open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მალხაზ აბდუშელიშვილი

**მალხაზ გრიგოლის ძე აბდუშელიშვილი** (დ. 28 ნოემბერი, 1926, თბილისი — გ. 23 თებერვალი 1998, იქვე) — ქართველი ანთროპოლოგი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1965). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1993). საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1979).

## ბიოგრაფია 
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1948 წელს დაიწყო მუშაობა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტის ანთროპოლოგიის განყოფილებაში ალექსანდრე ნათიშვილის ხელმძღვანელობათ; 1959 წლიდან ამავე განყოფილების გამგეა; მისი ხელმძღვანელობით ჩატარდა კავკასიის ძველი და თანადროვე მოსახლეობის (1950), აგრეთვე ინდოეთის სუბკონტინენტის ენდოგამიური პოპულაციების ანთროპოლოგიური კვლევა(1971); მის სახელთან არის დაკავშირებული ქართველი ხალხის ანთროპოლოგიური შესწავლა; კავკსიის და ინდოეთის მოსახლეობის ანთროპოლოგიური კლასიფიკაცია; ძირითადი ანთროპოლოგიური ტიპების ადგილის განსზღვრა ზოგად რასობრივ სისტემატიკაში და სხვა. ხელმძღვანელობდა სსრკ–ინდოეთის ერთობლივ ანთროპოლოგიურ ექსპედიციებს (1971, 1974–1975, 1978-1979, 1983). მალხაზ აბდუშელიშვილი ქართული ანთროპოლოგიური სკოლის ერთ–ერთი ფუძემდებელია. 1973 წლიდან იყო ევროპის ანთროპოლოგიის ასოციაციის წევრი. სრულიად ინდოეთის ადამიანის გენეტიკოსთა საზოგადოების საპატიო წევრი (1979), იუნესკოს ექსპერტი (1964).

## ბიბლიოგრაფია
* Антропологическая методика (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1992. - 146გვ.
* საქართველოს პალეოსტომატოლოგია. (თანაავტორი). - თბილისი, საბჭოთა საქართველო , 1989. - 167გვ.
* საქართველოს ანთროპოლოგია რკინის წარმოების ფართო ათვისების ხანაში (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1988. - 86გვ.
* კავკასიის ანთროპოლოგია ბრინჯაოს ხანაში (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1982. - 133გვ.
* კავკასიის ანთროპოლოგია ფეოდალურ ხანაში (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1980. - 175გვ.
* კავკასიის მოსახლეობის ანთროპოლოგია ადრეანტიკურ და ელინისტურ ხანაში (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1978. - -111გვ.
* კავკასიის მოსახლეობის ანთროპოლოგია გვიანანტიკურ ხანაში (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1978. - 310გვ.
* კრანიოლოგია (ავტორი). - თბილისი, განათლება, 1976. - 270გვ.
* Антропология древнего и современного населения Грузии (თანაავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1964. - 208გვ.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1926
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998
კატეგორია:ქართველი ანთროპოლოგები
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
მალხაზ
ანდრია აბრამიშვილი

**ანდრია აბრამიშვილი** (დ. 10 აპრილი, 1910, გურჯაანის რაიონი, სოფელი ბაკურციხე — გ. 10 ოქტომბერი, 1983, თბილისი) — ქართველი მკვლევარი, ჟურნალისტი, ფილოლოგი.

დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი ლინგვისტ–კავკასიისმცოდნის სპეციალობით 1939 წელს.

1933 წელს დაამთავრა გურჯაანის პედაგოგიური ტექნიკუმი. მუშაობდა ლენინგრადის მ. სალტიკოვ–შჩედრინის სახელობის საჯარო ბიბლიოთეკაში დაიწყო. 1941 წელს ჩაირიცხა ასპირანტურაში და იმავე წელს მოხალისედ  წავიდა მეორე მსოფლიო ომში (1941–1945). 1946 წელს კი ისევ ასპირანტურაში დაბრუნდა. 1949–1974 წლებში ლენინგრადის მ. სალტიკოვ–შჩედრინის სახელობის საჯარო ბიბლიოთეკის განყოფილების გამგე იყო. იკვლევდა წიგნთმცოდნეობის, ლიტერატურათმცოდნეობის, ლიტერატურული ურთიერთობებისა და ბიბლიოგრაფიის საკითხებს. ასევე ქართული წიგნის ისტორიას, ბიბლიოგრაფიას, ლიტერატურათმცოდნეობას. ანდრიას მიღებული აქვს საბრძოლო ჯილდოები.

დისერტაცია დაიცვა 1948 წელს თემაზე — „ქართული წიგნების ბეჭდვა საქართველოს საზღვრებს გარეთ (რომი და მოსკოვი)“.

## ბიბლიოგრაფია
* Грузинская периодика : каталог грузинской периодики (1819-1917), (ავტორი). — თბილისი, 1968. — 253 გვ.
* ლიტერატურული წერილები. (ავტორი). — თბილისი, საბჭოთა საქართველო, 1968. — 294 გვ.
* „ტფილისის ვედომოსტები“ („ტფილისის უწყებანი“) (ავტორი). — თბილისი. — 261 გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ანდრია აბრამიშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
რუსუდან აბდუშელიშვილი

**რუსუდან გრიგოლის ასული აბდუშელიშვილი** (დ. 10 სექტემბერი, 1927, თბილისი — გ. 12 მარტი, 1992, იქვე) — ქართველი ექიმი.

## ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1960-1964 წლებში განაგებდა აკადემიკოს გ. მუხაძის სახელობის ჰემატოლოგიისა და სისხლის გადასხმის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ექსპერიმენტული ლევკოზის ლაბორატორიას; 1965–1980 წლებში ამავე ინსტიტუტის ლევკოზის ციტომორფულოგიის და ციტოგენეტიკის ლაბორატორიას; ხოლო 1980–1984 წლებში ლევკოზისა და ლევკოზისწინარე მდგომარეობათა ციტოპათოლოგიურ და ეპიდემიოლოგიურ ლაბორატორიას; 1985 წლიდან ამავე ინსტიტუტის  ჰემატოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი; შეისწავლიდა ლევკოზისა (თეთრსისხლიანობის) და ლევკოზისწინარე მდგომარეობის ეტიოლოგიას, პათოგენეზსა და ეპიდემიოლოგიას; ლევკოზის განვითარების რისკ ფაქტორებს; აგრეთვე კლინიკურ-ციტომორფოლოგიური დიაგნოსტიკის, ადრეული გამოვლენისა და პროფილაქტიკის საკითხებს; ჰემატოლოგი; მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1970); პროფესორი (1985).

1987 წელს მიანიჭეს საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

## ბიბლიოგრაფია
* Цитоморфология клеток и патология митоза при остром лейкозе и предлейкозных состояниях (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1983. - 198გვ.
* 4. Предлейкозные состояния и некоторые вопросы эпидемиологии лейкозов : (რედაქტორი). - თბილისი, 1982. - 173გვ.
* Определение митотического режима клеток костного мозга в норме и при патологии кроветворной системы (თანაავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1977. - 15გვ.
* Острый лейкоз и некоторые вопросы предлейкозных состояний (ავტორი). - თბილისი, 1977. - 199გვ.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — რუსუდან აბდუშელიშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
რუსუდან
კატეგორია:ქართველი ჰემატოლოგები
ავთანდილ ადეიშვილი

**ავთანდილ ადეიშვილი**, ფსევდონიმი *ადისეი* (დ. 27 ოქტომბერი, 1940 — გ. 10 ოქტომბერი, 2007) — ქართველი მწერალი.

1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.

მუშაობდა სატირისა და იუმორის ჟურნალ „ნიანგის“ ლიტერატურულ მუშაკად, ლიტერატურული განყოფილების გამგედ, პასუხისმგებელ მდივნად, სალიტერატურო ჟურნალ „თანამედროვე რომანის“ მთავარ რედაქტორად, წლების მანძილზე ეწევა ლიტერატურულ მოღვაწეობას.

ავთანდილ ადეიშვილი იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი და გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის საქველმოქმედო ფონდის თავმჯდომარე.

მიღებული აქვს ღირსების ორდენი და  საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემია.

## ბიბლიოგრაფია
* ჟამთა კაციჭამია (ავტორი). - თბილისი, თანამედროვე რომანი, 1992
* რომანი, მოთხრობები, ნოველები (ავტორი). - თბილისი, ლურჯა ცხენები, 1992. - 416გვ.
* მხიარული და სევდიანი ნოველა (რუსულ ენაზე) (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1989
* კარავი : რომანი (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1988. - 245გვ.
* მოთხრობები : სატირა (ავტორი). - მოსკოვი, ოგონიოკი, 1987
* უხილავი ფრესკები : მოთხრობები, ნოველები (ავტორი). - თბილისი, საბჭოთა საქართველო, 1987. - 309გვ.
* მტევანი : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1982. - 125გვ.
* გენიოსის ავაზაკები: მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, 2006

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ავთანდილ ადეიშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:გარდაცვლილი 2007
კატეგორია:ქართველი მწერლები
მერაბ ალექსიძე

**მერაბ ალექსიძე** (დ. 8 დეკემბერი, 1930, თბილისი — გ. 10 ივლისი, 1993) — ქართველი მეცნიერი, მათემატიკოსი, ფიზიკოსი.

1955 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი.

1958-1973 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლით ცენტრში. 1964 წელს მოსკოვში, ო. შმიდტის სახელობის დედამიწის ფიზიკის ინსტიტუტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია, 1967 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება. 1973-1975, 1977-1986 წლებში გეოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილეა სამეცნიერო ნაწილში. 1987 წელს აირჩიეს გეოფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორად. 1992 წელს მან პირადი ინიციატივით უარი თქვა დირექტორობაზე და დაიკავა მთავარი მეცნიერი თანამშრომლის თანამდებობა. მერაბ ალექსიძემ წარმატებით შეიმუშავა და დანერგა გამოთვლითი მათემატიკის თანამედროვე მეთოდები. საინტერესო გამოკვლევები მიუძღვნა მათემატიკური ფიზიკის სასაზღვრო ამოცანების ამოხსნის ახალი მეთოდების დამუშავებას. დიდია მისი წვლილი თეორიული და გამოყენებითი გრავიმეტრიის განვითარებაში. აღსანიშნავია მისი შრომები გეოთერმიის სფეროში, რომლებშიც პირველად არის მოცემული სითბოგამტარებლობისა და თერმოდრეკადობის სამგანზომილებიანი სასაზღვრო ამოცანების რიცხვითი ამოხსნები. უკანასკნელ წლებში შეასრულა მთელი რიგი გამოკვლევები სეისმოლოგიის, სეისმომეტრიისა და გეოთერმიის სფეროში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* ევროპის გეოფიზიკური საბჭო, წევრი
* საერთაშორისო გეოფიზიკური საზოგადოება, წევრი
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიის ნამდვილი წევრი (1988-)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ-კორესპონდენტი (1982-)
* საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭო, წევრი (1991-1992)

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1994 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია
* "გეოფიზიკური, გეოლოგიური და საინჟინრო ამოცანების გადაწყვეტის გრავიმეტრიული მეთოდების დამუშავება და რეალიზაცია"

## ბიბლიოგრაფია
* Фундаментальные функции уравнений математической физики в приближенных решениях граничных задач : Ч. 2. (ავტორი). - Тбилиси, ТГУ, 2005. - 239с.
* Решение некоторых основных прямых и обратных задач сейсмологии (ავტორი). - Тбилиси, Мецниереба, 1990. - 430с.
* Фундаментальные функции уравнений математической физики в приближенных решениях граничных задач : Ч. 1. (ავტორი). - Тбилиси, ТГУ, 1989. - 410с.
* Решение некоторых основных задач гравиметрии (ავტორი). - Тбилиси, Мецниереба, 1985. - 410с.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — მერაბ ალექსიძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსები
ვასაძე

საკუთარი სახელი **ვასაძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* აკაკი ვასაძე — მსახიობი და რეჟისორი
* აკაკი ვასაძე — მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე
* გაიოზ ვასაძე — ექიმი
* გიორგი ვასაძე — ფეხბურთელი
* გიორგი ვასაძე — მსახიობი, რეჟისორი
* თამაზ ვასაძე — ლიტერატურათმცოდნე
* იუზა ვასაძე — აგრონომი, ინჟინერ-ტექნოლოგი
* იური ვასაძე — მსახიობი
* ლევან ვასაძე — ბიზნესმენი, პოლიტიკური აქტივისტი
* ნათელა ვასაძე — პედაგოგი
* როლანდ ვასაძე — გასტროენტეროლოგი
* ტარიელ ვასაძე — მეწარმე, პოლიტიკოსი (უკრაინა) 

კატეგორია:ვასაძეები
კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
პაულა პრერადოვიჩი

**პაულა პრერადოვიჩი** (; დ. 12 ოქტომბერი, 1887 — გ. 25 მაისი, 1951)  — ავსტრიელი მწერალი და პოეტი. ავსტრიის ჰიმნის ტექსტის ავტორი. 

დაიბადა ვენაში. იყო სერბი პოეტის, ავსტრია-უნგრეთის გენერლის პეტარ პრერადოვიჩის შვილიშვილი. 1889 წელს, როდესაც პაულა 2 წლის იყო, მისი მშობლები გადასახლდნენ პულაში, სადაც მუშაობა დაიწყო მამამისმა ფლოტის ოფიცერმა დუშან პრერადოვიჩმა. პაულა პულაში 1913 წლამდე ცხოვრობდა. შემდეგ საცხოვრებლად გადავიდა მიუნხენში, სადაც გაიარა მედდის კურსები. 1916 წელს ცოლად გაჰყვა ისტორიკოსსა და ჟურნალისტს ერნსტ მოლდენს, რომელთან ერთადაც ცხოვრობდა კოპენჰაგენში, ხოლო 1920 წლიდან სიცოცხლოს ბოლომდე ვენაში. ქორწინებიდან მათ შეეძინათ ორი შვილი ოტო და ფრიცი. 

ლექსების წერა ახალგაზრდობაში დაიწყო. 1930-იანი წლებიდან პროზაული ნაწარმოებების წერაც დაიწყო. 1946 წელს მონაწილეობა მიიღო ავსტრიის ჰიმნის ტექსტის კონკურსში. მისი ტექსტი () მიჩნიეს საუკეთესოდ. 

გარდაიცვალა 1951 წელს, დაკრძალულია ვენის სასაფლაოზე მეუღლის გვერდით. 

## ლიტერატურა
* 

## რესურსები ინტერნეტში
* Literatur von und über Paula Preradović im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek 

## სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 1951
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ვენაში დაბადებულები
თეიმურაზ ანდრონიკაშვილი

**თეიმურაზ ანდრონიკაშვილი** (დ. 23 ივლისი, 1928, თბილისი — გ. 2013) — ქართველი მეცნიერი, ქიმიკოსი.

1953 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიური ტექნოლოგიის ფაკულტეტი.

1956 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტში, 1958 წელს — პეტრე მელიქიშვილის სახელობის ფიზიკური და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტში, სადაც გაიარა გზა უფროსი მეცნიერი თანამშრომლიდან ინსტიტუტის დირექტორის თანამდებობამდე. სამეცნიერო მოღვაწეობასთან ერთად ეწეოდა აქტიურ პედაგოგიურ მუშაობას. კითხულობდა ლექციებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში.

700-მდე გამოქვეყნებული მეცნიერული ნაშრომის, 2 მონოგრაფიის და 41 გამოგონების ავტორია. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი ნაშრომები, რომლებიც ეხება ბუნებრივი და სინთზური ცეოლითების დაყოფითი თვისებების კვლევას, ახალი ტიპის მყარი სარჩულების, პოლიმერული და თხელფენოვანი სორბენტების, თხევადი კრისტალების სინთეზსა და შესწავლას და სხვა.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1988-)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სახელმწიფო პრემიების მიმნიჭებელი კომისია, წევრი (1996-2005)
* საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სადისერტაციო საბჭო, წევრი (1992-2007)

## ბიბლიოგრაფია
* ქრომატოგრაფიის საწყისები : მონოგრაფია (თანაავტორი). - თბილისი, (ს/ს "ბეჭდვითი სიტყვის კომბინატი" , 2006. - 260გვ.. - ISBN: 99940-728-1-1
* Природные цеолиты (ავტორი). - Москва, Химия, 1985. - 224с.
* Жидкие кристаллы в капиллярной хроматографии (ავტორი). - Тбилиси, Мецниереба, 1982. - 98с.
* ფოჟაზიტის ტიპის ცეოლითში არსებული კათიონების ბუნებისა და სიმკვრივის გავლენა მის ქრომატოგრაფიულ თვისებებზე (ავტორი) // საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე, ტ. 56. - თბილისი, 1969. - გვ.113-116
* სწორჯაჭვური ნახშირწყალბადების ჯამური შედგენილობის განსაზღვრა მოლეკულური საცრების მეშვეობით (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ მინისტრთა საბჭოს სამეცნ-კვლევ. სამუშაოთა კოორდ. სახელმწ. კომიტეტი, 1964. - 12გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — თეიმურაზ ანდრონიკაშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები
მათე ალექსიშვილი

**მათე მიხეილის ძე ალექსიშვილი** (დ. 20 მაისი, 1910, სოფელი ვეჯინი, ახლანდელი გურჯაანის მუნიციპალიტეტი — გ. 4 დეკემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი.

## ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1939 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძველი ქვეყნების ისტორიის კათედრაზე; 1943–1948 წლებში იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის პროპაგანდის სექტორის გამგე; 1949–1950 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის დეკანი; 1946–1970 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძველი ქვეყნების ისტორიის კათედრის გამგე. მუშაობდა ანტიკური ქვეყნების სოციალურ და პოლიტიკურ ისტორიულ საკითხებზე. იკვლევდა რელიგიის საკითხებსაც. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ბიბლიოგრაფია
* მონობა და მონათმფლობელური იდეოლოგია ანტიკურ სამყაროში: დამხმ. სახელმძღვ. უმაღლ. სასწავლბლების ისტორიის ფაკ-ტის სტუდენტებისათვის (ავტორი). — თბილისი, განათლება, 1974. — 351 გვ.
* მონობა ანტიკურ ქვეყნებში: ძველ საბერძნეთსა და რომში (ავტორი). — თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1971. — 379გვ.
* გაიუს იულიუს ცეზარი: მონოგრაფია (ავტორი). — თბილისი, ნაკადული, 1961. — 226გვ.
* ალექსანდრე მაკედონელი: ნარკვევი (ავტორი). — თბილისი, თბილისის სახელმწ. უნ-ტის გამ და სტ., 1950. — 196გვ.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 39, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
* 

 
კატეგორია:დაბადებული  20 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:გარდაცვლილი  4 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
მზია ანდრონიკაშვილი

**მზია ანდრონიკაშვილი** (დ. 14 ოქტომბერი, 1920, თბილისი — გ. 28 ივლისი,  2006) — ქართველი ფილოლოგი, ენათმეცნიერი-აღმოსავლეთმცოდნე. იყო ეკატერინე გაბაშვილის შვილის, ელენე გაბაშვილის, შვილი.

## ბიოგრაფია
1941 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტში (1942-1950), იყო თსუ-ს დოცენტი (1952-1969). 1969 წლიდან — კათედრის პროფესორი, აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი (1985 წლიდან). საკანდიტადო დისერტაციის თემა — „ირანული სიტყვები ძველ ქართულ ორიგინალურ ძეგლებში“, დაიცვა 1946 წელს, სადოქტორო — „ქართველურ-ინდოირანული ენობრივი ურთიერთობები“, დაიცვა 1968 წელს. შესრულებული აქვს რიგვედისა და ავესტის ჰიმნების თარგმანები. მისი სამეცნიერო შემოქმედების ძირითადი შედეგები გამოქვეყნებულია მონოგრაფიაში „ნარკვევები ქართულ-ირანული ენობრივი ურთიერთობიდან“ (I ტ. 1966 წ., II ტომის I ნაკვეთი, 1966 წ.). იყო აღმოსავლეთმცოდნეთა მსოფლიო და საკავშირო საზოგადოების წევრი. 1968 წელს მიიღო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი.

ანდრონიკაშვილის მეუღლე იყო მათემატიკოსი გიორგი ჭოღოშვილი, მათი შვილი — მხატვარი ლევან ჭოღოშვილი.

## ბიბლიოგრაფია
* ფინიკის ხე და თხა (რედაქტორი). - თბილისი, მეცნიერება,   1991. - გვ. 96 
* ნარკვევები ირანულ- ქართული ენობრივი ურთიერთობიდან (ავტორი). - თბილისი, სახ. უნივერსიტეტი, 1966. - გვ. 634 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
ავთანდილ არაბული

**ავთანდილ არაბული** (დ. 24 მარტი, 1953, სოფ. ჯუთა,  ყაზბეგის რაიონი) — ქართველი ფილოლოგი.

1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1980-1984 წლებში იყო ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ქართველურ ენათა განყოფილების უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1984-1998 წლებში და 2005-2009 წლებში ლექსიკოლოგიის განყოფილების გამგე; 1992-2006 წლებში კითხულობდა ლექციებს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 2005-2006 წლებში იყო თსუ ახალი ქართული ენის კათედრის გამგე. სხვადასხვა დროს კითხულობდა ლექციებს უცხო ენათა ინსტიტუტსა (შემდეგ – უნივერსიტეტსა) და ტექნიკურ უნივერსიტეტში. 2008-2010 წლებში იყო წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის „ქართული უნივერსიტეტის“ პროფესორი; 2000-2005 წლებში არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში; 2004-2005 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალი ქართული ენის კათედრის გამგე; ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ზმნური და სახელური დერივაციის ურთიერთმიმართების საკითხები ქართველურ ენებში“, დაიცვა 1997 წელს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* აკადემიკოს არნოლდ ჩიქობავას შრომათა მრავალტომეულის სარედაქციო საბჭო, წევრი
* ენათმეცნიერების ინსტიტუტის სამეცნიერო ორგანოს „იბერიულ-კავკასიური ენათმეცნიერების“ სარედაქციო კოლეგია, წევრი
* ენათმეცნიერების ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭო, თავმჯდომარე (2006-2012)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ–კორესპონდენტი (2009-)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიასთან არსებული საქართველოს მთიანეთის შემსწავლელი მუდმივმოქმედი კომისია, წევრი

## ბიბლიოგრაფია
* მცირე სასაუბრო ლექსიკონი : სულხან-საბა ორბელიანის "სიტყვის კონის" მიხედვით (რედაქტორი). - თბილისი, 2007. - 115გვ. - ISBN: 978-99940-58-82-2
* ჟამი მეცნიერების გამოსარჩლებისა (ავტორი). - თბილისი, ქართული ენა, 2005. - 67გვ. - ISBN: 99940-820-3-5
* ქართული მეტყველების კულტურა (ავტორი). - თბილისი, კულტურა, 2004. - 308გვ. - ISBN: 99940-32-48-8
* ზმნური და სახელური ფუძეთქმნადობის პრობლემა ქართველურ ენებში (ქართველური ენები) (ავტორი). - თბილისი, ქართული ენა, 2001. - 385გვ. - ISBN: 99928-825-5-7
* მესამე სერიის ნაკვთეულთა წარმოება და მნიშვნელობა ძველ ქართულში (ქართული ენა) (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1984. - 199გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1953
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბაქოს ბრძოლა

**ბაქოს ბრძოლა** — სამხედრო მოქმედებები ერთი მხრივ ისლამურ არმიასა და აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის ძალებს შორის (მეთაური ნური ქილიგილი) და მეორე მხრივ ბაქოს კომუნის შეიარაღებულ ფორმირებებს, ხოლო მოგვიანებით ცენტრალური კასპიის დიქტატურის ფორმირებებს შორის, რომელთაც მხარს უჭერდა ბრიტანეთის საექსპედიციო კორპუსი გენერალ ლაიონელ დანსთერვილის მეთაურობით, ბრძოლა მიმდინარეობდა ბაქოზე კონტროლის მიზნით. ბრძოლის შედეგად ბრიტანეთის და ცენტრალური კასპიის დიქტატურის ძალებმა დატოვეს ბაქო, რომელიც გახდა აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დედაქალაქი. ბაქოს ბრძოლის შემდეგ პრაქტიკულად დაემხო ცენტრალური კასპიის დიქტატურა.

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია
გურამ ყიფიანი

**გურამ ყიფიანი** (დ. 17 მარტი, 1950, თბილისი) — ქართველი არქეოლოგი, არქიტექტორი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მცხეთის არქეოლოგიური ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე.

1972 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის არქიტექტურის ფაკულტეტი.

მუშაობდა არქეოლოგიურ კვლევით ცენტრში და პარალელურად რამდენიმე საპროექტო ინსტიტუტში.

საკანდიდატო თემა — „ძველი ვანის ხუროთმოძღვრება“, დაიცვა 1983 წელს, ხოლო 1992 წელს გახდა ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, სადოქტორო თემა — „კოლხეთისა და იბერიის წარმართული ტაძრები და ქრისტიანული არქიტექტურის გენეზისი“.

## ბიბლიოგრაფია
*წმიდა ნინო და ძველი საქართველოს დედაქალაქი = Saint Nino and the capital of ancient Georgia (ავტორი). - თბილისი, 2004. - 89გვ.. - ISBN: 99928-0-892-6
*ვარძია = Vardzia (ავტორი). - თბილისი, კავკასიის მემკვიდრეობის სახლი, 2003. - 92გვ.. - ISBN: 99928-0-753-9
*მესხური საცხოვრისი = Meskhi's dwelling (ავტორი). - თბილისი, კავკას. მემკვიდრეობის სახლი, 2002. - 44გვ.. - ISBN: 99928-0-293-6
*უფლისციხე (ავტორი). - თბილისი, ლოგოსი, 2002. - 174გვ.. - ISBN: 99928-65-81-4
*კოლხეთისა და იბერიის წარმართული ტაძრები და ქართული ქრისტიანული ხუროთმოძღვრების წარმოშობის საკითხები (ავტორი). - თბილისი, საქ. ხელოვნების სახ. მუზეუმი, 2000. - 127გვ.. - ISBN: 99928-829-0-5
*სატაძრო თემატიკა ოქრომჭედლობის ნიმუშებში (ავტორი). - თბილისი, 1998. - 40გვ.
*არქიტექტურული დეტალები : არქიტექტურა (ავტორი). - თბილისი, ხელოვნება, 1993. - 95გვ.
*ნიშანთა ფუნქციის შეცნობისათვის კოლხურ და იბერიულ კრამიტებზე (ავტორი). - თბილისი, უნივერსიტეტი, 1991. - 84გვ.
*უფლისციხის "ორსვეტიანი დარბაზის" ხუროთმოძღვრული კომპლექსი (ავტორი). - თბილისი, 1990. - 10გვ.
*კაპიტელები (ავტორი). - თბილისი, ხელოვნება, 1987. - 80გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — გურამ ყიფიანი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1950
კატეგორია:ქართველი არქეოლოგები
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:დაბადებული 17 მარტი
ლეო ანთაძე

**ლეო ანთაძე** (დ. 12 ნოემბერი, 1932, თბილისი) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1961), საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1979).

1955 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი.

1955–1967 წლებში მოღვაწეობდა მარჯანიშვილის, 1967–1975 წლებში რუსთავის თეატრებში. 1975 წლიდან კვლავ დაუბრუნდა მარჯანიშვილის თეატრს. მის მიერ შესრულებულ როლებს შორის აღსანიშნავია: ზურია — რეზო თაბუკაშვილის „რას იტყვის ხალხი“; შოთა არევაძე — კიტა ბუაჩიძის „მკაცრი ქალიშვილები“; ბუბნოვი — მაქსიმ გორკის „ფსკერზე“; ჩარლი — ტომას ბრანდონის „ჩარლის დეიდა“; ზურიკო — ნოდარ დუმბაძის, „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“; შიშკობა — პოლიკარპე კაკაბაძის „კახაბერის ხმალი“ და სხვ. კინოროლებიდან: „ყვავილი თოვლზე“ (1959); „გაქცევა გამთენიისას“ (1975); „დათა თუთაშხია“ (1978); „მონანიება“ (1984); „ქუჩის დღეები“ (2010); „რენე მიდის ჰოლივუდში“ (2010) და სხვ.

## ფილმოგრაფია 
* 1959: „ყვავილი თოვლზე“ (კახაბერი) რეჟ. შოთა მანაგაძე
* 1964: „სამი ღამე“ რეჟ. მარლენ სოსელია
* 1972: „გლადიატორი“ (სტუმარი) რეჟ. ბაადურ წულაძე
* 1973: „წკიპურტები“ (მგზავრი) რეჟ. რეზო ესაძე
* 1975: „ერთი ნახვით შეყვარება“ (მეზობელი) რეჟ. რეზო ესაძე
* 1975: „გაქცევა გათენებისას“ (ზარელუა) რეჟ. სიკო დოლიძე
* 1978: „დათა თუთაშხია“ (ბუდარა) რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, გურამ (გიზო) გაბესკირია
* 1980: „თბილისი-პარიზი-თბილისი“ რეჟ. ლეილა აბაშიძე
* 1980: „მშობლიურო ჩემო მიწავ (რაიკომის მდივანი)“ რეჟ. რევაზ (რეზო) ჩხეიძე
* 1981: „წისქვილი ქალაქის გარეუბანში“ რეჟ. რეზო ესაძე
* 1984: „მონანიება“ რეჟ. თენგიზ აბულაძე
* 1984: „სკაპენის ოინები“ (გერონტი) რეჟისორები გიორგი კალატოზიშვილი, მიხეილ კალატოზიშვილი (უმცროსი)
* 1984: „უკვდავების თეთრი ვარდი“ (მამობილი) რეჟ. ნანა მჭედლიძე
* 1986: „საფეხური“ (დირექტორი) რეჟ. ალექსანდრე (საშა) რეხვიაშვილი
* 1987: „ლომა“ რეჟ. ბიძინა რაჭველიშვილი
* 1989: „მიახლოება“ რეჟ. ალექსანდრე (საშა) რეხვიაშვილი
* 1990: „თეთრი ბაირაღები“ (ჭეიშვილი) რეჟ. გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე
* 1991: „რჩეული“ რეჟ. მიხეილ კალატოზიშვილი (უმცროსი)
* 1992: „ზნედაცემული ანგელოზი“ რეჟისორები მამუკა კიკალეიშვილი, ლევონ უზუნიანი
* 1993: „ციხე-სიმაგრე“ რეჟ. დავით ჯანელიძე
* 1993: „კალმასობა იოანესი“ რეჟ. ზურაბ მექვაბიშვილი
* 1995: „წითელი პატეფონი“ რეჟ. დევი აბაშიძე
* 1996: „წარსულის აჩრდილები“ რეჟ. ლევან თუთბერიძე
* 1998: „ჩემი ძვირფასი, სანატრელი ბაბუ“ (ისაკი) რეჟ. პავლე ჩარკვიანი
* 2000: „ძვირფასო მ.“ რეჟ. ოთარ შამათავა
* 2010: „რენე მიდის ჰოლივუდში“ რეჟ. ალექსანდრე (ალეკო) ცაბაძე
* 2010: „ქუჩის დღეები“ რეჟ. ლევან კოღუაშვილი

## ჯილდოები 
* 1961 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
* 1979 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი
* 2023 — თბილისის საპატიო მოქალაქე

## რესურსები ინტერნეტში 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2023)
შუქია აფრიდონიძე

**შუქია აფრიდონიძე** (დ. 25 აპრილი, 1940, თბილისი — გ. 28 მაისი, 2022) — ქართველი ენათმეცნიერი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ემერიტუს-პროფესორი. ღირსების ორდენის კავალერი (2018). ქართველი ეთნოგრაფის, ლექსიკოლოგისა და ფოლკლორისტის თედო სახოკიას შვილიშვილი.

1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

შუქია აფრიდონიძემ წვლილი შეიტანა ქართული ენის მეცნიერული აღწერისა და სწავლების, ასევე ქართულ და უცხოურ საგანმანათლებლო სივრცეში ქართული ენის პოპულარიზაციის საქმეში. წლების განმავლობაში იგი იკვლევდა საქართველოს ტოპონიმიის, ლექსიკოლოგიის, ლექსიკოგრაფიისა და ქართული ენის სტილისტიკის უმნიშვნელოვანეს საკითხებს. არის არაერთი განმარტებითი და ორენოვანი ლექსიკონის შემდგენელი.  

შუქია აფრიდონიძემ  აღზარდა ქართველ და უცხოელ ენათმეცნიერთა თაობები და დიდი წვლილი შეიტანა უცხოური ქართველოლოგიის განვითარებაში. სხვადასხვა დროს შუქია აფრიდონიძე მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალი ქართული ენის კათედრასთან არსებულ ტოპონიმიკის ლაბორატორიასა და  არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. 2006 წლიდან იგი იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, ქართული ენის სწავლებისა და კვლევის მიმართულების ხელმძღვანელი და აკადემიური საბჭოს წევრი.

ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი, სადისერტაციო თემაა „სიტყვათგანლაგება ახალ ქართულში“ (XIX-XX საუკუნეების პროზაული მასალის მიხედვით), დაიცვა 1972 წელს.

## ბიბლიოგრაფია
* საქართველოს ტოპონიმია, ქვემო იმერეთი : ლექსიკონი ინვერსიული ლექსიკონითა და რუკებით (შემდგენელი). - თბილისი, თსუ, 2003. - 678გვ.
* ჟურნალისტის სტილისტიკური ცნობარი (თანარედაქტორი). - თბილისი, ჟურნალისტთა საერთ.ცენტრი, 2002. - 270გვ.
* ჩვენი ენა ქართული (ავტორი). - თბილისი, არჩილ სულაკაურის გამომცემლობა, 2002. - 168გვ.. - ISBN: 99928-52-78-X
* ტესტები ქართულ ენაში (მასწავლებელთა ატესტაციისათვის) (შემდგენელი). - თბილისი, 1997. - 39გვ.
* საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი (რედაქტორი). - თბილისი, ქართული საბჭ.ენციკლოპ.მთ.სამეცნ რედაქცია, 1987. - 250გვ.
* სიტყვათგანლაგება ახალ ქართულში : ენათმეცნიერება (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1986. - 150გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ალექსანდრე გვახარია

**ალექსანდრე გვახარია** (დ. 30 ივლისი, 1929, თბილისი —  გ. 2002) — ქართველი მეცნიერი, მკვლევარი, პედაგოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.

1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი.

1987 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ირანული ფილოლოგიის კათედრის გამგე. იკვლევდა სპარსული ლიტერატურის ისტორიას და ქართულ–სპარსული ლიტერატურის ურთიერთობათა საკითხებს. თანამშრომლობდა „ვეფხისტყაოსნის“ აკადემიური ტექსტის დამდგენ კომისიაში.

1989 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ–კორესპონდენტი.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1981 — აზერბაიჯანის კულტურის დამსახურებული მუშაკი
* გიორგი წერეთლის სახელობის პრემია
* ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი
* ღირსების ორდენი
* საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე

## ბიბლიოგრაფია
* ნარკვევები ქართულ-სპარსული ლიტერატურული ურთიერთობის ისტორიიდან (ავტორი) // წ. 1. - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1995. - 272გვ.. - ISBN: 5-511-00660-2
* ფილოლოგიური ძიებანი (რედაქტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1995. - 208გვ.
* „ბალავარიანის“ სპარსული ვერსიები (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1985. - 175გვ.
* სპარსული ხალხური პროზის ისტორიიდან : დასთანები (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1973. - 194გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ა
აკაკი გაწერელია

**აკაკი გაწერელია** (დ. 22 დეკემბერი [ძვ. სტ. 9 დეკემბერი], 1910, ფოთი — გ. 1996) — ქართველი მწერალი, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი

1932 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი.

1934 წლიდან მუშაობდა სახელმწიფო გამომცმელობებში, შემდეგ შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, თეატრალურ ინსტიტუტსა და თსუ-ში, აგრეთვე ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედინსტიტუტში, სადაც 1957 წლიდან ხელმძღვანელობდა საზღვარგარეთის ლიტერატურის ისტორიის კათედრას. ლიტერატურულ სარბიელზე გამოვიდა 1927 წლიდან. ავტორია მონოგრაფიებისა: ნიკოლოზ ბარათაშვილი (1945), გრიგოლ ორბელიანი (1957), ვაჟა-ფშაველა (1961წ.); აქვს გამოკვლევები ქართული ლექსთწყობის საკითხებზე, ფუნდამენტური ნაშრომი ქართული კლასიკური ლექსი (1953), მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვის ტექსტოლოგიაში, გამოსცა პ. იოსელიანის „ცხოვრება გიორგი მეცამეტისა“ (1936), ეკუთვნის მოთხრობები და ნოველები: „ჩირიურთი“, „იმამი ლოჟაში“ (1942), „ბოსკოს შეგირდი“ (1942), „სიკვდილი ბარათაშვილისა“ (1945), 1960 წელს გამოაქვეყნა ნოველები, 1972 წელს მოთხრობა „შამილი და მისი ნაამბობი“.

1965 წლს მიენიჭა საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

დაკრძალულია  დიდუბის პანთეონში.
## ბიბლიოგრაფია
* ნარკვევები, პორტრეტები, ლექსთმცოდნეობა (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1988. - 454გვ.
* ფაიდას გამოცხადება : რომანი-ეტიუდი (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1988. - 95გვ.
* ნოველები და მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1985. - 207გვ.
* ქართული კლასიკური ლექსი. მახვილი, რიტმი, რითმა და სტროფი. VII-XVIII ს.ს. : მონოგრაფია (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. მწერალი, 1953. - 324გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — აკაკი გაწერელია — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული  22 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი რუსთველოლოგები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ნინო აბაშიძე

**ნინო ზაქარიას ასული აბაშიძე** (დ. 10 ოქტომბერი, 1910, სოფელი ვეჯინი, გურჯაანის რაიონი — გ. 1997) — ქართველი მწერალი.

## ბიოგრაფია
1934 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფარმაკო-ქიმიური ფაკულტეტი. პირველი მოთხრობა — „ალაზნის პირას“ გამოაქვეყნა 1947 წელს. 1953 წელს გამოვიდა კრებული: „მოთხრობები“, 1963 წელს — „შეხვედრა თერგზე“, 1974 წელს კიდევ მოთხრობები და სხვა. მისი ბოლო ნაწარმოები „დრო და სასჯელი“, ეძღვნება კომუნისტური რეჟიმის პირობებში გადატანილ პირად უდიდეს ტკივილს. მასში ასახულია 20-იანი წლების საქართველოს ისტორია; ეს იყო დევნა ქართველი თავად-აზნაურობისა, მათი სრული განადგურების მიზნით. აღნიშნული ნაწარმოები მისი გარდაცვალების შემდეგ დაიბეჭდა ჟურნალ „კლდეკარში“ (1997,2(11)). ნინო აბაშიძე იყო პირდაპირი შთამომავალი კრწანისის ომის გმირის, იოანე კახთ-აბაშიძისა. ისტორიულ ფაქტებზე დაყრდნობით,  მას შექმნილი აქვს მოთხრობები ილია ჭავჭავაძეზე, დავით გურამიშვილსა და ლესია უკრაინკაზე.

1953 წლიდან იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი.

## ბიბლიოგრაფია
* ერთი დღე დროთა ბრუნვაში : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, მერანი, 1987. - 131გვ.
* შეხვედრა თერგზე : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1983. - 170გვ.
* ალაზნის პირას : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადულლი, 1969. - 214გვ.
* მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, სახელგამი, 1953. - 205გვ.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ნინო აბაშიძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997
კატეგორია:ქართველი ქალი მწერლები
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ნ
ჰეიდარ ალიევის საერთაშორისო აეროპორტი

**ჰეიდარ ალიევის საერთაშორისო აეროპორტი** (IATA: **GYD**, ICAO: **UBBB**) (ყოფილი **ბინის საერთაშორისო აეროპორტი**, ) — საერთაშორისო აეროპორტი აზერბაიჯანში. მდებარეობს დედაქალაქ ბაქოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 20 კმ-ზე. 2004 წლის 10 მარტს აეროპორტს სახელი შეეცვალა და ქვეყნის ყოფილი პრეზიდენტის საპატივმცემლოდ ეწოდა ჰეიდარ ალიევის სახელი. ამის შედეგად მისი IATA-ს კოდი BAK შეიცვალა. აეროპორტს გააჩნია ორი ტერმინალი (ჩრდილოეთი და სამხრეთი) და ბაქოს სატვირთო ტერმინალი. აეროპორტის სიახლოვეს მდებარეობს ავტოსადგომი და სასტუმრო.

## ტერმინალები 
საბჭოთა კავშირის დროს აშნებული ტერმინალის დემონტაჟის შემდეგ მის ადგილას დადგეს ახალი საერთაშორისო ტერმინალი 1. ოთხსართულიანი საინჟინრო კონცეფცია 2010 წელს შემუშავდა კომპანია „Arup“-ის მიერ. ტერმინალის ინტერიერი შეიმუშავა თურქულმა ფირმამ „AUTOBAN“-მა.

ტერმინალ 1 შეუძლია ერთდროულად მიიღოს 12 თვითმფრინავი. მთელს შენობაში კომპანია  „Schindler“-ის 30 ესკალატორია და 21 ლიფტი. ტერმინალი აღჭურვილია „BMS“ (Building Management System) სისტემით, რომელიც გათვლილია პროცესებისა და ოპერაციების ავტომატიზირებაზე.

2014 წლის აპრილში ტერმინალი 1 გაეცა ექსპლუატაციაში. მისი საერთო ფართი 65 000 კვ.მ -ია. ტერმინალის სამგზავრო მიმოსვლა განკუთვნილია 6 მილიონი მგზავრზე წელიწადში. დღეისათვის, ტერმინალი 1 წელიწადში 3 მილიონ მგზავრს ემსახურება. საერთო პარკინგის ფართობი 20,000 კვ.მ, რომელიც განკუთვნილია 600 მანქანაზე.

2015 წლის ივნისში ტერმინალი 1 გადაეცა „4 ვარსკვლავიანი“ კატეგორია ბრიტანული კომპანია „Skytrax“-ისგან.

ტერმინალი 2-ის პროექტის ავტორია არქიტექტორი ვიქტორ დენისოვი. პროექტი 1981 წლის კონკურსში დაჯილდოვდა 1 პრიზით. პროექტი განხორციელდა 1989 წელს.

აეროპორტი იღებს ყველა სახის სამგზავრო და სატვირთო თვითმფრინავს, მათ შორის მსოფლიოს უმსხვილეს Airbus A380 და An-225. კლასიფიკაციის ნომერი (PCN) ადზ 17/35 150 / F / A / W / T, 16/34 (PCN) 150 / F / B / X / T.

## ინფრასტრუქტურა 
აეროპორტის ტერიტორიაზე არის 5 ვარსკვლავიანი სასტუმრო შერატონი, რომელიც მოიცავს 205 ნომერს. ტერმინალში არსებობს დედებისა და ბავშვების ოთახი. ბავშვიანი მგზავრებისთვის განკუთვნილია სათამაშო ზონა და გამოსაცვლელი მაგიდები. აეროპორტი ინდივიდუალურ დახმარებას უწევს შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე მგზავრებს. არსებობს სპეციალური ავტოსადგომები, საინფორმაციო მაგიდები და გამშვები პუნქტები. მუშაობს 24-საათიანი სამედიცინო ცენტრი.

## ტრანსპორტი 
მეტროსადგურ „28 მაისიდან“ ბაქოს აეროპორტამდე 24 საათის განმავლობაში მოძრაობენ ავტობუსები BakuBus. დღისით მოძრაობის ინტერვალი შეადგენს 30 წუთს, ღამით 1 საათს. ტაქსით მისვლა აეროპორტამდე შესაძლებელი 20 წუთში.

აეროპორთთან მისვლა შესაძლებელია ჰეიდარ ალიევის გამზირიდან, ასევე ზიღის გზატკეცილით ნობელის პროსპექტის გავლით. ყოველი ტერმინალის წინ სადგომია, რომელიც გათვლილია 1600 ავტომობილზე.

## ავიაკომპანიები და მიმართულებები 
### სატვირთო 
## რესურსები ინტერნეტში 
* ჰეიდარ ალიევის საერთაშორისო აეროპორტის ოფიციალური საიტი
* ჰეიდარ ალიევის საერთაშორისო აეროპორტის განახლების პროექტი  

## სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის აეროპორტები
კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
ჩანთიანი სოკოები

**ჩანთიანი სოკოები**, *ასკომიცეტები* () — უმაღლესი სოკოების ერთ-ერთი უდიდესი და მრავალფეროვანი კლასი. შეიცავს 30 ათასამდე სახეობას. აქ შედის, ერთი მხრივ, მიკროსკოპული ფორმები — საფუარები, ნაცროვანები და სხვ. და, მეორე მხრივ, მაკროსკოპული სახეობები საკმაოდ მოზრდილი ნაყოფსხეულებით — ხარისფაშვა, ნაოჭა და სხვა. ყველასათვის დამახასიათებელია მრავალუჯრედიანი მიცელიუმი და ნაყოფიანობის თავისებური ორგანო — ჩანთა ანუ ასკი. ჩანთები ჩნდება ნაყოფსხეულის შიგნით ან ზედაპირზე, უშუალოდ მიცელიუმზე ან დაკვირტულ უჯრედებზე. ჩანთოსანი სოკოების უმრავლესობა საპროფიტია. ცნობილია აგრეთვე უმაღლეს მცენარეთა პარაზიტები და ცხოველთა მიკოზების გამომწვევი სახეობები.

## ლიტერატურა
*
დავით გვრიტიშვილი

**დავით ვლადიმერის ძე გვრიტიშვილი** (დ. 15 თებერვალი, 1915, სოფელი იკოთი, ახლანდელი ახალგორის მუნიციპალიტეტი — გ. 20 ოქტომბერი, 1969, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1938 წელს. 1942–1943 წლებში იბრძოდა II მსოფლიო ომში. 1943 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტში; 1956–1961 წლებში იყო თსუ ისტორიის ფაკულტეტის დეკანი; 1961–1969 წლებში საქართველოს ისტორიის კათედრის პროფესორი. მან მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა XIII-XVIII სს-ის საქართველოს სოციალ-ეკონომიკური და პოლიტიკური ისტორიის შესწავლის საქმეში, გამოიკვლია ქართველი ყმა-გლეხობის, ფეოდალური ქალაქების (თბილისი, გორი), საზოგადოებრივი აზროვნებისა და კულტურის ისტორიის მთელი რიგი საკითხები.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ბიბლიოგრაფია
* ფეოდალური საქართველოს სოციალური ურთიერთობის ისტორიიდან : ქართლის სათავადოები (ავტორი). - თბილისი, სახელგამი, 1955. - 512გვ.
* გორის ისტორია (ავტორი). - თბილისი, სახელგამი, 1954. - 303გვ.
* ივანე ჯავახიშვილი : მონოგრაფია (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1949. - 148გვ.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 105, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — დავით გვრიტიშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები 
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1915
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
იკიტოსის რაიონი

**იკიტოსის რაიონი** () — რაიონი  პერუში, ლორეტოს რეგიონის მაინასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 106 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 157 529 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 440 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 358,1 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები
კატეგორია:მაინასის პროვინციის რაიონები
ირაკლი გვერდწითელი

**ირაკლი გვერდწითელი**  (დ. 22 დეკემბერი, 1918 — გ. 1991) — ქართველი მეცნიერი, ფიზიკოსი.

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტში, შემდეგ სოხუმისა დ პოდოლსკის ინსტიტუტების დირექტორად, ასევე სტაბილური იზოტოპების სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში. ირაკლი გვერდწითელის ძირითადი შრომები ეხება იზოტოპების განცალკევების, ატომური ენერგიისა და მყარი სხეულების ფიზიკის საკითხებს. მისი გამოკვლევები დაედო საფუძვლად ჩვენს ქვეყანაში სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ჩამოყალიბებას (სტაბილური იზოტოპების ინსტიტუტი (1963 წელი). გვერდწითელმა გამოიკვლია არაწონასწორულ მდგომარეობაში მყოფ ნივთიერებებში იზოტოპურად სელექციური ეფექტები და პროცესები. მუშაობდა სითბური ენერგიის პირდაპირ ელექტრულ ენერგიად გარდაქმნის სფეროში, რაც დასრულდა მსოფლიოში პირველი თერმოელექტრული რეაქტორ-გარდამქნელის შექმნით (1964). შეისწავლა მყარ სხეულებში იონური ლეგირების შედეგად მიმდინარე რადიაციული პროცესების ფიზიკური საფუძვლები.

1979 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.

მიღებული აქვს ლენინის ორდენი.

## ბიბლიოგრაფია
* Влияние освещения на параметр решетки монокристаллического кремния (ავტორი) // Труды Тбилисского университета, №2, т. 306. - Тбилиси, 1991. - стр.203-208
* О механизме диффузии в ковалентных кристаллах (ავტორი) // Сообщения Академии Наук Грузинской ССР, т.128. - Тбилиси, 1987. - стр.293-296
* Электронно- дырочный механизм образования точечных дефектов в ковалентных кристаллах (ავტორი) // Сообщения Академии наук Грузинской ССР, N3. - Тбилиси, 1987. - стр.517-520
* Перераспределение неканалированных, деканалированных и каналированных ионов (ავტორი) // Сообщения Академии Наук Грузинской ССР, №1, т. 115. - Тбилиси, 1984
* О возможном механизме фазового перехода твердое состоянгие - жидкость в ковалентных полупроводниках (ავტორი) // Сообщения Академии Наук Грузинской ССР, N3 т. 115. - Тбилиси, 1984

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ირაკლი გვერდწითელი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
დნიპროს მეტროპოლიტენი

**დნიპროს მეტროპოლიტენი** () — უკრაინის ქალაქ დნიპროს საქალაქო ტრანსპორტის უმთავრესი სახეობა. დნიპრო  მოსახლეობის სიმრავლით უკრაინის მესამე ქალაქია და მისი მეტროპოლიტენიც უკრაინის მეტროებს შორის, კიევისა და ხარკივის მეტროპოლიტენების შემდეგ მესამე ჩქაროსნული გადამყვანია. 2013 წლის მონაცემებით, დნიპროს მეტროპოლიტენს ყოველდღიურად 20,575 მგზავრი გადაჰყავს. ამავე წლის მონაცემებით მთლიანი წლის განმავლობაში 7.51 მილიონმა ადამიანმა იმგზავრა. მეტრო შედგება ერთი ხაზისა და 6 სადგურისაგან, რომელთა საერთო სიგრძე 7.1 კილომეტრია. გაიხსნა 1995 წლის 29 დეკემბერს.

## იხილეთ აგრეთვე 
მეტროპოლიტენთა სია

## სქოლიო
## რესურსები ინტერნეტში 
* დნიპროს მეტრო — ოფიციალური საიტი 

მეტროპოლიტენი
გივი გზირიშვილი

**გივი გზირიშვილი** (დ. 29 დეკემბერი, 1927, თბილისი — გ. 5 აპრილი, 2003) — ქართველი ექიმი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1948 წელს.

1946–1970 წლებში იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1970–1973 წლებში უროლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1973 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის უროლოგიის კათედრის დოცენტი; კათედრის ასპირანტის საკვალიფიციო თემის ხელმძღვანელი. ავტორია 101 სამეცნიერო ნაშრომისა, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია: „კუჭის ექსკრეციული ფუნქციის საკითხისათვის“, 1957 წელს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კუჭსა და თირკმელებს შორის ურთიერთ დამოკიდებულების საკითხი“, დაიცვა 1957 წელს.

იყო ევროპის უროლოგთა ასოციაციის წევრი და საქართველოს უროლოგთა საზოგადოების გამგეობის თავმჯდომარე.

## ბიბლიოგრაფია
* წინამდებარე ჯირკვალი (პროსტატა) (ავტორი). - თბილისი, ჯისიაი, 1999. - 152გვ.. - ISBN: 99928-21-09-4
* კუჭის ექსკრეციული ფუნქციის საკითხისათვის : (ექსპერიმ.-კლინ. გამოკვლევა) (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა, 1957. - 157გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — გივი გზირიშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 29 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:გარდაცვლილი  5 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კატეგორია:ქართველი უროლოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გივი
გროდნო

**გროდნო** (, , , ) — ქალაქი  ბელარუსში, გროდნოს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი.

ქალაქი მდებარეობს ქვეყნისა და რეგიონის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ნემანის ნაპირებზე, პოლონეთისა და ლიეტუვის საზღვართან ახლოს. 

გროდნო ბელარუსის ერთ-ერთი ყველაზე ძველი ქალაქია. იგი პირველად მოხსენიებულია 1005 წლის ხელნაწერებში, თუმცა საბოლოოდ ეს ვერსია მიღებული არაა. ოფიციალურად ქალაქის დაარსების თარიღად მიჩნეულია 1128 წელი. 1376 წელს გროდნო შეუერთდა ვიტოვტის სამთავროს. 1569 წლიდან ქალაქი რეჩ-პოსპოლიტის გაერთიანებაშია. 1795 წლიდან კი - რუსეთის იმპერიის სამფლობელოა. 1801  წლიდან საგუბერნიო ქალაქია. 1863 წელს ქალაქი იყო იანვრის აჯანყების ერთ-ერთი ცენტრი. 1915 წელს დაიპყრეს გერმანულმა ძალებმა. 1920 წლიდან საბჭოთა კონტოლის ქვეშაა, თუმცა ამავე წლის ოქტომბერში პოლონეთის შემადგენლობაშია და მის კონტროლს ექვემდებარება 1939 წლამდე. 1941 წლის 23 ივნისს ქალაქი გერმანიის ფაშისტურმა არმიამ დაიპყრო. მათგან გაათავისუფლეს 1944 წელს „ოპერაცია ბაგრატიონის“ შედეგად. 1944 წლიდან დღემდე არის გროდნოს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. 

ქალაქი გროდნო იყოფა ორ, ლენინისა და ოქტომბრის რაიონებად. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Grodno

## სქოლიო
კატეგორია:ბელარუსის ქალაქები
ვარლამ გიორგაძე

**ვარლამ ნიკოლოზის ძე გიორგაძე** (დ. 17 აგვისტო, 1905, ქუთაისი —  გ. 17 მაისი, 1995, თბილისი) — ქართველი ექიმი, ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1930 წელს.

1937-1938 წლებში იყო დმანისის რაიონის მთავარი ექიმი და ქირურგი; 1946-1952 წლებში თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური ქირურგიული კათედრის დოცენტი; 1952-1953 წლებში ტრავმატოლოგიის ინსტიტუტის აღდგენითი ქირურგიის განყოფილების გამგე; 1953-1988 წლებში აჭარის მთავარი ქირურგი; 1966-1988 წლებში ექიმთა დახელოვნების თბილისის ინსტიტუტის ქირურგიის კათედრის ქუთაისის ფილიალის გამგე და ქალაქის მთავარი ქირურგი; 1988 წლიდან რესპუბლიკური კლინიკური საავადმყოფოს ქირურგიული განყიფილების კონსულტანტი.

მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. 

1966 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

## ბიბლიოგრაფია
* პირველადი და მეტასტაზური ტუბერკულოზის კერების ევოლუცია ორგანიზმის სხვადასხვა ქსოვილში (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1964. - 202გვ.
* ნაწლავთა გაუვალობა (ავტორი). - თბილისი, 1961
* ზურგის ტვინის ანესთეზია (ავტორი). - თბილისი, 1937

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ქირურგები
კატეგორია:დაბადებული  17 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1995
ვარლამ
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
ბეჟან გიორგაძე

**ბეჟან გიორგის ძე გიორგაძე** (დ. 25 მარტი, 1905, სოფ. ვალე, ახალციხის მაზრა, — გ. 29 ნოემბერი, 1984, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი.

დაამთავრა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია. XX საუკუნის 20–იან წლებში სწავლობდა სორბონის უნივერსიტეტში სიტყვიერებისა და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე. აქვე გაწევრიანდა ქართველი ახალგაზრდობის პატრიოტული ორგანიზაცია „თეთრი გიორგის“ რიგებში. დაამთავრა ვატიკანის უნივერსიტეტი და მიენიჭა ღვთისმეტყველების დოქტორის ხარისხი. 1930-იან წლებში დაბრუნდა საქართველოში. 1938-1946 და 1951-1956 წლებში პოლიტიკურ შეხედულებათა გამო რეპრესირებული იყო. პატიმრობიდან გათავისუფლების შემდეგ მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტის ბიბლიოთეკარად და მეცნიერ თანამშრომლად; თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიურ ინსტიტუტში ასწავლიდა იტალიურ ენას. 

ვატიკანის ბიბლიოთეკაში აგროვებდა მასალებს საქართველოს შესახებ. გაშიფრა, თარგმნა, დაურთო კომენტარები, გამოკვლევები და გამოსცა საქართველოს ისტორიის შესასწავლად ღირებული უცხოური წყაროები: „ჯუდიჩე მილანელი დონ ჯუზეპე. წერილები საქართველოზე: XVII საუკუნე” (1964), „ულუგ-ბეგ ბაიათი და მისი რელაციონი XVI საუკუნის საქართველოზე” (1975), „დონ კრისტოფორო დე კასტელი. ცნობები და ალბომი საქართველოს შესახებ” (1976), „დონ პიეტრო ავიტაბილე. ცნობები საქართველოზე (XVII საუკუნე)” (1977).    

## ბიბლიოგრაფია
* ლეკიანობა: კრებული (თანაავტორი). - თბილისი, ისტორიული მემკვიდრეობა, 2012. - 329გვ.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1985
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბეჟან
კონსტანტინე გიორგაძე

**კონსტანტინე ლევანის ძე გიორგაძე** (დ. 12 ოქტომბერი, 1923, თბილისი — გ. 8 დეკემბერი, 2004, იქვე) — ქართველი რენტგენოლოგი და სამედიცინო რადიოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1970), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1990), საქართველოს სამედიცინო აკადემიის წევრი (1996). 

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი 1946 წელს.

1946–1953 წლებში იყო ექიმი, უფროსი ლაბორანტი, 1953–1955 წლებში ასპირანტი, 1955–1959 წლებში ასისტენტი, 1959–1969 წლებში დოცენტი, 1969–1973 წლებში რენდგენოლოგიისა დარადიოლოგიის კათედრის პროფესორი. 1973 წლიდან იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის რენტგენოლოგიისა და რადიოლოგიის კათედრის გამგე; ავტორია 100–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა; გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე მონოგრაფია; მისი ხელმძღვანელობით შესრულებულია 10 საკანდიდატო და 2 სადოქტორო დისერტაცია. საქართველოს სამედიცინო რადიოლოგიის სკოლის ერთ–ერთი დამაარსებელი და თვალსაჩინო წარმომადგენელია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „Функциональное состояние щитовидной железы при гипертонической болезни“, დაიცვა 1957 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „Радиоизотопная диагностика функции щитовидной железы“ დაიცვა, 1960 წელს.

1990 წელს მიენიჭა მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

იყო საქართველოს რადიოლოგთა ასოციაციის ვიცე–პრეზიდენტი და საქართველოს სამედიცინო აკადემიის აკადემიკოსი.

## ბიბლიოგრაფია
* სხივური დიაგნოსტიკა და სხივური თერაპია : სახელმძღვ. სამედ. უნ-ტის სტუდ. (ავტორი) // ნაწ. 2 . - თბილისი, ლეგია, 1997. - 200გვ.
* სხივური დიაგნოსტიკა და სხივური თერაპია : სახელმძღვ. სამედ. უნ-ტის სტუდ. (ავტორი) // ნაწ. 3. - თბილისი, ლეგია, 1992. - 361გვ.
* ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის რადიოიზოტოპური დიაგნოსტიკა. (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1966. - 295გვ.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:ქართველი რენტგენოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1923
კატეგორია:გარდაცვლილი  8 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კონსტანტინე