open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მოსკოვის სამების ტაძარი (კონკოვო)

**მოსკოვის სამების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. მისამართი 117437, პროფკავშირის ქუჩა 116. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის კონკოვოს რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1690-1694 წლებში. ტაძარე აგებულია მოსკოვური (ნარიშკინების) ბაროკოს სტილში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს სამების  სახელზე. ეგვტერები სერგი რადონეჟელისა და უფლის კვართის მდებარეობის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
მოსკოვის სამების ტაძარი აგებულია არქიტექტორ გავრილ ივანეს ძე გოლოვკინის (სხვა მონაცემებით ს. ტოლჩანოვის) პროექტის მიხედვით. მისი მშენებლობა მიმდინარეობდა 1690 წლიდან 1694 წლამდე და იგი იყო კარის ეკლესია. თავდაპირველად ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს იღუმენ სერგი რადონეჟელის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ქრისტეს კვართის მდებარეობისა და მოსკოვის მიტროპოლიტ ფილიპე განმანათლების სახელზე. 1808 წელს ტაძარს დააშენეს სამრეკლოს მეორე იარუსი და მიაშენეს სამრეკლო. 

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ეკლესია გარკვეული პერიოდი კიდევ მოქმედებდა და დახურეს 1939 წელს. ტაძარს მოხსნეს ჯვარი, მოანგრიეს ცენტრალური გუმბათი და გუმბათის ყელი, დაშალეს სამრეკლო, ჩამოხსნეს ზარები. 

1990 წლისთვის ეკლესია უკვე რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის საკუთრებაშია და ამავე წელს აღსდგა ღვთისმსახურება. აღადგინეს გუმბათი და სამრეკლო.

ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ყოველდღიურად დილის ლოცვები 8:00 საათზე, ხოლო კვირას და დღესასწაულის დღეებში 7:00 საათზე და 10:00 საათზე. ხოლო მწუხრის ღვთისმსახურება იწყება 17:00 საათზე. 

1998 წლიდან დღემდე ტაძრის წინამძღვარია იღუმენი მაქსიმ რიჟოვი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Троицы Живоначальной в Конькове на сайте «Православный календарь»

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის სერაფიმ საროველის ტაძარი (კუნცევო)

**მოსკოვის სერაფიმ საროველის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია 1900 წელს. მდებარეობს მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის მოჟაისკის რაიონში. მისამართი ბაგრიცკის ქუჩა № 10

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძრის ისტორია იწყება, 1900 წელს სპასკის მაზრაში ქალთა თავშესაფრის ორგანიზებით, რომელიც მოგვიანებით გადაკეთდა პოლუნინის ქალთა თემად. თავშესაფარმა სახელწოდება მიიღო დაამაარსებელ ვასილ ივანეს ძე პოლუნინის სახელისაგან. 1906 წელს ერთ-ერთმა მეფსალმუნემ, სოფელ კრილატსკოეს მახლობლად, ადგილობრივი გლეხების მიერ გადაცემულ მიწაზე დაიწყო ტაძრის მშენებლობა არქიტექტორ ვიაჩესლავ ჟიგარდლოვიჩის პროექტის მიხედვით. 

1909 წლის 9 აგვისტოს ტაძარი აკურთხა რიაზანისა და მიხაილოვსკის ეპისკოპოსმა ნიკოდიმმა. 1915 წელს ტაძრის მახლობლად დაიწყო სამრეკლოს, ჭიშკრისა და საყოფაცხოვრებო შენობების მშენებლობა, თუმცა საბოლოოდ მშენებლობა არ დასრულებულა. 1917 წელს მეტოქი გადააკეთეს სერაფიმე საროველის თემად და დაუქვემდებარეს მოსკოვის ეპარქიას, საზოგადოება ასევე ცნობილი იყო, როგორც კუნცევოს მონასტერი.

მონასტერი გააუქმეს 1922 წელს, ხოლო ტაძარი გადააქციეს სამრევლოდ, გაიტაცეს ყველანაირი ღირებულება, მაგრამ ღვთისმსახურება არ შეწყვეტილა. 1924-1925 წლებში ეკლესიას რემონტი ჩაუტარდა მრევლის ფინანსებით. ეკლესია დახურეს 1927 წელს. შენობის მფლობელი ხშირად იცვლებოდა, თავიდან შენობაში განათავსეს საბავშვო განყოფილება, შემდეგ სამრეწველო განყოფილება. 1994 წელს კერძო სატრანსპორტო საშუალებებმა შენობის დანგრევა დაიწყეს, მაგრამ ადგილობრივთა ზრუნვის შედეგად, დანგრევა შეწყდა.

2000 წელს ეკლესია სავინო-სტოროჟევის მონასტრის მეტოქი გახდა.

2001 წელს შეიქმნა ორსართულიანი ტაძრის პროექტი, რომლის აშენებაც ივარაუდება სამლოცველოს ადგილზე.

## ლიტერატურა 
*Паламарчук П. Г. Окраины Москвы. Инославие // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — М.: Астраль, 2004. — Т. 3. — С. 179 — 183. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-X.
*Денисов Л. И. Православные монастыри Российской империи. — М.: издание Ступина А. Д., 1908. — С. 730.

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის სამების ტაძარი (საბავშვო საავადმყოფო)

**მოსკოვის სამების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის სოკოლნიკის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1881-1883 წლებში.  

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სამების  სახელზე.   

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას. ტაძარი არის წმინდა ვლადიმირის სახელობის ბავშვთა საქალაქო კლინიკური საავადმყოფოს კარის ეკლესია.

## ისტორია 
წმინდა ვლადიმირის სახელობის ბავშვთა საქალაქო კლინიკური საავადმყოფო დააარსა პვავლე დერვიზმა 1872 წელს. საავადმყოფოს გახსნა გაიმართა 1876 წელს. საავადმყოფომ მიიღო წმინდა ვლადიმირის, დერვიზის უფროსი შვილის მფარველი ანგელოზის, პატივისცემის ნიშნად. საავადმყოფოში ღარიბი ოჯახების შვილებისათვის მუდმივად იყო 100 ადგილი გამოყოფილი. 

1881 წელს საავადმყოფოსთან დერვიზის ფინანსებით დაიწყეს ახალი ეკლესიის მშენებლობა წმინდა სამების სახელზე. 1883 წლის პირველ ივნისს ეკლესია აკურთხეს. იგი ააშენეს არქიტექტურის აკადემიკოს ალექსანდრე პოპოვის პროექტის მიხედვით XVII საუკუნის რუსული ეკლესიების სტილში. მის ქვემო ნაწილში განათავსეს დერვიზების საგვარეულო სასაფლაო. ეკლესიის მშენებლობა დაჯდა 225 000 რუბლი, ხოლო შიდა აღჭურვილობა 300 000 რუბლი. ინტერიერი მორთეს იტალიური მარმარილოს გამოყენებით და შვეიცარიული წითელი ხით. საეკლესიო ჭურჭელი დაამზადეს მხატვარ გრიმის ნახატების მიხედვით და ჩამოიტანეს ლუგანოდან. 

1924 წლის 24 მაისს ყველა კარის ეკლესია, რომელიც საავადმყოფოსთან მდებარეობდა დაიხურა, მათ შორის წმინდა ვლადიმირის სახელობის ბავშვთა საქალაქო კლინიკური საავადმყოფო ეკლესიაც.

1994 წლის 15 აპრილს აღდგენილი მოსკოვის სამების ეკლესია კვლავ აკურთხეს. 1995 წელს მასში აღსდგა ღვთისმსახურება. ამჟამად ეკლესია ღიაა ყოველდღიურად, ღვთისმსახურება კი მიმდინარეობს კვირაობით და სადღესასწაულო დღეებში. ყოველ პარასკევს აღევლინება ლოცვა საავადმყოფოში მყოფი ბავშვების სახელზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт детской городской клинической больницы святого Владимира
* Церковь Троицы Живоначальной на *sobory.ru*
* Церковь Троицы Живоначальной на *russian-church.ru*

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის სამების ტაძარი (პიატნიცკის სასაფლაო)

**მოსკოვის სამების ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ალექსეევის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1830-1835 წლებში.  

