open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ლურჯი მხედარი

[მინი|[მარკ ფრანცი. „ლურჯი ცხენების კოშკი“ (1913)]]
**ლურჯი მხედარი** () — გერმანიაში ექსპრესიონისტების, მეტწილად, მხატვრების შემოქმედებითი გაერთიანება XX საუკუნის დასაწყისში. გაერთიანება უშვებდა ამავე სახელწოდების ალმანახსაც. გაერთიანება „ლურჯი მხედარი“ დაარსდა 1911 წელს, მიუნხენში, ვასილი კანდინსკისა და ფრანც მარკის მიერ. მთავარი მიზანი იყო აკადემიური მხატვრობის გათავისუფლება გაქვავებული ტრადიციებისგან. ცნობილი წევრები იყვნენ: ავგუსტ მაკე და პაულ კლეე. ხელოვნების ამ ჯგუფში ასევე მონაწილეობდნენ მოცეკვავეები და კომპოზიტორებიც. მათ აერთიანებდათ შუა საუკუნეების ხელოვნებისადმი ინტერესი, ასევე პრიმიტივიზმი, ფოვიზმი და კუბიზმი.  ჯგუფი მიისწრაფოდა ხელოვნების ყველა ფორმის თანაბარუფლებიანობისკენ.

ლურჯი მხედრის მონაწილეები იყვნენ: ვასილი კანდინსკი, ფრანც მარკი, პაულ კლეე, ავგუსტ მაკე. 

## ლიტერატურა
* დემპსი ე. ლურჯი მხედარი // სტილები, სკოლები, მიმართულება. გზამკვლევი თანამედროვე ხელოვნებაში. — მოსკოვი: ხელოვნება — XXI საუკუნე, 2008. — ISBN 978-5-98051-053-4

კატეგორია:ექსპრესიონიზმი
თოურისიეკუდლი

**თოურისიეკუდლი** () — პატარა მყინვარი და ვულკანი ისლანდიაში, ლაუნგიეკუდლის სამხრეთ-დასავლეთით, ისლანდიის პლატოს დასავლეთ ნაწილში. გაწოლილია ვესტურლანდისა და სუდურლანდის რეგიონების საზღვარზე. მყინვარის ჩრდილო-დასავლეთ მხარეს მდებარეობს კალდიდალსვეგურის მაღლობი, ხოლო ცოტა უფრო შორს — ფარისებრი ვულკანი ოკი. მყინვარის ფართობი შეადგენს 32 კმ²-ს, სიგრძე — ≈ 8 კმ-ს, სიგანე — ≈ 4 კმ-ს. მყინვარი ფარავს ამავე სახელწოდების ვულკანს. უმაღლესი წერტილის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1350 მ-ია. 

წარსულში, კერძოდ, დაახლოებით XVIII საუკუნის ბოლომდე, თოურისიეკუდლი მყინვარ ლაუნგიეკუდლის ნაწილს შეადგენდა. სახელწოდება წარმოსდგება ისლანდიური საგის ერთ-ერთი პერსონაჟის ტროლ თოურის () სახელიდან, რომელიც ცხოვრობდა სიახლოვეს მდებარე ერთ-ერთ მღვიმეში.

## იხილეთ აგრეთვე
* ისლანდიის მყინვარები 

## სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიის მყინვარები
კატეგორია:ისლანდიის ვულკანები
ნეპალური ენა

**ნეპალური ენა** — ინდოარიული ენების ოჯახის წარმოამადგენელი. ის ნეპალის გარდა ფართოდაა გავრცელებული ინდოეთის ზოგიერთ ნაწილში, ასევე ბჰუტანსა და მიანმარში. მას ოფიციალური სტატუსი აქვს ნეპალსა და ინდოეთის შემდეგ შტატებში: სიკიმი; დასავლეთი ბენგალი; დარჯილინგი. ნეპალურს ლექსიკის 40% ბენგალური ენის იდენტური აქვს.

ისტორიულად მას თავიდან ერქვა ხასი, შემდეგ გორხალი ან გურხალი (გორხალის სამეფოს ენა). 

## ლიტერატურა 
* Clements, G.N. & Khatiwada, R. (2007). “Phonetic realization of contrastively aspirated affricates in Nepali.” In *Proceedings of ICPhS XVI* (Saarbrücken, 6–10 August 2007), 629- 632. http://www.icphs2007.de/conference/Papers/1650/1650.pdf
* Hutt, M. & Subedi, A. (2003) *Teach Yourself Nepali.*
* Khatiwada, R. (2009), Nepali. Journal of International Phonetic Association, 39:3, 337-380.Cambridge University Press.
* Manders, C. J. (2007) * A Foundation in Nepali Grammar.*
* Dr. Dashrath Kharel, "Nepali linguistics spoken in Darjeeling-Sikkim"

## რესურსები ინტერნეტში 
* Type In Nepali Unicode
* Online Nepali Lessons
* Nepali Unicode Romanized
* Nepali Unicode Traditional
* How to write Nepali 
* Download Nepali Fonts
* Nepali alphabets, pronunciation and script

## სქოლიო 
კატეგორია:ნეპალური ენა
ყვარყვარე

***ყვარყვარე*** — კინოსტუდია „ქართული ფილმი“-ს 1978 წელს გადაღებული მხატვრული ფილმი. დამდგმელი რეჟისორი: დევი აბაშიძე. სცენარის ავტორი: რეზო ჭეიშვილი, დევი აბაშიძე. ოპერატორი: ﻿იგორ ამასიისკი. მხატვრები: დიმიტრი ერისთავი, ბორის ცხაკაია. კომპოზიტორი: ჯანსუღ კახიძე. 

## სიუჟეტი 
პოლიტიკური სატირა ეფუძნება პოლიკარპე კაკაბაძის მოთხრობას — „ყვარყვარე თუთაბერი“-ს, რომელიც მოგვითხრობს 1917 წლების პოლიტიკური მოვლენების დროს ერთი ავანტიურისტი კაცის თავგადასავალს, რომელიც შემთხვევითი გარემოებების შედეგად აღიარებულ იქნა სახალხო გმირად. დევნილი სოციალისტის ნაცვლად მეფის ჯარისკაცები წისქვილში უსაქმურ ნაცარქექიას, ყვარყვარეს შეიპყრობენ. ყვარყვარეს თავის მართლება ვერ უშველის, პროკლამაციების გავრცელებას და მეფის წინააღმდეგ აჯანყების ხელმძღვანელობას დასწამებენ. ცნობა მეფის გადადგომის შესახებ ყველაფერს თავდაყირა დააყენებს, ყვარყვარე რევოლუციის გმირად იქცევა. ნაცარქექია მდგომარეობას შეიფერებს. ქალაქის მესვეურებს ახალი დემოკრატიული სახელმწიფოს აშენებას დაპირდება, მოწინაღმდეგეებს და გაურკვევლობით დაბნეულ ადამიანებს კი ციხეში შეყრის. თვითმარქვია მედროვის თვალთმაქცობა მალე გაირკვევა, ქალის კაბაში გადაცმული ყვარყვარე თავს გაქცევით უშველის.

## როლებში 
* დავით(დოდო) აბაშიძე — ყვარყვარე
* გულჩინა დადიანი — აგრაფინა
* ნანა ესაკია — გულთამზე
* ქეთევან შარიქაძე — ლარისა
* მიხეილ ვაშაძე — მეწისქვილე
* ეროსი მანჯგალაძე — კაკუტა
* შოთა გაბელაია — ქუჩარა
* ვიქტორ ნინიძე — ვაშლოვანელი
* კახი კავსაძე — ტიტე ნატუტარი
* გივი თოხაძე — პოლკოვნიკი
* გივი (გურამ) ფირცხალავა — პრაპორშჩიკი
* ბაადურ წულაძე — ვაშალომიძე
* გიგლა ფირცხალავა — გენერალი
* ნიკოლოზ (ბიჭიკო) ანდრონიკაშვილი — კიკიტო
* ანზორ ურდია — ჯიბო 
* გია გამყრელიძე-ძნელაძე — სტუდენტი
* აბესალომ ლორია — გამომძიებელი
* დავით კვირცხალია — სევასტი
* იოსებ (სოსო) ლაღიძე — პავლე
* ვაჟა (სულთან) კვიტაიშვილი — ადიუტანტი
* სესილია თაყაიშვილი
* დუდუხანა წეროძე — ასპიროზი
* გრიგოლ ტყაბლაძე
* ვასილ ჩხაიძე

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:1978 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:დევი აბაშიძის ფილმები
Nintendo Gamer

***Nintendo gamer*** იყო ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, მოიცავდა ნინტენდოს ვიდეო თამაშების კონსოლებსა და პროგრამულ უზრუნველყოფას. იგი იყო მისი წინამორბედი ჟურნალების *N64 Magazine*-ისა და *Super Play* ის მემკვიდრე, რომელიც მკაცრად იცავდა მათ ტრადიციებს. ჟურნალის თავდაპირველი სახელწოდება იყო NGamer. პირველი ნომერი გამოიცა 2006 წლის 13 ივლისს. 2012 წელს შეეცვალა სახელი და დაერქვა Nintendo Gamer და გატარდა რიგი რეფორმები. 2012 წლის 7 სექტემბერს გამოვიდა ჟურნალის უკანასკნელი ნომერი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Official website
* Official subscription site
* Digital version of Issue 11 
* Spanish NGamer website 

## სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები
კატეგორია:ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალები
კატეგორია:გაუქმებული ბრიტანული კომპიუტერული ჟურნალები
კატეგორია:2006 წელს დაარსებული ჟურნალები
კატეგორია:2012 წელს გაუქმებული ჟურნალები
კატეგორია:ჟურნალები Nintendo-ს შესახებ
მახუნცეთის ხიდი

**მახუნცეთის ხიდი** — ქვისთაღოვანი ხიდი მდინარე აჭარისწყალზე, ქედის მუნიციპალიტეტში სოფ. მახუნცეთის ტერიტორიაზე. 

## ხიდის აღწერა
ხიდის სიგრძე 24 მ. მარცხენა მისასვლელის სიგრძეა 1,75 მ, ხოლო მარჯვენასი 2 მ. შესაბამისად მისასვლელების სიგანეებია 3,24 მ და 3,70 მ. ხიდის სიგანე ცვალებადია. იგი მერყეობს 2 მ-დან 2,5 მ-მდე. ხიდი ყველაზე ვიწროა შუაწელში — 2 მ. მალი 20-25 მ. სიმაღლე თაღისა წყლის დონიდან 6 მეტრია. თაღის სიგანე თავბანდში 0,70 მ, ხოლო ქუსლში — 1,60 მ. ბურჯებად გამოყენებულია ბუნებრივი კლდე, რომელთა სიმაღლე სხვადასხვაა. კლდე ალაგ-ალაგ ამოშენებულია ქვებით.

ხიდის ასაგებად გამოყენებულია თლილი ქვა.

ფოსოები მუხანცეთის ხიდს არ აქვს. მალის სიდიდის გამო ხარაჩოების აგება აქ აუცილებელი იქნებოდა. ეს გარემოება გვაფიქრებინებს რომ, ხიდის მშენებლობის დროს მდინარეში ჩასობილი უნდა ყოფილიყო დროებითი ხიმინჯები, რომელზედაც ეწობოდა ხარაჩოები. 

მახუნცეთის ხიდს არ ეტყობა ის დახვეწილი ტექნიკა და სამუშაოს სიფაქიზე, რაც კარგად შეინიშნება დანდალოს ხიდზე. მახუნცეთის ხიდს არ ჰქონია არც ლავგარდანი და არც მოაჯირი.

ხიდს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია

## ლიტერატურა
* ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, თბ., 1962, გვ. 38

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო 
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ქვისთაღოვანი ხიდები
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
Official Nintendo Magazine

***Official Nintendo Magazine*** (შემოკლებით ***ONM***) — ბრიტანული და ავსტრალიური ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, ორიენტირებული იყო Nintendo DS, Nintendo 3DS, Wii-სა და Wii U-ს კონსოლების თამაშებზე. გამომცემელი იყო კომპანია Future plc. პირველი ნომერი გამოვიდა 2006 წლის 16 თებერვალს, ხოლო უკანასკნელი ნომერი გამოიცა 2014 წლის 14 ოქტომბერს.
## ისტორია
ხანდაზმული ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალის *Mean Machines*-ის გაყოფის შემდეგ წარმოიშვა ორი დამოუკიდებელი ჟურნალი: *Mesan Machine Sega*, რომელიც ორიენტირებული იყო სეგას კონსოლებზე და *Nindendo Magazine System* (*NMS*), რომელიც მოიცავდა ნინტენდოს კონსოლებს. ადრეულ წლებში ჟურნალს გამოსცემდა კომპანია EMAP *Nintendo Magazine System*-ის სახელწოდებით, რომელიც თავდაპირველად მოიცავდა Nintendo Entertainment System, Super Nintendo Entertainment System-სა და Game Boy-ის პლატფორმებს, ხოლო მოგვიანებით რამდენიმეჯერ შეეცვალა სახელი და დაერქვა *Nintendo Magazine*, *Nintendo Official Magazine*, ხოლო შემდეგ *Nitendo Official Magazine UK*. ამ სახელწოდებების ქვეშ ყოფნის პერიოდში 12 წლის განმავლობაში გამოიშვებოდა EMAP-ის მეშვეობით, მანამდე სანამ საიტი არ შეიძინა კომპანია Future plc.-მა. იმ მომენტიდან მოყოლებული ჟურნალი გამოდიოდა დიდ ბრიტანეთში *Official Nintendo Mgazine*-ის სახელწოდებით. პირველი ნომერი Future plc-ის მიერ გამოიშვა 2006 წლის თებერვალს. 2008 წლიდან ჟურნალი გამოდიოდა ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში.. 

უკანასაკნელი ნომერი ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში გამოიცა 2013 წლის დეკემბერს. ხოლო ბრიტანული ვერსია დაიხურა 114 ნომრის გამოსვლის შემდეგ, 2014 წლის 14 ოქტომბერს. 

## შეფასების სისტემა
ჟურნალი იყენებდა პროცენტული შეფასების სისტემას:

*0-29 % = ტოქსიკური
*30-49 % = პრობლემური
*50-69 % =ხარვეზიანი
*70-79 % = ბრინჯაო
*80-89 %= ვერცხლი
*90-100 % = ოქრო.

ჟურნალის ისტორიაში ყველაზე მაღალი ქულები 98 % მიენიჭათ *The Legend of Zelda: Ocarina Of Time 3D*-სა და *The Legend of Zelda: Skyward Sword*-ს. *Super Mario galaxy 2* და *The Legend of Zelda: Twilight Princess* ორივეს მიენიჭათ 97 %. ხოლო ყველაზე დაბალ შეფასებიანი არის DSiWare-ის თამაშები Discolight და Flashlight, რომელებმაც მიიღეს 2 და 3 %.

## იხილეთ აგრეთვე
**Nintendo Power* (აშშ, გაუქმებული)
***Nintendo Magazine System* (ავსტრალია)* (გაუქმებული)
**Nintendo Gamer* (ბრიტანეთი, გაუქმებული)
**Nintendo Dream* (იაპონია)
**Nintendo World* (ბრაზილია)

## რესურსები ინტერნეტში
*Official UK-ის ვებსაიტი 
*Official-ის ავსტრალიური და ახალი ზელანდიური ვებსაიტი 
*მიმოხილვების არქივი
*Official Nintendo Magazine covers
*უფასო საჩუქრების არქივი
*Super ONM

## სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიური კომპიუტერული ჟურნალები
კატეგორია:გაუქმებული ბრიტანული კომპიუტერული ჟურნალები
კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები
კატეგორია:გაუქმებული კომპიუტერული ჟურნალები
კატეგორია:2006 წელს დაარსებული ჟურნალები
კატეგორია:2014 წელს გაუქმებული ჟურნალები
კატეგორია:ჟურნალები Nintendo-ს შესახებ
კატეგორია:ვიდეო თამაშები გაერთიანებულ სამეფოში
ფრანსისკო მადეროს ქუჩა

250px|მინი|მადეროს ქუჩა

**ფრანსისკო მადეროს ქუჩა** () ან უბრალოდ **მადეროს ქუჩა** — გეოგრაფიული და ისტორიული მნიშვნელობის მქონე საფეხმავლო ქუჩა მეხიკოში, მთავარი გასასვლელი ქალაქის ისტორიულ ცენტრში. აქვს აღმოსავლეთი-დასავლეთის მიმართულება სოკალოდან ეხე-სენტრალისაკენ. ქუჩა იწყება ხუარესის გამზირიდან, რომელიც იქვე ახლოს ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ქუჩას — რეფორმის გამზირს უერთდება.

## აღწერა
ქუჩას სახელი ეწოდა მექსიკის რევოლუციის ერთ-ერთი მთავარი ფიგურის — ფრანსისკო იგნასიო მადეროს პატივსაცემად, რომელიც ხელახლა არჩევის საწინააღმდეგო მოძრაობის ლიდერი იყო, შემდეგ კი მექსიკის პრეზიდენტი გახდა, თუმცა სულ მალე, 1913 წელს იგი მოკლეს. 

ქუჩა ერთ-ერთი ყველაზე დატვირთული და პოპულარული გზა იყო ჯერ კიდევ კოლონიური ხანიდან; დააპროექტა ესპანელმა ალონსო გარსია ბრავომ. მადერო ერთ-ერთი პირველი ქუჩა იყო, რომელიც აცტეკების დედაქალაქ ტენოჩტიტლანის ნანგრევებზე აშენებულ ახალ ქალაქში გაიყვანეს. 

მეცხრამეტე საუკუნეში, მადერო უკვე იყო მეხიკოს ერთ-ერთი ყველაზე ხალხმრავალი და პოპულარული ქუჩა. მის გასწვრივ გაიხსნა მაღაზიები, რომელთაგან ზოგიერთი დღემდე ფუნქციონირებს, მაგალითად „Pastelería El Globo“ და „Sombreros Tardán“. ქუჩის ზედა ნაწილში, 1896 წლის 14 აგვისტოს, ძმებ ლუმიერების დილერებმა, ფერდინანდ ბონ ბენარდმა და გაბრიელ ვეირემ მექსიკის ისტროიაში პირველი კინოჩვენება მოაწყვეს.

სხვადასხვა ისტორიკოსთა ქრონიკებში საუბარია მადეროს ქუჩის პოპულარობასა და მისი, როგორც სოციალური შეხვედრების ადგილის მნიშნელობაზე. 

## სახელები
სხვადასხვა დროს, ქუჩის სხვადასხვა მონაკვეთს თავისი სახელი ჰქონდა. ამჟამინდელი სახელი 1914 წლის 8 დეკემბრის დილას ფრანსისკო პანჩო ვილიამ უწოდა მას შემდეგ, რაც მისი ჯარი და ემილიანო საპატას სამხრეთის განმათავისუფლებელი არიმია მეხიკოში შევიდა.

## ფეხით მოსიარულეთა ქუჩა
2009 წელს, ისტორიული ცენტრის სამმართველოს კოორდინატორმა ალეხანდრო მორენომ გამოაცხადა, რომ ქალაქის ხელისუფლებას სურდა მადერო ფეხით მოსიარულეთქ ქუჩად გადაეკეთებინა. მიუხედავად იმისა, რომ ინიციატივას ქუჩის გასწვრი მდებარე მაღაზიათა მეპატრონეების მხრიდან სასტიკი წინააღმდეგობა მოჰყვა, სულ მალე მადრეო ფეხით მოსიარულეებით გადაივსო და იქ მდებარე უძრავი ქონების ფასმაც საგრძნობლად მოიმატა.

## გალერეა

Calle Madero - Mexico City 2.jpg|მადეროს ქუჩა
Calle Madero - Mexico City 3.jpg|მადეროს ქუჩა
Calle Madero - Mexico City 4.jpg|მადეროს ქუჩა

## სქოლიო
კატეგორია:მეხიკოს ქუჩები
კატეგორია:მეხიკოს ისტორია
ლუციუს კეისარი

**ლუციუს იულიუს კეისარი** (; დ. ძვ. წ. 17 — გ. 20 აგვისტო, 2), უმეტესად, ცნობილია, როგორც **ლუციუს კეისარი** — მარკუს ვიფსანიუს აგრიპასა და იულია უფროსის მეორე ვაჟი. დაიბადა ძვ. წ. 17 წელს, 14 ივნისსა და 15 ივლისს შორის სახელით **ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა**, თუმცა იგი მისმა პაპამ, დედის მხრიდან, რომის იმპერატორმა, ავგუსტუსმა იშვილა და მისი სახელიც ლუციუს იულიუს კეისრით შეიცვალა. მისი დაბადების წელს, ავგუსტუსმა ლუციუსის გარდა მისი ძმაც, გაიუს კეისარიც იშვილა. ის და მისი ძმა აღზარდა და განათლება მისცა პაპამ.

რამდენადაც ის და გაიუსი ავგუსტუსის მემკვიდრეები იყვნენ, მათ იმედის მომცემი სამოქალაქო და სამხედრო კარიერა ჰქონდათ. ლუციუსი ახ. წ. 2 წლის 20 აგვისტოს უეცარი დაავადებით გარდაიცვალა მასილიაში (გალია, დღევანდელი მარსელი, საფრანგეთი), როდესაც ესპანეთში არმიებთან შესახვედრად მიემართებოდა. 18 თვის შემდეგ, 4 წლის 21 თებერვალს გარდაიცვალა მისი ძმა, გაიუსიც. ამის გამო, მისი უმცროსი ძმა, აგრიპა პოსტუმუსი, 4 წლის 27 ივნისს ავგუსტუსმა ტიბერიუსთან ერთად იშვილა.

არსებობდა ვარაუდი, რომ ლუციუსის გარდაცვალებასთან ბინძური თამაში იყო დაკავშირებული და რომ მის სიკვდილში ავგუსტუსის ცოლის, ლივიას ხელი ერია. ამ უკანასკნელის შესაძლო მოტივი შეიძლება ყოფილიყო თავისი შვილის, ტიბერიუსისათვის ავგუსტუსის მემკვიდრედ გახდომაში ხელის შეწყობა.

1976 წლის სატელევიზიო სერიალში, *მე, კლავდიუსი*, ლუციუსის როლი საიმონ მაკკორკინდეილმა შეასრულა.

## წინაპრები 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 17
კატეგორია:გარდაცვლილი    20 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2
კატეგორია:ოქტავიანე ავგუსტუსი
კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები
კატეგორია:I საუკუნის რომაელები
კატეგორია:ავგუსტუსის მავზოლეუმში დაკრძალულები
კატეგორია:იულიუს-კლავდიუსების დინასტია
კატეგორია:ვიფსანიები
კატეგორია:რომში დაბადებულები
PlayStation: The Official Magazine

***PlayStation: The Official Magazine*** (***PTOM***) — ყოფილი  ბრიტანული ყოველთვიური ვიდეო თამაშების ჟურნალი , რომლის თავდაპირველი სახელწოდება იყო *PlayStation Magazine* (*PSM*), მოგვიანებით, 2007 წლის ბოლოს დაერქვა *PlayStation: The Official Magazine*. გამოიცემოდა წელიწადში 13-ჯერ Future plc-ის მიერ 2012 წლამდე. ჟურნალს უშვებდნენ მსოფლიოს 7 ქვეყანაში. იგი აქვეყნებდა, მიმოხილვებს, პრევიუებს, რეცენზეიბსა და სიახლეებს ვიდეო თამაშების შესახებ. 2012 წლის ზაფხულს ჟურნალი დაიხურა.

## იხილეთ აგრეთვე
**PSM3*
**Play*
**Official U.S. PlayStation Magazine*
**PlayStation Official Magazine*

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ყოველთვიური ჟურნალები
კატეგორია:ამერიკული ვიდეო თამაშების ჟურნალები
კატეგორია:აშშ-ის გაუქმებული ჟურნალები
კატეგორია:1997 წელს დაარსებული ჟურნალები
კატეგორია:2012 წელს გაუქმებული ჟურნალები
კატეგორია:PlayStation-ის ჟურნალები
VideoGamer.com

**VideoGamer.com** (ადრე ცნობილი სახელწოდებით **Pro-G**) არის ინგლისურენოვანი ვებსაიტი ვიდეო თამაშების შესახებ. გაეშვა 2004 წლის 12 ნოემბერს ქალაქ ლონდონში სახელწოდებით Pro-G. საიტი აქვეყნებს სიახლეებს, მიმოხილვებს, პრევიუებსა და ვიდეობს თამაშების შესახებ. იგი არის Candy Banana ვებსაიტების ქსელის ნაწილი, რომელსაც მართავს შვედური მშობელი კომპანია IBIBI HB.

## ისტორია
საიტი გაეშვა 2004 წლის ნოემბერს ადამ მაკკენისა და ტომ ორის მიერ. მისი თავდაპირველი სახელწოდება იყო Pro-G.co.uk. მას შემდეგ რაც საიტის პოპულარობა გაიზარდა, 2007 წელს მაკინმა და ორიმ ჩამოაყალიბეს Pro-G Media Ltd, რის შედეგადაც საიტს შეეცვალა სახელწოდება და დაერქვა VideoGamer.com. საიტზე რუგულარულად თავსდებოდა ვიდეო კონტენტები, რომელთა უმეტესობა მოიცავდა ვიდეო თამაშების მიმოხილვებს, შეჯიბრებს, ტრეიელერებს და გეიმპლეის.

2015 წლის მარტს Pro-g Media Ltd. შეიძინა შვედურმა კომპანია IBIBI HB-მა, ამის შედეგად HB-მ ჩამოაყალიბა ახალი კომპანია Candy banana, რომელიც ფლობს VideoGamer-სა და სხვა საკუთრებებს.

## პოდკასტი
საიტის პოპულარობიდან გამომდინარე, ყოველკვირეულ პოდკასტს წარმოადგენს რედაქტორთა ჯგუფი, რომელიც ხელმისაწვდომი არის  VideoGamer-ის საიტზე, Youtube-სა და iTunes-ზე. იგი მოიცავს იუმორს, სატირიას, სიახლეებს, საზოგადოების მოზიდვასა და ა.შ. პოდკასტს საფუძველი ჩაეყარა 2011 წლის ივნისს.

## რესურსები ინტერნეტში
*VideoGamer.com
*VideoGamer.com HD ვიდეო სერვისი
*Pro-G Media-ს ვებსაიტი
*Virgin Media Games Channel

## სქოლიო
კატეგორია:ლონდონში დაარსებული კომპანიები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების ინტერნეტ ფორუმები
კატეგორია:2004 წელს დაარსებული ვებსაიტები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები
ზემო უბანი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)

**ზემოუბანი** — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტის (ლაფანაანთკარის ადმინისტრაციულ ერთეულში (მცხეთა-მთიანეთის მხარე).

მდებარეობს მდინარე აბანოსხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 1160 მ-ზე, დუშეთიდან 20 კმ-ში. სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით დგას შუა საუკუნეების წმ. გიორგის დარბაზული ეკლესია. კედლების ნაწილი დანგრეულია და მინაშენების მხოლოდ კვალი შეიმჩნევა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობს 8 კაცი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შპაიხერშტადტი

**შპაიხერშტადტი** () — მსოფლიოს მასშტაბით უდიდესი სასაწყობო რაიონი, სადაც შენობები აგებულია ღრმა ფუნდამენტზე, ამ კონკრეტულ შემთხვევაში კი — მუხის მორებზე. მშენებლობა დაიწყო 1883 წელს და დასრულდა 1927 წელს. მდებარეობს ჰამბურგის პორტში, გერმანიაში. მისი სიგრძეა 1.5 კმ.

რაიონი დაარსდა ტვირთის საბაჟო გადასახადის გარეშე გადასაზიდად, როგორც თავისუფალი ეკონომიკური ზონა. 2009 წლიდან, რაიონსა და მის შემოგარენ ტერიტორიაზე სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობს. 2015 წლის 5 ივლისს, შპაიხერშტადტს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა. 

## ისტორია
1815 წლიდან, ჰამბურგის დამოუკიდებელი და სუვერენული ქალაქი გერმანიის კავშირის წევრი იყო, მაგრამ არა გერმანულენოვანი სახელმწიფოების საბაჟო კავშირის წევრი. 1871 წელს, გერმანიის იმპერიის, დაარსების შემდეგ, ჰამბურგი ვერ გახდა საბაჟო გადასახადებისგან თავისუფალი და იმპერიის წევრი. 1888 წლის ხელშეკრულებებით, ჰამბურგი გერმანიის საბაჟო ზონის წევრი გახდა და დაარსდა ჰამბურგის თავისუფალი პორტი.
 
1883 წელს, დაიწყო *კერვიდერის* ტერიტორიის ნგრევა და აუცილებელი გახდა 20 000-ზე მეტი ადამიანის გადასახლება. 1885-1888 წლებში, შპაიხერშტადტის პირველი ნაწილი აშენდა. 1991 წელს, მას ჰამბურგის დაცული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა, 2008 წლიდან კი — HafenCity-ს კვარტალის წევრი გახდა. ქალაქის შიდა ტერიტორიის გამოცოცხლების მიზნით, ჰამბურგის მთავრობამ HafenCity-ის ტერიტორიის განვითარების ინიციატივა წარადგინა. განვითარების კანონპროექტის ერთ-ერთი ნაწილი ელბის დიდი საკონცერტო დარბაზის მშენებლობა იყო. 

მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, მოკავშირეთა დაბომბვებმა გაანადგურა შპაიხერშტადტის დაახლოებით 50%. სტრუქტურის ზოგიერთი ნაწილი მთლიანად განადგურდა და ვერ მოხერხდა მათი აღდგენა. ამჟამად, ამ ტერიტორიაზე ერთ-ერთი სავაჭრო ცენტრი ფუნქციონირებს.

## გამოყენება
შპაიხერშტადტის რაიონში რამდენიმე მუზეუმია: Miniatur Wunderland-ი, Hamburg Dungeon-ი და Afghanisches Museum-ი. ასევე, რაიონი მოიცავს საწყობად გამოყენებად შენობებს. 

## გალერეა

ფაილი:2013-06-08 Highflyer HP L4706.JPG|შპაიხერშტადტის საჰაერო ხედი.
ფაილი:Speicherstadt 2008b.JPG|შპაიხერშტადტის გარე ფასადი.
ფაილი:Hamburg-090613-0249-DSC 8346-Speicherstadt.jpg|„Hafenrathaus“-ი შპაიხერშტადტში.

## ლიტერატურა
* 
* 
*  A historical detective story.
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
კატეგორია:ჰამბურგი
ნან-მადოლი

**ნან-მადოლი** () — ისტორიამდელი პერიოდის ქალაქის ნანგრევები მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების ერთ-ერთ ხელოვნურ კუნძულზე. არქიპელაგის საერთო ფართობია 79 ჰა, შედგება 92 კუნძულისაგან, რომლებიც ერთმანეთთან ხელოვნური არხებითაა დაკავშირებული. ქალაქი ასევე ცნობილია „მიკრონეზიის ვენეციის“ ან „წყნარი ოკეანის ვენეციის“ სახელით. მდებარეობს კუნძულ ტემვენის ახლოს, კუნძულ პონპეის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. 

1500 წლამდე ნან-მანდოლი იყო მმართველი დინასტიის საუდელერების დედაქალაქი. ნან-მადოლის მეგალითური კულტურა უნიკალურია, ერთადერთი მისი მსგავსია ქალაქ ლელუს ნანგრევები, რომელიც მდებარეობს 550 კმ-ით დაშორებულ მეზობელ კუნძულ კუსაიეზე.

## ისტორია 
ნან-მანდოლის კომპლექსმა თანამედროვე სახე მიიღო დაახლოებით 1285-1485 წლებს შორის,  საუდელერების მმართველობის პერიოდში. საუდელერების აღზევების დროს მიკრონეზიელებმა დაიწყეს დასახლება კუნძულზე და დაიწყეს სხვადასხვა ნაგებობების აშენება. დაახლოებით 1500 წლისათვის მმართველი დინასტიის წარმომადგენლები აღნიშნული ტერიტორიებიდან გააძევეს. რა იყო ამის მიზეზი, უცნობია. ერთ-ერთი ვერსიით, ნან-მადოლი დაიპყრეს მეზობელი კუნძულის, კუსაიეს წარმომადგენლებმა. 

1529 წელს ესპანელმა ზღვაოსანმა ალვარო დე საავედრამ აღმოაჩინა არქიპელაგი, რომელსაც მოგვიანებით უწოდეს კაროლინის კუნძულები. შემდეგ კუნძულებზე გამოჩნდნენ ამერიკელები და ევროპელებიც, რომლებმაც აღმოაჩინეს სრულიად დაცლილი ქალაქი. თუმცა ადგილობრივებს სჯერათ, რომ აქ დღესაც ცხოვრობენ სულები.

განადგურებული ქალაქის ქვები წყლის ქვეშაა მოქცეული და დაფარულია მარჯნის სქელი ფენით. ნაგებობები სანაპიროსთან მდებარეობს ზღვის ზედაპირიდან 20 მეტრის სიღრმეში. როგორც ცნობილია შუა საუკუნეებში ზღვის დონე დაბალი იყო 1-1,5 მეტრით, რაც გვაძლევს საშუალებას ვივარაუდოთ, რომ საუდელერების დინასტიამ გამოიყენა მანამდე არსებული ძველი შენობის ფუნდამენტი.

## მშენებლობის ტექნოლოგია 
300px|მინი|მარცხნივ|ნან-მადოლის გეგმა
მცირე კუნძულების ფუნდამენტი არის მარჯნის რიფები. მათზეა აგებული ბაზალტის მასიური ქვები, რომლებსაც პრიზმის ფორმა აქვთ. ქალაქის ასაშენებლად გამოყენებულია ათასობით მსგავსი მეგალითი, რომელთაგანაც ზოგიერთი ხუთი მეტრის სიგრძისაა და იწონის ხუთ ტონაზე მეტს. ერთ-ერთი ქვა, რომელიც საძირკველშია ჩაშენებული, სპეციალისტების შეფასებით, 50 ტონას უნდა იწონიდეს. 

## მნიშვნელობა 
არსებული ნიშნების მიხედვით შეიძლება დავასკვნათ, რომ ქალაქი მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ადგილობრივი მოსახლეობის როგორც კულტურულ, ასევე  რელიგიურ ცხოვრებაში. კომპლექსის ტერიტორიაზე აღმოჩენლია ოთხი მავზოლეუმი, რომელიც კარგადაა შემონახული დღევანდელ დღემდე. გარდა ამისა, შესაძლებელია საკულტო ტაძრების, სასაფლაოების, საზოგადოებრივი შენობებისა და საპატიმროების იდენტიფიცირება. 

ქალაქ ლელუსთან ერთად 2012 წლიდან წარდგენილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საცდელ სიაში. 2016 წლის 15 ივლისს კი მხოლოდ ნან-მადოლი შეიტანეს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Цыпкин М. Терпеливая тайна Нан-Мадола // Вокруг света. — 1977. — № 6 (2621) июнь
* Рассказ про Нан-Мадол в блоге Дмитрия Малова
* Micronesia — Mysterious Nan Madol, Pohnpei  
* Nan Madol 
* Dr. Beardsley at Nan Madol 

## სქოლიო
კატეგორია:მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების არქეოლოგიური ძეგლები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მიკრონეზიის ფედერაციულ შტატებში
ტუნგნაფედლსიეკუდლი

**ტუნგნაფედლსიეკუდლი** () — მყინვარი ისლანდიაში. მდებარეობს ისლანდიის პლატოს ცენტრალურ ნაწილში, ნორდურლანდ-ისტრის ტერიტორიაზე. შედის ვატნაიეკუდლის ეროვნული პარკის შემადგენლობაში. მყინვარის ფართობი შეადგენს 48 კმ²-ს, სიგრძე — ~ 10 კმ-ს, სიგანე — 5-6 კმ-ს. მყინვარი ფარავს ამავე სახელწოდების ვულკანს. მყინვარის უმაღლესი წერტილის სიმაღლე მდებარეობს ზღვის დონიდან დაახლოებით 1540 მ სიმაღლეზე. მყინვარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით დაახლოებით 15 კმ-შია ისლანდიის უდიდესი მყინვარი ვატნაიეკუდლი. მყინვარზე პირველი სამეცნიერო კვლევები ჩაატარა გერმანელმა გეოლოგმა ჰანს რეკმა XX საუკუნის პირველი ათწლეულის ბოლოს. პირველი წარმატებული ასვლა მყინვარზე განახორციელა შვეიცარიელმა ჰერმან სტოლმა 1911 წელს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ისლანდიის მყინვარები

## სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიის მყინვარები
ვერნების ეკლესია

**ვერნების ეკლესია** — XI საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი ხულოს მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვერნებში. შემორჩენილია ნანგრევების სახით.

ძეგლი მდებარეობს სოფლის ცენტრში, შემაღლებულ ბორცვზე, რომელსაც „მადისძირს“ უწოდებენ. ოთხსაფეხურიან ცოკოლზე აღმართულ გეგმით სწორკუთხა ეკლესიას აფსიდი აღმოსავლეთით ჰქონდა, შესასვლელები კი — სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. გადამხური კამარა პილასტრებზე ამოყვანილ საბჯენ თაღებს ეყრდნობოდა. კედლები შიგნით და გარედან შემოსილი იყო სხვადასხვა ზომის სუფთად გათლილი კვადრებით. სტილისტურად ენათესავება სხალთის დიდ ტაძარს. ეკლესია დანგრეულია ოსმალეთის ბატონობის ხანაში. გადარჩენილია მხოლოდ საძირკველი, საფეხურებიანი ცოკოლი და კედლის წყობის რამდენიმე რიგი. 

1898 წელს ეკლესიის ნანგრევებში აღმოჩნდა მოჩუქურთმებული ქვა, რომელიც შენობის კარის თავზე უნდა ყოფილიყო მოთავსებული. მასზე ამოკვეთილი ასომთავრული წარწერა პალეოგრაფიული თავისებურებებით XII-XIII საუკუნეებით თარიღდება. იგი იხსენიებს აბუსერისძეთა საგვარეულოს წარმომადგენლებს — ერისთავთ-ერისთავებს გრიგოლს, აბუსერს, გიორგის, ბეშქენს და სხვ. (თ. ჟორდანიას წაკითხვით: [„ქ(რისტ)ე ად(იდე)ნ ე(რისთავთ) ე(რისთავ)ნი (გრიგოლ) და აბ(უ)ს(ე)რი და გ(იორგ)ი და (ბე)შქენი (*ერთი სიტყვა არ იკითხება*) ზ(ა)ქ(ა)რ(ია)“].

1977 წლის არქეოლოგიურმა გათხრებმა გამოავლინა სადა და მოჭიქული კერამიკის, ქვევრების ნამტვრევები, ბრინჯაოს ჯვარი — ჯვარცმული ქრისტეს გამოსახულებით, ბრინჯაოს ფირფიტა — ღვთისმშობლის გამოსახულებებით. მიკვლეულია აგრეთვე ბრინჯაოს ცულები და სხვა ნაკეთობანი.

## ლიტერატურა
* მამულაძე შ., აჭარისწყლის ხეობის შუასაუკუნეების არქეოლოგიური ძეგლები, ბათ., 1993. — გვ. 82-85.
* მამულაძე შ., ვერნების ეკლესია (ახალი მასალები ძეგლის დათარიღებისათვის), კრ.: სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს არქიტექტურული ძეგლები, [ტ.] 1, ბათ., 1980.
* სიხარულიძე ი., აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები, ბათ., 1962. — გვ. 35.
* სახოკია თ., მოგზაურობანი, თბ., 1985. — გვ. 295-297.
* ჟორდანია თ., ქრონიკები, ტ. 2, ტფ., 1897. — გვ. 120-123.

## რესურსები ინტერნეტში
* ვერნების ნაეკლესიარი — აჭარის კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტო.

კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XI საუკუნის ეკლესიები
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
გაიუს კეისარი

**გაიუს იულიუს კეისარი** (დ. ძვ. წ. 20 — გ. 21 თებერვალი, 4), უმეტესად ცნობილია, როგორც **გაიუს კეისარი** ან **კაიუს კეისარი** — მარკუს ვიფსანიუს აგრიპასა და იულია უფროსის უფროსი ვაჟი. დაიბადა ძვ. წ. 20 წელს, 14 აგვისტოსა და 13 სექტემბერს შორის. თავდაპირველად, ერქვა **გაიუს ვიფსანიუს აგრიპა**, თუმცა, როდესაც იგი თავისმა პაპამ, დედის მხრიდან, იმპერატორმა ავგუსტუსმა იშვილა, რომელიც იულიუსის გვარის მატარებელი იყო, გაიუსის სახელი შეიცვალა და გახდა გაიუს იულიუს კეისარი. 

მიუხედავად იმისა, რომ რომაული შვილად აყვანის პრაქტიკა კოგნომენ **ვიფსანიანუსის** გამოყენებასაც გულისხმობდა, არ არსებობს რაიმე ლიტერატურული ან მატერიალური მინიშნება იმის სამტკიცებლად, რომ ავგუსტუსის მიერ ნაშვილები აგრიპას ვაჟები მას იყენებდნენ.

ძვ. წ. 17 წელს გაიუსი თავის ძმასთან, ლუციუს კეისართან ერთად იშვილა პაპამ, დედის მხრიდან, იმპერატორმა ავგუსტუსმა, რომელმაც ორივე მათგანი თავის მემკვიდრეებად დაასახელა. ძვ. წ. 6 წელს რომის პლებსმა გაიუსის კონსულად არჩევის აგიტაცია დაიწყო, იმ ფაქტის მიუხედავად, რომ ეს უკანასკნელი მხოლოდ 14 წლის იყო და ჯერ არც ტოგა ვირილისს ატარებდა. კომპრომისის სახით, მიღწეულ იქნა შეთანხმება, რომელიც გაიუსს სენატში ჯდომის ნებას აძლევდა და ისიც განისაზღვრა, რომ ოცი წლის ასაკში კონსულიც გახდებოდა. სამი წლით უმცროსი ლუციუსიც მიიღებდა იგივე პატივს, როდესაც შესაბამისი ინტერვალი გაივლიდა. მათ პატივსაცემად აღმართეს ტაძრები და ქანდაკებები (როგორიცაა მეზონ კარე ნიმში). ძვ. წ. 1 წელს იგი არმიის მეთაურად დაინიშნა აღმოსავლეთში და 2 წელს ფრაატ V-სთან სამშვიდობო ხელშეკრულებაც გააფორმა მდინარე ევფრატში მდებარე კუნძულზე. ახ. წ. 1 წელს, გაიუსი რომის კონსული გახდა ლუციუს ემილიუს პაულუსთან ერთად.

ძვ. წ. 1 წელს გაიუსი დაქორწინდა ლივილაზე, ნერონ კლავდიუს დრუზუსისა და ანტონია უმცროსის ქალიშვილზე. წყვილს შვილები არ ჰყოლია.

ლუციუსი მასილიაში გარდაიცვალა ახ. წ. 2 წელს. მისი კენოტაფი იქ მდებარეობს. გაიუსი ორი წლის შემდეგ, ლიკიაში მოკვდა 24 წლის ასაკში, სომხეთში წარმოებულ კამპანიაში დაჭრის შემდეგ.

იმპერატორის ფავორიტი მემკვიდრეების, ლუციუსისა და გაიუსის სიკვდილმა, ავგუსტუსს თავისი გერის, ტიბერიუსისა და შვილიშვილის, პოსტუმუს აგრიპას შვილად აყვანისა და მათი მემკვიდრეებად გამოცხადებისაკენ უბიძგა.

ტაციტუსი ვარაუდობს, რომ გაიუსის გარდაცვალებასთან ბინძური თამაში იყო დაკავშირებული და რომ მის სიკვდილში ავგუსტუსის ცოლის, ლივიას ხელი ერია. ამ უკანასკნელის შესაძლო მოტივი შეიძლება ყოფილიყო თავისი შვილის, ტიბერიუსისათვის ავგუსტუსის მემკვიდრედ გახდომაში ხელის შეწყობა.

1976 წლის სატელევიზიო სერიალში, *მე, კლავდიუსი*, გაიუსის როლი ერლ როდესმა შეასრულა.
 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 20
კატეგორია:გარდაცვლილი  21 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 4
კატეგორია:რომის იმპერიის კონსულები
კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები
კატეგორია:I საუკუნის რომაელები
კატეგორია:ოქტავიანე ავგუსტუსი
კატეგორია:ავგუსტუსის მავზოლეუმში დაკრძალულები
კატეგორია:იულიუს-კლავდიუსების დინასტია
კატეგორია:ვიფსანიები
ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა

**ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა** — რომაელი პოლიტიკოსისა და მხედართმთავრის, მარკუს ვიფსანიუს აგრიპას, სახელგანთქმული რომაელი ქალბატონის, ვიფსანია პოლასა და კიდევ ერთი ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპას მამა.

ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპას ოჯახი იტალიის სოფლებიდან იღებს სათავეს. ის ღარიბი და პლებეური წარმოშობისა იყო. ოჯახი მხედართა კლასს მიეკუთვნებოდა და სიმდიდრის დაგროვებაც შეძლო, თუმცა რომაული არისტოკრატიისათვის ის მაინც შეუმჩნეველი და უბრალო იყო. ლუციუსის ცხოვრების შესახებ ცოტა რამაა ცნობილი.

118 წელს იმპერატორმა ადრიანემ ააგო რომის პანთეონი, რომელმაც იმავე ადგილას მდგარი უფრო მცირე ზომის ტაძარი ჩაანაცვლა. ეს უკანასკნელი ლუციუსის ვაჟის, მარკუსის მიერ იყო აგებული თავისი მესამე კონსულობის ვადაში. ლუციუს ვიფსანიუსისა და მისი ვაჟის სახელები შენობაზეა ამოკვეთილი.

## რესურსები ინტერნეტში
*Надпис на пантеона в Рим:"M·AGRIPPA·L·F·COS·TERTIVM·FECIT".
* http://www.livius.org/vi-vr/vipsanius/agrippa.html 

კატეგორია:ვიფსანიები
თხილვანის ეკლესია

**თხილვანის ეკლესია** — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფელ თხილვანაში.

## ძეგლის აღწერილობა
ასომთავრულ წარწერიანი ქვა ნაპოვნია სოფელ თხილვანის ნაეკლესიარზე (ინახება აჭარის სახელმწიფო მუზეუმში). წარწერიდან ირკვევა რომ ეკლესია იოანე მახარებლის სახელზე იყო ნაკურთხი. შესაძლებელია აღნიშნული ეკლესიის აშენება ჰქონდა მხედველობაში აბუსერისძე ტბელს, როდესაც თავისი დის, ვანენ დიოფალ დიოფალის შესახებ 1233 წელს წერდა, რომ მან „ეკლესიაჲ აღაშენა წმინდისა იოვანე მახარებლიაჲ და ღმრთისმეტყუელისაჲ, სამკჳდრებელი ჩუენი და აღავსო საწყაული კეთილი“.

## ლიტერატურა
* თხილვანის ეკლესია //მამულაძე შ. აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები.-(ადგ.აღნ.ა.).-2000.-გვ.62-65.
XIII საუკუნეში აგებული ეკლესიის ნანგრევების (თითქმის საძირკვლის დონეზე) მოკლე ხუროთმოძღვრული დახასიათება. მოხსენიებულია ტბელ აბუსერიძე და მისი და ვანენი. ტექსტს დართული აქვს ეკლესიის სიტუაციური გეგმა, გეგმა, არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მიკვლეული ნივთების ფოტოები.
* სიხარულიძე ი. სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს ტოპონიმები.I.-ბათუმი.-1958.-გვ.164-165 //სიხარულიძე ი. აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები.-ბათუმი, 1962.-გვ.33-37.
თხილვანის ეკლესიის ნანგრევებში აღმოჩენილი ჩუქურთმებიანი და წარწერებიანი ქვის მოკლე აღწერილობა; ეკლესიის შესახებ არსებული ისტორიული და არქეოლოგიური მასალების მიმოხილვა.
* კახიძე ა. და სხვ. სხალთისწყლის ხეობის მატერიალური კულტურის ძეგლები //ძეგლის მეგობარი.-1982.-კრ.59.-გვ.22-25.
ბათუმის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტისა და საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის აჭარის ორგანიზაციის გაერთიანებული ექსპედიციის მიერ მოპოვებული მასალების შესახებ (სხალთის, ხიხაძირისა და თხილვანას ეკლესიები).
* მამულაძე შ., ვერულაშვილი ნ. თხინვალის აბუსერიძეთა საგვარეულო ეკლესია //სხალთის ეპარქია საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენცია ”ტბელობა” 2008 წლის ნოემბერი (მასალები).-2008.-გვ.239-242.
გეგმის მიხედვით წაგრძელებული ფორმის სამეკლესიანი ბაზილიკის აღწერილობა(შემორჩენილი ნაშთების საფუძველზე). მოხსენიებულნი არიან: ვ. ბერიძე, გ. ჩუბინაშვილი, ც. გაბაშვილი.
* ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, ბათ., 1962, გვ., 36

კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XIII საუკუნის ეკლესიები
უმაიო

**უმაიო** () — მთის ტბა სამხრეთ-აღმოსავლეთ პერუში. მდებარეობს პუნოს რეგიონის ატუნკოლიას რაიონში, ქალაქ პუნოდან 10 კილომეტრში, ზღვის დონიდან 3820 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობია 336,6 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 12 მ. ნაპირებზე მდებარეობს ინკებამდელი პერიოდის სასაფლაო სილუსტანი.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს ტბების სია 

## სქოლიო
კატეგორია:პერუს ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
მეიძის ინდუსტრიული რევოლუციის ძეგლები

**მეიძის ინდუსტრიული რევოლუციის ძეგლები** () — ისტორიული ძეგლების დაჯგუფება, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ბაკუმაცუსა და მეიძის ეპოქებში მიმდინარე იაპონიის ინდუსტრიალიზაციაში, წარმოადგენს იაპონიის ინდუსტრიული მემკვიდრეობის ნაწილს. 2009 წელს, ძეგლები ერთობლივად დასახელდნენ იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიის წევრობის კანდიდატად, ii, iii და iv
კრიტერიუმების მიხედვით. საბოლოოდ, მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მათ 2015 წელს, იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 39-ე სესიაზე მიენიჭა. 

სიაში შეტანილია ცხრა ტერიტორია, ოცდაათი ძეგლის შემადგენლობით:

## (1) იამაგუტი: ჰაგი
ჰაგის პროტო-ინდუსტრიული ძეგლები და ტოკუგავას ეპოქის კულტურული გარემო; ჰაგი, იამაგუტის პრეფექტურა:

## (2) კაგოსიმა: კაგოსიმა
სუსეიკანის პიონერული ქარხნის კომპლექსი; კაგოსიმა, კაგოსიმას პრეფექტურა:

## (3) საგა: საგა
მიეცუს გემთსაშენი; საგა, საგას პრეფექტურა:

## (4) ივატე: კამაისი
ჰასინოს რკინის მომპოვებელი და სადნობი ძეგლი; კამაისი, ივატეს პრეფექტურა:

## (5) ნაგასაკი: ნაგასაკი
ნაგასაკის გემთსაშენი აღჭურვილობა, კუნძულები, სადაც ქვანახშირი მოიპოვება და დაკავშირებული ძეგლები; ნაგასაკი, ნაგასაკის პრეფექტურა:

## (6) იამაგუტი: სიმონოსეკი
სიმონოსეკის საბრძოლო ძეგლი და საზღვაო შუქურა; სიმონოსეკი, იამაგუტის პრეფექტურა:

## (7) ფუკუოკა: ომუტა; კუმამოტო: არაო, უკი
მიიკეს ქვანახშირის მაღაროები, რკინიგზები და პორტები; ომუტა, ფუკუოკას პრეფექტურა, არაო და უკი, კუმამოტოს პრეფექტურა:

## (8) ფუკუოკა: კიტაკიუსიუ
იავატას ფოლადის ქარხანა; კიყაკიუსიუ, ფუკუოკას პრეფექტურა:

## (9) სიძოუკა: იძუნოკუნი
იძუს პროტო-ინდუსტრიული ამრეკლავი ღუმელი; იძუნოკუნი, სიძოუკას პრეფექტურა:

## იხილეთ აგრეთვე
* იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იაპონიაში

## რესურსები ინტერნეტში
* UNESCO Tentative List entry
* The Modern Industrial Heritage Sites in Kyushu and Yamaguchi 
* Emergence of Industrial Japan: Kyushu and Yamaguchi 
* The Modern Industrial Heritage Sites in Kyushu and Yamaguchi  

## სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იაპონიაში
კატეგორია:მეიძის რესტავრაცია
კურაპატები

220px|მინი|კურაპატის მასივი
**კურაპატები** () — ტყის მასივი მინსკის ჩრდილო-დასავლეთით, სადაც აღმოჩენილ იქნა 1930-1940-ან წლებში მასობრივად დახვრეტილი ხალხის სამარხები. ბელორუსის პროკურატურის მონაცემებით, ეს იყო დახვრეტების და რეპრესირებულთა დასამარხავი ადგილი ე.წ. შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის ორგანოთათვის 1937—1940 წლებში.

მსხვერპლთა რაოდენობა დღეისათვის ჯერ კიდევ უცნობი რჩება და სხვადასხვა დაუზუსტებელი მონაცემებით, შესაძლოა, შეადგინოს 7 ათასამდე ადამიანი (რესპუბლიკა ბელარუსის გენერალური პროკურორის ო. ბაჟელკოს მონაცემებით), არანაკლებ 30 ათასი ადამიანი (ბსსრ გენერალური პროკურორის გ. ტარნავსკის მონაცემებით), 100 ათასამდე ადამიანი (ცნობარის ”ბელარუსის” მიხედვით),  102-დან  250 ათასამდე ადამიანი (გაზეთ „Літаратура і мастацтва“, ზენონ პოზნიაკის სტატიის მონაცემებით), 250 ათასი ადამიანი (ვროცლავის უნივერსიტეტის პროფესორის ედისლავ ვი9ნიცკის მიხედვით) და მეტი (ბრიტანელი ისტორიკოსის ნორმანდ დევისის მიხედვით).  

1993 წლიდან კუროპატის ტყის მასივი შეტანილია ბელარუსის ისტორიულ-კულტურული ღირებულების ძეგლთა სიაში, როგორც 1930-1940-ანი წლების პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლთა დაკრძალვის ადგილი. მას გააჩნია ისტორიულ-კულტურული ღირებულების პირველი კატეგორიის ძეგლის სტატუსი, რაც ბელარუსის კანონების მიხედვით ნიშნავს იმას, რომ ძეგლი წარმოადგენს  განსაკუთრებულად უნიკალური სულიერი, ესთეტიკური და დოკუმენტური ღირებულების საერთაშორისო ინტერესის საგანს. 

მინსკის ტერიტორიაზე მიმდინარე მასობრივი დახვრეტების ადგილებიდან, რომელსაც ატარებდა ე. წ. „ენ-კა-ვე-დე“ (შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატი) კუროპატები ყველაზე მეტად გახდა ცნობილი.

## გალერეა

File:Kurapaty_1989_Sportcomplex.jpg|კურაპატი 1989 (კალინოვსკის ქუჩა)
File:Kurapaty_1989_victim.jpg|კურაპატი, 1989
File:MKAD reconstruction.jpg|მინსკიდან კურაპატისაკენ მიმავალი გზა (2001)
File:KURAPATY2.JPG|საპროტესტო მოძრაობის წევრთა კარავი (2001)
File:KURAPATY3.JPG|პროტესტის მონაწილეები პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ  (2001)
File:KURAPATY5.JPG|მემორიალი (2001)

## ლიტერატურა
* ადამუშკა უ.I Палітычныя рэпрэсіі 20-50-х гадоу на Беларусі. Мінск, 1994. С. 12
* კოსტირკო ვ. ვინ ხვრეტდა კუროპატში // საჯაროობა 16.12.1994.
* კუროპატი: საუკუნის ფალსიფიკაცია? // სამხედრო-ისტორიული ჟურნალი 1991, № 6, с. 50.
* ტარნავსკი გ., სობოლევ ვ., გერლიკი ე. კუროპატი: ძიება გრძელდება. — М.: იურიდიული ლიტერატურა. 1990 г. ISBN 5-7260-0305-5

## რესურსები ინტერნეტში
* კუროპატების გარშემო
* მასალები კუროპატის შესახებ. 
* ფოტოგრაფია.
* კუროპატები 
* პოლიტიკური რეპრესიების მსხვერპლთა ძეგლები 
* კუროპატი
* კუროპატი
* ბელორუსიია ჰელსინკის კომიტეტის პრეს-რელიზი 

კატეგორია:ბელარუსის ისტორია
კატეგორია:პოლიტიკური რეპრესიები საბჭოთა კავშირში
კატეგორია:1939 წელი საბჭოთა კავშირში
არტაანის უნივერსიტეტი

**არტაანის უნივერსიტეტი** () — უნივერსიტეტი თურქეთში. მდებარეობს არტაანის პროვინციის ქალაქ არტაანში. უნივერსიტეტი დაარსდა 2008 წელს.

უნივერსიტეტი არის კავკასიის საუნივერსიტეტო ასოციაციის წევრი.

## სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის უნივერსიტეტები
ჩინგიზ-ყაენის ქანდაკება (ცონჟინ-ბოლდოგი)

**ჩინგიზ-ყაენის ქანდაკება** () — ჩინგიზ-ყაენის უდიდესი ქანდაკება მონღოლეთში და ცხენოსნის უდიდესი ქანდაკება მსოფლიოში. 

## აღწერა 
ქანდაკება მდებარეობს ულან-ბატორის ცენტრიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 54 კილომეტრში, ცონჟინ-ბოლდოგში, რომელიც ადმინისტრაციულად შედის ქალაქ ულან-ბატორის რაიონის, ნალაიხის შემადგენლობაში, მდინარე ტუულის ნაპირთან ახლოს, იმ ადგილზე, სადაც გადმოცემის თანახმად ჩინგიზ-ყაენმა იპოვა ოქროს მათრახი. ქანდაკების პროექტის ავტორია სკულპტორი დ. ერდენებილეგი, არქიტექტორი კი — ჟ. ენხჟარგალი. ქანდაკების ოფიციალური გახსნა გაიმართა 2008 წლის 26 სექტემბერს. 

ქანდაკების სიმაღლეა 40 მეტრი, ათმეტრიანი პოსტამენტის გარეშე. ქანდაკება დაფარულია 250 ტონა უჟანგი ფოლადით. ცხენის თავზე განლაგებულია დასათვალიერებელი მოედანი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ქანდაკების ფოტოები

## სქოლიო
კატეგორია:ჩინგიზ-ყაენი
დეკლარაცია

220px|მინი|ელეონორა რუზველტი ადამიანის უფლებათა დეკლარაციით ხელში
**დეკლარაცია** (ინგლ. „declaration“, „manifest“. ფრანგ. „declaration“. ლათ. „declaratio“.) — აქტი, განაცხადი, საჯარო დოკუმენტი, რომელიც ასახავს სხვადასხვა ტიპის მონაცემებს მისი დანიშნულებიდან გამომდინარე. კერძოდ,

* გადასახადის გადამხდელის განაცხადი თავისი შემოსავლის, ქონების რაოდენობის შესახებ;
* საერთაშორისო სამართალში ერთი ან რამდენიმე ქვეყნის საზეიმო აქტი, რომელშიც შეთანხმებულია ზოგადი პრინციპები და მიზნები;  
* საკონსტიტუციო სამართალში ცალკეული პოლიტიკურ-იურიდიული აქტი, რომლის მიზანია მისცეს დოკუმენტს საზეიმო ხასიათი და ხაზი გაუსვას მის მნიშვნელობას. 

ის შეიძლება წარმოადგენდეს: 

*ორი ან რამდენიმე სახელმწიფოს განცხადებას, რომელიც სახავს მხარეთა საგარეო პოლიტიკის გარკვეულ გეზს ან გამოხატავს მათ შეხედულებას პოლიტიკურ, ეკონომიკურ თუ სხვა სფეროში; 
*ცალმხრივ, ორმხრივ ან მრავალმხრივ აქტს, რომლითაც სახელმწიფოები ცნობენ ამა თუ იმ ქცევის წესის იურიდიულად სავალდებულო ძალას (მაგ.: ეუთოს 1975 წლის დასკვნით აქტში არსებული დეკლარაცია, სახელმწიფოს ცალმხრივი აქტი ნეიტრალიტეტის შესახებ, და სხვ.). 
*ორმხრივ ან მრავალმხრივ საერთაშორისო პოლიტიკურ აქტს, რომელშიც ჩამოყალიბებულია მხარეთა პოლიტიკური ვალდებულებანი, საერთაშორისო ვითარების ერთობლივი ხედვა, სასურველი საერთაშორისო სამართლებრივი პრინციპების ნუსხა და სხვ.

## ლიტერატურა
* მოხელის სამაგიდო ლექსიკონი / გაეროს განვითარების პროგრამა; [შემდგ.: სამსონ ურიდია და სხვ.; რედ.: ვაჟა გურგენიძე] - თბ., 2004 - 483გვ.: ცხრ.; 24სმ. - (საჯარო მოსამსახურის ბ-კა). - ISBN 99940-0-063-2: [ფ.ა.]
* ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო სამართალი : ლექსიკონი-ცნობარი / [ავტ.: ლ. ალექსიძე (რედ.), ლ. გიორგაძე, მ. კვაჭაძე და სხვ.] - თბ., 2005 - 283გვ. ; 23სმ. - ISBN 99940-0-877-3 : [ფ.ა.]
რაიმეს გამოცხადება.
* სოციალურ და პოლიტიკურ ტერმინთა ლექსიკონი–ცნობარი / [სარედ.: ჯგუფი: ედუარდ კოდუა და სხვ. ; გამომც.: ლაშა ბერაია] - თბ. : ლოგოს პრესი, 2004 - 351გვ. ; 20სმ. - (სოციალურ მეცნ. სერია/რედ.: მარინე ჩიტაშვილი). - ISBN 99928-926-9-2 : [ფ.ა.]

## იხილეთ აგრეთვე
*ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია
*ადამიანისა და მოქალაქის უფლებათა დეკლარაცია
*ბალფურის დეკლარაცია

## რესურსები ინტერნეტში
*სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი.
*უცხო სიტყვათა ლექსიკონი.
*ენციკლოპედია და ლექსიკონები. უშაკოვის განმარტებითი ლექსიკონი
*დეკლარაცია რუსულ განმარტებით ლექსიკონში

კატეგორია:სამართლებრივი აქტები

კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობები
კატეგორია:სამართალი
კატეგორია:პოლიტიკა საკითხების მიხედვით
კატეგორია: საერთაშორისო სამართალი
ცხმორისის ეკლესია

**ცხმორისის ეკლესია**, *ცხმორისის წმინდა გიორგის ეკლესია* — შუაფეოდალური ხანის ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხმორისში.

## ისტორია
ეკლესიის სასწაულებრივი აგება მიეწერება ბოლოკ-ბასილის, რომელსაც არაერთი ეკლესია აუშენებია საქართველოს ტერიტორიაზე. მშენებლობა აღწერილი აქვს აბუსერისძე ტბელს თავის თხზულებაში „სასწაული წმიდისა გიორგისნი“.

## ლიტერატურა
* ი. სიხარულიძე, „აჭარის მატერიალური კულტურის ძეგლები“, ბათ., 1962, გვ., 36

კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კონგო (შიმპანზე)

მინი|კონგოს ნახატი
**„კონგო“** (1954–1964) — შიმპანზე, რომელმაც ისწავლა ხატვა. ზოოლოგმა დესმონდ მორისმა პირველად მაშინ შენიშნა კონგოს შესაძლებლობები, როდესაც ამ უკანასკნელმა ორი წლის ასაკში ხელში აიღო ფანქარი და ქაღალდზე ხატვას შეუდგა. ოთხი წლის ასაკში კონგოს უკვე 400-მდე ნახატი ჰქონდა შესრულებული. მისი სტილი დაახასიათეს, როგორც ლირიკული აბსტრაქტული იმპრესიონიზმი. 

ცნობილ ესპანელ მხატვარ პაბლო პიკასოს ძალიან მოსწონდა კონგოს ნახატები. მისი ერთ-ერთი ნახატი სტუდიო ოთახშიც კი ეკიდა. 

2005 წლის 20 ივნისს კონგოს ნახატები წარმოდგენილი იყო „ბონჰემის“ აუქციონზე რენუართან და უორჰოლთან ერთად. საინტერესოა, რომ შიმპანზეს ნახატები 26,000 დოლარის ფარგლებში გაიყიდა, ხოლო რენუარსა და უორჰოლს მყიდველი არ გამოუჩნდა. 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდივიდუალური შიმპანზეები
ელიფ შაფაქი

**ელიფ შაფაქი** ( დ. 25 ოქტომბერი 1971, სტრასბურგი) — თურქი მწერალი, მიმომხილველი და ორატორი.

## ბიოგრაფია 
დიპლომატების ოჯახიდან, დაიბადა საფრანგეთში. მშობლების გაყრის შემდეგ დარჩა დედასთან, ცხოვრობდა ესპანეთსა და იორდანიაში, შემდგომ დასახლდა თურქეთში. დაამთავრა ტექნიკური უნივერსიტეტი ანკარაში, დაიცვა დისერტაცია ფილოსოფიაში, რომელიც ეძღვნებოდა გენდერული იდენტურობის პრობლემებს. ერთი წლის განმავლობაში იყო აშშ-ში სტაჟირებაზე, შემდგომ წლებში კი მიწვეულ პედაგოგად რიგ ამერიკულ უნივერსიტეტში. ცხოვრობს თურქეთსა და აშშ-ში, წერს თურქულ და ინგლისურ ენებზე, თანამშრომლობს აშშ-ს და ევროპის პრესასთან. 

არის საერთაშორისო ურთიერთობების ევროპული საბჭოს წევრი. რომანის „სტამბულელი ნაბიჭვარი“ (2006), სადაც ნახსენებია სომხების გენოციდი, ორჯერ წაეყენა ერის შეურაცყოფის ბრალდება, რის გამოც მას სამ წლამდე თავისუფლების აღკვეთა ემუქრებოდა. ორივეჯერ  მოეხსნა ბრალდება მტკიცებულებათა არასაკმარისობის გამო.

შაფაქის წიგნების უმრავლესობა სუფიზმთან დაკავშირებული ისტორიული რომანებია. წერს აგრეთვე სიმღერებს როკ-ანსამბლებისათვის, ესსეებს პოლიტიკისა და კულტურის თემებზე.

## ბიბლიოგრაფია
* *Kem Gözlere Anadolu*, 1994, Evrensel, ISBN 9789757837299
* *Pinhan*, 1997, Metis, ISBN 975-342-297-0
* *Şehrin Aynaları*, 1999, Metis, ISBN 975-342-298-9
* *Mahrem*, 2000, Metis, ISBN 975-342-285-7
* *რწყილების სასახლე*, 2002, Metis, ISBN 975-342-354-3
* *დაუსრულებელ გატაცებათა ღმერთი*, 2004, Metis, 
* *Beşpeşe*, 2004, Metis, ISBN 975-342-467-1 (მურათჰან მუნგანთან, ფარუქ ულაითან, ჯელილ ოქერთან და ფინარ ქიურთან ერთად)
* *Med-Cezir*, 2005,  Metis, ISBN 975-342-533-3
* *სტამბოლელი ნაბიჭვარი*, 2006,  Metis, ISBN 978-975-342-553-7
* *Siyah Süt*, 2007, Doğan, ISBN 975-991-531-6
* *სიყვარულის ორმოცი წესი* , 2009, Doğan, ISBN 978-605-111-107-0
* *Kâğıt Helva*, 2010, Doğan, ISBN 978-605-111-426-2
* *Firarperest*, 2010, Doğan, ISBN 978-605-111-902-1
* *ღირსება*, 2011, Doğan, ISBN 978-605-090-251-8
* *The Happiness of Blond People: A Personal Meditation on the Dangers of Identity *, 2011, Penguin, ASIN  B0069YVWOE
* *Şemspare*, 2012, Doğan, ISBN 978-605-090-799-5
* *ხუროთმოძღვრის შეგირდი*, 2013, Doğan, ISBN 978-605-09-1803-8
* *Sakız Sardunya*, 2014, Doğan, ISBN 978-605-09-2291-2
* *ათი წუთი და ოცდათვრამეტი წამი ამ უცნაურ სამყაროში*, 2019

## აღიარება 
შაფაქის წიგნები კოლოსალური წარმატებით სარგებლობენ თურქეთში, მათ მინიჭებული აქვთ თვალსაჩინო ეროვნული პრემიები, მრავალ ენაზე არიან თარგმნილი. 2007 წელს თურქეთის წიგნების გამომცემელთა კავშირმა მწერალ ქალს სიტყვის თავისუფლების პრემია მიანიჭა. ხელოვნებათა და ლიტერატურის ორდენის (საფრანგეთი) კავალერი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* პერსონალური ვებ-გვერდი 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1971
კატეგორია:თურქი მწერლები
კატეგორია:თურქი ფემინისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გველისმჭერი (ზოდიაქოს ნიშანი)

მინი||ზოდიაქოს მე-13 ნიშანი
მარცხნივ|frameless|upright=0.3
**გველისმჭერი** () — ასტროლოგიაში იშვიათად გამოყენებული მე-13 ზოდიაქოს ნიშანი, *სიმბოლურად *შეესაბამება გველისმჭერის თანავარსკვლავედს. 30 ნოემბერი — 17 დეკემბერი.

ასტროლოგების უმრავლესობა აღნიშნულ შესაბამისობას არაკორექტულად მიიჩნევს. მათი აზრით „გველისმჭერის სიმბოლოს“ მხოლოდ განსაკუთრებულ შემთხვევებში აქვს პრაქტიკული მნიშვნელობა (მაგ: ოკულტიზმი). აღსანიშნავია, რომ ასტროლოგია არ წარმოადგენს სამეცნიერო მიმართულებას; თანამედროვე მეცნიერება მას განხილავს, როგორც ფსევდომეცნიერებას. 

ტრადიციული ასტროლოგია ეკლიპტიკას ჰყოფს თორმეტ 30 გრადუსიან სექტორად, რომლებიც შეესაბამება წელიწადის თვეებს. თითოეულ სექტორს 2,5 ათასზე მეტი წლის წინ შეუსაბამეს კონკრეტული ზოდიაქალური თანავარსკვლავედი, სადაც იმყოფება მზე შესაბამის თვეში. ძველ დროში, როცა აღნიშნული სისტემა შეიმუშავეს, თანავარსკვლავედის ცნება არ იყო ზუსტად განსაზღვრული, რის გამოც ისინი ფაქტობრივად კულტურულად გამოყოფილ ასტერიზმებად მიიჩნეოდნენ. 

## იხილეთ აგრეთვე 
* გველისმჭერის თანავარსკვლავედი

## რესურსები ინტერნეტში 
* გველისმჭერი — განსაკუთრებული მისია , ჟურნალი ასტრომა
* გველისმჭერი  — ზოდიაქოს მე-13 ნიშანი

## სქოლიო
კატეგორია:ასტროლოგიური ნიშნები
აპისი

[მინი|აპისის ქანდაკება. ეგვიპტის 30-ე დინასტია. ([ლუვრი)]]
**აპისი (ჰაპისი)** — წმინდა ხარი ძველეგვიპტურ მითოლოგიაში, რომელსაც აქვს საკუთარი ტაძარი მემფისში. ითვლებოდა, რომ აპისი იყო მიძღვნილი პტას ან ოსირისისადმი. სხვა ვერსიით კი იგი წარმოადგენდა ცალკეულ ღვთაებას, რომელსაც მემფისის რაიონში ეთაყვანებოდნენ.  

ზოგიერთ რაიონში თვლიდნენ, რომ ცის ღმერთი ნუტი ყოველდღე იღებდა ძროხის სახეს და აპისისგან შთამომავლობას იძლეოდა. იმავე დღეს ნაშიერი იზრდებოდა და ქალღმერთის ქმარი ხდებოდა.  

აპისი მოხსენიებული ჰყავს თავის ნამუშევრებში პლუტარქესაც. პავსანიუსს კი აღწერილი აქვს აპისის არსი და ადგილმდებარეობა. 

ელინისტურ ერაში ეგვიპტეში სერაპისის კულტი გაჩნდა. სერაპისი იყო ათროპომორფული ღვთაება, რომელიც საკუთარ თავში აერთიანებდა აპისის მახასიათებლებს ბერძნული ღმერთების ადამიანურ სახესთან. 

მემფისის მახლობლად ეგვიპტოლოგმა ოგიუსტ მარიეტმა აღმოაჩინა სერაპეუმი — აპისების ნეკროპოლისი, რომელშიც ინახებოდა ცხრა წმინდა ხარის მუმია.  

აღსანიშნავია, რომ დრაგუტინ დიმიტრიევიჩს ჰქონდა მეტსახელი აპისი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* [//ru.wikisource.org/wiki/ЭСБЕ/Апис აპისი]&#x20;&#x2F;&#x2F;&#x20;ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონი — СПб., 1890—1907.

კატეგორია:ეგვიპტური მითოლოგია
კატეგორია:ეგვიპტური ღვთაებები
კატეგორია:ცხოველთა თაყვანისცემა
თავდასხმა ორლანდოს ღამის კლუბზე (2016)

2016 წლის 12 ივნისის მასობრივი სროლა „Pulse“-ში, ორლანდოს გეი ღამის კლუბში, ფლორიდა, შეერთებული შტატები. 50 ადამიანი დაიღუპა, მათ შორის მკვლელიც, და 53 დაიჭრა, კლუბის შიგნით. თავდამსხმელი არის ომარ მირ სედიქუი მატინი, 29 წლის ავღანური წარმოშობის ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქე.

თავდასხმა არის მასიური მასობრივი სროლა ერთი შეიარაღებული ადამიანის მიერ შეერთებული შტატების ისტორიაში, მასიური ძალადობის ინციდენტი ლგბტ ადამიანების წინააღმდეგ ამერიკის ისტორიაში და მასიური ტერაქტი აშშ-ში 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერორისტული აქტების შემდეგ. ორლანდოს პოლიციის უფროსმა და ორანჯის შერიფმა თავდასხმა შეაფასეს შიდა ტერორიზმის აქტად „მარტოხელა მგლების“ მხრიდან. გავრცელებული ინფორმაციით მატინმა ერთგულების პირობა დადო ისლამური სახელმწიფოს (ISIL), თავდასხმამდე, მიუხედავად იმისა, რომ გამომძიებლების მიერ არ არის ნაპოვნი მტკიცებულება კავშირისა მატინსა და ისლამური სახელმწიფოს შორის.

## თავდასხმა 
11 ივნისს, 2016 წელს, ღამის კლუბი „Pulse“ ორლანდოში, ფლორიდა, მასპინძლობდა ყოველკვირეული ღონისძიებას შაბათს ღამით, რომელსაც, პირველ რიგში სტუმრობენ ლათინოამერიკელი კლიენტები (ლათინური ღამე).

მატინი, შეიარაღებული 223 კალიბრის „SIG Sauer AR-15“ ტიპის შაშხანით და 9 მმ „Glock“-ის იარაღით, მივიდა კლუბში. შეიარაღებული დაცვის თანამშრომელი, რომელიც ორლანდოს პოლიციის დეპარტამენტის (OPD) ოფიცერია, ასრულებდა დამატებით სამუშაო მოვალეობას სრული ფორმით, შეეცადა დაეკავა მატინი, ცეცხლის გახსნის დროს 2:02 საათზე.

## სქოლიო
კატეგორია:მასობრივი მკვლელობა