open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გრეტა სკაკი

**გრეტა სკაკი** (იტ. Greta Scacchi, დ. 18 თებერვალი, 1960, მილანი, იტალია) — იტალიურ- ინგლისური წარმოშობის ბრიტანელი მსახიობი.

## ბიოგრაფია 
გრეტა სკაკის დედა ინგლისელი მოცეკვავეა, მამა იტალიელი მხატვარი. მომავალი მსახიობი  გაიზარდა ორენოვან გარემოში. ექვსი წლის ასაკში იგი ინგლისში გადავიდა საცხოვრებლად. მისი მშობლები განქორწინდნენ, როდესაც გოგონა თხუთმეტი წლის იყო.  დედა მეორედ დაქორწინდა. ოჯახი მილანიდან საცხოვრებლად გადავიდა დასავლეთ ავსტრალიაში, პერთში, სადაც მისი მამინაცვალი  დასავლეთ ავსტრალიის უნივერსიტეტის მოწვეული პროფესორი იყო. გრეტა მუშაობდა იტალიური ენის  თარჯიმანად.
[მარცხნივ|მინი|გრეტა სკაკი [კანის კინოფესტივალი|კანის კინოფესტივალზე]]
ბავშვობაში გრეტა სწავლობდა ბალეტსა და საშემსრულებლო ხელოვნებას, 18 წლის ასაკში დაბრუნდა ლონდონში და 1978 წელს დაიწყო სწავლა ბრისტოლის ცნობილ თეატრალურ სასწავლებელში *«Bristol Old Vic».* სწავლის დასრულების შემდეგ, ასრულებდა პატარა როლებს სხვადასხვა თეატრებში. მონაწილეობდა სარეკლამო რგოლებში. 

გრეტა სკაკის კინო-დებიუტი შედგა 1982 წელს, რეჟისორ დომინიკ გრაფის  ფილმში "მეორე ადამიანი". სკაკი გამოხატული პერფექციონისტია და გერმანულიც კი შეისწავლა როლისათვის. იმავე წელს, პირველი მთავარი როლი შეასრულა ფილმში „მტვერი და სიცხე“, სადაც ასევე  მონაწილეობდა ჯული კრისტი. 1985 წელს გრეტას წარმატება ელოდა ავსტრალიურ რომანტიკულ კომედიაში *The Coca-Cola Kid*, სადაც პარტნიორობას უწევდა ერიკ რობერტსს.

1990 წელს გრეტა გადავიდა ლოს-ანჯელესში ჰოლივუდში წარმატების მიღწევის  მიზნით. მან პირველი როლი ჰოლივუდში მიიღო ალან ჯ. პაკულას ფილმში "უდანაშაულობის პრეზუმფცია". ამას მოჰყვა როლები ვოლფგანგ პეტერსენის  ჰოლივუდურ ფილმში "Smash", რობერტ ოლტმენის ფილმში "The Gambler" და ფილიპ რუსელოს ფილმში "გველის კოცნა". 

1995 წელს  Discovery არხზე ახმოვანებდა  პოპულარულ სამეცნიერო სატელევიზიო სერიალს „მეოცე საუკუნის დაკარგული ცხოველები“ .

გრე­ტა სკა­კი ავ­სტრა­ლი­ის კი­ნო­ინ­სტი­ტუ­ტის და ემის პრე­მი­ე­ბის მფლო­ბე­ლია. 1996 წელს კა­ნის სა­ერ­თა­შო­რი­სო კი­ნო­ფეს­ტი­ვა­ლის ჟი­უ­რის წევ­რიც იყო. ბოლო რამ­დე­ნი­მე წლის გან­მავ­ლო­ბა­ში ის კი­ნოს­თან ერ­თად, პა­რა­ლე­ლუ­რად, აქ­ტი­უ­რად მოღ­ვა­წე­ობს სხვა­დას­ხვა თე­ატ­რა­ლურ სცე­ნა­ზე. შე­მოქ­მე­დე­ბით საქ­მი­ა­ნო­ბა­თან ერ­თად, ის გა­რე­მოს დაც­ვით საქ­მი­ა­ნო­ბა­საც ეწე­ვა.

2013 წლის ოქტომბერში მას მიენიჭა Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana ( იტალიის რესპუბლიკის ღირსების ორდენი) ხელოვნების სფეროში გაწეული ღვაწლისათვის.

## პირადი ცხოვრება 
ფილმის *The Coca-Cola Kid* გადასაღებ მოედანზე სკაკიმ გაიცნო ჯგუფ"Split Enz" სოლისტი ტიმ ფინი, რომელთანაც მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდა 1983-1989 წლებში. 1991 –1993 წლებში სკაკი დაქორწინებული იყო მსახიობ და პროდიუსერ ვინსენტ დ’ონოფრიოზე, წყვილს ჰყავს ქალიშვილი ლეილა. მათ ერთად ითამაშეს შეყვარებულები  ფილმში "მარილი ჩვენს კანზე".

## გარე ბმულები 
*   IMDb (ინგლ.)
* გრეტა სკაკი   TCM ფილმების მონაცემთა ბაზაში (ინგლ.)

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ემის ჯილდო
კატეგორია:ემის ჯილდოს მფლობელები
კატეგორია:კინომსახიობები ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:იტალიელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ინგლისელი ქალი კინომსახიობები
ჯავანშირ გულიევი

**ჯივანშირ რაჰიმ-ოღლუ გულიევი** () — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.

## ბიოგრაფია 
ჯავანშირ გულიევი დაიბადა 1950 წლის 22 ნოემბერს ქალაქ ნუხაში (ახლანდელი შეკი). 1967 წელს დაამთავრა საშუალო რუსული სკოლა, 1968 წელს კი — შეკის მუსიკალური სასწავლებელი. იმავე წელს ჩააბარა უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის ხალხური საკრავების ფაკულტეტზე. ორი წლის შემდეგ კონსერვატორიის კომპოზიტორების საკომპოზიციო ფაკულტეტზე ჩაირიცხა და 1975 წელს დაამთავრა გამოჩენლი კომპოზიტორის, პროფესორ ჯევდეტ გაჯიევის კლასი.

ჯევანშირ გულიევმა ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროს დაიწყო თავისი ექსპერიმენტები მუსიკის სფეროში. უკვე მეორე კურსზე დაწერილ „პირველ კვარტეტში“ მან შეძლო ახალი მუსიკალური სტილის გამოვლინება, ეროვნული მუსიკის თანამედროვე კომპოზიციური ხერხებით სინთეზირება, რაც მისი შემოქმედების მთავარი შემოქმედებითი პრინციპი გახდა მომავალში. ნამუშევარმა პუბლიკაში დიდი ინტერესი გამოიწვია და „ეროვნულობისა და თანამედროვეობის“ თემა დიდი ხნის განმავლობაში მსჯელობისა და დავის მიზეზი გახადა. იგი გაჟღერდა არაერთ კონსერვატორულ კონფერენციაზე იმდროინდელ სსრკ კომპოზიტორთა კავშირში და დიდი ინტერესი გამოიწვია. ჯავანშირ გულიევის ერთ-ერთი მთავარი მიღწევაა ის, რომ ის არის თანამედროვე დამოუკიდებელი აზერბაიჯანის პირველი სამხედრო ჰიმნის ავტორი. სიმფონიურ ორკესტრში მან პირველად ჩართო საზი და ზურნა და ისინი ძირითად ინსტრუმენტებად გამოიყენა. ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში, 1973 წელს მან მუშაობა დაიწყო აზერბაიჯანის რადიოსა და ტელევიზიის ხმის რეჟისორად და ამ თანამდებობაზე იმუშავა 17 წლის განმავლობაში.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1950
კატეგორია:აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები
ემილი დეივისი

**სარა ემილი დეივისი** (დ. 22 აპრილი, 1830, საუთჰემპტონი, ინგლისი  — გ. 13 ივლისს, 1921, ჰემპსტედი, ინგლისი) — ინგლისელი ფემინისტი, სუფრაჟისტი და გირტონის კოლეჯის მთავარი დამფუძნებელი.

## ბიოგრაფია 
ემილი დეივისი, სასულიერო პირის ჯონ დეივისა და მასწავლებლის მერი ჰოპკინსონის ქალიშვილი, დაიბადა საუთჰემპტონში, ინგლისში, 1830 წელს. მან თავისი ახალგაზრდობის უმეტესი ნაწილი გეითსედში გაატარა, სადაც მისი მამა ჯონ დეივისი რექტორად მუშაობდა.დეივისი ემზადებოდა მედიცინაში. 1860-62 წლებში მან დაწერა სტატიები "ქალი ექიმები" და "მედიცინა, როგორც პროფესია ქალებისთვის". გარდა ამისა, მან "დიდად გაამხნევა" მისი მეგობარი ელიზაბეტ გარეტი სამედიცინო სწავლების პროცესში.დეივისი შეუერთდა ქალთა ემანსიპაციის კამპანიას ქალბატონ ბოდიშონთან და ელიზაბეტ გარეტთან ერთად. დოროთეა ბეილთან და ფრენსის მერი ბუსთან ერთად მან მისცა ჩვენება სკოლის საგამოძიებო კომისიის წინაშე (1864–68), რომლის მიზანი ქალების საუნივერსიტეტო გამოცდებზე დაშვება იყო. ემილი აგრეთვე მონაწილეობდა ჯონ სტიუარტ მილის 1866 წლის პეტიციის ორგანიზებაში, ბრიტანეთის პარლამენტში.იმავე წელს მან დაწერა წიგნი სახელწოდებით "ქალთა უმაღლესი განათლება".

## გირტონის კოლეჯი 
1869 წელს დეივისმა და მისმა მეგობრებმა ჰიჩინში გახსნეს ქალთა კოლეჯი, რომელიც 1873 წელს გადავიდა კემბრიჯში, როგორც გირტონის კოლეჯი. იგი იყო კოლეჯის ხელმძღვანელი 1873–1875 წლებში. ემილის იდეები განათლებაზე საკმაოდ კონსერვატიული იყო და ამან მას კონფლიქტი მოუტანა ბარბარა ბოდიშონთან. ემილის სჯეროდა, რომ მის სტუდენტებს კონცენტრირება უნდა მოეხდინათ ისეთ ტრადიციულ საგნებზე, როგორიცაა კლასიკა და მათემატიკა, ხოლო ბოდიჩონი უპირატესობას ანიჭებდა სასწავლო გეგმის უფრო რადიკალურ მიდგომას. ისინი ასევე არ ეთანხმებოდნენ ერთმანეთს სტუდენტთა დისციპლინის საკითხში. ემილი მკაცრ რეჟიმს ემხრობოდა, ხოლო ბარბარე უფრო ლიბერალურ მიდგომას. ემილი ასევე ამტკიცებად, რომ ახალი კოლეჯი ინგლისის ეკლესიასთან უნდა ყოფილიყო დაკავშირებული.

## შემდგომი წლები 
1889 წელს ემილი უბრუნდება სუფრაჟისტების კამპანიას. ის დიდ როლს ასრულებდა ხმის უფლების მქონე საზოგადოებათა ეროვნულ კავშირში (NUWSS). დეივისის დაჟინებული ბრძოლა ქალთა თანაბარი განათლებისთვის ასევე მნიშვნელოვანი იყო ნიუნჰემის კოლეჯის დაარსებისას. 1906 წელს იგი ხელმძღვანელობდა დელეგაციას პარლამენტში. იგი ცნობილი იყო იმით, რომ ეწინააღმდეგებოდა ბოროტმოქმედ და ძალადობრივ მეთოდებს, რომელსაც იყენებდა სუფრაჟისტების ნაწილი, რომელსაც პანკჰარსტი ხელმძღვანელობდა.ემილის ასევე ჰქონდა უთანხმოება NUWSS- ის ხელმძღვანელობასთან. ის მხარს არ უჭერდა იდეას, რომ ყველა ზრდასრულ ადამიანს უნდა ჰქონოდა ხმის მიცემის უფლება და 1912 წელს მან დატოვა თანამდებობა, როდესაც ორგანიზაციამ გადაწყვიტა ლეიბორისტული პარტიისთვის სრული მხარდაჭერა მიენიჭებინა.

ემილი დეივისი გარდაიცვალა ჰემპსტედში, ლონდონი, 1921 წლის 13 ივლისს.

## რესურსები ინტერნეტში 
* https://ka.kyaaml.org/emily-davies-biography-3528806-7309 
* https://ka.eferrit.com/ემილი-დევისი/ 
* https://www.english-heritage.org.uk/visit/blue-plaques/emily-davies/ 
* https://www.oxforddnb.com/view/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-32741

## სქოლიო
აბას აღალაროვი

**აბას ფარჰად-ოღლუ აღალაროვი** () — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა მოკრივე, სსრკ-ს წარმოადგენდა ნახევრადმსუბუქ წონით კატეგორიაში (57 კგ-მდე). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი და საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი, საერთაშორისო კატეგორიის მსაჯი. ბაქოში არსებული საზოგადოება „დინამოს“ წევრი. სსრკ-ში 1937 წლის ჩემპიონატის ფინალისტი. რინგზე გამოსვლის დასრულების შემდეგ ის გახდა DSO „ბურევესტნიკი“-სა და „დინამო“-ს მწვრთნელი. აბას აგალოროვი რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტის ჰასან ბექ აღალაროვის შთამომავალი იყო. აბას აღალაროვი აზერბაიჯანული ბოქსის ფუძემდებლად ითვლება. ის ასევე აზერბაიჯანის ფიზიკური კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტის ბოქსის კათედრას ხელმძღვანელობდა.

## მეხსიერება 
2004 წელს აბას აგალოვის ხსოვნის პატივსაცემად, 8-დან 11 დეკემბრამდე ბაქოში, ნაციონალურ ოლიმპიური კომიტეტის სპორტულ კომპლექსში, ჩატარდა საერთაშორისო ტურნირი კრივში. შეჯიბრებაში აზერბაიჯანიდან, რუსეთიდან და საქართველოდან 80 სპორტსმენი მონაწილეობდა. ტურნირში 57 კილოგრამის წონით კატეგორიაში, რომელშიც თავის დროზე აბას აღალაროვი გამოდიოდა, ქართველმა სპორტსმენმა კობა ფხაკაძემ გაიმარჯვა და სპეციალური ჯილდო მიიღო. 2008 წელს აბას აღალაროვის ხსოვნის პატივსაცემად, 18-დან 21 დეკემბრამდე ბაქოში კიდევ ერთი საერთაშორისო ტურნირი ჩატარდა, რომელშიც უკვე 100 სპორტსმენი მონაწილეობდა 8 ქვეყნიდან: ინგლისიდან, შოტლანდიიდან, უელსიდან, რუსეთიდან, ყაზახეთიდან, უზბეკეთიდან, საქართველოდან და აზერბაიჯანიდან.

## ფოტოგალერეა 

ფაილი:Azerbaijan boxing team in 1928.jpg|აზერბაიჯანის სსრ ნაკრები ბოქსში 1928 წელს. მარცხნიდან მარჯვნივ: ა. ესაიანი, ფაერმანი, ა. შეპელევი, ვ. პოდდუბნი, ვ. ჩაჩაევი, ბეზმიატოვი და აბას აღალაროვი
ფაილი:Azerbaijan and Turkey boxing teams 1928.jpg|აზერბაიჯანის სსრ და თურქეთის ნაკრები გუნდები. აბას აღალაროვი ქვემო რიგში მარჯვნიდან მეორე

## სქოლიო 
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოკრივეები
აზერბაიჯანის ტალახის ვულკანები

thumb|right|336x336px|ქალაქ გობუსტანის მახლობლად ტალახის ვულკანი

აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში 700-დან 300-ზე მეტი მოქმედი ტალახის ვულკანია. ტალახის ვულკანები წარმოშობით უკავშირდება ნავთობისა და გაზის საბადოებს. ტალახის ვულკანების ნაკვეთებზე აღმოჩენილია გაზის კონდენსატისა და ნავთობის მდიდარი საბადოები. ყველაზე ცნობილი და ხშირად მონახულებადი ვულკანები მდებარეობს ქალაქ გობუსტანის მახლობლად.

## ტალახის ვულკანების დაცვა 
2007 წელს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2007 წლის 15 აგვისტოს ბრძანების თანახმად, შეიქმნა ბაქოსა და აბშერონის ნახევარკუნძულის ტალახის ვულკანების ჯგუფის სახელმწიფო ბუნებრივი ნაკრძალი. სახელმწიფოს მეთაურის განკარგულების თანახმად, დაიწყო ნაკრძალის საზღვრების დადგენა და მასზე დებულებების შემუშავება. ამას გარდა, განკარგულება ასევე მიუთითებდა ბაქოსა და აბშერონის ვულკანების მომცველ ტერიტორიაზე სამშენებლო სამუშაოების აღკვეთისათვის დაუყოვნებელი ზომების მიღებას.

ბუნებრივი ძეგლი-ვულკანების დასაცავად ვულკანებთან ახლოს მდებარე რაიონული სამმართველოები და ეკოლოგიის კომიტეტები იქნა ჩართული. ვულკანის მისასვლელებთან დამონტაჟებულია გამაფრთხილებელი წარწერები, რომლებიც იუწყებიან, რომ ბუნების ძეგლები სახელმწიფოს დაცვის ქვეშ იმყოფება და კატეგორიულად აკრძალულია მისი დაბინძურება, დაზიანება, მშენებლობის განხორციელება და სხვა სახის სამუშაოების წარმოება.

## ბუნებრივი ძეგლები 
1982 წელს აზერბაიჯანი რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის № 167 გადაწყვეტილებით, გობუსტანში მდებარე ვულკანებს ბეიურ კენიზდაგს,

აირანტეკენს, დაშგილსა და ლოგბატანში მდებარე ვულკან ლოკბატანს ბუნებრივი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.

2007 წელს შექმნილი სახელმწიფო ბუნებრივი ნაკრძალის ტერიტორიაზე მდებარე ბაქოსა და აბშერონის ნახევარკუნძულის ტალახის ვულკანების ჯგუფიდან 52 ტალახის ვულკანს მიენიჭა სახელმწიფო ნაკრძალის სტატუსი.

## გალერეა 

ფაილი:Perekishqul Mud Volcanoes.jpg|"პერეკისკული"
ფაილი:Dashgil mud volcano.png|"დაშგილი"
ფაილი:Kənizədağ (5).jpg|"კანიზადაგი"
ფაილი:Kənizədağ (4).jpg|"კანიზადაგი"
ფაილი:Mud volcano garadag.jpg|"გარდაღი"

## სქოლიო
კატეგორია:ტალახის ვულკანები
კატეგორია:აზერბაიჯანის რელიეფი
ცრუყვითელი ხახვი

**ცრუყვითელი ხახვი** () — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. აქვს კვერცხის ფორმის ბოლქვი. ღერო სიმაღლეში 10–25 სმ-ია. ფოთოლი 4-ია, ფორმით ძაფისებური, ნახევრად ცილინდრული, დაღარული, ყვავილედი მცირეყვავილიანია, მეჩხერი, გადაშლილი. გვირგვინი მოთეთრო-ყვითელია, იშვიათად – მოვარდისფრო. ყვავის და ნაყოფს იძლევა ივნის-ივლისში. გავრცელებულია სამხრეთ კავკასიასა და ახლო აღმოსავლეთის დასავლეთ ნაწილში. საქართველოში გვხვდება აღმოსავლეთ და სამხრეთ ნაწილში. იზრდება მთის ქვედა სარტყლიდან ზედა სარტყლამდე ქვიან და ღორღიან ადგილებში.

## სქოლიო 
კატეგორია:ხახვი
აგაბალა გულიევი

**გულიევი, აგაბალა ჰაჯიგულუ ოღლი** (, დაბ. 1862, კეშლია) — ბაქოელი მეცენატი და ქველმოქმედი.

## ბიოგრაფია 
აგაბალა გულიევი დაიბადა 1862 წელს ღარიბ  ოჯახში, კეშლიას დასახლებაში. ადრეული ასაკიდან ქუთაბების გაყიდვით შოულობდა ფულს და ამით ეხმარებოდა მამას ოჯახის უზრუნველყოფაში. ცოტა უფრო მოგვიანებით, მოწიფულ ასაკში ფქვილითა და მარცვლეულით დაიწყო ვაჭრობა და ცოტა ხნის შემდეგ წისქვილი ააშენა. მოგვიანებით მას "წისქვილის მეფე" შეარქვეს.

იგი გახდა 1905 წელს ორგანიზებული მუსულმანური საქველმოქმედო საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი. მან ასევე დააარსა საზოგადოება ბაქო-ბათუმის ნავთობსადენის მშენებლობისათვის.

იგი იყო ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნაგებობის მფლობელი, სადაც ახლა აზერბაიჯანის არქიტექტორთა კავშირია განთავსებული. შენობა აშენდა 1899 წელს. შენობის არქიტექტორია ე. ი. სკიბინსკი. სასახლის ინტერიერი შექმნა მხატვარმა დუროვმა.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1862
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
არკაული (უფის საქალაქო ოლქი)

**არკაული** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის უფის საქალაქო ოლქში.  

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 85 ადამიანი.  

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (45 %) და ბაშკირები (44 %) შეადგენენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:უფის საქალაქო ოლქის სოფლები
ბალაბურის ციხე-სიმაგრე

**ბალაბური** () — ლენკორანის რაიონის ტერიტორიაზე შვიდი ციხე-სიმაგრიდან ერთ-ერთი.

ციხე-სიმაგრე ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლია. ბალაბურის ციხე ლენკორანიდან სამხრეთ-დასავლეთით 6 კმ-შია, სოფელ ბალაბურთან, ტალიშის მთების ძირას და მოიცავს 1 ჰექტარი ფართის ტერიტორიას. პირველი ინფორმაცია ციხე-სიმაგრის შესახებ 1869 წელს ისტორიკოსმა საიდალ კაზიბეკოვმა მოგვცა. მოგვიანებით, 1926 წელს, ჟურნალ «აზერბაიჯანის არქეოლოგიური კომიტეტის სიახლეები»-ს მეორე ნომერში აზერბაიჯანელმა არქეოლოგმა ისა აზიმბეკოვმა მოიხსენია ციხე სტატიაში «ლენკორანის ტერიტორიის სიძველეები».

არქეოლოგმა ჰათემ კასამანლიმ აჩვენა, რომ 1967 წელს, ციხის ძირას აღმოსავლეთით, დაახლოებით 100 მეტრში, წყლის არხისთვის, დაბლობზე ღრმა თხრილი ამოთხარეს.

არქეოლოგმა ფარმან მახმუდოვმა, რომელიც ამ ტერიტორიას 1960-იან წლებში იკვლევდა, 200-ზე მეტი ქვის ყუთი აღმოაჩინა. ამჟამად სასაფლაოს ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი საკარმიდამო ტერიტორიის სახით გადაეცა მოსახლეობას. სახელმწიფო, როგორც ძეგლს, ტერიტორიის მხოლოდ მცირედ ნაწილს იცავს. ისტორიაში არის ძეგლების დიდი რაოდენობა, ცნობილი როგორც «თალიშ-მუგანის კულტურა», რომელთა შესწავლა უკვე 100 წელია, რაც მიმდინარეობს. ამ პერიოდში დადგინდა, რომ ამ ძეგლების გავრცელებამ მოიცვა მუგანისა და ლენკორანის ფერდობები თალიშის მთებში. ეს არის გვიანი ბრინჯაო - ადრეული რკინის ხანა, ე. ი. მეორე ათასწლეულის მეორე ნახევარი ჩვენს ერამდე - პირველი ათასწლეულის პირველი ნახევარი (ჩვ. წ. აღ-მდე 1400-500). სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ამ ისტორიული სიმდიდრის მატარებლებს, რომლებიც ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 3400-2500 წლების პერიოდიდან მომდინარეობდნენ, ჰქონდათ მაღალგანვითარებული კულტურა, ეკონომიკა, პოლიტიკური და სამხედრო ურთიერთობები ახლო აღმოსავლეთის დიდ სახელმწიფოებთან.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
თიქმათაში

**თიქმათაში** — უღელტეხილი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის წალკისა და სამცხე-ჯავახეთის მხარის ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციულ საზღვარზე. მდებარეობს ჯავახეთის ქედზე, მდინარე ჭოჭიანის სათავეებთან. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2168 მ. მიდამოები აგებულია პლიოცენური ანდეზიტური ლავებით. დაფარულია სუბალპური მდელოებით. თიქმათაში წალკის მუნიციპალიტეტს აკავშირებს ნინოწმინდისა და ახალქალაქის მუნიციპალიტეტებთან.

## სქოლიო
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის უღელტეხილები
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის უღელტეხილები
გვასალია

საკუთარი სახელი **გვასალია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გურამ გვასალია — ქართველი ქირურგი
* დემნა გვასალია — ქართველი დიზაინერი
* მოსე გვასალია — ქართველი მწერალი
* ნელი გვასალია — ქართველი არქიტექტორი
* ომარ გვასალია — ქართველი რეჟისორი
* რუსუდან გვასალია — ქართველი მუსიკოსი
* ჯონდო გვასალია — ქართველი ისტორიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ავილესი

**ავილესი** () — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ავილესის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 26,81 კმ². მოსახლეობა — 80 114 კაცი (2016 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ასტურიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ავილესის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
აზერბაიჯანული ზღაპრები

200px|right|thumb|მელიკ მამედოვი — იმავე სახელწოდების აზერბაიჯანული ზღაპრის მთავარი გმირი

**აზერბაიჯანული ზღაპრები** () — აზერბაიჯანელი ხალხის ზეპირი შემოქმედების ნაწარმოებები. ისინი თავიანთი შინაარსით მრავალფეროვანია. აზერბაიჯანულ ზღაპრებში აისახა აზერბაიჯანელი ხალხის წარსული, მისი სულიერ-მორალური და საზოგადოებრივ-ფილოსოფიური შეხედულებები. რიგი ბრწყინვალე ზღაპრების წამყვანი მოტივი (ისეთების, როგორიცაა „სიმანი“) ადგილობრივი და უცხოტომელი მჩაგვრელების წინააღმდეგ ბრძოლაა. ზღაპრებმა დღევანდლამდე შემოინახეს უძველესი ხალხური ტრადიციები და ადათ-წესები. ისინი ასახავენ აზერბაიჯანის ბუნებას, მის მწვანე მდელოებსა და საძოვრებს, დიდებულ მთებს, მოჩუხჩუხე მდინარეებს, ყვავილოვან ბაღებსა და მრავალ სხვა სურათებს.

## აზერბაიჯანული ზღაპრების ისტორიიდან 
აზერბაიჯანული ხალხური ზღაპრების ფანტასტიკური მოტივები მოსჩანს ოგეზური საგმირო ეპოსის «დედე გორგუდის წიგნი» («ჩემი ბაბუა კორკუტის წიგნი») ზოგიერთ ეპიზოდში.

## აზერბაიჯანული ზღაპრების პერსონაჟები 
140px|right|thumb|გეკჩეკ ფატმა — აზერბაიჯანული ზღაპრების ერთ-ერთი მთავარი გმირი
აზერბაიჯანში ბავშვთა შორის ყველაზე პოპულარული პოზიტიური ზღაპრის გმირი არის ჯირტდანი, რაც აზერბაიჯანულად ნიშნავს "პატარა ჯუჯას". მრავალი ზღაპარია შექმნილი ჯირტდანის შესახებ, რომელიც გამოირჩევა ეროვნული ორიგინალობით, ჭკუამახვილობით, გამბედაობითა და სიმამაცით. ამავე დროს ის შეიძლება იყოს ზარმაცი, ტყეში შეშის მოსატანად მიმავალი სოფლის ბიჭები.

აიძულოს იგი ზურგით ატარონ, თუმც შეუძლია იყოს ძალიან ძლიერი და აზერბაიჯანული ზღაპრების პოპულარულ სხვა პერსონაჟთან - დივასთან (მონსტრი, გიგანტი) შეხვედრისას, პატარა ჯირტდანი ლომის გამბედაობასა და სიმამაცეს იძენს და ბიჭებს შორის ყველაზე ძლიერი და მოხერხებული ხდება. 

## აზერბაიჯანული ზღაპრების ტიპები 
140px|right|thumb|ჯირტდანი — აზერბაიჯანული ზღაპრების ერთ-ერთი მთავარი გმირი

თავისი დატვირთვითა და შინაარსით აზერბაიჯანული ზღაპრები სამ ტიპად იყოფა: "ზღაპრები ცხოველებზე", "ზღაპრები უბრალო ხალხზე" და "ჯადოსნური ზღაპრები".

აზერბაიჯანულ ფოლკლორში ცხოველთა სამყაროს შესახებ ზღაპრები შედარებით მცირე რაოდენობისაა. მათში მოქმედი პირების მიხედვით, ისინი იყოფა ორ მთავარ ჯგუფად: ზღაპრები, რომელთა პერსონაჟებიც მთლიანად ცხოველებისაგან შედგება და რომლებშიც ცხოველებიც და ადამიანებიც მონაწილეობენ. ამ ზღაპრების უმეტესობა ძალიან მოკლე, დიდაქტიკური და მახვილგონივრულია. მათში, ისევე როგორც იგავ-არაკებში, ცხოველებში იგულისხმება ადამიანები. ასეთი ზღაპრების საყვარელი ხერხია ორი ურთიერთსაპირისპირო თვისების ალეგორიული დაპირისპირება: მელია — მგელი, ტურა — მამალი, დათვი — ლომი და ა. შ..

## აზერბაიჯანული ზღაპრები საზღვარგარეთ 
გერმანიაში აზერბაიჯანის საელჩოს ინიციატივით, ბერლინის გამომცემლობა «Verlag Dr. Koster»-ში დღის შუქი იხილა წიგნის «აზერბაიჯანული ხალხური ზღაპრები» მეორე გამოცემამ. წიგნის ავტორი და მთარგმნელი აზერბაიჯანმცოდნე ლილიანა გრიმია. აზერბაიჯანი მან პირველად ვენაში გაიცნო, აზერბაიჯანელი მხატვრების გამოფენაზე. წიგნში შევიდა ჩვიდმეტი აზერბაიჯანული ხალხური ზღაპარი და აბდულა შაიგას იგავი «მელას მომლოცველები».

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული ლიტერატურა
ლანდსკნეხტები

300პქ|მინი|მარჯვნივ|ლანდსკნეხტები
**ლანდსკნეტხები** () — გერმანულენოვანი დაქირავებული მეომრები გვიანი შუა საუკუნეების ევროპაში. ლანდსკნეხტთა რაზმები შედგებოდა შუბოსნების, მათი დამხმარე ფეხოსნებისა და წინა რიგებში მდგომი დოპელსოლდნერებისგან (სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც „ორმაგი გასამრჯელო“). ამ უკანასკნელთა შეიარაღებაში საორხელო ხმალი (გერმ. *Zweihänder*) ან არკებუზი იყო და წინა რიგებში ნებაყოფლობით დგომისთვის, რომელიც სიკვდილის მეტ რისკს შეიცავდა, ორმაგ თანხას იღებდნენ. ლანდსკნეხტები შეადგენდნენ საღვთო რომის იმპერიის ძირითად სამხედრო ძალას გვიანი მეთხუთმეტე საუკუნიდან მეჩვიდმეტე საუკუნის დასაწყისამდე.

ლანდსკნეხტების ბრძოლის სტილი და შეიარაღება ეფუძნებოდა შვეიცარიელი შუბოსნების მიერ დანერგილ მეთოდებს, რომლებიც ბურგუნდიელებმა საკუთარ თავზე იწვნიეს შვეიცარიის კონფედერაციასთან ომებისას. ლანდსკნეხტების ფორმირება დაიწყო მაქსიმილიან I-მა, როდესაც მან 1486 წელს 6 000–8 000 დაქირავებული მეომარი შეკრიბა და ისინი გასაწვრთნელად ჰოენცოლერნის გრაფს გაუგზავნა. 1487 წელს გრაფმა მეომრები ბრიუგეში შვეიცარიელ ინსტრუქტორებს გააწვრთნევინა. ამ გაწვრთნილ ჯარს „შავი დაცვა“ ეწოდა და სწორედ ისინი მიიჩნევიან პირველ ლანდსკნეხტებად.

თავდაპირველად ლანდსკნეხტები სხვადასხვა ეროვნების შეიძლებოდა ყოფილიყვნენ, თუმცა მოგვიანებით სხვადასხვა მიზეზების გამო მაქსიმილიან I ცდილობდა, ლანდსკნეხტთა რიგები თითქმის ყოველთვის ეთნიკური გერმანელებისგან დაკომპლექტებულიყო. რეკრუტების გაწვევა ძირითადად ხდებოდა შვაბიიდან, ელზასიდან, ფლანდრიიდან და რაინლანდიდან.

ლანდსკნეხტთა საბრძოლო წყობა შვეიცარიელებისგან იყო გადმოღებული. ბრძოლის ველზე ისინი კვადრატულ ფორმირებად ეწყობოდნენ, რომელიც ორმოციდან სამოცამდე რიგად ლაგდებოდა. პირველ ორ ხაზს შედარებით მძიმედ შეჯავშნული დოპელსოლდნერები ავსებდნენ, მათ შემდეგ იყვნენ მედროშეები, შემდეგ კი კვადრატული წყობაში მყოფი დანარჩენი ლანდსკნეხტები იდგნენ. კვადრატს ქმნიდნენ შუბოსნები და მათი დამხმარე მეალებარდეები. კვადრატის წინ და ზურგში ეწყობოდნენ მახვილოსნები, მეარკებუზეები იკავებნდნენ ფლანგებს. ყველაზე გამოცდილი ჯარისკაცები ფორმაციის ბოლოში დგებოდნენ.

ლანდსკნეხტთა შეიარაღებაში შედიოდა გრძელი შუბები, ალებარდები, საორხელო ხმლები და არკებუზები. რანგისა თუ ფორმირებაში პოზიციის განურჩევლად, ყველა ლანდსკნეხტს ასევე ჰქონდა ახლო ბრძოლისათვის განკუთვნილი მოკლე ხმალი, რომელსაც კაცბალგერი ეწოდებოდა.

ლანდსკნეხტები გამოირჩეოდნენ თავიანთი ფერადი ჩაცმულობით. ისინი ატარებდნენ საკმაოდ მდიდრულად დეკორირებულ უნიფორმებს, რომლებიც გაფორმებული იყო სხვადასხვა ფერის ზოლებით. მათ ეხურათ ბერეტის მგავსი, თუმცა უფრო განიერი, ბუმბულებით გაფორმებული ფერადი თავსაბურავები.

ლანდსკნეხტები ევროპაში ერთ-ერთ ყველაზე ელიტურ და გამორჩეულ დაქირავებულ საჯარისო ფორმირებად ჩამოყალიბდნენ და ეპოქის მრავალი დიდი ბრძოლის ბედი გადაწყვიტეს. ყველაფრის მიუხედავად, მოგვიანებით მათმა რეპუტაციამ ნელ-ნელა დაცემა დაიწყო, ამის ერთ-ერთი მიზეზი ესპანური ტერციოების გამოჩენაც იყო. საბოლოოდ, მეჩვიდმეტე საუკუნის ადრეულ წლებში ლანდსკნეხტები თანდათან გაუჩინარდნენ ევროპული ბრძოლის ველებიდან.

## ლიტერატურა 
* 
* 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:გერმანული სიტყვები და ფრაზები
კატეგორია:მეომრები
თორის ქვაბული

**თორის ქვაბული** — მთიანი ქვაბული საქართველოში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის დასავლეთ ნაწილში. მოიცავს მდინარეების გუჯარეთისწყლისა და ბორჯომულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადები) აუზებს. სამი მხრივ შემოსაზღვრულია თრიალეთის ქედის ტოტებით: ჩრდილოეთით — გვირგვინას ქედით, აღმოსავლეთით და სამხრეთით — ციხისჯვრის ქედებით, დასავლეთით კი ღიაა ბორჯომის ხეობისაკენ.

ქვაბული დანაწევრებულია ბორჯომულის, გუჯარეთისწყლისა და მათი მრავალრიცხოვანი შენაკადების ხეობებით. დამახასიათებელია რელიეფის ტექტონიკურ-ეროზიული და ნაირგვარი ვულკანური ფორმები. მეოთხეული პერიოდის ვულკანურმა პროცესებმა არსებითი როლი შეასრულა ქვაბულის ბუნებაზე. თორის ქვაბულის სხვადასხვა სახის ყომრალი ნიადაგი მეტწილად ტყითაა დაფარული, ძირითადად მუქწიწვოვნებით (სოჭი, ნაძვი) და წიფლით.

არის ნაძვნარ-ფიჭვნარი და ფიჭვნარ-ფოთლოვანი ტყეებიც, ზოგან — მარტო ფიჭვნარიც. გვირგვინასა და ციხისჯვრის ქედების თხემებზე სუბალპური მდელოებია. სუფთა ჰავა ბუნებრივი ტყეები, მინერალური წყლების სიუხვე, ლამაზი წყალსატევები განუმეორებელი თვალწარმტაცი ლანდშაფტი, თორის ქვაბულს მნიშვნელოვან ჯანმრთელობის კერად აქცევს.

თორის ქვაბულის ფარგლებშია კახისის ტბა, წეროს ტბა, დაბაძველის ტბები, აქ მდებარეობს ბალნეოლოგიური და კლიმატური კურორტები: ბორჯომი, ცემი, წაღვერი, ლიბანი, ბაკურიანი, ტბა და სხვა.

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ქვაბულები
აქსაკოვო (ერმეკეევოს რაიონი)

**აქსაკოვო ** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში. 

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
ნიჟნეტაშევო

**ნიჟნეტაშევო** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 76 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:მელეუზის რაიონის სოფლები
ანდერსონის ოლქი

**ანდერსონის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ხუთი ოლქიდან ერთ-ერთს:
* ანდერსონის ოლქი — კანზასში
* ანდერსონის ოლქი — კენტუკიში
* ანდერსონის ოლქი — სამხრეთ კაროლინაში
* ანდერსონის ოლქი — ტენესიში
* ანდერსონის ოლქი — ტეხასში
კაწარეთის საეპისკოპოსო

**კაწარეთის საეპისკოპოსო** — აღმოსავლეთ საქართველოში არსებულ საეპისკოპოსო, რომელიც უძველესი დროიდან კახეთის ეპარქიათა შორის ერთ-ერთ საეპისკოპოსო ცენტრად ითვლებოდა. საეპისკოპოსოს ცენტრი იყო კაწარეთი. 

ეპარქიის საზღვრების დადგენა, წყაროების სიმწირის გამო შეუძლებელია, თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ იგი მდებარეობდა დღევანდელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე და მოიცავდა უჯარმას, ხაშმს და გომბორის ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე მათ ახლომდებარე სოფლებს. ასევე უცნობია კაწარეთის საეპისკოპოსოს დაარსების თარიღიც. თუმცა, როგორც მეცნიერები ვარაუდობენ კაწარეთის საეპისკოპოსო კათედრა უნდა დაარსებულიყო V საუკუნის დასასრულს ან VI საუკუნის დასაწყისში.

## ისტორია
კაწარეთის საეპისკოპოსო არ მოიხსენიება ვახტანგ გორგასლის მიერ დაარსებულ კათედრათა სიაში. კაწარეთი ცნობილია „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“, სადაც ნათქვამია, რომ წმინდა ნინომ პირველად ამ ადგილზე მონათლა კუხელნი და სუჯნი. 

506 წლის დვინის საეკლესიო კრებაზე 24 ქართველ ეპისკოპოსს შორის მოხსენიებულია კაწარელი ეპისკოპოსი ზაქარია.

XIII საუკუნის „განგება დარბაზობის“ მიხედვით, კაწარელ ეპისკოპოსს ეკავა მე-19 ადგილი წილკნელის შემდგომ და ურბნელის წინ.

1447 წლის ქართლ-კახეთის საკათალიკოსო მამულების სითარხნის გუჯარში კაწარეთიც მოიხსენიება. აქ ჩამოთვლილია კახეთის და ქართლის სოფლები, რომლებიც მცხეთის საკათალიკოსოში შედიოდა, მეფე მათ ათარხნებს და შეუვალობას ანიჭებს. კაწარეთი ნახსენებია მხოლოდ ასეთ კონტექსტში: 

თემურ-ლენგის შემოსევების შედეგად ქართლსა და კახეთში მრავალი საეპისკოპოსო განადგურდა, მათ შორის იყო კაწარეთიც, რომელიც XVI საუკუნის II ნახევარში ლევან კახთა მეფემ (1520-1574 წწ.) აღადგინა. დაახლოებით, 1556-1560 წლების კახეთის ეპისკოპოსების ერთგულების წიგნში დომენტი კათოლიკოსისადმი, მოიხსენიება კაწარელი ეპისკოპოსი ეგნატი (დოკუმენტს თარიღი არ აქვს და დათარიღებულია კათალიკოს დომენტი I-ის კათალიკოსობის წლებით (1556-1560 წწ.).

XVII-XVIII საუკუნეებიდან, ტერმინი „კაწარეთი“ თანდათან იკარგება და მისი ჩანაცვლება ხდება ტერმინ „სამებით“, თუმცა დროდადრო კაწარეთი მაინც ჩნდება საისტორიო წყაროებში. ვახუშტი ბატონიშვილი კაწარეთის საეპისკოპოსოს არ იხსენიებს, მხოლოდ აღნიშნავს, რომ 

1766 წელს მეფე ერეკლე II და კათალიკოსი ანტონ I კაწარეთის საეპისკოპოსოს დროებით რუსთველ დომენტის და ნინოწმინდელ საბა ტუსისშვილს აბარებენ. ამ ორმა მღვდელმთავარმა ერთდროულად გაინაწილა კაწარეთის საეპისკოპოსოს ტერიტორიები და გავლენის სფეროები.

## იხილეთ აგრეთვე
* კაწარეთი
* კაწარეთის სამება

## რესურსები ინტერნეტში
*მაია შაორშაძე, კაწარეთის (სამების) საეპისკოპოსოს ისტორიიდან (V-XVIII სს.), ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტის შრომები, X, თბ., 2016

## სქოლიო
კატეგორია:კაწარეთის საეპისკოპოსო
არმსტრონგის ოლქი

**არმსტრონგის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ორი ოლქიდან ერთ-ერთს:
* არმსტრონგის ოლქი — პენსილვანიაში
* არმსტრონგის ოლქი — ტეხასში

ასევე, ეს სახელი ერქვა სამხრეთ დაკოტაში 1873–1879 და 1883–1952 წლებში არსებულ ოლქებს.
აფშერის ოლქი

**აფშერის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ორი ოლქიდან ერთ-ერთს:
* აფშერის ოლქი — ტეხასში
* აფშერის ოლქი — დასავლეთ ვირჯინიაში
ბრაუნის ოლქი

**ბრაუნის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ცხრა ოლქიდან ერთ-ერთს:
* ბრაუნის ოლქი — ილინოისში
* ბრაუნის ოლქი — ინდიანაში
* ბრაუნის ოლქი — კანზასში
* ბრაუნის ოლქი — მინესოტაში
* ბრაუნის ოლქი — ნებრასკაში
* ბრაუნის ოლქი — ოჰაიოში
* ბრაუნის ოლქი — სამხრეთ დაკოტაში
* ბრაუნის ოლქი — ტეხასში
* ბრაუნის ოლქი — უისკონსინში
გრეის ოლქი

**გრეის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*, აშშ-ში ამ სახელის  მქონე ორი ოლქიდან ერთ-ერთს:
** გრეის ოლქი — კანზასში
** გრეის ოლქი — ტეხასში
*:
**გრეის ოლქი — კანადაში, ონტარიოს პროვინციაში
**გრეის ოლქი — სამხრეთ ავსტრალიაში
**ყოფილი ოლქები:
*** გრეის ოლქი — ახალ ზელანდიაში
*** გრეის ოლქი — დასავლეთ ავსტრალიაში
დალასის ოლქი

**დალასის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ხუთი ოლქიდან ერთ-ერთს:
* დალასის ოლქი — ალაბამაში
* დალასის ოლქი — არკანზასში
* დალასის ოლქი — აიოვაში
* დალასის ოლქი — მისურიში
* დალასის ოლქი — ტეხასში
ჩულპანი (ერმეკეევოს რაიონი)

**ჩულპანი** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში. 

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 50 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აბდულინო, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (56 %) და ბაშკირები (38 %) შეადგენენ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
დელტის ოლქი

**დელტის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე სამი ოლქიდან ერთ-ერთს:
* დელტის ოლქი — კოლორადოში
* დელტის ოლქი — მიჩიგანში
* დელტის ოლქი — ტეხასში
დოსონის ოლქი

**დოსონის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე ოთხი ოლქიდან ერთ-ერთს:
* დოსონის ოლქი — ჯორჯიაში
* დოსონის ოლქი — მონტანაში
* დოსონის ოლქი — ნებრასკაში
* დოსონის ოლქი — ტეხასში
ალპური თეთრყვავილა

**ალპური თეთრყვავილა** () — ბოლქვიანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. ფოთლები მთელ სიგრძეზე თანაბარია, 8–10 მმ სიგანის, ქვემოდან – ქედიანი. საყვავილე ღერო სიგრძეში ფოთლებს ბევრად აღემატება. ყვავილები დიდი ზომისაა. ყვავილსაფრის გარეთა სეგმენტები ნიჩბისებურ-კოვზისებურია, შიგნითა – სოლისებური, წვერში ამოკვეთილი, გულის ფორმის მწვანე ლაქით. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს თებერვალ-მაისში. გავრცელებულია კავკასიასა და მცირე აზიაში. მიიჩნევა კავკასიის ეკორეგიონის ენდემად. საქართველოში თითქმის ყველგან გვხვდება, თუმცა სპორადულად. იზრდება მთის შუა, ზედა და სუბალპური სარტყლების ბუჩქნარებსა და მდელოებზე. ბოლქვისა და ფოთლების გამონაწური აწესრიგებს წნევასა და სუნთქვას, გამოიყენება ნევრიტების, პოლინევრიტების და სხვათა სამკურნალოდ.

## სქოლიო 
კატეგორია:თეთრყვავილა
დიდი ბაზრის მეჩეთი

**დიდი ბაზრის მეჩეთი** () — აზერბაიჯანის ქალაქ ლენკორანში. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს განკარგულებით, მეჩეთი სახელმწიფო დაცვის ქვეშ იქნა აყვანილი, როგორც ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი (инв № 4805).

## აღწერა 
thumb|right|175px|2006 წლის აზერბაიჯანულ მარკაზე დიდი ბაზრის მეჩეთი
მეჩეთი XIX საუკუნის პირველ წლებში აშენდა და დღესაც ქალაქში ყველაზე ძველი მეჩეთია. მეჩეთის კედლები აშენებულია გამომწვარი წითელი აგურისაგან, სახურავი კი გადახურულია კერამიკული ფილებით.

მეჩეთმა თავისი სახელწოდება მიიღო საკუთარი ადგილმდებარეობის, ლენკორანის ცენტრში მდებარე ბეიუკ ბაზრის (დიდი ბაზრის) გამო.

მეჩეთი შედგება ძირითადი და დამხმარე ნაგებობებისაგან და ერთი მინარეთისაგან. ორიგინალური მინარეთი საბჭოთა ხელისუფლების მიერ იქნა განადგურებული, თუმცა, 1995 წელს ააშენეს ახალი 36-მეტრიანი მინარეთი. მეჩეთის ფართობია 500 მ², მეჩეთში ერთდროულად 550 ადამიანს შეუძლია ლოცვა.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები
კინონის ციხე-სიმაგრე

**კინონის ციხე-სიმაგრე** () - არქიტექტურული ძეგლი, რომელიც მდებარეობს თალიშის მთებში სოფელ იუხარი-ნუვედის უკან. თალიშურად ნიშნავს "ქალწულთა კოშკს".  

## ისტორია 
ლეგენდის თანახმად, IX საუკუნეში, როდესაც ხურამიტების მოძრაობა ფართოდ იყო გავრცელებული, ამ ციხე-სიმაგრეში თავს აფარებდნენ ადგილობრივი ბელადებისა და მეთაურების ცოლები და ქალიშვილები. თავის ნაწარმოებში «ლენკორანი» მირხაშიმ ტალიშლი და ჰუსეინბალა ალიევი ადასტურებენ ლეგენდას ამ ციხე-სიმაგრის შესახებ და აღნიშნავენ: იგი უხსოვარი დროიდან იწოდება «კინონის ციხე-სიმაგრედ» - «ქალწულთა კოშკად».

ისტორიკოსი რზაგულუ რზაევი თავის ნაშრომში «იუხარი-ნუვედი. ლენკორანი» ციხე-სიმაგრეს VII საუკუნეს მიაკუთვნებს და აღნიშნავს, ეს ციხე-სიმაგრე ბაბირ-შაჰმა თავისი ქალიშვილისთვის ააშენა.

## წყაროები 
* Mirhaşım Talışlı, Hüseynbala Əliyev (1990). *Lənkəran*. Bakı. səh. 21.
* Rzaqulu Rzayev (2007). *Yuxarı-Nüvədi.Lənkəran*. səh. 34.

კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
ლენქორანის ციხესიმაგრე

**ლენქორანის ციხესიმაგრე**— ისტორიული ციხე იყო აზერბაიჯანის ქალაქ ლენქორანში,კასპიის ზღვის სანაპიროს მახლობლად. ტერიტორიაზე მდებარეობს, ხუროთმოძღვრების ისტორიული ძეგლი. ლენქორანის ციხე, ზინდანის ციხესთან ერთად, აშენდა (1726-1727) წლებში. მოგვიანებით ინგლისელი და ფრანგი არქიტექტორების დახმარებით ციხესიმაგრე აღადგინეს და მართკუთხა ფორმა მისცეს. 35 ჰექტარის ფართობზე განლაგებული ციხე ბაქოს ციხეზე უფრო დიდი იყო. სამწუხაროდ, დღემდე ციხის მხოლოდ ორი კოშკი შემორჩა.

## ისტორია 
ლენქორანის ციხის მშენებლობა 1726 წელს დაიწყო და 1727 წლის შემოდგომაზე დასრულდა. ციხე-სიმაგრის შიგნით მდებარეობს სივრცე, რომელსაც ლენკორანელები «გალას» უწოდებენ. ციხე-სიმაგრე რუსეთ-სპარსეთის პირველ ომში (1804-1813) ირანის არმიის მნიშვნელოვანი საყრდენი იყო. ციხეში განლაგებული იყო ირანის არმიის 4000 ჯარისკაცი. ციხე-სიმაგრემ რუსულ ჯარს ბევრი სირთულე შეუქმნა აღმოსავლეთისკენ დაწინაურებისას.

1812 წლის 31 დეკემბერს რუსმა ჯარისკაცებმა ციხის კედლებთან დაიკავეს პოზიციები, არტილერიის ცეცხლის ქვეშ გადალახეს თხრილები და ციხის შიგნით მოუწიათ ბრძოლა. 1813 წლის 1 იანვარს რუსულმა არმიამ ლენქორანის ციხე დაიკავა. სპარსეთის დამარცხების შემდეგ სამშვიდობო ხელშეკრულებას მოეწერა ხელი. გულისტანის საზავო ხელშეკრულების (1813 წ.) თანახმად, თალიშის სახანოს ჩრდილოეთი ნაწილი რუსეთის იმპერიას შეუერთდა. ციხე ერთ-ერთი ძირითადი სიმაგრე იყო ქალაქ თალიშის სახანოში. იმ დროს, თვითმხილველთა თქმით, ციხესიმაგრე გამაოგნებელ შთაბეჭდილებას ქმნიდა ქვის მაღალი კედლებით, რომლებიც გვირგვინდებოდა მთელი რიგი კბილანებით, რომელთაგანაც ყველა მიმართულებით მრისხანედ იყურებოდნენ სხვადასხვა საბრძოლო იარაღების ლულები. ამის გარდა, ციხესიმაგრე გარშემორტყმული იყო ღრმა სანგრებით, რომლებიც თავდაცვითი მიზნებისთვის, საჭიროების შემთხვევაში, წყლით ივსებოდა. ლექორანში არსებობდა დიდი და პატარა ბაზარი,თუმცა ისინი ქალაქის ნაწილი იყო და არა ლენქორანის ციხესიმაგრის შიდა შემადგენლობა. XX საუკუნის დასაწყისში ორივე ბაზარში აშენდა მეჩეთი. ეს მთავარი მეჩეთები იყო ქალაქში და დღემდე შემორჩა.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
იმამ-ზადეს მავზოლეუმი (ბარდა)

**იმამ-ზადეს მავზოლეუმი** ან **იბრაგიმის მეჩეთი** () — მავზოლეუმი განჯაში, აზერბაიჯანში. წარმოადგენს შიიტური ისლამის ერთ-ერთ წმინდა რელიგიურ კომპლექსს. მავზოლეუმი აშენებულია VIII საუკუნის წმინდანის, იმამ-ზადეს, საფლავზე, რომელიც სავარაუდოდ, ჰაზრეთ ალიის (მუჰამედის სიძე და პირველი შიიტი იმამი) შთამომავალი იყო. 

## არქიტექტურა და მნიშვნელობა
იმამ-ზადეს მავზოლეუმი მრავალსაუკუნოვანი ისტორიის მქონე კომპლექსია, რომელიც გამოირჩევა აზერბაიჯანის ტრადიციული ისლამური არქიტექტურული სტილით. მავზოლეუმის ძირითადი ნაწილი აგებულია აგურისგან და მოპირკეთებულია ფერადი მოზაიკებითა და კერამიკული ფილებით, რაც განსაკუთრებით დახვეწილ და ელეგანტურ სახეს აძლევს ნაგებობას. კომპლექსი შედგება მეჩეთების, სამლოცველოების და სხვადასხვა დამხმარე ნაგებობებისგან.

მისი სიმბოლური და რელიგიური მნიშვნელობა განსაკუთრებით ძლიერია შიიტური მუსლიმებისთვის, რადგან იგი წმინდა ადგილია და ერთ-ერთი უმთავრესი სალოცავი სამხრეთ კავკასიაში. მავზოლეუმი ხშირად მოიზიდავს მომლოცველებს, რომლებიც ეძებენ სულიერ სიმშვიდეს და კურნებას.

## ისტორიული მნიშვნელობა
იმამ-ზადეს მავზოლეუმი საუკუნეების განმავლობაში იყო რელიგიური და კულტურული ცენტრი. მისი რესტავრაცია არაერთხელ განხორციელდა სხვადასხვა ისტორიული პერიოდების განმავლობაში, განსაკუთრებით კი შუა საუკუნეებსა და XX საუკუნეში. საბჭოთა პერიოდშიც კი, როდესაც ბევრი რელიგიური ნაგებობა განადგურდა, იმამ-ზადეს მავზოლეუმმა თავისი ისტორიული და კულტურული მნიშვნელობა შეინარჩუნა.

დღესდღეობით, ეს მავზოლეუმი არა მხოლოდ რელიგიური ცენტრია, არამედ ტურისტული დანიშნულებაც, რაც ხაზს უსვამს მის კულტურულ და არქიტექტურულ მნიშვნელობას.

## ისტორია 
აზერბაიჯანელი საბჭოთა ხელოვნებათმცოდნე ა. სალამზადე ამტკიცებდა, რომ თავდაპირველად იმამ-ზადე იყო მხოლოდ სამარხი. მან ეს ახსნა ინტერნეტში მეჰრაბის არქონით. მკვლევარის სიტყვებით, დორნის ინფორმაცია სარემონტო სამუშაოების შესახებ პირდაპირ უკავშირდება სამარხის შეკეთებას, ვინაიდან მეჩეთი მოგვიანებით, 1868 წელს დაემატა. მეჩეთი ააშენა არქიტექტორმა კერბალი სეფიხან ყარაბახმა. 1886 წლის «კავკასიურ კალენდარში» მოყვანილია ინფორმაცია მეჩეთის მშენებლობის შესახებ: «იმამ-ზადეს მავზოლეუმი ქალაქ ბარდას ჯავანშირის ოლქის ელისავეტპოლის გუბერნიაში მდებარეობს. 1868 წელს სამარხზე მიშენებულ იქნა მეჩეთი.» 2014-2015 წლებში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტთან არსებული ,,ცოდნის ფონდის" მიერ კომპლექსის ტერიტორიაზე ჩატარდა სარესტავრაციო სამუშაოები.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მავზოლეუმები
კატეგორია:ისლამური ტაძრები და მავზოლეუმები
მცირე ბაზრის მეჩეთი

**მცირე ბაზრის მეჩეთი** () — აზერბაიჯანის ქალაქ ლენკორანის მეჩეთი. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს განკარგულებით მეჩეთი სახელმწიფო დაცვის ქვეშ იქნა აყვანილი, როგორც ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის არქიტექტურული ძეგლი (ინვ. № 4806).

## აღწერა 
მეჩეთი 1906 წელს აშენდა. მშენებლობის პროცესში ძირითადად წითელი გამომწვარი აგური, ადგილობრივი ხის სახეობები და კერამიკული ფილები გამოიყენებოდა.

მეჩეთმა თავისი სახელწოდება მიიღო საკუთარი ადგილმდებარეობის, ლენკორანის ცენტრში მდებარე კიჩიკ ბაზრის (მცირე ბაზრის) გამო.

მეჩეთის ნაგებობის სიგრძე არის 26 მეტრი, სიგანე 10 მეტრი, ხოლო კედლების სისქე 1 მეტრი. საბჭოთა რეჟიმის მიერ თავდაპირველი მინარეთის განადგურების შემდეგ აშენებულ 24-მეტრიან მინარეთს აქვს განმეორებითი არაბული წარწერა "ალაჰი", რომელიც თეთრი აგურით არის შესრულებული. მეჩეთში ერთდროულად 250 ადამიანს შეუძლია ლოცვა.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები
ალექსანდროვკა (ბაკალის რაიონი)

**ალექსანდროვკა** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში. 

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 77 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (81 %) შეადგენენ .

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
ვიქტორიას ოლქი

**ვიქტორიას ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

ავსტრალიაში:
* ვიქტორიას ოლქი — დასავლეთ ავსტრალიაში
* ვიქტორიას ოლქი — სამხრეთ ავსტრალიაში
კანადაში:
* ვიქტორიას ოლქი — ნიუ-ბრანსუიკში
* ვიქტორიას ოლქი — ნოვა სკოტიაში
* ვიქტორიას ოლქი — ონტარიოში
ტრინიდადი და ტობაგოში:
* ვიქტორიას ოლქი
აშშ-ში:
* ვიქტორიას ოლქი — ტეხასში
ამიევა

**ამიევა** () — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ორიენტე კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 113,90 კმ². მოსახლეობა — 661  კაცი (2016 წ.).

## იხილეთ აგრეთე
* ასტურიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ამიევის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
ალიერი (ასტურია)

**ალიერი** (; ) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის კაუდალის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 375,89 კმ². მოსახლეობა — 12 582 კაცი (2010 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ასტურიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ალიერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
პროასა

**პროასა** () — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ოვიედოს კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 76,79 კმ². მოსახლეობა — 707 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ასტურიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* პროასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
ლაგოდეხის თეთრყვავილა

**ლაგოდეხის თეთრყვავილა** () — ბოლქვიანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. აქვს პრიალა და მწვანე ფოთლები, ფოთლებზე გრძელი საყვავილე ღერო. ყვავილსაფრის გარეთა სეგმენტები ღრმად ჩაზნექილია, კოვზის ფორმის. შიგნითა სეგმენტები – თირკმლისებური, წვერში ამოკვეთილი, მწვანე, იშვიათად ყვითელი ლაქა აქვთ. ყვავილობისა და ნაყოფმსხმოიარობის პერიოდია თებერვალ-აპრილი. კავკასიის ენდემია. გავრცელებულია ჩრდილოეთ კავკასიის ცენტრალურ ნაწილსა და ამიერკავკასიის აღმოსავლეთ ნაწილში. საქართველოში გვხვდება კახეთსა და შიდა ქართლში. იზრდება ტყეებში, ბუჩქნარებში დაბლობიდან სუბალპურ სარტყლამდე.

## სქოლიო 
კატეგორია:თეთრყვავილა
ბრტყელფოთოლა თეთრყვავილა

**ბრტყელფოთოლა თეთრყვავილა** () — ბოლქვიანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. აქვს პრიალაა, მუქი მწვანე, ფართო, მოგრძოლანცეტა ფოთლები წვეტზე ჩაჩით. ყვავილები პატარა ან საშუალო ზომისაა. საყვავილე ღერო სიგრძეში ფოთლებს აღემატება. ყვავილსაფრის გარეთა სეგმენტები მოგრძოკვერცხისებურია, შიგნითა პატარა ზომისაა, ყვითელი ლაქით, წვერში ამოკვეთილი არ არის. ყვავილობისა და ნაყოფმსხმოიარობის პერიოდია აპრილ-მაისი. კავკასიის ენდემია. გავრცელებულია ჩრდილოეთ კავკასიის დასავლეთ და ცენტრალურ ნაწილში, აგრეთვე საქართველოში, სადაც, ძირითადად, დასავლეთ ნაწილში, ასევე ქართლსა და მთიულეთში გვხვდება. იზრდება სუბალპურ და ალპურ სარტყლებში.

## სქოლიო 
კატეგორია:თეთრყვავილა
მალხაზ ჟვანია (მრავალმნიშვნელოვანი)

**მალხაზ ჟვანია ** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*მალხაზ ჟვანია —  მწვრთნელი
*მალხაზ ჟვანია  — რეჟისორი
ბექა ბედიანა

**ბექა ბედიანა** (დ. 9 აგვისტო, 1990, რუსთავი, საქართველო) ― გერმანიაში მოღვაწე ქართველი  მსახიობი.

## ბიოგრაფია
ბექა ბედიანა დაიბადა 1990 წლის 9 აგვისტოს, საქართველოში, ქალაქ რუსთავში. აქვე გაატარა ბავშვობა და ადრეული წლები. მისი მამა, ჯიმშერ ბედიანაშვილი, არის პოეტი, ჟურნალისტი, მწერალი, დედა - ინჟინერი. 1996 წელს, საქართველოში მიმდინარე სამოქალაქო ომისა და სხვა ფაქტორების გამო ოჯახი გერმანიაში გაემგზავნა.

ბექა ბედიანამ საშუალო განათლება მიიღო ორლინგჰაუსენში, გერმანიაში, ნიკლას ლუმანის გიმნაზიაში. 2011 წლიდან მან სწავლა გააგრძელა კიოლნში, სამსახიობო მიმართულებით.. 2019 წლიდან ქორწინებაშია.

ბექა ბედიანა არის გერმანიის მსახიობთა ასოციაციის წევრი.

## ფილმოგრაფია 
* 2012: Soko Köln;
* 2012: Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei;
* 2013: Unter Uns;
* 2014: Verbotene Liebe;
* 2015: Die Reiskornlegende (Kurzspielfilm);
* 2015: Der Zeichner (Kurzspielfilm);
* 2016: Deutsche Welle - Nico's Weg (Lehrfilm - Serie);
* 2016: Rubrum (Kurzspielfilm);
* 2016: Alarm für Cobra 11 – Die Autobahnpolizei;
* 2017: DSV - Erfolgreich durch die Ausbildung (Lehrfilm);
* 2017: Alles was zählt;
* 2018: Soko Köln;
* 2019: Dr. Doktor (Kurzspielfilm);
* 2019: Merz gegen Merz

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* ბექა ბედიანა filmmakers.de-ზე
* ბექა ბედიანას ოფიციალური ვებ-გვერდი 
* ბექა ბედიანა www.schauspielervideos.de-ზე

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1990
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ვორონოვის თეთრყვავილა

**ვორონოვის თეთრყვავილა** () — ბოლქვიანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. აქვს პრიალა და მუქი მწვანე, ფორმით ფართოლანცეტა ფოთლები წვეტზე ჩაჩით. ყვავილები დიდი ზომისაა. ყვავილსაფრის გარეთა სეგმენტები მოგრძოკვერცხისებური და ჩაზნექილი, შიგნითა სეგმენტები ბრტყელი, წვერში ამოკვეთილი, თირკმლისებური მწვანე ლაქით. ყვავილობისა და ნაყოფმსხმოიარობის პერიდია იანვარ-მარტი. კავკასიის ეკორეგიონის ენდემია. გავრცელებულია ჩრდილოეთ კავკასიის დასავლეთ ნაწილსა, ჩრდილო-აღმოსავლეთ მცირე აზიაში, საქართველოში. ჩვენში ძირითადად გვხვდება დასავლეთ ნაწილში, ასევე ქართლში. იზრდება დაბლობიდან მთის შუა სარტყლამდე, ტყეებსა და ტყის პირას.

## სქოლიო 
კატეგორია:თეთრყვავილა
ზაფხულის ცხენისკბილა

**ზაფხულის ცხენისკბილა** () — ბოლქვიანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. აქვს უფოთლო, წახნაგებიანი ღერო; 10 ხაზური ფორმის ფოთოლი, 9-10-ყვავილიანი გრძელი ყვავილედი ქოლგა ღეროზე. ყვავილი თეთრია, წვერში მწვანე ლაქებით. ყვავილობისა და ნაყოფმსხმოიარობის პერიოდია მარტ-მაისი. გავრცელებულია ჩრდილოეთ კავკასიის დასავლეთ ნაწილში, სამხრეთ ევროპაში, ყირიმში, ახლო აღმოსავლეთში; საქართველოში მხოლოდ დასავლეთ ნაწილშია ცნობილი. იზრდება ზღვის სანაპირო ჭაობებში, დაჭაობებულ მდელოებზე, მურყნარებში, არხების ნაპირებზე.

## სქოლიო 
კატეგორია:ცხენისკბილა
ზუბის ციხე

**ზუბის ციხე** — არქიტექტურული ძეგლი ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზუბში. 

ციხე დგას მთებით შემოზღუდული ხეობის შუაში მძლავრად ამოზიდულ კონცხზე. იგი ბუნებრივად მიუვალია. მდინარის მხრიდან იცავს შვეული კლდეები და თვით მდინარე. დანარჩენი მხარეებიდან ციხე ტერასულად განლაგებულ ბაქნებზე აშენებული დამატებითი ზღუდეებით იყო გამაგრებული. გალავანი რელიეფს მიჰყვება და ქმნის სამკუთხა ბაქანს, რომლის შუაში ცალი მხრიდან ბურჯით გამაგრებული დიდი ოთხკუთხა კოშკია, ციხის ეზოს ჩრდილოეთ კუთხეში კი – ნახევარწრიული საბრძოლო ბურჯი. აღმოსავლეთით არის დიდი ბურჯით გამაგრებული კუთხის მრგვალი კოშკის ნაშთი, მის ძირში კი – რეზერვუარი წყლისთვის. ციხე ნაგებია უხეშად დამუშავებული კლდის ქვით, რომელსაც ალაგ-ალაგ მოშინდისფრო ან ყვითელი ფერი დაჰკრავს. კედლების წყობა სხვადასხვაგვარია. ციხე მოგვიანებით საფუძვლიანად შეუკეთებიათ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ვაშინგტონის ოლქი

300პქ|მინი|მარჯვნივ|ვაშინგტონის ოლქები აშშ-ში
**ვაშინგტონის ოლქი** შეიძლება აღნიშნავდეს აშშ-ში ამ სახელის მქონე 31 ოლქიდან ერთ-ერთს:

* ვაშინგტონის ოლქი — ალაბამაში
* ვაშინგტონის ოლქი — არკანზასში
* ვაშინგტონის ოლქი — კოლორადო
* ვაშინგტონის ოლქი — ფლორიდაში
* ვაშინგტონის ოლქი — ჯორჯიაში
* ვაშინგტონის ოლქი — აიდაჰოში
* ვაშინგტონის ოლქი — ილინოისში
* ვაშინგტონის ოლქი — ინდიანაში
* ვაშინგტონის ოლქი — აიოვაში
* ვაშინგტონის ოლქი — კანზასში
* ვაშინგტონის ოლქი — კენტუკიში
* ვაშინგტონის ოლქი — ლუიზიანაში
* ვაშინგტონის ოლქი — მენიში
* ვაშინგტონის ოლქი — მერილენდში
* ვაშინგტონის ოლქი — მინესოტაში
* ვაშინგტონის ოლქი — მისისიპიში
* ვაშინგტონის ოლქი — მისურიში
* ვაშინგტონის ოლქი — ნებრასკაში
* ვაშინგტონის ოლქი — ნიუ-იორკში
* ვაშინგტონის ოლქი — ჩრდილოეთ კაროლინაში
* ვაშინგტონის ოლქი — ოჰაიოში
* ვაშინგტონის ოლქი — ოკლაჰომაში
* ვაშინგტონის ოლქი — ორეგონში
* ვაშინგტონის ოლქი — პენსილვანიაში
* ვაშინგტონის ოლქი — როდ-აილენდში
* ვაშინგტონის ოლქი — ტენესიში
* ვაშინგტონის ოლქი — ტეხასში
* ვაშინგტონის ოლქი — იუტაში
* ვაშინგტონის ოლქი — ვერმონტში
* ვაშინგტონის ოლქი — ვირჯინიაში
* ვაშინგტონის ოლქი — უისკონსინში

## ყოფილი ოლქები 
* ვაშინგტონის ოლქი — სამხრეთ დაკოტაში (1883–1943)
* ვაშინგტონის ოლქი — კოლუმბიის ოლქში
* ვაშინგტონის ოლქი — ჩრდილოეთ კაროლინაში
მუტაევო

**მუტაევო** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 153 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 38 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (88%).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:მელეუზის რაიონის სოფლები
როლინ სტრაუსი

**როლინ სტრაუსი** (დ. 22 აპრილი, 1992) — სამხრეთაფრიკელი მოდელი. 2014 წელს გახდა „მის სამხრეთ აფრიკა“. ამავე წელს  გახდა „მის მსოფლიო“. იგი მესამე სამხრეთაფრიკელია, ვინც მოახერხა ამ კონკურსის მოგება.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი

კატეგორია:დაბადებული 22 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1992
კატეგორია:სამხრეთაფრიკელი მოდელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კანგას-დე-ონისი

**კანგას-დე-ონისი** (; ) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ორიენტეს კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 212,75 კმ². მოსახლეობა —  6 756 კაცი (2010 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ასტურიის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* კანგას-დე-ონისის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ასტურიის ქალაქები