open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ელიოდორო ვილიასონი

**ელიოდორო ვილიასონი** (; დ. 21 იანვარი, 1848, საკაბა, ბოლივია — გ. 12 სექტემბერი, 1939, კოჩაბამბა, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1909-1913 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1909 წლის 12 აგვისტოს — დატოვა 1913 წლის 14 აგვისტოს.

## წყაროები
* Mesa José de; Gisbert, Teresa; and Carlos D. Mesa, "Historia De Bolivia", 3rd edition. pp.&nbsp;505–509. 

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1848
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
ისმაელ მონტესი

**ისმაელ მონტესი** (, დ. 5 ოქტომბერი, 1861, კოროკორო — გ. 16 ოქტომბერი, 1933, გრან-ჩაკო) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი ორჯერ, 1904–1909 და 1913–1917  წლებში. პირველად თანამდებობა დაიკავა 1904 წლის 14 აგვისტოს — დატოვა 1909 წლის 12 აგვისტოს. მეორედ დაიკაქვა — 1913 წლის 14 აგვისტოს და დატოვა — 1917 წლის 15 აგვისტოს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1861
კატეგორია:გარდაცვლილი  16 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1933
ბაუტისტა საავედრა

**ბაუტისტა საავედრა** (, დ. 30 აგვისტო, 1870 — გ. 1 მაისი, 1939) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1921-1925 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1921 წლის 28 იანვარს — დატოვა 1925 წლის 3 სექტემბერს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

## რესურსები ინტერნეტში
* მოკლე ბიოგრაფია
* 

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1870
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:ლიდერები რომლებმაც ძალაუფლება ხელში აიღეს პუტჩით
პეტროვსკოე

**პეტროვსკოე** — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ოდიშის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთზე, მდინარე კელასურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 700 მ, სოხუმიდან 20 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დიპლომატიური მისიები ბოლივიაში

მოცემულია ბოლივიაში წარმოდგენილი დიპლომატიური მისიების სია. ამჟამად, ბოლივიის დედაქალაქ ლა-პასში 31 საელჩო მდებარეობს. 38 სხვა ქვეყანას კი ბოლივიის რეგიონულ დედაქალაქებში აქვთ საელჩოები. სიაში ასევე მოცემულია საპატიო საკონსულოები.

## საელჩოები
ლა-პასი

## მისიები
*

## საკონსულოები
### გენერალური საკონსულოები 
კოჩაბამბა
* (Consulate)
* (Vice-Consulate)
*
*
* (Vice-Consulate)

ელ-ალტო
* (Consulate)

გუაიარამერინი
* (Vice-Consulate)

ლა-პასი
* (Consulate)
*

პუერტო-სუარესი
* (Vice-Consulate)

სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერა
*
*
* 
*
*
*
*
*

ტარიხა
*

ვილიასონი
* (Consulate)

იაკუიბა
* (Consulate)

## აკრედიტებული საელჩოები
## რესურსები ინტერნეტში
*La Paz Diplomatic List 

კატეგორია:ბოლივიის პოლიტიკა
ერნანდო სილეს რეიესი

**ერნანდო სილეს რეიესი** (, დ. 5 აგვისტო, 1882, სუკრე, ბოლივია — გ. 23 ნოემბერი, 1942, ლიმა, პერუ) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1926–1930 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 1926 წლის 10 იანვარს — დატოვა 1930 წლის 28 მაისს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1882
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1942
კატეგორია:დამხობილი პრეზიდენტები
გალბერტო-ვილიაროელის პროვინცია

**გალბერტო-ვილიაროელი** — პროვინცია დასავლეთ ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტში. სახელი ეწოდა ბოლივიის 39-ე პრეზიდენტის, გალბერტო ვილიაროელის პატივსაცემად. მდებარეობს ბოლივიის ალტიპლანოში, ესაზღვრება ორუროს დეპარტამენტს.  ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 40 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 80 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 1 935  კმ²-ს შეადგენს.

## მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა გაორმაგდა და 2005 წლისთვის შეადგინა 18 622 ადამიანი.
[მინი|250პქ|მარცხნივ|[ალტიპლანო]]

*74.8% ლაპარაკობს ესპანურად, 95.9% აიმარაზე და 0.3% კეჩუაზე,     
*87.6% წერა-კითხვის მცოდნეა. 
*მორწმუნეთა 59.9% კათოლიკეა,  26.5% პროტესტანტი.

## დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია სან-პედრო-დე-ლა-გურაუარა

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*Instituto Nacional de Estadística 
*პროვინციის დეტალური რუკა 
*ლა-პასის დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები

კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის პროვინციები
კარლოს ბლანკო გალინდო

**კარლოს ბლანკო გალინდო** (, დ. 12 მარტი, 1882, კოჩაბამბა, ბოლივია — გ. 2 ოქტომბერი, 1946, კოჩაბამბა, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1930–1931 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 1930 წლის 28 ივნისს — დატოვა 1931 წლის 5 მარტს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული  12 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1882
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1946
კატეგორია:ლიდერები რომლებმაც ძალაუფლება ხელში აიღეს პუტჩით
დანიელ სალამანკა ურეი

**დანიელ სალამანკა ურეი** (, დ. 8 ივლისი, 1869, კოჩაბამბა, ბოლივია — გ. 17 ივლისი, 1935, კოჩაბამბა, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1931-1934 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1931 წლის 5 მარტს — დატოვა 1934 წლის 27 ნოემბერს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1869
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1935
კატეგორია:დამხობილი პრეზიდენტები
კატეგორია:გადატრიალების შედეგად თანამდებობიდან გადაყენებული ლიდერები
ფელიპე გუსმანი

**ფელიპე გუსმანი** (; დ. 17 იანვარი, 1879, ლა-პასი, ბოლივია — გ. 16 ივნისი, 1932, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1925–1926 წლებში. თანამდებობა დაიკავა 1925 წლის 3 სექტემბერს — დატოვა 1926 წლის 10 იანვარს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

## რესურსები ინტერნეტში
* ფელიპე გუსმანის ბიოგრაფია

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1879
კატეგორია:გარდაცვლილი  16 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1932
შაჰრისაბზი

**შაჰრისაბზი** (, ; *მწვანე ქალაქი*) — ქალაქი უზბეკეთის კაშკადარინის ოლქში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 622 მეტრზე სამარყანდიდან სამხრეთით 80 კმ-ზე. 

1991 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 53 000 კაცს. 

## ისტორია
ქალაქს ძველად ეწოდებოდა კეში და წარმოადგენდა აქემენიდების იმპერიის პროვინცია სოგდიანის ადმინისტრაციულ ცენტრს. VII საუკუნეში დაიპყრეს არაბებმა. დიდი ხნის განმავლობაში იყო ანტიარაბული და ანტიისლამური მოძრაობის ცენტრი. 

შაჰრისაბზი ცნობილია, როგორც თემურლენგის სამშობლო. იგი დაიბადა სოფელ ხოჯა-ილგარში, რომელიც მდებარეობს ქალაქის გარეუბანში.  XIV–XV საუკუნეებში წარმოადგენდა მის რეზიდენციას. 

