open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონი

**ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონი** () — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1000 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 25 039 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 26.1 კაცს კმ²-ზე. ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ველიკა-ბაჰაჩკა.

## იხილეთ აგრეთვე
* უკრაინის ადმინისტრაციული დაყოფა
* უკრაინის რაიონები

## სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
EMoney

**eMoney** — ქართული მულტისავალუტო ელექტრონული საფულე. მისი გამოყენება შესაძლებელია მსოფლიოს ნებისმიერი წერტილიდან. კომპანია 3 მილიონზე მეტ ელექტრონულ საფულეს ემსახურება.

eMoney დაარსდა 2007 წელს. eMoney Georgia-ს ერთ-ერთი ძირითადი პარტნიორია ლიბერთი ბანკი, ამიტომ, eMoney-ს მრავალი პროდუქტი ინტეგრირებულია აღნიშნულ ბანკთან. eMoney არის პირველი კომპანია, რომელიც საქართველოს ეროვნულმა ბანკმა, 2012 წლის 12 დეკემბერს აღიარა საგადასახადო მომსახურების პროვაიდერად.

eMoney-მ 2015 წელს საქართველოში პირველმა დანერგა ბიტკოინის ყიდვის, გაყიდვის, მიღების, გაგზავნის და ეროვნულ ვალუტაში განაღდების სერვისები. 2017 წლის ივლისში საფულეს დაემატა ლაითკოინის, აგვისტოში კი — რიპლის ანალოგიური სერვისები. 

ლიბერთი ბანკის გარდა, eMoney-ის პარტნიორები არიან: Sმარტივი, Pay.ge, Swoop, Smartex, eLoan, Myphone.ge, ევროპაბეთი, აჭარაბეთი, თიბისი ბანკი და საქართველოს ბანკი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* eMoney-ს ოფიციალური საიტი
* eMoney-ს ბიტკოინის ბლოგის საიტი 
* MyCoin-ის საიტი
* Smartex ჯგუფის საიტი 

## სქოლიო 
კატეგორია:ელექტრონული საგადასახადო სისტემები
კატეგორია:ციფრული ვალუტები
კატეგორია:2007 წელს დაარსებული კომპანიები
კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
თოკის წმინდა გიორგის ეკლესია

**თოკის წმინდა გიორგის ეკლესია** — დარბაზული ეკლესია (გარე ზომები: 6,8 X 11,5მ.) ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოკში.

## არქიტექტურა
ნაგებია ნაცრისფერი ვულკანური ქვით, ზოგან ბაზალტი და ტუფია გამოყენებული. დარბაზულ ეკლესიაში ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. დარბაზის სივრცე ერთსაფეხურიანი პილასტრების ორის წყვილით და საბჯენი თაღით გამოყოფილია სამ ნაწილად (აფსიდისწინა მონაკვეთი ვიწროა და ბემის მსგავსი სივრცე იქმნება).

ეკლესია ოთხივე კედელში გაჭრილი თითო სარკმლით ნათდება. გრძივ კელდებში გაჭრილი სარკმლები ტაძრისათვის უჩვეულოდ განიერია და გვიან (სავარაუდოდ XVIII-XIX საუკუნეებში) გადაკეთებული უნდა იყოს, თუმცა საკულტო ნაგებობათა „ხალხურ“ მშენებლობაში მოულოდნელი, საცხოვრებლის, ელემენტები ხშირად იჩენს თავს.

ტაძრის ინტერიერი და საფასადო მორთულობა მარტივია, ერთადერთი სამკაული საკურთხევლის სარკმლის თავსართია. აგურისფერ ტუფის სწორკუთხა ქვაში ამოკვეთილია სარკმლის თავსართი, ქვის ზედაპირზე ტოლმკლავა ჯვარი და მის გარშემო ზოლოვანი არშიითაა შევსებული (რელიეფი გამოყვანილია ფონის ჩაწევით).

ტაძრის ფასადები ერთსაფეხურიანი თაროსებრი კარნიზიტაა დასრულებული. წმინდა გიორგის ეკლესია პროპორციებით, წყობის ხასიათითა და საკურთხევლის სარკმლის თავსართის გადაწყვეტით XIV საუკუნედ შეიძლება დათარიღდეს, შესრულების ხარისხი ამ საუკუნის მეორე ნახევარზე მიგვანიშნებს.

წმინდა გიორგის ეკლესიაზე ჩრდილოეთიდან მარტივი გეგმის მცირე დარბაზი მიაშენეს. დარბაზი და ეკლესია რესტავრირებულია და გადახურულია თუნუქის სახურავით.

## ლიტერატურა
* გ. მარსაგიშვილი, „თოკის წმინდა გიორგის ეკლესია“, // „ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია“, (რედ. ვალერი ასათიანი), თბ. 2013, გვ. 506-507

კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ძროხა

250პქpx|მინი|მარჯვნივ|ძროხა
**ძროხა**, **ფური** — დედალი მსხვილი რქოსანი საქონელი, რომელმაც მოიგო ხბო. დედალს, რომელსაც არასდროს მოუგია, უშობელი ეწოდება. ძროხებს იყენებენ მსხვილი რქოსანი საქონლის ჯოგის მოსამრავებლად, ასევე რძისა და ხორცის პროდუქტების მისაღებად.

ძროხის საზარდულის ნაწილში მდებარეობს ცური/ჯიქანი (სარძევე ჯირკვლები), რომელიც შედგება ერთმანეთისაგან გამოყოფილი 2 წინა, ანუ მუცლის, და 2 უკანა, ანუ ბარძაყის, ნაწილისგან. მერძეული ძროხის ჯიქანი ჯამისებრი ფორმისაა, სხეულზე მტკიცედაა შეერთებული, აქვს გრძელი, დაკლაკნილი, მკვეთრად გამოხატული ვენები; ჯიქნის ნაწილები თანაბარი და სიმეტრიულად განლაგებულია. ხბოს სქესობრივი სიმწიფე 7–10 თვეში დგება, შთამომავლობის მისაღებად პირველ დამაკებას (ან ხელოვნურ განაყოფიერებას) ახდენენ 16–18 თვის ასაკში. მაკეობა 250–310 დღე გრძელდება. ხბოს მოგების წინ ძროხას „აშრობენ“ (წყვეტენ წველას), რის შემდეგაც ლაქტაცია წყდება, დგება ე.წ. მშრალობის პერიოდი, რომელიც 45–60 დღე გრძელდება. ლაქტაციის პერიოდი 280–320 დღეა. პროდუქტიულობის პიკი მე-5–6 ლაქტაციაზეა. ძროხის სამეურნეო გამოყენების მაქსიმალური ვადა 9–12 ლაქტაციამდეა, სიცოცხლის ხანგრძლივობა დაახლოებით 20 წელს შეადგენს. ხორცისა და რძის პროდუქტიულობის მაჩვენებლები დამოკიდებულია ჯიშის თვისებებზე, კვებისა და შენახვის პირობებზე.

ფურს ასევე ეძახიან ზოგიერთ დედალ დიდი ზომის წყვილჩლიქოსან ცხოველს (ირემს, ლოსს და სხვ.).

## სქოლიო 
კატეგორია:მსხვილი რქოსანი საქონელი
ოპიუმი

**ოპიუმი ** — „ყაყაჩოს წვენი“,  ხაშხაშის მოუმწიფებელი ნაყოფის რძიანი წვნისაგან მოპოვებული ძლიერი ნარკოტიკული ნივთიერება; შეიცავს სხვადასხვა ალკალოიდებს (მორფინს და სხვ.).  მედიცინაში იყენებენ ტკივილის გამაყუჩებელ საშუალებად. აზიის მთელ რიგ ქვეყნებში გავრცელებულია მისი წევა და ღეჭვა.

## ისტორია
არქეოლოგიური გათხრების დროს ქვის ხანის საცხოვრისებში საკვების ნარჩენებს შორის აღმოაჩინეს ყაყაჩოს თესლიც, რომლისგანაც მოგვიანებით ოპიუმის დამზადება დაიწყეს. ოპიუმის წევა საკმაოდ იყო გავრცელებული ჩინეთში. მან ისეთი დამღუპველი ხასიათი მიიღო, რომ გენერალმა ცზენ ტანმა ნარკომანებისთვის ტუჩების მოკვეთა ბრძანა, მაგრამ ამან შედეგი არ გამოიღო. როდესაც დაინახეს, რომ აკრძალვა უშედეგო იყო, ხელისუფლებმა გადაწყვიტეს, ეს მავნე ჩვევა ეკონომიკური სარგებლისთვის გამოეყენებინათ — უცხოეთშიც გაეყიდათ. ამ მიზნით, ჩინეთის იმპერატორმა ქალმა ცი სინმა გლეხებს ნება დართო, სიჩუანისა და იუნანის მთიან პროვინციებში ძილის მომგვრელი ყაყაჩო გაეშენებინათ. ჩინეთის მოსახლეობის თითქმის მესამედმა ამ საქმეს მიჰყო ხელი და მე-20 საუკუნის დასაწყისში 22 ათასი ტონა ოპიუმი მიიღეს, თუმცა მოგების ნაცვლად სახელმწიფო უდიდესი საფრთხის წინაშე აღმოჩნდა, რადგან ნედლეულის ყველაზე აქტიურ მომხმარებლებად თავად ჩინელები იქცნენ. ჩინეთიდან ოპიუმმა ევროპასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში შეაღწია. ოპიატების სწრაფ გავრცელებას იმანაც შეუწყო ხელი, რომ მე-19 საუკუნის დასაწყისში მეცნიერმა ფრიდრიხ ვილჰელმ სერტიურნერმა ოპიუმისგან კრისტალური სახით გამოყო თეთრი ნივთიერება მორფიუმი – სწორედ ის განაპირობებდა ოპიუმისთვის დამახასიათებელ საძილე და ტკივილგამაყუჩებელ ეფექტს. მორფიუმმა უამრავი ხალხი იხსნა სიკვდილისა და მტანჯველი ტკივილისგან, თუმცა მილიონობითვე ადამიანი მორფინიზმით – ნარკომანიის ერთ-ერთი მძიმე ფორმით – დააავადა.

## რესურსები ინტერნეტში
*ნარკომანიის ისტორია 
*უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
კატეგორია:ალკალოიდები
კატეგორია:სამკურნალო მცენარეები
ჩრდილოეთ კორეის ქალაქების სია

**ჩრდილოეთ კორეის** მნიშვნელოვან ქალაქებს თვითმმართველი სტატუსი აქვს, პროვინციის ექვივალენტი. უმსხვილეს ქალაქს, დედაქალაქ ფხენიანს **ჩიხალსის** სტატუსი (დედაქალაქი) აქვს, ერთ სხვა ქალაქს კი სპეციალური ქალაქის სტატუსი. სხვა ყველა ქალაქს **სი** სტატუსი აქვს და პროვინციულ იურისდიქციაში შედიან, ზუსტად იგივე დონეზე, რაზეც პროვინციები.

## სია
*მოსახლეობის მონაცემები ეფუძნება 2008 წლის აღწერას.
*რამდენიმე ყოფილი სპეციალური ქალაქი ხელახლა შეუერთდა თავიანთ პროვინციებს, მათ შორის ჩონჯინი, ხამხინი და კესონი.
*2004 წელს, ქალაქი რასონი ჩრდილოეთ ხამგიონის პროვინციას შეუერთდა, თუმცა 2010 წელს სპეციალური ქალაქის სტატუსი დაუბრუნდა. 
*დამწერლობა ხანჩა ჩაანაცვლა ხანგულმა. 1950-იანი წლებიდან, ხანჩა ოფიციალურად აღარ გამოიყენება.

## გალერეა

File:Pyongyang western view April 2010.jpg|**ფხენიანი**
File:Hamhung view.jpg|**ხამხინი**
File:Chongjin.jpg|**ჩონჯინი**
File:Nampocity.jpg|**ნამპხო**
File:Wonsan waterfront (2937890043).jpg|**ვონსანი**
File:Dandong, Liaoning Province.jpg|**სინიიჯუ**
File:Kaesong.jpg|**კესონი**
File:Sariwon City (14014952258).jpg|**სარივონი**
File:Haeju, North Korea2.jpg|**ხეჯუ**
File:Anjucity.jpg|**ანჯუ**

## რესურსები ინტერნეტში
*North Korean cities  at Korean Studies, University of Vienna

კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ქალაქები
კატეგორია:ქალაქების სია ქვეყნების მიხედვით
ყირიმის დიდების პანთეონი

**ყირიმის დიდების პანთეონი** () — მემორიალური კომპლექსი როსტოვის ოლქის სოფელ ყირიმში, რუსეთის ფედერაცია. აგებულია  დიდ სამამულო ომში დაღუპული თანასოფლელი მეომრების პატივისცემის ნიშნად. 

## ისტორია 
ძეგლი აშენდა ლუკაშინის სახელობის კოლმეურნეობის თანხით და ოფიციალურად გაიხსნა 1970 წლის 9 მაისს. მისი მშენებლობა დაიწყო 1965 წელს და შენდებოდა ხუთი წლის განმავლობაში. დიდ სამამულო ომში აღუპული მემომრებისადმი მიძღვნილი მემორიალის დადგმის ინიციატივა ეკუთვნის ადგილობრივი № 5 საშუალო სკოლის მოსწავლეებსა და მასწავლებლებს. მათ  საბჭოთა არმიის დაღუპული მემომრების შესახებ შეაგროვეს ინფორმაცია, პერსონალური ინფორმაცია, დოკუმენტები, მიმოწერები, ფოტოები, ორდენები და ა. შ. წარიმართა დიდი საძიებო სამუშაოები. პანთეონის პროექტი წარმოადგინა რსფსრ-ის სამხატვრო ფონდის როსტოვის სამხატვრო საბჭომ. პროექტზე მუშაობდნენ მოქანდაკეები ა. ჯლაუხიანი, ი. შუბინი, არქიტექტორები გ. გალეპინი და ლ. კუზნეცოვი. 

1972 წელს კომპლექსის ტერიტორიაზე აანთეს მუდმივი ცეცხლი. პანთეონის გახსნიდან დღემდე მას უამრავი ადამიანი სტუმრობს, განსაკუთრებით აღსანიშნავია ტურისტები 42 ქვეყნიდან. სხვადასხვა ენაზე შესრულებული წარწერებით სავსე ოთხი დიდი შთაბეჭდილებების ჩანაწერთა წიგნი დაცულია სოფლის მუზეუმში როგორც ექსპონატი. 

2002 წლის 31 დეკემბრის № 124  ბრძანების შესაბამისად ძეგლი შეიყვანეს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.

## არქიტექტურა 
პანთეონი წარმოადგენს ქანდაკებების ჯგუფს და მუქი ტუფისგან აშენებული ნახევრაწრიული ნაგებობის ერთობლიობას. ყველაზე მაღალია მწუხარე ქალის გამოსახულება.  მას მარცხენა ხელი უდევს შვილიშვილის მხარზე, მარჯვენა ხელი კი უდევს რძლის მხარზე, მათ ყველაზე საყვარელი ადამიანი: შვილი, ქმარი და მამა გაუშვეს ომში. 

პანთეონის წინ დგას ხუთი ფილა, რომელზეც ამოკვეთილია ომის წლები: 1941, 1942, 1943, 1944, 1945. ტუფის ნაგებობაზე სომხურად და რუსულად ამოკვეთილია სიტყვები: 

პანთეონის შიგნით პორტრეტიანი მარმარილოს ფილებია, ფირფიტებით (სულ 365), რომლებზეც ამოკვეთილია სოფელ ყირიმიდან დაღუპულთა სახელები ა ფოტოები, ზემოთ კი წარწერა:  კედელზე მეორე მხრიდან გამოსახულია ჯარისკაცი, რომელიც დაიღუპა სოფელ ყირიმის გათავისუფლებისათვის.

## სქოლიო 
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები
მენდი მური

**ამანდა ლი მური** (დ. 10 აპრილი, 1984) — ამერიკელი მომღერალი-სიმღერების ავტორი და მსახიობი. ცნობილი გახდა სინგლით „Candy“, რომელმაც *Billboard* Hot 100-ში 41-ე პოზიციამდე მიაღწია, და შემდგომში კონტრაქტი გააფორმა Epic Records-თან. სადებიუტო ალბომმა *So Real* (1999) RIAA-სგან პლატინის სტატუსი მიიღო. 2000 წლის სინგლი „I Wanna Be with You“, ამავე სახელწოდების ალბომიდან, იქცა აშშ-ის 30-ეულში მოხვედრილ მენდის პირველ სიმღერად და Billboard Hot 100-ში 24-ე პოზიციამდე მიაღწია. შემდგომი ალბომებიც, *Mandy Moore* (2001), *Coverage* (2003), *Wild Hope* (2007) და *Amanda Leigh* (2009) წარმატებული იყო. 2009 წლისთვის მომღერალმა მსოფლიოს მასშტაბით გაყიდა 10 მილიონზე მეტი ალბომი, ხოლო 2012 წელს VH1-მა იგი დაასახელა „მუსიკის 100 უდიდეს შემსრულებელ ქალბატონს“ შორის, 96-ე პოზიციაზე, ისევე, როგორც 63-ე ადგილზე ყველა დროის ყველაზე სექსუალური ქალბატონების სიაში.

2001 წელს, ფილმში „ექიმი დულიტლი 2“ განსახიერებული როლით, დაიწყო მურის კინოკარიერა, რასაც მოჰყვა ლანა თომასის როლი ფილმში „პრინცესას დღიურები“. წამყვანი როლი პირველად შეასრულა ფილმში „იჩქარე შეიყვარო“ (2002), რომელშიც განასახიერა ჯეიმი სალივანი. მოგვიანებით მან გაახმოვანა რაპუნცელი ანიმაციურ ფილმში „ჩახლართული“ (2010) და ამავე სახელწოდების ტელესერიალში. იგი ასრულებს სიმღერებს ფილმებისთვის, რომლებშიც მონაწილეობს, ხოლო 2016 წლიდან თამაშობს რებეკა პირსონის როლს NBC-ის ტელესერიალში „ეს ჩვენ ვართ“, რომლისთვისაც ოქროს გლობუსის ნომინაცია მიიღო.

## დისკოგრაფია
* *So Real* (1999)
* *I Wanna Be with You* (2000)
* *Mandy Moore* (2001)
* *Coverage* (2003)
* *Wild Hope* (2007)
* *Amanda Leigh* (2009)

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984
კატეგორია:ამერიკელი ფოლკ-მომღერლები
კატეგორია:ამერიკელი პოპ-მომღერლები
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
კატეგორია:550 Music-ის შემსრულებლები
კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ნაზი კილასონია

**ნაზი კილასონია** (დ. 18 ოქტომბერი, 1926, აბისი — გ. 15 აგვისტო, 1993) — ქართველი მწერალი, პოეტი,  ჟურნალ „პიონერის“ ლიტერატურული მუშაკი (1955-1959), ასევე  ჟურნალ „საქართველოს ქალის“ რედაქციის ლიტერატურისა და ხელოვნების განყოფილების გამგე (1959 წლიდან).

დაამთავრა თბილისის ქალთა მე-6 სკოლა. 1949-1954 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე.

მისი პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1952 წელს  ალმანახ „პირველ სხივსა“ და გაზეთ „ლიტერატურულ საქართველოში“, ხოლო პირველი წიგნი - „ლექსები“ 1954 წელს. სულ გამოცემულია მისი თხუთმეტამდე კრებული, მათ შორის საბავშვო წიგნები: "ჩემი დაიკო მაიკო", „ხოტორა“, „ჩემი თაობის ფრთებო“. 

ნაზი კილასონია გარდაიცვალა 1993 წლის 15 აგვისტოს. დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში.

## ბიბლიოგრაფია
* „დიდება შენდა“: ლექსები - თბილისი, ნაკადული, 1987. - 96გვ.
* „გზაფერადი“: ლექსები - თბილისი, მერანი, 1972. - 117გვ.
* „ჩემი თაობის ფრთები“: ლექსები საშ. და უფროსი ასაკის ბავშვთათვის - თბილისი, ნაკადული, 1965. - 43გვ.
* „კოტორა“: ლექსები სკოლამდელთათვის - თბილისი, ნაკადული, 1960. - 15გვ.
* „ლექსები”: თბილისი, მერანი, 1975. - 20გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ნაზი კილასონიას ლექსები  

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1036

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1036** მიიღეს ერთხმად 1996 წლის 12 იანვარს. საქართველოს შესახებ გაეროს წინა ყველა რეზოლუციის დადასტურებით, კერძოდ კი 993 (1995) რეზოლუციის, საბჭომ განიხილა საქართველოსა და აფხაზეთს შორის კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარების მცდელობები და გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი მომდევნო ექვსი თვის განმავლობაში, 1996 წლის 12 ივლისამდე.

1995 წლის ნოემბერში საქართველოში საპრეზიდენტო არჩევნები ჩატარდა და საბჭო იმედოვნებდა, რომ ისინი ხელს შეუწყობენ აფხაზეთში კონფლიქტის შესახებ შეთანხმებას. საბჭომ ასევე დაადასტურა ლტოლვილთა ყველა უფლება, თავიანთ მშობლიურ სახლებში დაბრუნების შესახებ, რომელსაც აფხაზეთის ხელისუფლება აფერხებს. რეგიონში ჰუმანიტარული სიტუაცია გაუარესდა, განსაკუთრებით გალის რაიონში. რეგიონში ძალადობისა და მკვლელობების ზრდასთან დაკავშირებით შეშფოთება იყო. საბჭომ, გაეროს დამკვირვებელთა მისიასა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალებს შორის თანამშრომლობას მიესალმა და აღნიშნა ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების აღსრულება.

უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა, რომ მოლაპარაკებები საერთო შეთანხმებაზე გადაიდო. საბჭომ მიესალმა ევროპის საბჭოს უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის (ეუთო) ძალისხმევას, ასევე მოითხოვა აფხაზური მხარისგან მოლაპარაკებებში პროგრესის მიაღწევას და იძულებით გადაადგილებულ პირთა უსაფრთხო დაბრუნების მხვრივ ძალისხმევას. გარდა ამისა, საბჭომ დაგმო აფხაზეთში ეთნიკური მკვლელობები და ადამიანის უფლებების დარღვევები.

ორივე მხარეს დაევალა გაეროს დამკვირვებელთა მისიასა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალებთან თანამშრომლობის გაუმჯობესება, განსაკუთრებით მძიმე იარაღის ინსპექტირების საქმეში. გაეროს გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის დაევალა რეგიონში არსებული მდგომარეობის შესახებ სამი თვის შემდეგ მოხსენების წარდგენა.

## იხილეთ აგრეთვე
* გაეროს მისია საქართველოში
* გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
* აფხაზეთის ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე](https://undocs.org/S/RES/1036(1996))

## სქოლიო
1036
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ
კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი
კატეგორია:1996 წელი საქართველოში
ერვალ-დ’უესტი

'''ერვალ-დ'უესტი'* () — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 523 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოასაბის შემადგენლობაში.

2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 239 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 97.73 კმ²-ზე. ფართობი 217 334 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* სანტა-კატარინა
* ბრაზილიის შტატები

## რესურსები ინტერნეტში
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი*
**ბრაზილიის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი'', ზოგადი სტატისტიკა

კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ფაბულა

**ფაბულა** () — ნაწარმოებში მოთხრობილი ამბის სქემატური, მოკლე შინაარსი, ძირითადი ქარგა. იგი ემყარება ამბის შინაგან, ლოგიკურ თანამიმდევრობას და სიუჟეტის აგების უშუალო საფუძველს წარმოადგენს. სქემატურობის გამო ფაბულა მოკლებულია იდეურ-მხატვრულ განზოგადებას, ჯერ კიდევ არ წარმოადგენს ესთეტიკურ ფენომენს. ასეთად იგი იქცევა სიუჟეტის როგორც „ამბავთა სისტემის“ სფეროში, სადაც უკვე იკვეთება „წინააღმდეგობები, სიმპათიები და, საერთოდ, ადამიანთა ურთიერთობები, ამა თუ იმ ტიპის, ხასიათის ზრდისა და ჩამოყალიბების ისტორია“ (მ. გორკი). ფაბულა ეპიკური, დრამატული და ლირიკულ-ეპიკური ჟანრებისთვისაა დამახასიათებელი. ფაბულას თვითონ მწერალი ქმნის ან მზამზარეულად იღებს ლეგენდებიდან, გადმოცემებიდან, ისტორიული ფაქტებიდან და ა. შ. მაგალითად გაზეთ „ივერიაში” განთავსებული ქრონიკა იმის შესახებ, რომ მატარებელმა იმსხვერპლა ადამიანი, არის ე. ნინოშვილის მოთხრობის „განკარგულების” ფაბულა. 

ფაბულაში მთავარი ყურადღება ექცევა არაკს, ამბავს, ე.ი. იმას, თუ რა არის მოთხრობილი, სიუჟეტში კი როგორ არის მოთხრობილი. მხატვრული ნაწარმოების სიუჟეტი გამოხატავს ადამიანთა ურთიერთობას, რომელსაც ავტორი გვიჩვენებს განსაზღვრულ მოვლენათა ჯაჭვის საშუალებით. მწერლის მიერ გათვალისწინებული ლიტერატურული ნაწარმოები მხოლოდ ფაბულაში მოცემული მასალის შესაფერისად დალაგება–დაკავშირებისა და მოვლენის დეტალურად გადმოცემის შემდეგ იქცევა მხატვრულ ნაწარმოებად.

## ლიტერატურა
*

კატეგორია:ლიტერატურათმცოდნეობა
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1065

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1065** მიიღეს ერთხმად 1996 წლის 12 ივლისს. საქართველოს შესახებ გაეროს წინა ყველა რეზოლუციის დადასტურებით, კერძოდ კი 1036 (1996) რეზოლუციის, საბჭომ განიხილა საქართველოსა და აფხაზეთს შორის კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარების მცდელობები და გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი 1997 წლის 31 იანვრამდე.

საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა ორმხვრივ მოლაპარაკებებში პროგრესის არარსებობის გამო, კერძოდ აფხაზური მხარის პოზიციის გამო. შეთანხმება ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ და ძალების დაშორიშორების შესახებ შეთანხმებას ორივე მხარე ზოგადად იცავდა. მიუხედავად იმისა, რომ გაეროს დამკვირვებელთა მისიამ და დსთ-ს სამშვიდობო ძალებმა დიდი წვლილი შეიტანეს უსაფრთხოების დაცვის მხრივ, თუმცა გალის რაიონში სიტუაცია გაუარესდა.

კონფლიქტის მოგვარების მოლაპარაკებები გადაიდო. რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა, სუვერენიტეტი და დამოუკიდებლობა და ამ პრინციპების შესაბამისად, აფხაზეთის სტატუსის განსაზღვრის აუცილებლობა. რეზოლუციამ ასევე დაადასტურა ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა უფლება, უსაფრთხოდ სახლებში დაუბრუნდეს შესახებ, ხოლო აფხაზური მხარის მიერ ამ პროცესის შეჩერება — დაგმეს. კონფლიქტის შედეგად დემოგრაფიული ცვლილებები მიუღებლად შეფასდა, ისევე, როგორც ეთნიკურად მოტივირებული მკვლელობები და ძალადობა, აგრეთვე მიწის დანაღმიანებაც.

გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი გადავადდა 1997 წლის 31 იანვრამდე და გადაიხედება დსთ-ის სამშვიდობო ძალების მანდატის შეცვლის შემთხვევაში. საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის დაევალა აფხაზეთში არსებული მდგომარეობისა და დამკვირვებელთა მისიის შესახებ სამი თვის შემდეგ მოხსენების წარდგენა.

## იხილეთ აგრეთვე
* გაეროს მისია საქართველოში
* გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
* აფხაზეთის ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე](https://undocs.org/S/RES/1065(1996))

## სქოლიო
1065
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ
კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი
კატეგორია:1996 წელი საქართველოში
ივანე პოპოვი (მწერალი)

**ივანე პოპოვი** (; დ. 1836, ნოვოჩერკასკი, რუსეთის იმპერია — 1906) — რუსი პოეტი, ჟურნალისტი და გამომცემელი.

## ბიოგრაფია 
ივანე პოპოვი დაიბადა 1836 წელს ქალაქ ნოვოჩერკასკში, ჯარის ზემდეგის ოჯახში. დაამთავრა ნოვოჩერკასკის გიმნაზია, შემდეგ — ხარკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. მიიღოს სამართლის კანდიდატის ხარისხი.

გიმნაზიაში სწავლის დროს დაწერა თხზულება „Азовское сидение“. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა საოლქო სტატისტიკური კომიტეტის მდივნად. საქმიანობის მიხედვით აგროვებდა მასალებს მათ „დონის სტატისტიკური კომიტეტის საოქო ჯარების კრებულში“ გამოსაქვეყნებლად.

1887 წელს ივანე პოპოვმა საკუთარი გაზეთი „Донская речь“ () გამოსცა. მისი გაზეთი რუსეთის სამხრეთ ნაწილში ერთ-ერთი უმსხვილესი აღმოჩნდა, მასში იბეჭდებოდა ალექსანდრე კუპრინის, კ. ტრენევის, ა. პოპოვის (სერაფიმის ძე) და სხვათა ნაწარმოებები.

მისი კიდევ ერთი წამოწყება იყო ჟურნალ „Дон“-ის () დაარსება, რომლის გამოცემაც მან 1887 წლიდან დაიწყო. ჟურნალმა დაახლოებით ერთი წელი იარსება და სახსრების უქონლობის გამო დაიხურა.

## შემოქმედება 
ივანე პოპოვი წერდა ლექსებს, ისტორიულ შენიშვნებს და პუბლიცისტურ სტატიებს. მისი ნაწარმოებები ქვეყნდებოდა „Казачий вестник“-ში (), „Таганрогский вестник“-ში (), მოსკოვისა და პეტერბურგის ჟურნალებში „Будильник“ (), „Гусли“ (), „Спутник“ (), „Развлечение“ (). მისი ნაწარმოებების ძირითადი თემა იყო მისთვის კარგად ნაცნობი დონის კაზაკობა და მისი ისტორია.

## ლიტერატურა 
* Астапенко М. П., Астапенко Г. Д., Астапенко Е. М. Казачья доля — Дон, степь да воля. Ростов н/Д, 2014., 320 с.: ил. ISBN 978-5-87259-806-0
* Попов Иван Петрович. Материалы к истории Дона / собран. Ив. П. Поповым. — Новочеркасск : Тип. наслед. Н. И. Редичкина, 1900. — 168 с.

## ინტერნეტ-რესურსები 
* Попов И. П. Материалы к истории Дона. — Новочеркасск, 1900.

კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
მიხეილ სებრიაკოვი

**მიხეილ სებრიაკოვი** (; დ. 1798, სკურიშენსკაია, რუსეთის იმპერია — გ. 20 დეკემბერი, 1882) — რუსი პოეტი, მეცნიერი და მხატვარი.

## ბიოგრაფია 
მიხეილ სებრიაკოვი დაიბადა სტანიცა სკურიშენსკაიაში ვ. სებრიაკოვის ოჯახში. სწავლობდა ხარკოვის უნივერსიტეტში. 

მსახურობდა ლეიბ-გვარდიის კაზაკთა ლეგიონში. ლეგიონში სებრიაკოვს მიენიჭა წოდებები: 1817 წლის 20 იანვარი — ურიადნიკი; 1819 წლის 10 მაისი — ლეიბ-გვარდიის კაზაკტა ლეგიონის იუნკერი; 1820 წლის 25 თებერვალი — პორტუპეი-იუნკერი; 1820 წლის 24 მარტი — კორნეტი; 1825 წლის 18 ივნისი — პორუჩიკი; 1825 წლის 31 აგვისტოდან 1826 წლის 3 აპრილამდე მსახურობდა ტაგანროგში იმპერატორ ალექსანდრე I-სა იმპერატორის მეუღლის ელიზავეტა ალექსეევნას ლეგიონში ყოფნის დროს; 1827 წლის 5 ნოემბრიდან — სამხედრო სამსახურიდან გადამდგარი შტაბს-როტმისტრი. 1827 წელს გადადგა შტაბ-როტმისტრის წოდებით. 

შემდეგ მუშაობდა ჯარის ხაზინადარად, ჯარის კანცელარიის ასესორად, დონის თავადთა საოლქო წინამძღოლად. მიხეილ სებრიაკოვს ჰქონდა დიდი კარ-მიდამო უსტ-მედვედიცკის ოლქის დასახლება სლობოდა-სებროვოში. სლობოდა-სებროვოში მდებარე სახლში მას ჰქონდა დიდი ბიბლიოთეკა, ფიზიკური და ბუნებრივ-ისტორიული კაბინეტები, მცირე ობსერვატორია და მეტეოროლოგიური სადგური.  

გარდაიცვალა 1882 წლის 20 დეკემბერს. დაკრძალულია სლობოდა-სებროვოს წმინდა მიტროფანეს ეკლესიაში.

## შემოქმედება 
1869 წელს მიხეილ სებრიაკოვმა გამოსცა ბროშურა „Три спутника“ (), რომელსაც თანდართული ჰქონდა პლანეტა სატურნის ნახატები. გამოაქვეყნა წინგი „О бациляриях“ () (ერთუჯრედიან წყალმცენარეებზე). გამოსცა ლექსების კრებული „Орхидеи“ (). მისი ინტერესების სფეროში იყო ფერწერა, გრაფიკა, არქიტექტურა. სებროვოში მან საოჯახო ეკლესია მოაწყო, რომელიც სტანიცა სკურიშენსკაიაში წმინდა მიტროფანეს სახელობის ტაძრის შემცირებული ასლი იყო.

## ლიტერატურა 
* Астапенко М. П., Астапенко Г. Д., Астапенко Е. М. Казачья доля — Дон, степь да воля. Ростов н/Д, 2014. с. 303, 320 с.: ил. ISBN 978-5-87259-806-0

## ინტერნეტ-რესურსები 
* Себряковы  в истории нашего города Михайловка в ХIХ веке.

კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ალექსანდრე კოსოროტოვი

**ალექსანდრე კოსოროტოვი** (; დ. 1868, ნიჟნე-ჩირსკაია, რუსეთის იმპერია — გ. 1912, ლესნოი, რუსეთის იმპერია) — რუსი პროზაიკოსი, პუბლიცისტი და დრამატურგი.

## ბიოგრაფია 
ალექსანდრე კოსოროტოვი 1868 წელს სტანიცა ნიჟნე-ჩირსკაიაში, ოჯახის ექიმ ივანე კოსოროტოვის ოჯახში დაიბადა. დედის გარდაცვალების შემდეგ მამასთან ერთად ნოვოცერკასკში ცხოვრობდა, იქვე დაამთავრა გიმნაზიაც. ბავშობიდანვე ჰქონდა ფერწერული და მუსიკალური შესაძლებლობები. პატარა ბიჭი ქმნიდა რომანსებს და ხატავდა პორტრეტებს.

1893 წელს კოსოროტოვმა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის დაამთავრა. სწავლის დამთავრების შემდეგ მსახურობდა პეტერბურგში კაზაკთა პოლკის ლეიბ-გვარდიაში. სამხედრო სამსახურის შემდეგ მუშაობდა სახელმწიფო ორგანოებში, დაკავებული იყო ლიტერატურული საქმიანობით.

გარკვეული დროის განმავლობაში თანამშრომლობდა გაზეთთან „Новое время“ (). იქ ის აქვყნებდა თეატრალური და კრიტიკულ სტატიებს. 1901 წლიდან ალექსანდრე კოსოროტოვი საფრანგეთში ცხოვრობდა, იყო გაზეთ „Новое время“-ს პარიზის კორესპონდენტი, თუმცა, ტუბერკულოზით დაავადების გამო დეპრესიას უჩიოდა. ქალაქი გაზეთის რედაქციასთან შეთანხმების გარეშე დატოვა. მოგზაურობდა იტალიასა და კორსიკაში. ფულად დახმარებას სთხოვდა რედაქტორს, გამომცემელსა და დრამატურგს ალექსეი სუვორინს.

1902 წელს ალექსანდრე კოსოროტოვი რუსეთში დაბრუნდა. დაკავებული იყო გაზეთ „Русь“-ის () ორგანიზებით, წერდა სტატიებს რუსეთ-იაპონიის ომის შესახებ. თანამშრომლობდა გამოცემებთან „Театр“ (), „Обозрение театров“ () და „Всемирном вестнике литературы“ ().

გარდაიცვალა (თვითმკვლელობით დაასრულა სიცოცხლე) 1912 წელს სანქტ-პეტერბურგის სიახლოვეს, დასახლება ლესნოიში. დაკრძალულია ვოლკოვსკის სასაფლაოზე.

## ლიტერატურა 
* Астапенко М. П., Астапенко Г. Д., Астапенко Е. М. Казачья доля — Дон, степь да воля. Ростов н/Д, 2014., 320 с.: ил. ISBN 978-5-87259-806-0

## ინტერნეტ-რესურსები 
* Косоротов Александр Иванович, драматург и прозаик 

კატეგორია:რუსი პუბლიცისტები
კატეგორია:რუსი დრამატურგები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ვასილი დიკოვი

**ვასილი დიკოვი** (; დ. 1874, ნოვოჩერკასკი, რუსეთის იმპერია — 1937, ნოვოჩერკასკი, რსფსრ, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი პოეტი.

## ბიოგრაფია 
ვასილი დიკოვი 1874 წელს ქალაქ ნოვოჩერკასკში, კაზაკების ოჯახში დაიბადა. სწავლის დასრულების შემდეგ მწერლად მუშაობდა საოლქო სამმართველოში. 1898 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის კაზაკთა სასწავლებელი, მსახურობდა ოფიცრად.

ამ პერიოდში ის უკვე წერდა ლექსებს. მის შემოქმედების მთავარი თემა იყო ბუნება, დონის კაზაკობა და კაზაკთა ცხოვრება. ამ პერიოდში მან დაწერა ლექსები: „К Дону“, „Летнее утро в станице“, „Дону“, „Степной орел“, „Родному Дону“, „Дончак“ და სხვ.

1909 წელს ქალაქ ნიკოპოლში მისი ლექსების პირველი წიგნი – „Охотничьи картинки“ გამოიცა. ვასილი დიკოვი პირველ მსოფლიო ომში იბრძოდა. ომის დაწყებამდე ქალაქ ნოვოჩერკასკში გამოიცა მისი მეორე წიგნი – „Новочеркасский альманах“.

1918 წელს დიკოვმა გამოსაცემად მოამზადა წიგნ „Охотничьи картинки“-ს მეორე ვარიანტი, მაგრამ მისი გამოცემა ვერ მოხერხდა. 1920 წელს პოეტი ნოვოჩერკასკის ციხეში მოხვდა, სადაც დახვრეტის მოლოდინში ნახევარი წელი გაატარა, თუმცა იგი გაათავისუფლეს. გათავისუფლების შემდეგ შემთხვევითი შემოსავლებით ცხოვრობდა. 1921 წლიდან იყო ნოვოჩერკასკის სამხატვრო სტუდიების ადმინისტრატორი მხატვარ-ბატალისტ მიტროფანე გრეკოვთან. 1937 წელს დახვრიტეს.

## ლიტერატურა 
* Астапенко М. П., Астапенко Г. Д., Астапенко Е. М. Казачья доля — Дон, степь да воля. Ростов н/Д, 2014. с. 207-208, 320 с.: ил. ISBN 978-5-87259-806-0

კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
გალ გადოტი

**გალ გადოტ-ვარსანო** (;, დ. 30 აპრილი, 1985) — ებრაელი მსახიობი და მოდელი. ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც DC-ის გაფართოებულ სამყაროში ქალი საოცრების როლის შემსრულებელი. ამ პერსონაჟის განსახიერება მან დაიწყო 2016 წელს, ფილმში „ბეტმენი სუპერმენის წინააღმდეგ: სამართლიანობის გარიჟრაჟი“. 2017 წელს გამოვიდა ფილმი „ქალი საოცრება“, ხოლო შემდეგი იქნა „სამართლიანობის ლიგა“. მან აგრეთვე შეასრულა ჟიზელ იაშარის როლი ფილმების სერიაში „ფორსაჟი“.

გადოტი დაიბადა და გაიზარდა ისრაელში. 18 წლის ასაკში მან მისს ისრაელის წოდება მიიღო. შემდგომში ისრაელის სამხედრო ძალებში გაიარა წვრთნები. სამოდელო და მსახიობის კარიერების დაწყებამდე სწავლობდა ჰერცლიის დისციპლინათშორის ცენტრში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული   30 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1985
კატეგორია:ისრაელელი მოდელები
კატეგორია:ისრაელელი ებრაელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გაერთიანებული ერების სარდლობა კორეაში

მინი|გაერთიანებული ერების სარდლობის შეხვედრა, 2009 წელი
**გაერთიანებული ერების სარდლობა კორეაში** — 1950 წელს დაარსებული გაერთიანებული, მრავალეროვანი სამხედრო სტრუქტურა, რომელიც სამხრეთ კორეას უჭერდა მხარს კორეის ომის პერიოდში და შემდგომ.

1953 წლის 27 ივლისს, გაერთიანებული ერების სარდლობამ და ჩინეთ-ჩრდილოეთ კორეის გაერთიანებულმა სარდლობამ ხელი კორეის დაზავების ხელშეკრულებას მოაწერეს. სამშვიდობო ხელშეკრულების საფუძველზე შეიქმნა დაზავების სამხედრო კომისია, რომელშიც ორივე ხელმომწერი მხარის წარმომადგენლები შედიან. ასევე მოქმედებს ნეიტრალური ერების სადამკვირვებლო კომისიაც, რომელიც მეთვალყურეობას უწევს მხარეების ვალდებულებების შესრულებას. დაპირისპირებულ მხარეებს შორის შეხვედრები საერთო უსაფრთხოების საერთო უსაფრთხოების მონაკვეთზე (სოფელ პანმუნჯომში) რეგულარულად იმართება.

## ლიტერატურა 
* Grey, Jeffrey. The Commonwealth Armies and the Korean War: An Alliance Study. Manchester University Press, 1990.

## სქოლიო 
კატეგორია:კორეის ისტორია
Three Imaginary Boys

***Three Imaginary Boys*** — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ The Cure-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოიცა 1979 წლის 8 მაისს, ლეიბლზე Fiction. მოგვიანებით იგი აშშ-ში და ავსტრალიაში გამოიცა განსხვავებული სახელწოდებით (''Boys Don't Cry'') და სიმღერების სიით.

## სიმღერების სია
;შენიშვნა
*ალბომში შეტანილია ინსტრუმენტული კომპოზიცია „The Weedy Burton“, ავტორის მითითების გარეშე. მხოლოდ დელუქს-გამოცემაში მიუთითეს მისი ნამდვილი ავტორი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:The Cure-ის ალბომები
კატეგორია:Fiction Records-ის ალბომები
კატეგორია:1979 წლის სადებიუტო ალბომები
კატეგორია:Universal-ის დელუქს-გამოცემები
კატეგორია:Rhino Records-ის ალბომები
ლუკა ბისტროვი

**ლუკა ბისტროვი** (; დ. 11 ოქტომბერი, 1887, პოპოვკა, რუსეთის იმპერია — გ.  23 აგვისტო, 1916) — რუსი სასულიერო მწერალი.

## ბიოგრაფია 
ლუკა ბისტროვი 1887 წლის 11 ოქტომბერს სოფელ პოპოვკაში დაიბადა. მისი პაპა სოფლის მღვდელი იყო. პაპა შვილიშვილს წერა-კითხვას საეკლესიო წიგნებით ასწავლიდა და შემდეგ ლუკა შვიდი წლის ასაკიდან უკითხავდა მრევლს ეკლესიის კლიროსში.

მალევე მისი მამა, რომელიც ასევე ღვთისმსახური იყო ოჯახთან ერთად დონის ოლქის შორეულ რაიონში გადასახლდა. იქ ლუკა არითმეტიკასა და წერა-კითხვას კაზაკი ოფიცერისაგან სწავლობდა. სასიმღერო მონაცემების გამო, ლუკა 15 წლის ასაკიდან ტაძრის ერთ-ერთ კლიროსში გუნდის მთავარი მომღერალი იყო. ორი წლის შემდეგ ლუკა ბისტროვი დონის მეორე ოლქის სტანიცა ნიჟნე-ჩირსკში დამკვიდრდა. სადაც მწერლობით დაკავდა და მასწავლებლის თანამდებობის დასაკავებლად გამოცდების ჩასაბარებლად ემზადებოდა. 1908 წელს გამოცდების წარმატებით ჩაბარების შემდეგ ლუკა ბისტროვმა სახალხო მასწავლებლად დაიწყო მუშაობა. თავისი ბრაზიანი საქციელის გამო ის კონსტანტინოვკის ციხეში მოხვდა.

ციხიდან გათავისუფლების შემდეგ მან მასწავლებლობა მიატოვა და თვითგანათლებით დაკავდა, ნოვოჩერკასკში სწავლობდა ორწლიან კურსებზე, აიღო ატესტატი და საეკლესიო-საგანმანათლებლო და ლიტერატურული საქმიანობით დაკავდა.

ლუკა ბისტროვი 1916 წლის 23 აგვისტოს ფრონტზე დაიღუპა.

## შემოქმედება 
ლუკა ბისტროვის ნაწარმოებები 1908 წლიდან ქვეყნდებოდა. თავისი ნაწარმოებების სიუჟეტებს ის სტანიცა ნიჟნე-ჩირსკის სიცოცხლით სავსე ცხოვრებიდან იღებდა. თავის მოთხრობებსა და ნარკვევებში ის კაზაკთა ცხოვრების კოლორიტს აღწერდა. მისი ნაწარმოებები იბეჭდებოდა რუსულ ჟურნალ-გაზეთებში - „Церковь“, „Церковное пение“ და სხვა.

სტატიებში „Доля горькая“, „На борьбу с пьянством“, „Миссионерский подлог“, „Владыка“, „Самообман“, „Хоровое пение“, „К уставщикам и певцам“, „Повесть старого леса“ ის თანამედროვე ცხოვრების სულიერი და კულტურული საკითხების წამოწევას ცდილობდა.

ბისტროვის ცნობილი ნარკვევებია: „Психология отступничества“, „Вольтер о нетерпимости“, „К вопросу о певческих книгах“. ლუკა ბისტროვის წიგნები და თხზულებები გამოიცემოდა რევოლუციამდელ მოსკოვში, პეტერბურგსა და კიევში.

## ინტერნეტ-რესურსები 
* Быстров Лука Вонифатьевич 
* Валерий Волков: «Старообрядческая апологетика представляет собой нечто похожее на систему Менделеева...»
* Быстров Лука Вонифатьевич, духовный писатель

კატეგორია:რუსი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული  11 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული  1887
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი  1916
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ჩრდილოეთ კორეის მთები

**ჩრდილოეთ კორეის მთები**  — მთათა სისტემა კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის ჩრდილოეთ ნაწილში, მანჯურია-კორეის მთების აღმოსავლეთი ნაწილი. სიგრძე დაახლოებით 600 კმ, სიგანე 200 კმ-მდე, სიმაღლე 1300-1500 მ, მაქსიმალური — 2541 მ (მთა კვანმობონი). ჩრდილოეთით ესაზღვრება იალუძიანის (ამნოკანი) და ტუმინძიანის (ტუმანგანი) ხეობები, სამხრეთით გადადის აღმოსავლეთ კორეის მთებში. ჭარბობს საშუალო სიმაღლისა და დაბალი ქედები, რომლებიც უმთავრესად აგებულია გრანიტებით, გნაისებითა და კვარციტებით. კალთები დანაწევრებულია ხეობებით. ჩრდილოეთ კორეის მთებში არის რკინისა და პოლიმეტალების საბადოები. 1500 მ სიმაღლემდე კალთები შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით, უფრო ზევით შერეული და წიწვოვანი ტყეებია, 2000 მ-ზე მაღლა ჭარბობს ქონდარა ფიჭვი და ბალახეული მცენარეულობა.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის ქედები
მიანმარის სახელმწიფო მრჩეველი

**მიანმარის სახელმწიფო მრჩეველი** () — მიანმარის დე-ფაქტო მთავრობის მეთაური.

სახელმწიფო მრჩეველის თანამდებობა დააფუძნა მიანმარის მთავრობამ 2016 წლის 6 აპრილს სპეციალურად აუნ სან სუ ჩისათვის. აუნ სან სუ ჩის პარტიამ ეროვნული ლიგა დემოკრატიისათვის 2015 წლის არჩევნებში მოიპოვა გადამწყვეტი გამარჯვება, თუმცა პარტიის ლიდერმა ვერ შეძლო მიანმარის პრეზიდენტის თანამდებობის დაკავება კონსტიტუციური აკრძალვის გამო, რომლის მიხედვითაც პრეზიდენტის თანამდებობის დაკავება არ შეუძლია პირს, რომელსაც ჰქონდა უცხო ქვეყნის მოქალაქეობა. იგი და მისი გარდაცვლილი ქმარი, მიხაილ ეირისი დიდი ბრიტანეთის მოქალაქეები იყვნენ.

## სია 
## რესურსები ინტერნეტში
* Office of the State Counsellor  

## სქოლიო
კატეგორია:მიანმის პოლიტიკა
ვარდისფერი ჟერო

**ვარდისფერი ჟერო** () — ფრინველი ყარყატისნაირთა რიგისა.

## აღწერა 
ვარდისფერი ჟერო საკმაოდ დიდი ზომის ფრინველია, მისი სხეულის სიგრძეა 86 სმ, ფრთების შლილი 120-133 სმ, ხოლო სხეულის მასა 1,2-1,8 კგ. ბუმბული ღია ვარდისფერი აქვს, მკერდის და ფრთების ნაწილი ღია წითელი, კისერი თეთრი, ხოლო თავი და ნისკარტი, რომელსაც კოვზისებური ფორმა აქვს — შავი.

## გამრავლება 
ვარდისფერი ჟეროები ბინადრობენ დიდ კოლონიებად და დაკავებულნი არიან ბარტყებზე ზრუნვით. მათი ბუდის სიმაღლე 30 სმ-მდეა, სადაც დედალი 3-5 კვერცხს დებს. ინკუბაცია 21 დღე-ღამე გრძელდება. ბარტყებს თავიდან მშობლები კვებავენ მონელებული საკვებით, სანამ შეძლებენ ნისკარტიდან ჭამას. რვა კვირის შემდეგ ისინი დამოუკიდებლები ხდებიან და ფრენას სწავლობენ.

## ლიტერატურა 
* «National Geographic» Field Guide to the Birds of North America ISBN 0-7922-6877-6 .

## სქოლიო 
კატეგორია:ჟეროები
სპარტაკი (ტელესერიალი)

„***სპარტაკი***“ — ამერიკული ისტორიული ჟანრის სერიალი. მისი პრემიერა გაიმართა Starz-ზე 2010 წლის 22 იანვარს, ჩვენება კი დასრულდა 2013 წლის 12 აპრილს. პირველ სეზონში მოქმედება ვითარდება ძვ. წ. 73-71 წლებში, როდესაც რომის იმპერიის წინააღმდეგ მონათა აჯანყებას სათავეში ჩაუდგა მონა სახელად სპარტაკი.

სერიალის პირველი სეზონი — „სპარტაკი: სისხლი და ქვიშა“ დაიწყო 2010 წლის 22 იანვარს და დასრულდა ამავე წლის 16 აპრილს. იგი შედგება 13 ეპიზოდისგან. სერიალის მეორე სეზონი — „სპარტაკი: არენის ღმერთები“ — გამოვიდა 2011 წლის 21 იანვარს და დასრულდა 25 თებერვალს. ეს სეზონი მოიცავს 6 სერას. მესამე სეზონი — „სპარტაკი: შურისძიება“ — გამოვიდა 2012 წლის 27 იანვარს და დამთავრდა 30 მარტს. იგი შეიცავს 10 ეპიზოდს. ტელესერიალის მეოთხე სეზონის — 
„სპარტაკი: დაწყევლილთა ომის“ – გადაღება დაიწყო 2013 წლის 25 იანვარს და დასრულდა 12 აპრილს.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 

კატეგორია: სპარტაკი
კატეგორია: 2010 წლის სერიალები
კატეგორია:ტელესერიალები ანბანის მიხედვით
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1077

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1077** მიიღეს 1996 წლის 22 ოქტომბერს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის, კერძოდ კი 937 (1994), 1036 (1996) და 1065 (1996) რეზოლუციების დამტკიცებით, საბჭომ საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) შემადგენლობაში, სოხუმში ადამიანის უფლებათა ოფისი დააარსა.

საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისა და სუვერენიტეტის მხარდაჭერის შემდეგ, უშიშროების საბჭომ განიხილა გენერალური მდივნის მოხსენება და გადაწყვიტა, რომ ახლადშექმნილ ადამიანის უფლებათა ოფისს, გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) ხელმძღვანელი უხელმძღვანელებს. ხელმძღვანელობა შეიქმნა აფხაზეთის მოსახლეობის დასახმარებლად. პროგრამის პრიორიტეტები უნდა განისაზღვროს გენერალური მდივნისა და საქართველოს მთავრობის კონსულტაციების შედეგად და შემდგომი ღონისძიებები უნდა განხორციელდეს ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის მიერ.

რეზოლუცია 14 ხმით მიიღეს, სადაც ჩინეთმა თავი შეიკავა, რომელიც ამტკიცებდა, რომ ადამიანის უფლებათა ოფისის შექმნა, უშიშროების საბჭოს პრეროგატივებს ცდება და ეს არ უნდა შექმნას მომავალი სამშვიდობო მისიების ფარგლებში ახალი პრეცედენტები.

## იხილეთ აგრეთვე
* გაეროს მისია საქართველოში
* გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
* აფხაზეთის ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე](https://undocs.org/S/RES/1077(1996))

## სქოლიო
1077
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ
კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი
კატეგორია:1996 წელი საქართველოში
გადმოტვირთვადი კონტენტი

**გადმოტვირთვადი კონტენტი** ( — **DLC**) — ციფრული მედია კონტენტის გავრცელების ერთ-ერთი ფორმა ინტერნეტის საშუალებით, როგორც წესი, ფასიანი, რომელიც ვრცელდება ინტერნეტში ოფიციალური გამომცემლის მიერ. ტერმინი „გადმოტვირთვადი კონტენტი“ მოიცავს ინფორმაციულ შევსებას, რომელიც შექმნილია ვიდეო თამაშებისთვის და გამოიცემა ცალკე, ძირითადი თამაშისგან დამოუკიდებლად. მიუხედავად ამისა, ეს ცნება გამოიყენებოდა ონლაინში არსებული ნებისმიერი ტიპის გასართობი ციფრული კონტენტის აღსანიშნავად.

გადმოტვირთვადი  კონტენტის ფასი ხშირად არ აღემატება 20 აშშ დოლარს. ის შეიძლება იყოს რამდენიმე სახის და მოიცავდეს ახალი ტიპის ტანისამოსს, სიუჟეტურ ხაზს მსგავსად გაფართოების პაკეტისა, ასევე ახალ მოდებს, დონეებს, გამოწვევებს და და სხვა მრავალ ფუნქციას.

გადმოტვირთვადი კონტენტის გავრცელება დაიწყო 21-ე საუკუნეში, მეექვსე თაობის კონსოლების გამოჩენის შემდეგ, რომლებსაც გააჩნდა ინტერნეტის მხარდაჭერა.  სპეციალურ ვერსია „წლის თამაშის გამოცემაში“ (ხელახალი გამოცემა), ხშირად გაერთიანებულია სრულფასოვანი თამაში
და ადრე გამოსული მისი ყველა DLC.

## სქოლიო
კატეგორია:ციფრული მედია
კატეგორია:ვიდეო თამაშების დისტრიბუცია
კატეგორია:ვიდეო თამაშები გადმოტვირთვადი კონტენტებით
კატეგორია:ვიდეო თამაშის ტერმინოლოგია
ჯონ სნოუ (პერსონაჟი)

**ჯონ სნოუ** () — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ და მისი სატელევიზიო ადაპტაციის, „სატახტოთა თამაშის“ ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი. სერიალში მას განასახიერებს მსახიობი კიტ ჰარინგტონი. *The New York Times*-ის მიერ ჯონ სნოუ დასახელდა მწერლის ერთ-ერთ საუკეთესო ქმნილებად. ჯონი წარმოადგენს სერიალის ერთ-ერთ მთავარ პერსონაჟს.

ჯონ სნოუ არის ნედ სტარკის — უესტეროსის ჩრდილოეთის უძველესი ციხესიმაგრის, უინტერფელის ლორდის უკანონო ვაჟი. მისი სტატუსიდან გამომდინარე იგი ღამის საგუშაგოს წევრი გახდა კედელზე, რომლის წევრებიც უესტეროსის სამხრეთ ნაწილს იცავენ კედლის იქით მცხოვრები ველურებისგან. სტარკების მძიმე გასაჭირის მიუხედავად, ჯონმა გადაწყვიტა დარჩენილიყო საგუშაგოზე. მოგვიანებით იგი გაჰყვა ექსპედიციას კედლის იქით, რათა გამოეკვლიათ თეთრი მოსიარულეებისაგან და ველურებისგან მომდინარე საფრთხეები. ჯონი ტყიურებს შეუერთდება, რადგან მათი გეგმების შესახებ შეიტყოს. იგი იქ გაიგებს ველურთა გეგმას, რომ ისინი აპირებდნენ უესტეროსის სამხრეთში შეჭრას. მას შეუყვარდება ერთ-ერთი ველური, იგრიტი. კედელზე შეტევამდე ცოტა ხნით ადრე იგი საგუშაგოში ბრუნდება და ამზადებს მას შეტევისთვის. ტყიურთა მოგერიების შემდეგ, იგი საგუშაგოს სარდალი ხდება და ტყიურები გადაჰყავს კედლის სამხრეთში, რის გამოც მას გუშაგები კლავენ.

## ლიტერატურა 
* Remy J. Verhoeve. Re-Reading a Game of Thrones: A Critical Response to George R. R. Martin's Fantasy Classic. — Nimble Books LLC, 2011. — 372 p.

## სქოლიო 
კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
კატეგორია:გამოგონილი მეფეები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1096

**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1096** მიიღეს ერთხმად 1997 წლის 30 იანვარს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1065 (1996) რეზოლუციის, საბჭომ განიხილა რეგიონში არსებული ვითარება და გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატი 1997 წლის 31 ივლისამდე.

უშიშროების საბჭომ კვლავ შეშფოთდა გამოხატა იმის გამო, რომ საქართველომ და აფხაზეთმა კონფლიქტის მოგვარება, განსაკუთრებით აფხაზური მხარის პოზიციის გამო, ვერ შეძლეს. საბჭომ აღნიშნა აფხაზეთის ადამიანის უფლებათა ოფისის გახსნაც (რეზოლუცია 1077 (1996)), რომელიც მონიტორინგს გაუწევს ადამიანის უფლებათა პატივისცემას. ორივე მხარემ დაარღვია შეთანხმება ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების შესახებ, რომელსაც 1994 წელს მოსკოვში ხელი მოეწერა. გალის რეგიონში მდგომარეობა კვლავაც გაუარესდა, ხოლო დსთ-ის სამშვიდობო ძალების მანდატი, რომელიც რეგიონში მოქმედებს, გაფართოვდა და გადავადდა 1997 წლის 31 იანვრამდე.

საქართველოში არსებული ვითარება ჩიხში შევიდა და კონფლიქტის ყოვლისმომცველი მოგვარების მცდელობა ჩაიშალა, ხოლო აფხაზეთის პოზიცია 1996 წლის საპარლამენტო არჩევნების შესახებ, მიუღევლად შეფასდა. ამ თვალსაზრისით, საბჭომ მიესალმა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის შეთავაზება გაეროს როლის გაძლიერების მხრივ, მშვიდობის მშენებლობის პროცესში. ორივე მხარეს მოუწოდეს მოლაპარაკებებში პროგრესის მიღწევის შესახებ, აგრეთვე საბჭომ მიესალმა ორივე მხარეს შორის მაღალი დონის მოლაპარაკებების განახლებას.

ამის შემდეგ, რეზოლუციაში განხილულია იმ სიტუაციის შესახებ, რომელიც გავლენას ახდენს აფხაზეთში დასაბრუნებელ ლტოლვილებზე. გრძელდებოდა ამ პროცესის გაჭიანურება და მისი აფხაზეთის პოლიტიკურ სტატუსთან დაკავშირების მცდელობები, ასევე საბჭომ დაგმო კონფლიქტის შედეგად გამოწვეული დემოგრაფიული ცვლილებები და დაადასტურა ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა უფლება მშობლიურ სახლებში დაბრუნების შესახებ. გარდა ამისა, უშიშროების საბჭომ დაგმო ყველა ეთნიკური ძალადობა და ტერიტორიების დანახმიანება, ამის გამო, საბჭომ სთხოვა ორივე მხარეს უზრუნველყოს გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG), დსთ-ის სამშვიდობო ძალების და საერთაშორისო ჰუმანიტარული ორგანიზაციების გადაადგილების უსაფრთხოებისა და თავისუფლების უზრუნველყოფა.

საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს მოეთხოვა საბჭოში მოხსენების ჩაბარება აფხაზეთში არსებული სიტუაციისა და UNOMIG-ის ოპერაციების შესახებ, 1096 რეზოლუციის მიღებიდან სამი თვის შემდეგ.

## იხილეთ აგრეთვე
* გაეროს მისია საქართველოში
* გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
* აფხაზეთის ომი

## რესურსები ინტერნეტში
*[რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე](https://undocs.org/S/RES/1096(1997))

## სქოლიო
1096
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ
კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი
კატეგორია:1997 წელი საქართველოში
ანატოლი როშჩუფკინი

**ანატოლი როშჩუფკინი** (; დ. 10 თებერვალი, 1949, კრასნოე, რსფსრ, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი მწერალი. სსრკ-ის ჟურნალისტთა კავშირის წევრი (1975).

## ბიოგრაფია 
ანატოლი როშჩუფკინი 1949 წლის 10 თებერვალს ლიპეცკის ოლქის სოფელ კრასნოეში, გლეხის ოჯახში დაიბადა.

1972 წელს სწავლობდა ელეცკის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. 1978—1980 წლებში სწავლობდა როსტოვის უმაღლეს პარტიულ სკოლაში (უპს) ჟურნალისტიკის განყოფილებაზე. 1972—1973 წლებში მსახურობდა სახალინის სატანკო ძალებში. დემობილიზაციის შემდეგ ჟურნალისტიკას დაუბრუნდა.

მუშაობა 1966 წელს დაიწყო. მუშაობდა ლიპეცკის ოლქის რაიონული გაზეთების ლიტერატურულ მუშაკად, კომკავშირულ სამუშაოზე, დამოუკიდებელ კორესპონდენტად, სოფლის ცხოვრების განყოფილების ხელმძღვანელად, როსტოვის საოლქო გაზეთ „Молот“-ის მთავარი რედაქტორის მოადგილედ (1981—1992), როსტოვის ოლქის საკანონმდებლო კრების ინფორმაციისა და საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ანალიზის განყოფილების ხელმძღვანელად (1992—1998), როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის ბეჭდვისა და ტელერადიომაუწყებლობის დეპარტამენტის ბეჭდვის სექტორის ხელმძღვანელად, როსტოვის ოლქის გაზეთ „Весёловский вестник“-ის მთავარ რედაქტორად. 2001 წლიდან ანატოლი როშჩუფკინი მუშაობს გაზეთ „За доблестный труд“-ის მთავარ რედაქტორად.

## შემოქმედება 
ანატოლი როშჩუფკინმა ლექსებისა და მოთხრობების წერა ადრეულ ასაკში დაიწყო და ის ადგილობრივ გამოცემებში იბეჭდებოდა. მისი ლექსების პირველი კრებული „Свет доброты“ 1995 წელს, ხოლო პროზის პირველი წიგნი „Земляки“ 1996 წელს გამოიცა. მოგვიანებით მწერალმა ლექსების, თხზულებებისა და მოთხრობების რამდენიმე ათეული წიგნი დაწერა.

ანატოლი როშჩუფკინი თავის ნაწარმოებებში რუსული სოფლის ცხოვრებას აღწერს, წერს მისთვის ახლობელი ხალხის შესახებ, ცდილობს მორალისა და ზნეობის საკიტხების წამოწევას.

## ჯილდოები 
* სსრკ-ის სახალხო მეურნეობის მიღწევების გამოფენის ბრინჯაოს მედალი;
* რუსეთის ჟურნალისტთა კავშირის საპატიო ნიშანი „პროფესიონალური საზოგადოების წინაშე დამსახურებისათვის“;
* ანტონ ჩეხოვის სახელობის საოლქო ჟურნალისტიკის პრემიის ლაურეატი;
* ვ. ზაკრუტკინის სახელობის ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი (1997).

## შრომები 
გამოცემულია მწერლის ნაწარმოებების ცალკეული წიგნები:
* Свет доброты. Стихи. — Ростов-н/Д: фирма „MYSTERY“, 1995.
* Земляки. Рассказы, повести, очерки. — Ростов-н/Д: „Дон“, 1996.
* До вечерней звезды. Стихи. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 1997.
* Поезд в деревню. Книга прозы. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 1999.
* Ещё надеюсь… Стихи. — Ростов-н/Д: МП „Книга“, 2001.
* Прощание с ивой. Проза. — Ростов-н/Д: МП „Книга“, 2001.
* Сроки земные. Книга прозы. — Ростов-н/Д: МП „Новая книга“, 2004.
* Январская исповедь. Стихи. — Ростов-н/Д: МП „Новая книга“, 2006.
* Колодезное эхо. Повесть. — Ростов-н/Д: МП „Новая книга“, 2007.
* Последняя вьюга. Повести и рассказы. — Ростов-н/Д: МП „Новая книга“, 2009.
* Между светом и тенью. Книга прозы и поэзии. — Ростов-н/Д: ЗАО „Книга“, 2010.

## ლიტერატურა 
* Справочник. Ростовское региональное отделение Союза писателей России. Ростов-на-Дону, 2011 г. Анатолий Васильевич Рощупкин, с. 77.

## ინტერნეტ-რესურსები 
* Рощупкин Анатолий Васильевич. Союз писателей России.
* Рощупкин Анатолий Васильевич . Литературная карта.

კატეგორია:რუსი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული  10 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული  1949
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
ვიკინგები (ტელესერიალი)

„***ვიკინგები***“ — ირლანდიურ-კანადური ისტორიული ჟანრის სერიალი. მისი პრემიერა გაიმართა 2013 წლის 3 მარტს, გადაღებები კი ისევ გრძელდება. სერიალი მოგვითხრობს რაგნარ ლოდბროკის საგის შესახებ, თუ როგორ ესხმიან თავს ჩრდილოეთიდან მოსული დამპყრობლები ინგლისსა და საფრანგეთს, მოგვიანებით მეოთხე სეზონიდან კი რაგნარის შვილების ისტორიას.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* History Canada *Vikings* website 
* 

კატეგორია:ვიკინგები
კატეგორია:2010-იანი წლების ტელესერიალები
კატეგორია:ტელესერიალები ანბანის მიხედვით
ბენიამინ კისილევსკი

**ბენიამინ კისილევსკი** (; დ. 15 ნოემბერი, 1940, კიევი, უსსრ, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი მწერალი და პროზაიკოსი. სსრკ-ის მწერალთა კავშირის წევრი (1991).

## ბიოგრაფია 
ბენიამინ კისილევსკი 1940 წლის 15 ნოემბერს ქალაქ კიევში დაიბადა. დიდი სამამულო ომის დაწყების შემდეგ გერმანელების მიერ ქალაქის დაკავებისას, მისი დედა პოლინა კისილევსკაია (1905—2000) პატარა ბენიამინთან და მის უფროს ძმა მიშასთან ერთად ქალაქიდან გაიქცა. მამა, ეფიმ კისილევსკი კი დაიღუპა. ომის შემდეგ ოჯახი საცხოვრებლად ქალაქ ლვოვში გადავიდა. პატარა ბენიამინმა ლექსების წერა ხუთი წლის ასაკში დაიწყო. 11 წლის ასაკში მისი პირველი ლექსი „Пионерская правда“-ში () გამოქვეყნდა.

დაამთავრა ლვოვის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. განაწილებით სამუშაოდ კრასნოიარსკის მხარეში მოხვდა, სადაც ქირურგის საექიმო პრაქტიკა ქალაქ ილანსკში დაიწყო. მუშაობდა ჩრდილოეთ კავკასიის რკინიგზის მთავარ ჰემატოლოგ-ტრანსფუზიოლოგად, სისხლის გასახმის სადგური მთავარ ექიმად ილანსკში, კრასნოიარსკსა და დონის როსტოვში. მრავალი წლის განმავლობაში ერთმანეთს უთავსებდა ექიმის საქმიანობასა და შემოქმედებით ცხოვრებას.

ამჟამად ცხოვრობს ქალაქ დონის როსტოვში, წერს ნაწარმოებებს ბავშვებისა და უფროსებისათვის.

მისი ნაწარმოებები იბეჭდებოდა მოსკოვის, დონის როსტოვის, ვორონეჟის, ელისტის, აშშ-სა და კანადის წიგნებში, ჟურნალებსა და პერიოდულ გამოცემებში.

## ჯილდოები და წოდებები 
* უმაღლესიკატეგორიის ექიმი, ჯანდაცვის წარჩინებული, სსრკ-ის საპატიო რკინიგზელი, სსრკ-სა და რუსეთის საპატიო დონორი.
* პიროგოვის სახელობის მედალი — „სამამულო ჯანდაცვის წინაშე დამსახურებისათვის“.
* ეროვნული საბავშვო ლიტერატურული პრემიის „Заветная мечта“ () ლაურეატი.
* წლის ადამიანი ნომინაციაში „მწერალი“ (2008).

## შემოქმედება 
ცალკეულ წიგნებად გამოცემული ბენიამინ კისილევსკის ნაწარმოებები:

### საბავშვო წიგნები 
* Седьмой канал. - Ростов н/Д: Ростиздат, 1984.
* Чудики. - Ростов н/Д: Ростиздат, 1986.
* Котята. — Ростов н/Д: Ростиздат, 1988.
* Ксюша и два Лёши. - Ростов н/Д: Ростиздат, 2003.
* Перестройка. - изд. Новая книга, 2007.
* Настя Колобкова- изд. Новая книга, 2008.
* Воный год. - изд. Нюанс, 2010.
* Сказки нашего двора, - изд. РОДТ, 2016.
* Приключения ёжика Тошки.- изд. Союз писателей, 2017. 

### რომანები და თხზულებები 
* Лампа А. Ладина. Шея. - Ростов н/Д, Элиста: Апрель. 1989.
* Кольцо. — Ростов н/Д, Элиста: Теегин герл. 1989.
* Ничьей быть не может. — Ростов н/Д: Москва, Физкультура и спорт, 1992.
* Жена. По кругу. — Ростов н/Д: Мапрекон,
* Заложники. - Ростов н/Д: Проф-Пресс, 1997.
* Наваждение. - Ростов н/Д: Донской издательский дом, 2000.
* Ангел. — Ростов н/Д: Новая книга, 2004.
* Синдром. - Новая книга, 2009.
* Антидекамерон - Старые русские, 2011.
* Три дня Закона. - Старые русские, 2012.

### მოთხრობათა კრებულები
* Моя рожа. — Ростов н/Д: Танаис, 1997.
* Тринадцать рассказов. - Ростов н/Д: Ростиздат, 2003.
* Обретение. - Ростов н/Д: Новая книга, 2005.
* Признание. - Нюанс, 2010.

## ინტერნეტ-რესურსები 
* Кисилевский Вениамин Ефимович
* Кисилевский Вениамин Ефимович
* Путешествие «по стране детства» Вениамина Ефимовича Кисилевского 

კატეგორია:რუსი მწერლები
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები
კატეგორია:დაბადებული  15 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1940
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:კიევში დაბადებულები