კლიმაკო კალდერონი

**კლიმაკო კალდერონ რეიესი** (დ. 23 აგვისტო, 1852 – გ. 19 ივლისი, 1913) — კოლუმბიელი იურისტი და პოლიტიკოსი, რომელიც პრეზიდენტ ფრანსისკო ხავიერ სალდუას გარდაცვალების შემდეგ ერთი დღით კოლუმბიის მე-15 პრეზიდენტი გახდა.

## ბიოგრაფიული მონაცემები
კალდერონი დაიბადა სანტა-როსა-დე-ვიტერბოში, ბოიაკის დეპარტამენტში, 1852 წლის 23 აგვისტოს, იმდროინდელი ახალი გრანადის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. გარდაიცვალა ბოგოტაში, კუნდინამარკაში, 1913 წლის 19 ივლისს, 60 წლის ასაკში.

## პირადი ცხოვრება
მისი მშობლები იყვნენ კარლოს კალდერონ რეიესი და კლოტილდა რეიეს ფონსეკა, მომავალი პრეზიდენტის რაფაელ რეიეს პრიეტოს ნახევარდა. ის იყო დაქორწინებული ამელია პერეს ტრიანაზე, პრეზიდენტის, სანტიაგო პერეს დე მანოსალბასის ქალიშვილზე.

მშობლიურ ქალაქში სკოლის დამთავრების შემდეგ, ის ბოგოტაში, „როზარის ღვთისმშობლის“ უნივერსიტეტში სწავლობდა, სადაც იურისპრუდენციის დოქტორის ხარისხი მიიღო და ასევე სამოქალაქო და სისხლის სამართლის პროფესორად მუშაობდა.

## პოლიტიკური კარიერა
კალდერონმა პოლიტიკური აღზევება ბოიაკაში დაიწყო, სადაც ხოსე ეუსებიო ოტალორას მმართველობის დროს ტუნხას საოლქო სასამართლოს მოსამართლე, საკანონმდებლო ასამბლეის დეპუტატი და განათლების დირექტორი იყო.

ფრანსისკო ხავიერ სალდუას ადმინისტრაციის დროს იგი ერის გენერალურ პროკურორად დაინიშნა. 1882 წლის 21 დეკემბერს, პრეზიდენტ სალდუას გარდაცვალების შემდეგ, კალდერონი კოლუმბიის პრეზიდენტი გახდა საპრეზიდენტო მემკვიდრეობის რიგის შესაბამისად, რაც მიუთითებდა, რომ მოქმედი პრეზიდენტის გარდაცვალების შემთხვევაში, პრეზიდენტობის უფლებამოსილება შესაბამისად პირველ და მეორე კანდიდატებს გადაეცემოდათ, თუმცა სალდუას გარდაცვალების დროს დანიშნული კანდიდატები, რაფაელ ნუნიესი და ხოსე ეუსებიო ოტალორა, არ იყვნენ და ამ შემთხვევაში აღმასრულებელი ხელისუფლება კოლუმბიის გენერალურ პროკურორს ეკავა, რითაც კალდერონ რეიესი კოლუმბიის შეერთებული შტატების მე-17 პრეზიდენტად იქცა.

კალდერონი ასევე მუშაობდა საგარეო საქმეთა მინისტრად და კოლუმბიის გენერალურ და სრულუფლებიან კონსულად შეერთებულ შტატებში.

## პრეზიდენტობა
მისი პრეზიდენტობა კოლუმბიის ისტორიაში ყველაზე ხანმოკლე პერიოდია. ერთადერთი აღმასრულებელი ბრძანება, რომელიც მან შეასრულა, იყო გენერალ სერხიო კამარგოს მეთაურობით მყოფი ჯარების ბრძანებაც, არ დამორჩილებოდნენ ამჟამად გარდაცვლილი პრეზიდენტის, სალდუას, ბრძანებებს. სალდუამ გენერალ კამარგოს უბრძანა, რომ თავისი ჯარები კონგრესის წინააღმდეგ სამხედრო მოქმედებებისთვის მოემზადებინა.

მეორე დღეს, 22 დეკემბერს, კალდერონმა პრეზიდენტის თანამდებობა ხოსე ეუსებიო ოტალორას გადასცა. მიუხედავად იმისა, რომ კალდერონმა პრეზიდენტის თანამდებობა მხოლოდ ერთი დღით დაიკავა, კალდერონს ყოფილი პრეზიდენტის პრივილეგიები მიენიჭა და ის საპრეზიდენტო რიგებში შედის მის წინამორბედთან და მემკვიდრესთან ერთად.

ხანმოკლე პრეზიდენტობის შემდეგ, კალდერონი მნიშვნელოვანი კოლუმბიელი დიპლომატი გახდა, თითქმის ოცი წლის განმავლობაში მუშაობდა შეერთებულ შტატებში, თავდაპირველად კოლუმბიის გენერალური კონსულის თანამდებობაზე ნიუ-იორკში, შემდეგ კი კოლუმბიის მინისტრის თანამდებობაზე ვაშინგტონში. 1904 წლის 27 ოქტომბერს პრეზიდენტმა რაფაელ რეიესმა იგი საგარეო საქმეთა მინისტრად დანიშნა.

## ლიტერატურული ნაწარმოებები
კალდერონს განსაკუთრებული ინტერესი ჰქონდა ისტორიისა და ფინანსების მიმართ და ამ თემებზე რამდენიმე წიგნი დაწერა.
* *El Curso Forzoso en los Estados Unidos* New York. La América Editorial Company, 1892.
* *Elementos de Hacienda Pública* Bogotá. Imprenta de "La Luz", 1911.
* *Colombia 1893*. 
* *La moneda en la época colonial*
* *Memorias sobre amonestación en el Nuevo Reino de Granada*
* *Los bancos americanos*

## იხილეთ აგრეთვე
*პედრო კარმონა
*კოლომბიის ისტორია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მამაკაცები
კატეგორია:კოლუმბიელები
კატეგორია:იურისტები
კატეგორია:პოლიტიკოსები
კატეგორია:პრეზიდენტები
კატეგორია:კოლომბიის პრეზიდენტები