ქალაქის ისტორიული ცენტრი შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

## რესურსები ინტერნეტში
*History and monuments of Shahrisabz
*Square Kufic decoration on Timur's Summer Palace
*Square Kufic decoration on the Dar al-Siyadah Complex
*Square Kufic decoration on the Dar al-Tilavah Complex

## სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის ქალაქები
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უზბეკეთში
ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები

**ბოლივიის საგარეო ურთიერთობებს** განაგებს ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო. ტრადიციულად, ბოლივიას ამერიკის ყველა სახელმწიფოსთან ნორმალური ურთიერთობები ჰქონდა, გარდა ჩილესი. 

ჩილესთან ურთიერთობები პირველად წყნარი ოკეანის მეორე ომისას დაიძაბა  (1879–1883 წ.წ.), როდესაც ბოლივიამ დაკარგა წყნარ ოკეანეზე გასასვლელი — ატაკამის რეგიონი. ასევე საკმაოდ დაიძაბა ურთიერთობები მდინარე ლაუკის წყლის გამოყენების თაობაზე (1962-1975 წ.წ.). სიტუაცია განიმუხტა 1975 წელს, მაგრამ კვლავ დაიძაბა 1978 წელს, როდესაც ორივე ქვეყანა უუნარო აღმოჩნდა გადაეჭრა ატაკამის სასაზღვრო დავა, სადაც ბოლივია ჩილესგან მისთვის წყნარ ოკეანეზე გასასვლელის გადაცემას მოითხოვდა. 1960-იან წლებში ბოლივიას ურთიერთობა დაეძაბა კუბასთან. 

ბოლივიის საგარეო პოლიტიკა მოიცავს მძიმე ეკონომიკურ კომპონენტებს. 1996 წელს ქვეყანა გაწევრიანდა ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციაში, რიოს ჯგუფსა და მერკოსურში (*Southern Common Market*). ბოლივია ხელს უწყობს მდგრადი განვითარებისა და ადგილობრივი ხალხების უფლებამოსილების გაზრდის პოლიტიკას. 

ბოლივია გაეროსა და რამდენიმე სხვა ორგანიზაციისა თუ პროგრამის წევრია, ესენია: ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაცია (OAS), ანდების საზოგადოება, INTELSAT-ი, მიუმხრობლობის მოძრაობა, საპარლამენტთაშორისო კავშირი, ლათინური ამერიკის ინტეგრაციის ორგანიზაცია (ALADI), მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაცია, საერთაშორისო ურთიერთდახმარების ხელშეკრულება, მერკოსური (MERCOSUR) და URUPABOL (*ურუგვაი, პარაგვაი, ბოლივია. დაარსდა 1993 წელს*).

## იხილეთ აგრეთვე
*დიპლომატიური მისიები ბოლივიაში
*ბოლივიის დიპლომატიური მისიები
*ბოლივია-საქართველოს ურთიერთობები

## რესურსები ინტერნეტში
* ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო 
*ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები http://www.countrystudies.us
*ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები Bolivia Information Forum

კატეგორია:ბოლივიის პოლიტიკა
ხოსე-მარია-ავილესის პროვინცია

**ხოსე-მარია-ავილესი** — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის დასავლეთ ნაწილში. დასავლეთით ესაზღვრება პოტოსის დეპარტამენტი, სამხრეთით - არგენტინა. დასავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება არგენტინა. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 85 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 115 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 658 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 17 504 ადამიანს შეადგენდა. 

*მოსახლეობის  47.6 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
*პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის   98.9 % ლაპარაკობს; 2.4 % კეჩუაზე,  0.2 აიმარაზე.
*მოსახლეობის 81.6 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 82.9 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
*მოსახლეობის 77.0 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში,  0.1 % მაღაროებში, 3.7 % მრეწველობაში, 19.2 % მომსახურების სფეროში. (2001)
*მორწმუნეთა 93.9 % კათოლიკეა,  4.6 % პროტესტანტი. (1992)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია ურიონდო.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები 

კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
ხოსე გუტიერესი

**ხოსე გუტიერესი** (, დ. 1869, სუკრე, ბოლივია — გ. 1939, ანტოფაგასტა, ჩილე) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1917-1920 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1917 წლის 15 აგვისტოს — დატოვა 1920 წლის 12 ივლისს.

## წყაროები
* Parker, William Belmont, "Bolivians of to-day", Hispanic Society of America - 1922, pp. 141-144.
* Benavides, Julio M., "José Gutiérrez Guerra en nuestra historia económica" 1975.
## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1869
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:გადატრიალების შედეგად თანამდებობიდან გადაყენებული ლიდერები
ხოსე ლუის ტეხადა სორსანო

**ხოსე ლუის ტეხადა სორსანო** (, დ. 12 იანვარი, 1882, ლა-პასი, ბოლივია — გ. 4 ოქტომბერი, 1938, არიკა, ჩილე) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1934-1936  წლებში თანამდებობა დაიკავა 1934 წლის 1 დეკემბერს — დატოვა 1936 წლის 16 მაისს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1882
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:გადატრიალების შედეგად თანამდებობიდან გადაყენებული ლიდერები
კატეგორია:ლიდერები რომლებმაც ძალაუფლება ხელში აიღეს პუტჩით
სერკადოს პროვინცია (ტარიხა)

**სერკადო** - პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის ცენტრალურ ნაწილში. ესაზღვრება ეუსტაკიო-მენდესის, ხოსე-მარია-ავილესისა და ბურნეტ ო'კონორის პროვინციებს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 80 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ასევე 80 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 2 046 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 153 457 ადამიანს შეადგენდა. 

*მოსახლეობის  39.4 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
*პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის   99.4 % ლაპარაკობს; 11.5 % ასევე კეჩუაზე,  2.4  აიმარაზე და  0.2 % გუარანზე.
*მოსახლეობის 26.0 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 39.4 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
*მოსახლეობის 12.2 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში,  0.1 % მაღაროებში, 11.5 % მრეწველობაში, 76.2 %  მომსახურების სფეროში. (2001)
*მორწმუნეთა 89.6 % კათოლიკეა,  6.3 % პროტესტანტი. (1992)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ტარიხა.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები

კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
ბოლივიის დიპლომატიური მისიები

მოცემულია **ბოლივიის დიპლომატიური მისიების სია**. აღსანიშნავია, რომ ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები ჩილესთან შემოიფარგლება მხოლოდ გენერალური საკონსულოების არსებობით ჩილეში.

## ევროპა
*
** ვენა (საელჩო)
*
** ბრიუსელი (საელჩო)
*
** კოპენჰაგენი (საელჩო)
*
** პარიზი (საელჩო)
*
** ბერლინი (საელჩო)
** ჰამბურგი (გენერალური საკონსულო)
*
** ვატიკანი (საელჩო)
*
** რომი (საელჩო)
** გენუა (გენერალური საკონსულო)
** ტურინი (გენერალური საკონსულო)
*
** ჰააგა (საელჩო)
*
** მოსკოვი (საელჩო)
*
** მადრიდი (საელჩო)
** ბარსელონა (გენერალური საკონსულო)
** მურსია (საკონსულო)
*
** სტოკჰოლმი (საელჩო)
*
** ჟენევა (საელჩო)
*
** ლონდონი (საელჩო)

## ჩრდილოეთი ამერიკა
*
** ოტავა (საელჩო)
*
** სან-ხოსე (საელჩო)
*
** ჰავანა (საელჩო)
*
** მეხიკო (საელჩო)
*
** პანამა (საელჩო)
*
** ვაშინგტონი (საელჩო)
** ლოს-ანჯელესი (გენერალური საკონსულო)
** მაიამი (გენერალური საკონსულო)
** ნიუ-იორკი (გენერალური საკონსულო)

## სამხრეთი ამერიკა
*
** ბუენოს-აირესი (საელჩო)
** კორდოვა (საკონსულო)
** ლა-კიაკა (საკონსულო)
** მენდოსა (საკონსულო)
** პოსიტო (საკონსულო)
** როსარიო (საკონსულო)
** სალტა (საკონსულო)
** ორანი (საკონსულო)
** სან-სალვადორ-დე-ხუხუი (საკონსულო)
** სან-მიგელ-დე-ტუკუმანი (საკონსულო)
*
** ბრაზილია (საელჩო)
** რიო-დე-ჟანეირო (გენერალური საკონსულო)
** სან-პაულუ (გენერალური საკონსულო)
** ბრაზილეია (საკონსულო)
** კამპო-გრანდე (საკონსულო)
** კორუმბა (საკონსულო)
** კუიაბა (საკონსულო)
** გუაჟარან-მირიმი (საკონსულო)
** სალვადორი (საკონსულო)
*
** სანტიაგო (გენერალური საკონსულო)
** არიკა (გენერალური საკონსულო)
** ანტოფაგასტა (საკონსულო)
** კალამა (საკონსულო)
** იკიკე (საკონსულო)
** ვალპარაისო (საკონსულო)
*
** ბოგოტა (საელჩო)
** სანტიაგო-დე-კალი (საკონსულო)
*
** კიტო (საელჩო)
** გუაიაკილი (საკონსულო)
*
** ასუნსიონი (საელჩო)
*
** ლიმა (საელჩო)
** ტაკნა (გენერალური საკონსულო)
** ილო (საკონსულო)
** მოლიენდო (საკონსულო)
** პუნო (საკონსულო)
*
** მონტევიდეო (საელჩო)
*
** კარაკასი (საელჩო)

## აფრიკა
*
** კაირო (საელჩო)

## აზია
*
** პეკინი (საელჩო)
*
** ტოკიო (საელჩო)

## ახლო აღმოსავლეთი
*
** თეირანი (საელჩო)

## მრავალპროფილიანი ორგანიზაციები
** ბრიუსელი (მისია ევროკავშირში)
** ჟენევა (მისია გაეროში)
** მონტევიდეო (მისის ლათინური ამერიკის ინტეგრაციის ასოციაციასა მერკოსურში)
** ნიუ-იორკი (მუდმივი მისია გაეროში)
** პარიზი (მუდმივი მისია იუნესკოში)
** რომი (მუდმივი მისია გაეროს  სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციაში)
** ვაშინგტონი (მუდმივი მისია ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციაში)

## რესურსები ინტერნეტში
* ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო 

კატეგორია:ბოლივიის პოლიტიკა
ანისეტო-არსეს პროვინცია

**ანიესტო-არსე** — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა 1888 - 1892 წლებში ბოლივიის პრეზიდენტის, ანისეტო არსეს პატივსაცემად. 

პროვინცია ერთ-ერთია ტარიხას დეპარტამენტის 6 პროვინციიდან. დასავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება არგენტინა. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 140 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 4 910 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 52 570 ადამიანს შეადგენდა. 

*მოსახლეობის  42.9 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
*პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის  80.7 % ლაპარაკობს, კეჩუაზე  8.6 %,  1.0 % აიმარაზე და 0.2 % გუარანზე.
*მოსახლეობის 55.4 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 51.4 %-ს სასმელი წყალი.
*მოსახლეობის 42.1 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში,  0.1 % მაღაროებში, 10.2 % მრეწველობაში, 47.6 % მომსახურების სფეროში. 
*მორწმუნეთა 87.4 % კათოლიკეა,  8.9 % პროტესტანტი. 

## დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია პადკაია.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები 

კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
ეუსტაკიო-მენდესის პროვინცია

**ეუსტაკიო-მენდესი** — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩუკისაკის დეპარტამენტი. სახელი ეწოდა პოლივიის დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლის, სამხედრო ლიდერ ეუსტაკიო მენდესის პატივსაცემად. პროვინცია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 90 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 105 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 4 070 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 32 038  ადამიანს შეადგენდა. 

*მოსახლეობის   46.9 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
*პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის    99.7 % ლაპარაკობს; 1.7 % ასევე  კეჩუაზე,  0.2 % აიმარაზე და 0.1 % გუარანზე.
*მოსახლეობის 78.1 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 77.8 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
*მოსახლეობის 67.8 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში,  0.1 % მაღაროებში, 5.9 % მრეწველობაში, 26.2 % მომსახურების სფეროში. (2001)
*მორწმუნეთა 95.1 % კათოლიკეა,  3.1 % პროტესტანტი. (1992)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია სან-ლორენსო.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები 

კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
არეოპაგი

[მინი|250პქ|არეოპაგის ხედი [აკროპოლისიდან]]
**არეოპაგი** — ძალაუფლების ორგანო ათენში (ძველ საბერძნეთში).
დასახელება მიიღო ადგილმდებარეობის მიხედვით (სიტყვასიტყვით „არესის ბორცვს“ ნიშნავს). გადმოცემის მიხედვით, ამ ბორცვზე გაიმართა სასამართლო ღმერთ არესზე, იმისათვის რომ მან პოსეიდონის შვილის სისხლი დაღვარა.

არეოპაგის ძირითადი ფუნქცია კანონების შესრულებაზე თვალყურის დევნა იყო. ასევე მის ფუნქციაში შედიოდა სასამართლო გარჩევები იმ საქმეებისა სადაც ჩადენილი იყო მკვლელობა.

## ლიტერატურა 
* Michael Grant und John Hazel: *Lexikon der antiken Mythen und Gestalten.* dtv, ISBN 3-423-32508-9 
* Robert von Ranke-Graves: *Griechische Mythologie – Quellen und Deutung.* rororo, ISBN 3-499-55404-6 
* Hermann Bengtson: *Griechische Geschichte.* C.H.BECK, 2002 (9. Auflage), ISBN 3-406-02503-X 
* Ареопаг (სტატია Православная энциклопедия-ში) 

კატეგორია:ძველი ბერძნული სამართალი
იტალიური ენციკლოპედია

**იტალიური ენციკლოპედია** - **"ენციკლოპედია ტრეკანი"**, **"იტალიანა"**; სრული დასახელებაა **"მეცნიერების, ლიტერატურისა და ხელოვნების იტალიური ენციკლოპედია"**. იტალ. l’Enciclopedia Italiana di scienze, lettere ed arti — უმსხვილესი იტალიური უნივერსალური ენციკლოპედია.

პირველი გამოცემა 1925–36 წლებში გამოვიდა 35 ტომად, პლუს ერთი საცნობარო ტომი. თითოეული ტომის მოცულობა ათასი გვერდია (საშულოდ 1015). სტატიათა საერთო რაოდენობა ენციკლოპედიაში 60 ათასია და 50 მილიონი სიტყვაა გამოყენებული.  1938–2006 წლებში "იტალიური ენციკოპედიის" დამატებით 26 ტომი გამოვიდა
## ისტორია 
## იხილეთ აგრეთვე 
*ენციკლოპედიები ენების მიხედვით

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:ენციკლოპედიები
კატეგორია:იტალიური ენციკლოპედიები
გრან-ჩაკოს პროვინცია

**გრან-ჩაკო** — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის აღმოსავლეთ ნაწილში. 2009 წლის 6 დეკემბრიდან წარმოადგენს ავტონომიურ რეგიონს. პროვინციას ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩუკისაკის დეპარტამენტი, სამხრეთით არგენტინა და აღმოსავლეთით - პარაგვაი.  ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 200კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ასევე 200 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 17 594 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა
2010 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 175 998 ადამიანს შეადგენდა. 

*მოსახლეობის  41.9 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
*პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის  98.4 % ლაპარაკობს;11.5 % ასევე კეჩუაზე,  3.0 % აიმარაზე და 2.7 % გუარანზე.
*მოსახლეობის 50.7 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 41.1 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
*მოსახლეობის 19.1 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში,  1.4 % მაღაროებში, 8.3 % მრეწველობაში, 71.2 % მომსახურების სფეროში. (2001)
*მორწმუნეთა 86.8 % კათოლიკეა,  9.4 % პროტესტანტი. (1992)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია იაკუიბა.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები
*აგუარაგუეს ეროვნული პარკი
*გრან-ჩაკო

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*Región Autónoma Chaco Tarijeño - Ministerio de Autonomías 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები 

კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
ფედერიკო-რომანის პროვინცია

**ფედერიკო-რომანი** — პროვინცია ბოლივიაში, პანდოს დეპარტამენტის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გენერალ ფედერიკო რომანის პატივსაცემად. პროვინცია  ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 150  კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ასევე 200 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 13 200 კმ²-ია.  

მდებარეობს ბოლივიის ამაზონის დაბლობზე. ესაზღვრება ბენის დეპარტამენტსა და ბრაზილიას. პროვინციის ტერიტორიაზე გაედინება მდინარეები — ბენი, მადეირა, რიო-აბუნა.

## მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა 100%-ზე მეტით გაიზარდა. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 242 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო 2010 წლისთვის, სავარაუდოდ 3 600 უნდა გამხდარიყო. 

[მინი|250პქ|მარცხნივ|[რიო-აბუნა|მდინარე აბუნა]]
*მოსახლეობის  39.6 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. (*1992*)
*მოსახლეობის ძირითადი  ნაწილი 52.3 % ესპანურად ლაპარაკობს; 3.1 % კეჩუაზე, 26.5 % პორტუგალიურად, რაც პროვინციის ბრაზილიასთან სასაზღვრო ზოლში მდებარეობით არის განპირობებული.  (*1992*)
*მოსახლეობის 83.1 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 59.1 %-ს სასმელი წყალი. (*1992*)
*წერა-კითხვის მცოდნეა 72.6 %. (1992)
*მორწმუნეთა 83.1 % კათოლიკეა, 15.2 % პროტესტანტი. (1992)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია ნუევა-ესპერანსა.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*პანდოს დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები

კატეგორია:პანდოს დეპარტამენტის პროვინციები
აბუნას პროვინცია

**აბუნა** — პროვინცია ბოლივიაში, პანდოს დეპარტამენტის ჩრდილოეთ ნაწილში. სახელი მიიღო მდინარე აბუნასგან, რომელიც მას ბრაზილიისგან გამოყოფს. პროვინცია ბოლივიის დაბლობში მდებარეობს. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 120-250 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით ასევე 350 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 7 468 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა 
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 2 996 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო 2010 წლისთვის, სავარაუდოდ 3 729 უნდა გამხდარიყო. 

[მინი|250პქ|მარცხნივ|[რიო-აბუნა|მდინარე აბუნა]]
*მოსახლეობის  45.4 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
*მოსახლეობის ნახევარზე მეტი, 52.3 % ესპანურად ლაპარაკობს; 2.0 % კეჩუაზე, 2.8 % აიმარაზე და 52.8  სხვა ადგილობრივ ენებზე (1992).
*მოსახლეობის 87.6 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 83.6 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
*წერა-კითხვის მცოდნეა 47.4 %. (1992)
*მორწმუნეთა 83.5 % კათოლიკეა,  15.4 % პროტესტანტი. (1992)

## დაყოფა 
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია სანტა-როსა-დელ-აბუნა.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში 
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*პანდოს დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები

კატეგორია:პანდოს დეპარტამენტის პროვინციები
ყელი (გეოგრაფია)

მინი|right|200პქ|მინი|სუეცის არხი, რომელიც კვეთს სუეცის ყელს
**ყელი** — ხმელეთის ვიწრო ზოლი, რომელიც აერთებს ხმელეთის დიდ ნაწილებს, მაგალითად ორ კონტინენტს (სუეცის ყელი) ან 2 ქვეყნის ნაწილს (კავკასიის ყელი), ნახევარკუნძულს კონტინენტთან (პერეკოპის ყელი) ან ყოფს 2 წყალსატევს (მაგალითად: კარელიის ყელი). 
მასზე ზოგჯერ მოთავსებულია ტბები და სხვა გეოგრაფიული ობიექტები.

ყელი წარმოადგენს სრუტის საპირისპიროს, რომელიც განთავსებულია ხმელეთს შორის და რომელიც აერთიანებს ორ მსხვილ წყალსატევს. ყელი არხების მშენებლობის შესაფერისი ადგილია, რამეთუ მანძილი, რომელიც უნდა დაძლიოს არხმა (რადგან გახადოს შესაძლებელი წყალსატევებს შორის კავშირი) აქ უმცირესია. ამის კარგი მაგალითია სუეცისა და პანამის არხები.

აღსანიშნავია კავკასიის ყელი, რომელშიც იგულისხმება ტერიტორია, რომელიც შავსა და კასპიის ზღვებს შორისაა მოქცეული.

აზიისა და აფრიკის დამაკავშირებელი და ხმელთაშუა ზღვისა და წითელი ზღვის გამყოფი ტერიტორიას სუეცის ყელი ეწოდება, რომლის სიგანე თითქმის 116 კმ-ია. პანამის ყელი აკავშირებს ცენტრალურ ამერიკას სამხრეთ ამერიკასთან.

## მაგალითები
* კავკასიის ყელი
* კორინთის ყელი
* კარელიის ყელი
* პანამის ყელი
* პერეკოპის ყელი
* სუეცის ყელი

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია
ბურნეტ ო'კონორის პროვინცია

'''ბურნეტ ო'კონორი''' — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის ჩრდილოეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა სამხრეთ ამერიკის დამოუკიდებლობისათვის ომის ჟამთააღმწერლის - ბურნეტ ო'კონორის პატივსაცემად. 

პროვინციას ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჩუკისაკის დეპარტამენტი. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 140 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 6 043 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 19 339 ადამიანს შეადგენდა. 

*მოსახლეობის  47.5 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა.
*პროვინციის ძირითადი ენა ესპანურია. მასზე მოსახლეობის   98.4 % ლაპარაკობს; 10.3 % გუარანზე,  1.8 % კეჩუაზე,  0.3 % აიმარაზე.
*მოსახლეობის 89.5 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია,  84.5 %-ს სასმელი წყალი. (1992)
*მოსახლეობის 51.6 % დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში,  14.6 % მაღაროებში, 7.0 % მრეწველობაში, 26.8 % მომსახურების სფეროში. (2001)
*მორწმუნეთა 89.9 %  კათოლიკეა,  4.0 % პროტესტანტი. (1992)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რემელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა. დედაქალაქია ენტრე-რიოსი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*ტარიხას დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები 

კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
ბუბა კუდავა

**ბუბა კუდავა** (დ. 25 ოქტომბერი, 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიის დოქტორი, ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის დირექტორი 2006-2015 წლებში.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა თბილისში 1972 წლის 25 ოქტომბერს. დაამთავრა თსუ-ის ისტორიის ფაკულტეტი (1995). თსუ-ის ქართული სახელმწიფო და სახალხო დიპლომატიის ისტორიის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ლაბორანტი, მეცნიერი თანამშრომელი (1994-2006), საქართველოს ისტორიის კათედრის მასწავლებელი, დოცენტი (2000-2006), ისტორიის ფაკულტეტის დეკანი (2005); ჰუმანიტალური ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე (2005), ასოცირებული პროფესორი (2006-2012); კითხულობდა ლექციებს თბილისის სასულიერო აკადემიასა და სემინარიაში (2003-2005); ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის დირექტორის მოადგილე (2006), დირექტორი 2006-2015 წლებში.

არის ისტორიის დოქტორი, დისერტაციის თემა: „დასავლეთ საქართველოს ეკლესია (IX-XI სს.)“ (2003). არის V კლასის ისტორიის სასკოლო სახელმძღვანელოს — „ჩვენი სამშობლოს მატიანე“ (2003-2010) თანაავტორი. მისი მთავარი სამეცნიერო ინტერესებია: შუა საუკუნეების საქართველოს ისტორია, ტაო-კლარჯეთის რეგიონი, საქართველოს ეკლესიის ისტორია, ისტორიული გეოგრაფია, ქართული საისტორიო და კულტურული მემკვიდრეობა საზღვარგარეთ, ქართული ხელნაწერი და საარქივო მემკვიდრეობა, ქართული პალეოგრაფია.

სამხრეთ კავკასიისა და ანატოლიის კვლევის ცენტრის დამფუძნებელი და წევრი (2003 წლიდან). ტაო-კლარჯეთში ცენტრის მიერ ორგანიზებული სამეცნიერო ექსპედიციების მონაწილე და ხელმძღვანელი (2003-2012), საგამომცემლო სერიის — „სამხრეთ კავკასია და ანატოლია“ — სარედაქციო ჯგუფის წევრი; თურქულ-ქართული ჟურნალის — ფიროსმანი ერთ-ერთი რედაქტორი (სტამბოლი, 2007-2010).

ჟურნალ „არტანუჯის“ დამფუძნებელი და რედაქტორ-გამომცემელი (1993 წლიდან), გამომცემლობა „არტანუჯის“ დამფუძნებელი (2000), დირექტორი (2000-2006). საგამომცემლო სერიების — „არტანუჯის წყაროები“, „კოლხური სერია“, „საქართველოს ეკლესიის ისტორია“, „აფხაზეთის სერია“ — მთავარი რედაქტორი.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1972
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
დავიდ ტორო

**დავიდ ტორო** (, დ. 24 ივნისი, 1898, სუკრე, ბოლივია — გ. 25 ივლისი, 1977, სანტიაგო, ჩილე) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1936-1937  წლებში. თანამდებობა დაიკავა 1936 წლის 20 მაისს — დატოვა 1937 წლის 13 ივლისს.

## წყაროები
*Querejazu Calvo, Roberto. "Masamaclay."
*Farcau, Bruce W. "The Chaco War: Bolivia and Paraguay, 1932-1935."
*Mesa José de; Gisbert, Teresa; and Carlos D. Mesa, "Historia De Bolivia." 

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული  24 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1898
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
კატეგორია:გადატრიალების შედეგად თანამდებობიდან გადაყენებული ლიდერები
კატეგორია:ლიდერები რომლებმაც ძალაუფლება ხელში აიღეს პუტჩით
დიანა უინ ჯოუნსი

**დიანა უინ ჯოუნსი** (; დ. 16 აგვისტო, 1934 — გ. 26 მარტი, 2011) — ინგლისელი მწერალი. მან ძირითადად სახელი გაითქვა ფენტეზის ჟანრის ნაწარმოებით, ისევე როგორც არამხატვრული ლიტერატურის ჟანრის ნაშრომებით. მის ცნობილ ნამუშევრებს შორის არის კრესტომანსის სერია და რომანები — ჰაულის მოსიარული სასახლე და დერკჰოლმის ბნელი მბრძანებელი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები
კატეგორია:ფენტეზი მწერლები
კატეგორია:საბავშვო მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი ქალი მწერლები
კატეგორია:ინგლისელი ფენტეზი მწერლები
კატეგორია:ინგლისელი ქალი რომანისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ლონდონში დაბადებულები
სტარუშკინო

**სტარუშკინო** — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (შრომის თემი), მთა ჩუმკუზბის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 640 მ, სოხუმიდან 20 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სერებრიანოე

**სერებრიანოე** — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ფსხუს თემი), მდინარე ბზიფის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 640 მ, სოხუმიდან 90 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სანჩარო (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)

**სანჩარო** — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ფსხუს თემი), აფხაზეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1020 მ, სოხუმიდან 98 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ

## სქოლიო
## ლიტერატურა
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
უაზაბაა

**უაზაბაა** — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ზემო ეშერის თემი), აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინებზე. ზღვის დონიდან 220 მ, სოხუმიდან 14 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვემო იაშთხვა

**ქვემო იაშთხვა** — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (თავისუფლების თემი), აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 100 მ, სოხუმიდან 4 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვემო ბირცხა

**ქვემო ბირცხა** (ყოფილი *ბურსი*) ― სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ბესლეთის თემი), აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში, მდინარე ბესლეთის ნაპირას. ზღვის დონიდან 150 მ, სოხუმიდან 8 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქვემო ლინდა

**ქვემო ლინდა** — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ოდიშის თემი). მდებარეობს აფხაზეთის ბორცვიან მთისწინეთში, მდინარე ჩალბაშის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 200 მ, სოხუმიდან 10 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.

## ლიტერატურა 
## სქოლიო 
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის სოფლები
უესტპაკი (სტადიონი)

**უესტპაკი** ადრე ცნობილი როგორც, **უესტპაკ თრასთი** – წარმოადგენს მთავარ სპორტულ არენას ველინგტონში, ახალი ზელანდია. მისი ფორმისა და ვერცხლისფერი ფერის გამო მას ხშირად კალის ტორტსაც უწოდებენ, თუმცა მიუხედავად ამისა ადგილობრივები თავის სახელს, ან უბრალოდ სტადიონს ეძახიან.

## სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის სტადიონები
ხერმან ბუში

**ხერმან ბუში** (, დ. 23 აპრილი, 1904, San Javier, ბოლივია — გ. 23 აგვისტო, 1939, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1937-1939 წწ. პირველად დროებითი პრეზიდენტი იყო 3 დღით, 1936 წლის 17 მაისიდან — 1936 წლის 20 მაისამდე. ბოლივიის პრეზიდენტი იყო 1937 წლის 13 ივლისიდან, მის გარდაცვალებამდე, 1939 წლის 23 აგვისტომდე.

## წყაროები
*Querejazu Calvo, Roberto. "Masamaclay."
*Farcau, Bruce W. "The Chaco War: Bolivia and Paraguay, 1932-1935."
*Mesa José de; Gisbert, Teresa; and Carlos D. Mesa, "Historia De Bolivia." 
* Latin America: The Development of Its Civilization, By Helen Miller Bailey, Abraham Phineas Nasatir, Published by Prentice-Hall, 1968
* The New West Coast Leader, Published by s.n., Item notes: v.28 no.1429-14541939

## იხილეთ აგრეთვე
* ბოლივიის პრეზიდენტი

კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1904
კატეგორია:გარდაცვლილი  23 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
კატეგორია:ლიდერები რომლებმაც ძალაუფლება ხელში აიღეს პუტჩით
ფურისულა

**ფურისულა** () — მცენარეთა გვარი ფურისულასებრთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი ბალახებია. ფესვის ყელთან როზეტად შეკრებილი ფოთლები აქვთ. ყვავილი ყვითელი, წითელი ან ვარდისფერია, უმეტესად ქოლგისებრ ყვავილედშია თავმოყრილი. ცნობილია დაახლოებით 500 სახეობა. 

გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში, უპირატესად ზომიერ ზონებში და მთის ალპურ სარტყელში. საქართველოში გვხვდება 22 სახეობა, მათგან 10 კავკასიის ენდემია, ორი — Primula abchasica და Primula  saguramica — საქართველოსი. ჩვენში გავრცელებულია დაბლობიდან სუბნივალურ სარტყლამდე, მაგრამ სახეობათა უმეტესობა ალპურ მდელოებსა და ტყეებში იზრდება. ყველაზე ძველის სუბტროპიკული აზიის, ტროპიკული აფრიკისა და სინის ნახევარკუნძულის სახეობები.  

საქართველოში უძველესი რელიქტური სახეობა Primula magaseifolia, რომელიც აჭარის დაბლობის ტყეებში იზრდება. ბევრი სახეობა შეიცავს საპონინებს, ეთერზეთებს, გლიკოზიდებს და ვიტამინებს. იყენებენ ავიტამინოზისა და  ხველების სამკურნალოდ, აგრეთვე ლიქიორ-არყის წარმოებაში. თაფლოვანი და დეკორატიული მცენარეებია. დიდი ხანია შეტანილია კულტურაში.

## ლიტერატურა
}

კატეგორია:ფურისულასებრნი
ანჯარი (ლიბანი)

**ანჯარი** () — ქალაქი ლიბანში. მდებარეობს ბეირუთიდან 58 კილომეტრში. მოსახლეობა 2 400 კაცი (2008), ძირითადად სომხები. ქალაქის ძველი სახელწოდებაა „გერა“. 1984 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

თანამედროვე ქალაქი 1939 წელს ლიბანის მთებში დააარსეს სომხებმა, რომლებმაც მიატოვეს მშობლიური სოფლები მუსა-დაღის მთების მიდამოებში (თურქეთი). ქალაქი იყოფა 6 კვარტლად, რომელთა მაცხოვრებლები არიან თურქეთის 6 სოფლიდან ემიგრირებული სომხები.

## იხილეთ აგრეთვე 
*მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში

## რესურსები ინტერნეტში 
* ანჯარის ოფიციალური საიტი 
*ანჯარი  
* ვებ-საიტი ანჯარის შესახებ
* Lebanon, the Cedars' Land: Anjar 
* ანჯარის ფოტოები

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბანში
კატეგორია:ლიბანის ქალაქები
იჩან-ყალა

**იჩან-ყალა** () — უზბეკეთის ქალაქ ხივაში მდებარე დღემდე შემონახული შიდა ქალაქის სახელწოდება. ცნობილია თავისი არქიტექტურითა და ისტორიით. ქალაქში დაცული მეჩეთებიდან, მედრესეებიდან, მინარეთებიდან და მავზოლეუმებიდან ყველაზე ძველი ნაგებობა XVI საუკუნისაა. ქალაქი ძეგლად და ნაკრძალად აღიარებულ იქნა 1968 წელს. 1990 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

## რესურსები ინტერნეტში 
*Itchan Kala - UNESCO World Heritage Centre

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უზბეკეთში
ფაეტონი

[მინი|250პქ|ფაეტონის დაცემა. [იოჰან ლისის ნახატი, XVII საუკუნე]]
**ფაეტონი** — ძველი ბერძნული მითოლოგიის მიხედვით, მზის  ღვთაების, ჰელიოსის ვაჟი იყო. ერთხელ მან მამას ერთი დღით სთხოვა ეტლი, რათა ზეცაში ,,ემოგზაურა” , მაგრამ ცხენების მართვა ვერ შეძლო და დაიღუპა. ლეგენდის თანახმად, ზეცაში ღვთიური ეტლის ნამსხვრევები მიმოიფანტა. მეცნიერებნა ივარაუდეს, რომ მარსსა და იუპიტერს შორის არსებობდა პლანეტა ფაეტონი, რომელიც ღვთაებრივი ეტლის მსგავსად დაიმსხვრა. ასე წარმოიქმნა ასტეროიდები.

## რესურსები ინტერნეტში
*The Fall of Phaeton
*Comet Phaethon's Ride 
* Comet Phaethon's Ride 
* Theoi Project: Phaethon, Greek demigod child of the sun
* Theoi Project: Phaethon, Greek god of the star Jupiter

კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ბაალბექი

**ბაალბექი** () – ძველი ქალაქი ლიბანში. მდებარეობს ბეირუთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 80 კილომეტრში. ზღვის დონიდან 1160 მეტრზე. მოსახლეობა 82 000 კაცი.

მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი უხსოვარი დროიდანაა დასახლებული, მის შესახებ ისტორიული წყაროები არ არსებობენ ალექსანდრე მაკედონელის ეპოქამდე. მისი გარდაცვალების შემდეგ სირია და ლიბანის დღევანდელი ტერიტორია გადავიდა პტოლემე I სოტერის ხელში და ქალაქს უწოდეს ჰელიოპოლი ეგვიპტური ჰელიოპოლის პატივსაცემად. ამ პერიოდში იგი უკვე დიდი რელიგიური ცენტრია, სადაც ხდება ბაალის (აქედან ეწოდა ქალაქს სახელი) – სემიტური ღმერთის და დიონისეს თაყვანისცემა. ძვ. წ. 200 წელს ქალაქი დაიპყრო ანტიოქე დიდმა.

ოქტავიანე ავგუსტუსის მმართველობის დროს (ძვ. წ. 27–14) შედიოდა რომის ერთ-ერთ პროვინციაში, I–III საუკუნეებში ქალაქში აშენდა უამრავი რომაული ტაძარი.

VII საუკუნეში ქალაქი დაიპყრეს არაბებმა.

1984 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

## იხილეთ აგრეთვე 
*მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აზიასა და ოკეანეთში

## რესურსები ინტერნეტში 
* ბაალბექი – ენციკლოპედია ბრიტანიკაში

კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბანში
კატეგორია:ლიბანის ქალაქები
კატეგორია:ფინიკიის ქალაქები
მადრე-დე-დიოსის პროვინცია

**მადრე-დე-დიოსი** — პროვინცია ბოლივიაში, პანდოს დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მდინარე მადრე-დე-დიოსისგან, რომელზეც პროვინციის ჩრდილოეთ საზღვარი გადის. მდებარეობს ბოლივიის ამაზონის დაბლობში და ესაზღვრება ლა-პასისა და ბენის დეპარტამენტებს. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან  სამხრეთ-დასავლეთისკენ გადაჭიმულია 390 კმ-ზე, ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ 150 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 10 879 კმ²-ია. 

## მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა 50%-ზე მეტით გაიზარდა. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 521 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო 2010 წლისთვის, სავარაუდოდ 12 290 უნდა გამხდარიყო. 

[მინი|250პქ|მარცხნივ|[მადრე-დე-დიოსი|მდინარე მადრე-დე-დიოსი]]
*მოსახლეობის  49.8 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. (*1992*)
*მოსახლეობის ძირითადი  ნაწილი 99.3 % ესპანურად ლაპარაკობს; 0.7 % კეჩუაზე, 0.1 % აიმარაზე და 5.6 % სხვა ადგილობრივ ენებზე (*1992*)
*მოსახლეობის 94.7 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 71.8 %-ს სასმელი წყალი. (*1992*)
*წერა-კითხვის მცოდნეა 82.4 % (1992)
*მორწმუნეთა 80.2 %  კათოლიკეა, 18.8 % პროტესტანტი. (*1992*)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია პუერტო-გონსალეს-მორენო.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*პანდოს დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები

კატეგორია:პანდოს დეპარტამენტის პროვინციები
მანურიპის პროვინცია

**მანურიპი** — პროვინცია ბოლივიაში, პანდოს დეპარტამენტის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა მდინარე მანურიპისგან, რომელიც მის ტერიტორიაზე გაედინება. 

მდებარეობს ბოლივიის ამაზონის დაბლობზე. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან  სამხრეთ-დასავლეთისკენ გადაჭიმულია 370 კმ-ზე, ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 22 461 კმ²-ია.

## მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა 40 %-ით გაიზარდა. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 230 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო 2010 წლისთვის, სავარაუდოდ 10 164 უნდა გამხდარიყო. 

*მოსახლეობის  47.7 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. (*1992*)
*მოსახლეობის ძირითადი  ნაწილი 98.0 % ესპანურად ლაპარაკობს; 0.4 % კეჩუაზე,  0.2 % აიმარაზე (*1992*)
*მოსახლეობის 91.0 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 68.5 %-ს სასმელი წყალი. (*1992*)
*წერა-კითხვის მცოდნეა 75.4 % (1992)
*მორწმუნეთა 84.4 %  კათოლიკეა, 14.6 % პროტესტანტი. (*1992*)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება სამი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია პუერტო-რიკო.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*პანდოს დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები

კატეგორია:პანდოს დეპარტამენტის პროვინციები
რეგრესია (გეოლოგია)

**რეგრესია** (ლათ. regressio – უკუსვლა, უკან დახევა) — გეოლოგიური პროცესი, რომელსაც მოყვება ზღვის უკან დახევა, რომლის მიზეზია: ხმელეთის აზევება; ოკეანის ფსკერის დაწევა ან ოკეანურ აუზში წყლის მოცულობის შემცირება (მაგ.: გამყინვარების ეპოქებში). რეგრესია დედამიწის ქერქის ტექტონიკური მოძრაობის შედეგია. გეოლოგიური ისტორიის მანძილზე იგი მრავალგზის მოხდა დედამიწის სხვადასხვა რაიონში. რეგრესია შავ ზღვაზეც არის დაფიქსირებული. 

## იხილეთ აგრეთვე 
* ტრანსგრესია

## რესურსები ინტერნეტში 
* რეგრესია – ინფორმაცია 

## ლიტერატურა 
კატეგორია:სედიმენტოლოგია
კატეგორია:ფილების ტექტონიკა
კატეგორია:პალეონტოლოგია
ტრანსგრესია (გეოლოგია)

**ტრანსგრესია** (ლათ. transgressio – გადასვლა, გადანაცვლება) — გეოლოგიური პროცესი, ხმელეთზე ზღვის თანდათანობითი შეჭრა, რაც მეტწილად ხმელეთის დაწევის, იშვიათად კი ოკეანის დონის აწევის გამო ხდება. ტრანსგრესია ხმელეთზე ზღვის შეჭრისა და უკან დახევის მეტნაკლებად მცირე ხანგრძლივობის პერიოდების ერთობლიობას წარმოადგენს, პირველის უპირატესი განვითარებით. 

ტრანსგრესიის დროს წარმოქმნილი ნალექების ჭრილს ზოგადად ახასიათებს ქვევიდან ზევით წყალმარჩხი ნალექების შენაცვლება ღრმა წყლის ნალექებით. ტრანსგრესიის საპირისპირო მოვლენაა რეგრესია.

ისტორიულ დროში ტრანსგრესიას ექვემდებარებოდა ნიდერლანდების, ბელგიისა და აღმოსავლეთ ინგლისის სანაპიროები, ასევე ჩრდილოეთ ამერიკის აღმოსავლეთი სანაპირო და კასპიის, ბარენცის, თეთრი და კარის ზღვების ნაპირები.

## იხილეთ აგრეთვე 
* რეგრესია

## ლიტერატურა 
კატეგორია:გეოლოგიური პროცესები
კატეგორია:სედიმენტოლოგია
ლიუდმილა გურჩენკო

**ლიუდმილა მარკის ასული გურჩენკო** ( დ. 12 ნოემბერი, 1935, ხარკივი — გ. 30 მარტი, 2011, მოსკოვი) — რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი. ესტრადის მომღერალი. სსრკ სახალხო არტისტი (1983). რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2004).

## ბიოგრაფია 
ლიუდმილა მარკის ასული გურჩენკო დაიბადა  1935 წლის 12 ნოემბერს ქალაქ ხარკივში მარკ გურჩენკოსა (1898-1973) და ელენა სიმონოვა-გურჩენკოს ოჯახში (1917-1999). სკოლის დამთავრების შემდეგ იგი მოსკოვს გაემგზავრა და ჩააბარა ს. გერასიმოვის სახელობის კინემატოგრაფიულ უნივერსიტეტში, რომელიც დაამთავრა 1958 წელს.

გურჩენკოს კინოდებიუტი შედგა ფილმში „სიმართლის გზა“ (1956). ამავე წელს გამოდის ელდარ რიაზანოვის „კარნავალის ღამე“, სადაც მთავარი როლები შეასრულეს იგორ ილინსკიმ და ლიუდმილა გურჩენკომ. ფილმმა დიდი წარმატება მოიპოვა.

მოგვიანებით გამოდის ფილმი „გოგონა გიტარასთან ერთად“. შემდეგ წლებში გამოვლინდა გურჩენკოს სამსახიობო ნიჭი. მის კარიერაში მნიშვნელოვანი გარდატეხა მოხდა მას შემდეგ, რაც გამოვიდა ვიქტორ ტრეგუბოვიჩის კინო „ძველი კედლები“, სადაც შეასრულა ანა გიორგის ასულის როლი. მნიშვნელოვანია გურჩენკოს კინოროლები ლეონიდ კვინიხიძის ფილმში „ჭილის ქუდი“ და აგრეთვე ელდარ რიაზანოვის ცნობილ ფილმში „ვაგზალი ორისთვის“, სადაც მისი პარტნიორი ოლეგ ბასილაშვილი იყო.

სხვადასხვა დროს გურჩენკო 5-ჯერ იყო დაქორწინებული. პირველი მეუღლე იყო სცენარისტი და ისტორიკოსი ბორის ანდრონიკაშვილი. მეორეჯერ იქორწინა მსახიობ ალექსანდრე ფადეევზე. აგრეთვე ქორწინებაში იმყოფებოდა იოსებ კობზონთან, კონსტანტინე კუპერვეისთან, სერგეი სენინთან.

2011 წლის 14 თებერვალს გურჩენკომ საკუთარ სახლთან თეძო მოიტეხა. მეორე დღეს მას ქირურგიული ოპერაციის გაკეთება დასჭირდა. რამდენიმე დღეში იგი გამოწერეს. თუმცა 30 მარტს მისი ჯანმრთელობა გაუარესდა, რაც გამოწვეული იყო წინა დღეებში გაკეთებული ოპერაციით. იგი 2011 წლის 30 მარტს გულის შეტევით გარდაიცვალა.

გურჩენკო თავისი ხანგრძლივი კინოკარიერის განმავლობაში გადაღებულია მრავალ ფილმში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* ოფიციალური საიტი 
* ლიუდმილა გურჩენკო ერთ-ერთ გადაცემაში 
* ინტერვიუ ლიუდმილა გურჩენკოსთან ერთად 
* ინტერვიუ ლიუდმილა გურჩენკოსთან ერთად  
* ინტერვიუ ლიუდმილა გურჩენკოსთან ერთად 
* ინტერვიუ ლიუდმილა გურჩენკოს შესახებ 

კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1935
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი ქალი მსახიობები
კატეგორია:XXI საუკუნის რუსი ქალი მსახიობები
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:რსფსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:რსფსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:IV ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის კავალრები
კატეგორია:III ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის კავალრები
კატეგორია:II ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
კატეგორია:ხარკოვში დაბადებულები
ნიკოლას-სუარესის პროვინცია

**ნიკოლას-სუარესი** — პროვინცია ბოლივიაში, პანდოს დეპარტამენტის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ნიკოლას სუარესის  (1861-1940)  პატივსაცემად, რომელიც XIX საუკუნეში, კაუჩუკის ბუმისას, პროვინციის თანამედროვე ტერიტორიების უდიდეს ნაწილს ფლობდა. 

მდებარეობს ბოლივიის ამაზონის დაბლობში და ესაზღვრება ჩრდილოეთით ბრაზილიას, დასავლეთით - პერუს. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან  სამხრეთ-დასავლეთისკენ გადაჭიმულია 370 კმ-ზე, ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისკენ 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 9 819 კმ²-ია.

## მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა200 %-ით გაიზარდა თუკი 2001 წლის მონაცემებით 29 536 ადამიანს შეადგენდა, 2010 წლისთვის, სავარაუდოდ 51 377 უნდა გამხდარიყო. 

*მოსახლეობის  42.4 % 15 წელზე ნაკლები ასაკისაა. (*1992*)
*მოსახლეობის ძირითადი  ნაწილი 84.7 % ესპანურად ლაპარაკობს; 4.9 % კეჩუაზე, 3.1 % აიმარაზე (*1992*)
*მოსახლეობის 94.7 %-ს არ აქვს ელექტროენერგია, 71.8 %-ს სასმელი წყალი. (*1992*)
*წერა-კითხვის მცოდნეა 78.1 % (1992)
*მორწმუნეთა 83.9 %  კათოლიკეა, 13.8 % პროტესტანტი. (*1992*)

## დაყოფა
პროვინცია შედგება ოთხი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია კობიხა.

## იხილეთ აგრეთვე
*ბოლივიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*პროვინციის რუკა 
*ბოლივიის სტატისტიკის ეროვნული ისნტიტუტი
*პანდოს დეპარტამენტის სოციალური მონაცემები

კატეგორია:პანდოს დეპარტამენტის პროვინციები
ტალღები

მინი|300პქ|ოკეანეში წარმოქმნილი ტალღა
მინი|300პქ|ტალღა
**ტალღები** — ზღვისა და ოკეანის ზედაპირზე წარმოქმნილი წყლის დიდი მასები. ტალღების გამომწვევი მიზეზებია მთვარისა და მზის მიზიდულობის ძალები, ქარი, ატმოსფერული წნევის ცვალებადობა, წყალქვეშა მიწისძვრები და ზღვის ფსკერის დეფორმაცია. 

ამ მიზეზების შესაბამისად განარჩევენ მოქცევის, ქარისმიერ, ბარიულ და სეისმურ ტალღებს. 

ტალღები, რომლებიც განუწყვეტლივ განიცდის ენერგიის ზემოქმედებას, იძულებითია, ხოლო ტალღები, რომლებიც გამომწვევი ძალების ზემოქმედების შეწყვეტის შემდეგაც განაგრძობს მოქმედებას, თავისუფალია. ერთმანეთისაგან განასხვავებენ ტალღებში ნაწილაკების მოძრაობას და ტალღების ფორმის ხილულ მოძრაობას, რაც გამოიხატება მათი პროფილის გადაადგილებით სივრცეში. ნაწილაკები ტალღებში გადაადგილდება დახშული ან თითქმის დახშული ტრაექტორიებით. 
ზღვის ტალღების ძირითადი მახასიათებელია: 
* სიმაღლე – ვერტიკალური მანძილი ტალღების თხემსა და ძირს შორის,
* სიგრძე – ჰორიზონტალური მანძილი ტალღების ორ მეზობელ თხემსა თუ ძირს შორის.

ტალღების გადაადგილების სიჩქარე ანუ ფაზური სიჩქარე არის ტალღების პერიოდი. ქარისმიერი ზღვის ტალღების პერიოდი 30 წმ არ აღემატება, ბარიული და სეისმური ზღვის ტალღების პერიოდია წუთები, ათეული წუთები და საათები. მოქცევის ტალღების პერიოდი განისაზღვრება საათებით. 

ქარისმიერი ტალღები იძულებითი ტალღებია. ღია ზღვაში მათი სიგრძე ზოგჯერ 400 მ აღწევს, სიმაღლე 12-13 მ, ხოლო სიჩქარე 14-15 მ/წმ. ღრმა ზღვაში ტალღების ხასიათს განაპირობებს ქარის სიჩქარე და ხანგრძლივობა. 

მარჩხ ზღვაში ტალღების წარმომქმნელი დამატებითი ფაქტორებია ზღვის სიღრმე და ფსკერის რელიეფი; მცირე სიღრმე ზღუდავს ტალღების ზრდას. თუ ღელვის გამომწვევი ქარი ჩადგა, ქარისმიერი ტალღები თანდათან თავისუფალ ტალღებად გარდაიქმნება და წარმოიქმნება ლივლივი.
 
ზღვის ტალღების შესწავლას დიდი პრაქტიკული მნიშნვნელობა აქვს ნაოსნობისათვის, საზღვაო ჰიდროტექნიკური მშენებლობისათვის, გემთმშენებლობისათვის და ა.შ. ქარისმიერ ტალღებზე დაკვირვება წარმოებს ტალღასაზომი ლარტყმებით, ტალღასაზომებით და ტალღაჩასაწერებით. გრძელპერიოდიან მოქცევის ტალღებზე დაკვირვებას აწარმოებენ მარიოგრაფებით.

## იხილეთ აგრეთვე 
* მიქცევა და მოქცევა
* მკვლელი ტალღები
* სეიშები
* ცუნამი

## ლიტერატურა 
* Снежинский В. А., Практическая океанография, Л., 1951.

კატეგორია:ოკეანოლოგია