open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
კერი ნეიშენი

**ქეროლაინ ამილია ნეიშენი** (; დ. 25 ნოემბერი, 1846 ― გ. 9 ივნისი, 1911) — ალკოჰოლის საწინააღმდეგო გუნდის წევრი. ცნობილი როგორც კერი, კერი ნეიშენი ან ბებია ნაჯახით. დაბადებული 1846 წლის 25 ნოემბერს და გარდაიცვლილი 1911 წლის 9 ივლისს. ნეიშენი დადიოდა და ანგრევდა ალკოჰოლის მომსახურების შენობებს ( უმეტესად ბარებს ) ნაჯახით.

ნეიშენი ასევე ქალების ვიწრო ტანსაცმელზე წინააღმდეგი იყო. ის არ იცმევდა მათ და სხვა ქალებს ეუბნებოდა რომ არ ჩაეცვათ რადგან ისინი ორგანოებს აზიანებდა. ის თავისთავს აღწერს როგორც „ძაღლი რომელიც დარბის იესოს ფეხების გვერდით და უყეფს იმას რაც იესოს არ მოსწონს". 

## ახალგაზრდობა და პირველი ქორწინება 
კაროლინ ემილია მურე დაიბადა გარადში, მისი მშობლები ჯორჯ მურესა და მერი კამპბელი იყვნენ. მამამისი წარმატებული ფერმერი იყო, ასევე პროდუქტის გამცვლელი და ირლანდიელი მონების გამყიდველი იყო. მის ახალგაზრდობისას, მურეს ჯანმრთელობა უარესდებოდა და მის ოჯახს ფინანსური პრობლემები შეექმნა. ბევრი ვარაუდი იყო რომ მურები ერთ ადგილას იმიტომ არ რჩებოდნენ რომ, მერის მენტალურ მდგომარეობაზე ჭორები იყო. მწერლები ვარაუდობდნენ, რომ მერის თავი ეგონა დედოფალი ვიქტორია, მისი წინაპრების გამო. მერი ცხოვრობდა გიჟების თავშესაფარში, ნევადაში, 1890 წლის აგვისტომდე, მის გარდაცვალებამდე, 1893 წლის 28 სექტემბერს. მერი თავშესაფარში მისმა ვაჟმა, ჩარლსმა შეიყვანა. მაგრამ არის ეჭვი, რომ ჩარლსი ასე იმიტომ მოიქცა, რომ მას მერის ვალი ჰქონდა. გლოიდი ასწავლიდა მურეს ფარმთან ახლო სკოლაში სანამ გადაწყვეტდა სად ჩამოეყალიბებინა მისი მედიკალური ვარჯიშები. მან საბოლოოდ გადაწყვიტა დარჩენილიყო ჰოლდენში, მიზორიში და მურეს ხელი სთხოვა. მურეს ოჯახი ქორწილზე უარზე იყვნენ, რადგან ეგონათ რომ გლოიდი ალკოჰოლისტი იყო, მაგრამ ქორწილი მაინც ჩატარდა. ისინი დაქორწინდნენ 1867 წლის, 21 ნოემბერს. ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ სანამ მათი ქალიშვილი, ჩარლინი დაიბადებოდა, 1868 წლის, 27 სექტემბერს. 1869 წელს გლოიდი ალკოჰოლის გამო გარდაიცვალა.

## რესურსები ინტერნეტში
**The Use and Need of the Life of Carry A. Nation* (1905) by Carry A. Nation
**Carry Nation* (1929) by Herbert Asbury
**Cyclone Carry: The Story of Carry Nation* (1962) by Carleton Beals
**Vessel of Wrath: The Life and Times of Carry Nation* (1966) by Robert Lewis Taylor
**Carry A. Nation: Retelling The Life* (2001) by Fran Grace
*Photos, letters, and other primary sources related to Carry Nation –  Kansas Memory, the digital portal of the Kansas Historical Society
*Carrie Amelia Moore Nation (1846–1911) – The Encyclopedia of Arkansas History & Culture
*Carry A. Nation: The Famous and Original Bar Room Smasher – Kansas State Historical Society
*Photos of Carry Nation – Fort Bend Museum, hosted by the Portal to Texas History
* 
* 
*Carry Nation's hammer, Kansas Museum of History
*Carry Nation's purse, Kansas Museum of History
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1846
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1911
კატეგორია:ამერიკელი სუფრაჟისტები
პილილია

**პილილია** (ოფიციალურად **პილილიის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი რისალის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 535 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Pililla Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System 

## სქოლიო
კატეგორია:რისალის მუნიციპალიტეტები
აგდანგანი

**აგდანგანი** (ოფიციალურად **აგდანგანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 12 764 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Agdangan Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
ქოფრიჯუს ხიდები

**ქოფრიჯუს ხიდები** — ხიდები თურქეთში, რომელიც მდებარეობდა მაკრიალიდან, შესაბამისად 6 და 7 კილომეტრის დაშორებით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ერთ-ერთ მათგანის თავზე ბეტონის თანამედროვე ჰორიზონტალური ხიდია აღმართული.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 63 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
აზლაღის ხიდი

**აზლაღის ხიდი** — არქიტექტურული ძეგლი თურქეთში. ქემალფაშიდან (ყოფ. მაკრიალი) 2,5 კმ-ის დაშორებით. ქემალფაშა-რიზეს ტრასიდან მარცხნივ, სოფელ აზლაღაში. 

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 64 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ფილატოვ-ლუგი (მოსკოვის მეტრო)

**ფილატოვ-ლუგი** () — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოკოლნიჩესკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2019 წლის 20 ივნისს.

## რესურსები ინტერნეტში
*მოსკოვის მეტროპოლიტენის საიტი 

კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
კატეგორია:სოკოლნიჩესკაიას ხაზი
ჩავუშლუს ხიდი

**ჩავუშლუს ხიდი** — თაღოვანი ხიდი თურქეთში, მდინარეების სუბაშისა და ჩავუშლუს შეერთების ადგილიდან 20 მ-ის მოშორებით. უკანასკნელ ხანს აქ ახალი, თანამედროვე ხიდი გაუმართავთ, რომელიც გადაფარავს ძველი ხიდის სავალ ნაწილს, მაგრამ მათ შორის გარკვეული მანძილია დატოვებული.

მისი სიგრძე დაახლოებით — 11 მ-ია, ხოლო სიმაღლე წყლის ზედაპირიდან — 8,5 მ. ხიდის თაღის მარცხენა ფუძე უშუალოდ კლდეს ებჯინება,ხოლო მარჯვენა თაღის ფუძე საგანგებოდ ამოკვეთილ კლდოვან ბუდეში ეშვება.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 65 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
იუჯეჰისარის ხიდი

**იუჯეჰისარის ხიდი** — ხიდი თურქეთში, მდინარე ჰემშილდერეს მარჯვენა შენაკადის, მელესკურის წყლის ბოლო მონაკვეთში. ხიდი განახლებულია. თაღი ნახევარწრიულია, სიგრძე — 23,4 მ., სიგანე - 2,90 მ. ხიდს ბურჯებში  ორივემხარეს ორ-ორი ფოსო აქვს.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 77 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ერთენიზის ხიდი

**ერთენიზის ხიდი** — ხიდი თურქეთში, ჩაიელის აუზის ერთ-ერთი შენაკადის, ჰავიარდერესის ხეობაში, სოფელ ერთენიზში. ის საკმაოდ კარგადაა შემონახული. 

ხიდს აქვს ნახევარწრიული თაღი, რომელიც გამართულია კარგად დამუშავებული მოგრძო ფორმის ქვების ერთი რიგით. ხიდს აქვს თავსართი. მისი სიგრძე — 32 მ, სიგანე — 2,20 მ. ნაგებობა შედარებით მოგვიანო პერიოდის ჩანს. სავალ ნაწილს გვერდით აქვს მოგვიანო პერიოდში დაშენებული მოაჯირი. მოგვიანებით იგი, ადგილობრივ მცხოვრებლებს დაუსაფეხურებიათ.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 81 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
თაშქირანი (პოსოფის რაიონი)

**თაშქირანი** () — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 95 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 14 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 86 ადამიანი ცხოვრობს.

სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა გიორგისუბანი.

## სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
ატიმონანი

**ანტიმონანი** (ოფიციალურად **ანტიმონანის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 64 260 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Atimonan Profile at PhilAtlas.com
*Official Website of Atimonan Municipal Government
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
ბუენავისტა (კესონი)

**ბუენავისტა** (ოფიციალურად **ბუენავისტის მუნიციპალიტეტი**; ) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 160 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 37 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Buenavista Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
კალაუაგი

**კალაუაგი** (ოფიციალურად **კალაუაგის მუნიციპალიტეტი**; ) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კესონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 809 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 81 ბარანგაის.

## კლიმატი
## რესურსები ინტერნეტში
*Calauag Profile at PhilAtlas.com
*Philippine Census Information
*Local Governance Performance Management System
*Quezon Province Web Portal

## სქოლიო
კატეგორია:კესონის მუნიციპალიტეტები
ნიკოლოზ შავდია

**ნიკოლოზ შავდია** (დ.8 მარტი, 1947, თბილისი) — ქართველი ექიმი.

1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარულ-ჰიგიენური ფაკულტეტი.

1972-1974 წლებში იყო ქუთაისის სანეპიდსადგურის განყოფილების უფროსი. 1974-1978 წლებში სანიტარიისა და ჰიგიენის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1978-1981 წლებში საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს სანეპიდსამმართველოს უფროსის მოადგილე. 1978-1990 წლებში საქართველოს მთავარი სახელმწიფო სანიტარული ექიმის მოადგილე.1981-1986 წლებში რესპუბლიკური სანეპიდსადგურის მთავარი ექიმი. 1986-1990 წლებში სანეპიდსამმართველოს უფროსი. 1990-2004 წლებში სახელმწიფო სანიტარული ზედამხედველობისა და ჰიგიენური ნორმების დეპარტამენტის თავმჯდომარე. საქართველოს მთავარი სახელმწიფო სანიტარული ექიმი. ავტორი კანონებისა : "სანიტარული კოდექსი"  " კვების პროდუქტების უსაფრთხოებს უზრუნველყოფის შესახებ" და სხვა. ავტორი და თანაავტორი 40 -ზე მეტი სანიტარული დოკუმენტებისა, რომლებიც ეხება ჰიგიენის სხვადასხვა  საკითხებს. ჰიგიენისტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ჰალოფილური ვიბრიონების გავრცელება საქართველოში“, დაიცვა 1981 წელს.

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 305

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:ქართველი ექიმები
ბალჯილი (იუსუფელის რაიონი)

**ბალჯილი** (; სიტყვასიტყვით: „მეთაფლე“. 2021 წლის მონაცემებით სოფელში 101 ადამიანი ცხოვრობს.

## ისტორია
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ბალხი. იუსუფელის რაიონში არის ერთ-ერთი სოფელი, სადაც დღესაც ქართულად ლაპარაკობენ. ადგილობრივ ტოპონიმებში გვხვდება ბევრი ქართული სახელი, კერძოდ: Abazianni (აბაზიანნი), Balhibari (ბალხიბარი), Balhibari Tke (ბალხიბარი ტყე), Gağmi Kanebi (გაღმი ყანები), Didaho (დიდახო).

სოფელში არის  X საუკუნის არხი,  რომელიც  ადგილობრივთა გადმოცემით,  თამარ  მეფეს  გაუყვანია.  ეს  არხი  გამოდის  სოფელ  ქოლიქთან ახლოს მდებარე ე. წ. „თამარის  აუზიდან“. არხის გაყვანის პერიოდში სოფელიც და მიმდებარე ტერიტორია საქართველოს შემადგენლობაში შედიოდა. XI საუკუნეში სოფელი დროებით სელჩუკთა სახელმწიფოს შემადგენლობაში მოექცა თუმცა 1121 წელს დიდგორის ბრძოლის შემდეგ კვლავ საქართველოს შემადგენლობაშია და შედის სამცხე-საათაბაგოს შემადგენლობაში. ოსმალები ამ ტერიტორიაზე XVI საუკუნეში გამოჩდნენ და სოფელიც მათ ხელში გადავიდა. სოფელი ჯერ ლივანეს სანჯაყის ნაწილი გახდა, შემდეგ კი ჩილდირის პროვინციის შემადგენლობაში შევიდა. ბალჰში, რომელიც 1835 წელს ლივანე-ი-ულიას სანჯაყის კავკასიის ქვეუბნის სოფელად იყო რეგისტრირებული, იმ დროისთვის 65 კომლი და 230 მამაკაცი ცხოვრობდა.  ოსმალეთის ადმინისტრაციამ აღწერა მხოლოდ მამრობითი სქესის მოსახლეობა. ამიტომ სოფლის მთლიანი მოსახლეობის მიახლოებითი რიცხვის დასადგენად საჭიროა იმდენი ქალის დამატება, რამდენიც მამაკაცია. შედეგად გამოდის, რომ სოფელში 460 ადამიანი ცხოვრობს და ერთ კომლზე საშუალოდ 7 კაცია. რუსეთ-ოსმალეთის 1877-1878 წლების ომის შედეგად სოფელი კვლავ ოსმალეთის მმართველობის ქვეშ რჩება.

1928 წლისათვის სოფელს ბალჰი (بالح) ეწოდება და შედის ართვინის პროვინციის იუსუფელის რაიონში. 1935 წლის საყოველთაო აღწერის მიხედვით სოფელი ერზრუმის პროვინციის ნაწილია. ამ პერიოდში სოფლის მოსახლეობა 475 ადამიანისაგან შედგებოდა. სოფელს სახელი შეეცვალა 1959 წელს ტოპონიმის „უცხო წარმომავლობის“ გამო და ეწოდა ბალჯილი, თუმცა ოფიციალურ ჩანაწერებში გამოიყენებოდა ორივე ფორმა Balcılı (Balh).

სოფელში მდებარეობს 1828 წელს აშენებული ერთსართულიანი, ერთმინარეთიანი მეჩეთი.

## სქოლიო
კატეგორია:იუსუფელის რაიონის სოფლები
ქერიმ ანყოსი

**ქერიმ ანყოსი** (დ. 1937, თბილისი — გ. 4 ოქტომბერი, 2019) — ქართველი ქურთების ლიდერი. აღმოსავლეთმცოდნე, მწერალი, ჟურნალისტი და განმანათლებელი.

## ბიოგრაფია
ქერიმ ანყოსი დაიბადა 1937 წელს თბილისში. მისი მშობლები 1910 წელს ოსმალეთის იმპერიიდან საქართველოში გამოქცეული ლტოლვილები იყვნენ. დევნილმა ქურთებმა შვილი შეიყვანეს საშუალო სკოლაში, სადაც ქერიმმა განსაკუთრებული სიბეჯითე გამოავლინა. მომავალმა ლიდერმა ოქროს მედალზე დაამთავრა სკოლა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე ჩააბარა. ფაკულტეტის დასრულების შემდეგ კი დაიწყო სამეცნიერო კარიერა. 

სტუდენტობის წლებიდანვე ჩაერთო საქართველოს ქურთებისთვის სასარგებლო საქმეების დაგეგმვასა და განხორციელებაში. 1960-იანი წლებიდან დღემდე საქართველოში არაერთი ქურთული ორგანიზაცია დაარსდა. სტუდენტებზე ზრუნავდა „ქურთ ახალგაზრდებთან მუშაობის საბჭო“, მასწავლებელთა მომზადების კუთხით მუშაობდა „ქურთ პედაგოგთა საქალაქო ორგანიზაცია“, ცოდნის მასობრივად გავრცელებისთვის შეიქმნა „ქურთთა სახალხო უნივერსიტეტი“, საქართველოს მხატვართა კავშირის შემადგენლობაში ცალკე სტრუქტურულ ერთეულად გამოიყო ქურთი მხატვრების გაერთიანება, 1978 წელს საქართველოს ტელერადიო კომიტეტის შემადგენლობაში ანყოსის თაოსნობით შეიქმნა ქურთული რედაქცია და ა. შ. თითქმის ყველა ქურთული ორგანიზაციის დამფუძნებელი ქერიმ ანყოსი იყო.

ორგანიზაციების დაარსებისა და მართვის გარდა, ქერიმ ანყოსი უამრავ დროს ხარჯავდა საკუთარი ხალხის ენის, კულტურის, რელიგიისა და ისტორიის კვლევისთვის.

2019 წელს გადაეცა „ტოლერანტობის ქომაგის“ სიგელი ქურთული თემის ინტეგრაციის პროცესში შეტანილი წვლილისათვის. 

გარდაიცვალა 2019 წელს 81 წლის ასაკში.

## რესურსები ინტერნეტში
* ლევან ლორთქიფანიძე, ქერიმ ანყოსი – ქართველი ქურთების ლიდერი  mastsavlebeli.ge

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2019
კატეგორია:ქურთი მწერლები
ბოზუკ-კალე

**ბოზუკ-კალე** () — ციხესიმაგრე თურქეთში, რიზეს აღმოსავლეთით, 3 კმ-ში, სოფელ გიუნდოღდუში. სხვა საზღვაო საფორტიფიკაციო ნაგებობების მსგავსად, ესაა ტრაპეზიუმი, ჩრდილოეთისკენ გაწეული მასიური საძირკვლით, რომელიც ვიწროვდება სამხრეთისკენ. ჩრდილოეთი მხარე ბუნებრივად დაცულია და აქ, შესაძლებელია, ხის კედლები ყოფილიყო, სამხრეთი კედელი კი კლდის ყელს იცავს. დასავლეთის კედლის ნაშთები აღარ იკითხება, ხოლო აღმოსავლეთის მხოლოდ 50 მ-ია გადარჩენილი. სავარაუდოდ, ეს საგუშაგო კოშკია, რომლის ზომაც ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 50 მ-ია, ხოლო დასავლეთიდან აღმოსავლეთით 10 მ.

ციხე ცენტრალური გზის ზემოთ მაღალ ბორცვზე ყოფილა დაშენებული. ძეგლამდე ცენტრალური ტრასიდან სოფლის გზაც შედის. დაახლოებით 100 მეტრში გზა მარჯვნივ უხვევს და იწყება აღმართები. პირველივე მოსახვევში, იქ, სადაც ერთ-ერთი აქაური მკვიდრის სახლია აშენებული, ზღვისპირეთისაკენ წინწაზიდული ბორცვია. სწორედ თავის დროზე ციხეც ამ ბორცვზე ყოფილა აგებული. მშენებლებს ციხისათვის შესანიშნავი ადგილი შეურჩევიათ. აქედან შესანიშნავად მოჩანს როგორც ზღვა, ისე მთელი შემოგარენი. ციხესიმაგრე ამჟამად თითქმის საძირკვლის დონემდეა დანგრეული. მისი დიდი ნაწილი აქ გზის გაყვანისა თუ სახლის მშენებლობის დროს გაუნადგურებიათ. დარჩენილი ტერიტორიის დიდი ნაწილიც აქვე მცხოვრებ პიროვნებას მოუსუფთავებია და საბოსტნედ გამოუყენებია. საძირკვლის ნაშთები შემორჩენილია მხოლოდ ბორცვის ჩრდილო-დასავლეთითა და აღმოსავლეთით. ციხის გეგმაზე, მშენებლობის ტექნიკაზე და თარიღზე საუბარი ჭირს. არაა გამორიცხული, ეს ძეგლი  რიზეს ციხის ფორტპოსტი ყოფილიყო, ვინაიდან ჰინტერლანდისკენ აქედან არანაირი მნიშვნელოვანი გზა არ გადის.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 37  ISBN 978-9941-0-6458-6

კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
კონსტანტინე კამკამიძე

**კონსტანტინე კამკამიძე** (დ. 12 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 17 ოქტომბერი, 2022) — ქართველი მეცნიერი, გამომგონებელი, ინჟინერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი.

1950 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.

1949 წლიდან მუშაობს ელექტროტექნიკურ ნაგებობათა სამმართველოს (თელასი) ტექნიკოსად, შემდეგ დისპეჩერად, ჩითახევჰესის ელექტრო საამქროს უფროსად, საქენერგოს ცენტრალური ლაბორატორიის საამქროს უფროსად, 1956 წლიდან კი საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში ხელმძღვანელობდა გამოთვლითი ტექნიკის კათედრას. 130-ზე მეტი სამეცნიერო შრომისა და 10 გამოგონების ავტორია.

სადისერტაციო თემა — „უწყვეტი პროცესების ავტომატიზებული მართვის მოდელები ადაპტური პარალერული ძიებით“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1950)
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი
რთველაძე

საკუთარი სახელი **რთველაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გიორგი რთველაძე — მუშა, რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე
* ედვარდ რთველაძე — უზბეკეთში მოღვაწე ისტორიკოსი, არქეოლოგი

კატეგორია:ქართული გვარები
ედვარდ რთველაძე

**ედვარდ ვასილის ძე რთველაძე** (; ; დ. 14 მაისი, 1942, ბორჯომი, საქართველოს სსრ, — გ. 10 თებერვალი, 2022, ტაშკენტი, უზბეკეთი) — უზბეკეთში მოღვაწე ქართველი ისტორიკოსი, არქეოლოგი; ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1989), პროფესორი (1992), უზბეკეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1995), საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის უცხოელი წევრი (2010); უზბეკეთის ოლი მაჯლისის (პარლამენტის) სენატის წევრი. იკვლევდა ცენტრალური აზიისა და კავკასიის ისტორიის, არქეოლოგიის, ნუმიზმატიკის, კულტურისა და ხელოვნების საკითხებს.

## ბიოგრაფია 
რთველაძემ დაამთავრა ტაშკენტის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი (1967). მუშაობდა უზბეკეთის მეცნიერებათა აკადემიის ხელოვნებათმცოდნეობის ინსტიტუტში ლაბორანტად, უმცროს მეცნიერ-თანამშრომლად, უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად, 1985-2009 წლებში კი — განყოფილების გამგედ. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ცენტრალური აზიის ძველი და შუა საუკუნეების ისტორიის კვლევაში, მონაწილეობდა არქეოლოგიურ მისიებში ცენტრალური აზიის, კავკასიის, კვიპროსის, საფრანგეთისა და იაპონიის ტერიტორიაზე, ხელმძღვანელობდა ტოხარისტანის არქეოლოგიურ ექსპედიციას და ქუშანის სამეფოს ნაქალაქარის — ქამფირთეფეს ისტორიული კომპლექსის გათხრებს. 2016 წლიდან იყო პროექტ „მსოფლიოს კოლექციებში უზბეკეთის კულტურული მემკვიდრეობის“ ერთ-ერთი ინიციატორი. გამოქვეყნებული აქვს 800-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. მიღებული ჰქონდა ბირუნის სახელობის უზბეკეთის სახელმწიფო პრემია (1985), უზბეკეთის II ხარისხის სახელმწიფო პრემია მეცნიერებასა და ტექნიკაში (2007), უზბეკეთის ორდენი „განსაკუთრებული დამსახურებისათვის“ (2001) და ორდენი „მეჰნათ შუჰრათი“ (2017), ასევე საქართველოს ღირსების ორდენი (2001).

## ლიტერატურა
* Вспоминая былое / Э. В. Ртвеладзе. Кн. I, II –Ташкент : Sanat, 2012-2014.
* უზბეკეთის ისტორიული წარსული / ე. რთველაძე ; [თარგმნა ირაკლი ანთაძემ]. - მე-2 განახლ. გამოც.. - თბ., 2009.
* ცენტრალური აზიის ცივილიზაციები, სახელმწიფოები, კულტურები / ედვარდ რთველაძე ; [თარგმნა მაია ნაჭყებიამ] ; მსოფლიო ეკონომიკისა და დიპლომატიის უნ-ტი, მსოფლიოსა და კულტურათშორისი ურთიერთგაგების შესწავლის ცენტრი ფონდი "ფორუმი". - მე-2 შევს. გამოც.. - თბ., 2011.

## სქოლიო
კატეგორია:უზბეკი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
არქონტი

**არქონტი** (, მრ. რ. ) — ძველ საბერძნეთში ხელისუფლების მატარებელთა გავრცელებული საერთო აღნიშვნა. ათენში არქონტი უმაღლესი თანამდებობის ცხრა პირს ეწოდებოდა, რომელთაც ყოველწლიურად კენჭისყრის გზით ირჩევდნენ: არქონტი-ეპონიმოსი, არქონტი-ბასილევსი, არქონტი-პოლემარქოსი და ექვსი არქონტი-თესმოთეტესი.

ათენის არქონტთა კოლეგია ერთ-ერთი უძველესი სახელმწიფო ორგანოა, იგი ძვ. წ. VIII საუკუნეში შეიქმნა. ყალიბდებოდა თანდათანობით, მეფისათვის მასთან ადრე განუყრელად დაკავშირებული უფლებამოსილებების ჩამორთმევასთან ერთად. არისტოტელეს თანახმად, უმნიშვნელოვანესი და ყველაზე ადრეული იყო პირველი სამი არქონტის თანამდებობა;

## სქოლიო 
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის წოდებები
მანანა ორბელაძე

**მანანა ორბელაძე** (დ. 20 თებერვალი, 1952, ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელი როხი, საქართველო)—დამსახურებული პედაგოგი, 2013-2014 სასწავლო წლის საუკეთესო მასწავლებელი, შესულია წიგნში „ქუთაისის ღირსეული პედაგოგები“.

## ბიოგრაფია 
მანანა იოსების ასული ორბელაძე დაიბადა 1952 წლის 20 თებერვალს, ბაღდათის რაიონის სოფელ როხში პედაგოგების ოჯახში.

1959 წელს შევიდა სოფელ როხის საშუალო სკოლაში, რომელიც დაამთავრა 1969 წელს. სკოლის დამთავრების შემდეგ 1970 წელს ჩაირიცხა ქალაქ ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში დაწყებითი განათლების ფაკულტეტზე. ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში სასწავლო კურსის დასრულების შემდეგ, სწავლა განაგრძო თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში (ამჟამად ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი), რომელიც დაასრულა 1979 წელს. 

1975 წელს მუშაობა დაიწყო ქალაქ ქუთაისის მე-12 საშუალო სკოლაში ისტორიის მასწავლებლად.

1983 წლიდან დღემდე მუშაობს ქალაქ ქუთაისის მე-17 საჯარო სკოლაში დაწყებითი კლასების მასწავლებლად. თავისი პედაგოგიური მოღვაწეობის თავისი პედაგოგიური მოღვაწეობის პერიოდში აქტიურად იყო ჩართული სხვადასხვა საზოგადოებრივ ღონისძიებებში:

მანანა ორბელაძე 17  წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა სკოლის დაწყებითი კლასების მეოდგაერთიანებას. იგი გახლდათ მასწავლებელთა დანიშვნის სასკოლო საკონკურსო კომისიის წევრი.ხშირად ატარებს სასკოლო და საქალაქო საჩვენებელ ღია გაკვეთილებს. მათ შორის, აღსანიშნავია 2017 წლის 15 თებერვალს სსიპ ქუთაისის N17 საჯარო სკოლის მესამე კლასში ჩატარებული ჯიპრაიდული გაკვეთილი ქართულ ენაზე. 

მანანა ორბელიძე მონაწილეობს სხვადასხვა ტრენინგებში და აქტივობებში. მან წარმატებით გაიარა ინტელის  პროექტებით სწავლების ტრენინგი.რომლის სახელია ,,წინაპრები და შთამომავლები“ . ამ პროექტით პედაგოგი შეეცადა მოსწავლეებს გაეაზრებინათ  ვინ იყვნენ მათი წინაპრები, საიდან მოდიან ისინი, რაც მათ დაეხმარებათ პატივი სცენ წარსულს, აწმყოს და ააშენონ  მომავალი. 

როგორც თავად აღნიშნავს:

მანანა ორბელაძეს  აღზრდილი ყავს უამრავი წარჩინებული მოსწავლე.

## ჯილდოები 
პედაგოგიური საქმიანობის  პერიოდში მანანა ორბელაძეს მიღებული აქვს სხვადასხვა ჯილდოები:

* საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს სიგელი.
* ქალაქ ქუთაისის განათლების განყოფილებისა და განათლების მუშაკთა პროფკავშირის საქალაქო საბჭოს „საპატიო სიგელი".
* ქუთაისის განათლების განყოფილებისა და განათლების მუშაკთა პროფკავშირის „მადლობის სიგელი“.
* მიღებული აქვს ქალაქ ქუთაისის განათლების განყოფილებისა და განათლების მუშაკთა მადლობები „მოსწავლე -ახალგაზრდობის აღზრდის საქმეში თვალსაჩინო მიღწევებისთვის“.
* შესულია წიგნში „ქუთაისის ღირსეული პედაგოგები“.
* ქალაქ ქუთაისის მერიამ დააჯილდოვა ფულადი პრემიით.
* 2013-2014 სასწავლო წელს მიიღო წლის საუკეთესო მასწავლებელის წოდება.

მანანა ორბელაძის შესახებ გამოქვეყნებულია სტატიები სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთებში.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სსიპ ქალაქ ქუთაისის N 17 საჯარო სკოლის მატეანე
* მანანა ორბელაძის ბლოგი "რეფლექსია"
* სსიპ ქალაქ ქუთაისის N17 საჯარო სკოლა:ჯიპრაიდული გაკვეთილი 
* მანანა ორბელაძის ბლოგი:პრეზენტაცია

კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
გიორგი ჯაბაური

**გიორგი ჯაბაური** (დ.20 დეკემბერი, 1874 — გ. 1962, თბილისი) — ქართველი მსახიობი და პოეტი. საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1950).

1893 წელს დაამთავრა თბილისის სახელოსნო სასწავლებელი და იქვე დაიწყო მუშაობა.

1903-1933 წლებში მუშაობდა თბილისის რკინიგზის მთავარ სახელოსნოში. სცენაზე პირველად 1891 წელს გამოვიდა სცენისმოყვარეთა სპექტაკლში. ის აქტურ მონაწილეობას იღებდა პირველი სახალხო თეატრის, ე. წ. „ავჭალის აუდიტორიის“ დაარსებაში. 1909-1933 წლებში მუშაობდა ზუბალაშვილების მიერ აშენებულ თბილისის სახალხო თეატრში. გიორგი ჯაბაური ძირითადად ასრულებდა სახასიათო როლებს: გიჟუა, ნიკალა, ტიმოთე(ავქსენტი ცაგარელის „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“, „ციმბირელი“, „ხანუმა“), გაიოზ ფაღავა (ვალერიან გუნიას „და-ძმა“), ვანო (იონა გედევანიშვილის „მსხვერპლი“), ილიკო მენაბდიშვილი (ტრიფონ რამიშვილის „მეზობლები“), ნიკალა (ი. გულისაშვილის „დრონი მეფობენ“), პეპო, მოსესიანი(გ. სუნდუკიანის „პეპო“ და „ხათაბალა“), ჰერტი (ჰეიერმესის „იმედის დაღუპვა“) და სხვა. მისი პიესა „მამის ბრალია“ 1906 წელს დაიდგა „ავჭალის აუდიტორიაში“, 1956 წელს დაიბეჭდა მისი „მოგონებანი“, ლექსების კრებული გამოიცა 1906 და 1920 წლებში.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1874
კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ევპატრიდები

**ევპატრიდები** ( — შვილნი კეთილშობილი მამისა) — გვაროვნული არისტოკრატია ძველ საბერძნეთში (ატიკა). შეიქმნა გვაროვნული წყობილების დაშლის პროცესში. გადმოცემით, ათენის ლეგენდარულმა მეფემ თესევსმა ატიკის თავისუფალი მოსახლეობა სამ წოდებად დაჰყო; მათგან ყველაზე პრივილეგირებულნი იყვნენ ევპატრიდები. მათი ძირითადი ნაწილი (მსხვილი მიწათმფლობელები) ძალაუფლებას ინარჩუნებდა ძვ წ. VI საუკუნემდე. ათენის შემდგომმა სოციალურ-ეკონომიკურმა განვითარებამ ვაჭარ-ხელოსანთა ფენების საზოგადოებრივი მნიშენელობა გაზარდა, რამაც ევპატრიდების გავლენა დასცა და ამასთანავე ხელი შეუწყო მის დაშლას — ნაწილი თანდათანობით შეერწყა დემოსის ზედა ფენას. სოლონის რეფორმების შემდეგ (კერძოდ, ქონებრივი ცენზის შემოღება) ევპატრიდების ბატონობა შეირყა, კლისთენეს რეფორმებიც მათ წინააღმდეგ იყო მიმართული.

## იხილეთ აგრეთვე 
* გეომორები
* დემიურგები

## სქოლიო 
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის წოდებები
მატრიცა: აღორძინება

**მატრიცა: აღორძინება** () — 2021 წლის ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმი.  ფილმის პროდიუსერი, თანასცენარისტი და რეჟისორი ლანა ვაჩოვსკია. არის „მატრიცა: რევოლუციების“ (2003) გაგრძელება და მეოთხე ნაწილი მატრიცის ფილმების ფრენჩაიზში. კიანუ რივზი, კერი-ენ მოსი, ჯადა პინკეტ სმიტი და ლამბერტ უილსონი იმეორებენ თავიანთ როლებს წინა ფილმებიდან და მათ უერთდებიან იაჰია აბდულ-მატინი II, ჯესიკა ჰენვიკი, ჯონათან გროფი, ნილ პატრიკ ჰარისი და პრიანკა ჩოპრა ჯონასი. ფილმის მოქმედება ვითარდება რევოლუციებიდან სამოცი წლის შემდეგ და მოგვითხრობს ნეოს შესახებ, რომელიც ცხოვრობს ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ცხოვრებით, როგორც ვიდეო თამაშების შემქმნელი, რომელსაც უჭირს სიზმრების რეალობისგან განსხვავება. აჯანყებულთა ჯგუფი მორფეუსის დაპროგრამებული ვერსიის დახმარებით ათავისუფლებს ნეოს მატრიცის ახალი ვერსიისგან და ებრძვის ახალ მტერს, რომელსაც ტრინიტი ტყვედ ჰყავს.

„რევოლუციების“ გამოსვლის შემდეგ ვაჩოვსკებმა უარყვეს მატრიცის კიდევ ერთი ფილმის შექმნის შესაძლებლობა. 

*Warner Brothers*-ის სტუდია მუდმივად გამოხატავდა ინტერესს ფრენჩაიზის აღორძინებით, დაიქირავა ზაკ პენი ახალი სცენარის დასაწერად მას შემდეგ, რაც ვაჩოვსკებმა უარი თქვეს ყველა შეთავაზებაზე მეტი გაგრძელების შესაქმნელად. 2019 წლის ბოლოს, საბოლოოდ დაანონსდა მატრიცის ფრენჩაიზის მეოთხე ფილმი, სადაც ლანა ვაჩოვსკი დაბრუნდა როგორც რეჟისორი. გადაღებები 2020 წლის თებერვალში დაიწყო, მაგრამ შემდეგ თვეში COVID-19 პანდემიის გამო შეჩერდა. ვაჩოვსკიმ ფილმის მიტოვება გადაწყვიტა, მაგრამ მსახიობები დაჟინებით მოითხოვდნენ, რომ გაეგრძელებინა გადაღება. გადაღებები აგვისტოში განახლდა და სამი თვის შემდეგ დასრულდა.

„მატრიცა: აღორძინების“ პრემიერა შედგა ტორონტოში 2021 წლის 16 დეკემბერს. Warner Bros. Pictures-ის მიერ კინოთეატრებში HBO Max-ის სტრიმინგის სერვისის მეშვეობით გამოვიდა 2021 წლის 22 დეკემბერს. ფილმმა ფინანსური ზარალი განიცადა. ბიუჯეტი -$190 მილიონი ჰქონდა, ხოლო შემოსავალი შეადგენდა $153 მილიონზე მეტს მსოფლიო მასშტაბით. ფილმმა მიიღო ნომინაცია საუკეთესო ვიზუალური ეფექტებისთვის ბრიტანეთის კინოაკადემიის 75-ე დაჯილდოებაზე.

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები
კატეგორია:Village Roadshow Pictures-ის ფილმები
კატეგორია:ვაჩოვსკების ფილმები
კატეგორია:კიბერპანკური ფილმები
კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური თრილერი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური მოქმედებითი ფილმები
კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკა საბრძოლო ხელოვნების ელემენტებით
მარინა ბალავაძე

**მარინა ბალავაძე** (დ. 11 ოქტომბერი, 1951, თბილისი — გ. 18 სექტემბერი, 2015) — ქართველი ექიმი-კარდიოლოგი, მეცნიერი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. ღირსების ორდენის კავალერი (2001). ათეროსკლეროზის საერთაშორისო საზოგადოების წევრი. 

1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 

1975-1984 წლებში იყო მოსკოვის საკავშირო კარდიოლოგიური ცენტრის უფროსი ლაბორანტი; 1980 წელს უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1985–1992 წლებში თბილისის თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-მუშაკი; 1988 წელს პროსპექტულ გამოკვლევათა განყოფილების ხელმძღვანელი; 1993 წლიდან სხივური და ინტერვენციული დიაგნოსტიკის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის ფუნქციური დიაგნოსტიკის განყოფილების ხელმძღვანელი. ავტორია 100-მდე სამეცნიერო ნაშრომის, პროფილაქტიკური კარდიოლოგიის ასპექტების, გულის იშემიური დაავადების, ჰიპერტონიული დაავადების და სხვა პათოლოგიების დროული დიაგნოსტირებისა და შემდგომი ადეკვატური მკურნალობის პრობლემებზე. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის იშემიური დაავადების გამოსავლენად სტანდარტული მეთოდების გამოყენება და რისკ–ფაქტორების კორექციის შესაძლებლობები, ამბულატორიულ პირობებში 40–49 წლის მამაკაცებს შორის“, დაიცვა 1983 წელს.

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 28

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1951
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 2022

**ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 2022** (ასევე ცნობილი როგორც **XXIV ზამთრის ოლიმპიური თამაშები**; ) ― საერთაშორისო ასპარეზობა ზამთრის სპორტის მრავალ სახეობაში. ოლიმპიური თამაშების მასპინძელი ქალაქია პეკინი, ჩინეთი. თამაშები ოფიციალურად 4 თებერვალს გაიხსნა, თუმცა წინაშესარჩევი ღონისძიებები 2 თებერვლიდან ტარდებოდა.

მასპინძელ ქალაქად პეკინი 2015 წელს კუალა-ლუმპურში გამართულ საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის 128-ე სესიაზე შეარჩიეს. 2022 წლის ოლიმპიური თამაშები ზამთრის პირველი ოლიმპიური თამაშებია ჩინეთში. ზედიზედ მესამედ, ოლიმპიური თამაშები აღმოსავლეთ აზიაში ტარდება (2018 წელს ― ფიონგჩანგში, 2020 წელს ― ტოკიოში). პეკინი პირველი ქალაქია, რომელმაც როგორც ზაფხულის, ისე ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებს უმასპინძლა. 

## რესურსები ინტერნეტში
*Organizing Committee Website 
*Beijing 2022 on the IOC Website

## სქოლიო
კატეგორია:ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 2022
კატეგორია:ზამთრის ოლიმპიური თამაშების წლების მიხედვით
გულნარა გერსამია

**გულნარა კლიმენტის ასული გერსამია** (დ. 13 თებერვალი, 1924, თბილისი — გ. 17 ივლისი, 2008) — ქართველი პათომორფოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1968). პროფესორი (1970), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1983). საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1998); საქართველოს სამედიცინო- ბიოლოგიური მეცნიერებების აკადემიის ნამდვილი წევრი (1995).

1946 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტი. 1946-1951 წლებში მუშაობდა საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ონკოლოგიის რესპუბლიკური დისპანსერის ქირურგ-ორდინატორად. 1951–1959 წლებში პათომორფოლოგიური ლაბორატორიის გამგე. 1959-1977 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ონკოლოგიის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის პათომორფოლოგიური ლაბორატორიის ხელმძღვანელი, ხოლო 1977 წლიდან გარდაცვალებამდე — ამავე ინსტიტუტის პათომორფოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ. ღირსების ორდენი (1997).

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სარძევე ჯირკვლის კიბოს ოპერაციამდელი რენტგენოთერაპიის შემდგომი კლინიკურ–მორფოლოგიური ცვლილებები“, დაიცვა 1959 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „დასხივებული სარძევე ჯირკვლის კიბოს სტრუქტურული ცვლილებების მექანიზმების საკითხისათვის“, დაიცვა 1968 წელს. 

## რესურდები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კატეგორია:ქართველი პათომორფოლოგები
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ჯაფარ ჯაფაროვი

**ჯაფარ  ჰაშიმ-ოღლუ ჯაფაროვი** (; დ.  20 სექტემბერი[ძვ. სტ. 7 სექტემბერი], 1914, ბაქო — გ. 19 სექტემბერი, 1973, იქვე) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი თეატრმცდონე და ლიტერატურათმცოდნე, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1962), აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1963), აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1972), დიდი სამამულო ომის მონაწილე (1941 – 1945).

1937 წელს დაამთავრა მოსკოვის პედაგოგიური ინსტიტუტის ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1943 წლიდან იყო კომუნისტური პარტიის წევრი. 1959 წელს მუშაობდა აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის არქიტექტურისა და ხელოვნების ინსტიტუტის თეატრისა და კინოს განყოფილების გამგედ. 1967 წლიდან 1971 წლამდე ჯაფაროვი აზერბაიჯანის სსრ კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი იყო. ჯაფარ ჯაფაროვის ძირითადი ნაშრომები ეძღვნება აზერბაიჯანულ თეატრსა და დრამატურგიას, ესთეტიკური აზრის ისტორიას აზერბაიჯანში.
1972 წელს აზერბაიჯანის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება მიენიჭა. 
გარდაიცვალა ბაქოში. 
დაკრძალულია საპატიო ხეივანში ბაქოში.  

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1914
კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:ბაქოში გარდაცვლილები
ბაბა ვეზიროღლუ

**ბაბა ვეზიროღლუ მესიმოვი** (; დ. 10 იანვარს, 1956, სოფ. მოლაისახლი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი პოეტი, პროზაიკოსი, მთარგმნელი, კინოდრამატურგი, აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (2005), აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი.

## ბიოგრაფია 
ბაბა ვეზიროღლუ სწავლობდა მ. გორკის სახელობის მოსკოვის ლიტერატურის ინსტიტუტში. ლიტერატურული საქმიანობა ჟურნალ „ულდუზში“ (ვარსკვლავი) დაწიყო.
იგი წერს ლექსებს, პროზაულ ნაწარმოებებს. მის მიერ აზერბაიჯანულ ენაზე თარგმნილია დიდი ოდენობით კლასიკური რუსული ლექსები..
ვეზიროღლუს ნაწარმოებები მსოფლიოს სხვადასხვა ენაზეა თარგმნილი. მისი ტექსტების მიხედვით ათასობით მუსიკალური ნაწარმოებია შექმნილი, გადაღებულია ფილმები. თანამშრომლობს ისეთ ცნობილ აზერბაიჯანელ კომპოზიტორებთან, როგორებიცაა ფაიკ სუჯადინოვი, ელდარ მანსუროვი, ელჩინ იმანოვი.
2010 წელს „წლის სიმღერების პოეტის“ ჯილდო და აზერბაიჯანის პრემია „Best of thebest“ მიიღო.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1954
კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოეტები
კატეგორია:აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
დემოსი

**დემოსი** ( — ხალხი) ფართო გაგებით ეწოდებოდა ძველ ბერძნულ ქალაქ-სახელმწიფოთა თავისუფალ მოსახლეობას, რომელსაც, მონების, მეტეკების, პერიეკებისაგან განსხვავებით მოქალაქეობრივი უფლებები ჰქონდა. ძვ. წ. VI–V საუკუნეებში დემოსში სოფლის მოსახლეობის გარდა იგულისხმებოდა ქალაქის მოსახლეობის ნაწილიც (ხელოსნები, ვაჭრები). მოგვიანებით, ძვ. წ. V–IV საუკუნეებში დემოსს მოსახლეობის (უმთავრესად ქალაქის) ღარიბ ნაწილს უწოდებდნენ.

## სქოლიო 
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის წოდებები
Fiber Distributed Data Interface

**მონაცემთა გადაცემის ოპტიკურ-ბოჭკოვანი გამანაწილებელი ინტერფეისი** (**FDDI**) — (ინგლ. *Fiber Distributed Data Interface*) — 1980-იან წლებში მონაცემთა გადაცემის სტანდარტი ლოკალური ქსელებისათვის 200 კილომეტრის რადიუსში. გამოიყენება ოპტიკურ-ბოჭკოვანი გადამცემი ხაზები და მიიღწევა 100 მბიტ/წმ-მდე სიჩქარე. სტანდარტი დაფუძნებულია Token Ring პროტოკოლზე. დიდ მანძილზე გადაცემის გარდა FDDI ქსელს შეუძლია რამდენიმე ათას მომხმარებელს მოემსახუროს. სტანდარტი შემუშავებულია ამერიკის ნაციონალური სტანდარტების ინსტიტუტის (ANSI)-ის მიერ.

## სქოლიო
* CISCO Internetworking Technology Overview — FDDI

კატეგორია:სტანდარტები
კისეს ხიდი

**კისეს ხიდი** — ხიდი თურქეთში, ხოფის სიახლოვეს, სოფელ კისეში, მდინარე სუგორენზე. ხიდი გამართულია და კარგადაა დაცული. ზედა სავალი ნაწილი ბეტონის საფეხურებით დაუნაწევრებიათ, დაუმატებიათ მოაჯირებიც. ჩანს, რომ თაღის ზედა ნაწილი „კეხის“ სიახლოვეს ჩანგრეულა და მოგვიანებით აგურის წყობით განუახლებიათ. თაღის ფორმა ე. წ. ტიუდორების თაღს ემსგავსება. სტატისტიკური მონაცემები: ხიდის სიგრძე — 17 მ, სიგანე — 2,70 მ, სიმაღლე წყლის ზედაპირიდან „კეხამდე“ — 6 მ.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 66 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
კაპისრეს ხიდი

250px|მინი
**კაპისრეს ხიდი** — ხიდი თურქეთში, არჰავიდან დასავლეთით, მდინარე კაპისრეს ხეობაში. 

ხიდი ორთაღოვანია და მისი ძირითადი ნახევარწრიული თაღის მხოლოდ მცირე სეგმენტია შემორჩენილი. მთლიანადაა დაცული ხიდის მეორე, ასევე ნახევარწრიული თაღი.
თაღებშორისი ბურჯი ქვათლილებითაა ნაგები და წყობა ისოდომურ სტილს წააგავს. ორივე თაღი დამატებითი ვიწრო სარტყელითაც იყო აღჭურვილი. დიდი თაღის მეორე ბურჯის არანაირი კვალი ახლა მდინარის მეორე ნაპირზე არ ჩანს. დიდი თაღის ქუსლი — 1,57 მ-ის სიმაღლის ქვათლილებით ნაგებ საყრდენს ეფუძნება.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 66-67 ISBN 978-9941-0-6458-6.

კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ალკმეონიდები

**ალკმეონიდები** () — ძველი ათენის არისტოკრატიული საგვარეულო. დიდ როლს თამაშობდა ათენის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ძვ. წ. 640 წელს ამ გვარის წარმომადგენელმა მეგაკლემ ქალღმერთ ათენას საკურთხეველთან გაჟლიტა კილონის მომხრეები. წმინდა ადგილის შებღალვისათვის ალკმეონიდები შერისხეს და ათენიდან განდევნეს. მხოლოდ სოლონის რეფორმების შემდეგ დააბრუნეს ისინი ათენში. ძვ. წ. VI საუკუნეში ისინი კვლავ მონაწილეობდნენ ათენის პოლიტიკურ ცხოვრებაში და თანამიმდევრულად იბრძოდნენ ტირანიის წინააღმდეგ. პისისტრატემ კვლავ გააძევა ისინი და საბოლოოდ მხოლოდ პისისტრატეს მემკვიდრეთა დაცემის შემდეგ დაბრუნდნენ ათენში. ამ საგვარეულოს ეკუთვნოდა ცნობილი ათენელი რეფორმატორი კლისთენე, დედის მხრით კი — პერიკლე და ალკიბიადე.

## სქოლიო 
*
კატეგორია:ძველი ათენის საგვარეულოები
კილონი

**კილონი** მისი მომხრეები კი, რომლებიც საკურთხეველში ამაოდ შესთხოვდნენ შველას ღმერთებს, ამოჟლიტეს; ამ მკვლელობით წმინდა ადგილის შებღალვის გამო ელკმეონიდების გვარი შერისხეს. „კილონის ამბოხი“, როგორც ამ მოვლენას უწოდებენ, ათენის შემდგომი სოციალური კონფლიქტების მაუწყებელი გახდა.

## სქოლიო 
კატეგორია:ძვ. წ. VII საუკუნის ათენელები
კატეგორია:ძველი ათენის მთავრობა
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
კლისთენე

**კლისთენე** შესაბამისად შეიცვალა საგვარეულო ფილეების მიხედვით არჩეული ოთხასთა საბჭო ხუთასთა საბჭოთი — ბულეთი (ყოველი ახალი ფილედან 50 კაცი). რეფორმა განხორციელდა ლაშქარშიც, მისი დაკომპლექტება დაიწყო ახალი ფილეების მიერ გამოყვანილი რაზმებისგან; დამტკიცდა ახალი სამხედრო კოლეგია 10 სტრატეგოსის შემადგენლობით, რაც მალე უმაღლესი სამთავრობო ორგანო გახდა. მოქალაქეებს შორის დემოკრატიული თანასწორობის განმტკიცებისათვის დაწესდა ახალი განსაკუთრებული პროცედურა — ოსტრაკიზმი („თიხის ნამტვრევების სასამართლო“), რომლის საშუალებითაც შესაძლებელი იყო სახალხო საბჭოზე მიეღოთ სახელმწიფოდან, 10 ან 5 წლით, იმ პოლიტიკოსის გაძევების გადაწყვეტილება, რომლის მზარდ გავლენას შეეძლო საფრთხე შეექმნა დემოკრატიული წყობილებისათვის. ამ გარდაქმნების მნიშვნელობა ძალზედ დიდი იყო: თუკი სოლონმა ათენში საფუძველი ჩაუყარა სამოქალაქო საზოგადოებას, კლისთენეს წყალობით მან მკაფიო დემოკრატიული ხაზი შეიძინა.

## სქოლიო 
კატეგორია:ძველი ბერძენი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ალკმეონიდები
კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნის ათენელები
სერდარ ბერდიმუჰამედოვი

**სერდარ ბერდიმუჰამედოვი** (; დ. 22 სექტემბერი 1981, აშხაბადი, თურქმენეთის სსრ, სსრკ) — თურქმენი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. თურქმენეთის მეორე პრეზიდენტის გურბანგული ბერდიმუჰამედოვის ერთადერთი ვაჟი. თურქმენეთის პრეზიდენტი 2022 წლის 19 მარტიდან. 

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1981 წლის 22 სექტემბერს აშხაბადში, ექიმ-სტომატოლოგის, გურბანგული ბერდიმუჰამედოვისა და მისი მეუღლის, პედაგოგ ოგულგერეკ ბერდიმუჰამედოვას ოჯახში.  1990-იანი წლების ბოლოს დაასრულა აშხაბადის საშუალო სკოლა, ხოლო 2001 წელს საფარმურატ ნიაზოვის სახელობის თურქმენეთის სასოფლო-სამეურნეო უნივერსიტეტი ინჟინერ-ტექნოლოგის სპეციალობით. 2016-2020 წლებში თურქმენეთის მეხუთე და მეექვსე მოწვევის მეჯლისის წევრია. 2018-2019 წლებში საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილეა. 2019 წელს ჯერ ახალის ველაიათის ჰაკიმის მოადგილე, ხოლო 2019-2020 წლებში ჰაკიმია.  2020-2021 წლებში თურქმენეთის მრექველობის მინისტრის თანამდებობას იკავებს. 2021 წლის 11 თებერვლიდან ერთდროულად იკავებს სამ თანამდებობას და ხდება თურქმენეთის უშიშროების სახელმწიფო საბჭოს წევრი, კონტროლის პალატის თავმჯდომარე და ვიცე-პრემიერი. 

## თურქმენეთის პრეზიდენტი
2022 წლის 11 თებერვალს თურქმენეთის პრეზიდენტმა, გურბანგული ბერდიმუჰამედოვმა განაცხადა, რომ გადადგომას და „ახალგაზრდა ხელმძღვანელებისთვის“ გზის დათმობას გეგმავს. ბოლო ერთი წლის განმავლობაში თურქმენეთში ვრცელდება დაუდასტურებელი ინფორმაცია, რომ ბერდიმუჰამედოვი ძალაუფლების თავისი შვილისთვის გადაცემას გეგმავს.

2022 წლის 12 მარტს თურქმენეთის საპრეზიდენტო არჩევნებში გაიმარჯვა. 

2022 წლის 19 მარტს შედგა მისი ინაუგურაცია. ბერდიმუჰამედოვმა ფიცი თურქმენეთის კონსტიტუციასა და ყურანზე დადო.

2022 წლის 25 მარტს ბერდიმუჰამედოვმა ახალი სამთავრობო კაბინეტი წარადგინა, რომელიც მამამისის პერიოდის კაბინეტის წევრებისგან შედგებოდა, მთავრობას ერთი ახალი წევრი, მუჰამეთგული მუჰამედოვი შეუერთდა.

## ოჯახი
სერდარ ბერდიმუჰამედოვი დაოჯახებულია და ჰყავს 4 შვილი. რუსეთის დიპლომატიური აკადემიის ინსტრუქტორები და ჯგუფელები მას აღწერენ, როგორც „მოკრძალებული, პასუხისმგებლიანი, თავაზიანი და მშვიდი“.

## რესურსები ინტერნეტში
* Сын президента Туркмении стал депутатом парламента республики
* Густерин П. В. Сердар Бердымухамедов: Штрихи к портрету // ЦентрАзия

## სქოლიო
კატეგორია:თურქმენი პოლიტიკოსები
კატეგორია:თურქმენეთის პრეზიდენტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გერჰარდ რესელი

**გერჰარდ რესელი** (; დ. 23 მარტი, 1945, ნოიკირხი) — გერმანელი სლავისტი.

## სამეცნიერო-კვლევითი დარგები 
* სლავური ენათმეცნიერება და სლავური ლიტერატურათმცოდნეობა
* სლავური ფილოლოგია  

პროფესორ გერჰარდ რესელს გამოქვეყნებული აქვს სულ 16 ვრცელი სამეცნიერო პუბლიკაცია.

## საუნივერსიტეტო პედაგოგიური მოღვაწეობის დარგები 
* რუსული ენა და ლიტერატურა 
* პოლონური ენა და ლიტერატურა 
* სერბული და ხორვატული ენა და ლიტერატურა

## სამეცნიერო ცხოვრების გზა 
გერჰარდ რესელს 1971 წელს მიუნსტერის უნივერსიტეტში პრომოციის წარმატებით დაცვის შედეგად მიენიჭა ფილოლოგიის დოქტორის სახელი, ხოლო შემდეგ კი 1974 წელს მან იქვე, მიუნსტერში ჰაბილიტაციის ასევე წარმატებით დაცვის შედეგად დაიკავა აღნიშნული უნივერსიტეტის პროფესორის თანამდებობა (1978 წელი), მოგვიანებით, კი 1996 წელს ტრირის უნივერსიტეტში გადავიდა, სადაც 2003 წლამდე ხელმძღვანელობდა აღნიშნული უნივერსიტეტის სლავისტიკურ განყოფილებას.

## რჩეული პუბლიკაციები 
* *Studien zur generativ-transformationellen Semantosyntax russischer Adverbialkonstruktionen*. München 1974, .
* *Syntaktische Struktur und semantische Eigenschaften russischer Sätze. Generativ-semantische und modelltheoretische Untersuchungen zu einer Paraphrasengrammatik des Russischen*. München 1979, ISBN 3-7705-1340-1.
* როგორც გამომცემელი: *A. S. Puškin und die kulturelle Identität Rußlands*. Frankfurt am Main 2001, ISBN 3-631-36704-X.
* როგორც გამომცემელი: *Deutschland, Italien und die slavische Kultur der Jahrhundertwende. Phänomene europäischer Identität und Alterität*. Frankfurt am Main 2005, ISBN 3-631-53637-2.

## ლიტერატურა 
* Thomas Bruns und Henrieke Stahl (Hg.): *Sprache – Literatur – Kultur. Studien zur slavischen Philologie und Geistesgeschichte. Festschrift für Gerhard Ressel zum 60. Geburtstag*. Frankfurt am Main 2005, ISBN 3-631-53596-1.

## რესურსები ინტერნეტში 
* პროფესორ გერჰარდ რესსელის აკადემიური და კვლევითი ცხოვრების გზა

კატეგორია:გერმანელი ენათმეცნიერები
კატეგორია:გერმანელი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 1945
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი
თამაგინი

**თამაგინი** — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში, კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ჯეჯორის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1860 მ., ჯავიდან 47 კმ. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მერაბ თავაძე

**მერაბ თავაძე ** (დ. 29 ივლისი, 1942, თბილისი)  — ქართველი მსახიობი, რეჟისორი, სცენარისტი.  თბილისის საპატიო მოქალაქე (2017). 

სწავლობდა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე,  ხოლო  1979 წელს დაამთავრა ამავე ინსტიტუტის კინოსარეჟისორო ფაკულტეტი.

1996 წლიდან  „სამეფო უბნის თეატრის“ დამფუძნებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. კინოკომპანია „იბერია-ფილმის“ პრეზიდენტი. დამდგმელი რეჟისორია ფილმების: „მთის ნოველა“ (1979), „მე დავბრუნდები“ (1982), „ბრავო, ალბერ ლოლიშ!“ (1987), „ხვეული კიბით“ (2001); სცენარის ავტორია ფილმების: „მე დავბრუნდები“ (1982), „ხვეული კიბით“ (2001); გადაღებულია ფილმებში: „თოჯინები იცინიან“ (რეზიკო, 1962), „ზღვის ბილიკი“ (დათო, 1962), „დრო იწურება განთიადისას“ (ტონი გარსი, 1965), „პიერი მილიციის თანამშრომელი“ (ანზორი, 1965), „მყუდრო სავანე“ (გივი, 1975), „ორშაბათი ჩვეულებრივი დღეა“ (გელაშვილი, 1984).

მერაბ თავაძის მეუღლე იყო მსახიობი იზა გიგოშვილი; მათი შვილია მსახიობი და რეჟისორი ნიკა თავაძე.

## ჯილდოები
*1979 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 
*1982 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
*2017 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2017)
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
მ
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კიროვი (ონის მუნიციპალიტეტი)

**კიროვი** (ყოფ. *ლესორა*) — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ონის მუნიციპალიტეტში. 1991 წლის 27 აპრილის საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს დადგენილებით გამოეყო ჯავის რაიონს და გადაეცა ონის რაიონს.

2015 წელს ე. წ. სამხრეთ ოსეთში ჩატარებული მოსახლეობის აღწერების მიხედვით სოფელი გაყოფილია ორ ნაწილად: კიროვი და ლესორა. კიროვში ცხოვრობს 72 ადამიანი, ხოლო ლესორაში — 47.

## სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დემიკო ლოლაძე

**დიმიტრი (დემიკო) ლოლაძე** (დ. 1944)  — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიისა და იურიდიული ფაკულტეტები. გამოცემული აქვს ხუთ ათეულზე მეტი წიგნი და კრებული, მათ შორის: „შოთა იამანიძე“, „მიხეილ მესხი“, „სლავა მეტრეველი“, „ვლადიმერ ბარქაია“, „სერგო კოტრიკაძე“, „გივი ჩოხელი“, „ბორის სიჭინავა“, „ილია დათუნაშვილი“, „მურთაზ ხურცილავა“, „ვიტალი დარასელია“, „ალექსანდრე ჩივაძე“, „ოთარ გაბელია“, „ნოდარ ახალკაცი“, „სერგო კუტივაძე“, „ძმები ნოდიები“, „სახელოვანი ორმოცდაათიანელები“, „ბორის პაიჭაძე“ (ოთარ გაგუასთან ერთად), „ვაჟა აზარაშვილი“, „დიუსელდორფის რაიინშტადიონზე“,„ფეხბურთი ნახატებსა და შარჟებში“. ფოტოალბომები: „მიხეილ კვირიკაშვილი“, „კონსტანტინე შანიძე“, „დავით ყიფიანი“, „1985 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი ფეხბურთში იუნიორთა შორის“, „დიუსელდორფი-თბილისი ოცი წლის შემდეგ“, „დრო და ადამიანები“ (I და II ნაწილი), „ჩვენ ვნახეთ პელე, მხოლოდ 12 წუთით კი გარინჩა“ და სხვა. ორი კრებული მიუძღვნა ქვეყნის ეროვნულ გმირს ჟიული შარტავას.

## ჯილდოები
* 1999  — ღირსების ორდენი ახალგაზრდობის აღზრდა-განათლებაში შეტანილი პირადი დიდი წვლილისა და სპორტულ ჟურნალისტიკაში ნაყოფიერი შემოქმედებითი მოღვაწეობისათვის
* სპორტის დამსახურებული მუშაკი
* იაკობ გოგებაშვილის სახელობის მედალი
* გიორგი ნიკოლაძის სახელობის მედალი
* იაკობ გოგებაშვილის სახელობის მედალი
* თბილისზე მზრუნველის წოდება
* თბილისის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის
* ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი
* ჰაიდარ აბაშიძის სახელობის პრემია
* ტბელ აბუსერიძის სახელობის პრემია
* მიხეილ კაკაბაძის სახელობის პრემია
* დავით აღმაშენებლის სახელობის პრემია
* იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემია
* მემედ აბაშიძის სახელობის პრემია
* სერგეი მესხის სახელობის პრემია
* ნიკო ნიკოლაძის სახელობის პრემია
* საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი
*2017 — თბილისის საპატიო მოქალაქე
*2018 — ღირსების ორდენი საქართველოში ფეხბურთის განვითარების საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის მაღალპროფესიული ჟურნალისტური და პუბლიცისტური საქმიანობისათვის

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი  ჟურნალისტები
კატეგორია:დაბადებული  1944
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლით დაჯილდოებულები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2017)
დ
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
მზია სიმონიშვილი

**მზია სიმონიშვილი** (დ. 2 ოქტომბერი, 1965, თბილისი — გ. 19 მაისი, 2013, ვენა) — ქართველი მუსიკოსი. 1973 წლიდან სწავლობდა „ნიჭიერთა ათწლედში“, პედაგოგი ვანდა შიუკაშვილი (ფორტეპიანო). 1980 წელს გაიმარჯვა საქართველოს პიანისტთა ეროვნულ კონკურსში. 1989 წელს, იგივე პედაგოგთან დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საფორტეპიანო ფაკულტეტი. სწავლის პერიოდშივე გამოდიოდა საქართველოს ფილარმონიის ორკესტრთან ერთად ჯანსუღ კახიძის დირიჟორობით.

მზია სიმონიშვილი იყო მენდელსონისა (ჰამბურგი, გერმანია) და ბუზონის (1994, ბოლცანო, იტალია) საერთაშორისო კონკურსების I პრემიის მფლობელი, მონტე–კარლოს საერთაშორისო კონკურსის ლაურეატი.

1990 წლიდან მუსიკოსი მონაწილეობდა ფესტივალებში (ფინეთი, ჰოლანდია);  მნიშვნელოვანი საკონცერტო გამოსვლები ჰქონდა მსოფლიოს სხვადასხვა მუსიკალურ ცენტრში. 1992 წელს შედგა მისი დებიუტი შვეიცარიაში; ამავე წლიდან იყო საქართველოს ფილარმონიის სოლისტი, პარალელურად, ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში პროფესორ ვალერიან შიუკაშვილის ასისტენტი; 1993 წელს სწავლა განაგრძო ვენის Hohschsule-ში. გამოშვებული აქვს ალბომი, რომელშიც შევიდა: ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენის მეოთხე სონატა, სერგეი პროკოფიევის მეორე სონატა, ფედერიკ შოპენისა და მორის რაველის პიესები.

2004 წლიდან მზია სიმონიშვილი იყო ავსტრიის მოქალაქე. ბოლო წლებში იგი ვენაში მოღვაწეობდა და ხშირად მართავდა კონცერტებს ლა–სკალაში, მიუნხენის “ჰერკულეს – ცენტრში”, ჰამბურგის “მიუზიქჰოლში” და ვენის “კონცერტჰაუსში“; არაერთი საქველმოქმედო კონცერტი აქვს ჩატარებული ქართველი ბავშვების დასახმარებლად.

მზია სიმონიშვილი გარდაიცვალა 47 წლის, ქართველი მუსიკოსი დაკრძალულია ვენაში.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1965
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ვენაში გარდაცვლილები