ტრევორ ბერბიკი

**ტრევორ ბერბიკი** (, დ. 1 აგვისტო 1954  — გ. 28 ოქტომბერი, 2006) – იამაიკელი პროფესიონალი მოკრივე, ასპარეზობდა 1976 წლიდან 2000 წლამდე.  1986 წელს მან მოიპოვა WBC ტიტული მძიმე წონაში. ბერბიკი იყო ბოლო მოკრივე, ვინც მუჰამედ ალის შეებრძოლა.

როგორც მოყვარულმა, ბერბიკმა 1975 წლის პანამერიკულ თამაშებზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა მძიმე წონაში. როგორც ადრეულ, ისე გვიან პროფესიულ კარიერაში მან ორჯერ მოიპოვა კანადის მძიმე წონის ტიტული. ბერბიკი ერთადერთი მოკრივეა, რომელიც ებრძოდა მუჰამედ ალის, ლარი ჰოლმსს და მაიკ ტაისონს.

## სამოყვარულო კარიერა
22 წლის ასაკში ბერბიკმა წარმოადგინა იამაიკა 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მონრეალში, კანადაში,მიუხედავად იმისა, რომ მანამდე მხოლოდ 11 სამოყვარულო ორთაბრძოლა ჰქონდა ჩატარებული. მისი გამოცდილების ნაკლებობა აშკარა იყო, როდესაც იგი დამარცხდა რუმინელ მირჩა სიმონთან. თუმცა, მან დიდი შთაბეჭდილება დატოვა, როგორც ახალგაზრდა  მოკრივემ. მეხიკოში გამართულ პანამერიკულ თამაშებზე თავის ერთადერთ ორთაბრძოლაში, ბერბიკმა ნახევარფინალში წააგო ჩემპიონ მაიკლ დოკსთან და ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.

ლეროი კალდველმა, მოკრივემ, რომელიც იბრძოდა 1970-იანი და 1980-იანი წლების დასაწყისის თითქმის ყველა მნიშვნელოვან მძიმე წონაში, მათ შორის რამდენიმე მსოფლიო ჩემპიონს, გაიხსენა, რომ ბერბიკი მისი ყველაზე ნიჭიერი მეტოქე იყო.

## პროფესიული კარიერა  
ბერბიკმა იამაიკა ოლიმპიადის შემდეგ დატოვა. მას ერჩივნა ეცხოვრა მონრეალში და პროფესიონალურად ებრძოლა ჰალიფაქსის გარეთ. მან მოიგო თავისი პირველი 11 ბრძოლა (10 ნოკაუტით) მანამ, სანამ 1979 წლის 3 აპრილს, მეორე კონკურენტთან, ბერნარდო მერკადოსთან პირველად დამარცხდა. 1980 წლის ყოფილმა ჩემპიონმა ჯონ ტეიტმა 1981 წლის 11 აპრილს ლარი ჰოლმსის დამარცხება შეძლო, მაგრამ ბერბიკმა წააგო 15-რაუნდიანი წაუგებელი სერია. წაგების შემდეგ მან ფინალურ ბრძოლაში 39 წლის მუჰამედ ალი დაამარცხა. 1982 წელს მან დაამარცხა გრეგ პეიჯი, ხოლო 1984 წელს გადავიდა მირამარში, ფლორიდაში და გააფორმა კონტრაქტი პრომოუტერ დონ კინგთან. დაუმარცხებელი მეტოქის დამარცხებამ მას კიდევ ერთი სატიტულო ბრძოლა მოუტანა. ბერბიკმა მოიგო WBC-ის მსოფლიო ტიტული მძიმე წონაში, 1986 წლის 22 მარტს, სადაც ბრძოლა მოუგო პინკლონ თომასს. 

22 ნოემბერს, ტიტულის პირველ დაცვაში, ბერბიკი დაუპირისპირდა მაიკ ტაისონს, რომელიც ცდილობდა ფლოიდ პატერსონის რეკორდის მოხსნას და ოცი წლის ასაკში ყველაზე ახალგაზრდა მძიმე წონაში ჩემპიონობას. მეორე რაუნდში ტაისონმა სწრაფი ნოკდაუნით ჩამოაგდო ბერბიკი. ბერბიკი სწრაფად აძრწუნებდა მეტოქეს, თუმცა რაუნდის დაგვიანებით, ისევ დაბლა დაეცა. ჩემპიონი ფეხზე წამოდგა, მაგრამ მაშინვე უკან რინგზე დაბრუნდა. ბერბიკმა კიდევ ორჯერ სცადა ფეხზე წამოდგომა, მაგრამ ორივეჯერ დაეცა და მსაჯმა მილს ლეინმა შეწყვიტა თვლა და შეაჩერა ბრძოლა, სადაც დასრულდა ბერბიკის ჩემპიონობა.

1991 წელს ის გაემგზავრა იაპონიაში, რათა ებრძოლა ნობუჰიკო ტაკადას წინააღმდეგ ორთაბრძოლაში "მოკრივე მოჭიდავეთა წინააღმდეგ". ბერბიკი ამტკიცებდა, რომ მას ორმაგი გადაკვეთა ჰქონდა და ელოდა, რომ ბრძოლა ამერიკულ კიკბოქსინგს დაემსგავსებოდა, მაგრამ აღმოჩნდა, რომ წესები თაკადას ნებას რთავდა ბერბიკისთვის ქამრის ქვემოთ დაერტყა, UWFi-ს მწვრთნელის პეტ მაკკარტის თქმით,  „არავითარი წესები არ შეცვლილა [ბერბიკს] უბრალოდ არასოდეს სურდა მოსმენა.“ ბერბიკი უჩიოდა მსაჯს, რადგან ტაკადამ მას არაერთხელ დაარტყა ფეხებში. ტაკადამ გამარჯვება მოიპოვა მას შემდეგ რაც ბერბიკმა რინგი დატოვა.

ბერბიკმა განაახლა კრივის კარიერა 1994 წელს, იგი ხშირად იბრძოდა აშშ-ს სამშაბათის ღამის ბრძოლებში. ის მარტივად ამარცხებდა მელვინ ფოსტერს , მაგრამ მარცხდებოდა ისეთ მეტოქეებთან, როგორებიც არიან ჯიმი ტანდერი და ჰასიმ რაჰმანი. ბერბიკმა საბოლოოდ 2000 წელს თავისი ბოლო ორთაბრძოლა ჩაატარა კანადელი მოგზაურის შეინ სატკლიფის წინააღმდეგ. ამის შემდეგ, CAT სკანირებამ გამოავლინა ტვინში სისხლის შედედება და კრივის ლიცენზია გაუქმდა. მისი ბოლო პროფესიული რეკორდი იყო 49 მოგება (33 ნოკაუტით), 11 წაგება და 1 ფრე.

## რინგის გარეთ  
ბერბიკი მქადაგებელი იყო ლას-ვეგასის ორმოცდაათიანელთა სასწაულთა მომენტების ეკლესიაში. 

### გაუპატიურებაში მსჯავრდებული 
ბერბიკი არაერთხელ დააპატიმრეს მთელი ცხოვრების განმავლობაში. მას მიესაჯა ფლორიდაში 5 წლით თავისუფლების აღკვეთა 1992 წელს მისი შვილების ძიძის გაუპატიურებისთვის. 1997 წელს მან დაარღვია ვადამდელი გათავისუფლება და დეპორტირებული იქნა შეერთებული შტატებიდან კანადაში. იურიდიული პრობლემების გამო, მას ასევე შეექმნა კანადაში დარჩენის პრობლემა, დაკარგა მიწის ემიგრანტის სტატუსი და 1999 წელს დაბრუნდა იამაიკაში.  მოგვიანებით, 1999 წელს მან მოიპოვა კანადაში დარჩენის უფლება.

### მტრობა ლარი ჰოლმსთან 
ბერბიკს საყოველთაოდ ცნობილი უთანხმოება ჰქონდა ლარი ჰოლმსთან, რომელსაც რინგზე 1981 წელს ებრძოდა. მათმა უთანხმოებამ კულმინაციას მიაღწია საჯარო დაპირისპირებითა და ჩხუბით 1991 წელს, რომელიც დაფიქსირდა ფირზე. შენობაში სიტყვიერი შელაპარაკების შემდეგ, ბერბიკი გარეთ იდგა და ჩიოდა წიხლებისა და მუშტების დარტყმას ლარი ჰოლმსის მხრიდან. ჰოლმსი განრისხებული იყო იმით, რომ ბერბიკი ცუდად ლაპარაკობდა მის ოჯახზე. კადრები მთავრდება, როდესაც პოლიცია და სხვები ერთმანეთს აშორებენ.

### კარირის დარულება 
ბერბიკმა კარიერა დაასრულა ფლორიდაში, რათა ყოფილიყო ცოლთან და ოთხ შვილთან ერთად (მას სამი შვილი ჰყავდა პირველ ცოლთან მონრეალში) და დაიწყო ვარჯიში Kenny Barrett's Gym-ში, ტამარაკში, ფლორიდაში. ბერბიკის პრობლემები გამწვავდა. ის კვლავ დეპორტირებული იქნა აშშ-დან 2002 წლის 2 დეკემბერს. 

## გარდაცვალება 
2006 წლის 28 ოქტომბერს ბერბიკი მოკლეს იამაიკაში, ნორვიჩის ერთ-ერთ ეკლესიაში 2 დიუმიანი დიამეტრის (51 მმ) ფოლადის მილის გამოყენებით. მან განმეორებითი დარტყმა თავის არეში მიიღო და შემთხვევის ადგილზე გარდაიცვალა.

პოლიციამ მკვლელობასთან დაკავშირებით ორი მამაკაცი დააკავა, რომელთაგან ერთი იყო ბერბიკის 20 წლის ძმისშვილი ჰაროლდ ბერბიკი. ისინი 29 ოქტომბრის დილას პორტლენდში, პორტ ანტონიოს პოლიციის განყოფილებაში დაკითხეს. ადგილობრივმა მოსახლეობამ აღნიშნა, რომ ეჭვმიტანილი ბერბიკთან მიწის დავაში იყო ჩართული. 3 ნოემბერს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ იამაიკის პოლიციამ ბერბიკის მკვლელობაში ბრალი წაუყენა მის ძმისშვილს, 20 წლის ჰაროლდ ბერბიკს და დაუდგენელ 18 წლის მამაკაცს. 2007 წლის 20 დეკემბერს ჰაროლდ ბერბიკი გაასამართლეს ბიძის მკვლელობისთვის. მისი თანამზრახველი გაასამართლეს განზრახ მკვლელობაში და ორივეს მიესაჯა პატიმრობა 2008 წლის 11 იანვარს. ჰაროლდ ბერბიკს მიესაჯა სამუდამო პატიმრობა;ხოლო  კენტონ გორდონს თოთხმეტი წლით თავისუფლების აღკვეთა. 

ტრევორ ბერბიკი დაკრძალეს ბერბიკის ოჯახის ნაკვეთზე ნორვიჩში, პორტ ანტონიოში, პორტლენდში, იამაიკაში.

## სქოლიო
კატეგორია:იამაიკელი სპორტსმენები