open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
არკადული ვიდეო თამაში

**არკადული ვიდეო თამაში** () — არკადული თამაშის სახეობა, რომელიც მოთამაშის მონაცემებს (შეყვანას) მართვის პანელიდან იღებს და მათ ელექტრონული ან კომპიუტერული კომპონენტების საშუალებით ამუშავებს და გამომავალ ინფორმაციას ელექტრონულ მონიტორზე ან მსგავს ეკრანზე გადმოსცემს. ყველა არკადული ვიდეო თამაში მონეტებზე ან გადახდის სხვა ფორმებზეა დაფუძნებული, მოთავსებულია არკადულ კაბინეტში და გასართობ დარბაზებში სხვა არკადულ თამაშებთან ერთად გვხვდება. 2000-იანი წლების დასაწყისამდე არკადული ვიდეო თამაშები ვიდეო თამაშების ინდუსტრიის ყველაზე მსხვილ და ტექნოლოგიურად მოწინავე სეგმენტს წარმოადგენდა.

ადრეულმა პროტოტიპებმა, როგორიცაა „Galaxy Game (1971) და „Computer Space“ (1971) წელს, დაამკვიდრეს არკადული თამაშების ფუნქციონირების ძირითადი პრინციპები, ხოლო Atari-ს Pong (1972) აღიარებულია, როგორც პირველი წარმატებული კომერციული არკადული ვიდეო თამაში. კომპიუტერული ტექნოლოგიების გაუმჯობესებამ და გეიმპლეის დიზაინის განვითარებამ არკადული ვიდეო თამაშების ოქროს ხანა ჩაუყარა საფუძველი. ეს პერიოდი მოიცავს დაახლოებით, 1970-იანი წლების ბოლოსა 1980-იანი წლების დასაწყისს. ამ ოქროს ხანაში შედიან თამაშები: „Space Invaders“, „Pac-Man“ და „Donkey Kong“. ინდუსტრიამ აღმავლობა განიცადა 1990-იანი წლების დასაწყისიდან 2000-იანი წლების შუა პერიოდამდე, რა დროსაც შეიქმნა ისეთ განთქმული თამაშები როგორებიცაა „Street Fighter II“, „Mortal Kombat“ და „Dance Dance Revolution“ და მათი მსგავსი თამაშები.

თუმცა არკადული ინდუსტრია საბოლოოდ დაეცა დასავლურ სამყაროში, რადგან კონკურენტი სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები, როგორიცაა Sony-ის PlayStation და Microsoft-ის Xbox, გააუმჯობესეს თავიანთ მოწყობილობების გრაფიკული და სათამაშო შესაძლებლობები და რაც ყველაზე მთავარია, შეამცირეს მათი ღირებულება. მიუხედავად ამისა, იაპონიაში, ჩინეთსა და სამხრეთ კორეაში არკადული ინდუსტრია უდიდესი პოპულარობით სარგებლობს.

ფაილი:Arcade-20071020-a.jpg|ბავშვები თამაშობენ არკადულ სარბოლო თამაშს 2007 წელს
ფაილი:Daytona_Twin.jpg|„Daytona USA“ — სარბოლო არკადული თამაში
ფაილი:Donkey_Kong_arcade_at_the_QuakeCon_2005.png|„Donkey Kong“
ფაილი:Sega_Rally.jpg|Sega Rally-ის არკადული სარბოლო თამაშები ქალაქ ალავუსში, ფინეთში
ფაილი:Outside_of_Akihabara.jpg|Sega-ს არკადული სათამაშო ავტომატების დარბაზი.

## იხილეთ აგრეთვე
*არკადული ვიდეო თამაშების ისტორია

## რესურსები ინტერნეტში
* The Video Arcade Preservation Society
* Online collection of *Automatic Age* trade journals, 1925–1945  — Arcade museum
* Collection of Cocktail Arcade Machines — Jeuxarcades
* Arcade History (Coin-Op Database) — Arcade History
* The Museum of Soviet Arcade Games — Adangerous Business

## სქოლიო
კატეგორია:არკადული ვიდეო თამაშები
კატეგორია:ბავშვთა გართობა
კატეგორია:ვიდეო თამაშების პლატფორმები
კატეგორია:ვიდეო თამაშის ტერმინოლოგია
ავთანდილ ბარბაქაძე

**ავთანდილ ბარბაქაძე** (დ. 15 აპრილი, 1923, ჭიათურა, საქართველო) — ქართველი ინჟინერი.

## ბიოგრაფია 
1957 წელს დაამთავრა როსტოვის სამშენებლო-საინჟინრო ინსტიტუტი. 1940 წელს ჩააბარა თბილისის ინდუსტრიულ ინსტიტუტში. მეორეკურსელი გაიწვიეს სავალდებულო სამხედრო სამსახურში. 1941-1945 წლებში მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. ომის შემდგომ პერიოდში მონაწილეობდა სახალხო მეურნეობის აღდგენით სამუშაოებში. 1953 წლიდან დაბრუნდა ჭიათურაში და დაინიშნა ხელმძღვანელ თანამდებობაზე. 1957-1962 წლებში მუშაობდა მთავარ ინჟინრად საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს ჭიათურის N8  სამშენებლო ტრესტზე. 1962-1963 გახდა ტრესტის მმართველი. 1963-1977 წლებში იყო საწარმოო გაერთიანება „ჭიათურმანგანუმის“ კაპიტალური მშენებლობის განყოფილების მთავარი ინჟინერი. 1977-1985 წლებში კაპიტალური მშენებლობის დარგში იყო გენერალური დირექტორის მოადგილე. მისი ხელმძღვანელობითა და უშუალო მონაწილეობით ჭიათურაში აშენდა სხვადასხვა დანიშნულების მრავალი მნიშვნელოვანი ობიექტი. მეორე მსოფლიო ომში გამოჩენილი საბრძოლო თუ შრომითი მამაცობისათვის იყო მრავალგზის დაჯილდოებული სახელმწიფო ორდენებითა და მედლებით.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1923
სტანდარტული დასახელებების საერთაშორისო იდენტიფიკატორი

**სტანდარტული დასახელებების საერთაშორისო იდენტიფიკატორი** (; **ISNI**) — იდენტიფიკატორის სისტემა, რომელიც მედია კონტენტის, როგორიცაა წიგნები, სატელევიზიო პროგრამები და გაზეთების სტატიები, საჯარო ავტორების და შემქმნელების უნიკალურ იდენტიფიცირებას ახდენს. ასეთი იდენტიფიკატორი შედგება 16 ციფრისგან. მისი ჩვენება შესაძლებელია ოთხ ბლოკად დაყოფის სახით.

ISNI შეიძლება გამოიყენებოდეს დასახელებული ერთეულების გასარჩევად, რომლებიც სხვაგვარად შეიძლება არეული იყოს. ასევე იგი აკავშირებს მონაცემებს სახელების შესახებ, რომლებიც შეგროვდება და გამოიყენება მედია ინდუსტრიის ყველა სექტორში.

იდენტიფიკატორი შემუშავდა სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ISO) ეგიდით, როგორც საერთაშორისო სტანდარტის პროექტი 27729, ხოლო მოქმედი სტანდარტი გამოქვეყნდა 2012 წლის 15 მარტს. სტანდარტის შემუშავებაზე პასუხისმგებელია ISO-ს ტექნიკური კომიტეტი 46, ქვეკომიტეტი 9 (TC 46/SC 9).

## სქოლიო
კატეგორია:უნიკალური იდენტიფიკატორები
კატეგორია:ISO სტანდარტები
Namco

**Namco Limited** — იაპონური მრავალეროვნული ვიდეო თამაშებისა და გასართობების მწარმოებელი კომპანია. ის მართავდა ვიდეო არკადებსა და გასართობ პარკებს, აწარმოებდა ვიდეო თამაშებს, ფილმებს, სათამაშოებსა და არკადულ აპარატურას. Namco იყო ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი კომპანია მონეტებზე მომუშავე არკადული თამაშების ინდუსტრიაში. მან შექმნა განთქმული ფრანჩიზები, როგორებიცაა „Pac-Man“, „Galaxian“, „Tekken“, „Tales“, „Ridge Racer“ და „Ace Combat“.

დაარსდა 1955 წელს ტოკიოში. სახელი Namco მომდინარეობს Nakamura Manufacturing Company-დან, Namco-ს დამფუძნებელ მასაია ნაკამურას გვარიდან. 1960-იან წლებში Nakamura Manufacturing აწარმოებდა ელექტრომექანიკურ არკადულ თამაშებს, მათ შორის 1965 წლის პოპულარულ თამაშს – „Periscope“. ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში კომპანია მას შემდეგ შევიდა, რაც 1974 წელს Atari-ის იაპონური განყოფილება შეიძინა და იაპონიაში ავრცელებდა ისეთ თამაშებს, როგორიცა „Breakout“. კომპანიას სახელი Namco 1977 წელს ეწოდა. ერთი წლის შემდეგ გამოუშვა არკადული თამაში „Gee Bee“. Namco-ს პირველ მნიშვნელოვან თამაშებს შორის იყო ფიქსირებული შუტერი „Galaxian“ (1979), რასაც მოჰყვა ლეგენდარული „Pac-Man“ 1980 წელს. Namco-ს აღზევება არკადული ვიდეო თამაშების ოქროს ხანაში 1980-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო, მას შემდეგ რაც ბაზარზე გამოვიდა მისი პოპულარული თამაშები: „Galaga“, „Xevious“ და „Pole Position“.

Namco საშინაო ბაზარზე 1984 წელს შევიდა, როდესაც თავისი არკადული თამაშები MSX-სა და Nintendo Family Computer-ზე გადაიტანა. მოგვიანებით კი მოიცვა სხვა პლატფორმები, მაგ., Sega Genesis, TurboGrafx-16 და PlayStation. 1990-იან წლებში ის განაგრძობდა განთქმული თამაშების წარმოებას, მათ შორის იყო „Ridge Racer“, „Tekken“ და „Taiko no Tatsujin“. თუმცა, იაპონიის ეკონომიკის გაუარესებამ და არკადული ბაზრის შემცირებამ მას ფინანსური სირთულეები შეუქმნა.

2006 წელს Namco გაერთიანდა Bandai-სთან. შედეგად ჩამოყალიბდა Bandai Namco Holdings. Namco-ს ბრენდი, როგორც დამოუკიდებელი ერთეული, კვლავ ინარჩუნებს თავის სახელს ვიდეო არკადულ და სხვა გასართობ პროდუქტებში. Namco-ს ვიდეო თამაშების განყოფილება შვილობილ კომპანია Bandai Namco Entertainment-ში გაერთიანდა.

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი  
*

## სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის გასართობი კომპანიები
კატეგორია:Bandai Namco Holdings
კატეგორია:იაპონური ბრენდები
კატეგორია:იაპონიაში ბაზირებული ტრანსნაციონალური კომპანიები
კატეგორია:Namco
კატეგორია:პროგრამული უზრუნველყოფის შემქმნელი კომპანიები იაპონიაში
კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები იაპონიაში
კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები
N-Gage

**N-Gage** — სმარტფონი და მეექვსე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი ფინური კომპანია Nokia-ს მიერ. დაანონსდა 2002 წლის 4 ნოემბერს, ხოლო გამოვიდა 2003 წლის 7 ოქტომბერს.

მისი თავდაპირველი ფასი შეადგენა 299 აშშ დოლარს. თამაშები ეშვებოდა MultiMediaCard მეხსიერების ბარათის მეშვეობით. მასზე ხელმისაწვდომი იყო 60-ზე მეტი თამაში, მათ შორის ყველაზე განთქმულია „Sonic Advance“, „Call of Duty“, „Colin McRae Rally 2005“, „Puzzle Bobble VS“, „Snakes“, „Tom Clancy's Splinter Cell: Chaos Theory“ და სხვა.

მოწყობილობა იწონიდა 127 გრამს. გამოიყენებდა ოპერაციულ სისტემას Symbian OS v6.1., ARM920T-ის ცენტრალურ პროცესორს 104 მჰც ტაქტური სიხშირით, ფერად TFT ეკრანს 176×208-ზე გაფართოებით და 850 მილიამპერიან მოხსნად ლითიუმ-იონურ აკუმულატორს. ასევე გააჩნდა მრავალმოთამაშიანი რეჟიმის მხარდაჭერა Bluetooth-ის ან N-Gage Arena-ს სერვისის მეშვეობით.

Nokia, კონსოლში მობილური ფუნქციის დანერგვით, შეეცადა Game Boy Advance-ის მომხმარებელთა გადმობირებას, თუმცა ეს მცდელობა წარუმატებლად დასრულდა, რადგანაც 
N-Gage-ის ღილაკები სათამაშოდ ფაქტობრივად გამოუსადეგარი გამოდგა. ორიგინალი მოდელი, მისი ვიზუალის გამო მექსიკურ კერძს, ტაკოსაც კი შეადარეს. მას შემდეგ, ხშირად დამცინავად მოიხსენიებენ როგორც „Taco phone“. წარსულში Nokia-მ მსგავსი დიზაინით გამოსცა მობილური ტელეფონი — Nokia 5510.

2004 წელს Nokia-მ წარადგინა N-Gage-ის განახლებული მოდელი N-Gage QD, განახლებული დიზაინით, რომელშიც აღმოიფხვრა ის პრობლემები, რაც გააჩნდა ორიგინალ მოდელს. მიუხედავად ამისა, კონსოლმა ვერ შეძლო Game Boy Advance-ისთვის კონკურენიციის გაწევა და ფართო საზოგადოების ყურადღების მიპყრობა. იგი მიჩნეულია კომერციულ ჩავარდნად — ორივე მოდელის გაყიდვები საერთო ჯამში შეადგენს სამ მილიონ ეგზემპლარს.

2005 წლის ნოემბერში Nokia-მა შეწყვიტა N-Cage-ის წარმოება. მოგვიანებით Nokia-მ N-Cage-ის სათამაშო აღჭურვილობა დანერგა 60 სერიის სმარტფონებში, რომელიც 2007 წელს დაანონსდა როგორც N-Gage პლატფორმა ან „N-Gage 2.0“.

## თამაშები
## რესურსები ინტერნეტში 
*N-Gage  — Nokia Museum
* N-Gage Rarity Guide
*  (დაარქივებული)
* 
* N-Gage — Gsmarena

## სქოლიო
კატეგორია:ARM-ზე დაფუძნებული კონსოლები
კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:Nokia-ს მობილური ტელეფონები
კატეგორია:მეექვსე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
კატეგორია:სმარტფონები
კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები
კატეგორია:2003 წელი ვიდეო თამაშებში
ნაყოფიერი ნახევარმთვარე

მინი|ნაყოფიერი ნახევარმთვარის რუკა
**ნაყოფიერი ნახევარმთვარე** — ახლო აღმოსავლეთის ისტორიულ-გეოგრაფიული რეგიონი, რომელიც გამოირჩევა ნაყოფიერი ნიადაგებითა და ნახევარმთვარისებური რუკის კონტურით. მისი სახელწოდება ინგლისური ტერმინის *Fertile Crescent* თარგმანია და პირველად ამერიკელმა არქეოლოგმა ჯ. გ. ბრესტედმა გამოიყენა 1906 წელს.

რეგიონი მოიცავს თანამედროვე ერაყის, სირიის, ლიბანის, ისრაელის, იორდანიის, სამხრეთ-აღმოსავლეთი თურქეთის, სამხრეთ-დასავლეთი ირანისა და კვიპროსის ნაწილებს. იგი მოიცავს მესოპოტამიასა და ლევანტს, რომელშიც შედის ისტორიული სირია და იუდეა.

ნაყოფიერი ნახევარმთვარე მიჩნეულია პირველ რეგიონად, სადაც ნეოლითის ხანაში სოფლის მეურნეობა და მეცხოველეობა წარმოიშვა. აქვე განვითარდა უძველესი ურბანული კულტურები, ხოლო ძვ. წ. IV–I ათასწლეულებში ამ ტერიტორიაზე მსოფლიო მოსახლეობის 10%-ზე მეტი ცხოვრობდა.

თანამედროვე ცივილიზაციის კიდევ ერთი აკვანია ნილოსის ველი ეგვიპტეში. ორივე რეგიონი კულტურული და ეკონომიკური განვითარების პირველ ცენტრებად ითვლება.

კვლევების მიხედვით, ნაყოფიერი ნახევარმთვარის ადრეული კოლონიზაცია ძირითადად უკავშირდებოდა გვალვებს. ზაგროსის მთებში 2013 წელს ჩატარებულმა არქეოლოგიურმა გათხრებმა დაადასტურა, რომ დამოუკიდებლად მცენარეული კულტივაცია დაიწყო ხუთმა ჯგუფმა, დაახლოებით 9800 წლის წინ.

რეგიონი მნიშვნელოვან არქეოლოგიურ ძეგლებსაც მოიცავს — ნეოლითური დასახლებები (მაგ. იერიქონი) იორდანესა და ზემო ევფრატის დასავლეთით. მესოპოტამიაში ბრინჯაოს ხანაში აღმოცენდა ადრეული სახელმწიფოები და დამწერლობა, რის გამოც ნაყოფიერი ნახევარმთვარე „ცივილიზაციის აკვნად“ იქცა.

მდინარეები ტიგროსი და ევფრატი სათავეს იღებენ  სომხეთის მაღალმთიანეთიდან (თანამედროვე თურქეთი) და განსაზღვრავენ სამხრეთ მესოპოტამიის სოფლის მეურნეობის წყლის რეჟიმს. ჩრდილოეთ მესოპოტამიაში კი სასოფლო მეურნეობა ძირითადად ნალექებზე იყო დამოკიდებული.

ბრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, რეგიონში ფართოდ განვითარდა სარწყავი სისტემა. ერთ-ერთ მნიშვნელოვან გამოწვევად რჩება ნიადაგის დამლაშება. თანამედროვე ეპოქაში, ტკბილი წყლები (მაგ. იორდანი და ევფრატი) კონფლიქტების პოტენციურ წყაროს წარმოადგენს, რადგან ისინი მრავალი სახელმწიფოს მიერ კონტროლდება.

## სქოლიო 
კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთი
კატეგორია:ძველი ახლო აღმოსავლეთი
კატეგორია:ხმელთაშუაზღვისპირეთის ისტორია
ფილიბასტერის ომი

**ფილიბასტერის ომი** (ასევე ცნობილი როგორც *უოკერის ავანტიურა*) — სამხედრო კონფლიქტი, რომელიც 1855–1857 წლებში ცენტრალურ ამერიკაში მიმდინარეობდა. მასში აშშ-დან ჩასული ავანტიურისტი უილიამ უოკერი და მისი მხარდამჭერი ფილიბასტერები ნიკარაგუასა და სხვა ცენტრალურ ამერიკულ სახელმწიფოებთან ბრძოლაში ჩაერთნენ.

1838 წელს ნიკარაგუამ დამოუკიდებლობა მოიპოვა. 1850 წელს კლეიტონ-ბულვერის ხელშეკრულებით აშშ და დიდი ბრიტანეთი შეთანხმდნენ, არ ჰქონოდათ ექსკლუზიური კონტროლი ცენტრალურ ამერიკაში მომავალი არხის ტერიტორიებზე. 1854 წელს ქვეყანაში სამოქალაქო ომი დაიწყო ლიბერალურ და კონსერვატიულ ძალებს შორის.

ლიბერალურმა ელიტამ დახმარებისთვის მიმართა უილიამ უოკერს, რომელმაც სან-ფრანცისკოდან 1855 წელს 56 კაცი ჩამოიყვანა. ადგილობრივებისა და სხვა ამერიკელების შემოერთების შემდეგ, მან სამხედრო წარმატებებს მიაღწია. 1855 წლის ოქტომბერში გრანადა დაიპყრო და ნიკარაგუაში პოლიტიკური ძალაუფლება მოიპოვა.

უოკერი 1856 წლის ივლისში პრეზიდენტი გახდა და ამერიკანიზაციის პოლიტიკა დაიწყო. ინგლისური ენა ოფიციალურ ენად გამოცხადდა, ხელახლა შემოიღო მონობა, ქონების კონფისკაცია დაიწყო. მან ასევე ნიკარაგუის დაპყრობა სცადა, რამაც მეზობელი ქვეყნების წინააღმდეგობა გამოიწვია.

ჰონდურასმა, სალვადორმა, გვატემალამ და კოსტა-რიკამ კოალიცია შექმნეს. კოსტა-რიკის არმიამ უოკერი დაამარცხა სანტა-როზასა და რივასის ბრძოლებში. ქოლერის ეპიდემიამ დამატებითი ზიანი მიაყენა უოკერის არმიას. 1857 წლის 1-ლ მაისს უოკერი დანებდა აშშ-ის საზღვაო ძალებს და ნიკარაგუა დატოვა.

კონფლიქტმა 1000-მდე ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. ცენტრალური ამერიკის მოსახლეობაში მსხვერპლი ბევრად უფრო დიდი იყო, ძირითადად ქოლერის ეპიდემიის გამო.

## სქოლიო 
კატეგორია:XIX საუკუნის ომები
ორჰან ქემალის ლიტერატურული მუზეუმი

**ორჰან ქემალის ლიტერატურული მუზეუმი** () — ლიტერატურული მუზეუმი და არქივი სტამბოლში, თურქეთი, რომელიც ეძღვნება თურქულ ლიტერატურას და სახელი ეწოდა მწერალ ორჰან ქემალის (1914–1970) სახელის მიხედვით.

მუზეუმი, რომელიც დაარსდა ორჰან ქემალის კულტურისა და ხელოვნების ცენტრის მხარდაჭერით, მდებარეობს ხუთსართულიან შენობაში ბეიოღლუს ჩიჰანგირის უბანში. მუზეუმში გამოფენილია არა გიულერის მიერ გადაღებული ფოტოები მისი პირადი ცხოვრებიდან, ოჯახური ფოტოები, მისი წიგნების ორიგინალური პირველი გამოცემები, მისი პირადი წერილები, კრიტიკული შენიშვნები, სტატიები და მისი ნაშრომების შესახებ დისერტაციები. მის სამუშაო ოთახში დაცულია მისი საბეჭდი მანქანა და მრავალი სხვა პირადი ნივთი.  მუზეუმში ასევე გამოფენილია მისი გარდაცვალების ნიღაბი. შენობა შეიცავს ბიბლიოთეკას და კაფეტერიას ვიზიტორებისთვის.

მუზეუმამდე მისვლა შეიძლება ფეხით თაქსიმის მოედნიდან და ის ღიაა 9:00 საათიდან 18:00 საათამდე ადგილობრივი დროით, კვირების გარდა. შესვლა უფასოა.

## სქოლიო
კატეგორია:სტამბოლის მუზეუმები
კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
გაეროს აზია-წყნარი ოკეანის ჯგუფი

მარჯვნივ|მინი|300x300პქ| აზიისა და წყნარი ოკეანის ჯგუფის წევრი სახელმწიფოები.
**აზიისა და წყნარი ოკეანის მცირე კუნძულოვანი განვითარებადი სახელმწიფოების ჯგუფი** (ხშირად შემოკლებით **აზია და წყნარი ოკეანე** ან **აზია-წყნარი ოკეანის ჯგუფი**) — გაეროს ხუთი რეგიონული ჯგუფის ერთ-ერთი ნაწილი. შედგება აზიისა და ოკეანეთის 54 წევრი სახელმწიფოსგან.

სხვა რეგიონული ჯგუფების მსგავსად, მას არავალდებულო ხასიათი აქვს და განიხილება რეგიონული და საერთაშორისო დონის საკითხები. გარდა ამისა, ჯგუფი მუშაობს გაეროს ორგანოებში ადგილების განაწილებაზე რეგიონიდან კანდიდატების წარდგენით.

## წევრი სახელმწიფოები 
აზიისა და წყნარი ოკეანის ჯგუფის წევრი სახელმწიფოებია:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## ისტორია 
თავდაპირველად, ჯგუფი ცნობილი იყო, როგორც **აზიური ჯგუფი**. თუმცა, 1970-იანი წლებისთვის წყნარი ოკეანის კუნძულოვანმა ქვეყნებმა დამოუკიდებლობა მოიპოვეს და ჯგუფს შეუერთდნენ. 2000-იანი წლების შუა პერიოდისთვის ჯგუფში წყნარი ოკეანის კუნძულოვანი ქვეყნების რაოდენობამ წევრთა ერთ მეხუთედს გადააჭარბა, ამიტომ მათ ჯგუფის სახელის შეცვლის მოთხოვნის მხარდაჭერა დაიწყეს.

სახელის შეცვლის პროცესი წარმატებით დასრულდა 2011 წელს, როდესაც გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია დათანხმდა ჯგუფის სახელწოდებაში „წყნარი ოკეანის“ ჩართვას, ჩინეთის დაჟინებული მოთხოვნით კი ის შეიცვალა **„აზიისა და წყნარი ოკეანის მცირე კუნძულოვანი განვითარებადი სახელმწიფოების ჯგუფით“**. სახელის ეს ცვლილება აღიარებს წყნარი ოკეანის კუნძულოვანი ქვეყნების მზარდ როლს გაერთიანებული ერების სისტემაში.

## წარმომადგენლობა 
### უშიშროების საბჭო 
აზიისა და წყნარი ოკეანის ჯგუფს უშიშროების საბჭოში 3 ადგილი უჭირავს, 2 არამუდმივი და 1 მუდმივი. ჯგუფიდან უშიშროების საბჭოს ამჟამინდელი წევრები არიან:

### ეკონომიკური და სოციალური საბჭო 
აზიისა და წყნარი ოკეანის ჯგუფს გაეროს ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოში 11 ადგილი უჭირავს.

### ადამიანის უფლებათა საბჭო 
აზია-წყნარი ოკეანის ჯგუფს გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოში 13 ადგილი უჭირავს.

### გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარეობა 
1 და 6 ცივფრებით დამთავრებულ წლებში, ყოველ ხუთ წელიწადში ერთხელ, აზია-წყნარი ოკეანის ჯგუფს უფლება აქვს აირჩიოს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტი.

ქვემოთ მოცემულია რეგიონის პრეზიდენტების სია 1963 წელს მისი ოფიციალური შექმნიდან: 

## წევრობის ქრონოლოგია 
დროთა განმავლობაში აზიისა და წყნარი ოკეანის მცირე კუნძულოვანი განვითარებადი სახელმწიფოების ჯგუფის მნიშვნელოვანი ცვლილების გამო, მისი წევრების რაოდენობაც შეიცვალა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* გაეროს რეგიონული ჯგუფები

## შენიშვნები
## რესურსები ინტერნეტში 
* გაეროს არქივში არსებული გენერალური ასამბლეისა და კონფერენციის მართვის დეპარტამენტის (DGACM) (2002-დღემდე)  ჩანაწერები
* რეგიონალური ჯგუფები გენერალური ასამბლეისა და კონფერენციის მართვის დეპარტამენტის მეშვეობით

## სქოლიო
კატეგორია:გაერო
კატეგორია:გაეროს რეგიონული ჯგუფები
ჰუსეინ რაჰმი გურფინარის მუზეუმი

**ჰუსეინ რაჰმი გურფინარის მუზეუმი** () — ისტორიული სახლი-მუზეუმი სტამბოლში, თურქეთი, რომელიც ეძღვნება მწერალ ჰუსეინ რაჰმი გურფინარს.

მუზეუმი მდებარეობს ჰეიბელიადაზე, პრინცის კუნძულებზე.

ჰუსეინ რაჰმი გურფინარი (1864–1944 წწ.) იყო მწერალი, რომელიც სპეციალიზირებული იყო სტამბოლის ყოველდღიურ ცხოვრებაზე, ძირითადად იუმორისტული ხერხით. 1912-1944 წლების პერიოდში ის ცხოვრობდა ჰეიბელიადაზე. მისი სახლი მდებარეობს ბორცვზე, საიდანაც ჩანს მარმარილოს ზღვა. მისი გარდაცვალების შემდეგ, სახლი გადაეცა სხვადასხვა მუზეუმის ხელისუფლებას ისტორიული სახლი-მუზეუმის შექმნის მიზნით. ნახევარი საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში ის იყო უგულებელყოფილი. საბოლოოდ, შენობა მუზეუმად გარდაქმნა კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრომ ადალარის მუნიციპალიტეტის მხარდაჭერით. ის ვიზიტორებისთვის გაიხსნა 2000 წელს.

2013 წელს სტამბოლის მუნიციპალიტეტმა სცადა მუზეუმის სასწავლო ცენტრად გარდაქმნა.  საზოგადოებრივი პროტესტების შემდეგ, მისი სტატუსი უცვლელი დარჩა. ამჟამად მუზეუმი რესტავრაციის პროცესშია.

## სქოლიო
კატეგორია:სტამბოლის მუზეუმები
კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
კატეგორია:2000 წელს დაარსებული მუზეუმები
პიერ ლოტის მუზეუმი

250px|მინი
**პიერ ლოტის მუზეუმი** () — მუზეუმი სტამბოლში, თურქეთი. პიერ ლოტის მუზეუმი ეძღვნება პიერ ლოტის (1850–1923), ფრანგ რომანისტს, რომელმაც თავისი ცხოვრების ნაწილი სტამბოლში გაატარა.

## მდებარეობა
მუზეუმი მდებარეობს გორაკზე, რომელიც პიერ ლოტის სახელს ატარებს, ჰალიჩის („ოქროს რქა“) სამხრეთით, ეიუფის მუნიციპალიტეტში სტამბოლში. მისი სიმაღლე დაახლოებით 70 მეტრია. მიუხედავად იმისა, რომ განსაკუთრებით მაღალი არ არის, ის სთავაზობს შესანიშნავ ხედს ოქროს რქაზე.

250px|მინი
## ისტორია
ოსმალეთის იმპერიის ეპოქაში პოპულარული პიკნიკის ადგილი იყო გორაკი. XVII საუკუნის თურქი მოგზაურის ევლია ჩელების თანახმად, გორაკი და მიმდებარე ტერიტორიას ეწოდებოდა იდრის ქიოშქუ მესირესი („იდრის სასახლის კურორტი“). XIX საუკუნეში აქ იყო ყავახანა, რომელსაც ერქვა რაბია ქადინ ქაჰვესი. პიერ ლოტი, რომელიც სტამბოლში 1876 წელს ჩამოვიდა, ხშირად სტუმრობდა ყავახანას და აქ დაასრულა თავისი რომანი „აზიადე“.

## გორაკი და მუზეუმი
რაბია ქადინ ყავახანა, რომელსაც ახლა პიერ ლოტის ყავახანა ჰქვია დღესაც არსებობს. ის რამდენიმე ასეული მეტრით არის დაშორებული ეიუფის ცენტრიდან. ყავახანამდე შესაძლებელია მისვლა მანქანით ან ფეხით. სტამბოლის მუნიციპალიტეტმა ასევე დააფუძნა ლიფტის სერვისი. ყავახანის შესასვლელთან არის პატარა სუვენირების მაღაზიები. უფასო მუზეუმი შეიქმნა ყავახანის ნაწილში. იქ გამოფენილი არის ფოტოები, პიერ ლოტის რომანების ნიმუშები, პიერ ლოტის გრამოფონი და საბეჭდი მანქანა.

## სქოლიო
კატეგორია:სტამბოლის მუზეუმები
კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
აინალიქავაქის პავილიონი

**აინალიქავაქის პავილიონი** () — ყოფილი ოსმალური პავილიონი, რომელიც მდებარეობს სტამბოლის ბეიოღლუს რაიონის ჰასქიოის უბანში. იგი აშენდა სულთან აჰმედ I-ის (1603–1617) მმართველობის დროს, დროთა განმავლობაში სხვადასხვა დანამატებით და ცვლილებებით. იგი ექვემდებარება თურქეთის ეროვნული სასახლეების დირექტორატის ადმინისტრაციას.
 

Istanbul asv2021-11 img66 Aynalıkavak Pavilion.jpg|პავილიონის ექსტერიერი
Istanbul asv2021-11 img68 Aynalıkavak Pavilion.jpg|ფანჯრის დეტალი
Istanbul asv2021-11 img67 Aynalıkavak Pavilion.jpg|გუმბათის ექსტერიერი
Aynalikavak Pavilion DSCF3319.jpg|გუმბათის ინტერიერი

## რესურსები ინტერნეტში
* Directorate of National Palaces | Aynalıkavak Pavilion 

კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
კატეგორია:სტამბოლის მუზეუმები
გაეროს აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფი

[მარჯვნივ|მინი|300x300პქ| აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფი 2012 წელს, თითოეული წევრის [გაეროს უშიშროების საბჭო|გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოში გატარებული წლების მიხედვით. ჯგუფიდან ყოფილი წევრები მონიშნულია.]]
**გაეროს აღმოსავლეთ ევროპის სახელმწიფოთა ჯგუფი** (**EEG**) - გაეროს ხუთი რეგიონული ჯგუფიდან ერთ-ერთი, შედგება აღმოსავლეთ, ცენტრალური და სამხრეთ ევროპის 23 წევრი სახელმწიფოსგან.

## ისტორია 
1964 წელს რეგიონული ჯგუფების შექმნამდე, გაეროს უშიშროების საბჭოში იყო აღმოსავლეთ ევროპისა და აზიის ადგილი, რომელიც 1946-1964 წლებში ეკავათ აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებს (მათ შორის საბერძნეთსა და თურქეთს), ასევე თანამედროვე დასავლეთ ევროპისა და სხვა ქვეყნების და აზია-წყნარი ოკეანის ჯგუფების წევრებს.

შექმნიდან მოყოლებული, ჯგუფი მნიშვნელოვნად შეიცვალა სხვადასხვა წევრი სახელმწიფოების დაშლის გამო: საბჭოთა კავშირი 1991 წელს, იუგოსლავია 1991-2006 წლებში და ჩეხოსლოვაკია 1993 წელს. გარდა ამისა, გერმანიის გაერთიანების პროცესის შედეგად, ჯგუფმა დაკარგა გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა.

## წევრები 
მინი|300x300პქ| აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფი

### ამჟამინდელი წევრები 
აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფის ამჟამინდელი წევრი სახელმწიფოებია:

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### ისტორიული წევრები 
*  (1966–1993)
*  (1966–1992)
*  (1973–1990)

## წარმომადგენლობა 
აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოში (UNSC) ორი ადგილი აქვს; მუდმივი ადგილი უჭირავს რუსეთს, ხოლო არჩევითი ადგილი ჯგუფის რომელიმე მეორე წევრს. ჯგუფს ასევე უჭირავს 6 ადგილი გაეროს ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოში და 6 ადგილი გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოში. ასევე, მას შეუძლია თავისი მოქალაქეების არჩევა გაეროს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტად; ბოლოს, უნგრეთიდან ჩაბა კოროში ამ თანამდებობაზე 2022 წელს აირჩიეს და სამოცდამეშვიდე სესიაზე.

### უშიშროების საბჭო 
აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფს უშიშროების საბჭოში ორი ადგილი უჭირავს, 1 არამუდმივი და 1 მუდმივი. ჯგუფიდან უშიშროების საბჭოს ამჟამინდელი წევრები არიან: 

### ეკონომიკური და სოციალური საბჭო 
აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფს გაეროს ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოში ექვსი ადგილი უჭირავს. ეკონომიკური და სოციალური საბჭოს ამჟამინდელი წევრები ჯგუფიდან არიან:

### ადამიანის უფლებათა საბჭო 
აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფს გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოში ექვსი ადგილი უჭირავს. ეკონომიკური და სოციალური საბჭოს ამჟამინდელი წევრები ჯგუფიდან არიან:

### გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარეობა 
ყოველ ხუთ წელიწადში ერთხელ, 2 და 7 ციფრებით დასრულებულ წლებში, აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფს უფლება აქვს აირჩიოს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტი. 

ქვემოთ მოცემულია რეგიონიდან პრეზიდენტების სია 1963 წელს მისი ოფიციალური შექმნიდან:

## წევრობის ქრონოლოგია 
დროთა განმავლობაში აღმოსავლეთ ევროპის ჯგუფის მნიშვნელოვანი ცვლილებების გათვალისწინებით, მისი წევრების რაოდენობაც შეიცვალა.

## სქოლიო 
კატეგორია:გაერო
კატეგორია:გაეროს რეგიონული ჯგუფები
მმართველი

**მმართველი** – პირი, რომელიც თავისი შეხედულებისამებრ მმართავს სახელმწიფოს, რეგიონს, დაწესებულებას, საწარმოს ან მეურნეობის საქმეებს.

სიტყვა „მმართველი“ უფრო ხშირად გამოიყენება „მონარქის“ აღსანიშნავად და არა ნებისმიერი პოლიტიკური სისტემის პირობებში არსებული სახელმწიფოს მეთაურის, რადგან რესპუბლიკის ტიპის სახელმწიფოებში არ არსებობენ შეუზღუდავი ძალაუფლების მქონე „მმართველები“, არამედ შეიძლება არსებობდნენ მხოლოდ „სახელმწიფოს მეთაურები“, რომლებიც მართავენ ქვეყანას პარლამენტთან, სასამართლო ხელისუფლებასთან და ა.შ. ერთად. ეს სიტყვა ასევე შეიძლება გამოვიყენოთ რეგენტებისა და უზურპატორების აღსანიშნავად, მაგრამ ის „მონარქს“ უტოლდება, თუ იგი არჩეულია თავად ხალხის ან უხუცესთა კრების, ან მთავრობის პალატის, ან პარლამენტის, ან წმინდა სინოდის, ან სენატის მიერ. ის არის აბსოლუტურად ლეგიტიმური მონარქი კონკრეტულ ტერიტორიაზე, თუ მანამდე ამ სახელმწიფოში ან ქვეყანაში არ არსებობდა ცენტრალიზებული ხელისუფლება (მთავრობა, რომელიც ემორჩილება მონარქს, მმართველს). ამავე მიზეზების გამო, „მმართველის“ ცნება უფრო ზუსტი და სწორია, ვიდრე სიტყვა „მეფე“, უძველესი მონარქების ტიტულების აღსანიშნავად.

## სქოლიო
კატეგორია:არისტოკრატიული წოდებები
კატეგორია:სახელმწიფო
კატეგორია:სახელმწიფო აპარატი
გაია-ტუმული

**გაია-ტუმული** () — გაიას კონფედერაციის შვიდი ყორღანის კომპლექსი, რომლებიც არსებობდა ახალი წელთაღრიცხვით I საუკუნის ბოლომდე. 2023 წელს სამხრეთ კორეის შვიდი ყორღანის კომპლექსი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად გამოაცხადეს.

## სია
## სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ კორეაში
პაულ დრუდე

**პაულ დრუდე** (; დ. 12 ივლისი, 1863, ბრაუნშვეიგი — გ. 5 ივლისი, 1906, ბერლინი) — გერმანელი ფიზიკოსი, სპეციალიზირდებოდა ოპტიკაში. მან დაწერა ფუნდამენტური სახელმძღვანელო, სადაც მოახდინა ოპტიკის ინტეგრირება ელექტრომაგნეტიზმის მაქსველის თეორიასთან. მის სახელთან არის დაკავშირებული დრუდეს მოდელი, რომელიც ხსნის მატერიის თერმულ, ელექტრულ და ოპტიკურ თვისებებს.

## რესურსები ინტერნეტში
*დრუდე პაულ — nplg.gov.ge
*დრუდე, პაულ  — physics.aidio.net

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები
კატეგორია:ბერლინში გარდაცვლილები
ლითონთა ფიზიკა

**ლითონთა ფიზიკა** — ფიზიკის დარგი, რომელიც შეისწავლის ლითონთა აღნაგობასა და თვისებებს. ლითონთა ფიზიკა მყარი სხეულის ფიზიკის ნაწილია. თანამედროვე ლითონთა ფიზიკა მიკროსკოაული თეორიისა და თეორიული ლითონთმცოდნეობის სინთეზს წარმოადგენს. მიკროსკოპული თეორია ლითონთა თვისებებს ხსნის მათი ატომური აღნაგობის თავისებურებებით. თეორიული ლითონთმცოდნეობა კი რეალური ლითონური მასალის აღნაგობისა და თვისებების გამოსაკვლევად იყენებს თერმოდინამიკული და უწყვეტი გარემოს მექანანიკურ მაკროსკოპულ მეთოდებს. 

ლითონთა მიკროსკოპული თეორია ჩაისახა XX საუკუნეში. მას საფუძვლად უდევს იდეა (პ. დრუდე, 1900), რომლის მიხედვითაც ელექტრული დენი ლითონებში ატომთშორისი სივრცის შემავსებელი „ელექტრონული აირის“ ნაკადია. მოგვიანებით დაადგინეს (ვ. პაული, ა. ზომერფელდი, 1927-1928), რომ ელექტრული მუხტისა და სითბოს გადატანაში მონაწილეობს ელექტრონების ძალიან მცირე ნაწილი. ელექტრონული აირის ძირითადი ნაწილი გადაგვარებულ მდგომარეობაშია და არ რეაგირებს ტემპერატურის ცვლილებაზე. ამ შრომებმა საფუძველი ჩაუყარა ლითონთა თანამედროვე ელექტრონულ თეორიას. 

1929-1930 წლებში ფ. ბლოხმა და ლ. ბრილუენმა განიხილეს კრისტალური მესრის პერიოდული ველის გავლენა ელექტრონულ აირზე, რითაც საფუძველი ჩაუყარეს მყარი სხეულების ზონურ თეორიას. 

გაცვლითი ურთიერთქმედების თეორიამ გასაგები გახადა ფერომაგნეტიზმისა და სხვა მაგნიტურადმოწესრიგებულ მდგომარეობათა (ანტიფერომაგნეტიზმი, ფერიმაგნეტიზმი) ბუნება, ელექტრონების ერთმანეთთან და მესერთან ურთიერთქმედების შესწავლამ კი შესაძლებელი გახადა ზეგამტარობის მოვლენის ახსნა. 

ლითონთა თითქმის ყველა თვისებაზე ზეგავლენას ახდენს კრისტალთა დეფექტები. ამ დეფექტთა ერთობლიობა (წერტილოვანი დეფექტები, დისლოკაციები და სხვა.), რომელიც ლითონის რეალურ დეფექტურ სტრუქტურას განსაზღვრავს, ლითონთა მრავაელ ფიზიკურ თვისებას განაპირობებს. ელექტრონებისა და ფონონების გაბნევა დეფექტებზე მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მრავალ კინეტიკურ მოვლენაში. 

ლითონებისათვის დამახასიათებელია პოლიმორფიზმის მოვლენა, რომელსაც ფართოდ იყენებენ ლითონთა თერმული დამუშავებისას, ფაზათა წონასწორობის პირობებს, ფაზურ გარღაქმნებს, ჰეტეროფაზური სისტემების სტრუქტურასა და თვისებებს სწავლობს ფაზათა თეორია. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკის დარგები
მასლაქის პავილიონი

250px|მინი
**მასლაქის პავილიონი** () — ყოფილი იმპერიული ოსმალური პავილიონი, რომელიც მდებარეობს სტამბოლში, თურქეთი. იგი აშენდა სულთან აბდულაზიზის (1861–1876) მეფობის დროს. იგი თურქეთის ეროვნული სასახლეების დირექტორატის ადმინისტრაციის ქვეშ არის.

## ლიტერატურა
* Erdal Eren, Semra Karakaşlı, Ezel İlter. *Maslak Pavilion*. TBMM, Istanbul, 1994.

## რესურსები ინტერნეტში
* Directorate of National Palaces | Maslak Pavilion 

კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
კატეგორია:სტამბოლის მუზეუმები
ლოლოტლა

**ლოლოტლის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი იდალგოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 474 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.7%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 177.1 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 53.5 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იდალგოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 15 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ლოლოტლა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 13034.

## იხილეთ აგრეთვე
*იდალგოს მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:იდალგოს შტატის მუნიციპალიტეტები
საით ფაიქ აბასიანიქის მუზეუმი

**საით ფაიქ აბასიანიქის მუზეუმი** () — ისტორიული სახლ-მუზეუმი სტამბოლში, თურქეთში. ეძღვნება მწერალ საით ფაიქ აბასიანიქს.

მუზეუმი მდებარეობს ბურღაზადის კუნძულზე, რომელიც შედის ადალარის კუნძულების არქიპელაგში.

საით ფაიქ აბასიანიქი (1906-1954 წწ.) იყო მოთხრობების ავტორი. მისი გარდაცვალების შემდეგ მისი სახლი გადაკეთდა მუზეუმად. თავისი სიცოცხლის განმავლობაში მან ეს შენობა მიუძღვნა დარიუშაფაქის ასოციაციას — არასამთავრობო ინსტიტუტს, რომელიც ხელს უწყობს ღარიბი ობოლი ბავშვების განათლებას. 1959 წელს, მისი გარდაცვალებიდან ხუთი წლის შემდეგ, დარიუშაფაქმა აიღო მუზეუმის მართვის პასუხისმგებლობა. მუზეუმი გაიხსნა 1959 წლის 22 აგვისტოს. 2009 წელს მუზეუმის შენობას რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა და 2013 წლის 11 მაისს კვლავ გაიხსნა ვიზიტორებისთვის.

შენობა შედგება სარდაფისგან, პირველი სართულისა და ორი ზედა სართულისგან. სარდაფში მდებარეობს საკითხავი დარბაზი და ოთახი სლაიდშოუსათვის. პირველ სართულზეა სასადილო და სასტუმრო ოთახი. მეორე სართულზე განთავსებულია საძინებელი და საკითხავი ოთახი, ასევე ორი ოთახი, რომლებიც ეძღვნება მისი ცხოვრების ისტორიას. მესამე სართულზეა ბურღაზადის შესახებ გამოფენა და წერილების ოთახი.

## სქოლიო
კატეგორია:სტამბოლის მუზეუმები
კატეგორია:თურქეთის მუზეუმები
კატეგორია:1959 წელს დაარსებული მუზეუმები
ანგილიის სრუტე

**ანგილიის სრუტე** ( ― სრუტე კარიბის ზღვაში. ერთმანეთისგან გამოყოფს კუნძულ ანგილიასა (ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორია) და სენ-მარტენს (საფრანგეთის ზღვისიქითა გაერთიანება), რომელიც ამავე სახელის მქონე კუნძულზე მდებარეობს.

## ეკოლოგია
2009 წელს სრუტეში მარჯნის რიფი აღმოაჩინეს, რომელსაც „კრისის რიფი“ ეწოდა. რიფში მანქანების ნაშთებია აღმოჩენილი, რომლებიც სავარაუდოდ, 1995 წელს, ქარიშხალ ლუისის დროს განადგურდა 

## ტრანსპორტი
ბლოუინგ-პოინტსა (ანგილია) და მარიგოს შორის ბორნები რეგულარულად მოძრაობენ.

## იხილეთ აგრეთვე
*გვადელუპეს სრუტე

## სქოლიო
კატეგორია:ანგილიის წყალსატევები
კატეგორია:საერთაშორისო სრუტეები
კატეგორია:კარიბის ზღვის სრუტეები
დომინიკის სრუტე

**დომინიკის სრუტე** () — სრუტე კარიბის ზღვის აუზში. ერთმანეთისგან აცალკევებს კუნძულ დომინიკასა და მარი-გალანტს (გვადელუპა). სრუტე კარიბის ზღვიდან ატლანტის ოკეანეში გასასვლელს წარმოადგენს.

## სქოლიო
კატეგორია:კარიბის ზღვის სრუტეები
კატეგორია:დომინიკის წყალსატევები
კატეგორია:გვადელუპეს წყალსატევები
კატეგორია:საერთაშორისო სრუტეები
ვიკისახეობები

**ვიკისახეობები** () — Wiki-ზე დაფუძნებული ონლაინ-პროექტი, რომელიც ფონდი ვიკიმედიას მხარდაჭერით ხორციელდება. პროექტი გაეშვა 2004 წლის სექტემბერში, როდესაც ბიოლოგებს მთელი მსოფლიოდან მოუწოდეს თანამშრომლობისკენ. 2025 წლის 17 იანვრის მონაცემებით, პროექტში ხელმისაწვდომი იყო 900 000 სტატია და 2.03 მილიონი გვერდი.

პროექტის მიზანია ყველა სახეობის შესახებ ამომწურავი ღია კატალოგის შექმნა: იგი განკუთვნილია მეცნიერებისთვის და არა ფართო აუდიტორიისთვის. ჯიმი უელსმა განაცხადა, რომ რედაქტორებს არ მოეთხოვებათ თავიანთი დიპლომების ფაქსით გაგზავნა, მაგრამ წარდგენილი მასალა ტექნიკური აუდიტორიის მიერ უნდა შემოწმდეს. Wikispecies ხელმისაწვდომია GNU Free Documentation License და CC BY-SA 4.0 ლიცენზიებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ვიკიმედიის პროექტები
ბულგარეთ-ესპანეთის ურთიერთობები

**ბულგარეთ-ესპანეთის ურთიერთობები** — ბულგარეთსა და ესპანეთს შორის ორმხრივი საერთაშორისო ურთიერთობები.

ქვეყნებმა დიპლომატიური ურთიერთობები 1910 წლის 8 მაისს დაამყარეს. 1946 წელს ურთიერთობები გაწყდა და 1970 წელს ისინი საკონსულო დაწესებულებებისა და სავაჭრო მისიების დონეზე აღდგა. 

1970 წლის იანვრიდან დიპლომატიური ურთიერთობები საელჩოების დონემდე გაიზარდა. 

ბულგარეთს აქვს საელჩო მადრიდში და საპატიო საკონსულო ბარსელონაში. ესპანეთს აქვს საელჩო სოფიაში.

## ოფიციალური ვიზიტები 
ბულგარეთსა და ესპანეთს შორის ოფიციალური ვიზიტები ადასტურებს ორ ქვეყანას შორის განვითარებულ ძლიერ დიპლომატიურ და კულტურულ კავშირებს.

1993 წლის 23-25 მაისს ესპანეთის მეფე ხუან კარლოს I და დედოფალი სოფია ოფიციალური ვიზიტით ბულგარეთის დედაქალაქ სოფიას ეწვივნენ. ათი წლის შემდეგ, 2003 წლის 8-10 ივნისს, სამეფო წყვილი კვლავ ეწვია ბულგარეთს — ამჯერად არა მხოლოდ სოფიას, არამედ უძველეს ქალაქ პლოვდივსაც.

ასტურიის პრინცი ფილიპე და ასტურიის პრინცესა ლეტიცია ოფიციალური ვიზიტით ბულგარეთს 2006 წლის 9-10 თებერვალს ეწვივნენ. ვიზიტის ფარგლებში ისინი ასევე დედაქალაქ სოფიაში გაჩერდნენ.

2013 წლის ივლისში, ვიგოდან (გალისია, ესპანეთი) დელეგაცია ა. ლიერას ხელმძღვანელობით ბულგარეთს ეწვია. ვიზიტის დროს ესპანური მხარის წარმომადგენლები ეწვივნენ სოფიას, პლოვდივს და პლევენს, რაც კიდევ ერთი ნაბიჯი გახდა ქვეყნებს შორის თანამშრომლობის გაძლიერებისკენ.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბულგარეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:ესპანეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ანბანის მიხედვით
ემენდინგენის ებრაული მუზეუმი

**ებრაული მუზეუმი** () — მუზეუმი ემენდინგენში, ბადენ-ვიურტემბერგში, გერმანია. გაიხსნა 1997 წლის 13 აპრილს. იგი მდებარეობს ქალაქის ცენტრში, სასახლის მოედანზე აგებულ ხის კარკასულ შენობაში, 1938 წელს დანგრეულ სინაგოგასთან ახლოს. მუზეუმის სარდაფში დაცული ისტორიული ძეგლის სტატუსის მქონე XIX საუკუნის რიტუალური აბაზანაა, ხოლო პირველ სართულზე გამოფენილია ემენდინგენის ებრაული თემის 1716–1940 წლების ისტორია. ნაცისტური რეჟიმის პერიოდში ემენდინგენის ებრაელთა ბედი დოკუმენტურად არის დაფიქსირებული. მუზეუმში ასევე გამოფენილია ებრაული რელიგიური და ყოველდღიური ცხოვრების არტეფაქტები. დეტალურად არის ახსნილი ებრაული დღესასწაულები წლების მანძილზე. ზედა სართულზე განთავსებულია სამკითხველო და საკონფერენციო დარბაზი, სადაც წარმოდგენილია ლიტერატურა და ვიდეომასალები იუდაიზმზე და ებრაულ ისტორიაზე.

## ლიტერატურა 
* *Jüdisches Leben in Emmendingen* (*Jewish Life in Emmendingen*), 32 pages, Medien und Dialog publishing house, Haigerloch
* Emma Schwarz: *Emmendingen – Gurs – Johannesburg*, a Jewish woman from Emmendingen writes about her life under the Nazi regime and her later emigration with her son to South Africa. The booklet is obtainable in the museum.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Website of the Jewish Museum in Emmendingen 

## სქოლიო 
კატეგორია:გერმანიის მუზეუმები
კატეგორია:1997 წელს დაარსებული მუზეუმები
ოლოფ ჰამარსტენი

**ოლოფ ჰამარსტენი** (; დ. 21 აგვისტო, 1841, ნორჩეპინგი — გ. 21 სექტემბერი, 1932, უფსალა) — შვედი ექიმი, ფიზიოლოგი, მასწავლებელი, პროფესორი და მედიცინის დოქტორი (1869). უფსალის უნივერსიტეტის რექტორი (1901–1904).

## ბიოგრაფია 
ოლოფ ჰამარსტენი გემის მფლობელის შვილი იყო. სწავლობდა მედიცინას უფსალის უნივერსიტეტში. 1866 წელს მიიღო მედიცინის ბაკალავრის ხარისხი და 1869 წელს დაიცვა დოქტორის ხარისხი. 1873 წელს გახდა უნივერსიტეტის სამედიცინო და ფიზიოლოგიური ქიმიის ასოცირებული პროფესორი, 1877–1883 წლებში — მედიცინის პროფესორი, 1883–1906 წლებში — უფსალის უნივერსიტეტის სამედიცინო და ფიზიოლოგიური ქიმიის პროფესორი, 1893 წელს კი მიენიჭა უფსალის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის საპატიო დოქტორის წოდება. 1893–1901 წლებში იყო პრორექტორი.

1878 წელს გახდა შვედეთის სამეცნიერო საზოგადოების წევრი უფსალაში, 1881 წელს — შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრი, 1894 წელს — შვედეთის სამედიცინო ასოციაციის საპატიო წევრი, 1906 წელს — ლუნდის ფიზიოგრაფიული საზოგადოების წევრი და შვედეთის სამედიცინო ასოციაციის წევრი. 1907 წელს მიიღეს გოტენბურგის შვედეთის სამეფო სამეცნიერო საზოგადოებაში. 1919 წლიდან იყო აკადემია ლეოპოლდინას წევრი.

ოლოფ ჰამარსტენი 1905 წლიდან 1926 წლამდე იყო ქიმიის ნობელის კომიტეტის წევრი. თავადაც იყო წარდგენილი ფიზიოლოგიისა და მედიცინის დარგში ნობელის პრემიაზე 1907 წელს და ქიმიის დარგში ნობელის პრემიაზე 1927 წელს.

ჰამარსტენმა გამოაქვეყნა არაერთი ესე, ძირითადად შვედურ და გერმანულ ენებზე, მედიცინის, ფიზიოლოგიისა და ბიოქიმიის სხვადასხვა თემაზე. მისი სახელმძღვანელოები, რომლებიც გამოცემულია მრავალ გამოცემაში და სხვადასხვა ენაზე, განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს.

დაკრძალულია უფსალას ძველ სასაფლაოზე.

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1841
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1932
კატეგორია:მედიცინის დოქტორები
კატეგორია:ნობელის პრემიის ნომინანტები
კატეგორია:შვედი ბიოქიმიკოსები
კატეგორია:შვედი ბიოლოგები
მიუნხენის ებრაული მუზეუმი

**მიუნხენის ებრაული მუზეუმი** () — მუზეუმი რომელიც ასახავს ქალაქის ებრაულ ისტორიას და მდებარეობს მიუნხენის ახალ ებრაულ ცენტრში, საქტ-იაკობის მოედანზე, გერმანიაში. იგი განთავსებულია მთავარ სინაგოგა „ოჰელ იაკობსა“ და ებრაული თემის ცენტრს შორის, რომელიც მიუნხენისა და ზემო ბავარიის ებრაული თემის სახლია და მოიცავს საჯარო დაწყებით სკოლას, ბაღს, ახალგაზრდულ ცენტრს, ასევე სათემო აუდიტორიასა და კოშერულ რესტორანს. მუზეუმი აშენდა 2004 წელს და გაიხსნა 2007 წლის 22 მარტს. 
300px|მინი|ებრაული სათემო ცენტრი (მარცხნივ) და მიუნხენის ებრაული მუზეუმი (მარჯვნივ).

## ისტორია 
მიუნხენში ებრაული მუზეუმის შექმნის გეგმები ჯერ კიდევ 1928 წელს გაჩნდა, მაგრამ პროექტმა რეალური შემდეგი მხოლოდ 1980-იანი წლების დასაწყისში ჰპოვა, როდესაც გალერის მფლობელმა რიჩარდ გრიმმა მაქსიმილიანშტრასეზე პატარა კერძო ებრაული მუზეუმი გახსნა. კერძო კოლექციის პოპულარობის ზრდასთან ერთად, საჭიროება დიდი, საჯარო მუზეუმის შექმნის გაჩნდა. რიხარდ გრიმის კერძო მუზეუმმა ფინანსური სირთულეების გამო მუშაობა ათი წლის შემდეგ შეწყვიტა. ამის შემდეგ, ებრაულმა თემმა კოლექცია გადაიტანა დროებით გამოფენის ცენტრში რაიხენბახშტრასე 27-ზე, სადაც მიუნხენის საქალაქო მუზეუმი ატარებდა გამოფენებს და ღონისძიებებს ქალაქის არქივთან თანამშრომლობით. ეს სიტუაცია 2006 წლის გაზაფხულამდე გაგრძელდა. 2006 წელს მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება ახალი მუნიციპალური ებრაული მუზეუმის აშენების შესახებ, რომელიც საქტ-იაკობს-პლაცზე ახალ ებრაულ ცენტრში უნდა განთავსებულიყო.

ავსტრიელ ახალგაზრდებს, რომლებსაც სურთ ეროვნული სამხედრო სამსახურისგან თავი არიდონ, შეუძლიათ მიუნხენის ებრაულ მუზეუმში ავსტრიელი ჰოლოკოსტის მემორიალური მსახურის (Austrian Holocaust Memorial Servant) რანგში იმუშაონ. ეს პროგრამა ახალგაზრდებს საშუალებას აძლევს, ჰოლოკოსტის მსხვერპლთა ხსოვნის პატივსაცემად და ისტორიის შენარჩუნების მიზნით მუშაობის მეშვეობით შეასრულონ ალტერნატიული სამოქალაქო მოვალეობა. 

## შენობა 
მიუნხენის ებრაული მუზეუმი სამი შენობისგან შემდგარ არქიტექტურულ ანსამბლს წარმოადგენს. მისი პროექტის ავტორები არიან არქიტექტორები რენა ვანდელ-ჰეფერი და ვოლფგანგ ლორხი, რომლებმაც კონტრაქტი 2001 წლის 6 ივლისს გამართული არქიტექტურული კონკურსის შედეგად მოიპოვეს. მუზეუმის შენობა დამოუკიდებელ კუბის ფორმას ატარებს, რომლის პირველი სართული მინით მოჭიმული გამჭვირვალე ლობია. ზედა ორ სართულზე გამოფენები, სასწავლო ცენტრი და ბიბლიოთეკაა განთავსებული, ხოლო მუდმივი ექსპოზიცია მუზეუმის სარდაფში მდებარეობს. შენობის მშენებლობაზე დაახლოებით 17.2 მილიონი ევრო დაიხარჯა, რაც მიუნხენის მუნიციპალიტეტმა დააფინანსა.  

## გამოფენები 
მუდმივი გამოფენა ასახავს მიუნხენის ებრაული ისტორიის მიმოხილვას, განსაკუთრებული აქცენტით ებრაულ რელიგიაზე, მის ყოველწლიურ ფესტივალებსა და გადასვლის რიტუალებზე. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* Jewish Museum on www.muenchenarchitektur.com

## სქოლიო 
კატეგორია:გერმანიის მუზეუმები
კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით
გამოსათხოვარი თავის დაკვრა

**გამოსათხოვარი თავის დაკვრა** (ორიგინალი სათაურია ) ― შერლოკ ჰოლმზის მოთხრობების კრებული, რომელიც 1917 წელს გამოქვეყნდა. კრებულში შედის მოთხრობა „გამოსათხოვარი თავის დაკვრა“ (1917). კრებულის პირველ ამერიკულ გამოცემაში ანთოლოგია ქვესათაურით *„შერლოკ ჰოლმზის ზოგიერთი მოგონება“* დაიბეჭდა.

გამოცემის შესავალში ექიმ ჯონ უოტსონის მოკლე წინასიტყვაობაა, რომელშიც მკითხველს აცნობებს, რომ მოთხრობების გამოქვეყნების დროისთვის ჰოლმზი უკვე დიდი ხნის გადამდგარია და კერძო დეტექტივი აღარაა, თუმცა ცოცხალია და კარგადაა, რევმატიზმს თუ არ ჩავთვლით. 

## გამოქვეყნების ისტორია
წიგნი გაერთიანებულ სამეფოში 1917 წლის ოქტომბერში ჯონ მიურეის გამომცემლობამ გამოსცა და აშშ-შიც იმავე თვეს დაიბეჭდა ჯორჯ დორანის კომპანიის მიერ.

კოლექციაში შედის მოთხრობა „მუყაოს კოლოფი“, რომელიც თავდაპირველად „შერლოკ ჰოლმზის მემუარებში“ გამოქვეყნდა, მაგრამ მომდევნო გამოცემებიდან ამოიღეს.

## შინაარსი
:: ჯონ უოტსონის წინასიტყვაობა (1917)
# „ცისვაზის საყარაულოში“ (1908)
# „მუყაოს კოლოფი“ (1893)
# „ალისფერი ბეჭედი“ (1911)
# „ბრიუს-პარტინგტონის ნახაზები“ (1908)
# „შერლოკ ჰოლმსი სიკვდილის პირას“ (1913)
# „ლედი ფრენსის კარფექსის გაუჩინარება“ (1911)
# „ეშმაკის ფეხი“ (1910)
# „გამოსათხოვარი თავის დაკვრა“ (1917)

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:1917 წლის მოთხრობების კრებულები
ყაზახეთ-ესპანეთის ურთიერთობები

**ყაზახეთ-ესპანეთის ურთიერთობები** — ორმხრივი დიპლომატიური კავშირები ყაზახეთის რესპუბლიკასა და ესპანეთის სამეფოს შორის. დიპლომატიური ურთიერთობები ოფიციალურად დამყარდა 1992 წლის 11 თებერვალს. 1999 წელს ორივე მხარემ დააფუძნა საელჩოები: იანვარში გაიხსნა ყაზახეთის საელჩო მადრიდში, ხოლო ივნისში — ესპანეთის საელჩო ყაზახეთში.

## ისტორია 
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ესპანეთი ყაზახეთისათვის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ევროპულ პარტნიორად ჩამოყალიბდა. 1994 წლიდან ქვეყნებს შორის მაღალი დონის ვიზიტებმა და მოლაპარაკებებმა მჭიდრო პოლიტიკური დიალოგის საფუძველი გაამყარა.

2001-ლი წლის აგვისტოში, ესპანეთის მეფე ხუან კარლოს I კერძო ვიზიტით ეწვია ყაზახეთს, სადაც 8-დღიანი ვიზიტის განმავლობაში  პრეზიდენტ ნურსულთან ნაზარბაევთან და სხვა მაღალჩინოსნებთან შეხვედრები გამართა.

მიმდინარე წლის 17 დეკემბერს, პრეზიდენტმა ნაზარბაევმა სამუშაო ვიზიტით ესპანეთი მოინახულა. ვიზიტის ფარგლებში შეხვდა მეფე ხუან კარლოს I-სა და პრემიერ-მინისტრ ხოსე მარია აზნარს. მხარეები შეთანხმდნენ, რომ ესპანეთი დააფინანსებდა ყაზახეთის ორ სოციალური პროექტს — ჩქაროსნული რკინიგზის შექმნა ასტანასა და ალმათის შორის და მუნიციპალური ნარჩენების მართვის სისტემის დანერგვა ასტანაში.

2004 წელს, პრეზიდენტი ნაზარბაევი მონაწილეობდა მეფე ხუან კარლოსის მოწვევით ესპანეთის სამეფო ოჯახის წარმომადგენლის — პრინცი ფილიპეს ქორწილში (21-23 მაისი). იმავე წლის 1-5 სექტემბერს, მეფე ხუან კარლოს I სამუშაო ვიზიტით იმყოფებოდა ყაზახეთში, რითაც მხარეებმა განამტკიცეს სტრატეგიული პარტნიორობა.

პრეზიდენტ ნაზარბაევის უკანასკნელი ვიზიტი ესპანეთში 2013 წლის თებერვალს განხორციელდა, ხოლო მეფე ფელიპე VI 2017 წლის ივნისში ეწვია ყაზახეთს EXPO-2017-ის გახსნაზე დასასწრებად.

ორმხრივი თანამშრომლობა გრძელდებოდა კორონავირუსის პანდემიის პირობებშიც. 2019 წლის 15-16 დეკემბერს მადრიდში იმყოფებოდა ყაზახეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი მუხტარ ტილეუბერდი აზია-ევროპის შეხვედრის (ASEM CMFA) ფარგლებში. 2021 წლის 5-6 ივლისს კი, ტლეუბერდის ოფიციალური ვიზიტი ესპანეთში შედგა.

## პარლამენტთაშორისი თანამშრომლობა 
ყაზახეთ-ესპანეთის ურთიერთობები აქტიურად ვითარდება საპარლამენტო დონეზეც. 2017 წლის 16-17 ივლისს ესპანეთის დეპუტატთა კონგრესის თავმჯდომარე ანა პასტორი ასტანას სამუშაო ვიზიტით ეწვია. ამავე ვიზიტისას ყაზახეთის პრეზიდენტმა, ნურსულთან ნაზარბაევმა, ესპანურ მხარეს გადასცა ყარაგანდის ბანაკში მყოფი ესპანელი ტყვეების შესახებ საარქივო დოკუმენტები, რამაც მნიშვნელოვანი გამოხმაურება გამოიწვია ესპანურ საზოგადოებაში — ყაზახეთი გახდა პირველი პოსტსაბჭოთა ქვეყანა, რომელმაც ოფიციალურად გადასცა მსგავსი ისტორიული დოკუმენტაცია.

2014 წელს Nexos-ის ასოციაციამ, ყაზახეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მხარდაჭერით, გადაიღო დოკუმენტური ფილმი *დავიწყებულნი ყარაგანდაში*, რომელიც ბანაკში დაპატიმრებულ ესპანელებს ეხებოდა. ფილმმა 2015 წელს ხუთ საერთაშორისო ფესტივალზე საუკეთესო დოკუმენტური ნამუშევრის ჯილდო მიიღო.

2019-2020 წლებში ყაზახეთის საელჩომ ორგანიზება გაუწია აბაი კუნანბაევის 175 წლის და აბუ ნასირ ალ-ფარაბის 1150 წლის იუბილესადმი მიძღვნილ ღონისძიებებს. 

## სქოლიო 
კატეგორია:ესპანეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:ყაზახეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ანბანის მიხედვით
სან ხუან დე ლა პენიას სამეფო მონასტერი

მინი
**სან ხუან დე ლა პენიას მონასტერი** () — რელიგიური კომპლექსი ქალაქ სანტა-კრუს-დე-ლა-სეროსში, ხაკას სამხრეთ-დასავლეთით, უესკის პროვინციაში, ესპანეთში. ის შუა საუკუნეებში არაგონის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მონასტერი იყო. ორსართულიანი ეკლესია ნაწილობრივ გამოკვეთილია საძირკველზე გადაკიდებულ დიდ კლდის ქვაში. სან ხუან დე ლა პენია ნიშნავს „კლდის წმინდა იოანეს“.

## ისტორია 
სან ხუან დე ლა პენიას ახალი მონასტერი 1705 წელს აშენდა მთის მაღალ ფერდობზე. ქვედა ეკლესია შეიცავს მოსარაბული არქიტექტურული ელემენტების ნაწილს, თუმცა მონასტრის უმეტესი ნაწილი (მათ შორის სამლოცველო, რომელიც დიდი კლდის ქვეშ მდებარეობს) რომანულია. 1675 წლის ხანძრის შემდეგ ახალი მონასტერი აშენდა. ძველი მონასტერი, რომელიც  920 წელს იყო აშენებული,  1889 წლის 13 ივლისს გამოცხადდა ეროვნულ ძეგლად, ხოლო ახალი მონასტერი — 1923 წელს. XX საუკუნეში მონასტერი ბენედიქტელთა ორდენის ნაწილი გახდა და ესპანეთში პირველი მონასტერი იყო, რომელმაც ლათინური წირვა გამოიყენა.
მინი
დაახლოებით 1190 წელს აშენებულ მონასტერში არის კაპიტელების სერია ბიბლიური სცენებით, რომლებიც თავდაპირველად ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით იყო განლაგებული — დიზაინი, რომელიც რეგიონის სხვა ადგილებშიც გვხვდება. მონასტერი აგებულია უზარმაზარი კლდის ქვეშ, რომელიც ზოგჯერ ლეგენდარულ „მონტე პანოსთან“ ასოცირდება. მეორე სართულზე განთავსებულია არაგონისა და ნავარის მეფეების სამეფო პანთეონი. ამჟამინდელი ოთახი, მარმარილოებითა და ისტორიული ბრძოლების მომასწავებელი მედალიონებით, ძირითადად 1770 წელს, ესპანეთის მეფე კარლ III-ის მმართველობის დროს აშენდა. აქ განისვენებენ არაგონის შემდეგი მეფეები: რამირო I, სანჩო რამირესი და არაგონისა და ნავარას მეფე პედრო I.

ლეგენდის თანახმად, საიდუმლო სერობის ბარძიმი მონასტერში გაიგზავნა, რათა დაეცვათ და თავიდან აეცილებინათ პირენეის ნახევარკუნძულის მუსლიმი დამპყრობლების მიერ მისი დაკავება. სავარაუდოდ, ეს იგივე სასმისია, რომელიც 1438 წელს არაგონელმა ალფონსო V-მ ვალენსიის საკათედრო ტაძარს გადასცა. 

მონასტერი სან ხუან დე ლა პენიას მატიანეს სახელობისაა, რომელიც ნაწილობრივ აქ გამოიკვლიეს და შეადგინეს.
კატეგორია:მონასტრები ქვეყნების მიხედვით
კატეგორია:ესპანეთის მონასტრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ახარისხება

**ახარისხება** — თავდაპირველი გაგებით, ალგებრული მოქმედება, მოცემული a რიცხვის რამდენჯერმე (n-ჯერ) თავის თავზე გამრავლება: a·a·...·a=aⁿ; a რიცხვს ეწოდება ხარისხის ფუძე, n-ს — ხარისხის მაჩვენებელი, aⁿ გამოსახულებას კი — ხარისხი. მაგალითად, 3³=3*3*3=27. რიცხვის მეორე ხარისხს უწოდებენ ამ რიცხვის კვადრატს, ხოლო მესამე ხარისხს — კუბს. ხარისხის ცნებას განიხილავენ იმ შემთხვევაშიც, როდესაც n წარმოადგენს ნებისმიერ ნამდვილ ან კომპლექსურ რიცხვს (იხ. მაჩვენებლიანი ფუნქცია).

## ლიტერატურა
კატეგორია:ბინარული ოპერაციები
ნიკოლას-ფლორესი (იდალგო)

**ნიკოლას-ფლორესის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი იდალგოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 265 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 249.7 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 25.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იდალგოს შტატის შემადგენლობაში 1870 წლის 3 მარტს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ნიკოლას-ფლორესი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 13043.

## იხილეთ აგრეთვე
*იდალგოს მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:იდალგოს შტატის მუნიციპალიტეტები