open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ტატიანა ზატულოვსკაია

**ტატიანა ზატულოვსკაია** (დ.   8 დეკემბერი, 1935, ბაქო — გ. 2 ივლისი, 2017) — საბჭოთა და რუსი მოჭადრაკე. საერთაშორისო დიდოსტატი (1976), სსრ კავშირის 1962 წლის ჩემპიონი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1967). ინჟინერ-გეოლოგი.
შედეგები სსრ კავშირის პირველობებზე:

*1955 - V
*1959 - II-III
*1960 - I-II დამატებითი მატჩი: ტატიანა ზატულოვსკაია - ვალენტინა ბორისენკოსთნ 3,4-4,5 (+3=1-4)
*1963 - I-II დამატებითი მატჩი: ტატიანა ზატულოვსკაია - მაია რანიკუსთან 2-4 (+2=0-4)
*1965 - II
*1966 - III
*1969 - II
*1971 - V
60-ანი წლებიდან მონაწილეობს მსოფლიოს ჩემპიონატებში:
*1961 - პრეტენდენტთა ტურნირი - IV-VI
*1964 - პრეტენდენტთა ტურნირი - I-III 
*1964 - დამატებითი მატჩ-ტურნირი - III
*1967 - პრეტენდენტთა ტურნირი - II-III 
*1971 - საზონათაშორისო ტურნირი - II-III
*1971 - პრეტენდენტთა ნახევარფინალური მატჩი: ტატიანა ზატულოვსკაია - ალა კუშნირი 4,5-5,5 (+4=1-5)
*1973 - საზონათაშორისო ტურნირი - VI-VIII
*1975 - ზონალური ტურნირი - VII-XI
*1976 - საზონათაშორისო ტურნირი - VI
*1978 - ზონალური ტურნირი - III-IV
*1979 - საზონათაშორისო ტურნირი ჭადრაკში ქალთა შორისსაზონათაშორისო ტურნირი - VIII-IX14	
*1981 - ზონალური ტურნირი - V-VII

ქალთა საჭადრაკო ოლიმპიადების ორგზის გამარჯვებული (1963,1966, 16,5 ქულა 19-დან. +15=3-1.). გარდა ორი ოლიმპიური ოქროს მედლისა მოპოვებული აქვს მცირე ოქროსა და ვერცხლის მედლები თავის დაფაზე პირველი და მეორე ადგილების დაკავებისათვის.

წარმატებით გამოდიოდა მთელ რიგ საერთაშორისო ტურნირებში:
*1964 ბევერვეიკი - I 
*1965 ემენი - I
*1966 პეტროზავოდსკი - I
*1967 ბელგრადი - I
*1968 სინაი - I
*1972 ვეიკ ან ზეე - I 
* 1975 მოსკოვი - I
*1979 პეტროვსკ-ტრიბუნალსკი- I
*1981 სოჭი - III-V
*1982 სოჭი - IV
*1993 და 1997 წლებში მოიგო ქალ ვეტერან მოჭადრაკეთა მსოფლიოს ჩემპიონატი

## რესურსები ინტერნეტში
*365chess.com
*Olimpbase.org

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი მოჭადრაკეები
კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის
კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1935
კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
ჩანთოსნები

**ჩანთოსენები** () — ძუძუმწოვრების ინფრაკლასი, რომელიც მოიცავს 7 (ან 8) რიგს: ოპოსუმისნაირნი, ცენოლესტები, მიკრობიოთერიუმისნაირნი, ჩანთოსანი თხუნელასნაირნი, მტაცებელი ჩანთოსნები, ჩანთოსანი მაჩვისნაირნი, ორმჭრელიანი ჩანთოსნები და Deltatheroida. საერთო ჯამში აერთიანებს სამასამდე სახეობას. მათი სხეულის სიგრძე მერყეობს 4–10 სმ-დან (ჩანთოსანი თაგვი) 160 სმ-მდე (რუხი კენგურუ). ჩანთოსნების გარეგნობა ნაირგვარია. უმრავლესობას კუდი კარგად აქვს განვითარებული, ზოგი მას სატაცად იყენებს. კიდურები უმეტესად ხუთთითიანია. ზოგ სახეობას I და V თითი რედუცირებული აქვს. კენგურუებსა და ზოგ სხვას II და III თითი ერთმანეთთან აქვს შეზრდილი (სინდაქტილია). კოალას, კუსკუსსა და ზოგ სხვას პირველი ერთი ან ორი თითი სხვა თითებისადმი აქვს დაპირისპირებული. მიწათხარიებს — ჩანთოსან თხუნელებსა და ჩანთოსან მაჩვებს წინა კიდურებზე მძლავრი ბრჭყალები ეზრდებათ. ჩანთოსან მიწის კურდღლებსა და კენგურუებს უკანა კიდურები ძლიერ წაგრძელებული და სახტომად მომარჯვებული, ხოლო წინა კიდურები მოკლე აქვთ. ბალნიანი საფარველი მეტად ხშირი და რბილია, ზოგისა ჯაგრისებური. ზოგს დინგზე აქვს ვიბრისები. ჩანთოსნების უმრავლესობას მოეპოვებათ ჩანთა, რომელიც იხსნება წინ ან უკან, ზოგს იგი გვერდითი ნაოჭის სახით აქვს, ხოლო ზოგს (ჩანთოსან ჭიანჭველაჭამიას) სულაც არ გააჩნია. ჩანთაში იხსნება 2–6 ძუძუ; უჩანთოებს აქვთ 25-მდე ძუძუ, რომლებიც სხეულის გვერდებზეა განლაგებული. კბილების რაოდენობა მერყეობს 22-დან (ქუსლითმავალი) 52-მდე (ჩანთოსანი ჭიანჭველაჭამია). თავის ტვინი პრიმიტიულია, კორძიანი სხეული არ აქვს. უმრავლესობის გრძნობის ორგანოები განვითარების მაღალ დონეზეა. ჩანთოსან თხუნელებს არ აქვთ თვალები. ზოგს სისხლის მიმოქცევის სისტემაში კიუვიეს სადინარები მოეპოვება. სხეულის ტემპერატურა 34–36° აღწევს. რძით იკვებებიან პასიურად, ძუძუდან პირის ღრუში რძე გადადის სპეციალური კუნთების შეკუმშვის შედეგად. ნაშიერის ხორხისა და რბილი სასის აგებულება ხელს უწყობს ერთდროულად სუნთქვასა და კვებას. ლაქტაციის პერიოდი 65 დღემდე გრძელდება. ჩანთაში ნაშიერი 250 დღემდე რჩება. ის სახეობები, რომლებსაც ჩანთა არა აქვთ, ნაშიერებს ზურგით ატარებენ ან მუცლის მხარეზე ძუძუთი ჰყავთ ჩამოკიდებული. უმრავლესობა წელიწადში ერთხელ (ზოგი რამდენჯერმე) მრავლდება. მაკეობა 8–40 დღე-ღამემდე გრძელდება. შობენ 1–24 ნაშიერს. თითოეულის სიგრძე 0,5–3 სმ, ხოლო მასა 0,6–5,5 გ აღწევს. ცოცხლობენ 5–25 წლამდე. იკვებებიან მცენარეულობით, ხმელეთის ცხოველებით, ზოგი ყოვლისმჭამელია. ზოგ ჩანთოსანს საკვებად იყენებენ, ბევრი მათგანი ბეწვის სარეწაო ობიექტია, ზოგს ადამიანის მეურნეობისთვის ზიანი მოაქვს. ჩანთოსნები გავრცელებული არიან ავსტრალიაში, ახალ გვინეასა და მიმდებარე კუნძულებზე, ტასმანიაზე, სულავესზე, სამხრეთ, ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ზოგიერთის რაოდენობა ძალზე შემცირებულია და გადაშენების საფრთხის წინაშე დგას. ისინი შეტანილი არიან „წითელ წიგნში“. ჩანთოსნების ყველაზე უძველესი ნამარხები ჩრდილოეთ ამერიკის ქვედა ცარცული პერიოდიდან. სამხრეთ ამერიკაში გამოჩნდნენ პალეოცენიდან. ევროპაში ჩანთოსნები ცხოვრობდნენ ეოცენიდან მიოცენამდე. აზიაში და ავსტრალიაში ცნობილი არიან ოლიგოცენიდან.

## ლიტერატურა 
*
კატეგორია:ძუძუმწოვრები
მეზოზოური ჯგუფი

**მეზოზოური ჯგუფი (ერა)** (ბერძნ. μέσος (mésos) და ბერძნ. ζώω (zóo) - სიცოცხლე), დედამიწის ქერქის შრეთა სტრატიგრაფიული სკალის უკანასკნელის წინა ჯგუფი (დედამიწის გეოლოგიის ისტორიის შესაბამისი ერა). გამოყო ინგლისელმა გეოლოგმა ჯ. ფილიპსმა (1341). შეიცავს ტრიასულ სისტემას (პერიოდს), იურულ სისტემას (პერიოდს), დაცარცულ სისტემას (პერიოდს). აბსოლუტური გეოქრონოლოგიით მეზოზოური ერა დაიწყო 230 მლნ. წლის წინათ და გრძელდებოდა დაახლოებით 163 მლნ. წელიწადს. მეზოზოური ერაში კონტინენტებმა და ოკეანეებმა ძირითადად თანამედროვე სახე მიიღო; დაიწყო ტრანსგრესია - ლავრაზიისა და გონდვანის ხმელეთის დანაწევრება, ძველი მასივებისა და ჰერცინული დანაოჭების შედეგად წარმოქმნილი მთების დაძირვა. ალპური დანაოჭების ხმელთაშუა ზღვის სარტყელში (რომლის შემადგენლობაში კავკასიაც შედის) გაჩნდა ლოკალური გეოსინკლინური როფები. ტრიასულ პერიოდში ზომიერ სარტყლებში მნიშვნელოვანი ადგილი დაიჭირა წიწვოვანებმა, გვიმრანაირებმა, ლიკოპოდოუმისნაირებმა; დაჭაობებულ ტყეებში წარმოიქმნა ტორფნარი. იურულ პერიოდში ზღვამ უფრო დიდი ტერიტორია დაიკავა, გაფართოვდა გეოსინკლინური როფები, კონტინენტებზე წარმოიქმნა ვრცელი დაბლობები, რომლებიც ზომიერ და ტროპიკულ სარტყლებში ხშირი მცენარეულობით დაიფარა. გაბატონდნენ ქვეწარმავლები, რომლებიც გაიყვნენ წყლის (პლეზიოზავრი, იქთიოზავრი), ხმელეთისა (დინოზავრი) და მფრინავ (პტეროზავრი) ქვეწარმავლებად; გაჩნდნენ პრიმიტიული ძუძუმწოვრები და პირველი კბილიანი ფრინველი (არქეოპტერიქსი). შუა ცარცულ ეპოქაში გაბატონდნენ ფარულთესლოვნები. ტროპიკულ და ზომიერ სარტყლებში გრძელდებოდა ტორფნარის დაგროვება, რომელიც შემდეგ ქვანახშირად გადაიქცა. გავრცელდნენ მწერები, რამაც ფრინველებისა და შემდეგ ძუძუმწოვრების განვითარებას შეუწყო ხელი. მეზოზოური ერის ბოლოს ამოწყდნენ გიგანტური ქვეწარმავლები. მეზოზოურ ერაში გაჩნდნენ და გაბატონდნენ ძვლიანი თევზები.

მეზოზოური ჯგუფის ნალექებთან დაკავშირებულია ქვანახშირის, საწვავი ფიქლების, ნავთობისა და აირის, რკინის, ბოქსიტების, ფოსფორიტებისა და სხვა საბადოები. 
## ლიტერატურა 
* ჯანელიძე ა., ისტორიული გეოგიის მოკლე კურსი, თბ., 1963;
* 

კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
კირიათ-მალახი

(, აგრეთვე **Qiryat Malakhi** ან **Kiryat Malachi**) — სიტყვასიტყვით „ანგელოზის ქალაქი“ — ქალაქი ისრაელის სამხრეთ რაიონში. დაარსდა 1951 წელს რეპატრიანტების დიდი დროებითი ბანაკის „მაბერეთ-კასტინას“ ადგილას. მოსახლეობა 2009 წელს შეადგენდა 20,600 კაცს.

## დამეგობრებული ქალაქები 
*  **პიატრა-ნიამცი**, რუმინეთი
*  **რიუეი-მალმეზონი**, საფრანგეთი

## ლიტერატურა 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
ცარცული სისტემა

**ცარცული სისტემა (პერიოდი)** (სახელი ეწოდა ევროპის ტერიტორიაზე ამ სისტემის ნალექებში საწერი ცარცის ფართო გავრცელების გამო) — მეზოზოური ჯგუფის რიგით მესამე (უკანასკნელი) სისტემა (გეოლოგიური წელთაღრიცხვის მეზოზოური ერის უკანასკნელი პერიოდი). მოსდევს იურულ სისტემას (პერიოდს) და წინ უსწრებს პალეოგენურ სისტემას (პერიოდს). აბსოლუტური გეოქრონოლოგიით ცარცული პერიოდი დაიწყო 135-137 მლნ. წლის წინათ და გრძელდებოდა დაახლოებით 70 მლნ. წელი. ცარცული სისტემა გამოყო 1822 წელს ბელგიელმა გეოლოგმა ჟ. ომელიუს დ’ალუამ პარიზის აუზში. 

ცარცული სისტემა იყოფა 2 სექციად, სექციები — სართულებად. ბერიასული, ვალანჟინური, ჰოტრივული და ბარემული სართულები გაერთიანებულია ნეოკომურ ზესართულად, ხოლო კონიაკური, სანტონური, კამპანური და მაასტრიხტული სართულები - სენონურ ზესართულად. იურული პერიოდის ბოლოს მომხდარი ზღვის ვრცელი რეგრესიის შედეგად ადრინდელ ცარცულ ეპოქაში ზღვიური აუზები შემორჩა ხმელთაშუა ზღვის არეში, დასავლეთ ამერიკისა და აღმოსავლეთ აზიის გეოსინკლინურ როფებში, აღმოსავლეთ ევროპის ბაქნის აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩრდილოეთ ციმბირში და სხვა ადგილებში. ბაქნების ვრცელი არეები, განსაკუთრებით სამხრეთ ნახევარსფეროში, ხმელეთს წარმოადგენდა. ცარცული პერიოდის შუაში წყნარი ოკეანის პერიფერიის გეოსინკლინურ სარტყლებში გაძლიერდა ტექტონიკური მოძრაობები. გვიანდელ ცარცულ ეპოქაში დედამიწა ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი ტრანსგრესიის შედეგად ზღვამ მოიცვა აღმოსავლეთ ევროპის, ჩრდილოეთ ამერიკის, აფრიკის და ავსტრალის ბაქნების ვრცელი ფართობები. ცარცული პერიოდის ბოლოს განახლდა ტექტონიკური მოძრაობები წყნარი ოკეანის პერიფერიაზე. გვიანდელ ცარცულ ეპოქაში დედამიწის მრავალ ადგილას აღინიშნება მძლავრი ვულკანიზმი. ცარცულ პერიოდში გრძელდებოდა გონდვანის შემდგომი დანაწევრება. ადრინდელი ცარცული ეპოქის ხმელეთის ფლორაში ჭარბობდა გვიმრანაირები და შიშველთესლოვნები. გაჩნდა პირველი ფარულთესლიანები, რომლებიც ეპოქის ბოლოს გაბატონდნენ. ხერხემლიანთა ფაუნაში ყველაზე მეტად იყვნენ გავრცელებული ქვეწარმავლები (დინოზავრები და მფრინავი ხვლიკები); გაჩნდა პირველი პლაცენტიანი ძუძუმწოვრები. ზღვიურ უხერხემლოთა ფაუნაში ჭარბობდნენ მოლუსკები, განსაკუთრებით ამონიტები და ბელემნიტები. ცარცული პერიოდის ბოლოს ამოწყდა ამ პერიოდისათვის და საერთოდ მეზოზოური ერისათვის
დამახასიათებელი ცხოველების რამდენიმე ჯგუფი: ამონიტები, ბელემნიტები, რუდისტები, დინოზავრები, მფრინავი ხვლიკები და სხვა ცხოველები. 

ცარცული სისტემის ნალექები ყველა კონტინენტზეა გავრცელებული ბურღვით ისინი დადგენილია ოკეანის ფსკერზედაც. 

სასარგებლო წიაღისეულიდან ცარცული სისტემის ნალექებში აღსანიშნავია ქვანახშირისა და მურა ნახშირის, ნავთობისა და აირის, რკინის მადნის, მარილების, ფოსფორიტებისა და სხვა საბადოები.

## ლიტერატურა 
* *ჯანელიძე ა.,* ისტორიული გეოლოგიის მოკლე კურსი, თბ., 1963;

## სქოლიო
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
კაინოზოური ჯგუფი

**კაინოზოური ჯგუფი (ერა)** ( (kainos) — ახალი და  (zoe) — სიცოცხლე) — დედამიწის ქერქის შრეთა სტრატიგრაფიული სკალის ყველაზე ახალგაზრდა ჯგუფი, რომელიც შეესაბამება გეოლოგიური წელთაღრიცხვის  უახლეს ერას და მოიცავს თანამედროვე ეპოქასაც. სახელი უწოდა ინგლისელმა გეოლოგმა ჯ. ფილიპმა 1841 წელს. იყოფა პალეოგენურ,ნეოგენურ და ანთრიპოგენურ (მეოთხეულ) სისტემებად (პერიოდებად). კაინოზოური ჯგუფის ხანგრძლივობა 60-70 მლნ. წელია. ამ დროის მანძილზე ჩამოყალიბდა კონტინენტებისა და ოკეანეების განაწილების დღევანდელი სახე, ალპურ გეოსინკლინურ (ნაოჭა) სარტყელში წარმოიქმნა მთები, რასაც თან ახლდა გაძლიერებული ვულკანური მოქმედება.

კაინოზოური  ერის დასაწყისში დედამიწის ჰავა დღევანდელთან შედარებით უფრო თბილი იყო. შემდგომში, ხმელეთის ფართობის გაზრდისა და მთათა სისტემების წარმოქმნის შედეგად, ჰავა უფრო ცივი გახდა და ანთროპოგენში დაიწყო გამყინვარება. ფლორამ ნეოგენურ პერიოდში თითქმის თანამედროვე ხასიათი მიიღო. კაინოზოური ერის დასაწყისისათვის ამოწყდა ქვეწარმავალთა ზოგიერთი ჯგუფი და განვითარება დაიწყო ხერხემლიანთა უმაღლესმა კლასმა - ძუძუმწოვრებმა, აგრეთვე ძვლიანმა თევზებმა, ფრინველებმა. ანთროპოგენურ ორგანულმა სამყარომ განვითარების უმაღლეს დონეს მიაღწია - გაჩნდა ადამიანი.

## სტრატიგრაფიული დანაწილების სქემა
კაინოზოური ჯგუფში სასარგებლო წიაღიასეულიდან უმნიშვნელოვანესია ნავთობი და აირი, აგრეთვე მურა ნახშირი, მანგანუმი, ქვამარილი, კალიუმის მარილი, ბოქსიტები, ფოსფორიტები, საშენი მასალები და სხვა.

## ლიტერატურა 
* *ჯანელიძე ა.,* ისტორიული გეოლოგიის მოკლე კურსი, თბ., 1963;

კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
დევონური სისტემა

**დევონური სისტემა (პერიოდი)** — პალეოზოური ჯგუფის რიგით მეოთხე სისტემა (გეოლოგიური წელთაღრიცხვის პალეოზოური ერის მეოთხე პერიოდი). მოსდევს სილურულ სისტემას და წინ უსწრებს კარბონულ სისტემას. იზოტოპური მეთოდით განსაზღვრული დევონური სისტემის ქანების წარმოქმნის დროის მონაკვეთი თავსდება 410-იდან 350-მდე მლნ. წლებს შორის.

დევონური სისტემა იყოფა სამ სექციად (ეპოქად) და შვიდ სართულად (საუკუნედ). ქვედა სამი სართულის არსებობა და დევონური სისტემის ქვედა სექციების საზღვრები დღესაც საკამათოა. დევონური პერიოდის დასაწყისისთვის დედამიწის ზედაპირზე მნიშვნელოვანი პალეოგრაფიული ცვლილებები მოხდა. გეოსინკლების ადგილზე ჩამოყალიბდა მთათა სისტემები (კალედონური დანაოჭება), ამიტომ ადრინდელი დევონურს გეოკრიტიულ პერიოდად მიიჩნევენ. შუა და გვიანდელ დევონურში მიმდინარეობდა დაძირვა, დაიწყო ზღვის ტრანსგრესიები (თალასოკრატიული პერიოდები). დევონური პერიოდის განმავლობაში აღინიშნებოდა ძლიერი მაგმური (განსაკუთრებით ეფუზიური) აქტივობა. ზღვისა და ხმელეთის პალეოგეოგრაფიული შეცვლის შედეგად შეიცვალა ჰავა და ორგანული სამყარო: დაიწყო გრაფტოლითებისა და ცისტოიდების გადაშენება, მომრავლდა ბრაქიოპოდები, ჯავშნიანი თევზები და გიგანტური კიბოსნაირები; გაჩნდნენ და განვითარედნენ გონიატიტები და კლიმენიები. გახშირდა მცენარეული სამყარო, გაჩნდა პირველი გვიმრები და შიშველთესლოვნები. დევონური პერიოდში გამოიყოფა ორი მკვეთრად გამოხატული პალეოზოოგეოგრაფიული ოლქი - ატლანტიკური და წყნაროკეანური.

## ლიტერატურა 
* ჯანელიძე ა., ისტორიული გეოლოგიის მოკლე კურსი, თბ., 1963;
* Жинью М., Стратиграфическая геология, пер. с франц., М., 1952;

კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
პერმული სისტემა

**პერმული სისტემა (პერიოდი)** — პალეოზოური ჯგუფის უკანასკნელი, რიგით მეექვსე სისტემა (გეოლოგიური წელთაღრიცხვის პალეოზოური ერის მეექვსე პერიოდი). მოსდევს კარბონულ სისტემას (პერიოდს) და წინ უსწრებს მეზოზოური ჯგუფის (ერის) ტრიასულ სისტემას (პერიოდს). აბსოლუტური გეოქრონოლოგიით პერმული პერიოდი დაიწყო 285 მლნ წლის წინათ და გრძელდებოდა 55 მლნ. წელი. გამოყო როდერიკ მერჩისონმა 1841 წელს რუსეთის ვაკეზე და ურალში. პერმული სისტემა იყოფა ორ სექციად. უფრო მცირე ერთეულებად დანაწილება სხვადასხვა რეგიონში სხვადასხვაგვარია.

პერმულ პერიოდში გამოვლინდა ჰერცინული დანაოჭების უკანასკნელი ფაზისები, განსაკუთრებით გეოსინკლინურ არეებში. ბაქნების მნიშვნელოვან ფართობებზე ამ დროს აზევება და ძლიერი რეგრესია აღინიშნება, რასაც პერიოდის ბოლოს მკვეთრი კონტინენტური რეჟიმის დამყარება მოჰყვა. პერმულ პერიოდში შესამჩნევად გაძლიერდა ხმელეთის მცენარეთა დაცხოველთა როლი, რაც გამოწვეული იყო ხმელეთის ფართობის მკვეთრი ზრდით. საკმაოდ მრავალფეროვანი იყო ზღვის ფაუნაც.

პერმული სისტემის ნალექები მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ქვანახშირის, ნავთობის, აირის, კალიუმის მარილის, ქვამარილის თაბაშირისა და სხვა საბადოები. საქართველოში ფაუნით დახასიათებული პერმული სისტემის ნალექები არის სვანეთში (დიზისა და ქვიშის წყებების ზედა ნაწილებში).
## ლიტერატურა 
* *ჯანელიძე ა.,* ისტორიული გეოლოგიის მოკლე კურსი, თბ., 1963

კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
ტრიასული სისტემა

**ტრიასული სისტემა (პერიოდი)**, მეზოზოური ჯგუფის რიგით პირველი სისტემა (გეოლოგიური წელთაღრიცხვის მეზოზოური ერის პირველი ჯგუფის პერიოდი). აბსოლუტური გეოლოგოგიური ქრონოლოგიით ტრიასული სისტემა დაიწყო 230 მლნ. წლის წინათ და გრძელდებოდა 35 მლნ. წელი. ტრიასული სისტემა იყოფა სამ სექციად, დასავლეთ ევროპაში ამ სექციებს, ძირითადად გერმანიის აუზის ფარგლებში, უწოდებენ ბუნტზანდშტაინს (ჭრელი ქვიშა), მუშელკალკს (ნიჟარიანი კირქვა) და კოიპერს. სართულებად დაყოფა რეგიონების მიხედვით მეტ-ნაკლებად განსხვავებულია.

ტრიასული სისტემის დასაწყისში აღინიშნება ზღვის მნიშვნელოვანი რეგრესია, რომელიც მალე ტრანსგრესიით შეიცვალა. მან მაქსიმუმს მიაღწია გვიანდელ ტრიასულ ეპოქაში; ამავე ეპოქაში ამავე ეპოქაში შეიმჩნევა ყველაზე ინტენსიური ტექტონიკური მოძრაობები. შუა და გვიანდელ ტრიასულ ეპოქებში წყნარი ოკეანის პერიფერიაზე აღნიშნულია ინტენსიური ფუძე ვულკანიზმი. საკმაოდ მნიშვნელოვანი ცვლილებები მოხდა ფაუნაში - გაჩნდა ბელემნიტები, წყლის პირველი რეპტილიები, მცირე ზომის პირველი ძუძუმწოვრები. მცენარეთაგან ჭარბობდნენ გვიმრები, გინკგოსნაირნი და წიწვიანები.

ტრიასული სისტემის ნალექები მეტ-ნაკლებად ყველა კონტინენტზეა ცნობილი. საქართველოში ტრიასული სისტემის ნალექებს მიეკუთვნება დიზის წყების ზედა ნაწილები (სვანეთი, კახეთის კავკასიონი).

ტრიასული სისტემის ნალექებთან დაკავშირებულია ქვანახშირის (ყოფილი სსრკ, აშშ, იაპონია, ავსტრალია და სხვა, ნავთობისა და აირის (ყოფილი სსრკ, დიდი ბრიტანეთი, აშშ და სხვა), ალმასის (ყოფილი სსრკ), ურანის (აშშ), ქვამარილის (ცენტრალური ევროპა), მარმარილოს (იტალია —კარარა) და სხვა საბადოები.

## ლიტერატურა 
* ჯანელიძე ა., ისტორიული გეოლოგიის მოკლე კურსი, თბ., 1963;
* ქსე, ტ. ,10 გვ. 46-47, თბ., 1986

## სქოლიო
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
ფანეროზოური ეონი

**ფანეროზოური ეონი**, *ფანეროზოური დრო* ( — აშკარა და  — სიცოცხლე) — დედამიწისა და მისი ორგანული სამყაროს განვითარების დროის უდიდესი მონაკვეთი (ეონი), რომელიც მოიცავს პალეოზოურ, მეზოზოურ და კაინოზოურ ერებს. დაიწყო 570 მლნ. წლის წინათ. გამოყო ამერიკელმა გეოლოგმა ჯ. ჩედუიკმა 1930 წელს, რომელმაც დედამიწის მთელი გეოლოგიის ისტორია გაყო კრიპტოზოურ (კამბრიულისწინა დრო) და ფანეროზოურ ეონებად. შესაბამის ეონში წარმოქმნილი ქანების ერთობლიობას ეწოდა *კრიპტოზოური ეონიტემა* (კამბრიულისწინა წყებები) და *ფანეროზოური ეონოტემა*.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
ორდოვიციული სისტემა

**ორდოვიციული სისტემა (პერიოდი)** — პალეოზოური ჯგუფის რიგით მეორე სისტემა (გეოლოგიური წელთაღრიცხვის პალეოზოური ერის მეორე პერიოდი). მოსდევს კამბრიულ სისტემას (პერიოდს) და წინ უსწრებს სილურულ სისტემას (პერიოდს). აბსოლუტური გეოქრონოლოგიით ორდოვიციული პერიოდი დაიწყო 500 მლნ. წლის წინათ და გრძელდებოდა 60 მლნ. წელიწადს. ორდოვიციული სისტემა (პერიოდი) დამოუკიდებელ სისტემად (პერიოდად) გამოყვეს 1960 წელს საერთაშორისო გეოლოგიური კონგრესის XXI სესიაზე, მანამდე შედიოდა სილურულ სისტემაში (პერიოდში) როგორც ქვედა სექცია (ეპოქა).

ორდოვიციული სისტემის (პერიოდის) საზღვრები, სექციები (ეპოქები) და სართულები (საუკუნეები) საყოველთაოდ არ არის მიღებული. ყველაზე მეტად გავრცელებულია მისი დანაწილება სამ სექციად (ეპოქად) და ექვს სართულად (საუკუნედ). ორდოვიციული სისტემის ნალექები მონაწილეობს თითქმის ყველა ბაქნის დანალექი საფრის აგებულებაში (ბაქნებზე ზღვის მაქსიმალური ტრანსგრესია შუა ორდოვიციულ ეპოქაზე მოდის) და ფართოდაა გავრცელებული ნაოჭა სისტემებში, სადაც ტერიგენულ და კარბონატულ ნალექებთან ერთად ვხვდებით ლავებისა და ტუფეების სახით. ორდოვიციული სისტემის ბოლოს აღინიშნება კალედონიური დანაოჭების ტაკონური ოროფაზისი.

ორდოვიციული სისტემის ორგანული სამყარო მეტად მრავალფეროვანია. ზღვებში გვხვდება უხერხემლოთა თითქმის ყველა კლასის წარმომადგენელი, უპირველეს ყოვლისა კი ორდოვიციული სისტემა გრაპტოლითების აყვავების ხანაა. წყალმცენარეთაგან აღსანიშნავია ლურჯ-მწვანე, მწვანე და წითელი წყალმცენარეები. ორდოვიციული სისტემაში გამოიყოფა ორი მკვეთრად გამოხატული პალეოზოოლოგიური სარტყელი - იმდროინდელი ეკვატორისპირა (ჩრდილოეთი ამერიკა, გრენლანდია, შოტლანდია, სკანდინავია, ბალტიისპირეთი, ციმბირი, ურალი) და პოლარეთისპირა (სამხრეთი ევროპა, აფრიკა, აზიის სამხრეთი, ავსტრალია და სამხრეთი ამერიკა). ზოგან ამ სარტყლის ფარგლებში შეიმჩნევა გამყინვარების ნიშნები.
## ორდოვიციული სისტემის სტრატიგრაფიული დანაწილების სქემა 
## ლიტერატურა 
* *ჯანელიძე ა.*, ისტორიული გეოლოგიის მოკლე კურსი, თბ., 1963;

კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
პროტეროზოური ეონი

**პროტეროზოური ეონი** (ბერძნ. πρότερος — უფრო ადრეული და ბერძნ. ζωή —სიცოცხლე), დედამიწის ქერქის შრეთა სტრატიგრადიული სკალის ერთ-ერთი ეონი. მოსდევს არქეულ ეონს და წინ უსწრებს ფანეროზოურ ეონს. პროტეროზოური ეონის ხანგრძლივობა 2000 მლნ. წელიწამდეა. პროტეროზოური ეონის ქანები მოიცავს კამბრიულისწინა წყებების უდიდეს ნაწილს. გამოყო ინგლისელმა გეოლოგმა ა. ს. სეჯუიკმა 1887 წელს. პროტეროზოური ჯგუფის ზედა ნაწილი ყოფილ სსრკ-ში რიფეული კომპლექსის სახელითაა ცნობილი.
## ლიტერატურა 
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
პალეოზოური ჯგუფი

**პალეოზოური ჯგუფი (ერა)** ( (palaio), და  (zoe) — სიცოცხლე) — დედამიწის ქერქის ფენათა სტრატიგრაფიული სკალის ერთ-ერთი ჯგუფი (გეოლოგიური წელთაღრიცხვის შესაბამისი ერა). აბსოლუტური გეოქრონოლოგიით პალეოზოური ერა დაიწყო 570 მლნ. წლის წინათ და გრძელდებოდა 340-350 მლნ. წელიწადს. პალეოზოური ჯგუფი (ერა) გამოყო ა. სეჯუიკმა 1837 წელს. პალეოზოური ჯგუფი (ერა)ში ექვსი სისტემა (პერიოდი) გამოიყოფა: კამბრიული სისტემა (პერიოდი), ორდოვიციული სისტემა (პერიოდი), სილურული სისტემა (პერიოდი), დევონური სისტემა (პერიოდი), კარბონული სისტემა (პერიოდი) და პერმული სისტემა (პერიოდი). 

პალეოზოური ერის დასაწყისისსათვის უკვე არსებობდა კამბრიულისწინა მძლავრ დანაოჭებათა შედეგად ჩამოყალიბებული ბაქნური და გეოსინკლინური არეები. ჩრდილოეთი ნახევარსფეროში უმთავრესი ბაქნები იყო: აღმოსავლეთი ევროპა, ციმბირი, ჩინეთ-კორეა, სამხრეთი ჩინეთი და ჩრდილოეთი ამერიკისა. სამხრეთ ნახევარსფეროში პალეოზოური ერის დასაწყისიდანვე უნდა არსებულიყო უზარმაზარი კონტინენტი გონდვანა. ბაქნები დროდადრო იფარებოდა ეპიკონტინენტური ზღვებით, სადაც წარმოიქმნებოდა თხელი ნალექები. გეოსინკლინებში კი ილექებოდა დიდი სისქის ვულკანოგენური, კაჟიანი, აგრეთვე ტერიგენული ნალექები. პალეოზოური ერაში გამოვლინდა დანაოჭების ორი მძლავრი ეპოქა: კალედონიური დანაოჭება და ჰერცინული დანაოჭება.

პალეოზოური ერის დასაწყისიდანვე აღინიშნება დიდი ცვლილებები ორგანულ სამყაროში — გაჩნდა და სწრაფად განსახლდა მრავალრიცხოვანი მაგარჩონჩხიანი ფორმები (ჰიოლითები, გასტროპოდები, ბრაქიოპოდები, არქეოციათები). პალეოზოური ერა ტრილობიტების, ოთხქიმიანი მარჯნების, გრაპტოლითებისა და სხვა გაფურჩქვნის ხანაა. პალეოზოურ ერაში ჩნდება ხერხემლიანები — თევზები, მოგვიანებით კი — უძველესი ამფიბიები. მრავალფეროვანია აგრეთვე პალეოზოური ერის ფლორაც (განსაკუთრებით კარბონულ პერიოდში). 

პალეოზოური ჯგუფის ნალექები გავრცელებულია საქართველოში — კავკასიონზე და ძველ კრისტალურ მასივებზე.

პალეოზოურ ჯგუფის ქანები მდიდარია წიაღისეულით: განსაკუთრებით ქვანახშირით (დონეცის, პეჩორის, ყარაღანდის, დასავლეთ ევროპას, აპალაჩებისა და სხვა აუზები), მარილებით, ბოქსიტებით, ფოსფორიტებით, ნავთობითა და სხვა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:გეოლოგიური პერიოდები
ხოსე მუნიოსი

thumb|იოსებ (ხოსე) მუნიოს კორტესი

**იოსებ (ხოსე) მუნიოს კორტესი** (; დ. 13 მაისი, 1948, სანტიაგო, ჩილე — გ. 30/31 ოქტომბერი, 1997, ათენი, საბერძნეთი) — ესპანური წარმოშობის ჩილელი მხატვარი და ხატმწერი. ასწავლიდა ხელოვნების ისტორიას მონრეალის უნივერსიტეტში. მართლმადიდებლობა მან თოთხმეტი წლის ასაკში მიიღო. იოსების მშობლები იყვნენ კათოლიკები, მაგრამ ოჯახი გაგებით შეხვდა იოსების არჩევანს.

## ათონის მთაზე 
1982 წლის შემოდგომაზე იოსები მეგობრებთან ერთად ათონის მთაზე გაემგზავრა, რათა მოენახულებინა ხატწერის მდიდარი ტრადიციებით განთქმული წმინდა დანიელის სკიტი. იოსებმა სახელოსნოში დაინახა ივერიის ღვთისმშობლის ხატის ასლი, რომელიც მას ძლიერ იზიდავდა. მან გადაწყვიდა ამერიკაში წაებრძანებინა ხატი, მაგრამ ბერებმა მას უარი განუცხადეს. მეორე დღეს კი ბერებმა თავიანთი ნებით გადასცეს იოსებს ეს ხატი.

## მოგზაურობა მსოფლიოში 
იოსებ მუნიოსი მონრეალში (კანადა) დაბრუნდა 1982 წლის 3 ნოემბერს ხატმა დაიწყო ძლიერი კეთილსურნელება და მირონდენა. მცირე ხნის შემდეგ ხატი გადაიტანეს მონრეალის საკათედრო ტაძარში. მრავალი კათოლიკე და პროტესტანტი მოკრძალებით მოდიოდა ტაძარში, რათა თაყვანი ეცა საკვირველთმოქმედი ხატისათვის. ეკლესიის ისტორიას არ ახსოვს ხატიდან მირონის ასეთი ხანგრძლივი დენა. ხოსე მუნიოსმა მრავალი ქვეყანა მოიარა სასწაულთმოქმედ ხატთან ერთად. მალე მთელს ქრისტიანულ სამყაროში გავრცელდა ივერიის მონრეალის ღმრთისმშობლის ხატის ფოტოები მასზე მიმაგრებული ბამბის ნაჭრებით, რომლებიც მკურნალი კეთილსურნელოვანი მირონით იყო გაჟღენთილი. იოსებ მუნიოსი სიცოცხლის ბოლომდე ივერიის ღმრთისმშობლის ხატის უცვლელი მცველი იყო. 

## მკვლელობა 
1997 წლის 30 ოქტომბერს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში იოსებ მუნიოსი უცნობმა პირებნა წამებით მოკლეს. გამოძიებას უშედეგოდ აწარმოებს ათენის პოლიციის სამმართველო. მირონმდენი ხატი მას შემდეგ გამოცხადებულია დაკარგულად. იოსებ მუნიოსის ცხედარი 10 ნოემბერს მონრეალში გადაასვენეს. დაკრძალულია ქ. ჯორდანვილში, (აშშ), წმიდა სამების მონასტრის სასაფლაოზე. 1998 წლის იანვარში, გაურკვეველ ვითარებაში დაიწვა მონრეალის მართლმადიდებლური ტაძარი, სადაც ესვენა ივერიის მონრეალის ღმრთისმშობლის მირონმდინარე ხატი.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ივერიის მონრეალის ღვთისმშობლის ხატი

## რესურსები ინტერნეტში  
*ჰავაის კუნძულების მართლმადიდებლური ეკლესია
 
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1950
კატეგორია:გარდაცვლილი  30 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი  31 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
GAAP

**GAAP** () — საბუღალტრო აღრიცხვის სტანდარტები, რომლებიც იხმარებაა ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და ზოგიერთ სხვა ქვეყნებში. თვისობრივად GAAP, ფინანსური აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტებისგან განირჩევა კერძოდ იმით, რომ მასში განსაზღვრული წესებით, უფრო დეტალურად რეგულირდება ამა თუ იმ პრაქტიკულ სიტუაციათა აღრიცხვის წესები.

2008 წლის აგვისტოში, ფასიანი ქაღალდებისა და ბირჟების კომისიის მხრიდან წარდგენილი იყო გეგმა, რომელიც ითვალისწინებდა GAAP სტანდარტიდან, საერთაშორისო სტანდარტებზე გადასვლას. აღნიშნული გეგმის მიხედვით, 2010 წლიდან ამერიკის ტრანსნაციონალური კომპანიები (იმ დროისთვის მათი რიცხვი შესაძლოა შეადგენდეს 110-ს) აუცილებელი წესით გადასული უნდა იყოს საერთაშორისო ფინანსური აღრიცხვის სტანდარტებზე. ასევე იგულისხმება, რომ 2014 წლიდან, საერთაშორისო ფინანსური აღრიცხვის სტანდარტები IFRS აუცილებელი წესით შესრულდება ყველა ამერიკული კომპანიის მიერ.

ცნობილია, რომ აქტივების დათვლის GAAP მეთოდი, რომელიც იძლეოდა უფლებას, წინმსწრების პერიოდის შემოსავლების დღევანდელ დღეს დაანგარიშებისთვის; ისევე როგორც აქტივების სპეკულატიური შეფასებისა და გადაფასების მეთოდი — სახელდება მიმდინარე პერიოდში განვითარებადი გლობალური კრიზისის ერთ-ერთ მთავარ მიზეზად. აღნიშნულთან დაკავშირებით და აღნიშნულიდან გამომდინარე, მსოფლიოს მრავალის ქვეყნის საექსპერტო-ეკონომიკური წრეების მხრიდან, კრიზისის მთავარ მიზეზად სახელდება ამერიკული და მსგავსი, ეკონომიკური თვალსაზრისით ჭარბ მოხმარებაზე ორიენტირებული საზოგადოება. აღნიშნული საზოგადოების ეკონომიკური პრინციპებით გამართლებულია ის დღევანდელი, თუნდაც ჭარბი მოცულობის ხარჯი, თუ ხვალინდელი შემოსავლებით მის დაფარვას მოველით. სხვანაირად რომ ითქვას, დღეს ვცხოვრობთ ხვალის ხარჯზე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* IFRS/IAS Accounting Standards Guide
* GAAP და გლობალური კრიზისი, FinGeorgia News

კატეგორია:საბუღალტრო აღრიცხვა
კატეგორია:აშშ-ის ეკონომიკა
კატეგორია:სტანდარტები
მიხეილ საბინინი

„საქართველოს დიდება“, ავტ. ვასილი ბარვიტოვი, რედ. მ. საბინინი. ტრეტიაკოვის გალერეა, მოსკოვი]] 
**გობრონი (საბინინი)** (ერისკაცობაში — **მიხეილ პავლეს ძე საბინინი** [საბინაშვილი], ; დ. 1845 —  გ. 10 მაისი, 1900, მოსკოვი) —  ქართველი  ბერი, ხატმწერი, ქართული ეკლესიის ისტორიკოსი და მოამაგე. 

## ბიოგრაფია
მისი მამა, ტვერელი მღვდელი პავლე საბინინი იყო, დედა — ქართველი ეკატერინე მირზაშვილი. 

XIX საუკუნის 60-იან წლებიდან 1868 წლამდე თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში სწავლობდა, შემდეგ კი — პეტერბურგის სასულიერო  აკადემიაში. პეტერბურგში ყოფნისას ბერად აღიკვეცა და მეორე  სახელად აირჩია *გობრონი*. 

მ. საბინინი იყო რედაქტორი, ვასილი ვასილი ბარვიტოვის მიერ დახატული ცნობილი ხატისა „საქართველოს დიდება“ („ქართული ეკლესიის დიდება“), რომლის ლითოგრაფიაც პირველად ლაიფციგში (1889) და შემდეგ ბერლინში (1895) დაბეჭდა. ხატის კომპოზიცია შემდეგია: ცენტრში ანგელოზს აღუმართავს სასწაულთმოქმედი სვეტი, რომლის ზემოთაც გამოსახულია მაცხოვარი ორმაგი კურთხევით, ქვევით — მწოლიარე სიდონია უფლის კვართთან ერთად, მარჯვნივ და მარცხნივ — შარავანდედით მოსილი ქართველი მეფეები და წმინდანები. 

საბინინმა რუსულ ენაზე შეადგინა „ქართული ეკლესიის წმინდანების ცხოვრებათა სრული აღწერილობა“ (1872), რითაც საქართველოს გარეთ გაიტანა საქართველოს ეკლესიის წმინდანთა ღვაწლი.

1881 წელს მისი ინიციატივით, დოდორქის დანგრეული მონასტრიდან დავითის ლავრაში გადმოასვენეს დოდო გარეჯელის წმინდა ნაწილები. მონასტერს ასევე შესწირა რუსეთიდან ჩამოტანილი ხის კანკელი და სხვა საეკლესიო ინვენტარი.

გარდაიცვალა ფილტვების ანთებით, დაკრძალულია წმინდა დანიელის მონასტერში, მოსკოვში. მისი საფლავის კვალი დღეს მთლიანად  გამქრალია.

## ბიბლიოგრაფია
საბინინს აქვს შრომები ქართული ეკლესიის ისტორიის შესახებ: 
* *Сабинин, Гоброн (Михаил).* История грузинской церкви до конца VI века. С.-Петербург, 1877
* *Сабинин, Гоброн (Михаил).* Полное жизнеописание святых грузинской церкви, Оп. в 2-х частях в СПб., 1871.
* საბინინი გობრონი (მიხეილი) „საქართველოს სამოთხე“, სტ-პტ., 1882.

## ლიტერატურა
*

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* მიხეილ საბინინი — ისტორიის გვერდი
* მიხეილ საბინინი — მემატიანე

## სქოლიო 
კატეგორია:სასულიერო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული 1845
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1900
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ოფაკიმი

**ოფაკიმი** () — ქალაქი ისრაელის სამხრეთში, ბეერ-შევიდან დასავლეთით 24კმ-ში. ქალაქის სახელწოდება ივრითიდან თარგმანში ნიშნავს „ჰორიზონტებს“. ოფაკიმი დაარსდა 1955 წელს ნეგევის უდაბნოს ჩრდილოეთი ნაწილის ათვისებისა და დასახლების პროგრამის ფარგლებში.

## რესურსები ინტერნეტში 
*Go south, young men (and women)
*Works of communal art

## სქოლიო 
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია

**ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია** — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში. მდებარეობს ისტორიული პროვინციის თორის ტერიტორიაზე. იგი მოიცავს ბორჯომის მუნიციპალიტეტს. ეპარქიას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მანგლისისა და წალკის, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან - სამთავისისა და გორის და ურბნისისა და რუისის, ჩრდილო-დასავლეთიდან - მარგვეთისა და უბისის და ვანისა და ბაღდათის, დასავლეთიდან და სამხრეთ-დასავლეთიდან - ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის, სამხრეთიდან - ახალქალაქისა და კუმურდოს ეპარქიები.

## ისტორია 
ეპარქიის ისტორია იწყება 1978 წლიდან, როდესაც უწმინდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ძალისხმევით გახდა შესაძლებელი ამ მხარეში ეპარქიის დაარსება. 1978 წელს აღდგენილ სამცხე-ჯავახეთის ეპარქიის შემადგენლობაში შედიოდა ბორჯომის ხეობაც. 1995 წლის 5 აპრილს, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის კრების განჩინებით, სამცხე-ჯავახეთის ტერიტორიულად მეტად განვრცობილი ეპარქიის საფუძველზე ჩამოყალიბდა ბორჯომისა და ახალქალაქის ეპარქია. 2002 წლის 17 ოქტომბერს კი, წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით, ბორჯომისა და ახალქალაქის ეპარქიის საფუძველზე დაარსდა ორი ეპარქია: ა) ახალქალაქისა და კუმურდოს და ბ) ბორჯომისა და ბაკურიანისა. ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქიის მმართველ მღვდელმთავრად წმინდა სინოდმა მანამდე ბორჯომისა და ახალქალაქის ეპარქიის მმართველი, მაღალყოვლადუსამღვდელოესი მთავარეპისკოპოსი სერაფიმე ჯოჯუა დაადგინა. 2017 წლის 2 იანვრიდან ეპარქიის მმართველობა მანამდე გერმანიისა და ავსტრიის ეპარქიის მმართველს, მთავარეპისკოპოს ლაზარე სამადბეგიშვილს გადაეცა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* საქართველოს ეპარქიები

## რესურსები ინტერნეტში
* ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია
* ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია

კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები
სკალა

**სკალა**  () — საზომი ხელსაწყოსი, ხელსაწყოს ასათვლელი მოწყობილობის ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს გასაზომი სიდიდის თანამიმდევრული მნიშვნელობების რიგთან შესაბამისი ნიშნულებისა (გარკვეული თანამიმდევრობით განლაგებული წერტილები და შტრიხები) და ზოგიერთ მათგანთან დასმული ათვლის რიცხვების ან სხვა სიმბოლოების ერთობლიობას. სკალის პარამეტრები (მისი ზღვრები, დანაყოფის სხვაობა და მისთ.) განისაზღვრება ხელსაწყოს საზომი მექანიზმით რეალიზებული გაზომვის ზღვრებით, ხელსაწყოს მგრძნობიარობითა და საჭირო ათვლის სიზუსტით. ასათვლელი მოწყობილობის კონსტრუქციის მიხედვით სკალის დანაყოფები შეიძლება განლაგდეს **წრიულად**, **რკალურად** ან **წრფივად**, თვით სკალა კი შეიძლება იყოს **თანაბარზომიერი**,** კვადრატიკული**, **ლოგარითმული** და ა. შ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მეტროლოგია
ნეთივოთი

**ნეთივოთი** () — ქალაქი ისრაელის სამხრეთში, აშკელონიდან 30კმ-ით დასავლეთით და ბეერ-შევამდე 30კმ აღმოსავლეთით. ნეთივოთი დაარსდა 1956 წელს ნეგევის უდაბნოს ჩრდილოეთი ნაწილის ათვისებისა და დასახლების პროგრამის ფარგლებში. 2000 წელს მან ქალაქის სტატუსი მიიღო. მისი პირველი მაცხოვრებლები გახდნენ ებრაელი რეპატრიანტები ჩრდილოეთ აფრიკიდან.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Municipal home page 

## სქოლიო 
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
ბოლნისის ეპარქია

**ბოლნისის ეპარქია**  — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესის ეკლესიის ერთ-ერთი ეპარქია. მდებარეობს აღმოსავლეთ საქართველოში, ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. მას აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება მარნეულისა და ჰუჯაბის ეპარქია, დასავლეთიდან — დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის, ჩრდილოეთიდან — მანგლისისა და თეთრიწყაროს ეპარქიები,  ხოლო სამხრეთის საზღვარი საქართველო-სომხეთის საზღვარს ემთხვევა.

## ისტორია 
ბოლნისის ეპარქია ისტორიული ქვემო ქართლის ერთ-ერთი უძველესი ეპარქია და ის V საუკუნეში ჩამოყალიბდა.   „მოქცევაი ქართლისაის“ თანახმად, ბოლნისის სიონის ტაძარი IV საუკუნის ბოლო წლებში აუგია ელია მთავარეპისკოპოსს, ხოლო ბოლნისის საეპისკოპოსოს კათედრის დამაარსებლად ჯუანშერი ასახელებს ვახტანგ გორგასალს. პირველ ბოლნელ ეპისკოპოსად მიჩნეულია დავითი, რომელიც ბოლნისის სიონის  აღმოსავლეთის ფასადის წარწერაშია მოხსენიებული კრებულითურთ. დავით ბოლნელი ყოფილა სწორედ ვახტანგ გორგასლის მეფობის დროს. იგივე დავითია დასახელებული „ეპისტოლეთა წიგნში“ 506 წლის დვინის საეკლესიო კრებაზე დამსწრე ქართველ მამამთავრებს შორის. იქ ჩამოთვლილ 24 ეპისკოპოსს შორის დავით ბოლნელი მეხუთე ადგილზეა. 

ბოლნისის ეპისკოპოსთაგან X საუკუნეში ჩანს ელია ბოლნელი, სიონის ერთ-ერთ წარწერაში მოხსენიებული, რომელსაც საყდარში ღამისთევა დაუწესებია. X-XI საუკუნეებში აქვე მოღვაწეობდა იოანე ბოლნელი, ცნობილი მქადაგებელი და მჭერმეტყველი, ვისი ქადაგებანიც ჩვენამდე შემორჩა. XIII საუკუნეში დარბაზობის წესის მიხედვით, ბოლნელ მამამთავარს 26-ე ადგილი ეჭირა ვალაშკერტელის შემდეგ. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით ბოლნელის სამწყსო იყო ქართლის სომხითი.

XVIII საუკუნის დასაწყისიდან ბოლნისის საეპისკოპოსო თბილელის კათედრას შეუერთდა და ამის შემდეგ იხსენიებიან თბილელ-ბოლნელი ეპისკოპოსები. 1747 წელს კათედრა ისევ აღდგენილი ჩანს, ხოლო 1749 წელს ანტონ კათალიკოსმა ბოლნისის საეპისკოპოსო ქართლის მთავარეპისკპოსს უბოძა.

XVIII საუკუნის II ნახევრაში ბოლნისის საეპისკოპოსო დმანისისა და წალკის საეპისკოპოსოებთან ერთად მოშლილი იყო. ამავე საუკუნის 80-იანი წლების საბუთებიდან ჩანს, რომ ბოლნელის მამულებს იქაური ერისკაცები დაეპატრონენ და მათგან ღალას უკვე მანგლელი ეპისკოპოსი ითხოვს. საბოლოოდ 1805 წლის ერთ საბუთში იხსენიება თბილელ-მანგლელ-ბოლნელი მიტროპოლიტი.

1917 წელს ავტოკეფალიის აღდგენის მიუხედავად, ეპარქიაში ქრისტიანული ცხოვრების გამოცოცხლება მხოლოდ 1980-იან წლებში დაიწყო. ძველი ბოლნისის ეპარქია, აგარაკ-წალკის ეპარქიაში იყო გაერთიანებული. ბოლნისისა და დმანისის ეპარქია ცალკე ეპარქიად გამოიყო 1995 წელს წმიდა სინოდის გადაწყვეტილების საფუძველზე. ეპარქიის მწყემსმთავრად მანამდე აგარაკ-წალკის მთავარეპისკოპოსი თადეოზი იქნა განწესებული.

2003 წლის 18 აგვისტოს, წმიდა სინოდის კრებაზე ბოლნისისა და დმანისის ეპარქია გაიყო და მის საფუძველზე ორი სამღვდელმთავრო ჩამოყალიბდა — ბოლნისის ეპარქია და დმანისის ეპარქია. კრებამ ბოლნელ მღვდელმთავრად მთავარეპისკოპოსი თადეოზი დაადგინა. 2006 წლის 31 დეკემბრიდან ბოლნისის სამწყსოს განაგებს მთავარეპისკოპოსი ეფრემი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* საქართველოს ეპარქიები

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* ბოლნისის ეპარქია
* ბოლნისის ეპარქია

კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები
დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპარქია

**დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპარქია** — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სამღვდელმთავრო აღმოსავლეთ საქართველოში. ეპარქია ქვემო ქართლის ტერიტორიაზე, ე.წ. „ქვენა სოფელში“, მდინარეების მაშავერასა და ხრამის აუზში მდებარეობს. 

## გეოგრაფიული მდებარეობა
მოიცავს ქართლის განაპირა ქალაქ დმანისს და მის მუნიციპალიტეტს. დმანისის სამღვდელმთავრო სამწყსოს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოლნისის და მანგლისისა და თეთრიწყაროს ეპარქიები, დასავლეთიდან — ახალქალაქისა და კუმურდოს, ჩრდილოეთიდან — წალკის ეპარქია, სამხრეთი საზღვარი საქართველო-სომხეთის სახელმწიფო საზღვარს ემთხვევა. 

## ისტორია 
ქვემო ქართლის ეს ტერიტორია უძველესი დროიდან ქრისტიანული კულტურის ძლიერი ცენტრი იყო და შედიოდა აგარაკ-წალკის ეპარქიაში. თავისი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო დმანისი და მისი მიმდებარე ტერიტორია გარეშე მტრის შემოსევების შედეგად თანდათან განადგურდა. თანამედროვე ეპარქიის ისტორიული წინამორბედია დმანისის საეპისკოპოსო.

1995 წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით აღდგა ბოლნისისა და დმანისის ეპარქიები, ხოლო აღნიშნული სახელწოდებით ეპარქია მხოლოდ 2003 წლის 18 აგვისტოს ურბნისის საკათედრო ტაძარში გამართულ საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმიდა სინოდის კრების განჩინებით აღდგა. განახლებული დმანისის ეპარქიის მმართველ მღვდელმთავრად წმიდა სინოდმა გამოირჩია მცხეთის სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძრის არქიმანდრიტი ზენონი (იარაჯული).

## იხილეთ აგრეთვე
* საქართველოს ეპარქიები

## ლიტერატურა
* ეპისკოპოსი ზენონი, სამხრეთის კარიბჭე. დმანისისა და ლორე-ტაშირის მხარის და მისი საეპისკოპოსოს ისტორიული ნარკვევები, თბ., 2005
* საქართველოს ეკლესიის კალენდარი, თბ., 2005
* *Еп. Зенон (Иараджули)*. Дманисская епархия // Православная энциклопедия. — М. : Церковно-научный центр «Православная энциклопедия», 2007. — Т. XV. — С. 421-422. — 752 с. — 39 000 экз. — ISBN 978-5-89572-026-4.

## რესურსები ინტერნეტში
* დმანისისა და აგარაკ-ტაშირის ეპარქია

კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები
რაჰატი

**რაჰატი** (, ) — ყველაზე დიდი ბედუინების დასახლებული პუნქტი ისრაელის სამხრეთ რაიონში. ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური ბიუროს მონაცემების თანახმად 2014 წელს ქალაქის მოსახლეობა 60,400 კაცს შეადგენდა. რაჰატი დაარსდა 1972 წელს ისრაელის მთავრობის მიერ ნეგეველი ბედუინებისთვის.

## სქოლიო 
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
ნიკორწმინდის ეპარქია

[thumb|200px|[ნიკორწმინდის ტაძარი|ნიკორწმინდის საკათედრო ტაძარი]]
thumb|200px|ნიკორწმინდის ეპარქიის რუკა
**ნიკორწმინდის ეპარქია** — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო დასავლეთ საქართველოში, მოიცავს ისტორიულ კუთხეს - რაჭას. სამღვდელმთავროს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ნიქოზისა და ცხინვალის ეპარქია, დასავლეთიდან - ცაგერისა და ლენტეხის, სამხრეთიდან - ქუთაის-გაენათისა და ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქიები, ჩრდილოეთი მიჯნა კავკასიონის ცენტრალურ ქედს მიჰყვება საქართველო-რუსეთის სახელმწიფო საზღვარზე.

## ისტორია 
ისტორიული კუთხე - რაჭა და ნიკორწმინდის ეპარქია ერთსა და იმავე გეორგაფიულ საზღვრებში მდებარე ტერიტორიაა.

ნიკორწმინდის ეპარქია იმერეთის რეფორმატორი მეფის ბაგრატ III (1510-1565) მეოხებით ჩამოყალიბდა. ბაგრატი სამეფოს გაერთიანებისათვის თავგასულ მთავრებთან ბრძოლაში მოკავშირედ ეკლესიას მიიჩნევდა და მუდამ მის მორალურ-მატერიალურ აღორძინებას ცდილობდა. მან საკუთრივ იმერეთის ტერიტორიაზე შექმნა და აღადგინა რამდენიმე საეპისკოპოსო. ამისათვის მეფემ ძველი ქუთაისის საეპისკოპოსო რამდენიმე სამწყსოდ დაჰყო და მის ბაზაზე დააარსა გელათის და შემდეგ ნიკორწმინდის საეპისკოპოსოები. ბაგრატს მანამდე არსებული, უკვე დაკნინებული, ნიკორწმინდის ტაძარი განუახლებია და მის ბაზაზე მონასტრის ნაცვლად საკათედრო, სამრევლო საყდარი დაუარსებია და პირველ ეპისკოპოსად მანოელი დაუდგენია.

ნიკორწმინდის ეპარქია საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის გაუქმებამდე (დას. საქართველოში 1821 წლამდე) არსებობდა. 1810 წელს კი იმერეთის სამეფოს გაუქმების შემდეგ შეიცვალა ადგილობრივი საეკლესიო წყობილება. მანამდე არსებულ ეპარქიათა რიცხვი 1819-1821 წლების ცნობილი იმერეთის აჯანყებისთვის ოთხამდე შემცირდა - ქუთაისის, გელათის, ხონის და ნიკორწმინდის - აჯანყების სასტიკად ჩახშობის შემდეგ 1821 წელს რუსეთის სინოდის 19 ნოემბრის ბრძანებით იმერეთი ერთ ეპარქიად გაერთიანდა. იმერეთში არსებული ეპარქიებიდან შეიქმნა მხოლოდ ერთი - იმერეთის ეპარქია, კათედრის ცენტრით ქუთაისში. ეპარქიის მმართველობა, იმპერატორის ნება-სურვილით, სოფრომს (წულუკიძეს), მანამდე ნიკორწმინდის ეპისკოპოსს მიანდვეს. სოფრომს რუსეთის სინოდმა არქიეპისკოპოსის წოდება მიანიჭა.

ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ, 1917 წელს აღდგა ნიკორწმინდის ეპარქიაც. გასაგები მიზეზების გამო XX ს. 20-70 წწ. ეპარქია ფაქტობრივად მღვდელმთავრის გარეშე იყო, კათედრა შეთავსებული ჰქონდა ხან საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს, ხან მეზობელ ეპარქიათა მღვდელმთავრებს.

## ეპისკოპოსები
*1980-1981 წლები — ქრისტეფორე (წამალაიძე)
*1982-1992 წლები – ამბროსი (ქათამაძე)
*2002-2015 წლები — მიტროპოლიტი ელისე (ჯოხაძე)
*2015 წლის 25 მაისიდან — ვახტანგი (ლიპარტელიანი)

## იხილეთ აგრეთვე 
* საქართველოს ეპარქიები

## რესურსები ინტერნეტში
* ნიკორწმინდის ეპარქია

## სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები
სდეროთი

**სდეროთი** () — ქალაქი ისრაელის სამხრეთ რაიონში, ჩრდილო-დასავლეთ ნეგევში. სახელი ითარგმნება როგორც „გამზირი“, „ხეივანი“. სდეროთის დაარსების თარიღად ითვლება 1951 წელი, როდესაც აქ კარვებით დაიწყეს დასახლება ირანიდან, ქურთისტანიდან, მაროკოდან და ტუნისიდან ჩამოსულებმა. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 24,000 კაცს. ქალაქის მოსახლეობის დიდი ნაწილი ყოფილი საბჭოთა კავშირის ქვეყნებიდან არის ჩასული.

## რესურსები ინტერნეტში
*http://www.sderot.org/ 
*სდეროთის მედია-ცენტრი 
*ჰუმანიტარული დახმარების ორგანიზაცია სდეროთში

## სქოლიო
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
ჯორჯ ფოქსი

**ჯორჯ ფოქსი** ( დ. ივლისი, 1624 — გ. 13 იანვარი, 1691) — ინგლისელი დისენტერი, მეგობართა რელიგიური საზოგადოების (ასევე *კვაქერებე* ან უბრალოდ* მეგობრები*) დამფუძნებელი.
პროვინციელი მეწისქვილეს შვილი, ფოქსი უნდა გამხდარიყო ქუჩის მეწაღე. ომისა და რევოლუციების დროს მცხოვრებმა, მან მოითხოვა ეკლესიაში ფასიანი შესვლის გაუქმება და ასევე ეკლესიის საიდუმლოებების გაუქმება. იგი დაქორწინდა თავისი ერთ-ერთი მხარდამჭერის ქვრივზე სახელად მარგარეტ ფელი, რომელიც შემდეგში გახდა ამ მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. მან რამდენიმეჯერ იმოგზაურა ჩრდილოეთ ამერიკაში და ევროპის სხვა ქვეყნებში. იმის მიუხედავად, რომ მის მოძრაობას ბევრი ზიზღითა და შუღლით უყურებდა, ოლივერ კრომველი მას საკმაოდ დადებითად აფასებდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* The life's work of George Fox @ ''Ward's Book of Days''

კატეგორია:დაბადებული 1624
კატეგორია:გარდაცვლილი  13 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1691
მარგვეთისა და უბისის ეპარქია

**მარგვეთისა და უბისის ეპარქია** — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, ზემო იმერეთში,  მოიცავს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიის ნაწილს. მისი იურისდიქცია ვრცელდება ზესტაფონისა და ხარაგაულის მუნიციპალიტეტებზე. მარგვეთის ეპარქიას დასავლეთიდან ესაზღვრება თერჯოლისა და ტყიბულის ეპარქია, სამხრეთიდან ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქია, ხოლო აღმოსავლეთიდან სურამისა და ხაშურის ეპარქია. 

## ისტორია 
საქართველოში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადების დროიდან ეს მხარე მცხეთის იურისდიქციის ქვეშ მყოფ მძლავრ ქართულ საეკლესიო კერად ითვლება. ვახტანგ გორგასლის დროსაც დასავლეთ საქართველოს კუთხეები: „ვაკე, არგუეთი და თაკუერი“ კვლავ მცხეთის საყდრის იურისდიქციას მიეკუთვნება. უძველესი ქრისტიანული საქართველოს უმნიშვნელოვანეს კერაზე ზემო იმერეთის ცნობილ არგვეთის საერისთავოში არგვეთის სამღვდელმთავრო კათედრის მღვდელთმთავარი — მარგველი არ იხსენიებოდა. მარგველი მღვდელმთავრის საეკლესიო წოდება მხოლოდ 1917 წელს საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენის შემდეგ დამკვიდრდა. განახლებულ ეპარქიათა შორის საქართველოს ეკლესიის დიპტიხში არგვეთი მე-9 ადგილზე მოიხსენიებოდა. XX საუკუნის ცნობილი საეკლესიო რეპრესიების დროს არგვეთის სამღვდელმთავრო კათედრა უმეტესად თავისუფალი იყო. 1995 წლის 5 აპრილის წმ. სინოდის განჩინებით მარგვეთის ეპარქიას გამოეყო ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქია. 2002 წლის 17 ოქტომბრის საქართველოს ეკლესიის წმიდა სინოდის განჩინებით მარგვეთის ეპარქიას შეეცვალა სახელი და ეწოდა მარგვეთისა და უბისის ეპარქია. 

## ეპისკოპოსები
* ქრისტეფორე (წამალაიძე) (1979-1992)
* კონსტანტინე (მელიქიძე) (1992-2000)
* ვახტანგი (ახვლედიანი) (2002-2013)
* დიმიტრი (კაპანაძე) (2013-2015)
* მელქისედეკი (ხაჩიძე) (2015 წლიდან)

## ღირსშესანიშნაობები 
* ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი, VI ს
* უდერბის წმიდა გიორგის ეკლესია
* ფუთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, VIII ს.
* ხოხოულას წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია (ნანგრევები), VIII ს.
* დილიკაურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია, VI ს.
* ზორვეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია, VIII ს.

## იხილეთ აგრეთვე
* საქართველოს ეპარქიები

## რესურსები ინტერნეტში
* მარგვეთისა და უბისის ეპარქია
* მარგვეთისა და უბისის ეპარქია 

კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები
თუტმოს III

[thumb|left|თუთმოს III მენჰეფერას ქანდაკება [ლუქსორის მუზეუმში]]

**თუტმოს III მენჰეფერა** (ან **მინჰეფერა**) - XVIII (1490, ფაქტობრივად 1468—1436 ჩ.წ.-მდე; სხვა მონაცემთა თანახმად, 1479—1425 წლები ჩ.წ.-მდე, 1503—1447 წლები ჩ.წ.-მდე. ან 1525—1471 წლები ჩ.წ.-მდე.). ძველეგვიპტური დინასტიის ფარაონი. თანამედროვე ეგვიპტოლოგები თვლიან მას მსოფლიო ისტორიაში პირველ  დამპყრობლად და სამხედრო გენიოსად. სახელი *თუთმოსი * (*Thutmosis* ან *Thutmoses*) არის ეგვიპტური სახელი ჯეჰითიმესუ-ს (ღმერთი თოტი დაბადებული) ძველბერძნული ვარიანტი. სამეფო სახელად თუთმოს III-ემ აირჩია სახელი მენჰეფერა, ან მენჰაფერა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტის ისტორია
კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის ფარაონები
ცვილის ფიგურების სახლი (2005)

**ცვილის ფიგურების სახლი** (ინგლ. *House of Wax*) არის 2005 წლის საშინელებათა ფილმი, რომელიც წარმოადგენს 1953 წლის ამავე სახელწოდების ფილმის არაზუსტ რემეიკს. ეს უკანასკნელი კი სლეშერის ჟანრში გადაკეთებული ვარიანტია 1933 წლის საშინელებათა ფილმისა ცვილის ფიგურების მუზეუმის იდუმალება.

ცვილის ფიგურების სახლი დიდ ეკრანებზე  2005 წლის 6 მაისს გამოვიდა, DVD გაყიდვები კი 2005 წლის 25 ოქტომბრიდან დაიწყო. ფილმის რეჟისორია ჯაუმ კოლეტ-სერა.

მიუხედავად იმისა, რომ კომერციული თვალსაზრისით *ცვილის ფიგურების სახლს* წარმატება ხვდა წილად, კრიტიკოსების აზრით, ფილმი ჩავარდა, რადგან ვერ გადმოსცა 1953 წლის ვერსიის არსი. კრიტიკოსებმა ასევე განაცხადეს, რომ ერთადერთი ნაწილი ფილმში, რისი ყურებაც ნამდვილად ღირს, ესაა პერიზ ჰილტონის პერსონაჟის სიკვდილის სცენა.

## სიუჟეტი 
ახალგაზრდები ბრუნდებიან სახლში საფეხბურთო მატჩის შემდგომ. ისინი იძულებულნი არიან შეჩერდნენ პატარა ქალაქის - ეტლსტონის მახლობლად და დახმარებას დაელოდონ, ვინდაიდან მათი მანქანა მწყობრიდან გამოვიდა, მაგრამ მთელს ამ ქალაქში არავინაა ცვილისაგან დამზადებული ფიგურებისა და ორი მანიაკის გარდა...

## შემოსავალი 
ფილმის გახსნა 3,111 კინოთეატრში მოხდა და პირველ სამ დღეში $12,000,000 ოდენობის შემოსავალი ნახა. ფილმის საეთო შემოსავალი $68,766,121 შეადგენს. VHS/DVD გაყიდვებმა დამატებითი $42,000,000 მოიტანა.

## მონაწილეობენ 
## ჯილდოები და ნომინაციები 
*ცვილის ფიგურების სახლმა* საერთო ჯამში 3 ჯილდო  მოიპოვა. ფილმი ნომინირებული იყო 2005 Teen Choice Awards-ზე, 2006 MTV Movie Award-ზე , მოიგო ერთი პრიზი და იყო სამჯერ ნომინირებული Golden Raspberry Awards-ზე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ფილმის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:2005 წლის ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:საშინელებათა ფილმები
ზონალური ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის

**ზონალური ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთ შორის** — ტურნირი შემოღებულია 1950 წელს ფიდეს 21-ე კონგრესზე, რომელიც კოპენჰაგენში ჩატარდა. ეს ტურნირები არჩევდა მოჭადრაკეებს ჯერ პრეტენდენტთა (1966 წლამდე), ხოლო შემდეგ საზონათშორისო ტურნირებისათვის (1969 წლიდან). ამისათვის (და სხვა საკითხების მოსაგვარებლად) ფიდეს მსოფლიო დაყოფილი ჰქონდა 14 ზონებად. 1992 წლამდე სსრ კავშირს ჰქონდა საკუთრი IV ზონა (შემდეგ ეს ზონა დაიყო რამდენიმე ქვეზონად). ზონალურ ტურნირებში მონაწილეობდნენ ზონაში შემავალი ქვეყნების უძლიერესი მოჭადრაკეები და ერთწრიან ტურნირში არკვევდნენ შემდეგ ეტაპზე გამსვლელ მოჭადრაკეთა ვინაობას.

სსრ კავშირის ზონალურ ტურნირად ითვლებოდა ქვეყნის ის ჩემპიონატები, რომლებიც იწყებდნენ ახალ საჩემპიონო ციკლს. ეს იყო 1951, 1954, 1957, 1960, 1963,1966, 1969, 1972, 1975, 1986 და 1988 წლების ჩემპიონატები. სამჯერ (1978, 1981, 1985 წლებში) ჩატარდა სპეციალური ზონალური ტურნირი.

სსრ კავშირის დაშლის შემდეგ ეს ზონაც დაიშალა და 1993 წელს თბილისში ჩატარდა ზონალური ტურნირი საქართველოსა და სომხეთის მოჭადრაკეების მონაწილეობით.

ჩვენ აქ ვეხებით მხოლოდ იმ ზონებს. სადაც თამაშობდნენ ქართველი მოჭადრაკეები.

კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
ბნეი-ბრაკი

**ბნეი-ბრაკი** () — ქალაქი ისრაელში, მდებარეობს თელ-ავივის რაიონში, შედის გუშ-დანის აგლომერაციაში, დაარსდა 1924 წელს. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1950-იან წლებში. 2006 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის რიცხვი შეადგენს 147 100 ადამიანს, რომელთა უმრავლესობა ებრაელია.

### დამეგობრებული ქალაქები
*  ბრუკლინი, აშშ
*  ლეიკვუდი, აშშ

## რესურსები ინტერნეტში
* ბნეი-ბრაკი 

კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება

**შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება** (შპს) — მსოფლიოში სამეწარმეო საზოგადოების ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ფორმაა, რომლის წარმოშობას საფუძვლად დაედო ორი მიზეზი. პირველი, მისი შექმნის პროცედურა გაცილებით ადვილი იყო, ვიდრე სააქციო საზოგადოებისა; და მეორე, მათ გააჩნიათ საწესდებო კაპიტალი, რომლითაც შემოიფარგლება საზოგადოების კრედიტორების წინაშე პასუხისმგებლობა. უმთავრესად, სწორედ ეს, მეორე მიზეზი გახდა შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოების შექმნის საფუძველი, რადგან დამფუძნებლები ხშირად გაურბიან თავიანთი პირადი ქონებით პასუხისმგებლობას.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 

კატეგორია:სამეწარმეო იურიდიული პირები
ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქია

thumb|200px|ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქიის რუკა**ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქია** — საქართველოს ეკლესიის სამღვდელმთავრო იმერეთის მხარეში, ისტორიული არგვეთის საერისთავოში. იგი ჭიათურისა და საჩხერის მუნიციპალიტეტებს მოიცავს. 

## გეოგრაფია
ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქიას აღმოსავლეთიდან ნიქოზისა და ცხინვალის ეპარქია ესაზღვრება, დასავლეთიდან ქუთაის-გაენათის ეპარქია, ჩრდილოეთიდან ნიკორწმინდის ეპარქია, სამხრეთიდან მარგვეთისა და უბისის ეპარქია, სამხრეთ-დასავლეთიდან კი - ურბნისისა და რუისის ეპარქია.

## ისტორია
ისტორიულ წყაროთა ცნობით ჩვენს ქვეყანაში ქრისტიანობის გავრცელებისთანავე ეს კუთხეც გაქრისტიანდა. ეს მხარე თავიდანვე მცხეთის საყდრის იურისდიქციაში, ხოლო აფხაზეთის საკათალიკოსოს შექმნის შემდეგ მის შემადგენლობაში ითვლებოდა. 1810 წელს იმერეთის სამეფოს გაუქმების შემდეგ, შეიცვალა ადგილობრივი საეკლესიო წყობილება. მანამდე არსებულ ეპარქიათა რიცხვი ოთხამდე შემცირდა. 1821 წლის რუსეთის სინოდის 19 ნოემბრის ბრძანებით, იმერეთში არსებულ ეპარქიათაგან შეიქმნა მხოლოდ ერთი - იმერეთის ეპარქია. 1917 წელს საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენა გაუქმებულ ეპარქიათა ამოქმედებითაც აღინიშნა. პირველ საეკლესიო კრებაზევე განახლებულ ეპარქიათა შორის მარგვეთის ეპარქიაც იყო, რომლის შემადგენლობაში აღნიშნული რეგიონიც შედიოდა. 

ჭიათურის ეპარქია კი საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის 1995 წლის 5 აპრილის განჩინებით შეიქმნა. მის მართვას პირველ ეტაპზე მარგველი მიტროპოლიტი კონსტანტინე მელიქიძე ითავსებდა, 1998 წლის 8 ოქტომბრიდან მას მიტროპოლიტი აბრაამ გარმელია მართავდა, ხოლო 2002 წლის 17 ოქტომბრის წმიდა სინოდის განჩინებით მისი მართვა დაევალა ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტს დანიელ დათუაშვილს. მას ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქია ეწოდა

## იხილეთ აგრეთვე
* საქართველოს ეპარქიები

## რესურსები ინტერნეტში
* ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქია
* ჭიათურისა და საჩხერის ეპარქია 

კატეგორია:საქართველოს ეპარქიები