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს სამების  სახელზე. ეგვტერები ღირსი პარასკევა სერბისა და იღუმენ სერგი რადონეჟელის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძარი მდებარეობს მისამართზე დრობოლიტეინი ქუჩა ნომ. 5.

## ისტორია 
პიატნიცკის სასაფლაო დაარსდა 1771 წელს ჭირის ეპიდემიის დროს და მიიღო იქ მდებარე ეკლესიის სახელის მიხედვით წმინდა პარასკევას სახელი. 

ქვის ეკლესიას საფუძველი ჩაუყარეს 1830 წელს, ხოლო აკურთხეს 1835 წელს. 

XX საუკუნის დასაწყისში ეკლესიასთან ამოქმედდა საეკლესიო სამრევლო სკოლა. 1916 წელს სასაფლაოს ახლოს ააშენეს წმინდა სვიმონ სპარსის სახელობის ტაძარი. ქვეყანაში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ეკლესია დახურეს და მის შენობას გამოიყენებდნენ როგორც სასაფლაოს ინვენტარის შესანახ ნაგებობას. 1979 წელს იგი დაუბრუნეს სამების ტაძარს. 

1930-იან წლებიში ეკლესია არ დახურულა, მაგრამ გადაეცა რუსეთის მართლადიდებელი ეკლესიის სექტანტებს, ობნოვლენცებს, ხოლო მოსკოვის საპატრიარქს დაუბრუნდა მხოლოდ 1943 წელს, მოსკოვის სხვა სასაფლაოს ეკლესიებთან ერთად. 1937 წელს ტაძარი მოსკოვის შვიდი ობნოვლენცური ეკლესიის შემადგენლობაში შედიოდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Храм Троицы Живоначальной на Пятницком кладбище на сайте «Храмы России»

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის იოანე ღვთისმეტყველის ტაძარი

**მოსკოვის იოანე ღვთისმეტყველის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ეკლესია დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციული ოლქში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1825-1837 წლებში. 1934-2011 წლებში ეკლესიის შენობაში განთავსებული იყო  მოსკოვის მუზეუმების გაერთიანება. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის წნამძღვარია რუსეთის მართლმადიდებელი უნივერსიტეტის რექტორი, იღუმენი პეტრე (ერემეევი).

## ისტორია 
წმინდა მოციქულ იოანე ღვთისმეტყველის ტაძარი  ააგეს 1493 წელს, თავდაპირველად იყო ხისა, შემდეგ ქვის, არაერთხელ გადაკეთებული. ამჟამინდელი შენობა კი ააგეს  1825-1837 წლებში არქიტექტორების სემიონ ობიტაევისა და ლ. კარლონის პროექტის მიხედვით.

1925 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. 1934 წლიდან მასში განათავსეს ქალაქის მუზეუმი. ეკლესიის და სამრეკლოს თავზე არსებული ხახვისებური გუბათები მოხსნეს. ინტერიერში სართულშორისი გავახურვა გააკეთეს. 

1992 წელს გამოვიდა მოსკოვის მთავრობის დადგენილება, რომლის მიხედვითაც ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას თავისუფალი გამოყენების უფლებით. სამუზეუმო გაერთიანება, რომელსაც ეს შენობა ეკავა, არსად არ გადადიოდა. ამავე დროს, როდესაც მორწმუნეები მოითხოვდნენ მუზეუმის გადატანას, წინააღმდეგობის მოძრაობის წევრები ეწინააღმდეგებოდნენ მუზეუმის გადატანას ქალაქის ცენტრიდან. 

2010 წლის 16 სექტემბერს, მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა კირილმა თავისი განკარგულებით ეკლესიის შენობა გადასცა რუსეთის მართლმადიდებლურ ინსტიტუტს „საეკლესიო, საგანმანათლებლო და სოციალური საქმიანობისათვის“.

შენობა ეკლესიას გადაეცა 2011 წელს, ხოლო ამავე წლის 9 ოქტომბერს პირველად აღესრულა საღვთო ლიტურგია.

## რესურსები ინტერნეტში
* http://www.mosgid.ru/mesta/tserkov-sv-apostola-ioanna-bogoslova-pod-vyazom-1536.html
* http://www.pravoslavie.ru/guest/49144.htm
* РЕКТОР РПИ ПРОСИТ МЭРИЮ И МУЗЕЙ МОСКВЫ ПОМОЧЬ НАЧАТЬ БОГОСЛУЖЕНИЯ В ХРАМЕ ИОАННА БОГОСЛОВА ПОД ВЯЗОМ

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის დიმიტრი როსტოველის ტაძარი (ოჩაკოვო)

**მოსკოვის დიმიტრი როსტოველის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ოჩაკოვო-მატვეევის რაიონში. ტაძრის მისამართია გენერალ დოროხოვის ქუჩა № 17. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1757-1759 წლებში.  

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია დიმიტრი როსტოველის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ღვთისმშობლის ქება-დიდების სახელობის ხის ეკლესია სოფელ ოჩაკოვოში (რომელიც 1960 წლის 17 აგვისტოდან მოსკოვის შემადგენლობაშია) ააგეს 1717 წელს თავად  იაკობ ივანეს ძე ლობანოვ-როსტოვსკის ფინანსებით. 1753 წელს სოფლის მფლობელი გახდა საიდუმო მრჩეველი მიხეილ სტეფანეს ძე ოპოჩინინი. 1757 წლის 5 მაისს მან სინოდალურ კანტორას მიმართა თხოვნით ნება დაერთოთ ახალი ტაძრის მშენებლობაზე. ამავე წელს ტაძრის მშენებლობაზე თანხმობა მიიღეს. ახალი ქვის ტაძრის მშენებლობა დასრულდა 1759 წელს. 

საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა XX საუკუნის 20-იან წლებში, შემდეგ ისევ გახსნეს, მაგრამ საბოლოოდ დიდი სამამულო ომის დროს საბოლოოდ დაიხურა. ტაძრის შენობა გადააკეთეს ბოსტნეულის საწყობად. ეკლესიიდან უშედეგოდ ცდილობდნენ მხატვობის მოსპობას. გუმბათი ხელშეუხებელი დატოვეს, მას მხოლოდ ოქრო მოხსნეს. 1960 წელს ტაძარზე სარესტავრაციო სამუშაოები დაგეგმეს, მაგრამ სამუშაოები მხოლოდ 1972 წელს დაიწყო. ამ პერიოდში უკვე გაუქმებული იყო სასაფლაო ეკლესიის გარშემო. სარესტავრაციო სამუშაოები დასრულდა 1992 წელს. ტაძარი რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუბრუნდა 1992 წელს.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Окраины Москвы. Инославие // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 4. — С. 194 — 197. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-X.
*Холмогоров В. И. 3: Загородская десятина (Московского уезда) // Исторические материалы для составления церковных летописей Московской епархии. — Москва: Тип. Л. Ф. Снегирева, 1881. — С. 269, 337. — 387 с.

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (კურკინო)

**მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი ** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის კურკინოს რაიონში. ტაძრის მისამართია ნოვოგორსკის ქუჩა № 37. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1672-1678 წლებში.  

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
სოფელი კურკინო ისტორიულ წყაროებში ხუთ საუკუნეზე მეტია ცნობილია, მაგრამ ერთსაკურთხევლიანი ეკლესია, მასში მხოლოდ 1678 წელს ააშენეს, როდესაც თავადი ივან ვოროტინსკი სოფელში საკუთარ სამფლობელოს აშენებს. ტაძარი იყო სამთავიანი, გააჩნდა სამრეკლო და სატრაპეზო, რომელშიც მოწყობილი იყო ორი ეგვტერი, ერთ-ერთი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო მეორე სერგი რადონეჟელის სახელზე.

1743 წლისათვის ეკლესია მოძველდა და საჭიროებდა სასწრაფო რემონტს, სარემონტო თანხები მხოლოდ 1760 წელს გამოჩნდა. არსებობს მოსაზრება, რომ სწორედ ამ რემონტის პერიოდში მნიშვნელოვნად შეიცვალა ტაძრის სახე. სამი გუმბათიდან დატოვეს მხოლოდ ერთი, გააუქმეს ეგვტერები და მოხსნეს დეკორატიული გაფორმების ნაწილი. თანამედროვე სახე ტაძარმა მიიღო გადაკეთების დროს, რომელიც დაიწყო 1840 წელს. შედეგად ეკლესიამ მიიღო ახალი ფასადი, ძველი სამრეკლო დაანგრიეს და მის ადგილზე ააგეს ახალი. ოთხიარუსიანი, რომლის ძირშიც მოაწყვეს თბილი ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ეკლესიის გადაკეთება დასრულდა 1846 წელს. 

ტაძრის განახლებაშიდახმარებას უწევდნენ ახლომახლო მდებარე ადამიანები, მათ შორის ცნობილი ექიმ-თერაპევტის გრიგორ ანტონის ძე ზახარინის ოჯახი, რომლის გარდაცვალების შემვეგ ეკლესიასთან მოეწყო საოჯახო სამლოცველო-აკლდამა. სამლოცველოს პროექტი შეადგინა ფედორ შეხტელმა, ხოლო მოზაიკის ესკიზი შექმნა ვიქტორ ვასნეცოვმა. 

ტაძარი მოქმედებდა 1938 წლამდე, ხოლო შემდეგ საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა, წინამძღვრის არყოლის მიზეზით. ამის გამო რაიმე ოფიციალურ დოკუმენტი ტაძრის დახურვის შესახებ არ არსებობს. ეკლესიიდან გაიტაცეს საეკლესიო ფასეულობები. ტაძარში ღვთისმსახურება აღსდგა 1946 წლის ივლისში.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Окраины Москвы. Инославие // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 4. — С. 95 — 99. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-X.

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის დიდმოწამე ირინეს ტაძარი (პოკროვსკოე)

**მოსკოვის დიდმოწამე ირინეს ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში. ფრიდრიხ ენგელსის ქუჩა № 38-ში. აქვს საპატრიარქო მეტოქის სტატუსი. 

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია დიდმოწამე ირინეს სახელზე, ხოლო ეგვტერები წმინდა ეკატერინესა  და სამების სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
დიდმოწამე ირინეს ტაძარი პოკროვსკოეში განლაგებულია მდინარე იაუზის ნაპირზე მდებარე ბორცვზე. XVII საუკუნეში სფელი პოკროვსკოე მიეკუთვნებოდა ე. წ. „სასახლის სოფლების“ რიგს. მისი მაცხოვრებლები იღებდნენ შეკვეთებს და დაკავშირებულნი იყვნენ კრემლის სასახლესთან. სოფელმა თავისი სახელწოდება მიიღო ღვთისმშობლის კვართის () მიხედვით, რომელსაც საფუძველი ჩაუყარა რომანოვების დინასტიის პირველმა მეფემ მიხეილ თევდორეს ძემ. 

1635 წელს სოფელ პოკროვსკოეს წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარში აკურთხეს დიდმოწამე ირინეს სახელობის ეგვტერი, მეფი ასულის, ირინა მიხეილის ასულის დაბადების აღსანიშნავად. 1763 წელს ტაძარი დაიწვა ხანძრის შედეგად. მრევლმა ახალი ეკლესიის აშენების უფლება მიიღო. 1790-1800 წლებში ხის ეკლესიასთან ერთად ააგეს დიდი ქვის ტაძარი, რომლის მთავარი საკურთხეველიც სამების სახელზე იყო ნაკურთხი, ხოლო ეგვტერები დიდმოწამეების ირინასა და ეკატერინეს სახელზე. მიუხედავად მთავარი საკურთხევლისა ეკლესიას მოსახლეობა დიდმოწამე ირინეს ტაძარს ეძახდა, ასევე აღნიშნული სახელი მიიღო ქუჩამ, რომელზეც მდებარეობდა ტაძარი.

1890-იან წლებში ეკლესია გადააკეთეს (არქიტექტორი პ. ზარუდნი).

1927 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. ტაძრის წინამძღვარი რეპრესიების მსხვერპლი გახდა. ეკლესიის შენობა ხელიდან ხელში გადადიოდა. სხვადასხვა დროს შენობაში განთავსებული იყო: ვოროშილოვის მსროლელთა ტირი, ქარხანა, სასურსათო ბაზა. 

1992 წელს დიდმოწამე ირინეს სახელობის ტაძარი დაუბრუნეს რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. მასში პარალელურად მიმდინარეობდა ღვთისმსახურებაც და სარემონტო სამუშაოებიც. 

2013 წლის 10 ოქტომბერს ტაძარში მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის, კირილეს კურთხევით გაიხსნა საპატრიარქო მეტოქი. ამავე დღიდან ტაძრის წინამძღვარია მთავარეპისკოპოსი დიმიტრი (დროზდოვი).

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Москва в границах 1917 года // Сорок сороков. Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астрель, 2004. — Т. 3. — С. 223—224. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-X.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის წმინდა გიორგის ტაძარი (ენდოვო)

**მოსკოვის წმინდა გიორგის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში. 1992 წლიდან სოლოვეცკის მონასტრის მეტოქია. 

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა გიორგის სახელზე, ხოლო ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
წმინდა გიორგის ხის ეკლესია ამჟამინდელი ტაძრის ადგილზე ცნობილია XVI საუკუნის შუა წლებიდან. პირველი ქვის ტაძარი ამ ადგილზე ააგეს 1588 წელს, მთავაეპისკოპოს არსენი ელასონსელის ინიციატივით, რომელიც მოსკოვიდან კონსტანტინოპოლში მიმავალ საპატრიარქო ელჩობის შორის იყო. ტაძარი ღვთისმშობლის შობის მთავარი საკუთხევლით ააგეს XVI საუკუნის ბოლოს მთავარეპისკოპოსის ფინანსებით.

1611 წელს, არეულობის ხანაში, ეკლესიის ახლოს ააგეს ხის სათვალთვალო კოშკი. 1612 წელს მდინარე მოსკოვზე მიმდინარე პოლონელთა და რუსთა ბრძოლის პერიოდში ხის სათვალთვალო კოშკი ხელიდან ხელში გადადიოდა. სწორედ ამ პერიოდში მოიხსენიება წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია. 

საბრძოლო მოქმედებების დროს ეკლესია, სავარაუდოდ დაზარალდა, მაგრამ ომის შემდეგ მალევე აღადგინეს. ამჟამად არსებულ ეკლესიას საფუძველი ჩაუყარეს 1653 წელს და სავარაუდოდ გამოიყენეს ძველი ეკლესიის კედლები. ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ღვთისმშობლის შობის სახელზე, ხოლო სამხრეთისა და ჩრდილოეთის ეგვტერები წმინდა გიორგისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ორივე ეგვტერი კუთხის აფსიდებში განათავსეს. 

1670-1680-იან წლებში ეკლესიის მთელი დასავლეთი ნაწილი გადააკეთეს. ამ სამუშაოების შედეგად გაჩნდა სამრეკლო, სატრაპეზო კი ორჯერ გაადიდეს. 1729 წლის ძლიერმა წყალდიდობამ დაწია გრუნტი ეკლესიის ქვეშ, რამაც გამოიწვია სატრაპეზოს და სამრეკლოს  დაზიანება. 1729-1730 წლებში ისინი ხელახლა ააშენეს. სამრეკლო წყალდიდობამ კვლავ დააზარალა 1786 წელს, მის ადგილზე კი 1806 წელს, პავლე დამიდოვის ფინანსებით, ააშენეს დღესაც არსებული სამიარუსიანი სამრეკლო.

1812 წლის ხანძარმა წმინდა გიორგის ტაძრის კედლებიც და ინტერიერიც დააზიანა, მაგრამ XX საუკუნის 30-იან წლებში ტაძრის შენობა აღადგინეს. 

პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში ეკლესიის ტერიტორიაზე განთავსებული იყო ლაზარეთი.

საბჭოთა ხელისფლებამ ეკლესია დახურა 1935 წლამდე. დახურვის შემდეგ მის შენობას გამოიყენებდნენ სხვადასხვა ორგანიზაციები.  1958-1962 წლებში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები ნიკოლაი ნედოვიჩის პროექტის მიხედვით. 

1992 წელს წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია გახდა სოლოვეცკის მონასტრის მეტოქი. პირველი მსახურება ახლად აღდგენილ ტაძარში შედგა 1993 წელს ქრისტეშობის დღესასწაულზე.

## ლიტერატურა
*Памятники архитектуры Москвы. Замоскворечье / Под ред. А. И. Комеча. — М.: Искусство, 1994. — С. 88-90. — 320 с. — ISBN 5-210-02548-9

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის წმინდა გიორგის ტაძარი (სტარი-ლუჩნიკი)

**მოსკოვის წმინდა გიორგის ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში.  

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ხოლო ეგვტერები წმინდა გიორგის, თეოდორა სიკეოტისა და  ნილ სტოლებენსკის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძარმა და ლუჩნიკების შესახვევმა თავისი სახელწოდება მიიღო ადგილიდან, სადაც ცხოვრობდა ხელოსანი, რომელიც ამზადებდა მშვილდებს. ამ ადგილზე წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის გაჩენა დაკავშირებულია შორიახლოს განთავსებულ ე. წ. „ძროხის მოედანთან“, სადაც ვაჭრობდნენ შინაური პირუტყვით ადგილობრივი ვაჭრები, რომლებიც თავიანთ მფარველად თვლიდნენ წმინდა გიორგის.

პირველი წერილობითი წყარო, რომელშიც მოიხსენიება ხის ეკლესია ძროხის მოედანზე, განეკუთვნება 1460-იან წლებს. მას შემდეგ, რაც სავაჭრო მოედანი გადაიტანეს ცენტრიდან შორს, ეკლესიის ადგილს უწოდეს „ძველი ძროხის მოედანი“. XVII საუკუნიდან ეკლესია უკვე მოიხსენიება, როგორც ქვისაგან აგებული. 

ამჟამად არსებული ტაძარი აგებულია ვაჭარ გ. ნ. ომანოვის ფინანსური მხარდაჭერით 1692-1694 წლებში. ეკლესია შედგება ორიარუსიანი კვადრატული ნეგებობისაგან, რომელსაც ამშვენებს ხუთი გუმბათი, სატრაპეზო და ორიარუსიანი სამრეკლო. სამრეკლოს მეორე იარუსი რვაკუთხაა და თაღებით გახსნილია რვა მხარეს, მსგავსი არქიტექტურული სტილი მოსკოვისათვის იშვიათია. ეკლესიას გარს ეკრა სასეირნო სართული, რომელიც სავარაუდოდ მოშალეს 1848 და 1862 წლებს შორის (ამჟამად შემონახულია თეთრი ქვის კიბე, რომელიც ადიოდა სასეირნო სართულზე სამრეკლოდან). ამავე წლებში გალერეის ადგილზე ააშენეს ნილ სტოლობენისა და თეოდორ სიკეოტის სახელზე ნაკურთხი ეგვტერები. ასვე გადააკეთეს ტაძრის აფსიდი. 

ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1932 წელს, მოხსნეს ჯვარი, მანგრიეს გუმბათები, გუმბათის ყელი და სამრეკლო. ტაძრის შენობაში განათავსეს შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის საერთო საცხოვრებელი. ტაძარი რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუბრუნდა 1994 წელს.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 2. — С. 163—166. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
*Забелин И. Е. Материалы для истории, археологии и статистики города Москвы. — Москва: издательство Московской Городской думы, 1884. — Т. 1. — С. 469.
*П.Н. Шармин Церковь Георгия в Лучниках // Москва. Энциклопедический справочник : Москва. — Большая Российская Энциклопедия, 1992.
*Белый город / Макаревич Г. В., Альтшуллер Б. Г., Балдин В. И., Богданов В. В., Давид Л. А., Добровольская Э. Д. и др.. — М.: Искусство, 1989. — С. 282—283. — 380 с. — (Памятники архитектуры Москвы). — 50 000 экз.

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ფან ბინბინი

**ფან ბინბინი** (დ. 16 სექტემბერი, 1981, ცინდაო, შანდუნი, ჩინეთი) — ჩინელი მსახიობი, მოდელი, პროდიუსერი და მომღერალი.

## ბიოგრაფია 
ფან ბინბინმა პოპულარობა აღმოსავლეთ აზიაში 1998-1999 წლებში მოიპოვა, სერიალით „ჩემი სამართლიანი პრინცესა“. 2003 წელს მან ითამაშა ფილმში „მობილური ტელეფონი“, რომელიც გახდა ჩინეთში წლის ყველაზე მაღალშემოსავლიანი ფილმი. ფილმებით „დაკარგულნი პეკინში“ (2007), „ბუდას მთა“ (2011) და „მე არ ვარ მადამ ბოვარი“ (2016) მიიღო ჯილდო არაერთი პრესტიჟული დაჯილდოების ცერემონიალისგან, როგორიცაა ტოკიოს საერთაშორისო კინოფესტივალი, სან-სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალი და აზიის ფილმების დაჯილდოება. ასევე მონაწილეობდა მრავალ უცხოენოვან ფილმში, როგორიცაა ფრანგული ფილმი „მონაკვეთი“ (2011), კორეული ფილმი „ჩემი გზა“ (2011) და „იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები“ (2014).

ფორბსის მიერ 2013 წლიდან მოყოლებიული იგი დასახელებულია ყველაზე მაღალი შემოსავლის მქონე სელებრითად ჩინეთში და შედის ტოპ ათეულში 2006 წლიდან. იგი ასევე ერთ-ერთი ყველაზე მაღალშემოსავლიანი ქალი მსახიობია მსოფლიოში.  

ფან ბინბინი დაიბადა ცინდაოში და გაიზარდა იანტაიში. დაამთავრა შანხაის შიე ჯინ ფილმისა და ტელევიზიის ხელოვნების კოლეჯი და შანხაის თეატრის აკადემია.

მისი დებიუტი შედგა ტელესერიალით „ძლიერი ქალი“ და თამაშობდა მცირე როლებს ორი წლის განმავლობაში, სანამ მიიღო მხარდამჭერი პერსონაჟის — ჯინ სუოს როლი ჩინურ სატელევიზიო სერიალში „ჩემი სამართლიანი პრინცესა“. მისი როლის მიღება რეკომენდებული იყო ტაივანელი მსახიობის ლეანე ლიუს მიერ. კომედიური ისტორიული დრამა სარგებლობდა დიდი წარმატებით აზიაში, რამაც ფან ბინბინის სახელის განთქმას შეუწყო ხელი. ამის შემდეგ, მან ხელი მოაწერა რვა წლიან კონტრაქტს ჩიუნგ იაოს კომპანიაში, რომელმაც აწარმოა „ჩემი სამართლიანი პრინცესა“. თუმცა, კომპანიას ჯერ კიდევ ბევრი განშტოება უნდა დაეარსებინა ჩინეთში, შესაბამისად, ბევრ ჩინურ ტელევიზიის სარეკლამო ფირმას უნდა გადაერეკა ტაივანში შეთანხმემებისათვის, რაც მათ დროსა და ძალისხმევას უკარგავდა. როდესაც ფან ბინბინმა და მისმა დედამ გადაწყვიტეს კონტრაქტის დასრულება, ჩიუნგ იაოს კომპანიამ საკონპენსაციოდ მათ ერთი მილიონი იუანი მოსთხოვა, მაგრამ საბოლოოდ სასამართლომ ფან ბინბინს ¥200,000 გადაახდევინა, რადგან ფან ბინბინის ასაკის გამო კონტრაქტი არალეგალური აღმოჩნდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1981
კატეგორია:ჩინელი მსახიობები
კატეგორია:ჩინელი მოდელები
კატეგორია:ჩინელი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი (ზახარინო)

**ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის იუჟნოე-ბუტოვოს რაიონში. ამჟამინდელი ტაძარი აგებულია 1672 წელს. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის „ზეციური სასწაულის“ სახელზე. ეგვტერები კი წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და ღირსი იოსებ მგალობელის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ხის ტაძარი ცნობილია XIV საუკუნიდან, როდესაც სოფელ ზახარინოს გარშემო მიწების მფლობელი იყო კიევის მიტროპოლიტის ალექსის მამა თევდორე ბიაკონტი. პირველი ხის ეკლესია ზახარინოში იესო ქრისტეს შობის სახელზე ააგეს 1648 წელს, მაშინდელი მფლობელის ტ. ფ. ბუტირლინის ბრძანების შესაბამისად. 

ქვის ეკლესიის მშენებლობა ძველი ხის ეკლესიის ადგილზე დაიწყეს 1672 წელს თავად გრიგორ რომოდონოვსკის ბრძანების შესაბამისად. ახალი ტაძარი აკურთხეს ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის სახელზე. 1848 წელს ტაძრის ინტერიერის გაფართოების მიზნით მიაშენეს ორი ეგვტერი, ერთი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო მეორე ღირსი იოსებ მგალობელის სახელზე. 1897 წელს ტაძარი გადააკეთეს რუსულ არქიტექტურულ სტილში, არქიტექტორ ალექსანდრე კამინსკის პროექტის მიხედვით. პირველი გილდიის ვაჭრის ფ. ი. სობოლევის ფინანსებით ტაძარი ხელახლა მოხატეს 1880 წელს. მისივე ფინანსებით 1883 წელს ტაძრის სიახლოვეს ააგეს საეკლესიო სამრევლო სკოლის შენობა. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ტაძარი კვლავ მოქმედი რჩება 1940 წლამდე. 1940-1991 წლებში ტაძრის შენობაში განთავსებული იყო კინოს საცავი ფონდი. რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას დაუბრუნდა 1991 წელს.

## ლიტერატურა 
*Паламарчук П. Г. Окраины Москвы. Инославие // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 4. — С. 304 — 307. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-X.
*Село Захарьино-Знаменское, Подольского уезда, Московской губ. : Крат. ист. описание / Сост. Н. Е. Сироткин. — Москва : тип. А. С. Суворина, 1909. — 65 с. : ил.; 26.

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი (პეტროვსკის ჭიშკარი)

**ღვთისმშობლის ხატის ზეციური სასწაულის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში. ამჟამინდელი ტაძარი აგებულია  1676-1681 წლებში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის „ზეციური სასწაულის“ სახელზე. ეგვტერები კი წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და პაპ კლემენტ I-ის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
თავდაპირველად ეკლესია, რომელიც აგებული იყო ჯერ კიდევ რომანოვების ტახტზე ასვლამდე, და რომელსაც ეწოდებოდა რომის პაპ კლემენტის სახელობის ეკლესია, სავარაუდოდ აგებული იყო ხისგან და მდებარეობდა დღევანდელი ეკლესიიდან ოდნავ მოშორებით, კოლობოვსკის პირველ და მესამე შესახვევს შორის. 

ამჟამად არსებულ ხის ტაძარს საფუძველი ჩაუყარეს 1676 წლის 1 ივლისს, თავად გოლიცინის ყირიმული ლაშქრობების დასრულების ნიშნად. მშენებლობა მიმდინარეობდა მსროლელთა პოლკის შემოწირულობებით და გაგრძელდა 1681 წლამდე. 

1754 წელს ტაძრის სამხრეთ-აღმოსავლეთით ააგეს ეგვტერი ყველა წმინდანის სახელზე. 1780 წელს ეკლესია განაახლეს, კლემენტი I-ის ეგვტერს მოხსნეს ოთხი თავი და დაუტოვეს ერთი. 1843 წელს განაახლეს კანკელიც.

1930 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. დიდი სამამულო ომის პერიოდში მასში განათავსეს სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ქიმიური ლაბორატორია. 

1968 წელს დაიწყო ტაძრისა და სამრეკლოს რეაბილიტაცია. 1970-1980 წლების რესტავრაციის შემდეგ აღდგა ტაძრის თავდაპირველი სახე. 

1997 წლის 10 დეკემბერს ტაძარში აღდგა ღვთისმსახურება.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астрель, 2004. — Т. 2. — С. 385—387. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.
*Забелин И. Е. Материалы для истории, археологии и статистики города Москвы. — Москва: издательство Московской Городской думы, 1884. — Т. 1. — С. 621.
*П.Н. Шармин Церковь Знамения за Петровскими воротами на Песках // Москва. Энциклопедический справочник : Москва. — Большая Российская Энциклопедия, 1992.

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი (ოვჩინიკოვო)

**მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში. აქვს ფედერალური მნიშვნელობის არქტექტურის ძეგლის სტატუსი. მდებარეობს მისამართზე შუა ოვჩინიკოვის შესახვევი, № 7. წინამძღვარია - დეკანოზი სერგეი სელეზნიოვი. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე, ხოლო ეგვტერები მიქაელ მთავარანგელოზისა და მღვდელმოწამე ხარლამპის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძარი ააგეს XVII საუკუნის პირველ ნახევარში მოსკოვის ოვჩინოს სლობოდაში. მთავარი საკურთხველი აკურთხეს  ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. თავდაპირველად მცირე კუბის ფორმის შენობა სრულდებოდა სამნაწილიანი აფსიდით, რომელიც თავის მხრივ სრულდებოდა სამი თავით, რომელზეც დაყენებული იყო პირამიდული კოკოშკინები. ტაძარი არაერთხელ გადააკეთეს. XVII საუკუნის მეორე ნახევარში გააფართოეს სატრაპეზო, ხოლო სამხრეთიდან მიაშენეს მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეგვტერი. დაახლოებით 1700 წელს სატრაპეზო კიდევ ერთხელ გააფართოვეს და ააგეს ტაძრის სამრეკლო. სწორედ ამავე წელს აფსიდის ფანჯრებზე გაუკეთეს თამასები. XVIII საუკუნის ბოლოს ტაძრის სახურავი შეცვალეს ოთხფერდა სახურავით, რის შედეგადაც დაიკარგა კოკოშკინები და კუთხის ეგვტერები. 

1930-იანი წლების დასაწყისში საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. 1955-1961 წლებში ტაძრის სიახლოვეს ააგეს ადმინისტრაციული შენობები და ეკლესიის ტერიტორია საკმაოდ შეავიწროეს. 1950-1970-იან წლებში ეკლესიაში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები. 1997 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას, აღდგა ღვთისმსახურებაც. 

ტაძრის ძველი ხატებია „ყველაწმინდის შაბათი“ (1642 წ.) და ვლადიმირის ღვთისმშობელი (1652 წ. სიმონ უშაკოვი). აღნიშნული ხატები ინხება ტრეტიაკოვის გალერეაში.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Москва в границах Садового кольца // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астрель, 2004. — Т. 2. — 744 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-1.

## რესურსები ინტერნეტში
*П.Н. Шармин Церковь Архангела Михаила // Москва. Энциклопедический справочник. — Москва: Большая Российская Энциклопедия, 1992.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ღვთისმშობლის ხატის შვება და ნუგეშისცემის ტაძარი (ხოდინის ველი)

**ღვთისმშობლის ხატის შვება და ნუგეშისცემის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციულ ოლქში. ამჟამინდელი ტაძარი აგებულია  1907-1909 წლებში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის „შვება და ნუგეშისცემის“ სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
XX საუკუნის დასაწყისში გრენადირების პირველი საარტილერიო ბრიგადისა და დონის კაზაკების პირველი პოლკისათვის ხოდინის ველზე ააგეს ნიკოლაევსკის ყაზარმები. ყაზარმების მშენებლობის პროექტში ეკლესიის აშენება არ იყო გათვალისწინებული, მისი მშენებლობა წარიმართა მოქმედი სახელმწიფო მრჩევლის ი. ა. კოლესნიკოვის ფინანსებით. პროექტის ავტორი კი გახდა არქიტექტორი ვლადიმირ დიმიტრის ძე ადამოვიჩი. ეკლესიის მშენებლობას საფუძველი ჩაუყარეს 1907 წელს. ტაძრის კურთხევა 1909 წლის 5 აპრილს შეასრულა კრუტიცკისა და კოლომენსკის მიტროპოლიტმა ვლადიმირმა. კურთხევის ცერემონიალს ესწრებოდა  ელისაბედ თევდორეს ასული.

ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა 1922 წელს, შენობაში განათავსეს საერთო საცხოვრებელი, ხოლო შემდეგ ქარხანა „Знамя труда“-ს სამშენებლო საამქრო. შენობას მოხსნეს გუმბათი, დაანგრიეს სამრეკლო, ნაწილობრივ მოხსნეს გალავანიც. ტაძრის შენობა შედიოდა ვასანგრევ ნაგებობათა სიაში, რომლის ხარჯზეც უნდა გაფართოებულიყო ბოტკინის სახელობის საავადმყოფო. მაგრამ 1990 წლის ფრუნზეს რაიონის დადგენილების შესაბამისად, საავადმყოფოს მთავარი ექიმის ი. პ. კუზინის დამსახურებით შენობა გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ტაძრის გათავისუფლება სამრეწველო აღჭურვილობისაგან მოხდა მხოლოდ 1991 წლის 5 იანვარს, ამავე წელს ეკლესია აკურთხეს, ხოლო აღდგენითი სამუშაოები გაგრძელდა 1996 წლამდე. ტაძრის აღდგენაში უდიდესი წვლილი შეიტანა წინამძღვარმა იღუმენმა ირინარხ გრეზინმა, რომელიც 2002 წელს გახდა პერმისა და სოლიკსმსკის ეპისკოპოსი, რომელიც ამჟამად კრასნოგორსკის ეპისკოპოსია.

## ლიტერატურა
*Паламарчук П. Г. Окраины Москвы. Инославие // Сорок сороков Краткая иллюстрированная история всех Московских храмов. — Москва: Астраль, 2004. — Т. 3. — С. 67 — 71. — 696 с. — 7000 экз. — ISBN 978-5-271-07711-X.
*Вайнтрауб Л. Р., Карпова М. Б., Скопин В. В. Храмы северного округа. — М.: Старая Басманная, 1997. — С. 53—65. — ISBN 5-8468-0052-1.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт храма иконы Божией Матери «Отрада и утешение» на Ходынском поле г. Москвы

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
კატეგორია:ნეობიზანტიური არქიტექტურა
მოსკოვის მაცხოვრის ფერისცვალების ტაძარი (ტუშინო)

**მოსკოვის მაცხოვრის ფერისცვალების ტაძარი ** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის პოკროვსკოე-სტეშნევოს რაიონში, ყოფილ სოფელ სპასის ტერიტორიაზე. 

ამჟამინდელი ეკლესია აგებულია 1886 წელს. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მაცხოვრის ფერისცვალების სახელზე. ეგვტერები კი სერგი რადონეჟელისა და  ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
მაცხოვრის ფერისცვალების ტაძარი არის XIV საუკუნიდან ცნობილი სხოდნენის ფერისცვალების მონასტრის მემკვიდრე.  XVIII საუკუნეში მონასტრის დახურვის შემდეგ მისი ტაძარი გადააკეთეს სამრევლო ეკლესიად. XIX საუკუნის ბოლოს არქიტექტორ ვლადისლავ გრუძინის პროექტის მიხედვით დაიწყო ახალი ტაძრის მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1886 წელს. 1888 წლის 13 აგვისტოს ტაძარი აკურთხა მოსკოვის მიტროპოლიტმა იოანიკემ. 

საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ ეკლესია მცირე ხნის განმავლობაში კვლავ ფუნქციონირებდა. 1929 წელს  ტაძრის წინამძღვარი ალექსანდრე ბურავცევი დააპატიმრეს სოფლის საბჭოსთვის გადასახადის გადაუხდელობის გამო. მას მიუსაჯეს ერთწლიანი პატიმრობა, თუმცა შეიწყალეს და განაჩენი შეუცვალეს. თუმცა ტაძრში აღარ დაუბრუნებიათ. 1935 ან 1937. ასევე დააპატიმრეს ტაძრის უკანასკნელი წინამძღვარი  ალექსანდრე სტოლკოვი, რომელიც 1937 წლის 5 ნოემბერს ალთაის მხარეში, მისი დაკრძალვის ადგილი უცნობია.

დახურვის შემდეგ ტაძრის შენობაში განათავსეს სხვავასხვა დაწესებულებები. 

1990 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1990-ან წლებში დაიწყო ტაძრის აღდგენითი სამუშაოები. ეს ტაძარი იყო პირველი, რომელიც პატრიარქმა ალექსი II-მ აკურთხა ინტრონიზაციის შემდეგ. 1990 წლის 17 აგვისტოს აკურთხეს მთავარი საკურთხეველი და აღსდგა ღვთისმსახურება. 1991 და 1993 წელს აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერგი რადონეჟელის ეგვტერები. დაიწყო ტაძრის აქტიური აღორძინება. აღადგინეს სამრეკლო და გალავანი, ასევე გუმბათი, ინტერიერში დააგეს მოზაიკა.  კეთილმოაწყეს მიმდებარე ტერიტორია. გადაასვენეს ყველა ადამიანის სხეულის ნაწილები, რომელიც აღმოაჩინეს განადგურებულ სასაფლაოზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* Группа ВКонтакте

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ღვთისმშობლის ხატის სწრაფშემსმენელის ტაძარი (ხოდინის ველი)

**ღვთისმშობლის ხატის სწრაფშემსმენელის ტაძარი** () —  მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის შჩუკინოს რაიონში. ამჟამინდელი ტაძარი აგებულია  1901-1902 წლებში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის „მსწრაფლშემსმენელის“ სახელზე, ხოლო ეგვტერი პანტელეიმონ მკურნალის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
ტაძარი ააგეს 1901-1902 წლებში წმინდა პანტელეიმონის სახელობის მცირე ხის ეკლესიის ადგილზე და აკურთხეს  მსწრაფლშემსმენელი ღვთისმშობლის ხატის  სახელზე. ხოდინის ველზე განთავსებული იყო იუნკერების საზაფხულო ბანაკი და ჰოსპიტალი. ტაძრის თავდაპირველ სამწყსოს სწორედ იუნკერები და ოფიცრები შეადგენდნენ.

ტაძრის ნახაზები არ შემონახულა, უცნობია მისი არქიტექტორიც. ცნობილია, რომ ტაძრის მშენებლობას საფუძველი დეკანოზმა იოანე ორლოვმა ჩაუყარა 1901 წლის 8 ივნისს. 17 ივლისს სასულიერო კონსისტორიიდან მიიღეს ოდიკი, ხოლო 1902 წლის 1 აგვისტოს  საზეიმოდ აკურთხეს ახალი საკურთხეველი. 

1920-იანი წლების დასაწყისში ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. ხის წმინდა პანტელეიმონის ეკლესია დაანგრიეს. ასევე მოანგრიეს ქვის ეკლესიის გუმბათი. შენობას გამოიყენებდნენ სხვადასხვა მასალების საწყობად.

1991 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. შენობა არ გარემონტებულია თითქმის საუკუნის განმავლობაში და იყო ცუდ მდგომარეობაში. დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები, რომელიც მთელი 90-იანი წლები გაგრძელდა. 1992 წლის 22 ნოემბერს, ღვთისმშობლის მსწრაფლშემემენელი ხატის ხსენების დღეს შედგა პირველი ლოცვა. 1992 წელს ეკლესიაზე დააყენეს ხის, ხოლო 1994 წელს მეტალის ჯვარი. 2000-იან წლებში აღადგინეს ასევე პანტელეიმოის სახელობის ეგვტერი. 2001 წლის დიდ შაბათს აღდგომის წინა დღეს ტაძარს ესტუმა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსი II.

## რესურსები ინტერნეტში
* Церковь иконы Божией Матери «Скоропослушница» на Ходынском поле на сайте «Храмы России»
* Официальный сайт Успенского благочиния
* сайт «МосГид» 
* Икона Божией Матери, именуемая «Скоропослушница»

კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ვივის ტბა

**ვივის ტბა** () — მტკნარწყლიანი ტბა რუსეთში. მდებარეობს კრასნოიარსკის მხარის ევენკიის რაიონში. მოიცავს მისგან გამომდინარე მდინარე ვივის ხეობის ზემო ნაწილს. ვივის ტბა მდებარეობს პუტორანის პლატოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ტბის ნაპირებზე მუდმივი დასახლებები არ არის. ტბა მდიდარია თევზით. ფართობი 229 კმ².

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრასნოიარსკის მხარის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
Twice (ჯგუფი)

**Twice** (ჰანგული 트와이스; იაპონურად: トゥワイス) — სამხრეთ კორეული ჯგუფი, რომელიც JYP Entertainment-ისა და რეალითი შოუ* Sixteen*-ის საშუალებით ჩამოყალიბდა. ჯგუფი შედგება ცხრა წევრისგან: ნაიონი, ჯონგიონი, მომო, სანა, ჯიჰიო, მინა, დაჰიუნი, ჩეიონგი და ჩუი. ჯგუფის დებიუტი შედგა 2015 წლის 20 ოქტომბერს EP-თ *The Story Begins*.

Twice-მა პოპულარობა მოიპოვა 2016 წელს სინგლით „Cheer Up“: სიმღერა Gaon Digital Chart-ის მიერ ნომერ პირველად დასახელდა და გახდა წლის საუკეთესო სინგლი. ასევე, მოიგო ნომინაციაში - „წლის სიმღერა“ ორ მაჟორულ მუსიკალურ დაჯილდოებაში — Melon Music Awards და Mnet Asian Music Awards. Twice-ის შემდეგმა სინგლმა „TT“, მესამე EP-დან *Twicecoaster: Lane 1* ოთხი კვირის განმავლობაში 4 ტოპ ადგილი დაიკავა. ეს EP ყველაზე გაყიდვადი K-pop გოგონათა ჯგუფის ალბომი იყო 2016 წელს, რომლის 305,852 ასლი გაიყიდა წლის ბოლომდე. დებიუტიდან 19 თვის განმავლობაში, Twice-მა 1.2 მილიონი თავიანთი ოთხი EP-სა და ალბომის ერთეული გაყიდა.

ჯგუფის ოფიციალური დებიუტი იაპონიაში 2017 წლის 28 ივნისს, Warner Music Japan-ის დახმარებით პირველი ალბომის *#Twice*-ის გამოშვებით შედგა. ალბომმა მეორე ადგილი დაიკავა Oricon Albums Chart-ში და გაიყიდა მისი 136,157 ასლი გამოშვებიდან შვიდი დღის განმავლობაში, ეს იაპონიაში ერთი კვირის გამოშვებული K-pop ალბომის გაყიდვების ყველაზე დიდი მაჩვენებელია. ამას მოჰყვა Twice-ის პირველი მაქსი-სინგლის *One More Time* -*ის* ოქტომბერში გამოშვება. 250,000 ერთეულის გაყიდვით Twice გახდა პირველი კორეული გოგონათა ჯგუფი, რომელმაც პლატინუმ სერტიფიკაცია მიიღო იაპონიის ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ასოციაციის (RIAJ)-ის მიერ ორივე ალბომისა და CD სინგლისთვის. Twice-ს მესამე ადგილი უკავია ტოპ მუსიკოსის კატეგორიაში *Billboard Japan-*ის 2017 წლის ბოლოს რეიტინგში.

## წევრები 
* ნაიონი (나연)
* ჯონგიონი (정연)
* მომო (모모)
* სანა (사나)
* ჯიჰო (지효)
* მინა (미나)
* დაჰიუნი (다현)
* ჩეიონგი (채영)
* ჩუი (쯔위)

## ფილმოგრაფია 
### DVD 
* *Page Two Monograph *
* ''2017 Season ' s Greetings*
* *Twicecoaster: Lane 1 Monograph*
* *Twice 1st Photo Book "One in a Million"*
* *Twice Super Event *
* *Twicezine: Jeju Island Edition*
* *Signal Monograph*
* *Twice Debut Showcase "Touchdown in Japan"*
* *2018 Season's Greetings "First Love"*
* *Twiceland – The Opening*
* *Twicetagram Monograph*
* *Merry & Happy Monograph''

### რეალითი შოუები 
## კონცერტები და ტურები 
მარჯვნივ|მინი|Twice KCON LA-ზე, ივლისი 2016.

; ტურები

* Twice-ის 1-ლი ტური: Twiceland – The Opening (2017)
* Twice Showcase Live Tour 2018 "Candy Pop" (2018)
* Twice-ის მე-2 ტური: Twiceland Zone 2 – Fantasy Park (2018)

; კონცერტები

* Twice-ის დებიუტის ჩვენება "Touchdown in Japan"  (2017)

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური ვებსაიტი
* იაპონური ვებსაიტი
* 
* 
* 
* 

კატეგორია:სამხრეთკორეული მუსიკალური ჯგუფები
კატეგორია:JYP Entertainment-ის შემსრულებლები
კატეგორია:2015 წელს დაარსებული ჯგუფები
სტეფანე მელიქიშვილი

**სტეფანე მელიქიშვილი** (დ. უცნობი, თბილისი — გ. 1887, აშხაბადი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, გაზეთ „დროების“ პირველი გამომცემელი, სტამბის დამაარსებელი საქართველოში. 1879-1887 წლებში ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი.

## ბიოგრაფია 
სტეფანე დაიბადა თბილისში გრიგორ მელიქიშვილის ქართველი კათოლიკის ოჯახში. სტეფანე მელიქიშვილის მშობლები გასული საუკუნის ორმოციან წლებში ახალციხიდან (მესხეთი) თბილისში გადმოსახლებულან. მისი უფროსი ძმა იყო პეტრე მელიქიშვილი. 

მთელი ოჯახი იმ ქართველ პატრიოტთა პატარა ჯგუფს ეკუთვნოდნენ, რომელთაც დააარსეს პირველი კერძო სტამბა ქართული ჟურნალ-გაზეთების გამოსაცემად. ეს მაშინ დიდი პატრიოტული საქმე იყო. ამ ჯგუფს ეკუთვნოდნენ, გარდა მამა-შვილები მელიქიშვილებისა, ისტორიკოს-არქეოლოგი დიმიტრი ბაქრაძე, ცნობილი საზოგადო მოღვაწე ნიკო ღოღობერიძე და ვახტანგ თულაშვილი. სტეფანე ვენაში იყო გაგზავნილი სტამბის მაშინების და მოწყობილების შესაძენად და ქართული ასოების ჩამოსასხმელად. საქართველოს ჟურნალ-გაზეთობა სულ ამ შრიფტით იბეჭდებოდა, რომელსაც ვენის შრიფტი დაერქვა. ეს შრიფტი განირჩევა აკადემიური შრიფტისაგან. სტამბა გაიხსნა 1864 წელს. 1866 წლიდან იყო გაზეთი „დროების“ გამომცემელი. 

## ლიტერატურა
*

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
კატეგორია:გარდაცვლილი 1887
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
კატეგორია:ქართველი გამომცემლები
კატეგორია:ქართველი კათოლიკეები
მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი (ვორონცოვის ველი)

**მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი** () —  უმოქმედო მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში.  ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტერიტორიაზე. ტაძარს აქვს ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი. მდებარეობს მისამართზე ვორონცოვის ველი № 16․

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნებდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

## ისტორია 
მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი ააგეს XV საუკუნეში თათრების ჯარზე გამარჯვების აღსანიშნავად. ეს მოვლენა მოხდა სწორედ ამ ადგილზე 20 ივლისს, ელია წინასწარმეტყველის ხსენების დღეს. წყაროების თანახმად, ტაძრის პირველი მოხსენიება თარიღდება 1476 წლით. ეკლესია მდებარეობდა სოფელ ვორონცოვოში. XV საუკუნის ბოლოს ივანე III-მ აქ ააგო ქალაქგარე სასახლე, რის გამოც ეკლესიამ მიიღო კარის ეკლესიის სტატუსი. XVI საუკუნის დასაწყისში ეკლესია გადავიდა ვასილი III-ის ხელში. 25 მარტს ვასილი აღნიშნავდა დაბადების დღეს და ეს თარიღი ემთხვეოდა ხარების დღესასწაულს, ამის შემდეგ მან ტაძრის სიახლოვეს ააგო ქვის ეკლესია ხარების სახელზე. ეკლესია შენდებოდა 1514-1516 წლებში იტალიელი ხუროთმოძღვარის ალევიზის მიერ. 1525 წლის შემდეგ ვასილი არ სტუმრებია ეკლესიას, რის გამოც ტაძარი გახდა სამრევლო. 

1653 წლის ზაფხული მოსკოვში გვალვიანი იყო. მოსახლეობა შიშმა მოიცვა. ალექსი მიხეილის ძემ განაცხადა, რომ ააშენებდა ტაძარს იმ წმინდანის სახელზე, რომელ დღესაც წვიმა მოვიდოდა. 1653 წლის 20 ივლისს გაწვიმდა. ალექსი მიხეილის ძემ ძველი ტაძრის ადგილზე ააშენა ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ახალი ეკლესია. XVIII საუკუნის დასაწყისში  ხარების ეკლესია დაანგრიეს. იგი შეცვალა ეკლესიამ, რომელსაც ჰქონდა ხუთი გუმბათი და აშენებული იყო ბაროკოს სტილში. ამავე საუკუნის შუა წლებში ააშენეს სამრეკლო. XIX საუკუნეში ეკლესია ორჯერ გადააკეთეს. 

1929 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. მასში განათავსეს აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი. XXI საუკუნეში ეკლესიაში განთავსებული იყო ფონდსაცავი.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
გულაგის ისტორიის მუზეუმი

**გულაგის ისტორიის მუზეუმი** () — მუზეუმი მოსკოვში.  მოსკოვის კულტურის სახელმწიფო განყოფილება. მუზეუმი მდებარეობს შემდეგ მისამართზე: მოსკოვი, სამოტეჩნის შესახვევი № 9.ნ

გაიხსნა 2001 წელს ანტონ ანტონოვ-ოვსეენკოს ინიაციატივით და მოსკოვის მერის იური ლუჟკოვის მხარდაჭერით. 2015 წელს მუზეუმი გადავიდა ახალ შენობაში, თავისი ფართობი გაზარდა 4-ჯერ. თავისი მისიის მიხედვით მუზეუმი მიეკუთვნება მემორიალური მუზეუმების რიგს, რომელიც მოსახლეობის გარკვეულ ტკივილიან წარსულს შეეხება.

## მუზეუმის ხელმძღვანელობა 
მუზეუმის შემქმნელი და ხელმძღვანელი იყო  ანტონ ვლადიმერის ძე ანტონოვ-ოვსეენკო (1920-2013 წწ.), ცნობილი რევოლუციონერის ვლადიმერ ანტონოვ-ოვსეენკოს შვილი, რომელიც დახვრიტეს საბჭოთა კავშირის უზენაესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის გადაწყვეტილებით. 

ანტონ ანტონოვ-ოვსეენკო გულაგის ბანაკიდან დაბრუნდა  როგორც ხალხის მტრის შვილი.  2012 წლიდან  მუზეუმის დირექტორია რომან ვლადიმერის ძე რომანოვი.

## მუზეუმის ექსპოზიცია 
thumb|273პქ|გულაგის ისტორიის მუზეუმის ფასადი
გულაგის, როგორც 1930-1950-იან წლებში არსებული შრომა-გასწორების კოლონიის სისტემის ისტორია აქამდე არ ყოფილა წარმოდგენილი მუზეუმის სახით, სწორედ ამიტომ რუსეთის მუზეუმებს შორის გულაგის მუზეუმს ანალოგი არ ჰყავს. 

მუზეუმის ნივთებს შორისაა საარქივო დოკუმენტები, წერილები, პირადი ნივთების კოლექცია, რომლებიც ეკუთვნოდა გულაგის პატიმრებს. გულაგის ისტორიის მუზეუმში ინახება პატიმრების ნაქარგები, პატიმრების ტანსაცმელი, იარაღები, ბანაკის ჭურჭელი, ასევე ტყვიები, ჭურვები, რომლებიც ნაპოვნია მასობრივი დახვრეტის ადგილებში.

უთავრესი ექსპონატია გულაგის რუკა, როელზეც აღნიშნულია ყველა მსხვილი ბანაკი. რუკა საშუალებას გაძლევთ წარმოიდგინოთ სსრკ-ის რეპრესირების მასშტაბი. სტენდებზე წარმოდგენილია დოკუმენტები,, რომლებიც მოგვითხრობს წითელი ტერორის საწყისი პერიოდისა და საკონცენტრაციო ბანაკების შექმნის  შესახებ. აქვეა დაცული დოკუმენტები ვოლგისპირეთში გადასახლებული გერმანელების შესახებ.

მუზეუმის ექსპონატებს შორისაა ბანაკის მსხვერპლთა ვიდეო ინტერვიუები. გარდა ამისა მუზეუმი მოგვითხრობს ისეთი ცნობილი ადამიანების ბედზე, როგორიცაა ალექსანდრე სოლჟენიცინი, გიორგი ჟენოვი, ვარლამ შალამოვი, ეფროსინია კერსნოვსკაია, ანდრეი ტუპოლოვი, დიმიტრი ლიხაჩევი, ლიდია რუსლანოვა, ნიკოლაი ანციფეროვი და სხვა. 

2015 წლიდან გულაგის ისტორიის მუზეუმში მუშაობს სოციალურ-მოხალისეობრივი ცენტრი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт Музея истории ГУЛАГа 
* "Почему вам нужно пойти в Музей истории ГУЛАГа. Статья о Музее истории ГУЛАГа в журнале «Афиша»
* Виртуальный музей ГУЛАГа 

კატეგორია:მოსკოვის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით