open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
სავაჭრო ნიშანი

**სავაჭრო ნიშანი (ან სასაქონლო ნიშანი** ) — ინტელექტუალური საკუთრების ტიპი, რომელიც გამოისახება ცნობადი ნიშნით, დიზაინით ან გამოსახულებით. სავაჭრო ნიშნით, რომელიც განსხვავებულია, ადვილად შეიძლება სხვადასხვა პროდუქტის ან მომსახურების იდენტიფიცირება.

მინი|მარჯვნივ| რეგისტრირებული სავაჭრო ნიშნის სიმბოლო
მინი|მარჯვნივ| სავაჭრო ნიშნის სიმბოლო

სავაჭრო ნიშნის მფლობელი შეიძლება იყოს ფიზიკური ან იურიდიული პირი, კომერციული ორგანიზაცია. სავაჭრო ნიშანი შეიძლება მოთავსებული იყოს შეფუთვაზე, ეტიკეტზე, ვაუჩერზე ან თვითონ პროდუქტზე.

სავაჭრო ნიშნად შეიძლება იყოს გამოყენებული სიმბოლოები ™ (სავაჭრო ნიშნის სიმბოლო) და ® (დარეგისტრირებული სავაჭრო ნიშნის სიმბოლო). ამასთან, უკანასკნელის გამოყენება შეიძლება მხოლოდ რეგისტრირებული სავაჭრო ნიშნის მფლობელის მიერ.

საქართველოში სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციასთან დაკავშირებულ უფლებებს არეგულირებს:
* საქართველოს კანონი „სასაქონლო ნიშნების შესახებ“;
* საქართველოს კანონი „ინტელექტუალურ საკუთრებასთან დაკავშირებულ სასაზღვრო ღონისძიებათა შესახებ“;
* სსიპ ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრის — „საქპატენტის“ თავმჯდომარის 2014 წლის 19 აგვისტოს № 05 ბრძანებით დამტკიცებული — „ინსტრუქცია სასაქონლო ნიშანზე განაცხადის წარდგენისა და რეგისტრაციასთან დაკავშირებული პროცედურების შესახებ“;
* „ინტელექტუალური საკუთრების ობიექტების დაპატენტებასთან, რეგისტრაციასთან და დეპონირებასთან დაკავშირებული მომსახურების საფასურების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2010 წლის 3 ივლისის No182 დადგენილება;
* „სამრეწველო საკუთრების დაცვის პარიზის კონვენცია“ (საქართველო წევრია 1991 წლიდან);
* „ნიშნების საერთაშორისო რეგისტრაციის შესახებ მადრიდის შეთანხმების ოქმი“;
* „შეთანხმება ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების ვაჭრობასთან დაკავშირებული ასპექტების შესახებ“ (საქართველო წევრია 2000 წლიდან);
* საქართველოს სამოქალაქო და სამოქალაქო საპროცესო კოდექსი; 
* საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 196-ე მუხლი;
* საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 158-ე მუხლი.

## რესურსები ინტერნეტში
* საქპატენტი — სასაქონლო ნიშანი
* Register a trade mark
* What is a trademark?

## სქოლიო
კატეგორია:ბრენდები
კატეგორია:ინტელექტუალური საკუთრების სამართალი
კატეგორია:პროდუქციის მენეჯმენტი
კატეგორია:სიმბოლოები
კატეგორია:საფირმო ნიშნები
ორიგინალური დიზაინის შემქმნელი

**ორიგინალური დიზაინის შემქმნელი (Odm)** () — კომპანია, რომელიც შეიმუშავებს და შემდეგ აწარმოებს ამ შემუშავებულ პროდუქტს, რომელიც საბოლოოდ სხვა ფირმის მიერ იყიდება. ასეთი კომპანიები საშუალებას აძლევს ფირმას, რომელიც ფლობს ან ლიცენზირებს ბრენდს, აწარმოოს პროდუქცია (დამატებით ან მხოლოდ) ქარხნის ორგანიზაციაში ან მართვაში ჩართვის გარეშე. ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები გაიზარდა  ბოლო წლებში და, 2015 წლიდან, ბევრს აქვს ისეთი მასშტაბი, რომ აწარმოოს შიდა წარმოება იმ პროდუქტებისთვის, რომლებიც ბრენდირებულია მყიდველი ფირმის მიერ. ეს არის კონტრაქტის მწარმოებლისგან განსხვავებით.

ეს მოდელი განსაკუთრებით გამოიყენება საერთაშორისო ვაჭრობაში, სადაც ადგილობრივი ორიგინალური დიზაინის მწარმოებელი გამოიყენება საქონლის წარმოებისთვის უცხოური კომპანიისთვის, რომელიც ხედავს გარკვეულ უპირატესობას ტრანზაქციაში, როგორიცაა დაბალი შრომა, სატრანსპორტო კავშირები ან ბაზრებთან სიახლოვე. ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლის მიერ შემუშავებული/დაპატენტებული ტექნოლოგიები არის პროდუქტის განაწილების მოდელის კიდევ ერთი მიზეზი. ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლის მოდელები ასევე გამოიყენება, სადაც ადგილობრივი საკუთრების კანონები კრძალავს უცხოელების მიერ აქტივების პირდაპირ მფლობელობას, რაც საშუალებას აძლევს ადგილობრივ ფირმას აწარმოოს ბრენდი კომპანიისთვის - შიდა ბაზრისთვის ან ექსპორტისთვის.

ამ ტიპის ბიზნესი „აუთსორსინგის“ ნაწილია. მაგალითად: Compal Electronics აწარმოებს ნოუთბუქ კომპიუტერებს და მონიტორებს და მუშაობს როგორც მასობრივი მწარმოებელი მრავალი ბრენდის კომპანიისთვის, რომელსაც ეხმარება დაბალი შრომის ხარჯები, იაფი ტრანსპორტი და ფიზიკური შეყვანის თითქმის სასაქონლო ბუნება (Compal-ის შემთხვევაში, კომპიუტერის კომპონენტები). 2011 წლიდან ტაივანის ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები ქმნიდნენ ყველა ნოუთბუქის ოთხმოცდათოთხმეტ პროცენტს.  ზოგიერთი კომპანია, როგორიცაა Flex და Wistron, არის ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები და ელექტრონიკის წარმოების სერვისების მიმწოდებლები.

2016 წლის შემდგომ Nokia phones (HMD ) არის ფირმის მაგალითი, რომელიც ეყრდნობა ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლებს. 2019 წლის ბოლოს, იგი გადავიდა ორიგინალური დიზაინის მხოლოდ ერთ მწარმოებელზე დაყრდნობიდან რამდენიმე ორიგინალური დიზაინის მწარმოებელზე. 

## ინტელექტუალური საკუთრება
ორიგინალური დიზაინის მწარმოებლები ქმნიან საკუთარ ინტელექტუალურ საკუთრებას და ძალიან აქტიურად აპატენტებენ მათ. პატენტების უმეტესობა შეტანილია აშშ-ში, ჩინეთსა და ტაივანში.

## რესურსები ინტერნეტში
* https://www.techopedia.com/definition/30769/original-design-manufacturer-odm
* https://www.seacomp.com/resources/oem-vs-odm-manufacturing

## სქოლიო 
კატეგორია:დიზაინერული კომპანიები
კატეგორია:ბრენდები
აურორას მემორიალური ეროვნული პარკი

**აურორას მემორიალური ეროვნული პარკი** ― დაცული ტერიტორია ფილიპინებში. მდებარეობს სიერა-მადრეს მთიანეთში, ნუევა-ესიხისა და აურორას პროვინციის ტერიტორიაზე, ცენტრალურ ლუსონში. ეროვნული პარკის ფართობი 5 676 ჰექტარია. დაარსდა 1937 წელს, 220-ე პროკლამაციის საფუძველზე. პარკს სახელი პირველი ლედის, აურორა არაგონ კესონის პატივსაცემად ეწოდა. თავდაპირველად პარკის ტერიტორია  2 356 ჰექტარს მოიცავდა, ხოლო 1941 წლისთვის დღვანდელ ტერიტორიამდე გაფართოვდა. პარკის უმაღლესი წერტილი 1 000 მეტრის სიმაღლეზეა. პარკის მიწა გამოიყენება როგორც მუდმივი, ისე ცვლადი სასოფლო სამეურნეო მიზნებისთვის და სატყეო საქმისთვის.

## იხილეთ აგრეთვე
*ფილიპინების ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია V
კატეგორია:ფილიპინების ეროვნული პარკები
კატეგორია:სიერა-მადრეს დაცული ტერიტორიები (ფილიპინები)
კატეგორია:1937 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1937 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
კატეგორია:აურორას პროვინციის გეოგრაფია
კატეგორია:ნუევა-ესიხის გეოგრაფია
კატეგორია:ფილიპინების ღირსშესანიშნაობები
ელჩინ აზიზოვი

**ელჩინ იაშარ ოღლუ აზიზოვი** () — აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერალი (ბარიტონი), დიდი თეატრის სოლისტი (2008 წლიდან). აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი (2018), პირველი აზერბაიჯანელი, რომელიც დიდი თეატრის სოლისტი გახდა.

## ბიოგრაფია 
ელჩინ აზიზოვი 1975 წელს ბაქოში დაიბადა.

1992 წლის 4 აპრილს, როცა აზიზი 16 წლის იყო მონაწილეობდა მხიარულთა და საზრიანთა კლუბში, რომელიც ბაქოში ჩატარდა. ჟიურის შემადგენლობაში იმყოფებოდა ანარ მამედხანოვი, გუნდ „ბაქოელი ბიჭების“ კაპიტანი. მას მოეწონა აზიზოვის გამოსვლა და თამაშის დასრულების შემდეგ იგი ელჩინთან მივიდა და უთხრა: „8 აპრილს ჩვენთან ერთად მოფრინავ მოსკოვში“. იმ წელს „ბაქოელი ბიჭები“ მანსანკანის უმაღლესი ლიგის გამარჯვებულები, ხოლო 1993 წელს ლიგის ფინალისტები გახდნენ. ისინი ბრძოლის დროს აღდარაში ჯარისჯაცებს ჰოსპიტალში კონცერტებს უმართავდნენ.

1993 წელს აზიზოვი აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში შევიდა, რომელიც 1997 წელს „კინოს რეჟისორის“ სპეციალობით დაამთვარა. 90-იანი წლების ბოლოს მრავალ სარეკლამო რგოლშია გადაღებული. 2000 წელს გუნდი „ბაქოელი ბიჭები“, რომლის შემადგენლობაში ელჩინ აზიზოვიც იყო სუპერთასისა და „XX საუკუნის საუკეთესო გუნდის“ წოდების მფლობელი გახდა.

2005 წლის აგვისტოში იგი შედის კონსერვატორია „მოცარტეუმის“ საზაფხულო აკადემიაში (ზალცბურგი, რიჩარდ მილერის კლასი), ხოლო 2006 – 2007 წლებში მეცადინეობდა ალესანდრო მიშაშთან. 2005 – 2007 წლებში სტაჟირებდა ბაქოს მუსიკალური აკადემიის საოპერო სტუდიაში, სადაც აზად ალიევის ხელმძღვანელობით მეცადინეობდა. 2007 წლიდან გალინა ვიშნევსკაიას საოპერო სიმღერის ცენტრის სტაჟიორი და სოლისტია (პედაგოგი ბადრი მაისურაძე), სადაც დებიუტი ჰქონდა ესკამილიოს პარტიით (ბიეზეს „კარმენი“).
2008 წლიდან მოსკოვის დიდი თეატრის საოპერო ჯგუფის წევრია.
2011 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებულებით ელჩინ აზიზოვს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტის წოდება მიენიჭა.
2018 წლის 27 მაისს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის განკარგულებით ელჩინ აზიზოვს „აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში შეტანილი დამსახურებისათვის“ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის წოდება მიენიჭა.
ელჩინ აზიზოვი აგრეთვე გადაღებულია ფილმებში (აზერბაიჯანში, რუსეთსა და თურქეთში). ამ ყველაფერთან ერთად იგი რამდენიმე ფილმისა და თეატრალური დადგმის რეჟისორია. აზიზოვი იყო რუსული ტელეგადაცემა „რესპუბლიკის საგანძურის“ ჟიურის წევრი.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი საოპერო მომღერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის საოპერო მომღერლები
კატეგორია:ბარიტონები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
გივი ხონელიძე

**გივი ხონელიძე** (დ. 1922, თბილისი — გ. 1998) — ქართველი ექიმი-ინკოლოგი, რესპუბლიკა მოლდოვას ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დამფუძნებელი და პირველი დირექტორი.

## ბიოგრაფია
№20 საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტში. 1947 წელს, ინსტიტუტის დამთავრებისთანავე, განაწილებით მიავლინეს მოლდავეთის რესპუბლიკის გლოდიანსკის რაიონულ საავადმყოფოში ქირურგად. 1949 წელს სწავლა განაგრძო კიშინიოვის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიის კათედრაზე. კლინიკური ორდინატურის დამთავრების შემდეგ დაინიშნა ლეოვსკის რაიონული საავადმყოფოს მთავარ ექიმად. მოკლე ხანში მისი უშუალო ინიციატივით რაიონულ საავადმყოფოსთან შეიქმნა ქირურგიული განყოფილება, რომლის გამგეობა მასვე დაავალეს.

1954 წლის ოქტომბერში, გივი ხონელიძე, როგორც ჯანმრთელობის დაცვის გამოცდილი ორგანიზატორი და კვალიფიციური ქირურგი გადაჰყავთ ქალაქ კიშინიოვში რესპუბლიკური ონკოლოგიური დისპანსერის მთავარ ექიმად. ამ თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში ფართოდ გამოვლინდა მისი პროფესიული ოსტატობა.

1962 წელს ონკოლოგიური დისპანსერის ბაზაზე დაარსდა ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, რომლის დირექტორად დაინიშნა გივი ხონელიძე და სამ ათეულ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იგი უცვლელად ხელმძღვანელობდა ამ დაწესებულებას. მის მიერ ინსტიტუტსა და მთელ მოლდავეთში დაინერგა ონკოლოგიურ დაავადებათა პროფილაქტიკის, ადრეული დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის ახალი მეთოდები. 1970-იან წლებში ინსტიტუტის ბაზაზე შეიქმნა ონკოლოგიისა და ჰემატოლოგიის კათედრა, რომელზეც წარმოებდა ექიმთა ახალი კადრების მომზადება-სპეციალიზაცია. გივი ხონელიძის უშუალო ხელმძღვანელობით კიშინიოვში აშენდა ონკოლოგიის ინსტიტუტის ახალი, ხუთასადგილიანი უნიკალური ქირურგიული კომპლექსი და ონკოლოგიური პოლიკლინიკა.   

გივი ხონელიძის სამეცნიერო და პრაქტიკული მოღვაწეობის სფეროს განეკუთვნება თანამედროვე ონკოლოგიის ისეთი რთული პრობლემები, როგორიც არის სიმსივნეების ძირითადი ლოკალიზაციის ადრეული დიაგნოსტიკა და მკურნალობა. კუჭის დაავადებათა დიაგნოსტიკა, ონკოლოგიური დახმარების ორგანიზაციული საკითხები და სხვა. მის კალამს ეკუთვნის 70-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთაგან ორი მონოგრაფიაა.

საექიმო, სამეცნიერო და ორგანიზაციული საქმიანობის პარალელურად გივი ხონელიძე მეტად აყოფიერ საზოგადოებრივ მოღვაწეობასაც ეწეოდა. ის ორჯერ იყო არჩეული ქ. კიშინიოვის საქალაქო საბჭოს დეპუტატად. დაჯილდოებულია ხალხთა მეგობრობის ორდენითა  და მედლებით. მინიჭებული აქვს მოლდავეთის სსრ დამსახურებული ექიმის საპატიო წოდება. იყო სსრ კავშირის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული საპრობლემო კომისიის – „ავთვისებიანი სიმსივნეების“, ონკოლოგთა საკავშირო საზოგადოების გამგეობისა და ჟურნალების „Вопросы онкологии“ და „Здравоохранение“ სარედაქციო საბჭოს წევრი.

გივი ხონელიძე 1998 წელს გარდაიცვალა. ონკოლოგიის ინსტიტუტის მრავალრიცხოვანი კოლექტივი არ ივიწყებს თავის პირველ დირექტორს. მის პატივსაცემად ინსტიტუტში გახსნილია ბარელიეფი. 

## ლიტერატურა
* მოლდავეთის სსრ დამსახურებული ექიმი, საბჭოთა მედიცინა, ლ. შარაშიძე, 1983, №1, გვ. 68-69

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1922
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ბანგან-ჰილის ეროვნული პარკი

**ბანგან-ჰილის ეროვნული პარკი** ― დაცული ტერიტორია ფილიპინებში. მდებარეობს ბაიომბონგის მუნიციპალიდედში, ნუევა-ვისკაიის პროვინციაში, კაგაიანის ხეობაში. პარკის ფართობი 13.9 ჰექტარია. ეროვნულ პარკად 1995 წელს გამოცხადდა.

## იხილეთ აგრეთვე
*ფილიპინების ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების ეროვნული პარკები
კატეგორია:ფილიპინების ბორცვები
კატეგორია:1995 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1995 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
კატეგორია:ნუევა-ვისკაიის ღირსშესანიშნაობები
ბატაანის ეროვნული პარკი

**ბატაანის ეროვნული პარკი** ― დაცული ტერიტორია ფილიპინებში. მდებარეობს ბატაანის პროვინციის შიდა მთიანეთში, ცენტრალური ლუსონის რეგიონში. მდებარეობს ბატაანის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნახევარში. ესაზღვრება სუბიკის ყურის თავისუფალ საპორტო ზონას. პარკი 1945 წელს დაარსდა. თავდაპირველად პარკის ფართობი 31 0000 ჰექტარი იყო და სუბიკის ნაწილსაც მოიცავდა. 1987 წელს პარკის ტერიტორია დღევანდელ ზომამდე, 23 688 ჰექტარამდე შემცირდა და მხოლო ბატაანის პროვინციის ტერიტორიაზე მდებარეობს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ფილიპინების ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების ეროვნული პარკები
კატეგორია:ფილიპინების ტყეები
კატეგორია:1945 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1945 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
კატეგორია:ბატაანის გეოგრაფია
კატეგორია:ბატაანის ღირსშესანიშნაობები
უქმე დღეები სამხრეთ კორეაში

**უქმე დღეები სამხრეთ კორეაში** მიეკუთვნება ქვემოთ მოცემული კატეგორიებიდან ერთ-ერთს ან რამოდენიმეს:

* ეროვნული დღე (კორეულად: 국경일 )
* ეროვნული დროშის აღმართვის დღე (კორეულად: 국기게양일)
* სახალხო დღესასწაული (კორეულად: 공휴일 )

თითოეულ კატეგორიას აქვს განსხვავებული სამართლებრივი საფუძველი. თითოეული  ეროვნული დღე დროშის აღმართვის დღეც არის. 

## უქმე დღეების სია სამხრეთ კორეაში 
## მთვარის კალენდრის ახალი წლის დღეების, ბუდას დაბადების დღისა და ჩუსოკის  თარიღები მზის კალენდარში
## იხილეთ აგრეთვე 
* კორეის კულტურა
** სამხრეთ კორეის კულტურა
** ჩრდილოეთ კორეის კულტურა
* კორეის ფესტივალები
* კორეული კალენდარი
* მთვარის თვე
* სახალხო არდადეგები ჩრდილოეთ კორეაში

კატეგორია:კორეა
კატეგორია:კორეული კულტურა
კატეგორია:დღესასწაულები
მიხეილ იაშვილი

**მიხეილ იაშვილი** (დ. 1748 — გ. 1811) — ქართველი სამხედრო პირი.

## ბიოგრაფია
თავადი მიხეილ ალექსის ძე იაშვილი წარმოშობით ამბროლაურის რაიონის სოფელ სხვავადან ყოფილა. მის შესახებ მხოლოდ ის ვიცით, რომ რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორის წოდება ჰქონდა, მონაწილეობდა 1768-1774 წლებში რუსეთ-ოსმალეთის ომში, შემდგომში კი მსახურობდა სესტრორეცკის და სანქტ-პეტერბურგის დენთის ქარხნების უფროსად. ბევრად მეტი ვიცით მისი ვაჟების, ვლადიმერ და ლევან იაშვილების შესახებ. ძმების რუსეთის მეფის სამსახურში გამწესება იმპერატორ ეკატერინე II-ის დროს მომხდარა. ორივემ სამხედრო კარიერის მწვერვალებს მიაღწია. ვლადიმერ იაშვილი გენერალ-მაიორი გახდა, მაგრამ რუსეთის იმპერატორის, პავლე I-ის წინააღმდეგ მოწყობილ შეთქმულებაში მონაწილეობისთვის, ალექსანდრე I-მა იგი თავის მამულში, კალუგის გუბერნიაში, სოფელ მურომცევოში გადაასახლა და პოლიციის მეთვალყურეობა დაუწესა. უფრო წარმატებული აღმოჩნდა უმცროსი ძმის, ლევანის სამხედრო კარიერა. მან მრავალ ბრძოლაში გამოიჩინა თავი, მათ შორის 1812 წლის ომში და 1819 წელს არტილერიის სრული გენერლის ტიტული დაიმსახურა. ლევან იაშვილმა 1832 წელს მიიღო უფლება, ეპოლეტებზე ეტარებინა იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის ვენზელი. მისი პორტრეტი, შესრულებული ინგლისელი მხატვრის ჯ. დოუს მიერ, განთავსებულია ზამთრის სასახლის სამხედრო გალერეაში.

## ლიტერატურა
* საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. IV. -თბ., 2018. -გვ.176

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:დაბადებული 1748
კატეგორია:გარდაცვლილი 1811
კატეგორია:ქართველი გენერალ-მაიორები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
სან-ანდრესი (კატანდუანესი)

**სან-ანდრესი** (ოფიციალურად **სან-ანდრესის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 480 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 38 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
* 
*2007 Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კატანდუანესის მუნიციპალიტეტები
ვიგა (კატანდუანესი)

**ვიგა** (ოფიციალურად **ვიგის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 869 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 31 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
## External links
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კატანდუანესის მუნიციპალიტეტები
მანანა ჟვანია

**მანანა ჟვანია** (დ. 15 ნოემბერი, 1942, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

## ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პედიატრული ფაკულტეტი.

1965-1967 წლებში იყო მოსკოვის ი. ვ. სეჩენოვის სახელობის სამედიცინო უნივერსიტეტის ბავშვთა სნეულებათა კლინიკის სტაჟიორი; 1967-1970 წლებში ასპირანტი; 1971-1977 წლებში მოსკოვის I სამედიცინო უნივერსიტეტის ბავშვთა სნეულებათა კლინიკის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1977-1987 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1987-1994 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ჰოსპიტალური პედიატრიის კათედრის პროფესორი; 1994 წლიდან კათედრის გამგე. ავტორია 10 სამეცნიერო ნაშრომის. გამოცემული აქვს მონოგრაფიები. პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1970 წელს „დერმატომოზიტის კლინიკა და მიმდინარეობა ბავშვებში“; 
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1986 წელს „საყრდენ-მამოძრავებელი სისტემის დაზიანება შემაერთებელი ქსოვილის დიფუზიური დაზიანების დროს ბავშვებში“.

## ჯილდოები
* 2000 — ღირსების ორდენი

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 236
* წიგნი ღირსებისა: ტ. 5/ შემდგ.: ყიფიანი თ., (რედ.), გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2003, გვ. 77

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:ქართველი პედიატრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლეიტე

**ლეიტე** ― კუნძული ვისაიასის კუნძულთა ჯგუფში, ფილიპინებში. ფილიპინების მასშტაბით სიდიდით მერვე და მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მეექვსე კუნძულია. 2020 წლის აღწერით კუნძულზე 2 626 970 ადამიანი ცხოვრობს. მოსახლეობა თევზჭერითაა დაკავებული. მოჰყავთ ბრინჯი და სიმინდი,  ქოქოსი, თამბაქო, ბანანი, შარქის ლერწამი და სართავი ბანანი. კუნძულზე მანგანუმის დეპოზიტებია. ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში ქვიშაქვისა და კირქვის კარიერებია. 

პოლიტიკურად კუნძული ორ პროვინციად იყოფა: ჩრდილოეთ და სამხრეთ ლეიტედ. ტერიტორიულად სამხრეთი ლეიტე კუნძულ პანაონსაც მოიცავს. ლეიტეს ჩრდილოეთით კუნძული-პროვინცია ბილირანი მდებარეობს, რომელიც ლეიტეს ყოფილი ქვეპროვინცია იყო.

ლეიტეს მთავარი ქალაქებია: ტაკლობანი ― კუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, ლეიტეს ყურის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში, და ორმოკი ― კუნძულის დასავლეთ სანაპიროზე.

ლეიტე ცნობილია ორმოკის მახლობლად მდებარე გეოთერმული ელექტროსადგურებით.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*Leyte Island – TA.com

## სქოლიო
კატეგორია:ლეიტე
კატეგორია:ლეიტეს პროვინციის კუნძულები
კატეგორია:სამხრეთ ლეიტეს კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით
ლაგუნა-დე-ლა-რესტინგის ეროვნული პარკი

**ლაგუნა-დე-ლა-რესტინგა** ― ეროვნული პარკი მარგარიტას კუნძულზე, ნუევა-ესპარტას შტატში, ვენესუელაში. პარკის დიდ ნაწილს მარილიანი ლაგუნა შეადგენს. შედის რამსარის საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭარბტენიანი ტერიტორიების სიაში და კლასიფიცირდება როგორც მნიშვნელოვანი ორნიტოლოგიური ტერიტორია.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია II
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები
კატეგორია:ნუევა-ესპარტის გეოგრაფია
კატეგორია:რამსარის ძეგლები ვენესუელაში
კატეგორია:1974 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1974 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
კატეგორია:ნუევა-ესპარტის ღირსშესანიშნაობები
მაკარაოს ეროვნული პარკი

**მაკარაოს ეროვნული პარკი** () ― ვენესუელის დაცული ტერიტორია. მდებარეობს ვენესუელის ჩრდილოეთ ნაწილში, მირანდას შტატსა და ვენესუელის ფედერალურ ოლქში.  ეროვნული პარკი 15 000 ჰექტარზეა გადაჭიმული. დაარსდა 1973 წლის 5 დეკემბერს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
*მოჩიმის ეროვნული პარკი

## სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია II
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები
კატეგორია:1973 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1973 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
კატეგორია:მირანდას შტატის გეოგრაფია
კატეგორია:ვენესუელის ფედერალური ოლქის გეოგრაფია
კატაინგანი

**კატაინგანი** (ოფიციალურად **კატაინგანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი მასბატეს პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50 623 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 36 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System
*elgu2.ncc.gov.ph

## სქოლიო
კატეგორია:მასბატეს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
ინკილაფის ხიდი

**ინკილაფის ხიდი** — ხიდი თუქეთში, სოფელ ინკილაფში.

მდებარეობს გუმუშხანეს რეგიონში, სოფელ ინკილაფში, ადგილ მუსალაში, მდინარე იქისუზე. იგი იქისუსა და მის მარცხენა შენაკადის სორეიანის ხერთვისიდან ზემოთ 3,5 კმ-ია. დღეისათვის შემორჩენილია ხიდის ბურჯები ორივე მხარეს. თაღოვანი ნაწილი დანგრეულია. შედარებით უკეთაა დაცული მარჯვენა მხარის ბურჯი 4,5 მ-ზე. მისი გარე კედლების წყობაში გამოყენებულია კარგად დამუშავებული საშუალო ზომის ქვები. ასეთივე ბურჯის შედარებით მცირე ნაწილია დაცული მარცხენა მხარესაც. ხიდის სიგრძე დაახლოებით 17-20 მეტრი უნდა ყოფილიყო. სიგანე დაცული ნაშთის მიხედვით 2,5 მ-ია. მარჯვენა ბურჯის სიმაღლე-3,5 მ-ია. ეს ხიდიც იქისუზე შირანისა და ერზინჯანისაკენ გამავალი ძველი სავაჭრო-საქარავნო გზის შემადგენელი ნაწილია. 

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის ცენტრალურ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2019, გვ. 44-45  ISBN 978-9941-8-1990-2.

კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
ოლუჯაქის კოშკი

**ოლუჯაქის კოშკი** — კოშკი თუქეთში, მდებარეობს სოფელ ოლუჯაქის, გუმუშხანეს რეგიონის ცენტრალური გზის 33 კმ–ზე ჩრდილო–აღმოსავლეთით. იგი სოფლის შემაღლებულ ადგილზეა აშენებული. შენობა თარიღდება XIX საუკუნის ბოლოთი.

იგი დაახლოებით კვადრატული ფორმისაა, რადგანაც მიწა სადაც კოშკი დგას არ იყო სწორი ამისათვის საძირკველია აშენებული. ქვედა სართულში სამხრეთ–აღმოსავლეთის მხრიდან კიბეებითაა შესასვლელი. ამ შენობის ზედაპირი თაღით არის გადახურული, მაგრამ სხვა კედლები, რადგანაც დანგრეულია არ ჩანს. ციხის საძირკველთან, სამხრეთით კლდეზე ორი პატარა ამბრაზურისთვის სიცარიელეა დატოვებული. შენობის შესასვლელი და კუთხეები ნათალი ქვებით არის ნაშენი, დანარჩენი სხვა ფორმის ქვით.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის ცენტრალურ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2019, გვ. 44-45  ISBN 978-9941-8-1990-2.

კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
ნოდარ ჟვანია

**ნოდარ ჟვანია** (დ. 26 მარტი, 1945, ქუთაისი) — ქართველი მუსიკოსი, თბილისის მუსიკალური ათწლედის დირექტორი, თბილისის კონსერვატორიის პროფესორი, ალტისტი. 

## ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.

1964-1966 წლებში მუშაობდა სახელმწიფო კამერულ ორკესტრში; 1966 წლიდან სულხან ცინცაძის სახელობის სახელმწიფო სიმებიანი კვარტეტის წევრია; 1991-1993 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში ვიოლონოსა და ალტის კეთედრის გამგე; წლების მანძილზე მოღვაწეობდა გერმანიის ქ. ინგოლშტატის ქართულ კამერულ ორკესტრში. როგორც სოლისტი, გამოდის კამერულ ორკესტრებთან ერთად, ამასთანავე ეწევა აქტიურ პედაგოგიურ საქმიანობას. 

## ორგანიზაციის წევრი
* 1974 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი
* 2001 — ღირსების ორდენი
* საქართველოს სახალხო არტისტი
* ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემია, საკონცერტო მოღვაწეობისა და საკვარტეტო ხელოვნებაში განსაკუთრებული შემოქმედებითი მიღწევებისათვის
* შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია, საკონცერტო მოღვაწეობისა და საკვარტეტო ხელოვნებაში განსაკუთრებული შემოქმედებითი მიღწევებისათვის
* ლეო ვაინერის სახელობის საერთაშორისო კონკურსი (ბუდაპეშტი)

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი, თბ., 1998-1999, გვ. 273
* წიგნი ღირსებისა: ტ. 6/ შემდგ.: ყიფიანი თ., (რედ.), გაჩეჩილაძე თ., სიმონიშვილი გ., თბ., 2003, გვ. 229

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1945
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
მასბატეს პროვინცია

**მასბატე** (ოფიციალურად **მასბატეს პროვინცია**; ) ― კუნძულოვანი პროვინცია ბიკოლის რეგიონში, ფილიპინებში. მდებარეობს არქიპელაგის შუა ნაწილის მახლობლად. პროვინციის დედაქალაქია მასბატე. პროვინცია შედგება სამი მთავარი კუნძულისაგან: მასბატე, ტიკაო და ბურიასი.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*Masbate Province Official Site
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:მასბატე
კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები
კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი პროვინციები
კატეგორია:ლუსონის კუნძულები
კატეგორია:ბიკოლის რეგიონი
კატეგორია:1864 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
კატეგორია:1864 წელს დაარსებულები ფილიპინებში
კატეგორია:ფილიპინების ყოფილი ქვეპროვინციები
ბანატი

250პქ|მინი|მარჯვნივ|ბანატის მდებარეობა ევროპაში (აღნიშნულია მუქ მწვანედ)
**ბანატი** (, ) — ისტორიული ოლქი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში. მოქცეულია აღმოსავლეთიდან ტრანსილვანიას, დასავლეთიდან მდინარე ტისას, ჩრდილოეთიდან მდინარე მურეშს და სამხრეთიდან მდინარე დუნაის შორის. XII საუკუნიდან შედიოდა უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში, XVI საუკუნისთვის დაიპყრო ოსმალეთის იმპერიამ. 1718 წლის პოჟარევაცის საზავო ხელშეკრულებით გადავიდა ჰაბსბურგების ხელში. XVIII–XIX საუკუნეების კოლონიზაციის პროცესების შედეგად ჩამოყალიბდა მოსახლეობის მრავალეროვნული შემადგენლობა: რუმინელები, სერბები, ხორვატები, უნგრელები, სლოვაკები, გერმანელები და სხვ. 1920 წლის ტრიანონის საზავო ხელშეკრულებით გაიყო რუმინეთს (აღმოსავლეთი ნაწილი) და სერბების, ხორვატებისა და სლოვენების სამეფოს (1929 წლიდან — იუგოსლავია; დასავლეთი ნაწილი) შორის; დღეს ბანატის ტერიტორია სერბეთისა და რუმინეთის შემადგენლობაშია.

