open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ლუი დე ბურბონი (1667-1683)

**ლუი დე ბურბონი** (; დ. 2 ოქტომბერი, 1667 — გ. 18 ნოემბერი, 1683) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, ლუიზა დე ლა ვალიერის ვაჟი. შემდგომში იგი სცნეს კანონიერ შვილად და მიანიჭეს ვერმანდუას გრაფის წოდება. გარდაიცვალა 16 წლის ასაკში, უცოლო და უშვილო. 

## ბიოგრაფია 
ლუი დაიბადა 1667 წლის 2 ოქტომბერს საფრანგეთში. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, ლუიზა დე ლა ვალიერის უკანასკნელი საერთო შვილი, რომელსაც სახელი მამამისის პატივსაცემად დაარქვეს. ლუის მხოლოდ ერთი ღვიძლი და ჰყავდა, მარი ანა დე ბურბონის სახით, რომელთანაც საოცრად თბილი ურთიერთობა ჰქონდა.

1669 წელს მოხდა ლუის ლეგიტიმაცია, რის შემდეგაც მას ვერმანდუას გრაფობა უბოძეს, რამდენიმე წელიწადში კი იგი საფრანგეთის ადმირალიც ხდება. 

1674 წელს ლუის დედამ, ლუიზა დე ლა ვალიერმა დატოვა სამეფო კარი და მონასტერში მონაზვნად აღიკვეცა, შვილები კი აღსაზრდელად თავის მეგობარს, ლუიზ დე ლა მიზერიკორდს დაუტოვა. აღსანიშნავია ისიც, რომ მამის მხრიდან ლუის უამრავი ნახევარ-და-ძმა ჰყავდა. 

მას შემდეგ, რაც იგი დედამ დატოვა, იგი თავის ბიძასთან, ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ I-თან და მის ცოლთან, ელიზაბეთ შარლოტა კურპფალცელთან იზრდებოდა. ცნობილია, რომ ასევე მათთან იზრდებოდნენ ლუი XIV-ის სხვა ბასტარდები. 

სწორედ ამ პერიოდში დაუახლოვდა იგი თავისი ბისექსუალი ბიძის საყვარელ შევალიერ დე ლორენს. სულ მალე შევალიერი და ლუი ძალიან დაახლოვდნენ და რომანიც კი გააბეს, რომლის გასაჯაროვებასაც სამეფო კარზე დიდი სკანდალი მოჰყვა. როდესაც ეს ამბავი ლუის საცოლემ, კონტის პრინცესა ანა ლუიზა ბენედიტამ შეიტყო, დაუყოვნებლივ ჩაშალა ნიშნობა. 

1682 წლის ივნისში ლუი XIV-მ გრაფი დე ვერმანდუა ნორმანდიაში გააძევა. ლუის მალევე დაეხმარა მისი ბიცოლა ელიზაბეთ შარლოტა, რომელიც მას დაეხმარა ფლანდრიაში წასულიყო და თავისუფლად ეცხოვრა, როგორც ჯარისკაცს. თუმცა 1683 წლის 18 ნოემბერს ქალაქ კუტრეს ალყის დროს ლუი მოკლეს, 16 წლის ასაკში. 

## ლიტერატურა 
* Neill, James (2011). The Origins and Role of Same-Sex Relations in Human Societies. McFarland. ISBN 978-0786469260.
* Riley, Philip F. (2001). A Lust for Virtue: Louis XIV's Attack on Sin in Seventeenth-century France. Greenwood Publishing.
* Rowlands, Guy (2002). The Dynastic State and the Army under Louis XIV: Royal Service and Private Interest, 1661-1701. Cambridge University Press.

კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1667
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1683
კატეგორია:ბურბონები
თეთრქოჩორა ტურაკო

**თეთრქოჩორა ტურაკო** ( <  — თეთრი და  — ქოჩორი, ბიბილო) — ფრინველი ტურაკოსებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ნიგერიაში, კამერუნში, ჩადში, ცენტრალურ აფრიკის რესპუბლიკაში, კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, სუდანში, სამხრეთ სუდანში, კენიასა და უგანდაში. ბინადრობს მდინარისპირა ტყეებში, დაბლობის ტყიან ადგილებში და სავანებში, მთის ჰაბიტატში აღწევს 2200 მ-ზე მაღლა. შეფერილია მოლურჯო-მოშავო ფერში, კისერი, ყელი, ლოყები და ბიბილო თეთრი აქვს, შუბლი — შავი. ძირითადად იკვებება კენკრითა და ხილით, აგრეთვე ყვავიებით და უხერხემლოებით (მაგ., ლოკოკინებით). გამრავლების სეზონი სხვადასხვა ადგილას განსხვავებულია, მაგალითად კონგოში — აპრილში, ხოლო უგანდაში — აგვისტოში. ბუდე ლამბაქის ფორმისაა. 

## სქოლიო 
კატეგორია:ტურაკო
ბელომორსკაია (მოსკოვის მეტრო)

**ბელომორსკაია** () — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ზამოსკვორეცკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2018 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
*მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი 

კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
კატეგორია:ზამოსკვორეცკაიას ხაზი
ვახტანგ კოპალეიშვილი

**ვახტანგ კოპალეიშვილი** (დ. 26 დეკემბერი, 1954, სამტრედია, საქართველოს სსრ — გ. 13 თებერვალი, 2015, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი, თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. იცავდა თბილისის „დინამოსა“ და ლანჩხუთის „გურიას“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და ბრინჯაოს პრიზიორი, საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1976) და ფინალისტი (1980) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1976).

## ბიოგრაფია
ფეხბურთის თამაშს იწყებს 1966 წელს თბილისის სპორტინტერნატის საფეხბურთო სკოლაში მწვრთნელების — ვ. პანდელოვის და ვ. ელოშვილის ხელმძღვანელობით. 1973 წლიდან თბილისის „დინამოს“ რიგებშია. იმავე წელს გუნდის სათადარიგო შემადგენლობაში დუბლიორთა საკავშირო პირველობის ორ შეხვედრას თამაშობს. რაც შეეხება გუნდის ძირითად შემადგენლობას, მის რიგებში პირველად 1975 წლის 1 ივნისს, საკავშირო ჩემპიონატის მე-9 ტურის კალენდარულ მატჩში, ლვოვის „კარპატის“ წინააღმდეგ გამოდის მინდორზე. შეხვედრას „კარპატის“ საშინაო არენა — სტადიონი „დრუჟბა“ მასპინძლობს და მას 10 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი ესწრება. დინამოელები თამაშს ასეთი შემადგენლობით იწყებენ: გოგია, ძოძუაშვილი, ჭელიძე, ებრალიძე, მუჯირი, გავაშელი, ქორიძე, გ. მაჩაიძე, დარასელია, მ. მაჩაიძე და ყიფიანი. კოპალეიშვილი მატჩის მეორე ტაიმის 72-ე წუთზე, ვახტანგ ქორიძის ნაცვლად ერთვება თამაშში. დაპირისპირება მასპინძელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 3–2 მთავრდება. თბილისელთა ახალბედა ნახევარმცველი ქვეყნის მიმდინარე პირველობის კიდევ 6 შეხვედრაში გამოდის გუნდის ძირითადი შემადგენლობის მაისურით და ჯამში, თავის სადებიუტო სეზონში შვიდჯერ იცავს „დინამოელთა“ ღირსებას. ამას გარდა, ერთ საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაშიც იღებს მონაწილეობას, ხოლო დუბლიორთა საკავშირო ტურნირის ფარგლებშიც, ასევე, შვიდჯერ გამოდის საფეხბურთო მოედანზე.

ვახტანგ კოპალეიშვილმა თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 84 მატჩი (2 გოლი), ხოლო საკავშირო თასის გათამაშების 16 მატჩი (1 გოლი) ჩაატარა. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 6 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან 4 შეხვედრა — თასების მფლობელთა თასის, ხოლო 2 — უეფა-ს თასის გათამაშებაში.

ვახტანგ კოპალეიშვილი 60 წლის ასაკში, 2015 წლის 13 თებერვალს გარდაიცვალა.

## მიღწევები 
thumb|right|180 პქ|ვახტანგ კოპალეიშვილი
;  დინამო თბილისი
; საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 
* ჩემპიონი: 1978
* ვიცე-ჩემპიონი: 1977
* ბრინჯაოს პრიზიორი: 1976 (შ.)
; საბჭოთა კავშირის თასი
* თასის მფლობელი: 1976
* ფინალისტი: 1980
### სანაკრებო 
;  საქართველოს სსრ ნაკრები
; 
* ვიცე-ჩემპიონი: 1979

## ლიტერატურა 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## პერიოდიკა
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* Squad Dinamo Tbilisi - Season 1978 
* Dinamo Tbilisi » Squad 1977/1978

## კომენტარები
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1954
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები
კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები
კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
გონგო

**გონგო** (, *მთავრობის მიერ შექმნილი არასამთავრობო ორგანიზაცია*) - ორგანიზაცია, რომელიც შექმნილია ან დაფინანსებულია სახელმწიფოს მიერ სამოქალაქო საზოგადოებისა ან სამოქალაქო ჯგუფების არსებობის ან ქცევის ილუზიის შექმნის მიზნით საკუთარი პოლიტიკური ამოცანების მისაღწევად ქვეყნის შიგნით ან საერთაშორისო ასპარეზზე. ტერმინი *გონგო* ჩამოყალიბდა 1980-იან წლებში  და პირველად გვხვდება ინდონეზიურ არასამთავრობო ორგანიზაციებთან მიმართებაში.  ქართულ ენაში დამკვიდრებული ტერმინი *გონგო* შექმნილია ინგლისური აკრონიმის () პირდაპირი გადმოტანის შედეგად.

## მაგალითები
სახელმწიფოს მიერ შექმნილი სახელმწიფო ორგანიზაციების მაგალითები:

* ჩინეთის წითელი ჯვარი
* მსოფლიო ნაციზმის გარეშე
* ნაში

## სქოლიო
## ლიტერატურია
* Cumming, Lawrence S. GONGOs. In Anheier, Helmut K, and Stefan Toepler. *International Encyclopedia of Civil Society.* Berlin: Springer, 2010. 
* Naim, Moises. What is a Gongo. In Mansbach, Richard W., and Edward Rhodes. *Global Politics in a Changing World: A Reader.* Belmont, CA: Wadsworth / Cengage Learning, 2009.
* Sharma, Aradhana. Logics of Empowerment: Development, Gender, and Governance in Neoliberal India. Minneapolis: University of Minnesota Press, 2008.

## იხ. ასევე 
* Definition for a GONGO, *The New York Times*, October 29, 2010.

კატეგორია:ორგანიზაციები
კირენიის რაიონი

**კირენიის რაიონი** () ან **გირნეს რაიონი** () — ერთ-ერთი რაიონი კვიპროსის ექვსი რაიონიდან და არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის ხუთი რაიონიდან. განლაგებულია კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. რაიონებს შორის ყველაზე პატარაა. ფართობი — 640 კმ². ჩრდილოეთით და დასავლეთით ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა, სამხრეთიდან — კვიპროსის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით — ნიქოზიის რაიონი, ჩრდილოეთ კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფით კი — გიუზელიურთისა და ლევკოშის რაიონები, აღმოსავლეთით — კვიპროსის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით — ფამაგუსტის რაიონი, ხოლო ჩრდილოეთ კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფით კი — გაზიმაგუსის რაიონი. კირენიის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კირენია.

კვიპროსის რაიონებიდან კირენიის რაიონი ერთადერთია, რომელსაც 1974 წლიდან მთლიანად აკონტროლებს ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა. არსებობს დევნილობაში მყოფი ბერძნული ადმინისტრაცია, რომელიც ნიქოზიაშია განლაგებული.

რაიონი იყოფა სამ თემად.

2006 წლის აღწერით, რაიონის მოსახლეობა შეადგენს 62 158 მცხოვრებს, საიდანაც 26 067 კაცი ადმინისტრაციულ ცენტრში ცხოვრობს. მათ უმრავლესობას ეთნიკურად თურქები შეადგენენ.

## სქოლიო 
*
კატეგორია:კვიპროსის რაიონები
კატეგორია:ჩრდილოეთ კვიპროსის რაიონები
ლარნაკის რაიონი

**ლარნაკის რაიონი** (, ) — კვიპროსის ექვსი რაიონიდან ერთ-ერთი. განლაგებულია კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ნიქოზიის რაიონი, აღმოსავლეთით — ფამაგუსტის რაიონი, სამხრეთით — ხმელთაშუა ზღვა, დასავლეთით — ლიმასოლის რაიონი. აგრეთვე, ტერიტორიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი უკავია ბრიტანულ სამხედრო ბაზას — დეკელიას. ლარნაკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლარნაკა. ფართობი — 1129 კმ².

1974 წლიდან რაიონის ჩრდილოეთი ნაწილის მცირე ტერიტორიას აკონტროლებს არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა და ეს ტერიტორია შედის მისსავე ლევკოშის რაიონში. სოფელი პილა მდებარეობს ბუფერულ ზონაში.

რაიონი იყოფა ოთხ თემად.

ლარნაკას გარდა, ღირსშესანიშნაობებს შორისაა სოფელი ლეფკარა, რომელიც განთქმულია თავისი ნაქარგებით.

2001 წლის მონაცემებით, ლარნაკის რაიონის მოსახლეობა შეადგენს 115&nbsp;268 ადამიანს, რომელთაგან 46&nbsp;666 ლარნაკაში ცხოვრობს. 2011 წელს ბერძნული ნაწილის მოსახლეობა 143&nbsp;367 მცხოვრებს შეადგენდა, საიდანაც 114&nbsp;103 (79,6 %) ეთნიკურად ბერძენი იყო.

## სქოლიო 
*
კატეგორია:კვიპროსის რაიონები
თბილისის 43-ე საჯარო სკოლა

**თბილისის 43-ე საჯარო სკოლა** (სრული სახელწოდება — სსიპ - ტიციან ტაბიძის სახელობის ქალაქ თბილისის 43 საჯარო სკოლა) — საჯარო სკოლა თბილისში.

## ისტორია
ადრე ამ შენობაში მდებარეობდა მანთაშოვის სავაჭრო სასწავლებელი, რომელიც 1910–1911 წლებში ააშენეს.

მანთაშოვის სახელობის მე-3 სავაჭრო ვაჟთა სკოლა — ასე იწოდებოდა თავდაპირველად ახლანდელი ტიციან ტაბიძის სახელობის 43-ე საჯარო სკოლა. მოგვიანებით, სკოლა გახდა ნიკოლოზ ტიხონოვის რუსული სკოლა, ხოლო იმ დროს როდესაც სკოლას ოფიციალურად მიენიჭა 43-ე საშუალო სკოლის წოდება, გაიხსნა ქართული სექტორი. რამდენიმე ხნის შემდეგ სასწავლებელს ტიციან ტაბიძის სახელი მიენიჭა.

## რესურსები ინტერნეტში
* სსიპ - ტიციან ტაბიძის სახელობის ქალაქ თბილისის 43 საჯარო სკოლა 

043
სტარო-ნიკოლსკის ხიდი

**სტარო-ნიკოლსკის ხიდი** () — საავტომობილო და საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. კრიუკოვის არხზე. აკავშირებს სპასკისა და პოკროვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 24,3 მეტრი, სიგანე - 20,2 მ.

## მდებარეობა 
ხიდი მდებარეობს სადოვის ქუჩის გაგრძელებაზე. იქ სადაც ერთმანეთს კვეთს კრიუკოვისა და გრიბოედოვის არხები. ქმნის ანსამბლს ახლოს მდებარე პიკალოვისა და წითელარმიელების ხიდებთან. 

ხიდთან ახლოს მდებარეობს ნიკოლსკის ბაზარი და სანქტ-პეტერბურგის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძარი.

დინების ზემოთში მდებარეობს მოსაზღვრე ხიდი, ხოლო ქვემოთ კაშინის ხიდი. 

უახლოესი მეტროსადგურებია „სადოვაია“, „სენის მეოდანი“ და „სპასკაია“.

## სახელწოდება 
ხიდს სახელი ეწოდა ახლოს მდებარე ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძრის გამო. სახელწოდება ცნობილია 1793 წლიდან. თავდაპირველად ეწოდებოდა ნიკოლსკის ხიდი. 1849 წელს ეკატერინეს არხზე ხიდის აშენების შემდეგ, რომელსაც ეწოდა ნოვო-ნიკოლსკის ხიდი, კრიუკოვის არხზე მდებარე ხიდს უწოდეს სტარო-ნიკოლსკი.

## ისტორია 
1717-1720-იან წლებშ ამ ადგილზე მოქმედებდა  ხის ხიდი. 1784-1786 წლებში ხიდი გადააკეთეს კრიუკოვის არხის ხიდების ტიპური პროექტის მიხედვით. პროექტის ავტორი უცნობია. XIX საუკუნის განმავლობაში ხიდი არაერთხელ გადააკეთეს. ცენტრალური გასახსნელი მალა შეცვალეს მუდმივი მალით. 1842 წელს დაამონტაჟეს ახალი მოაჯირები.

1905-1906 წლებში ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებთ ხიდი გადააკეთეს ინჟინრების ა. პ. პშენიცკის, კ. ვ. ეფიმოვისა და ვ. ა. ბერსის პროექტის მიხედვით.

## ლიტერატურა
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 335. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Старо-Никольский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
* Никольские мосты // Энциклопедия Санкт-Петербурга

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ქვაჯვარი (იალნოს ქედი)

**ქვაჯვარი** — მთა საქართველოში, გარდაბნისა და მცხეთის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს იალნოს ქედზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 980 მ. აგებულია ოლიგოცენისა და ქვედა მიოცენის ასაკის თაბაშირიანი თიხებითა და ქვიშაქვებით (მაიკოპის სერია). აქვს დამრეცი კალთები. შემოსილია მეორეული ბალახეულით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის მთები
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპის ჯგუფი J

**უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპის ჯგუფი J** — უეფას ევრო 2020-ის შესარჩევი ეტაპი. იყო ერთ-ერთი ჯგუფი იმ ათიდან, რომელმაც გადაწყვეტა რომელი გუნდი მიიღებდა მონაწილეობას ევროპის ჩემპიონატზე. ჯგუფში იყო 6 გუნდი: სომხეთი, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ფინეთი, საბერძნეთი, იტალია და ლიხტენშტაინი, გუნდები თამაშობენ რაუნდ-რობინის პრინციპით სტუმრად და შინ. ჯგუფიდან გავიდნენ იტალია და ფინეთი.

ჯგუფიდან გასვლის შემთხვევაში არ აქვს მნიშვნელობა ერთა ლიგის შედეგს აგრეთვე პირიქით.

## შენიშვნები 
X-ითამაშებს ერთა ლიგის პლეიოფში.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი
მედიაწიგნიერება

**მედიაწიგნიერება** —  უნარი, რომელიც  თანამედროვე ცხოვრებაში სწორად ორიენტირებაში გვეხმარება.  მედიაწიგნიერმა ადამიანმა იცის თუ როგორ, სად მოიპოვოს, გაფილტროს, შექმნას და გასცეს შესაბამისი ინფორმაცია. ასევე აქვს უნარი გადაამოწმოს სანდო წყარო. მედიაწიგნიერება ადამიანში ავითარებს კრიტიკულ და შემოქმედებით აზროვნებას.

## ლიტერატურა 
* Fedorov A. V. On Media Education. — Moscow: ICOS UNESCO "Information for All", 2008. — 156 с. — ISBN 978-5-98517-070-2.

კატეგორია:განათლება
კატეგორია:მედიაწიგნიერება
ფამაგუსტის რაიონი

**ფამაგუსტის რაიონი** ან **ამოხოსტოსის რაიონი** () — კვიპროსის ექვსი რაიონიდან ერთ-ერთი. განლაგებულია კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით, აღმოსავლეთითა და სამხრეთით ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა, დასავლეთით — კირენიის, ნიქოზიისა და ლარნაკის რაიონები. ფამაგუსტის რაიონის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი უკავია ბრიტანულ სამხედრო ბაზას — დეკელიას. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ფამაგუსტა. ფართობი — 1979 კმ².

1974 წლიდან ფამაგუსტის რაიონის დიდი ნაწილი, ქალაქ ფამაგუსტის ჩათვლით, შედის არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკის შემადგენლობაში, სადაც კარპასის ნახევარკუნძული ისკელეს რაიონს (ამავე სახელობის ადმინისტრაციული ცენტრით), ხოლო დანარჩენი ნაწილი გაზიმაგუსის რაიონს ეკუთვნის. 2006 წელს მოსახლეობის რაოდენობა გაზიმაგუსის თურქულ რაიონში 64&nbsp;269 ადამიანი იყო, ხოლო ისკელეს რაიონში — 21&nbsp;978; საერთო ჯამში ფამაგუსტის რაიონში ცხოვრობდა 86&nbsp;247 კაცი, საიდანაც უმრავლესობა თურქი იყო.

ფამაგუსტის რაიონი იყოფა ექვს თემად.

რაიონის სამხრეთი ბერძნული ნაწილის (მათ შორის ქალაქი აია-ნაპა) მოსახლეობა 2001 წელს 37&nbsp;738 ადამიანი იყო. ფამაგუსტის რაიონის ადმინისტრაცია დროებით ქალაქ პარალიმნში მდებარეობს. 2011 წლის მონაცემებით ბერძნული ნაწილის მოსახლეობა შეადგენს 46&nbsp;452 ადამიანს, საიდანაც 37&nbsp;016 (79,7 %) ბერძენია.

## სქოლიო 
*
კატეგორია:კვიპროსის რაიონები
დიმიტრი გაბუნია

**დიმიტრი გაბუნია** (დ.  10 თებერვალი, 1977) — ქართველი იურისტი, საქართველოს პრეზიდენტის სალომე ზურაბიშვილის საპარლამენტო მდივანი 2018-2021 წლებში.

დიმიტრი გაბუნიას მამა ერთ-ერთია იმ 2300 ადამიანიდან, რომელთა უმრავლესობა, 90-იანი წლების კონფლიქტისა და 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, დაკარგულად ითვლება.

დიმიტრი გაბუნიამ პროფესიული მოღვაწეობა სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტისა და ამავე ფაკულტეტის სამოქალაქო სამართლის კათედრის ასპირანტურის დამთავრების შემდგომ, 1998 წელს, საჯარო სამსახურით — საქართველოს სახელმწიფო ქონების მართვის სამინისტროს იურიდიულ დეპარტამენტში  დაიწყო და 2000 წლიდან გაგრძელდა  იურიდიულ ფირმა „კორძაძე და სვანიძე – ადვოკატებში“. 

დიმიტრი გაბუნიას პროფესიული მოღვაწეობის სფერო მოიცავდა სამოქალაქო, სახელშეკრულებო, ადმინისტრაციულ, კორპორაციულ და ინტელექტუალურ სამართალს. ამასთანავე, მისი საქმიანობის სფერო მოიცავდა ისეთი საკითხების დარეგულირებას, რაც დაკავშირებულია უძრავ ქონებასთან, შრომისა და საგადასახადო სამართალთან.

განცხადების ავტორები მიიჩნევენ, რომ სახელმწიფო სამსახურში ასეთ მაღალ თანამდებობას არ უნდა იკავებდეს ადამიანი, რომელიც გენდერულად არამგრძნობიარეა და და რომელმაც „სექსუალური შევიწროება ლამის ნორმად და მისსავე პირად პრაქტიკად წარმოგვიჩინა“; დიმიტრი გაბუნია სექსუალურ შევიწროებაში მხილებული ზვიად დევდარიანის უფლებების დამცველია.

## რესურსები ინტერნეტში
*საქართველოს პრეზიდენტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული  10 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული   1977
კატეგორია: ქართველი იურისტები
კატეგორია:ქართველი ადვოკატები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი
Upwork

**Upwork**, ყოფილი **Elance-oDesk** — პლატფორმა, სადაც, დისტანციურად ხდება დამქირავებლებისა და დამოუკიდებლად მომუშავე ადამიანების (Freelancers) დაკავშირება და თანამშრომლობა. 2015 წელს დაარსებული კომპანია Elance-oDesk  რებრენდინგის შემდეგ გადაკეთდა Upwork-ად, რომლის სრული სახელი არის Upwork Global Inc. კომპანია დაფუძნებულია სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში.
Upwork-ზე დარეგისტრირებულია თორმეტი მილიონი დამოუკიდებლად მომუშავე ადამიანი და ხუთი მილიონი რეგისტრირებული დამქირავებელი. დაახლოებით, სამი მილიონი ვაკანსია ქვეყნდება ყოველწლიურად და Fiverr-თან ერთად არის ერთ-ერთი უდიდესი პლატფორმა დამოუკიდებელი მომუშავეებისთვის.

## ისტორია 
Elance დაარსდა 1999 წელს Beerud Sheth-ის, Srini Anumolu-ის და Sanjay Noronha-ის მიერ, oDesk კი, 2003 წელს Odysseas Tsatalos-ის და Stratis Karamanlakis-ის მიერ. Upwork ჩამოყალიბდა 18 თვის შემდეგ. 2013 წლის 18 დეკემბერს Elance-მა და oDesk-მა განაცხადეს მათი გაერთიანების შესახებ.
2017 წლის მონაცემებით Upwork-ს ჰყავს 14 მილიონი მომხმარებელი, 180 ქვეყნიდან, 1 მილიარდი დოლარის წლიური ბრუნვა. 

## პლატფორმა 
Upwork დამქირავებელს აძლევს საშუალებას თავისუფალ მომუშავესთან ქონდეს მიმოწერა, ნახოს სამსახურის მაძიებლის, თავისუფლად მომუშავის წინა პროექტები, სხვა უნარ-ჩვევები, რომელიც წინასწარ აქვს მითითებული მომხმარებელს. ასევე, შეთანხმდნენ სამუშაოს დროსა და თანხაზე.
პლატფორმა მომხმარებლებს სთავაზობს დროის აღმრიცხველ პროგრამას, რომელიც ითვლის მუშაობის დროს, მუშაობის აქტივობას და გარკვეული დროის განმავლობაში, პროგრამა მონიტორს უღებს ეკრანის ფოტოს.

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:NASDAQ-ზე აღრიცხული კომპანიები
ფანრების ხიდი

**ფანრების ხიდი** () — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე. მდებარეობს საადმირალოს რაიონში. აკავშირებს საადმირალოს მეორე კუნძულსა და ყაზანის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 33 მეტრი, სიგანე - 20  მ.

## მდებარეობა 
ხიდი აკავშირებს ფანრებისა და ფოსტის შესახვევებს. მასთან ახლოს მდებარეობს მეკავშირეების კულტურის სახლი (ყოფილი გერმანული რეფორმატორული ეკლესიის შენობა). 

დინების ზემოთ მდებარეობს ლურჯი ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ფოსტის ხიდი. 

უახლოესი მეტროსადგურია „საადმირალო“.

## სახელწოდება 
აღნიშნული სახელწოდება ცნობილია 1906 წლიდან და სახელი მიიღო ფანრების შესახვევიდან. 1920-იან წლებამდე ხიდს ერქვა ფანრების საფეხმავლო ხიდი.

## ისტორია 
XVIII საუკუნის შუა წლებამდე ამ ადგილზე მოქმედებდა ხის ხიდი, რომელიც არაერთხელ გადააკეთეს. 1905-1906 წლებშ ააგეს ხის ორმალიანი საფეხმავლო ხიდი. პროექტი შეიმუშავა ინჟნერმა პ. ა. ლიხაჩიოვმა, რომელიც ასევე ტექნიკურად მეთვალყურეობდა მშენებლობის პროცესს. 1950 წელს ხის მალები შეცვალეს მეტალის საყრდენებით, ხოლო ხის ღობე მეტალის მოაჯირებით, რომელიც შემკული იყო უბრალო ფიგურებით. 

ამჟამად არსებული ხიდის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1971 წლიდან 1973 წლამდე პერიოდში ინჟინერ ლ. ნ. სობოლევისა და არქიტექტორ ლევ ალექსანდრეს ძე ნოსკოვის პროექტის მიხედვით. 2003 წელს ქალაქის ხიდების გაფორმების პროექტის საფუძველზე, მხატვრულად გააფორმეს ქალქის ხიდები და მათ შორის მეფარნეების ხიდიც. 

## კონსტრუქცია 
ხიდი ამჟამად ერთმალიანია, აგებულია რკინა-ბეტონით. ხიდი გამოიყენება როგორც საავტომობილოდ ასევე საფეხმავლოდ. ავტოტრანსპორტის სავალი ნაწილი ოთხი ზოლისაგან შედგება. სავალი ნაწილი მოასფალტებულია.

## ლიტერატურა
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 332. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Фонарный мост // СПб ГБУ «Мостотрест»

 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ბაგრატიონ-მუხრანელი

**ბაგრატიონ-მუხრანელი** შეიძლება აღნიშნავდეს:
* გიორგი (ხორხე) ბაგრატიონ-მუხრანელი — ბაგრატიონთა მუხრანის შტოს წარმომადგენელი;
* დავით ბაგრატიონ-მუხრანელი — საქართველოს სამეფო სახლის მეთაური, მუხრანბატონების შტოს წარმომადგენელი. 
* ირაკლი ბაგრატიონ-მუხრანელი — ქართველი საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე;
* ოთარ ბაგრატიონ-მუხრანელი — ქართველი არქიტექტორი
* სიმონ (სიმონიკა) ბაგრატიონ-მუხრანელი — ქართველი ოფიცერი.
 
 

კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
სალვატნეტი

**სალვატნეტი** ან **სალსვატნეტი** () — ტბა ნორვეგიაში. ადმინისტრაციულად მოქცეულია ტრენდელაგის საგრაფოს ფუსნესისა და ნერეის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზე. მდებარეობს ნორვეგიის ზღვის სანაპიროს სიახლოვეს, ზღვის დონიდან 9 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 44,77 კმ², წყლის მოცულობა 6,87 კმ³, საშუალო სიღრმე 156 მ, მაქსიმალური სიღრმე 464 მ. სალვატნეტი სიღრმის მიხედვით წარმოადგენს ნორვეგიისა და საერთოდ, ევროპის მეორე უღრმეს ტბას ჰორნინდალსვატნეტის შემდეგ. სხვადასხვა წყაროების შესაბამისად, ტბის მაქსიმალურ სიღრმედ სახელდება 464 მ ან 482 მ. სანაპირო ხაზის სიგრძეა 105 კმ. ტბიდან გამოედინება მდინარე მოსელვა. სალვატნეტი — მერომიქტული ტბაა.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიოს უღრმესი ტბების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიის ტბები
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2024

**ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2024** ან უბრალოდ **ევრო 2024** — უეფა-ს მიერ ჩატარებული რიგით მე-17 საფეხბურთო ჩემპიონატი ევროპის ქვეყნების ნაკრებებს შორის. ტურნირის მასპინძელია გერმანია, სადაც 2024 წლის 14 ივნისიდან 14 ივლისამდე 51 შეხვედრა ჩატარდება.

## მასპინძელი 
2017 წლის 8 მარტს უეფა-მ განაცხადა, რომ ტურნირის მასპინძლობის სურვილი ორმა ქვეყანამ, გერმანიამ და თურქეთმა გამოთქვა, რომლებმაც ოფიციალური განაცხადი 2017 წლის 3 მარტამდე წარადგინეს.

მასპინძლის ვინაობა 2018 წლის 27 სექტემბერს, შვეიცარიის ქალაქ ნიონში გამართული კენჭისყრით გაირკვა.

უეფა-ს აღმასრულებელმა კომიტეტმა ფარული კენჭისყრა ჩაატარა, სადაც მასპინძლის გამოსავლენად მარტივი უმრავლესობაა საჭირო.  ხმების თანაბრად გადანაწილების შემთხვევაში, გადამწყვეტი უეფას პრეზიდენტის ხმა ხდება. აღმასრულებელი კომიტეტის 20 წევრიდან ორს ხმის უფლება არ ჰქონდა, ხოლო ერთი არ ესწრებოდა. საერთო ჯამში ხმის უფლების მქონე 17 წევრი დარჩა.

## შესარჩევი 
გერმანია როგორც მასპინძელი ავტომატურად მოხვდა ევროპის ჩემპიონატზე, ხოლო შესარჩევით გამოვლინდა 23 გუნდი.

thumb||292px

## ადგილი 
2024 წლის ევროპის ჩემპიონატისთვის 10 ქალაქი შეირჩა, საიდანაც ცხრამ, ბერლინმა, დორტმუნდმა, მიუნხენმა, კიოლნმა, შტუტგარტმა, ჰამბურგმა, ლაიფციგმა, ფრანკფურტმა და გელზენკირხენმა მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონატსაც უმასპინძლა. დიუსელდორფი 2006 წელს არ გამოიყენებოდა, მაგრამ უმასპინძლა 1974 წლის მსოფლიოსა და 1988 წლის ევროპის ჩემპიონატებს.

## შენიშვნები 
## რესურები ინტერნეტში
* უეფას ევრო 2024 ტურნირი მოთხოვნები

## სქოლიო
კატეგორია:ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი
ფანიანო

**ფანიანო** () ან **კამი** () — ტექტონიკურ-მყინვარული წარმოშობის ტბა ცეცხლოვან მიწაზე, არგენტინისა და ჩილეს საზღვარზე. მდებარეობს ზღვის დონიდან 140 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 645 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 449 მ. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 98 კმ-ზე, რომელთაგან 72,5 კმ (606 კმ²) ეკუთვნის არგენტინას, კერძოდ, ცეცხლოვანი მიწის პროვინციას, ხოლო 13,5 კმ (39 კმ²) ჩილეს, კერძოდ, მაგალიანესი და ჩილეს ანტარქტიკის რეგიონს. სამხრეთი ნაპირი ჩრდილოეთთან შედარებით ციცაბოა. აქვს ფიორდის ფორმა. ტბიდან გამოედინება მდინარე ასოპარდო. ფანიანოს აღმოსავლეთი მხარის ბოლოს არის ქალაქი ტოლუინი. ტბის არგენტინული მონაკვეთი ცეცხლოვანი მიწის ეროვნული პარკის ნაწილია. სახელი ეწოდა კათოლიკე იტალიელი მისიონერის ხოსე ფანიანოს პატივსაცემად, რომელმაც ტბის ნაპირები 1886 წელს მოინახულა.

## იხილეთ აგრეთვე
* მსოფლიოს უღრმესი ტბების სია

## სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის ტბები
კატეგორია:ჩილეს ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
ტროოდოსი

**ტროოდოსი** () — უმსხვილესი მთათა სისტემა კუნძულ კვიპროსზე. უმაღლესი წერტილი — მთა ოლიმპო (1952 მ).

ტროოდოსის მთები კვიპროსის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს. ცნობილია თავისი მთის კურორტებით, პეიზაჟებითა და ბიზანტიური ეკლესია-მონასტრებით, საიდანაც ყველაზე ცნობილია XI საუკუნეში დაარსებული კიკოსის მონასტერი.

## ჰავა 
ტროდოოსის მთის მასივის ჰავა, ისევე როგორც კვიპროსისა, ხმელთაშუაზღვისაა: ზაფხული მშრალი და ცხელია, ხოლო ზამთარი — გრილი და ნესტიანი. სიმაღლისა და მთის რელიეფის გამო, ტროოდოსში მოდის ნალექების ყველაზე დიდი რაოდენობა კუნძულის მასშტაბით, ზოგჯერ 1000 მმ-ზე მეტიც. თოვლი ყოველ ზამთარს მოდის და ოლიმპოს მთა 3–4 თვით თოვლით იფარება. 1991–2005 წლებში, რეგიონის ყველაზე დაბალი რეგისტრირებული ტემპერატურაა −10,2 °C, ყველაზე მაღალი — +35,4 °C.

## ბუნება 
ტროდოსის მთების ბუნება ხასიათდება მსხვილი ტყის მასივებითა და მდიდარი ფლორით, სადაც დიდი რაოდენობით ენდემური მცენარეებია. იშვიათი ცხოველებიდან გამორჩეულია მუფლონი, რომელზე ნადირობა უკანასკნელ წლებში მთავრობის მიერაა აკრძალული. ტყიდ ზონებში გავრცელებულია მელა და კურდღელი.

## ეკონომიკა 
რეგიონის ეკონომიკა ძირითადად ეფუძნება სოფლის მეურნეობას (ხილისა და ყურძნის მოყვანა, ღვინის წარმოება). შეზღუდული მასშტაბებით მიმდინარეობს სპილენძის მადნის მოპოვება, რომელიც ჯერ კიდევ ანტიკურ ხანაში დაიწყო. ამ დროის კვიპროსი იყო სპილენძის მოპოვების ისეთი მნიშვნელოვანი ადგილი, რომ ლათინურ ენაში ამ ლითონს *cuprum* ეწოდა, რაც კუნძულის სახელიდან მომდინარეობს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* ტროოდოსის რეგიონის მოხატული ეკლესიები

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვირტუალური პანორამული ტური ტროოდოსის მთებში  

## სქოლიო 
კატეგორია:კვიპროსის ქედები
გურამ თუშიშვილი

**გურამ თუშიშვილი** (დ. 5 თებერვალი, 1995, კოჯორი, საქართველო) — ქართველი ძიუდოისტი, რომელიც 2018 წელს გახდა მსოფლიოს ჩემპიონი +100 კგ წონით კატეგორიაში, აგრეთვე 2017 წელს ის გახდა ევროპის ჩემპიონი ამავე წონის კატეგორიაში. 2019 წლის 27 მარტს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მან მიიღო ორთვიანი დისკვალიფიკაცია, რომლის ათვლაც 29 მარტიდან დაიწყო, ამის მიზეზი გახდა ის, რომ მან მიიღო მონაწილეობა კურაშის მსოფლიო ჩემპიონატზე, ხოლო სპორტსმენებს, ვინც არიან ძიუდოს საერთაშორისო რეიტინგში, ეკრძალებათ სპორტის სხვა ძალისმიერ სახეობებში მონაწილეობა.

## მედლები 
; 2017
:  გრანდ სლემი, ბაქო
:  მსოფლიო მასტერსი, პეტერბურგი
; 2018
:  გრან პრი, თბილისი
:  გრან პრი, ზაგრები
:  მსოფლიო მასტერსი, გუანჯოუ
; 2019
:  ევროპული თამაშები, მინსკი
; 2020
:  გრან სლემი დიუსელდორფი

## რესურსები ინტერნეტში 
* გურამ თუშიშვილი JudoInside.com-ზე

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1995
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ხმელთაშუა ზღვის ჰავა

250პქ|მინი|მარჯვნივ|ხმელთაშუა ზღვის ჰავა
**ხმელთაშუა ზღვის ჰავა** გარდა ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროებისა გავრცელებულია ყირიმის სამხრეთ ნაპირზე, დასავლეთ კალიფორნიაში, სამხრეთ აფრიკაში, სამხრეთ-დასავლეთ ავსტრალიაში და სხვ. დამახასიათებელია ცხელი და მშრალი ზაფხული და ცივი და ნოტიო ზამთარი. ზაფხულის საშუალო ტემპერატურებია 20–25°C, ზამთრისა 5–10°C. ნალექები 400–600 მმ წელიწადში.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:კლიმატი
კატეგორია:აფრიკის კლიმატი
კატეგორია:აზიის კლიმატი
კატეგორია:ავსტრალიის კლიმატი
კატეგორია:ევროპის კლიმატი
კატეგორია:ჩრდილოეთი ამერიკის კლიმატი
კატეგორია:სამხრეთი ამერიკის კლიმატი
კატეგორია:ხმელთაშუაზღვისპირეთი
ტიბეტის მეფეები

ძველი ტიბეტის ისტორია მჭიდროდ უკავშირდება ცენპოს - იარლუნგის სამეფო დინასტიას, რომელიც ქვეყანას მართავდა IX სს. შუა ხანებამდე. ცენპოები ატარებდნენ აქტიურ საგარეო პოლიტიკას ახალი ტერიტორიების დაპყრობით და საკუთარი კულტურის მეზობელ ხალხებსა და ტომებზე გავრცელებით. მონარქიულ პერიოდში ისახებოდა  ტიბეტის ცივილიზაციის საფუძვლები: შენდებოდა ახალი ქალაქები, ვითარდებოდა მეტალურგია, ყალიბდებოდა დამწერლობა, იწყებოდა ტიბეტის რელიგიის — ბუდიზმისა და ბონას —ინსტიტუციონალიზმის პროცესი.

ცენპოს ზუსტი რიცხვი, მათი სახელები, სიცოცხლის წლები და მეფობა უცნობია. ტრადიციულ (ბუდისტურ) ტიბეტურ ისტორიოგრაფიაზე დაყრდნობით, იარლუნგის მონარქთა სია ასე გამოიყურება.  

კატეგორია:ტიბეტის ისტორია
კატეგორია: ტიბეტი
კატეგორია: ისტორია ისტორიული სახელმწიფოების მიხედვით
კატეგორია:ჩინეთის ისტორია
ოლიმპი (კვიპროსი)

**ოლიმპი**, **ოლიპმო** () — კვიპროსის უმაღლესი მწვერვალი. სიმაღლე ზღვის დონიდან — 1952 მ. მდებარეობს კვიპროსის რესპუბლიკის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე, ტროოდოსის ქედზე.

უშუალოდ სიმაღლე უკავია ბრიტანულ სამხედრო ბაზას, სადაც განლაგებულია შორი მანძილის რადარები, რომლებიც მნახველთათვის დახურულია.

იანვარ-მარტში ოლიმპის ფერდობზე მოწყობილია ოთხსაწეველიანი (ოთხნაწილიანი) სათხილამურო ტრასა.

ანტიკურ დროში მთის ერთ-ერთ კალთაზე აგებული იყო აფროდიტეს ტაძარი, სადაც ქალები არ დაიშვებოდნენ.

## სქოლიო 
კატეგორია:კვიპროსის მთები
კატეგორია:ქვეყნების უმაღლესი მწვერვალები
პროლეტარიატის დიქტატურა

**პროლეტარიატის დიქტატურა** — მარქისიტული ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს გარდამავალ ფაზას კაპიტალიზმის კოლაფსსა და კომუნიზმის დამყარებას შორის, რომლის დროსაც პოლიტიკურ ძალაუფლებას ხელში იგდებს პროლეტარიატი.  კარლ მარქსი თვლიდა, რომ კლასობრივი ბრძოლის შედეგი იქნებოდა პროლეტარული რევოლუცია კაპიტალიზმის წინააღმდეგ და უკლასო საზოგადოების დამყარება. შუალედურ პერიოდში ძალაუფლებას ხელში ჩაიგდებს პროლეტარიატი, ხოლო მმართველობის ფორმა იქნება დიქტატურა. მარქსის თქმით, პროლეტარიატის დიქტატურა არის ჭეშმარიტი დემოკრატიის ერთადერთი სახე, რადგან ამ დროს ძალაუფლება გადადის მოსახლეობის უმრავლესობის ხელში, როდესაც კაპიტალისტური წყობისას ძალაუფლება უმცირესობის — ბურჟუაზიის ხელშია (რასაც მარქსი *ბურჟუაზიის დიქტატურას* უწოდებდა). მან ასევე ივარაუდა, რომ ეს პროცესები წარიმართება მხოლოდ მაშინ, როდესაც პროლეტარიატი მოსახლეობის უმრავლესობაში მოექცევა.

პრაქტიკაში პროლეტარიატის დიქტატურა პირველად დამყარდა რუსეთში 1917 წლის რევოლუციათა სერიის შემდეგ ხელისუფლებაში კომუნისტური პარტიის მოსვლის გზით. ეს პერიოდი რუსეთის ისტორიაში ცნობილია წითელი ტერორის სახელით.

## სქოლიო
კატეგორია:კომუნიზმი
კატეგორია:მარქსიზმი
კატეგორია:საბჭოთა იდეოლოგია
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის იდეოლოგია
გიორგი მეგრელიშვილი

**გიორგი მეგრელიშვილი** (დ. 10 მარტი, 1976, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, სცენარისტი და რეჟისორი.

## ბიოგრაფია 
მსახიობი გიორგი მეგრელიშვილი დაიბადა 1976 წლის 10 მარტს თბილისში. 1998 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს  სახელმწიფო უნივერსიტეტის კინოსა და დრამის ფაკულტეტი. 2002 წელს დაქორწინდა ნინო რუხაძეზე, რომელთანაც ჰყავს ერთი შვილი — ალექსანდრე მეგრელიშვილი.

## ფილმოგრაფია 
### ფილმების დამდგმელი რეჟისორი
*2013: „ტრაქტორი“  
*2013: „იბრძოლე“  
### სცენარის ავტორი ფილმებისა
*2013: „ტრაქტორი“   რეჟ. გიორგი მეგრელიშვილი
*2013: „იბრძოლე“    რეჟ. გიორგი მეგრელიშვილი
### გადაღებულია ფილმებში
*2011: „მესაათე“ რეჟ. გიორგი მასხარაშვილი
*2013: „ტრაქტორი“   რეჟ. გიორგი მეგრელიშვილი
*2013: „იბრძოლე“    რეჟ. გიორგი მეგრელიშვილი
*2017: „ჰამლეტი“  რეჟ. გიორგი მეგრელიშვილი
*2018: „ექვთიმე ღვთისკაცი“ რეჟ.  	ნიკოლოზ ხომასურიძე

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ფოსტამტის ხიდი

**ფოსტამტის ხიდი** () — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე. აკავშირებს ყაზანისა და საადმირალოს კუნძულებს. ეს არის ერთადერთი ჯაჭვის ხიდი სანქტ-პეტერბურგში. ხიდის სიგრძეა - 41,9  მეტრი, სიგანე - 2,1  მ.

## მდებარეობა 
მდებარეობს სამეცხაოს შესახვევის დასაწყისში, მთავარი ფოსტამტის შენობასთან. 

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ფანრების ხიდი, ხოლო ქვემოთ კი - პოცელუევის ხიდი. 

უახლოესი მეტროს სადგურია „საადმირალო“.

## სახელწოდება 
ხიდს სახელი ეწოდა ახლოს მდებარე ფოსტამტის ქუჩის და ფოსტამტის შესახვევის მიხედვით. თავდაპირველად ხიდს ოფიციალურად უწოდებდნენ „პატარა ჯაჭვის ხიდი მოიკაზე“. თანამედროვე სახელწოდება მიანიჭეს 1851 წელს.

## ისტორია 
ამ ადგილზე XVIII საუკუნის ბოლოდან მოქმედებდა ხის ხიდი. 

არქიტექტორ ვ. ლ. ხრისტიანოვიჩის მონაწილეობით 1823 წელს მიიღეს და დაამტკიცეს ერთმალიანი ჯაჭვის ხიდის პროექტი. 1823 წლის 10 სექტემბერს ხის ხიდის ადგილზე ააგეს ახალი ხიდი ინჟინერ გ. მ. ტრეტერის ხელმძღვანელობით. ხიდის მშენებლობა გაგრძელდა 11 თვე. 

1905 წელს ხიდის პროგრესირებად დეფორმაციასთან დაკავშირებით, რომელსაც თან დაერთო ეგვიპტის ხიდის ტრაგედია, ფოსტამტის ხიდი გაამაგრეს. 

1953 წელს მალების ხის ნაწილები შეცვალეს მეტალის ნაწილებით. 

1981-1983 წლებში ხიდს ისტორიული სახე დაუბრუნეს. ხიდის კონსტრუქცია კვლავ ერთმალიანი გახდა და ჯაჭვებიც დააბრუნეს. 

2002 წელს ერთ-ერთი ჯაჭვი გაწყდა, რის მიზეზიც სავარაუდოდ გახდა ძალზედ დაბალი ტემპერატურა. 2003 წლის 29 დეკემბერს ხიდი სახელმწიფო კომისიამ რემონტის შემდეგ ჩაიბარა.

## ლიტერატურა 
* Бройтман Л. И., Краснова Е. И. Большая Морская улица. — СПб.: Мим-Дельта, 2005. — 462 с. — ISBN 5-9524-1427-3.
*Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — С. 85—86. — 280 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 472. — 511 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 335. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с.
*Трач Н. В. «Цветные» мосты Северной Венеции // История Санкт-Петербурга. — СПб.: Нестор, 2009. — № 6 (52). — С. 66—70.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Почтамтский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
* Почтамтский мост //Энциклопедия Санкт-Петербурга 

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
შანტარაკშიტა

**შანტარაკშიტა** (დევ. शान्तरक्षित, ტიბ. ཞི་བ་ཚོ , ვაილი zhi ba tsho;) — ბუდისტი ფილოსოფოსი და წინასწარმეტყველი, ინდოეთში ნალანდას საერთაშორისო საგანმანათლრბლო ცენტრის დამფუძნებელი, ხანგრძლივად მოღვაწე ბერი ტიბეტში. VIII სს. შუა ხანებში ტიბეტის მეფე ტრისონგ დეცენამ  მოიწვია შანტარაკშიტა, როგორც ერთ-ერთი უძლიერესი ბუდისტი სწავლული და ბუდისტური ფილოსოფიური  მცნებების მადჰიამაკის და იოგაცარის მოძღვარი. ტიბეტში თავისი შრომისა და ბუდიზმის გავრცელებისათვის შანტარაკშიტამ მიიღო "აჩარია-ბოდჰისატვას" ტიტული, რაც ნიშნავს ბოდჰისატვა-მოძღვარს".

შანტარაკშიტამ დააარსა ტიბეტის პირველი ბუდისტური მონასტრები. მათ შორის, პირველი მონასტერი სამიე ლჰასას მახლობლად. მან მოამზადა აგრეთვე, რამდენიმე ცნობილი ტიბეტური საგვარეულოს წარმომადგენელი პირველ ბუდისტ ბერად ვინაის შესაბამისი წესების დაცვით. 

შანტარაკშიტამ მოაწყო ინდური ბუდისტური თხზულებების მასობრივი და კვალიფიციური თარგმანი. 

თუმცა კლასიკური მაჰაიანა რომლის წარმომადგენელი იყო თავად შანტარაკშიტა, რთულად ვრცელდებოდა ურწმუნო ტიბეტელებში. ასევე, მრავალი დაბრკოლება ექმნებოდა ახალ რელიგიას  რელიგია ბონის მღვდელმსახურებისა და შამანების მხრიდან. ამიტომ შანტარაკშიტამ ურჩია ტრისონგ დეცენას, მოეწვია ტანტრული მიმდინარეობის იოგა  და სასწაულმოქმედი პადმასამბჰავა უდიანიდან. 

შანტარაკშიტა და პადმასამბჰავა ითვლებიან ტიბეტში პირველი ბუდისტური სკოლის ნიინგმას დამაარსებლად, რომელსაც ასევე, უწოდებენ უძველესი ტარგმანების სკოლას. 

## რესურსები ინტერნეტში
*შანტარაკშიტა
*ტიბეტის ბუდისტური ტრადიცია
*ბუდისტური ლექსიკონი

კატეგორია:ინდოელი ბუდისტები
კატეგორია:ბუდისტი ფილოსოფოსები
კატეგორია:გარდაცვალების ადგილი უცნობია
კატეგორია:დაბადების ადგილი უცნობია
კოლოკოლ

**„კოლოკოლ“** — პირველი რუსული რევოლუციური გაზეთი; გამოდიოდა 1857–1865 წლებში ლონდონში, 1865–1867 წლებში — ჟენევაში რუსულ და ფრანგულ ენებზე. გამოსცემდნენ ალექსანდრე გერცენი და ნიკოლოზ ოგარიოვი. პირველ ხანებში „კოლოკოლი“ „პოლიარნაია ზვეზდას“ დამატებით ფურცლად ითვლებოდა, მაგრამ მალე იგი სათავეში ჩაუდგა ცენზურაგაუვლელ საერთო დემოკრატიულ ბეჭვდით სიტყვას. „კოლოკოლი“ მტკიცედ გაემიჯნა ლიბერალებს და მთლიანად რევოლუციურ-დემოკრატიულ პოზიციებზე დადგა. 1859–1861 წლებში „კოლოკოლის“ კორესპონდენტები იყვნენ ნ. დობროლიუბოვი, ნ. სერნო-სოლოვიოვიჩი, მ. მიხაილოვი, ი. აქსაკოვი, ი. სამარინი, ი. ტურგენევი, აგრეთვე გადასახლებიდან დაბრუნებული დეკაბრისტები. გაზეთს ჰქონდა დამატებები: „პოდ სუდი“ (1859–1861) და „ობშჩეე ვეჩე“ (1862–1864). 1867 წელს არახელსაყრელი პირობების გამო „კოლოკოლის“ გამოცემა შეწყდა. გამოცემის ტირაჟი იყო 2500 ც.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:რუსულენოვანი გაზეთები
კატეგორია:ფრანგულენოვანი გაზეთები
ანა ნაცვლიშვილი

**ანა ნაცვლიშვილი** (დ.   31 დეკემბერი, 1984) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი, სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიის წევრი, საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის თავმჯდომარე (2014 - 2017 წლებში),  საქართველოს პრეზიდენტის გიორგი მარგველაშვილის საპარლამენტო მდივანი (2018 წლის 9 იანვარიდან 2018 წლის 18 დეკემბრამდე). 

2006 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტი, 2007 წელს მიენიჭა ევროპის ცენტრალური უნივერსიტეტის (უნგრეთი) სამართლის მაგისტრის წოდება, ხოლო 2013 წელს ესექსის (დიდი ბრიტანეთი) უნივერსიტეტის სამართლის მაგისტრის წოდება.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ლელო საქართველოსთვის“.

ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. 

ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული  31 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1984
კატეგორია:ქართველი იურისტები
კატეგორია:ქართველი ადვოკატები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი
კატეგორია:საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის წევრები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის ქალი წევრები
ხრაპოვიცკის ხიდი

**ხრაპოვიცკის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე, საადმირალოს რაიონში. აკავშირებს კოლომენისა და საადმირალოს მეორე კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 45,4  მეტრი, სიგანე - 20,5  მ.

## მდებარეობა 
ხიდი აკავშირებს საადმირალოსა და ნოვო-საადმირალოს არხებს პისარევის ქუჩით. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ახალი ჰოლანდიის კომპლექსი და დიდი თავადის ალექსი ალექსანდრეს ძის სასახლე.  

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს კრასნოფლოტის ხიდი, ხოლო ქვემოთ კი - გემების ხიდი. 

უახლოესი მეტროს სადგურებია „სადოვაია“,  და „საადმირალო“.

## სახელწოდება 
1738 წლიდან 1753 წლამდე ხიდს ეწოდებოდა ყვითელი ხიდი, საღებავის მიხედვით. 1753 წლიდან გალერების ან გემების ხიდი, ახლოს მდებარე გალერების ნავსადგურის გამო, რომელიც 1740 წელს გადაიტანეს ვასილევსკის კუნძულზე. 1798 წლის გეგმაზე ხიდს ეწოდება სინიავინის ხიდი. 1770 წლიდან ხიდს ეწოდა ხიდის ახლოს მდებარე სასახლის მფლობელის, ეკატერინე II-ის მდივნის ალექსანდრე ხრაპოვიცკის სახელი.

## ისტორია 
1737 წლიდან აქ მოქმედებდა მრავალმალიანი ხის ხიდი, შუაში მვებარე გასახსნელი მალით. ხის ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს (1875, 1894, 1907 წლებში). 1935 წელს მორიგი რემონტის დროს გასახსნელი მალა მუდმივი მალით ჩაანაცვლეს. 1965-1967 წლებში ინჟინერ ე. ა. ბოლტუნოვისა და არქიტექტორ ლევ ნოსკოვის პროექტის მიხედვით ხიდი გადააკეთეს და გახდა ერთმალიანი. ააგეს რკინა-ბეტონით. ხიდის სავალი ნაწილი მოასფალტებულია. მოაჯირები თუჯისაა.

## ლიტერატურა 
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храповицкий мост // СПб ГБУ «Мостотрест»
* Храповицкий мост  // Энциклопедия Санкт-Петербурга 

 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
პოცელუევის ხიდი

**პოცელუევის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე, საადმირალოს რაიონში. აკავშირებს ყაზანისა და საადმირალოს მეორე კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 41,5  მეტრი, სიგანე - 23,5  მ.

## მდებარეობა 
ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს გლინკას ქუჩას მოიკის დასავლეთ სანაპიროსთან. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ახალი ჰოლანდიის კომპლექსი და ცენტრალური სამხედრო-საზღვაო მუზეუმი. ამ ხიდიდან ისააკის ტაძრის პანორამა არაერთხელ გამოუყენებიათ მხატვრებს.  

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ფოსტის ხიდი, ხოლო ქვემოთ კი - კრასნოფლოტის ხიდი. 

უახლოესი მეტროს სადგურია (1,3 კმ) „სადოვაია“.

## სახელწოდება 
ხიდის სახელწოდება ცნობილია 1790 წლიდან. იგი ეწოდა მესამე გილდიის ვაჭრის ნიკიფორე პოცელუევის გვარის მიხედვით, რომელსაც ეკუთვნოდა სახლი მდინარე მოიკის სანაპიროზე გლინკას ქუჩის კუთხეში. 

## ისტორია 
თავდაპირველად, XVIII საუკუნის პირველ ნახევარში ხიდის ადგილზე მოქმედებდა ბორანი, რომელიც მოქალაქეებმა საკუთარი ფინანსებით ააგეს. 

1738 წელს მდინარე მოიკის სანაპიროს გრანიტით გაფორმებასთან დაკავშირებით ამ ადგილზე ააგეს საფეხმავლო ხის ხიდი.

1768 წელს ხიდი გადააკეთეს და მისი კონსტრუქცია გახდა ერთმალიანი, რომელიც ქვის საყრდენებზე იდგა. 

1808-1816 წლებში ხიდი გადააკეთეს უილიამ გესტეს ტიპური პროექტის მიხედვით, ხოლო 1952 წელს ხიდი ალექსანდრ როტაჩის პროექტით გადააკეთეს.

## ლიტერატურა 
* Блэк И., Ротач А. Чугунные арочные мосты в Ленинграде // Архитектурное наследство. — 1955. — № 7. — С. 143—156.
*Бройтман Л. И., Краснова Е. И. Большая Морская улица. — СПб.: Мим-Дельта, 2005. — 462 с. — ISBN 5-9524-1427-3.
*Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — С. 85—86. — 280 с.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с.
*Трач Н. В. «Цветные» мосты Северной Венеции // История Санкт-Петербурга. — СПб.: Нестор, 2009. — № 6 (52). — С. 66—70.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Поцелуев мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
* Поцелуев мост //Энциклопедия Санкт-Петербурга 

 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ფარვანლი

**ფარვანლი ** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში.  მოსახლეობის რაოდენობა — 	1,301 კაცი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
კრასნოფლოტის ხიდი

**კრასნოფლოტის ხიდი** () — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში მდინარე მოიკაზე, საადმირალოს რაიონში. აკავშირებს ყაზანისა და საადმირალოს მეორე კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 29,8  მეტრი, სიგანე - 2,8  მ.

## მდებარეობა 
ხიდი მდებარეობს კრიუკოვის არხის მარცხენა სანაპიროზე, № 2 და № 4 სახლებს შორის. ქმნის ანსამბლს კრიუკოვს არხზე, ახლოს მდებარე მატვეევის ხიდთან. ხიდთან ახლოს მდებარეობს ახალი ჰოლანდიის კომპლექსი და ცენტრალური სამხედრო-საზღვაო მუზეუმი.  

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს პოცელუევის ხიდი, ხოლო ქვემოთ კი - ხრაპოვიცკის ხიდი. 

უახლოესი მეტროს სადგურებია „სადოვაია“, „სენის მოედანი“ და „სპასკაია“.

## სახელწოდება 
კრასნოფლოტის ხიდს 1870-იანი წლებიდან 1930-იან წლებამდე ოფიციალური სახელი არ ჰქონია. 1915 წელს უწოდებდნენ პონტონის ხიდს, ასევე არსებობდა სახელწოდება სტარო-კონოჩნის ხიდი. 1960 წელს აგებულ საფეხმავლო ხიდს უწოდეს კრასნოფლოტის ხიდი, შორიახლოს მდებარე სამხედრო ყაზარმების გამო, სადაც 1920-1930-იან წლებში ცხოვრობდნენ საბჭოთა კავშირის სამხედრო-საზღვაო ფლოტის მატროსები - წითელფლოტელები.

## ისტორია 
1876 წელს ამ ადგილზე ააგეს ახალი ხიდი, რომელიც გათვალისწინებული იყო კონკას სასიარულოდ, ფეხით გადასვლა აკრძალული იყო. 1910-იან წლებში პოცელუევის ხიდზე ტრამვაის ხაზის გაყვანის შემდეგ ხიდმა სატრანსპორტო დანიშნულება დაკარგა და 1930-იან წლებში დაშალეს.

ამჟამად მოქმედი ხიდი ააგეს 1959-1960 წლებში მდინარე მოიკაზე სათბობის მილების გაყვანასთან დაკავშირებით. ხიდის პროექტი შეადგინა ლენენერგოს ინჟინერმა ა. ა. კულიკოვმა და არქიტექტორმა ლევ ნოსკოვმა. ხიდი ერთმალიანია და მეტალისგანაა აგებული. სავალი ნაწილი მოასფალტებულია.

## ლიტერატურა 
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Краснофлотский мост //СПб ГБУ «Мостотрест» 

 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ჰიჩჰაიკერის გზამკვლევი გალაქტიკაში

**ჰიჩჰაიკერის გზამკვლევი გალაქტიკაში** () — იუმორისტული სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის წიგნების სერია, რომელიც დაგლას ადამსმა შექმნა. თავდაპირველად, 1978 წელს, ის რადიოპრესა იყო და BBC Radio 4-ის ეთერში გადიოდა, შემდეგ კი სხვა ფორმატებშიც გადავიდა, როგორებიცაა სასცენო წარმოდგენები, ნოველები, იუმორისტული წიგნები, ტელესერიალი, ვიდეოთამაში და ფილმი.

„ჰიჩჰაიკერის გზამკვლევი გალაქტიკაში“ 2005 წლისთვის 30 ენაზე იყო ნათარგმნი. 2017 წელს BBC Radio 4-მა დააანონსა 40 წლისთავის აღნიშვნა დირკ მეგსთან ერთად, რომელიც ერთ-ერთი პროდიუსერი იყო. პირველი წიგნის გამოსვლიდან 30 წლის შემდეგ, 2009 წელს, ადამსის ხუთწიგნიან სერიას ოუენ კოლფერმა შემატა მეექვსე წიგნი „კიდევ ერთი რამ...“ ().

## პერსონაჟები 
* არტურ დენტი
* ფორდ პრეფექტი
* ზაფოდ ბიბლბროქსი
* ტრილიანი
* მარვინი
* სლარტიბარტფასტი

## რესურსები ინტერნეტში
*  (includes information, links and downloads).
* .
* .
* 
* 
* .
* .
* .
* .

## სქოლიო
კატეგორია:რომანების სერიები
კატეგორია:პოსტაპოკალიფტიკა
კამალაშილა

ს ერთ-ერთი პირველი მოწაფე, ნალანდას უნივერსიტეტის მე-12 აბატი. ის ცნობილი იყო მედიტაციაზე თავისი მოძღვრებით. გარდაიცვალა ტიბეტში 795 წელს.]]
**კამალაშილა** —  ინდოელი ბუდისტი ფილოსოფოსი, წინასწარმეტყველი ტიბეტში, VIII სს, შანტარაკშიტას მემკვიდრე. 

კლასიკური ინდური მაჰაიანას თვალსაჩინო წარმომადგენლის, შანტარქშიტას მოძღვრებისა და თარგმანების შემდეგ ნათელი გახდა, რომ მის სწავლებებს —  აჩარია-ბოდჰისატვას შესახებ და ჩინურ (და ზოგიერთ კორეულ) ჰეშანს შორის არსებობს სერიოზული და ზოგჯერ, შეურიგებელი წინააღმდეგობაც.  კამალაშილას, როგორც შანტარაკშიტას მემკვიდრეს და ასევე, ჩინელ ბერებს ჰყავდა მრავალრიცხოვანი მიმდევარი ტიბეტური არისტოკრატიიდან — სასახლის დიდებულთა და სამეფო ოჯახის წევრთა შორის. აქედან გამომდინარე, საჭირო გახდა იმის გაგება, თუ ბუდიზმის რომელი ვერსიაა ჭეშმარიტი და უფრო თანმიმდევრული ბუდას სწავლებებთან.

ეს საკითხი მოაგვარეს ტრადიციულ ინდური მეთოდის დისპუტის ორგანიზებით. დისპუტზე ინდურ მხარეს წარმოადგენდა თავად კამალაშილა, ხოლო ჩინურს - ჰეშანი (აღნიშნული ტიტული ამ შემთხვევაში ტიბეტურ წყაროებში აღიქმება, როგორც სახელი) მაჰაიანა. დისპუტი (დისკუსია) შედგა სამიეს მონასტერში. მისი ზუსტი თარიღი უცნობია, სავარაუდოდ ასახელებენ 790 წელს. 

ტრადიციული ტიბეტური წყაროების მიხედვით, დისკუსია დასრულდა კამალაშილას სრული ტრიუმფით. მოწინააღმდეგე მხარემ დამარცხებას ვერ გაუძლო და  ბევრმა მათგანმა თვითმკვლელობაც კი სცადა. ამ მოვლენის შემდეგ. მეფემ აკრძალა ჩინური ბუდიზმის ქადაგება და საბოლოოდ,  ტიბეტი გადაიქცა კლასიკური ინდური ბუდიზმის მაგალითად. 
## რესურსები ინტერნეტში
*კამალაშილა. მედიტაციის ეტაპები. ონლაინ-ტექსტი
*ტიბეტური ბუდისტოლოგია
*კამალაშილა. ბჰავანაკრამა
## ლიტერატურა
*Hanson-Barber, A. W. (1985), "'No-Thought' in Pao-T'ang Ch'an and Early Ati-Yoga", Journal of the International Association of Buddhist Studies, 8 (2): 61–73
*Tucci, G. and Heissig, W. (1970). Die Religionen Tibets und der Mongolei. Stuttgart.
*Yamaguchi, Zuihō (1997), The Core Elements of Indian Buddhism Introduced into Tibet'. In: Jamie Hubbard and Paul L. Swanson (ed.), Pruning the Bodhi Tree: The Storm over Critical Buddhism, Honolulu: University of Hawai'i Press, ISBN 978-0-8248-1949-1
კატეგორია:ბუდიზმი
კატეგორია:რელიგია
კატეგორია:ტიბეტის ისტორია
კატეგორია:ბუდისტი მოძღვრები
ამირან ამირანაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ამირან ამირანაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს:
*ამირან ამირანაშვილი — ქართველი მსახიობი. 
*ამირან ამირანაშვილი   — ქართველი რეჟისორი.
ამირან ამირანაშვილი (II)

**ამირან ამირანაშვილი **  (დ. 10 დეკემბერი, 1954)  — ქართველი რეჟისორი.   1973 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის გერმანული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, სწავლის პერიოდში ხელმძღვანელობდა ინსტიტუტის სტუდენტურ თეატრს. რეჟისორია 70-ზე მუსიკალური და სარეკლამო ვიდეო კლიპების. როგორც მსახიობი კინოში მონაწილეობს 1980 წლიდან. 
## რესურსები ინტერნეტში
*ამირან ამირანაშვილი (II) 

კატეგორია:დაბადებული  10 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1954
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
ამირან
კატეგორია:თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები