გოა ჩიტრას მუზეუმი

250px|მინი|გოა ჩიტრას მუზეუმი

**გოა ჩიტრას მუზეუმი** ეთნოგრაფიული მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ყოფილი პორტუგალიური კოლონიის (და ახლა ინდოეთის ყველაზე პატარა შტატის) გოას ტერიტორიაზე. მას აქვს დიდი კოლექცია 4000-ზე მეტი არტეფაქტით, რომელიც ფოკუსირებულია გოას ტრადიციულ აგრარულ ტექნოლოგიაზე და ცხოვრების სტილზე.

მუზეუმი გოას სანაპირო სოფელ ბენაულიმში მდებარეობს. ის საზოგადოებისთვის 2009 წელს გაიხსნა და მას მხატვარი-კურატორი-რესტავრატორი ვიქტორ ჰიუგო გომესი ხელმძღვანელობდა. გომესი, რომელმაც მთელი ცხოვრება სხვადასხვა ნივთების შეგროვებას მიუძღვნა, ასე აღწერს საკუთარ გზას მუზეუმის შექმნისას:
„ეს მარტივი საქმე არ არის — ყველაფერს საკუთარი სახსრებით ვაფინანსებ. არც არასამთავრობო ორგანიზაცია ვარ და არც არამომგებიანი დაწესებულება. ამ მუზეუმებს არ ვმართავ როგორც ადგილებს, სადაც ადამიანები მოდიან, უყურებენ „მკვდარ“ ექსპონატებს, კითხულობენ წარწერებს და მიდიან. ჩემთვის ეს კოლექციებია, რომელთაც უხვი ისტორია აქვთ მოსაყოლი — ცოცხალი ოდები ჩვენი მატერიალური მემკვიდრეობისა და კულტურისადმი.“ 

ჟურნალმა TimeOut Mumbai-მა მუზეუმი აღწერა როგორც „გოას ერთ-ერთ ყველაზე მომხიბვლელ ღირსშესანიშნაობად“ და დაამატა:
„ეს პატარა სოფლის კომპლექსი ათასობით ტრადიციულ იარაღს, ჭურჭელსა და ხელსაწყოს აერთიანებს — ნივთებს, რომლებიც საუკუნეების განმავლობაში ყალიბდებოდა გოას აგრარულ გულში, მიწათმოქმედებისა და სხვა ტრადიციული ხელობების სამსახურში.“

250px|მინი|გოა ჩიტრას ხედი.

## ისტორია
მუზეუმის ისტორია დაიწყო მისი დამფუძნებლის ვიქტორ გომესის გატაცებით იშვიათი, ძველი ან მივიწყებული არტეფაქტების შეგროვებისადმი. ნივთების, რომელთაც თავისი უნიკალური ისტორია ახლავს.
ბავშვობაში, ბებიასთან ცხოვრებისას და მისგან მოსმენილი ამბების გავლენით, ვიქტორმა შეიგნო, რამდენად მნიშვნელოვანია ისტორიის, კულტურისა და ტრადიციების შენარჩუნება მატერიალური მემკვიდრეობის გზით.

ჟურნალმა TIME დაწერა: „ექსპონატებში ასობით ფარდაგის ხელსაწყოა წარმოდგენილი, რაც დასტურია პერიოდისა, როცა სოფლის მეურნეობა გოას მთავარი რესურსი იყო. (დღეს ტურიზმი და სამთო ინდუსტრიაა წამყვანი და გოა ისეთ ძირითად პროდუქტებზე, როგორებიცაა მარცვლეული და ბოსტნეული, დამოკიდებულია მეზობელი შტატების იმპორტზე.) მუზეუმის ერთ-ერთი მთავარი სანახაობა თითქმის ხუთი მეტრის სიმაღლის შაქრის ბადეს (საზამთრო) წარმოადგენს. მისი აღდგენაში გომესს ორი წელი დასჭირდა.“
240px|მინი

## გეგმები
მუზეუმს გეგმავს იყოს ძირითადი ცენტრი ვიზიტორებისთვის ინფორმაციის მიწოდების თვალსაზრისით, ორგანიზება გაუწიოს სემინარებს სკოლის ასაკის ბავშვებისთვის, უნივერსიტეტის სტუდენტებს გაუწიოს თანამშრომლობის შესაძლებლობა ოსტატებთან, და გაამარტივოს ხელოვნების განვითარებისა და თანამედროვე პროდუქტების შექმნის პროცესი ადგილობრივი ტრადიციების შთაგონებით — პროდუქტები, რომლებიც კომერციულად დახელოვნებული იქნება და ხელს შეუწყობს ღირსეული ცხოვრების უზრუნველყოფას.
გარდა ამისა, მუზეუმი აწყობს დოკუმენტაციისა და ინფორმაციის გავრცელების გეგმას, რათა „გარანტირებული იყოს პროექტის საქმიანობის შესახებ ინფორმაციის სისტემატური შეგროვება და უზრუნველყოფილი იყოს საფუძველი ინფორმაციის გაზიარებისთვის სხვა მსგავსი პროექტებთან.“ გომესის თქმით, მისი მიზანია მუზეუმი გახდეს სივრცე, სადაც ახალგაზრდა თაობა შეძლებს არა მხოლოდ მონაწილეობას, სწავლას და კითხვების დასმას მათ საერთო წარსულზე, შეუცნობელი მემკვიდრეობისა და მოგონებების მეშვეობით, არამედ მიიღოს და განავითაროს „მჭიდრო ტრადიციული პრაქტიკები, რომლებიც დღეს შესაძლოა ალტერნატივად ჩაითვალოს.“

## სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის მუზეუმები
კატეგორია:აზიის მუზეუმები