open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
გიორგი გველესიანი (გეოგრაფი)

**გიორგი გრიგოლის ძე გველესიანი** (დ. 27 ივნისი, 1903 — გ. 28 მარტი, 1980) — ქართველი ეკონომ-გეოგრაფი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1967), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1969).   

## ბიოგრაფია 
1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი. მუშაობდა უმაღლეს საგეგმო ორგანოებსა და საქართველოს მინისტრთა საბჭოში. 1931 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის სახალხო მეურნეობის საბჭოში, ხოლო 1935–48 წლებში საქართველოს მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო საგეგმო კომისიაში განყოფილების გამგედ. იგი უშუალოდ მონაწილეობდა რესპუბლიკის მსხვილი ქალაქების განვითარების გენერალური გეგმის შემუშავებაში. 1947 წელს დაინიშნა საქართველოს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის თანაშემწედ. სახელმწიფო ორგანოებში მოღვაწეობას იგი უთავსებდა ნაყოფიერ მეცნიერულ მუშაობას. 1953 წლიდან გარდაცვალებამდე ხელმძღვანელობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის ეკონომიკური გეოგრაფიის განყოფილებას. მისი ძირითადი შრომები ეხება საქართველოს საწარმოო ძალთა განვითარება-განლაგებას, ეკონომიკურ დარაიონებას (შეადგინა საქართველოს ეკონომიკურ-გეოგრაფიული დარაიონების ახალი ბადე), მთიანი რაიონების განვითარებას, რეგიონული განვითარების პრობლემებს და სხვა. მისი ხელმძღვანელობითა და მონაწილეობით შქმნილი და გამოცემულია მრავალი შრომა, მიძღვნილი რესპუბლიკის საწარმოო ძალთა განვითარება-განლაგების პრობლემისადმი, მოსახლეობისა და ქალაქების გეოგრაფიის, სამრეწველო კვანძების ფორმირების, ეკონომიკური გეოგრაფიის ზოგადი თეორიის, ეკონომიკური დარაიონებისა და სხვა საკითხებისადმი. მისი ხელმძღვანელობით მომზადებულ და მასობრივი ტირაჟით გამოქვეყნებულ შრომებში მოცემულია საქართველოსა და მისი ცალკეული რაიონების ბუნების, მოსახლეობისა და მეურნეობის კომპლექსური დახასიათება. საკანდიდატო დისერტაციის თემა დაიცვა თემაზე: „საქართველოს სსრ სამრეწველო წარმოების სპეციალიზაციის საკითხებისათვის“ 1952 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „საქართველოს სსრ-ში სოციალისტური წარმოების განვითარებისა და განლაგების საკითხები“ 1965 წელს. იგი 100-ზე მეტი გამოქვეყნებული ნაშრომის ავტორია. მან ერთ-ერთმა პირველმა განიხილა 1960-იან წლებში საქართველოს მთიანი რეგიონების პროგრამა, გააშუქა მათი საწარმოო ძალების განვითარების საკითხები და დასახა კონკრეტული რეკომენდაციები. „საქართველოს სსრ ატლასის“ (1964) შედგენაში მონაწილეობისათვის მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1971). საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია (1978). 

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორები
Netflix and chill

[მინი| [გრაფიტი Netflix-ის შტაბ-ბინის წინ ლოს გატოსში, კალიფორნია]]
"**Netflix and chill**" — ინტერნეტ ჟარგონი, რომელიც გამოიყენება როგორც ევფემიზმი შემთხვევითი სექსითვის. 2015 წლისთვის, "Netflix and Chill" გახდა ინტერნეტ-მიმი.

ფრაზა პირველად გამოიყენა "NoFaceNina"-მ  2009 წლის 21 იანვარს თავის ტვიტში. მან თქვა:  ფრაზის ადრეული გამოყენება სექსუალური კონოტაციების გარეშე იყო, გულისხმობდა უბრალო Netflix-ის ყურების აქტს. 2013 წლისთვის, Netflix-ის პოპულარობა შეერთებულ შტატებში მნიშვნელოვნად გაიზარდა, სერვისს მილიონობით აბონენტი შეემატა, ამ ფრაზამაც მაშინ შეიძინა თანამედროვე მნიშვნელობა.

## სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტ-მიმები
კატეგორია:Netflix
კატეგორია:ქსელური ჟარგონები
ნუგზარ ბარამია

**ნუგზარ ბარამია** (დ. 9 ივნისი, 1942, სენაკი) — ქართველი ექიმი.

## ბიოგრაფია
სამედიცინო განათლება ნუგზარ ბარამიამ კიევში მიიღო. მანამდე ზედიზედ ორი წელი თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტში აბარებდა, მაგრამ დაბალი ქულების გამო ვერ მოხვდა. კიევში მამის მეგობრებმა მიიწვიეს. ინსტიტუტში სამკურნალო ფაკულტეტზე სწავლობდა და ყოველთვის მოწინავეთა რიგებში იყო. ჯერ კიდევ მესამე კურსის სტუდენტმა  დაიწყო ქირურგიული ოპერაციების გაკეთება. მანამდე სამედიცინო პრაქტიკაზე იმყოფებოდა სამეგრელოში, მაშინდელ ცხაკაიაში, სადაც ქირურგიული განყოფილების გამგე ქირურგი სერგო შენგელია გახლდათ და ნუგზარი მასთან ერთად ატარებდა ოპერაციებს. 1972 წელს, სამკურნალო ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ, ნუგზარ ბარამია განაწილებით მოხვდა ახალგახსნილ კლინიკურ-ექსპერიმენტული ქირურგიის სამედიცინო-კვლევით ინსტიტუტში. თავდაპირველად უმცროსი მეცნიერ-მუშაკი იყო. დისერტაციის დაცვის შემდეგ კი უფროს მეცნიერ-მუშაკად გადაიყვანეს. ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდა ქირურგი-მეცნიერი ალექსანდრე შალიმოვი. მისი წინადადებით, 1985 წელს ახალგაზრდა ექიმი დაინიშნა პოლიტრავმის კლინიკის ხელმძღვანელად, რომელიც სასწრაფო დახმარების საავადმყოფოში გაიხსნა. ეს იყო ახალი და მძიმე მიმართულება ქირურგიაში.

ნუგზარ ბარამიას ხელმძღვანელობის 30 წლის მანძილზე პოლიტრავმის კლინიკას ჩატარებული აქვს დაახლოებით 18 ათასი ოპერაცია, აქედან 522 უნიკალური გულის ოპერაციაა; ის გახლავთ ქირურგიის ინსტიტუტის საპატიო თანამშრომელი; 1997 წლიდან უკრაინის სამხედრო-სამედიცინო აკადემიის ქირურგიის კათედრის პროფესორი; მისი სახელი უკრაინის 300 ცნობილი ადამიანის ნუსხაშია შესული. ქართველი ქირურგი ხუთი სამთავრობო ჯილდოსა და საერთაშორისო პრემიის „ოქროს ფორტუნის“ ლაურეატია. 2002 წელს, მას მიენიჭა III ხარისხის დამსახურების ორდენი და უკრაინის მინისტრთა კაბინეტის დიპლომი, ხოლო, 2007 წელს — „იაროსლავ ბრძენის“ V საფეხურის ორდენი. ნუგზარ ბარამიას მეუღლე ნონა ბასილაია არის მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ნევროპათოლოგი და არატრადიციული მედიცინის ოსტატი. მათი ერთადერთი ვაჟი, ვახტანგი, კიევის საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტის კურსდამთავრებულია და საკანდიდატო დისერტაციაც იქვე დაიცვა. მუშაობდა საქართველოში უკრაინის საელჩოში და უკრაინის საგარეო საქმეთა სამინისტროში.  ბატონი ნუგზარი გახდა პირველი ქართველი, რომელიც კიევის საპატიო მოქალაქედ აირჩიეს. ის სენაკის საპატიო მოქალაქეცაა. იქ არის მისი მშობლიური სახლი, სადაც თითქმის ყოველ წელს ჩადის. „ბედნიერების მთავარი ინგრედიენტი ჩემთვის ადამიანის გვერდში ყოფნაა“, ამბობს ნუგზარ ბარამია, მიუხედავად იმისა, რომ ახალგაზრდობიდან კიევში ცხოვრობს, სამშობლოსთან კავშირი არ გაუწყვეტია. მან დაახლოებით 120 ქართველ ახალგაზრდას გაუკვალა გზა და  პროფესიონალად ჩამოყალიბებაში დაეხმარა. მისი აღზრდილები დღეს სენაკის, თბილისის, ქუთაისის, ხობის და საქართველოს სხვა ქალაქების საავადმყოფოებში მუშაობენ.

## ლიტერატურა
* ბარამია, ნუგზარ. კიევი ჩემი სახლია : ინტერვიუ = Киiв мiй дiм / ნუგზარ ბარამია ; ესაუბრა მარი ტყეშელაშვილი // საქართველო = Сакартвело / უკრაინის ქართველთა ასოციაცია "იბერია". - თბილისი, 2007. - N1(2).  გვ. 30-33

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:სენაკში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
ზაურ ჩანქსელიანი

**ზაურ ჩანქსელიანი** (დ. 1948) — ქართველი აგროქიმიკოსი და სოფლის-მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1994). 

## ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიის ფაკულტეტი აგროქიმია-ნიადაგთმცოდნეობის განხრით. 1978 წელს დაიცვა დისერტაცია სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხის მოსაპოვებლად აგროქიმიის სპეციალობით.

1979 წლიდან მცხეთის სარაიონათშორისო საწარმო გაერთიანების „სოფლნაყოფიერების“ თავმჯდომარეა. 1988 წლიდან მუშაობს სასოფლო-სამეურნეო რესურსების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორად. იკვლევს სასუქების გამოყენების პირობებში რადიონუკლიდების მიგრაციას ნიადაგში, მცენარეებსა და პროდუქტებში. 1995 წლებში მუშაობდა პირველი მოწვევის პარლამენტის აპარატის აგრარულ კომიტეტში შეთავსებით. 1998 წლიდან იყო სოფლის მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო რადიოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი — ინსტიტუტის დირექტორი. 2001 წლიდან ამავე ინსტიტუტისა და საქართველოს აგროეკოლოგიური სამეცნიერი-კვლევითი ინსტიტუტის გაერთიანების შედეგად შექმნილი სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის აგრარული რადიოლოგიისა და ეკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის, ხოლო 2008 წლიდან საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს საჯარო სამართლის იურიდიული პირის აგრარული რადიოლოგიისა და ეკოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორად. 2010 წლიდან იყო საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის ამავე ინსტიტუტის დირექტორი. 2000-2006 წლებში მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში პროფესორის თანამდებობაზე. 2014 წელს არჩეული იქნა სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სსიპ სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ნიადაგის ნაყოფიერების კვლევის სამსახურის უფროსად. გამოქვეყნებული აქვს 150-ზე მეტი ნაშრომი, მათ შორის სამი სახელმღვანელო. 

## ბიბლიოგრაფია
* მცენარეული რადიოპროტექტორები: სახელმძღვანელო, თბილისი, 2011, გვ. 280
* რადიოლოგიის საფუძვლები: წიგნი ეძღვნება ჩემი შვილის ხათუნა ჩანქსელიანის ხსოვნას: სახელმძღვანელო, თბილისი, 2010, გვ. 107 ISBN 9789941024931
* მელიორაცია კოლხეთის მიწას ღალას მატებს, თბილისი, მერკური, 1993, გვ. 49
* აგროქიმიის ეკოლოგიური საფუძვლები, თბილისი, საქართველო, 1992, გვ. 132

## ლიტერატურა
* თბილისი: ენციკლოპედია, თბ., 2002, გვ. 791

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი აგროქიმიკოსები
კატეგორია:მეცნიერებათა დოქტორები
მონტენეგროს უნივერსიტეტი

**მონტენეგროს უნივერსიტეტი** (მონტენ. Универзитет Црнe Горе / Univerzitet Crne Gore) — მონტენეგროს ერთადერთი სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

უნივერსიტეტის ცენტრალური ადმინისტრაცია და ფაკულტეტების უმრავლესობა მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ პოდგორიცაში. დაწესებულება დაარსდა 1974 წელს და ამჟამად ჯამში 19 ფაკულტეტი აქვს.

მონტენეგროს უნივერსიტეტი დაარსდა 1974 წლის 29 აპრილს ტიტოგრადში (ახლანდელი პოდგორიცა). დაარსებიდან ერთი წლის შემდეგ, დაწესებულებას იმ წელს გარდაცვილი კომუნისტი აქტივისტის, ველკო ვლახოვიჩის სახელი დაერქვა. 1992 წელს უნივერსიტეტს მიენიჭა სახელი — მონტენეგროს უნივერსიტეტი.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:მონტენეგროს უმაღლესი სასწავლებლები
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
მანანა სალუქვაძე

**მანანა სალუქვაძე** (დ. 1 იანვარი, 1949, ლიხაური) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი, გლაციოლოგი, ჰიდრომეტეოროლოგიის უნივერსიტეტის წყლის რესურსებისა და ჰიდროლოგიური პროგნოზების განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, გეოგრაფიის აკადემიური დოქტორი.

## ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-მეტეოროლოგის სპეციალობით.

მუშაობა დაიწყო ჰიდრომეტეოროლოგიის უნივერსიტეტში გლაციოლოგიის ლაბორატორიაში. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები. მისი ნაშრომები ეხება თანამედროვე გლაციოლოგიურ საკითხებს, კერძოდ თოვლის ზვავების წარმოქმნის, რეჟიმისა და გავრცელების თავისებურებებს. მუშაობს საქართველოს ტერიტორიაზე თოვლის ზვავების რაოდენობრივი მახასიათებლების ცვალებადობის დადგენაზე, მოსახლეობის საშიში ზვავშემკრებების, ზვავსაშიში დასახლებული პუნქტებისა და სახალხო ობიექტების გამოვლენაზე. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კატასტროფული ზვავების გავრცელება საქართველოს ტერიტორიაზე და მათი მასიური ჩამოსვლის წინასწარმეტყველების მეთოდები“.

## ბიბლიოგრაფია
* საქართველოს თოვლის ზვავების კადასტრი (ავტორი), თბ., საქ. ტექნ. უნ-ტის ჰიდრომეტეოროლოგიის ინ-ტი, 2018, გვ. 154 — ISBN: 9789941808432
* თოვლის ზვავები საქართველოში (თანაავტორი), თბ., საქ. ტექნ. უნ-ტის ჰიდრომეტეოროლოგიის ინ-ტი, 2015, გვ. 170 — ISBN: 9789941084522
* კატასტროფული წყალდიდობები, ღვარცოფები და თოვლის ზვავები საქართველოში და მათი უსაფრთხოება : მონოგრაფია (თანაავტორი), თბ., საქ. ტექნ. უნ-ტი, 2012, გვ. 244 — ISBN: 9789941201202
* ზემო სვანეთის ზვავსაშიშროება (ავტორი), თბ., სტუ-ს ჰიდრომეტეოროლ. ინ-ტი, 2011, გვ. 67 — ISBN: 9789941036521

## ლიტერატურა
* ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 227-228;

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1949
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სარაევოს უნივერსიტეტი

300px|მინი|სარაევოს უნივერსიტეტი
**სარაევოს უნივერსიტეტი** (ბოსნ. *Univerzitet u Sarajevu* / Универзитет у Сарајеву) — სახელმწიფო უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს სარაევოში, ბოსნია და ჰერცეგოვინაში. სარაევოს უნივერსიტეტი არის ქვეყნის უდიდესი და უძველესი უნივერსიტეტი, ასევე უმაღლესი განათლების უძველესი დაწესებულებაა მთელ ყოფილ იუგოსლავიაში. დაარსდა 1537 წელს, როგორც მედრესე.

სარაევოს უნივერსიტეტი ჩარიცხული სტუდენტების რაოდენობის მხრივ ბალკანეთის უდიდეს უნივერსიტეტებს შორისაა. 1949 წელს გახსნის შემდეგ, სულ 122&nbsp;000 სტუდენტმა მიიღო ბაკალავრის ხარისხი, 3,891-მა მიიღო მაგისტრის ხარისხი და 2,284-მა მიიღო დოქტორის ხარისხი 45 სხვადასხვა სფეროში. უნივერსიტეტს აქვს 32 ფაკულტეტი.

## ისტორია 
### ოსმალეთის პერიოდი 
ბოსნია-ჰერცეგოვინაში პირველი უმაღლესი სკოლები დაარსდა მე-16 საუკუნეში ოსმალების მეთვალყურეობის ქვეშ. პირველი მედრესე ბოსნიაში, კერძოდ, ღაზი ხოსრო-ბეგის მედრესე და ბიბლიოთეკა, გაიხსნა სარაევოში 1537 წელს.

### ავსტრია-უნგრეთის პერიოდი 
უნივერსიტეტმა თავისი თანამედროვე იერსახე ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის მმართველობის დროს მიიღო, როდესაც დაარსდა მრავალი უმაღლესი განათლებისა და კულტურის ინსტიტუტი, როგორიცაა ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნული მუზეუმი, რომელიც დღემდე აქტიურია.

## პარტნიორული ურთიერთობები 
სარაევოს უნივერსიტეტს პარტნიორული ურთიერთობები აქვს ევროპის, აშშ-ის, კანადისა და ახლო აღმოსავლეთის 120-ზე მეტ უნივერსიტეტთან.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის უნივერსიტეტები
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
ფიშერინგის ციხესიმაგრე

250px|მინი
**ფიშერინგის ციხესიმაგრე** () — ციხესიმაგრე ლუდინგჰაუზენში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალია. XVI საუკუნეში კომპლექსი თითქმის მთლიანად აღადგინეს, მაგრამ ციხესიმაგრემ ძლიერი ციხის ფუნქციების შენარჩუნება მოახერხა. ფიშერინგის ციხესიმაგრე ერთ-ერთი უძველესი და ყველაზე კარგად შემონახული ციხესიმაგრეა მთელს მიუნსტერში. ციხე შედგება გარე თავდაცვითი ეზოსგან, კარიბჭეებისგან, თხრილისგან, ხიდისგან, მთავარი შენობისა და სამლოცველოსაგან.

ფიშერინგის ციხე აშენდა ეპისკოპოს გერჰარდ ფონ დერ მარკის დავალებით. თუმცა ის მალევე გადაეცა დროსტე ცუ ფიშერინგთა ოჯახს. დროსტე იყო ადგილობრივი ტიტული მემკვიდრეობით კეთილშობილი პირებისთის, რომლებიც ემსახურებოდნენ მიუნსტერის ეპისკოპოსებს. მთავარი შენობა არის ცხენის ფორმის სამსართულიანი ნაგებობა მასიური გარე კედლით. ციხე ხანძარმა გაანადგურა 1521 წელს. მეორე მსოფლიო ომის დროს საჰაერო თავდასხმისგან მიღებული ზარალი უმნიშვნელო იყო.

ფიშერინგის ციხესიმაგრეში განთავსებულია მიუნსტერლანდმუზეუმი, რაინდობის გამოფენა პატარებისთვის, ასევე კაფე-რესტორანი.

## რესურსები ინტერნეტში
*Official Website  
*Burg Vischering auf burgenwelt.de in German

კატეგორია:გერმანიის ციხესიმაგრეები
კატეგორია:ციხესიმაგრეები ანბანის მიხედვით
დროსტე ცუ ფიშერინგი

[მინი| დროსტე ცუ ფიშერინგთა [გერბი]]
**დროსტე ცუ ფიშერინგი** — ძველი და მნიშვნელოვანი ვესტფალიური დიდგვაროვანი ოჯახის სახელი. 

## ოჯახის გამორჩეული წევრები 
* ეპისკოპოსი კლემენს ავგუსტ დროსტე ცუ ფიშერინგი (1773–1845), კიოლნის მთავარეპისკოპოსი
* მარია დროსტე ცუ ფიშერინგი (1863–1899), მონაზონი
* გოტფრიდ ფონ დროსტე ცუ ფიშერინგ-პადბერგი (1908-1992), ფიზიკოსი

ფაილი:Droste-vischering.jpg|კლემენს ავგუსტ დროსტე ცუ ფიშერინგი
ფაილი:Clemens Droste zu Vischering1.jpg|კლემენს ჰაიდენრაიხ დროსტე ცუ ფიშერინგი
ფაილი:Maria Droste zu Vischering.jpg|მარია დროსტე ცუ ფიშერინგი

## სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის არისტოკრატიული ოჯახები
პუენტე-ლა-რეინა-დე-ხაკა

**პუენტე-ლა-რეინა-დე-ხაკა** (, ) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ხასეტანიის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 48,10 კმ². მოსახლეობა — 245 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* უესკის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* პუენტე-ლა-რეინა-დე-ხაკის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
* Gran Enciclopedia Aragonesa - პუენტე-ლა-რეინა-დე-ხაკა 

## სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
სადემარკაციო ხაზი

**სადემარკაციო ხაზი**  –  გეოპოლიტიკური საზღვარი, გამყოფი ხაზი განისაზღვრება ტერიტორიული ცვლილებების ან ტერიტორიული დავების შემდეგ, ზავის ან ცეცხლის შეწყვეტის შედეგად. დემარკაცია ხდება საერთაშორისო სამართლებრივი შეთანხმებების მიხედვით.

## აფრიკა 
* მაროკოს კედელი, რომელიც საზღვარია დასავლეთ საჰარის მაროკოს მთავრობის მიერ კონტროლირებად ნაწილსა და საჰარის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკის შორის, რომელიც ნაწილობრივ აღიარებული სეპარატისტული რესპუბლიკაა.

## ამერიკა 
* სადემარკაციო ხაზი, რომელიც გავლებულია ატლანტის ოკეანეში მერიდიანის გასწვრივ, 1494 წლის ტორდესილასის ხელშეკრულების შედეგია. ეს ხაზი დაიხაზა მას შემდეგ, რაც ქრისტეფორე კოლუმბი დაბრუნდა თავისი პირველი მოგზაურობიდან ამერიკაში.

* მეისონ-დიქსონის ხაზი არის დემარკაციული ხაზი აშშ-ს ოთხ შტატს შორის და წარმოადგენს პენსილვანიის, მერილენდის, დელავერისა და დასავლეთ ვირჯინიის (მაშინ ვირჯინიის ნაწილი) შორის საზღვარს.

## აზია 
### ახლო აღმოსავლეთი 
* ცისფერი ხაზი არის საზღვარი ლიბანსა და ისრაელს შორის, რომელიც გამოქვეყნდა გაეროს მიერ 2001 წლის 7 ივნისს.
* მწვანე ხაზი არის ისრაელსა და მის მეზობლებს შორის (ეგვიპტე, იორდანია, ლიბანი და სირია) 1948 წლის ომის შედეგად წარმოქმნილი საზღვარი.
* იასამნისფერი ხაზი იყო ცეცხლის შეწყვეტის ხაზი ისრაელსა და სირიას შორის 1967 წლის ექვსდღიანი ომის შემდეგ.
* მწვანე ხაზი (ლიბანი) იყო სადემარკაციო ხაზი ბეირუთში, ლიბანის სამოქალაქო ომის დროს 1975-1990 წლებში. ის იყო ქალაქის მუსლიმური და ქრისტიანული უბნების შორის საზღვარი.

### სამხრეთ და აღმოსავლეთ აზია 
* მაკმაჰონის ხაზი ყოფს ჩინეთსა და ინდოეთს, დადგინდა სიმლას კონვენციის შედეგად.
* სამხედრო სადემარკაციო ხაზი არის საზღვარი ჩრდილოეთ კორეასა და სამხრეთ კორეას შორის. სამხედრო სადემარკაციო ხაზი დადგინდა ზავის შედეგად, როგორც საზღვარი ორ კორეას შორის კორეის ომის დასასრულის შემდეგ.
* ჩრდილოეთ ლიმიტის ხაზი არის სადავო საზღვაო სადემარკაციო ხაზი ყვითელ ზღვაში ჩრდილოეთ კორეასა და სამხრეთ კორეას შორის.
* 1962 წლის ჩინეთ-ინდოეთის ომის შედეგად, ინდოეთისა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის შორის ფაქტობრივი საზღვარი აქსაი ჩინსა და ლადაქის შორის გადის.
* ინდოეთის და პაკისტანის კონტროლის ხაზი ქაშმირის სადავო რეგიონზე.
* საზღვარი ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკისა და ჩინეთის რესპუბლიკის (ტაივანი) შორის.

## ევროპა 
* კერზონის ხაზი იყო სადემარკაციო ხაზი, რომელიც წარმოადგინა ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ლორდ კერზონმა 1920 წელს, როგორც შესაძლო საზღვარი პოლონეთსა და საბჭოთა რესპუბლიკების შორის. თანამედროვე პოლონეთ-ბელარუსის და პოლონეთ-უკრაინის საზღვრები ძირითადად კერზონის ხაზს მიჰყვება.
* ფოშის ხაზი იყო დროებითი სადემარკაციო ხაზი პოლონეთსა და ლიეტუვას შორის, რომელიც შემოთავაზებული იყო ანტანტის მიერ პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ.
* სადემარკაციო ხაზი საფრანგეთში ნაცისტური ოკუპაციის დროს, გერმანიის მიერ ოკუპირებული ზონის და თავისუფალი ზონის შორის.
* ბოსნიური სასაზღვრო ხაზი არის ეთნო-ადმინისტრაციული საზღვარი, დადგენილია დეიტონის შეთანხმებით, რომელიც მოჰყვა ბოსნიის ომის დასრულებას.

## რესურსები ინტერნეტში
* სადემარკაციო ხაზი

კატეგორია:საზღვრები
მთვარის მოტაცება (ფილმი)

**მთვარის მოტაცება** — 1973 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორ თამაზ მელიავას მიერ კონსტანტინე გამსახურდიას რომანის „მთვარის მოტაცების“ მიხედვით.

## სიუჟეტი
უცხოეთიდან ახლად დაბრუნებული თარაშ ემხვარი ტარიელ შერვაშიძის ოჯახს ეწვევა, სადაც სიყრმის მეგობარი თამარი ეგულება. შერვაშიძეებს თარაშის გამზრდელი და ძიძიშვილი, კაც და არზაყან ზვამბაიებიც სტუმრობენ. არზაყანს კომკავშირლობისა და სოფლის კოლექტივიზაციაში მონაწილეობისათვის ძმები თარბები მოსაკლავად დასდევენ. მას უსიამოვნება აქვს მამასთანაც, რომელსაც არ სურს ქონება კოლექტივს გაუნაწილოს. არზაყანისგან განსხვავებით, თარაში ახალ ცხოვრებაში თავის ადგილს ვერ ხედავს. მისი ერთადერთი იმედი თამარია. თამარი მამასთან ერთად თბილისში მიემგზავრება.

თარაშს აღიზიანებს თამარის სწრაფვა გართობისკენ, სთხოვს შეინარჩუნოს მისთვის ძვირფასი ოცნების ქალიშვილის სახე. რადგან თამარი ნაწნავებს მაინც იჭრის და არ თმობს ქალაქური ცხოვრების წესს, იმედგაცრუებული სოფელს უბრუნდება. კაც ზვამბაია შეიტყობს, რომ მას განკულაკებას უპირებენ და საკუთარი ხელით ხოცავს ხარებს. შეთქმულები მისი ოჯახის ამოწყვეტას გადაწყვეტენ. არზაყანს და თარაშს თავდამსხმელები, ძმები თარბები შემოაკვდებიან და იძულებულნი ხდებიან თავი სვანეთს შეაფარონ. როდესაც თარაში იგებს, რომ ფეხმძიმე თამარი კვდება, მის სანახავად წასვლას გადაწყვეტს, ენგურის გადალახვას დააპირებს, მაგრამ მდინარეში ცხენიანად იღუპება.

## როლებს ასრულებენ
* ოთარ მეღვინეთუხუცესი — *არზაყან ზვამბაია*
* გეიდარ ფალავანდიშვილი — *თარაშ ემხვარი*
* ირინა ჭიჭინაძე —  *თამარ შერვაშიძე*
* კოტე დაუშვილი —  *კაც ზვამბაია*
* არიადნა შენგელაია — *კაროლინა*
* აკაკი ვასაძე — *ტარიელ შერვაშიძე*
* ეროსი მანჯგალაძე — *გვანჯ აფაქიძე*
* ვარლამ (ვალოდია) წულაძე — *ლუკაია ლაბახუა*
* სპარტაკ ბაღაშვილი — *მებორნე*
* რამაზ ჩხიკვაძე — *შარდინ ალშიბაია*
* კირა (უმც) ანდრონიკაშვილი — *ძაბული*
* იმედა კახიანი — *ჩალმაზი*
* მანუჩარ შერვაშიძე — *არემბა არლანი*
* რუსლან მიქაბერიძე — *ჯოტო*
* ზურაბ ქაფიანიძე — *ლომკაც თარბა*
* თამარ ციციშვილი — *თარაშ ემხვარის დედა*
* ლეო (ლევან) ფილფანი — *ჯამლეტ ტარბა*
* ოთარ კოპტონაშვილი — *ბესლან ტარბა*
* ამირან ქადეიშვილი — *კეგვე ტარბა*
* ბორის წიფურია — *ჯოკია*
* დალი წერეთელი — *ზესნა*
* ეკა შაკერბაია — *ხათუნა*
* კახი კავსაძე — *ვახტანგ იამანიძე*
* მიხეილ ვაშაძე — *ლომკაც ესვანჯია*

## რესურსები ინტერნეტში
*
*

კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:1973 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:ქართულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ომაიანთა მეჩეთი

**ომაიანთა მეჩეთი** (), ასევე ცნობილია, როგორც **დამასკოს დიდი მეჩეთი** — ერთ-ერთი უდიდესი და უძველესი მეჩეთი მსოფლიოში. მდებარეობს დამასკოს ძველ ქალაქში. ქრისტიანობისა და ისლამის მიხედვით, მეჩეთში დამარხულია იოანე ნათლისმცემელის თავი. მუსლიმებს სწამთ, რომ სწორედ ეს მეჩეთი იქნება იესო ქრისტეს მეორედ მოსვლის ადგილი. შენობაში გამოყოფილია ორი სალოცავი, რომელიც ეძღვნება მაჰმადის შვილიშვილის, ჰუსეინ იბნ ალის ხსოვნას.

## რესურსები ინტერნეტში 
*ომაიანთა მეჩეთი

კატეგორია:სირიის მავზოლეუმები
ჯუმბერ მამალაძე

**ჯუმბერ მამალაძე** (დ. 28 იანვარი, 1935, თბილისი) — ქართველი გეოლოგი და მეცნიერი. გეოლოგია-მინერალოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი.

## ბიოგრაფია
1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-გეოლოგის სპეციალობით. 1964 წელს დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიურ ინსტიტუტთან არსებული ფრანგული ენის ორწლიანი კურსები. 

1957-1961 წლებში მუშაობდა საქართველოს მინისტრთა საბჭოსთან არსებულ გეოლოგიური სამმართველოს ტეხურის გეოლოგიურ-საძიებო პარტიაში, ლიახვის გეოლოგიურ-აგეგმვით პარტიაში ინჟინერ-გეოლოგად. 1961-1973 წლებში ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის მეოთხეული ნალექების შემსწავლელ განყოფილებაში უმცროსი მეცნიერი თანამშრომლის თანამდებობაზე. 1973 წლიდან მუშაობდა კავკასიის მინერალური ნედლეულის ინსტიტუტში ჯერ უფროსი მეცნიერი თანამშრომლის თანამდებობაზე, შემდეგ სექტორის ხელმძღვანელად. იკვლევდა კოლხეთის მეოთხეულ ნალექებს, რომელიც საფუძვლად დაედო მის საკვალიფიკაციო ნაშრომს — „კოლხეთის პლეისტოცენური ზღვიური ნალექების სტრატიგრაფია და შავი ზღვის დონის რყევა“ (1973). გამოქვეყნებული აქვს 20-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც შეეხება კოლხეთის მეოთხეულ ნალექებს და გეომორფოლოგიური რუკების (ეგზოგენური პროცესები) შედგენას.

## ბიბლიოგრაფია
* Морской плейстоцен Колхиды, Тбилиси, „Мецниереба“, 1975, с. 207

## ლიტერატურა
* ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ., 2003, გვ. 180

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გეოლოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზურაბ ნადარეიშვილი

**ზურაბ ნადარეიშვილი** (დ. 19 აგვისტო, 1961, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების უნივერსიტეტში, ტორონტოს(კანადა) უნივერსიტეტის სანიბრუკის ჰოსპიტლის ინსულტის კვლევის ცენტრში, აშშ-ს ნევროლოგიურ დაავადებათა და ინსულტის ეროვნულ უნივერსიტეტში.

გაიარა ინტერნატურა ვაშინგტონის(აშშ) ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალ-ცენტრის შინაგან სნეულებათა კათედრაზე, ხოლო შემდეგ-რეზიდენტურა ნევროლოგიაში ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტის ჰოსპიტალში. მუშაობდა ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის ნევროლოგიის კათედრის ასისტენტ-პროფესორად და ინსულტის ცენტრის დირექტორის მოადგილედ. 2013 წლიდან ჯონს ჰოპკინსის სამეცნიერო ქსელის ჯანდაცვის ეროვნული უნივერსიტეტის ინსულტის ცენტრის სამედიცინო დირექტორია(ბეთესდა, მერილენდი). მსოფლიოს წამყვან სამედიცინო ჟურნალებში გამოქვეყნებული აქვს 20-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. 1991 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. მიღებული აქვს კანადის ინსულტის საზოგადოების პრიზი, წლის საუკეთესო ნაშრომისათვის (1999).

## ლიტერატურა
* თავისუფლების დღიურები, 2014 : რადიო „თავისუფლების“ პროექტი, თბ., 2015, გვ. 285

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1961
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ნევროლოგები
იური ქავთარაძე

**იური ქავთარაძე** (დ. 12 თებერვალი, 1923 ბათუმი — გ. 5 აპრილი, 1979, მოსკოვი) — ქართველი და საბჭოთა რეჟისორი, მსახიობი, სცენარისტი.

1939 წლიდან მუშაობდა მსახიობად მოზარდ-მაყურებელთა თეატრში. 1946-1948 წწ. სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ფერწერის ფაკულტეტზე. შემდეგ დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის (ВГИК) სამხატვრო (1951) და სარეჟისორო (1951 წ. სერგეი გერასიმოვის და თამარა მაკაროვას სახელოსნო) ფაკულტეტები.

1941-1945 მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში. დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობდა თბილისის სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთების მხატვრად. რუსეთში გადასვლის შემდეგ კი — რეჟისორად მოსკოვის ცენტრალური ტელევიზიის შემოქმედებითი გაერთიანება „ეკრანში".

## ფილმოგრაფია
### რეჟისორი
* 1961 „ჭიაკოკონა“
* 1966 „უყაიმო თამაში“

### სცენარის ავტორი
* 1966 „უყაიმო თამაში“

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ეროვნული ფილმოგრაფია — იური ქავთარაძე
* 
* იური ქავთარაძე 

## სქოლიო
* ქართული კინო. 1896-2011. თბ. 2011. გვ. 177

კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები
კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
იური
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
მიხეილ გაბაევი

**მიხეილ გაბაევი** (დ. 1862  გ. 1931) — ქართველი სამხედრო პირი.

## ბიოგრაფია
მიხეილ ანდროს ძე გაბაევმა 1884 წელს დაამთავრა ელისავეტგრადის ცხენოსანთა სასწავლებელი. მხსაურობდა კავკასიის ცხენოსანთა რაზმში. 1914 წლიდან დაღესტნის ცხენოსანთა პოლკის მეთაურია, რუსეთ-იაპონიის და პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე. 1915 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. ემიგრაციაში იუგოსლავიაში ხელმძღვანელობდა „ჩრდილოეთის დრაგუნების“ საზოგადოებას. დაჯილდოებულია წმ. გიორგის IV ხარისხის (1906 წ.), წმ. ვლადიმერის - IV ხარისხის, III - ხარისხის (მახვილითა და ბაფთით) წმ. სტანისლავის, წმ. ანას - IV-III-II ხარისხით, ოქროს იარაღით.

## ლიტერატურა
* მიხეილ ანდროს ძე გაბაევი... // ქართული ემიგრაცია ევროპაში /გიორგი ბეჟიტაბშვილი. - თბ., 2012. - გვ. 53

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული 1862
კატეგორია:გარდაცვლილი 1931
მიხეილ
თათრების კონფედერაცია

**თათრების კონფედერაცია** (ჩინური: 塔塔兒; ძველი თურქული: 𐱃𐱃𐰺; შუა მონღოლური: ᠲᠠᠲᠠᠷ) — XII საუკუნეში მონღოლეთის პლატოზე არსებული ხუთი ძირითადი ტომობრივი კონფედერაციიდან (ხანლიგი) ერთ-ერთი.

სიტყვა *თათარი* *დატანი* (大檀: და-დან) და *ტანტან* (檀檀: დან-დან) ტრანსლიტერირებული თავდაპირველად სონგის წიგნში გხვდება როგორც როურანების მეორე სახელი, რომლებიც პროტომონღოლური დონგუ წინაპრები იყვნენ. სონგის და ლიანის წიგნები როურანებს უფრო ადრე მცხოვრებ ხუნუს ხალხებთან აკავშირებს, მაში როდესაც ვეის წიგნი მათ წარმომავლობას დონგუს ხალხს უკავშირებს. ხუ ელინა-ქიანის მოსაზრებით როურანების უმეტესობის ხუნუსგან წარმოიშვნენ, რადრან როურანების პირდაპირი შთამომავლების (განსაკუთრებით აკა თათრების) ენა დიდწილად შეიცავდა თურქულენოვან ხუნუს ელემენტებს. მიუხედავად ამისა ხუნუს ენა ჯერ კიდევ უცნობია. ჩინელი ისტორიკოსები როგორც წესი ხუნუს წარმოშობას სხვადასხვა მომთაბარე ჯგუფებს აწერენ. 

როურანები, თათრების სავარაუდო წინაპრები ზაფხულში თანამედროვე მონღოლეთის ტერიტორიაზე ატარებდნენ ხოლო ზამთარში სამხრეთით საძოვრების საძიებლად კვეთდნენ გობის უდაბნოს. როურანებმა V საუკუნეში, დაახლოებით 402 წელს, ხაგანატი დააარსეს. რურანების ქვეშევრდომებს შორის იყო აშინას ტომი, რომლებმაც 552 წელს დაამხეს თავიანთი როურანის მეთაურები და 555 წელს საერთოდ გაანადგურეს ისინი. გადარჩენილი რურანების ერთი შტო გადავიდა დიდი ხინგანის მთიანეთში, რის შემდეგაც ისინი ტანტანის სახელით არიან ცნობილი. დროთა განმავლობაში შეუერთდნენ შივეის ხალხს და შექმნეს *და შივეი* (大室韋 - დიდი შივეი). და 𐱃𐰸𐰔⁚𐱃𐱃𐰺 (ტოქუზ თათარ - ცხრა თათარი) რომელი წარწერებიც თათრების კონფედერაციას აღნიშნავდა. ისტორიოგრაფიაში პროტომონღოლური შივეის ტომები, როგორც წესი, გაიგივებულია დადასთან ან ოცდაათ თათრთან, ხოლო ცხრა თათარი წყაროებში ხშირად კონკრეტულად თათრებად მოიხსენიება. ცხრა თათარში ტრადიციულად ცხრა დიდი კლანის გაერთიანება იგულისხმება.

ტოქუზ-თათრება და ოტუზ-თათრებს ხშირად მონღოლურად მოლაპარაკეებად მოიაზრებენ, ამის საპირისპიროდ, საბჭოთა აღმოსავლეთმცოდნე ლეონიდ კიზლასოვი ამტკიცებს, რომ ტოქუზ-თათრები და ოტუზ-თათრები თურქულად მოლაპარაკეები იყვნენ, რადგან სპარსი ავტორის X საუკუნის გეოგრაფიულ ტრაქტატში ჰუდუდ ალ-ალამი ნათქვამია, რომ თათრები იყვნენ თოღუზღუზების ნაწილი, რომელსაც მინორსკი აღმოსავლეთ ტიან-შანში მდებარე ქოჩოს სამეფოსთან აიგივებს, რომელიც უიღურმა ლტოლვილებმა უიღურების ხაგანატის დაშლის შემდეგ დააარსეს. ისინი ტოკუზ ოღუზის კონფედერაციას ეკუთვნოდნენ. ამავდროულად, კიზლასოვი ეწინააღმდეგება ორხონის წარწერების თათრების ჩინური წყაროებში ნახსენებ დადებთან გაიგივებას.

## სქოლიო 
კატეგორია:მონღოლეთის ისტორია
კატეგორია:ყოფილი კონფედერაციები
მაია ახალკაცი

**მაია ახალკაცი** (დ. 30 დეკემბერი, 1959, შილდა) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი და პედაგოგი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (2006).

## ბიოგრაფია
1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 1981-1984 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი კომაროვის სახელობის ბოტანიკის ინსტიტუტში (სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი).

1985-1986 წლებში — ბოტანიკის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1986-1992 წლებში — უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1997-2012 წლებში — საქართველოს ბუნების მკვლევართა კავშირი „ორქისის“ თავმჯდომარე. 2002 წლიდან — ბოტანიკის ინსტიტუტის მცენარის გენეტიკური რესურსების განყოფილების გამგე. 2013 წლიდან — ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი. 1997 წელს — მეცნიერთა გაცვლის საერთაშორისო ფონდის (IREX) სტიპენდიატი. 1997-1999 წლებში — ალექსანდერ  ფონ ჰუმბოლდტის ფონდის სტიპენდიატი. 2015 წლიდან — საქართველოს ბოტანიკური თანასაზოგადოების დამფუძნებელი. მისი ძირითადი კვლევითი საკითხებია: მცენარეთა ანატომია, მორფოლოგია და რეპროდუქცია, ბიომრავალფეროვნება, მცენარეთა გენეტიკური რესურსები და სხვა. გამოქვეყნებული აქვს 88 სამეცნიერო ნაშრომი. მისი სამეცნიერო ინტერესის სფეროა: მცენარეთა ანატომია, მცენარეთა მორფოლოგია, მცენარეთა რეპროდუქციული ბიოლოგია ბიომრავალფეროვნება, მცენარეთა კონსერვაცია, მცენარეთა გენეტიკური რესურსები, მცენარეთა ველური მონათესავე სახეობები, მცენარეთა ჯიშების მოშინაურება, სამკურნალო მცენარეები, მიკროსკოპია და ა.შ. 1992, 1993, 1994, 2000 და 2001 წლებში სამეცნიერო მივლინებით იმყოფებოდა ავსტრიის მეცნიერებათა აკადემიაში. 2010 წელს — გინესის უნივერსიტეტში. 1997 წელს — აშშ-ში. წლების განმავლობაში სამეცნიერო პროექტებისათვის მიღებული აქვს არაერთი საერთაშორისო გრანტი. მონაწილეობა აქვს მიღებული სხვადასხვა სამეცნიერო კონფერენციაში. 2004 წელს იმყოფებოდა იუტას შტატში ამერიკის ბოტანიკოსთა საზოგადოების ყრილობაზე, გამოვიდა მოხსენებით. 2007 წელს იმყოფებოდა ჰამბურგში გერმანიის ბოტანიკოსთა საზოგადეობის ყრილობაზე, გამოვიდა მოხსენებით. 2012 წელს მიღებული აქვს „საბადოების სიცოცხლის პრემია“ და ისააკ ნიუტონის სახელობის სამეცნიერო პრემია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „Urticaceae-ს ოჯახის ზოგიერთი წარმომადგენლის ტრიქომების ულტრასტრუქტურა“, დაიცვა 1986 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მცენარის რეპროდუქციული სტრატეგიის სტრუქტურულ-ფუნქციური ასპექტები“, დაიცვა 2006 წელს.

## ბიბლიოგრაფია
* ნატურა 2000 ჰაბიტატების მცენარეთა ბიომრავალფეროვნების შენარჩუნება საქართველოში, თბილისი, 2018, გვ. 446
* მცენარის რეპროდუქციული სტრატეგიის სტრუქტურულ-ფუნქციური ასპექტები, თბილისი, 2017, გვ. 184
* სამცხე-ჯავახეთის იშვიათი სამკურნალო მცენარეების კონსერვაცია და მდგრადი გამოყენება=Conservation and sustainable utilization of rare medicinal plants in Samtskhe-Javakheti, თბილისი, საქ. ბუნების მკვლევართა კავშირი „ორქისი“, 2008, გვ. 212

## ლიტერატურა
* წყარო: საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ირინა ჯაფარიძე, თბ., 2012, გვ. 93

## რესურსები ინტერნეტში
*ახალკაცი

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
იქისუს ციხე

**იქისუს ციხე** — ციხე თუქეთში, სოფელ ოვუნდუში.
 
თორულიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 10 კმ-ში, იქ სადაც მდინარე იქისუ, იგივე ყარამუსტაფას, იგივე დიპოტამოსის მდინარე ხარშიტს უერთდება, თანამედროვე სოფელი ოვუნდუა. სოფელის ცენტრში გამავალი მდინარის მარჯვენა მხარეს, როგორც ზემოთაც აღინიშნა, ოვუნდუს ციხეა. მის საპირისპიროდ, მდინარის მარცხენა მხარეს კი იქისუს ციხე. მისთვის ციხის მშენებლებს მეტად ხელსაყრელი ადგილი შეურჩევიათ. ნაგებობა მაღალ წოწოლა კლდის თავზე დაუშენებიათ. იგი ოთხივე მხრივ ფაქტობრივად მიუვალია. ერთადერთი შედარებით საკმაოდ რთული მისადგომი სამხრეთ აღმოსავლეთიდან აქვს. ნაგებობა ისეა შერწყმული კლდოვან რელიეფთან, რომ თითქმის შეუმჩნეველია და მთის კლდოვანი შვერილის შთაბეჭდილებას ტოვებს სივრცეში. დღეისათვის შემორჩენილია მისი ჩრდილოეთი კედელი, რომლის მაქსიმალური სიმაღლე 6-7 მეტრს აღწევს. დანარჩენი გალავნის კედლები საძირკვლების დონემდეა მორღვეული. ემჩნევა ნგრევისა და აღდგენის კვალი. ციხის ძირითადი ნაწილი ნაგები ყოფილა კვადრატული ფორმის დამუშავებული ქვებით, წესიერი წყობით კირხსნარზე. ეს ნაგებობაც ოვუნდუს ციხე კოშკის მსგავსად, ადგილობრივთა აშენებული უნდა იყოს. ჩანს მისი მოგვიანო ეპოქებშიც გამოყენების კვალიც. იგი ოვუნდუს ციხესთან ერთად აკონტროლებდა გუმუშხანე ბაიბურთისაკენ თუ შირან ერზიჯანისაკენ მიმავალ გზებს. მათ შორის ის განსხვავებაა მხოლოდ, რომ ოვუნდუს ციხე ზედ გზაზეა, ხოლო იქისუს კი ოდნავ ზემოთ და იქიდან დაჰყურებს გზასაც და ციხესაც.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის ცენტრალურ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2019, გვ. 44-45  ISBN 978-9941-8-1990-2.

კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
ზინდალარის ციხე

**ზინდალარის ციხ** — ციხე  თურქეთში ქეჩი კალესთან ახლოს სოირან დერეს ხეობაში, რომელიც ხარშიტს უერთდება, საზაფხულო და საზამთრო გზების კვეთაში არის დაფიქსირებული ზინდალარის ციხეის ნაშთები. 

ციხე მდებარეობს ვიწრო შემაღლებულ ადგილზე. იგი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვებით. მისგან ჩრდილეთით 30 მ-ში, სოირანის ხეობისაკენ შემორჩენილია მრგვალი კოშკის ნაშთები. მისი დიამეტრი 3 მეტრია, ხოლო სიმაღლე 8 მეტრი. როგორც ჩანს, აქ უნდა ყოფილიყო ხუთკუთხა (პენტაგონალური) გეგმის ციხე, რომელიც კოშკთან უნდა ყოფილიყო დაკავშირებული. ციხეს კიდევ ორი კოშკი უნდა ქონოდა კუთხეებში. ჩრდილოეთით ციხის კედელი 5 მეტრი სიმაღლის  ბუნებრივ კლდეზეა დაშენებული. ციხის შიდა სივრცე საკმაოდ ფართოა. აქ უნდა ყოფილიყო ადგილი, სადაც ქარავანი შეისვენებდა და აქვე უნდა ყოფილიყო თავშესაფარი. გადარჩენილი ფრაგმენტების მიხედვით ჩანს, რომ აქ უნდა ყოფილყო სოფელი არაუადრეს იუსტინიანეს პერიოდიდან და არაუგიანეს მე-10 ს-დან. ზინდანლარის ნაშთები დაკავშირებული უნდა ყოფილიყო საზაფხულო გზასთან, რომელიც ერზრუმიდან მოემართებოდა, განსაკუთრებით კი სატალადან მურასანოღულარისაკენ მომავალ გზასთან.

## ლიტერატურა
* ისტორიული ჭანეთის ცენტრალურ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2019, გვ. 31-34 ISBN 978-9941-8-1990-2

კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები
დავით კინწურაშვილი

**დავით კინწურაშვილი** (დ. 14 ივლისი, 1978 თბილისი) — ქართველი დირიჟორი, პედაგოგი.

## ბიოგრაფია
1996 წელს დაამთავრა თბილისის III მუსიკალური სასწავლებელი, 2002 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (გუნდის დირიჟორობა).

2000-2002 წლებში იყო ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთობლივი ესპანურ-ქართული გუნდის „Cantus Choralis“ სამხატვრო ხელმძღვანელი. 2000-2002 წლებში თბილისის კულტურის სახელმწიფო ინსტიტუტის დოცენტი. 2006 წელს მოიპოვა მიუნხენის მუსიკისა და თეატრის Hohschule-ს საორკესტრო დირიჟორის დიპლომი, ხოლო 2008 წელს საორკესტრო დირიჟორის მაგისტრის ხარისხი. 2011 წელს ლატვიის კულტურის აკადემიის კულტურისა და მედიის მენეჯმენტის მაგისტრის წოდება. 2009-2011 წლებში იყო ჰამბურგის მუსიკალური და თატრალური უმაღლესი აკადემიის საორკესტრო სადირიჟორო ფაკულტეტის სტუმარი-სტუდენტი, პედაგოგი ქრისტოფ პრიკისი. ამავე წლიდან მუშაობდა ჰამბურგის კონსერვატორიაში სასწავლო პროექტ GUS-ის ფარგლებში საორკესტრო სადირიჟორო ფაკულტეტის მუსიკალურ პროექტებზე, მათ შორის: „ოპერა ყველა ბავშვს“, ფესტივალი „ჟღერა და სივრცე“, პროფესორ ბ. ვაილის ასისტენტი, ახორციელებდა ფესტივალის მენეჯმენტსა და მარკეტინგს. მასტერკლასები გაიარა 2007, 2009, 2010 წლებში პროფესორებთან: კ. მაზურთან, დ. ბოსტოკთან, ქ. პრიკისთან. უდირიჟორა: მიუნხენის, ინგოლშტადტის, ბავარიის, კანადის, შვეიცარიის, ვენის, ჰამბურგის სიმფონიურ ორკესტრებსა და საოპერო სპექტაკლებს. 2010-2014 წლებში იყო მიუნხენის ელიზაბეთ გასტის ხელოვნების ფონდის მუსიკალური ხელმძღვანელი, მიუნჰენის „ბავარიის საბავშვო და ახალგაზრდული ფილარმონიის ორკესტრისა და გუნდის“ პროექტების ავტორი და ხელმძღვანელი. 2013 წლიდან თბილისის კონსერვატორიის მუსიკალური მენეჯმენტის ფაკულტეტის პედაგოგი („Basic of Management“, „Music Management“). 2014 წლიდან იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. ატარებს მასტერკლასებს: თბილისის კონსერვატორიაში, თბილისის გოეთეს ინსტიტუტში. შეასრულა შემდეგი რეპერტუარები საქართველოში: ჰაიდნი ორატორია „სამყაროს შექმნა“ (2015), ოთარ თაქთაქიშვილი „მინდია“, ვერდი „აიდა“, „ტრუბადური“, „ბალ-მასკარადი“, „რიგოლეტო“, „ნაბუკო“, დონიცეტი „დონ პასკუალე“, ლეონკავალო „ჯამბაზები“ (ყველა საკონცერტო შესრულება), მოცარტი „ჯადოსნური ფლეიტა“. რეპერტუარი შესრულებული უცხოეთში: როსინი „კონკია“, ვაგნერი „მფრინავი ჰოლანდიელი“, გლუკი „ალცესტა“, ბრუკნერი სიმფონია №9. მონაწილეობდა ფესტივალში: თბილისის „საახალწლო ფესტივალი“, „ზამთრის აკადემია“, ჰამბურგის წმინდა იაკობის საკათედრო ტაძარში მიუნხენის ქართულ გუნდთან „იბერი“. 2014-2016 წლებში იყო თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის პროფესიული სახელმწიფო თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი.

## ლიტერატურა
* ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ., 2015, გვ. 260

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი დირიჟორები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1978
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
ნატალია პავლიაშვილი

**ნატალია პავლიაშვილი** (დ. 5 მაისი, 1957, ქუთაისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, ექიმი-პათოფიზიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2003).

## ბიოგრაფია
1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1980-1981 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ალერგოლოგიის კათედრის კლინიკური ორდინატორი; 1981-1990 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პათოფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტი; 1990-1993 წლებში - უფროსი მასწავლებელი; შემდგომში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის პათოფიზიოლოგიის დეპარტამენტის ასოცირებული პროფესორი. ავტორია სამეცნიერო ნაშრომებისა, რომლებიც ეხება მიკროჰემოცირკულაციას, ონკოლოგიის, „მოჭყლეტვის სინდრომის“ საკითხებს. ეკუთვნის „სასუნთქი სისტემის პათოფიზიოლოგიის“ სასწავლო-მეთოდური მითითება. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1987 წელს „რეგიონური სისხლის მიმოქცევისა და მიკროჰემოცირკულაციის ცვლილებები ანთებად კერაში ავთვისებიანი სიმსივნური ზრდის დროს“.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 2003 წელს „ორგანიზმის რედოქს-სტატუსის, ერითროციტების და მიკროჰემოცირკულაციის ცვლილებების როლი ხანგრძლივი ზეწოლის სინდრომის პათოგენეზში და მათი კორექციის გზების ძიება“.

## ორგანიზაციის წევრი
* საქართველოს პათოფიზიოლოგთა საზოგადოება, წევრი

## ბიბლიოგრაფია
* პათოფიზიოლოგიის განმარტებითი ლექსიკონი (რედაქტორი) // ნაწილი 1, თბ., 2019, გვ. 120 - ISBN: 9789941956782

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 232
* საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ჯაფარიძე ი., თბ., 2012, გვ. 359

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1957
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ნ
კატეგორია:ქართველი პათოფიზიოლოგები
სექსუალური დისფუნქცია

**სექსუალური დისფუნქცია**, *სექსუალური დარღვევა* — დარღვევა, რომელიც აწუხებს ინდივიდს ან წყვილს ნორმალური სექსუალური აქტივობის რომელიმე ეტაპზე, მათ შორის ფიზიკური სიამოვნების, სქესობრივი ლტოლვის, პრეფერენციების, აღგზნების ან ორგაზმის კუთხით. ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია სექსუალურ დისფუნქციას შემდეგნაირად განმარტავს: „პიროვნების მხრიდან იმის შეუძლებლობა, რომ სექსუალურ ურთიერთობაში ისე მიიღოს მონაწილეობა, როგორც ისურვებდა“. ეს განმარტება საკმაოდ ფართოა და მრავალი ინტერპრეტაციის საშუალებას იძლევა. DSM-5-ის მიხედვით, სექსუალური დისფუნქციის დიაგნოზის დასასმელად საჭიროა, რომ ადამიანს მინიმუმ ექვსი თვის განმავლობაში აწუხებდეს უკიდურესი დისკომფორტი და ინტერპერსონალური პრობლემები (გამონაკლისია მედიკამენტებით გამოწვეული სექსუალური დარღვევა). სექსუალურ დისფუნქციას შეიძლება ძალიან დიდი ზეგავლენა ჰქონდეს ადამიანის სექსუალური ცხოვრების ხარისხზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* სექსუალური დისფუნქციები — გამომწვევი მიზეზები და მკურნალობა

## სქოლიო
კატეგორია:სექსუალობა
კატეგორია:სექსოლოგია
ოქროთვალა

**ოქროთვალა** () — მწერების გვარი მაწუხელასებრთა ოჯახისა. ტანადი ბუზებია (სიგრძე 7–12 მმ). ფრთებზე ჩვეულებრივ მუქი კონტრასტული განივი ზოლები და ლაქებია, მუცელი კაშკაშა ყვითელ-შავი ნახატითაა, იშვიათად შავი. თვალები ოქროსფერ-მწვანეა (აქედან სახელი). ფართოდ არიან გავრცელებული. ცნობილია 250-ზე მეტი სახეობა. ყველაზე მეტად მრავალფეროვნებია ამერიკაში. მამალი იკვებება ნექტრით, დედალი — სისხლით (მსხვილი ჩლიქოსნებისა და ადამიანის), აგრეთვე მცენარეთა ტკბილი წვენით და ბუგრების გამონაყოფით. ყველაზე აქტიურები არიან ცხელ მზიან დღეებში. მატლები თითისტარისებრია, ფერად მოყვითალო-მომწვანო ან მომწვანო. ბინადრობენ გადატენიანებულ ნიადაგში გაუდინარი ან მცირედ გამდინარე წყალსატევების ნაპირებთან, რამდენიმე — თავთხელ წყლებში ხშირ წყალმცენარეებს შორის. იკვებებიან ხრწნადი ორგანული ნარჩენებით, ზოგიერთი მტაცებელია. გადააქვთ ტულარემიისა და ციმბირის წყლულის გამომწვევები. აფრიკაში ოქროთვალა ლაოაზის გამომწვევი ფილარიების პარაზიტული ჭიების სპეციფიკური გადამტანია.

## სქოლიო 
კატეგორია:მაწუხელასებრნი
აგუერო (უესკა)

**აგუერო** () — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 94,20 კმ². მოსახლეობა — 125 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* უესკის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* აგუეროს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
* Gran Enciclopedia Aragonesa - აგუერო 

## სქოლიო
კატეგორია:უესკის ქალაქები
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ფრანგისტან გაბაევი

**ფრანგისტან გაბაევი** (დ. 4 ოქტომბერი, 1853, ერტისი — გ. 1928, პანჩევო) — ქართველი სამხედრო პირი.

## ბიოგრაფია
ფრანგისტანმა დაწყებითი განათლება ოჯახში მიიღო. 1872 წელს დაამთავრა კიევის ვლადიმერის სახელობის სამხედრო გიმნაზია. იმავე წელს დაიწყო ჯარში სამსახური. 1874 წელს ალქსანდრეს სამხედრო სასწავლებელი დაასრულა და პრაპორშჩიკის ჩინით განამწესეს კავკასიის პირველ ქვეით ბატალიონში. 1877 წელს პოდპორუჩიკის წოდება მიიღო. მონაწილეობდა რუსეთ-თურქეთის ომში. წარმატებული სამხედრო სამსახურისთვის 1878 წელს გახდა პორუჩიკი, 1881 წელს — შტაბსკაპიტანი, 1882-ში — კაპიტანი. 1884-1893 წლებში მეთაურობდა როტას, 1993-1897 წლებში ბატალიონს. 1893 წლიდან პოდპოლკოვნიკია. მონაწილეობდა რუსეთ–იაპონიის ომში (1904–1905). 1907 წელს პენსიაზე გავიდა, მაგრამ პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ იმავე ჩინით დაბრუნდა სამხედრო სამსახურში. 1914 წელს კავკასიის მე-3 მსროლელი ბრიგადის უფროსია, ერზერუმის შეტევის მონაწილე. იყო ეკატერინბურგის 37-ე ქვეითთა პოლკის მეთაურის მოადგილე, ბობრუისკის 301-ე ქვეითთა პოლკის მეთაური. 1917 წლიდან გენერალ-მაიორის ჩინით ხელმძღვანელობდა მე-4 ქვეითთა განსაკუთრებულ დივიზიას. სამოქალაქო ომის დროს, 1918 წლის ნოემბერ-დეკემბერში, უკრაინაში გეტმანთა ჯარში კიევის რუს მოხალისეთა დაჯგუფებას მეთაურობდა. გეტმანის რეჟიმის დამარცხების შემდეგ თეთრ მოძრაობას შეუერთდა სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში. 1920 წლის ზაფხულში ყირიმში იბრძოდა და გენერალ ვრანგელის ჯარებთან ერთად გაიხიზნა იუგოსლავიაში. ემიგრაციაში იყო ვლადიმირის კადეტთა კორპუსის სამეურვეო საზოგადოების თავმჯდომარე და საპატიო წევრი; რუს სამხედრო ინვალიდთა კავშირის საპატიო წევრი და პავლოვის სამხედრო სასწავლებლის იუნკერთა ურთიერთდახმარების საზოგადოების წევრი. გარდაიცვალა 1928 წლის პირველ იანვარს სერბეთში, ქალაქ პანჩევოში. დაკრძალულია ადგილობრივ სასაფლაოზე. გენერალი გაბაევი დაჯილდოებული იყო წმინდა გიორგის IV ხარისხის, წმინდა სტანისლავის  III ხარისხის მახვილებითა და ბაფთით (1877), წმინდა ანას  III ხარისხის მახვილებითა და ბაფთით (1879), წმინდა სტანისლავის  II ხარისხის (1893), წმინდა ანას  II ხარისხის (1898), წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის მახვილებით (1916) ორდენებით.

## ლიტერატურა
* ბეჟიტაშვილი, გიორგი. ფრანგისტან ანდრიას ძე გაბაევი (გაბაშვილი) // ქართული ემგრაცია ევროპაში (1921-1953) / გ. ბეჟიტაშვილი.  თბ., 2012.  გვ.50.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:დაბადებული 1853
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1928
ფრანგისტან
მენოპაუზა

**მენოპაუზა**, იგივე *კლიმაქტერიული პერიოდი* — ეტაპი ქალის ცხოვრებაში, როდესაც მენსტრუალური ციკლი მთლიანად წყდება და ქალი აღარ არის ფერტილური. მენოპაუზა, როგორც წესი, 48-იდან 52 წლამდე ასაკის შუალედში დგება. სამედიცინო პროფესიონალები ხშირად მენოპაუზალური პერიოდის ათვლას იწყებენ მაშინ, როდესაც ქალს მენსტრუალური სისხლდენა უკვე 12 თვის განმავლობაში არ ჰქონია. ის ზოგჯერ ასევე საკვერცხეების მიერ ჰორმონების წარმოების შემცირებით განისაზღვრება.

## რესურსები ინტერნეტში
* მენოპაუზა

## სქოლიო
კატეგორია:მენოპაუზა
კატეგორია:მენსტრუალური ციკლი
კატეგორია:ენდოკრინოლოგია
თეიმურაზ რევაზიშვილი

**თეიმურაზ რევაზიშვილი** (დ. 30 იანვარი, 1943, თბილისი — გ. 14 სექტემბერი, 2016) — ქართველი ონკოლოგ-გინეკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.

## ბიოგრაფია
1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1967-1971 წლებში იყო გორის სამშობიარო სახლის ექიმი-მეან-გინეკოლოგი; 1971-1973 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა ლენინგრადის პეტროვის სახელობის ონკოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით უნივერსიტეტში; 1973-1977 წლებში მუშაობდა საქართველოს რესპუბლიკური კლინიკური ონკოლოგიური დისპანსერის გინეკოლოგიურ განყოფილებაში; 1977-1995 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის სხივური გინეკოლოგიის განყოფილების ექიმი, 1995 წლიდან საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს პროფ. ღვამიჩავას სახელობის ონკოლოგიური სამეცნიერო ცენტრის სხივური გინეკოლოგიის განყოფილების გამგე. ავტორია 24 სამეცნიერო ნაშრომისა საშვილოსნოს ყელის, ტანისა და საშოს კიბოს პროფილაქტიკისა და მკურნალობის აქტუალურ საკითხებზე. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1988 წელს „საშვილოსნოს ყელის ტაკვის კიბოს პროფილაქტიკა და მკურნალობა“.

## ორგანიზაციის წევრი
* კ. ვეფხვაძის სახელობის გინეკოლოგ-ონკოლოგთა საზოგადოება, წევრი

## ლიტერატურა
* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ., 2000, გვ. 239

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1943
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კატეგორია:ქართველი ონკოლოგები
კატეგორია:ქართველი გინეკოლოგები
ოლეგ გეგეჭკორი

**ოლეგ იროდიონის ძე გეგეჭკორი** () (დ. 9 იანვარი, 1972, ყირიმის ოლქი, უკრაინის სსრ, — გ. 8 მარტი, 2022, კიევის ოლქი, დაკრძალულია კრემენჩუკში) — უკრაინელი სამხედრო მფრინავი, პოლკოვნიკი (2022), წარმოშობით ქართველი. დაიღუპა რუსეთის ჯარებთან ბრძოლაში. მინიჭებული აქვს უკრაინის გმირის წოდება (7 მაისი, 2022, სიკვდილის შემდეგ).

გეგეჭკორი დაიბადა ყირიმში, სამხედრო მფრინავის ოჯახში. სწავლობდა ქ. კრემენჩუკის (პოლტავის ოლქი) სავერტმფრენო სასწავლებელში. მსახურობდა ხერსონის ოლქში, საარმიო ავიაციის ცალკე ბრიგადაში. დამოუკიდებელი ფრენებისთვის წვრთნიდა კურსანტებს. 2014 წლიდან მონაწილეობდა საბრძოლო მოქმედებებში დონბასში, თავი გამოიჩინა ბრძოლაში დებალცევესთან. 2022 წელს, რუსეთის თავდასხმის დროს, მეთაურობდა უკრაინის სახმელეთო ჯარების საარმიო ავიაციის მე-11 ცალკე ბრიგადის ვერტმფრენთა ესკადრილიას. დაიღუპა მისი საფრენი აპარატის ჩამოგდების შედეგად კიევის მახლობლად. დაჯილდოებულია ორდენით „მამაცობისთვის“ (II ხარისხი, 2022) და უკრაინის გმირის წოდებით (2022, სიკვდილის შემდეგ).

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1972
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
კატეგორია:უკრაინელი სამხედრო მოსამსახურეები
კატეგორია:ქართველები უკრაინაში
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)