open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ქარიყლაპია (გვარი)

**ქარიყლაპია**, *წერი* () — თევზების გვარი ქარიყლაპიასებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია მხოლოდ ჩრდილოეთ ამერიკის აღმოსავლეთ ნაწილში. ბინადრობენ მცენარეულობით მდიდარ მტკნარ ან ოდნავ მომლაშო წყალში. მტაცებელი თევზებია. იკვებებიან როგორც სხვა თევზებით, ისე თავიანთი მოზარდებით, ბაყაყებით, პატარ-პატარა მღრღნელებით და წყალში მცურავი ფრინველებით. სქესობრივად მწიფდებიან 3–4 წლისა. ტოფობენ ადრე გაზაფხულზე და ზაფხულის დასაწყისში. დებენ დაახლოებით 17,5–215 ათას ქვირითს. ინტენსიური რეწვის ობიექტია, განსაკუთრებით ბელარუსში.

## სახეობები 
* წერი (E. lucius)
* ამურის ქარიყლაპია (E. reicherti) 
* მასკინონგი (E. masquinongy)
* ზოლიანი ქარიყლაპია (E. niger)
* ფრთაწითელა ქარიყლაპია (E. americanus)

## ლიტერატურა 
*
კატეგორია:ქარიყლაპიასებრნი
პრედტეჩენის ხიდი

**პრედტეჩენის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში,  ცენტრალურ და ფრუნზეს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 47,7 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27 მეტრი.

## მდებარეობა 
ერთმანეთთან აკავშირებს ტამბოვის ქუჩასა და ჩერნიახოვსკის ქუჩას. ხიდთან ახლოს მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ავტოსადგური.

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს კარეტის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ნოვო-კამენის ხიდი.

უახლოესი მეტროს სადგურია „შემოვლითი არხი“.

## სახელწოდება 
ხიდმა ოფიციალური სახელწოდება მიიღო 1909 წელს პრედტეჩენის ქუჩის (ამჟამად ჩერნიახოვსკის ქუჩა) სახელწოდებიდან გამომდინარე.

## ისტორია 
1887 წელს ამ ადგილზე ააგეს ხის სამმალიანი საფეხმავლო ხიდი. 1908 წელს ხიდი გადააკეთეს.

ამჟამად მოქმედი ხიდი შენდებოდა 1962 წლიდან 1963 წლამდე პროექტის მიხედვით, რომელიც შეიმუშავა „Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინერმა ე. ა. ბოლტუნოვმა და არქიტექტორმა ლ. ა. ნოსკოვმა.

## კონსტრუქცია 
ხიდი ერთმალიანია და აგებულია რკინა-ბეტონით. ხიდის სიგრძეა 47,7 მეტრი, ხოლო სიგანე — 27 მეტრი, ტროტუარების სიგანეა 3-3 მეტრი. 
 
ხიდი განკუთვნილია საფეხმავლო და საავტომობილო მოძრაობებისათვის. საავტომობილო გზა შედგება ოთხი ზოლისაგან. სავალი ნაწილი და ტროტუარები ასფალტ-ბეტონისაა.

## ლიტერატურა 
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Ленинграда. — 3-е изд., испр. и доп. — Л.: Лениздат, 1985. — С. 471. — 511 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 333. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.

## რესურსები ინტერნეტში
* Предтеченский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ატამანის ხიდი

**ატამანის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში,  ცენტრალურ და ფრუნზეს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 39,5 მეტრი, ხოლო სიგანე — 31,7 მეტრი.

## მდებარეობა 
მდებარეობს კრემენჩუგის ქუჩისა და გლუხოოზიორსკის გზატკეცილის დასაწყისში.

დინების ზემოთ მდებარეობს შლისელბურგის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ამერიკული ხიდი.

უახლოესი მეტროს სადგურია „ალექსანდრე ნეველის მოედანი 2“.

## სახელწოდება 
სახელწოდება ცნობილია 1939 წლიდან და მიიღო ატამანის ქუჩის გამო, რომლის დასაწყისში დასავლეთ ნაწილში ხიდი მდებარეობდა 1975 წლამდე. 

## ისტორია 
1914 წელს ხიდი მდებარეობდა ატამანის ქუჩის გაგრძელებაზე. იგი იყო ხისგან აგებული და სამმალიანი. 1932 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. 1950 წელს მისი ხის ზეწრები გამოცვალეს მეტალით, განაახლეს ხეფენილი. ხიდის სიგრძე გახდა 38,4 მეტრი, ხოლო სიგანე — 15 მეტრი. 

1975 წელს ინჟინერ ა. დ. გუტცაიტისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით ააგეს ახალი რკინა-ბეტონის ხიდი. ხიდი გადაიტანეს 180 მეტრით ზემოთ დინების მიმართულებით. ხიდის ახალი ადგილმდებარეობა საშუალებას აძლევდა პირდაპირი სატვირთო გზა შექმნილიყო, რომელიც  ცენტრალურ და ნევის რაიონებს დააკავშირებდა ერთმანეთთან.

ხიდი ამჟამად ერთმალიანია, აგებულია რკინა-ბეტონით და ძალიან ჰგავს ნოვო-კამენის ხიდს.

## ლიტერატურა 
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Атаманский мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ქარიტონ აფროდისიელი

**ქარიტონ აფროდისიელი** () — ძველი ბერძენი მწერალი. სავარაუდოა, რომ ცხოვრობდა I ან II საუკუნეში, წარმოშობით იყო კარიის ქალაქ აფროდისიადიდან. ჩვენამდე სრულადაა მოღწეული მისი რომანი „ქერეა და კალიროე“, რომელიც შეიცავს 8 წიგნს. თხზულება პელოპონესის ომისა და სპარსთა სამეფოს ამბების ფონზე გადმოგვცემს შეყვარებული წყვილის თავგადასავალს. რომანი ქართულად ორჯერ თარგმნეს რუსულიდან (1816–1817 წლებში გ. ავალიშვილმა, 1830 წელს — იაკინთე ალექსი-მესხიშვილმა).

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ძველი ბერძენი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
კატეგორია:გარდაცვალების წელი უცნობია
კატეგორია:თურქეთში დაბადებულები
კარეტის ხიდი

**კარეტის ხიდი** () — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში,  ცენტრალურ და ფრუნზეს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 45,1 მეტრი, ხოლო სიგანე — 32,1 მეტრი.

## მდებარეობა 
მდებარეობს დნეპროპეტროვსკის ქუჩის დასაწყისში. ხიდთან ახლოს მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ავტოსადგური.

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ამერიკული ხიდი, ხოლო ქვემოთ — პრედტეჩენის ხიდი.

უახლოესი მეტროს სადგურია „შემოვლითი არხი“. 

## სახელწოდება 
ხიდის საპროექტო სახელწოდება იყო დნეპროპეტროვსკის ხიდი, რომელიც მოდიოდა დნეპროპეტროვსკის ქუჩიდან, მაგრამ სანქტ-პეტერბურგის ტოპონიმიკურმა კომისიამ ვარიანტი „დნეპროპეტროვსკი“ არასაინტერესოდ მიიჩნია და წინადადება წამოაყენა ეწოდებინათ კარეტის ხიდი, აქ, XIX საუკუნეში განთავსებული ისტორიული რაიონის მიხედვით. 2012 წლის 27 ივლისიდან სახელწოდება ოფიციალურად მიენიჭა.

## ისტორია 
ხიდი შენდებოდა 2009-2011 წლებში ამერიკული ხიდის რეკონსტრუქციისა და შემოვლითი არხის სამხრეთი სანაპიროს სატრანსპორტო მაგისტრალის მშენებლობის პროექტის ფარგლებში. ხიდის მშენებლობის დამკვეთი იყო სანქტ-პეტერბურგის კეთილმოწყობისა და ხიდების მეურნეობის კომიტეტის ადმინისტრაცია. ხიდის პროექტი შეიმუშავეს „ინჟტექნოლოგიის“ ინსტიტუტში (პროექტის მთავარი ინჟინერი — ე. ა. სამუსევა). სამუშაო დოკუმენტაცია მოამზადა „მშენებელპროექტის“ ინსტიტუტმა (ინჟინერი ტ. ი. გურევიჩი). ხიდის საზეიმო გახსნა გაიმართა 2011 წლის 21 ნოემბერს. 

## კონსტრუქცია 
ხიდი ერთმალიანია, მისი სიგრძეა 45,1 მ, ხოლო სიგანე – 32,1 მეტრი (აქედან სავალი ნაწილის სიგანეა 23 მეტრი და ორი ტროტუარისა 1,5-1,5 მეტრი).

ხიდი გამოიყენება ავტოტრანსპორტისა და ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილი ოთხი ზოლისაგან შედგება. სავალი ნაწილიც და ტროტუარებიც ასფალტ-ბეტონითაა მოპირკეთებული.  ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია მაღალი მეტალის პარაპეტებით.

## ლიტერატურა 
*ЗАО «Институт «Стройпроект». История в проектах, 1990—2010. — 2010. — 116 с. — 1500 экз.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Каретный мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ხუშტადა

**ხუშტადა** (, , ბაგვ. ჰუნსჾაჭ || ჰუნსჾაბა) — სოფელი დაღესტანში, წუმადის რაიონში. მოსახლეობა 844 კაცი (2010).

## სქოლიო
კატეგორია:წუმადის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბოროვოის ხიდი

**ბოროვოის ხიდი** () — საფეხმავლო  და საავტომობილო ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში,  ცენტრალურ რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 38 მეტრი, ხოლო სიგანე — 18,5 მეტრი.

## მდებარეობა 
მდებარეობს ბოროვოის ქუჩის დასაწყისში.  

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ნოვო-კამენის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — იპოდრომის ხიდი.

უახლოესი მეტროს სადგურია (320 მ) „შემოვლითი არხი“. 

## სახელწოდება 
1881 წლიდან 1880-იანი წლების შუა პერიოდამდე ანდრეევის ხიდი ერქვა, ხოლო 1880-იანებიდან მისი სახელწოდება არის ბოროვოის ხიდი, რომელმაც აღნიშნული სახელი ამავე სახელწოდების ქუჩისაგან მიიღო, რომლის დასაწყისშიც ამჟამად ხიდია განთავსებული. 1901 წელს გრაფმა ნ. ფ. გეიდენმა ქალაქის საბჭოში გააგზავნა მოხსენება ბოროვოის ქუჩის სახელის შეცვლის შესახებ და მოითხოვდა მას დარქმეოდა ძმის () ხიდი, მაგრამ წინადადება არ განუხილავთ.

## ისტორია 
1881-1882 წლებში ამ ადგილზე, ინჟინერ ა. ი. შტუკენბერგის მეთვალყურეობით ააგეს ხის ხიდი. 1882 წელს ხიდი შევიდა ქალაქის შემადგენლობაში. 1889 წელს, მძიმე ავარიული მდგომარეობის გამო, საჭირო გახდა მისი გამაგრება. 

მეორე მსოფლიო ომის დროს, ლენინგრადის ბლოკადის პერიოდში ხიდი მთლიანად განადგურდა გერმანელების პირდაპირი საჰაერო დარტყმების შედეგად. ხიდის აღდგენა მოხდა ლენინგრადის გზა-ხიდების აღმდგენი ბატალიონის მიერ. 

ამჟამად არსებული ხიდი აგებულია 1960-1961 წლებში პროექტის მიხედვით, რომელიც შეიმუშავა „Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინერმა ა. ა. კულიკოვმა და არქიტექტორმა ლ. ა. ნოსიკოვმა.

## კონსტრუქცია 
ხიდი ერთმალიანია, დაგეგმარებით დამრეცია, დახრის კუთხეა 74°. მისი სიგრძეა 38 მ, ხოლო სიგანე – 18,5 მეტრი (ტროტუარების სიგრძე  2,25 მეტრი).

ხიდი გამოიყენება ავტოტრანსპორტისა და ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილიც და ტროტუარებიც ასფალტ-ბეტონითაა მოპირკეთებული.  ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია მაღალი მეტალის პარაპეტებით.

## ლიტერატურა 
*Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — С. 85—86. — 280 с.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Тумилович Е. В., Алтунин С. Е. Мосты и набережные Ленинграда. Альбом. — М.: Издательство Министерства Коммунального Хозяйства РСФСР, 1963. — 298 с.
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. Почему так названы? О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга. — 4-е изд., перераб. — СПб.: Норинт, 1996. — С. 37. — 359 с. — ISBN 5-7711-0002-1.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Боровой мост //СПб ГБУ «Мостотрест»

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
თლისი

**თლისი** (, , ბაგვ. ლ'ისჾი || ჰესჾი) — სოფელი დაღესტანში, ახვახის რაიონში. მოსახლეობა 211 კაცი (2010).

## სქოლიო
კატეგორია:ახვახის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ჰემერსო

**ჰემერსო** (, , ბაგვ. ჰემესი) — სოფელი დაღესტანში, წუმადის რაიონში. 

## სქოლიო
კატეგორია:წუმადის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სუმბათაშვილი

საკუთარი სახელი **სუმბათაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინი — ქართული წარმოშობის რუსი დრამატურგი
* გიორგი სუმბათაშვილი — ქართველი გენერალი
* დავით სუმბათაშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი
* დარეჯან სუმბათაშვილი — ქართველი მსახიობი
* თეიმურაზ სუმბათაშვილი — ქართველი მხატვარი
* ილია სუმბათაშვილი — ქართველი სამხედრო პირი
* იოსებ სუმბათაშვილი — ქართველი მხატვარი

## იხილეთ აგრეთვე
* სუმბათაშვილები — თავადური საგვარეულო საქართველოში

*
კატეგორია:ქართული გვარები
სანქტ-პეტერბურგის ჯვართამაღლების ტაძარი

**სანქტ-პეტერბურგის ჯვართამაღლების ტაძარი** () —   მართლმადიდებლური ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1748-1749 წლებში, ბაროკოს სტილში.  

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.

## ისტორია 
XVIII საუკუნის დასაწყისში თანამედროვე ლიგოვის პროსპექტის ადგილზე გადიოდა ძველი ნოვგოროდის გზა. ეს იყო ერთადერთი ტრაქტი, რომელიც აკავშირებდა სანქტ-პეტერბურგს დანარჩენ რუსეთთან. ტრაქტთან არსებობდა იამსკის მეეტლეების დასახლება, რომლის მოსახლეობასაც თავდაპირველად არ ჰქონდათ თავისი ეკლესია. 1710-1712 წლებში სასაფლაოზე ააშენეს პატარა სამლოცველო, რომელიც სავარაუდოდ 1714 წელს ხანძრის შედეგად უნდა განადგურებულიყო.

1718 წელს მეეტლეების თხოვნით ააშენეს იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესია. ეს იყო პატარა შენობა სამრეკლოს გარეშე. 1723 წელს ააშენეს ხის სამრეკლო. 1730 წელს ეკლესია დაიწვა და მის ადგილზე კვლავ ხის ეკლესია ააგეს. ამ ეკლესიის არქიტექტორის სახელი ცნობილი არაა. მშენებლობას მეთვალყურეობდა არქიტექტორი იოჰან შუმახერი. მრევლი ითხოვდა მოძველებული იოანე ნათლისმცემლის ეკლესიის ადგილზე აეშენებინათ ახალი ქვის ტაძარი ჯვართამაღლების სახელზე. 

ამ ეკლესიის უკან 1764-1768 წლებში ააშენეს ტიხვინის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია ბაროკოს სტილში. იგი გააფართოეს 1842-1844 წლებში ჯვართამაღლების ეკლესიის გადაკეთების წინ. 1848-1852 წლებში ჯვართამაღლების ეკლესია გადააკეთა არქიტექტორმა ეგორ დიმერტმა. 

1932 წელს ტიხვინის ეკლესია დაიხურა და გადააკეთეს სკოლად, შემდეგ მასში განათავსეს რედიოტექნიკური ტექნიკუმი. ჯვართამაღლების ეკლესია დახურეს 1938 წელს.

1991 წელს ჯვართამაღლების ტაძარი გადასცეს კაზაკების მრევლს. წინამძღვრად დაინიშნა მღვდელი ვლადიმირ სერგიენკო. 

2013 წლის 26 მაისს, რომანოვების სამეფო დინასტიის 400 წლისთავთან დაკავშირებით, ტაძრის ახლოს აღმართეს წმინდა უფლისულ ალექსის, მთელი რუსეთის კაზაკების ატამანის, ძეგლი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Официальный сайт
* История Крестовоздвиженского собора
* Энциклопедия Санкт-Петербурга 

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
გივი ბაქრაძე

**გივი ბაქრაძე** (დ.   23 მაისი, 1928, თბილისი — გ. 2020) — ქართველი გინეკოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. ღირსების ორდენის კავალერი (1997).

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1928 წლის 23 მაისს ქალაქ თბილისში. 1951 წელს დაამთავრა ქალაქ  თბილისის  სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1951–1954 წლებში მუშაობდა ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტში, პატოლოგიური ფიზიოლოგიის კათედრის ასისტენტად. 1955–1958 წლებში — ქალაქის I საავადმყოფოს გინეკოლოგიური განყოფილების ორდინატორი; 1958 წლიდან იყო № 2 სამშობიარო სახლის ორდინატორი, ობსერვაციული განყოფილების გამგე, მთავარი ექიმის მოადგილე, მთავარი ექიმი. 1975 წლიდან — ამიერკავკასიის რკინიგზის საექიმო-სანიტარული სამსახურის მთავარი გინეკოლოგი; 1996 წლიდან — რკინიგზის სამშობიარო სახლის მთავარი ექიმი. აქვს 31 სამეცნიერო ნაშრომი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2020
კატეგორია:ქართველი მეან-გინეკოლოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გივი
კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ტომბენსე (საფეხბურთო კლუბი)

**ტომბენსე ფუტებოლ კლუბე** ,  ცნობილია, როგორც **ტომბენსე** — ბრაზილიური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა ტომბოსში, მინას-ჟერაისის შტატში, ამჟამად თამაშობს „კამპეონატო მინეიროში“.

## ისტორია 
კლუბი დაფუძნდა 1914 წლის 7 სექტემბერს. მოიგო „Campeonato Mineiro Segunda Divisão“ 2-ჯერ, 2002 და 2006 წლებში.

2014 წელს, მეოთხე დივიზიონში გამარჯვების შემდეგ, კლუბი აღზევდა მესამე დივიზიონში. ეს იყო კლუბის პირველი ეროვნული წოდება.

## სქოლიო 
კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბები
არცახის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები

**არცახის** **ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები** — არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის საფეხბურთო ნაკრები, ის არ არის ფიფასა და უეფას წევრი, შესაბამისად არ იღებს მონაწილეობას მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატზე. 

## ისტორია 
2012 წლის 25 სექტემბერს გამართეს პირველი შეხვედრა აფხაზეთთან, მატჩი ფრედ 1:1 დასრულდა. 2014 წლის 5 ივნისს გუნდმა 12:0 დაამარცხა დარფური. გუნდს ერთ ბურთზე მეტი სხვაობით არასდროს არ წაუგია. 

## იხილეთ აგრეთვე 
* მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა

## სქოლიო
ჯარი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ჯარი** შეიძლება აღნიშნავდეს:
* ჯარი — სახელმწიფოს შეიარაღებული ძალების კრებითი სახელწოდება;
* ჯარი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონი.
კაროლინა ჰესენ-როტენბურგელი

**კაროლინა ჰესენ-როტენბურგელი** (, ; დ. 18 აგვისტო, 1714 — გ. 14 ივნისი, 1741) — კონდეს პრინცესა 1728-40 წლებში როგორც ლუი ანრი I-ის მეორე ცოლი. კონდეს პრინც ლუი ჟოზეფის დედა. 

## ბიოგრაფია 
კაროლინა დაიბადა 1714 წლის 18 აგვისტოს, საღვთო რომის იმპერიაში შემავალ ჰესენ-როტენბურგის ლანდსაგრაფოს დედაქალაქ როტენბურგის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ჰესენ-როტენბურგის ლანდგრაფ ერნესტ ლეოპოლდისა და მისი ცოლის, ლანდგრაფინია ელეონორა ლოვენშტაინ-ვერთეიმელის ქალიშვილი. იგი მისი მშობლების ათი შვილიდან მეშვიდე იყო. მისი უფროსი და, პოლიქსენა ჰესენ-როტენბურგელი შემდგომში სარდინიის დედოფალი გახდა. 

1728 წლის 24 ივლისს 13 წლის კაროლინა ცოლად შერთეს კონდეს პრინც ლუი ანრი I-ს. იგი ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი და საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის ბიძაშვილი იყო. იგი ასევე იყო მეფე ლუი XIV-ის შვილიშვილი. ლუი ანრისათვის ეს მეორე ქორწინება იყო, ვინაიდან მისი პირველი ცოლი, მარი ანა დე ბურბონ-კონტი 1720 წელს გარდაიცვალა, თანაც ისე, რომ მას მემკვიდრე ვერ გაუჩინა, ამიტომაც დაქორწინდა იგი კაროლინაზე. 

ცნობილია, რომ სანამ მარი ანა დაიღუპებოდა, კაროლინა მეფე ლუი XV-ის ერთ-ერთ მომავალ საცოლედ მოიაზრებოდა, თუმცა გარკვეული მიზეზების გამო მოლაპარაკებები ჩაიშალა და მასზე ლუი ანრი დაქორწინდა. საფრანგეთში გადასახლებული კაროლინა არც ისე ხშირად ჩნდებოდა სამეფო კარზე. მას ერჩია, რომ თავის რეზიდენციაში, კერძოდ კი შატო დე შანტილში ყოფილიყო. კაროლინასა და ლუი ანრის არც თუ ისე მრავალწლიანი ქორწინებიდან მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინათ:
* ლუი ჟოზეფი (1736-1818), კონდეს პრინცი, ცოლად შეირთო ჯერ შარლოტ დე როანი, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი მარია კატერინა ბრინოლი, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა;

1740 წლის 27 იანვარს კაროლინას ქმარი გარდაიცვალა. მალევე შატო დე შანტილში კაროლინას ერთ-ერთმა სეფექალმა გააჩინა ცნობილი მარკიზ დე სადი. მთავად კაროლინა ამ ამბიდან სულ წელიწადნახევარში გარდაიცვალა, 1741 წლის ივნისში, პარიზში, 26 წლის ასაკში. 

## ლიტერატურა 
* Huberty, Michel; Giraud, F. Alain; Magdelaine, F. & B (1976), L'Allemagne Dynastique (Tome I Hesse-Reuss-Saxe), Le Perreux: A. Giraud, ISBN 2-901138-01-2

კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1714
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1741
კატეგორია:კონდეს პრინცესები
კინკაჟუ

**კინკაჟუ**, *პოტო* () — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 41–57 სმ, კუდისა — 40–50 სმ, იწონის 1,5–2,7 კგ-ს. თავი მრგვალია, დინგი მოკლე, კუდი გრძელი და მჭიდე. ხშირი ხავერდოვანი ბეწვი სხეულის ზედა მხარეს რუხი-ყვითელი, ხოლო ქვედა მხარეს მოწითურო-ყვითელია. დინგი მუქი მურა ან მოშავოა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში (სამხრეთით მატუ-გროსუმდე). მოხერხებულად დაცოცავს ხეებზე, ეჭიდება კუდითა და თათებით. აქტიურია ღამით. იკვებება ნაყოფებით (მავნებელია, იზიდავს ხილის პლანტაციები, უმნიშვნელო ზიანს აყენებს), აგრეთვე მწერებით, მცირე მხეცებითა და ფრინველთა კვერცხებით. 1 (იშვიათად 2) ნაშიერს შობს გაზაფხულზე ან ზაფხულში. იჭერენ ახალგაზრდებს, ადვილად შინაურდება. მისი ტყავისგან ამზადებენ ჩანთებს, ქამრებს.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:პოტო
კატეგორია:ამაზონის ფაუნა
კატეგორია:ბოლივიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:კოლომბიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ეკვადორის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:ვენესუელის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:პერუს ძუძუმწოვრები
ფინდიქლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ფინდიქლი** შეიძლება აღნიშნავდეს:
*ფინდიქლი — ქალაქი თურქეთში 
*ფინდიქლი — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონი
ლუიზ ანა დე ბურბონი

**ლუიზ ანა დე ბურბონი** (; დ. 23 ივნისი, 1695 — გ. 8 აპრილი, 1758) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი. 

## ბიოგრაფია 
ლუიზ ანა დაიბადა 1695 წლის 23 აპრილს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. იგი მოინათლა 1698 წლის 24 ნოემბერს ვერსალის სამლოცველოში, თავის ძმასთან, ლუი ანრისთან და დასთან, ლუიზ ელიზაბეტთან ერთად. 

თავისი ბიძაშვილის, ფილიპ II ორლეანელის რეგენტობის პერიოდში იგი რომანტიკულ ურთიერთობაში იყო რიშელიეს ჰერცოგ ლუი ფრანსუა არმან დიუ პლესთან, რომელიც კარდინალ რიშელიეს ძმის შვილიშვილი იყო. ლუიზ ანასა და ლუი ფრანსუა არმანის დაშორების მიზეზად ის იქცა, რომ როგორც აღმოჩნდა რიშელიეს რომანი ჰქონდა ლუიზ ანას ბიძაშვილ შარლოტ აგლაე ორლეანელთანაც. 

გარკვეული დროის მანძილზე იგი თავისი ბიძაშვილის, დომბეს პრინც ლუი ავგუსტის საცოლე იყო, თუმცა ლუიზ ანამ ნიშნობა ჩაშალა. მისი შემდგომი საქმრო შარტრის ჰერცოგი მისივე დეიდაშვილი ლუი ორლეანელი იყო, რომელიც რეგენტ ფილიპ II-ის ვაჟი იყო. ამჯერად ნიშნობა ლუის დედამ, ანუ ლუიზ ანას დეიდამ, ორლეანის ჰერცოგინია ფრანსუაზ მარი დე ბურბონმა ჩაშალა, რადგანაც მას სურდა, რომ მისი ვაჟი გერმანელ პრინცესაზე დაქორწინებულიყო, რაც ასეც მოხდა და ლუიმ ცოლად ავგუსტა ბადენ-ბადენელი შეირთო. 

როდესაც ლუიზ ანა 30-ს გადასცდა და მისი გათხოვება უკვე შეუძლებელი გახდა, იგი აქტიურად ჩაება სამეფო კარის ცხოვრებაში. იგი თავის ბიძაშვილს, მეფე ლუი XV-ს ეხმარებოდა ახალ-ახალი საყვარლების მოძებნაში. მიუხედავად იმისა, რომ ლუიზ ანამ მეფეს უამრავი საყვარელი გააცნო, ლუი XV-ის მუდმივიდ და სახელგანთქმული საყვარელი მადამ დე პომპადური გახდა, რომელიც ლუიზ ანას დამ, ლუიზ ელიზაბეტმა გააცნო მეფეს. 

ლუიზ ანა დე ბურბონი გარდაიცვალა 1758 წლის 8 აპრილს, 62 წლის ასაკში, პარიზში. 

## წინაპრები 

## ლიტერატურა 
* Gaston Duchesne, Mademoiselle de Charolais, Procureuse du Roi. D'après des notes d'archives et les Mémoires de l'époque, Paris, H. Daragon, 1909.
* Jacques Levron et Élisabeth Talandier, Mademoiselle de Charolais : la scandaleuse petite-fille de Louis XIV, Paris, Perrin, 2003.
* Paul Rival, Fantaisies amoureuses du Duc de Richelieu, (Paris, Hachette, 1959, p. 192-207)

კატეგორია:დაბადებული 23 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1695
კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1758
კატეგორია:ბურბონები
რენე შარი

**რენე შარი** (; დ.14 ივნისი, 1907 — გ. 19 თებერვალი, 1988) — XX საუკუნის ფრანგი პოეტი და ფრანგული წინააღმდეგობის წევრი.

## ბიოგრაფია 
რენე შარი დაიბადა ვოკლუზის დეპარტამენტში, საფრანგეთში, ემილი შარისა და მარი-ტერეზაა რუჟეს ოჯახში. მან თავისი ბავშვობა გაატარა ნევონში. რენე აქტიურად თამაშობდა რაგბის და ძალიან მაღალი იყო (1.92 მ). 

შარის პირველი წიგნი, *ზარები გულზე (Cloches sur le cœur)* გამოქვეყნდა 1928 წელს. წიგნში თავმოყრილი იყო პოემები, რომელიც რენემ 1922-1926 წლებში დაწერა. 1929 წელს, მან დააარსა ჟურნალი *მერიდიანები (Méridiens)* ანდრე კეიატთან ერთად*.* ნოემბერში შარი საცხოვრებლად გადავიდა პარიზში, სადაც გაიცნო ლუი არაგონი, ანდრე ბრეტონი, რენე კრეველი და შეუერთდა სიურრეალისტებს. რენე აქტიურად იყო ჩართული სიურრეალისტურ მოძრაობაში 1930-იან წლებში.

1940 წელს რენე შარი შეუერთდა ფრანგულ წინააღმდეგობას კაპიტან ალექსანდრის სახელით. ამ პერიოდში ის არ აქვეყნებდა წიგნებს, მაგრამ 1943-1944 წლებში დაწერა "ჰიპნოზის ფურცლები", რომელიც 1946 წელს გამოქვეყნდა და დიდი წარმატება მოიპოვა. პოეტი გარდაიცვალა 1988 წელს, გულის შეტევით, პარიზში. 

რენე მეგობრობდა ცნობილ მწერლებთან - ალბერ კამიუსთან, ჟორჟ ბატაისთან, მორის ბლანშოსთან და ისეთ გამოჩენილ მხატვრებთან, როგორიცაა პაბლო პიკასო, ჟოან მირო და ვიქტორ ბრაუნერი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ენციკლოპედია „ბრიტანიკა“

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1907
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი პოეტები
დაღლი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**დაღლი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*დაღლი  — სოფელი თურქეთში
*დაღლი   —  სოფელი  აზერბაიჯანში, ზაქათალას რაიონი
*დაღლი —  სოფელი  აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონი
ქურდამირი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**ქურდამირი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*ქურდამირი — ქალაქი აზერბაიჯანში, ქურდამირის რაიონის დედაქალაქი
*ქურდამირი — რაიონი აზერბაიჯანში
*ქურდამირი  — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი

**ელიზაბეტ ალექსანდრინა დე ბურბონი** (; დ. 5 სექტემბერი, 1705 — გ. 15 აპრილი, 1765) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი. 

## ბიოგრაფია 
ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაიბადა 1705 წლის 5 სექტემბერს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. მას სახელი ელიზაბეტი მისივე უფროსი დის, კონტის პრინცესა ლუიზ ელიზაბეტის პატივსაცემად დაარქვეს, ხოლო ალექსანდრინა მისი ბიძის, ტულუზის გრაფ ლუი ალექსანდრ დე ბურბონის პატივსაცემად. 

დაბადებიდან სამეფო კარზე იგი ცნობილი იყო მადმუაზელ დე გექსის სახელით, ხოლო როდესაც წამოიზარდა იგი მადმუაზელ დე სენი გახდა. იგი, როგორც ბურბონთა სამეფო დინასტიის წარმომადგენელი, ატარებდა სისხლისმიერი პრინცესისა და მისი უდიდებულესობის წოდებას. 

თავისი დებისა და ძმების მსგავსად (გამონაკლისები მხოლოდ ლუი ანრი და ლუიზ ელიზაბეტი არიან) არც ელიზაბეტ ალექსანდრინა დაქორწინებულა. თავდაპირველად იგი მოიაზრებოდა მისი დეიდაშვილის, ლუი ორლეანელის საცოლედ, თუმცა ეს ნიშნობა ლუის დედამ, ანუ ელიზაბეტ ალექსანდრინას დეიდამ, ორლეანის ჰერცოგინია ფრანსუაზ მარიმ ჩაშალა, რადგანაც მას თავისი ვაჟისთვის გერმანელი ცოლი სურდა. ელიზაბეტ ალექსანდრინა არასდროს მონაწილეობდა სამეფო კარის ინტრიგებსა და შეთქმულებებში. მას ასევე ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა მეფე ლუი XV-ის სამეფო საყვარელ მადამ დე პომპადურთან. 

თავისი უფროსი დის, ლუიზ ანას მსგავსად, პარიზის გარეთ მას უამრავი რეზიდენცია ჰქონდა. 1734 წელს მან შეიძინა ნუარმუტიეს სასახლე. 1744 წელს ასევე შეიძინა ვილეჟენისა და აინის დიდი სალორდო მამულები. 1755 წლიდან იგი სამუდამოდ გადასახლდა ვილეჟენის სასახლეში და იქ გაატარა თავისი ცხოვრების ბოლო წლები. ცნობილია, რომ მისი ყოველთვიური შემოსავალი 430, 000 ლივრს შეადგენდა. მან თავის სასახლეში დაიქირავა ცნობილი ფრანგი მხატვარი ფრანსუა დესპორტე, რომელმაც ალექსანდრინას რამდენიმე პორტრეტი შექმნა. 

ელიზაბეტ ალექსანდრინა გარდაიცვალა 1765 წლის 15 აპრილს, 59 წლის ასაკში. ვინაიდან მას შვილები არ ჰყავდა, მთელი მისი ქონება მემკვიდრეობით მისმა ბიძაშვილმა, ლუიზ ბენედიქტა დე ბურბონმა მიიღო. 

## წინაპრები 

## ლიტერატურა 
* Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living. Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 44.

კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1705
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1765
კატეგორია:ბურბონები
მარი ანა დე ბურბონი (1697-1741)

**მარი ანა დე ბურბონი** (; დ. 16 ოქტომბერი, 1697 — გ. 11 აგვისტო, 1741) — ბურბონთა დინასტიის კონდეს შტოს წარმომადგენელი. კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი მეუღლის, ლუი XIV-ის ასულ ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ქალიშვილი. საფრანგეთის დედოფალ მარია ლეშჩინსკას ფრეილინა და სასახლის დიასახლისი. 

## ბიოგრაფია 
მარი ანა დაიბადა 1697 წლის 16 ოქტომბერს, ვერსალის სამეფო სასახლეში. იგი იყო კონდეს პრინც ლუი III-ისა და მისი ცოლის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ისა და მისი საყვარლის, მადამ დე მონტესპანის უფროსი ქალიშვილის, ლუიზ ფრანსუაზ დე ბურბონის ასული. აღსანიშნავია, რომ იგი იყო თავისი უფროსი დის, მარი ანა ელეონორის სეხნია. იგი მოინათლა 1700 წლის 29 აგვისტოს პარიზში, კონდეს სასახლეში. მას სახელი მამიდის, ვენდომის ჰერცოგინია მარი ანა დე ბურბონის პატივსაცემად დაარქვეს. 

1710 წელს მარი ანა დაესწრო თავისი ბიძაშვილების, ბერის ჰერცოგ შარლ დე ბურბონისა და მარი ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელის ქორწილს, სადაც იგი არჩეულ იქნა საფრანგეთის დოფინ და მომავალი დედოფლის მარია ადელაიდა სავოიელის ფრეილინად. იგი მარია ადელაიდასთან ერთად ჯერ ლუქსემბურგის, შემდეგ კი მუეტის სასახლეში ცხოვრობდა. 

1719 წელს მარი ანა საიდუმლოდ დაქორწინდა თავის საყვარელზე, ჟოაიუს ჰერცოგ ლუი მელუნზე. მისი ქმარი ასევე იყო ეპინოის პრინცისა და ლოთარინგიელი პრინცესის ვაჟი. გარდა ამისა, ლუი იყო საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის საყვარლის, გაბრიელ დესტრეს შვილთაშვილი. 1724 წელს ნადირობის წვეულების დროს, რომელიც მარი ანას რეზიდენციაში გაიმართა, ლუი გაუჩინარდა, მისი სხეულის პოვნა კი ვერ მოახერხეს. მას ლუისაგან შვილები არ დარჩენია და ამის შემდეგ იგი აღარც გათხოვილა. 

1725 წელს იგი საფრანგეთის ახალი დედოფლის, წარმოშობით პოლონელი მარია ლეშჩინსკას ფრეილინა ხდება. იგი ამ პოსტზე მისმა ძმამ, კონდეს პრინცმა და საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრმა ლუი ანრიმ მოაწყო, რომლის წყალობითაც დაქორწინდა მარია ლეშჩინსკა მეფე ლუი XV-ზე. 1736 წელს, მისი ბიძაშვილის, ლუიზ დიანა ორლეანელის გარდაცვალების შემდეგ, რომელიც მშობიარობას გადაჰყვა, მან დედოფლის ნებართვით დატოვა თანამდებობა და ლუიზ დიანას შვილი აიყვანა, მასთან ერთად შატო დე ლზიში დასახლდა და მის აღზრდას შეალია უკანასკნელი წლები. 

მარი ანა გარდაიცვალა 1741 წლის 11 აგვისტოს ლუქსემბურგის სასახლეში, 41 წლის ასაკში, კუჭ-ნაწლავის გაუვალობით. 

## წინაპრები 

## ლიტერატურა 
* Chevalier Daudet de Nismes, Journal historique du voyage de S. A. S. Mademoiselle de Clermont depuis Paris jusqu'à Strasbourg du mariage du Roy, et du voyage de la Reine depuis Strasbourg jusqu'à Fontainebleau…, Châlons, Claude Bouchard, 1725. In-12, 12-(405)-(2) pages.
* Madame de Genlis, Mademoiselle de Clermont, Autrement Éditions, 2008. ISBN 2862604585.

კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1697
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1741
კატეგორია:ბურბონები
ზურაბ პატარაძე

**ზურაბ პატარაძე** (დ. 12 თებერვალი, 1973, ბათუმი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი, დიპლომატი, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე 2016 წლის ივლისიდან 2018 წლის ივლისამდე, 2018 წლის 29 აგვისტოდან საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში.

## ბიოგრაფია 
ზურაბ პატარაძე დაიბადა 1973 წლის 12 თებერვალს, ბათუმში. დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ეკომინისტის კვალიფიკაციით. სწავლობდა ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით, მუშაობდა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს კრიმინალური პოლიციის დეპარტამენტის ორგანიზებულ დანაშაულთან ბრძოლისა და სისხლის სამართლის სამძებრო სამსახურში. სხვადასხვა წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საგარეო პოლიტიკის კვლევისა და ანალიზის ცენტრში, ამავე სამინისტროს საკონსულო დეპარტამენტის სავიზო პოლიტიკისა და სავიზო ურთიერთობის სამმართველოში, საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საკონსულო დეპარტამენტში საერთო საკონსულო საკითხების სამმართველოს მეორე მდივნად, შემდეგ კი - ამავე დეპარტამენტის საკონსულო ურთიერთობების სამმართველოს მეორე მდივნად.

ზურაბ პატარაძეს 2012 წელს მინიჭებული აქვს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის დიპლომატიური რანგი. წლების განმავლობაში იყო რუსეთის ფედერაციაში საქართველოს საელჩოს მეორე მდივანი, შემდეგ კი - მრჩეველი და კონსული. მშაობდა ქ. სალონიკში საქართველოს გენერალური კონსულად. 2011-2012 წლებში ზურაბ პატარაძე იყო თურქეთის რესპუბლიკაში (ქ. სტამბოლი) საქართველოს გენერალური კონსული, ხოლო 2012-2013 წლებში თურქეთის რესპუბლიკაში საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი. 2013-2016 წლებში იყო ყაზახეთის რესპუბლიკაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი. 2016 წლის ივლისიდან 2018 წლის ივლისამდე იყო აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე. 2018 წლის 29 აგვისტოდან, საქართველოს პრეზიდენტის, გიორგი მარგველაშვილის განკარგულების თანახმად, ზურაბ პატარაძე აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ზურაბ პატარაძე აზერბაიჯანში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად დაინიშნა
* ელჩის ბიოგრაფია

## სქოლიო 
კატეგორია:ქართველი დიპლომატები
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარეები
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
აღდამ-ქელალი

**აღდამ-ქელალი ** () — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.   
## რესურსები ინტერნეტში
*

 
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
აშაღი-ჩარდახლარი

**აშაღი-ჩარდახლარი** () — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში.   მოსახლეობის რაოდენობა —  1,045 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
 
 

 
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
ზელენოგორსკის აგარაკი

**ზელენოგორსკის აგარაკი** () — აგარაკი სანქტ-პეტერბურგის საკურორტო რაიონში, ქალაქ ზელენოგორსკში, მისამართზე პრიმორსკის ქუჩა, სახლი № 570. მდებარეობს პანსიონატ „ჩრდილოეთის რივიერის“ ტერიტორიაზე, ფინეთის ყურის ნაპირზე. აგებულია მოდერნის სტილში. არის არქიტექტურის ძეგლი.

## აღწერა 
ამ ტერიტორიაზე მდებარე ორი აგარაკიდან ჩვენს ეპოქამდე შემონახულია მხოლოდ ერთი, რომელსაც ეწოდება „აგარაკი მოდერნის სტილში“ (სახლი 570, ფრთა И). აგარაკის ტერიტორიაზე მდებარეობს ქვისგან აგებული სარდაფი, რომლის შეასვლელის თავზე ამოკვეთილია რიცხვი „1927“, სავარაუდოდ ეს უნდა იყოს სარდაფის აგების თარიღი. ამ თარიღისათვის  აგარაკის მფლობელად ითვლებოდა ეინარ ვილჰელმ კუნტუ, რომელიც იყო ტერიოკის ბანკის ვიბორგის განყოფილების დირექტორი. უფრო ადრე, 1910 წლიდან აგარაკი ეკუთვნოდა არქიტექტორ თ. თ ლუმბერგის მეუღლეს ელენე ივანეს ასულ ლუმბერგს, რომელმაც, სავარაუდოდ, ააგებინა აგარაკი. 

აგარაკისთვის ღუმელები დაამზადეს XX საუკუნის დასაწყისში, ცნობილი არქიტექტორის კარლ ედუარდ დიპელის პროექტის მიხედვით. ეს არის იშვიათი შორენკეცებიანი ღუმელი, რომელიც შემონახულია ზელენოგორსკში. 

დიდი სამამულო ომის დასრულების შემდეგ აგარაკი იყო ცენტრალური კომიტეტის პროფკავშირების სანატორიუმის ერთ-ერთი კორპუსი. შემდეგ გამოიყენებოდა საერთო საცხოვრებლად სანატორიუმ „ჩრდილოეთის რივეირის“ თანამშრომლებისათვის. 

მეორე ე. წ. „ შვედური აგარაკი“ (სახლი 570, ფრთა К) — დაიწვა 2000-იანი წლების შუა ხანებში. 1910 წლისათვის აგარაკის მფლობელი იყო ვინმე პეტროვი. მოგვიანებით აგარაკის მფლობელი გახდა ფრედ გეიტელი, რომელიც, ისევე როგორც სხვა მფლობელი, არ იყო ფინური წარმომავლობის და ფინეთში აღმოჩნდა რევოლუციის შემდეგ, მაოხდინა გვარის ფინურ ყაიდაზე გადაყვანა და გახდა ხეიკილი. აგარაკის პირველმა მფლობელმა შენობის წინ დაადგმევინა ლომის ქანდაკება, რომელიც ამჟამად პრაქტიკულად დანგრეულია. 

ორი აგარაკის ანსამბლი, ლენინგრადის აღმასკომის 1988 წლის 5 დეკემბრის № 963 გადაწყვეტილებით არის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური მნიშვნელობის ძეგლი.

## რესურსები ინტერნეტში
* Фотографии дачи
* О печах этой дачи

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ნოვო-კამენის ხიდი

**ნოვო-კამენის ხიდი** () — საფეხმავლო, საავტომობილო და ტრამვაის ხიდი შემოვლით არხზე, სანქტ-პეტერბურგში,  ცენტრალურ და ფრუნზეს რაიონებში. ერთმანეთთან აკავშირებს უსახელო კუნძულსა და შემოვლითი არხის მარცხენა სანაპიროს. ხიდის სიგრძეა 38,2 მეტრი, ხოლო სიგანე — 44,8 მეტრი.

## მდებარეობა 
მდებარეობს ლიგოვის პროსპექტის დასაწყისში. ხიდთან ახლოს მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ჯვართამაღლების ტაძარი.

დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს პრედტეჩენის ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ბოროვოის ხიდი.

უახლოესი მეტროს სადგურია „შემოვლითი არხი“. 

## ისტორია 
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1800-იანი წლების ბოლოს, როდესაც მიმდინარეობდა შემოვლითი არხის სამუშაოები ინჟინერ ფ. ი. გერარდის ხელმძღვანელობით. ხიდის ძირითადი დანიშნულება იყო თვითდინებით გაეტარებინა ლიგოვსკის არხის წყალი, რომელშიც დონე გაცილებით მაღალი იყო ვიდრე შემოვლით არხში. ხიდ-აკვედუკს უწოდეს იამსკის წყალგამტარი ხიდი. 1814 წელს შემოვლითი არხის მშენებლობას სათავეში ჩაუდგა ინჟინერი პ. პ. ბაზენი. მისი პროექტით 1816-1821 წლებში აქ ააგეს ერთმალიანი აკვედუკი, რომლის სიგრძე იყო 25,6 მეტრი. 1846-1848 წლებში აკვედუკი გადააკეთეს, ააშენეს აგურისა და გრანიტისაგან და უწოდეს ნოვო-კამენი. მისი სიგრძე იყო 42,7 მეტრი. 

1950-იან წლებში ლენინგრადის სამხრეთის რაიონების ინტენსიური განაშენიანების გამო, ხიდი-აკვედუკი უკვე აღარ აკმაყოფილებდა მოთხოვნებს. მისი სიგანე იყო მხოლოდ 14 მეტრი და აქედან 6 მეტრი ტრამვაის ხაზს ეკავა. 

მოქმედი ხიდის მშენებლობა დასრულდა 1970 წელს. პროექტის ავტორები იყვნენ ა. დ. გუტცაიტი და არქიტექტორი ლ. ა. ნოსკოვი. სამშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობდა ნ. პ. აგაპოვის ხელმძღვანელობით. ახალი ხიდი გაიხსნა 1970 წლის 7 ნოემბერს. 2007 წელს ლიგოვსკის პროსპექტის რეკონსტრუქციის ფარგლებში ხიდზე ახალი ასფალტ-ბეტონის საფარი დააგეს.

## კონსტრუქცია 
ხიდი ერთმალიანია, მისი სიგრძეა 38,2 მ, ხოლო სიგანე – 44,8 მეტრი (ტროტუარების სიგრძე ჯამში 6 მეტრი).

ხიდი გამოიყენება ტრამვაისთვის, ავტოტრანსპორტისა და ფეხით მოსიარულეებისათვის. სავალი ნაწილი რვა ზოლისაგან შედგება. სავალი ნაწილიც და ტროტუარებიც ასფალტ-ბეტონითაა მოპირკეთებული.  ტროტუარები სავალი ნაწილისაგან გამოყოფილია მაღალი მეტალის პარაპეტებით.

## ლიტერატურა 
*Бунин М. С. Мосты Ленинграда. Очерки истории и архитектуры мостов Петербурга — Петрограда — Ленинграда. — Л.: Стройиздат, 1986. — С. 85—86. — 280 с.
*Новиков Ю. В. Мосты и набережные Ленинграда / Сост. П. П. Степнов. — Л.: Лениздат, 1991. — 320 с.
*Пунин А. Л. Повесть о ленинградских мостах. — Л.: Лениздат, 1971. — 192 с.
*Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. — 2-е изд., перераб. и доп. — СПб.: Лик, 1997. — С. 85. — 288 с. — (Три века Северной Пальмиры). — ISBN 5-86038-023-2.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Ново-Каменный мост //СПб ГБУ «Мостотрест»
* Ново-Каменный мост //Энциклопедия Санкт-Петербурга

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ენოტი (გვარი)

**ენოტი** () — მტაცებელ ძუძუმწოვართა გვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს 3 ან 4 სახეობას და მათ ქვესახეობებს. მათი სხეულის სიგრძეა 50–100 სმ, კუდისა — 20–41 სმ, იწონიან 4,6–15,9 კგ-ს. როგორც წესი, მამალი დედალზე დიდი ზომისაა. ბუნებაში შესაძლებელია 16 წლამდე იცოცხლოს, მაგრამ ჩვეულებრივ ბევრად ნაკლებს ცოცხლობენ. სიკვდილიანობის მთავარი მიზეზებია ადამიანი (ნადირობა, ხაფანგების დაგება, მანქანები) და შიმშილობა.

ერთ-ერთი სახეობა, ჩვეულებრივი ენოტი ზოგჯერ საქართველოშიც (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი) გვხვდება.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
*
კატეგორია:ენოტისებრნი
რომან ძნელაძე

{{ინფოდაფა სპორტსმენი
| თავისფერი    = 
| სახელი           = რომან ძნელაძე
| სურათი          = 
| სურათისზომა      =
| წარწერა        = 
| დაბადების სახელი      = რომან ძნელაძე
| სრული სახელი       = რომან მიხეილის ძე ძნელაძე
| მეტსახელი       = 
| ეროვნება    = ქართველი
| დაბადების თარიღი      = 
| დაბადების ადგილი     = თბილისი
| გარდაცვალების თარიღი      = 1966, 11 აპრილი (32 წლის)
| გარდაცვალების ადგილი     = თერჯოლა
| სიმაღლე         = 178
| წონა         = 62
| საიტი        = 
| ქვეყანა        = სსრკ
| სპორტი          = ჭიდაობა
| სახეობა          = ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა
| კლუბი           = დინამო თბილისი
| გუნდი           = 
| მწვრთნელი          = 
| მედლისთარგები = 

|}
}} 
**რომან მიხეილის ძე ძნელაძე** (დ. 12 აპრილი, 1933, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 11 აპრილი, 1966, თერჯოლა, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. 1956 წლის მელბურნის ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1956).სსრკ ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი( 1952), საქართველოს ჩემპიონი (1952).

## ბიოგრაფია 
ჭიდაობით 1948 წელს დაკავდა მწვრთნელ ნ. გ. აკოფავასთან. პირველი წარმატება მოიპოვა 1952 წელს, როდესაც საქართველოს ჩემპიონატი მოიგო. ამავე წელს სსრ კავშირის ჩემპიონატზე მესამე ადგილი დაიკავა.

1956 წელს მოიგო საბჭოთა კავშირის ხალხთა სპარტაკიადა — შეჯიბრება, რომელსაც სსრ კავშირის ჩემპიონატის სტატუსი ჰქონდა, რა დროსაც, ფინალურ ორთაბრძოლაში დაამარცხა 1952 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი იაკობ პუნკინი და მოხვდა ოლიმპიურ გუნდში.

1956 წლის 1 სექტემბერს სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და სსრ კავშირის 1956 წლის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.

1956 წლის მელბურნის ოლიმპიურ თამაშებზე იბრძოდა 62 კგ-მდე წონით კატეგორიაში. გამარჯვებული განისაზღვრა საჯარიმო ქულების მინიმალური რაოდენობით: სუფთა მოგებისათვის (ტუშე) საჯარიმო ქულები არ დაირიცხა, მსაჯების გადაწყვეტილებით გამარჯვებისთვის ერთი საჯარიმო ქულის დარიცხვა მოხდა; ნებისმიერი დამარცხებისათვის დაირიცხა 3 საჯარიმო ქულა. სპორტსმენი, რომელიც 5 საჯარიმო ქულას დააგროვებდა, ტოვებდა ტურნირს. ძნელაძე დაჯილდოვდა ბრინჯაოს მედალით.

მიღებული აქვს მედალი შრომითი წარჩინებისათვის.

დაიღუპა ავტოკატასტროფაში, აგრეთვე მოჭიდავე ავთანდილ ქორიძესთან ერთად. დარჩა მეუღლე, ნელი ძნელაძე რომელთანაც 9 წელი გაატარა და ჰყავდა ორი შვილი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* რომან ძნელაძე — ქართული სპორტი
* რომან ძნელაძე — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი
* რომან ძნელაძე — მემატიანე
* რომან ძნელაძე — Sports Reference

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
კატეგორია:1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
კატეგორია:შრომითი წარჩინებისათვის მედლით დაჯილდოებულები
საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები

**საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოები** — ჯილდოები, რომლებიც გაიცემა ქართული სახელმწიფოს მიერ მის წინაშე განსაკუთრებული დამსახურებებისთვის. საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოებს, მათ სახელწოდებებსა და გაცემის წესს განსაზღვრავსსაქართველოს  კანონი საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოების დაწესების შესახებ და საქართველოს პრეზიდენტის 2005 წლის 7 მაისის N321 ბრძანებულებით საქართველოს სახელმწიფო ჯილდოებით დაჯილდოების წესის შესახებ. გადაწყვეტილებას ორდენებითა და მედლებით დაჯილდოების შესახებ იღებს საქართველოს პრეზიდენტი. საქართველოს მოქალაქეების გარდა, ორდენებითა და მედლებით შეიძლება დაჯილდოვდნენ უცხო ქვეყნების მოქალაქეები და მოქალაქეობის არმქონე პირები, თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არის გათვალისწინებული.

## სახელმწიფო ჯილდოები
სახელმწიფო ჯილდოების დაწესების შესახებ საქართველოს  კანონი ითვალისწინებს შემდეგ ჯილდოებს: ეროვნული გმირის ორდენი; წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი; დავით აღმაშენებლის ორდენი; თამარ მეფის ორდენი; ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი; წმინდა ნიკოლოზის ორდენი; ოქროს საწმისის ორდენი; ვახტანგ გორგასლის ორდენი (I, II, III ხარისხისა); ღირსების ორდენი; მედალი „სამოქალაქო თავდადებისათვის“; მედალი „მხედრული მამაცობისათვის“; მედალი „საბრძოლო დამსახურებისათვის“; ღირსების მედალი.

## სქოლიო
*
აღმასრულებელი ხელისუფლება

**აღმასრულებელი ხელისუფლება** — ხელისუფლების ან საჯარო მმართველობის ერთ-ერთი სახეობა, რომელიც ხელისუფლების დანაწილების პრინციპის შესაბამისად, პასუხისმგებელია სახელმწიფო მართვა-გამგეობაზე, კონსტიტუციისა და კანონთა აღსრულებაზე. ამგვარ სისტემაში, აღმასრულებელი ხელისუფლება არ ეწევა კანონმდებლობით საქმიანობას (საკანონმდებლო ხელისუფლება) და არ განმარტავს მათ (სასამართლო ხელისუფლება). აღმასრულებელი ხელისუფლება, როგორც წესი, კანონთა აღსრულების მიზნით, გამოსცემს კანონქვემდებარე ნორმატიულ აქტებს. ზოგიერთი ქვეყნის სამართლებრივ სისტემაში მას შეიძლება გააჩნდეს დეკრეტის გამოცემის, კანონშემოქმედებისა და საკანონმდებლო ინიციატივის უფლებამოსილება. ბევრ ქვეყანაში აღმასრულებელი ბიუროკრატია ნორმატიული რეგულაციების მთავარი წყაროა.

## იხილეთ აგრეთვე
* ხელისუფლების დანაწილება
* საკანონმდებლო ხელისუფლება
* სასამართლო ხელისუფლება

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელისუფლების დაყოფა
ენოტი

**ენოტი**, *ჩვეულებრივი ენოტი* () — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში (მექსიკა, აშშ). მისი სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 75 სმ, კუდისა — 25 სმ-მდე. ბეწვი ხშირია, ფერად მოყვითალო-რუხი, შავი მინარევებით; კუდზე შავ-მურა რგოლებია. სხეულის აგებულება მკვრივია, თავი ფართო, დინგი მოკლე, ყურები მომრგვალებული, თვალები კი მსხვილი და ერთმანეთთან დაახლოებულია. ბინადრობს ტყეებში, აქტიურია ღამით; დღის საათებს ბუნაგში ატარებს, რომელსაც ხის ფუღუროში აკეთებს, იშვიათად კლდეებში. ზამთრობით ძილს ეძლევა. იკვებება სხვადასხვანაირი ცხოველური და მცენარეული საკვებით. ჭამის წინ, ზოგჯერ საკვებს წყალში ავლებს. ხურაობს იანვარ–თებერვალში, მაკეობა 9 კვირა გრძელდება. ძვირფასი ბეწვეულის მქონე ცხოველია.

აკლიმატიზირებულია მრავალ ადგილას. ზოგჯერ გვხვდება საქართველოშიც, კერძოდ ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:ენოტი
კატეგორია:ევროპის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:იაპონიის ძუძუმწოვრები
კატეგორია:აზერბაიჯანის ძუძუმწოვრები
დიანჩი

**დიანჩი** () — გამდინარე ტბა ჩინეთში, იუნანის პროვინციაში. განლაგებულია იუნანის მთიანეთზე, მთათაშუა ქვაბულში, ტბის მთავარი პრობლემა დაბინძურებაა. დიანჩიდან გამოედინება მდინარე პუდუხე, რომელიც ერთვის მდინარე ძინშას. ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროს სიახლოვესაა ქალაქი კუნმინი. განვითარებულია ნაოსნობა და თევზჭერა.  

## სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
ორინ-ნური

**ორინ-ნური**, **ნგორინგ-ცო** () — ტბა ჩინეთში, ცინხაის პროვინციის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. გაწოლილია ტიბეტის მთიანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 4268 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 610,7 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 30,7 მ. ტბაზე გაედინება მდინარე ხუანხე. პირველად გამოიკვლია მოგზაურმა ნიკოლოზ პრჟევალსკიმ 1884 წელს. ტიბეტურ ენაზე ტბის სახელწოდება ითარგმნება როგორც „გრძელი ლურჯი ტბა“. მდიდარია თევზით.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
იოჟეფ ბეცა

**იოჟეფ ბეცა** (; ;  დ. 6 ნოემბერი, 1929, მუკაჩევო, ჩეხოსლოვაკია — გ. 24 თებერვალი, 2011, მუკაჩევო, უკრაინა) — უნგრული წარმოშობის უკრაინელი და საბჭოთა ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. საბჭოთა კავშირის სამგზის (1955, 1956, 1958) ბრინჯაოს პრიზიორი და საბჭოთა კავშირის თასის (1955) მფლობელი მოსკოვის „ცდსა“-ს შემადგენლობაში. 1956 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი საბჭოთა კავშირის ოლიმპიური ნაკრების შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1991). რუსეთის სფსრ-ის (1966) და სომხეთის სსრ-ის (1980) დამსახურებული მწვრთნელი. 

### სანაკრებო კარიერა
იოჟეფ ბეცამ ერთი საერთაშორისო ამხანაგური შეხვედრა ჩაატარა საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩი 1955 წლის 23 ოქტომბერს, მოსკოვში — „დინამოს“ ცენტრალურ სტადიონზე () გაიმართა და მას 54 ათასი ფეხბურთის ადგილობრივი გულშემატკივარი დაესწრო. ანგარიში სტუმრებმა გახსნეს, ბურთი შეხვედრის 29-ე წუთზე ლეგენდარულმა ფრანგმა ფეხბურთელმა რაიმონ კოპამ გაიტანა. პირველი ტაიმის დამთავრებამდე ორი წუთით ადრე ედუარდ სტრელცოვმა წონასწორობა აღადგინა. მეორე ტაიმის დასაწყისშივე ნიკიტა სიმონიანმა დააწინაურა მასპინძელთა გუნდი, თუმცა შეხვედრის 63-ე წუთზე როჟე პიანტონის მიერ გატანილმა საპასუხო გოლმა მატჩის საბოლოო ანგარიში (2–2) დააფიქსირა. 

ასევე, ერთი შეხვედრა ჩაატარა საბჭოთა კავშირის ოლიმპიური ნაკრების შემადგენლობაში ინდონეზიის ოლიმპიური ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩი 1956 წლის 29 ნოემბერს, მელბურნში — ოლიმპიური პარკის სტადიონზე () გაიმართა და მას 3228 ფეხბურთის ადგილობრივი გულშემატკივარი დაესწრო. შეხვედრა ფრედ (0–0) დასრულდა.

## მიღწევები 
### საკლუბო 
;  ცდსა მოსკოვი
; საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 
* ბრინჯაოს პრიზიორი: 1955, 1956
; საბჭოთა კავშირის თასი
* თასის მფლობელი: 1955
;  ცსკ მო მოსკოვი
; საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 
* ბრინჯაოს პრიზიორი: 1958

### სანაკრებო 
;  სსრ კავშირის ოლიმპიური ნაკრები
* ოლიმპიური ჩემპიონი: 1956

### ინდივიდუალური
* საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი: 1991  № 3822

### სამწვრთნელო 
;  სკა დონის როსტოვი
; საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატი 
* ვიცე-ჩემპიონი: 1966
; საბჭოთა კავშირის თასი
* ფინალისტი: 1971

## ლიტერატურა 
* 
* 
* 
* 

## რესურსები ინტერნეტში 
* იოჟეფ ბეცა — FootballFacts.ru
* იოჟეფ ბეცა — Rusteam.Permian.ru

## სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი
კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:უჟჰოროდის ჰოვერლას ფეხბურთელები
კატეგორია:მოსკოვის ცსკა-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები
კოატი

**კოატი**  () — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. მისი სხეული სიგრძეა 41–67 სმ, კუდისა — 32–69 სმ, იწონის 11,3 კგ-მდე. შეფერილობა მურა-რუხია, ან ზედა ნაწილი შავია ხოლო ქვედა — თეთრი. კუდზე მუქი და ღია რგოლებია. ცხვირი წაგრძელებული და ძალიან მოძრავია. ბინადრობს ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილის, ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკის ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ტყეებში. კარგად ცოცავს ხეებზე, ბალანსირებასა და მოჭიდებას კუდის მეშვეობით ახორციელებს. ბუნაგს აწყობს ხეების ფუღუროებში, მიწის ჩაღრმავებებში, ქვებს შორის. ქმნიან 5–6 სულიან (ზოგჯერ 40-მდეც) ჯგუფებს; ასაკოვანი მხეცები ჩვეულებრივ მარტონი ცხოვრობენ. აქტიურია დღისითაც და ღამითაც. იკვებება მხოლოდ მიწაზე, საკვებად იყენებს მცენარეულ საკვებსა და მცირე ძუძუმწოვრებს. მრავლდებიან წელიწადში ერთხელ, დედალი შობს 2–6 ნაშიერს. ზიანს აყენებს მინდვრის კულტურებს და მეფრინველეობას. მისი ხორცი საკვებად გამოიყენება.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ცხვირა დათვი
კატეგორია:კოლომბიის ძუძუმწოვრები
ფუსიანხუ

**ფუსიანხუ** () — ტბა ჩინეთში, იუნანის პორვინციაში. მდებარეობს იუნანის მთიანეთზე, ზღვის დონიდან 1721 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 212 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 155 მ. მოქცეულია სუბტროპიკული ოკეანური კლიმატის ზონაში. ფუსიანხუ ცნობილია თავისი უნიკალური ფაუნით, რომელიც შეიცავს მრავალ ენდემურ სახეობას. ტბაში გვხვდება 24 სახეობისა და ქვესახეობის თევზი, რომელთაგან 11 ენდემურია. ტბას აქვს ყელიანი გოგრის ფორმა.

## სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
სამაგიდო როლური თამაში

thumb|upright=1.5|Role players in a private game session
**სამაგიდო როლური თამაში** () — როლური თამაშის (RPG) სახე, რომელშიც მონაწილეები საკუთარი პერსონაჟების მოქმედებებს სიტყვიერად აღწერენ. ისინი საკუთარი პერსონაჟების მოქმედებებს განსაზღვრავენ მათი დახასიათების გათვალისწინებით, მოქმედებების წარმატება თუ წარუმატებლობა კი დგინდება წესებისა და დირექტივების განსაზღვრული ფორმალური სისტემის მიხედვით. წესების ფარგლებში მოთამაშეებს თავისუფლად შეუძლიათ იმპროვიზაცია; მათი გადაწყვეტილებები თამაშის მიმართულებასა და შედეგზე ზემოქმედებს.

## რესურსები ინტერნეტში
* სამაგიდო როლური თამაში Curlie-ზე
* Pen & Paper  — RPG-ს მონაცემთა ბაზა
* RPG.Net — RPG თემი და მონაცემთა ბაზა

## სქოლიო
კატეგორია:სამაგიდო როლური თამაშები
ენოზერო

**ენოზერო** () — ტბა რუსეთში, კოლის ნახევარკუნძულზე. ფართობი — 94,4 კმ², მრავალრიცხოვან კუნძულებთან ერთად დაახლოებით 100 კმ²-ია. მდებარეობს ზღვის დონიდან 224 მ-ის სიმაღლეზე. სანაპირო კლდოვანია, ძლიერ დანაწევრებული. შედგება ორი ნაწილისაგან, რომელთაც 350 მ-ის სიგრძის სრუტე აერთებს. ენოზეროდან გამოედინება მდინარე ვარზინა, რომელიც ბარენცის ზღვას უერთდება.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:მურმანსკის ოლქის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით