open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
კუმსი შავი

**კუმსი შავი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.

სახელწოდება მიღებული აქვს ჯიშისთვის დამახასიათებელი კუმსი მტევნების გამო.

კუმსი შავი ძველად ფართოდ იყო გავრცელებული.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე მცირე ზომისაა, მომრგვალო ან განივოვალური ფორმისკენ ოდნავ გადახრილი, ხუთნაკვთიანია, იშვიათად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარის შებუსვა საკმაოდ სქელია. იგი შედგება საშუალო სისქის აბლაბუდისებრი და სქელი ჯაგრისებრი შებუსვისგან. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალოზე მცირე ან პატარა ზომისაა. მტევნის ფორმა ძალიან იცვლება, ხშირად მოკლე კონუსურია, იშვიათად ცილინდრულ-კონუსური, ძალზე იშვიათად კი ცილინდრული ფორმის. კუმსია ან ძლიერ კუმსი, რის გამოც ზოგჯერ მარცვლები ფორმას კარგავს. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი ლურჯი, თითქმის შავი. კანი თხელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდ დაფარული. რბილობი წვნიანი და მდნარია, გემო სასიამოვნო და ჰარმონიული, წვენი ღია ვარდისფერია.

კუმსი შავი საშუალოზე მცირე ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 138-146 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის დასაწყისში შედის. მტევნის საშუალო წონა 165 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 5.0-7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-9 გ/ლ-ს.

კუმსი შავი გამოიყენება სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად. აქვს სუსტი შეფერვა, მცირე სხეული, სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატი და სასიამოვნო, ჰარმონიული გემო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 204

კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
კოცხანა

**კოცხანა** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან. 

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად სქლადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ ოვალური, შავი ფერის. კანი მკვრივი ან ნაკლებად მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია. წვენი შეუფერავია, ტკბილი გემოთი.

ვაზი საშუალო და საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 195-197 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებიდან შედის. მტევნის წონა საშუალოდ 148 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 7.0-7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.8 გ/ლ-ს. 

კოცხანასგან მზადდება ხარისხიანი და ჰარმონიული სუფრის წითელი ღვინო, რომელსაც ხილის ტონები აქვს.

## ლიტერატურა 
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 196-197

კატეგორია:გურიის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
კუდურაული

**კუდურაული**, *ჩაღვინაური*, *ჩიღვინაური*, *ჩიღვინაურის თეთრი* — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი პატარა ზომისაა, თირკმლისებური ფორმის, მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი ცილინდრულ-კონუსური ფორმისაა, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მოყვითალო-ქარვისფერი, კანი სქელი და მკვრივი აქვს, რბილობი წვნიანი და ტკბილი.

კუდურაული საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი 147 დღეა, ხოლო სრულ სიმწიფეში სექტემბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 127-167 გრამს შორის მერყეობს. საჰექტარო მოსავლიანობა კი 10.0 ტონას შეადგენს. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21-23%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6.5-8 გ/ლ-ს.

კუდურაულისგან ჰარმონიულ, სასიამოვნო გემოსა და არომატის ხარისხიან სუფრის თეთრ ღვინოს ამზადებენ.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 201

კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმის  ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
კიკაჩა წითელი

**კიკაჩა წითელი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან. გამოიყენება სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.

## გავრცელება
XX საუკუნის დასაწყისში კიკაჩაას გავრცელების არეალი იყო სოფლები ლიხაური, მაკვანეთი, შემოქმედი, გურიანთა, ჩოჩხათი, ჯურუყვეთი, ჩიბათი, ნიგოითი და სხვა.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, სუსტად დანაკვთული. ფოთლის ქვედა მხარე სქლადაა ქეჩისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალოდ კუმსი. მარცვალი — საშუალო ზომის, მომრგვალო, შავი ფერის. კანი სქელი და მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. რბილობი წვნიანია ან ხორციანი და წვნიანი, წვენი შეუფერავია, სასიამოვნო ტკბილი გემოთი.

კიკაჩა წითელი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 179 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის. მტევნის წონა 145-150 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 7.0-7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.1 გ/ლ-ს.

## ლიტერატურა 
**უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ.,* „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 187

## სქოლიო
კატეგორია:გურიის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ბადრი ვადაჭკორია

**ბადრი ნიკოლოზის ძე ვადაჭკორია** (დ. 29 მაისი, 1947, ლანჩხუთი) — ქართველი ჟურნალისტი, ფოტოკორესპონდენტი. საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (2003). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2022).

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის განყოფილება (1977).

მუშაობდა საქტელერადიოკომიტეტში სპეციალურ კორესპონდენტად (1971-იდან). იყო საქტელერადიოკორპორაციისა და „ახალი ქართული გაზეთის“ საკუთარი კორესპონდენტი ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში (1998–2002). გაზეთების „ნატვრისთვალის“, „ახალგაზრდა კომუნისტის“ სპეციალური კორესპონდენტი. 1994–1998 წლებში მოღვაწეობდა დიპლომატიურ სამსახურში. არის საერთაშორისო ფოტოკონკურსების მონაწილე და ლაურეატი.

საქართველოს ჟურნალისტთა შემოქმედებითი კავშირის (ფედერაცია) წევრი (1982), ჟურნალისტთა საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრი (1993) და ჟურნალისტთა ფედერაციის პრიზის „ოქროს ფრთის“ ლაურეატი (2005). 

არის 25 ფოტოკრებულის და 6 წიგნის ავტორი. მისი ნამუშევრებია: ფოტოალბომი „ქართული სული“ (2007, I ტ.), „ჩემი საქართველო“ (2010) და სხვ.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:ლანჩხუთში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები
კატეგორია:ქართველი ფოტოგრაფები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2022)
ბადრი
სახდელის ჯვრის ეკლესია

**სახდელის ჯვრის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღინტურში. X-XV საუკუნეებში.

ეკლესია დარბაზულია, სამხრეთის მინაშენით. ნაშენია ფლეთილი და უხეშად დამუშავებული, მუქი ფერის ტუფით. ინტერიერი: აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა. ცენტრში სარკმლით. მის ზემოთ, ორივე მხარეს, წაგრძელებული ნიშებია. ჩრდილოეთის კედელი ყრუ სიბრტყეა. დასავლეთის კედლის ზედა, ცენტრალურ ნაწილში, მცირე, თაღოვანი სარკმელია. სამხრეთი კედლის ცენტრში შიგნიდან თაღოვანი და გარედან არქიტრავული შესასვლელია. მის აღმოსავლეთით, ოდნავ მაღლა, თაღოვანი, ვიწრო სარკმელია. კამარა, კონქი და გადახურვა ჩამონგრეულია და მათი ნანგრევებით შიდა სივრცე ნახევრად ამოვსებულია. ეკლესიის კედლები შელესილია. სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში შემორჩენილია ფრინველის წვიმისაგან გადარეცხილი, წითელკონტურიანი გამოსახულება. სამხრეთის მინაშენი მიდგმულია მთავარი ეკლესიის სამხრეთის ფასადს და მთელს სიგრძეზე გასდევს მას. აღმოსავლეთით ბრტყელი აბსიდია. ცენტრში მცირე, ვიწრო სარკმელია. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთის კედელშია. მთელი მინაშენი ამოვსებულია საკუთარი და მთავარი ეკლესიის გადახურვის ნანგრევებით. უამრავი ლორფინია მიმობნეული. ფასადები: აღმოსავლეთის ფასადს ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს. ცენტრში ჩამოცვენილია პერანგის ქვები. ფასადი ნაშენია უხეშად დამუშავებული მოწითალო და მუქი ტუფით. ჩრდილოეთის ფასადი იგივე მასალითაა ნაშენი, რითაც აღმოსავლეთის ფასადი. შერჩენილი აქვს სადა კარნიზის მცირე ფრაგმენტი. დასავლეთის ფასადის ზედა ნაწილში თაღოვანი სარკმლის ჭრილია, მის ზემოთ ჯვრის რელიეფიანი კვადრია. მთავარი ეკლესიის ფასადის ზედა ნაწილში თაღოვანი სარკმლის ჭრილია. მინაშენის ფასადის ცენტრში არქიტრავული შესასვლელია.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:X საუკუნის ეკლესიები
პერშოტრავნევე (ჰენიჩესკის რაიონი)

**პერშოტრავნევე** () — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 733 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* სოფლის ამინდი

კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის სოფლები
ივანივკა (ჰენიჩესკის რაიონი)

**ივანივკა** () — დაბა უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ჰენიჩესკის რაიონში. 2013 წელს დაბის მოსახლეობა 4507 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* დაბის ამინდი

კატეგორია:ჰენიჩესკის რაიონის დაბები
ათბაშის ქვაბული

**ათბაშის ქვაბული** () — მთათაშორისი ქვაბული შიდა ტიან-შანის სამხრეთ ნაწილში, ყირგიზეთში. მდებარეობს მდინარე ნარინის სამხრეთით. ტერიტორია ირწყვება მდინარე ათბაშითა და მისი მარცხენა შენაკადით — ყარაქოიუნით. გადაჭიმულია დასავლეთ–სამხრეთ-დასავლეთიდან აღმოსავლეთ–ჩრდილო-დასავლეთით. სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან შემოფარგლულია ათბაშის ქედით, სამხრეთ-დასავლეთიდან და სამხრეთიდან — ბაიბიჩეთაუს, ნარინთაუს და სხვა ქედებით. სიგრძე 120 კმ, სიგანე 20 კმ, სიმაღლე 2000–2400 მეტრი. აგებულია ნეოგენური და ანთროპოგენური ნალექებით. გავრცელებულია ნახევრად უდაბნოს და ველის ლანდშაფტები; განვითარებულია სარწყავი და ურწყული მიწათმოქმედება.

## სქოლიო 
კატეგორია:ყირგიზეთის ქვაბულები
ნარინი (მდინარე)

**ნარინი** (, ), *ალაბუგათუზი* — მდინარე ყირგიზეთსა და უზბეკეთში; სირდარიის მარჯვენა შემდგენელი. სიგრძე 807 კმ, აუზის ფართობი 59,1 ათ. კმ². სათავეს იღებს ცენტრალური ტიან-შანის მყინვარებიდან, მიედინება მთის ვიწრო ხეობაში (მდინარის სიგანე 30–40 მეტრი, ქ. ნარინის რაიონში — 45 მეტრი). მდ. მცირე ნარინის შეერთების შემდეგ მიედინება ფართო ხეობაში (ნარინის ქვაბულში). ძირითადი შენაკადებია: პატარა ნარინი, სონგ-ქოლი, ქოქომერენი, უზუნ-აქმათი, ყარასუუ (მარჯვენა), ათ-ბაში, ალა-ბუგა (მარცხენა). იკვებება ძირითადად თოვლისა და მყინვარების წყლით. წყალდიდობა იცის მაის – აგვისტოში. წყლის საშუალო მრავალწლიური ხარჯი ქალაქ უჩყურღონთან 365 მ³/წმ (ჩამონადენის წლიური მოცულობა 11,5 კმ³), მაქსიმალური ხარჯი — 1908 მ³/წმ, მინიმალური — 21,2 მ³/წმ. გაყინულია იანვრის მეორე დეკადიდან (ყინულის საფარის სისქე 80–120 სმ-ია) მარტის ბოლომდე – აპრილის დასაწყისამდე, ყინულთსვლა რამდენიმე დღე გრძელდება. შეტივტივებული ნატანის საშუალო მრავალწლიური ხარჯი ქალაქ უჩყურგონთან 500 კგ/წმ (15,8 მლნ. ტონა წელიწადში). წყალს იყენებენ სარწყავად. ნარინიდან იღებს სათავეს ჩრდილოეთ ფერღანის არხი. მდინარეზეა თოქთოგულის წყალსაცავი, აგრეთვე თაშ-ქომირის, უჩყურღონისა და ქურფსაის. ზემო წელზე — ნარინის ნაკრძალი, სადაც დაცულია და აღდგენის პროცესშია ტიან-შანის მარალის პოპულაცია. ნარინზე განლაგებულია ქალაქები (დინების მიხედვით): ნარინი, თაშ-ქომირი (ყირგიზეთი), უჩყურღონი (უზბეკეთი).

## სქოლიო 
კატეგორია:ყირგიზეთის მდინარეები
კატეგორია:უზბეკეთის მდინარეები
დავით მურადიანი

**დავით მურადიანი** (    , 1951 წლის 12 დეკემბერი ერევანში, სომხეთი ) — სომეხი ფილოლოგი, მწერალი, კინოკრიტიკოსი და პუბლიცისტი. 1986 წლიდან არის ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და კინოსა და თეატრის ინსტიტუტის ლექტორი  .

## ბიოგრაფია 
მინი| დევიდ მურადიანი და სერჟ ვენტურინი, 2012 წ
დავით მურადიანი ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის კურსდამთავრებულია. მისი, როგორც რომანისტის ნამუშევრის გამოქვეყნება დაიწყო 1969 წელს ჟურნალ ბავშვთა პიონერში. მისი პირველი გამოცემული წიგნი "მინდა გითხრათ" იყო 1976 წელს. 1977-1999 წლებში მუშაობდა კინოსტუდიაში Armenfilm-ში მწერლად. 

## პრიზები 
* 2001 წელს წიგნმა "სომხური კინო / სრული კატალოგი" (მწერალთა კრებული) მიიღო მოსკოვში "რუსული კინოს მიმოხილვების გილდიის პრიზი". &#x5B; '** &#x5D;
* 2003 წელს მისმა სცენარმა „ჩვენი ძველი ფორტეპიანო სომხეთში“ მოიგო Prix WUA, როგორც „წლის საუკეთესო სცენარი“. &#x5B; **' &#x5D;
* 2006 წელს სომხეთში მიენიჭა პრიზი „ვოსკე გრიჩი“ (ოქროს კალამი). &#x5B; '''' &#x5D;

## სქოლიო
კატეგორია:XXI საუკუნის მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1951
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ერევანში დაბადებულები
Closure/Continuation

***Closure/Continuation*** — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. იგი არის მათი პირველი ალბომი 2009 წლის  *The Incident*-ის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ 2010 წელს ჯგუფის შემქმნელი და ლიდერი სტივენ უილსონი სოლო-კარიერით დაკავდა, ალბომი ფარულად იწერებოდა მის, დრამერ გევინ ჰარისონის და კლავიშისტ რიჩარდ ბარბიერის მიერ, ბასისტ კოლინ უილსონის გარეშე. COVID-19-ის პანდემიის დროს ჯგუფის ცალკეული წევრების გეგმები შეყოვნდა და მათ 2021 წლის სექტემბრისთვის შეძლეს ალბომის დასრულება. წლის ბოლოს ოფიციალურად გახდა ცნობილი ჯგუფის აღდგენის შესახებ, ხოლო ალბომის გამოცემა დაინიშნა 2022 წლის 24 ივნისისთვის. დისკიდან გამოიცა ოთხი სინგლი — „Harridan“, „Of the New Day“, „Herd Culling“ და „Rats Return“.

## სიმღერების სია
## პერსონალი
პერსონალის სია ალბომის ანოტაციების მიხედვით

**Porcupine Tree**
*სტივენ უილსონი – ვოკალი, გიტარები, ბასი, პიანინო, ხმის მიქსი, დიზაინის კონცეფცია, პროდიუსერი
*რიჩარდ ბარბიერი – კლავიშებიანი საკრავები, სინთეზატორები, პროდიუსერი
*გევინ ჰარისონი – დასარტყმელი საკრავები, პერკუსია, დასარტყმელი საკრავების მიქსი, პროდიუსერი

**დამატებითი პერსონალი**
*ლისენ რილანდერ ლოვი – ხმის სემპლი (სიმღერა 4)
*სიუზან ბარბიერი – ხმის სემპლი (სიმღერა 4)
*Inspector J – მინდვრის ატმოსფეროს ჩაწერა (სიმღერა 4)
*Klankbeeld – მინდვრის ატმოსფეროს ჩაწერა (სიმღერა 7)

**პროდიუსერები**

* იენ ანდერსონი (The Designers Republic) – მხატვრული გაფორმება, სურათების რედაქტირება, ფოტოგრაფია, გრაფიკული დიზაინი, შემოქმედებითი ხელმძღვანელი
*პოლ სტეისი – გიტარების დამატებითი ჩაწერა
*ედ სკალი – გიტარების ჩაწერის ხმის ინჟინერი
*პენი მორგანი, პიტერ რაჯი, Pro Music Management – მენეჯმენტი

## ჩარტები
## რესურსები ინტერნეტში
*Porcupine Tree-ს ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:Porcupine Tree-ს ალბომები
კატეგორია:2022 წლის ალბომები
კატეგორია:Music for Nations-ის ალბომები
კატეგორია:AIR Studios-ში ჩაწერილი ალბომები
კატეგორია:ალბომები სტივენ უილსონის პროდიუსერობით
მინერალნიე-ვოდის აეროპორტი

**მინერალნიე-ვოდის აეროპორტი** (; ასევე იწერება როგორც Mineralnyye Vody Airport, რომელიც სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც *მინერალური წყლები*) — ფედერალური მნიშვნელობის საერთაშორისო აეროპორტი სტავროპოლის მხარეში, რუსეთში, 4 კილომეტრში (2,5 მილი), მინერალნიე ვოდის დასავლეთით.

## ისტორია 
მინერალნიე-ვოდის აეროპორტი გაიხსნა 1925 წლის 15 ივნისს. აეროპორტი მდებარეობს ქალაქ მინერალნიე ვოდის დასავლეთით 4 კმ მანძილზე. აეროპორტი არის A კლასის, 3900 მეტრის სიგრძისა და 60 მეტრის სიგანის. ის აშენდა 2006-2011 წლებში.

2010 წელს აეროპორტით ისარგებლა 888,1 ათასმა ადამიანმა (მე-20 ადგილი რუსეთში), მათ შორის 737,0 ათასი ადამიანი შიდა რეისებზე (მე-19 ადგილი), ხოლო 151,1 ათასი ადამიანი საერთაშორისო მარშრუტებზე (მე-20 ადგილი).

2010 წელს მინერალნიე ვოდის აეროპორტის მგზავრთა მაჩვენებელი 2009 წელთან შედარებით 26,5%-ით გაიზარდა. 2011 წლის თებერვალში რუსეთის ფედერაციის მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება მინერალნიე ვოდის აეროპორტის რეგიონალურ საკუთრებაში გადაცემის შესახებ. მოხდა FSUE „Kavminvodyavia“-ის დაყოფა თავად ავიაკომპანიად და აეროპორტებად (სტავროპოლი და მინერალნიე ვოდი). 

2011 წელს აეროპორტით ისარგებლა 966 716 ათასმა ადამიანმა. 2020 წლის დასაწყისში, აეროპორტსა და Azimut Airlines-ს შორის გაფორმდა თანამშრომლობის ხელშეკრულება. მინერალნიე-ვოდის აეროპორტების ქსელი მოიცავს ისეთ შვილობილ ავიაკომპანიებს, როგორიცაა S7 ავიახაზები, Yamal, Utair და ა.შ.

## ტრანსპორტი აეროპორტამდე 
აეროპორტი მდებარეობს ფედერალური მაგისტრალის Kavkaz P217 და A157 მინერალნიე ვოდი - კისლოვოდსკის გზატკეცილის კვეთასთან. საზოგადოებრივი ტრანსპორტით აეროპორტი უკავშირდება რკინიგზის სადგურ Mineralnye Vody-ის (ავტობუსი No11 რკინიგზის სადგური - აეროპორტი. გადაადგილების ინტერვალი 6:00-დან 19:30-მდეა 30-40 წუთი). ავტობუსებით შეგიძლიათ სწრაფად და იაფად მოხვდეთ მინერალნიე ვოდის საკურორტო ადგილებში. აეროპორტში ასევე არის ტაქსის მომსახურება. ბოლო ორი წლის განმავლობაში განიხილებოდა Aeroexpress მატარებლის გაშვების საკითხი აეროპორტი - მინერალნიე ვოდი - კისლოვოდსკი მარშრუტზე.

## ინციდენტები 
1988 წლის 1 დეკემბერს ქალაქ ორჯონიკიძეში (ახლანდელი ვლადიკავკაზი) ტერორისტებმა გაიტაცეს ავტობუსი ბავშვებთან ერთად. მოლაპარაკებების დროს ხელისუფლება შეთანხმდა, რომ ტერორისტებისთვის ბავშვების სანაცვლოდ მიეცათ Ил-76-ის სატრანსპორტო თვითმფრინავი, ეკიპაჟი, იარაღი და ფული, თუმცა, ორჯონიკიძეში Ил-76ის დაშვების შეუძლებლობის გამო, თვითმფრინავი მინერალნიე-ვოდის აეროპორტში დაეშვა. ტერორისტები პოლიციის მანქანების, კგბ-ისა და დატყვევებული ბავშვების მშობლების თანხლებით ავტობუსით მინერალნიე ვოდისკენ წავიდნენ. თვითმფრინავში ასვლის შემდეგ, ტერორისტებმა გაათავისუფლეს ბავშვები და თვითმფრინავის ეკიპაჟს უბრძანეს აფრენა და ისრაელისკენ გამგზავრება.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ოფიციალური საიტი

## სქოლიო 
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები
კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
ზანგეზური (ფილმი)

**ზანგეზური** () — კინოსტუდია „არმენფილმის“ 1938 წლის მხატვრული ფილმი. რეჟისორი ამო ბეკ-ნაზაროვი.

## სიუჟეტი
ფილმში მოქმედება ხდება 1921 წლის სომხეთში, რომელიც სამოქალაქო ომში იყო გახვეული. ერევნიდან განდევნილი დაშნაკების ბოლო რაზმები სპარაპეტის მეთაურობით, გამაგრდენ ზანგეზურში, სომხეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, სადაც ცდილობენ წითელ არმიას და ადგილობრივ პარტიზანებს გაუწიონ წინააღმდეგობა. დაშნაკებთან და მათ მომხრე ინგლისელ „დამკვირვებლებთან“ საბრძოლველად ზანგეზურში მიემართება გამოცდილი რევოლუციონერი აკოფიანი…

## როლებს ასრულებენ
* გურგენ გაბრიელიანი — არმენი
* რაჩია ნერსესიანი — აკოპიანი
* ავეტ ავეტისიანი — სპარაპეტი
* ტატიანა აკოპიანი — აგიული
* დავიდ მალიანი — მაკიჩი
* გურგენ ჯანიბეკიანი — საქო
* გრიგორ ავეტიანი — ყრუ მოხუცი
* ანდრეი კოსტრიჩკინი — პოლკოვნიკი მარკოვი
* ივანე ჩუველევი — ნიკიტა
* იუნის ნური — პარტიზანი
* გეგამ არუთინიანი — სამუელი

## ჯილდოები
1941 წელს ამო ბეკ-ნაზაროვი, რაჩია ნერსესიანი და ავეტ ავეტისიანი ფილმისათვის „ზანგეზური“ დაჯილდოვდნენ II ხარისხის სტალინური პრემიით.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* „ზანგეზური“

კატეგორია:1938 წლის ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმები
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:სომხური ფილმები
კატეგორია:საბჭოთა შავ-თეთრი ფილმები
კატეგორია:ამო ბეკ-ნაზაროვის ფილმები
სარყანდი

**სარყანდი** () ― ქალაქი ყაზახეთში, ჟეთისუს ოლქში, არის სარყანდის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს ჯუნღარის ალათაუს შტოქედებში, შვიდმდინარეთში. რკინიგზის სადგურ მულალიდან დაშორებულია 135 კმ–ით.

## ლიტერატურა 
* Жетісу энциклопедия. — Алматы: „Арыс“ баспасы, 2004 жыл.

## სქოლიო 
კატეგორია:ყაზახეთის ქალაქები
ხარჩო

**ხარჩო** — ტრადიციული ქართული წვნიანი, რომელიც შეიცავს საქონლის ხორცს, ბრინჯს, ტყემალს და დაჭრილ ნიგოზს (*Juglans regia*). წვნიანს ჩვეულებრივ მიირთმევენ წვრილად დაჭრილ ახალ ქინძთან ერთად. ჩვეულებრივ, მისი ინგრედიენტები მოიცავს ხორცს, ტყემალს, ბრინჯს, დაჭრილ ნიგოზს და სანელებლების ნაზავს, რომელიც განსხვავდება საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში.

ხარჩოს ერთ-ერთი ქართული რეცეპტია საქონლის, ცხვრის, ღორის, ქათმის ან ბატის ხორცით დამზადებული წვნიანი.   გაწმენდილი, კარგად გარეცხილი საქონლის ხორცი დავჭრათ ნაჭრებად, ჩავყაროთ 2 ლიტრამდე წყალში, მივიყვანოთ ადუღებამდე და ვადუღოთ 2-2,5 საათის განმავლობაში, პერიოდულად ვხდით ქაფს. როცა ხორცი დარბილდება, ვამატებთ ბრინჯს; 10 წუთის შემდეგ ვამატებთ დაჭრილ ნიგოზს, სანელებლებს, დაფნის ფოთოლს და წიწაკის მარცვლებს. როცა თითქმის მზად იქნება, ვამატებთ ტყემალს, სანელებლებს (ქინძი, პაპრიკა, წითელი წიწაკა) და ვადუღებთ კიდევ 5 წუთი. მოვაყაროთ მარილი, მოვაყაროთ ახალი ქინძი, გავაციოთ და მივირთვათ.

## სქოლიო
კატეგორია:ქართული ხორცის კერძები
არევიკი (ფილმი)

**არევიკი** () — კინოსტუდია „არმენფილმის“ 1978 წლის ფსიქოლოგიური მელოდრამა. რეჟისორები არკადი აირაპეტიანი და არნოლდ აგაბაბოვი. ფილმი გადაღებულია სსრკ ტელერადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტის დაკვეთით.

## სიუჟეტი
არევიკი ახალგაზრდა ქალია. მის მიერ დაქირავებული ტაქსის მძღოლი ქვეითად მოსიარულეს ეჯახება. მძღოლის მეგობრები არევიკს შესთავაზებენ, რომ ანდრანიკის გადასარჩენად ცრუ ჩვენება მისცეს, მაგრამ მისი ჩვენების შედეგად მძღოლი ციხეში აღმოჩნდება. არევიკი მარტო დარჩენილ ბავშვებზე მზრუნველობას თავის თავზე იღებს. 

## როლებს ასრულებენ
* სოფიკო ჭიაურელი — არევიკი
* არმენ ჯიგარხანიანი — ანდრანიკი
* ხორენ აბრამიანი — ჟორა
* რამაზ ჩხიკვაძე — გამომძიებელი
* კარენ ჯანგიროვი — მხატვარი
* აზატ შერენცი — სტუმარი
* არუს აზნაურიანი — ბებია
* ნონა პეტროსიანი — კარენის თანაკლასელის დედა
* კარენ ჯანიბეკიანი — მძღოლი
* არკადი აირაპეტიანი — ქარხნის დირექტორი
* ნუნე გუზალიანი — პატარა არევიკი
* ერვანდ მანარიანი — მართუნი

## ჯილდოები
სოფიკო ჭიაურელმა საერთაშორისო ფესტივალზე ჩეხოსლოვაკიაში მიიღო პირველი პრემია ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:1978 წლის ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმები
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:სომხური ფილმები
ვიქტორ ლომიძე

**ვიქტორ ლომიძე**(დ. 1900 გ. 1956, ლონდონი)  — ქართველი  სამხედრო პირი და მეზღვაური. პოლონეთის სამხედრო-საზღვაო ძალების საკონტრაქტო ოფიცერი, როტმისტრი. 

1925-1926 წლებში პლინსკის ფლოტილიის ხომალდ „ვარშავას“ კაპიტნის მოადგილედ დაინიშნა, ხოლო, 1935-1939 წლებში კაპიტანი გახდა. როდესაც 1939 წლის 1 სექტემბერს გერმანელების მიერ ხომალდ „გრიფის“ დაბომბვას კაპიტნის სიცოცხლე შეეწირა, იგი ვიქტორ ლომიძემ შეცვალა.

ტყვედ აიყვანეს ლატვიაში, სადაც სტანისლავ პრინევეცკისთან ერთად „ალბატროსით“, მეთევზეთა გემით გადავიდა. შემდეგ შვედეთში მოხვდა, იქიდან კი, 1940 წელს, დიდ ბრიტანეთში გადაინაცვლა. დაკრძალულია ლონდონის ბრომპტონის სასაფლაოზე.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1900
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:ქართველი მეზღვაურები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
თამარ მეფის წყარო

**თამარ მეფის წყარო** — ძეგლი,  ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ პირველ მაისის თავში. 

წყაროს კედლები სამი მხრიდან ამოყვანილია კარგად დამუშავებული სხვადასხვა ზომის ქვებით, ხოლო მეოთხე უშუალოდ წყაროში შესასვლელი მხარე ღიაა. პარალელური კედლები სრულდება თაღოვანი გადახურვით. მესამე კედელზე ცენტრალურ ნაწილში დატანილია ოთხკუთხა ფოსო საიდანაც წყარო გამოედინება. როგორც წყაროს კედლების, ისე თაღის შემაკავშირებელ მასალად გამოყენებულია კირის ხსნარი. სხვადასხვაა წყაროს ასაგებად გამოყენებული ქვების ჯიში და შეფერილობა. დღეისათვის კედლების სიმაღლე 1,50 მეტრია  თაღის ჩათვლით 1.90 მეტრი პარალელურ კედლებს შორის დაცილება 1.35 მეტრია. თაღის სიმაღლე 0.40 მეტრია. როგორც თაღის, ისე კედლების სიგანე 1,05 მეტრია. წყაროში შესასვლელი იატაკი თავის დროზე მოგებული ყოფილა ქვის ბრტყელი ფილებით. შიდა სივრცეში იქ სადაც უშუალოდ გადმოედინება წყარო განთავსებულია ქვის ავზი იგი კარგად არის დღემდე მოღწეული. წყაროსთან მისასვლელი გზა, როგორც მარჯვენა, ისე მარცხენა მხრიდან შემოკავებულია სხვადასხვა ჯიშის ფლეთილი ქვებით.
                                                                                                                                                  
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ციური აბზიანიძე

**ციური (ცირა) აბზიანიძე** (დ. 3 იანვარი, 1947, ბათუმი — გ. 21 ოქტომბერი, 2011) — ქართველი მსახიობი.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი 1971 წელს.
1973 წლიდან იყო ბათუმის ი. ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის მსახიობი.

შესრულებული აქვს როლები სპექტაკლებში: ა. ცაგარელის „ხანუმა“, მოლიერის „გააზნაურებული მდაბიონი“, ა. გეწაძის „გზა“, „ყარამანს ცოლი მოჰყავს“, დ. კლდიაშვილის „დარისპანის გასაჭირი“, შ. დადიანის „გუშინდელნი“, „აიეტი“, თ. ჭილაძის „ბუდე მეცხრე სართულზე“ და „როლი დამწყები მსახიობი გოგონასათვის“, სანიკიძის „მედეა“, მ. ჯავახიშვილის „ჯაყოს ხიზნები“ და სხვა. მიღებული აქვს I პრემია წლის საუკეთესო როლის შესრულებისათვის (1975), პრემიები ქალის საუკეთესო როლის შესრულებისათვის (1980, 1982)

## ჯილდოები
* 1979 — საქართველოს დამსახურებული არტისტი.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 1947
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
მიხეილ მენაბდე

**მიხეილ მენაბდე** (დ. 1978, 11 ოქტომბერი, თბილისი) — ქართველი  მუსიკოსი, დირიჟორი, ბალეტმაისტერი და მოცეკვავე. პროფესიული განათლება მიიღო ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში. 1996 წლიდან იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. ძირითადად ცეკვავდა სახასიათო პლანის პარტიებს. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მის მიერ შესრულებული ესპადა „დონ–კიხოტში“, ასევე, ესპანური ცეკვა „გედების ტბიდან“. უპირატესობას ანიჭებდა თანამედროვე ნეოკლასიკურ ქორეოგრაფიას. ბალეტმაისტერმა გოგი ალექსიძემ სპეციალურად მისთვის შექმნა „დიპლიპიტო“ გია ყანჩელის მუსიკაზე. 

2004 წელს მიხეილ მენაბდემ დაამთავრა თბილისის კინოსა და თეატრის უნივერსიტეტის დრამის ფაკულტეტი, ბალეტის რეჟისორის სპეციალობით. 2006 წლის ჩათვლით იგი იყო თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი, ქმნიდა ქორეაგრაფიულ მინიატურებს, გადაიღეს კინობალეტში „ოსტატი და შეგირდი“ (2005), დრამატული თეატრის ქორეოგრაფიაშიც მოსინჯა ძალები – იმუშავა კინომსახიობთა თეატრის მიერ დადგმულ „ტარტიუფში“. და იმ დროს როცა საბალეტო დასის ერთ-ერთ ყველაზე ნიჭიერ სოლისტად ითვლებოდა, გადაწყვიტა პროფესიის შეცვლა. ამ ამბავს თავად ასე მოგვითხრობს: „ჩემმა ბედმა ასე მოისურვა, რომ თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასის მსახიობმა ყველასათვის მოულოდნელად გადავწყვიტე სიმფონიური ორკესტრის დირიჟორი გავმხდარიყავი... თუმცა ჩემთვის ეს მოულოდნელი კი არა, დიდი ხნის ოცნება იყო, მეგონა აუხდენელი, ვიდრე კინოსა და თეატრის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ბალეტის რეჟისურის სპეციალობაზე სწავლისას (პროფესორ გოგი ალექსიძის სახელოსნო) არ შევხვდი ქალბატონ ნანა ლორიას, არაჩვეულებრივ პედაგოგს, რომელმაც კლასიკური მუსიკისადმი სიყვარული კიდევ უფრო გამიღვივა და რაც მთავარია, დამარწმუნა, რომ მე ამას შევძლებდი... მოგვიანებით, როცა კონკრეტული არჩევანი უნდა გამეკეთებინა, ბატონმა გია ყანჩელმა მითხრა: „თუ ამაზე სერიოზულად ფიქრობ, მხოლოდ რომა კოფმანთან უნდა წახვიდე კიევშიო“... ასე აღმოვჩნდი დიდი მაესტროს მოწაფეთა შორის კიევის პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის მუსიკალურ აკადემიაში“.   

მიხეილ მენაბდემ მუსიკალური აკადემია 2011 წელს დაამთავრა მაგისტრის ხარისხით. დღეს იგი უკრაინის ეროვნული ფილარმონიის აკადემიური სიმფონიური ორკესტრის მთავარი დირიჟორის თანაშემწეა. 2014 წელს კიევში დააარსა ახალგაზრდა ლაურეატ მუსიკოსთა კამერული ორკესტრი „Armonia Ludus“, რომელსაც თავად ხელმძღვანელობს. მან თარგმანშიც მოსინჯა ძალები, ქართულად თარგმნა ნაწყვეტები მისი პედაგოგის, უკრაინელი მუსიკოსისა და მწერლის რომან კოფმანის წიგნიდან – „წიგნი არყოფნისა“. 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1978
კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი
კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები
კატეგორია:ქართველი დირიჟორები
კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმები

**კინოსტუდია „არმენფილმის“ ფილმები** — კინოსტუდიაში გადაღებული ფილმების სია ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით, დაარსებიდან დღემდე.

## 1921-1930
*1926 — „ნამუსი“ (პირველი სომხური მხატვრული ფილმი, შირვანზადეს მოთხრობის მიხედვით, რეჟ. ამო ბეკ-ნაზაროვი)

## 1931-1940
*1934 — გიქორი (რეჟ. სერგეი ისრაელიანი)
*1935 — „პეპო“ (პიველი სომხური ხმოვანი ფილმი, რეჟ. ამო ბეკ-ნაზაროვი)
*1938 — „ზანგეზური“ (რეჟ. ამო ბეკ-ნაზაროვი)
*1939 — „მთის მარში“ (რეჟ. სტეფანე კევორკოვი)
## 1941-1950
## 1951-1960
*1955 — „მოჩვენებანი ტოვებენ მწვერვალებს“ (რეჟ. სტეფანე კევორკოვი)
*1956 — „ქუხილის ბილიკით“ (რეჟ. სტეფანე კევორკოვი)
*1957 — „დედის გული“ (რეჟ. გრიგორი მელიქ-ავაკიანი)

## 1961-1970
*1961 — „თორმეტი თანამგზავრი“ (რეჟ. ერაზმ კარამიანი)
*1965 — „საგანგებო დავალება“ (რეჟ. სტეფანე კევორკოვი, ერაზმ კარამიანი)
*1967 — „სამკუთხედი“ (რეჟ. ჰენრიხ მალიანი)
*1968 — „აფეთქება ნაშუაღამევს“ (რეჟ. სტეფანე კევორკოვი)

## 1971-1980
*1972 — „აირიკი“ (რეჟ. ჰენრიხ მალიანი)
*1978 — „არევიკი“ (რეჟ. არკადი აირაპეტიანი და არნოლდ აგაბაბოვი)
*1978 — „ვარსკვლავებიანი ზაფხული“ (რეჟ. ლევონ გრიგორიანი)

## 1981-1990
*1982 — „გიქორი“ (რეჟ. სერგეი ისრაელიანი)
*1990 — „სევდა“ (რეჟ. ფრუნზე დოვლათიანი)

## 1991-2000
## 2001-2010
## 2011-2020
## რესურსები ინტერნეტში
*https://web.archive.org/web/20110709180515/http://www.imdb.com/company/co0114189/

კატეგორია:კინოსტუდია „არმენფილმი“
კატეგორია:სომხური კინო
პროკრუსტეს სარეცელი (წიგნი)

**„პროკრუსტეს სარეცელი: ფილოსოფიური და პრაქტიკული აფორიზმები“** — ნასიმ ნიკოლას ტალების ფილოსოფიური წიგნი, რომელიც დაწერილია აფორიზმული სტილით. წიგნი პირველად გამოიცა 2010 წლის 30 ნოემბერს Random House-ის მიერ. განახლებული გამოცემა გამოვიდა 2016 წლის 26 ოქტომბერს, რომელიც მოიცავს ორმოცდაათი პროცენტით მეტ მასალას, ვიდრე 2010 წლის გამოცემა. ტალების თქმით, წიგნი „ეწინააღმდეგება სიმამაცის, ელეგანტურობისა და ცოდნის კლასიკურ ღირებულებებს, ნერვიულობას, ქცევების და გონიერების თანამედროვე დაავადებებს“. სათაური ეხება პროკრუსტეს, ბერძნული მითოლოგიის ფიგურას, რომელიც იტაცებდა მოგზაურებს და ჭიმავდა ან ჭრიდა მათ სხეულებს თავისი სარეცელის სიგრძეზე.

წიგნი ნაწილია ტალების ხუთტომიანი ფილოსოფიური ნაკრების — Incerto, რომელიც მოიცავს შემდეგ წიგნებს: „მსხვრევადი“ (2012), „შავი გედი“ (2007–2010), „შემთხვევითობით მოტყუებული“ (2001), „პროკრუსტეს სარეცელი“ (2010–2016) და „კანი თამაშში“ (2018).

## რესურსები ინტერნეტში 
* Janet Maslin, Explaining the Modern World and Keeping It Short *New York Times*, November 16, 2010

## სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის წიგნები
ანტიბიბლიოთეკა

ტერმინი '*„*ანტიბიბლიოთეკა*“*' შემოიღო ნასიმ ნიკოლას ტალებმა თავის წიგნში შავი გედი: უაღრესად წარმოუდგენლის გავლენა სადაც აღწერს წიგნებს, რომლებიც ბევრ ადამიანს აქვს, მაგრამ არ წაუკითხავს. ტალები ამტკიცებდა, რომ წიგნების ასეთი კრებული ადამიანებს უფრო თავმდაბალს და ცნობისმოყვარეს ხდის. მან სიტყვა დააფუძნა *უმბერტო ეკოს* მიერ შენახულ წიგნებზე და წერდა, რომ ეკო "სტუმრებს ორ კატეგორიად ყოფს": ვინც აქებს მისი ბიბლიოთეკის ზომას და ვინც აღიარებს, რომ ბიბლიოთეკა კვლევის წყაროა. ტალებმა თქვა, რომ „რაც მეტი იცი, მით უფრო მეტია წაუკითხავი წიგნები. მოდით, ამ წაუკითხავი წიგნების კოლექციას ანტიბიბლიოთეკა ვუწოდოთ“. ტალებმა დამატებით მოიხსენია ანტიბიბლიოთეკით დაინტერესებული ადამიანები, როგორც ანტიმეცნიერები.

## ანალიზი 
HAU-ს 2015 წლის შემოდგომის პრობლემა: ეთნოგრაფიული თეორიის ჟურნალი მოიცავდა რედაქტორის ჩანაწერს, რომელშიც ნათქვამია, რომ „მეცნიერი, რომელიც აცნობიერებს მისი ანტიბიბლიოთეკის ძალას, არ არის დაინტერესებული მოექცეს ცოდნას როგორც საკუთრებას; რედაქტორმა, ჯოვანი და კოლმა, ასევე განაცხადა, რომ წიგნების გამოცემის დაბალი ღირებულება "ზრდის ანტიბიბლიოთეკის არსებობის შესაძლებლობებს".

2018 წელს The New York Times-ში კევინ მიმსმა ტალების ტერმინს ანტიბიბლიოთეკის შესახებ იაპონურ ტერმინს ცუნდოკუს (**tsundoku**) შეადარა. რომელიც ასევე ეხება წიგნებს რომელიც შეძენილი იქნა მაგრამ არა წაკითხული. მიმსმა დამატებით თქვა, რომ „ადამიანი, როგორიც არის ტალები და ვინც გამოიგონა სიტყვა ცუნდოკუ, როგორც ჩანს, აღიარებს წიგნების მხოლოდ ორ კატეგორიას: წაკითხულს და წაუკითხავს“, ამით ის მიუთითებს, რომ ბევრი  წიგნი არ არის განკუთვნილი მთლიანად წასაკითხად და აღნიშნავს, რომ ფლობს ბევრ ბიოგრაფიულ წიგნს, რომლებიც ბოლომდე არ წაუკითხავს. 

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო
კატეგორია:ტერმინები
რემსი ბოლტონი

300px|მინი

**რემსი ბოლტონი** () —  ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და აგრეთვე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ის წარდგენილია (2000) წელს გამოცემულ წიგნ „ხმლების ქარიშხალი“, „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005) და „ცეკვა დრაკონებთან“ (2011). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა უელსელმა მსახიობმა იუენ რეონიმ. 

რემსი სნოუ, მოგვიანებით ლორდი რემსი ბოლტონი, იყო ლორდ რუს ბოლტონის უკანონო შვილი და მისი მემკვიდრე. ხუთი მეფის ომის დროს ის იყო ჩრდილოეთის მეფის რობ სტარკის ერთგული, მან თავიდან აიღო ვინტერფელი მას შემდეგ რაც ის თეონ გრეიჯოიმ დაიპყრო, თუმცა მან ვინტერფელი გადაწვა როგორც მისი მამის გეგმის ნაწილი, რათა მოგვიანებით სტარკებისთვის ეღალატათ. მას შემდეგ რაც ვინტერფელი რკინით შობილებისგან დაიბრუნა, მან ტყვედ ჩაიგდო თეონ გრეიჯოი და დაიწყო მისი წამება რათა ფსიქოლოგიურად გაეტეხა და შეარქვა ზედმეტსახელი „მყრალა“. წითელ ქორწილში რობის მკვლელობის და ჩრდილოეთის არმიის განადგურების შემდეგ, ლანისტერების და მეფე ჯოფრი ბარათეონის ბრძანებით რემსის მისცეს მამის გვარი და გახდა მისი მემკვიდრე. პიტერ ბეილიშის დიპლომატიურობის საშუალებით ის დაქორწინდა სანსა სტარკზე, რომელიც თეონ გრეიჯოისთან ერთად გაიქცა ვინტერფელიდან. სანსას გაქცევის შემდეგ, რემსიმ მამა, მისი ცოლი და ახალშობილი ძმა მოკლა რის შემდეგაც გახდა ჩრდილოეთის მცველი და ვინტერფელის ლორდი. რემსი ცოტახნით მართავდა ვინტერფელს მანამ სანამ ჯონ სნოუ თავის არმიასთან ერთად ვინტერფელს უკან არ დაიბრუნებდა და არ აღადგენდა სტარკთა მართველობას ჩრდილოეთში. რემსი სანსა სტრაკის ბრძანებით თავისივე ძაღლებმა შეჭამეს. 

## ბიოგრაფია 
რემსი სნოუ არის ლორდი რუს ბოლტონის უკანონო ვაჟი, რომელიც გაუპატიურების შედეგად გაჩნდა. წლების წინ, რუსმა აღმოაჩინა რომ მეწისქვილე მისი ნებართვის გარეშე დაქორწინდა. მან მეწისქვილე აწამა და ჩამოახრჩო იმ ხეზე რომლის ქვეშაც მისი ცოლი გააუპატიურა. მოგვიანებით გოგომ ბავშვი რუს თავის სასახლეში მიუყვანა, ის აპირებდა ჩვილის მოკვლას თუმცა მიხვდა რომ ეს ნამდვილად მისი შვილი იყო.

რემსი რუსის ერთადერთი ვაჟი იყო და შესაბამისად მისი მემკვიდრე, მანამ სანამ რუსის ცოლმა მსუქანმა ვალდა ფრეიმ არ გაუჩინა ვაჟი. რემსი დრეტფორდის კასტელანად დარჩა როდესაც რუსი სომრად წავიდა ხუთი მეფის ომში. 

მას ჰყავდა ძაღლების ხროვა რომელსაც სანადიროდ იყენებდა. რემსი აპირებდა გლეხის შვილზე დაქორწინებას მანამ სანამ სანსა სტარკზე არ დანიშნეს. 

## გარეგნობა 
რემსის აღწერენ, როგორც მახინჯს და ხორციანს, დახრილი და მსხვილფეხა ტანით, ვინც მოგვიანებით მსუქანი გახდა. მისი კანი ლაქებიანი და ვარდისფერია, გრძელი, მტვრევადი შავი თმით. მისი ორი ყველაზე გამორჩეული თვისებაა მისი თვალები - პატარა და ახლოს ჩასმული, ფერმკრთალი და ყინულოვანი, როგორც მამამისი რუსი - და მისი პირი, რომელიც შედგება ორი ხორციანი, ფართო ტუჩისგან, რომლებიც ქმნიან "ჭიის" ღიმილს. ჯავშანი, რომელსაც ის ატარებს ბრძოლაში, არის წითელი და შავი, წააგავს გახეხილ კაცს, რომელიც პირს ხსნის ყვირილისთვის. ის ატარებს ყვითელი ძვლისგან შეკერილ დანას.

## რესურსები ინტერნეტში
*რემსი ბოლტონი

კატეგორია:სატახტოთა თამაში
კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
მაკალათიების ოდა-სახლი

**მაკალათიების ოდა-სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი, აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფელ სეფიეთის ტერიტორიაზე, ცენტრალური გზის სიახლოვეს, მოვაკებულ ადგილას.                 
                                                                                                          
ერთსართულიანი ოდა-სახლი აგებულია ხის მასალისგან (წაბლი, მუხა) და დაბურულია კრამიტის სახურავით. შედგება ოთხი ოთახისგან. ინტერიერში, მთავარი ოთახის ცენტრალურ ნაწილში ბუხარია გამართული, რომელიც სხვადასხვა ოთახებში ნაწილდება. აივანზე გამავალი ფიცრული კედელი დანაწევრებულია პროფილირებული ჩარჩოთი შემოზღუდული თაღოვანი კარ-სარკმლის ღიობებით, სადაც ჩართულია ხის კარები, მართკუთხა მოყვანილობის ხის დარაბებიანი შემინული ფანჯრები და მათ თავზე მოქცეული ასევე შემინული, დეკორატიულად დანაწევრებული ნახევარწრიული მონაკვეთები. სახლის ხის აივანი შედგება სვეტებს შორის მოქცეული რიკულებიანი მოაჯირისგან და წაგრძელებული სწორკუთხედის მოყვანილობის, ჭვირულგამოსახულებიანი ფარდებისგან. აივნის ერთ კიდეში მოწყობილია ფიცრის კარები სადაც ეზოდან შევდივართ მასიური, ექვსსაფეხურიანი კიბით. აივნის ქვეშ მიუყვება აგურით ამოშენებული საძირკველი, რომელშიც დატანებულია თაღოვანი ღიობები (საძირკველი გამოცვლილია ახალი ნაშენი აგურით და ცემენტით). ღირებული მახასიათებლები: ერთსართულიანი კოლხური ოდა-სახლის ტიპი, ხის რიკულებიანი მოაჯირით და ჭვირულგამოსახულებიანი ფარდებით გაფორმებული აივანი, კრამიტის სახურავი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ლივანურა თეთრი

**ლივანურა თეთრი** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში აჭარიდან.

როგორც სახელწოდებიდან ჩანს, იგი აჭარაში ოდესღაც საქართველოს ისტორიული რეგიონიდან, ლივანიდან უნდა იყოს შეტანილი.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მცირედ ოვალური ან მომრგვალო, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი მცირე ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ან ცილინდრული ფორმის, ზოგჯერ ახასიათებს განტოტვა, თხელია ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალოზე მსხვილია, ოვალური, ღია მწვანე, მზის მხრიდან მოყვითალო-ქარვისფერი. საკმაოდ სქელი კანი ცვილისებრი ფიფქით მცირედაა დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანი აქვს. გემო სასიამოვნო-ტკბილი.

ლივანურა თეთრი საშუალოზე ძლიერი ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 245 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 130 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.0-6.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-18.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.5 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო, აგრეიივე გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. დაუკრეფავი ყურძენი დეკემბრამდე ინახება, ხოლო დაკრეფილი — გაზაფხულამდე.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 214

კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ლივანურა შავი

**ლივანურა შავი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში აჭარიდან.

შავი ლივანურა არსებითად განსხვავდება თეთრი ლივანურასგან.

წარსულში ლივანურა მასობრივად ყოფილა გავრცელებული შუა და ზემო აჭარაში. ადგილობრივი მოსახლეობა მას ძირითადად სასუფრე ყურძნად მოიხმარდა, აგრეთვე ყურძნის წვენსა და ბექმეზს ამზადებდა.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოდნავ განივოვალური, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარის შებუსვა ხშირქეჩისებრია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური, ზოგ შემთხვევაში უფორმო, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალოა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური. თითქმის შავია, სქელკანიანი, ცვილისებრი ფიფქით დაფარული. რბილობი წვნიანი და ხორციანია, წვენი — შეუფერავი, სასიამოვნო ტკბილი გემოთი.

ლივანური შავი ღონიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 191 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 109-203 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 8.5-9.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.8 გ/ლ-ს.

ლივანურა შავის მტევანი და მარცვალი ხასიათდება ლამაზი გარეგნობით, სასიამოვნო გემოთი და კარგად იტანს ტრანსპორტირებას. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად, მისგან წარმატებით შეიძლება სუფრის წითელი ღვინის დაყენებაც.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 214

კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
მათენაური

**მათენაური** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში აჭარიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავოვალური, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ძარღვების გასწვრივ მცირედ არის შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი პატარაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის და განტოტვილი, თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მცირედ ოვალური, თითქმის შავი. თხელკანიანია და ცვილისებრი ფიფქით ოდნავ დაფარული. მეტად წვნიანია და ნაკლებხორციანი.

მათენაური საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 198-205 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის საშუალო წონა 96 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.5-7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში შაქრიანობა აღწევს 18-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-9.4 გ/ლ-ს.

გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. დაკრეფილი ყურძენი ვარგად ინახება და უძლებს ტრანსპორტირებას. შესაძლებელია ყურძნის წვენის დამზადება.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 217

კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ფულის ფილოსოფია

***ფულის ფილოსოფია*** — გერმანელი სოციოლოგისა და სოციალური ფილოსოფოსის გეორგ ზიმელის წიგნი ეკონომიკური სოციოლოგიის შესახებ. თეორეტიკოსის უდიდეს ნაშრომად მიჩნეული, ზიმელის წიგნი ფულს განიხილავს, როგორც სტრუქტურირებულ აგენტს, რომელიც ეხმარება ადამიანებს ცხოვრების მთლიანობის გაგებაში.

## ფული და ღირებულება 
ზიმელის აზრით ეკონომიკური ღირებულება იქმნებოდა როდესაც ადამიანი ქმნიდა რაიმე ნივთს, მისგან განცალკევდებოდა და შეეცდებოდა მის უკან დაბრუნებას. მან აღმოაჩინა, რომ ზედმეტად ადვილად მისაღები საგნები არ ითვლებოდა ღირებულად და საგნები, რომლებიც ძალიან ძვირი იყო ხალხისთვის შესაძენად, ასევე არ ითვლებოდა ღირებულად. საგნის ღირებულებების განსაზღვრისას ითვალისწინებდნენ მის მისაღებად დახარჯულ დროს, თავგანწირვას და სირთულეს. წინა ეპოქაში, ბარტერინგით დაწყებული, გაცვლების სხვადასხვა სისტემა იძლეოდა იმის საშუალებას, რომ ეარსება ღირებულებების სისტემებს. უნივერსალური ვალუტის განვითარებასთან ერთად შემოვიდა შუამავალი რაც უფრო ადვილს ხდიდა გაცვლების გზებს: ფული.

## ფული და თავისუფლება 
*ფულის ფილოსოფიის* ფუნდამენტური წერტილი არის ის, რომ ფულს მოაქვს პირადი თავისუფლება. როცა ვინმე მონაა, მისი მთელი არსებობა ბატონს ექვემდებარება. გლეხს მეტი თავისუფლება აქვს, მაგრამ თუ მათ უნდა გადაუხადონ თავიანთ ბატონს გადასახადები , როგორიცაა ხორბალი ან პირუტყვი, უნდა აწარმოონ ზუსტად ის ნივთი, რაც საჭიროა, თორემ ბარტერი დიდ დანაკარგს განიცდის. მაგრამ როდესაც ვალდებულება უკვე ფულზეა დამოკდიებული გლეხს აქვს თავისუფლება, რომ აწარმოოს ის რაც მას მოესურვება ოღონდ შეძლოს მისი გადასახადის გადახდა. თავისუფლებას იწვევს ფულის არსებობა. როცა ადამიანს ბევრი ფული აქვს, ეს იწვევს მის თავისუფლებას სხვა საქმეებისგან.

მიუხედავად იმისა, რომ ფულადი სისტემა აძლიერებს ინდივიდუალურ თავისუფლებას, მას ასევე შეუძლია გამოიწვიოს შედეგები რომლებიც კითხვის ქვეშ შეიძლება დავაყენოთ. დასაქმებულს სულაც არ აქვს უკეთესი ცხოვრების პირობები, ვიდრე მონას, რადგან ფულის ზუსტი რაოდენობა არაზუსტად შეესაბამება მის ეფექტურ მსყიდველუნარიანობას. ეკონომიკაში ხალხი მიდრეკილნი არიან იმაზე, რომ თავიანთი ფულადი ინტრესები დააყენონ საზოგადოების ან თუნდაც სახელმწიფოს ინტერესებზე ზემოთ.

## სქოლიო
კატეგორია:ეკონომიკური სოციოლოგია
კატეგორია:1900 წლის წიგნები
ნანა კიკნაძე

**ნანა კიკნაძე** (დ. 18 აპრილი, 1928, თბილისი — გ. 10 ივლისი, 2016) — ქართველი კერამიკოსი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვარი (1967). 

## ბიოგრაფია 
1959 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. იყო ამავე აკადემიის პედაგოგი.

მისი მნიშვნელოვანი ნამუშევრებია: ხილისა და ღვინის სერვიზი (1959, თიხა, აღდგენითი ჭიქური, სურათების სახელმწიფო გალერეა), ხილის ლარნაკები (1959, ანგობი), ყვავილების ლარნაკი (1959, თიხა), ღვინის ჭურჭელი „მტრედი“ (1959, თიხა, ტერაკოტა, ჭიქური, საქართველოს სახელმწიფო გალერეა). 

## ლიტერატურა
*წიგნი ღირსებისა: ტ. 3/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი.- თბ., 2001. - გვ.281

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
კატეგორია:ქართველი კერამიკოსები
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები
ნიკოლოზ კიკნაძე

**ნიკოლოზ კიკნაძე** (დ. 8 აპრილი, 1885, ზარანი, შორაპნის მაზრა — გ. 18 ოქტომბერი, 1951, თბილისი) — ქართველი რევოლუციონერი და საბჭოთა ფუნქციონერი. 

## ბიოგრაფია 
1903 წლიდან იყო რსდმპ-ის წევრი. 1900-იან წლებში ჩაება რევოლუციულ მოძრაობაში. 1905 წლის დეკემბრის შეიარაღებული აჯანყების დღეებში იყო ხარაგაულში შეიარაღებული ბრძოლის ერთ-ერთი მეთაური. მუშაობდა ვლადიკავკაზის და გროზნოს ბოლშევიკურ ორგანიზაციებში. ნ. ბუაჩიძესთან ერთად ხელმძღვანელობდა რსდმპ-ის თერგ-დაღესტნის კომიტეტს. ამავე პერიოდში გაემგზავრა ჟენევაში, სადაც გაიცნო ლენინი, რომელთანაც შემდგომში „სტეპკოს“ ფსევდონიმით ჰქონდა მიმოწერა. ის რუსულად თარგმიდა და უგზავნიდა ქართულ პრესაში გამოქვეყნებულ მასალებს. ლენინის დავალებით კიკნაძე თანამშრომლობდა მემარცხენე სოციალისტთა გაზეთებში. 1918 წლიდან საქართველოში დაბრუნდა და განაგრძო არალეგალური მუშაობა ბოლშევიკურ ორგანიზაციებში: თანამშრომლობდა ბოლშევიკურ გაზეთებში „ვოლნასა“ და „კომუნისტში“. მონაწილეობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ საქმიანობაში. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ იყო გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქტორი, გამომცემლობა "სახელგამის" დირექტორი, სკკპ ცკ-თან არსებული მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის დირექტორის მოადგილე.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1885
კატეგორია:გარდაცვლილი 1951
კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები
კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მიხეილ კიკნაძე

**მიხეილ კიკნაძე** (დ. 30 მაისი, 1905, პატარა ხარაგაული — გ. 20 მარტი, 1973, მოსკოვი) — ქართველი არტილერისტი, გენერალ-მაიორი (1944).

## ბიოგრაფია 
1929 წელს დაამთავრა მეთაურთა გაერთიანებული ქართული სამხედრო სკოლის არტილერისტთა განყოფილება, ხოლო 1932 წელს ქალაქ სევასტოპოლის საზენიტო კურსები, შემდეგ კი უმაღლესი საარტილერიო კურსები. 1938 წლიდან იყო საარტილერიო პოლკის მეთაური. მონაწილეობდა მოსკოვის დაცვისთვის საჰაერო ბრძოლებში. 1943 წლის აპრილში დაინიშნა პოლკის ბაზაზე შექმნილი გვარდიული დივიზიის მეთაურად. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ხელმძღვანელობდა ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვას. 1960 წლიდან თადარიგში იმყოფებოდა. სიცოცხლის ბოლომდე ცხოვრობდა და მოვაწეობდა ქ. მოსკოვში. ავტორია ავტობიოგრაფიული თხზულებისა „ქართველი ჯარისკაცი“ (1973). დაკრძალულია ვედენის სასაფლაოზე.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი 1973
კატეგორია:საბჭოთა გენერალ-მაიორები
კატეგორია:ქართველი გენერლები
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
კატეგორია:ქართველი არტილერისტები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
რამაზ კიკნაძე

**რამაზ კიკნაძე** (დ. 19 თებერვალი, 1937, თბილისი — გ. 7 იანვარი, 1975, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი.

## ბიოგრაფია 
1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტი. 1962 წლიდან 12 წლის განმავლობაში იყო სსი "თბილქალაქპროექტში" IV არქიტექტურულ სახელოსნოში. 1972 წლიდან სსი "საქქალაქმშენსახპროექტის" მე-2 არქიტექტურული სახელოსნოს ხელმძღვანელად დაიწყო მუშაობა. ამასთან ერთად, იგი იყო საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის გამგეობის და პრეზიდიუმის წევრი, საქართველოს რესპუბლიკის "სახმშენის" და თბილისის მთავარი არქიტექტორის საბჭოების წევრი, სავაჭრო პალატის მთავარი არქიტექტორი. ასწავლიდა არქიტექტურულ გეგმარებას პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე. მისი მრავალი ნამუშევარი აღინიშნა რესპუბლიკურ თუ საკავშირო კონკურსებსა და დათვალიერებებზე. მისივე პროექტებით განხორციელდა საქართველოს საგამოფენო პავილიონები მსოფლიოს მრავალი ქვეყნის გამოფენებზე. 

მისი ნამუშევრებია: თბილისში - ქორწინების სახლი (1964 წელს შ. ყავლაშვილთან ერთად, მოქანდაკე ი. და გ. ოჩიაურები); მეტროპოლიტენის სადგურ „ნაძალადევის“ ზედა პავილიონი და ქვედა ბაქანი (1966, არქიტექტორ თ. თევზაძესთან ერთად); რესტორანი "მარაბდა" (1971, არქიტექტორ თ. მიქაშავიძესთან და ვ. ქურთიშვილთან ერთად); საწყლოსნო სპორტული კომპლექსი (1978, არქიტექტორ გ. აბულაძესთან და შ. ყავლაშვილთან ერთად); 9 ძმა ხერხეულიძის მემორიალი (1976, შ. ყავლაშვილთან ერთად, მოქანდაკე ლ. ქველაძე) და სხვა.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 იანვარი
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ტომენ ბარათეონი

**ტომენ ბარათეონი** () — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ის წარდგენილია 1996 წელს გამოცემულ წიგნ „სატახტოთა თამაშში“ და მოგვიანებით ჩნდება წიგნებში „მეფეთა ჯახი“ (1998), ცენტრალური პერსონაჟია რომანებში „ხმლების ქარიშხალი“ (2000), „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005) და „ცეკვა დრაკონებთან“ (2011). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ბრიტანელმა მსახიობმა დინ-ჩარლზ ჩემპენიმ. 

მეფე ტომენ ბარათეონ I იყო რკინის ტახტის XXI მეფე და ბარათეონთა დინასტიიდან მესამე ვინც რკინის ტახტზე იჯდა, ის იყო ჯოფრი და მირცელა ბარათეონების უმცროსი ძმა. ტომენი ინცესტური ურთიერთობის შედეგად გაჩნდა, მისი ნამდვილი მამა არის დედამისის სერსეი ლანისტერის ტყუპისცალი ჯეიმი ლანისტერი, თუმცა კანონიერად რობერტ ბარათეონის ვაჟია, ამიტომაც ჯოფრის სიკვდილის შემდეგ ის გახდა 7 სამეფოს მეფე. 

## ბიოგრაფია 
ტომენი არის მეფე რობერტ ბარათეონისა და დედოფალ სერსეი ლანისტერის უმცროსი ვაჟი, მისი მშობლები პოლიტიკური გარიგების შედეგად დაქორწინდნენ მას შემდეგ რაც რობერტმა მეფე ეირის II ტარგარიენი მოკლა და ტახტზე ავიდა. სინამდვილეში მამამისი არის სერ ჯეიმი ლანისტერი. 

მას ჰყავს უფროსი ძმა, ჯოფრი და უფროსი და მირსელა, იგივე გაურკვეველი წარმომავლობით. ტომმენი კეთილგანწყობილი და პასიურია, განსხვავებით მისი ძმა ჯოფრისგან, რომელიც ხანდახან აბუჩად აგდებდა ტომმენს გასართობად. მისი დის მსგავსად, მასაც უყვარს ბიძა ტირიონ ლანისტერი.

## რესურსები ინტერნეტში
*ტომმენ ბარათეონი 

კატეგორია:სატახტოთა თამაში
კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
ისააკ კიკოინი

**ისააკ კიკოინი** (; დ. 15 მარტი, 1908, მალიე-ჟაგორი — გ. 1984, მოსკოვი) — რუსი ფიზიკოსი, სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1953). 1930 წელს დაამთავრა ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. მუშაობდა ლენინგრადის ფიზიკის ინსტიტუტში. მისი ძირითადი შრომები ეხება ატომურ ფიზიკას და ტექნიკას და მყარი სხეულის ფიზიკას. 

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:რუსი ფიზიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1908
კატეგორია:გარდაცვლილი 1984
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი
კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები