open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
შინ ფეინი

**შინ ფეინი** — ირლანდიის პოლიტიკური ორგანიზაცია ( Sinn Fein სიტყვასიტყვით, „ჩვენ თვითონ“). ჩამოყალიბდა 1905 წელს პატრიოტულად განწყობილი წვრილი და საშუალო ბურჟუაზიისა და რადიკალური ინტელიგენციისგან. მოითხოვდა ირლანდიის გათავისუფლებას ინგლისის კოლონიური ბატონობისაგან. 1919 წელს შინ ფეინის წარმომადგენლებმა გაიმარჯვეს ბრიტანეთის პარლამენტის არჩევნებში და დუბლინში მოიწვიეს ირლანდიის პარლამენტი, რომელმაც ირლანდიის დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, მაგრამ შინ ფეინის მემარჯვენე ლიდერებმა 1921 წელს დადეს კომპრომისული ინგლისურ-ირლანდიური ხელშეკრულება, რომელმაც ირლანდიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის გათიშვა და 1922-23 წლების სამოქალაქო ომი გამოიწვია. ამ ომში ირლანდიის დამარცხების შემდეგ შინ ფეინის წევრების ნაწილმა არალეგალურად დაიწყო მოღვაწეობა. 1970-იან წლებში ისინი ორ ფრთად გაიყვნენ: ოფიციალურ ფრთად, რომელიც მოითხოვდა ირლანდიის გაერთიანებას პოლიტიკური საშუალებებით; და დროებით ფრთად, რომელიც შეიარაღებული ტერორისტული ბრძოლის მომხრე იყო. 1977 წელს ოფიციალურმა ფრთამ მიიღო სახელწოდება: შინ ფეინი — მუშათა პარტია, ხოლო 1982 წლიდან — ირლანდიის მუშათა პარტია.

## ისტორია
### 1970 წლამდე
შინ ფეინი დაარსებული იქნა 1905 წლის 28 ნოემბერს, როდესაც, ეროვნული საბჭოს პირველ წლიურ შეკრებაზე ართურ გრიფითმა ჩამოაყალიბა შინ ფეინის პოლიტიკა. ამ პოლიტიკის შინაარსი იყო, რომ „დაემყარებინათ ირლანდიის დედაქალაქში ეროვნული ხელისუფლება, რომელსაც ექნებოდა ირლანდიელი ერის მორალური მხარდაჭერა“. შინ ფეინი ეჯიბრებოდა ლეიტრიმ ნორსს 1908 წლის არჩევნებით და მოიპოვა ხმების 27%. 

მას შემდეგ პარტიის მხარდაჭერაც და წევრობაც ჩავარდა გარკვეული ხნით. 1910 წლის „არდ ფეისზე“ (პარტიულ კონფერენციაზე) დასწრება ცუდი იყო და პრობლემა შეიქმნა იმ წევრების გამოძებნა, რომლებსაც აღმასრულებელი ორგანოს სკამების დაკავების სურვილი ექნებოდათ.

## პოლიტიკა და იდეოლოგია
## ორგანიზაციული სტრუქტურა
## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
;ოფიციალური ვებგვერდები
* Sinn Féin
* Sinn Féin's "Ireland of Equals" website 
* Sinn Féin delegation to the GUE/NGL group in the European Parliament in Brussels website 

;სხვა ვებგვერდები
* Sinn Féin
* Behind The Mask: The IRA & Sinn Féin Companion website to the Frontline documentary about Sinn Féin, which aired on PBS.
* Guardian – Special Report

## სქოლიო
კატეგორია:1905 წელს დაარსებული პოლიტიკური პარტიები
კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
საქართველოს სსრ ჟურნალისტთა კავშირი

**საქართველოს სსრ ჟურნალისტთა კავშირი** — საქართველოს სსრ პერიოდულ გამოცემათა (გაზეთები, ჟურნალები), ტელევიზიის, რადიომაუწყებლობის, საინფორმაციო სააგენტოს, გამომცემლობათა, აგრეთვე შესაბამისი საკავშირო ორგანოებისა და უწყებების რესპუბლიკურიგანყოფილებების პროფესიონალი მუშაკების ნებაყოფლობითი შემოქმედებითი საზოგადოებრივი ორგანიზაცია. შეიქმნა 1959 წელს, როგორც სსრკ ჟურნალისტთა კავშირის რესპუბლიკური ორგანიზაცია.

კავშირის მთავარი მიზანი იყო ხელი შეეწყო საქართველოს ჟურნალისტთა აქტიურ მონაწილეობისათვის კომუნისტური მშენებლობის საქმეში, მათი იდეურ-თეორიული დონის ამაღლებასა და პროფესიულ დაოსტატებას.

უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანო იყო რესპუბლიკის ყრილობა, რომელსაც წელიწადში ერთხელ იწვევდნენ. ყრილობათა კავშირის მოღვაწეობას ხელმძღვანელობდა გამგეობა, შემოქმედებით და ორგანიზაციულ მუშაობას - სამდივნო. ქალაქებსა და რაიონებში შექმნილი იყო რეგიონალური განყოფილებები, აგრეთვე აფხაზეთის ასსრ ჟურნალისტთა კავშირი, აჭარის ასსრ ჟურნალისტთა კავშირი და სამხრეთ ოსეთის აო ჟურნალისტთა ორგანიზაცია.

1980 წლის 1 იანვარს კავშირში 2 ათასამდე წევრს ითვლიდა. თბილისში ჰქონდა ჟურნალისტთა სახლი.

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
კატეგორია:სსრკ ჟურნალისტთა კავშირი
საქართველოს სსრ კინემატოგრაფისტთა კავშირი

**საქართველოს სსრ კინემატოგრაფისტთა კავშირი** — საქართველოს სსრ-ს ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივ-შემოქმედებითი ორგანიზაცია. შედიოდა სსრკ კინემატოგრაფისტთა კავშირში. აერთიანებდა რეჟისორებს, მსახიობებს, მხატვრებს, კინოს კრიტიკოსებს. კავშირის ძირითადი მიზანი იყო დაერაზმა თავისი წევრები სოციალისტური რეალიზმის პრინციპით განმსჭვალული მაღალიდეური და მაღალმხატვრული ნაწარმოებების შესაქმნელად. 

კავშირს ჰქონდა მხატვრული კინემატოგრაფიის, თეორიისა და კრიტიკის, სამეცნიერო-პოპულარული, დოკუმენტური, სატელევიზიო, მულტიპლიკაციური, ახალგაზრდა კინემატოგრაფისტთა, კინოტექნიკოსთა, კინომოყვარულთა, სამატვრო-საშეფო და სასწავლო სექციები. 1979 წლამდე მასში გაერთიანებული იყო 300-მდე წევრი.

უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანოარესპუბლიკური ყრილობა, აღმასრულებელი ორგანო - გამგეობა. 

ჩატარდა შემდეგი ყრილობები:
# 1963 წელს
# 1968 წელს
# 1970 წელს
# 1971 წელს

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
კატეგორია:სსრკ კინემატოგრაფისტთა კავშირი
საქართველოს თეატრალური საზოგადოება

**საქართველოს თეატრალური საზოგადოება** — ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივ შემოქმედებითი ორგანიზაცია. აერთიანებს საქართველოს თეატრების შემოქმედებით მუშაკებს. დაარსდა 1945 წელს. საზოგადოების მთავარი მიზანია ხელი შეუწყოს თეატრის მუშაკთა შემოქმედებით აქტივობასა და მხატვრული ოსტატობის ამაღლებას. უმაღლესი ორგანოა ყრილობა. 1955 წლიდან საზოგადოება უშვებს ჟურნალ „თეატრალური მოამბე“, 1972 წელს გაიხსნა აკაკი ხორავას სახელობის მსახიობის სახლი. 1974 წელს საზოგადოებასთან შეიქმნა „მეგობრობის თეატრი“. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
კატეგორია:საქართველოს ორგანიზაციები
საქართველოს სსრ კომპოზიტორთა კავშირი

**საქართველოს სსრ კომპოზიტორთა კავშირი** — საქართველოს კომპოზიტორებისა და მუსიკათმცოდნეების ნებაყოფლობითი საზოგადოებრივ შემოქმედებითი ორგანიზაცია. შედიოდა სსრკ კომპოზიტორთა კავშირში. ჩამოყალიბდა 1932 წელს სკპ (ბ) ცკ-ის 1932 წლის 23 აპრილის დადგენილების საფუძველზე. კომპოზიტორთა კავშირის ძირითადი ამოცანა იყო თავისი წევრების დარაზმვა სოციალისტური რეალიზმის პრინციპებით განმსჭვალული მაღალიდეური და მაღალმხატვრული ნაწარმოებების შესაქმნელად. 

1979 წელს კავშირში გაერთიანებული იყო 141 მუსიკოსი, მათგან 11 აფხაზეთის წარმომადგენელი (საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის აფხაზეთის განყოფილება ჩამოყალიბდა 1971 წელს). კავშირტან არსებებობ მუსფონდი, რომელიც აწესრიგებდა საფინანსო სამეურნეო საკითხებს და გამოსცემდა ქართველ კომპოზიტორთა ნაწარმოებებს.

უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანო იყო რესპუბლიკის ყრილობა. ყრილობებს შორის მუშაობას ხელმძღვანელობდა გამგეობა, რომელიც ირჩევდა დამდივნოს. ჩატარდა შემდეგი ყრილობები:
# 1948 წელს
# 1956 წელს
# 1962 წელს
# 1968 წელს
# 1973 წელს
# 1979 წელს

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
კატეგორია:სსრკ კომპოზიტორთა კავშირი
საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირი

**საქართველოს სსრ მწერალთა კავშირი** — საქართველოს სსრ-ის მწერალთა გაერთიანება. შეიქმნა „ლიტერატურულ-მხატვრული ორგანიზაციების გარდაქმნის შესახებ“ სკპ (ბ) სკ-ის 1932 წლის 23 აპრილის დადგენილების საფუძველზე, რომელმაც გააუქმა მანამდე არსებული „სრულიად საქართველოს საბჭოთა მწერლების ფედერაცია“ და მასში შემავალი ორგანიზაციები, მ. შ. „საქართველოს პროლეტარ მწერალთა ასოციაცია“. ამავე წლის 27 ივნისს მწერალთა კავშირის საგანგებო ყრილობამ აირჩია საბჭო (გამგეობა), საბჭომ — პრეზიდიუმი და თავმჯდომარე (მალაქია ტოროშელიძე), თავმჯდომარის მოადგილეები (სანდრო ეული, ნიკოლო მიწიშვილი) და მდივანი (ბ. ჯღენტი).

საქართველოს მწერალთა კავშირის უმაღლესი ხელმძღვანელი ორგანო იყო რესპუბლიკური ყრილობა, აღმასრულებელი ორგანო — გამგეობა, რომელიც თავისი შემადგენლობიდან ირჩევდა პრეზიდიუმსა და სამდივნოს. აფხაზეთისა და აჭარის ასს რესპუბლიკებში, სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში, ქუთაისსა და გორში იყო ადგილობრივი მწერალთა ორგანიზაციები, რომლებიც საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის ხელმძღვანელობით მუშაობდნენ.

მწერალთა კავშირთან შექმნილი იყო აფხაზური და ოსური ლიტერატურის საბჭოები, ახალგაზრდა მწერლებთან მომუშავე, საზღვარგარეთის მწერლებთან ურთიერთობის დამყარებისა და მეგობრობის განმტკიცების, კინოდრამატურგთა და მწერალთა წევრად მიღების კომისიები; პროზის, პოეზიის, დრამატურგიის, საბავშვო ლიტერატურის, კრიტიკისა და ლიტერატურათმცოდნეობის, პუბლიცისტიკის, სომხური ლიტერატურის, რუსული ლიტერატურის და თარგმანის შემოქმედებითი სექციები. მწერალთა კავშირის ბეჭდვითი ორგანოები იყო: გაზ. „ლიტერატურული საქართველო“, ჟურნალები — „მნათობი“, „ცისკარი“ (საქართველოს სსრ ალკკ ცკ-თან ერთად), „ლიტერატურნაია გრუზია“, (რუსულ ენაზე), „ალაშარა“ (აფხაზურ ენაზე), „ჭოროხი“, „ფიდიუაგ“ (ოსურ ენაზე); ალმანახები — „საუნჯე“, „კრიტიკა“, „განთიადი“, „დომ პოდ ჩინარამი“ (რუსულ ენაზე), „კამურჯი“ (სომხურ ენაზე). მწერალთა კავშირის გამომცემლობა „მერანი“ გამოსცემდა წიგნებს ქართულ და რუსულ ენებზე. მწერალთა კავშირთან არსებობდა საქართველოს სსრ მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურული ურთიერთობების საქმეთა მთავარი სარედაქციო კოლეგია და ლიტერატურული ფონდი. 1981 წელს საქართველოს მწერალთა კავშირში გაერთიანებული იყო 471 წევრი. შედიოდა სსრკ მწერალთა კავშირში.

## ჩატარებული ყრილობები
# 1932 წელს 
# 1939 წელს 
# 1946 წელს 
# 1953 წელს 
# 1959 წელს 
# 1962 წელს 
# 1971 წელს 
# 1976 წელს 
# 1981 წელს

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ შემოქმედებითი კავშირები
კატეგორია:სსრკ მწერალთა კავშირი
მასიმილიანო ალეგრი

**მასიმილიანო ალეგრი** (დ. 11 აგვისტო, 1967, ლივორნო) — იტალიელი ვეტერანი ფეხბურთელი. წვრთნიდა „მილანსა“ და ტურინის იუვენტუსს, რომელიც ორჯერ გაიყვანა ჩემპიონთა ლიგის ფინალში 2015 და 2017 წლებში.

## სამწვრთნელო სტატისტიკა
### სტატისტიკური ქრონიკა 
;შენიშვნა:

## მიღწევები 
### როგორც მწვრთნელი
;სასუოლო
* **სერია C1**: 2007-08

;მილანი
* **სერია A**: 2010-11
* **იტალიის სუპერთასი**: 2011

;იუვენტუსი
* **სერია A** (5): 2014-15, 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19
* **იტალიის თასი** (4): 2014-15, 2015-16, 2016-17, 2017-18
* **იტალიის სუპერთასი** (2): 2015, 2018; ვერცხლის პრიზიორი: 2014, 2016, 2017
* უეფას ჩემპიონთა ლიგა: ვერცხლის პრიზიორი:2014-15, 2016-17

## რესურსები ინტერნეტში 
* მასიმილიანო ალეგრის გვერდი იუვენტუსის ოფიციალურ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1967
კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ლივორნოს ფეხბურთელები
კატეგორია:პიზის ფეხბურთელები
კატეგორია:პესკარის ფეხბურთელები
კატეგორია:კალიარის ფეხბურთელები
კატეგორია:პერუჯის ფეხბურთელები
კატეგორია:პადოვის ფეხბურთელები
კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები
კატეგორია:იუვენტუსის მწვრთნელები
კატეგორია:მილანის მწვრთნელები
კატეგორია:კალიარის მწვრთნელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სალპოს რაიონი

**სალპოს რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის ოტუსკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 439 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 710 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 35 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 192,74 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:ოტუსკოს პროვინციის რაიონები
ნორ-უღი

**ნორ-უღი** () — სოფელი სომხეთში, არარატის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 980 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 920 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 315 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.92 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:არარატის პროვინციის სოფლები
ბანდა-აჩეჰი

**ბანდა-აჩეჰი** () — ქალაქი ინდონეზიაში, აჩეჰის პროვინციის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. მდებარეობს კუნძულ სუმატრაზე, ინდონეზიის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ქალაქის ფართობია 61,36 კმ². 2010 წლის აღწერის მიხედვით მისი მოსახლეობა შეადგენს 219 070 ადამიანს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 
* Aceh.net Visit Aceh: Eco and Islamic Tourism, Cultural Information, Investment and highlights of directory 
* One Stop Travel Shop

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ქალაქები
კატეგორია:ინდონეზიის პროვინციების ადმინისტრაციული ცენტრები
მონტრეი-სუ-ბუა

**მონტრეი-სუ-ბუა** () — ქალაქი საფრანგეთში, სენ-სენ-დენის დეპარტამენტში, პარიზის აღმოსავლეთ გარეუბანში. 2012 წლის მონაცემებით ქალაქში 103 520 კაცი ცხოვრობდა. გავრცელებულია ელექტროტექნიკური მრეწველობა და მანქანათმშენებლობის სხვა დარგები. ქალაქში ფუნქციონირებს ტყავის, კვებისა და ქიმიური მრეწველობის საწარმოები. მნიშვნელოვანი როლი ეკისრება მეღვინეობას.

## ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები
ბარდოს ეროვნული მუზეუმი

300px|მინიატიურა|მუზეუმის შენობა
300px|მინიატიურა|კართაგენის ხელოვნების დარბაზი
**ბარდოს ეროვნული მუზეუმი** (, ) — რომაული მოზაიკის და სხვა ანტიკური ხელოვნების ნიმუშების მუზეუმი ტუნისში.  მდებარეობს ქალაქ ტუნისის გარეუბან ბარდოში. 

მუზეუმი განთავსებულია XIII საუკუნეში ჰაფსიდების მიერ აგებულ ყოფილ სასახლეში. მუზეუმის დაარსების შესახებ გადაწყვეტილება მიიღეს 1885 წელს, მაყურებლებისათვის გაიხსნა 1888 წელს.  2009 წელს დაიწყო მუზეუმის გაფართოების სამუშაოები, რომელიც 2012 წელს დასრულდა. 

ბარდოს ეროვნული მუზეუმი სიდიდით მეორეა აფრიკაში ეგვიპტის მუზეუმის შემდეგ, რომელიც კაიროში მდებარეობს. 

მუზეუმში ექვსი განყოფილებაა: ისტორიამდელი, პუნიკური, ნუმიდიური, მაჰდის წყალქვეშა განძის, გვიანი ანტიკური და ისლამური. 

რომაული პერიოდის ნიმუშები მოიცავს ცნობილი რომაული მოზაიკის კოლექციას, ქანდაკებებსა და სარკოფაგებს. 

2015 წლის 18 მარტს მუზეუმი გახდა ტერორისტების სამიზნე. დაიღუპა 22 ადამიანი. 

## ლიტერატურა 
* *Blanchard-Lemée M.* et al. Sols de l'Afrique romaine. Mosaïques de Tunisie. Paris, 1995. ISBN 2-7433-0056-6
* *Magi G., Fabbri P.* Kunst und Geschichte Tunesiens. Florenz: Casa Editrice Bonechi, 2008. ISBN 978-88-476-2179-4, S. 13–20.

## სქოლიო
კატეგორია:ტუნისის მუზეუმები
ჰამლეტი (1948 წლის ფილმი)

**ჰამლეტი** () — ლორენს ოლივიეს 1948 წლის ფილმი.

## სიუჟეტი
მოქმედება შუასაუკუნეების დანიის სამეფო ოჯახში ვითარდება. კლავდიუსი, მეფის ძმა, დედოფალთან თანამზრახველობით კლავს მეფეს და მიისაკუთრებს ტახტს და ცოლად შეირთავს დაქვრივებულ გერტრუდას. მამის სიკვდილი და დედის საქციელი აწუხებს პრინც ჰამლეტს. მას წარმოუდგება მამის აჩრდილი, რომელიც მკვლელობის შესახებ მოუყვება. ჰამლეტს შურისძიება სურს. ის მოხეტიალე მსახიობებს სასახლის კარზე ათამაშებს პიესას, სადაც მამის მკვლელობის სცენას დადგამს. სპექტაკლის შემდეგ ჰამლეტი დედას საკუთარ ბრაზსა და უკმაყოფილებას გააცნობს. დედოფალთან საუბრის დროს ჰამლეტი კლავს ფარდის უკან დამალულ ადამიანს, რომელიც მას კლავდიუსი ჰგონია, სინამდვილეში კი პოლონიუსია, ლაერტისა და ოფელიას მამა. კლავდიუსი ჰამლეტს ინგლისში გაუშვებს.

## როლებში
*ლორენს ოლივიე - ჰამლეტი
*ფელიქს ეილმერი - პოლონიუსი
*ჯონ ლორი - ფრანჩესკო
*ესმონდ ნაითი - ბერნარდო
*ენტონი კუეილი - მარცელიუსი
*ნიალ მაკგინსი - ზღვის კაპიტანი
*ჰარკურტ უილიამსი - პირველი მსახიობი
*პატრიკ ტროტონი - მეფის როლის შემსრულებელი
*პიტერ კაშინგი - ოსრიკი

## ჯილდოები
;ოსკარი
*საუკეთესო ფილმი 
*საუკეთესო მსახიობი კაცი: ლორენს ოლივიე

;BAFTA
*საუკეთესო ფილმი

;ოქროს გლობუსი
*საუკეთესო მსახიობი კაცი დრამაში: ლორენს ოლივიე

;ვენეციის კინოფესტივალი
*ვოლპის თასი: ჯინ სიმონსი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 

კატეგორია:1948 წლის ფილმები
კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები
კატეგორია:United Artists-ის ფილმები
კატეგორია:უილიამ შექსპირის პიესებზე დაფუძნებული ფილმები
აგარაკი (სიუნიქი)

**აგარაკი** () — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 025 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 183 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.6 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

## სქოლიო
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ვალერი პოლიაკოვი

thumb|250px|ვალერი პოლიაკოვი
**ვალერი ვლადიმერის ძე პოლიაკოვი** (; დ. **ვალერი ივანეს ძე კორსშუნოვი** 27 აპრილი, 1942) — რუსი კოსმონავტი. პოლიაკოვი ცნობილი გახდა მის მიერ დამყარებული რეკორდით, იგი მარტო გაფრინდა კოსმოსში და იქ კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე დიდხანს იმყოფებოდა. მირის ორბიტულ სადგურზე მან 14 თვე (437 დღე და 18 საათი) იცხოვრა და რაც მთავარია ერთი გაფრენით. საერთო ჯამში ვალერიმ კოსმოსში 22 თვეზე მეტი გაატარა. 

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში 
* რუსი კოსმონავტები, ვალერი პოლიაკოვი

კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის გმირები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები
კატეგორია:პარასატის ორდენის კავალრები
კატეგორია:ადამიანები ტულიდან
კატეგორია:რუსი კოსმონავტები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კოსმონავტები
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:მედიკოსი ასტრონავტები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის მედიკოსები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ბუზეტო-პალიცოლო

**ბუზეტო-პალიცოლო** () — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ტრაპანის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3170 ადამიანი. ფართობი 72 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0923, საფოსტო ინდექსი — 91012.

## რესურსები ინტერნეტში
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი 
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი  

კატეგორია:ტრაპანის პროვინციის კომუნები
უანკასპატის რაიონი

**უანკასპატის რაიონი** () — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის პატასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 900 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 527 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 247,48 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:პატასის პროვინციის რაიონები
ბრენდი

მინი|
**ბრენდი** ( — დაწვა, გამოხდა) — თეთრი ღვინისაგან გამოხდილი და მუხის კასრებში დავარგებული ალკოჰოლიანი სასმელი. ბრენდს ამზადებენ ხილისაგანაც (გადადუღებული წვენის გამოხდა). მაგალითად ვაშლისაგან (ვაშლის ბრენდი) ან ალუბლისაგან (ალუბლის ბრენდი). ბრენდი შეიცავს 45 — 50 % ეთილის სპირტს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
აპოსტოლოვეს რაიონი

**აპოსტოლოვეს რაიონი** () — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში. მისი ფართობი 1 380 კმ² იყო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 57 064 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41 კაცს კმ²-ზე. აპოსტოლოვეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი აპოსტოლოვე.

2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ახლადშექმნილ კრივი-რიჰის რაიონს.

## იხილეთ აგრეთვე
* უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
* უკრაინის რაიონები

## სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის გაუქმებული რაიონები
ტრაპანი

**ტრაპანი** () — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ტრაპანის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 70654 ადამიანი. ფართობი 272 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0923, საფოსტო ინდექსი — 91100.

## რესურსები ინტერნეტში
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი 
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი  

კატეგორია:ტრაპანის პროვინციის კომუნები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უკრაინაში

2014 წლის მონაცემებით უკრაინაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 7 ძეგლია, რაც საერთო რაოდენობის 0,7 %-ია (სულ 1007). 6 ობიექტი კულტურული კრიტერიუმის მქონეა, ხოლო 1 ბუნებრივი კრიტერიუმის მქონე. ამის გარდა, 2014 წლის მდგომარეობით უკრაინიდან 15 ძეგლია შეტანილი მსოფლიოს მემკვიდრეობის საცდელ სიაშია. 

## ცხრილი 
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში მათი დამატების მიხედვით.

### ობიექტების გეოგრაფიული მდებარეობა 
## რესურსები ინტერნეტში
* Properties inscribed on the World Heritage List

კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უკრაინაში
ციტადელი

**ციტადელი** (ფრანგ. „citadelle“) – შუა საუკუნეების ფეოდალური ხანის არქიტექტურული ნაგებობა. 

დღეისათვის მას აქვს ორი მნიშვნელობა. ციტადელი ითვლება:
* ციხესიმაგრის გალავნის შიგნით არსებული ყველაზე უფრო გამაგრებული ნაგებობა, რომელიც განკუთვნილია დამოუკიდებელი თავდაცვისათვის.
* რისამე მთავარი დასაყრდენი პუნქტი; ბურჯი.  

ციტადელის ძირითადი ფუნქცია ომის შემთხვევაში იყო სამხედრო - საომარი ოპერაციების ცენტრისა და საომარი მდგომარეობის კონტროლის ადგილის ფუნქცია, ხოლო მშვიდობიანობის პერიოდში ის წარმოადგენდა ქვეყნის ადმინისტრაციულ-პოლიტიკური ერთეულის ცენტრს, სამართავ ადგილს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ციხესიმაგრე
* ზედაციხე

## რესურსები ინტერნეტში 
* ციხესიმაგრეები 

## ლიტერატურა 
**გამომცემლობა პალიტრა L* ეს სამყაროა ტ. რაინდები და ციხე-კოშკები გვ 22-24, 26, 2010. ISBN 978-99940-42-84-5

*
კატეგორია:ფორტიფიკაციები ტიპის მიხედვით
ივანე თუმანიშვილი

**ივანე ალფონსის ძე თუმანიშვილი** (დ. 1884, გორი — გ. 17 სექტემბერი, 1937) — ქართველი თავადაზნაური, იურისტი და დიპლომატი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა კათოლიკეთა ოჯახში. მამა — ალფონს თუმანიშვილი, დედა — ვერონიკა ზუბალაშვილი, (თბილისის სტეფანე ზუბალაშვილის სახელობის ბავშთა საავადმყოფოს ე.წ. „არამიანცი“ დამაარსებელთა შთამომავალი).

იურიდიული განათლება პარიზში, სორბონას უნივერსიტეტში მიიღო. XX საუკუნის 20-იან წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარიატის დიპლომატიური განყოფილების გამგედ. უკანასკნელ წლებში ცხოვრობდა აჭარის რეგიონის სოფელ მახუნცეთში, სადაც მუშაობდა აჭარისწყლის ჰესის სამმართველოში. ჰყავდა მეუღლე მართა ვაჩნაძე და  ქალიშვილი ვერონიკა. (შემდგომში თბილისის ცენტრალური სამუსიკო სკოლის „ნიჭიერთა ათწლედის“ დამსახურებული პედაგოგი). 1937 წლის 26 თებერვალს ე.წ. ფაშისტური აგიტაციის ბრალდების საფუძველზე დაპატიმრებულ იქნა ქალაქ ბათუმში, ხოლო 1937 წლის 17 სექტემბერს მიესაჯა სასჯეილის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა. განაჩენი იმავე დღეს შესრულდა საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სამხედრო კოლეგიის მიერ. განაჩენი ხელმოწერილია სტალინის, მოლოტოვის, კაგანოვიჩის მიერ. ივანე თუმანიშვილის საფლავის ადგილსამყოფელი უცნობია.

## რესურსები ინტერნეტში
* თუმანიშვილი ივანე ალფონსის ძე

კატეგორია:დაბადებული 1884
კატეგორია:გარდაცვლილი   17 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:ქართველი დიპლომატები
კატეგორია:საბჭოთა რეჟიმის დროს დახვრეტილები
კატეგორია:გორში დაბადებულები
ი
შალვა მამალაძე

**შალვა პეტრეს ძე მამალაძე** (დ. 8 აგვისტო, 1895, სოფელი ხევი, ოზურგეთის მაზრა, ქუთაისის გუბერნია — გ. 19 იანვარი, 1963, თბილისი) — ქართველი მხატვარ-პეიზაჟისტი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1945), პროფესორი.

## ბიოგრაფია
იყო ერთ-ერთი პირველი სტუდენტი 1922 წელს თბილისში გახსნილი სამხატვრო აკადემიისა, სადაც ერთდროულად ეუფლებოდა ფერწერასა და არქიტექტურას. დიდია მისი დამსახურება ქართული პეიზაჟური მხატვრობის წინაშე. ამ ჟანრში იგი არის ერთ-ერთი საუკეთესო შემოქმედი. მის კალამს ეკუთვნის ათასამდე ტილო, რომელშიც მხატვარმა უმღერა თავის სამშობლოს. მხატვრის შემოქმედებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია „სოფლის ხედი“, „ტყიბულის ხედი“, „ცემი“, „მთის სოფელი“ და სხვა. 1943 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო მისივე აღმზრდელი აკადემიის პროფესორი.

შალვა მამალაძე პირველი ქართველი მხატვარია, რომელმაც დიდი როლი შეასრულა ეროვნული კინემატოგრაფიის განვითარების საქმეში. მან მხატვრულად გააფორმა ფილმები: „უგუბზიარა“ „ნარინჯის ველი“, „დიადი განთიადი“, „კოლხეთის ჩირაღდნები“ და სხვა. ერთხანს მუშაობდა „უზბეკფილმში“. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით და მედლებით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 244, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული  8 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1895
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ვაგან მამასახლისოვი

**ვაგან ივანეს ძე მამასახლისოვი** (დ. 5 დეკემბერი [ძვ. სტ. 22 ნოემბერი], 1907, თბილისი — გ. 19 ივნისი, 1972, თბილისი) — ფიზიკოსი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1960).

## ბიოგრაფია 
1925 წელს დაამთავრა თბილისის მეორე სამრეწველო ტექნიკუმი და ჩაირიცხა ეგრეთ წოდებულ რუსულ პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. მუყაითი სტუდენტი ხელმოკლეობის გამო იძულოებული გახდა დროებით შეეწყვიტა სწავლა და მუშაობა დაეწყო. 1927 წელს განაახლა მეცადინეობა. მაშინ მისი მათემატიკის მასწავლებლები იყნენ ცნობილი მეცნიერები ა. რაზმაძე და კ. მარჯანიშვილი. ამ უკანასკნელის რჩევითა და დახმარებით, ა. რაზმაძესთან მკაცრი გამოცდის შემდეგ 1927 წლის დეკემბერში ვ. მამასახლისოვი გადაიყვანეს უნივერსიტეტში მათემატიკის ფაკულტეტზე, რომელიც 1930 წელს დაამთავრა და მუშაობა დაიწყო ამიერკავკასიის თბილისის საინჟინრო და სატყეო-ტექნიკურ ინსტიტუტში, სადაც კითხულობდა ლექციებს უმაღლეს მათემატიკასა და თეორიულ მექანიკაში.

1933 წელს ვ. მამასახლისოვი მიავლინეს ლენინგრადის ფიზიკა-ტექნიკის ინსტიტუტის ასპირანტურაში თეორიული ფიზიკის კურსის გასავლელად. 1936 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, რომელიც იყო ლენინგრადში პირველი დაცული დისერტაცია ატომბირთვის თეორიაში. შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და სათავეში ჩაუდგა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის თეორიული ფიზიკის კათედრას, პარალელურად მოღვაწეობდა რესპუბლიკის სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებლებშიც. 1943 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია, 1960 წელს კი საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად აირჩიეს.

ვაგან მამასახლისოვი ათეული წლების მანძილზე კითხულობდა ლექციებს ზოგად ფიზიკაში, კვანტურ მექანიკაში, თეორიულ მექნიკაში, ატომბირთვის თეორიაში და სხვა. წლების მანძილზე იყო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის დეკანი. იყო მრავალი სამეცნიერო საბჭოს წევრი, ხოლო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიაში ბირთვული ფიზიკის საპრობლემო საბჭოს თავმჯდომარე. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის, საპატიო ნიშნის ორდენებიტა და მედლებით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით დასაფლავებულია მისი მეუღლე — **ნინო (ნუნუ) ნიკოლოზის ასული კეცხოველი** (დ. 14 მაისი, 1909, სოფ. ტყვიავი, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 27 თებერვალი, 1994, თბილისი).

## ლიტერატურა 
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 244, თბ., 1994
* ჭილაშვილი გ., „ვაგან მამასახლისოვი“ ː კრ. „ფიზიკოსების შესახებ“, ტ. IV, თბ., 1980, გვ. 280-286

კატეგორია:დაბადებული  5 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1907
კატეგორია:გარდაცვლილი  19 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
ლეონიდ კრავჩუკი

**ლეონიდ კრავჩუკი** (; დ. 10 იანვარი, 1934, ველიკი-ჟიტინი, ახლანდ. როვნოს ოლქი — გ. 10 მაისი, 2022, კიევი) — უკრაინელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. უკრაინის პირველი პრეზიდენტი (5 დეკემბერი, 1991 — 19 ივლისი, 1994). უკრაინის უმაღლესი რადის II–IV მოწვევების დეპუტატი.

1958 წელს დაასრულა კიევის ტარას შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი, 1970 წელს — სკკპ ცკ-სთან არსებული საზოგადოებრივ მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტურა, ეკონომიკის მეცნიერებათა კანდიდატი.

გარდაიცვალა 2022 წლის 10 მაისს, 88 წლის ასაკში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Кравчук Леонід Макарович  
* ГЕРОЙ УКРАЇНИ — Кравчук Леонід Макарович  
* Кравчук Леонид 
* Мониторинг политической деятельности Леонида Кравчука 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები
კატეგორია:კიევის ტარას შევჩენკოს ეროვნული უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:უკრაინის პრეზიდენტები
კატეგორია:უკრაინელი ეკონომისტები
კატეგორია:საბჭოთა ეკონომისტები
კატეგორია:უკრაინის მე-2 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
კატეგორია:უკრაინის მე-3 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
კატეგორია:უკრაინის მე-4 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები
კატეგორია:სკკპ-ის XXVII ყრილობის დელეგატები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:XX საუკუნის უკრაინელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:XXI საუკუნის უკრაინელი პოლიტიკოსები
ლუდომანია

**ლუდომანია** (აზარტულ თამაშებზე დამოკიდებულება) — აზარტული თამაშის გაგრძელების დაუძლეველი სურვილი, მიუხედავად შესაძლო ნეგატიური და დამღუპველი შედეგისა. თამაშზე დამოკიდებულება ზიანს აყენებს ძირითადად მოთამაშეს და შეიძლება არ ჰქონდეს გავლენა მის საქციელზე. მოთამაშის გარკვეული ზღვრის გადასვლის შემდეგ დამოკიდებულება შეიძლება ჩაითვალოს მკაცრი კლინიკურ პათოლოგიად. პათოლოგიურმა დამოკიდებულებამ შეიძლება შეიწიროს  როგორც საზოგადოებრივი სტატუსი ასევე ოჯახი.

DSM-5–ის მიხედვით, ლუდომანია კლასიფიცირდება როგორც დამოკიდებულებითი აშლილობა. ამერიკელ ფსიქიატრთა ასოციაცია დიდი ხნის განმავლობაში მიიჩნევდა, რომ ეს იყო იმპულსის კონტროლის დარღვევა და არა დამოკიდებულება.

## რესურსები ინტერნეტში 
*Gamblers Anonymous
*National Council on Problem Gambling
*Gambler's Help Southern - Australia 
*National Center for Responsible Gaming 
*Know the Odds Gambling Resources
*Contributions of Mathematics in Problem Gambling

## სქოლიო 
კატეგორია:ფსიქიატრია
საბჭოთა კავშირის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები

**საბჭოთა კავშირის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები** — წარმოადგენდა საბჭოთა კავშირს რაგბის საერთაშორისო შეჯიბრებებზე 1975-1991 წლებში. მან თავისი პირველი თამაშები ჩაატარა გაზეთ «სოციალისტური ინდუსტრიის» ტურნირზე, როგორც საბჭოთა კავშირის კლუბების მორაგბეთა ნაკრები. 1975 წლის მაისში საბჭოთა კავშირის რაგბის ფედერაცია მიღებული იქნა სამოყვარულო რაგბის საერთაშორისო ფედერაციის (FIRA) შემადგენლობაში და 1976 წლიდან საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრები თავისი წარმატებების გამო ეგრევე დაუშვეს ევროპის ჩემპიონატის გათამაშების ტურნირზე 'B' ჯგუფში (მეორე ჯგუფი).

1979 წლიდან საბჭოთა კავშირის ნაკრები ევროპის ჩემპიონატის უმაღლესი ლიგის ('А' ჯგუფი) მუდმივი მონაწილეა: ნაკრები ხუთჯერ ფლობდა «ვერცხლის» მედალს — 1985—1987, 1989 და 1990 წლებში; სამჯერ «ბრინჯაოს» მედალს — 1978, 1981 და 1983 წლებში.

1987 წელს FIRA-მ ნება დართო საბჭოთა კავშირის ნაკრებს ეთამაშა რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე, მაგრამ ქვეყნის ხელისუფლებამ ნება არ მისცა ნაკრებს წასულიყო ამ შეჯიბრებაზე, იმის გამო, რომ ჩემპიონატში მონაწილეობდა რამდენიმე ქვეყნის ნაკრები, რომლებსაც ნათამაშები ჰქონდათ სამხრეთ აფრიკის მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებთან და კიდევ იმიტომ,რომ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა აგრძელებდა IRB-ს წევრობას. თვითონ სამხრეთ აფრიკის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები არ იქნა დაშვებული 1987 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე საერთაშორისო სანქციების გამო.

1988 წელს საბჭოთა კავშირის ნაკრებმა ახალი ზელანდიის, არგენტინის და საფრანგეთის მორაგბეთა სტუდენტური ნაკრებების შემდეგ დაიკავა მეოთხე ადგილი მსოფლიო თასის პირველ გათამაშებაში სტუდენტებს შორის საფრანგეთში.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ნაკრების ოფიციალური მემკვიდრე გახდა დსთ-ს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები, რომელმაც მცირე ხანი, 1991-1992 წლებში იარსება და მხოლოდ ოთხი მატჩი ჩაატარა. 1992 წლიდან დსთ-ს ნაკრებმაც შეწყვიტა არსებობა, ხოლო თანამეგობრობის შემადგენელმა სუბიექტებმა დამოუკიდებლად განაგრძეს საერთაშორისო ასპარეზზე გამოსვლა.

საუკეთესო შედეგები მემკვიდრე ნაკრებებიდან აქვს საქართველოს ნაკრებს, რომელიც სტაბილურად ასპარეზობს მსოფლიო ჩემპიონატებზე, ევროპის ერთა თასზე კი ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე ტიტულოვანი გუნდია. სხვა მემკვიდრეებიდან აღსანიშნავია რუსეთის ნაკრები, რომელმაც ერთ მსოფლიო ჩემპიონატზე იასპარეზა და უკრაინის ნაკრები, დანარჩენი ნაკრებები კი მნიშვნელოვანი მიღწევების გარეშე ასპარეზობენ.

## შედეგები 
*სსრკ ნაკრების საბოლოო შედეგები:*

## რესურსები ინტერნეტში
* რუსული და საბჭოთა რაგბის ისტორია — russianrugby.ru  

## სქოლიო
კატეგორია:რაგბის ეროვნული ნაკრებები
ბუშემი (სიცილია)

**ბუშემი** () — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება სირაკუზის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 1154 ადამიანი. ფართობი 51 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0931, საფოსტო ინდექსი — 96010.

## რესურსები ინტერნეტში
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი 
* სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი  

კატეგორია:სირაკუზის პროვინციის კომუნები
იაკინთე ლისაშვილი

**იაკინთე ბარნაბას ძე ლისაშვილი** (ნამდვილი გვარი *ხომერიკი*; დ. 19 სექტემბერი, 1897, ზედუბანი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 1 მარტი, 1972, თბილისი) — ქართველი მწერალი, დრამატურგი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა გლეხის, ბარნაბ ხომერიკის ოჯახში. ოჯახში შრომით საქმიანობას ადრე შეუდგა. 1913-1914 წლებში ასოთამწყობად მუშაობდა ბათუმში, თავართქილაძის სტამბაში. 1916-1917 წლებში ჯარში მსახურობდა, თუმცა ფრონტზე ყოფნა არ მოსწევია. 1918 წელს მონაწილეობდა ჩოლოქის ბრძოლაში. 1918 წელს თბილისში დამკვიდრდა და მუშაობა დაიწყო სამხედრო სამინისტროს სტამბაში ასოთამწყობად. ლიტერატურული საქმიანობას 1918 წლიდან შეუდგა. პირველი ერთმოქემედებიანი პიესა „უნაყოფო ნუგეში“ 1919 წელს გამოქვეყნდა ჟურნალ „თეატრსა და ცხოვრებაში“. მალე ამას მოჰყვა ოთხმოქმედებიანი დრამა „ომის ბრალია“, რომელიც იმავე წელს „მხედარში“ დაიბეჭდა. 1920 წელს ანტისახელმწიფოებრივი საქმიანობის გამო დააპატიმრეს და ქუთაისის ციხეში ჩასვეს, სადაც იჯდა საბჭოთა ოკუპაციამდე.

1921-1922 წლებში იყო ქართული დივიზიის პოლიტგანყოფილების უფროსი. 1922-1926 წლებში სწავლობდა კომუნისტურ უნივერსიტეტში 1923 წელს გამოსცა პოეტური კრებული „მანქანების ჭრაღები“. მისი ლექსები იბეჭდებოდა სხვადასხვა გამოცემებში. 1926 წელს დაიბეჭდა მისი პოემა „ზვირთების ქარავანი“, ხოლო 1927 წელს ლექსების და პოემების მეორე კრებული. 1926-1928 წლებში მუშაობდა სახკომსაბჭოს ინსტრუქტორად. 1928-1931 წლებში იყო ცეკავშირის გაზეთ „კოოპერაციის“ რედაქტორი. 1931 წელს გამოიცა მისი ლექსების მესამე კრებული „გაშლილი ფრონტი“. 1931-1936 წლებში გამომცემლობა „ფედერაციის“ დირექტორი. 1933 წელს გამოიცა მისი რომანი „ვარდნილი“. 1934 წელს გახდა საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. 1935 წელს გამოიცა მისი მოთხრობა „კადონა“, 1937 წელს „ძახილი მთაში“. 1936-1939 წლებში იყო საქლიტფონდის დირექტორი; 1939 წლიდან იყო საავტორო უფლებათა დაცვის სამმართველოს დირექტორი. 1941 წელს გამოვიდა მისი რომანი „კეცხოველი“, რომელიც ითარგმნა რამდენიმე ენაზე. 1942 წელს გამოსცა წიგნი „მოთხრობები ომზე და შრომაზე“. 1946 წელს გამოსცა რომანი „სიცოცხლისთვის“, 1951 წელს — „ერთგულება“.

დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
*
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 237, თბ., 1994
* *ჯიბუტი, ვ.*, „რომანი სიყვარულსა და ერთგულებაზე“, „მნათობი“ N10, 1960 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1897
კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ნიკოლოზ ლეჟავა

**ნიკოლოზ რომანის ძე ლეჟავა** (დ. 13 თებერვალი, 1883, თბილისი — გ. 5 იანვარი, 1927, იქვე) — ქართველი ინჟინერ-მშენებელი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სარკინიგზო ტექნიკური სასწავლებელი და 1903 წელს დაინიშნა შორაპანში ამიერკავკასიის რკინიგზის მეოთხე სალიანდაგო უბანზე უფროს მუშად. ორი წლის შემდეგ გადავიდა ჭიათურაში გზის ოსტატად, შემდეგ აქვე დააწინაურეს ტექნიკოსად. 1908 წელს სათანადო გამოცდების ჩაბარების შემდეგ იღებს გზათა ტექნიკოსის წოდებას. ამავე დროს სამუშაოთა მწარმოებელია ჭიათურა-დარკვეთ-საჩხერის ხაზის მშენებლობაზე. 1911 წელს გადაჰყავთ ბაქოში, სადაც ერთი წლის განმავლობაში ასრულებს უბნის უფროსის თანაშემწის მოვალეობას.

კახეთის რკინიგზის მშენებლობის დაწყებისთანავე ნიკოლოზ ლეჟავა დაინიშნა თბილისი-ვაზიან-იორის დისტანციის უფროსად, ხოლო გზის მშენებლობის დამთავრების შემდეგ პირველი სალიანდაგო უბნის უფროსად. ნიკოლოზ ლეჟავას მონაწილეობით დაარსდა 1917 წელს თბილისში ქართული ტექნიკური საზოგადოება.

1919 წელს დემოკრატიული საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით 60 სტუდენტი გაიგზავნა უცხოეთში უმაღლესი განათლების მისაღებად. აქცენტი აიღეს პრაქტიკული გამოცდილების ახალგაზრდებზე, სადაც ნიკოლოზ ლეჟავამ პირველი ადგილი მოიპოვა სტიპენდიატთა შორის. 1924 წელს წარჩინებით დაამთავრა შარლოტენბურგის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ინჟინერ-მშენებლის წოდებით. სამშობლოში დაბრუნებისთანავე დაინიშნა ზაჰესის მშენებლობაზე უბნის უფროსად. შეთავსებით მუშაობდა თბილისი-კოჯრის რკინიგზის გეგმის შედგენაზე. 1926 წელს გადაჰყავთ ქლაქის აღმასკომში ტექნიკური ნაწილის გამგედ, შემდეგ დაევალა ამიერკავკასიის რკინიგზის ხაზის ხელმძღვანელობა. ამასთანავე ის კითხულობდა ლექციებს თბილისის უნივერსიტეტის პოლიტექნიკურ ფაკულტეტზე.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 235, თბ., 1994

კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1883
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1927
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ნ
გიორგი ლეჟავა

**გიორგი ილიას ძე ლეჟავა** (დ. 4 ივლისი, 1903, სოფ. ლახუნდარა, ახლანდელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტი — გ. 6 იანვარი, 1977, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
1929 წელს წარმატებით დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია და დაიწყო მუშაობა თბილისის საპროექტო ინსტიტუტში. 1931 წელს ხანგრძლივი ვადით სამუშაოდ გადავიდა მოსკოვში და ჩაირიცხა X არქიტექტურულ სახელოსნოში, რომელსაც ხელმძღვანელობდა გამოჩენილი ხუროთმოძღვარი აკადემიკოსი ალექსი შჩუსევი. აქ მის მიერ შექმნილი პროექტები არაერთხელ აღინიშნა პრემიებით. 1941 წლიდან იგი არქიტექტურის აკადემიის ასპირანტია. მაგრამ ომმა თავისი კორექტივები შეიტანა მის ცხოვრებაში და სამეცნიერო ხარისხის მაძიებელი არქტიტექტორი არტილერისტი გახდა. ასპირანტურა მან მხოლოდ ომის შემდეგ დაამთავრა.

1946 წელმა გიორგი ლეჟავას დიდი შემოქმედებითი გამარჯვება მოუტანა. არქიტექტორ ვ. კოკორინთან ერთად შექმნილმა საქართველოს მთავრობის სასახლის წინა კორპუსის არქიტექტურულმა პროექტმა კონკურსში გაიმარჯვა. მომდევნო წელს კი მან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კომპლექსის პროექტზე გამოცხადებულ კონკურსშიც მოიპოვა გამარჯვება. მისივე პროექტებით აშენდა ფიზიკის, ხელნაწერთა, მათემატიკის ინსტიტუტები, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფუნდამენტური ბიბლიოთეკა, რკინიგზის პავილიონი ახალ ათონში და სხვა.

პრაქტიკულ სამიანობას გ. ლეჯავა წარმატებით უთავსებდა სამეცნიერო კვლევით საქმიანობას. იგი ხშირად მონაწილეობდა არქეოლოგიურ თუ აზომვით ექსპედიციებში საქართველოს სხვადასხვა რაიონებში. სახელდობრ მან აზომა და მეცნიერულად შეისწავლა საცხოვრებელი სახლები მთა-თუშეთსა და სვანეთში. 1965 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად და ვანის არქეოლოგიური ექსპედიციის მთავარ არქიტექტორად. მის კალამს ეკუთვნის შესანიშნავი გამოკვლევები მცხეთის, უფლისციხის, საჩხერის, სამხრეთ-დასავლეთ კოლხეთის ხუროთმოძღვრულ ძეგლთა შესახებ. გ. ლეჟავამ თავისი მეუღლე მ. ჯანდიერთან ერთად გამოსცა ორი მონოგრაფია — „სვანეთის არქიტექტურა“ და „მთიანი საქართველოს არქიტექტურა“.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 234, თბ., 1994

კატეგორია:დაბადებული  4 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 6 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
გიორგი
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
აღიტუ

**აღიტუ** () — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 376 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 59.34 კმ²-ია.

Աղիտուի կոթողը 01.jpg
Աղիտուի կոթողը 04.jpg
Աղիտուի կոթողը 05.jpg

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები
*

კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ბეჟან ლორთქიფანიძე

**ბეჟან ვლადიმერის ძე ლორთქიფანიძე** (დ. 22 მაისი, 1908, თბილისი — გ. 9 იანვარი, 1969, იქვე) — ქართველი არქიტექტორი.

## ბიოგრაფია
1932 წელს დაამთავრა საქართველოს სამშენებლო ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი და იქვე შეუდგა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. იმხანად ჩვენში იწყება ქალაქების პირველი გენერალური პროექტების შედგენა. იგი აქტიურად ჩაება ამ საქმეში. ამავე დროს თავის კოლეგებთან ერთად აგროვებდა მასალებს ქართული არქიტექტურული ლექსიკონისათვის.  

ომის დამთავრების შემდეგ სხვადასხვა ხელმძრვანელ თანამდებობაზეა. 1949 წელს დაინიშნა სახშენის უფროსის მოადგილედ, ხოლო 1958 წლიდან 6 წლის განმავლობაში ამ ორგანიზაციის თავჯდომარე იყო. 1957-1958 წლებში იყო საქართველოს სსრ-ის არქიტექტორთა კავშირის თავმჯდომარე. 1963 წლიდან გარდაცვალებამდე ელმძღვანელობდა თბილისის ზონალურ სამეცნიერო-კვლევით და ტიპობრივი დაპროექტების ექსპერიმენტულ ინსტიტუტს.

ბეჟან ლორთქიფანიძემ დააგეგმარა ჩაის საბჭოთა მეურნეობის მუშათა დაბები და აზოტ-ტუკის კომბინატის დაბა ქუთაისში (1935-1936), იყო ბათუმისა (1937) და გორის (1950) გენერალური პროექტების თანაავტორი.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 240, თბ., 1994

კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1908
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის თავმჯდომარეები
ბეჯან
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ჩუგაის რაიონი

**ჩუგაის რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის სანჩეს-კარიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 371 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 296 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 416,31 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:სანჩეს-კარიონის პროვინციის რაიონები
იულონ ლომოური

**იულონ ნიკოლოზის ძე ლომოური** (დ. 3 სექტემბერი, 1885, სოფ. არბო, ახლანდელი გორის მუნიციპალიტეტი — გ. 26 დეკემბერი, 1966, თბილისი) — ქართველი აგრონომ-მემცენარე, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა მწერალ ნიკო ლომოურის და სოფიო ხუდადოვის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის მეორე გიმნაზია, შემდეგ პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. აგრონომიული ცოდნის მისაღებად სწავლა განაგრძო მოსკოვის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში, რომლის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სმოლენსკის გუბერნიაში აგრონომად. 1914 წელს იგი უკვე სამშობლოშია და მოღვაწეობას იწყებს გორის, შემდეგ ბორჩალოს მაზრაში. სოფლად აწყობს საცდელ ნაკვეთებს, მოსახლეობას აძლევს მეცნიერულ რჩევა-დარიგებებს. 1918 წელს დამოუკიდებელი საქართველოს რესპუბლიკის მთავრობა, როგორც სოფლის მეურნეობის სამინისტროს წარმომადგენელს, აგზავნის გერმანიაში, სადაც იგი ხელმძღვანელობს მანქანა-იარაღების შეძენა გამოგზავნის საქმეს. ამავე დროს ეცნობა ადგილობრივი სასწავლებლებისა და საკვლევი ცენტრების მუშაობას.

1920 წელს ახალგაზრდა აგრონომი ივანე ჯავახიშვილის რეკომენდაციით მოიწვიეს აგრონომიულ განყოფილებასთან დაარსებულ სასოფლო-სამეურნეო მექანიკის კათედრის პირველ ასისტენტად. ნიშანდობლივია ისიც, რომ დამწყები პედაგოგის საცდელი ლექცია მოიწონა უნივერსიტეტის ფუძემდებელმა და წარუდგინა იგი დიდ სამეცნიერო საბჭოს.

1923-1929 წლებში ი. ლომოური თბილისის ბოტანიკური ბაღის დირექტორია. მისი ხელმძღვანელობით მეცნიერ-მუშაკთა მაღალკვალიფიციური კადრები მომზადდა. საერთოდ ახალგაზრდა თაობის აღზრდას ი. ლომოური ეწეოდა 1920 წლიდან, ჯერ თბილისის უნივერსიტეტში, შემდეგ, 1929 წლიდან სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში, სადაც განაგებდა მემცენარეობის კათედრას. ამ საქმეს მან 40 წელი შეალია და სამართლიანად ითვლება ჩვენში სასოფლო-სამეურნეო განათლების ერთ-ერთ ფუძემდებლად.

იულონ ლომოურს გამოქვეყნებული აქვს 80-ზე მეტი სამეცნიერო შრომა. მათ შორის განსაკუთრებული ადგილი ეთმობა მის პირველ ორიგინალურ სახელმძღვანელოს „მარცვლეული კულტურები“, რომელიც გამოქვეყნდა ორ ტომად 1946 და 1950 წლებში.

დაჯილდოვებული იყო ორი ლენინის ორდენით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და მედლებით. მის სახელს ატარებდა საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო კვლეითი ინსტიტუტი.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 239,  თბ., 1994

კატეგორია:ქართველი აგრონომ-მემცენარეები
კატეგორია:დაბადებული  3 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი  26 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2014-2015

**უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2014-2015** — უეფა-ს მიერ ორგანიზებული უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის მე-60 გათამაშება.
დაიწყო 2014 წლის 1 ივლისს პირველი საკვალიფიკაციო ეტაპით და დასრულდა 2015 წლის 6 ივნისს ბერლინის ოლიმპიურ სტადიონზე გამართული ფინალით.

## თარიღები 
## საკვალიფიკაციო ეტაპი 
### პირველი საკვალიფიკაციო ეტაპი 
პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე ექვსი ქვეყნის, სან-მარინოს, ანდორის, ფარერების, ესტონეთის, სომხეთის და გიბრალტარის ჩემპიონები მიიღებენ მონაწილეობას. შეხვედრები ჩატარდება პრინციპით "შინ და გარეთ". სამი გამარჯვებული გუნდი მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპზე გადის.

|}

### მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპი 
|}

### მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპი 
;ჩემპიონები

|}

;არაჩემპიონები

|}

### პლეი–ოფი 
;ჩემპიონები

|}

;არაჩემპიონები

|}

## ჯგუფური ეტაპი 
### ჯგუფი A 
|

|}

### ჯგუფი B 
|

|}

### ჯგუფი C 
|

|}

### ჯგუფი D 
|

|}

### ჯგუფი E 
|

|}

### ჯგუფი F 
|

|}

### ჯგუფი G 
|

|}

### ჯგუფი H 
|

|}

## პლეი-ოფი 
### მერვედფინალი 
|}

### მეოთხედფინალი 
|}

### ნახევარფინალი 
|}

### ფინალი 
## რესურსები ინტერნეტში 
*ჩემპიონთა ლიგა უეფა-ს საიტზე.
* უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა 2014-2015, RSSSF.

## სქოლიო
2014-2015
კატეგორია:2014 წელი ფეხბურთში
კატეგორია:2015 წელი ფეხბურთში
ალექსანდრე მრევლიშვილი

მინიატიურა|ალექსანდრე მრევლიშვილი
**ალექსანდრე რომანის ძე მრევლიშვილი** (დ. 15 აგვისტო, 1866, მცხეთა — გ. 25 დეკემბერი, 1933, თბილისი) — ქართველი ფერმწერი. თანამედროვე ქართული რეალისტური მხატვრობის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.

## ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სასულიერო სასწავლებელში, მაგრამ სიღარიბემ ეს სასწავლებელი მეოთხე კლასიდან მიატოვებინა. მერე თბილისის კერძო სამხატვრო სკოლაში სწავლობდა. 1884-1890 წლებში სწავლობდა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში, ხოლო 1898-1901 წლებში კი ევროპაში კერძოდ, პარიზის ჟულიანის კერძო აკადემიაში სწავლობდა. მოიარა იტალია, გერმანია, გაიმდიდრა გონებრივი თვალსაწიერი.

მისი ცნობილი ნამუშევრებია: „სოფლის კანცელარიასთან დაბალი ღობე“, „კალოზე“, „გზაჯვარედინზე“. მისი წიგნის მხატვრობა ამშვენებს იაკობ გოგებაშვილის „დედაენასა“ და „ბუნების კარს“, მაშინდელ საყმაწვილო ჟურნალებს — „ჯეჯილსა“ და „ნაკადულს“.

## ლიტერატურა
* გ. კალანდია, „ქართველი მხატვრები და თბილისი“, თბ., 2014, გვ. 12
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 15 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1866
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1933
ა
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ჯონ მეიჯორი

**სერ ჯონ მეიჯორი** (; დ. 29 მარტი, 1943) — ბრიტანელი კონსერვატორი პოლიტიკოსი. გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრი და კონსერვატიული პარტიის ლიდერი 1990-1997 წლებში. მეიჯორი მის შემცვლელად თავად მარგარეტ ტეტჩერს ჰყავდა შერჩეული. პოსტის დაკავებიდან რამდენიმე კვირაში მეიჯორი ხელმძღვანელობდა გაერთიანებულ სამეფოს სპარსეთის ყურის ომში 1991 წლის მარტში და მონაწილეობდა მაასტრიხტის ხელშეკრულების შესახებ მოლაპარაკებებში 1991 წლის დეკემბერში.

## რესურსები ინტერნეტში
* The Public Whip – John Major MP voting record
* Ubben Lecture at DePauw University
* More about John Major  on the Downing Street website.
* 'Prime-Ministers in the Post-War World: John Major' , lecture by Vernon Bogdanor at Gresham College on 21 June 2007 (with video and audio files available for download).

## სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები XX საუკუნეში
კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ლონდონში დაბადებულები
ლეონიდ კუჩმა

**ლეონიდ კუჩმა** (; დ. 9 აგვისტო, 1938, ჩაიკინო, უკრაინა) — უკრაინის მეორე პრეზიდენტი  1994-2005 წლებში. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 1992-1993 წლებში.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1938 წელს გლეხის ოჯახში. მამამისი დანიელ კუჩმა, უფროსი სერჟანტი ომამდე მსახურობდა ტყის მცველად, დაიღუპა 1942 წელს მეორე მსოფლიო ომში. დედა პრასკოვია კუჩმა, მუშაობდა კოლექტივში, დაიღუპა 1986 წელს დნეპროპეტროვსკში. ლეონიდ კუჩმამ 1960 წელს დაამთავრა დნეპროპეტროვსკის უნივერსიტეტი. 28 წლის ასაკში მუშაობდა ბაიკონურის კოსმოდრომზე ტექნიკურ ხელმძღვანელად.

1992 წელს გახდა უკრაინის პრემიერ-მინისტრი და ეს თანამდებობა ეკავა 1993 წლის 21 სექტემბრამდე. 1994 წლის მარტში აირჩიეს უკრაინის უზენაესი რადის მეორე მოწვევის დეპუტატად. ამავე წლის 10 ივლისს კი უკრაინის პრეზიდენტად.

## რესურსები ინტერნეტში
* Кучма Леонид Данилович: биография 
* Кучма которого мы не знали
* Опубликовано постановление по делу Кучмы: как отдавался преступный приказ
* Мониторинг политической деятельности Леонида Кравчука 

კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:უკრაინის პრეზიდენტები
კატეგორია:უკრაინის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:XXI საუკუნის უკრაინელი პოლიტიკოსები
ოდესის ნავსადგური

**ოდესის ნავსადგური**, ოფიციალურად **ოდესის საზღვაო სავაჭრო ნავსადგური** () მდებარეობს უკრაინაში, ოდესის ოლქის ქალაქ ოდესის მახლობლად. ნავსადგური უდიდესია უკრაინაში და ერთ-ერთი უდიდესი შავი ზღვის აუზში. ყოველწლიურად შესაძლებელია 45 მილიონ ტონაზე მეტი ტვირთის მიღება და გატარება. ნავსადგურის სამგზავრო ტერმინალი ემსახურება 4 მილიონამდე ტურისტს წელიწადში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:ნავსადგურები
უკრაინის საფეხბურთო პრემიერლიგა

**უკრაინის საფეხბურთო პრემიერლიგა** () — პროფესიონალური საფეხბურთო ლიგა უკრაინული კლუბებისთვის. წარმოადგენს უკრაინის უმაღლეს საფეხბურთო ლიგას. სეზონი იწყება ივლისში და მთავრდება მაისში. ჩემპიონატში მონაწილეობას იღებს 12 კლუბი. სეზონის ბოლოს, მე-11 და მე-12 ადგილებზე გასულ გუნდებს ანაცვლებს პირველ ლიგაში პირველ და მეორე ადგილებზე გასული გუნდები.

უკრაინის ჩემპიონატი შეიქმნა 1992 წელს საბჭოთა კავშირის დაშლის და მისი ჩემპიონატის გაუქმების შემდეგ. ყველაზე მეტჯერ ქვეყნის ჩემპიონი კიევის „დინამო“ გახდა, რომელმაც 15-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია დონეცკის „შახტარი“.

## პრემიერლიგის ჩემპიონები და პრიზიორები 
## სტატისტიკა კლუბების მიხედვით 
## რესურსები ინტერნეტში 
*  
* 
* 

## სქოლიო 
უკრაინის პრემიერლიგა
კატეგორია:უკრაინის საფეხბურთო ტურნირები
კატეგორია:უკრაინის ფეხბურთი
კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო ჩემპიონატები
ბელარუსის ეროვნული პარკების სია

აქ წარმოდგენილია **ბელარუსის ეროვნული პარკების სია**. ბელარუსში მდებარეობს 4 ეროვნული პარკი.

## ეროვნული პარკები
## რესურსები ინტერნეტში
* Belaviaservice 
* Parks and Environmental Reserves in Belarus 

*