აჰმად ნამი

**დამად აჰმად ნამი ბეი** ( , დ. 1873 — გ. 13 დეკემბერი, 1962 ) — სირიელი სახელმწიფო მოღვაწე, სირიასა და ლიბანში საფრანგეთის მანდატის დროს  იყო სირიის დე ფაქტო ხელმძღვანელი (1926–1928), იკავებდა სირიის პრემიერ მინისტრის პოსტს, ჰქონდა რიგი საპრეზიდენტო უფლებამოსილებები. 

## ბიოგრაფია 
დაიბადა ბეირუთში  ჩერქეზების უაღრესად გავლენიან  ოჯახში, რომელიც (ქორწინების გზით) იყო დაკავშირებული თურქ სულთან აბუდ-ჰამიდ II- სთან. სწავლობდა სტამბოლში ოსმალეთის სამხედრო აკადემიაში. შემდეგ პარიზში გაიარა გადამზადება. 1900 წელს დაქორწინდა სულთან აბდულ ჰამიდ II-ის დაზე, პრინცესა აიშაზე და მიიღო ტიტული „დამადი“ (რაც თურქულად „სიძეს“ ნიშნავს). მას არ  მიუღია მონაწილეობა პოლიტიკურ ცხოვრებაში, 1909 წელს აბუდლ-ჰამიდის დამხობის შემდეგ ნამი გადასახლებაში წავიდა პარიზში და იქ დარჩა 1918 წლის პირველ მსოფლიო ომში ოსმალეთის იმპერიის დამარცხებამდე. ამის შემდეგ ის ბეირუთში დაბრუნდა და ოჯახურ საქმეებს უძღვებოდა, ამავე დროს ახლო მეგობრობას ინარჩუნებდა ფრანგ ადმინისტრატორებთან.

1926 წელს საფრანგეთის ხელისუფლებამ შესთავაზა მთავრობის ფორმირება, როდესაც ქვეყანა განიცდიდა მძიმე ეკონომიკურ კრიზისს. ამავე დროს, გრძელდებოდა ანტიფრანგული აჯანყება. 1926 წლის 26 აპრილს პოლიტიკოსმა ჩამოაყალიბა მთავრობა, რომელშიც, ფართო საზოგადოების მხარდაჭერის მოპოვების მცდელობისას, შეიყვანა ნაციონალისტური მოძრაობის სამი ლიდერი: ჰუსნი ალ ბარაზი  გახდა შინაგან საქმეთა მინისტრი, ფარის ალ-ხური —  განათლების მინისტრი და ლუფთი ალ-ჰაფარი —   მეწარმეობის მინისტრი. თუმცა, უკვე ივნისში სამივემ დატოვა თანამდებობა საფრანგეთის ადმინისტრაციის ქმედებების პროტესტის ნიშნად.

ქვეყნის ეკონომიკური მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად მან გამოიყენა სახელმწიფო სუბსიდიები მრეწველებისა და მეწარმეებისთვის. იგი ეწინააღმდეგებოდა დამოუკიდებელი ლიბანის არსებობას. მან ფრანგებს წარუდგინა სირიასა და ლიბანს შორის სამოკავშირეო ხელშეკრულების გეგმა  რეგიონში საფრანგეთის ყველა ინტერესის გარანტიის სანაცვლოდ. ნამი ასევე დაჟინებით მოითხოვდა 1925-1927 წლების ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ყველა მონაწილის ამნისტიას. 1928 წლის 8 თებერვალს იგი გაათავისუფლეს თანამდებობიდან, სავარაუდოდ სირიაში მონარქიული რეჟიმის დამყარებისთვის მზადების გამო, რა დროსაც ქვეყნის სათავეში საკუთარ თავს მოიაზრებდა. 

1940 წელს იყო პრეზიდენტობის ერთ-ერთი შესაძლო კანდიდატი, მაგრამ ეროვნული ბლოკის (იმ დროს უდიდესი სირიის ნაციონალისტური მოძრაობა) ძლიერი პროტესტის გამო, ვერ გახდა პრეზიდენტი. ამის შემდეგ მან საბოლოოდ უარი განაცხადა პოლიტიკურ მოღვაწეობაზე და გაემგზავრა ლიბანში, სადაც ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე (1962 წ.).

## მასონთა მოძრაობაში 
1906 წელს ინიცირებული იქნა ეგვიპტის დიდი ეროვნული ლოჟის ეგიდით არსებულ „ლიბანის“ მასონთა ლოჟაში კუსბაში (ჩრდილოეთი ლიბანი), შემდეგ გადავიდა „ბეირუთის“ ლოჟაში.  

1932 წელს ეგვიპტის დიდმა აღმოსავლეთმა დააარსა დიდი პროვინციული ლოჟა სირიისა და ლიბანისთვის. მასში პროვინციის დიდი ოსტატის თანამდებობა დაიკავა აჰმად ნამი ბეიმ.

1934 წლის 30 ივნისს აჰმად ნამი ბეი გახდა ლიბანის დიდი აღმოსავლეთის საპატიო წევრი, ხოლო 1947 წელს — საფრანგეთის დიდი აღმოსავლეთის საპატიო წევრი.   

## იხილეთ აგრეთვე 
* სირიის პრემიერ მინისტრების სია

## ლიტერატურა 
* Sami Moubayed, *Steel and Silk, Men and Women Who Shaped Syria, 1900–2000*, Seattle, 2002, pp. 298–299 წწ. 
* Khoury, Philip Shukry (2014). *Syria and the French Mandate: The Politics of Arab Nationalism, 1920-1945*. Princeton University Press. ISBN 9781400858392.

## სქოლიო 

კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
კატეგორია:სირიის პრეზიდენტები
კატეგორია:სირიის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები