open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ზემსუბუქი წონითი კატეგორია (შერეული საბრძლო ხელოვნება)

შერეულ საბრძოლო ხელოვნებაში ზემსუბუქი წონითი კატეგორია განსხვავდება ორგანიზაციების მიხედვით. ის დამტკიცდა კრივის კომისიების ასოციაციის მიერ 2017 წლის 26 ივლისს და წონის ლიმიტი 70.3 - 74.8 კილოგრამამდე (155 - 165 ფუნტი) განისაზღვრა.

აბსოლუტური საბრძლო ჩემპიონატის (UFC) რამდენიმე მებრძლმა, მათ შორის ბენ ასკრენმა, კევინ ლიმ, დასტინ პუარიემ და კონორ მაკგრეგორმა, გამოიჩნეს ახალ 165 ფუნტიან (74.8 კილოგრამიან) დივიზიონში ასპარეზობის ინტერესი. თუმცა, ორგანიზაციის პრეზიდენტმა დანა უაითმა განაცხადა, რომ აბსოლუტურ საბრძოლო ჩემპიონატი 165 ფუნტიანი დივიზიონი არასდროს იქნება.

შერეული საბრძოლო ხელოვნების რეგიონულმა ორგანიზაციამ "King of the Cage" დანერგა 165 ფუნტიანი წონითი დივიზიონი, თუმცა ისინი თავიანთ 165 ფუნტიან წონით კატეგორიას მსუბუქ ქვესაშუალო (Light Welterweight) და ქვესაშუალო წონითი დივიზიონის ლიმიტი კი 170 - 175 ფუნტია (77.1 - 79.3 კგ). 

კრივის ასოციაციის კომისიის ოფიციალური დადგენილებით ზემსუბუქი წონითი კატეგორიის ზედა ლიმიტი 74.8 კილოგრამია (165 ფუნტი).

## სქოლიო
სუპერ ქვესაშუალო წონითი კატეგორია (შერეული საბრძოლო ხელოვნება)

შერეულ საბრძლო ხელოვნებაში სუპერ ქვესაშუალო წონითი კატეგორია საშუალო და მსუბუქ წონით კატეგორიებს შორის არის, როგორც წესი 77.1 - 79.4 კილოგრამამდე (170 - 175 ფუნტი) მერყეობს, თუმცა სხვადასხვა ორგანიზაციებში სხვადასხვა წონის ლიმიტებით არის დამტკიცებული. 

2019 წელს ბაჰრეინში დაფუძნებულმა ორგანიზაცია ბრეივის საბრძოლო ფედერაციამ (Brave Combat Federation) შეცვალა თავისი ქვესაშუალო წონითი კატეგორია და დაამტკიცა სუპერ ქვესაშუალო წონითი დივიზიონი, რომლის წონითი ლიმიტები 74.9 - 79.4 კილოგრამით (165 - 175 ფუნტი) განისაზღვრა. 

აბსოლუტურ საბრძოლო ჩემპიონატში (UFC) სუპერ ქვესაშუალო წონითი კატეგორია არ გვხვდება.

კრივის ასოციაციის კომისიის ოფიციალური დადგენილებით სუპერ ქვესაშუალო წონითი კატეგორიის ზედა ლიმიტი 79.4 კილოგრამია (175 ფუნტი).

## სქოლიო
დიმიტრი მამიევი

**დიმიტრი მამიევი** (დ. 2 აგვისტო, 1909, სოფელი მამისაანთუბანი, ცხინვალის რაიონი — გ. 1983) — ოსი საბჭოთა მთარგმნელი და მსახიობი

## ბიოგრაფია
1925-1927 წლებში სწავლობდა ცხინვალის გლეხთა ახალგაზრდულ სკოლაში. 1927 წელს გადავიდა განათლების სახალხო კომისარიატთან არსებულ ორწლიან სამასწავლებლო კურსებზე.

1931-1934 წლებში მუშაობდა ცხინვალის გაზეთ „კომუნისტში“. 1936-1938 წლებში სწავლა განაგრძო ლენინგრადის ცენტრალურ თეატრალურ სასწავლებელში. 1938-1942 წლებში მუშაობდა სამხრეთ ოსეთის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის სოლისტად. 1943 წლიდან იყო კოსტა ხეთაგუროვის სახელობის თეატრის ოსური დასის მსახიობი, ხოლო 1947-1951 წლებში — ამავე თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: ოტელო (შექსპირის „ოტელო“), ჟერანტი (მოლიერის „ძალად ექიმი“), ჯემალი (კ. კალაძის „ხატიჯე“), ბერესტი (ა. კორნეიჩუკის „პლატონ კრეჩეტი“), თინიბეგი (მ. მრევლიშვილის „ზვავი“), მაცნე (სოფოკლეს „ოიდიპოს მეფე“) და სხვა. განახორციელა დამოუკიდებელი დადგმები: მ. შავლოხოვის „მთები ალაპარაკდნენ“, ა. კორნეიჩუკის „პლატონ კრეჩეტი“ და სხვა. 

დიმიტრი მამიევს ეკუთვნის 35 დასახელების სხვადასხვა ნაწარმოებთა თარგმანები ოსურ ენაზე, მათ შორის მოლიერის „ძალად ექიმი“ და „სკაპენის ოინები“, შილერის „ყაჩაღები“, გოლდონის „სასტუმროს დიასახლისი“, პ. კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“, შ. დადიანის „ნაპერწკლიდან“, ვ. გაბესკირიას „გაზაფხულის დილა“ და „უბრალო ადამიანები“, ი. ვაკელის „შამილი“, თ. რაზიკაშვილის „საბავშვო მოთხრობები“, ნ. ოსტროვსკის „როგორ იწრთობოდა ფოლადი“, ნ. გოგოლის „რევიზორი“ და სხვა. მას დიდი დამსახურება მიუძღვის ოსური დრამატურგიისა და აგრეთვე მუსიკალურ-საგუნდო ხელოვნების განვითარებაში.

## ჯილდოები და აღიარება
*1940 — საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი
*1954 — საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
კატეგორია:ოსი მსახიობები
კატეგორია:საბჭოთა მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ზესაშუალო წონითი კატეგორია (შერეული საბრძოლო ხელოვნება)

შერეულ საბრძოლო ხელოვნებაში ზესაშუალო წონითი კატეგორია საშუალო და ქვემძიმე წონით კატეგორიებს შორის არის და განსხვავდება ორგანიზაციების მიხედვით.

აბსოლუტურ საბრძოლო ჩემპიონატში ზესაშუალო წონითი კატეგორია არ გვხვდება.

კრივის ასოციაციის კომისიის 2017 წლის 26 ივლისის ოფიციალური დადგენილებით ზესაშუალო წონითი კატეგორია 83.9 - 88.5 კილოგრამით (185 - 195 ფუნტი) განისაზღვრება.

## სქოლიო
სუპერ ქვემძიმე წონითი კატეგორია (შერეული საბრძოლო ხელოვნება)

შერეულ საბრძლო ხელოვნებაში სუპერ ქვემძიმე წონითი კატეგორია ქვემძიმე და მძიმე წონით კატეგორიებს შორის არის, როგორც წესი 93 - 102 კილოგრამამდე (205 - 225 ფუნტი) მერყეობს, თუმცა სხვადასხვა ორგანიზაციებში სხვადასხვა წონის ლიმიტებით არის დამტკიცებული. 

აბსოლუტურ საბრძოლო ჩემპიონატში (UFC) სუპერ ქვემძიმე წონითი კატეგორია არ გვხვდება.

კრივის ასოციაციის კომისიის ოფიციალური დადგენილებით სუპერ ქვემძიმე წონითი კატეგორიის ზედა ლიმიტი 102 კილოგრამია (225 ფუნტი).

## სქოლიო
მატრიარქატი

**მატრიარქატი** (, ნათ. ბრ.  და ; სიტყვასიტყვით — ქალის უფლება) — სოციალური ორგანიზაციის ერთ-ერთი ფორმა გვაროვნული წყობილების დაშლისა და კლასობრივ საზოგადოებაზე გარდამავალ პერიოდში. მატრიარქატიის ძირითადი ნიშნებია ქალის დომინირებული მდგომარეობა საზოგადოებაში, ქონებისა და თანამდებობის მემკვიდრეობა დედის მხრივ, მეუღლეთა მატრილოკალური ან დისლოკალური დასახლება (იხ. მატრილოკალური ქორწინება, დისლოკალური ქორწინება) დედისეული გვრის ზოგიერთი ნორმის ტრანსფორმაციის შედეგად. მატრიარქატი ცალკე პერიოდად პირველად გამოყო ი. ბახოფენმა ძველი კლასიკური მითების შესწავლის საფუძველზე. მატრიარქატის გადმონაშთები შემონახულია კუნძულ სუმატრაზე, მინანგკაბაუ ხალხში, მიკრონეზიის ცალკეულ ხალხებში და სხვაგან. სპეციალურ ლიტერატურაში ტერმინი „მატრიარქატი“ ზოგჯერ არაზუსტად გამოიყენება დედისეული გვაროვნული წყობილების მთელი პერიოდის ან მისი აყვავების ხანის აღსანიშნავად. 

## იხილეთ აგრეთვე
*პატრიარქატი

## ლიტერატურა
მატრილოკალური ქორწინება

**მატრილოკალური ქორწინება** ( ნათ. ბრ.  და ), **მატრილოკალური დასახლება** — საქორწინო დასახლების ფორმა, როცა ქმარი საცხოვრებლად ცოლის თემში გადადიოდა. გავრცელებული იყო მატრიარქატის დროს. კლასობრივ საზოგადოებაში მატრილოკალური ქორწინების გადმონაშთებია საქორწილო წყვილის დროებით ჩასახლება ცოლის მშობლებთან, ურვადი და სხვა.

## ლიტერატურა

კატეგორია:საქორწინო დასახლების ფორმები
სოციალური ორგანიზაცია

მინი|კომუნიკაცია სოციუმის წევრებს შორის
**სოციალური ორგანიზაცია** — სოციოლოგიაში ინდივიდებსა და ჯგუფებს შორის ურთიერთობების ნიმუში. სოციალური ორგანიზაციის მახასიათებლები შეიძლება მოიცავდეს ისეთ თვისებებს, როგორიცაა სქესობრივი შემადგენლობა, სივრცე-დროითი თანმიმდევრულობა, ლიდერობა, სტრუქტურა, შრომის განაწილება, ურთიერთობები და ა. შ.

სოციალური ორგანიზაციის ამ მახასიათებლების გამო, ადამიანებს შეუძლიათ აკონტროლონ თავიანთი ყოველდღიური სამუშაო ჩართულობა სხვა აქტივობებში, რომლებიც ადამიანური ურთიერთობის კონტროლირებად ფორმებს წარმოადგენს. ეს ურთიერთობები მოიცავს: კუთვნილებას, კოლექტიურ რესურსებს, ინდივიდების ურთიერთშემცვლელობას და ფიქდირებულ კონტროლს. ეს ურთიერთქმედებები საერთო ჯამში ქმნის ერთიან მახასიათებლებს ძირითად სოციალურ ერთეულებში, როგორიცაა ოჯახი, საწარმოები, კლუბები, სახელმწიფოები და ა. შ. ესენი წარმოადგენენ სოციალურ ორგანიზაციებს.

## ლიტერატურა
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:სოციოლოგიური ტერმინები
პატრიარქატი

**პატრიარქატი** (, ნათ. ბრ.  და ; სიტყვასიტყვით — მამის ძალაუფლება) — პირველყოფილი თემური წყობილების დაშლის პერიოდში გავრცელებული ურთიერთობის ფორმა, რომელიც ხასიათდებოდა მამაკაცის უპირატესი როლით მეურნეობაში, საზოგადოებასა და ოჯახში. პატრიარქატზე გადასვლა განსაზღვრა კერძო საკუთრების წარმოშობამ. პატრიარქატისთვის დამახასიათებელი იყო აგრეთვე მამის ხაზით ნათესაობის აღრიცხვა, წყვილადი ქორწინებიდან მონოგამიაზე გადასვლა, დიდი პატრიარქალური ოჯახების შექმნა და სხვა. პატრიარქალური ურთიერთობების შემდგომი განმტკიცება განაპირობა ქონებრივი დიფერენციაციის ზრდამ და საზოგადოების კლასებად დაყოფამ. ანტიკურ ეპოქაში შეიქმნა საზოგადოების თანდაყოლილი პატრიარქალურობის თვალსაზრისი (პლატონი, არისტოტელე), რომელიც გაბატონებული იყო შუა საუკუნეებში, ახალ დროში მას იცავდა გ. მენი. 1860-1870 წლებში ი. ბახოფენმა და ლ. ჰ. მორგანმა იგი უარყვეს. მორგანის შეხედულებები ძირითადად გაიზიარა და შემდგომ განავითარა ფ. ენგელსმა. 

## იხილეთ აგრეთვე
*მატრიარქატი

## ლიტერატურა
ევრობასკეტი 2025

**ევრობასკეტი 2025** — ევროპის 42-ე საკალათბურთო ჩემპიონატი, რომელიც ფიბა ევროპის ორგანიზებით იმართება.

წინა სამი ჩემპიონატის მსგავსად, ამ ტურნირსაც რამდენიმე მასპინძელი ქვეყანა კვიპროსი, ფინეთი, პოლონეთი და ლატვია ჰყავს. ასპარეზობა 2025 წლის 27 აგვისტოს დაიწყო და 14 სექტემბერს დასრულდება. ტურნირი კვლავ ოთხწლიან ფორმატს დაუბრუნდა, რომელიც COVID-19-ის პანდემიის გამო 2021 წელს დროებით შეიცვალა.

## სქოლიო
კატეგორია:ევრობასკეტი 2025
პაპალოაპანის რეგიონი (ვერაკრუსი)

**პაპალოაპანის რეგიონი** − რეგიონი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკაში. იკავებს მექსიკისპირა დაბლობის  სამხრეთ ნაწილს. ჩრდილოეთიდან მექსიკის ყურე ესაზღვრება, ჩრდილო-დასავლეთიდან − სოტავენტოს რეგიონი, დასავლეთიდან − მთების რეგიონი, სამხრეთიდან − ოახაკის შტატი, ხოლო აღმოსავლეთიდან − ოლმეკისა და ლოს-ტუსტლასის რეგიონები.

## მუნიციპალიტეტები
რეგიონში შედის მუნიციპალიტეტები:
# აკულა
# ანხელ-რ.-კაბადა
# ალვარადო
# ამატიტლანი
# კარლოს-ა.-კარილიო
# ჩაკალტიანგისი
# კოსამალოაპანი
# იგნასიო-დე-ლა-ლიავე
# ისლა
# ისმატლაუაკანი
# ხოსე-ასუეტა
# ხუან-როდრიგეს-კლარა
# ლერდო-დე-ტეხადა
# ოტატიტლანი
# პლაია-ვისენტე
# სალტაბარანკა
# სანტიაგო-სოჩიაპანი
# ტიერა-ბლანკა
# ტლაკოხალპანი
# ტლაკოტალპანი
# ტრეს-ვალიესი
# ტუსტილია

## სქოლიო
კატეგორია:ვერაკრუსის რეგიონები
ზემძიმე წონითი კატეგორია (შერეული საბრძოლო ხელოვნება)

შერეულ საბრძოლო ხელოვნების ზემძიმე წონით კატეგორიაში წონის ლიმიტი არ არსებობს, მაგრამ უმეტესად გულისხმობს 120 კილოგრამზე (265 ფუნტი) მძიმე მებრძოლების კატეგორიას. აღნიშნული წონის ლიმიტი ნახსენებია ნევადის შტატის სპორტული კომისიის და კრივის კომისიების ასოციაციის ოფიციალურ დადგენილებებში.  

ევროპის და აზიის მრავალ საბრძოლო ორგანიზაციაში არსებობს აბსოლუტური (იგივე ღია) წონითი კატეგორია რომელიც ხშირად საბრძოლო ორგანიზაციების ოფიციალურ დადგენილებებში გაიგივებულია ზემძიმე წონასთან. მაგალითისთვის იაპონიაში სადაც შერეული საბრძლო ხელოვნების ორგანიზაციები ვალდებულნი არ არიან წონითი კატეგორიები ჰქონდეთ. არსებობს რამდენიმე ორგანიზაცია სადაც არის აბსოლუტური (ღია) წონითი კატეგორია, ამის გამო ხშირად ვიღებთ უდიდეს განსხვავებას წონაში, თუმცა შეერთებულ შტატებში კანონით აკრძალულია წონითი კატეგორიების გარეშე პროფესიონალური შერეული საბრძოლო ხელოვნების ორგანიზაციის ფუნქციონირება.  

აბსოლუტური (ღია) წონითი დივიზიონის შეჯიბრებების გარდა, ზემძიმე წონითი დივიზიონი არასოდეს ყოფილა სრულად ინტეგრირებული პროფესიონალურ ორგანიზაციასთან. MFC და DREAM ის შერეული საბრძოლო ხელოვნების ორგნიზაციებია სადაც პერიოდულად ტარდებოდა ზემძიმე წონითი კატეგორიის ბრძოლები. რაც შეეხება აბსოლუტურ საბრძოლო ჩემპიონატს (UFC) ზემძიმე წონის შეჯიბრებები ორგანიზაციის ადრეულ ისტორიაში გვხვდება, 90-იანი წლების შუა პერიოდში როდესაც ორგანიზაცია არ ეყრდნობოდა არც ერთი ოფიციალური კომისიის და მაკონტროლებელი ორგანოს დადგენილებებს. დღესდღეობით არც აბსოლუტური (ღია) და არც ზემძიმე წონითი კატეგორია აბსოლუტურ საბრძოლო ჩემპიონატში არ დაიშვება. 

## სქოლიო
ლოს-ტუსტლასის რეგიონი

**ლოს-ტუსტლასის რეგიონი** − რეგიონი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკაში.

## მუნიციპალიტეტები
რეგიონში შედის მუნიციპალიტეტები:
# კატემაკო
# სან-ანდრეს-ტუსტლა
# სანგიაგო-ტუსტლა
# უეიაპან-დე-ოკამპო

## სქოლიო
კატეგორია:ვერაკრუსის რეგიონები
დისლოკალური ქორწინება

**დისლოკალური ქორწინება** (დის... და ) — საქორწინო დასახლების ფორმა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია ცოლ-ქმრის ცალ-ცალკე ცხოვრება (თითოეულისა თავის ნათესაურ ჯგუფში). ზოგიერთი მკვლევრის აზრით, დისლოკალური ქორწინება მომდინარეობს მატრიარქატიდან პატრიარქატზე გარდამავლი პერიოდიდან. ქორწინების ასეთი ფორმა გავრცელებული იყო აზიის, ოკეანიის, აფრიკის, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის მრავალ ტომში; ნაიარებში (ინდოეთი) შემორჩენილი იყო XX საუკუნემდე. დისლოკალური ქორწინების გადმონაშთებად მიჩნეულია ისეთი ჩვევები როგორიცაა ჭაბუკების ერთად ცხოვრება მათთვის განკუთვნილ სამამაკაცო სახლებში, ცოლისა და ქმრის ცალ-ცალკე ცხოვრება ქორწინების პირველ პერიოდში, ოჯახის საცხოვრებლის გამიჯვნა საქალებო და სამამაკაცო ნაწილებად და სხვა. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქორწინო დასახლების ფორმები
პატრილოკალური ქორწინება

**პატრილოკალური ქორწინება** ( ნათ. ბრ.  და ), **ვირილოკალური ქორწინება** — საქორწინო დასახლების ფორმა, როცა ცოლი საცხოვრებლად გადადის ქმრის თემში ან სახლში. პატრილოკალური ქორწინება ჩაისახა დედისეული გვარიდან მამისეულ გვარზე გარდამავალ საფეხურზე. ზოგან (მაგალითად, საჰარის ტუარეგებში) ცნობილი იყო დროებითი პატრილოკალური ქორწინება, როცა ცოლ-ქმარი ქორწინების შემდეგ მხოლოდ გარკვეული დროის განმავლობაში, უპირატესად შვილის შეძენამდე ცხოვრობდა ქმრის მშობლებთან, მერე კი ცოლის სოფელს უბრუნდებოდა. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:საქორწინო დასახლების ფორმები
ოლმეკის რეგიონი

**ოლმეკის რეგიონი** − რეგიონი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკაში. მდებარეობს შტატის უკიდურეს სამხრეთ ნაწილში. 2020 წლის მონაცემებით, რეგიონის მოსახლეობა 1 218 769 ადამიანს შეადგენს. რეგიონის უდიდესი ქალაქია კოაცაკოალკოსი. 

## მუნიციპალიტეტები
რეგიონში შედის მუნიციპალიტეტები:
# აკაიუკანი
# აგვა-დულსე
# ჩინამეკა
# კოაცაკოალკოსი
# კოსოლეაკაკე
# იდალგოტიტლანი
# ისუატლან-დელ-სურესტე
# ხალტიპანი
# ხესუს-კარანსა
# ლას-ჩოაპასი
# მეკაიაპანი
# მინატიტლანი
# მოლოაკანი
# ნანჩიტალი
# ოლუტა
# ოტეაპანი
# პახაპანი
# სან-ხუან-ევანგელისტა
# საიულა-დე-ალემანი
# სოკონუსკო
# სოტეაპანი
# ტატაუიკაპანი
# ტესისტეპეკი
# უსპანაპა
# სარაგოსა

## სქოლიო
კატეგორია:ვერაკრუსის რეგიონები
ავუნკულატი

**ავუნკულატი** () — დედის ძმისა და დისწულების განსაკუთრებით მჭიდრო ნათესაური კავშირი; მატრიარქატიდან პატრიარქატზე გარდამავალი ეპოქიდან მომდინარე და ადათ-წესებით დადგენილი ურთიერთობა. გულისხმობს ბიძის განსაკუთრებულ უფლება-მოვალეობებს დისწულების საზოგადოებრივ-საოჯახო მდგომარეობის მოწესრიგებაში. ავუნკულატი გავრცელებული იყო ძველი სამყაროს ბევრ ხალხში. ძველ ბერძნებსა და გერმანელებს შორის ავუნკულატის კლასიკური ფორმის არსებობის შესახებ ცნობებს გვაწვდიან დიოდორე და ტაციტუსი. როგორც გადმონაშთი ავუნკულატი შემორჩა აფრიკის, ოკეანიის და ზოგ სხვა ხალხებს. საქართველოში ავუნკულატის გამოძახილი იყო ჩვეულება, რომლის მიხედვითაც ქალის მითხოვების თანხმობა ვაჟის მხარეს პირველ ყოვლისა დედის ძმისაგან უნდა მიეღო. 

**ავუნკულოკალური დასახლება** ( და ) — საქორწინო დასახლების ფორმა, რომლის დროსაც წყვილი სახლდება ქმრის ბიძასთან (დედის ძმა) ან მის თემში. 

## ლიტერატურა
*Итс Р. Ф.. Введение в этнографию, Ленинград,1974.
*Народы и религии мира, под ред. В. А. Тишкова, М.,1998.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ეთნოლოგია
ფენექლი

**ფენექლი** () — უბანი, რომელიც მიეკუთვნება სოფელ სოღანლის ართვინის ოლქის არტანუჯის რაიონს.

## ისტორია
ფენექლი ადრე დამოუკიდებელი სოფელი ყოფილი და მისი ძველი სახელწოდება იყო ჯუღო. ჯუღო ქართული ტოპონიმია, რომლის მნიშვნელობაც დღეს-დღეისობითაც გაურკვეველია, თუმცა ძველ ტექსტებში ასევე გვხვდება „ჯუღი“ ან „ჯუღას“ ფორმებით. აღსანიშნავია, რომ ეს ტოპონიმი თურქულ წყაროებში ჩაწერილია ჯუღო და ჯუღას ფორმებით.

სოფელი ჯუღო ან ჯუღა მდებარეობდა კლარჯეთში, რომელიც ისტორიულად საქართველოს შემადგენელ ოლქთა რიცხვს მიეკუთვნებოდა. როგორც ცნობილია, ოსმალებმა ეს მხარე XVI საუკუნეში ქართველებისაგან დაიპყრეს. ის ფაქტი, რომ სოფელს ქართული სახელწოდება აქვს, მიუთითებს, რომ სოფელი ამ პერიოდიდან მომდინარეობს. აღსანიშნავია, რომ ჯუღოს ეკლესია და ჯუღოს ციხეც ამ პერიოდიდან უნდა მომდინარეობდეს.

სოფელი ჯუღო ან ჯუღა 1574 წლის და დეფთერ-ი მუფასსალ-ი ვილაიეთ-ი გურჯისტან სახელწოდებით ოსმალური თაჰრირის დეფთერის მიხედვით შედგებოდა 6 ქრისტიან ოჯახისგან. 1595 წლის და დეფთერ-ი მუფასსალ-ი ლივა-ი არდანუჩ სახელწოდებით ოსმალური თაჰრირის დეფთერში მოცემული ჩანაწერის მიხედვით კი, სოფელი მთლიანად დაცარიელებული იყო.

სოფელი ჯუღო ან ჯუღა მოგვიანებით ისევ დასახლებულ ადგილად იქცა. აღსანიშნავია, რომ 1835 წლის ოსმალური მოსახლეობის დეფთერის მიხედვით სოფლის 12 ოჯახში 31 მამაკაცი ცხოვრობდა. ოსმალურმა ადმინისტრაციამ გადასახადების შეგროვებისა და ჯარისკაცობის მობილიზების მიზნით ამ თარიღით მხოლოდ მამაკაცი მოსახლეობა დააფიქსირა. მამაკაცთა რაოდენობის ტოლი ქალების დამატებით შეიძლება ითქვას, რომ სოფლის სავარაუდო საერთო მოსახლეობა 62 კაცს შეადგენდა. ამ დეფთერში ჩილდირის ეიალეთის არდანუჩის სანჯაქის ქვემდებარე სოფლად მოხსენიებული ჯუღო ან ჯუღა „ზუღო“ ფორმით იყო ჩაწერილი, ანუ ოსმალურენოვანი ჩანაწერი ასე იკითხებოდა.

სოფელი ჯუღო ან ჯუღა 1877-1878 წლების ოსმალეთ-რუსეთის ომის შემდეგ ოსმალეთის იმპერიის მიერ ომის კომპენსაცისთვის რუსეთს დარჩა. რუსული ადმინისტრაციის მიერ 1886 წლის აღწერისას ჯუღოს (Жуго) ფორმით ჩაწერილი დასახლება იყო ართვინის სანჯაქის არდანუჩის ყაზას ქვემდებარე ბიჯას ნაჰიეს სამი სოფლიდან ერთ-ერთი. სოფლის მოსახლეობა შედგებოდა 14 ოჯახში მცხოვრები 102 კაცისგან აქედან 57 მამაკაცი და 45 ქალი. სოფლის მთელი მოსახლეობა თურქები იყვნენ.

ართვინის მხარის თურქეთისთვის დატოვების შემდეგ, 1922 წელს ართვინის ლივაში ჩატარებულ მოსახლეობის აღწერისას „ჯუღოს“ ფორმით ჩაწერილ სოფელში 11 ოჯახში 36 ადამიანი ცხოვრობდა აქედან 15 ქალი და 21 მამაკაცი. სოფლის მოსახლეობა ამ აღწერისასაც თურქებად იყვნენ რეგისტრირებული. ართვინის ვილაიეთზე კვლევებით ცნობილმა მუვაჰიდ ზეკიმ 1927 წელს გამოცემულ თავის წიგნში სოფლის სახელწოდება ჯუღოს (جوغو) ფორმით ჩაწერა. 1926 წელს ჩატარებულ მოსახლეობის აღწერისას კი სოფლის მოსახლეობა შედგებოდა 11 ოჯახში მცხოვრები 49 კაცისგან აქედან 26 მამაკაცისა და 23 ქალისგან.

ჯუღოს ან ჯუღას სახელწოდება, ართვინის ვილაიეთის სხვა სოფლების მსგავსად, 1925 წელს შეიცვალა და სოფელს „ფეთექლი“ ეწოდა. 1935 წლის ზოგადი აღწერისას მისი სახელის არმოხსენიება მიუთითებს იმაზე, რომ სოფელი პენეკლი ამ თარიღამდე სოფელ სოღანლის უბნად მიუერთდა. ფენექლი დღესაც სოფელ სოღანლის ერთ-ერთი უბანია.

## სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ისტორიული ქართული სოფლები
მთების რეგიონი

**მთეიბის რეგიონი** − რეგიონი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკაში. 

## მუნიციპალიტეტები
რეგიონში შედის მუნიციპალიტეტები:
# აკულცინგო
# ალპატლაუაკი
# ამატლან-დე-ლოს-რეიესი
# აკილა
# ასტასინგა
# ატლაუილკო
# ატოიაკი
# აცაკანი
# კალკაუალკო
# კამარონ-დე-ტეხედა
# კამერინო-ს.-მენდოსა
# კარილიო-პუერტო
# ჩოკამანი
# კოეცალა
# კომაპა
# კორდობა
# კოსკომატეპეკ-დე-ბრავო
# კუიჩაპა
# კუიტლაუაკი
# ფორტინ-დე-ლას-ფლორესი
# უატუსკო
# უილოაპან-დე-კუაუტემოკი
# ისუატლან-დელ-კაფე
# ისუატლანსილიო
# ისტაკსოკიტლანი
# ლა-პერლა
# ლოს-რეიესი
# მაგდალენა
# მალტრატა
# მარიანო-ესკობედო
# მისტლა-დე-ალტამირანო
# ნარანხალი
# ნოგალესი
# ომეალკა
# ორისაბა
# პასო-დელ-მაჩო
# რაფაელ-დელგადო
# რიო-ბლანკო
# სან-ანდრეს-ტენეხაპანი
# სოჩიაპა
# სოლედად-აცომპა
# ტეუიპანგო
# ტენამპა
# ტეპატლასკო
# ტეკილა
# ტესუაკანი
# ტესონაპა
# ტლაკოტეპეკ-დე-მეხია
# ტლალტეტელა
# ტლაკილპა
# ტლილაპანი
# ტომატლანი
# ტოტუტლა
# სოსოკოტლა
# იანგა
# სენტლა
# სონგოლიკა

## სქოლიო
კატეგორია:ვერაკრუსის რეგიონები
ავუნკულატური ქორწინება

**ავუნკულატური ქორწინება** () — ქორწინების ფორმა ბიძა/დეიდა/მამიდასა და დისშვილ/ძმისშვილებს შორის. ასეთი ქორწინებას ადგილი აქვს მხოლოდ ბიოლოგიურ (სისხლისმიერი) ნათესავებს შორის ან ქორწინებით (ნათესაური ნიშნით) დაკავშირებულ პირებს შორის. ზოგიერთ ქვეყანაში ავუნკულატური ქორწინება კანონით აკრძალულია, ზოგიერთ ქვეყანაში კი ასეთ ბიოლოგიურ ნათესავებს შორის ქორწინება კანონიერი და გავრცელებულია, თუმცა ბოლო დროს მათმა რიცხვმა საგრძნობლად იკლო.

თუ ავუნკულატურ ქორწინებაში მყოფი პარტნიორები ბიოლოგიურად ნათესავები არიან, მათ, როგორც წესი, აქვთ იგივე გენეტიკური ნათესაური კავშირი, რაც ნახევარდა-ძმებს, ან ბებია-ბაბუას და შვილიშვილს — ანუ მათ გენეტიკური მასალის დაახლოებით 25% აქვთ საერთო. (ამიტომ, მათ უფრო მაღალი გენეტიკური კავშირი აქვთ, ვიდრე ქორწინებაში მყოფ პარტნიორ ბიძაშვილებს შორის ან ბებია/ბაბუასა და დის/ძმის შვილიშვილებს შორის, სადაც საშუალოდ წევრებს მემკვიდრეობით მიღებული გენეტიკური მასალის 12.5% ​​აქვთ საერთო).

ავუნკულატური ქორწინება დაშვებულია დანიაში, გერმანიაში, შვეიცარიაში, ავსტრიაში, ჩეხეთში, ჩილეში, არგენტინაში, ავსტრალიაში, კანადაში, ფინეთში, მაკაოში, ტაილანდში, მალაიზიაში, ნიდერლანდებში, კუბასა და რუსეთში. აშშ-ში ეს დაშვებულია ზოგიერთ შემთხვევაში ორ შტატში. ნიუ-იორკში ქალსა და დედის ნახევარძმას შორის ქორწინება ნიუ-იორკის სააპელაციო სასამართლომ ძალაში დატოვა. როდ-აილენდზე არსებობს გამონაკლისი „მონათესავე ქორწინების“ ზოგადი აკრძალვიდან ებრაული ქორწინებისთვის, რომელიც დაშვებულია ამ რელიგიის მიერ. 

ავუნკულატური ქორწინება დაუშვებელია ახალ ზელანდიაში, ბრაზილიაში, ირლანდიაში, ესპანეთში, პორტუგალიაში, იტალიაში, უნგრეთში, პერუში, მექსიკაში, იაპონიაში, ჰონგ-კონგში, სინგაპურში და გაერთიანებულ სამეფოში (ამ ქვეყნებში დაშვებულია პირველი ბიძაშვილის ქორწინება და ბებია-ბაბუის/დიდშვილისშვილის/ძმისშვილისშვილის ქორწინება). საფრანგეთში, ნორვეგიაში და ინდონეზიაში ძმისშვილის ქორწინება მხოლოდ ნებართვით არის დაშვებული.

## იხილეთ აგრეთვე
*ავუნკულატი

## სქოლიო
კატეგორია:ინცესტი
სულხან ქემოკლიძე

**სულხან ქემოკლიძე** (დ. 24 აგვისტო, 1941) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი და პედაგოგი.

## ბიოგრაფია 
სულხან ქემოკლიძე დაიბადა 1941 წლის 24 აგვისტოს, თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1965 წელს.

1965–1969 წლებში იყო გარდაბნის რაიონის, სოფელ გამარჯვების საუბნო საავადმყოფოს ქირურგი. 1969–1971 წლებში  ჯანდაცვის სამინისტროს ქირურგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1972–1980 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიულ სნეულებათა კათედრის ასისტენტი. 1980 წლიდან დოცენტი, 1994 წლიდან „ლეგია და გამა“ უნივერსიტეტის ქირურგიულ სნეულებათა კათედრის გამგე. ავტორია 10–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფიები. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 2 საკანდიდატო და მომზადებულია დასაცავად 3 საკანდიდატო დისერტაცია. ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი. БАМ -ზე(ნია-გრუზინსკაია) პირველი ოპერაციების წარმოებისათვის მიღებული აქვს სიგელი.

## ლიტერატურა 
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია - თბ.- 2000, გვ. 285

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1941
ვასილი ალიოხინი

**ვასილი ვასილის ძე ალიოხინი** (; დ.  ან , კურსკი — გ. 3 აპრილი, 1946, მოსკოვი) — საბჭოთა ბოტანიკოსი. მოსკოვის გეობოტანიკური სკოლის ფუმემდებელი, მოსკოვის უნივერსიტეტის გეობოტანიკის კათედრის დამაარსებელი (1923) და მისი უცვლელი გამგე. ალიოხინის მეცნიერული კვლევის საგანი იყო სტეპების მცენარეულობა. დიდი ღვაწლი მიუძღვის ფიტოცენოლოგიის განვითარებაში. შედგენილი აქვს სსრკ-ის სხვადასხვა რაიონის მცენარეულობის მიმოხილვითი რუკები.

## სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა ბოტანიკოსები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
სულხან ნანობაშვილი

**სულხან ნანობაშვილი** (დ. 1938) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი და ფიზიკოსი.

## ბიოგრაფია 
სულხან ნანობაშვილი დაიბადა 1938 წელს, თელავში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი 1960 წელს.

1960-1963 წლებში ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტი, უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1963-1966 წლებში - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის და სანკტ-პეტერბურგის ფიზიკურ-ტექნიკური ინსტიტუტის ასპირანტი. 1966-1967 წლებში ა. იოფეს სახელობის სანკტ-პეტერბურგის ფიზიკურ-ტექნიკური ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1967 წლიდან ფიზიკის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1970-2006 წლებში - თბილისის სახელმწიფო უნივერისტეტის პროფესორი. 1982 წლიდან ჩეხეთის (პრაღა) მეცნიერებათა აკადემიის პლაზმის ფიზიკის ინსტიტუტის მოწვეული პროფესორი. 1986-1987 წლებში - ENEA-Frascati-ის კვლევითი ცენტრის (იტალია) მოწვეული მეცნიერ-თანამშრომელი. 2004-2006 წლებში ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. 2006-2016 წლებში ფიზიკის ინსტიტუტის სწავლული მდივანი. კვლევის თემა: ელექტრონული ციკლოტრონული და ქვედაჰიბრიდული ტალღების ურთიერთქმედება პლაზმასთან. გამოქვეყნებული აქვს 125 სამეცნიერო ნაშრომი. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1993), პროფესორი (1997).

## ლიტერატურა 
* საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006. შემდგ. და რედ.: ირინა ჯაფარიძე. თბ. 2012, გვ. 41

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1938
კოსკიუი

**კოსკიუის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. შედის ტოტონაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 333 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 5.4%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 80.3 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 203.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ვერაკრუსის შტატის შემადგენლობაში 1870 წლის 30 ნოემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია კოსკიუი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 30050.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვერაკრუსის მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:ვერაკრუსის მუნიციპალიტეტები
სანგიაგო-ტუსტლა

**სანტიაგო-ტუსტლის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. შედის ლოს-ტუსტლასის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 57 085 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.2%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 617.8 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 92.4 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ვერაკრუსის შტატის შემადგენლობაში 1829 წლის 1-ელ მაისს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია სანტიაგო-ტუსტლა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 30212.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვერაკრუსის მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:ვერაკრუსის მუნიციპალიტეტები
ყოველდღიურობა (ხელოვნება)

**ყოველდღიურობა** — ჩვეულებრივი, ყოველდღიური გამოცდილების გამოსახვა ხელოვნებასა და გასართობ ინდუსტრიაში. თეატრში ყოველდღიურობა ნატურალიზმს ეხება, ლიტერატურულ ტერმინოლოგიაში კი ეს არის თხრობითი ტექნიკა, რომლის დროსაც წარმოდგენილია პერსონაჟის ცხოვრებაში თითქოსდა მოვლენათა შემთხვევითი თანმიმდევრობა, რომელსაც ხშირად აკლია სიუჟეტი, კონფლიქტი და ექსპოზიცია, ასევე რომელსაც ხშირად ახასიათებს ღია დასასრული.

## ფილმი და თეატრი
თეატრალური ტერმინოლოგიით, “ყოველდღიურობა“ გულისხმობს რეალური ცხოვრების ნატურალისტურ გამოსახვას. ეს ტერმინი ზოგჯერ გამოიყენება, როგორც ზედსართავი სახელიც, მაგალითად, “სპექტაკლებში 'ყოველდღიური ცხოვრების' დიალოგებით“. ტერმინი წარმოიშვა 1890-1895 წლებში, როგორც ფრანგული ფრაზის *tranche de vie* კალკი, რომელიც მიეკუთვნება ფრანგ დრამატურგ ჟან ჟულიენს (1854–1919).

ჟულიენმა ეს ტერმინი შემოიტანა მალევე თავისი პიესის “სერენადა“ დადგმის შემდეგ, როგორც აღნიშნავს უეინ ს. ტერნი თავის ნაშრომში “შენიშვნები თეატრში ნატურალიზმის შესახებ“:

1950-იან წლებში ეს ფრაზა ხშირად გამოიყენებოდა ტელესერიალების კრიტიკულ მიმოხილვებში, განსაკუთრებით ჯეი პი მილერის, პადი ჩაიეფსკის და რეჯინალდ როუზის ტელესპექტაკლების შეფასებებში. იმ პერიოდში ის ზოგჯერ სინონიმურად გამოიყენებოდა ტერმინთან “სამზარეულოს ნიჟარის რეალიზმი“, რომელიც მიღებული იყო ბრიტანული ფილმებიდან და თეატრიდან.

2017 წელს სცენარისტმა და მკვლევარმა ერიკ რ. უილიამსმა გამოყო ყოველდღიურობის ჟანრის ფილმები, როგორც ერთ-ერთი თერთმეტი სუპერჟანრიდან თავის სცენარისტთა ტაქსონომიაში, სადაც ამტკიცებდა, რომ ყველა სრულმეტრაჟიანი ნარატიული ფილმი შეიძლება დაიყოს ამ სუპერჟანრებად. დანარჩენი ათი სუპერჟანრია: მძაფრსიუჟეტიანი, კრიმინალური, ფანტასტიკა, საშინელებათა, რომანტიკა, სამეცნიერო ფანტასტიკა, სპორტული, თრილერი, საომარი და ვესტერნი. უილიამსის მიხედვით, ყოველდღიურობის სუპერჟანრის ფილმების მაგალითებია: *The Stating Agent, Boyhood, Captain Fantastic, Fences, Moonlight and Waitress.* ამგვარ ისტორიას შეიძლება ჰქონდეს მცირე სიუჟეტური განვითარება და ხშირად არ შეიცავს ექსპოზიციას, კონფლიქტს ან კულმინაციას, ახასიათებს ღია დასასრული. ნაშრომი, რომელიც ფოკუსირებულია რეალობის ნაწილის წვრილმან და ზუსტ აღწერაზე, შერჩევის, ორგანიზების ან შეფასების გარეშე, სადაც ყოველი მცირე დეტალი წარმოდგენილია სამეცნიერო სიზუსტით, არის ყოველდღიურობის ჟანრით დაწერილი ნაწარმოების მაგალითი. ეს ნაჩვენებია გი დე მოპასანის რომანში “ქალის ცხოვრება“, რომელიც მოგვითხრობს ქალის ისტორიას, რომელმაც ქმრისადმი უპასუხო სიყვარული გარდაქმნა თავისი შვილის მიმართ პათოლოგიურ სიყვარულად.

ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ცხოვრებისეულ ისტორიებს განსაკუთრებული ყურადღება მიექცა ჩიკაგოს სკოლის მიერ, XIX საუკუნის ბოლოს, ის პერიოდი, როდესაც რომანი და სოციალური მეცნიერებები სხვადასხვა დისკურსის სისტემებად იქცნენ. ამ სკოლამ შექმნა მკვლევარ-ავტორების ლიტერატურული ტექსტები, რომლებიც იწერებოდა სუბიექტების ისტორიების და ემოციებისგან თავისუფალი სოციალური რეალიზმის წარმოსადგენად, ხალხური ენის გამოყენებით. ეს მოძრაობა რეალიზმის გაგრძელება იყო, რომელიც წარმოადგენდა რეალობის ერთგულ რეპრეზენტაციას ზნეობრივი განსჯის გარეშე.

## სქოლიო
კატეგორია:ხელოვნება
კატეგორია:ლიტერატურა
კატეგორია:თეატრი
კატეგორია:ტელევიზია
ალიოხინი (მთვარის კრატერი)

**კრატერი ალიოხინი** () — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ პოლარულ ნაწილში. სახელი ეწოდა საბჭოთა რაკეტულ-კოსმოსური სისტემების კონსტრუქტორის, ნიკოლაი ალიოხინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1970 წელს). კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია , დიამეტრი — 74.82 კმ, სიღრმე — 2.78 კმ.

კრატერს სწორი წრიული ფორმა აქვს, თუმცა კრატერის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი დაბლოკილია დოუსონის კრატერით, ხოლო ჩრდილოეთი ნაწილი მისი სატელიტური კრატერით, დოუსონ D-ით. კრატერის სხვა მონაკვეთები მნიშვნელოვნად განადგურდა მისი არსებობის განმავლობაში შემდგომი დარტყმების შედეგად, ხოლო კრატერის სამხრეთი ნაწილი რამდენიმე პატარა კრატერით არის დაზიანებული. კრატერის სიმაღლე მიმდებარე ტერიტორიის მიმართ 1.32 კმ-ის, კრატერის მოცულობა 5076.42 კმ³. კრატერის თასის ფსკერი შედარებით ბრტყელია, რომელიც მრავალი პატარა კრატერით არის აღნიშნული. ცენტრალური პიკი არ გააჩნია.

## სატელიტური კრატერები 
## იხილეთ აგრეთვე
*მთვარის კრატერების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:მთვარის დარტყმითი კრატერები
კატეგორია:კვადრანტი LQ-30
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 308

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 308** მიიღეს 1972 წლის 19 იანვარს, აფრიკის ერთიანობის ორგანიზაციის მოთხოვნის შემდეგ, რომ საბჭოს სხდომები ჩატარებულიყო აფრიკის დედაქალაქში. საბჭომ გადაწყვიტა სხდომების ჩატარება ადის-აბებაში 28 იანვრიდან არაუგვიანეს 4 თებერვლისა. საბჭომ გამოხატა მადლიერება ეთიოპიისადმი სხდომების უმასპინძლობისა და გარკვეული შესაძლებლობების უფასო უზრუნველყოფის დაპირებისთვის.

საბჭოს თავმჯდომარემ განაცხადა, რომ რეზოლუცია დამტკიცდა ერთხმად, ყოველგვარი აღნიშვნის გარეშე.

რეზოლუციის შესაბამისად, საბჭოს 1627-დან 1638-მდე სხდომები ჩატარდა ეთიოპიის დედაქალაქში, აფრიკაში მშვიდობასა და უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული რამდენიმე საკითხის განსახილველად.

## რესურსები ინტერნეტში
*[Text of the Resolution at undocs.org](https://undocs.org/S/RES/308(1972))

## სქოლიო
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1972 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:1972 წელი აფრიკაში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ეთიოპიის შესახებ
იეკუატლა

**იეკუატლის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. შედის ნაუტლის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 205 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.3%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 112.5 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 99.6 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ვერაკრუსის შტატის შემადგენლობაში 1868 წლის 1-ელ დეკემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია იეკუატლა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 30197.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვერაკრუსის მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
ტენანგო-დე-დორია

**ტენანგო-დე-დორიის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი იდალგოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 503 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 1.7%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 176.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 99.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იდალგოს შტატის შემადგენლობაში 1826 წლის 15 თებერვალს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტენანგო-დე-დორია. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 13060.

## იხილეთ აგრეთვე
*იდალგოს მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:იდალგოს შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯეკ დეგერი

**ჯეკ დეგერი** - ამერიკელი დანისა და პრიმიტიული იარაღების სროლის ექსპერტი. იგი გაიზარდა ბატონ რუჟში, ლუიზიანაში, სადაც პატარა ასაკიდანვე დაიწყო დანისა და ნაჯახის სროლის პრაქტიკა.

როდესაც იგი ექსპერტი გახდა, დეგერმა ორგანიზება გაუწია ბატონ რუჟის დანისა და ნაჯახის მყვირალთა კლუბს. მისი პირველი სატელევიზიო რეკლამა იყო 1995 წელს, რომელშიც იგი ტომაჰოკს ყვირდა ლუიზიანის ფორმის სამიზნეზე ადგილობრივი პოლიტიკური კამპანიის რეკლამისთვის.

დეგერი ლოს ანჯელესში გადავიდა 2003 წელს, სადაც გაეცნო მაიკლ ჯ. ბეინტონს, საერთაშორისო დანის ყვირის დიდების დარბაზის ამჟამინდელი აღმასრულებელი დირექტორი. ბეინტონმა დეგერი წაახალისა კიდევ უფრო პრაქტიკაში, რათა დახვეწილიყო მისი ტექნიკა. მას შემდეგ დეგერმა ჩაატარა ათასზე მეტი შოუ, ასევე მოახდინა რამდენიმე სატელევიზიო გამოსვლა. მან ასევე ორგანიზება გაუწია LA Daggers-ს.

დეგერმა მოიგო რამდენიმე მსოფლიო ჩემპიონატი და აღიარებულია საერთაშორისო დანის მყვირალთა დიდების დარბაზის მიერ. ზოგიერთი ტრიუკი, რომელიც მან შეასრულა ან შექმნა, არის დანის დაჭერა, ტომაჰოკის დაჭერა, ერთსულის დაჭერა და ჯეკ დანი – კიტრის ნაჭერი, რომელიც მან 2009 წელს შეასრულა The Tonight Show with Conan O'Brien-ზე. მან ასევე სამჯერ მიიღო ეროვნული დანის ყვირის გამრიგებლის წლის ჯილდო. დეგერი ასევე მუშაობს მრჩეველისა და მასწავლებლის სახით მხატვრებთან. მან იმუშავა დევიდ ბორინაზთან (ანგელოზიდან) და ადამ სენდლერთან (You Don't Mess with the Zohan-იდან).

დეგერი იყო განმეორებითი ტრენერი History Channel-ის მარკმენთა შეჯიბრის შოუში, Top Shot. დეგერმა ასწავლა კონტესტანტებს ყვირითი დანების, შლაუნგების, ტომაჰოკების, მილებითი იარაღებისა და ატლატლების გამოყენება.

## რესურსები ინტერნეტში
*https://www.jackdagger.com/
*https://theawesomer.com/jack-dagger-knife-thrower/45017/

## სქოლიო
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ტლაულტეპა

**ტლაუილტეპის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი იდალგოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 9 086 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 6.8%-ით ნაკლებია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 531.6 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 17.1 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იდალგოს შტატის შემადგენლობაში 1871 წლის 29 სექტემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ტლაუილტეპა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 13071.

## იხილეთ აგრეთვე
*იდალგოს მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:იდალგოს შტატის მუნიციპალიტეტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 309

**გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 309**, მიიღეს 1972 წლის 4 თებერვალს, ამ თემაზე წინა რეზოლუციების კვლავ დამტკიცების შემდეგ, საბჭომ მოუწოდა გენერალურ მდივანს, საბჭოს ჯგუფთან მჭიდრო თანამშრომლობით, რომელიც შედგებოდა არგენტინის, სომალისა და იუგოსლავიის წარმომადგენლებისგან, რაც შეიძლება მალე დაეწყო კონტაქტები ყველა დაინტერესებულ მხარესთან, რათა ნამიბიის ხალხს მიეცეს შესაძლებლობა განეხორციელებინა თვითგამორკვევისა და დამოუკიდებლობის უფლება. საბჭომ მოუწოდა სამხრეთ აფრიკას თანამშრომლობისკენ და მოითხოვა გენერალური მდივნისგან ანგარიშის წარდგენა არაუგვიანეს 1972 წლის 31 ივლისისა.

რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად 14 ხმით; ჩინეთი ხმის მიცემაში არ მონაწილეობდა.

## რესურსები ინტერნეტში
*https://docs.un.org/en/S/RES/309(1972)

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1972 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ნამიბიის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
ჩუმატლანი

**ჩუმატლანის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი ვერაკრუსის შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. შედის ტოტონაკის რეგიონში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 008 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 3.1%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 23 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 174.3 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია ვერაკრუსის შტატის შემადგენლობაში 1870 წლის 30 ნოემბერს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია ჩუმატლანი. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 30064.

## იხილეთ აგრეთვე
*ვერაკრუსის მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:ვერაკრუსის მუნიციპალიტეტები
გიორგი გაბიტაშვილი

**გიორგი გაბიტაშვილი** (დ. 2 იანვარი, 1982) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი. საქართველოს გენერალური აუდიტორი 2025 წლის 11 ივნისიდან. 
 

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი 2004 წელს. ფლობს მაგისტრის ხარისხს იურისპრუდენციაში.

გენერალური აუდიტორის პოზიციაზე არჩევამდე მუშაობდა გენერალურ პროკურორად (2024-2025), გენერალური პროკურორის მოადგილედ (2013-2024). სხვადასხვა დროს მუშაობდა ხელმძღვანელ პოზიციებზე შიდა ქართლის და მცხეთა-მთიანეთის საოლქო პროკურატურაში, ასევე ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურში (2009-2013).

ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
*გიორგი გაბიტაშვილი — სახელმწიფო აუდიტის სამსახური

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:ქართველი იურისტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 310

**გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 310**, მიიღეს 1972 წლის 4 თებერვალს, ამ თემაზე წინა რეზოლუციების კვლავ დამტკიცების შემდეგ, საბჭომ მკაცრად დაგმო რეპრესიული ზომები ნამიბიაში აფრიკელი მუშებისადმი და მოუწოდა ყველა ქვეყანას და კორპორაციას, რომლებიც ოპერირებენ ნამიბიაში, გამოეყენებინათ ყველა ხელმისაწვდომი საშუალება იმისთვის, რომ მათი ოპერაციები იქ შესაბამისობაში ყოფილიყო ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციასთან.

საბჭომ დაასრულა სამხრეთ აფრიკის დაგმობით მისი პოლიციისა და სამხედრო ძალების გამგრძელებული ყოფნისთვის და გადაწყვიტა, რომ თუ სამხრეთ აფრიკა ვერ შეასრულებდა მოცემულ რეზოლუციას, ის დაუყოვნებლივ შეიკრიბებოდა, რომ გადაეწყვიტა ეფექტური ნაბიჯები და ზომები მისი განსახორციელებლად, და მოითხოვა გენერალური მდივნისგან ანგარიშის წარდგენა არაუგვიანეს 31 ივლისისა.

რეზოლუცია მიიღეს 13 ხმით; საფრანგეთმა და გაერთიანებულმა სამეფომ თავი შეიკავეს ხმის მიცემისგან.

## რესურსები ინტერნეტში
*https://docs.un.org/en/S/RES/310(1972)

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1972 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ნამიბიის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამხრეთ აფრიკის შესახებ
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 313

**გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 313**, მიიღეს 1972 წლის 28 თებერვალს, მოითხოვდა, რომ ისრაელი დაუყოვნებლივ შეეწყვიტა სახმელეთო და სამხედრო მოქმედებები ლიბანის წინააღმდეგ და გაეყვანა ყველა სამხედრო ძალა ლიბანის ტერიტორიიდან.

## რესურსები ინტერნეტში
*https://docs.un.org/en/S/RES/313(1972)

კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1972 წლის რეზოლუციები
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ისრაელის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ლიბანის შესახებ
კატეგორია:1972 წელი ისრაელში
კატეგორია:1972 წელი ლიბანში
კატეგორია:არაბულ-ისრაელური სამშვიდობო პროცესი
აბრეკ ფირცხალავა

**აბრეკ (კოტე) ფირცხალავა** (დ. 12 მაისი, 1934 — გ. 29 დეკემბერი, 1975) — ქართველი მომღერალი.

## ბიოგრაფია 
აბრეკ (კოტე) ფირცხალავა დაიბადა 1934 წლის 12 მაისს, სოხუმში. გარდაიცვალა 1975 წლის 29 დეკემბერს. დაამთავრა ქალაქ მოსკოვის სახალხო მეურნეობის ინსტიტუტი 1957 წელს, ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია 1964 წელს (ვოკალური).

1965–1975 წლებში იყო ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში დ. ანდღულაძის ასისტენტი. 1966–1975 წლებშ ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი (ლირიკულ–დრამატული ტენორი). ქართული რეპერტუარი: თანდარუხი, აბესალომი, მალხაზი(ზ. ფალიაშვილი „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“), შოთა (დ. არაყიშვილი „თქმულება შოთა რუსთაველზე“, 1966, თბილისის კონსერვატორიის საოპერო სტუდია), განდეგილი (ს. ცინცაძე „განდეგილი“, 1972 პრემიერა, 1973 წელს ჩაწერილია გრამფირფიტაზე „მელოდიაში“), თემური (ა. ბალანჩივაძე „ოქროს ქორწილი“, 1970 პრემიერა), ქართული რომანსები. სხვა რეპერტუარი: ერნესტი, ედგარი (დონიცეტი „დონ პასკუალე“, „ლუჩია დი ლამერმური“), ლოენგრინი (ვაგნერი „ლოენგრინი“), მონოსტატოსი (მოცარტი „ჯადოსნური ფლეიტა“), შვილი (რახმანინოვი „ძუნწი რაინდი“). გასტროლები: ზ. ფალიაშვილის „დაისი“, ლოძი, ვარშავა (1969, პოლონეთი), ოლომოუცი ( 1976, ჩეხეთი).

## ლიტერატურა 
* ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი – თბ. 2015, გვ. 467

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 დეკემბერი
კატეგორია: გარდაცვლილი 1975
იაუალიკა (იდალგო)

**იაუალიკის მუნიციპალიტეტი** () ― მუნიციპალიტეტი იდალგოს შტატში, მექსიკის აღმოსავლეთ-ცენტრალურ ნაწილში. 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 674 ადამიანს შეადგენს, რაც 2010 წლის მაჩვენებელთან შედარებით 4.5%-ით მეტია. მუნიციპალიტეტის ფართობია 154.4 კმ². მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 159.8 ადამიანი კმ²-ზე. ტერიტორია იდალგოს შტატის შემადგენლობაში 1824 წლის 6 აგვისტოს შევიდა. მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრია იაუალიკა. მექსიკის სტატისტიკისა და გეოგრაფიის ეროვნული ინსტიტუტის კლასიფიკაციით, მუნიციპალიტეტის კოდია 13080.

## იხილეთ აგრეთვე
*იდალგოს მუნიციპალიტეტები

## სქოლიო
კატეგორია:იდალგოს შტატის მუნიციპალიტეტები
ოლეშნიცე (ბლანსკოს რაიონი)

**ოლეშნიცე** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ მორავიის მხარეში. ქალაქი ოლეშნიცე ბლანსკოს რაიონში მდებარეობს.

## გეოგრაფია
ოლეშნიცე ქალაქ ბლანსკოდან ჩრდილო-დასავლეთით დაახლოებით 39 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქი ზემო სვრატკას მთიანეთშია გაშენებული. ოლეშნიცის მუნიციპალურ ტერიტორიაზე მდებარე ყველაზე მაღალი წერტილია კოპანინის გორა, მისი სიმაღლე 688 მეტრია ზღვის დონიდან. ქალაქში მიედინება მდინარე ჰოდონინკა.

## ისტორია
ისტორიულ წყაროებში ოლეშნიცე პირველად 1163 წელს არის მოხსენიებული. XIII საუკუნის შუა ხანებში ბოჰემიის სასაზღვრო რეგიონების კოლონიზაციის დროს, გერმანელმა ახალმოსახლეებმა ახალი დასახლება ააშენეს ქალაქის დღევანდელი ბაზრის ტერიტორიაზე. სოფლის ძველ ნაწილს მორავიული ოლეშნიცე ერქვა, ხოლო ახალ გერმანულ ნაწილს გერმანული ოლეშნიცე დაერქვა.

ოლეშნიცე თავდაპირველად ლოუკას მამულის ნაწილი იყო და ლომნიცეს გვარის დიდგვაროვნების საკუთრებას წარმოადგენდა. 1408 წელს ოლეშნიცეს ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. 1560 წელს ლოუკას მთლიანი მამული კუნშტატის მამულს შეუერთდა. ამ დროს ოლეშნიცეში სოფლის მეურნეობა სელისა და მარცვლეულის მოყვანაზე იყო ორიენტირებული. ოლეშნიცე განსაკუთრებით სელის ტილოს წარმოებით იყო ცნობილი.

ოცდაათწლიანი ომის დროს ოლეშნიცე ძლიერ დაზიანდა და ქალაქი 800-მდე მცხოვრებმა დატოვა, ამის გამო ის კვლავ უმნიშვნელო სოფელად იქცა. 1742 წელს, ავსტრიის მემკვიდრეობის ომის დროს ოლეშნიცე რეგიონის უდიდესი არმიების შეტაკების ადგილი იყო. 1759 წელს ცალკე ადმინისტრირებული მორავიული და გერმანული ნაწილები ერთ ქალაქად გაერთიანდა. XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში ოლეშნიცე ევანგელისტთა მნიშვნელოვანი ცენტრი გახდა. ქალაქი 1827 წელს საშინელი ხანძრის შედეგად დაიწვა. 1999 წელს მას ჩეხეთის თანამედროვე სტანდარტების ქალაქის სტატუსი მიანიჭეს.

ქალაქის სასაფლაოზე მდგარი წმინდა ნიკოლოზისა და სამების ტაძარი 1725 წელს არის აშენებული, ის 1852 წელს ამჟამინდელი სახით აღადგინეს. ოლეშნიცის ყველაზე ახალი ეკლესიაა ევანგელისტური ტაძარი, რომელიც 1860–1868 წლებში ააგეს.

ლამბერკი პატარა ბაროკოს სტილის შატოა. ის დაახლოებით 1700 წელს აშენდა. 1733 წელს შატო გაარემონტეს და მასში კუნშტატელ მემამულეთა სამუშაო სივრცე შეიქმნა. მოგვიანებით ეს შენობა საცხოვრებელ კომპლექსად გადააკეთეს.

ქალაქის მერიის შენობა 1794 წელს არის აგებული, მას მოდერნიზაცია 1980 წელს ჩაუტარდა.

## ცნობილი ადამიანები
*ავგუსტინ ალოის ნოიმანი (1891–1948) — კათოლიკე მღვდელი, ავგუსტინელების ორდენის წევრი
*ლეოპოლდ ბენაჩეკი (1901–1977) — კათოლიკე მღვდელი და პოლიტიკური პატიმარი
*კარელ დოსკოჩილი (1908–1962) — ისტორიკოსი და პოეტი.
*იაროსლავ პოჰანკა (1924–1964) — მუსიკოლოგი

## ფოტოგალერეა 

Image:Olešnice(okrBlansko)-kříž-na-náměstí2013.jpg|ოლეშნიცის ცენტრალური მოედანი
Image:Olešnice(okrBlansko)-kostel-na-náměstí2013d.jpg|წმინდა ლავრენტის ტაძარი
Image:Lamberg.JPG|ლამბერკის შატო
Image:Olešnice, kostel sv. Mikuláše.JPG| წმინდა ნიკოლოზისა და სამების ტაძარი
Image:Radnice, Olešnice, okres Blansko.jpg| ოლეშნიცის მერია

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მორავიის მხარის ქალაქები
ბაკურ აბულაძე

**ბაკურ აბულაძე** (დ. 16 ოქტომბერი, 1982) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი. საქართველოს გენერალური აუდიტორის მოადგილე 2024 წლის 18 ნოემბრიდან. 
 

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. ფლობს  მაგისტრის ხარისხს იურისპრუდენციაში.

გენერალური აუდიტორის მოადგილის პოზიციაზე დანიშვნამდე მუშაობდა გენერალური პროკურორის პირველ მოადგილედ (2020-2024), სადაც კურირებას უწევდა კორუფციის, ფულის გათეთრების, ტრანსნაციონალური და კიბერდანაშაულის წინააღმდეგ ბრძოლის მიმართულებებს.
 

პროკურატურაში ხელმძღვანელობდა სხვადასხვა სამსახურებს:  გენერალური ინსპექციის უფროსი (2015-2019); შიდა ქართლის და მცხეთა-მთიანეთის საოლქო პროკურორი  (2014-2015); აჭარის ა/რ-ის პროკურორის მოადგილე (2013-2014); თბილისის პროკურატურის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ორგანოებში გამოძიების საპროცესო ხელმძღვანელობის განყოფილების უფროსის მოადგილე (2013); მთავარი პროკურატურის სამმართველოს პროკურორი (2013);  თბილისის პროკურატურის შინაგან საქმეთა სამინისტროს ორგანოებში გამოძიების საპროცესო ხელმძღვანელობის განყოფილების პროკურორი (2012-2013); გურჯაანის რაიონული პროკურატურის პროკურორი (2006-2012); გენერალური პროკურატურის  სტაჟიორ-პროკურორი (2006). 

ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ბაკურ აბულაძე — სახელმწიფო აუდიტის სამსახური

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1982
კატეგორია:ქართველი იურისტები
გიორგი ბადაშვილი

**გიორგი ბადაშვილი** (დ. 12 დეკემბერი, 1981) — ქართველი თანამდებობის პირი, სამართალმცოდნე. საქართველოს გენერალური აუდიტორის მოადგილე 2025 წლის 13 ივნისიდან. 
 

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი 2003 წელს.

გენერალური აუდიტორის მოადგილის პოზიციაზე დანიშვნამდე მუშაობდა გენერალური პროკურორის მოადგილედ (2017). ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის უფროსად (2015-2017). იყო მთავარი პროკურორი (2014-2015)
 
, მთავარი პროკურატურის საგამოძიებო ნაწილის უფროსი (2013-2014), შინაგან საქმეთა სამინისტროს ანტიკორუფციული სააგენტოს  დირექტორის მოადგილე (2013).

სხვადასხვა დროს მუშაობდა ხელმძღვანელ პოზიციებზე ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის თბილისის მთავარ სამმართველოში (2011-2012), იყო გამომძიებელი საგამოძიებო სამსახურის აჭარის სამმართველოში (2006-2008).

ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
*გიორგი ბადაშვილი — სახელმწიფო აუდიტის სამსახური

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1981
კატეგორია:ქართველი იურისტები
ინგა რუგინენე

**ინგა რუგინენე** (; დ. 24 მაისი, 1981) — ლიეტუველი პროფკავშირების მოღვაწე და სოციალ-დემოკრატიული პარტიის პოლიტიკოსი. ლიეტუვის პროფკავშირების კონფედერაციის თავმჯდომარე 2018-2024 წლებში და ევროპული პროფკავშირების კონფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი 2023-2024 წლებში. 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ აირჩიეს სეიმის წევრად. 2024 წლის 12 დეკემბრიდან იგი ლიეტუვის სოციალური უსაფრთხოებისა და შრომის მინისტრია. 2025 წლის აგვისტოში, რუგინენე სოციალ-დემოკრატებმა წარადგინეს ლიეტუვის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე გინტაუტას პალუცკასის გადადგომის შემდეგ. 26 აგვისტოს სეიმმა დაამტკიცა იგი ლიეტუვის შემდეგ პრემიერ-მინისტრად.

რუგინენე თანამდებობას მას შემდეგ დაიკავებს, რაც პრეზიდენტი ხელს მოაწერს მისი პრემიერ-მინისტრად დანიშვნის შესახებ ბრძანებულებას და სეიმში ფიცს დადებს ახალ მინისტრთა კაბინეტთან ერთად.

## სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუველი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ლიეტუვის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კუნშტატი

**კუნშტატი** () — ქალაქი ჩეხეთის რესპუბლიკის სამხრეთ მორავიის მხარეში. ქალაქი კუნშტატი ბლანსკოს რაიონში მდებარეობს. ის ექვსი მუნიციპალური ერთეულისგან შედგება, კუნშტატის გარდა მის შემადგენლობაშია რუდკა, სიხოტინი, ტოუბორჟი, უიეზდი და ჰლუბოკე-უ-კუნშტატუ.

## გეოგრაფია
კუნშტატი რაიონულ ცენტრ ბლანსკოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით დაახლოებით 18 კილომეტრში მდებარეობს. ქალაქი ზემო სვრატკის მთიანეთშია გაშენებული. მის მუნიციპალურ ტერიტორიაზე მდებარე ყველაზე მაღალი წერტილის სიმაღლე 698 მეტრია ზღვის დონიდან. კუნშტატში მიედინება პატარა მდინარე პეტრუვკა.

კუნშტატში ზომიერად კონტინენტური კლიმატია, საშუალო წლიური ტემპერატურაა 9,3°C, ხოლო ნალექების წლიური რაოდენობა 1 100 მილიმეტრი. ყველაზე მეტი ნალექი ივლისსა და აგვისტოში მოდის.
მინი|კუნშტატის ციხე
## ისტორია
კუნშტატი ისტორიულ წყაროებში პირველად 1279 წელს არის მოხსენიებული, მაშინდელ აქაურ მემამულეს კუნა ერქვა და ქალაქის დღევანდელი სახელწოდებაც მისი სახელიდან მომდინარეობს. კუნშტატელი დიდგვაროვნები ქალაქს 1521 წლამდე ფლობდნენ. ყველაზე ცნობილი კუნშტატელი და აქაური მამულების მფლობელი იყო ბოჰემიის მეფე ირჟი პოდებრადელი. ის კუნშტატის ციხეს 1427 - 1464 წლებში ფლობდა.

კუნშტატს მეთუნეობის ხანგრძლივი ტრადიცია აქვს, რომელიც აქ ქალაქის დაარსებისთანავე განვითარდა. 1620 წელს შეიქმნა მეთუნეთა პირველი გილდია, რომელშიც ათი ადგილობრივი მეთუნე გაერთიანდა. ხელობის განვითარებამ პიკს XIX საუკუნეში მიაღწია. ქალაქში თიხის ნაწარმის ბაზრობები 1993 წლიდან იმართება და ამ ტრადიციას დღესაც ინარჩუნებენ. 

1678 წელს მამული ლამბერგის დიდგვაროვნებმა შეიძინეს. მათ კუნშტატის ციხესიმაგრე ბაროკოს სტილის სასახლედ გადააკეთეს. ვოლფსვარფენელი ჰონრიხის გვარის დიდგვაროვნები კუნშტატს 1783 წლიდან 1901 წლამდე ფლობდნენ. მათი მმართველობის პერიოდში ქალაქის ციხეს ნეოკლასიკური რესტავრაცია ჩაუტარდა.

კუნშტატის მეორე მნიშვნელოვანი რელიგიური შენობაა სულიწმინდის ტაძარი ქალაქის სასაფლაოზე, ის 1670 წელს აშენდა და 1738 წელს აღადგინეს.

რუდკას მუნიციპალურ ნაწილში მდებარეობს ბურიანის გადმოსახედი კოშკი და ბლანიკის რაინდთა გამოქვაბული. ამ გამოქვაბულში ისტორიულ ფიგურათა ქანდაკებებია დაცული, მათ შორის არის წმინდა ვაცლავის ქანდაკება. აქ იყო ტომაშ გარიგ მასარიკის 14 მეტრიანი ქანდაკებაც, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს განადგურდა. დღეს ამ ქანდაკების მხოლოდ ფეხსაცმელია შემორჩენილი. 

## ცნობილი ადამიანები
*ფრანტიშეკ ჰალასი (1901–1949) — პოეტი; კუნშტატში ცხოვრობდა და აქ არის დაკრძალული
*ლუდვიკ კუნდერა (1920–2010) — პოეტი, დრამატურგი და მთარგმნელი

## Gallery

Náměstí Krále Jiřího, Kunštát, okres Blansko.jpg|მეფე ირჟის მოედანი და წმ. სტანისლავის ტაძარი
Městský úřad, Kunštát, okres Blansko.jpg|ქალაქის მერია
Kunštát - náměstí.jpg|მეფე ირჟის მოედნის შადრევნები
Jeskyně Blanických rytířů, Kunštát, okres Blansko (09).jpg|ბლანიკის რაინდთა გამოქვაბული
Hřbitovní-kostel-sv.Ducha-Kunštát2012.jpg|სულიწმინდის ტაძარი

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მორავიის მხარის ქალაქები