გიორგი ამირეჯიბი (პუბლიცისტი)

**გიორგი იოსების ძე ამირეჯიბი** (23 ოქტომბერი, 1875, აბისი, — 4 თებერვალი, 1936, თბილისი) — ქართველი თავადი, ინჟინერი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი.

## ბიოგრაფია 
### განათლება და ადრეული საქმიანობა 
გიორგი ამირეჯიბი დაიბადა 1875 წელს გორის მაზრის სოფელ აბისში, მემამულის ოჯახში. განათლება მიიღო ჯერ დები ტიზენგაუზენების პანსიონში, შემდეგ თბილისის მე-3 გიმნაზიაში, საიდანაც კონფლიქტის გამო გარიცხეს. ამის შემდეგ სწავლა გააგრძელა ქუთაისის გიმნაზიაში, სადაც წარმატებით ჩააბარა სიმწიფის გამოცდები. სწავლის გასაგრძელებლად მოსკოვში გაემგზავრა, მაგრამ გზად თბილისელ სტუდენტ იოსელიანის გავლენით, რომელიც გერმანიის სამთო აკადემიაში სწავლობდა, გადაწყვეტილება შეიცვალა. მან ავსტრიის ქალაქ ლეობენის სამთო აკადემიაში გააგრძელა სწავლა. სწავლის დამთავრების შემდეგ ექვსი წელი ბაქოს ნავთის სარეწებში მუშაობდა.

1901 წლიდან გიორგი ამირეჯიბი გახლდათ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი. მის საზოგადოებაში გაწევრიანებაზე თავდებში დაუდგნენ: გრიგოლ ყიფშიძე, იაკობ გოგებაშვილი, ივანე ელიაშვილი და გიორგი იოსელიანი.

### ჟურნალისტური მოღვაწეობა 
გიორგი ამირეჯიბი ჟურნალისტური კარიერა იწყება 1905 წელს, როცა მუშაობა დაიწყო გაზეთ „Возрождение"-ში, რომელიც პავლე თუმანიშვილის ხელმძღვანელობით გამოდიოდა თბილისში. ეს იყო ქართველთა და საერთოდ ამიერკავკასიელ ერთა ინტერესების დამცველი ნაციონალ-დემოკრატიული, პოლიტიკური, საზოგადოებრივი და ლიტერატურულ-პროგრესული, ოპოზიციური გაზეთი. გიორგი ამირეჯიბი ამ გაზეთში მუდმივად მუშაობდა და ფაქტობრივად რედაქტორობდა კიდეც.

1908-1909 წლებში თავად ამირეჯიბის რედაქტორ-გამომცემლობით გამოდიოდა გაზეთი „Закавказское обозрение", რომელიც ქართველი ბურჟუაზიის მსოფლმხედველობას გამოხატავდა.

1910-1917 წლებში მუშაობდა გაზეთ „Закавказская Речь"-ში და 1911 წელს რედაქტორობდა კიდეც მას. ეს გაზეთი ქართველი ბურჟუაზიისა და თავადაზნაურობის მემარცხენე ფრთის გამოცემად ითვლებოდა მათ მიზნებსა და მისწრაფებებს ქართულის არმცოდნე, უმთავრესად რუსეთის ფართო საზოგადოებას აცნობდა.

1917-1920 წლებში  მუშაობდა განახლებულ გაზეთ "Возрождение"-ში.

1918 წლიდან 1921 წლის თებერვლამდე თანამშრომლობდა საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიულ გაზეთ „Грузия"-ში და იყო ამ გაზეთის არაოფიციალური გამომცემელი.

ზემოთ ხსენებულ გაზეთებში გიორგი ამირეჯიბი პუბლიცისტურ, პოლემიკურ და სხვა ხასიათის წერილებს აქვეყნებდა. პარალელურად თანამშრომლობდა „ცნობის ფურცელში", „ნიშადურში", „თემში" და სხვა პერიოდულ გამოცემებში.

### საინჟინრო საქმიანობა 
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ თავადმა ამირეჯიბმა, როგორც ინჟინერ-მშენებელმა, განახორციელა რიგი მნიშვნელოვანი პროექტები:
* ტყიბულში ააგო თანამედროვე ტექნიკური მოწყობილობით აღჭურვილი წყალსადენი
* ცაგერში გაიყვანა წყალი და ააშენა საუცხოოდ მოწყობილი აბანო
* სვანეთში, სოფელ ლაშხეთში ააგო სკოლა
* პირველმა გაკვალა და მოამზადა მესტიამდე გასაყვანი გზა

გიორგი ამირეჯიბის მეუღლე იყო ჟურნალისტი მარიამ სტეფანეს ასული მელიქიშვილი.

გიორგი ამირეჯიბი გარდაიცვალა 1936 წლის 4 თებერვალს თბილისში და იქვეა დაკრძალული.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1875
კატეგორია:დაბადებული 23 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1936
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 თებერვალი
კატეგორია:ქართველი თავადები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები