open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
თეთრი კვადრატი (კინოპრემია)

**თეთრი კვადრატი** () — რუსული კინოპრემია, რომელიც დაწესებულია 2004 წლიდან და რუსეთის კინოოპერატორების გილდია აჯილდოებს საუკეთესო საოპერატორო ნამუშევარს სრულმეტრაჟიან მხატვრულ ფილმებში. პრემიის გადაცემა მიმდინარეობს ყოველწლიურად, მარტი-აპრილის პერიოდში, ავტორიტეტული ჟიურის კენჭისყრის შედეგების მიხედვით.

პრემიის ლოზუნგია: „კინო შემოქმედებითი ხელოვნებაა“ (მიხეილ რომი).

პრემიის დამფუძნებლები არიან რუსეთის ფედერაციის კულტურის სამინისტრო, რუსეთის კინემატოგრაფისტთა კავშირი, რუსეთის კინემატოგრაფისტთა კავშირის კინოოპერატორების გილდია, რუსეთის კულტურის ფონდი, კინოკომპანია „ВВП Альянс“ — რუსეთის კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების ნაციონალური აკადემიის მხარდაჭერით.

ცერემონიის მომზადებისა და ჩატარების ორგანიზატორია კინოკომპანია „ВВП Альянс“, პრემიის პრეზიდენტი — იგორ კლებანოვი, პროდიუსერები: ანა მიხალკოვა და მაქსიმ კარალიოვი, არტ-დირექტორები: ალექსეი აგრანოვიჩი და იგორ გუროვიჩი.

„თეთრი კვადრატის“ პირველი დაჯილდოების ცერემონია გაიმართა 2004 წლის 24 მარტს მოსკოვის საერთაშორისო მუსიკის სახლში (ММДМ).

## სქოლიო
კატეგორია:პრემიები
კატეგორია:კინემატოგრაფიული ჯილდოები
კატეგორია:რუსეთის ჯილდოები
კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით
ბადოკი

**ბადოკი** (ოფიციალურად **ბადოკის მუნიციპალიტეტი**; ილოკ: *Ili ti Badoc*; ფილ: *Bayan ng Badoc*) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 530 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 31 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Official Website of Badoc, Ilocos Norte
* Badoc Profile at PhilAtlas.com
*Badoc Information Guide - Badoc Municipal Officials 
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ნუევა-ერა (ჩრდილოეთი ილოკოსი)

**ნუევა-ერა** (ოფიციალურად **ნუევა-ერის მუნიციპალიტეტი**; ილოკ: *Ili ti Nueva Era*; ფილ: *Bayan ng Nueva Era*) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 968 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Nueva Era Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
პაოაი

**პაოაი** (ოფიციალურად **პაოაის მუნიციპალიტეტი**; ილოკ: *Ili ti Paoay*; ფილ: *Bayan ng Paoay*) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 001 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 31 ბარანგაის. პაოაის ეკლესია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*
*Paoay Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
პაგუდპუდი

**პაგუდპუდი** (ოფიციალურად **პაგუდპუდის მუნიციპალიტეტი**; ილოკ: *Ili ti Pagudpud*; ფილ: *Bayan ng Pagudpud*) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 098 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის. პაგუდპუდი ლუსონის უკიდურესი ჩრდილოეთი დასახლებაა.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Pagudpud Profile at PhilAtlas.com
*Municipality of Pagudpud
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
მეტასამყარო

**მეტასამყარო** (, მეტავერსი) — ვირტუალური სამყარო, სადაც ადამიანები ერთმანეთთან და ციფრულ ობიექტებთან, ვირტუალური რეალობის ტექნოლოგიების დახმარებით, საკუთარი ავატარების მეშვეობით ურთიერთქმედებენ. ურთიერთქმედება შესაძლოა ხდებოდეს, როგორც სხვადასხვა ტექნოლოგიური მოწყობილობებით, ასევე ტრადიციული პერსონალური კომპიუტერებით, მათ შორის ვირტუალური და აუგმენტური რეალობის სათვალეებით. მეტასამყარო გარკვეული შეზღუდვებით უკვე არსებობს ისეთ პლატფორმებზე, როგორიც არის: VRChat და Decentraland, ან თამაშებში: Second Life.

## მასობრივ კულტურაში 
### ლიტერატურა 
* Snow Crash
* Noon Universe
* Do Androids Dream of Electric Sheep?
* Labyrinth of Reflections

### ფილმები 
* Ready Player One (2018)
* Free Guy (2021)
* The Thirteenth Floor
* Existenz (1999)
* Nirvana (1997)
* მატრიცა
* სამართებელზე მორბენალი

### მედია 
კომპანია Facebook-ი დაინტერესებულია აუგმენტური რეალობის სათვალეების, სამაჯურებისა და Oculus-ის ვირტუალური რეალობის მოწყობილობებში ინვესტიციით.

### თამაშები 
* Warhammer
* Fallout
* Arcanum
* Final Fantasy
* Diablo
* The Elder Scrolls
* Cyberpunk 2077
* Fortnite
* Ultima online
* Space Station 13
* Minecraft
* Grand Theft Auto V და Grand Theft Auto: San Andreas-ის მოდები (Rage, FiveM, SAMP და ა.შ.)

## სქოლიო 
კატეგორია:პერცეფცია
კატეგორია:ვირტუალური რეალობა
ზურაბ ლეჟავა

**ზურაბ ლეჟავა ** (დ. 1925, თბილისი — გ. 19 თებერვალი, 2011)  — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2002), სსრკ მხატვართა კავშირის მდივანი (1968-1972), საქართველოს სსრ მხატვართა კავშირის თავმჯდომარე (1962-1970), საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი (1988).

1950 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის გრაფიკის ფაკულტეტი. 1960 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში. 1970–1990 წლებში იყო გამოყენებითი გრაფიკის კათედრის გამგე (ამჟამად გრაფიკული დიზაინის), 1989 წლიდან პროფესორი. მისი შემოქმედებისათვის დამახასიათებულია თემატიკური და ჟანრობრივი მრავალფეროვნება. მასვე ეკუთვნის ძველი თბილისისა და საქართველოს სხვადასხვა კუთხის ჩანახატები. ნამუშევრები: გრაფიკული სერია „ძველი თბილისი“ (1962-1999), „თბილისი, გომის ქუჩა“, „გულშემატკივრები სტადიონის შესასლელთან“ (ორივე 1960, ყველა მხატვრის კუთვნილება), „რიონის ხეობა“ (1963, საქართველოს სურათების ეროვნული გალერეა), დავით კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვლის“ ილუსტრაციები (1962), „დრეზდენი“ (1962, საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი), „სერია სვანეთზე“ (1970-1981),  „მონრეალი“ (1970, ორივე მხატვრის კუთვნილება და სხვ.). გადაღებულია ისეთ ცნობილ მხატვრულ ფილმებში, როგორიცაა: „არსენა“, „გიორგი სააკაძე“, „ქეთო და კოტე“, „მწვერვალთა დამპყრობნი“, „მალახოვის ყორღანი“, „წიგნი ფიცისა“. 

## ჯილდოები 
* საპატიო ნიშნის ორდენი
* 1988 — საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი
* 1995, 1998 — ღირსების ორდენი
* 1998 — ლადო გრიგოლიას სახელობის პრემია
* 2002 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2002)
ზ
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
სარატი

**სარატი** (ოფიციალურად **სარატის მუნიციპალიტეტი**; ილოკ: *Ili ti Sarrat*; ფილ: *Bayan ng Sarrat*) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 186 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის. სარატში დაიბადა ფილიპინების მეათე პრეზიდენტი, ფერდინანდ მარკოსი. 

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Sarrat Profile at PhilAtlas.com
*Municipality of Sarrat
*Local Governance Performance Management System
*

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ბულალაკაო

**ბულალაკაო** (ოფიციალურად **ბულალაკაოს მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 366 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Bulalacao Profile at PhilAtlas.com
*Bulalacao, Oriental Mindoro official website 
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
სან-ნიკოლასი (ჩრდილოეთი ილოკოსი)

**სან-ნიკოლასი** (ოფიციალურად **სან-ნიკოლასის მუნიციპალიტეტი**; ილოკ: *Ili ti San Nicolas*; ფილ: *Bayan ng San Nicolas*) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 895 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*San Nicolas Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
სოლსონა (ჩრდილოეთი ილოკოსი)

**სოლსონა** (ოფიციალურად **სოლსონის მუნიციპალიტეტი**; ილოკ: * Ili ti Solsona*; ფილ: *Bayan ng Solsona*) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 851 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Solsona Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ლამარა მარგველაშვილი

**ლამარა მარგველაშვილი**  (დ. 7 აგვისტო, 1930, ქ. თბილისი — გ. აგვისტო, 2012)  — ქართველი პედაგოგი.  საქართველოს სსრ დამსახურებული მასწავლებელი. აკაკი წერეთლის სახელობის პრემია (1993), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2003)

1947 წელს ჩაირიცხა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე ინგლისური ენის სპეციალობით.

1953 წელს მუშაობა დაიწყო ქუთაისის ქალთა I საშუალო სკოლაში ჯერ ინგლისური ენის მასწავლებლად, 1954 წლიდან — ამავე სკოლის დირექტორის მოადგილედ; 1964 წელს საცხოვრებლად დაბრუნდა თბილისში და მუშაობა გააგრძელა თბილისის 58-ე საშუალო სკოლაში ინგლისური ენის მასწავლებლად. 1965 წელს დაინიშნა თბილისის 53-ე საშუალო სკოლის დირექტორად, სადაც დაჰყო 2005 წლამდე. შრომითი საქმიანობაა გააგრძელა კერძო სკოლაში „XX საუკუნე“.   1997 წელს საქართველოს განათლების სამინისტროს გადაწყვეტილებით მიენიჭა უმაღლესი კატეგორიის საკვალიფიკაციო კატეგორია. 1988 წელს მიენიჭა აშშ-ს ჯორჯიის შტატის და ქალაქ ატლანტის საპატიო მოქალაქეობა.
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული  1930
კატეგორია:გარდაცვლილი  2012
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ლ
ვოვა კანდელაკი

**ვლადიმერ (ვოვა) კანდელაკი** (დ. 6 ივნისი, 1943, თბილისი) — ქართველი მხატვარი.   საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი (1990). სსრკ მხატვართა კავშირი, წევრი (1969-1990), იუნესკოს მხატვართა საერთაშორისო ფედერაცია, წევრი (1993-), საერთაშორისო აკადემია, წევრი (1999-), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2002)

## ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. 1966 წელს საქართველოში გამართულ რუსთაველის 800 წლისთავისადმი მიძღვნილ გამოფენაზე გამოფენილი იყო 23 წლის მხატვრის მიერ შესრულებული „ვეფხისტყაოსნის“ ილუსტრაციები. მისი შემოქმედების პირველი პერიოდი საქართველოს ეძღვნება. მის მიერ დახატული სამშობლოს პორტრეტი მეტად ნაციონალურია, რაც „ჩიჩილაკსა“ თუ „აღდგომაში“ იკითხება. აღსანიშნავია მისი პანოები - „ზეიმი მთაში“, „მუზა“, „ბავშვობის მოგონებანი“, „ბავშვობის ქალაქი — თამაშობათა ქალაქი“, ფერწერული ტილოები — „შემოდგომის დღესასწაული თბილისში“, „წინასადღესასწაულო დღე“, „ჯვრის პროცესია“, „შემოდგომის პარკი“, „დემონსტრაცია ბუშტებით“, „ილიჩის ნათურა“, „ფარშევანგი გალიაში“, „ბანქოს სახლი“. აშშ-ში ჩავიდა, პირველი ქართულ-ამერიკული ერთობლივი კომპანიის „ლილეო-არტი“-ს მოწვევით. 12 წლის მანძილზე 25 პერსონალური, ჯგუფური გამოფენა და პრეზენტაცია გამართა. გამოიცა ალბომი, რომელიც მხატვრის შემოქმედებას თითქმის მთლიანად ასახავს. იგი აშშ-ში ეწევა საქართველოს კულტურისა და ისტორიის პროპაგანდას. აღსანიშნავია „მხატვარ ვლადიმერ კანდელაკის ფონდის“ საქველმოქმედო საქმიანობა. თბილისის სამხატვრო აკადემიის ნიჭიერ სტუდენტებს წლების განმავლობაში ეძლეოდათ სტიპენდიები, ხოლო პროფესორ-მასწავლებლებს წამახალისებელი პრემიები. 2004 წელს ქართველ ერს საჩუქრად გადასცა ცხოვრების განმავლობაში შეგროვებული საგანძური — იარაღის უზარმაზარი (5000 ექსპონატი) კოლექცია. მხატვრის შემოქმედებითი ცხოვრების გამჭოლ თემებს, ფერწერულ სერიებს კარგად იცნობენ საქართველოსა და რუსეთში, ფინეთში, იტალიაში, გერმანიაში, პოლონეთში, აშშ-ში. ამერიკელი ხელოვნებათმცოდნეები მას „თანამედროვე ბრეიგელს“ უწოდებენ. რენესანსის ეპოქის მხატვართა ნამუშევრებს ადარებენ. 
 
## ჯილდოები
*1990 — საქართველოს სსრ დამსახურებული მხატვარი
*2000 — ღირსების ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2002)
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები 
ვ
ნოდარ ყიფშიძე

**ნოდარ ყიფშიძე **  (დ. 	12 ოქტომბერი, 1923, თბილისი — გ. 11 ივნისი, 2016)  — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი (1952),  მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1963),  პროფესორი (1964).  თბილისის საპატიო მოქალაქე (2003).

1946 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1952-1957 წლებში იყო თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის თერაპიის კათედრის დოცანტი.  1957–1959 წლებში გაერთიანებული ერების საერთაშორისო ორგანიზაციის ბიოლოგიის და ფარმაკოლოგიის დეპარტამენტის დირექტორი, გულ–სისხლძარღვთა დაავადების ექსპერტი. 1960 წელს მისი ინიციატივით და ხელმძღვანელობით ჩამოყალიბდა საქართველოს სსრ ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს ექსპერიმენტული და კლინიკური თერაპიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტად (ახლანდელი თერაპიის ინსტიტუტის ცენტრი), რომლის დირექტორი იყო 1999 წლამდე. 1963-1965 წლებში  მივლინებით იმყოფებოდა ჟენევაში მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციის ბიოლოგიური ფარმაკოლოგიის და თერაპიის დეპარტამენტის ხელმძღვანელად. 1966 წელს თბილისში მისი თაოსნობით დაარსდა სპეციალიზებული კარდიოლოგიური განყოფილება.  მისი შრომები გამოქვეყნებულია ქართულ, რუსულ, ინგლისურ, ესპანურ და გერმანულ ენებზე. ავტორია მრავალი სამეცნიერო შრომისა და 18 მონოგრაფიის.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
*ამერიკის კარდეოლოგიური კოლეჯი, წევრი (1995-)
*გერმანიის თერაპიული და კარდეოლოგიური სამეცნიერო საზოგადოება, საპატიო წევრი (1982-)
*ნიუ–იორკის სამედიცინო აკადემია, წევრი (1994-)
*რუსეთის სამედიცინო აკადემია, აკადემიკოსი (1990-)
*საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1996-)
*სსრკ სამედიცინო სამეცნიერო აკადემია, აკადემიკოსი (1988-)
*სსრკ სამედიცინო სამეცნიერო აკადემია, წევრ–კორესპონდენტი (1975-)
*შვედეთის სამედიცინო სამეცნიერო საზოგადოება, წევრი (1966-)

## ჯილდოები
* 1966, 1970 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
* 1980 — სსრკ სამედიცინო აკადემიის ალექსანდრე მიასნიკოვის სახელობის პრემია
* 1981 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია, მიოკარდიის მწვავე ინფარქტის დიაგნოსტიკისა და გამოცდილების დანერგვისათვის თბილისის სამედიცინო დაწესებულებებში
*1988 — ღირსების ორდენი
*1989 — სსრკ სახელმწიფო პრემია, გულის იშემიური დაავადების ჰელი-ნეონის ლაზერის სხივებით მკურნალობის მეთოდის დამუშავებისათვის
*2003 — აკადემიკოს ევგენი ჩაზოვის სახელობის „ოქროს მედალი“
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი თერაპევტები
კატეგორია:დაბადებული  12 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული  1923
კატეგორია:გარდაცვლილი  11 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი      2016
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ნ
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატები
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
როხასი (აღმოსავლეთი მინდორო)

**როხასი** (ოფიციალურად **როხასის მუნიციპალიტეტი**) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 58 849 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Roxas Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 
*Official Website of Roxas's Mayor 

## სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
ლევ მარკიზი

**ლევ მარკიზი** (  დ. 1 ოქტომბერი, 1930, მოსკოვი — გ. 4 აპრილი, 2023) — საბჭოთა და ნიდერლანდელი მუსიკოსი, დირიჟორი, მევიოლინე. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2003). 

## ბიოგრაფია 
1956 წელს დაამთავრა მოსკოვის გნესინების სახელობის მუსიკალური ინსტიტუტი (ვიოლინო).

1937 წელს სწავლობდა მოსკოვის N 2 მუსიკალურ სკოლაში (ვიოლინო), შემდეგ  გადავიდა მოსკოვის კონსერვატორიასთან არსებულ სპეციალურ მუსიკალურ სკოლაში (ვიოლინო, კამერული ანსამბლი). დირიჟორობას დაეუფლა კირილე კონდრაშინის ხელმძღვანელობით; 1946-1955 წლებში იყო მოსკოვის კინოთეატრების ორკესტრებისა და სსრკ სახელმწიფო კინემატოგრაფიის სიმფონიური ორკესტრის მევიოლინე. 

1956–63 წლებში მოსკოვის კამერული ანსამბლის სოლისტი და წევრი. 1963–81 წლებში მის მიერ დაარსებული მოსკოვის სოლისტთა კამერული ორკესტრის „მოსკოვის სოლისტების“ სოლისტი და დირიჟორი“; როგორც კამერული ანსამბლის წევრი და დირიჟორი თანამშრომლობდა: რიხტერი, გილელსი, ოისტრახი, კოგანი, შაფრანი, როსტროპოვიჩი, იუდინა, გუტმანი; ქართველ მუსიკოსებთან: ელისო ვირსალაძე, ე. და ლიანა ისაკაძეები, ალექსანდრე კორსანტია, ალექსანდრე თორაძე; 1956 წელს შედგა მისი პირველი გასტროლი საქართველოში (თბილისი), როგორც სოლისტისა და ორკესტრის კონცერტმაისტერისა მოსკოვის კამერულ ორკესტრთან ერთად. 

1960 წლიდან რეგულარულად გამოდის საქართველოს კამერულ, რადიოს, სახელმწიფო სიმფონიურ ორკესტრებთან ერთად. 1978 წელს მოწვეულ იქნა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის სტუდენტური ორკესტრის ხელმძღვანელად (დირიჟორ ოთარ საფარიშვილთან ერთად); ორკესტრმა ვენაში ჰერბერტ ფონ კარაიანი სახელობის კონკურსში მოიპოვა გრან პრი და პირველი ადგილი. 1981 წლიდან ემიგრირებულია ევროპაში, ნიდერლანდებში; 1988 წელს ამსტერდამის „New Sinfoniete“-ის დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. 

2002 წელს ხელმეორედ მოიწვიეს თბილისის კონსერვატორიის სტუდენტური ორკესტრის დირიჟორად. ქართული რეპერტუარი: ბიძინა კვერნაძის, ალექსი მაჭავარიანის, სულხან ნასიძის, გია ყანჩელის, შავლეგ შილაკაძის, სულხან ცინცაძის მრავალი ნაწარმოები. ამსტერდამში გამართა მისადმი მიძღვნილი გია  ყანჩელის „Abi de viderum“-ის პრემიერა (1998); 2005 წელს საქართველოს კამერულ ორკესტრთან ერთად გია ყანჩელის საიუბილეოდ გამართა კონცერტები, სადაც შესრულდა გია ყანჩელის ის ნაწარმოებები, რომლებიც თბილისში არ იყო შესრულებული. გასტროლები: სსრკ, აშშ, ევროპისა და აზიის მრავალი ქალაქი. 

ჰოლანდიის ნიდერლადნული ლომის ორდენის რაინდი (1998), ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საპატიო პროფესორი (2003).  

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდელი დირიჟორები
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003)
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
ნაუხანი

**ნაუხანი** (ოფიციალურად **ნაუხანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 109 587 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 70 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Naujan Profile at PhilAtlas.com
*
*www-naujan-gov.blogspot.com
*Naujan.com

## სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
სან-ტეოდორო (აღმოსავლეთი მინდორო)

**სან-ტეოდორო** (ოფიციალურად **სან-ტეოდორო მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 121 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*San Teodoro Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
გენადი ქირია

**გენადი პეტრეს ძე ქირია** (დ. 1907, სოფელი დიდი ნეძი — გ. 12 მაისი, 1987) — ქართველი საბჭოთა აგრონომი. სოციალისტური შრომის გმირი, საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, სკკპ წევრი (1945).

## ბიოგრაფია
გენადი პეტრეს ძე ქირია დაიბადა 1907 წელს სოფელ დიდ ნეძში, გლეხის ოჯახში. უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ 1931 წელს მუშაობდა დაიწყო წალენჯიხის რაიონის მიწგანის მთავარ აგრონომად. 1933 წლიდან დაინიშნა, ჯერ ზესტაფონის, შემდეგ კი ზუგდიდის მანქანა-ტრაქტორთა სადგურში უფროსი აგრონომის თანამდებობაზე, 1940 წლიდან კი თბილისის გარეუბნის რაიონის მიწგანის შრომის ორგანიზატორია. მონაწილეობა მიიღო მეორე მსოფლიო ომში. დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობა დაიწყო გულრიფშის რაიონის ილიჩის სახელობის საბჭოთა მეურნეობაში მთავარ აგრონომად. 1948 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე იყო გაგრის ციტრუსების საბჭოთა მეურნეობის დირექტორი.

იყო საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, აგრეთვე რამდენიმე მოწვევის რაიონული საბჭოს დეპუტატი.

გარდაიცვალა 1987 წლის 12 მაისს.

## ჯილდოები და მედლები
*ლენინის ორდენი
*ორი შრომის წითელი დროშის ორდენი
*მედლებით.

## ლიტერატურა
* გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №94 (12460), 14 მაისი, 1987.

კატეგორია:დაბადებული 1907
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1987
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები
ჩერნობილის ლოცვა

**„ჩერნობილის ლოცვა“** — ნობელიანტი ბელარუსი ავტორის, სვეტლანა ალექსიევიჩის წიგნი, რომელიც ჩერნობილის კატასტროფაზე მოგვითხრობს.  

ნაწარმოები ზეპირი ისტორიის მეთოდითაა დაწერილი. ალექსიევიჩი 10 წლის განმავლობაში ინტერვიუების სახით იწერდა ასეულობით ადამიანის ისტორიებს, ვისაც პირდაპირ შეეხო ატომური ელექტროსადგურის კატასტროფა, მეხანძრეებს, ლიკვიდატორებს, პოლიტიკოსებს, ფიზიკოსებსა და სხვა მოქალაქეებს. წიგნი აღწერს ამ ადამიანების პირად ტრაგედიებს და იკვლევს, თუ რა ფსიქოლოგიური გავლენა მოახდინა  ატომურმა კატასტროფამ მათ ცხოვრებაზე. წიგნში გადმოცემული ისტორიების მიხედვით გადაღებულია HBO-ს მინისერიალი „ჩერნობილი“.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ჩერნობილის ლოცვა

## სქოლიო
კატეგორია:სვეტლანა ალექსიევიჩის ნაწარმოებები
კატეგორია:ჩერნობილის კატასტროფა მხატვრულ ლიტერატურაში
კატეგორია:1997 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები
კატეგორია:რუსულენოვანი ლიტერატურა
კატეგორია:ბელარუსული ლიტერატურა
ნუნუ დუღაშვილი

**ნუნუ დუღაშვილი ** (დ. 7 თებერვალი, 1933, თბილისი)  — ქართველი კომპოზიტორი, მომღერალი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2004).

1959 წელს დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1959-1962 წლებში მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ დოკუმენტური ფილმების სტუდიაში მუსიკალურ რედაქტორად. 1962 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის მუსიკალურ ათწლედში. 1965-2002 წლებში — საქართველოს ტელევიზიის მუსიკალური გაფორმების განყოფილების უფროსი. ძირითადად მუშაობს სიმღერის ჟანრში. პოპულარობა მოიპოვეს სიმღერებმა: „ქუთაისო“, „იმერეთის ნიავი“, „ღმერთი სიყვარულისა“, „ბათუმი რად ღირს, მარტო“, „ჩემი სიმღერა“, „კახეთო“, „სამშობლო“, „თბილისო, სიყვარულო“. დაწერილი აქვს ასევე საფორტეპიანო კონცერტი, საფორტეპიანო სონატა, მუსიკა დოკუმენტური და სატელევიზიო, აგრეთვე თოჯინური ფილმებისათვის.  2012 წელს დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ გაიხსნა მისი ვარსკვლავი.

## ჯილდოები
*1997 — აკაკი წერეთლის სახელობის პრემია
*1998 — ღირსების ორდენი *(ქართული მუსიკალური ხელოვნების განვითარების საქმეში შეტანილი დიდი წვლილისა და აქტიური საზოგადოებრივი საქმიანობისათვის)*

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 7 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2004)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ნ
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
იაკობ ქიტესოვი

**იაკობ ქიტესოვი ** (დ. 6 მარტი, 1920, თბილისი — გ. 2012)  —  ხელოვნების მუშაკი.  თბილისის საპატიო მოქალაქე (2004).

თბილისური არღნების უნიკალური ნიმუშების შემქმნელი. დაამთავრა თბილისის მე-17 ქართულენოვანი საშუალო სკოლა. 9 წლიდან შეუდგა არღანის დამზადების ხელოვნების შეწავლას, რომელიც დინასტიურია და მას მსოფლოში ანალოგი არ გააჩნია. 13 წლის ასაკში უკვე საფუძვლიანდ ფლობდა არღანს, 16 წლისა კი ორგნის დამზადების საიდუმლოებას. ამ ასაკში აღიარეს და აკურთხეს  არღნისს დიდოსტატად. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა სამედიცინო ფაკულტეტზე, რომელიც სამამულო ომის დაწყების გამო მიატოვა, წავიდა ფრონტზე. ომიდან დაბრუნებისთანავე გააგრძელა უნიკალური არღნების შექმნა. დახვეწა  არღნის კონსტრუქცია და ამავე დროს, მის ვაჟთან ერთად შექმნა არღნის ახალი სახეობები. 

მათი ხელოვნება ცნობილია საზღვარგარეთაც, კერძოდ აშშ-ში, გერმანიაში, საფრანგეთში, ჰოლანდიაში, ინგლისში, ბელგიასა და ისრაელში. ბერლინში გამართულ საორღანო  მუსიკის მსოფლიო ფესტივალზე მათმა ორღანმა პირველი ადგილი დაიკავა. 1990 წელს ჰოლანდიის სახელმწიფო მუზეუმში დაარსდა ქიტესოვების კუთხე, სადაც დღესაც დევს მათი ორღანი. არიან აღნიშნული მუზეუმის საპატიო წევრები, ხალხური ხელოვნების ფესტივალების ლაურეატები. არაერთ ქართულ და უცხოურ ფილმებშია გაჟღერებული მათ მიერ  ორღანზე შესრულებული მელოდიები. მათზე ფილმის გადაღებას აპირებდა რეჟისორი სერგო ფარაჯანოვი, რისი გაკეთებაც გარდაცვალების გამო აღარ დასცალდა. იაკობ ქიტესოვს უწოდებენ ძველი თბილისის მემატიანეს, თბილისის კოლორიტს, ორღნების დიდოსტატსა და ხელოვანს, ცოცხალ ადამიან-ლეგენდას. 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  6 მარტი
კატეგორია:დაბადებული  1920
კატეგორია:გარდაცვლილი    2012
კატეგორია:   თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2004)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
თამაზ შილაკაძე

**თამაზ შილაკაძე **  (დ. 19 თებერვალი, 1932) — ქართველი გამომგონებელი,  ინჟინერი, მეცნიერი. ტექნიკური მეცნიერებათა კანდიდატი, ტრანსპორტის სამეცნიერო დოქტორი. საქართველოს სსრ დამსახურებული გამომგონებელი (1971), საქართველოს სსრ დამსახურებული ინჟინერი (1986) თბილისის საპატიო მოქალაქე (2003).

1955 წელს დაამთავრა საქართველოს სსრ პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი.

1977 წლიდან მის მიერ დაარსებული ინსტიტუტის — „საქგზამეცნიერების“ დირექტორია (1965 წლიდან საქართველოს საგზაო სამეცნიერო-კვლევითი სადგურის პირველი დირექტორი იყო). 1958-1996 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას მოსკოვსა და თბილისში. 1976 წლიდან საქართველოს ტექნიკური შემოქმედებისა და პატენთმცოდნეობის ინსტიტუტის რექტორია. 1978-1991 — საქართველოს ნოვატორთა საბჭოს, 1992 წლიდან — საქართველოს გამომგონებელთა და რაციონალიზატორთა საზოგადოების თავმჯდომარე. 1992 წლიდან — საქართველოს სახელმწიფო პატენტრწმუნებული. მრავალი შრომისა და გამოგონების ავტორი. სამეცნიერო ინტერესების სფეროს წარმოადგენს საგზაო-სატრანსპორტო სისტემების სრულყოფისა და განვითარების პრობლემათა შესწავლა და ინოვაციური მეთოდების პრაქტიკაში დანერგვა. საგზაო დარგში სამეცნიერო-ტექნიკური პროგრესის განვითარების სამუშაოები. საგზაო-სატრანსპორტო ქსელის შემდგომი გაუმჯობესებისა და განვითარების საკითხები. საგზაო დარგისთვის საჭირო ნორმატიულ-ტექნიკური დოკუმენტაციის დამუშავება, ადგილობრივი საგზაო საამშენებლო მასალებისა და მრეწველობის ნარჩენების შესწავლა საგზაო სისტემაში დანერგვის მიზნით. გზებზე მოძრაობის უსაფრთხოების ღონისძიებების დამუშავება და ახალი ეფექტური ავტოტრანსპორტის დამცავი ნაგებობების შექმნა და მათი დანერგვა. არის 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, სახელმძღვანელოს და გამოგონების ავტორი. არჩეულია რუსეთის ფედერაციის ტრანსპორტის, ნიუ-იორკის, კალიფორნიის (აშშ), მარკონის (იტალია) აკადემიების წევრად. 2013 წელს მიენიჭა „წლის საუკეთესო ინჟინრის“ წოდება. 

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
*საქართველოს კულტურის ფონდი, თავმჯდომარე (2017-)
*ტრანსპორტის საერთაშორისო აკადემია, პრეზიდენტი (2017-)
*საქართველოს საინჟინრო აკადემია, ნამდვილი წევრი (1992-)
*საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია, აკადემიკოსი, პრეზიდენტის მრჩეველი (2018-)

## ჯილდოები
*1974 — საპატიო ნიშნის ორდენი 
*1982 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია, ლაურეატი (მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში)
*1996 — რუსეთის ფედერაციის საპატიო მეგზევე
*1999 — ღირსების ორდენი
*2002 — ბელარუსის საპატიო მეგზევე

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:დაბადებული  19 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული  1932
კატეგორია:საქართველოს   პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები 
კატეგორია: საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003)
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინრები
თ
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული გამომგონებლები
კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები
აბრა-დე-ლიოგი

**აბრა-დე-ლიოგი** (ოფიციალურად **აბრა-დე-ლიოგის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 176 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის. უახლესი ბარანგაი, სანტა-მარია, 2014 წელს შეიქმნა. 
 
## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Abra de Ilog Profile at PhilAtlas.com
*MUNICIPALITY OF ABRA DE ILOG
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
ვახტანგ ხუციძე

**ვახტანგ (წოპე) ხუციძე **  (დ. 1923 — გ. 12 დეკემბერი, 2012) — ქართველი ოტორინოლარინგოლოგი. პლასტიკური და ესთეტიკური ქირურგიის ფუძემდებელი საქართველოში. საქართველოს სსრ დამსახურებული ექიმი (1967). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2003)

1947 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. პირველი ოპერაცია 1956 წელს ჩაატარა და მას შემდეგ მისი მოღვაწეობა 50 000 ოპერაციაზე მეტს ითვლის. 1959-1976 წლებში  იყო თბილისის N4 საავადმყოფოში ყელ-ყურ-ცხვირის განყოფილების გამგე. 1976-1983 წლებში — საქართველოს სსრ ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს საექიმო-კოსმეტოლოგიური სამკურნალოს ქირურგიული განყოფილების გამგე. 1983 წლიდან — ეგნატე ფიფიას სახელობის ამიერკავკასიის რკინიგზის კლინიკურ საავადმყოფოში დაავადებულ ლორ-ორგანოთა და პლასტიკური ქირურგიის განყოფილების გამგედ. 1996 წელს განყოფილება გამოეყო საავადმყოფოს და მან დააარსა პლასტიკური ქირურგიის ესთეტიკური კლინიკა. 1998 წლიდან საქართველოს ჰუმანიტარულ და სახელოვნებო მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო დოქტორი. ყოველწლიურად, გარკვეულ თვეებში მუშაობდა მოსკოვში. საზოგადოება „ახალმა ელიტამ“ მას მიანიჭა თავადის (Князь) წოდება.  დასაფლავებულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონი.
## ჯილდოები
* ღირსების ორდენი
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  1923
კატეგორია:გარდაცვლილი   12 დეკემბერი   
კატეგორია:გარდაცვლილი    2012 
კატეგორია:საქართველოს სსრ დამსახურებული ექიმები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2003)
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები 
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ვ
კატეგორია:ქართველი ოტორინოლარინგოლოგები
ჩაფი (საზომი ერთეული)

**ჩაფი** — სითხის საზომი ერთეული ფეოდალური ხანის საქართველოში. გავრცელებული იყო თითქმის ყველა კუთხეში. ქართული ისტორიული საბუთების მიხედვით ტერმინი „ჩაფი“ პირველად XIII საუკუნეში შედგენილ ვანის ქვაბების შეწირულობებში მოიხსენიება. XVI საუკუნიდან იგი ფართოდ ვრცელდება მთელს საქართველოში. ივანე ჯავახიშვილის განმარტებით, ჩაფი სომხურადაც საზომს ნიშნავს, თუმცა იგი, ქართულისაგან განსხვავებით, ზოგადი ცნების აღმნიშვნელია. ამასთანავე, ეს საზომი ისეთ დროს და საქართველოს ისეთ ნაწილში შემოდის ხმარებაში, როდესაც და სადაც სომხური ტერმინის გავლენას ჯავახიშვილი ძნელად სავარაუდოდ მიიჩნევს.

## სქოლიო 
კატეგორია:მოცულობის საზომი ერთეულები
საბლაიანი

**საბლაიანი** (ოფიციალურად **საბლაიანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 92 598 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 22 ბარანგაის. საბლაიანი ფილიპინების უდიდესი მუნიციპალიტეტია ფართობის მიხედვით. 

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Sablayan Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
ბოლნისის მუზეუმი

300px|მინი
**ბოლნისის მუზეუმი** — მუზეუმი საქართველოში, ქალაქ ბოლნისში. ოფიციალურად გაიხსნა 2020 წლის 21 ივლისს.

მუზეუმის ექსპოზიცია წარმოაჩენს ქვემო ქართლის ისტორიას, რეგიონის უნიკალურობას და საქართველოს როგორც მსოფლიოს ერთიანი სისტემის ნაწილს მრავალი მიმართულებით: რეგიონის ბუნების მრავალფეროვნება, ადრეული ჰომინიდები, უძველესი მიწათმოქმედება, უძველესი მეტალურგია, ადრეული დამწერლობა, ქართული დამწერლობის საფუძვლები და ქრისტიანული კულტურის ისტორია.

მუზეუმში ასევე წარმოდგენილია, 200 წლის წინ სამხრეთ გერმანიიდან საქართველოში ჩამოსახლებული გერმანელების ისტორია. ზოგადად, ქვემო ქართლს წარმოაჩენს, როგორც მულტიკულტურულ რეგიონს, სადაც ქართველებთან ერთად ცხოვრობდნენ სომხები, აზერბაიჯანელები, ოსები, ბერძნები, რუსები, გერმანელები და სხვა. მუზეუმში ასევე განთავსებულია გოეთეს ინსტიტუტის მედიათეკა. აღსანიშნავია, რომ ეს არის პირველი შემთხვევა, როდესაც გოეთეს ინსტიტუტმა, რომელიც მსოფლიოს 90-ზე მეტ ქვეყანაშია წარმოდგენილი, მუზეუმში მედიათეკა გახსნა.

საექსპოზიციო სივრცეებში სამეცნიერო მნიშვნელობის არქეოლოგიური მასალა და ხელოვნების ნიმუშები საქართველოს ეროვნული მუზეუმის კოლექციებიდან და ბოლნისის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმიდან არის წარმოდგენილი. სამუზეუმო შენობაში წარმოდგენილია მუდმივმოქმედი ექსპოზიცია და ასევე, დროებითი საგამოფენო სივრცე.

## რესურსები ინტერნეტში
*მუზეუმები
*ბოლნისის მუზეუმი

## სქოლიო
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია

**ფოლადაურის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფოლადაურში, ნასოფლარ შერმაზანას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ერთ კილომეტრზე. ეკლესია დარბაზულია ჩრდილოეთის და სამხრეთის ეკვდერებითა და დასავლეთისა და სამხრეთის კარიბჭეებით. აღდგენილია 2014-2015 წლებში. ეკლესიის მშენებლობაში სამი ეტაპი გამოიყოფა: ადრეული შუა საუკუნეების, რომლიდანაც ძალიან მცირე ნაწილია მოღწეული, VIII-IX საუკუნიდან, ამ პერიოდისაა ძირითადი ქარგა და XIII-XIV საუკუნის მინაშენები, მოხატულობა. ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის დაუმუშავებელი ქვიშაქვისა და ბაზალტის ქვით კირ-დუღაბზე . კაპიტელებად და თაღებად ნათალი ქვებია გამოყენებული. 

შესასლელი სამი აქვს, სამხრეთის და დასავლეთის კარი გარედან არქიტრავითაა დასრულებული შიგნიდან თაღოვანია. ჩრდილოეთის კარი მოგვიანებით ეკვდერისთვის უნდა იყოს გაჭრილი. სამხრეთის კედელში ორი, დანარჩენ კედლებში კი თითო თაღოვანი და შიგნით წირთხლებგაგანიერებული სარკმლებია გაჭრილი. კედლები დასრულებულია ბატიყელა კარნიზით, რომელზეც დაწყობილი ყოფილა კრამიტის სახურავი. ადგილ-ადგილ გამოუყენებიათ კრამიტის ლორფინები.

XIII-XIV საუკუნის მხატვრობიდან ამჟამად ძლიერ დაზიანებული ფრაგმენტები შემორჩენილია საკურთხეველში. მოხატულობა სამ რეგისტრად ყოფილა შესრულებული. პირველ რეგისტრში თაღნარში ეკლესიის ექვსი მამაა გამოსახული. დანარჩენი რეგისტრები აღარ იკითხება. ტაძრის XIII საუკუნის კარიბჭეებიდან ამჟამად აღდგენილია სამხრეთის, რომელიც უფრო ადრეული ეკვდერის სივრცეშია ჩართული. დასავლეთის კარიბჭიდან შემორჩენილია ერთსაფეხურიან ცოკოლზე მოწყობილი იატაკი და ლილვებით პროფილირებული ოთხი სვეტის ძირი, რაც მოწმობს, რომ დასავლეთის კარიბჭე სამი მხრით გახსნილი ფანჩატური იყო.

სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში ერთი ნიშა აღმოსავლეთის კედელთანაა დატანებული, ხოლო ორი  დიდი და პატარა ერთმანეთის თავზე, სამხრეთის სარკმლის მარცხნივ. ეკვდერის კამარა კედლებსა და ტაძრის სამხრეთ კედელზე მიშენებულ ორ თაღს ეყრდნობა. თაღებიდან ერთი ნათალი ქვითაა გადაყვანილი, მეორე კი ნატეხი ქვითაა ნაწყობი. ტაძრის რეაბილიტაციის დროს აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა, რომელიც მოიცავს კეცის, ქოთნებისა და ქვაბ-ქოთნების, ქვევრის და მოჭიქული ჯამების ფრაგმენტებს (ამჟამად გადატანილია ბოლნისის მუზეუმში) ტიპიურია XIII-XIV საუკუნის კერამიკული ნაწარმისა, განსაკუთრებით ქვემო ქართლის ამ პერიოდის ნასახლარებზეა დადასტურებული.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ლალი გულისაშვილი

**ლალი ჯიმშერის ასული გულისაშვილი** (დ. 10 აპრილი, 1955, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 28 იანვარი, 2022, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პოეტი, პედაგოგი, მეცნიერი ფილოლოგი.

## ბიოგრაფია 
ლალი გულისაშვილი დაიბადა 1955 წლის 10 აპრილს, საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ სოფელ გიორგიწმინდაში.

მამა — ჯიმშერ გულისაშვილი, ისტორიისა და გერმანული ენის მასწავლებელი, გომბორის სკოლის დირექტორი; დედა — ნინა მანაგაძე, დაწყებითი კლასების მასწავლებელი.

1972 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა და იმავე წელს ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ) ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომლის დამთვრებისთანავე მუშაობა დაიწყო შოთა რუსთაველის ლიტერატურის ინსტიტუტში. ამასთან მუშაობდა თბილისის მე-6 გიმნაზიის (გერმანული სკოლის) ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად, ბოლოს ამ სკოლის დირექტორიც იყო.

ლალი გულისაშვილის სადისერტაციო თემა იყო „მეოცე საუკუნის ათიანი წლების ლიტერატურული კრიტიკა“, რომელიც დაიცვა 1983 წელს და გახდა ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.

ლალი გულისაშვილის მელოდიურ, სადა და ნატიფ ლექსებზე ბევრი სიმღერაა დაწერილი, მათ შორის, თითქმის ყველა სიმღერა ნანა ჯანელიძის კინოფილმისათვის „იავნანა“ (1994) სწორედ მის ლექსებზე შეიქმნა.

გარდაიცვალა 2022 წლის 28 იანვარს, 66 წლის ასაკში.

## წიგნები 
* ცად მივყვები ნისლს (ლექსები), თბილისი, „ნოდარ დუმბაძის გამომცემლობა და ლიტერატურლი სააგენტო“, 116 გვ., 2020 - ISBN 978-9941-9719-5-2
* შვილს (ლექსები), გამომცემლობა „სიესტა“, 2018
* საგაზაფხულო ლოცვა (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1989. - 87 გვ.
* დაბრუნება ძველ სახლში (ლექსები), თბილისი, მერანი, 1985. - 55 გვ.

## ჯილდოები 
* ღირსების მედალი, საქართველოს პრეზიდენტის ბრაძნებულება №573, 1996 წლის 31 აგვისტო.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ლალი გულისაშვილი
* „ამ ფილმისთვის თითქმის ყველა სიმღერა ჩემს ლექსებზე დაიწერა“…
* Gulisašvili, Lali

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:მწერალი ქალები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
ალკანტარა (რომბლონი)

**ალკანტარა** (ოფიციალურად **ალკანტარის მუნიციპალიტეტი**) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 171 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Alcantara Profile at PhilAtlas.com
*Municipality of Alcantara. Official Website of the Province of Romblon.
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
კალატრავა (რომბლონი)

**კალატრავა** (ოფიციალურად **კალატრავის მუნიციპალიტეტი**; ყოფილი **ანდაგაო**) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 342 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Calatrava Profile at PhilAtlas.com
*2007 Philippine Census Information 
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
მანსალაი

**მანსალაი** (ოფიციალურად **მანსალაის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 59 114 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Mansalay Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 
*Mansalay Official Home Page

## სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
მელოურის ციხე

**მელოურის ციხე** — ციხესიმაგრე ვანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძულუხის სიახლოვეს, მაღალ მთაზე. ციხე მელოურის ხეობას აღმოსავლეთიდან გადაჰყურებს. იგი თითქმის წრიული ფორმისაა. ნაგებია ადგილობრივი, უხეშად დამუშავებული დიდრონი კვადრებით, როგორც გარედან ისე შიგნით. წყობა სწორხაზოვანია. 

ამჟამად ციხესიმაგრე ნაწილობრივ მიწითა დაფარული. დასავლეთი კედელი ჩამოქცეულია. ციხის გალავნის საკმაოდ მყარად ნაგები კედლები შემორჩენილია 4-5 მ. ზოგან უფრო ნაკლები სიმაღლის. დასავლეთი კედლის ძირში ხუთი სათოფურია დატანებული. ციხის შიდა ტერიტორია ამოვსებულია მიწით. სამლოცველოს და ხაროს გარდა აქ სხვა სათავსი არ შემორჩენილა. გალავნის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კედელიც განგრეულია.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ვანიკო მაჭავარიანი

**ივანე (ვანიკო) მაჭავარიანი **  (დ. 1936, თბილისი — გ. სექტემბერი, 2015) — ქართველი მომღერალი, კოლორიტი, ქართული ხალხური სიმღერების უბადლო შემსრულებელი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2004).

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი.  მღეროდა პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ჯაზში, შემდეგ კი ჯანსუღ კახიძის მიერ შექმნილ ანსამბლ „შვიდკაცაში“. გასტროლებით მოიარა საბჭოთა კავშირისა და საზღვარგარეთის ქვეყნები. თავისი უნიკალური ხმითა და სოლო სიმღერებით მსმენელის აღტაცებას იწვევდა. მალე მან დატოვა სცენა და დაუბრუნდა თავის სპეციალობას საფეიქრო საქმეს. მიღებული აქვს მოსკოვის ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა მსოფლიო ფორუმის ოქროს მედალი („შვიდკაცას“ წევრებთან ერთად, 1957).

## ჯილდოები
*2000 — ღირსების ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2004)
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ვ
კონსეპსიონი (რომბლონი)

**კონსეპსიონი** (ოფიციალურად **კონსეპსიონის მუნიციპალიტეტი**) ― მეექვსე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. მდებარეობს კუნძულ მაესტრო-დე-კამპოზე. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 3 561 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Concepcion Profile at PhilAtlas.com
*[Concepcion, Romblon Profile - Cities and Municipalities Competitive Index](https://cmci.dti.gov.ph/lgu-profile.php?lgu=Concepcion%20(RN))
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
მენქალისის ნაეკლესიარი

**მენქალისის ნაეკლესიარი** — არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ მენქალისში, თეთრიწყარო-წალკის გზის ჩრდილოეთით, სოფლის განაპირას, ფერდობზე. თარიღდება X-XV საუკუნეებით.

ეკლესია მცირე ზომის დარბაზული ნაგებობა უნდა ყოფილიყო (5,2X4 მ), რომელიც ნაგები იყო ბაზალტის სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთის და დასავლეთის კედლები. ნანგრევზე ნაეკლესიარის ქვებით სამლოცველო ნიშია მშრალად ნაგები. ნაეკლესიარის სამხრეთით შემორჩენილია საფლავის სანიშნი ვერტიკალურად ჩასმული ქვები. ეკლესიას უნდა ქონოდა თავისი გალავანი ბაზალტის მოზრდილი ქვის მშრალი წყობით ნაგები, რომლის მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:X საუკუნის ეკლესიები
ინტერნეტის არქიტექტურული საბჭო

**ინტერნეტის არქიტექტურული საბჭო** (ინგლ. *Internet Architecture Board* — **IAB**) — ინტერნეტის საზოგადოების (ISOC) ტექნიკურ მრჩეველთა გუნდი, რომელიც ანხორციელებს:
* ინტერნეტის არქიტექტურაზე კონტროლს პროტოკოლებისა და მათთან დაკავშირებული პროცედურების ჩათვლით;
* ინტერნეტის ახალი სტანდარტების შექმნაზე კონტროლს;
* RFC დოკუმენტების პუბლიკაციასა და რედაქტირებას;
* პროტოკოლების პარამეტრების დანიშნულებათა განსაზღვრა;
* IETF-ის თავმჯდომარისა და რეგიონების დირექტორების დამტკიცება;
* ინტერნეტის კვლევის მიზნობრივი ჯგუფის (IRTF) თავმჯდომარის არჩევა;
თავის მუშაობაში IAB ცდილობს უზრუნველჰყოს ინტერნეტის სანდოობა

## ისტორია
## იხილეთ ასევე
* ინტერნეტის საინჟინრო საბჭო
## სქოლიო
https://www.iab.org/

კატეგორია:ინტერნეტის ისტორია
კატეგორია:ინტერნეტის სტანდარტები
კატეგორია:ინტერნეტი
კატეგორია:ციფრული ტექნოლოგია
კატეგორია:საინფორმაციო ტექნოლოგიური ინფრასტრუქტურა
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით
კორკუერა

**კორკუერა** (ოფიციალურად **კორკუერის მუნიციპალიტეტი**) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 112 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Corcuera Profile at PhilAtlas.com
*Corcuera Profile - Cities and Municipalities Competitive Index
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System
*Website of Simara Island, Romblon 

## სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
ზაზალოს ნაეკლესიარი

**ზაზალოს ნაეკლესიარი** — შუა საუკუნეების ქრისტიანული ეკლესიის ნაშთი ისტორიულ სამცხეში, ახლანდ. ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზაზალოს ცენტრში. 

ეკლესია მთლიანად დანგრეულია, შემორჩენილია დაახლოებით 0,5-1 მ. სიმაღლის კედლები, რომელთაც პერანგი შემოცლილი აქვს და მხოლოდ დუღაბია დარჩენილი, პერანგის ქვები მხოლოდ ქვედა ნაწილშია გადარჩენილი. თლილი ქვები და სხვადასხვა არქიტექტურული დეტალები გარშემოა მიმოფანტული. აღმოსავლეთის მხარეს, საკურთხეველში ადგილობრივებს ჩადგმული აქვთ მცირე ზომის სამლოცველო, სადაც ჩაყოლებულია ქვა წარწერით. „წმიდაო ეკლესიაო სლმ”... 1932–1933 წლებში გ. ბოჭორიძეს აქ უნახავს სხვა ქვებიც ასომთავრული წარწერებით: „... განუსვენე სულსა შიში”..., „ქრისტე შეიწყალე ბარბარე”; ეს უკანასკნელი წითლად ყოფილა შეღებილი. სოფლის სამხრეთით მისთვისვე უჩვენებიათ დიდი, მოწითალო ქვა, რომლის ერთ-ერთ გვერდზე 15-მდე ჩაჭდეული ჯვარი იყო გამოსახული. ჯვრები იყო გამოსახული ზედა მხარეზეც.
## ლიტერატურა
## იხილეთ აგრეთვე
* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იონა გაბისონია

**იონა კონსტანტინეს ძე გაბისონია** (დ. 1902, სოფელი კურზუ, სენაკის მაზრა, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 6 იანვარი, 1988) — ქართველი საბჭოთა სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე. სკკპ წევრი (1927), საქართველოს სსრ-ის I და აფხაზეთის ასსრ-ის II და III უმაღლესი საბჭოების მოწვევების დეპუტატი.

## ბიოგრაფია
იონა კონსტანტინეს ძე გაბისონია დაიბადა 1902 წელს ქუთაისის გუბერნიის სენაკის მაზრის სოფელ კურზუში, გლეხის ოჯახში. 17 წლის ასაკიდან დაიწყო მუშაობა. 1921 წელს შევიდა კომკავშირის რიგებში. 1924 წელს დაამთავრა პედაგოგიური ტექნიკუმი და მოხალისედ წავიდა საბჭოთა არმიის რიგებში. 

1927 წელს დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობა დაიწყო ახალსენაკის კომკავშირის სამაზრო კომიტეტის ინსტრუქტორად. იმავე წელს ის მიღებულ იქნა სკკპ რიგებში და გადაიყვანეს პარტიულ სამუშაოზე. სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის მარტვილის, ჭიათურის რაიონული კომიტეტების მდივნად. არჩეული იყო საქართველოს კომპარტიის ქუთაისის საქალაქო კომიტეტის ბიუროს წევრად. 1931 წელს გაგზავნეს ამიერკავკასიის რკინიგზის სისტემაში სამუშაოდ, სადაც მუშაობდა განყოფილების პარტიული კომიტეტის მდივნად. 1933-1935 წლებში სწავლობდა საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მარქსიზმ-ლენინიზმის უნივერსიტეტში, რომლის დამთავრების შემდეგაც მუშაობდა საქართველოს კომპარტიის ფოთის საქალაქო კომიტეტში, ჯერ მდივნის მოადგილედ, შემდეგ პირველ მდივნად. 1938 წელს საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის გადაწყვეტილებით დაინიშნა საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სახალხო კომისარიატის ადგილობრივი ბიუჯეტის სამმართველოს უფროსად და კოლეგიის წევრად, მოგვიანებით კი — საქართველოს სსრ-ის ფინანსთა სამინისტროს საკონტროლო-სარევიზიო სამმართველოს უფროსად. 1942-1943 წლებში მუშაობდა სიღნაღის რაიონის სამანქანო-სატრაქტორო სადგურის პოლიტგანყოფილების უფროსად. 1943-1946 წლებში იყო საქართველოს კომპარტიის სოხუმის საქალაქო კომიტეტის მეორე მდივანი, 1946 წლიდან კი აფხაზეთის ასსრ-ის ადგილობრივი მრეწველობის მინისტრია. 1955-1971 წლებში მუშაობდა კოჩარის ჩაის, შემდეგ კი სოხუმის ავეჯის ფაბრიკის დირექტორად. 1971 წლიდან პენსიაზე გავიდა.

არჩეული იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრობის კანდიდატად, საქართველოს სსრ-სა და აფხაზეთის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად.

იონა გაბისონია გარდაიცვალა 1988 წლის 6 იანვარს.

## ჯილდოები და მედლები
დაჯილდოებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მრავალი სხვა მედლით. მას გადაეცა სამკერდე ნიშანი „50 წელი სკკპ რიგებში“.

## ლიტერატურა
*გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №5 (12521), 8 იანვარი, 1988

კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:გარდაცვლილი 6 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის ადგილობრივი მრეწველობის მინისტრები
სან-ხოსე (დასავლეთი მინდორო)

**სან-ხოსე** (ოფიციალურად **სან-ხოსეს მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 153 267 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 39 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*San Jose Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
სოკორო (აღმოსავლეთი მინდორო)

**სოკორო** (ოფიციალურად **სოკოროს მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 585 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Socorro Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
ნანა ნოზაძე

**ნანა ნოზაძე** (დ. 30 იანვარი, 1930, გორი) — ქართველი მეცნიერი, ფილოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოს გიორგი წერეთლის სახ. აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის ძველი აღმოსავლეთის ენათა განყოფილების წამყვანი მეცნიერ თანამშრომელი. 1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის სემიტური ენების განყოფილება.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
ზადენგორის კოშკი

**ზადენგორის კოშკი** — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბენარასთან დასავლეთ ფერდობის ერთ-ერთ გორაზე. იგი ახალციხე-აბასთუმნის გზის მარჯვენა მხარეს მდებარეობს. დაზვერვების დროს აღმოაჩინეს გაურკვეველი დანიშნულებისა და მცირე ზომის ნაგებობის ნაშთი. ზედაპირზე იკითხება მისი გეგმა და მასშტაბი. აქ ზედაპირული დაზვერვების დროს აღმოჩნდა ობსიდიანის რამდენიმე, მცირე ზომის ანატკეცი და სხვადასხვა პერიოდის თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები, სავარაუდოდ გვიან ბრინჯაო, ადრე რკინის ხანისა და შუა საუკუნეების.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები