრამ მიუხედავად ამ კრიტიკისა და სხვა სახის მთელი რიგი უიღბლო, ტრაგიკული მომენტებისა პირად ცხოვრებაში (მათ შორის, ფიზიკური ხასიათისაც), ინგვი მალმსტინმა შეძლო მათი დაძლევა სულიერი ჭიდილითა და მუხლჩაუხრელი, დაუღალავი შრომით და დღემდე რჩება თანამედროვე მუსიკალური სამყაროს მნიშვნელოვან, განუმეორებელ ფიგურად, მიბაძვის ობიექტად და „მძიმე მეტალის პაგანინიდ“.

## ბიოგრაფია 
### ახალგაზრდობის წლები 
#### ბავშვობა 
thumb|left| ინგვი მალმსტინი ბავშვობაში

**ლარს იუჰან ინგვე ლანერბეკი** დაიბადა 1963 წლის 30 ივნისს შვედეთის ქალაქ სტოკჰოლმში. სახელი „ინგვი“, მალმსტინის მტკიცებით, შვედურ ენაზე ნიშნავს „ახალგაზრდა“ ვიკინგს. მისი თანამედროვე ვერსია – Yngvi – შვედეთის უძველესი დინასტიის – ინგლინგის დამაარსებლად ითვლება. მამა სამხედრო მოსამსახურე იყო კაპიტნის ჩინით, ხოლო დედა, რიგმორი კი – ლიბერალური სულისკვეთებისა და მსახიობური მონაცემების მქონე დიასახლისი. ინგვის დაბადებიდან ცოტა ხნის შემდეგ მშობლები ერთმანეთს გაშორდნენ და პატარა ინგვი თავისი დედის, დის –  ანა ლუისას და ძმის – ბიორნის ანაბარა დარჩა. პატარაობაში ინგვი საკმაოდ ცელქი, მოუსვენარი, დედის თქმით, „ველური“,  ბავშვი იყო  და მუსიკისადმი არავითარ ინტერესს არ იჩენდა. დედის არაერთმა მცდელობამ – საყვირზე ან პიანინოზე დაკვრა ესწავლა – შედეგი არ გამოიღო. მან პირველად ნახა, თუ რა სასწაულებს აკეთებდა ჯიმი ჰენდრიქსი გიტარაზე და როგორ დაწვა თავისი გიტარა მაყურებლის წინაშე, ამ დღეს გაღვივდა მასში ახალი, მისთვის ჯერ კიდევ აუხსნელი ინტერესის საოცარი ალი, ამ დღეს დაიბადა გიტარის ახალი ვირტუოზი – უნიკალური ინგვი მალმსტინი. *Guitar Player*–თვის მიცემულ ინტერვიუში ინგვი მალმსტინი ასე იხსენებს თავისი ცხოვრების ამ პერიოდს:

ამ დღიდან მოყოლებული, ინგვის დაუცხრომელი ცნობისმოყვარეობისა და დაუღალავი სიბეჯითის საგანი გახდა ძველი, Mosrite–ის მარკის გიტარა, შემდეგ კი იაფადშეძენილი „ფენდერ სტრატოკასტერი“. ყოველდღიურად, თითქმის 8 საათის განმავლობაში, შეუჩერებლივ უკრავდა. საკუთარ ჯანმრთელობას ზიანსაც კი აყენებდა სათანადო ძილისა და ჭამის იგნორირების გამო. ერთი წლის შემდეგ, მან ყურადღება გადაიტანა Deep Purple-ის მუსიკაზე. მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ალბომმა *Fireball*, რომელიც მისმა დამ, ანა ლუისამ – „ლულუმ“ აჩუქა. გამუდმებით უსმენდა ამ ალბომს და შესაშური სიზუსტით აითვისა ბლეკმორის სოლოები, მაგრამ სულ მალე ინგვი მიხვდა, რომ ბლეკმორის ბლუზზე დაფუძნებული პენტატონიკური სოლოები მისთვის ზედმიწევნით ადვილი იყო და რომ მას უფრო სხვა სიმაღლეების მუსიკა ესჭიროებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ ძალზედ მოსწონდა Deep Purple-ის მუსიკის ენერგია და ძალა, ამბოხური ხასიათი. ასე მივიდა ის კლასიკურ მუსიკამდე,  რომლის ინტერესი გაუღვიძა ასევე მისი დის მიერ მოტანილმა ჯერ ჯგუგ ჯენესისის ალბომმა *Trespass*, მოგვიანებით კი მის მიერ შეთავაზებულმა ბახის, ვივალდის, ბეთჰოვენისა და მოცარტის მუსიკამ. რაც უფრო მეტს უსმენდა, მით უფრო მეტ საათებს ატარებდა თავის პირველ გიტარებზე დაკვრასა და ექსპერიმენტებში, და ასე დღითი დღე, ნელ-ნელა იკვეთებოდა მისი უჩვეულო დაკვრის ტექნიკა.

როდესაც 10 წლისა გახდა, ინგვიმ გადაწყვიტა დედის ქალიშვილობის გვარზე – Malmsten–ზე გადასულიყო, თუმცა, უფრო „ამერიკანიზირებული“ ვერსიით შეცვალა იგი – Malmsteen-ად გადააკეთა. ამავე დროს შეიცვალა სახელიც: Yngve-დან უფრო „ინგლისურ“ Yngwie-ზე. მან მთელი თავისი დაუშრეტელი ენერგია მუსიკისადმი მიმართა. საკმაოდ ხშირ შემთხვევებში სკოლას თავს არიდებდა და მხოლოდ ორი საგნით – ინგლისურითა და ხელოვნებით იყო დაინტერესებული.

ამ მომენტისათვის გაჩნდა დილემა, რომელიც დიდი ხანია აწვალებდა მომავალი ვირტუოზის ფსიქიკას: ვერ ამოეცნო პასუხი კითხვაზე, თუ სად უნდა ეძებნა კავშირი კლასიკური მუსიკის სტრუქტურულ ფორმებსა და ჯიმი ჰენდრიქსის სასწაულებრივ შესრულებას შორის? პასუხი და შველა ისევ ტელევიზიიდან მოვიდა: პატარა ინგვიმ ნახა რუსი მევიოლინის, გიდეონ კრემერის სატელევიზიო კონცერტი, რომელშიც ნიკოლო პაგანინის „24 კაპრიზს“ უკრავდა. ინგვი ერთ–ერთ ინტერვიუში იხსენებს:

ეს გახდა შთაგონების ის ათვლის წერტილი, რომელიც მას სჭირდებოდა: ნიკოლო პაგანინი! ვიოლინოს ჟღერადობა  და მასზე დაკვრის ფორმა! ის საბოლოოდ მიხვდა, როგორ უნდა შეერწყა თავისი ვნება კლასიკური მუსიკისადმი ელექტრო გიტარაზე სწრაფი დაკვრის მისეულ ტექნიკასთან, ენერგიასა და სასცენო წარმოჩენასთან, ყოველივე ამან კი საფუძველი დაუდო ახალი ტიპის მუსიკალურ სტილს - ნეო-კლასიკურ მეტალს, რომელმაც საბოლოოდ დაიმკვიდრა თავისი ადგილი მძიმე მეტალის ჟანრში და გავლენა მოახდინა არაერთი მუსიკოსის, გიტარისტისა და ჯგუფის გემოვნების ჩამოყალიბებასა თუ მუსიკალურ კრედოზე.

#### პირველი მნიშვნელოვანი ნაბიჯები მუსიკაში 
thumb|left|ინგვი მალმსტინი სიყმაწვილეში

თხუთმეტი წლის ინგვიმ, რომელიც თავისი ექსცენტრიკული ქცევების გამო სკოლის დირექციას ათვალწუნებული ჰყავდა, საბოლოოდ მიატოვა სკოლა. ამ მაღაზიაში ყოფნის დროს მან გიტარის ხის მასალის დამუშავება აითვისა. ერთხელ იგი შემთხვევით წააწყდა უძველეს, მე–17 საუკუნის სიმებიან ინსტრუმენტს – ლუთნას (ინგლ. lute), რომლის გრიფს დანაყოფები ამოტვიფრული, ჩაღრმავებული ჰქონდა, რაც უფრო პრაქტიკულს ხდიდა გრიფის დანაყოფების ხედვას და დაკვრას. ამ იდეით შთაგონებულმა, ეს დეტალი თავის შემდგომ გიტარებს დაუმატა, რაც, თავის მხრივ, კიდევ ერთი მისეული მიგნებაა როკ-მუსიკაში.

ამ პერიოდში ინგვიმ დაიწყო თავისი ორიგინალური დაკვრის სტილის გამოყენება სხვადასხვა დამწყებ როკ ჯგუფებში, პუბლიკას უჩვენებდა თავისი ფეთქებადი ხასიათის ხანგრძლივ ინსტრუმენტულ აღმოჩენებს, რაც ABBA-ს მიჩვეული შვედი მსმენელისათვის საკმაოდ „უცნაური ხილი“ იყო. დაახლოებით 18 წლის ასაკში მან და მისმა 3 მეგობარმა შექმნეს ჯგუფი Rising Force, ჩაწერეს სამ სიმღერიანი დემო CD და გაუგზავნეს სხვადასხვა კომპანიებს მთელ მსოფლიოში, მათ შორის, შვედურ SBC–ს, მაგრამ ამ უკანასკნელმა არავითარი ინტერესი არ გამოამჟღავნა ახალბედა ჯგუფის და მალმსტინის მიმართ. სულ მალე ინგვის ბედმა გაუღიმა: ერთ–ერთი ამ დემოთაგანი ხელში ჩაუვარდა Shrapnel Records– ის პრეზიდენტს, ამერიკელ პროდიუსერს, მუსიკალურ გამომცემელსა და ემპრესარიოს მაიკ ვარნის, რომელმაც აღმოაჩინა და გზა გაუკვალა არაერთ ისეთ ღირსშესანიშნავ ვარსკვლავს თუ ჯგუფს, როგორებიც არიან ერიკ ჯონსონი, ტონი მაკალპინი, Liquid Tension Experiment, მაიკ პორტნოი, პოლ გილბერტი, W.A.S.P. და ა.შ.

მაიკ ვარნის პროფესიონალურმა ალღომ უმალვე შეამჩნია ინგვი მალმსტინის თვითმყოფადი საშემსრულებლო ტალანტი და დაკვრის ორიგინალური ტექნიკა და ინგვი აშშ–ში მიიწვია როკ ჯგუფ სტილერში ასაყვანად. ინგვიმ ეს წინადადება უმალვე აიტაცა და – როგორც ერთ–ერთ ინტერვიუში იხსენებს: „მხოლოდ გიტარისა და ორიოდ გამოსაცვლელი ჯინსის შარვლის ამარა, როგორც ვიკინგი!..“ ხმები მალმსტინის უჩვეულო დაკვრის ტექნიკისა და უდიდესი პროფესიონალიზმის შესახებ ელვის სისწრაფით  გავრცელდა. მალე ჯგუფმა სან ფრანცისკოს გარეუბანში, Prairie Sun Studios–ში ჩაწერა პირველი ალბომი. სადებიუტო დისკის შესავალ კომპოზიციაში Hot On Your Heels  ინგვი მალმსტინის სოლო პარტია მისი ახალბედა, მაგრამ უკვე გამოკვეთილი, ნოვატორული „შრედინგის“ სტილის მაუწყებელი იყო და ჯგუფის სტილის ძირითადი ხასიათისაგან განსხვავებულ შთაბეჭდილებას ტოვებდა. ალბომის პოპულარობა ძალას იკრებდა, მალმსტინის დიდება კი მით უფრო მეტ ჰორიზონტებს იპყრობდა. მას ერთობლივი მუშაობის წინდადებებით მიმართეს ისეთმა როკ-ჯგუფებმა, როგორიც არიან კისი, U.F.O. და ოზი ოსბორნი, მაგრამ ინგვი მალმსტინი სხვა ჯგუფში – ალკატრაზში გადავიდა, რომელიც როკ მუსიკის უკვე საქვეყნოდ ცნობილი ვარსკვლავის, გრეჰემ ბონეტის (ყოფ. რეინბოუ, MSG) მიერ იყო ჩამოყალიბებული. 
thumb|left|ინგვი მალმსტინი ალკატრაზში ყოფნის დროს

ალკატრაზთან ერთად მალმსტინმა ჩაწერა ალბომი *No parole from Rock´N Roll*, სადაც კომპოზიციების უმრავლესობა მალმსტინის მიერ იყო დაწერილი. მაგრამ ინგვი თავს მაინც შეზღუდულად გრძნობდა, რადგან ის მიხვდა, რომ მისი მუსიკალური მოთხოვნები და დონე ჯგუფის მიზნებსა და შესაძლებლობებს სცილდებოდა, რის გამოც ერთადერთი გზა სრული შემოქმედებითი თავისუფლებისკენ სოლო კარიერის დასაწყისი იყო. ინგვიმ ამ მოსაზრებებით და პოზიციებით დატოვა ალკატრაზი და იგი შეცვალა სტივ ვაიმ, მაგრამ ალკატრაზი სულ მალე „დაიძირა“, რადგან, როგორც ვაიმ მოგვიანებით აღიარა, ვერ შეძლო მალმსტინისათვის კონკურენციის გაწევა, ხალხი კი მის სანახავად მოდიოდა.

ამ ალბომის მუსიკა მიედინება არაერთი ემოციისა და ატმოსფეროს გავლით. დამწყები კომპოზიცია Black Star, თითქოსდა, გვეპატიჟება საიდუმლო ტრანსის სამყაროში, რომელიც მოულოდნელად იცვლება Far Beyond the Sun–ის სწრაფი, ახალი ხასიათის, გიტარისა და კლავიშებიანი ინსტრუმენტის მონაცვლე შესანიშნავი პარტიებით. აღსანიშნავია, რომ ეს ორი კომპოზიცია მალმსტინის სათაყვანებელი, ფავორიტი კომპოზიციებია, რომლებსაც, მისი თქმით, შესაძლოა დაუკრავს ყველა კონცერტზე, სანამ არ მოკვდება.

ამ არაჩვეულებრივმა ალბომმა, თავისი დასრულებული ხასიათის კომპოზიციებით, დამახსოვრებადი თემებით და სტილობრივი ნოვატორობით უმალვე მოიპოვა ღირსეული აღიარება: ბილბორდ 200–ში მესამოცე ადგილზე გავიდა სულ მალე ალბომი *Rising Force* აღიარებული იქნა წლის საუკეთესო ალბომად, მალმსტინი ერთ-ერთ საუკეთესო როკ გიტარისტის რანგში გავიდა და მას სამუდამო დიდება და სახელი მოუხვეჭა. ეს ალბომი დღემდე ითვლება ნეო–კლასიკური როკის ბიბლიად. მასში ნათლად ჩანს მალსტინის უფრო მეტად დაბრძენება ორივე კუთხით – როგორც გიტარისტის და როგორც ლირიკოსის. ეს პროგრესი განსაკუთრებით შეინიშნება კომპოზიციებში Queen In Love, Fury, You Don't Remember, I'll Never Forget – ერთადერთი კომპოზიცია, რომელიც მალმსტინმა გიტარის ნაცვლად კლავიშებიან საკრავებზე დაწერა, ამ ალბომში ვოკალის პარტიები შეასრულა ახალმა მომღერალმა, მარკ ბოლსმა, რომელმაც სახელი გაითქვა სწორედ მალმსტინის ამ ალბომში მონაწილეობის შემდეგ და შემდგომში ისეთ ჯგუფში მოხვდა, როგორიცაა როიალ ჰანტი. ამ ალბომმა მოახერხა რკინის ფარდის მიღმა მყოფ ქვეყნებში შეღწევაც: მისი ოფიციალური ტირაჟირება მოახდინა საბჭოურმა ფირმა მელოდიამ, რაც იმ დროისათვის საკმაოდ უპრეცედენტო შემთხვევა იყო.

ინგვი მალმსტინის არაჩვეულებრივ დებიუტსა და შემდგომ კარიერას თითქმის წერტილი დაუსვა ტრაგიკულმა მოვლენებმა მის პირად ცხოვრებაში. 1987 წლის 22 ივნისს გადამეტებული სიჩქარის გამო იგი თავისი იაგუარით – Jaguar XKE ხეს შეეჯახა და თავით საჭე გადატეხა, რის გამოც ერთი კვირის განმავლობაში კომაში იყო. მაგრამ მალმსტინმა მისთვის ჩვეული სულიერი სიმტკიცითა და მიზანდასახულობით შეძლო  ამ ბედშავი დღეების გადატანა საყვარელი საქმის – მუსიკის, მოპოვებული წარმატებების გასაგრძელებლად. ბლეკმორის რეინბოუს ყოფილმა მომღერალმა. კომპოზიცია Heaven Tonight ჰიტი გახდა.

საინტერესო და საგულისხმოა თვით მალმსტინის დამოკიდებულება ამ ალბომისადმი. ფინელ ჟურნალისტებთან – მარკო სერჟსა და ლუქსი ლათინენთან საუბარში მან თქვა: 

ალბომის შექმნის შემდეგ მალმსტინმა დააკომპლექტა ჯგუფი სახელწოდებით Rising Force და რუსეთში გაემგზავრა, კერძოდ მოსკოვსა და სანქტ–პეტერბურგში (მაშინდელ ლენინგრადში). ჯგუფმა ჩაატარა კომერციული თვალსაზრისით უპრეცედენტო წარმოდგენები, რომელიც ჩაწერილი იქნა ვიდეოზე და გამოვიდა სახელწოდებით *Live in Leningrad/Trial By Fire*, რომელსაც არნახული კომერციული წარმატება ხვდა წილად (მხოლოდ რუსეთში მის გაყიდვის ციფრმა 27 მილიონს მიაღწია), საკონცერტო ალბომის სახით კი - როგორც *Trial By Fire*. აშშ–ში დაბრუნებიდან ცოტა ხნის შემდეგ ჯგუფმა დაშლა გადწყვიტა და ინგვი მალმსტინმა საბოლოოდ უარყო სახელი Rising Force თავისი გამოსვლებისათვის.

არსებობს აზრი, რომ მალმსტინმა ჯო ლინ ტერნერი ჯგუფიდან დაითხოვა მისი ეგოცენტრული ამბიციების გამო, რადგან ვერ აიტანა სცენაზე ტერნერის სახით კონკურენტული ფიგურის არსებობა, რის გამოც მათ შორის წარმოიშვა პიროვნული კონფლიქტი და ტერნერი Deep Purple-ში გადავიდა.

### მაიამიში გადასვლა და ახალი ეტაპი 
რუსული ტურნედან შტატებში დაბრუნების შემდეგ, 1989 წელს მალმსტინი მაიამიში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც, მისი თქმით, თავს უკეთესად გრძნობდა. მისი ახალი ნამუშევარი გახდა ალბომი *Eclipse* (1990 წ.), რომელიც მხოლოდ უცნობი, მაგრამ დიდი პროფესიონალური დონის შვედი მუსიკოსების მონაწილეობით იქნა ჩაწერილი. ამ ალბომს დიდი მოწონებით შეხვდა ევროპელი და იაპონელი მსმენელი, სადაც გაყიდვების სტატისიტიკით მას ოქროსა და პლატინის სტატუსი მიენიჭა, მაგრამ თვით აშშ–ში ცუდი პრომოუშენის გამო ამერიკამ  შედარებით გულგრილად მიიღო იგი.
thumb|left|იჩი ბანის აღიარება

მალე მალმსტინმა ახალ ხმის ჩამწერ სტუდიაში ჩაწერა ალბომი *Fire & Ice* (1992 წ.). ალბომმა უდიდესი წარმატება მოიპოვა იაპონიაში, სადაც ჩარტებში სახელწოდებით  პირველი ადგილი დაიკავა, ხოლო მისი გამოსვლის პირველსავე დღეს 100 000 დისკი გაიყიდა, ევროპასა და აზიაში კი ოქროსა და პლატინის დისკის ნომინაციაში გავიდა გაყიდვების მიხედვით. ამ ალბომის კომპოზიციები არაკომერციულ ხასიათს ატარებენ, მასში წინა პლანზე წამოწეულია ბაროკოს ელემენტები და მალმსტინმა პირველად თავის მუსიკალურ კარიერაში განახორციელა თავისი დიდი ხნის ჩანაფიქრი: მთელ სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად ჩაწერა იოჰან სებასტიან ბახის Badinerie–ის  (საორკესტრო სუიტა No. 2–დან) საკუთარი არანჟირება, ამავე ხასიათის No Mercy, და Cry No More. ისეთმა მძიმე მეტალ მონსტრებმა, როგორიც არიან Dokken, Queensryche და Metallica, ამ პერიოდში მიატოვეს მეტალი უფრო მეტი პოპულარობის მქონე ამ ახალი სტილის მუსიკოსთა სასარგერბლოდ.

გარდა ამისა, ამერიკაში, ზოგიერთი მუსიკალური კრიტიკოსის შეფასებით, ალბომის აღიარებაზე უარყოფითად იმოქმედა ახალი ვოკალისტის, გორან ედმანის სუსტმა ხმამაც, რომელსაც უჭირდა მაღალი ნოტების აღება და ამით გააუფერულა მალმსტინის კომპოზიციები, მიუხედავად მათი საერთო მაღალი დონისა.

### ბედის ახალი ირონია 
thumb|left|ინგვი მალმსტინი

1993 წელი ინგვი მალმსტინის ცხოვრებაში ახალი, მთელი რიგი ტრაგედიების მომტანი აღმოჩნდა. იანვარში გულის შეტევით გარდაიცვალა მისი მენეჯერი 4 წლის განმავლობაში ნაიჯელ თომასი. მოტეხილი ხელის სრულიად გამოჯანსაღების შემდეგ მან ახალი კონტრაქტი დადო იაპონურ ხმის ჩამწერ სტუდიასთან სახელწოდებით Pony Canyon Records, დეკემბერში კი ლენდინზე დაქორწინდა.

1994 წლის ოქტომბრისათვის მოტეხილი ხელის სრულიად გამოჯანსაღების შემდეგ ინგვი მალმსტინი დაუბრუნდა სტუდიურ მუშაობას და ჩაწერა ახალი ალბომი – *The Seventh Sign* (1994 წ.).

ამ ალბომში მალმსტინმა კიდევ ერთხელ წარმოაჩინა ჭეშმარიტი მძიმე მეტალის ძალა, მაქსიმალური დინამიურობა. მიუხედავად იმისა, რომ ამერიკელმა მსმენელმა ზურგი შეაქცია მას, ინგვი მალმსტინი კარგად მოემზადა თავის მუსიკალურ კარიერაში ახალი ნახტომისათვის: მუსიკალურ სცენაზე ფეხმოკიდებული ახალი, გრანჟის  უღიმღამო სტილით, პსევდო პანკით უკმაყოფილო მალმსტინმა ამ ალბომში ჩაწერილი თავისი ძლიერი როკ ბალადებით, სწრაფი შრედინგის ბაროკოთი გაჯერებული სოლოებით კიდევ ერთხელ დაუმტკიცა მსმენელს ჭეშმარიტი თანამედროვე მუსიკის სიდიადე. ალბომის წარმატება განაპირობა ორმა მნიშვნელოვანმა ცვლილებამაც: ყოფილი მომღერლის, გორან ედმანისაგან განსხვავებით, ახალი ფრონტმენი მაიკლ ვესერას ხმის დინამიკა უფრო ძლიერ ხასიათს ანიჭებდა მალმსტინის ახალ ნამუშევარს, რაც ნათლად ჩანს კომპოზიციებში Never Die, Forever One და Crash and Burn, ეს ალბომი იყო მალმსტინის ერთგვარი პასუხი იმ გამოწვევაზე, რომელიც ამერიკული მუსიკალური ცხოვრების სინამდვილემ და მსმენელმა წაუყენა მას. შედეგად მან შექმნა ორიგინალური ალბომი, რომლის კომპოზიციები Vengeance, Time Will Tell, Overture 1622, Fire in the Sky კიდევ ერთხელ ამტკიცებენ მალმსტინის გენიალურ კომპოზიტორულ ნიჭს. ეს კომპოზიციები გამოირჩევიან უფრო მეტი სიმძიმითა და გემოვნებით სხვა, ადრინდელი კომპოზიციებისაგან.
მინი|მარცხნივ|260 პქ|ინგვი მალმსტინი თავის სტუდია 308–ში

უნდა ითქვას, რომ მალმსტინმა შესანიშნავად გაართვა თავი როკ მუსიკის ამ უდიდესი ლეგენდების მუსიკის საკუთარი ხედვით წარმოჩენას. მის მიერ არანჟირებული ქავერ-ვერსიები ახლებურად წარმოუდგენს მსმენელს ცნობილ კომპოზიციებს ზემოთხსენებული ჯგუფების რეპერტუარიდან. განუმეორებელი ჰენდრიქსის 2 კომპოზიციაში – Manic Depression  და Spanish Castle Magic – მიუხედავა იმისა, რომ საკმაოდ ახლოს დგანან ორიგინალთან, განსაკუთრებით ვოკალის თვალსაზრისით (ჯო ლინ ტერნერი), - უდავოდ იგრძნობა მალმსტინის საკუთარი ინტერპრეტაცია. Deep Purple-ის მუსიკალური მემკვიდრეობიდან მალმსტინმა აიღო კომპოზიციები Pictures of Home, Child in Time, Demon's Eye და Mistreated. მათში შესრულებული გიტარის სოლოებით ინგვი მალმსტინი უფრო შორს მიდის ორიგინალიდან და საკუთარი ხელწერის დემოსტრირებას შესანიშნავად ართმევს თავს.

ალბომის *Facing the Animal* ჩაწერისთვის მალმსტინმა მოიწვია როკ მუსიკის ერთ–ერთი უდიდესი ვარსკვლავი და ცოცხალი ისტორია, დრამერი კოზი პაველი†, შვედი მომღერალი მატს ლევენი, კლავიშებზე ასევე შვედი მატს ოლაუსონი, ბას გიტარაზე კი ბარი დანევეი. ამ ალბომში ინგვი მალმსტინმა თავის დაკვრის სტილსა და კომპოზიციების სტრუქტურულ ასპექტში გარკვეული სიახლეები შეიტანა: მელოდიები უფრო დაიხვეწა, რაც კარგად ჩანს კომპოზიციებში Like an Angel, Sacrifice და Alone in Paradise,

### საკუთარი თავის გამოწვევა — Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in E flat minor Opus1 (1998)
thumb|left|ინგვი მალმსტინი კლასიკური მუსიკის ორკესტრთან

მძიმე მეტალის ჟანრში ჩაწერილი არაერთი ალბომის შემდეგ გიტარის ვირტუოზად აღიარებულმა ინგვი მალმსტინმა ახალი გამოწვევა გაუკეთა თავის თავს: დიდი ხნის წინათ ჩაფიქრებული იდეის – სრულიად კლასიკური ალბომის ჩაწერა ყოველგვარი ვოკალის, ბას გიტარისა და დასარტყმელი საკრავების გარეშე. ეს იყო მისი, როგორც არა მარტო ვირტუოზ გიტარისტის, არამედ როგორც კომპოზიტორის დიდი გამოცდა.

ამ დრომდე როკ მუსიკის სამყაროში არსებობდა არაერთი პრეცედენტი მსგავსი საკონცერტო შესრულებისა. ამ ხერხს მიმართეს მსოფლიოში აღიარებულმა ისეთმა როკ ჯგუფებმა, როგორიც არიან Deep Purple, რეიჯი, კისი, მოგვიანებით კი მეტალიკა, Dream Theater, მაგრამ ინგვი მალმსტინის ჩანაფიქრი სრულიად განსხვავებული გასაღების მორგებით იხსნებოდა: ეს უნდა ყოფილიყო ელექტრო გიტარისტის სიმფონიურ ორკესტრთან შერწყმა, გაერთიანება როკ მუსიკის ყოველგვარი ბაზის - დრამების, ვოკალის, როკისათვის დამახასიათებელი აკორდული განვითარების გარეშე.

1997 წლის ივნისში, მალმსტინი ჩეხეთის რესპუბლიკის დედაქალაქ პრაღაში გადაფრინდა თავისი დიდი ხნის ოცნების ასასრულებლად – ჩეხეთის ფილარმონიის ორკესტრთან ერთად გრანდიოზული პროექტის – ახალი ალბომის *Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in E flat minor Opus1* ჩასაწერად, რაც დასაწყისში გარკვეულ სირთულეებსაც კი წააწყდა, მაგრამ 3 დღიანი ინტენსიური მუშაობის შემდეგ მიზანი მიღწეული იქნა ატლანტას სიმფონიური ორკესტრის დირიჟორ ჯოელ ლევაის მონაწილეობით.

ადრე ჩაწერილი ალბომებისაგან განსხვავებით, ამ ალბომის კომპოზიციებში მელოდიები უფრო ბრწყინვალე ხასიათისა და დასრულებული ფორმისა არიან. ამის უდავო მაგალითია იოჰან სებასტიან ბახისადმი მიძღვნილი კომპოზიცია Fugue, რომელშიც ელექტრო გიტარა და სიმფონიური ორკესტრი ხან ერწყმებიან, ხან კი ერთმანეთს ენაცვლებიან მელოდიის დაკვრაში.

აი, რას წერს როჩესტერის უნივერსიტეტის მუსიკალური დეპარტამენტის თავმჯდომარე და მუსიკალური თეორიის მასწავლებელი, დოქტორი ჯონ კოვაჩი ინგვი მალმსტინთან მისი ინტერვიუს შესავალში, რომელიც ძირითადად მალმსტინის ამ ალბომის თემატიკას ეხება, მაგრამ მასში წარმოდგენილია მალმსტინის, როგორც გიტარისტ–ვირტუოზისა და შემოქმედის პროფესიონალური ანალიზიც:

### 2000–იანი წლები 
#### War to And All Wars (2000 წ.) 
პრაღის სიმფონიურ ორკესტრთან ერთად ჩაწერილი თავისი კლასიკური ალბომის და 1998 - 2000 წლებში გამოშვებული რამდენიმე საკონცერტო ალბომის (აუდიო/ვიდეო ვერსია) შემდეგ ინგვი მალმსტინმა ჩაწერა ახალი ალბომი სახელწოდებით *War to And All Wars*. ამ ალბომის სახელწოდების იდეა მის მიერ აღებული იქნა პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ გავრცელებული საყოველთაოდ ცნობილი მოწოდებისაგან. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომს გააჩნია საკმაოდ დიდი და თვალშისაცემი მინუსი – მიქშირების ცუდი ხარისხი (რიტმ სექციის (ბასის, დასარტყმელი საკრავები) და რიტმ გიტარის თხელი, სუსტი ჟღერადობა, მთავარი ვოკალის (მარკ ბოულსი) ხმის ალბომის ზოგიერთ მომენტებში თითქმის გაურჩევლობა), მუსიკალური თვალსაზრისით იგი კიდევ ერთი წინგადადგმული ნაბიჯია მალმსტინის შემოქმედებაში.

ამ ტექნიკურმა წუნმა მაინც ვერ დაჩრდილა ალბომის ძირითადი მასალა – შესანიშნავი სიმღერები, სოლოები, ინსტრუმენტული კომპოზიციები (განსაკუთრებით Arpeggiosa, Preludium). ამ ალბომის გამორჩეულ კომპოზიციად შეიძლება ჩაითვალოს კომპოზიცია Miracle of Life, რომელიც გიტარის გენიოსმა მალმსტინმა თავის ერთდაერთ ვაჟიშვილს - ანტონიოს მიუძღვნა, რომლის ლირიკული და მელოდიური მხარე, აკუსტიკური გიტარის სოლო ქმნიან ერთ დიდებულ მიმზიდველ მთლიანობას.

2002 წელს გამოვიდა მალმსტინის ახალი ალბომი, სახელწოდებით *Attak!!*. ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობა მიიღო ვოკალისტმა დაუგი უაითმა (ექს–რეინბოუ), რომლის ხმის ტემბრის თავისებურება ხშირად ასოცირდება 70–იანი წლების მძიმე როკის ვოკალთან.. ზოგიერთი შეფასებით, ალბომი უფრო ეგოცენტრულია, მალმსტინის შოუა, საერთო ჯამში კი მოსაწყენია და უგემურია მაკდონალდსის “თევზის ფილეს” (ინგლ. ფაილიt-o-Fish) მსგავსად, რომელიც ტექნიკური თვალსაზრისით საკვებია, მაგრამ იმდენი რამის ერთმანეთში არევის შედეგად მიღებული პროდუქტია, რომ საბოლოო ჯამში თევზის გემო აღარსად ჩანს. მიუხედავად ამ ტიპის შეფასებების არსებობისა, ალბომში არის კომპოზიციები, რომლებიც მუსიკალური და საშემსრულებლო დონით კიდევ ერთხელ ამტკიცებენ მალმსტინის ერთგულებას საკუთარი ხელწერისა, კლასიკური ელემენტებისადმი: ინსტრუმენტური Air (ბახის თემაზე აგებული), Baroque & Roll და Majestic Blue, აგრეთვე, მელოდიურობით გამორჩეული კომპოზიციები Stronghold და Touch the Sky, რომლებშიც აშკარად იკვეთება დერეკ შერინიანის უაღრესად დახვეწილი მუსიკალური გემოვნება და საშემსრულებლო ტექნიკა. ამ ბუნდოვანი და მძიმე, პასიური  2 წლიანი პერიოდის შესახებ (2002 – 2004 წლები) მისი ბიოგრაფები დუმილს არჩევენ, მაგრამ მთავარი მაინც ის არის, რომ ინგვი მალმსტინმა არაერთხელ – შემდგომ წლებშიც ყველას დაუმტკიცა, რომ ის არა მარტო ძლიერი გიტარისტია, არამედ როგორც პიროვნება თავისი სულიერი პოტენციალით და შემართებით.

### G3 2003: გიტარის 3 გიგანტი სცენაზე 
left|thumb|ჯო სატრიანი, სტივ ვაი და ინგვი მალმსტინი, G3 2003

2003 წლის 20 ოქტომბერს ამერიკის შტატ კოლორადოს ქალაქ დენვერში გაიმართა მუსიკალური პროქტის, სახელწოდებით G3, გრანდიოზული შოუ–კონცერტი, გიტარის სამი გიგანტის – ჯო სატრიანის, სტივ ვაისა და ინგვი მალმსტინის მონაწილეობით. აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ამ პროექტის იდეა ეკუთვნის ჯო სატრიანს, მაგრამ მას ამ იდეის ბოლომდე ხორცშესხმაში სტიმული მისცა სტივ ვაიმ, რომელიც მისი ყოფილ მოსწავლედ და მეგობრად ითვლება. სტივ ვაი მას მხარში ამოუდგა მისთვის მეტად რთულ ფსიქოლოგიურ მომენტში, როდესაც სატრიანი სულიერ დეპრესიაში იყო. ასე, რომ ამ პროექტის იდეის უკან დიდი კეთილშობილური მიზანიც არსებობს: გიტარისტების სოლიდარობა.

ეს კონცერტი გამოვიდა DVD–ს სახით. იგი არ განისაზღვრება, როგორც ერთგვარი დუელი გიტარის მსოფლიო ვარსკვლავებისა, არამედ ჯო სატრიანის საწყისი ჩანაფიქრით, მათი ერთ სცენაზე მეგობრული გაერთიანება და მსმენელისათვის დაუვიწყარი მუსიკალური ზეიმის, საკუთარი სტილის უნიკალურობის ჩვენებაა. ეს დაამტკიცა დენვერის კონცერტმაც, სადაც სამმა განსხვავებულმა საშემსრულებლო ხელწერისა და მსოფლიო ავტორიტეტის მქონე გიტარისტმა კიდევ ერთხელ ასიამოვნა მაყურებელს თავისი უზადო და ბრწყინვალე ტექნიკით. მაყურებელმა იხილა ნატურალური, თავმდაბალი და არაერთი სტილის დომინანტი ჯო სატრიანი, არისტოკრატული ხიბლის მქონე ვირტუოზი სტივ ვაი და ამბოხური, უკომპლექსო, ექსცენტრიკული, თითქმის ბავშვური აღტკინების მქონე მალმსტინის ხელოვნების ფოიერვერკი. მაყურებელზე განსაკუთრებით დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ნილ იანგის კომპოზიცია Rockin' in the Free World–ის საერთო თანამშრომლობის ფორმით დაუვიწყარმა შესრულებამ. მასში ცხადად იკვეთება ამ სამი გიტარისტის თვითმყოფადობა. ამ შოუში  მალმსტინმა აჩვენა ყველაფერი ერთად: უზადო დაკვრა და უზადო შოუ, რომელშიც არც ერთი ნოტი არ იკარგება. ეს ინციდენტი ფირზე ჩაიწერა მალმსტინის ჯგუფის ერთ–ერთმა წევრმა და თითქმის 16 წლის შემდეგ ეს აუდიო ჩანაწერი ინტერნეტში ატვირთა.

ამ თვრამეტ კომპოზიციანი ალბომის საუკეთესო კომპოზიციად ითვლება Winds Of War (Invasion), სადაც კლავიშებიანი საკრავებისა და ვოკალის პარტიები ქმნიან ბრწყინვალე კლასიკურ ატმოსფეროს, რომელსაც კიდევ უფრო ზრდის კომპოზიცია Guardian Angel. უნდა აღინიშნოს, რომ ალბომში არის კომპოზიცია – Revelation (Drinking With The Devil), რომელიც მალმსტინის პერსონალურ სულიერ ასპექტს უკავშირდება და მის არც თუ ისე შორეულ წარსულში ალკოჰოლისამდი მიდრეკილებას და მის დემონებთან ბრძოლის ისტორიას მოგვითხრობს:

ალომის ერთ-ერთი თვალსაჩინო კომპოზიციაა Magic & Mayhem, რომელიც კიდევ ერთხელ ცხადყოფს, რომ ინგვი მალმსტინი ელექტრო გიტარის ინსტრუმენტური კომპოზიციების უდავო, ჭეშმარიტი მეფეა.

#### Perpetual Flame (2008 წ.) 
right|thumb|ტიმ რიპერ ოუენსი და ინგვი მალმსტინი ბარსელონის კონცერტზე

*Perpetual Flame* ინგვი მალმსტინის ერთ–ერთი საუკეთესო ბოლო ნამუშევარია. ამ ალბომში მკვეთრად იგრძნობა მალმსტინის, როგორც გიტარისტ–ვირტუოზისა და კომპოზიტორის, თავისი შემოქმედებისადმი ერთგვარი ახლებური მიდგომა, ახალი ფორმულის აღმოჩენა კომპოზიციების სტრუქტურაში, მის შესრულებასა და მუსიკოსების შემადგენლობაში. მისი დაკვრის ტექნიკა, სოლო პარტიები და იმპროვიზაცია უფრო გაბალანსებული, კონტროლს დაქვემდებარებული და კომპაქტურია,  ყოველი კომპოზიციის მელოდიური მხარე უფრო მეტი გულდასმითაა აგებული და დოზირებული. რომელმაც მანამდე უდიდეს როკ–ვარსკვლავებთან  და ჯგუფებთან ჰქონდა ნამუშევარი, როგორებიც არიან ელის კუპერი, კისი, Dream Theater, ასევე ცნობილია თავისი სოლო პროექტით, სახელწოდებით Planet X.

დრამების პარტიები ჩაწერა პატრიკ იუჰანსონმა, რომელმაც აქამდე მალმსტინის არაერთ პროექტში მიიღო მონაწილეობა. ამ ალბომში მალმსტინი მთავარი ვოკალის როლშიც გვევლინება კომპოზიციაში Magic City, რაც ალბომის კიდევ ერთი სასიამოვნო სიურპრიზია.

ფერარის მარკის მანქანებით მალმსტინის გატაცება საყოველთაოდ ცნობილი ფაქტია. ამის დასტურია ამ ალბომის ერთ-ერთი კომპოზიცია - Red Devil, რომელიც ფერარის სიყვარულითა და პატივისცემით შექმნა მალმსტინმა.

### ბოლო წლები (2008 – 2010 წ.) 
#### *Angels of Love,* საკონცერტო ალბომები და კრებულები 
thumb|right|ინგვი ოჯახით RockWalk–ის ცერემონიაზე

ინგვი მალმსტინის ბოლოდროინდელი მუსიკალური მოღვაწეობა 2008 წლიდან დღემდე მოიცავს ორ ალბომს – *Angels of Love*, რომელიც ძირითადად აკუსტიკური ინტრუმენტური ალბომია (2009 წ.) და მასში თითქმის ყველა ინსტრუმენტის (აკუსტიკური, კლასიკური  და ელექტროგიტარები, კლავიშებიანი საკრავები, ჩელო) პარტიები თვითონ მალმსტინმა ჩაწერა. მეორე ალბომია *High Impact*, რომელშიც 1993 წლიდან 2009 წლამდე მალმსტინის საუკეთესო ინსტრუმენტური კომპოზიციებია ჩაწერილი. ამ ალბომის ერთ–ერთი კომპოზიციაა Beat It, რომელიც პოპ მუსიკის მეფედ აღიარებული მაიკლ ჯეკსონის კომპზიციის მალმსტინისეული ინტერპრეტაციაა.

2009 წელსვე ინგვი მალმსტინმა DVD–ს ფორმატში გამოუშვა ორი ალბომი – *Live Animal* და *Live in Korea*. სულ ახლახან კი, 2010 წლის 29 ივნისს, გამოვიდა მისი ამავე ფორმატის ალბომი *Raw Live!*.

ინგვი მალმსტინის მთელი შემოქმედება და მუსიკალური კარიერა, მისი უზადო, განუმეორებელი საშემსრულებლო სტილი და დაკვრის ორიგინალური ტექნიკა სათანადოდ შეაფასა მუსიკასთან კავშირში მყოფმა არაერთმა სოლიდურმა ინსტიტუტმა:

2007 წელს, მალმსტინის პატივსაცემად, კომპანიამ Harmonix Music Systems გამოუშვა ვიდეო თამაში Guitar Hero II სათამაშო კონსოლისთვის Xbox 360, რომელშიც შეტანილია ორმოცი კომპოზიცია და ათასი ნოტის მანევრირება  მალმსტინის დაკვრის სტილის იმიტირებით. და მსოფლიოში ცნობილი იმ გიტარისტების და მუსიკალური ნოვატორების გვერდით მოთავსებით, როგორებიც არიან ერიკ კლეპტონი, კარლოს სანტანა, ჯონი კეში, ელვის პრესლი, ჯერი ლი ლუისი, ჯეიმზ ბრაუნი, ჯონ ლი ჰუკერი, ჯგუფი Earth Wind & Fire, რომლებმაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიეს და თავისი წვლილი შეიტანეს როკ-ენ-როლის, ბლუზისა და რიტმ ენდ ბლუზის ევოლუციაში.

2009 წელს პრესტიჟულმა ჟურნალმა ტაიმმა ინგვი მალმსტინი ყველა დროის 10 საუკეთესო გიტარისტთა საპატიო სიაში შეიყვანა. და შეიძინა წითელი ფერის 1962 250 GTO. სწორედ ამიტომ ამშვენებს ფერარის მარკის სიმბოლო მალმსტინის არაერთ გიტარას.

მისი საყვარელი ჰობია ჩოგბურთი, აგრეთვე შრედის სხვა ტექნიკურ ელემენტებს: პულ-ოფი, ჰამერ-ონი, ალტერნატიული პიკინგი და ჰიბრიდული პიკინგი.

გარდა ამ ჩამოთვლილი, მალმსტინისეული სტილობრივი თვითმყოფადობის, დაკვრის ტექნიკური–საშემსრულებლო მხარეებისა, მისი შესრულების მთავარ ღერძად, მიუხედავად უდიდესი სისწრაფისა, მაინც რჩება მელოდიურობა: მინორული ჰარმონიული არპეჯოები ინგვი მალმსტინის სამარკო ნიშანია. ეს მისი სტილის კიდევ ერთი დამახასიათებელი ნიშანი და განმასხვავებელი ფაქტორია, რასაც ბევრი შრედინგის სტილის გიტარისტი ნაკლებად ახერხებს, რადგან ბევრი მათგანის შრედინგი კონცენტრირებულია შრედინგის ძირითად ასპექტზე – სისწრაფეზე, სოლო პარტიების მელოდიური ხაზი, ღერძი კი ნაკლებად განირჩევა.

Modern Guitar-ის ჟურნალისტის, მეთიუ მილსისათვის მიცემულ ინტერვიუში მან თქვა:

სისწრაფისა და მელოდიურობის გარდა, მალმსტინის დაკვრის, საშემსრულებლო ტექნიკის ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი დამახასიათებელი ნიშანია დაკვრის სისუფთავე: ყოველი ნოტის სუფთა, გარკვევით გაჟღერება, რაც მან გიტარაზე დაკვრის სწავლის პირველივე დღეებიდანვე კატეგორიულად დაუსახა თავის თავს მიზნად. სხვა გიტარისტები შეიძლება წამში მეტ ნოტს უკრავდნენ, მაგრამ ჩემი ყოველი ნოტი სუფთად ჟღერს, ამბობს იგი ერთ–ერთ ინტერვიუში.

როგორც შესავალში ავღნიშნეთ, მალმსტინს ხშირად აკრიტიკებენ საკუთარი თავის გამეორების, სტილის პროგრესის უქონლობასა და ნაკლებ ევოლუციაში. მაგრამ მას გააჩნია ნათლად და მყარად ჩამოყალიბებული საკუთარი მოსაზრება ამ პოზიციასთან დაკავშირებით, რომელიც მან Guitarworld-ის ჟურნალისტ ჯო ლალაიანასთვის 2008 წელს მიცემულ ინტერვიუში განაცხადა:

## ინსტრუმენტი და მუსიკალური დანადგარები 
### გიტარები 
ინგვი მალმსტინის ძირითად ინსტრუმენტად ითვლება ფენდერის მარკის ელექტრო გიტარა, კერძოდ, ფენდერ სტრატოკასტერი, რომლის კოლექცია ორას გიტარას ითვლის მალმსტინის არსენალში, დაწყებული 1950 წლების მოდელებიდან და დამთავრებული დღევანდელ მისი სახელობის ე.წ. Custom shop-ის ინსტრუმენტებით. მისი ფავორიტი მოდელებია ფენდერის მიერ 1968 და 1972 წლებში წარმოებული გიტარები, მათ შორის განსაკუთრებით დაძველებული თეთრი ფერისა. ეს მალმსტინისეული ნოვატორული მიგნება ცნობილია ინგლისური ტერმინით Scalloped frettboard და ამ მეთოდით დამუშავებული გიტარის გრიფები ფართოდ გამოიყენება შრედის სტილის უმრავლესი გიტარისტების მიერ.

გარდა ამისა, მალმსტინმა ფენდერის გიტარებზე კიდევ ერთი სიახლე დანერგა: *DiMarzio*–ს მარკის (გიტარის კორპუსზე მყოფი) გამაძლიერებლები მისი მითითებით, HS-3–ის ვერსიით შეიცვალა.

### გამაძლიერებლები 
გიტარის სასცენო გამაძლიერებლად მალმსტინის მარკაა საქვეყნოდ აღიარებული მარშალი. გამაძლიერებლების კატეგორიაში მისი ფავორიტი მოდელია: 50 ვატიანი *Marshall MK.II JCM900* და *JCM2000* (1987 წლის წარმოებისა), რომელსაც იგი წლების განმავლობაში ერთგულად იყენებს მისი სუფთა და აგრესიული ჟღერადობის გამო. დინამიკების შემთხვევაშიც მალმსტინის არჩევანი ჩერდება ასევე მარშალის მარკაზე, კერძოდ, *G12H30* ვერსიის *Marshall 1982 4x12 Basket Weave* (4X75 ვატიანი G30 Celestion–ის ტიპის დინამიკებით ყოველ ყუთში, სულ 8 ყუთი) სცენის უკანა ხაზისათვის.

### გიტარის ხმის პროცესორები 
thumb|left|„DOD“–ის ფირმის მალმსტინის სახელობის ხმის პროცესორი
გიტარის ხმის დასამუშავებელ ეფექტებად მისი მოდელებია:* DOD 250 Overdrive/Preamp*, *YJM308 Overdrive/Preamp Pedal* -მალმსტინის სახელობის DOD–ის მარკის ხმის დამუშავების ეფექტი, რომელიც ამ მარკამ ზუსტად იმ ხასიათის ხმით გამოუშვა, რომელიც ამავე მარკის პედალზე დაყენებული ჰქონდა მალმსტინს 1978 წელს შვედეთში.* IBANEZ TS-9 TubeScreamer*, *Jim DUNLOP Crybaby Wah*, *Korg DL-8000R* (გიტარის ექო), *TC Electronics G Force Multi FX*, *Korg DTR-1* (ტიუნერი), *Furman Power Conditioner RP-8D*, *Voodoo Lab Ground Control Pro* (MIDI სისტემის პედლებიანი კონტროლი), *AKG SR4000* (უკაბელო ხმის გადაცემის სისტემა), *Boss CS-3 Compression Sustainer* (კომპრესორ–სუსტაინერი), *Roland DC-10* (გიტარის ანალოგიური პედალი), *Roland PK-5* (MIDI პედალი), *Boss OC-2 Octave*, *Boss NS-2 Noise Suppressor* (ხმაურის ჩამხშობი სუპრესორი), *MXR Dyna Comp*, *Boss CH-1 Super Chorus* (ქორუსის ტიპის ეფექტი), *Boss PS-5 Super Shifter*, *Emu Vintage Keys*, *GCX Audio Switcher*, *Roland JV-1080 Synthesizer Module* (ხმის დამუშავების სინთეზატორის ტიპის მოდული).

ვოკალისთვის ბგერის მოსახსნელად (ცოცხალი კონცერტების დროს) იგი იყენებს *Shure*–ის მარკის *SM57* მოდელის მიკროფონებს. სიმებად იყენებს *Dean Markley*–ის მარკის, მისი მითითებებით დამზადებულ სიმებს, ხოლო მედიატორებად 1.5 მილიმეტრიან Dunlop–ს.

ინგვი მალმსტინის აღიარებით, ყველას როდი შეუძლია მისი ინსტრუმენტური არსენალის გამოყენება, მაგრამ მას უნდა ყოველმხრივ დაეხმაროს მუდმივად მზარდ ნიჭიერ თაყვანისმცემლებს, მომავალ თაობას. ამ მიზნით მან გამოუშვა არაერთი მეთოდისტური ვიდეო, არაერთ ინტერვიუში დეტალურად აღწერა მისი პროფესიონალური ასპექტები, ხერხები, ტექნიკური საშუალებები და მათთან მუშაობის წესები. (იხ. შესაბამისი ინფორმაცია სტატიის ბოლოს).

## რჩევები მომავალი გიტარისტებისათვის 
Guitar Messenger–ისათვის მიცემულ ინტერვიუში ინგვი მალმსტინი ასეთ რჩევა–დარიგებას აძლევს დამწყებ გიტარისტებს:

## ახლანდელი შემადგენლობა 
***ინგვი მალმსტინი**&nbsp;— გიტარა, ვოკალი, ბას გიტარა, კლავიშები, სიტარი, ჩელო.
* ტიმ ოუენსი – მთავარი ვოკალი, გიტარა (2008 – დღემდე) (Beyond Fear (USA), Judas Priest, Iced Earth, Brainicide, Winters Bane, Charred Walls of the Damned, Seattle, Hail!)
* ბიორნ ენგლენი – ბას გიტარა (2008 – დღემდე ) (Quiet Riot, Blaksmith, Takara)
* პატრიკ იუჰანსონი – დასარტყმელი საკრავები (2001 – დღემდე) (Without Grief, Prey (შვედ.), Chainwreck, Kinlin, Takara, Jack Frost (აშშ), Stormwind (შვედ.), Deuxmonkey)
* ნიკ მერინოუ – კლავიშებიანი საკრავები (2010)

## დისკოგრაფია 
;სოლოალბომები - სტუდიური ჩანაწერები

## იხილეთ აგრეთვე 
* Guitar Moves
* შრედინგი
* G3

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* ინგვი მალმსტინი საიტზე RockDetector.com

## სქოლიო 


კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:შვედი მუსიკოსები
კატეგორია:როკ-გიტარისტები
კატეგორია:G3
კატეგორია:დაბადებული 30 ივნისი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები