open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
აჰაფოს რეგიონი

**აჰაფოს რეგიონი** () — განის 16 რეგიონიდან ერთ-ერთი. პირველი დონის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. ფართობი – 5196 კმ². ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გოასო.

## გეოგრაფია 
ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ბონოს რეგიონს, აღმოსავლეთიდან აღმოსავლეთ ბონოსა და აშანტის რეგიონებს, სამხრეთიდან ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონს.

## ისტორია 
1957 წლის 6 მარტს განის დიდი ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ 1959 წელს ყოფილი ბრიტანული კოლონია ოქროს ნაპირის აშანტის რეგიონს გამოეყო ბრონგ-აჰაფოს რეგიონი, რომლის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო სუნიანი.
thumb|მინი|300px|აჰაფოს რეგიონის ადმინისტრაციული რუკა
2018 წლის 27 დეკემბერს ჩატარდა რეფერენდუმი, რის შემდეგაც ბრონგ-აჰაფოს რეგიონი გაიყო ბონოს რეგიონად, აღმოსავლეთ ბონოს რეგიონად და აჰაფოს რეგიონად, ჩრდილოეთ რეგიონს გამოეყო ჩრდილო-აღმოსავლეთის და სავანის რეგიონები, ვოლტის რეგიონს გამოეყო — ოტის რეგიონი, დასავლეთის რეგიონს გამოეყო — ჩრდილო-დასავლეთის რეგიონი. ახალი რეგიონების შექმნა გახდა 2016 წლის 7 დეკემბრის განის საყოველთაო არჩევნებამდე ახალი პატრიოტული პარტიის წინასაარჩევნო დაპირებების აღსრულება, რომელზეც პარტიამ გამარჯვება მოიპოვა. ამ არჩევნების შედეგების მიხედვით პარტიის ლიდერი ნანა აკუფო-ადო გახდა პრეზიდენტი. ახალმა პრეზიდენტმა შექმნა რეგიონების რეორგანიზაციისა და განვითარების სამინისტრო. ახალი რეგიონები შეიქმნა 2019 წლის 13 თებერვალს.

## სქოლიო
კატეგორია:განის რეგიონები
ტუსკულანთა პაპობა

(1012–1024)]]
**ტუსკულანთა პაპობა** — პაპობის ისტორიის პერიოდი 1012-დან 1048 წლამდე, როდესაც ტუსკულუმის გრაფთა საგვარეულოს სამი თანამიმდევრული ნათესავი რომის პაპად აღსაყდრდა.

## ფონი
ტუსკულუმის გრაფი თეოფილაქტე I, მისი მეუღლე თეოდორა და ქალიშვილი მაროზია 904-დან 964 წლამდე დიდ გავლენას ახდენდნენ პაპების დანიშვნაზე. ამ პერიოდში თეოდორასა და მაროზიას საყვარლები, აგრეთვე მაროზიას ვაჟი და შვილიშვილი, პაპის ტახტზე აღსაყდრდნენ. თუმცა, 1012 წლამდე ტუსკულუმის გრაფთაგან არავის უცდია, თავად დაეკავებინა პაპის ტახტი. მათმა მეტოქეებმა — კრესცენტიანებმა — პაპობაზე კონტროლი 974-იდან 1012 წლამდე მოიპოვეს.

კუშინგის მიხედვით, „მრავალი თვალსაზრისით, X საუკუნეის შუა ხანებიდან XI საუკუნეის შუა ხანებამდე პაპის ხელისუფლებისადმი მზარდი პატივისცემის საუკეთესოდ დანახვა შესაძლებელია რომის ორი საგვარეულოს — კრესცენტიანებისა და ტუსკულანების — გავლენის პრიზმაში; მათი კონტროლი პაპობაზე მნიშვნელოვან შედეგებს გამოიწვევდა როგორც რეფორმის კონტროლში, ისე მის მიმართულებაში.“ როგორც კრესცენტიანები, ისე ტუსკულუმის გრაფები წარმოშობით თეოფილაქტე I-ის ხაზიდან იყვნენ — იმ დროინდელი პაპის *ვესტარარიუსის* შთამომავლები.
ლუსკომბისა და რაილი-სმითის მიხედვით, „კრესცენტიანებისგან განსხვავებით, რომლებიც დიდწილად ეყრდნობოდნენ საკუთარი დინასტიისა და მხარდამჭერების გამყარებას რომის საჰერცოგოში როგორც საერო დიდებულებისა და მიწათმფლობელების, ხშირად — რომაული ეკლესიის საერო ძალაუფლების ხარჯზე, ტუსკულანებმა თავიანთი საერო ძალა და წარმატებები გამოიყენეს რომაული არისტოკრატიის თვალში პაპობის ავტორიტეტის გასამყარებლად. ‘პატრიცის’ ტიტული, რომელიც კრესცენტიანთა მმართველობისთვის ასე მნიშვნელოვანი იყო, ამ პერიოდში ვაკანტურად დარჩა.“

ამ პერიოდში წარმატებით მოღვაწეობდა კლუნის აბატი ოდილო, რომელსაც ბენედიქტე VII და იოანე XIX მონასტრული იმუნიტეტის მხარდაჭერას უცხადებდნენ.

ტუსკულუმის გრაფთა პოლიტიკური ცენტრი იყო ტუსკულუმი (ტუსკოლო), ფრასკატის ზემოთ, რომელიც ბორგეტოს უძველესი ციხესიმაგრით იყო გამაგრებული; მათი მთავარი მონასტრები იყო გროტაფერატა და სუბიაკო (იტალია); ისინივე აკონტროლებდნენ მრავალ ეკლესიასა და რელიგიურ სახლს რომში და მის შემოგარენში.

## ისტორია
## სქოლიო
კატეგორია:რომის კათოლიკური ეკლესია
ხიდი (ფილმი, 1942)

**„ხიდი“** — „თბილისის კინოსტუდიის“ 1942 წლის დრამა, რომლის რეჟისორები არიან კონსტანტინე პიპინაშვილი და შოთა მანაგაძე.

## სიუჟეტი
ფილმი გადაღებულია გიორგი მდივანის პიესის – „ბატალიონი დასავლეთისაკენ მიდის“ მიხედვით. 

1942 წელი. მეორე მსოფლიო ომის დროს გერმანელები ააფეთქებენ სტრატეგიულად მნიშვნელოვან რკინიგზის ხიდს, რომელზეც საბჭოთა ეშელონი აპირებდა გავლას. სარდლობა კაპიტან ილო გიგაურის სარემონტო-აღდგენით ბატალიონს ხიდის აღდგენას უბრძანებს. მისი ძმა, სერჟანტი ოთარ გიგაურიც იქ იმყოფება, ბრიგადის დასახმარებლად. ინჟინერ გიორგის, ილოს საცოლის - მანანას მამას, მატარებლის ხიდზე გადაყვანა ევალება. ნაცისტური დანაყოფების გამუდმებული ცეცხლის მიუხედავად, ხიდი აღდგება და მატარებელი გზას აგრძელებს.

## როლებში
* გიორგი შავგულიძე — ილო – ბატალიონის უფროსი
* მედეა ჯაფარიძე — მანანა
* გიორგი ფრონისპირელი — გიორგი – მანანას მამა
* პავლე ერმილოვი — კოზლოვი – უფროსი ლეიტენანტი
* დავით ლორთქიფანიძე — ოთარ გიგაური - სერჟანტი
* პეტრე დოლჟანოვი — ბარუთა
* ლეონიდ რომანოვი — მაიორი შეველიოვი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ქართული ფილმები
კატეგორია:1942 წლის ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
კატეგორია:კონსტანტინე პიპინაშვილის ფილმები
კატეგორია:შოთა მანაგაძის ფილმები
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
კატეგორია:ფილმები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ
შუშას III გლობალური მედია ფორუმი

მინი|293x293პქ|შუშას III გლობალური მედია ფორუმი
**შუშას III გლობალური მედია ფორუმი** — საერთაშორისო მედია ღონისძიება, რომელშიც მონაწილეობდნენ საინფორმაციო სააგენტოები და მედია ორგანიზაციები. ფორუმი გაიმართა 2025 წლის 19–21 ივლისს, ქალაქ შუშაში. ღონისძიებას დაესწრო 52 ქვეყნის 140 წარმომადგენელი, რომლებიც წარმოადგენდნენ 30 საინფორმაციო სააგენტოს, 7 საერთაშორისო ორგანიზაციასა და 80 მედია ორგანიზაციას.

## ზოგადი ინფორმაცია 
ფორუმის ძირითადი თემები იყო მედიისა და მედიაწიგნიერების განვითარება ციფრულ ეპოქაში; მედიაწიგნიერება, როგორც ინფორმაციული უსაფრთხოების მნიშვნელოვანი კომპონენტი; სოციალური მედიის გავლენა საზოგადოებრივ ნდობაზე; ხელოვნური ინტელექტის როლი ინფორმაციისა და მედიის მდგრადობის გაძლიერებაში.

## ღონისძიების მიმდინარეობა 
2025 წლის 19 ივლისს აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი შეხვდა ფორუმის მონაწილეებს. შეხვედრას მოდერაციას უწევდა Euronews-ის ახლო აღმოსავლეთის ბიუროს ხელმძღვანელი ჯეინ უიზერსპუნი.

ფორუმის ოფიციალური გახსნა გაიმართა 20 ივლისს. დისკუსიას თემაზე „ინოვაციური მიდგომები: მედიაწიგნიერება ციფრულ ეპოქაში“ მოდერაციას უწევდა TRT World-ის გადაცემის *The Newsmakers* წამყვანი ანდრეა სანკე.

დასკვნითი სესია გაიმართა 21 ივლისს და ეძღვნებოდა თემას — „როგორ მოქმედებს სოციალური მედიის ევოლუცია საზოგადოებრივ ნდობაზე: მედიაწიგნიერების დანერგვა“. სესიას მოდერაციას უწევდა TRT World-ის წამყვანი მარიამ ზაიდი.

პანელურ დისკუსიას „მედიაწიგნიერება, როგორც ინფორმაციული უსაფრთხოების გარანტია“ მოდერაციას უწევდა ჟურნალისტი და საერთაშორისო ახალი ამბების წამყვანი ნადირა ტუდორი.

## მონაწილეები 
ფორუმში მონაწილეობდნენ Euronews-ის, TRT World-ის, AnewZ-ის, KazContent-ის, BlitzMetrics-ის, ასევე TikTok-ისა და LinkedIn-ის წარმომადგენლები. ღონისძიებას ესწრებოდნენ უკრაინელი ჟურნალისტები დიმიტრი გორდონი, ალესია ბეტსმანი და ელენა ყურბანოვა, ასევე China Media Corporation-ის, ქუვეითის საინფორმაციო სააგენტო KUNA-ს, პაკისტანის საინფორმაციო სააგენტო DND-ის და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების წარმომადგენლები.

ფორუმზე განიხილეს შემდეგი საკითხები: ხელოვნური ინტელექტის გავლენა ჟურნალისტიკასა და მედიის საქმიანობაზე; დეზინფორმაციასთან და ყალბ ამბებთან ბრძოლის მექანიზმები; ჟურნალისტიკისა და ბლოგინგის საქმიანობას შორის საზღვრები; ხელოვნური ინტელექტის მარეგულირებელი ჩარჩოები.

ფორუმის ფარგლებში მონაწილეებმა მოინახულეს აღდამი, ხანქენდი, ლაჩინი, ხოჯალი და ფუზული.

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო ურთიერთობები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 607

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 607**, მიიღეს 1988 წლის 5 იანვარს, მას შემდეგ, რაც გაიხსენა 605-ე რეზოლუცია (1987) და მიიღო ინფორმაცია ისრაელის გადაწყვეტილების შესახებ — გააგრძელოს პალესტინელების დეპორტაცია ოკუპირებულ ტერიტორიებზე, საბჭომ კვლავ დაადასტურა ჟენევის მეოთხე კონვენციის გამოყენებადობა, რომელიც ეხება მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვას ომის დროს.

რეზოლუცია მოუწოდებს ისრაელს შეწყვიტოს დეპორტაციები და დაიცვას ჟენევის კონვენციებიდან გამომდინარე თავისი ვალდებულებები. საბჭომ ასევე გადაწყვიტა სიტუაცია მუდმივი კონტროლის ქვეშ დატოვოს.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/607(1988))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტის შესახებ
აფაჯატო

**აფაჯატო** (, ) — მთა განაში, ვოლტის რეგიონის ჰოჰოეს რაიონში. მთის გვერდით მდებარეობენ სოფლები ლიატი-ვოტე და გბლედი.

მთის დასახელება ევეს ენაზე ნიშნავს „*ბუჩქებთან (ტყესთან) ომი*“, რადგანაც ზოგიერთმა მცენარეებმა შეიძლება გამოიწვიოს კანის გაღიზიანება და ავადმყოფობა.

აბსოლუტური სიმაღლე — 885 მეტრი, რაც განის ყველაზე უფრო მაღალი წერტილია. აფაჯატოს მთა მდებარეობს ვოლტის წყალსაცავის აღმოსავლეთით ტოგოს საზღვართან სიახლოვეს.

გეოლოგიურად მთა მიეკუთვნება ატაკორის მთების ჯაჭვს. აფაჯატოს ფერდოებზე მდებარეობენ ჩანჩქერები, რაც ამ ტერიტორიის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობაა.

## სქოლიო
კატეგორია:განის მთები
შამთის სამების ეკლესია

**შამთის სამების ეკლესია** — განვითარებული შუა საუკუნეების ეკლესია ნასოფლარ შამთის ტერიტორიაზე, მდინარე ვერის ხეობის სათავეებში, ახლანდელი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე. შემორჩენილია ნანგრევების სახით.

ეკლესია დარბაზული ტიპისაა (5,8 X 4,1 მ), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. სარკმლის თავსართად, კარის არქიტრავად და თაღის გადასაყვანად გამოყენებულია ფოროვანი ბაზალტის ქვა (დოლერიტი). წყობის ხასიათიც არაერთგვაროვანია.  კარი გაჭრილია სამხრეთ კედელში. კარის ღიობის გადახურვა გარედან არქიტრავულია, შიგნით თაღოვანი. სარკმელი ორია შემორჩენილი — აღმოსავლეთის და სამხრეთის. ნახევარწრიული აფსიდა მხრითაა გამოყოფილი დარბაზისგან, რომელზეც მუზარადისებრი სატრიუმფო თაღი გადადის. საკურთხევლის ფართო სარკმლის გვერდებზე თითო, გეგმაში სწორკუთხა ნიშია გაკეთებული. აღმოსავლეთის სარკმლის ქვეშ კედელზე მიდგმულია კარგად ნათალი ტრაპეციის ფორმის ტრაპეზის ქვა. ქარგილზე სხმული კამარა შემაგრებული იყო სატრიუმფო თაღით. ინტერიერის აზიდული სივრცე ერთიანად აღიქმება. სამხრეთის მინაშენი გეგმაში ტრაპეციული ყოფილა (5,8 X 2,7 მ), ამჟამად თითქმის მთლიანად დანგრეულია. მისი ჩრდილოეთი კედელი შემსუბუქებულია ძალიან განიერი თაღით, რომლის მალში ექცევა მთავარი ეკლესიის კარი და სარკმელი. აფსიდა ნახევარწრიულია. ეკლესიის ახლოს, მის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, არის ძველი სასაფლაოს ნაშთები, მ. შ. საფლავის ქვა, რომელზეც ხმალი, მშვილდი და კაპარჭია გამოსახული.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დაშვების ვაკე

**დაშვების ვაკე** () — ტაფობი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ეკვატორულ ნაწილში, ქარიშხლების ოკეანის დასავლეთით (კვადრანტებიː LQ-10, LAC-56). სახელი ეწოდა ლუნა-9 დაშვების ადგილის მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). დაშვების ვაკის სელენოგრაფიული კოორდინატებია .

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის ვაკეები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-10
აგათარქიდეს ნაპრალი

**აგათარქიდეს ნაპრალი** () — ნაპრალი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ცენტრალურ ნაწილში (კვადრანტებიː LQ-19, LAC-94). სახელი ეწოდა ნაპრალის მახლობლად არსებული, კრატერ აგათარქიდეს მიხედვით (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს).

აგათარქიდეს ნაპრალი გადაჭიმულია კრატერ „აგათარქიდე P“-ის კიდეებს შორის 54.25 კმ-ზე, ხოლო მისი სელენოგრაფიული კოორდინატებია:
*ჩრდილო-აღმოსავლეთის კიდე — ;
*სამხრეთ-დასავლეთის კიდე — ;
*ცენტრი — .

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის ნაპრალები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-19
ნიკოლაი ჩერნიშევსკი

**ნიკოლაი ჩერნიშევსკი** (; დ. 1828 — გ.  1889) — რუსი რადიკალი მწერალი, ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი, მატერიალისტი. რედაქტორობდა ჟურნალ „სამხედრო კოლექციას“, იყო ლიტერატურული ფონდის ერთ-ერთი დამაარსებელი აკრიტიკებდა პამფილ იურკევიჩს. მისმა რომანმა „რა ვაკეთოთ?“ (1863) დიდი გავლენა მოახდინა რუსეთის ინტელიგენციაზე. მისი რადიკალურ-დემოკრატიული საქმიანობის გამო იყო დაპატიმრებული. 1864 წელს გახდა სერბეთის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი.

## ლიტერატურა
* *ნუცუბიძე, შ.*  ჩერნიშევსკი როგორც მოაზროვნე. *მნათობი, 11-12*. ტფილისი: სახელგამი. 1928. გვ. 185-208.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:XIX საუკუნის რუსი მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:მატერიალისტები
ლაპლასის კონცხი (მთვარე)

**ლაპლასის კონცხი** () — მთიანი შემაღლება მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. წარმოადგენს იურას მთების დასასრულს, შეჭრილს წვიმების ზღვაში და ქმნის ცისარტყელას ყურის ჩრდილო-აღმოსავლეთ საზღვარს (კვადრანტებიː LQ-04, LAC-24). კონცხის სელენოგრაფიული კოორდინატებია . სახელი ეწოდა ფრანგი ასტრონომის, მათემატიკოსისა და ფიზიკოსის, პიერ სიმონ ლაპლასის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის კონცხები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-04
ბაბის ტაძარი

**ბაბის ტაძარი** (, , ) — ბაჰაიზმის რელიგიის მნიშვნელობით მეორე სიწმინდე, რომელიც მდებარეობს ისრაელში, ქალაქ ჰაიფაში. ტაძარში დაკრძალულია ბაბი — ბაბიზმის დამფუძნებელი, რელიგიისა, რომლის საფუძველზეც მოგვიანებით ბაჰაიზმი აღმოცენდა.

ბაჰაიზმის მიმდევრებისთვის ცნობილია ორი უმთავრესი საპილიგრიმო ადგილი, რომლებიც დაკავშირებულია რელიგიის დამფუძნებლებთან: ბაჰაულას აკლდამა ბაჰჯში (აკო) და ბაბის ტაძარი (ჰაიფა), ასევე მათ გარშემო არსებული ბაღები, შენობები და ძეგლები. ტაძარი განთავსებულია 19-ტერასიანი ბაღების (ცნობილი როგორც „19 საფეხური“) შუა წელზე, სადაც ცხრა ტერასა ტაძრის ზემოთ მდებარეობს, ხოლო ცხრა — მის ქვემოთ.

ბაბის აკლდამის ალტერნატიული სახელწოდებებია ბაჰაის ტაძარი და ოქროს გუმბათი. ბაბის ნეშტი აქ 1909 წლის 21 მარტს დაკრძალეს. ნაგებობა, რომელიც დღეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა ნუსხაშია შეტანილი, უშუალოდ სამარხის თავზე 1949-1953 წლებში, შოღი ეფენდის ხელმძღვანელობით აშენდა.

## ტაძრის არქიტექტურა
ტაძრის საფუძველს რვაკუთხედი წარმოადგენს (ჩვეულებრივ, ბაჰაიზმში იყენებენ ცხრაწახნაგოვან დიზაინს, რაც სიმბოლურად ბაჰაიზმის ერთიანობას განასახიერებს ცხრა დიდ მსოფლიო რელიგიასთან). რომელიც თავის პროექტებს ბოზ-არტის (Beaux-Arts) სტილში ქმნიდა. გუმბათის სტრუქტურული დაპროექტების გარკვეულ ასპექტებზე ტექნიონის (ისრაელის ტექნოლოგიური ინსტიტუტი) პროფესორები მუშაობდნენ. 1929 წელს ტაძარს კიდევ 3 ოთახი დაემატა, ხოლო თავდაპირველი ნაგებობის თავზე გუმბათოვანი დაშენება მხოლოდ 1953 წლისთვის დასრულდა.

2008-2011 წლებში ტაძარს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა. გუმბათის ოქროს აგურები შეიცვალა ოქროს ფირფიტებით. მუსიკალური ალბომიდან „Беженцы-листья“ (1988-1994).

## სქოლიო
კატეგორია:ისრაელის შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:1953 წელს დაარსებულები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 608

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 608** მიღებულია 1988 წლის 14 იანვარს,რომელიც ეხმიანება რეზოლუცია 607-ს (1988). საბჭომ სინანული გამოთქვა ისრაელის გადაწყვეტილების გამო, რომელიც წინა რეზოლუციის უგულებელყოფით, ოკუპირებული ტერიტორიებიდან პალესტინელების დეპორტაციას ეხებოდა.

რეზოლუციამ მოუწოდა ისრაელს, შეეწყვიტა დეპორტაციები და უზრუნველეყო პალესტინელების უსაფრთხო რეპატრიაცია (დაბრუნება) პალესტინის ტერიტორიებზე. ამასთან, საბჭომ გადაწყვიტა, აღნიშნული საკითხი მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ დაეტოვებინა.

## რეზოლუციის ტექსტი
უშიშროების საბჭო,

კვლავ ადასტურებს რა თავის 1988 წლის 5 იანვრის 607-ე რეზოლუციას,

გამოხატავს ღრმა სინანულს იმის გამო, რომ ისრაელმა, როგორც ოკუპირებულმა სახელმწიფომ, აღნიშნული რეზოლუციის უგულებელყოფით, მოახდინა პალესტინელი სამოქალაქო პირების დეპორტაცია,

1. მოუწოდებს ისრაელს, გააუქმოს პალესტინელი სამოქალაქო პირების დეპორტაციის ბრძანება და უზრუნველყოს უკვე დეპორტირებულთა უსაფრთხო და დაუყოვნებლივი დაბრუნება პალესტინის ოკუპირებულ ტერიტორიებზე;

2. მიმართავს თხოვნით ისრაელს, დაუყოვნებლივ შეიკავოს თავი ოკუპირებული ტერიტორიებიდან ნებისმიერი სხვა პალესტინელი სამოქალაქო პირის დეპორტაციისაგან;

3. წყვეტს, მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ დატოვოს ვითარება პალესტინისა და სხვა არაბულ ტერიტორიებზე, რომლებიც ოკუპირებულია ისრაელის მიერ 1967 წლის შემდეგ, იერუსალიმის ჩათვლით.

## ხმები
რეზოლუცია 608 მიღებულია 14 ხმით არცერთის წინააღმდეგ, ხოლო აშშ-მ თავი შეიკავა.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/608(1988))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელ-პალესტინის კონფლიქტის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი ისრაელში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 609

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 609** მიიღეს 1988 წლის 29 იანვარს, წინა რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, ასევე გენერალური მდივნის ანგარიშის შესწავლის შემდეგ გაეროს დროებითი ძალების შესახებ ლიბანში (UNIFIL), რომელიც დამტკიცდა რეზოლუცია 426-ით (1978), საბჭომ გადაწყვიტა UNIFIL-ის მანდატის გაგრძელება კიდევ ექვსი თვით 1988 წლის 31 ივლისამდე.

შემდეგ საბჭომ კვლავ ხაზი გაუსვა ძალების მანდატს და მოთხოვა გენერალურ მდივანს, წარედგინა ანგარიში რეზოლუციების 425 (1978) და 426 (1978) განხორციელების პროგრესის შესახებ.

## იხილეთ აგრეთვე
*ლიბანის სამოქალაქო ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/609(1988))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი ლიბანში
კატეგორია:1988 წელი ისრაელში
ინგა თევზაძე

**ინგა თევზაძე** (დ. 30 ივლისი, 1941 — გ. 24 დეკემბერი, 2025) — ქართველი მოცეკვავე. საქართველოს სახალხო არტისტი (1981).

1991 წელს დაამთავრა მოსკოვის ა. ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი.

1961 წლიდან გახდა ქართული ხალხური ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის (ახლანდელი სუხიშვილების სახელმწიფო ქართული ნაციონალური ბალეტი) სოლისტი. მის მიერ წარმატებით შესრულებული ცეკვებიდან აღსანიშნავია: ასიმდი“, „ხონგა“, „აჭარული“. 1990 წლიდან იყო ბალეტმეისტერი. მონაწილეობას იღებდა ანსამბლის მთელ რეპერტუარში. ასრულებდა სოლო პარტიებს. ანსამბლთან ერთად გასტროლებით შემოიარა თითქმის მთელი მსოფლიო.

## ჯილდოები და აღიარება
*1971 : საქართველოს დამსახურებული არტისტი
*1981 : საქართველოს სახალხო არტისტი

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2025
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 611

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 611** მიიღეს 1988 წლის 25 აპრილს, რეზოლუცია 573-ის (1985) გახსენების შემდეგ და ტუნისის საჩივრის გათვალისწინების შემდეგ ისრაელის წინააღმდეგ, საბჭომ გმო ტუნისზე თავდასხმა 1988 წლის 16 აპრილს, რომლის დროსაც მოკლეს ხალილ ალ-ვაზირი, პალესტინის განმათავისუფლებელი ორგანიზაციის თანამშრომელი და ფათაჰის პოლიტიკური პარტიის დამფუძნებელი.

საბჭომ თავდასხმა დაახასიათა, როგორც „ქარტიის უხეში დარღვევა“ და მოუწოდა წევრ სახელმწიფოებს, მიიღონ ზომები ყველა სახელმწიფოს სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის წინააღმდეგ ასეთი თავდასხმების თავიდან აცილების მიზნით. საბჭომ ასევე დაადასტურა თავისი მტკიცე განზრახვა, განეხორციელებინა შესაბამისი ნაბიჯები მიმდინარე რეზოლუციის განსახორციელებლად და მოთხოვა გენერალური მდივნისგან, სასწრაფოდ წარედგინა საბჭოს ანგარიში ვითარების ნებისმიერი ახალი განვითარების შესახებ.

რეზოლუცია, რომელიც ექსპლიციტურად არ ადანაშაულებდა ისრაელს თავდასხმაში, მიიღეს 14 ხმით 0 წინაღმდეგ, ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა თავი შეიკავა ხმის მიცემისგან.

## იხილეთ აგრეთვე
*ახლო აღმოსავლეთის კონფლიქტი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/611(1988))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ტუნისის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი ტუნისში
კატეგორია:1988 წელი ისრაელში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 610

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 610** მიიღეს 1988 წლის 16 მარტს, რეზოლუციების 503 (1982), 525 (1982), 533 (1983) და 547 (1984) ხელახალი დადასტურების შემდეგ, რომლებიც გამოხატავდნენ შეშფოთებას აპართეიდის წინააღმდეგ აქტივისტებზე დაკისრებული სიკვდილით დასჯის განაჩენების შესახებ, საბჭომ აღნიშნა გაუარესებული ვითარება სამხრეთ აფრიკაში. რეზოლუცია 610 ეხებოდა შარპვილის ექვსეულს, რომლებიც ბრალდებულები იყვნენ შარპვილის მერის მოადგილის მკვლელობაში 1985 წლის 12 დეკემბერს.

რეზოლუცია გამოხატავდა ღრმა შეშფოთებას „პრეტორიის რეჟიმის“ გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით, რომ შარპვილის ექვსეული სიკვდილით დაესაჯათ 1988 წლის 18 მარტს, მიუხედავად მსოფლიო მოწოდებისა, აღნიშნავდა, რომ სასამართლო პროცესმა აჩვენა, რომ ექვს ეჭვმიტანილთაგან არცერთი არ აღმოჩნდა საბჭოს წევრის მკვლელად, მაგრამ ყველა მხოლოდ იმიტომ გასამართლდა, რომ მათ ჰქონდათ „საერთო მიზანი“ რეალურ დამნაშავეებთან.

რეზოლუცია 610 მოუწოდებდა სამხრეთ აფრიკის მთავრობას, შეეცვალა განაჩენები და გაეთავისუფლებინა სიკვდილით დასჯისგან, მოუწოდებდა სხვა წევრ სახელმწიფოებს, გაეროს ქარტიის შესაბამისად ემოქმედათ ამ ექვსი ადამიანის სიცოცხლის გადასარჩენად. რეზოლუციის მიღების მეორე დღეს, სამხრეთ აფრიკულმა სასამართლომ მიანიჭა ერთთვიანი შეჩერება სიკვდილით დასჯის აღსრულებისთვის და ექვსეულმა გაასაჩივრა.

## იხილეთ აგრეთვე
*აპართეიდი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/610(1988))

## სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 612

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 612** მიიღეს 1988 წლის 9 მაისს. გენერალური მდივნის მიერ გაგზავნილი სპეციალური მისიის ანგარიშის განხილვის შემდეგ, რომელიც გამოიძიებდა სავარაუდო ქიმიური ომის შემთხვევებს, რომლებიც ხდებოდა ირან-ერაყის ომში, საბჭომ დაადასტურა ქიმიური იარაღის გამოყენება და გამოსცა გმობა იმ საფუძვლით, რომ ამ იარაღის გამოყენება ეწინააღმდეგებოდა სახელმწიფოების ვალდებულებებს ჟენევის პროტოკოლის მიხედვით.

საბჭომ ხელახლა დაადასტურა ჯენევის პროტოკოლის მკაცრი დაცვის სასწრაფო აუცილებლობა, მოელოდა, რომ ორივე მხარე თავს შეიკავებდა ქიმიური იარაღის მომავალი გამოყენებისგან, ამ ფაქტის მიუხედავად, რომ მხოლოდ ერაყული ქიმიური იარაღი იქნა გამოყენებული. საბჭომ ასევე მოუწოდა გაეროს წევრ სახელმწიფოებს, გაეგრძელებინათ ან დაემყარებინათ მკაცრი კონტროლი ქიმიური პროდუქტების ექსპორტზე ირანისა და ერაყისთვის, გამოხატა საბჭოს სურვილი, შემდგომში განეხილა ვითარება.

## იხილეთ აგრეთვე
*ირან-ერაყის ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/612(1988))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ირანის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ერაყის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი ერაყში
კატეგორია:1988 წელი ირანში
კელვინის კონცხი (მთვარე)

**კელვინის კონცხი** () — მთიანი შემაღლება მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მდებარეობს კელვინის სართულის მახლობლად და შეჭრილია სინოტივის ზღვაში (კვადრანტებიː LQ-19, LAC-93). კონცხის სელენოგრაფიული კოორდინატებია . სახელი ეწოდა ინგლისელი ფიზიკოსის, უილიამ ტომსონის — ლორდ კელვინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).

## სატელიტური კრატერები
კელვინის კონცხი წარმოდგენილია შემდეგი სატელიტური კრატერებით:

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის კონცხები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-19
იოჰანან აფეკი

**იოჰანან აფეკი** (; დ. 16 აპრილი, 1952, თელ-ავივი) — ისრაელელი საჭადრაკო კომპოზიტორი, მოჭადრაკე და მწვრთნელი. ისრაელის საეტიუდო სკოლის ერთ-ერთი გამორჩეული ფიგურა. საერთაშორისო დიდოსტატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (2015), საერთაშორისო ოსტატი პრაქტიკულ ჭადრაკში (1993) და საერთაშორისო არბიტრი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1988).

## ბიოგრაფია 
იოჰანან აფეკი დაიბადა 1952 წელს ისრაელში. ის არის ერთადერთი მოჭადრაკე მსოფლიოში, რომელიც ფლობს საერთაშორისო წოდებებს ჭადრაკის ხუთ სხვადასხვა სფეროში: საერთაშორისო დიდოსტატი კომპოზიციაში, საერთაშორისო ოსტატი პრაქტიკულ თამაშში, საერთაშორისო არბიტრი (როგორც თამაშში, ისე კომპოზიციაში) და მწვრთნელის წოდებას. დიდი ხნის განმავლობაში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ნიდერლანდებში. აფეკი არის მრავალი საჭადრაკო წიგნისა და სტატიის ავტორი, აქტიურად ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას.

## საჭადრაკო კომპოზიცია 
აფეკმა პირველი ეტიუდი 1967 წელს გამოაქვეყნა. მას შემდეგ შეადგინა 300-ზე მეტი ეტიუდი და ამოცანა. მას მრავალ საერთაშორისო კონკურსში მოპოვებული აქვს პირველი პრიზები და საპატიო შეფასებები. აფეკის შემოქმედებისთვის დამახასიათებელია იდეები, რომლებიც ახლოსაა პრაქტიკულ თამაშთან. მისი ეტიუდები გამოირჩევა ბუნებრივი საწყისი პოზიციებით, მსუბუქი ფიგურული წყობითა და დახვეწილი ფინალით. იგი ითვლება ეტიუდში „ეკონომიური სტილის“ მიმდევრად.

## წიგნები 
* *Invisible Chess Moves* (თანაავტორი ემანუელ ნეიმანი), 2011.
* *Practical Chess Beauty*, 2018.

## ლიტერატურა 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
*იოჰანან აფეკის პარტიების არქივი — chessgames.com
* იოჰანან აფეკის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო 
კატეგორია:ებრაელი საჭადრაკო კომპოზიტორები
კატეგორია:ისრაელელი მოჭადრაკეები
კატეგორია:საერთაშორისო დიდოსტატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:საერთაშორისო არბიტრები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:საჭადრაკო კომპოზიტორები
დამსონ იდრისი

მინი|მარჯვნივ|იდრისი 2019 წელს
**ადამსონ ალადე-ბო „დამსონ“ იდრისი** (დ. 2 სექტემბერი, 1991) — ბრიტანელ-ნიგერიელი მსახიობი, მეწარმე და კინოპროდიუსერი.   ყველაზე მეტად ცნობილია ჯონ სინგლტონის კრიმინალურ დრამაში „თოვა“, რომლის დებიუტი FX-ზე 2017 წელს შედგა და ექვსი სეზონის შემდეგ 2023 წელს დასრულდა.  დამსონმა ითამაშა მთავარი როლი Netflix-ის 2021 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკურ ფილმში „ზღუდის მიღმა“ და  2025 წლის სპორტულ დრამაში „F1“ ჯოშუა პირსის როლში.
## ადრეული ცხოვრება
იდრისი დაიბადა პეკჰემში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ ლონდონში, იორუბას წარმოშობის ნიგერიულ ოჯახში.  დამსონი  ექვსი შვილიდან უმცროსია. დედა, ფილიპა, მეწარმეა.  იდრისს ადამსონი დაარქვეს ბაბუის, ადამ ალადე იდრისის, საპატივცემულოდ.  დამსონი ფეხბურთს თამაშობდა და ოცნებობდა გამხდარიყო „შემდეგი კრიშტიანუ რონალდო“.   ასევე თამაშობდა რაგბის  და 2002 წელს ხელი ჩამოართვა დედოფალ ელისაბედ II-ს, როდესაც დამსონის გუნდმა მონაწილეობა მიიღო ოქროს იუბილეში.

იდრისი დრამას სწავლობდა ლონდონის ბრუნელის უნივერსიტეტში.  დაამთავრა თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის ბაკალავრის ხარისხი წარჩინებით.  მოგვიანებით, 2024 წელს, მიიღო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულთა ჯილდო კულტურასა და შემოქმედებითობაში განსაკუთრებული წვლილისთვის.  დამთავრების შემდეგ, იდრისმა განაგრძო სწავლა ლონდონიში, Identity School of Acting-ში ჯონ ბოიეგასთან, ლეტიცია რაიტთან და მალაჩი კირბისთან ერთად.
## კარიერა
ბრუნელში იდრისი შეხვდა მსახიობ კეტი ტაისონს, რომელმაც უთხრა, რომ შეხვედროდა ადე სოლანკეს და გაევლო კასტინგი პიესაში „პანდორას ყუთი“ მონაწილეობისთვის. დამსონმა მიიღო როლი, გააფორმა კონტრაქტი აგენტთან და დაიწყო სხვა სპექტაკლებში თამაში.  ამერიკული აქცენტის გასაუმჯობესებლად რეპერ WC-სთან მუშაობდა, რომელმაც სამხრეთ-ცენტრალური ლოს-ანჯელესისთვის დამახასიათებელი მანერები ასწავლა.  იდრისმა შესრულებისთვის მაღალი შეფასებები დაიმსახურა; TV Guide-ის მალკოლმ ვენაბლმა „არაჩვეულებრივი და მომხიბვლელი“ უწოდა.  „თოვის“ მეორე სეზონი, რომლის მოქმედებაც 1984 წელს ვითარდება, პრემიერა 2018 წლის ივლისში შედგა. იდრისი თამაშობს აკინუოიე-აგბაჯეს პერსონაჟს რომელიც, მე-20 საუკუნის ბოლოს ბევრი ნიგერიელის მსგავსად, „გადაასახლეს“ დიდ ბრიტანეთში თეთრკანიან ოჯახში უკეთესი ცხოვრების იმედით, ხოლო კეიტ ბეკინსეილი მკაცრ აღმზრდელ დედას განასახიერებს. 2019 წელს იდრისმა ედინბურგის კინოფესტივალზე ბრიტანული ფილმის საუკეთესო მსახიობი კაცის ჯილდო მოიპოვა.  ასევე მონაწილეობს ანთოლოგიური სერიალის „შავი სარკის“ მეხუთე სეზონის მეორე ეპიზოდში „სმიტერინსში“. 

2021 წელს დამსონმა მონაწილეობა მიიღო Netflix-ის სამეცნიერო ფანტასტიკურ ფილმში „ზღუდის მიღმა“.  2023 წელს გახდა Tommy Hilfiger-ის მამაკაცის ტანსაცმლის ბრენდის ამბასადორი.  იდრისი მონაწილეობდა Prada-ს რამდენიმე ბრენდულ კამპანიაში, როგორც ბრენდის ამბასადორი.  2025 წელს ითამაშა ფორმულა 1-ის სარბოლო ფილმში „F1“.  2025 წლის იანვარში გამოცხადდა, რომ იდრისი შეუერთდებოდა ტუსო მბედუს, ამანდლა სტენბერგს და ტოსინ კოულს მხატვრულ ფილმში „სისხლისა და ძვლის ბავშვები“.  2025 წლის 12 მაისს გამოცხადდა, რომ იდრისი ანამარია ვარტოლომეისთან ერთად ითამაშებდა ფილმში „მაილი და ჯულიეტა“, რომლის რეჟისორიც ბილ პოჰლადია. 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი
კატეგორია:ბრიტანელი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნოვე-მნესტო-ნა-მორავე

**ნოვე-მნესტო-ნა-მორავე** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის ვისოჩინის მხარეში, ქალაქი ჟდიარ-ნად-საზავოუს რაიონში მდებარეობს. ნოვე-მნესტო-ნა-მორავე ცნობილი ზამთრის კურორტია ჩეხეთში. ქალაქის ისტორიული ცენტრი კარგად არის შემონახული და ჩეხეთის კულტურული ძეგლი სტატუსი აქვს.

## ადმინისტრაციული დაყოფა
ნოვე-მნესტო-ნა-მორავეს მუნიციპალიტეტი 10 მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება. ესენია: 

*ნოვე-მნესტო-ნა-მორავე
*ირჟიკოვიცე
*მარშოვიცე
*ოლეშნა
*პეტროვიცე
*პოჰლედეცი
*როკიტნო
*სლავკოვიცე
*სტუდნიცე
*ჰლინე

## გეოგრაფია
ნოვე-მნესტო-ნა-მორავე რაიონულ ცენტრ ჟდიარ-ნად-საზავოუდან აღმოსავლეთით, დაახლოებით 9 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქ ბრნოდან კი 53 კილომეტრითაა დაცილებული. მისი მუნიციპალური ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი კრჟიჟანოვის მთიანეთში მდებარეობს, რომელიც ჩეხეთ-მორავიის მაღლობის ყველაზე მაღალი ნაწილია. ქალაქის ტერიტორიაზე მდებარე ყველაზე მაღალზე მდებარე წერტილია კოპეჩეკი, რომელიც 822 მეტრზე მდებარეობს ზღვის დონიდან. ნოვე-მნესტო-ნა-მორავეს ჰკვეთს მდინარე ბობრუვკა. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი ჟდიარსკე-ვრხის დაცულ ლანდშაფტს უკავია.
მინი|ნოვე-მნესტო-ნა-მორავეს ციხე 
მინი|„ვისოჩინა-არენა“
მინი|წმ. კუნიგუნდას ეკლესია
## ისტორია
ნოვე-მნესტო-ნა-მოძრავ ისტორიულ წყაროებში პირველად 1267 წელს ბოჩკოვის სახელწოდებით არის მოხსენიებული. ობრჟანელი დიდგვაროვანი ბოჩეკი აქ ჯერ კიდევ 1255 წელს დასახლდა. სახელწოდება „ნოვე-მნესტო“ პირველად მეფე ვაცლავ II-ის 1293 წლის განკარგულებაშია ნახსენები, სადაც ის სავაჭრო ქალაქად არის დასახელებული.

1312 წელს ლიპელმა დიდგვაროვნებმა ქალაქი ნოვე-მნესტოს სახელწოდებით შეიძინეს. მათ აქ XIV საუკუნის მეორე ნახევარში ციხესიმაგრე ააგეს. 1496 წელს ნოვე-მნესტო ვილემ II პერშტეინელმა შეიძინა. პერშტეინელთა მმართველობის დროს (განსაკუთრებით ვრატისლავ II პერშტეინელი 1561-1582) ქალაქში ეკონომიკური ბუმი დაიწყო. ვრატისლავ II-ეს მმართველობის დროს ააგეს ქალაქის ახალი მერია რენესანსის არქიტექტურით და ციხესიმაგრეც რენესანსის სტილის სასახლედ გადაკეთდა. 1588 წელს პერშტეინებმა ნოვე-მნესტო ვილემ დუბსკის მიყიდეს, მან ციხესიმაგრე აღადგინა და ქალაქის განვითარების ახალი ერა დაიწყო. ნოვე-მნესტოს ეკონომიკურ აღმავლობაზე ფრანც ფონ დიტრიხშტაინი და კრაცერების ოჯახი ზრუნავდნენ, მათი თაოსნობით ქალაქში მინისა და რკინის წარმოება განვითარდა.

მთიანი მდებარეობის მიუხედავად, ქალაქში წარმოებას ხანგრძლივი ტრადიცია აქვს. მნიშვნელოვან დამსაქმებლებს შორისაა სათხილამურო აღჭურვილობის მწარმოებელი კომპანია „სპორტენი“ და სამედიცინო ინსტრუმენტების მწარმოებელი კომპანია „მედინი“. ნოვე-მნესტოში უკაბელო ვაირლეს მოდემებს აწარმოებს კომპანია „რაკომი“.

მოედნის შუაგულში მდებარეობს წმინდა კუნიგუნდას ეკლესია, ეს არის ქალაქის უძველესი ისტორიული ძეგლი. ეკლესია ისტორიულ წყაროებში პირველად 1362 წელს არის მოხსენიებული. მას მთელ ფასადზე სგრაფიტოში შესრულებული დეკორაციები აქვს, რომელიც ადგილობრივმა მხატვარმა კარელ ნემეცმა (1928–1929) შექმნა. აგრეთვე მის მიერაა შექმნილი ქალაქის ცენტრალურ მოედანზე არსებული შადრევანი.
* ვაალრე, ნიდერლანდები
* ძიანო-დი-ფიემე, იტალია

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:ვისოჩინის მხარის ქალაქები
მარია უეინრაიტი

**მარია უეინრაიტი** (დ. 8 მაისი, 1853 — გ. 17 აგვისტო, 1923) — ამერიკელი თეატრის მსახიობი. მონაწილეობდა რამდენიმე ფილმშიც. ცნობადობა მოიპოვა ვიქტორიანული ეპოქის სპექტაკლებში თამაშით. მისი მშობლები კომოდორ ჯ. მ. უეინრაიტი და მარია (პეიჯ) უეინრაიტი იყვნენ. განათლება მიიღო საფრანგეთში, ხოლო სცენაზე პირველად გამოჩნდა 1877 წელს, დადგმაში *„რომეო და ჯულიეტა“*. სხვადასხვა პიესებში ასრულებდა ედვინ ბუთის, ლაურენს ბარეტისა და ტომასო სალვინის პარტნიორთა როლებს. XX საუკუნის დასაწყისამდე უფრო კლასიკურ, არისტოკრატულ წარმოდგენებში იღებდა მონაწილეობას, ხოლო მოგვიანებით თანამედროვე თეატრშიც მოიპოვა ადგილი. მონაწილეობა მიიღო სამ მუნჯ ფილმში. გარდაიცვალა სკრანტონში, პენსილვანიაში, 1923 წელს.
## ფილმოგრაფია
**„საზოგადოების ფარისევლები“* (1918) — მარიას, სენ-კევერნეს ჰერცოგინიას როლში;
**„საიდუმლო ძაფები“* (1918) — მისის დე გილეს როლში;
**„პოლი წარსულით“* (1920) — მისის ვან ზილეს როლში;
## რესურსები ინტერნეტში
*
*
*
*portraits of Marie Wainwright, photo#1, ..photo#2(Univ. of Louisville, Macauley Theatre collection)
*youthful portrait(Wayback Machine)
*1884 Between the Acts cigarettes
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1853
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1923
კატეგორია:ფილადელფიელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები
კატეგორია:ამერიკელი მუნჯი კინოს ქალი მსახიობები
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ალექსეი სელეზნიოვი

**ალექსეი სერგეის ძე სელეზნიოვი** (; დ. 1888, ტამბოვი — გ. ივნისი, 1967, ბორდო) — რუსი მოჭადრაკე და საჭადრაკო კომპოზიტორი. 1919 წლიდან ფლობდა „მაესტროს“ წოდებას.

## ბიოგრაფია 
ალექსეი სელეზნიოვი დაიბადა ტამბოვში, მდიდარი ვაჭრის ოჯახში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისას იგი იმყოფებოდა გერმანიაში (მანჰაიმის ტურნირზე), სადაც სხვა რუს მოჭადრაკეებთან ერთად იქნა ინტერნირებული. ტყვეობის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო ინტერნირებულთა რვა ტურნირში და მნიშვნელოვან წარმატებებს მიაღწია.

1924-1942 წლებში ცხოვრობდა საბჭოთა კავშირში. 1920-იან წლებში მონაწილეობს იღებდა სსრკ-ის რამდენიმე ჩემპიონატში. 1924 წლის ჩემპიონატში VI-VIII ადგილები გაიყო. 1927 წელს უკონკურსოდ მონაწილეობდა უკრაინის ჩემპიონატში, რომელშიც I ადგილი დაიკავა. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, როდესაც გერმანელებმა დონეცკი დაიკავეს, სელეზნიოვი გარკვეული დროის მანძილზე ადგილობრივ გამგეობაში მთარგმნელად მუშაობდა; საბჭოთა ჯარების მოახლოებისას, კოლაბორაციონიზმში დადანაშაულების შიშით, მან ემიგრანტ ეფიმ ბოგოლიუბოვის დახმარებით ჯერ მასთან, ტრიბერგში გადაინაცვლა, შემდეგ კი საფრანგეთში, ქალაქ ბორდოში გადავიდა, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე დარჩა.

## საჭადრაკო კომპოზიცია 
სელეზნიოვი მსოფლიოში აღიარებულია, როგორც გამოჩენილი ეტიუდისტი. მისი შემოქმედება გამოირჩევა სისუფთავით, ეკონომიურობითა და პრაქტიკულ თამაშთან სიახლოვით. განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა პაიკების დაბოლოებებს. 1940 წელს გამოსცა ცნობილი წიგნი „100 საჭადრაკო ეტიუდი“.

## ლიტერატურა 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* ბიოგრაფია Arves-ზე
*ალექსეი სელეზნიოვის პარტიების არქივი — chessgames.com

კატეგორია:რუსი მოჭადრაკეები
კატეგორია:რუსი საჭადრაკო კომპოზიტორები
კატეგორია:საჭადრაკო კომპოზიტორები
კატეგორია:საბჭოთა მოჭადრაკეები
კატეგორია:დაბადებული 1888
კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
ლეოპოლდ მიტროფანოვი

**ლეოპოლდ მიტროფანოვი** (; დ. 2 ივლისი, 1932, ლენინგრადი — გ. 26 ნოემბერი, 1992, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი საჭადრაკო კომპოზიტორი, საერთაშორისო ოსტატი საჭადრაკო კომპოზიციაში (1980). პროფესიით ინჟინერ-ქიმიკოსი.

## ბიოგრაფია 
ლეოპოლდ მიტროფანოვი დაიბადა 1932 წელს ლენინგრადში. მთელი ცხოვრების მანძილზე მუშაობდა ინჟინრად, თუმცა მისი მთავარი გატაცება საჭადრაკო ეტიუდების შედგენა იყო. 1950-იანი წლებიდან მან გამოაქვეყნა 300-ზე მეტი ეტიუდი, რომელთაგან 40-ზე მეტმა საერთაშორისო კონკურსებში პირველი პრიზი მოიპოვა. მისი ეტიუდები გამოირჩევა რომანტიკული იდეების თამამი დამუშავებით, მოულოდნელი მსხვერპლითა და პარადოქსული სვლებით.

## „რუსთაველი-800“ და მსოფლიო აღიარება 
მიტროფანოვის შემოქმედებაში განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს ეტიუდს, რომელიც მან 1967 წელს საქართველოში გამართულ დიდ საერთაშორისო კონკურსში — „რუსთაველი-800“ (მიძღვნილი შოთა რუსთაველის 800 წლის იუბილესადმი) წარადგინა. კონკურსი ორგანიზებული იყო საქართველოს ჭადრაკის ფედერაციისა და გაზეთ „ვეჩერნი ტბილისის“ მიერ. კონკურსმა დიდი მასშტაბები შეიძინა. ეტიუდები გამოაგზავნეს ავსტრიის, ინგლისის, ბელგიის, ბულგარეთის, შვედეთის, ინდოეთისა და მრავალი სხვა ქვეყნის წარმომადგენლებმა. საკონკურსოდ შემოვიდა სარეკორდო რაოდენობა – 230 ეტიუდი 170 ავტორის ხელმოწერით. ამ ეტიუდმა პირველი პრიზი მოიპოვა და მსოფლიო საჭადრაკო პრესაში ნამდვილი ფურორი გამოიწვია.

### ეტიუდი 

**1. b6+ მფa8 2. ეe1! მ:e1** 
**3. g7 h1ლ 4. g8ლ+ ლb8** 
**5. a7 მc6+! 6. dc ლ:h5+** 

თამაში კულმინაციას აღწევს. ჩანს, თითქოს თეთრების შეტევა ჩიხში შევიდა — 7.მფa6 ლe2+, 7.მფa4 ლd1+ ან 7.მფb4 მc2(d3)+ სვლების შემდეგ გარდაუვალია მუდმივი ქიში. გადამწყვეტია:
 
**7. ლg5!!** — „სვლა სხვა სამყაროდან“, რომელმაც ავტორს მსოფლიო აღიარება მოუტანა. „ლაზიერის გამაოგნებელი მსხვერპლი „მხოლოდ“ იმისათვის, რომ მეტოქის ლაზიერი სხვა ფერის უჯრაზე გადავიდეს!“ (დიდოსტატ იური ბალაშოვის კომენტარი).

**7... ლ:g5+ 8. მფa6 კ:a7 9. c7!** ორი პაიკი ლაზიერისა და ორი მსუბუქი ფიგურის წინააღმდეგ! თეთრები იმუქრებიან 10. b7# ან 10. c8ლ+ სვლებით.

**9... ლa5+ 10. მფ:a5 მფb7 11. ba** და გაწირული თეთრი ლაზიერის ნაცვლად, გარდაუვლად ჩნდება ახალი ლაზიერი, რომელიც ასევე პაიკისგან გარდაიქმნება.

**11... მფ:a7 12. c8ლ** თეთრების მოგებით.

„მეექვსე სვლაზე ლაზიერის ეფექტური შეწირვა და მოულოდნელი დრამატული ფინალი დიდ შთაბეჭდილებას ტოვებს. ამ ეტიუდმა თავისი მარადიული ადგილი დაიმკვიდრა საჭადრაკო ხელოვნების ოქროს ფონდში. მიტროფანოვის ნაწარმოებმა დიდი გამოხმაურება გამოიწვია ეტიუდისტებს შორის და ამ იდეაზე მრავალი საინტერესო ნაწარმოები შეიქმნა“ (საჭადრაკო კომპოზიტორ ველიმირ კალანდაძის კომენტარი).

## ლიტერატურა 
* 
*
*

## სქოლიო
კატეგორია:რუსი საჭადრაკო კომპოზიტორები
კატეგორია:საერთაშორისო ოსტატები საჭადრაკო კომპოზიციაში
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:საჭადრაკო კომპოზიტორები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
თომას ნ. არმსტრონგ III

**თომას ნ. არმსტრონგ III** (დ. 30 ივლისი, 1932 – გ. 20 ივნისი, 2011) — ამერიკელი მუზეუმის კურატორი, რომელიც იყო ები ოლდრიჩ როკფელერის სახელობის ხალხური ხელოვნების მუზეუმის (1968–1971), პენსილვანიის სახვითი ხელოვნების აკადემიის (1971–1974), უიტნის ამერიკული ხელოვნების მუზეუმის (1974–1990) და ენდი უორჰოლის მუზეუმის (1993–1995) საპატიო დირექტორი. ის ყველაზე მეტად ცნობილია უიტნის მუზეუმის ხელოვნების კოლექციის ოთხჯერ გაზრდით. მან 1954 წელს დაამთავრა კორნელის უნივერსიტეტი ხელოვნების ისტორიის ბაკალავრის ხარისხით, სადაც გახდა „Quill and Dagger“ საზოგადოების წევრი. 1967 წელს სწავლობდა მუზეუმის ადმინისტრირებას ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის სახვითი ხელოვნების ინსტიტუტში.

არმსტრონგი მთელი ცხოვრება იყო დაინტერესებული მებაღეობით და 1991 წელს შეუერთდა „Garden Conservancy“-ის საბჭოს, ხოლო 1997 წელს თავმჯდომარე გახდა. ის ასევე მსახურობდა „Mount Vernon Estate and Gardens“-ისა და „Winterthur Museum & Country Estate“-ის საკონსულტაციო კომიტეტებში, იყო ეროვნული შენობების მუზეუმის საპატიო რწმუნებული და ნიუ-იორკის ინტერიერის დიზაინის სკოლის რწმუნებული.

მისი წიგნი „განსხვავებული ხედვა“, რომელიც ნიუ-იორკის შტატის ფიშერს-აილენდზე მისი შუშის სახლის დიზაინს ეხება, „WW Norton“-მა 2011 წლის შემოდგომაზე გამოსცა.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:მამაკაცები აშშ-ში
კატეგორია:კორნელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მიხეილ გზოვსკი

**მიხეილ ვლადიმერის ძე გზოვსკი** (; დ. 17 დეკემბერი, 1919, დონის როსტოვი — გ. 1971, მოსკოვი) — საბჭოთა გეოლოგი და გეოფიზიკოსი, თანამედროვე ტექტონოფიზიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ექსპერიმენტატორი და მასწავლებელი. გეოლოგიურ-მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი და პროფესორი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის შმიდტის სახელობის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტის ტექტონოფიზიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი (1965 წლიდან).

## ბიოგრაფია
მიხეილ გზოვსკი დაიბადა 1919 წელს დონის როსტოვში. მამამისი იყო ვლადიმერ ვლადიმირის ძე გზოვსკი, დედა — ნინა მიხაილოვნა გზოვსკაია (ავილოვა).

1938 წელს გზოვსკი ჩაირიცხა მოსკოვის გეოლოგიური დაზვერვის ინსტიტუტში. სტუდენტობის პერიოდში გზოვსკიმ დაიწყო საველე სამუშაოების ჩატარება, მონაწილეობდა მოსკოვის გეოლოგიური დაზვერვის ინსტიტუტის ჩრდილოეთ კავკასიის ექსპედიციაში დ. კიზევალტერის და მ. მურატოვის ხელმძღვანელობით. 1941 წელს მან შეადგინა იალბუზის რეგიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ გეოლოგიური რუკა.

1943 წელს, სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ, იგი გაგზავნეს ცენტრალურ ფრონტზე, როგორც სამხედრო გეოლოგი სპეცგეოს სამხედრო გეოლოგიურ რაზმში. მძიმე ავადმყოფობის შემდეგ, იგი ფრონტიდან საავადმყოფოში მოათავსეს. ჰოსპიტალიზაციის შემდეგ, ის მოსკოვის გეოლოგიური დაზვერვის ინსტიტუტის ასპირანტურაში ჩაირიცხა, სადაც მისი ხელმძღვანელი იყო პროფესორი ვ. ბელუსოვი. 1947-1950 წლებში იყო იმავე სასწავლებლის ლექტორი. 1950 წლიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკურ ინსტიტუტში. 1951-1965 წლებში ლექციებს პარალელურად კითხულობდა ტექტონოფიზიკაში მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1964 წელს ხელმძღვანელობდა ტექტონოფიზიკის ჯგუფს და ხელმძღვანელობდა სეისმოტექტონიკურ სამუშაოებს ტაჯიკეთში ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობის არეალში. 1965 წელს მან დააარსა და ხელმძღვანელობდა ტექტონოფიზიკის ლაბორატორიას სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტში, რომლის ხელმძღვანელიც გარდაცვალებამდე დარჩა.

მიხეილ გზოვსკი გარდაიცვალა 1971 წელს, დაკრძალულია ვოსტრიაკოვსკოეს სასაფლაოზე.

## ლიტერატურა
*Леонов Ю. Г. Михаил Владимирович Гзовский, его вклад в развитие геологии и в создание тектонофизики // М.В. Гзовский и развитие тектонофизики / Ю. Г. Леонов, А. В. Михайлова, А. А. Никонов [и др.]. — М. : Наука, 2000. — С. 9−40.
*Белоусов В. В. Михаил Владимирович Гзовский // М. В. Гзовский и развитие тектонофизики. М.: Наука, 2000. С. 40-42.
*Михайлова А. В. Михаил Владимирович Гзовский и создание тектонофизики / А. В. Михайлова, А. А. Никонов, Д. Н. Осокина [и др.] // Физика Земли. — 2001. — № 2. — С. 103−111.
*Михайлова А. В. Тектонофизика и Михаил Владимирович Гзовский / А. В. Михайлова, А. А. Никонов, Д. Н. Осокина [и др.] // Тектонофизика сегодня. — М. : ОИФЗ РАН, 2002. — С. 9−22.

## რესურსები ინტერნეტში
* Лаборатория тектонофизики им. М. В. Гзовского: История — Институт физики Земли РАН им. О. Ю. Шмидта РАН.
* Библиография 

## სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა გეოლოგები
სმირნოვის სერი (მთვარე)

**სმირნოვის სერი** () — მთვარეზე ხაზოვნად წაგრძელებული სიმაღლეების სისტემა, რომელიც ხასიათდება შედარებით გლუვი მწვერვალებითა და ფერდობებით (ქედებით). მდებარეობს მთვარის ხილულ მხარეზე, მოწმენდილობის ზღვის აღმოსავლეთ ნაწილში (კვადრანტებიː LQ-12, LAC-42). სახელი ეწოდა რუსი გეოლოგის, სერგეი სმირნოვის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1976 წელს).

სმირნოვის სერი გადაჭიმულია კრატერ „პოსიდენუს Y“-დან სამხრეთის მიმართულებით 221.78 კმ-ზე. მისი კიდურა სელენოგრაფიული კოორდინატებია:
*ჩრდილოეთი — ;
*სამხრეთი — .

სმირნოვის სერი გადის ვერის კრატერზე. მის პარალელურად მდებარეობს ლისტერისა და ალდროვანდის სერი.

ლისტერის და ნიკოლასის სერთან ერთად ისინი ქმნიან სერპენტინის ქედს.

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის სერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-12
პაპის აპარტამენტები

**პაპის აპარტამენტები** — კერძო, სახელმწიფო და რელიგიური დანიშნულების აპარტამენტების ერთობლიობის არაოფიციალური სახელწოდება, რომლებიც ვატიკანის ქალაქ-სახელმწიფოში, სიქსტუს V-ის ეზოს (*Cortile di Sisto V*) გარშემო,  აპოსტოლური სასახლის მესამე (ზედა) სართულზე მდებარეობს.

XVII საუკუნედან პაპის აპარტამენტები კათოლიკური ეკლესიის საჭეთმპყრობლის ოფიციალურ რეზიდენციის ფუნქციას ასრულებს (უზენაესი პონტიფექსის რანგში). 1870 წლამდე პაპის, როგორც პაპის ოლქის სუვერენის, ოფიციალური რეზიდენცია კვირინალის სასახლე ითვლებოდა. დღეს კვირინალის სასახლე იტალიის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ოფიციალური რეზიდენციაა. პაპის აპარტამენტებს იტალიურად რამდენიმე ტერმინითაც მოიხსენიებენ, მათ შორისაა *appartamento nobile* და *appartamento pontificio*.

## სქოლიო
კატეგორია:შენობა-ნაგებობები
კატეგორია:ვატიკანი
ლუი ბურდალუ

**ლუი ბურდალუ** (; დ. 1632 — გ.  1704) — ფრანგი სასულიერო პირი, იეზუიტი. მიჩნეულია XVII საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ მქადაგებლად სამეფო კარზე.

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი სასულიერო პირები
კატეგორია:იეზუიტები
კატეგორია:რომის კათოლიკური ეკლესიის რელიგიური მოღვაწეები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 613

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 613** ერთხმად მიიღეს 1988 წლის 31 მაისს. გაეროს გენერალური მდივნის მიერ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის განშტოების დამკვირვებელთა ძალების შესახებ წარდგენილი ანგარიშის განხილვის შემდეგ, საბჭომ აღნიშნა მისი ძალისხმევა ახლო აღმოსავლეთში მდგრადი და სამართლიანი მშვიდობის დამყარების მიმართულებით, მაგრამ ასევე გამოთქვა შეშფოთება რეგიონში არსებული დაძაბულობის გამო.

რეზოლუციამ დაინტერესებულ მხარეებს მოუწოდა დაუყოვნებლივ განახორციელებინათ 338-ე (1973) რეზოლუცია, გააგრძელა დამკვირვებელთა ძალების მანდატი კიდევ ექვსი თვით, 1988 წლის 30 ნოემბრამდე და მოითხოვა, რომ გენერალურ მდივანს ამ პერიოდის დასრულების შემდეგ წარედგინა ანგარიში სიტუაციის შესახებ.

## იხილეთ აგრეთვე
*ახლო აღმოსავლეთის კონფლიქტი
*გოლანის მაღლობები

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/613(1988))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი ისრაელში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სირიის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი სირიაში
კატეგორია:არაბულ-ისრაელური სამშვიდობო პროცესი
პოსეიდონიოსი

**პოსეიდონიოს აპამეელი** (; დ. ძვ. წ. 135, აპამეა — გ. ძვ. წ. 51, რომი) — ძველი ბერძენი სტოიკოსი ფილოსოფოსი, ისტორიკოსი, გეოგრაფი, ასტრონომი.

## ცხოვრება და მოღვაწეობა
პოსეიდონიოსი სირიის ქალაქ აპამეაში დაიბადა. ახალგაზრდობაში რამდენიმე წელი ათენში გაატარა, სადაც სტოიკოსი ფილოსოფოსის, პანეტიუსის ლექციებს ესწრებოდა. შემდეგ გარკვეული დროით ხმელთაშუა ზღვაში იმოგზაურა, იტალიაში, ესპანეთში, გალიასა და გერმანიაში გაეცნო მათი ხალხების წეს-ჩვეულებები, ცოდნა და კულტურა. რამდენიმე წელი რომში გაატარა და რომაული საზოგადოების უმაღლეს წრეებთან ურთიერთობა მოიპოვა. შემდეგ როდოსში დასახლდა და იქ ფილოსოფიური სკოლა გახსნა. ძვ. წ. 77 წელს ციცერონი მის ლექციებს ესწრებოდა. ციცერონის მეშვეობით პოსეიდონიოსი პომპეუსმა გაიცნო, რომელიც მას ძვ. წ. 66 და 62 წლებში ეწვია.

პოსეიდონიოსის ნაშრომები მხოლოდ ფრაგმენტებად არის შემორჩენილი, რომელთა დიდი უმრავლესობა კონკრეტულ ტრაქტატებს არ შეიძლება მივაწეროთ. ცნობილია პოსეიდონიოსის შემდეგი ნაშრომები: „კრიტერიონის შესახებ“, „ჰერმაგორას წინააღმდეგ კვლევის ზოგადი პრინციპების შესახებ“, „სიდონელი ზენონის წინააღმდეგ“, „ჰომეროსისა და არატეს მოსაზრებების შედარება ასტრონომიაზე“, „ფიზიკა“, „მსოფლიოზე“, „ღმერთებზე“, „მეტეოროლოგიის საფუძვლები“, „ციური მოვლენების შესახებ“, „ბედისწერის შესახებ“, „გმირებსა და დემონებზე“, „მკითხაობის შესახებ“, „მზის სიდიადის შესახებ“, „ოკეანეზე“, „პერიპლუსი“, „სულის შესახებ“, „ვნებების შესახებ“, „მრისხანების შესახებ“, „ეთიკური მსჯელობა“, „სათნოებებზე“, „საკუთარი თავის შესახებ“, „ისტორია“ (ათენეოსის მიხედვით (ბრძენთა ბანკეტი, IV 66), ის მინიმუმ 49 წიგნისგან შედგებოდა), „პომპეუსის ისტორია“, „პროტრეპტიკა“, „ტაქტიკა“.

## ლიტერატურა
* Лосев А. Ф. *История античной эстетики. Т. 5: Ранний эллинизм.* М.: АСТ, Фолио, 2000. С. 805—859.
* Столяров А. А. К будущему изданию фрагментов Посидония // Философский журнал. 2011. № 1. — С.31-35.
* Столяров А. А. Посидоний из Апамеи. В кн.: *Античная философия: энциклопедический словарь.* Под ред. М. А. Солоповой. М.: Прогресс-Традиция, 2008. C. 607—613.
* Тевзадзе Г. В. Универсальный синтез Посидония. *Труды Тбилисского университета*, 292, 1989, с. 172—175.
* Kidd I. G., Edelstein L. *Posidonius.* V. I—III. Cambridge University Press, 1972—1999.

## სქოლიო
კატეგორია:ძველი ბერძენი ასტრონომები
კატეგორია:ძველი ბერძენი გეოგრაფები
კატეგორია:ძველი ბერძენი ისტორიკოსები
კატეგორია:ძველი ბერძენი ფილოსოფოსები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 614

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 614** ერთხმად მიიღეს 1988 წლის 15 ივნისს. რეზოლუციაში აღნიშნული იყო გენერალური მდივნის მოხსენება, რომლის თანახმადაც, არსებული გარემოებების გამო, გაეროს სამშვიდობო ძალების (UNFICYP) ყოფნა კვიპროსში კვლავაც აუცილებელი იყო პრობლემის მშვიდობიანი მოგვარებისთვის.  საბჭომ გამოთქვა სურვილი, რომ ყველას მხარი დაეჭირა ათპუნქტიანი შეთანხმების თემებს შორის მოლაპარაკებების განახლების შესახებ და სთხოვა გენერალურ მდივანს, 1988 წლის 30 ნოემბრამდე კვლავ წარედგინა ანგარიში რეზოლუციის განხორციელების თვალყურის დევნების მიზნით.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა თავისი წინა რეზოლუციები, მათ შორის 365-ე (1974) რეზოლუცია, გამოთქვა შეშფოთება სიტუაციის გამო, მოუწოდა ჩართულ მხარეებს მშვიდობის მისაღწევად ერთად ემუშავათ და 1988 წლის 15 დეკემბრამდე კიდევ ერთხელ გააგრძელა კვიპროსში ძალების განლაგება, რომელიც შეიქმნა 186-ე (1964) რეზოლუციით.

## იხილეთ აგრეთვე
* კვიპროსის კონფლიქტი

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/614(1988))

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები კვიპროსის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი კვიპროსში
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 615

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 615** ერთხმად მიიღეს 1988 წლის 17 ივნისს. რეზოლუციაში საბჭომ აღნიშნა სამხრეთ აფრიკაში არსებული მდგომარეობის გაუარესება და კიდევ ერთხელ დაადასტურა 503-ე (1982), 525-ე (1982), 533-ე (1983), 547-ე (1984) და 610-ე  (1988) რეზოლუციები.

რეზოლუციაში ღრმა შეშფოთება გამოთქმული იყო თვრამეტი ანტი-აპართეიდის აქტივისტისა და ორგანიზაციის მიმართ დაწესებული შეზღუდვების, ასევე 1988 წლის 29 თებერვალს ეკლესიის ლიდერების დაკავების გამო, რამაც, „ძირი გამოუთხარა სამხრეთ აფრიკაში არსებული სიტუაციის მშვიდობიანი გზით მოგვარების შესაძლებლობებს“.

შარპვილის ექვსეულის შესახებ საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა მათ მიერ სააპელაციო საჩივრის უარყოფისა და პრეტორიის უზენაეს სასამართლოში საქმის ხელახლა განხილვაზე უარის თქმის გამო 1988 წლის 13 ივნისს. რეზოლუცია მოუწოდებდა სამხრეთ აფრიკის მთავრობას, შეეჩერებინა ექვსი ადამიანის სიკვდილით დასჯა, რომელიც, საბჭოს თქმით, მსოფლიო აზრის საწინააღმდეგოდ იყო გამოტანილი და მოუწოდებდა სხვა წევრ სახელმწიფოებს, გამოეყენებინათ თავიანთი გავლენა სამხრეთ აფრიკაზე ზეწოლის მიზნით, რათა გადაერჩინათ ექვსი ანტი-აპართეიდის აქტივისტის სიცოცხლე.

საზღვარგარეთიდან ზეწოლის შედეგად, საბოლოოდ, პრეზიდენტმა პიტერ ვილემ ბოთამ ექვსივე პირს სასჯელი 18-25 წლით თავისუფლების აღკვეთით შეუცვალა და 1991-1992 წლებში ისინი ყველა ციხიდან გაათავისუფლეს.

## იხილეთ აგრეთვე
*  გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 610
*  სამხრეთ აფრიკა აპართეიდის დროს

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/615(1988))

## სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1988 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
კატეგორია:1988 წელი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში