open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მარნეულის მუნიციპალიტეტის გერბი

**მარნეულის მუნიციპალიტეტის გერბი** — მარნეულის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია მარნეულის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გადაკვეთილია ორ ნაწილად — მეწამულ და ვერცხლის ველებად.

*პირველი ნაწილი — მეწამულ ველზე სამი ოქროს ლომი.
*მეორე ნაწილი — ვერცხლის ველს შუაზე ყოფს ქონგურებიანი ხიდის მსგავსი მეწამული სარტყელი; ზემოთ კი მოთავსებულია მეწამული ჯვარი. ირემი შემართული ფეხით.

გერბის ფარის ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი ნახევრად ღია ჭიშკრით. 

გერბის ფარს ქვემოთ მოთავსებულია დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „**მარნეული**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* მარნეულის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი 

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტი
ონის მუნიციპალიტეტის გერბი

**ონის მუნიციპალიტეტის გერბი** — ონის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ონის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
გერბის ფარის ლაჟვარდოვან ველზე გამოსახულია ვერცხლის სამმწვერვალიანი მთა, რომლის შუა მწვერვალი მაღალია; მთის ზემოთ მოთავსებულია სტილიზებული ფორმის ოქროს ვერძის რქები, მის ზემოთ ოქროს ჯვარი.

გერბის ფარის ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი ნახევრად ღია ჭიშკრით. 

გერბის ფარს ქვემოთ მოთავსებულია დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „**ონი**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* ონის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტი
მარნეულის მუნიციპალიტეტის დროშა

მინი|მარჯვნივ|200 პქ|მარნეულის დროშა
**მარნეულის მუნიციპალიტეტის დროშა** — მარნეულის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია მარნეულის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
მარნეულის  დროშის ველი გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ მეწამულ და ვერცხლის ველებად. მეწამული ველის მარჯვენა ნაწილში გამოსახულია სამი ოქროს ლომი. ვერცხლის ველი გადაკვეთილია მეწამული სარტყლით, რომელიც ზომით შეადგენს დროშის 1/6 ნაწილს. მარნეულის დროშის პროპორცია არის 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* მარნეულის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი 

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
ონის მუნიციპალიტეტის დროშა

მინი|მარჯვნივ|200 პქ|ონის დროშა
**ონის მუნიციპალიტეტის დროშა** — ონის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ქალაქ ონის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
ონის  დროშის ველი გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ ნაწილად. პირველ ნაწილს დროშის 3/4 უჭირავს. მეორე ნაწილს ¼. პირველ ნაწილში ლაჟვარდოვან ველზე გამოსახულია ოქროს ბოლნური ჯვარი. მეორე ნაწილი წარმოადგენს ვერცხლის ველს.  ონის დროშის პროპორცია არის 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* ონის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტი
სამტრედიის მუნიციპალიტეტის გერბი

**სამტრედიის მუნიციპალიტეტის გერბი** — სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სიმბოლო დროშასთან. მიღებულია სამტრედიის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გაყოფილია ორ ნაწილად.
*I ნაწილი — ლაჟვარდის ველი, უჭირავს ფარის 2/3. 
*II ნაწილი — მწვანე ველი, უჭირავს ფარის 1/3. 
გერბის ფარის ცენტრში ორივე ველზე მოთავსებულია ვერცხლის მტრედი.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მწვანე ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „**სამტრედია**“. 

## რესურსები ინტერნეტში
* სამტრედიის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტი
სამტრედიის მუნიციპალიტეტის დროშა

მინი|მარჯვნივ|200 პქ|სამტრედიის დროშა
**სამტრედიის მუნიციპალიტეტის დროშა** - სამტრედიის მუნიციპალიტეტის სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია სამტრედიის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
სამტრედიის  დროშის ველი გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ ნაწილად. პირველ ნაწილში ლაჟვარდოვან ველზე გამოსახულია ვერცხლის (თეთრი) მტრედი. მეორე ნაწილი წარმოადგენს მწვანე ველს.  პირველ ნაწილს უჭირავს 2/3, ხოლო მეორე ნაწილს 1/3. ონის დროშის პროპორცია არის 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* სამტრედიის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტი
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის დროშა

**ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის დროშა** - ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის  სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
ჩოხატაურის  დროშის ველი გაყოფილია ვერტიკალურად ორ ნაწილად. პირველ ნაწილში მწვანე  ველზე გამოსახულია ვერცხლის (თეთრი) ფიგურა -  გაწყვეტილთასმიანი ხიზით, ბაზიერის საბუხარზე მჯდარი ვერცხლის მიმინო, რომელსაც თავი მარცხნივ აქვს მიმართული და უყურებს ვერცხლის რვაქიმიან ვარსკვლავს.  მეორე ნაწილი წარმოადგენს მწვანე ველს. ჩოხატაურის  დროშის პროპორცია არის 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
ფერსა

**ფერსა** — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: გიორგიწმინდა, მუგარეთი, შურდო). მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1080 მეტრი, ახალციხიდან 13 კილომეტრი.

1949 წლის 2 აგვისტოს სოფელ ფერსას შეუერთდა ფერსას სასოფლო საბჭოს სოფელი ჩოხტა.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 223 ადამიანი.

## გალერეა

ფაილი:Fersa 2.jpg|
ფაილი:Fersa 3.jpg|
ფაილი:Fersa 4.jpg|

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის გერბი

**ჩოხატურის მუნიციპალიტეტის გერბი** — ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გაკვეთილია ორ ნაწილად — მწვანე და მეწამულ ველებად. ფარის თავსა და ძირში სამ-სამი ვერცხლის ტალღისებური შემცირებული სარტყელია მოთავსებული. სარტყელებს შორის ვერცხლის ფიგურა — გაწყვეტილთასმიანი ხიზით, ბაზიერის საბუხარზე მჯდარი, ვერცხლის მიმინო, რომელსაც თავი მარცხნივ, ვერცხლის რვა ქიმიან ვარსკვლავისაკენ აქვს მიმართული.
 
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-მწვანე ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია  გერბის დევიზი — „**ჩოხატაური**“. 

## რესურსები ინტერნეტში
* ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
შატო დე კურანსი

250პქ|მინი|შატო დე კურანსის ხედი ბაღიდან
**შატო დე კურანსი** () — ფრანგული შატო კურანსში, ესონაში, აგებული დაახლოებით 1630 წელს.

## ისტორია 
1552 წელს კომ კლოსიმ, მეფის ნოტარიუსმა და მდივანმა, ლაპიტის ოჯახისგან კურანსში მამული იყიდა, ფონტენბლოს ტყის დასავლეთის კიდესთან. მისმა მემკვიდრემ 1662 წელს ის გადასცა კლოდ გალარს, ასევე სამეფო მდივანს, რომელიც უეჭველად ამჟამინდელი სასახლის ამგები უნდა იყოს.

საწყისი სასახლის გეგმა ცნობილია ისრაელ ანრიეტისა და ისრაელ სილვესტრის 1650 წელს გაკეთებული ნახატებიდან. 1638 წელს ჩატარებულ ქონების აღწერაში აღნიშნულია მთავარი სახლის გარდა ოთხი სადგომი, სტამბა, ორი ხორბლის წისქვილი და ორი წყლის წისქვილი.

XVIII საუკუნეში სახლი განაახლა ან-კათრინ გალარმა, ნიკოლა პოტიე დე ნოვიონის ქვრივმა, რომელმაც იმდროინდელი წესისამებრ გახსნა შიდა ეზო წინა კედლისა და შესასვლელის დანგრევით, რომელიც მას ფარავდა. მოგვიანებით მისმა შვილიშვილმა, ლეონტინ-ფილიპინ დე ნოვიონმა, და მის მეუღლემ, აიმარ დე ნიკოლეიმ, შატოს დამატებითი მოდერნიზება ჩაუტარეს (1775-77).

1830 წელს ნიკოლეის მემკვიდრეებმა გაასხვისეს სასახლე, რომელიც 1872 წელს ბარონმა სამუელ დე აბერმა შეისყიდა. არქიტექტორმა გაბრიელ-იპოლიტ დესტაიერმა მისთვის შატო ლუი XIII-ის სტილში აღადგინა, რამაც ათ წელზე მეტი გასტანა. დესტაიერმა აგურის კედლებს ბათქაში მოაშორა, პავილიონების სახურავი აწია, ხოლო სახურავს თუთიის ორნამენტები გაუკეთა.

დიდი შიდა კიბე დაანგრიეს და ფონტენბლოს შთაგონების მონუმენტური რამპები ფასადს მიუსადაგეს. ახალი ფრთა აღმართეს ყოფილი სამზარეულოს ადგილას მთავარი საძინებლისთვის, რომელიც ძველ ფრთას გალერეით დაუკავშირდა. ამავე პერიოდში გაკეთებული ახალი მიშენებები 1976 წლის ხანძარმა გაანადგურა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში კურანსი ჰოსპიტლის ფუნქციას ასრულებდა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ის ჯერ გერმანელებს ეჭირათ, შემდეგ კი ფელდ-მარშალ მონტგომერის, 1947-54 წლებში.

## ლიტერატურა
* *Frankreichs schönste Schlösser und Burgen.* Travel House Media, München 2012, ISBN 978-3-8342-8944-5, S.&nbsp;10–11, 60–61.
* Emmanuel Bourassin: *Les châteaux dʼIle-de-France.* Sélection du Readerʼs Digest, Paris 1994, ISBN 2-7098-0528-6, S.&nbsp;54–57.
* Thomas Christ: *Die Schlösser der Ile-de-France.* Wiese, Basel 1994, ISBN 3-909164-18-8, S.&nbsp;39–40.
* Claude Frégnac: *Merveilles des châteaux de lʼÎle-de-France.* Hachette, Paris 1963, S.&nbsp;14–21.
* Valentine de Ganay, Laurent Le Bon: *Courances.* Flammarion, Paris 2003, ISBN 2-08-011119-1.
* Catherine de Grodecki: *Courances – Château.* In: Jean-Marie Pérouse de Montclos (Hrsg.): *Le Guide du Patrimoine. Ile-de-France.* Hachette, Paris 1992, ISBN 2-01-016811-9, S.&nbsp;199–201.

## რესურსები ინტერნეტში
*  

კატეგორია:საფრანგეთის სასახლეები
წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის გერბი

**წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის გერბი** — წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან. მიღებულია წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
გერბის ფარის ლაჟვარდის ველი წმინდა ანდრიას ვერცხლის ჯვრით გაყოფილია 4 ველად.

პირველ ნაწილზე — გამოსახულია ოქროს საწმისი. ფარის ცენტრში მოთავსებულია მცირე ფარი. მცირე ფარის მეწამული ველი ვერცხლის სამი ტალღოვანი სარტყელით გაყოფილია ორ ველად. მცირე ფარის პირველ ველზე მოთავსებულია ოქროს გვირგვინი, მეორე ველზე ოქროს ციხე-სიმაგრე ღია კარიბჭით.

გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდოვანი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია გერბის დევიზი — „**წალენჯიხა**“.

## რესურსები ინტერნეტში
* წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:წალენჯიხის მუნიციპალიტეტი
წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის დროშა

**წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის დროშა** - წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
წალენჯიხის დროშის ლაჟვარდის ველზე ცენტრში მოთავსებულია წალენჯიხის გერბის მცირე ფარი - მეწამულ ველს გადაკვეთავს ტალღოვანი სამი ვერცხლის სარტყელი, სარტყლის ზემოთ მოთავსებულია ოქროს ხუთქიმიანი გვირგვინი, ქვევით ქონგურებიანი ოქროს ციხე-სიმაგრე ორი კოშკითა და ნახევრად ღია ჭიშკრით. წალენჯიხის დროშის პროპორცია არის 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
წალკის მუნიციპალიტეტის დროშა

მინი|მარჯვნივ|200 პქ|წალკის დროშა
**წალკის მუნიციპალიტეტის დროშა** — წალკის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია წალკის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
წალკის დროშის ველი გაყოფილია ჰორიზონტალურად ორ ნაწილად. პირველი ნაწილი - ვერცხლის (თეთრ) ველზე მარჯვნივ მეწამული ჯვარი. მეორე ნაწილი წარმოადგენს ლაჟვარდოვან ველს. წალკის დროშის პროპორცია არის 2:3.

## რესურსები ინტერნეტში
* წალკის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტი
ჰოდეიდის მუჰაფაზა

**ჰოდეიდის მუჰაფაზა** () — იემენის მუჰაფაზა. მდებარეობს იემენის დასავლეთ ნაწილში, წითელი ზღვის ნაპირებზე. ესაზღვრება 7 მუჰაფაზა: ჰაჯა, ელ-მაჰვიტი, სანა, რაიმა, დამარი, იბი და თაიზი.

ჰოდეიდის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია ჰოდეიდა. ფართობი შეადგენს 17,509 კმ²-ს. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა უდრიდა 2,621,000 ადამიანს. მუჰაფაზაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული.

## იხილეთ აგრეთვე 
* იემენის ადმინისტრაციული დაყოფა

## სქოლიო 
კატეგორია:იემენის მუჰაფაზები
წალკის მუნიციპალიტეტის გერბი

**წალკის მუნიციპალიტეტის გერბი** — წალკის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია წალკის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
გერბის ფარი გაყოფილია 3 ნაწილად. 
*I ნაწილი — ლაჟვარდოვან ველზე ვერცხლის სამი ოთხქონგურიანი ციხე-კოშკი; ველს ზემოთ გასდევს სამი ტალღოვანი ვერცხლის შემცირებული სარტყელი.
*II ნაწილი — ვერცხლის ველზე მეწამული ჯვარი.
*III ნაწილი — მეწამულ ველზე ოქროს ლომის მსგავსი ლეოპარდი, რომელიც უკან იყურება და ხელში ოქროს შუბი უპყრია.
 
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია კარიბჭით.

ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლაჟვარდის ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „**წალკა**“. 

## რესურსები ინტერნეტში
* წალკის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი

კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები
კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტი
FarmVille

thumb|250px|FarmVille-ის ლოგო
**FarmVille** — რეალური დროის ფერმის სიმულატორი, რომელიც შექმნა Zynga-მ. მისი თამაში შესაძლებელია სოციალური ქსელ Facebook-ის საიტზე. თამაში აძლევს საშუალებას Facebook-ის წევრებს, რომ მოაწყონ თავიანთი ვირტუალი ფერმა თავისი გემოვნებით: დარგან სხვადასხვა ნარგავები, გაზარდონ და შემდეგ აიღონ მოსავალი, იყიდონ/გაზარდონ ცხოველები, ნაგებობები, ხეები და მრავალი სხვა. მას შემდეგ, რაც იგი გამოჩნდა Facebook-ზე 2009 წლის ივნისს, FarmVille გახდა Facebook-ის ყველაზე პოპულარული თამაში. 2010 წლის იანვარს, თამაშს ჰყავდა 73.8 მილიონი აქტიური მოთამაშე. FarmVille-ის გამოსცეს, როგორც Facebook-ის ასევე პუპულარული თამაშის, Farm Town-ის დუბლიკატი. თამაშში მეგობრების სახით შეგიძლიათ დაიმატოთ ფერმის მეზობლები.

თამაშის დაწყებისას, უპირველეს ყოვლისა, უნდა აირჩიეთ ავატარი და თქვენი სურვილის მიხედვით გაალამაზოთ. შემდეგ უნდა დარგოთ მარცვლეულობა, ხეები, იყიდოთ და გაზარდოთ ცხოველები, ააშენოთ სხვადასხვა დანიშნულების სახლები. ასევე იმისთვის, რომ გაგიადვილდეთ თესვა და მოსავლის აღება, შესაძლებელია სპეციალური მანქანის ყიდვა. შესაძლებელია მრავალი დეკორაციის გაკეთებაც. თამაშის მთავარი მიზანი XP-ის მომატებაა, რომლის მეშვეობით გემატებათ LVL  და გადადიხართ შემდეგ ეტაპზე. ყოველ ახალ ეტეპზე, საშუალება გეძლევათ იყიდოთ ახალი მარცვლეულობა, ხეები და სხვა. ასევე მნიშვნელოვანია მონეტები (თამაშში *coin*), რომლის მეშვეობითაც ხდება ვაჭრობა.

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში 
* *FarmVille* Facebook-ზე

კატეგორია:2009 წლის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:Facebook-ის თამაშები
შავკანიანი აფხაზები

მინი|300პქ|შავკანიანი აფხაზების ოჯახი აძიუბჟიდან. *კოვალევსკი «კავკასიის ხალხები», 1914*
**აფრო-აფხაზები**, *შავკანიანი აფხაზები* ან **შავკანიანი კავკასიელები**, ასევე ხალხში მიღებულია *შავი კაცი* — აფხაზების პატარა ეთნო-რასული ნეგროიდული ჯგუფი, რომელიც ძირითადად სოფელ აძუბჟაში და მდინარე კოდორის მიმდებარე სოფლებში ცხოვრობს (ჭლოუ, ფოქვეში, აგდარა, მერკულა და სხვა).

## წარმომავლობა 
რამდენიმე ჰიპოთეზა არსებობს, თუ როგორ მოხვდნენ აფრიკელები აფხაზეთში. ისტორიკოსთა ერთი ნაწილი ვარაუდობს, რომ ისინი XVII საუკუნეში მთავარმა შერვაშიძემ იყიდა სტამბოლის მონათა ბაზარზე ციტრუსების პლანტაციებში სამუშაოდ. სავარაუდოდ, ეს იყო შავკანიანი მონების კავკასიაში ჩამოყვანის ერთადერთი და საკმაოდ უიღბლო ცდა. 

1927 წელს პრობლემით დაინტერესებულმა მაქსიმ გორკიმ აფხაზ მწერალთან, სამსონ ჩანბასთან ერთად მოინახულა სოფელი აძიუბჟა, სადაც შეხვდა შავკანიანებს. თავისი მოგზაურობისა და არსებული ლიტერატურის მიხედვით, ავტორმა წარმოშობის ეთიოპური ვერსია ყველაზე სწორი მიაჩნია.

### ლეგენდები 
არსებობს რამდენიმე „ხალხური“ ლეგენდა, რომელთაც შესაძლოა აქვთ რეალური ფესვები. ივანე ისაკოვის წერილში ნიკიტა ხრუშჩოვისადმი გემი, რომელზეც მონები მიჰყავდათ გასაყიდად. და დღევანდელი შავკანიანი აფხაზები ჩაძირვისას გადარჩენილი აფრიკელების შთამომავლები არიან. მართალი ეს ლეგენდა ვერ ხსნის, თუ როგორ მოხდა მონებით დატვირთული გემი შავ ზღვაში, ასე შორს მონათვაჭრობის ძირითადი გზებიდან.

## დღეს 
დღეს აფრო-აფხაზები ცხოვრობენ, როგორც აფხაზეთში, ასევე რუსეთში და ევროპაში. ისინი ლაპარაკობენ ძირითადად რუსულ ენაზე. არიან ქრისტიანები, მაჰმადიანები და იუდეველები.

## ლიტერატურა 
* *კტოროვა ა.* პუშკინის ამოცანა  — , 15 сентября 2002 года.
* *რიხტერი ზ.* ხევსურეთსა და აფხაზეთში— М.-Л.: «Физкультура и туризм», — 1930.
* *Blakely, A.* Russia and the Negro: Blacks in Russian History and Thought — Howard University Press. — 1989. — P. 201. — ISBN 978-0-88258-175-0

## სქოლიო 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ეკა ლომიძე, ამბავი ზანგი აფხაზებისა. გაზეთი კვირის პალიტრა

კატეგორია:აფხაზეთის ისტორია
კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები
კატეგორია:აფხაზები
კატეგორია:ეთნიკური ჯგუფები
ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის გერბი

**ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის გერბი** — ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.

## აღწერილობა
გერბის ფარი ქონგურისებურადაა გაყოფილი ორ ნაწილად.
*I ნაწილში — ვერცხლის ველზე მეწამულით მოთავსებულია თამარ მეფის ხელრთვა. 
*II ნაწილი — მწვანე ველზე ვერცხლის ირემი შემართული ფეხით.

პირველ ნაწილს უჭირავს ფარის 2/3, მეორე ნაწილს კი - 1/3.

გერბის ფარის ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი ნახევრად ღია ჭიშკრით. 

გერბის ფარს ქვემოთ მოთავსებულია დევიზის ვერცხლ-მეწამული ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია გერბის დევიზი — „**ლაგოდეხი**“.

## გერბის შესახებ
გერბში მთავარი „ფერების“ — ვერცხლისა და მწვანის გამოყენებას ისტორიული საფუძველი გააჩნია და ეყრდნობა XVIII-XIX საუკუნეების ისტორიულ დოკუმენტებს. ძირითად წყაროს კი წარმოადგენს ვახუშტი ბატონიშვილის მიერ შექმნილი გერბები. გერბის ფარზე მოთავსებული თამარის ხელრთვა ლაგოდეხის ისტორიული ტერიტორიაზე სამეფო დომენის გადმომცემის, ხოლო ირემი ვაჟკაცური კეთილშობილების, ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლის განსახიერებას და ესთეტიკურ ძალდაუტანლობას გადმოსცემს, აგრეთვე იგი სიმბოლურად ლაგოდეხის მდიდარ ბუნებას (ლაგოდეხის ნაკრძალს) გადმოსცემს. გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებული სამკოშკიანი ქონგურიანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი, ნახევრად ღია კარიბჭით და ფარს ქვემოთ მოთავსებული დევიზი „ლაგოდეხი“, მუნიციპალიტეტის სტატუსისა და კუთვნილების აღმნიშვნელ დამატებით საიდენტიფიკაციო საშუალებას წარმოადგენს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის დროშა და გერბი 

კატეგორია:ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის გერბები
აპიუსის გზა

220პქ|მინი|მარჯვნივ|აპიუსის ძველი გზა რომთან

**აპიუსის გზა**, *აპიუსის ძველი გზა* () — პირველი რომაული მოკირწყლული გზა. საერთო სიგრძე — 580 კმ. მშენებლობა დაიწყო ცენზორ აპიუს კლავდიუსის დროს (აქედან სახელწოდება) ძვ. წ. 312 წელს. რომაელები მას „ყველა გზის დედოფალს“ უწოდებდნენ, რითაც ხაზს უსვამდნენ მის განსაკუთრებულ მნიშვნელობას, რადგან რომისა და სამხრეთ აპენინის დამაკავშირებელი მნიშვნელოვანი სავაჭრო და სტრატეგიული გზა იყო. თავდაპირველად მიდიოდა კაპუამდე (212 კმ), ძვ. წ. 244 წლიდან — პორტ ბრუნდიზიუმამდე (ახლანდ. ბრინდიზი). სიგანეში 4–4,5 მეტრს აღწევდა. გრუნტში ამოჭრილი ტრანშეა შევსებული იყო ქვიშის, ხრეშის, თიხისა და ღორღის რამდენიმე ფენით, რომელიც იფარებოდა გათლილი ქვიშაქვისა და გრანიტის ფილებით.

აპიუსის გზის უძველესი მონაკვეთის (რომთან ახლოს) გარშემო ვილები ააგეს რომაელმა პატრიციებმა (კვინტილიუსების ვილა, II საუკუნე, და სხვ.); გზის გასწვრივ მდებარეობდა წარჩინებული მოქალაქეების საფლავის ძეგლები, საკურთხევლები და აკლდამები, მ.შ. ცეცილიუს მეტელუსის მავზოლეუმი (ძვ. წ. I საუკუნის ბოლო, მონუმენტური ცილინდრული ნაგებობა, დიამეტრით 20 მ, 1302 წელს გადაკეთდა თავდაცვით კოშკად), ვალერიუს კოტას მავზოლეუმი (ახ. წ. I საუკუნის დასაწყისი). 

წმინდა პეტრესა და იესო ქრისტეს შეხვედრის ადგილზე (აპოკრიფული ტექსტი „პეტრეს საქმენი“) აღმართულია ადრექრისტიანული ბაზილიკა „Domine Quo Vadis?“ („უფალო, ვიდრე ჰხვალ?“); ქვა, რომელზეც აღბეჭდილია ქრისტეს ნატერფალი — მდებარეობს სან-სებასტიანოს ეკლესიასთან (IV ს.; აქ დაკრძალულია წმინდა სებასტიანე; ორივე ეკლესია გადაკეთებულია XVII საუკუნეში) ახლოს. აპიუსის გზის მიმდებარე ტერიტორიაზეა მაქსენციუსის ცირკი (306–312) და ადრექრისტიანული კატაკომბები: სან-კალისტო (II–III სს., III და VII–VIII სს.-ების მოხატულობის ფრაგმენტები), სან-სებასტიანო და სხვ.

## გალერეა 

Villa quintili.jpg|კვინტილიუსების ვილა
Cecilia metella e castrum.JPG|ცეცილიუს მეტელუსის მავზოლეუმი
Appia antica 2-7-05 046.jpg|ვალერიუს კოტას მავზოლეუმი
Domine quo vadis (Santa Maria in Palmis) - esterno.jpg|ბაზილიკა „უფალო, ვიდრე ჰხვალ?“
RomaSanSebastiano.jpg|სან-სებასტიანოს ეკლესია
Circus of Maxentius.jpg|მაქსენციუსის ცირკი
Sommer, Giorgio (1834-1914) - n. 4235 - Via Appia (Roma) - Cornell university website.jpg|
Appian Way.jpg|აპიუსის გზა კოტას მავზოლეუმთან
Minturno Via-Appia.jpg|აპიუსის გზა ქ. მინტურნეში
Via Appia map.jpg|რუკა

## სქოლიო 
კატეგორია:იტალიის გზები
კატეგორია:ძველი რომი
კატეგორია:რომის ღირსშესანიშნაობები
ანტიპატრე

**ანტიპატრე** — მაკედონელი გენერალი ფილიპე II-სა და ალექსანდრე დიდის ზეობის ხანაში, მისი სიკვდილის შემდეგ კი ერთ-ერთი დიადოხი. ის იყო მაკედონიის სამეფოს მომავალი მეფის კასანდრეს მამა. 

## სამხედრო კარიერა 
ანტიპატრე დაიბადა ძვ. წ. 399 წელს წარჩინებული მაკედონელის, იოლაუსის ოჯახში. მისი ადრეული სამხედრო კარიერის შესახებ ცნობები არ არსებობს. ძვ. წ. 342 წლიდან სამი წლის განმავლობაში ის იყო სამეფოს რეგენტი, ჩრდილოეთ ბალკანეთში ფილიპეს ლაშქრობის განმავლობაში. ძვ. წ. 338 წელს, ქერონეიის ბრძოლის შემდეგ ის მშვიდობის დასამყარებლად ათენში გაიგზავნა ელჩად.

ფილიპეს სიკვდილეს შემდეგ, ალექსანდრეს სპარსეთის კამპანიამდე ის და პარმენიონი ცდილობდნენ დაერწმუნედინათ მეფე, რომ მანამდე არ გაელაშქრა აღმოსავლეთით, სანამ მემკვიდრე არ ეყოლებოდა, თუმცა უარის შემდეგ ის თავად დარჩა ბალკანეთში 12,000 ქვეითით და 1,500 კავალერისტით, მაკედონიის რეგენტად. ამ პერიოდში, ძვ. წ. 332-331 წლებში ანტიპატრემ ჩაახშო თრაკიაში აჯანყება, რომელსაც მემნონი მეთაურობდა. ამას მოჰყვა სპარტის მეფის აგის III-ის წინააღმდეგ ომი. გადამწყვეტი შეტაკება მეგალოპოლისთან გაიმართა და ანტიპატრეს გამარჯვებით დამთავრდა. ზოგიერთი ვერსიით ალექსანდრე მის გამარჯვებას შურით უყურებდა. ფაქტია, რომ ძვ. წ. 324 წელს მან ანტიპატრეს მცირე აზიაში გადასვლა უბრძანა, მის ადგილას კი კრატერუსი დანიშნა. თუმცა ამის შემდეგ ალექსანდრე ბაბილონში გარდაიცვალა და ანტიპატრე ისევ მაკედონიის რეგენრი გახდა. ზოგიერთი ვერსიით ალექსანდრე სწორედ ანტიპატრეს დავალებით მოწამლა კასანდრემ. 

## დიადოხი 
შემდეგ წელს აჯანყებულ ათენელებთან წამოწყებულ ომში მარცხდებოდა კიდეც, თუმცა ამ დროს მაკედონიაში ჩამოვიდა ალექსანდრეს მიერ სიკვდილამდე გამოგზავნილი კრატერუსი. მათ გაერთიანებული ძალებით მტერი კნანონის ბრძოლაში დაამარცხეს. ამავე წელს ოლიმპიამ პერდიკასს შესთავაზა თავისი ქალიშვილი კლეოპატრას ხელი. მიუხედავად იმისა, რომ იმ დროს პერდიკასი ანტიპატრეს ქალიშვილზე იყო დანიშნული, მან თანხმობა განაცხადა. ამან და ასევე პერდიკასის ძალაუფლების განმტკიცებამ შეაფიქნიანა დანარჩენი ლიდერები და დაიწყო დიადოხის პირველი ომი, რომელშიც პერდიკასის წინააღმდეგ ანტიპატრე, კრატერუსი და პტოლემე გაერთიანდნენ. თუმცა მალევე პერდიკასი თავისივე ჯარისკაცებმა მოკლეს, კრატერუსი კი ეუმენესის წინააღმდეგ ბრძოლაში დაეცა. ამის შემდეგ ანტიპატრემ თავი მთელი იმპერიის მბრძანებლად გამოაცხადა, თუმცა მხოლოდ ბალკანეთს აკონტროლებდა. ძვ. წ. 319 წელს ანტიპატრე გარდაიცვალა. ის ჯერ პოლიფერკონმა შეცვალა, თუმცა მან მალევე გაკარგა ძალაუფლება, რის შემდეგაც მაკედონიის მეფე, ანტიპატრეს ვაჟი, კასანდრე გახდა. 

## რესურსები ინტერნეტში 
* ლივიუსი - სტატიები ანტიკურ ისტორიაზე, ანტიპატრე 
* უილიამ სმიტი - ბერძნულ-რომაული ბიოგრაფიის და მითოლოგიის ლექსიკონი 

## სქოლიო 
კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონელის გენერლები
ეტიენ ჟოფრუა სენტ-ილერი

right|მინი|200პქ|ჟოფრუა სენტ-ილერი
**ეტიენ ჟოფრუა სენტ-ილერი** (; დ. 15 აპრილი, 1772, ეტამპი — გ. 19 ივნისი, 1844, პარიზი) — ფრანგი ზოოლოგი, ევოლუციონისტი, ჩარლზ დარვინის ერთ-ერთი წინამორბედი, საფრანგეთის ინსტიტუტის წევრი (1807). 1791–1801 წლებში მონაწილეობდა ეგვიპტის ექსპედიციაში, რის შედეგადაც აღწერა ძუძუმწოვრების, ამფიბიების, ქვეწარმავლებისა და თევზების მრავალი ახალი გვარი და სახეობა. ხერხემლიან ცხოველთა ცალკეული კლასების შიგნით შედარებით-ანატომიური გამოკვლევების საფუძველზე ამტკიცებდა ორგანიზმთა აღნაგობის ერთიანობას. ხერხემლიანთა სხვადასხვა კლასს შორის მორფოლოგიური ერთიანობის დასადგენად სწავლობდა ჩანასახების შედარებით მორფოლოგიას, რითაც საფუძველი ჩაუყარა ევოლუციურ ემბრიოლების მტკიცებებს, ბიოგენეზურ კანონს, „ანალოგების თეორიას“. შეიმუშავა ე. წ. სინთეზური მორფოლოგია, რომელიც გამოიყენა თავის „ანატომიის ფილოსოფიაში“ (ტ. 1, 1818); ცდილობდა რა ცხოველთა აღნაგობის ერთიანი გეგმის მოძღვრების დასაბუთებას, ჟოფრუა სენტ-ილერმა დაუშვა მთელი რიგი სერიოზული შეცდომები (მაგ., ფეხსახსრიანთა გარეგანი ქიტოვანი ჩონჩხი გააიგივა ხერხემლიანი ცხოველების შინაგან ძვლოვან ჩონჩხთან). ჟოფრუა სენტ-ილერის მოძღვრება ცხოველთა სამყაროს ყველა ტიპის ორგანიზაციის ერთიანი გეგმის შესახებ მეტაფიზიკური იყო, მაგრამ ხელი შეუწყო წარმოშობის ერთიანობის იდეის განმტკიცებას. 1830 წელს გაილაშქრა ჟორჟ კიუვიეს მოძღვრების წინააღმდეგ სახეობათა უცვლელობის შესახებ. მკაცრად გააკრიტიკა კიუვიეს თეორია ცხოველთა სამყაროს აგებულების 4 იზოლირებული ტიპის შესახებ. 1831 წელს ჟოფრუა სენტ-ილერი გამოვიდა ევოლუციური იდეის დასაცავად, რისთვისაც გამოიყენა ემბრიოლები, პალეონტოლები, შედარებითი ანატომიური და სისტემატიკის მონაცემები. მას შექმნა თეორია სიმახინჯეებზე, როგორც ბუნებრივ მოვლენებზე („ანატომიის ფილოსოფია“, ტ. II, 1822). საფუძველი ჩაუყარა ტერატოლოგიას, ცხოველთა აკლიმატიზაციას.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ფრანგი ზოოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1772
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1844
ლუი ჟუვე

thumb|right|ლუი ჟუვე
**ლუი ჟუვე** (დ. 24 დეკემბერი, 1887, კროზონი — გ. 16 აგვისტო, 1951, პარიზი) —  ფრანგი  რეჟისორი, მსახიობი, პედაგოგი. სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1911 წელს. 1913 წლიდან მუშაობდა თეატრ „ვიე კოლომბიეში“, 1922-34 წლებში — „ელისეს მინდვრების კომედიაში“ (1924 წლიდან თეატრის ხელმძღვანელი), ხოლო 1934 წლიდან გარდაცვალებამდე (1941-45 წლების გამოკლებით) — თეატრ „ათენეიში“. ფრანგული თეატრის ისტორიაში ჟუვე შევიდა, როგორც კნოკის როლის (რომენის „კნოკი“) უბადლო შემსრულებელი. წარმატებით ასრულებდა აგრეთვე დონ ჟუანის, ტარტიუფის (მოლიერის „დონ ჟუანი“, „ტარტიუფი“), მერკურის ჰექტორის (ჟიროდუს „ამფიტრიონი 38“, „ტროის ომი არ შედგება“) და სხვა როლებს. განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა თანამედროვეობის ამსახველ დრამატურგიას. 1913 წლიდან მოღვაწეობდა კინოში. იყო პარიზის კონსერვატულ-დრამატული კლასის პროფესორი.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 

კატეგორია:ფრანგი რეჟისორები
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1951
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
საროსკიპო

[thumb|280px|ორი პატარ ბორდელი [ამსტერდამის წითელი ფარნების ქუჩაზე]]
**საროსკიპო** ან **ბორდელი** — დაწესებულება, სადაც პროსტიტუციული მომსახურება ხორციელდება.

ბევრ ქვეყანაში, მათ შორის საქართველოშიც, ბორდელის არსებობა უკანონოდ ითვლება და სუტინიორების წინააღმდეგ სისხლის სამართლის საქმე იღვძრება, რაც არ ნიშნავს მათ არ არსებობას. სამაგიეროდ ქვეყანათა მთელ რიგში საროსკიპოებს ოფიციალური სტატუსი აქვს.

საროსკიპოები ორ ათას წელზე მეტია არსებობენ. 1862 წ. პომპეის გათხრებისას იყო აღმოჩენილი ძველ რომაული ლუნაპარი (ითარგმნება  — ძუ მგელი, ხალხში *ძუკნა* &gt; *როსკიპი*). 2006 წელს ამონათხარს გაუკეთეს რესტავრაცია და იგი მუზეუმად იქცა.

XVII-XX სს. ბევრ პრესტიჟულ დაწესებულებას ჰქონდა თავისი ბორდელი. ზუსტად ამიტომ გახდა საქვეყნოდ ცნობილი კაბარე მულენ რუჟი.

## ბორდელები საქართველოში 
მეცნიერების ვარაუდობით, როგორც ყველგან ასევე საქართველოშიც ელინისტურ ხანაში არაერთი ბორდელი იყო, მიუხედავად ამისა არ იყო ნაპოვნი არანაირი არქეოლოგიური მტკიცება. თუმცა ცნობილია, რომ საქართველოს ტერიტორიაზე V საუკუნეში უკვე არსებობდნენ ”სპარსული ბორდელები”, ასევე არის ვარაუდი, რომ ერთ-ერთი ყველაზე დიდი საროსკიპო არსებობდა თამარის დროს ქ. გორთან, სადაც ძირითადად მუშაობდნენ ბიზანტიელი, რომაელი, სომეხი და სპარსი ქალები.

ამჟამად პროსტიტუცია საქართველოში არის უკანონო.

## ცნობილი ბორდელები 
* ლე შაბანე (პარიზი)

## იხილეთ აგრეთვე 
* პროსტიტუცია
* სექსი

## სქოლიო 
კატეგორია:პროსტიტუცია
კატეგორია:საზოგადოება
ანჩის ოთხთავი

thumb|300px|ანჩის სახარების გარე ყდა

**ანჩის ოთხთავი**, *ანჩის სახარება* — სახარების ხელნაწერი, რომელიც XII—XIII საუკუნეებითაა დათარიღებული და საქართველოს ეროვნული არქივში ინახება. ანჩის სახარება შესრულებულია ეტრატზე, ნუსხური დამწერლობით. სახარება წინა მხრიდან შეჭედილია ვერცხლით, შემკულია მწვანე მინით. წმინდა წიგნს ახლავს მათე მახარებლის ფერადი მინიატურა. თავდაპირველი ყდა, რომელიც დაკარგულია, მოჭედილი ყოფილა ბექა ოპიზრის მიერ. სახარება 269 გვერდისგან შედგება, მათ შორის 3 გვერდი დაუწერელია. 

ხელნაწერს ბოლოში აქვს მინაწერი, სადაც სახარების გადამწერი ანჩელი მთავარეპისკოპოსი თევდორე მოიხსენიებს დავით სოსლანს, თამარ მეფეს, ლაშა-გიორგისა და ოქროსმქანდაკებელ ბექას.

ხელნაწერი წყაროსთავის ეკლესიიდან (კლარჯეთი) ჩამოუტანიათ თამარ მეფის ბრძანებით და ანჩისხატის ტაძარში დაუსვენებიათ. უნიკალური ისტორიული ძეგლის რესტავრაცია სულიერების, მეცნიერებისა და კულტურის აღორძინებისა და განვითარების სრულიად საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქის საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდმა დააფინანსა 2008 წელს.

ამავე დროს, საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ ბიუროში ანჩის სახარებას გამოკვლევა ჩაუტარდა. ექსპერტიზის შედეგად დაზუსტდა სახარების გადაწერის პერიოდი და ტყავის გარეკანზე არსებული მწვანე თვალის სახეობა.

ანჩის სახარება 1923 წელს საისტორიო არქივისთვის წალკაში მცხოვრებ მოქალაქეს გადაუცია.

კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები
კატეგორია:ქართული ოთხთავები
კატეგორია:XI საუკუნის ხელნაწერები
კატეგორია:XII საუკუნის ხელნაწერები
კატეგორია:საქართველოს ეროვნულ არქივში დაცული ხელნაწერები
ხოსე ბერგამინი

**ხოსე ბერგამინი** (, დ. 30 დეკემბერი, 1895, მადრიდი – გ. 28 აგვისტო, 1983, ფუენტერაბია) — ესპანელი მწერალი და კრიტიკოსი. მშვიდობის მსოფლიო საბჭოს წევრი. 1936 - 39 წწ. იყო ანტიფაშისტური ინტელიგენციის კავშირის პრეზიდენტი. ბერგამინი წერდა სატირულ ლექსებს, დრამებს, ნარკვევებს. იგი ავტორია დრამებისა „ღვთის ასული“ (1942) და „პარტიზანი ქალიშვილი“ (1945), რომელიც მიუძღვნა ზოია კოსმოდემიანსკაიას გმირობას, აგრეთვე შრომებისა ესპანური თეატრის, კალდერონის, სერვანტესის, გოიასა და სხვ. შესახებ.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ესპანელი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1895
კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
კატეგორია:მადრიდელი მწერლები
კატეგორია:ესპანელი მამაკაცი დრამატურგები
კატეგორია:XX საუკუნის ესპანელი დრამატურგები
კატეგორია:ესპანელი დიპლომატები
კატეგორია:XX საუკუნის ესპანელი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მადრიდში დაბადებულები
კატო სვანიძე

**ეკატერინა** (**კატო**) **სვიმონის ასული სვანიძე-ჯუღაშვილი** (დ. 14 აპრილი, [ძვ. სტ. 2 აპრილი], 1885 — გ. 5 დეკემბერი [ძვ. სტ. 22 ნოემბერი], 1907) — იოსებ სტალინის პირველი მეუღლე და მისი ვაჟის, იაკობ ჯუღაშვილის დედა. 

## ბიოგრაფია 
დიდგვაროვნის სვიმონ სვანიძისა და სეპორა დვალის ასული. ჰყავდა ძმა ალიოშა (1886) და ორი და საშიკო (1878) და მარიკო (1889). მუშაობდა მედღეურედ: მრეცხავად და მკერავად. 

1904 წელს ცოლად გაჰყვა იოსებ ჯუღაშვილს. ჯვრისწერა ჩატარდა წმ. დავითის ტაძარში. 

გარდაიცვალა 22 წლის ასაკში მუცლის ტიფისაგან. დაკრძალულია თბილისის კუკიის სასაფლაოზე.

## ლიტერატურა 
*
*

## რესურსები ინტერნეტში 
*  (*ეკატერინე სვანიძე: ლამაზმანის ბედი*) 
* კატო სვანიძე — rodovid.org

კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1907
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
პიერ ჟან ჟუვი

**პიერ ჟან ჟუვი** (დ. 11 ოქტომბერი, 1887, არასი – გ. 8 იანვარი, 1976, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, მის პირველ პოეტურ ნაწარმოებებს სიმბოლიზმის გავლენა ეტყობა. შემდეგ უნანიმიზმის თეორიებმა გაიტაცა, მეცნიერულ-ტექნიკური პროგრესით დაინტერესდა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდის ლექსები პაციფისტური ხასიათისა იყო. 20-იან წლებში ჟუვის შემოქმედებაში გაძლიერდა რელიგიური, ფროიდისტული ტენდეციები და მისტიკურ-თეოლოგიური მოტივები (რომანების სერია: "პაოლინა 1880" (1925), "უდაბური სამყარო" (1927), "სისხლიანი ამბები" (1932) და სხვა). მეორე მსოფლიო ომის პერიოდის ნაწარმოებებში (ესეების კრებულები "დაცვა და დიდება" (1943), "პარიზის ღვთისმშობელი" (1944) იგი წინააღმდეგობის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან პოეტად და პუბლიცისტად გვევლინება; ომის შემდეგ გამოაქვეყნა ლექსთა კრებულები: "ჰიმნი" (1947), "დიადემა" (1949), "ენა" (1952), "ლირიკული" (1956) და სხვა.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი პოეტები
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 1976
კატეგორია:ფრანგი მამაკაცი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი პოეტები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
გლაუკიას ტაულანტიელი

**გლაუკიასი** () — ილირიული ტომის, ტაულანტიელების მეფე. ძვ. წ. 335 წელს ის და დარდანელების მეფე კლიტოს ილირიელი აპირებდნენ შეჭრას მაკედონიის სამეფოს ტერიტორიაზე, თუმცა დამარცხდნენ ალექსანდრე დიდთან ბრძოლაში, რომელიც გაიმართა ციხესიმაგრე პელიუმთან. პლუტარქეს მიხედვით, 20 წლის შემდეგ, როდესაც ეპიროსის მეფე აეკიდესი გააძევეს ქვეყნიდან, გლაუკიასმა თავშესაფარი მისცა მის შვილს, პიროს ეპიროსელს, რომელსაც შემდეგ მისი ცოლი ბეროა ზრდიდა. მაკედონიის მეფემ კასანდრემ გლაუკიასს მოსთხოვა პიროსის გადაცემა 200 ტალენტის სანაცვლოდ. უარის მიღების შემდეგ ის შეიჭრა ილირიაში და დაამარცხა გლაუკიასი, თუმცა შემდეგ მათ შორის ზავი დაიდო და პიროსი ისევ გლაუკიასთან დარჩა. ძვ. წ. 307 წელს ეპიროსში აჯანყება დაიწყო. აჯანყებულებმა მეფე ალკატეს II მოკლეს. ამით ისარგებლა გლაუკიასმა და 12 წლის პიროსს მისი კუთვნილი ტახტი დაუბრუნა. ამის შემდეგ გლაუკიასის სამეფოს ტერიტორიები აპოლონიამდე გაფართოვდა. მისი სიკვდილის შესახებ ცნობები არ მოიპოვება, თუმცა პლუტარქეს პარალელური ბიოგრაფიების მიხედვით, ძვ. წ. 302 წელს ის ჯერ კიდევ მეფობდა.

## ლიტერატურა 
* ჯონ უილკესი — ილირიელები, გვ. 124
* პლუტარქე — პარალელური ბიოგრაფიები
* უილიამ სმიტი — ბერძნულ-რომაული ბიოგრაფიის და მითოლოგიის ლექსიკონი 

კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონელი
კატეგორია:ილირიის მეფეები
ზოია კოსმოდემიანსკაია

**ზოია კოსმოდემიანსკაია** ( დ. 13 სექტემბერი, 1923, ოსინოვიე-გაი, რსფსრ — გ. 29 ნოემბერი, 1941, პეტრიშჩევო, რსფსრ) — საბჭოთა პარტიზანი ქალიშვილი. დაიბადა მოსამსახურის ოჯახში. სწავლობდა მოსკოვის 201-ე საშუალო სკოლაში. 1941 წლის ოქტომბერში X კლასის მოსწავლე მოხალისედ შევიდა პარტიზანულ რაზმში. 1941 წლის ნოემბრის ბოლოს გერმანელების მიერ ოკუპირებულ სოფელ პეტრიშჩევოში საბრძოლო დავალების შესრულების დროს შეიპყრეს ფაშისტებმა. მიუხედავად არაადამიანური, მხეცური წამებისა, კოსმოდემიანსკაიამ არ გასცა თანამებრძოლები და არ გაამჟღავნა თავისი ვინაობა. 1941 წლის 29 ნოემბერს გერმანელმა ფაშისტებმა იგი ჩამოახრჩვეს. 1942 წლის 16 თებერვალს კოსმოდემიანსკაიას მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება სიკვდილის შემდეგ. მინსკის გზატკეცილზე, სოფელ პეტრიშჩევოსთან ახლოს, დადგმულია კოსმოდემიანსკაიას ძეგლი და აღმართულია მემორიალური დაფა. 1942 წელს კოსმოდემიანსკაიას ნეშტი გადაასვენეს ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე, მოსკოვში.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1941
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები
კატეგორია:დიდი სამამულო ომის პარტიზანები
ელ-ჯაუფის მუჰაფაზა

**ელ-ჯაუფის მუჰაფაზა** () — იემენის მუჰაფაზა. მდებარეობს იემენის ჩრდილოეთ ნაწილში. მის ტერიტორიაზე გადის იემენისა და საუდის არაბეთის ოფიციალური საზღვარი. ელ-ჯაუფს ესაზღვრება 5 მუჰაფაზა: საადა, ელ-დალი, სანა, მარიბი და ჰადრამავთი.

ელ-ჯაუფის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია ელ-ჯაუფი. ფართობი შეადგენს 30,620 კმ²-ს. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა უდრიდა 532,000 ადამიანს. მუჰაფაზაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული.

## იხილეთ აგრეთვე
* იემენის ადმინისტრაციული დაყოფა

## სქოლიო
კატეგორია:იემენის მუჰაფაზები
ელ-მაჰვიტის მუჰაფაზა

**ელ-მაჰვიტის მუჰაფაზა** () — იემენის მუჰაფაზა. მდებარეობს იემენის დასავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება 4 მუჰაფაზა: ამრანი, ჰოდეიდა, სანა და ჰაჯა.

ელ-მაჰვიტის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია ელ-მაჰვიტი. ფართობი შეადგენს 2,858 კმ²-ს. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა უდრიდა 597,000 ადამიანს. მუჰაფაზაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული.

## იხილეთ აგრეთვე
*იემენის ადმინისტრაციული დაყოფა

## სქოლიო
კატეგორია:იემენის მუჰაფაზები
კლიტოს შავი

**კლიტოს შავი** - () (ძვ. წ. 375-ძვ. წ. 328) ალექსანდრე დიდის გენერალი და მისი ახლო მეგობარი. ის იყო დროპიდეს ძე და ალექსანდრეს გამზრდელის ლანიკეს ძმა. ის შევიდა მაკედონურ სამხედრო სამსახურში და იყო ალექსანდრეს ელიტარული, ჰეტაირების კავალერიის ოფიცერი და მეფის პირადი დაცვის, აგემას მეთაური.ძვ. წ. 334 წელს გრანიკოსის ბრძოლისას მან მოკლა სპითრიდატესი, რითაც  ალექსანდრე სიკვდილისგან იხსნა. ძვ. წ. 331 წელს გავგამელას ბრძოლაში კლიტოსი ხელმძღვანელობდა აგემას. ძვ. წ. 330 წელს ჰეტაირების მეთაურის ფილოტას დასჯის შემდეგ, ელიტარული კავალერიის მეთაურად დაინიშნნენ კლიტოსი და ალექსანდრეს უახლოესი მეგობარი, ჰეფესტიონი. ძვ. წ. 328 წელს სოგდიანას ალყის შემდეგ ალექსანდრემ კლიტოსი ბახტრიის სატრაპად დანიშნა. ამავე წელს შემოდგომაზე მარაკანდაში დიოსკურებისთვის მიძღვნილ წვეულებაზე, ნასვამ ალექსანდრესა და კლიტოსს შორის კამათი წარმოიქმნა, რაც საბოლოოდ იმით დამთავრდა, რომ ალექსანდრემ ერთ-ერთი მცველის შუბით გამოასალმა კლიტოსი სიცოცხლეს. როდესაც ალექსანდრე საღ აზრზე მოვიდა, მიხვდა, რომ ცხოვრებაში ყველაზე დიდი შეცდომა დაუშვა და სამი დღის განმავლობაში კლიტოსს გლოვობდა.

ოლივერ სტოუნის ფილმში ალექსანდრე (2004) კლიტოსის როლს თამაშობს ბრიტანელი მსახიობი გარი სტრეჩი.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ლივიუსი - სტატიები ძველი ისტორიის შესახებ, კლიტოს შავი 

## ლიტერატურა
*უილიამ სმიტი - ბერძნულ-რომაული ბიოგრაფიის და მითოლოგიის ლექსიკონი 
*არიანე - ალექსანდრეს კამპანიები

## სქოლიო 
კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონელის გენერლები
მარიბის მუჰაფაზა

**მარიბის მუჰაფაზა** () — იემენის მუჰაფაზა. მდებარეობს იემენის ცენტრალურ ნაწილში. ესაზღვრება 5 მუჰაფაზა: ელ-ჯაუფი, სანა, ელ-ბეიდა, შაბვა და ჰადრამავთი.

მარიბის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია მარიბი. ფართობი შეადგენს 20,023 კმ²-ს. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა უდრიდა 288,000 ადამიანს. მუჰაფაზაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული.

## იხილეთ აგრეთვე
* იემენის ადმინისტრაციული დაყოფა

## სქოლიო
კატეგორია:იემენის მუჰაფაზები
ჯეინ ჯეიკობსი

**ჯეინ ჯეიკობსი** (Jane Jacobs, OC, O.Ont; დ. 4 მაისი, 1916 — გ. 25 აპრილი, 2006) — დაბადებით ამერიკელი, კანადელი ურბანისტი, მწერალი და აქტივისტი. ყველაზე უკეთ ცნობილი წიგნით „დიდი ამერიკული ქალაქების სიკვდილი და სიცოცხლე“ (1961), აშშ-ში 1950-იანი წლების ურბანული განახლების პოლიტიკის მწვავე კრიტიკა. წიგნი მნიშვნელოვნად გაცდა ქალაქგეგმარების თემებს და ამ დროის პოპულარულ მსოფლმხედველობაზე მოახდინა გავლენა.

საყოველთაოდ ცნობილი ნაბეჭდი წიგნების გარდა ჯეიკობსი ასევე კარგად ცნობილია სამოქალაქო საპროტესტო აქციებით, რომლებსაც ის აწყობდა ურბანული განახლების პროექტების ბლოკირებისათვის. მისმა ძალისხმევამ გადამწყვეტი როლი შეასრულა ქვემო მანჰეტენის გზატკეცილის პროექტის საბოლოო დასამარებაში, ხოლო 1968 წელს კანადაში გადასახლების შემდეგ, ასეთივე გავლენა იქონია სპადინას გზატკეცილის გეგმისა და მასთან დაკავშირებული ავტოსტრადების მშენებლობის გაუქმებაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Jane Jacobs’ Order of Canada Citation

კატეგორია:ამერიკელი ურბანისტები
კატეგორია:კანადელი ურბანისტები
კატეგორია:კანადელი მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:კანადელი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული  4 მაისი
კატეგორია:დაბადებული  1916
კატეგორია:გარდაცვლილი  25 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი  2006
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ძველი ესპანური დამწერლობები

thumb|thumb|დამწერლობების გავრცელების არეალი, ესპანეთი
**ძველი ესპანური დამწერლობები** — ზოგადი სახელწოდება დამწერლობის სისტემებისა, რომლებიც რომაული მმართველობის დამყარებამდე იბერიის ნახევარკუნძულზე გამოიყენებოდა. ტიპოლოგიურად მათი უმეტესობა უჩვეულო და იშვიათია, წარმოადგენენ გარდამავალ შრიფტებს ნახევრად სილაბურსა და ანბანს შორის, თუმცა ისინი ფინიკიური დამწერლობისაგან განვითარდნენ.

ძველი ესპანური დამწერლობები ძვ. წ. V საუკუნიდან, ზოგიერთი მეცნიერის აზრით კი VII საუკუნიდან ძვ. წ. I ან ახ. წ. I საუკუნემდე გამოიყენებოდა და მთავარ საშუალებას წარმოადგენდა იმდროინდელი ძველი ესპანური ენებისათვის. ზოგი მკვლევარი ფიქრობს რომ ისინი მხოლოდ ფინიკიური ანბანისაგან შეიქმნენ, მაშინ როდესაც, ზოგიერთს მიაჩნია, რომ ბერძნულმა დამწერლობამ დიდი როლი ითამაშა მათს განვითარებაში.

## დამწერლობები
ძველი ესპანური დამწერლობები მოიცავს სამ ძირითად სისტემას: სამხრეთის, ჩრდილოეთისა და გრეკო–იბერიული. ეს ძირითადი დამწერლობები ერთმანეთისაგან როგორც ასოთა მოხაზულობით, ისე მათი გამოთქმებით განსხვავდება.

სამხრეთ ესპანური დამწერლობის ნიმუშები ძირითადად იბერიის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ნაწილშია ნაპოვნი და დღემდე აღმოჩენილი ესპანური დამწერლობების მხოლოდ 5 %–ს წარმოადგენს. ძირითადად იწერება მარჯვნიდან მარცხნივ. მოიცავს შემდეგ შრიფტებს:
* ესპანიკას დამწერლობა (ცნობილია მხოლოდ ერთი თიხის ფირფიტითა და ერთადერთი დამამტკიცებელი საბუთით ანბანის რიგის შესახებ).
* ტარტესული, ანუ სამხრეთ ლუზიტანიური დამწერლობა, აგრეთვე ცნობილი როგორც სამხრეთ–დასავლური.
* სამხრეთ-აღმოსავლური იბერიული დამწერლობა, აგრეთვე ცნობილი როგორც მერიდიონალური.

ჩრდილოური წარწერები ძირითადად იბერიის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთის მეოთხედშია ნაპოვნი და აღმოჩენილი ძველესპანური დამწერლოებბის ნიმუშების 95 %–ს წარმოადგენს. ძირითადად იწერება მარცხნიდან მარჯვნივ. მოიცავს შემდეგ ქვეჯგუფებს:
* ჩრდილო-აღმოსავლეთ იბერიული დამწერლობა, აგრეთვე ცნობილი როგორც *ლევანტინიური*
** ორობითი ვარიანტი
** არაორობითი ვარიანტი
* კელტიბერიული დამწერლობა
** აღმოსავლური ვარიანტი
** დასავლური ვარიანტი

გარდა ამისა არსებობს 
* გრეკო-იბერიული ანბანი
ეს უკანასკნელი პირდაპირ ბერძნული დამწერლობის იონური ვარიანტისაგან წარმოიშვა და გამოიყენებოდა ხმელთაშუა ზღვის სანაპირო რეგიონებში, დღევანდელი ალიკანტესა და მურსიის პროვინციების ტერიტორიაზე.

სამხრეთის დამწერლობები ფინიკიურის მსგავსად მარჯვნიდან მარცხნივ იწერებოდა, ხოლო ჩრდილოეთისები მარცხნიდან მარჯვნივ, როგორც ბერძნული დამწერლობა.

კატეგორია:დამწერლობები
გვადელუპა

thumb|right|250px|გვადელუპის ტოპოგრაფიული რუკა
**გვადელუპა** () — არქიპელაგი სამხრეთ კარიბის ზღვაში, კოორდინატებით . მისი ფართობი — 1628 კვ. კმ-ია. გვადელუპა საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტია, ასევე 26-დან ერთ-ერთი რეგიონი. 2007 წლიდან, იგი რესპუბლიკის ხელშეუვალი ნაწილია.

საფრანგეთთან ერთად, გვადელუპა ევროპის კავშირის წევრია. როგორც ევროკავშირის უმეტეს ქვეყანაში, აქაც ვალუტა ევროა. მიუხედავად ამისა, გვადელუპა არ იმყოფება შენგენის ხელშეკრულების ქვეშ. გვადელუპას პრეფექტურა არის ბას-ტერი. 1493 წელს, ქრისტეფორე კოლუმბმა ამ კუნძულს უწოდა *სანტა მარია დე გვადელუპა*, მარიამ ღვთისმშობლის პატივსაცემად.

გვადელუპა მოიცავს ხუთ კუნძულს. ესენია: ბას-ტერი, გრანდ-ტერი (გამოყოფილია ბას-ტერისაგან ვიწრო ზღვის არხით, სალტ-რივერით), ლა–დეზირადე, ლეს–დე–სენსი და მერი-გალანტი.

გვადელუპა იყოფა 2 ოლქად. ესენია: ბას-ტერი და პუენტ-ა-პირტი. თავად ოლქები იყოფიან 40 კანტონად, ხოლო კანტონები — 32 კომუნად.

2017 წელს, მშპ ერთ სულ მოსახლეზე იყო 23 152 €.

## დემოგრაფია 
2021 წლის მონაცემების მიხედვით გვადელუპის მოსახლეობა 384 315 კაცია. აქედან 19,2 % 14 წლამდე ასაკის გოგონები და 15,6 % ბიჭები არიან, 54,0 % — 15 წლიდან 60 წლამდე ასაკის ქალები და 55,8 % იმავე ასაკის კაცები, ხოლო 26,8 % — 60-ს გადაცილებული ქალბატონები და 28,6 % მამაკაცები. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა მამაკაცებში 74,91 წელია, ქალებში — 81,37 წელი, ორივე სქესის საშუალო მაჩვენებელი კი — 78,06 წელია.

## კლიმატი 
## სქოლიო 

კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები
კატეგორია:საფრანგეთის კუნძულები
კატეგორია:კუნძულოვანი სახელმწიფოები
კატეგორია:კარიბის ქვეყნები
კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები
დემოტური დამწერლობა

[thumb|200px|[როზეტის ქვა|როზეტის ქვის დემოტური წარწერა.]]
**დემოტური დამწერლობა** — ჰიერატიკული დამწერლობისაგან წარმომდგარი ეგვიპტური შრიფტი, რომელმაც ძვ. წ. VII საუკუნიდან წინა პლანზე წამოიწია და დემოტური ენისათვის გამოიყენებოდა. დამწერლობა კურსივი სახისაა. 

ტერმინ **დემოტურს** (ბერძნულად *სახალხო*) იყენებს ჰეროდოტე, ხოლო პორფირიოსი ეგვიპტური დამწერლობის ამ სახეს **ეპისტოლოგრაფიულს** უწოდებს, რასაც იგივე მნიშვნელობა აქვს, რაც სიტყვა *დემოტურს*. დაახლოებით 1000 წლის მანძილზე გამოიყენებოდა დემოტური, როგორც ყოველდღიური ხმარების შრიფტი, სანამ სალაპარაკო ენა სხვა მხრივ არ განვითარდა. ამ დროის განმავლობაში იეროგლიფები მხოლოდ ძეგლების, შენობების მოსაკაზმად გამოიყენებოდა, დემოტური კი უფრო მეტად საღვთო და რელიგიური დანიშნულების ტექსტებში გვხვდება. 

დემოტურით შესრულებული ტექსტი რთულია წასაკითხად, რადგან იგი ბევრ მსგავს ნიშანსა და ლიგატურას შეიცავს. ასევე თავდაპირველი ფორმები შეცვლილია სწრაფი წერისა გამო; ნიშანთა მოხაზულობები სხვადასხვა ხელნაწერებში ინდივიდუალურია და კალიგრაფიაზეცაა დამოკიდებული. 

წერის სისტემა ეგვიპტური იეროგლიფების მსგავსია. არის ფონოგრამები, რომელთაგან ზოგი ბევრ თანხმოვანს გადმოგვცემს, ზოგიც რამდენიმეს. იეროგლიფებისაგან განსხვავებით, ზოგიერთი ერთ თანხმოვნიანი ნიშნების სპეციალური ფორმები სიტყვის დასაწყისშიც გვხვდება. იეროგლიფებისაგან დემოტური იმითაც განირჩევა, რომ ნიშნები ხმოვნებისთვისაც შეიძლება იყოს ჩასმული სიტყვაში, განსაკუთრებით კი უცხოურ სიტყვებში. თანხმოვან *w*–ს ხშირად იყენებენ ხმოვნების *ო* და *უ*–ს ჩასაწერადაც, ასევე *j*-ს – *ი*–ს ჩასაწერად. იეროგლიფების მსგავსად დემოტურშიც გვხვდება დეტერმინატივები. ნიშნების ზუსტი რაოდენობა ჯერ კიდევ არაა გარკვეული, თუმცა დაახლოებით ასამდეა. ბევრი ნიშანი მრავალმნიშვნელოვანია, რადგან ისინი სხვადასხვა იეროგლიფისაგან არიან მიღებულნი. რომეულ პერიოდშიც დემოტური დამწერლობის ანბანური ნიშნების გამოყენება ჯერ კიდევ ფართო იყო, ამ დროს ნიშნების მოხაზულობა თანდათან დაპატარავდა. 

## დეშიფრაცია 
ცხრილში ნაჩვენებია ეგვიპტურის, დემოტურის და კოპტურის მსგავსება.

## ლიტერატურა 
*
*

## რესურსები ინტერნეტში 
*Demotic and Abnormal Hieratic Texts
*List of all Demotic texts in Trismegistos
*Chicago Demotic Dictionary
*The American Society of Papyrologists
*Directory of Institutions and Scholars Involved in Demotic Studies 
*Demotic Texts on the Internet 
*''Thus Wrote 'Onchsheshonqy: An Introductory Grammar of Demotic'' by Janet H. Johnson 

კატეგორია:ეგვიპტოლოგია
კატეგორია:დამწერლობები
ბაბილონის გოდოლი (ნახატი)

„**ბაბილონის გოდოლი**”  — პიტერ ბრეიგელის გამოჩენილი ნახატი, რომელიც დღეს ვენაში ინახება. მხატვარმა შექმნა მინიმუმ ორი სურათი ამ სიუჟეტზე, თუმცა დღეს მხოლოდ ორი არის შემორჩენილი. შესაძლოა, რომ ბრეიგელმა უფრო მეტი ნამუშევარი დახატა, თუმცა ჩვენამდე არ მოღწეულა. ასე, ჰოლანდიელი მევაჭრის, ნიკოლაეს იოგჰელინკის წერილებში ნახსენებია ბრეიგელის კიდევ ერთი ბაბილონის გოდოლი. სურათის საფუძვლად აღებულია მოსეს პირველი წიგნის სიუჟეტი, სადაც მოთხრობილია ბაბილონის გოდოლის აშენება. სიუჟეტის თანახმად, მსოფლიო წარღვნის შემდეგ ადამიანებმა განიზრახეს სენაარის მიწაზე ქალაქისა და ისეთი კოშკის აშენება, რომელიც ცას მისწვდებოდა. ადამიანის თავხედობით განრისხებულმა ღმერთმა აურია მათ ენა და გაფანტა მთელ დედამიწაზე. მთელი სურათის მორალიც სწორედ შემდეგშია — ადამიანი ღმერთს ვერ გაუტოლდება. ნახატის უფრო მცირე ვარიანტი არის შენახული ადრეულ ოსტატთა მუზეუმში. ცნობილია, რომ 1553 წელს ბრეიგელი იყო რომში. სწორედ ამიტომაც მის ნახატში იგრძნობა რომაული კოლიზეუმის გავლენა. გოდოლის 7 სართული უკვე აშენებულია, ხოლო მერვე მხოლოდ შენდება. გოდოლის ირგვლივ იმდროინდელი მრავალი სამშენებლო ტექნიკა და მშენებელია განლაგებული. პირველი შეხედვით უზარმაზარი შენობა სიმაგრის ილუზიას ქმნის, თუმცა ახლოს შეხედვისას ჩანს, რომ ქვედა სართულები ან ჯერ არ არის აშენებული, ან უკვე ინგრევა; თვითონ გოდოლი კი ქალაქისაკენ არის გადახრილი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* პიტერ ბრეიგელ უფროსის ბიოგრაფია

კატეგორია:1563 წლის ნახატები
კატეგორია:პიტერ ბრეიგელ უფროსის ნახატები
კატეგორია:ვენის ხელოვნების ისტორიის მუზეუმის ნახატები
სანის მუჰაფაზა

**სანის მუჰაფაზა** () — იემენის მუჰაფაზა. მდებარეობს იემენის დასავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება 8 მუჰაფაზა: ელ-ჯაუფი, ამრანი, ელ-მაჰვიტი, ჰოდეიდა, რაიმა, დამარი, ელ-ბეიდა და მარიბი.

სანის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია ქვეყნის დედაქალაქი სანა. ფართობი შეადგენს 15,052 კმ²-ს. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა უდრიდა 1,109,000 ადამიანს, ხოლო საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 66,3 ადამიანს. მუჰაფაზაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული. 

## იხილეთ აგრეთვე
* იემენის ადმინისტრაციული დაყოფა

## სქოლიო
კატეგორია:იემენის მუჰაფაზები
ტრაფალგარის ბრძოლა

**ტრაფალგარის ბრძოლა** (21 ოქტომბერი, 1805) — საზღვაო ბრძოლა ბრიტანეთის სამეფო ფლოტსა და ფრანგებისა და ესპანელების კოალიციურ ძალებს შორის. ბრძოლა გაიმართა მესამე კოალიციის ომის ფარგლებში, ევროპაში მიმდინარე ომის ფონზე. კოალიციის ძალებს მეთაურობდა ფრანგი ვიცე-ადმირალი ვილნევი, ბრიტანელებს კი გამოჩენილი ადმირალი ჰორაციო ნელსონი. ნელსონის განკარგულებაში იყო 27 სახაზო გემი, მტრის 33-ის საპასუხოდ. ბრძოლამდე ნელსონმა ბრძანა „ვიქტორიდან“ გადაეცათ ლეგენდარული სიგნალი: ინგლისი მოელის, რომ ყველა ადამიანი თავის მოვალეობას შეასრულებს (ინგლ. England expects that every man will do his duty). ის დღეს ცნობილია, როგორც ნელსონის სიგნალი. ძალთა თანაფარდობის მიუხედავად ბრძოლა ბრიტანელების ბრწყინვალე გამარჯვებით დაგვირგვინდა. ბრიტანელთა დანაკარგები მცირე იყო, თუმცა ბრძოლის მიწურულს ფლაგმანზე, საპარადო ფორმაში გამოწყობილი ნელსონი მტრის სნაიპერის ტყვიამ შეიწირა. ბრძოლის შედეგები კოალიციისთვის გამანადგურებელი იყო. 12 ათას დაჭრილ-დაღუპულ მებრძოლთან ერთად მათ დაკარგეს 22 სახაზო გემი, რომელთაგან 21 მოწინააღმდეგის ხელში გადავიდა. ბრძოლამ წერტილი დაუსვა ნაპოლეონის ცდას გადაელახა ლა-მანშის სრუტე და შეჭრილიყო ბრიტანეთში.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში 
* Nelson's Navy

კატეგორია:ნაპოლეონის ომების ბრძოლები
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ბრძოლები
კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები
კატეგორია:1805 წლის ბრძოლები
თაიზის მუჰაფაზა

**თაიზის მუჰაფაზა** () — იემენის მუჰაფაზა. მდებარეობს იემენის დასავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება 4 მუჰაფაზა: ჰოდეიდა, იბი, ელ-დალი და ლაჰჯი.

თაიზის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია თაიზი. ფართობი შეადგენს 12,605 კმ²-ს. 2011 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა უდრიდა 2&nbsp;885&nbsp;000 ადამიანს. მუჰაფაზაში ყველაზე გავრცელებული ენაა არაბული.

## იხილეთ აგრეთვე
*იემენის ადმინისტრაციული დაყოფა

## სქოლიო
კატეგორია:იემენის მუჰაფაზები