## სქოლიო 
კატეგორია:რუმინეთის ისტორიული ოლქები
კატეგორია:სერბეთის ისტორიული ოლქები
კატეგორია:გაყოფილი რეგიონები
კატეგორია:ევროპის ისტორიული მხარეები
მასბატე (კუნძული)

**მასბატე** ― მასბატეს პროვინციის უდიდესი კუნძული ფილიპინებში. პროვინციის დანარჩენი მთავარი კუნძულებია ტიკაო და ბურიასი. როგორც ფართობის, ისე მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მასბატე მე-11 ადგილზეა ფილიპინების მასშტაბით. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მასბატე მსოფლიოში 70-ე ადგილზე, ხოლო ფართობის მიხედვით 155-ე ადგილზეა. კუნძული 14 მუნიციპალიტეტსა და 1 ქალაქს მოიცავს. 2020 წლის აღწერით კუნძულის მოსახლეობა 731 269 ადამიანს შეადგენს. კუნძულზე უდიდესი დასახლებაა ქალაქი მასბატე, სადაც 104 522 ადამიანი ცხოვრობს (2020). 

## რესურსები ინტერნეტში
*Masbate Information Service Website

კატეგორია:მასბატეს კუნძულები
კატეგორია:კუნძულები ანბანის მიხედვით
ბარსელონა (სორსოგონი)

**ბარსელონა** (ოფიციალურად **ბარსელონის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სორსოგონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 20 987 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*https://www.barcelona.sorsogon.gov.ph 
*Barcelona Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:სორსოგონის მუნიციპალიტეტები
ზაქათალის ოლქის ავტონომია

**ზაქათალის ოლქის ავტონომია** — ავტონომიური ერთეული საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაში, ყოფილი ზაქათალის ოკრუგის ტერიტორიაზე. ავტონომიის სტატუსი განისაზღვრა 1921 წლის კონსტიტუციით (მუხლი 107).

## სადავო ტერიტორია საქართველოსა და აზერბაიჯანს შორის 
1917 წლის რევოლუციის შემდეგ ზაქათალის ოკრუგის ტერიტორიაზე კონტროლი დაამყარა აზერბაიჯანმა. 26 ივნისს ზაქათალის ოკრუგში მოქმედმა აზერბაიჯანელთა ეროვნულმა საბჭომ მიიღო ოლქის აზერბაიჯანთან შეერთების დადგენილება, მაგრამ მოითხოვა ავტონომია. აზერბაიჯანის ხელისუფლებამ ეს მოთხოვნა არ შეასრულა. 1919 წლის 26 ნოემბერს გამართულმა მეორე ყრილობამ კატეგორიულად დააყენა ავტონომიის საკითხი.  1920 წლის აპრილამდე, აზერბაიჯანის საბჭოთა ოკუპაციამდე, ზაქათალის ოკრუგი დე-ფაქტო ორმხრივი მმართველობის ქვეშ იმყოფებოდა. 1920 წლის 7 მაისს მოსკოვში საქართველო-რსფსრ შორის დადებული მოსკოვის ხელშეკრულების თანახმად, რუსეთმა ზაქათალის ოლქი საქართველოს შემადგენლობაში აღიარა, თუმცა აზერბაიჯანელი ბოლშევიკების მოთხოვნით საქმე გადაისინჯა. 1920 წლის 3-6 და 9-12 ივნისს საქართველო-აზერბაიჯანს შორის დაიდო აღსთაფის საზავო შეთანხმება, რომლის თანახმად ზაქათალის საკითხი გადაწყდებოდა ორმხრივი კომისიის მიერ, მანამდე არცერთი მხარე ჯარებს არ შეიყვანდა ოლქში.

საქართველოს ოკუპაციისა შემდეგ ზაქათალის ოლქი საქართველოს სსრ-ის შემადგენლობაში 6 თვის განმავლობაში შედიოდა. რუსეთის კომპარტიის კავბიუროს ზეწოლის შედეგად, საქართველოს რევკომი დათანხმდა ზაქათალის ოლქის აზერბაიჯანის სსრ-სადმი გადაცემას. ეს ფაქტი დაფიქსირდა 1921 წლის 5 ივლისის საქართველო-აზერბაიჯანის დელეგაციათა კონფერენციაზე (დადგენილების მე-4 პარაგრაფი), შემდეგ იურიდიულად გაფორმდა საქართველოსა და აზერბაიჯანის სსრ-ებს შორის 1921 წლის 15 ნოემბერს ხელმოწერილ სასაზღვრო შეთანხმებით (მე-3 მუხლი).

## იხილეთ აგრეთვე
* აღსთაფის საზავო შეთანხმება

## ლიტერატურა
*

კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა
ლორეს ნეიტრალური ზონა

**ლორეს ნეიტრალური ზონა** — სადავო ბუფერული ტერიტორია სომხეთის დემოკრატიულ რესპუბლიკასა და საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის. შეიქმნა 1919 წლის იანვარს სომხეთ-საქართველოს ომის შედეგებისა და ბრიტანეთის შუამავლობით. ადმინისტრაციულად ექვემდებარებოდა ბრიტანეთის გენერალ-გუბერნატორს. 

1920 წლის ნოემბერში თურქეთის სომხეთის შეჭრის შემდეგ, სომხეთის მთავრობასთან შეთანხმებითა და თურქული ოკუპაციის მოლოდინით, ნეიტრალური ზონა ქართულმა მხარემ დაიკავა. თუმცა ქართული ჯარები აქ არ გაჩერებულან და განაგრძეს სვლა სამხრეთით და აიღეს ტერიტორიები, რომლზედაც თბილისს დამოუკიდებლობის მოპოვების დღიდან ჰქონდა პრეტენზიები. ადგილზე ნაჩქარევად გამართული პლებისციტის შედეგად საქართველომ მათი ანექსია მოახდინა.

1921 წლის 12 თებერვალს ლორეში პრო-კომუნისტურმა ძალებმა მოაწყვეს ამბოხი, რაც წითელარმიელებისთვის საბაბი გახდა რათა საქართველოს ტერიტორიაზე შეჭრილიყვნენ. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ, ლორეს ზონა, ჯერ საქართველოს შემადგენლობაში რჩებოდა (რაც გარკვეულწილად განპირობებული იყო „1921 წლის თებერვლალში შიდა ქართული აჯანყების“ მითის შესანარჩუნებლად), მოგვიანებით კი „ეთნიკური ნიშნით“ სომხეთის სსრ-ს გადაეცა.

## ლიტერატურა 
*
* 

კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
კატეგორია:ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები
კატეგორია:ყოფილი სადავო ტერიტორიები
სერანია-დე-ლა-ნებლინის ეროვნული პარკი

**სერანია-დე-ლა-ნებლინის ეროვნული პარკი** ― ეროვნული პარკი ამასონასის შტატში, ვენესუელაში.

## მდებარეობა
სერანია-დე-ლა-ნებლინის ეროვნული პარკი ამაზონასის შტატში, პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს. პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს სერო-დე-ლა-ნებლინა, რომლის უმაღლესი წერტილი, ფელფსის მწვერვალი (ზღვის დონიდან 2 992 მ.) ვენესუელის მხარესაა. მასივი ბრაზილიის ტერიტორიისკენაა გადაჭიმული, სადაც ბრაზილიის უმაღლესი მწვერვალი პიკო-და-ნებლინა (ზღვის დონიდან 3 014 მ.) მდებარეობს. ეკოსისტემის დასაცავად ბრაზილიის მხარესაც მდებარეობს პიკო-და-ნებლინის ეროვნული პარკი. პარკი გაიანის მთიანეთის ნისლიანი ტყეების ეკორეგიონშია მოქცეული.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები
კატეგორია:გვაიანის მთიანეთები
კატეგორია:ამასონასის შტატის გეოგრაფია
კატეგორია:ამასონასის შტატის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:1978 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1978 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
დუიდა-მარაუაკის ეროვნული პარკი

**დუიდა-მარაუაკის ეროვნული პარკი** ― დაცული ტერიტორია ამასონასის შტატში, ვენესუელაში. პარკის ფართობი 210 000 ჰექტარია რომელიც 1993 წელს შეიქმნა. 

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:გვაიანის მთიანეთები
კატეგორია:ამასონასის შტატის გეოგრაფია
კატეგორია:1978 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1978 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
კატეგორია:ამასონასის შტატის ღირსშესანიშნაობები
იაპაკანის ეროვნული პარკი

**აპაკანის ეროვნული პარკი** (,  ასევე ცნობილი როგორც **სერა იაპაკანის ეროვნული პარკი**) ― დაცული ტერიტორია ამასონასის შტატში, ვენესუელაში.  ეროვნულ პარკად 1978 წლის 12 დეკემბერს გამოცხადდა, პრეზიდენტ კარლოს ანდრეს პერესის აღმასრულებელი დეკრეტის საფუძველზე. მდებარეობს მდინარე ვენტუარის ორინოკოსთან შესართავის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში.  

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ეროვნული პარკების სია
*მოროკოის ეროვნული პარკი

## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები
კატეგორია:გვაიანის მთიანეთები
კატეგორია:ამასონასის შტატის გეოგრაფია
კატეგორია:1978 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1978 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
კატეგორია:ამასონასის შტატის ღირსშესანიშნაობები
პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი

**პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი** () ― ეროვნული პარკი ამასონასის შტატში, ვენესუელაში. 

## მდებარეობა
პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი ატაბაპოსა და რიო-ნეგროს მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზე მდებარეობს. პარიმა-ტაპირაპეკოს ეროვნული პარკი ვენესუელის უდიდესი პარკია. სამხრეთ ამერიკის მასშტაბით მე-2, ხოლო მსოფლიოს მასშტაბით მე-5 ადგილზეა ფართობის მიხედვით. დაარსდა 1991 წელს. პარკის ფართობი 38 290 კმ²-ია. ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე ორინოკოს სათავის წყლები და იანომამის ეთნიკური ჯგუფის კულტურა და ბუნებრივი სამყოფელია დაცულია.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვენესუელის ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები
კატეგორია:გვაიანის მთიანეთები
კატეგორია:ამასონასის შტატის გეოგრაფია
კატეგორია:1991 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1991 წელს დაარსებულები ვენესუელაში
კატეგორია:ამასონასის შტატის ღირსშესანიშნაობები
ბიძინა ქუთათელაძე

**ბიძინა ქუთათელაძე** (დ. 1895 — გ. 5 მაისი, 1969) — ქართველი სამხედრო პირი.

## ბიოგრაფია
ქართული ეროვნული ჯარისა და პოლონეთის ეროვნული არმიის მაიორი ბიძინა ქუთათელაძე 1895 წელს დაიბადა. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ანექსია-ოკუპაციამდე იგი იყო ქართველ ოფიცერთა სამხედრო სასწავლებლის პედაგოგ-ინსტრუქტორი და იუნკერთა ასეულის მეთაური. 1921 წლის თებერვალში მონაწილეობდა კოჯორ-ტაბახმელას ბრძოლებში. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ბიძინა ქუთათელაძე ჯერ თურქეთში გადავიდა, შემდეგ კი — პოლონეთში. 1923 წელს მან წარჩინებით დაამთავრა პოლონეთის გენშტაბის სამხედრო აკადემია. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე მცირე ხნით ადრე მიიღო გენშტაბის მაიორის სამხედრო ხარისხი და დაინიშნა დივიზიის შტაბის საოპერაციო დარგის უფროსად. ამ თანამდებობაზე მოუსწრო მას ომმა. იგი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ვარშავის დაცვაში. პოლონეთის ოკუპაციის შემდეგ ბიძინა ქუთათელაძე მსახურობდა დასავლეთის ფრონტზე, ინგლისის არმიის შემადგენლობაში. 1950-იანი წლების დამდეგს გადადგა სამხედრო სამსახურიდან. მიღებული ჰქონდა ინგლისის არმიის კაპიტნის ხარისხი, პოლონეთისა და დიდი ბრიტანეთის არაერთი სამხედრო ჯილდო. გადადგომის შემდეგ ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ლონდონში. ბიძინა ქუთათელაძე გარდაიცვალა 1969 წლის 5 მაისს, 74 წლის ასაკში. დაკრძალულია ლონდონის გარეუბანში.

## ლიტერატურა
*  ურუშაძე, ლევან. ბიძინა ქუთათელაძე // ევროპა და ქართული პოლიტიკური ემიგრაცია / ლევან ურუშაძე. - თბილისი, 2005. - გვ. 23

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:დაბადებული 1895
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
მაია ოკუჯავა

**მაია ოკუჯავა** (დ. 15 სექტემბერი, 1966, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

## ბიოგრაფია
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1992–1994 წლებში იყო ექსპერიმენტული და კლინიკური თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი უნივერსიტეტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1994–1995 წლებში თერაპიის სამეცნიერო კვლევით უნივერსიტეტტთან არსებული სამეცნიერო სადისერტაციო საბჭოს მდივანი; 1998 წლიდან არის „ტასისის“ სამეცნიერო კვლევისა და დამუშავების მენეჯმენტის პროგრამის ექსპერტ-კონსულტანტი. ავტორია 12 სამეცნიერო ნაშრომის. „იაპონიის საერთაშორისო თანამშრომლობის სააგენტოს“ ეგიდით გაიარა საავადმყოფოთა ადმინისტრაციების კურსები იაპონიის „ჯანდაცვის ორგანიზაციის ეროვნულ უნივერსიტეტში“. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1993 წელს „დილზემის მოქმედების მექანიზმები, ექსპერიმენტული შესწავლა და ამ პრეპარატით მკურნალობის ოპტიმიზაციის ზოგიერთი კლინიკურ ფარმაკოლოგიური ასპექტი“.

## ორგანიზაციის წევრი
* ევროპის კარდიოლოგთა ასოციაცია, წევრი
* საქართველოს ინტერნისტთა საზოგადოება, წევრი

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 228

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
ისააკ თუმანიშვილი

**ისააკ თუმანიშვილი** (დ. 1803, თბილისი — გ. 23 აპრილი, 1880) — ქართველი სამხედრო პირი.

## ბიოგრაფია
რუსეთის იმპერიის არმიის ოფიცერი და საზოგადო მოღვაწე, „კოლეჟსკი ასესორის“ (კოლეჯის შემფასებელი, მე-8 კლასის სამოქალაქო წოდება რუსეთის იმპერიაში) შიოშბეკ სულხანის ძე თუმანოვის ოჯახში. მისი ძმა, ნიკოლოზ შიოშის ძე თუმანიშვილი, ასევე საჯარო პირი იყო, სახელმწიფო მრჩეველი და ამიერკავკასიის სახაზინო პალატის თავმჯდომარე.

ისააკ შიოს ძემ სამხედრო სამსახური დაიწყო 1826 წლის 27 ივლისს პრაპორშჩიკის წოდებით.

იგი მონაწილეობდა რუსეთ-ირანის (1826-1828), რუსეთ-ოსმალეთისა (1828-1929) და ყირიმის (1853-1856) ომებში.

1851 წელს, პოდპოლკოვნიკის ჩინით, იყო კავკასიის არმიის მთავარი შტაბის საველე აუდიტორიატის (სამხედრო სასამართლო) წევრი. 1852-1854 წლებში უკვე პოლკოვნოკის ჩინით იყო კავკასიის არმიის კორპუსის მთავარი შტაბის საველე აუდიტორიატის ქვეითი ჯარის ოფიცერი.  

1860 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება.
1863 წლიდან მეთაურობდა ნავაგინის 78-ე ქვეით პოლკს, ირიცხებოდა კავკასიის არმიაში.
1868-1869 წლებში თავმჯდომარეობდა კავკასიის სამხედრო ოლქის  ჯარების მთავარი შტაბის საველე აუდიტორიატს. ამავე დროს იყო ტფილისის გუბერნიის ციხეების სამეურვეო კომიტეტის დირექტორი, ხოლო, 1871-1879 წლებში — კავკასიის არმიის გენერალურ შტაბთან არსებული დამხმარე კომიტეტის წევრი.
1869 წლიდან რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტია.
ისააკ თუმანიშვილი აქტიურად იყო ჩაბმული საზოგადოებრივ საქმიანობაშიც: იგი მონაწილეობდა თბილისის სათავადაზნაურო-საადგილმამულო ბანკის დაარსებაში. 1871-1879 წლებში იყო ტფილისის ამიერკავკასიის საიმპერატორო ქალთა ინსტიტუტის სამეურვეო  საბჭოსა და რუსეთის საიმპერატორო გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების წევრი.

სამხედრო კარიერის მანძილზე ისააკ შიოს ძე დაჯილდოებული იყო თეთრი არწივის,  წმ. ანას, წმ. გიორგის, წმ. სტანისლავისა და წმ. ვლადიმირის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით.

ორჯერ აქვს მიღებული ოქროს იარაღი 25 და 30-წლიანი სამსახურისთვის (1853, 1856). 1850 წელს წმ. ანას მე-2 ხარისხის ორდენზე დაუმატეს საიმპერატორო გვირგვინი. 1859 წელს კი ჯილდოდ მიიღო ბეჭედი მისი უდიდებულესობის გამოსახულებით.

მეგობრობდა გრიგოლ ორბელიანთან და ნიკოლოზ ბარათაშვილთან.

მისი მეუღლე იყო ნატალია დავითის ასული თამამშევი. მათ სამი ქალიშვილი ჰყავდათ — მარია, ნადეჟდა და მართა.

დაკრძალულია თბილისში, ვერის სასაფლაოზე.

## ლიტერატურა
* საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. IV, თბ., 2018, გვ. 123

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 1803
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1880
კატეგორია:ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები
კინოსტუდია „ბელარუსფილმის“ ფილმები

კინოსტუდია „ბელარუსფილმის“ ფილმები — კინოსტუდიაში გადაღებული ფილმების სია ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით, დაარსებიდან დღემდე.
## 1921-1930
* 1926 ტყის ლეგენდა
* 1927 კასტუს კალინოვსკი
* 1927 მისი აღმატებულება
* 1929 ხვალამდე
* 1930 რუბიკონი
* 1930 ქამელეონი
* 1930 სასამართლო უნდა გაგრძელდეს

## 1931-1940
* 1932 ნეითან ბეკერის დაბრუნება
* 1935 ინჟინერი გოფი
* 1935 ხომალდის გზა
* 1936 გოგონა პაემანზე მიიჩქარის
* 1936 ბეთჰოვენის კონცერტი
* 1938 დათვი
* 1938 ნიღაბი
* 1939 კაცი ფუტლიარში

## 1941-1950
* 1947 ახალი სახლი
* 1949 კონსტანტინე ზასლონოვი

## 1951-1960
* 1954 ვინ იცინის ბოლოს?
* 1954 პარტიზანის შვილები
* 1955 მწვანე შუქები
* 1957 ჩვენი მეზობლები
* 1959 გოგონა ეძებს მამას
* 1960 წინ სახიფათო მოსახვევია

## 1961-1970
* 1965 ალპური ბალადა
* 1965 ოსტატების ქალაქი
* 1966 აღმოსავლეთის კორიდორი
* 1969 მე, ფრანცისკ სკორინა…
* 1970 იმპერიის 

## 1971-1980
* 1973 დაშნა 
* 1974 ბრინჯაოს ფრინველი
* 1974 ბავშვობის უკანასკნელი ზაფხული
* 1975 ბურატინოს თავგადასავალი
* 1975 პატარა სერჟანტი
* 1976 საიდუმლოდ მთელ ქვეყანას
* 1977 წითელქუდა
* 1977 შავი არყის ხე
* 1977 პროფილში და ანფასში
* 1977 სამი მხიარული ნაკადი
* 1978 შეხვედრა ზამთრის ბოლოს
* 1978 გასული წლის კადრილი
* 1979 განრიგი ზეგისთვის
* 1979 ათვლის წერტილი
* 1979 მიიღეთ დეპეშა ნისიად
* 1979 ცისფერი კარბუნკული
* 1979 დენისკას საოცარი თავგადასავლები
* 1980 სახელმწიფო საზღვარი-1
* 1980 სახელმწიფო საზღვარი-2

## 1981-1990
* 1981 საკონტროლო სპეციალობაში
* 1981 გაყიდული სიცილი
* 1981 ფრუზა
* 1981 ჩვენი მოწოდება
* 1982 სახელმწიფო საზღვარი-3
* 1982 კათედრა
* 1983 ბელიე როსი
* 1983 მამები და შვილები
* 1984 ფერიას საშემოდგომო საჩუქარი
* 1984 სახელმწიფო საზღვარი-4
* 1986 სახელმწიფო საზღვარი-5
* 1987 სახელმწიფო საზღვარი-6
* 1987 პიტერ პენი
* 1987 რეპეტიტორი
* 1988 სახელმწიფო საზღვარი-7
* 1988 სახელმწიფო საზღვარი-8
* 1988 მე მქვია არლეკინი
* 1990 მარადი ქმარი
* 1990 ჩვენი კაცი სან-რემოში
* 1990 ადამიანი შავი „ვილგიდან“

## 1991-2000
* 1992 776-ე კილომეტრი
* 1995 შავი ყუთი
* 1997 ბოტანიკური ბაღი
* 1998 მოსაცდელი დარბაზი
* 2000 44-ის აგვისტოში

## 2001-2010
* 2001 ესკიზი მონიტორზე
* 2003 ანასტასია სლუცკაია
* 2003 გამოსასვლელი კაბა
* 2006 ფელინის წერილი
* 2009 კადეტი

## 2011-2020
* 2014 ბელიე როსი. დაბრუნება

## რესურსები ინტერნეტში
* კინოსტუდიის ვებ-გვერდი 

კატეგორია:ბელარუსფილმი
კატეგორია:ბელარუსული კინო
ანი ტაკიძე

**ანი (ანა) ტაკიძე** (დ. 13 დეკემბერი, 1972, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი.

## ბიოგრაფია
მამა, რევაზ ტაკიძე – დირიჟორია, დედა, ლალი – პიანისტ-კონცერტმაისტერი. ანიმ 1991 წელს დაამთავრა თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ცენტრალური სამუსიკო სკოლა – „ნიჭიერთა ათწლედი“ (ფ-ნოს პედაგოგი ლიანა ფირალიშვილი), 1996 წელს კი ბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია, პროფესორ ნანა ხუბუტიას კლასი. მისივე ხელმძღვანელობით 1998 წელს – ასპირანტურა.

2002-2005 წლებში ანი ტაკიძე იყო DAAD-ის სტიპენდიატი და სწავლობდა მიუნჰენის მუსიკისა და თეატრის უმაღლესი სკოლის (hochschule für Musik und Theater München) ასპირანტურაში პროფესორ ფრანც მესინგერთან (ფ-ნო), კამერული ანსამბლის კლასში კი ჰელმუტ დოიჩთან (საკონცერტო დახელოვნება). 2005 წელს გახდა მოსკოვის სვიატოსლავ რიხტერის საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი. იგი ფინალისტებს შორის ერთადერთი მანდილოსანი იყო და მეხუთე პრემია დაიმსახურა. მოსკოვის პრესამ ანის „პუბლიკის საყვარელი პიანისტი“ უწოდა.

2005 წლიდან ანი ტაკიძე არის მიუნხენის ლუდვიგ მაქსიმილიანის უნივერსიტეტის დოცენტი. პედაგოგიურ საქმიანობას წარმატებით უთავსებს აქტიურ საკონცერტო მოღვაწეობას. როგორც სოლისტი და ანსამბლისტი მონაწილეობდა ისეთ ფესტივალებში როგორებიცაა: ოლეგ კაგანის სახელობის ფესტივალი კრეუტში (გერმანია, 2010), გიდონ კრემერის კამერული მუსიკის ფესტივალი ლოკენჰაუზში (ავსტრია, 2011), „შემოდგომის თბილისი“ (2008), თანამედროვე მუსიკის ფესტივალი თბილისში (2008-2010).

პიანისტი თანამშრომლობს ცნობილ სიმფონიურ ორკესტრებთან: ნიურნბერგის, მიუნხენის, ტრიერის, მოსკოვის, დუბროვნიკის, თბილისის Sinfonietta; მუშაობს დირიჟორებთან: ჰიროიუკი ივაკი, მარკ მასტი, ერი კლასი, იური კოჩნევი, რობერტ კანეტი, ნორმან ვიჯაჯა, ვახტანგ კახიძე, რევაზ ტაკიძე, დავით კინწურაშვილი და სხვა. 2012 წელს პიანისტმა ჩაატარა მასტერკლასები DAAD-ის პროგრამით თბილისისა და ჯაკარტის (ინდონეზია) კონსერვატორიებში. გასტროლებით მოიარა: რუსეთი, იუგოსლავია, გერმანია, იტალია, ჰოლანდია.

ანი ტაკიძის რეპერტუარშია: ბიძინა კვერნაძე – „პოემა“; რევაზ ლაღიძე – „რონდო–ტოკატა“; საფორტეპიანო კონცერტები: მოცარტი №14, 20, 21, 24; ბეთჰოვენი №2,4,5; ბრამსი №1; შოპენი №1,2; შოსტაკოვიჩი №2; რაველი №2; შუმანის ინტროდუქცია და საკონცერტო allegro (პირველი შესრულება; თბ., 2015, 06, 06); ბეთჰოვენის 32–ე საფორტეპიანო სონატა; ბრამსის საფორტეპიანო პიესები; პროკოფიევის მე-9 სონატა; კამერული რეპერტუარი: სკარლატი, ი.ს. ბახი, მოცარტი, ბეთჰოვენი, შუმანი, შოპენი, რაველი და სხვა.

## ლიტერატურა
* ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 445
* რევაზ და ანი ტაკიძეების ბენეფისი, გ. ტორაძე, მუსიკა, საქართველოს კომპოზიტორთა შემოქმედებითი კავშირის ჟურნალი, თბ., 2012, №4, გვ. 47-48

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1972
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
მემედ კონცელიძე

**მემედ კონცელიძე** (დ. 15 დეკემბერი, 1912, მახინჯაური — გ. 1963) — ქართველი ინჟინერი, II მსოფლიო ომის პერიოდის პარტიზანული მოძრაობის მონაწილე ალბანეთში.

## ბიოგრაფია
მიიღო უმაღლესი სასოფლო–სამეურნეო განათლება და მუშაობდა ჯერ ოჩხამურში, შემდეგ კი ოზურგეთის რაიონის სოფელ ლაითურის ჩაის მეურნეობაში ინჟინერ–მექანიკოსად. მეორე მსოფლიო ომის დაწყების მეორე დღესვე გაიწვიეს ჯარში.

მემედ კონცელიძე 46–ე არმიის ერთ–ერთი პოლკის შტაბის უფროსის მოადგილე იყო. მონაწილეობდა მარუხის უღელტეხილისათვის ბრძოლებში. 1942 წლის 5 სექტემბერს მძიმედ დაჭრილი ტყვედ ჩავარდა. იმყოფებოდა ჯერ იუგოსლავიაში, ხოლო შემდეგ გადაიყვანეს ალბანეთში, სადაც სხვა ტყვეებთან ერთად ამუშავებდნენ ბარმაშის ხიდის აღდგენაზე. 1943 წლის დამლევს იგი ტყვეობიდან გაიქცა და „აკმარიას“ (სახალხო შურისმაძიებელი) ბატალიონს შუერთდა.

მემედ კონცელიძის პირველი საბრძოლო ნათლობა შედგა იმავე წლის სექტემბერში კორჩის რაიონში, სოფელ შტელის მახლობლად. ამ ბრძოლაში პარტიზანებმა შთამბეჭდავი გამარჯვება მოიპოვეს. ოთხი თვის შემდეგ, როგორც კადრის ოფიცერი და ომში გამოცდილების მქონე, იგი დააწინაურეს მეოთხე ბრიგადის პირველი ბატალიონის შტაბის წევრად და, ამავე დროს, დანიშნეს ნაღმმტყორცნელთა ასეულის მეთაურად.

1943 წლის დამლევს მემედ კონცელიძე  გადაიყვანეს ალბანეთის განმათავისუფლებელი არმიის გენერალური შტაბის უფროსის მოადგილედ და თან შეუთავსეს მე–4 ბრიგადის პოლიტსამმართველოს უფროსობა. მან რუსულთან ერთად კარგად იცოდა თურქული ენაც, ამიტომ როგორც პოლიტსამმართველოს უფროსი, დიდ სააგიტაციო მუშაობას ეწეოდა ალბანელ მოსახლეობაში და პარტიზანებს შორისაც.

ალბანეთის შრომის პარტიის ცენტრალური კომიტეტის გენერალური მდივანი და შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი ენვერ ხოჯა ქართველი ვაჟკაცის ცნობა–დახასიათებაში წერდა: „... თავისი საქმიანობით დიდად შეუწყო ხელი გერმანელებზე ჩვენს გამარჯვებას. ომის განმავლობაში მებრძოლებს უნერგავდა მხნეობას, მამაცობას, პატრიოტიზმს და მტრისადმი სიძულვილს, სარგებლობდა სარდლობის დიდი ნდობით, ჯარისკაცების სიყვარულით, მშვიდობიანი მოსახლეობის პატივისცემით. მისი მეთაურობით განხორციელდა რამდენიმე დიდი ოპერაცია, რომელმაც დააჩქარა ათობით დასახლებული პუნქტისა და ათასობით ალბანელის განთავისუფლება ფაშისტური უღლისაგან. ამიტომ ამხ. მ. კონცელიძე იმსახურებს მადლიერი ალბანეთის საპატიო მოქალაქის წოდებას და პირველი ხარისხის „დიდების“ პარტიზანულ ორდენს“.

ომის შემდეგ მემედ კონცელიძე გამარჯვებული დაბრუნდა სამშობლოში. მოღვაწეობდა თავისი პროფესიით. ალბანეთში ცხოვრების წლებზე არ საუბრობდა საბჭოთა კავშირსა და ალბანეთს შორის შექმნილი დაძაბული პოლიტიკური ურთიერთობის გამო.

დაკრძალულია მშობლიურ მახინჯაურში.

## ლიტერატურა
*მემედ კონცელიძე, საქართველო-დასავლეთი: ნარკვევები სამხედრო ურთიერთობათა ისტრიიდან, რ. დაუშვილი, შ. უტიაშვილი, თბ., 2012, გვ. 128-129
* სურგულაძე, ა. აჭარის წარგზავნილები ევროპის ხალხთა წინააღმდეგობის მოძრაობაში: სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს ისტორიის ნარკვევები: აჭარა: ტ. 4: 1921-1990, ბათუმი, 2012, გვ. 223-225

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1912
კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
ელენა ჩიკვაიძე

**ელენა ჩიკვაიძე** (დ. 17 ნოემბერი, 1910, თბილისი — გ. 1996, მოსკოვი) — ქართველი მოცეკვავე.

## ბიოგრაფია
ელენა გიორგის ასული ჩიკვაიძე დაიბადა თბილისში, 1910 წლის 17 ნოემბერს. სწავლობდა მ. პერინის კერძო ქორეოგრაფიულ სტუდიაში. 1924-1925 წლებში იყო ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასის სოლისტი. 1929 წელს დაამთავრა ლენინგრადის ქორეოგრაფიული სასწავლებელი. 1929-1941 წლებში იგი მოღვაწეობდა კიროვის სახელობის ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის თეატრში. ამ სცენაზე შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია ხასინტას პარტია კრეინის ბალეტ „ლაურენსიაში“ და მანიჟე ა. ბალანჩივაძის ბალეტიდან „მთების გული“. ელენა ჩიკვაიძე იყო ამ როლების პირველი შემსრულებელი. სხვა პარტიები: ფეია ვიოლანტი, პრინცესა ფლორინა, ოდეტა-ოდილია, ჯულიეტა და სხვა. 1938 წელს ელენა ჩიკვაიძე პარალელურად მოღვაწეობდა ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის მცირე თეატრში, სადაც განასახიერა ჩერქეზი ქალი ასაფიევის ბალეტში „კავკასიელი ტყვე“; 1941-1943 წლებში ცეკვავდა  ა. სპენდიაროვის სახელობის ერევნის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში; 1951 წელს, ბალეტის სხვა ცნობილ მოცეკვავეებთან ერთად, გადაიღეს ფილმში „დიდი კონცერტი“; 1943-1957 წლებში იყო მოსკოვის დიდი თეატრის სოლისტი; 1956–1982 წლებში აქვე განაგრძო მუშაობა ბალეტმაისტერ-რეპეტიტორად. თითქმის 20 წლის მანძილზე ამავე თეატრის მთავარი ბალეტმაისტერი იყო მისი მეუღლე ლეონიდ ლავროვსკი. 1948 წელს ელენა ჩიკვაიძეს მიენიჭა რსფსრ დამსახურებული არტისტის წოდება; 1954-1956 წლებში ასწავლიდა მოსკოვის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში; 1976 წლიდან იგი გახდა რსფსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. მშობლების გზას გაჰყვა მათი ვაჟი მიხეილ ლავროვსკიც. იგი დაიბადა თბილისში, 1941 წლის 29 ოქტომბერს. 1983-1985 წლებში ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო. ღვაწლმოსილი ბალერინა გარდაიცვალა 1996 წლის მაისში, მოსკოვში.

## ლიტერატურა
* ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2015. –გვ. 533.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:დაბადებული 17 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ჰვანგ უ იო

**ჰვანგ უ იო** ( , ჰანჯა: 黃祐呂 დ. 3 აგვისტო, 1947) — კორეელი იურისტი, პოლიტიკოსი და საენურის პარტიის ყოფილი თავმჯდომარე. 2012 წლიდან ჰვანი წარმოადგენს იონსუს ოლქში მცხოვრებ ამომრჩეველს, ინჩეონში სამხრეთ კორეის ეროვნულ ასამბლეაში. კორეელ ევანგელისტებსა და ჰაიტიში მათ კოლეგებთან თანამშრომლობით.

## განათლება 
* დაამთავრა ინჩეონ სონგნიმის ეროვნული სკოლა
* დაამთავრა ინჩეონის საშუალო სკოლა
* დამთავრება ჯაემულპოს საშუალო სკოლა
* LLB იურიდიული ფაკულტეტი, სეულის ეროვნული უნივერსიტეტი
* მაგისტრატურა კონსტიტუციურ კვლევებში, სეულის ეროვნული უნივერსიტეტი
* დოქტორი კონსტიტუციურ კვლევებში, სეულის ეროვნული უნივერსიტეტი

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:კორეის განათლების მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები