open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ტარიელ ჯავრიშვილი

**ტარიელ კონსტანტინეს ძე ჯავრიშვილი** (ჯავროვი; დ. 10 მაისი, 1853, თბილისი, — გ. 1 სექტემბერი, 1910, ალექსანდროპოლი, ახლანდ. გიუმრი, სომხეთი) — ქართველი სამხედრო და საზოგადო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1910). 

დაიბადა პოდპოლკოვნიკ კონსტანტინე სოლომონის ძე ჯავრიშვილის (ჯავროვი) ოჯახში. ჰყავდა ძმები — სოლომონი (შემდგომში პოლკოვნიკი, ღუნიბის ოკრუგის უფროსი) და ალექსანდრე (შემდგომში სამედიცინო სამსახურის კაპიტანი). მისი შვილი იყო პოლკოვნიკი ვასილ ჯავრიშვილი.

ტარიელ ჯავრიშვილი სამხედრო სამსახურში ირიცხებოდა 1871 წლიდან. დაამთავრა კადეტთა კორპუსი და პავლეს I სამხედრო სასწავლებელი (1876). მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878) (პორუჩიკი, შტაბს-კაპიტანი). ომის დამთავრების შემდეგ მსახურობდა დაღესტნის  ოლქში, ხოლო 1894-1899 წლებში — კავკასიის სამხედრო ოლქის საარტილერიო სამმართველოში. 1899 წლიდან კავკასიის 1-ლი საარმიო კორპუსის 39-ე საარტილერიო ბრიგადის მოძრავი საარტილერიო პარკის უფროსი იყო. 1904 წელს მიიღო პოლკოვნიკის, 1910 წელს — გენერალ-მაიორის წოდება. სამხედრო სამსახურის გარდა ეწეოდა საზოგადოებრივ საქმიანობას. 1886-1890 წლებში იყო თბილისის სათავადაზნაურო-საადგილმამულო ბანკის საზედამხედველო კომიტეტის წევრი. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV (1878) და II (1901), წმ. ვლადიმერის IV (1898), წმ. სტანისლავის III (1879) და II (1892) ხარისხის ორდენებით.   

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*
*
* Джавров Тариэль Константинович. «Русская императорская армия».

კატეგორია:დაბადებული 1853
კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1910
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
კატეგორია:ქართველი გენერლები
კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
ვან ბაიბურთი

**ვან ბაიბურთი** (დ. 11 ივლისი, 1940, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი.

1966 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.

1961–1962 წლებში იყო „ახალგაზრდა კომუნისტის“, 1962–1964 წლებში „მოლოდიოჟ გრუზიის“, 1965–1967 წლებში „კომსომოლსკაია პრავდის“ კორესპონდნეტი; 1967–1972 წლებში „სოვეტსკი სპორტის“ საკუთარი კორესპონდენტი სომხეთში; 1972–1977 წლებში „საქინფორმის“ საზოგადოებრივ-პოლიტიკური განყოფილების რედაქტორი; 1977–1986 წლებში ახალი ამბების სააგენტოს საკუთარი კორესპონდენტი საქართველოში; 1986 წლიდან გაზეთ „ვრასტანის“ მთავარი რედაქტორი.

1999–2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2004–2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2009-2013 წლებში საქართველოს პრეზიდენტის მრჩეველი.

## ჯილდოები 
* ღირსების ორდენი (1996) „საქართველოში ჟურნალისტიკის განვითარებისა და ქართულ-სომხურ ურთიერთობაში შეტანილი დიდი წვლილისა და ნაყოფიერი მოღვაწეობისათვის გაზეთ «ვრასტანში»“
* თბილისის საპატიო მოქალაქე (2022)

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2022)
შალვა ჯავრიშვილი

**შალვა დავითის ძე ჯავრიშვილი** (დ. 1896 — გ. 1946) — ქართველი ოფიცერი, ემიგრანტი.

1914 წლიდან გაწვეული იყო რუსეთის იმპერიის არმიაში. ამურისიქითა მე-4 სასაზღვრო ცხენოსანი პოლკის შემადგენლობაში მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში. 1918-1921 წლებში იყო ეროვნული არმიის კავალერიის ოფიცერი. მონაწილეობდა იმ დროის თითქმის ყველა მნიშვნელოვან ბრძოლაში. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ, 1922-1924 წლებში იყო ქაქუცა ჩოლოყაშვილის პარტიზანული რაზმის („შეფიცულების“) აქტიური წევრი. 1924 წლის ოქტომბრიდან ჩოლოყაშვილთან და რაზმის სხვა წევრებთან ერთად ემიგრაციაში იყო. ცხოვრობდა საფრანგეთში, შემდეგ გერმანიაში. 1925-1945 წლებში იყო „ეროვნული ერთობის დარაზმულობა — თეთრი გიორგის“ წევრი. 1945 წელს ამნისტიის პირობით საქართველოში დაბრუნდა, მაგრამ დააპატიმრეს, გაასამართლეს და 1946 წელს 25 წლით გადასახლება მიუსაჯეს. გადასახლებაში ხელმეორედ გასამართლების შემდეგ დახვრიტეს.

## ლიტერატურა
* ბარნოვი ანდრო. ქაქუცა ჩოლოყაშვილის შეფიცული//სამეცნიერო კონფერენცია, მიძღვნილი ვასილ წერეთლის (1862-1937) დაბადებიდან 150-ე წლისთავისადმი (2012 ჭიათურა);
* ვასილ წერეთლის (1862-1937) დაბადებიდან 150-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი სამეცნიერო კონფერენცია (თბილისი–ჭიათურა, 2012 წლის 18-20 ოქტომბერი).–თბ.; ჭიათურა, 2012.–გვ.26-27.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1896
კატეგორია:გარდაცვლილი 1946
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
ილია ჯავრიშვილი

**ილია დიმიტრის ძე ჯავრიშვილი** (ჯავროვი; დ. 20 ივლისი, 1841 — გ. 18 მაისი, 1901) — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1894).

სამხედრო სამსახურში იყო 1859 წლიდან. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში (1877-1878). 1877 წლიდან პოდპოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა კავკასიის სამთო საარტილერიო ნახევარბატარეას, 1878 წლიდან — მე-40 საარტილერიო ბრიგადის მე-2 ბატარეას. 1883 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. 1885 წლიდან იყო კავკასიის გრენადერთა საარტილერიო ბრიგადის მე-5 ბატარეის მეთაური. 1894 წლის ოქტომბერში სამხედრო სამსახურიდან გადადგა მუნდირითა და პენსიით და გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით.  დაკრძალულია საგვარეულო აკლადამაში სოფელ წალასყურში. დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III და II, წმ. ანას III და II, წმ. ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენებით.

## ლიტერატურა
* Гогитидзе М.- Военная элита Кавказа (Генералы и адмиралы из Грузии), Кн.1., - Тб., - 2007. - გვ. 124.

## რესურსები ინტერნეტში
* Джавров Илья Дмитриевич. «Генералитет российской императорской армии и флота».

კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1841
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1901
კატეგორია:ქართველი გენერლები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
ემზარ ბალაძე

**ემზარ ბალაძე** (დ. 2 დეკემბერი, 1961, ქობულეთი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.

1983 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი  და 1986 წელს — ასპირანტურა. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1961
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ვასილ ჯავრიშვილი

**ვასილ ტარიელის ძე ჯავრიშვილი** (დ. 10 ოქტომბერი, 1889 — გ. 1940?) — ქართველი ოფიცერი, I მსოფლიო ომის (1914-1918) მონაწილე, პოდპოლკოვნიკი (1918). 

გენერალ ტარიელ ჯავრიშვილის შვილი. დაამთავრა სიმბირსკის კადეტთა კორპუსი (1907) და პავლეს სამხედრო სასწავლებელი (1908). მსახურობდა აღმოსავლეთ ციმბირის მე-2 ნაღმმტყორცნელთა დივიზიონში. I მსოფლიო ომში პორუჩიკის წოდებით მეთაურობდა საარტილერიო ბატარეას, შემდეგ მიენიჭა შტაბს-კაპიტნის (1915) და კაპიტნის (1916) წოდებები. დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV (1914), III (1915) და II (1917), წმ. ვლადიმერის IV (1915), წმ. სტანისლავის II (1916) ხარისხის ორდენებით. 1917 წელს მეთაურობდა დივიზიონს. ომის დროს სამჯერ დაიჭრა მძიმედ. 1918 წლიდან მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში. სხვადასხვა დროს იყო II საარტილერიო დივიზიონის, საარტილერიო ბრიგადის I დივიზიონის, იმავე ბრიგადის ნაღმმტყორცნელთა დივიზიონის, საარტილერიო დივიზიონის I ბატარეის მეთაური. საბჭოთა რუსეთთან ომის დროს, 1921 წლის თებერვალში მეთაურობდა არმიის საარტილერიო დივიზიონს. გასაბჭოების შემდეგ მსახურობდა ქართულ წითელ არმიაში, იყო საარტილერიო დივიზიონის მეთაური (1921-1922), სამობილიზაციო განყოფილების უფროსის მოადგილე (1922-1923) და უფროსი (1923), ქართული მსროლელი დივიზიის საარტილერიო პოლკის მეთაური (1923-1925). მასობრივი რეპრესიების დროს, 1937 წელს დააპატიმრეს. ამის შემდეგ მისი კვალი ქრება; სავარაუდოდ, დახვრიტეს. მისი შვილი იყო ალპინისტი და გეოლოგი კონსტანტინე ჯავრიშვილი. ჯავრიშვილის ბიძაშვილი, ვასილ სოლომონის ძე ჯავრიშვილი იყო I მსოფლიო ომის მონაწილე ოფიცერი და წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალერი.  

## რესურსები ინტერნეტში
* ვასილ ტარიელის ძე ჯავრიშვილი. legionerebi.com — „შეიარაღებული ძალები 1918-1921“.

კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1889
კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
კირილე მაჭარაძე

**კირილე ერასტის ძე მაჭარაძე** (დ. 2 აპრილი, 1886, ქ. ხონი, — გ. 17 ნოემბერი, 1967) — ქართველი მსახიობი, თეატრისა და კინოს მოღვაწე. აჭარის ასსრ დამსახურებული არტისტი (1938), საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1945).

სწავლობდა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია, საიდანაც გარიცხეს 1905 წლის რევოლუციურ გამოსვლებში მონაწილეობის გამო. შემდეგ სწავლობდა თბილისის კერძო სამხატვრო სასწავლებელში (1908-1911). თეატრალური მოღვაწეობა დაიწყო 1904 წლიდან ხონში მისივე ინიციატივით ჩამოყალიბებულ დრამატულ წრეში. გამოდიოდა ასევე ქუთაისის (1909-1912) და ჭიათურის (1913-1914) სცენებზე. 1914 წელს ჯარში გაიწვიეს. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში (1914-1918) პემზის მე-200 დრუჟინის რიგებში (პრაპორშჩიკი). 1918-1921 წლებში მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის არმიაში პორუჩიკად. ამავდროულად, 1919-1920 წლებში მუშაობდა ფოთის, 1921-1930 წლებში — ბათუმის თეატრებში. 

1930 წლიდან დაიწყო მსახიობობა საქართველოს კინოსტუდიაში. 1943-1945 წლებში მუშაობდა თბილისის სანკულტურის თეატრში. თეატრალური როლები: ყარა-იუსუფი და ოთარ-ბეგი (ა. სუმბათაშვილის „ღალატი“), გელა (აკ. წერეთლის „პატარა კახი“), სვიმონ ლიონიძე (დ. ერისთავის „სამშობლო“), ბეკინა (დ. კლდიაშვილის „სამანიშვილის დედინაცვალი“), გოდუნი (ბ. ლავრენიოვის „რღვევა“), ქურუმი (სოფოკლეს „ოიდიპოს მეფე“), ჟორჟ დიუვალი (ა. დიუმას „მარგარიტა გოტიე“) და სხვა. კინოფილმებში შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: მოხუცი აჭარელი („ახალგაზრდობა იმარჯვებს“), თავადი ირმელი („მალე შეხვედრამდე“), აზნაური („დაკარგული სამოთხე“), მოხუცი მჭედელი („ჟუჟუნას მზითევი“), კირილე („დაგვიანებული სასიძო“) და სხვა. წლების მანძილზე მუშაობდა კინოსტუდიის კვალიფიკაციის ამაღლების კურსების განყოფილების გამგედ და რამდენიმე კინოსურათის დამდგმელი ჯგუფის დირექტორად. დაწერილი აქვს საბავშვო პიესები: „დათუნიას სამართალი“, „ხაფანგში“, „ბაკი-ბუკი“, (ნ. ნაკაშიძის მიხედვით). ნათარგმნი აქვს პიესები: ა. პრავდინის „სიცოცხლის ყვავილი“ და პ. მალიარევსკის „ჯადოსნური ქილა“. რუსულიდან თარგმნილი აქვს ორმოცზე მეტი მხატვრული, მულტიპლიკაციური და სამეცნიერო-დოკუმენტური ფილმი. 

## რესურსები ინტერნეტში
* კირილე მაჭარაძე. ხელოვნების სასახლე.
* Мачарадзе (Мачарадзэ) Кирилл Эрастович. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».

კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1886
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
გარახა

**გარახა** — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის ჩხოროწყუს ადმინისტრაციულ ერთეულში (სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარე).

მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ოჩხომურის (ხობისწყლის შენაკადი) მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 200 მ-ზე, ჩხოროწყუდან 2 კმ-ში. 

## ისტორია 
გარახას ძველი სახელწოდებაა ნაჯაგუ. 1988 წელს სოფელი გარახა გაუქმდა დაბა ჩხოროწყუსთან ტერიტორიული შეზრდის გამო. ცალე სოფლად არ შესულა 2002 წლის ეროვნულ აღწერაშიც. მოგვიანებით სოფლის სტატუსი აღუდგა. 2014 წლის აღწერით გარახაში ცხოვრობს 575 ადამიანი. 

სოფელში შემორჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების გარახის (ნაჯაგუს) ციხე, რომელიც გადმოცემით თავად შელიებს ეკუთვნოდა. ციხე შედგებოდა სამი კოშკისგან, რომელთაგან ერთი ამჟამად სრულად დანგრეულია. ნაჯაგუს ციხის დასავლეთით, დაახლ. 1 კმ-ზე, ხომაკირდეს გორაზე არის ციხის ნანგრევები (ორი თავდაცვითი კოშკი და გალავანი), რომელიც სამშენებლო ტექნიკით IV-VI საუკუნეების ეგრისის საფორტიფიკაციო ნაგებობების მშენებლობის ტრადიციების ანალოგიურია. მეზობელ გორაზე აღმოჩნდა გვიანდელი შუა საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები. სოფლის მიდამოებშია გარახის მღვიმე, რომელიც შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.

## დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 575 ადამიანი, ეროვნებით ქართველი.

## ლიტერატურა 
* ელიავა გ., ფარულავა გ., შენგელია გ., ჩხოროწყუს რაიონის ტოპონიმიკის კატალოგი, თბ., 1983.
## რესურსები ინტერნეტში
* გარახას (ნაჯაგუს) ციხე — ჩხოროწყუს ციფრული პლატფორმა.
## სქოლიო
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ასა აკირა

**ასა აკირა** (დაბადების სახელი: ასა ტაგიკამი; ; დ. 3 იანვარი, 1986, მანჰეტენი, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. 2013 წელს ის გახდა მესამე ქალი აზიელი პორნომსახიობი, რომელმაც „AVN“-ის ჯილდო მოიგო. მან მონაწილეობა მიიღო „Pornhub“-ის პირველ ორ დაჯილდოების ცერემონიაზე. კარიერა 19 წლის ასაკში დაიწყო, ცეკვავდა სტრიპტიზს ნიუ-იორკის ერთ-ერთ კლუბში. მისი ნამდვილი სახელი „ასა“ იაპონურად „დილას“ ნიშნავს. 2011 წელს ჟურნალმა „Complex“-მა შეიყვანა „ამ დროის ყველაზე ცხელ 100 პორნო მსახიობში“. 2012-2017 წლებში დაქორწინებული იყო ტონი რიბასზე. ჰყავს 1 შვილი. კარიერაში ნომინირებული იქნა 153 ჯილდოზე, რომელთაგანც 33 მოიგო.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

* 

კატეგორია:დაბადებული 1986
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი
კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ნიუ-იორკში დაბადებულები
ხუნწარია

საკუთარი სახელი **ხუნწარია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* აბესალომ ხუნწარია — ქართველი ინჟინერი
* რევაზ ხუნწარია — ქართველი ინჟინერი
* რუსუდან ხუნწარია — ქართველი მუსიკოსი
* სოფო ხუნწარია — ქართველი ჟურნალისტი

კატეგორია:ქართული გვარები
ბეკონი

მინი|ბეკონი ტაფაში
**ბეკონი** - საგანგებოდ გამოყვანილი, დამარილებული ან შებოლილი ღორის ხორცი. მისი დამზადება შეიძლება ღორის თითქმის ყველა ნაწილისგან, მაგრამ ძირითადად გამოიყენება ღორის მუცელი ან შედარებით ნაკლებად ცხიმიანი ნაჭრები. მისი ჭამა შეიძლება როგორც მარტო(განსაკუთრებით საუზმეზე), ისე სხვა საკვების თანხლებით. სიტყვა მოდის ძველი გერმანული სიტყვიდან *ბახო* - "*bacho*", რომელიც ნიშნავს "*საჯდომს*" ან "*ლორის ხორცს*"

სხვა ცხოველების ხორცითაც შეიძლება ბეკონის დამზადება სათანადო ხორცის ნაჭრის არჩევის შემთხვევაში, მაგალითად საქონლის, ცხვრის, ქათმის, თხის ან ინდაურის ხორცით. მსგავს ბეკონის ნაჭრებს აქვთ შესაბამისი სახელები, მაგალითად, "*ქათმის ბეკონი*". მსგავსი ბეკონი უფრო გავრცელებულია ისლამურ და ებრაულ კულტურაში, რადგან მათ რელიგია უზღუდავთ ღორის ხორცის ჭამას. არსებობს ვეგეტარიანული ბეკონიც.

### მომზადება 
მარცხნივ|მინი|მოუმზადებელი ხორცის ნაჭერი
ბეკონის მომზადება იწყება ხორცის მარილწყალში მოთავსებით ან ჩვეულებრივი მშრალი მარილის  გამოყენებით. მარილწყალს აქვს დამატებითი ინგრედიენტებიც, მაგალითად, ნატრიუმის ნიტრიტი, რომელიც აჩქარებს პროცესს და შესაბამის ფერს აძლევს ხორცს. შემდგომში, ბეკონი ცივ, მშრალ ჰარზე შრება კვირების ან თვეების განმავლობაში, ან იხარშება/შეიბოლება. გამშრალ ბეკონს ჭამამდე ძირითადად წვავენ. ბაქტერიების და სხვადასხვა გადამტანი დაავადებების თავიდან ასარიდებლად, ბეკონს სპეციალურ დამუშავებას უტარებენ.
მინი|ზურგის ბეკონი

### ნაჭრები 
მინი|ყბის ხორცის ბეკონი
**ზოლებიანი (გვერდების) ბეკონი** - დამზადებულია ღორის მუცლის ხორცისაგან. აქვს ერთმანეთის პარალელული კუნთების და ცხიმის მასა, არის ყველაზე გავრცელებული სახის ბეკონი აშშ-ში.  

**ზურგის ბეკონი** - დამზადებულია ღორის ზურგის შუაშ არსებული ხორცისგან. უფრო თხელი ნაჭერია და შეიცავს ნაკლებ ცხიმს. გავრცელებულია ბრიტანეთში და ირლანდიაში. 

**ყელის ბეკონი** - დამზადებულია ღორის თავის ქვემოთ არსებული ხორცისგან. 
მჭლე ბეკონი - დამზადებულია ღორის მხრების მჭლე ხორცისგან. 

**ყბის ხორცის ბეკონი** - დამზადებულია ღორის ლოყების ხორცისაგან. მზადდება ძირითადად იტალიაში. 

### გავრცელება 
ამერიკის შეერთებული შტატებში და კანადაში უფრო და უფრო იზრდება ბეკონის მოხმარების სტატისტიკა. გაყიდვებმა ა.შ.შ-ში 9.5%-ით მოიმატა, რაც იმას ნიშნავს, რომ 5 ბილიონ .შ.შ დოლარს მიაღწია. ამერიკელების 65% ბეკონს თავიანთ ეროვნულ საჭმელად მიიჩნევს. 

### კერძები 
ბეკონს ძირითადად საუზმეზე მიირთმევენ კვერცხთან, პურთან, სალათის ფურცელთნ და/ან პომიდორთან ერთად, ამასთანავე ის შედის უამრავი ამერიკული სენდვიჩის ინგრედიენტებში. ასევე გვხვდება სალათებში. ბოლო დროს გავრცელდა შოკოლადით დაფარული ბეკონი და ბეკონის ჯემი. მას დებენ პიცაზე, ჰოთდოგზე, წვნიანებში და ა.შ.

### კვებითი ღირებულება 
ბეკონის ერთი 10-გრამიანი ნაჭერი შეიცავს 4.5 გრამ ცხიმს, 3.0 გრამ ცილებს, 205 მილიგრამ ნატრიუმს. 

სხვადასხვა კვლევების მიხედვით, ბეკონის და სხვა გადამუშავებული ხორცის მიღება ადრეულ სიკვდილიანობას აჩქარებს, ამასთანავე, შეიძლება გამოიწვიოს სიმსივნე, გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები და მეორე ტიპის დიაბეტი.  

## სქოლიო 
კატეგორია:ამერიკული სამზარეულო
კატეგორია:ბრიტანული სამზარეულო
კატეგორია:კანადური სამზარეულო
კატეგორია:შებოლილი ხორცი
ჯინორია

საკუთარი სახელი **ჯინორია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გიორგი ჯინორია — პოლიტიკური მოღვაწე
* მურმან ჯინორია — მსახიობი
* ოთარ ჯინორია — ფილოლოგი, მთარგმნელი

კატეგორია:ქართული გვარები
იასონ ჯავახიშვილი

**იასონ ვლადიმერის ძე ჯავახიშვილი** (დ. 1887, თბილისი, — გ. 1 ნოემბერი, 1937, ქ. ტარა, ომსკის ოლქი, რსფსრ) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
1920-იანი წლების დასაწყისში იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი და ანტისაბჭოთა საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დღეებში, 4 სექტემბერს საბჭოთა ხელისუფლებამ კომიტეტის სხვა წევრებთან ერთად დააპატიმრა შიომღვიმეში. 1925 წელს საქართველოს სსრ უზენაესმა სასამართლომ მიუსაჯა დახვრეტა, რომელიც შეეცვალა 10-წლიანი პატიმრობით და „სასტიკი იზოლაციით“. გადაასახლეს ომსკის ოლქში. ცხოვრობდა ქალაქ ტარაში. 1937 წლის მასობრივი რეპრესიების დროს დააპატიმრეს და დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია ომსკის საოლქო სასამართლოს მიერ 1957 წელს.

## ლიტერატურა
* მშვიდობით ძმებო, გვხვრეტენ ამაღამ!  / საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივი ; პროექტის ხელმძღვანელი ომარ თუშურაშვილი. თბ., 2016. ISBN 9789941094361;
* 1924 წლის აჯანყების მონაწილეთა სასამართლო პროცესი. დოკუმენტები და მასალები (1925 წლის ივლისი-აგვისტო). გამოსაცემად მოამზადა და შესავალი წერილი დაურთო ლევან ჯიქიამ. გამომცემლობა „უნივერსალი“, თბილისი, 2012;
* Забвению не подлежит: Книга памяти жертв политических репрессий Омской области. Д-И. Омское книжное издательство. 2001. - Том 3. 

კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები
კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები
რომან ბაქრაძე

**რომან ბაქრაძე** (დ. 4 აგვისტო, 1939, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1962 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, ხოლო 1970 წელს — ასპირანტურა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1939
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1962)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
თამაზ ბეჟანიშვილი

**თამაზ ბეჟანიშვილი** (დ. 29 იანვარი, 1942, თბილისი) — ქართველი ბიზნესმენი, თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1964 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სატრანსპორტო ფაკულტეტი, სპეციალობა — რკინიგზის ტრანსპორტის ელექტროფიკაცია. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „მრეწველობა გადაარჩენს საქართველოს“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1964)
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები
გიორგი ჯინორია

**გიორგი ევგენის ძე ჯინორია** (დ. 1 დეკემბერი, 1887, ქ. ფოთი, — გ. ივლისი, 1938) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, იურისტი.

ჰქონდა უმაღლესი იურიდიული განათლება. I მსოფლიო ომის დროს მობილიზებული იყო არმიაში. 1917-1918 წლებში პრაპორშჩიკად მსახურობდა რუსულ საექსპედიციო კორპუსში საფრანგეთში, იყო საფრანგეთში რუსეთის ჯარების სარაზმო კომიტეტის თავმჯდომარე და რევოლუციური თავდაცვის რუსული ლიგის კომიტეტის წევრი. შემდეგ მუშაობდა ნაფიც ვექილად. იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი 1904 წლიდან. 1919 წლის ივნისში იყო საქართველოს წარმომადგენელი მოკავშირე და ნეიტრალური ქვეყნების კოოპერატივთა კონგრესზე პარიზში (გამოვიდა მოხსენებით). 1920-იანი წლების დასაწყისში იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ცენტრალური კომიტეტის და მასთან არსებული „სამხედრო კომისიის“ წევრი და ანტისაბჭოთა საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დღეებში საბჭოთა ხელისუფლებამ კომიტეტის სხვა წევრებთან ერთად დააპატიმრა შიომღვიმეში. 1925 წელს საქართველოს სსრ უზენაესმა სასამართლომ მიუსაჯა დახვრეტა, რომელიც შეეცვალა 10-წლიანი პატიმრობით და „სასტიკი იზოლაციით“. 1934 წელს მიესაჯა 5-წლიანი გადასახლება. ცხოვრობდა ქ. ბიისკსა (ალთაის მხარე) და ტურუხანსკში    (კრასნოიარსკის მხარე). თავს ფიზიკური შრომით ირჩენდა. გადასახლებაში დაქორწინდა ასევე რეპრესირებულ ეპრაქსია რამიშვილზე (საქართველოს „პოლიტიკურ წითელ ჯვრის“ ორგანიზაციის წევრი). 1938 წლის თებერვალში ჯინორია დააპატიმრეს. გარდაიცვალა ციხეში 1938 წლის ივლისში. რეაბილიტირებულია 1957 წელს.

## ლიტერატურა
* 1924 წლის აჯანყების მონაწილეთა სასამართლო პროცესი. დოკუმენტები და მასალები (1925 წლის ივლისი-აგვისტო). გამოსაცემად მოამზადა და შესავალი წერილი დაურთო ლევან ჯიქიამ. გამომცემლობა „უნივერსალი“, თბილისი, 2012;
* ი. ხვადაგიანი, საქართველოს პოლიტიკური წითელი ჯვარი: დაკარგული ისტორია, თბ., 2016. - გვ. 182;
* Книга памяти жертв политических репрессий Красноярского края. Том 3 (Д-И). Красноярск: Издательские проекты, 2005. ISBN 5-98399-021-7.  
## რესურსები ინტერნეტში
* Джинория Георгий Евгеньевич. «Единая база данных жертв репрессий в СССР».

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
ალფრედ კაკუევი

**ალფრედ კაკუევი** (დ. 30 ნოემბერი, 1934) — სომეხი პოლიტიკოსი. აფხაზეთის ელექტროქსელების მთავარი ინჟინრის მოადგილე. აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს XII მოწვევის დეპუტატი. 2000 წლის 24 დეკემბერს მონაწილეობდა ვიაზემის სახალხო დეპუტატთა მეორე მოწვევის არჩევნებში.

## ლიტერატურა
*გაზ. „აფხაზეთის ხმა“, №148, 12 სექტემბერი, 1991 წელი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
ჰაბიბოლა კაანი

**ჰაბიბოლა კაანი** (; დ. 1808, შირაზი — გ. 1854, თეირანი) — ირანელი პოეტი. დაიბადა კარის პოეტის მირზა მოჰამადის (გოლშანი) ოჯახში. მოღვაწეობდა ნასრ ალ-დინ შაჰის (1848–1896) კარზე. ლექსებს თხზავდა არაბულ ენაზეც. ლიტერატურულ მიმდინარეობა „ბაზგაშთ“-ის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელია. სახელი გაითქვა ექსპრომტებით. ავტორია შაჰისა და დიდებულებისადმი მიძღვნილი სახოტბო კასიდებისა; სატრფიალო, პეიზაჟური ღაზალებისა, რელიგიური ელეგიებისა. წერდა სატირულ ლექსებსაც. იყო პოეტური ტექნიკის ოსრატი. ბაძავდა ხაკანის.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ჰაბიბოლა კაანი — ენციკლოპედია ირანიკა 

## სქოლიო 
კატეგორია:ირანელი პოეტები
კატეგორია:სპარსული ლიტერატურა
კატეგორია:ყაჯართა დინასტია
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
დავით გვაძაბია

**დავით გვაძაბია** (დ. 24 თებერვალი, 1945, გულრიფში, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ — 14 სექტემბერი, 2021, თბილისი, საქართველო) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი, ტექნოლოგი. საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის დეპუტატი.

## ბიოგრაფია
1971 წელს დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის ტექნოლოგიური ფაკულტეტი. 1963-1965 წლებში მუშაობდა ქ. სოხუმის ფიზიკა-ტექნიკურ ინსტიტუტში მუშად; 1965-1969 წლებში იყო გულრიფშის რაიონული სამომხმარებლო კოოპერაციის ტექნოლოგი; 1969-1976 წლებში გულრიფშის რაიონის პურკომბინატის დირექტორი; 1976-1979 წლებში გულრიფშის რაიონული სამომხმარებლო კოოპერაციის თავმჯდომარე; 1979-1982 წლებში დრანდის ექსპერიმენტული ჩაის ფაბრიკის დირექტორი. 1982-1985 წლებში გულრიფშის რაიონის აღმასკომის თავმჯდომარის მოადგილე. 1985-1989 წლებში აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის საოლქო კომიტეტის სოფლის მეურნეობის და გადამამუშავებელი მრეწველობის გამგის მოადგილე; 1989-1991 წლებში გულრიფშის რაიკომის პირველი მდივანი, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, იურიდიული კომისიის თავმჯდომარე. 1991-2021 წლებში აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1992-1995 წლებში გულრიფშის რაიონის გამგებელი; 1995-1999 წლებში აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 2019-2021 წლებში იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე.

## მედლები და ჯილდოები
*ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი (01-01-1999)

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1945
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
რენატ ქარჩაა

**რენატ ქარჩაა** (დ. 17 ივლისი, 1966, უფა, ბაშკირეთის ასსრ, რსფსრ) — აფხაზი პოლიტიკოსი.

## ბიოგრაფია
1990 წელს დაამთავრა აფხაზეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიურ-გეოგრაფიული ფაკულტეტი. იმავე წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის სოციოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტია. 1989 წლიდან სსრ კავშირის სახალხო დეპუტატის ვ. არძინბას თანაშემწეა. 1991 წლის მარტიდან მუშაობდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლეს საბჭოში, სადაც იყო უმაღლესი საბჭოს პრესსამსახურის პასუხისმგებელი მდივანი, სოციალურ ეკონომიკური და კულტურული განვითარების განყოფილების რეფერანტი. 2020 წლის მაისში რენატ ქარჩაა დაინიშნა სეპარატისტული აფხაზეთის პრეზიდენტის თანაშემწედ. 2021 წლის იანვარში ცნობილი გახდა, რომ რენატ ქარჩაა გათავისუფლდა აღნიშნული თანამდებობიდან.

## ლიტერატურა
*გაზ. „აფხაზეთის ხმა“, 28 სექტემბერი, 1991 წელი

## რესურსები ინტერნეტში
*Ренат Карчаа

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
რენატ
კაბალა (იჯარა)

**კაბალა** ( *kabāla* — „ვალდებულება“, „ხელწერილი“) — იჯარა, სხვისი ქონებით სარგებლობის საზღაური ძველ საქართველოში. გვხვდება ნიკორწმინდის XI საუკუნის სიგელში (მიწის „საკაბალოდ მიცემაი“ და სახლსა „ზედა კაბალისა დადებაი“), დიდ სჯულისკანონში (დაბის, სოფლის „მიკაბალება“) და სულხან-საბა ორბელიანის ლექსიკონში (საკაბალოდ გაცემულად დასახელებული აქვს ხარი).

ძველ რუსეთში კაბალა პირადი დამოკიდებულების მძიმე ფორმას წარმოადგენდა, ჩვეულებრივ, სესხთან დაკავშირებულს, რომლის ძალითაც მოვალე სესხის მიმცემის ყმა ხდებოდა ვალის გადაუხდელობის შემთხვევაში; აგრეთვე სავალო ვალდებულების გამფორმებელ იურიდიულ აქტს. ტერმინი გაჩნდა XIV–XV საუკუნეების მიჯნაზე.

კაბალა ასევე ეწოდება ვინმეზე უკიდურესად მძიმე, მონურ დამოკიდებულებას.

## იხილეთ აგრეთვე 
* სავალო ვალდებულება

## რეკომენდებული ლიტერატურა 
* *ანთელავა ი.*, ტერმინ „კაბალაის“ მნიშვნელობისათვის, «ქართული წყაროთმცოდნეობა», 1978, [ტ.] 5;
* *გუგუშვილი პ.*, საქართველოსა და ამიერკავკასიის ეკონომიკური განვითარება XIX–XX სს., ტ, 2, თბ., 1956;
* *ჯავახიშვილი ივ.*, ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 2, ტფ., 1929.

## სქოლიო 
კატეგორია:იჯარა
კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
ჯამბალაია

**ჯამბალაია** — სურნელოვანი კერძია. ძირითადად მიეკუთვნება დასავლეთ აფრიკის, ფრანგული (განსაკუთრებით კი პროვანსულ სამზარეულოს), ასევე აღნიშნულ კერძის ვარიაციებს ვხვდებით ესპანურ სამზარეულოშიც.  ის მზადდება კრევეტებით, თევზით, ბრინჯით, მწვანე წიწაკითა და ჩილით. ჯამბალაიას სამშობლო ლუიზიანის შტატის ქალაქი ორლეანია, სწორედ აქ ფრანგული სამზარეულო აფრიკულ-ამერიკულს შეერწყა. აღნიშნული კერძი, ძირითადად დაფუძნებულია ბრინჯზე. უფრო ადრე კერძში გამოიყენებდნენ არა კრევეტებს და ზღვის პროდუქტებს არამედ ძეხვეულს. დღეისათვის სწორედ უფრო სასარგებლო ზღვის პროდუქტებით ამზადებენ კლასიკურ ჯამბალაის. 

## სახეობები
ძირითადად ამ კერძის ორი ვარიანტი არსებობს პომიდვრით და მის გარეშე. 
პირველი არის ე.წ. კრეოლური ჯამბალაია, იგივე წითელი ჯამბალაია. ამ დროს ხორცს ემატება ნიახური, წიწაკა და ხახვი. აღნიშნული ხორცი ძირითადად არის ქათამი ან ძეხვი. შემდეგ უმატებენ პომიდორს, ზღვის პროდუქტებს და ბოლოს უმატებენ ერთ-ერთ მთავარ ინგრედიენტს ბრინჯს. აღნიშნულს ნელ ცეცხლზე ტოვებენ 20-დან 60 წუთამდე. კერძის სხვა ვარიაციებით ზოგჯერ მას აცხობენ კიდევაც. 
მეორე ვერსია აღნიშნული კერძის უფრო მეტად დამახასიათებელია სამხრეთ-დასავლეთ და სამხრეთ-ცენტრალურ ლუიზიანას შტატისთვის, მას Cajun Jambalaya-ს უწოდებენ. მთავარი განსხვავება ამ ორ ვარიანტს შორის არის პომიდვრის არსებობა. ამ ვარიანტის დამზადებისას უმნიშვნელოვანესი როლი ენიჭება ცხიმს, თუ ხორცი ვერ გამოყოფს საჭირო ცხიმს, ამ შემთხვევაში უმატებენ მცენარეულ ზეთს. ასევე ინგრედიენტებში ვხვდებით ხახვს, ნიახურს, მწვანე ან წითელ ბულგარულ წიწაკას. კერძი ფაქტობრივად სრულდება მაშინ როდესაც, ბრინჯი ბოლომდე იხარშება.

## ისტორია
ჯამბალაია წარმოიშვა ახალი ორლეანის ფრანგული კვარტლიდან თავდაპირველ სექტორში. ეს იყო ესპანელების მცდელობა გაეკეთებინათ პაელა ახალ სამყაროში, რადგან იქ ზაფრანა არ მოიპოვებოდა. ამის მიზეზი კი იმპორტის მაღალი ხარჯები იყო. ზაფრანის შემცვლელი კი პომიდორი გახდა. 
1920-1930-იან წლებში ჯამბალაია საკმაოდ პოპულარული იყო ლუიზიანაში. 
1968 წელს კი ლუიზიანის გუბერნატორმა ჯონ მაკკეიტენმა გონსალესი მსოფლიოს ჯამბალაიას დედაქალაქად გამოაცხადა. ყოველ გაზაფხულზე, გონსალესში იმართებოდა ყოველწლიური ფესტივალი ჯამბალაიას დამზადებაში. 

## ეტიმოლოგია
ოქსფორდის ინგლისური ლექსიკონი მიუთითებს იმაზე, რომ ჯამბალაია მომდინარეობს პროვანსული სიტყვიდან jambalaia, რაც ნიშნავს ბადეს ან ბრინჯის ფლავს. პირველად ეს სიტყვა 1837 წელს პროვანსულ ლექსშიც ვხვდებით. 
ხალხთა გადმოცემით და ფოლკლორით ეს არის ორი სიტყვის შერწყმით მიღებული სიტყვა:  jamon (ლორი) და paella (ბრინჯის კერძი). 

## რესურსები ინტერნეტში
* Jambalaya: history, origins and etymology

## სქოლიო
კატეგორია: ევროპული სამზარეულო
კატეგორია: ამერიკული სამზარეულო
კატეგორია: ნიუ ორლეანის სამზარეულო
კატეგორია: ბრინჯის კერძები
მალტის სამზარეულო

**მალტის სამზარეულოზე** მალტის ისტორიამ მოახდინა გავლენა, ისევე როგორც განსაკუთრებით იტალიის, ასევე ესპანეთის, საფრანგეთის, პროვანსის, ბრიტანეთის და სხვა სამზარეულოებმა. საკვების უმეტესობის სხვა ქვეყნებიდან შემოტანისა და მნიშვნელოვან სავაჭრო გზებზე მდებარეობის გამო, მალტური სამზარეულო უცხოური ზეგავლენების ცენტრში მოექცა. ტრადიციული მალტური ჩაშუშული კურდღლის ხორცი ფენეკი, ხშირად ეროვნულ კერძადაა მიჩნეული.

## ისტორია 
მალტის ისტორიამ და გეოგრაფიამ მის სამზარეულოზე დიდი ზეგავლენა მოახდინა. უცხოური კერძები და არომატები შთაინთქა, გარდაიქმნა და მალტის სამზარეულოს მოერგო. თავდაპირველად შთაგონების წყარო იტალიური (განსაკუთრებით სიცილიური), ახლო აღმოსავლეთისა და არაბული საკვები იყო, შემდეგში კი ეს ყველაფერი მალტაში ჰოსპიტალიერებისა და ბრიტანელების ყოფნამ უფრო განავრცო და შორს წაიყვანა. ჰოსპიტალიერები სხვადასხვა ევროპული ქვეყნებიდან მოდიოდნენ, განსაკუთრებით საფრანგეთიდან, იტალიიდან და ესპანეთიდან. მათ თან სწორედ ამ ქვეყნების სამზარეულოები ჩამოიტანეს. მაგალითად თევზის წვნიანი ალხოტა, რომელსაც ბევრი ნიორი, მწვანილი და პომიდორი აქვს, ფრანგული ბუიაბესის მალტური ვარიანტია. ჰოსპიტალიერების კონტაქტებმა და სიმდიდრემ აქ საკვები ახალი მსოფლიოდანაც ჩამოიტანა. სავარაუდოდ მალტა ერთ-ერთი პირველი ევროპული ქვეყანა იყო (ესპანეთის შემდეგ) სადაც პირველად დააგემოვნეს შოკოლადი.

## სამზარეულო და იდენტურობა 
არსებობს მოსაზრებები, რომ მალტური სამზარეულოს განვითარება იდენტობის საკითხებთან იყო დაკავშირებული. ამის ყველაზე მნიშვნელოვანი მაგალითია ტრადიციული მალტური სტუფათ თალ-ფენეკი (კურდღლის ჩაშუშული), რომელიც ხშირად ეროვნულ კერძადაა მიჩნეული. ეს კერძი შესაძლოა მას შემდეგ შეიქმნა, რაც ჰოსპიტალიერებმა ნადირობაზე შეზღუდვები დააწესეს, მალტელებმა კი სიმბოლური წინააღმდეგობით უპასუხეს და ფენეკის მომზადება დაიწყეს. კერძი მეტად პოპულარული მე-18 საუკუნის ბოლოს, ნადირობაზე შეზღუდვების მოხსნის შემდეგ გახდა. ამ დროისთვის კურდღლის ადგილობრივი ჯიში გამრავლებული, ხოლო ფასები დაცემული იყო. კურდღლების მოშინაურების მეთოდს, რომელიც საფრანგეთიდან შემოვიდა, მალტელები ფრანგ რაინდებს (ჰოსპიტალიერებს) უნდა უმადლოდნენ.

ღორის ხორცის პოპულარობა და მისი მრავალ კერძში გამოყენება, შესაძლოა მალტის ქრისტიანული სამყაროს განაპირა მდებარეობის გამო იყოს. ისეთი საკვების მოხმარება, რომელიც მუსულმანურ კულინარიულ კულტურაში ტაბუდადებულია, შესაძლებელია ერთგვარი გზა ყოფილიყო საკუთარი იდენტობის განსაზღვრისა და მათგან განსხვავებულობის ხაზგასმისთვის.

## სქოლიო
კატეგორია:მალტის სამზარეულო
თეიმურაზ ბერიძე (პოლიტიკოსი)

**თეიმურაზ ბერიძე** (დ. 29 მარტი, 1946, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1974 წელს დაამთავრა როსტოვი-დონზე სოფლის მეურნეობის მანქანათმშენებლობის ინსტიტუტი სპეციალობით სოფლის მეურნეობის მანქანები, კონსტრუირება და წარმოება. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1946
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
პიერ ჟან ჟორჟ კაბანისი

**პიერ ჟან ჟორჟ კაბანისი** (; დ. 5 ივნისი, 1757, კონაკი, — გ. 5 მაისი, 1808, სერენკური) — ფრანგი ფილოსოფოსი, მატერიალისტი და ექიმი. ეტიენ ბონო დე კონდილიაკის მოსწავლე. საფრანგეთის დიდი რევოლუციის ეპოქაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრული მედიცინის სკოლის რეორგანიზაციაში. ჟირონდისტებთან ერთად მონაწილეობდა 18 ბრიუმერის კონტრრევოლუციურ გადატრიალებაში. კაბანისის მატერიალიზმი და ათეიზმი XVIII საუკუნის ფრანგი მატერიალისტების ადრინდელი თაობისაზე უფრო თანამიმდევრული და მებრძოლი ხასიათისა იყო. დიდი გავლენა მოახდინა მედიცინისა და ფიზიოლოგიის, აგრეთვე ფრანგული პოზიტივიზმის განვითარებაზე. თავის ნაშრომებში სათავე დაუდო სოციალურ მედიცინასა და ჰიგიენას, ფიზიოლოგიურ ფსიქოლოგიას. სიცოცხლის ბოლო წლებში მიემხრო ვიტალიზმს.

## თხზულებები 
* Œuvres complètes, t. 1–5, P., 1823–25;
* Œuvres philosophiques, pt. 1–2, P., 1956;
* Отношения между физическою и нравственною природою человека, т. 1—2, СПб.

## ლიტერატურა 
* *Заблудовский П. Е.*, Кабанис — врач-материалист XVIII в., «Клиническая медицина», 1939, т. 17, в. 5;
* *Dubois Е. F.*, Examen des doctrines de Cabanis, v. 1–2, P., 1842;
* *Guillois. A.*, Le salon de Madame Helvétius, Cabanis et les idéologues, P., 1894;
* *Vermeil de Conchard P. P.*, Trois études sur Cabanis, Brive, 1914.

## სქოლიო 
კატეგორია:საფრანგეთის აკადემიის წევრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები
კატეგორია:მატერიალისტები
კატეგორია:ფრანგი მედიკოსები
გიორგი ბეციაშვილი

**გიორგი ბეციაშვილი** (დ. 24 აპრილი, 1948, სოფელი კურდღელაური, თელავის რაიონი) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი.

1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თელავის  მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
პირველი

საკუთარი სახელი **პირველი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ანზორ პირველი — გეოლოგი, ინჟინერი
* ბიძინა პირველი — პოლიტიკური მოღვაწე
* ლევან პირველი — ბიზნესმენი, პოლიტიკოსი
* შოთა პირველი — მსახიობი

კატეგორია:ქართული გვარები
მიხეილ ბოჭორიშვილი

**მიხეილ ნიკოლოზის ძე ბოჭორიშვილი** (დ. 6 ნოემბერი, 1892, სოფ. ტყიბული, — გ. 17 სექტემბერი, 1937, ქ. კოლპაშევო, ტომსკის ოლქი, რსფსრ) — ქართველი მწერალი, პედაგოგი, პოლიტიკური მოღვაწე.

დაიბადა გლეხის ოჯახში. დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი. მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ მოძრაობაში. 1906 წელს სახალხო მასწავლებლობის უფლება მოიპოვა და სოფლის სამრევლო სკოლაში დაიწყო მუშაობა. 1911-1921 წლებში მასწავლებლობდა სოფლად, ხელმძღვანელობდა კოოპერატივს. დაინტერესებული იყო რევოლუციურ-ხალხოსნური მოძრაობით. 1914 წელს შეურთდა სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიას. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ თავმჯდომარეობდა აღმასრულებელ კომიტეტს, კოოპერატივს, კულტურულ-საგანმანათლებლო კომისიას, სასურსათო კომიტეტს. იყო მუშათა საბჭოების, დასავლეთ საქართველოს მასწავლებელთა კავშირის მთავარი გამგეობის წევრი. 1918 წელს გახდა ტყიბულის მაღაროების სამეურნეო ნაწილის გამგე.

1910 წელს ბოჭორიშვილი გამოვიდა სამწერლო ასპარეზზე (გაზ. „თეატრი და ცხოვრებაში“ მიხ. დაჩაგრულის ფსევდონიმით გამოაქვეყნა მინიატურა „ჩონჩხები“). მისი მოთხრობების უმეტესობა დაიბეჭდა ქუთაისის გაზეთ „შრომაში“, ალმანახ „სხივში“, „თემში“, მინიატურები — „თეატრი და ცხოვრებაში“ (აქვე დაბეჭდა პიესა „ვნების ბრჭყალები“). იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისა და საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი. 1921 წელს საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ მონაწილეობდა გამათავისუფლებელ მოძრაობაში. იყო დამოუკიდებლობის (პარიტეტული) კომიტეტის წევრი სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიიდან და მონაწილეობდა ანტისაბჭოთა აჯანყების მომზადებაში. 1924 წლის აგვისტოს გამოსვლების დროს პარიტეტული კომიტეტის სხვა წევრებთან ერთად დააპატიმრეს შიომღვიმეში. 1925 წელს საქართველოს სსრ უზენაესმა სასამართლომ მიუსაჯა დახვრეტა, რომელიც შეეცვალა 10-წლიანი პატიმრობით და „სასტიკი იზოლაციით“. 1930-იან წლებში გადასახლებული იყო ციმბირში. ცხოვრობდა ქალაქ კოლპაშევოში, სადაც ბუხჰალტერად მუშაობდა. მასობრივი რეპრესიების დროს, 1937 წლის ივლისში დააპატიმრეს და სექტემბერში დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია 1960 წელს.

## ბიბლიოგრაფია
* ეტიუდები (ავტორი). - ქუთაისი, 1919;
* მეტეხი (ავტორი). - ტფილისი, 1922.

## ლიტერატურა
* ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952: ტ. I ა-დ / იოსებ იმედაშვილი.-თბ.,2018.-გვ.414;
* 1924 წლის აჯანყების მონაწილეთა სასამართლო პროცესი. დოკუმენტები და მასალები (1925 წლის ივლისი-აგვისტო). გამოსაცემად მოამზადა და შესავალი წერილი დაურთო ლევან ჯიქიამ. გამომცემლობა „უნივერსალი“, თბილისი, 2012.

## რესურსები ინტერნეტში
* Бочоришвили Михаил Николаевич. «Единая база данных жертв репрессий в СССР».

კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1892
კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
მ
კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
ნანული ბიჭიაშვილი-ყავლაშვილი

**ნანული ბიჭიაშვილი-ყავლაშვილი** (დ. 24 აპრილი, 1941, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.

1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი სპეციალობით აღმოსავლური ენები და ლიტერატურა და სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.

## რესურსები ინტერნეტში
*ნანული ბიჭიაშვილი-ყავლაშვილი — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ესვანჯია

საკუთარი სახელი **ესვანჯია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ვახტანგ ესვანჯია — ჟურნალისტი
* ლავრენტი ესვანჯია — პოლიტიკური მოღვაწე

კატეგორია:ქართული გვარები
ჩოუ-მეინი

**ჩოუ-მეინი** — სამხრეთ ჩინეთში გავრცელებული კერძი. მას ძირითადად ამზადებენ ატრიისგან, ქათმის ან საქონლის დაკეპილი ხორცისა და ზეთში შემწვარი ბოსტნეულისგან ამზადებენ. სხვადასხვა ქვეყნებში დასახლებულმა ჩინელებმა კი ამ ეროვნულ კერძს საკმაოდ გაუთქვეს სახელი მთელ მსოფლიოში. აღნიშნული კერძი საკმაოდ პოპულარულია ჩინურ რესტორნებში . ჩინეთის გარდა, აღნიშნული ნაციონალური კერძი სხვადასხვა ქვეყნებში ჩინეთის დიასპორებში არის განსაკუთრებით პოპულარული, ასეთ ქვეყნებს კი წარმოადგენს: ინდოეთში, ნეპალში, დიდ ბრიტანეთში  და აშშ-ში . კერძი პოპულარულია სურინამის სამზარეულოში. 

## კერძი
ჩოუ-მეინი საკმაოდ ხრაშუნა კერძებს მიეკუთვნება, იგი იწვება ტაფაზე საკმაოდ მაღალ ტემპერატურაზე. მთავარ ინგრედიენტებს წარმოადგენს ლაფშა და ბოსტნეული. 

ამერიკულ ჩინურ სამზარეულოში ეს არის შემწვარი კერძი, რომელიც შედგება ლაფშის ხორცისგან, ძირითადად გვხვდება ქათამი, თუმცა ზოგიერთ ვარიაციაში ვხვდებით ღორის ხორცს, ასევე საქონლის ხორცს, კრევეტებსა და ტოფუს. ის არის ნამდვილად სპეციფიკური და განსხვავებული ჩინური კერძი. 

არსებობს ორი ვარიანტის ჩოუ-მეინი, ესენია: ორთქლზე დამზადებული შოუ-მეინი და ჰონკონგის ჩოუ-მეინი. ორთქლზე დამუშავებულ ჩოუ-მეინი განსხვავებულია, მას აქვს უფრო რბილი ტექსტურა აქვს, ხოლო ეს უკანასკნელი უფრო ხრაშუნა და მშრალია. რაც შეეხება Crispy chow mein შემწვარია, უფრო ბრტყელი და გრძელი მომრგვალებული ტექსტურისაა. უნდა აღინიშნოს, რომ ხრაშუნა ტექსტურის მქონე ჩოუ-მეინს ხშირად მიირთმევენ ჰამბურგერის სტილის ფუნთუშეულთან ერთად. ჩოუ-მეინში ხშირად ვხვდებით კომბოსტოს, ლობიოსა და ნიახურს. 

ამერიკულ რესტორნებში კერძი სოიოს სოუზთან ერთად  გვხვდება, თუმცა ასევე ხშირად მოაქვთ ხოლმე სოკოს წვნიანიც. ამერიკაში ცნობილი ე.წ. მინესოტას ჩოუ-მეინი.

ჩოუ-მეინი სხვა ლაფშებისგან განსხვავდება თავისებური გემოებით, ფორმით, ტექსტურით და სხვადასხვა ინგრედიენტებით (ქათამი, ღორის საქონლის ხორცი, ზღვის პროდუქტები, კვერცხი და ა.შ.).

## ეტიმოლოგია
კერძის აღმნიშვნელი სიტყვა ჩოუ-მეინი მომდინარეობს ტაიშანური დიალექტიდან ნიშნავს შემწვარ ფუჟს, შემწვარ ლაფშას. მას ასევე ვხვდებით კანტონურ დიალექტშიც.  chow - შემწვარს, შეწვას, როგორც ზმნას ნიშნავს და mein კი ლაფშას აღნიშნავს. უფრო კონკრეტულად ჩოუ-მეინი ნიშნავს ხორბლისგან დამზადებულ შემწვარ ლაფშას.

## რესურსები ინტერნეტში
* Chow mein-recept
* Etnisch ondernemerschap: de Chinese horecasector in Nederland en in de Verenigde Staten van Amerika. Dissertatie Boudewijn Roger Rijkschroeff, ISBN 90-72591-52-6

## სქოლიო
კატეგორია: ჩინური სამზარეულო
კატეგორია: ლაფშა
ბიძინა პირველი

**ბიძინა ალექსის ძე პირველი** (დ. 1902, სოფ. მესტია, — გ. 11 ოქტომბერი, 1938) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
1917 წლიდან იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1921-1922 წლებში მოსესტრო დადეშქელიანთან და ნესტორ გარდაფხაძესთან ერთად ხელმძღვანელობდა საბჭოთა ხელისუფლების წინააღმდეგ აჯანყებას სვანეთში. 1923 წლის სექტემბერში საბჭოთა მთავრობას შეურიგდა, მაგრამ 1924 წელს საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტმა ის სვანეთ-ლეჩხუმში ახალი აჯანყების მომზადების ხელმძღვანელობაზე დაითანხმა. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დროს ბიძინა პირველი მეთაურობდა აჯანყებული სვანების რაზმებს, რომლებმაც აიღეს ბეჩო და ცაგერი. საქართველოს სხვა რეგიონებში აჯანყების დამარცხების შემდეგ, 1924 წლის სექტემბერში პირველმა თავისი რაზმები დაშალა. ერთხანს იფარის ტყეში იმალებოდა, ოქტომბერში კი საბჭოთა მთავრობას ჩაბარდა. 1925 წელს სასამართლომ მას მიუსაჯა 5 წლით თავისუფლების აღკვეთა, სასტიკი იზოლაციითა და წინასწარი პატიმრობის ჩათვლით. გათავისუფლების შემდეგ, 1928 წელს გაწევრიანდა კომუნისტურ პარტიაში და სვანეთში სამეურნეო თანამდებობებზე მუშაობდა. 1930-იან წლებში იყო სსრკ მძიმე მრეწველობის სახალხო კომისარიატის სახელმწიფო საკავშირო ენგურის ოქროს საბადოს სამმართველო „ენგუროქროს“ დირექტორი. მასობრივი რეპრესიების დროს, 1938 წელს „ანტისაბჭოთა“, „ძირგამომთხრელი“ საქმიანობის ბრალდებით დააპატიმრეს და დახვრიტეს.  

## ლიტერატურა
*

## რესურსები ინტერნეტში
* პირველი ბიძინა ალექსანდრეს ძე. სტალინური სიები საქართველოდან [ელექტრონული მონაცემთა ბაზა] / ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდი სამხრეთ კავკასიაში, ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო, საერთაშორისო საზოგადოება „მემორიალი“, საქართველოში შვეიცარიის საელჩო. - 2013.

კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები‎
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები
ბოკერია

საკუთარი სახელი **ბოკერია** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გიგა ბოკერია — პოლიტიკოსი
* გიორგი ბოკერია — მწერალი, პედაგოგი
* ლამარა ბოკერია — სცენარისტი
* ლევან ბოკერია — არქიტექტორი
* ლეონიდე ბოკერია — კარდიოქირურგი
* მარიამ ბოკერია — პედიატრი

კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ნაპო მესხია

**ნაპო მესხია** (დ. 28 მაისი, 1938, ოტობაია, გალის რაიონი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკოსი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი, შემდეგ მოსკოვის საკავშირო სამედიცინო აკადემიის ნ. ბურდენკოს სახელობის ნეიროქირურგიის ინსტიტუტის კლინიკური ორდინატურა და ასპირანტურა, რომლის დამთავრებამდე დაიცვა დისერტაცია მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატის მოსაპოვებლად. 1979 წელს მისი თაოსნობით აფხაზეთის რესპუბლიკური ფსიქო-ნევროლოგიური საავადმყოფოს ბაზაზე გაიხსნა ნეიროქირურგიული განყოფილება, რომელსაც წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა. მისი ინიციატივით აფხაზეთის რესპუბლიკურ საავადმყოფოსთან აშენდა ნეიროქირურგიული კორპუსი, შეიქმნა აფხაზეთის ჯანდაცვის რესპუბლიკური ნეიროქირურგიული ცენტრი, რომლის დირექტორიც იყო თვითონ. მისი თაოსნობით აფხაზეთში შეიქმნა საზოგადოებრივი-სამედიცინო საქველმოქმედო ასოციაცია „გულმოწყალება“, რომლის პრეზიდენტიც ასევე თვითონ იყო. ავტორია არაერთი გამოგონებისა და სამეცნიერო შრომის.

1991 წელს არჩეული იყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად.

## ლიტერატურა
*გაზ. „აფხაზეთის ხმა“, 19 სექტემბერი, 1991 წელი

## რესურსები ინტერნეტში
*ნაპო მესხია _ ღვაწლმოსილი დასტაქარი, წინდახედული პოლიტიკოსი, ჭეშმარიტი ერისკაცი

კატეგორია:დაბადებული 28 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
გივი ბოლოთაშვილი

**გივი ბოლოთაშვილი** (დ. 5 მარტი, 1940, გორი — გ. 25 ივნისი, 2023) — ქართველი ისტორიკოსი და პოლიტიკოსი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 

1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი და 1969 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ლათინური ამერიკის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 

1969-2005 წწ. ეწეოდა სამეცნიერო-პედაგოგიურ საქმიანობას: 1969-1970 წწ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალი და უახლესი ისტორიის კათედრის ლაბორანტია. 1970-1975 წწ. ამავე კათედრის ასისტენტი, ხოლო 1975-1982 წწ. — უფროსი მასწავლებელი; 1981-1982 წწ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე; 1982 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის ევროპისა და ამერიკის ახალი და უახლესი ისტორიის კათედრის დოცენტი. 

1996-1999 წწ. აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:გორში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2023
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
მიხეილ გამრეკელიძე

**მიხეილ გამრეკელიძე** (დ. 29 ივნისი (ან 8 ნოემბერი), 1951, სამტრედია — გ. 2002) — ქართველი ეკონომისტი, ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1977 წელს დაამთავრა ხარკოვის სატრანსპორტო-საინჟინრო ინსტიტუტი და 1999 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1999-2002 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამტრედიის მაჟორიტარი).

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:29 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1951
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები
კაბალიეროსი

250პქ|მინი|მარჯვნივ|რეკონკისტის მინიატურა
**კაბალიეროსი** () — რაინდობა შუა საუკუნეების ესპანეთში. რეკონკისტის ადრინდელ ხანაში კაბალიეროსი ეწოდებოდა ცხენოსან მეომრებს, რომლებიც საკუთარი სახსრებით იძენდნენ ცხენს, მის აღჭურვილობას და იარაღს. დაახლოებით XII საუკუნიდან ამავე მნიშვნელობით იხმარებოდა იდალგოც.

რეკონკისტის განმავლობაში მონაწილეობა მიიღეს გადამწყვეტ კამპანიებში: უკლესის ბრძოლა (1086), ალარკოსის ბრძოლა (1195), ლას-ნავას-დე-ტოლოსის ბრძოლა (1212), სალადოს ბრძოლა (1340). მიეკუთვნებოდნენ ფეოდალთა კლასს, თუმცა არ ითვლებოდნენ კეთილშობილებად (არისტოკრატებად). გააჩნდათ გარკვეული პრივილეგიები, მაგალითად, გადასახადებისაგან თავისუფლდებოდნენ ქონების შეძენის ან მოპოვების შემთხვევაში, რაც მათ გამოარჩევდა ბურჟუაზიისა და გლეხობისაგან.

## სქოლიო 
კატეგორია:რეკონკისტა
კატეგორია:ესპანეთის არისტოკრატია
კატეგორია:რაინდობა