open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
თენგიზ ახმეტელი

**თენგიზ ახმეტელი**  (დ. 1 ოქტომბერი, 1924, თბილისი — გ. 29 თებერვალი, 2012) — ქართველი  ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.  საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1986). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009).

1947 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1951–1957 წლებში იყო რესპუბლიკური ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს ორდინატორი. 1957–1959 წლებში — ამავე საავადმყოფოს გულ–მკერდის ქირურგიის განყოფილების გამგე. 1959–1961 წლებში იყო ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის, ქირურგიისა და ჰემატოლოგიის ინსტიტუტის სწავლული მდივანი. 1961–1963 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კათედრის ასისტენტი, 1963–1970 წლებში — დოცენტი, 1970–1983 წლებში — პროფესორი, 1983–1995 წლებში იყო ამავე კათედრის გამგე. ავტორია 265 სამეცნიერო ნაშრომისა, მათ შორის 20 მონოგრაფიის და რამდენიმე დამხმარე სახელმძღვანელოსი. მისი ხელმძღვანელობით შესრულებულია 8 სადოქტორო და 15 საკანდიდატო დისერტაცია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა – „ცხიმიანი ემბოლიით გამოწვეული გვიანი სიკვდილის მექანიზმი“, დაიცვა 1958 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაციის თემა – „ტოკსიკური ჩიყვის კლინიკა და მკურნალობა“, რომელიც 1967 წელს დაიცვა.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი 
* გრიგოლ მუხაძის სახელობის თბილისის ქირურგთა სამეცნიერო საზოგადოება, თავმჯდომარე
* თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის მრჩეველთა საბჭო, წევრი
* მედიკო–ბიოლოგიური აკადემია, აკადემიკოსი (1994-)
* საკავშირო სამედიცინო აკადემიასთან არსებული საპრობლემო კომისია, თავმჯდო­მარის მოადგილე
* სამხედრო–სამედიცინო აკადემია, აკადემიკოსი (1996-)
* სპეციალიზებული სადისერტაციო საბჭო, თავმჯდომარე

## ჯილდოები 
* 1995 — ღირსების ორდენი
* საქართველოს ქირურგთა ასოციაციის ოქროს სამახსოვრო მედალი და ოქროს სკალპელი, დაბადების 80 წლისთავთან დაკავშირებით

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
კატეგორია:დაბადებული  1 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული  1924
კატეგორია:გარდაცვლილი   29 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი  2012 
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009)
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
თ
გენო ცაავა

**გენო ცაავა** (დ. 15 ივნისი, 1957, სენაკი) — ქართველი მსახიობი, მხატვარი, რეჟისორი და სცენარისტი.

1981 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია დიზაინის განხრით. 1992 წელს სანქტ-პეტერბურგის თეატრის, მუსიკისა და კინემატოგრაფიის სახელმწიფო აკადემია ტელე-კინო რეჟისურის განხრით.

1985 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის“, დამდგმელი რეჟისორი, დამდგმელი მხატვარი, პროდიუსერი. ცხოვრობს საქართველოსა და ესპანეთში. დამდგმელი რეჟისორია ფილმების: „6 და 7 (მისტიკური დრამა, ადამი და ევას სულიერ ისტორიაზე)“ 2003, „მეთოხე თვის პირველი დღე“ 2003. პროდიუსერია ფილმების: „6 და 7 (მისტიკური დრამა, ადამი და ევას სულიერ ისტორიაზე)“ 2003, „მეთოხე თვის პირველი დღე“ 2003. დამდგმელი მხატვარია ფილმების: „ჭიდაობას რა უნდა“ 1986, „ხარება და გოგია“ 1987, „სტუმრები“ 1991, „სიბრძნე სიცრუისა“ 1991, „იასამანი“ 1997, და სხვა. 

მონაწილეობს ჯგუფურ გამოფენებში: 1977-1990 წწ. — საქართველო, 1990-1994 წწ. — ჰაიდელბერგი, აუგსბურგი, ჰამბურგი, გერმანია. 1995 - კენედის ცენტრი, ნიუ ორკი, კალიფორნია, აშშ. 2004 – ოსაკა, იაპონია. 2005 - ტულუზა, საფრანგეთი. 2011–2012 წწ. სან-სებასტიანი, ბურგოსი, ვალიადოლიდი, ესპანეთი. 2000 წელს ეროვნული კინოცენტრის შექმნის იდეის ავტორი და ერთ-ერთი დამფუძნებელი; მისი ნამუშევრები დაცულია კერძო კოლექციებში (საქართველო, აშშ, გერმანია). 2003 წელს კათალიკოს-პატრიარქის მიერ, 300 კგ ნაჩუქარი გაბზარული დედო ზარისაგან ოთხი ზარი თავისივე ოსტატობით ჩამოასხა, სამი ზარი სენაკის „მთავარანგელოზთა“ სახელობის ეკლესიას გადასცა, ხოლო ერთი დედო ზარი კი თბილისში, იუსტიციის სამინისტროს წინ მდებარე ვახტანგ გორგასლის სახელობის ეკლესიას.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1957
კატეგორია:სენაკში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები
სტეფანოს ციციპასი

**სტეფანოს ციციპასი** (, IPA:ˈstefanos t͡sit͡siˈpas; დ. 12 აგვისტო, 1998, ათენი, საბერძნეთი) — ბერძენი პროფესინალი ჩოგბურთელი. მას კარიერის საუკეთესო შედეგს, პროფესიონალ ჩოგბურთელთა ასოციაციის (ATP) სიაში მესამე ადგილს 2021 წლის 9 აგვისტოს მიაღწია. ამით ის ისტორიაში საუკეთესო მაჩვენებლის მქონე ბერძენი გახდა. მას გამარჯვება მოპოვებული აქვს ATP-ის ერთეულთა თანრიგის რამდენიმე ჩემპიონატში და მოგვიანებით მონაწილეობა დაიწყო დიდი სლემის ჩემპიონატებზეც. 2021 წელს, საფრანგეთის ღია პირველობის ერთეულთა თანრიგის ფინალში ის ნოვაკ ჯოკოვიჩთან დამარცხდა მას შემდეგ, რაც ციციპასი სერბს ორი სეტის ჯამში 2-0 იმარჯვებდა. სტეფანოს ციციპასმა ავსტრალიის ღია პირველობის ნახევარფინალამდე სამჯერ მიაღწია.

სტეფანოს ციციპასი დაიბადა ჩოგბურთელტა ოჯახში. დედამისი ჯულია აპოსტოლი პროფესიონალი იყო ქალთა ჩოგბურთის ასოციაციაში (WTA), ხოლო მამამისი ჩოგბურთის მწვრთნელია. ჩოგბურთში ვარჯიში სტეფანოსმა ექვსი წლის ასაკიდან დაიწყო. როგორც ჭაბუკი, ის მსოფლიოში პირველ ადგილს იკავებდა. ის ასევე გახდა მესამე ბერძენი და მესამე ბერძენი მამაკაცი, რომელმაც ჭაბუკთა გრანდ სლემზე მოიპოვა გამარჯვება (უიმბლდონის ახალგაზრდული ტურნირი - ბიჭუნათა წყვილთა თანრიგი). 2015 წლიდან ციციპასი პატრიკ მურთოლუს აკადემიაში, საფრანგეთში ვარჯიშობს.

## ადრეული წლები
ციციპასი დაიბადა 1998 წლის 12 აგვისტოს აპოსტოლოს ციციპასისა და ჯულია აპოსტოლის (ქალიშვილობის გვარი სალნიკოვა) ოჯახში ათენში. მამამისი ბერძენია და დაიბადა პროასტიოში, ხოლო დედამისი რუსია. მისი ბაბუა (დედის მხრდან), სერგეი სალნიკოვი საბჭოთა ფეხბურთელი იყო, რომელიც თამაშობდა სანქტ-პეტერბურგის ზენიტში, მოსკოვის სპარტაკსა და მოსკოვის დინამოში. მისი მშობლებიდან ორივე ყოფილი ჩოგბურთელია. სტეფანოსის დედა ახალგაზდებს შორის პირველ ადგილს იკავებდა, კარიერის საუკეთესო შედეგი კი ზრდასრულთა შორის 200-ეულში შესვლით დააფიქსირა. ჯულია საბჭოთა კავშირის სახელით მონაწილეობას იღებდა ბილი ჯინ კინგის თასზე. სტეფანოს ციციპასის დაბადებისას მისი მშობლები ჩოგბურთის ინსტრუქტორებად მუშაობდნენ ატურ პალასში, ვულიანმგენში. სტეფანოსს ჰყავს სამი უნცროსი დედმამიშვილი: ორი ძმა: პეტროს და პავლოსი და და ელისავეტი. სტეფანოსის დედმამიშვილებს შორის სამივე ჩოგბურთელია.

## რესურსები ინტერნეტში
* სტეფანოს ციციპასი პროფესიონალ ჩოგბურთელთა ასოციაცია
* სტეფანოს ციციპასი ჩოგბურტის საერთაშორისო ფედერაცია
* სტეფანოს ციციპასი დეივისის თასი
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1998
კატეგორია:ბერძენი ჩოგბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მარიკა კვალიაშვილი

**მარიკა კვალიაშვილი ** (დ. 7 მაისი, 1937, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009). ქართული ხალხური სიმღერის ცნობილი შემსრულებლის, მომღერალ მარო თარხნიშვილის შვილიშვილი. 

1956 წელს დაამთავრა თბილისის I მუსიკალური სასწავლებელი, ხოლო 1961 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საკომპოზიციო).

1961-2006 წლებში იყო თბილისის N1 მუსიკალური სკოლის პედაგოგი (თეორიული საგნები). საქართველოს რუსთაველის საზოგადოების კულტურული განყოფილების თავმჯდომარე. დააარსა პროექტი „ქართული სიმღერის პროპაგანდა“, რომელიც გულისხმობს საქართველოს ყველა კუთხის დაბა-სოფლებში ქართული სიმღერის პროპაგანდას, ნიჭიერი ბავშვების მოძიებას. თხზულებები: საბავშვო, საესტრადო სიმღერები, მათ შორის: „იანვარიც მოირთვება“, ოდები (მიძღვნილი საქართველოს თითოეული კუთხისადმი), გუნდები. მიღებული აქვს წლის საუკეთესო ადამიანის, წლის საუკეთესო პედაგოგის, 2005   წლის საუკეთესო კომპოზიტორის (საესტრადო სიმღერებისთვის, 2005) წოდებები. 2010 წელს გაიხსნა მარიკა კვალიაშვილის ვარსკვლავი თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზთან.  
## ჯილდოები
*1995:ღირსების ორდენი
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:დაბადებული 7 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009)
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
მ
ალი ისაევ-ავარსკი

**ალი ისაევ-ავარსკი** (დ. 29 დეკემბერი, 1936, აული ობოხი, გუნიბის რაიონი, დაღესტანი — გ. 28 სექტემბერი, 2025, თბილისი, საქართველო) — კინომსახიობი, პოეტი, რეჟისორი. საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1985), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2008). 

1974 წელს დაამთავრა კინოსტუდია „ქართული ფილმთან“ არსებული კინომსახიობთა სასწავლო სტუდია (ხელმძღვანელები: ელდარ შენგელაია და რევაზ ჩხეიძე).

განსახიერებული აქვს „ქართული ფილმი“-სა და საზღვარგარეთის კინოსტუდიების მიერ გადაღებულ მხატვრულ ფილმებში მრავალი ეკრანული სახე.

იყო საქართველოს კინო-აკადემიის და მწერალთა კავშირების წევრი.

## ფილმოგრაფია
*1970 : „დიდოსტატის მარჯვენა“ 
*1973 : „ქორწილი“
*1973 : „ლევან ხიდაშელი“
*1974 : „საჰაერო ხიდი“
*1975 : „გაქცევა გათენებისას“
*1975 : „კოლხური ბალადა”
*1975 : „კავკასიელი ტყვე”
*1979 : „მიზანი”
*1980 : „მშობლიურო ჩემო მიწავ! (რაიკომის მდივანი)“
*1980 : „თბილისი, პარიზი, თბილისი“
*1981 : წითელი ვაშლების ხანა“
*1978-1984 : „ცეცხლოვანი გზები“
*1983 : „წიგნი ფიცისა“ (ყირიმელ თათართა წინამძღოლი)
*1983 : „გაზაფხული გადის”
*1984 : „ზოგი ჭირი მარგებელია”
*1984 : „ამბავი სურამის ციხისა”
*1984 : „ახალგაზრდა კომპოზიტორის მოგზაურობა”
*1989 : „ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი”
*1992 : „შამილი - სამოთხე ხმლების ჩრდილ ქვეშ“

ალი ისაევ-ავარსკის მიერ გადაღებულია დოკუმენტური ტრილოგია: „საქართველო და დაღესტანი, მიზიდულობის ფორმულა“, რომელიც შეფასებულია როგორც ქართულ-დაღესტნური ურთიერთობის მემატიანედ. 

სამი შემადგენელი ნაწილი:

# 1999 : „რასულ გამზათოვი და საქართველო“
# 2001 : „საქართველო დაღესტნელთა თვალით“
# 2010 : „ქართველების თვალით დანახული დაღესტანი“

## საავტორო პროზაული და პოეტური ნაწარმოებები
*„დაღესტნური რტო, ქართულ მუხაზე”(1978)
*„მთიელი ჭაბუკის ფიცი”(1986)
*„გზა მშვიდობისა”(1986)
*„ამბავი ერთი სიყვარულისა”(2000)
*„არწივის ბუდე”(2009)
*„გულის ძახილი სისხლის ყივილი”(2010)
*„край, где господствует любовь” /სამტომეული/ (2006-2006-2008)
*„ქვეყანა, სადაც სიყვარული მეფობს” /სამტომეული/ (2011-2011-2012) 

## ჯილდოები და აღიარება
* 1985 : საქართველოს დამსახურებული არტისტი
* 1998 : „შამილი“-ს მედალი (დაღესტნის ავტ. რესპუბლიკა)
* 2001 : საქართველოს ღირსების ორდენი
* 2008 : თბილისის საპატიო მოქალაქე
* 2017:  ქართულ-დაღესტნური და აფხაზეთის ომის დროს შეტანილი წვლილისათვის (აფხაზეთის ავტონომიური რეპუბლიკა)
* საქართველოს კინო-აკადემიის და მწერალთა კავშირების ჯილდოები

## რესურსები ინტერნეტში
* ალი ისაევ-ავარსკი — ეროვნული ფილმოგრაფია

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1936
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2025
კატეგორია:საბჭოთა მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2008)
კორონი (პალავანი)

**კორონი** (ოფიციალურად **კორონის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 65 855 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Coron Profile at PhilAtlas.com
*Local Governance Performance Management System
*Philippine Department of Tourism official site

## სქოლიო
კატეგორია:პალავანის მუნიციპალიტეტები
ჰენრი მილერი

**ჰენრი ვალენტაინ მილერი** (დ. 26 დეკემბერი, 1891 — გ. 7 ივნისი, 1980) — ამერიკელი მწერალი. ცნობილია ლიტერატურაში არსებული ნორმების რღვევით და ახალი ტიპის ნახევრად ავტობიოგრაფიული რომანის ჟანრის ჩამოყალიბებით, რომელიც მოიცავდა პერსონაჟის შესწავლას, სოციალურ კრიტიკას, ფილოსოფიურ რეფლექსიას, ცნობიერების ნაკადს, სექსის თემატიკას, სიურეალისტურ თავისუფალი ასოციაციის მეთოდს და მისტიციზმს. მილერის ყველაზე გახმაურებული ნაწარმოებებია „კირჩხიბის ტროპიკი“ და „თხის რქის ტროპიკი“, რომლებიც დაფუძნებულია მის გამოცდილებაზე პარიზსა და ნიუ-იორკში. მილერი ასევე წერდა სამოგზაურო მემუარებს და იყო ლიტერატურული კრიტიკოსი.
 
## რესურსები ინტერნეტში
* *Nexus: The International Henry Miller Journal*
* Henry Miller, a Personal Collection 
* Henry Miller Online 
* Cosmodemonic Telegraph Company: A Henry Miller Blog
* Guide to the Henry Miller Letters to E.E. Schmidt and Other Material. 
*
* FBI Records: The Vault – Henry Miller at fbi.gov
*. Yale Collection of American Literature, Beinecke Rare Book and Manuscript Library.
* 
*  (1975), a 34-minute video
* Miller documentaries 
* Young, Richard, director. *Dinner with Henry Miller* (1979) 
* UbuWeb Sound: Henry Miller (1891–1980), with links to MP3 files of "An Interview with Henry Miller" (1964), "Life As I See It" (1956/1961), and "Henry Miller Recalls and Reflects" (1957)
* An Interview with Henry Miller  (1964), with link to transcript (in "liner notes")

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები
კატეგორია:ამერიკელი ეროტიკული ჟანრის მწერლები
კატეგორია:დაკარგული თაობის მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ესეისტები
კატეგორია:ამერიკელი ანარქისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ლინაპაკანი

**ლინაპაკანი** (ოფიციალურად **ლინაპაკანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 424 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Linapacan Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:პალავანის მუნიციპალიტეტები
კირჩხიბის ტროპიკი (რომანი)

**„კირჩხიბის ტროპიკი“** — ჰენრი მილერის რომანი. პირველად გამოქვეყნდა 1934 წელს, პარიზში. ნაწარმოები აშშ-ში ცენზურამ აკრძალა, სადაც ის მხოლოდ 1961 წელს გამოქვეყნდა.

## თემები
რომანი ნახევრად-ავტობიოგრაფიულია და 1930-იანი წლების პარიზში მცხოვრები მილერის ცხოვრებას ასახავს, სადაც იცი უსახლკარობით, უფულობით, შიმშილით, მარტოობითა და სასოწარკვეთით იტანჯებოდა. 

ნაწარმოები ცნობილია სექსუალობის გულწრფელი ასახვით. რომანში არაერთი პასაჟია, რომლებშიც მთხრობელის სექსუალური გამოცდილება დაუფარავადაა აღწერილი. 

## კრიტიკული გამოხმაურება
ჯორჯ ორუელმა „კირჩხიბის ტროპიკის“ შესახებ კრიტიკული წერილი 1935 წელს გამოაქვეყნა. მან განსაკუთრებული ყურადღება რომანის სექსუალურ ასპექტებზე გამახვილა, რაც მან მწერლისაგან „რეალური ფაქტების ასახვის მცდელობად“ და დომინანტური ტენდენციებიდან გადახვევად მიიჩნია. ორუელი წერდა, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ მილერი ცხოვრების უსიამო ასპექტებზე აკეთებდა აქცენტს, იგი მაინც არ იყო პესიმისტი და იმ დასკვნამდე მიდიოდა, რომ უსიამოვნებებზე ფიქრი ცხოვრებას მხოლოდ და მხოლოდ უფრო მეტ ღირებულებას ანიჭებს.

სემიეულ ბეკეტმა „კირჩხიბის ტროპიკს“ „თანამედროვე მწერლობის ისტორიაში მონუმენტური მოვლენა“ უწოდა.

ნორმან მეილერმა აღნიშნა, რომ „კირჩხიბის ტროპიკს“ XX საუკუნის 10 ან 20 საუკეთესო რომანს შორის განიხილავდა და მას ჰემინგუეის რომანის „და აღმოხდების მზე“ ტოლფასად მიიჩნევდა.

## სქოლიო
კატეგორია:1934 წლის რომანები
კატეგორია:ამერიკული რომანები
კატეგორია:ავტობიოგრაფიული რომანები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკული რომანები
კატეგორია:ეგზისტენციალისტური რომანები
კატეგორია:ცენზურის მიერ აკრძალული წიგნები
კატეგორია:ფილმებად ადაპტირებული რომანები
სოფრონიო-ესპანიოლა

**სოფრონიო-ესპანიოლა** (ოფიციალურად **სოფრონიო-ესპანიოლის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი პალავანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 416 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Sofronio Española Profile at PhilAtlas.com
*2000 Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:პალავანის მუნიციპალიტეტები
თამაზ გერსამია

**თამაზ გერსამია **  (დ. 9 აპრილი, 1943, თბილისი)  — ქართველი არქიტექტორი. არქიტექტურის დოქტორი კანდიდატი (1973), საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (2015). 

1967 წელს დაამთავრა საქართველოს სსრ პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1967–1970 წლებში მუშაობდა „საქქალაქმშენისახპროექტში“. 1975-2005 წლებში — გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტში. ძირითადი ნამუშევრებია: თბილისის ოპერისა და ბალეტის აკადემიური თეატრის რეკონსტრუქცია (1968), საქართველოს ჯანმრთელობის სამინისტროს კლინიკური და ექსპერიმენტული თერაპიის ინსტიტუტი (1969, თბილისი); საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ი. ქუთათელაძის სახ. ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტი (1969, თბილისი); თელავისა (1975) და სიღნაღის (1977) გენგეგმა (ყველა ავტორთა ჯგუფთან ერთად). მისივე პროექტით მოხდა XIX საუკუნის ისტორიული საცხოვრებელი სახლის აღდგენა-რესტავრაცია თელავში (1981) და სხვ. 

გერსამიას სამეცნიერო კვლევის სფეროა საქართველოს ძველი ქალაქების, XIX საუკუნისა და XX საუკუნის დასაწყისის არქიტექტურა. ავტორია ალბომებისა „ძველი თბილისი“ (1984), „ქუთაისი“ (1990) (ორივე ქართულ, ინგლისურ, რუსულ ენებზე), რომლებშიც თავმოყრილია მეცნიერულად სისტემატიზირებული, ახალგამოვლენილი წერილობითი, ფოტო- და გრაფიკული მასალა. 

## ჯილდოები
* 1988 — საქართველოს პირველი ბიენალე, ლაურეატი
* 2003 — ღირსების ორდენი
* 2010 — თბილისის საპატიო მოქალაქე
## ლიტერატურა
*
*
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:დაბადებული  9 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული  1943
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2010)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
გრეგორი დევიდ რობერტსი

**გრეგორი დევიდ რობერტსი** (, ნამდვილი სახელი **გრეგორი ჯონ პიტერ სმითი** ; დ. 21 ივნისი, 1952) — ავსტრალიელი მწერალი. ცნობილია რომანით „შანტარამი“ (2003). 

## ბიოგრაფია
1952 წელს დაიბადა ავსტრალიის ქალაქ მელბურნში. სტუდენტობის პერიოდში ის მემარცხენე და ანარქისტულ დაჯგუფებებთან იყო დაკავშირებული

ცოლთან დაშორების  და შვილზე მეურვეობის დაკარგვის შემდეგ იგი ჰეროინზე დამოკიდებული გახდა და ნარკოტიკის მოსაპოვებლად მძარცველობას მიჰყო ხელი. იგი ცნობილი იყო, როგორც „ჯენტლმენი ბანდიტი“, რადგან შეიარაღებულ ძარცვაზე ჟილეტსა და კოსტიუმში გამოწყობილი მიდიოდა, მსხვერპლს თავაზიანად ესაუბრებოდა და ფულის მიღების შემდეგ მადლობას უხდიდა. 

1980 წელს რობერტსი დააპატიმრეს, თუმცა იმავე წელს  ის ციხიდან გაიქცა და ინდოეთში გაფრინდა, სადაც 10 წელი ცხოვრობდა, ამ დროის მანძილზე კი  სამშობლოში ძებნილად ითვლებოდა. ინდოეთში რობერტსმა გახსნა საავადმყოფო, გახდა ადგილობრივი მაფიის წევრი, იბრძოლა ავღანეთში, მონაწილეობა მიიღო ბოლივუდის ფილმებში და მოხვდა მუმბაის ციხეში. ციხის დატოვების შემდეგ იგი ევროპაში გადავიდა. 

1990 წელს რობერტსი ფრანკფურტში დააპატიმრეს და ავსტრალიაში დააბრუნეს, სადაც ექვსი წელი ციხეში გაატარა. ამ პერიოდში იგი ციხიდან გაიქცა, თუმცა თავადვე დაბრუნდა და გადაწყვიტა სასჯელი ბოლომდე მოეხადა, რათა ოჯახთან დაბრუნების შესაძლებლობა ჰქონოდა. სწორედ მაშინ დაიწყო მან პირველ წიგნზე „შანტარამზე“ მუშაობა, რომლის ხელნაწერიც ციხის მცველებმა ორჯერ გაუნადგურეს.

სასჯელის მოხდის შემდეგ რობერტსმა საბოლოოდ დაასრულა „შანტარამი“ და 2003 წელს გამოაქვეყნა. მისი მომდევრო რომანი, რომელიც, პირველის მსგავსად, ავტორის ცხოვრებაზეა დაფუძნებული, „მთის ჩრდილი“, 2015 წელს გამოქვეყნდა.

რობერტსი ცხოვრობდა მელბურნში, გერმანიასა და საფრანგეთში, საბოლოოდ კი მუმბაიში დაბრუნდა, სადაც ქალაქის ღარიბი მოსახლეობის ჯანდაცვის მომსახურებით უზრუნველსაყოფად საქველმოქმედო ორგანიზაციები დააარსა.

## ბიბლიოგრაფია
* *Shantaram* (2003)
* *The Mountain Shadow* (2015)
* *The Spiritual Path* (2022)

## რესურსები ინტერნეტში
* Shantaram Website including notes on the book as well as information on the author and his philosophy
* G.D.Roberts talks about his writing at India Non Fiction Festival

## სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი მწერლები
კატეგორია:ავსტრალიელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:ავსტრალიელი მემუარისტები
კატეგორია:მელბურნელი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის მემუარისტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ოპერაცია იმედის მთა III

300px|მინი

**ოპერაცია იმედის მთა III** () — 1988 წელს ამერიკელების მიერ ჩატარებული საიდუმლო ოპერაცია ჩამოვარდნილი და მიტოვებული ლიბიური მი-25-ის ხელში ჩაგდების მიზნით, რომელიც ჩადში, უადი-დუმის რაიონში იდგა. თვითმფრინავი ჩამოვარდა და მიტოვებული იყო ლიბიასა და ჩადს შორის კონფლიქტის დროს. 1988 წელს 160-ე სპეციალური ოპერაციების საავიაციო პოლკის ორმა ამერიკულმა MH-47 Chinook-მა ღამით თითქმის 500 მილი (800 კმ) ფრენის შემდეგ მიაღწია ობიექტამდე. მისია ჩადის მთავრობის თანხმობით მთლიანად ქვეყნის ფარგლებში ჩატარდა.

## წინაპირობა
კონფლიქტის დროს ჩადის ხელისუფლება აფრიკის ქვეყნებისა და საფრანგეთის მხარდაჭერით ცდილობდა შებრძოლებოდა პარტიზანულ ჯარებს, რომლებსაც მხარს უჭერდა ლიბია. ამ ბრძოლების დროს ლიბიელები პრაქტიკულად შეიჭრნენ ჩადში. კონტინგენტი შეიარაღებული იყო საბჭოთა წარმოების აღჭურვილობით და მათ შორის მი-25 შვეულმფრენებითაც.

1987 წელს საომარი მოქმედებების დასრულების შემდეგ ლიბიის ჯარები ჩადიდან გავიდნენ და დატოვეს უზარმაზარი რაოდენობის სამხედრო ტექნიკა, უმეტესწილად მსუბუქი დაზიანებით. ჩადის ხელისუფლებას ჯერ არ გააჩნდა საკმარისი ძალები დაბრუნებული ტერიტორიის სრული კონტროლისთვის და შესაბამისად აქ დატოვებული ტექნიკაც ბედის ანაბარად მიატოვეს. სწორედ ამ დროს ამერიკულმა დაზვერვამ უადი-დუმის მახლობლად ძველ, უმოქმედო სამხედრო აეროდრომზე იპოვა მიტოვებული მი-25.

## ოპერაცია
ოპერაცია 1988 წლის 10 ივნისს დაიწყო. ორმა MH-47 Chinook-მა, რომლებსაც 800 კილომეტრის ფრენა მოუწიათ, მიუხედავად ძლიერი ქვიშის ქარიშხალისა უვნებლად მიაღწიეს უაიდი-დუმის აეროდრომამდე და წარმატებით განახორციელეს ვერტმფრენის ტრანსპორტირება. ოპერაციის დაწყებიდან 67 საათის შემდეგ ვერტმფრენი ჩატვირთეს თვითმფრინავში, რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატებში გაფრინდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* Operation Mount Hope III, Africa, 1988
* That time Army Night Stalkers stole an advanced Russian helicopter 

## სქოლიო
კატეგორია:ჩადის ისტორია
ალფონსო (კავიტე)

**ალფონსო** (ოფიციალურად **ალფონსოს მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 59 306 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Alfonso Profile at PhilAtlas.com
*Profile: Alfonso, Cavite - Official Website of the Province of Cavite
*Profile: Alfonso, Cavite - DILG Calabarzon Region
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
მურჯიკანი

**მურჯიკანი** — ნასოფლარი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ახალქალაქიდან 6-7 კილომეტრის დაშორებით, დასავლეთით, ზედ ხევის პირზე. აქ ჩადის მდინარე ფარავანი (ახალქალაქის წყალი), ნასოფლარი ადვილად შესამჩნევია. აქვეა მოზრდილი, წითელი ფერის ქვით ნაგები ეკლესია, რომელიც კარგად არის დაცული, ჩამოქცეულია მხოლოდ კამარა. მურჯიკანი განთქმულია თავისი უხვი მოსავლით. სოფლიდან არიან სოფელ ბარალეთში ამჟამად მცხოვრები მურჯიკნელები. მურჯიკანის ამჟამინდელი ტერიტორია ეკუთვნის სოფელ პტენას.

## ლიტერატურა
* გიორგი გოგოლიძე, გაზეთი „ლიტერატურული მესხეთი“, № 4-5, 15 სექტემბერი, 2020, გვ. 19

კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ამადეო (კავიტე)

**ამადეო** (ოფიციალურად **ამადეოს მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 41 901 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის. მუნიციპალიტეტს სახელი ეწოდა ესპანეთის მეფის, ამადეუს I-ის პატივსაცემად.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Amadeo Profile at PhilAtlas.com
*Pahimis Festival
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
მურჯი

**მურჯი** — ნასოფლარი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, სოფელ კოთელიის მინდორში, ჩრდილო-დასავლეთით ერთ კილომეტრში. სოფელ ბარალეთის დასავლეთით, 3-4 კილომტრზე, არის ნასახლარები, ციხის ნანგრევები და დარანი. მიწის ქვეშ გაყვანილი ხვრელი, რომლის შესახებაც კოთელიელები გადმოგვცემენ, რომ მდინარემდე ჩადის, რომელიც ნასოფლარ მურჯის აღმოსავლეთიდან ჩაუდის ნახევარი კილომეტრის მანძილზე. დღეს იგი ეკუთვნის სოფელ კოთელიას და წარმოადგენს სახნავ-სათეს მინდორს.

## ლიტერატურა
* გიორგი გოგოლიძე, გაზეთი „ლიტერატურული მესხეთი“, № 4-5, 15 სექტემბერი, 2020, გვ. 19

კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
კარმონა (კავიტე)

**კარმონა** (ოფიციალურად **კარმონის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 106 256 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Carmona Profile at PhilAtlas.com
*
*Official website of Cavite 
*Official website of Carmonians

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ჯურხა ნადირაძე

**ჯურხა ნადირაძე** (დ. 15 მაისი, 1929, ჭორვილა, საჩხერის რაიონი — გ. 12 მაისი, 1994) — ქართველი არქეოლოგი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, მწერალი.

## განათლება და სამეცნიერო მოღვაწეობა
1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1961 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში; ამავე წელს საჩხერის რაიონის სოფელ საირხეში მიაკვლია ძვ. წ. VI-I საუკუნეებით დათარიღებულ ნამოსახლარს და ფალიურ კულტთან დაკავშირებულ მნიშვნელოვან მასალას. 1967 მისი ხელმძღვანელობით ყვირილის ხეობის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ საჩხერეში, ადგილ მოდინახეზე, აღმოაჩინა ბრინჯაოს ხანის უმნიშვნელოვანესი ძეგლები, რომლის მეშვეობით საჩხერის რეგიონი მიჩნეული იქნა ბრინჯაოს მეტალურგიის წარმოების უძველეს ცენტრად; 1982 წლიდან ჯ. ნადირაძემ აღმოაჩინა და შეისწავლა საირხის არისტოკრატიული ფენის სამაროვანი, რომლითაც კიდევ ერთხელ დადასტურდა ოქრომრავალი კოლხეთის ბრწყინვალე საიუველერო ხელოვნების მაღალი კულტურა; ჯ. ნადირაძის სახელთანაა დაკავშირებული მცხეთისჯვარის, სვერის ციხისა და ჯიეთის (ორივე ჭიათურის მუნიციპალიტეტი) არქეოლოგიური ძეგლების აღმოჩენა, რომელთაც დიდი მნიშვნელობა აქვთ ქართველ ტომთა რელიგიური, კულტურული და  პოლიტიკური ისტორიის შესწავლისათვის; ჯურხა ნადირაძემ დიდი როლი შეასრულა არქეოლოგიური მეცნიერების პოპულარიზაციის საქმეში, ჯურხა ნადირაძის სამეცნიერო სტატიები გამოქვეყნებულია ფრანგულ, ინგლისურ, რუსულ, იტალიურ და ბერძნულ ენებზე.

ამავე დროს საფუძველი ჩაუყარა სამეცნიერო ინფორმაციის მხატვრულ ენაზე გადმოცემის  ტრადიციას. გამოცემულია მისი მეცნიერულ-მხატვრული ნარკვევები არქეოლოგიაზე.

## ბიბლიოგრაფია
*დიდ საქმეთა პატარა ამბები (თანაავტორი ელდარ ნადირაძე) 
*საირხე საქართველოს უძველეს ქალაქში (1990)
*მზით განათებული ათასწლეულები (1989)
*მოთხრობები შორეულ წარსულზე (1985)
*ადამიანი და პირამიდა (1978)
*არქეოლოგიური ნარკვევები: სამხრეთ საქართველოს მთიანეთის და საჩხერის რ-ნის უძველესი ძეგლები (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1977
*ყვირილის ხეობის არქეოლოგიური ძეგლები (1975)

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
*1987 - იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემია
*1986 - აკაკი წერეთლის სახელობის პრემია
*1985 - საჩხერის საპატიო მოქალაქე''
## გარდაცვალება
გარდაიცვალა 1994 წლის 12 მაისს 64 წლის ასაკში.
დაკრძალულია საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭორვილაში. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქეოლოგები
ხენერალ-ემილიო-აგინალდო (კავიტე)

**ხენერალ-ემილიო-აგინალდო** (ოფიციალურად **ხენერალ-ემილიო-აგინალდოს მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 973 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*General Emilio Aguinaldo Profile at PhilAtlas.com
*Profile: General Emilio Aguinaldo - Official Website of the Province of Cavite
*Profile: General Emilio Aguinaldo, Cavite - DILG Calabarzon Region

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ხენერალ-მარიანო-ალვარესი (კავიტე)

**ხენერალ-მარიანო-ალვარესი** (ოფიციალურად **ხენერალ-მარიანო-ალვარესის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 172 433 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*General Mariano Alvarez Profile at PhilAtlas.com
*
*Official Website of the Provincial Government of Cavite 
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ვაჟა ორბელაძე

**ვაჟა ორბელაძე** (დ. 3 თებერვალი, 1941, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, მეცნიერი, პედაგოგი. საქართველოს სსრ დამსახურებული არქიტექტორი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2007)

1965 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, არქიტექტურის სპეციალობით, ხოლო ასპირანტურა 1968 წელს.

1968 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის კათედრაზე ასისტენტად, შემდეგ პედაგოგად.  1975-1983 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“ ძველი თბილისის რეკონსტრუქციის განყოფილებაში მთავარ არქიტექტორად, შემდეგ კი სხვადასხვა საპროექტო ორგანიზაციებში. მისი თანაავტორობით (არქ. ვიქტორ ჯორბენაძესთან ერთად) აშენებულია თბილისის რიტუალების სასახლე; ავტორია „მაკდონალდსის“ რესტორნის შენობის რუსთაველის მოედანზე, რესტორანი „ძველი მეტეხის“ (გელა ჯაფარიძესთან ერთად) კომპლექსის ამაღლების ქუჩაზე (ქ. თბილისი), სავაჭრო პავილიონის შოთა რუსთაველის გამზირზე, წმ. ნიკოლოზის ეკლესიის რეკონსტრუქციის (თანაავტორი არჩილ მენაბდე), ბერძნული სახლის მდ. მტკვრის სანაპიროზე, სასტუმრო „პოსეიდონის“ იოსებ გრიშაშვილის ქუჩაზე, „ჰოლდინგ ნუროლის“ სახლის (გიული გეგელიასთან და გია ნადირაძესთან ერთად), სვეტიცხოვლის მოედნის მახლობლად, იქვე ღია სამლოცველოს ქ. მცხეთაში და სხვა. 2011-2012 წლებში  თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ჩოლოყაშვილის 1)  ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები, პროექტის ავტორი, არქიტექტორი იყო ვაჟა ორბელაძე. მისი ავტორობით დაპროექტებული და აშენებულია შენობა-ნაგებობები აგრეთვე საზღვარგარეთ, კერძოდ   რუსეთში, ქ. მოსკოვში, შვეიცარიაში, სამხრეთ აფრიკაში; მაგთიკომის მიერ გამოიცა მისი შემოქმედების ამსახველი საიუბილეო წიგნი ილუსტრაციებით (75 წლისთავი).
## ჯილდოები
*ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი
*წმინდა გიორგის ორდენი
*ღირსების ორდენი
* შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული  3 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2007)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ვ
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნოველეტა

**ნოველეტა** (ოფიციალურად **ნოველეტის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 49 452  ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Noveleta Profile at PhilAtlas.com
*Noveleta at the Official Website of Cavite Province 
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ნაიკი (კავიტე)

**ნაიკი** (ოფიციალურად **ნაიკის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 160 987 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Naic Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Municipality of Naic - Cavite.gov.ph 
*

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
მაგალიანესი (კავიტე)

**მაგალიანესი** (ოფიციალურად **მაგალიანესის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 851 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Magallanes Profile at PhilAtlas.com
*Profile: Magallanes, Cavite – Official Website of the Province of Cavite 
*Profile: Magallanes, Cavite – DILG Calabarzon Region
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
ამირან ისიანი

**ამირან ისიანი** (დ. 23 აპრილი, 1959, ქუთაისი) — ქართველი ანიმატორი, მხატვარი, პედაგოგი, რეჟისორი და სცენარისტი.

1988 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. სწავლა დიზაინის ფაკულტეტზე დაიწყო. ერთი წლის შემდეგ მულტიპლიკაციის განყოფილებაზე გადავიდა. აკადემიის დამთავრების შემდეგ აქტიურად ჩაერთო მულტსტუდიის მუშაობაში, როგორც მხატვარი, მოგვიანებით, როგორც სცენარის ავტორი და რეჟისორი. მუშაობდა ანიმაციური და თოჯინური ფილმების სტუდიაში „ორბი“. მისი საავტორო სატელევიზიო გადაცემებია: „ჩიპო“, „სიზმარვიზია“. აქტიურად მუშაობს ფერწერაში; ცნობილი ნამუშევრები: „ამბორი“, „დედის ხელები“, „გამხმარი ხე“, „კალანდა“, „მეზღაპრე“, „პორტრეტი“ და სხვა. 1993 წლიდან მუშაობს თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, ანიმაციური ფილმების პედაგოგად. დამდგმელი რეჟისორია ფილმების: „მძლეთამძლე“ (ანიმაციური, 1991), „საქართველოს ჩვენია! გაიგე რუსო?!“ (დოკუმენტური, 2008), „წყლის პირველი შროშანი“ (ანიმაციური, 2009); სცენარის ავტორია ფილმების: „მძლეთამძლე“ (ანიმაციური, 1991), "საქართველოს ჩვენია! გაიგე რუსო?!"(დოკუმენტური, 2008), „წყლის პირველი შროშანი“ (ანიმაციური, 2009); დამდგმელი ოპერატორია ფილმის: „საქართველო ჩვენია! გაიგე რუსო?!“ (დოკუმენტური, 2008); დამდგმელი მხატვარია ფილმის: „წყლის პირველი შროშანი“ (ანიმაციური, 2009), „მძლეთამძლე“ (ანიმაციური, 1991); მემონტაჟეა ფილმის: „საქართველო ჩვენია! გაიგე რუსო?!“ (დოკუმენტური, 2008).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:ქართველი ანიმატორები
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:ქართველი სცენარისტები
როსარიო (კავიტე)

**როსარიო** (ოფიციალურად **როსარიო მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 110 807 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Rosario Profile at PhilAtlas.com
*Rosario, Cavite -  cavite.gov.ph
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
გაბრიელ თათარაშვილი

**გაბრიელ (გაბო) თათარაშვილი** (დ. 1901 ან 1902 — გ. 7 მაისი, 1943) — ქართველი პედაგოგი. გორის სამასწავლებლო ინსტიტუტის პირველი დირექტორი 1936-1937 წლებში.

=ბიოგრაფია=
1935 წლის 1 აგვისტოს,  33 წლის ასაკში ინსტიტუტის პირველ დირექტორად დაინიშნა. ასაკის მიუხედავად, მას ჰქონდა პედაგოგიური სტაჟი. იყო თბილისისა და მოსკოვის პედაგოგიური ინსტიტუტების კურსდამთავრებული. მუშაობდა სოფლების მეჯვრისხევისა და ზემო ხვედურეთის სკოლებში პედაგოგად და გამგედ. 1933 წლიდან იყო გორის სამასწავლებლო ტექნიკუმის დირექტორი, ხოლო 1934 წლიდან – გორის განათლების რაიონული განყოფილების გამგე. იგი პოლიტიკური ნიშნით დააკავეს 1937 წელს. დაპატიმრების მიზეზად ინსტიტუტის შენობის პროექტირებისას დაშვებული შეცდომები და მშენებლობის ტემპები დასახელდა.

## ოჯახი
ჰყავდა პედაგოგი მეუღლე ქეთევან კასრაძე, რომელიც დედის მხრით, საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის კირიონ II-ის შთამომავალი იყო. გაბრიელის დაპატიმრებისთანავე, მის ოჯახს გორში საცხოვრებელი ბინა ჩამოართვეს და სანაცვლოდ, ბაგრატიონის ქუჩაზე ერთი სტანდარტული ოთახი სახანძროს უკან მდებარე სახლში გამოუყვეს. მისი მეუღლე ქეთევან კასრაძე, რომელიც ამავე ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის მეორე კურსის სტუდენტი იყო, 1937 წლის 20 აგვისტოს ინსტიტუტიდან გარიცხეს, საბავშვო ბაღის გამგის თანამდებობიდანაც გაათავისუფლეს.

## რეაბილიტაცია
გაბრიელ თათარაშვილის ოჯახისთვის სამართლის ძებნა სტალინის გარდაცვალების შემდეგ გახდა შესაძლებელი. 1956 წლის 29 აგვისტოს ქეთევან კასრაძე-თათარაშვილმა კავკასიის სამხედრო ოლქის პროკურორის დასკვნა მიიღო, რომელშიც ნათქვამია, რომ   

იმავე 1956 წლის 13 ნოემბერს გორის საქალაქო განყოფილების მოქალაქეთა მდგომარეობის აქტების ჩამწერი ბიუროდან (მმაჩი) გარდაცვალების ცნობა გაგზავნეს, რომლის მიხედვით, გაბრიელ თათარაშვილი გარდაიცვალა 1943 წლის 7 მაისს. გარდაცვალების მიზეზი — „არტელიოსკლეროზი“, გარდაცვალების ადგილი გადაშლილია. საბუთის მეორე მხარეს მოქალაქეობრივი მდგომარეობის აქტების ჩამწერი ბიუროს გამგის მიერ მიწერილია: „გარდაცვალების ადგილი წაშლილია ჩემს მიერ“ და ხელმოწერა. ეს მოწმობა, იმ წლებში გაცემული ბევრი სხვა საბუთის მსგავსად, გაყალბებულია. გორის ინსტიტუტის პირველ დირექტორს არც 1943 წლამდე უცოცხლია და არც ავადმყოფობით გარდაცვლილა. როგორც წყაროებიდან ირკვევა გაბრიელ თათარაშვილი დახვრიტეს.

## ლიტერატურა
**ალიმბარაშვილი ი.,* გორის სამასწავლებლო ინსტიტუტის დაარსება და მისი პირველი დირექტორის ტრაგიკული აღსასრული, ჟურნ. „ისტორიანი“ თბ., 2018, № 3, გვ. 48-55

კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 მაისი
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ტანსა

**ტანსა** (ოფიციალურად **ტანსის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირვეელი კლასის მუნიციპალიტეტი კავიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 312 116 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 41 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Tanza Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information 
*

## სქოლიო
კატეგორია:კავიტეს მუნიციპალიტეტები
აბასთუმნის აფთიაქი

**აბასთუმნის აფთიაქი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია  XIX საუკუნის დასასრულს. 

ერთსართულიანი სახლი ურბანული და მხტავრული თვალსაზრისით საყურადღებოა. მის გვერდით დგას აბასთუმნის ერთ-ერთი ყველაზე მხატვრულად ღირებული შენობა - საცხოვრებელი სახლი რუსთაველის ქ. № 104-ში. უკანა პლანზე მათ ფონად გაუყვება ასევე, საინტერესო ნაგებობა, რაც მთლიანად, ანსამბლურობის იერს ანიჭებს ამ ადგილს. 

ფასადებზე კედლები შეულესავად მხოლოდ შენობის უკანა მხარეს არის ნაწილობრივ დატოვებული. კუთხეებში გრძელ-მოკლედ თლილი ქვებია ჩარიგებული. შენობის მთლიანი ბლოკიდან, ჩრდილოეთი მხრის გარდა, ჩართულია აივნები. ქუჩის მხარეს არსებული ფასადის შუა ნაწილი უკავია ნაგებობის სწორკუთხა აბრისიდან ოდნავ წინ წამოწეულ ლოჯია-აივანს, რომლის ორივე მხარეს ფანჯრის ღიობებით გახსნილი შელესილ-შეთეთრებული სიბრტყეებია. ლოჯია-აივნის ცენტრში ხუთსაფეხურიანი ქვის კიბეა მოწყობილი. გვერდითი ფასადის ასიმეტრიულად განლაგებული აივანი გადადის მომდევნო ფასადზე და მის ნახევარს იკავებს. აივნები რიკულებიანი ხის მოაჯირითა და წიბოებჩამოთლილ, ოთკუთხა სვეტებს შორის ჩართული, შესანიშნავი ოსტატობით შესრულებული ხის აჟურული ფარდითაა გაფორმებული. მოხარატებული ხის დეტალებითაა გაფორმებული ასევე, სახურავზე არსებული სამერცხლე. აივანეზე გამომავალ ღიობებს ნალესობით გამოყვანილი პროფილირებული საპირეები უვლის გარშემო. შენობა თუნუქის სახურავითაა დახურული.

## იხილეთ აგრეთვე
* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კავინტი

**კავინტი** (ოფიციალურად **კავინტის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 23 980 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Cavinti Profile at PhilAtlas.com
*Official Website of Cavinti 
*A website about Cavinti
*Cavinti information from Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:ლაგუნის მუნიციპალიტეტები
თამარ მამალაძე

**თამარ მამალაძე** (დ. 6 აპრილი, 1908, თბილისი, გ. 1972) — ქართველი მუსიკოსი, ფოლკლორისტი და ხელოვნებათმცოდნე.
 
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია 1934 წელს. სწავლა გააგრძელა ლენინგრადის კონსერვატორიის ასპირანტურაში, პედაგოგები - ს. ლ. გინზბურგი, ა. ვ. ოსოვსკი, ბ. ა. არაპოვი, ს. ნ. ბოგოიავლენსკი(ყველა მუსიკის ისტორია, მუსიკის თეორია); 1929-1938 წწ. იყო თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიასთან არსებული მუსიკალური სკოლის პედაგოგი(მუსიკის ლიტერატურა); 1944-1946 წწ. საქართველოს რადიოკომიტეტის მუსიკალურ გადაცემათა ფოლკლორული რედაქციის რედაქტორი; 1946 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტის მუსიკალური ფოლკლორის განყოფილების მეცნიერ-თანამშრომელი; ეთნოგრაფიული ექსპედიციების ორგანიზატორი; ჩაწერა მრავალი ხალხური სიმღერა; მუსიკისმცოდნე-ფოლკლორისტი, ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი. საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „კახეთის შრომის სიმღერები“, დაიცვა 1966 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1908
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები
კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები
კალაუანი

**კალაუანი** (ოფიციალურად **კალაუანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 87 693 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Calauan Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:ლაგუნის მუნიციპალიტეტები
ირაკლი ხუნდაძე

**ირაკლი (კაკო) ხუნდაძე** (დ. 3 თებერვალი, 1918, თბილისი — გ. 2000 წლის შემდეგ) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი.

1951 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1951-1952 წლებში იყო ტყიბულის ტრავმატოლოგიური პუნქტის გამგე. 1952-1963 წლებში რესპუბლიკური ტუბინსტიტუტის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ძვალ-სახსრის განყოფილების უმცროსი, შემდეგ კი უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1963 წლიდან იყო ექიმთა დახელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტის ტრავმატოლოგია-ორთოპედიისა და საველე ქირურგიის კურსის ასისტენტი, დოცენტი. 1970-1980 წლებში ამავე კათედრის გამგე. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომისა ტრამვატოლოგიისა და ორთოპედიის აქტუალურ საკითხებზე.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „წელისა და გულმკერდის მალების ტუბერკულოზური სპონდილიტი ექსპერიმენტში“, დაიცვა 1964 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1918
კატეგორია:ქართველი ექიმები
მანაბა მაგომედოვა

**მანაბა მაგომედოვა**  მაჰომედოვა, მაჰომეტოვა (დ. 5 ნოემბერი, 1928,  სოფ. ყუბაჩი, ახლანდ. დაღესტანი — გ. 10 მარტი, 2013) — მხატვარი, ოქრომჭედელი ქალი,  დაღესტნის (1978) და საქართველოს სსრ (1988) სახალხო მხატვარი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2010).

1935-2000 წლებში ცხოვრობდა თბილისში. 1959-1967 წლებში მუშაობდა პედაგოგად თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. მისი ნამუშევრები: შოთა რუსთაველისა (1965) და ალბრეხტ დიურერის (1970) პორტრეტები. „მხატვარი და ბუნება“ (ეძღვნება ელენე ახვლედიანს, 1977), „მხატვრის ცხოვრება“ (ეძღვნება დავით კაკაბაძეს, 1977), „ლადო გუდიაშვილი“ (1982).  ხანჯალი „თბილისი — 1500 წელი“ (1958) და სხვა. მონაწილეობდა მინანქრის I საერთაშორისო სიმპოზიუმის მუშაობაში (თბილისი, 1973). ავტორია წიგნისა „ტრადიციების კვალდაკვალ“ (1971).

## ჯილდოები და აღიარება
* 1978 — დაღესტნის სახალხო მხატვარი
* 1988 — საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვარი
* 1999 — ღირსების ორდენი
* 2003 — რუსეთის ფედერაციის სახალხო მხატვარი
* 2010 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## ლიტერატურა
## იხილეთ აგრეთვე
* ყუბაჩური სამაჯურის საიდუმლო
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
შანტარამი

**შანტარამი** — გრეგორი დევიდ რობერტსის 2003 წლის რომანი. დაფუძნებულია ავტორის ცხოვრებაზე.

## შინაარსი
1978 წელს შეიარაღებული ძარცვების სერიაში ბრალდებულ პროტაგონისტს, რომლის სახელსაც ავტორი არ ახსენებს, 19-წლიანი თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა. 1980 წელს იგი ციხიდან გაიქცა, რის შემდეგაც 10 წლის მანძილზე ავსტრალიაში პირველი ძებნილი პირი იყო. 

პროტაგონისტი ყალბი პასპორტით, ლინდსი ფორდის სახელით, ბომბეიში ჩავა, სადაც დროებით აპირებდა გაჩერებას და მოგვიანებით ახალი ზელანდიიდან გერმანიაში გადასვლას გეგმავდა, თუმცა იგი ქალაქში დარჩენას გადაწყვეტს. ბომბეიში ლინდსი ადგილობრივ მამაკაცს, სახელად პრაბაკერს, დაუმეგობრდება, რომელიც მას ლინს დაარქმევს. ისინი პრაბაკერის სოფელს ეწვევიან, სადაც პრაბაკერის დედა ლინს დაარქმევს შანტარამს, რაც ნიშნავს *ღვთიური სიმშვიდის კაცს*. მუმბაიში უკან დაბრუნებისას მეგობრებს გაძარცვავენ, რის შემდეგაც სამართალდამცავთაგან დამალვის მიზნით ლინი იძულებულია ღარიბთა დასახლებაში იცხოვროს.

ლინი თავის საცხოვრებელ ადგილას მასიური ხანძრის შემდეგ უფასო საავადმყოფოს ხსნის. იგი ხდება ქოლერის ეპიდაფეთქების მომსწრე და ერთვება ეპიდემიასთან ბრძოლაში. ლინი გაეცნობა ადგილობრივ კულტურას და ტრადიციებს, უმეგობრდება ადგილობრივ ადამიანებს და სწავლობს მათ ენას. რომანში წარმოჩენილია მუმბაის ეთნოკულტურული მრავალფეროვნების მაღალი დონე, პერსონაჟებს შორის მრავალი სხვადასხვა წარმოშობის ადამიანს ვხვდებით, ასევე აღწერილია, თუ როგორ წყდება ეთნიკური და ოჯახური კონფლიქტები მჭიდროდ დასახლებული და ეთნიკურად მრავალფეროვან საზოგადოებაში. ლინის უყვარდება კარლა, ამერიკელ-შვეიცარიელი ქალი.

ლინი უმეგობრდება ადგილობრივ მსახიობებს და რამდენიმე ბოლივუდის ფილმში მცირე როლსაც ასრულებს. ასევე ხდება მუმბაის კრიმინალური სამყაროს წევრი და ერთვება ნარკოტიკებისა და იარაღების გაყიდვაში, რაც მას მუმბაის ციხეში ამოაყოფინებს თავს. იქ იგი სასტიკი ფიზიკური და მენტალური ძალადობის მსხვერპლი გახდება, თუმცა ავღანური მაფიის კლანის ლიდერის პროტექტორატით მას გაათავისუფლებენ, რის შემდეგაც პასპორტების გაყალბებისა და ვალუტის გადაცვლის შავ ბაზარზე იწყებს მუშაობას. მაფიის დაკვეთით ლინი ბევრს მოგზაურობს და აფრიკამდეც აღწევს. მოგვიანებით ლინი მიდის ავღანეთში, სადაც მოჯაჰიდ მეომრებს იარაღს აწვდის. როცა მის მენტორს კლავენ, ლინი აცნობიერებს, რომ ყველაფერი ის გახდა, რაც სძულდა, ეს კი დეპრესიაში აგდებს. ინდოეთში დაბრუნებული ლინი გადაწყვეტს, იმისთვის იბრძოლოს, რისი ჭეშმარიტებისაც თავად სწამს და პატიოსან ცხოვრებას მიჰყოს ხელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* *Shantaram* Forum 
* *Shantaram Tour* website 
* *Shantaram* Facebook Page
* გრეგორი დევიდ რობერტსი — შეშლილი მწერალი, რომელმაც იცხოვრა და მოჰყვა

კატეგორია:ავტობიოგრაფიული რომანები
კატეგორია:2003 წლის რომანები
პაეტე

**პაეტე** (ოფიციალურად **პაეტეს მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 945 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Paete Profile at PhilAtlas.com
*

## სქოლიო
კატეგორია:ლაგუნის მუნიციპალიტეტები
არჩილ ბეგიაშვილი

**არჩილ ბეგიაშვილი** (დ. 4 თებერვალი, 1958, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–ფსიქიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.

1982–1993 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფსიქიატრიისა და სამედიცინო ფსიქოლოგიის კათედრის ორდინატორი. 1984–1993 წლებში მიხეილ ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1993 წლიდან ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 10 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება დეპრესიის დიაგნოზს, კლინიკას, მკურნალობას. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ანტიდეპრესანტების მკურნალობის შეფასების კლინიკურ–ლაბორატორიული კრიტერიუმები“, დაიცვა 1993 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:ქართველი ფსიქიატრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ჯამლეტ ხუხაშვილი

**ჯამლეტ ხუხაშვილი **  (დ. 13 აპრილი, 1944, თბილისი — გ. 5 აპრილი, 2023, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, კომენტატორი, სპორტსმენი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2012), სპორტის დამსახურებული მოღვაწე (2014). საქართველოს ებრაელთა მსოფლიო კონგრესის თავმჯდომარე.

დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი; მწვრთნელთა აკადემია.

1963 წლიდან იყო სპორტული კომენტატორი. 1980–1992 წლებში მუშაობდა: საქართველოს ტელევიზიაში, რადიოში, ტელეკომპანიაში „იმედი“, სპორტულ რადიოში „ჯაკო“; იყო საზოგადოება „დინამოს“ მწვრთნელი. 1994 წლიდან საქართველოს ეროვნული ნაკრების უფროსი. 1990 წლიდან მაქაბის კლუბის პრეზიდენტი. ავტორი საიუბილეო წიგნისა „ყურადღება“ (2004). დასახელებულია „დინამოს“ საუკეთესო მწვრთნელად (1986), საუკეთესო სპორტულ კომენტატორად (2004). იყო სპორტული რადიო „ჯაკოს“ გენერალური დირექტორი.

მძიმე ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა 2023 წლის 5 აპრილს 78 წლის ასაკში.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2023
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2012)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
გივი ანჩაბაძე

**გივი ალექსის ძე ანჩაბაძე** (დ. 26 აპრილი, 1933) — აფხაზი საბჭოთა სახელმწიფო მოხელე. სკკპ წევრი (1962). აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე. საქართველოს სსრ-ის X და XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოსა და აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 

## ბიოგრაფია
გივი ალექსის ძე ანჩაბაძე დაიბადა 1933 წლის 26 აპრილს. დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 

1957-1976 წლებში მუშაობდა ქარხანა „ცენტროლიტის“ ინჟინერ-ტექნოლოგად, ლაბორატორიის უფროს ინჟინერ-მკვლევარად, ცენტრალური ლაბორატორიის უფროსის მოადგილედ, საამქროს უფროსის მოადგილედ, მთავარ დისპეჩერად, ტექნიკური განყოფილების უფროსად, მთავარი ინჟინრის მოადგილედ, პარტკომის მდივნად, მთავარ ინჟინრად, დირექტორად. 1976-1980 წლებში იყო პარტიის ქ. თბილისის ლენინის რაიკომის პირველი მდივანი, 1980-1983 წლებში — სკკპ ცენტრალური კომიტეტის ინსპექტორი, 1983-1989 წლებში საქართველოს სსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილეა.

1985 წლიდან იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი და ბიუროს წევრი, 1989 წლის ივლისიდან — საქართველოს კომპარტიის აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის ბიუროს წევრი, 1989 წლის 22 ივლისიდან — 1990 წლის 24 აგვისტომდე აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე.

გივი ანჩაბაძე იყო საქართველოს სსრ-ის X და XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.

## ლიტერატურა
*გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი“, №137 (13003), 25 ივლისი, 1989

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
გივი
ნელი გვასალია

**ნელი გვასალია** (დ. 28 მარტი, 1943, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი.

1967 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი.

1967 წლიდან მუშაობდა „თბილქალაქპროექტში“. 1975 წლიდან „საქქალაქპროექტში“ იყო არქიტექტურული ჯგუფის ხელმძღვანელი და პროექტის მთავარი არქიტექტორი. ავტორია რამდენიმე დიდი საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობის პროექტისა: სასტუმრო და დასასვენებელი სახლები ქუთაისში, კინდღში და ბაკურიანში, სასტუმრო რუსთავში, ჟურნალისტების საცხოვრებელი სახლი თბილისში და დრამატული თეატრის შენობა რუსთავში. 2000 წელს მიენიჭა კემბრიჯის (ინგლისი) საერთაშორისო ბიოგრაფიული ცენტრის მიერ საპატიო წოდება საუკუნის „გამოჩენილი ხელოვანი და არქიტექტორი“ ვერცხლის მედლით.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები