open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ბატანგ-გადისის ეროვნული პარკი

**ბატანგ-გადისი** () — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრის დასავლეეთ ნაწილში. მოიცავს 1 080 კმ²–ს. პარკში გავრცელებულია საფრთხის ქვეშ მყოფი სუმატრის ვეფხვი, აზიური ოქროსფერი კატა, ბენგალური კატა, წინწკლებიანი ლეოპარდი. ბატანგ-გადისის დაცული ტერიტორია იმ გეგმის ნაწილია, რომლის მიხედვითაც უნდა შეიქმნას ჩრდილოეთ სუმატრის ბიომრავალფეროვნების კონსერვაციის დერეფანი, რომელიც სხვა დაცული ტერიტორიებისა და ტყეების სერიათა საშუალებით დაუკავშირდება სუმატრის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე გუნუნგ-ლიოსერის ეროვნულ პარკს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:სუმატრის დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:2004 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:ჩრდილოეთ სუმატრის გეოგრაფია
კატეგორია:ჩრდილოეთ სუმატრის ღირსშესანიშნაობები
ვაკატობის ეროვნული პარკი

**ვაკატობის ეროვნული პარკი** () — საზღვაო ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სულავესის სამხრეთით. სახელი ვაკატობი აკრონიმიაა ოთხი მთავარი კუნძულისა: **ვა**ნგი–ვანგი, **კა**ლედუპა, **ტო**მია და **ბი**ნონგკო. 2005 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში.

## გეოგრაფია
ეროვნული პარკი მდებარეობს კუნძულ სულავესის სამხრეთით, ბანდის ზღვასა (ჩრდილო–აღმოსავლეთით) და ფლორესის ზღვებს შორის (სამხრეთ–დასავლეთით). უმაღლესი წერტილი კუნძულ ვანგი–ვანგიზე მდებარეობს (274 მ). წყლის სიღრმე მერყევია, ყველაზე ღრმა ადგილი 1 044 მეტრს აღწევს. 

## ფლორა და ფაუნა
ეროვნულ პარკში წარმოდგენილ მცენარეულობას შორისაა მანგროს ტყეები, სანაპიროს ტყეები, დაბლობის ჭაობის ტყეები, მდინარისპირა ვეგეტაციები, დაბლობის წვიმის ტყე, მთის წვიმის ტყე და მარჯნის რიფები. მრავლად არიან კუები.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Official website 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:2002 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:ინდონეზიის საზღვაო პარკები
კატეგორია:ინდონეზიის ბიოსფერული ნაკრძალები
კატეგორია:სამხრეთ-აღმოსავლეთ სულავესის გეოგრაფია
კატეგორია:სამხრეთ-აღმოსავლეთ სულავესის ღირსშესანიშნაობები
კეპულუან-ტოგეანის ეროვნული პარკი

**კეპულუან-ტოგეანი** () — ვრცელი საზღვაო ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სულავესის სიახლოვეს; მოიცავს ტოგიანის კუნძულებს. ფართობი 3 626 კმ².

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
*  DepHut 
*  TravelTwins.dk Exquisite site with pictures and text about the Togean Islands 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:სულავესი
კატეგორია:ინდონეზიის საზღვაო პარკები
კატეგორია:2004 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:ცენტრალური სულავესის გეოგრაფია
ბუკიტ-ტიგაპულუჰის ეროვნული პარკი

**ბუკიტ-ტიგაპულუჰი** ( - ცამეტი ბორცვის ეროვნული პარკი) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრის აღმოსავლეთ ნაწილში. მოიცავს 143 223 ჰექტარს. ძირითადად შედგება დაბლობის ტროპიკული ტყეებისაგან. გავრცელებულია საფრთხის ქვეშ მყოფი მრავალი სახეობა, მათ შორის სუმატრის ორანგუტანი, სუმატრის ვეფხვი, სუმატრის სპილო, სუმატრის მარტორქა და აზიური ტაპირი, ისევე როგორც საფრთხის ქვეშ მყოფი მრავალი ფრინველი. ტერიტორია დასახლებულია ორანგ რიმბას ხალხებით. 

ეროვნულ პარკს დიდ საფრთხეს უქმნის ხე-ტყის უკანონო ჭრა და ზეთის პალმის პლანტაციები.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
*Bukit Tiga Puluh National Park  (official site)
*Sumatran Tiger Trust: Bukit Tigapuluh NP 
*[Website of the Sumatran Orangutan Conservation Programme

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები(https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%92%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90:%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%9D%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%96%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9E%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%99%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98)
კატეგორია:სუმატრის დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:რიაუს გეოგრაფია
კატეგორია:ჯამბის გეოგრაფია
კატეგორია:რიაუს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:ჯამბის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:1995 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ბუკიტ-დუაბელასის ეროვნული პარკი

**ბუკიტ-დუაბელასი** ( – *თორმეტი ბორცვის ეროვნული პარკი*) — შედარებით პატარა ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრაზე. ფართობი 605 კმ². პარკში წარმოდგენილია დაბლობის ტროპიკული წვიმის ტყეები. ჩრდილოეთ ნაწილში გავრცელებულია პირველადი წვიმის ტყეები, დანარჩენ ნაწილშ კი მეორეული, რაც წინა წლებში მიმდინარე ტყის ჩეხვის შედეგია.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Ministry of Forestry: Brief description 
* Sager, Steven. Orang Rimba Customs and Beliefs in the Bukit Duabelas Region of Jambi, Sumatra 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:სუმატრის დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:2000 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:ჯამბის გეოგრაფია
კატეგორია:ჯამბის ღირსშესანიშნაობები
ესტანესი

**ესტანესი** () — ტბა ესპანეთში, უესკის პროვინციაში. მდებარეობს პირენეებში, ზღვის დონიდან 1754 მ სიმაღლეზე. მდებარეობს არაგონის ტერიტორიაზე. ფართობი 0,29 კმ². ჩრდილოეთი და დასავლეთი ნაპირები ციცაბოდ ეშვება ქვემოთკენ, სადაც ქმნის ბუნებრივ სახელმწიფო საზღვარს საფრანგეთთან. საზრდოობს ნაკადულებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* ტბა ესტანესი  

კატეგორია:ესპანეთის ტბები
კატეგორია:ტბები ანბანის მიხედვით
სანაბრიის ტბა

**სანაბრიის ტბა** () — მყინვარული წარმოშობის ტბა ესპანეთში, პირენეს ნახევარკუნძულზე, პუებლა-დე-სანაბრიიდან 8 კილომეტრში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1018 მ სიმაღლეზე, ზედაპირის ფართობი 3,48 კმ². მაქსიმალური სიგრძე 3,3 კმ, უდიდესი სიღრმე 51 მ. ტბა მოქცეულია სანაბრიის ტბის ბუნებრივი პარკის ტერიტორიაზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* სანაბრიის ტბა 

კატეგორია:ესპანეთის ტბები
მიქაელ ატალიატე

**მიქაელ ატალიატე** (; დაახლ. 1030/1035 - დაახლ. 1085) — ბიზანტიელი ისტორიკოსი. ეკუთვნის რამდენიმე თხზულება, მ. შ. მთავარია ისტორია, რომელშიაც აღწერილია 1034-1079 წლის ამბები. გვაწვდის საინტერესო ცნობებს XI საუკუნის საქართველო-ბიზანტიის ურთიერთობაზე, კერძოდ, ლიპარიტ ბაღვაშის, გიორგი I-ისა და ბაგრატ IV-ის შესახებ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიელი ისტორიკოსები
ნამპა

**ნამპა** () — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, კანიონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 81557 კაცს.

## სქოლიო
## იხილეთ აგრეთვე
*აიდაჰოს ქალაქების სია

კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
ლიბიის უადების სია

სტატიაში მოცემულია **ლიბიის უადების სია**. დალაგებულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთის მიმართულებით, რეგიონების მიხედვით, დიდ შენაკადებთან ერთად.

## ტრიპოლიტანია
*უადი-ავალი
**უადი-ტანარუტი
**უადი-მაიმუნი
*უადი-ალ-მუჯაინინი
*უადი-ტურგუტი (დას.)
*უადი-ალ-მასიდი
*უადი-ტურგუტი(აღმ.)
*უადი-ლაბდაჰი
*უადი-კიამი (ვადი-ტარგალატი)
*უადი-საუფაჯინი
*უადი-ზამზამი
*უადი-ბეი-ალ-კაბირი
*ბადი-ტაბიტი
*უადი-იარიფი
*უადი-ტილალი
*უადი-არ-რიჟლი (ვადი-მატრატინი)

## ფეცანი
*უადი-ტინეზუფტი
*უადი-ბარჯუჯი
*უადი-აშ-შატი
*უადი-უმ-ალ-არაისი
*უასი-ამ-ნაშუ

## კირენაიკა
*უადი-ალ-ყატარა
*უადი-დარნა
*უადი-ალ-კალიხი
*უადი-ჰუსეინი
*უადი-ალ-მუალაქი
*უადი-ატ-თამიმი
*უადი-ალ-ფარიხი
*უადი-ალ-ჰამიმი

## რესურსები ინტერნეტში 
*Defense Mapping Agency, 1984
*GEOnet Names Server 

კატეგორია:ლიბიის გეოგრაფია
კატეგორია:აფრიკის მდინარეები
თარგმანში დაკარგული (ფილმი)

**თარგმანში დაკარგული** — რეჟისორ სოფია კოპოლას რიგით მეორე მხატვრული ფილმი, „თვითმკვლელი ქალიშვილების“ შემდეგ. მას წილად ხვდა როგორც კომერციული წარმატება, ასევე  კინომცოდნეთა დადებითი შეფასებები.

## სიუჟეტი
ფილმის მოქმედება ტოკიოში ვითარდება. ქმრისაგან მივიწყებული მარტოხელა ქალი შარლოტი ტოკიოს ერთ-ერთ სასტუმროში გაიცნობს ხალხისგან მივიწყებული მსახიობ ბობ ჰარისს. მათ შორის მეგობრული ურთიერთობა ყალიბდება.

## როლებში
* ბილ მარი  — ბობ ჰარისი
* სკარლეტ იოჰანსონი — შარლოტი
* ჯოვანი რიბისი — ჯონი
* ანა ფერისი — კელი
* ფუმიჰირო ჰაიაში — ჩარლი ბრაუნი  
* აკიკო ტაკეშიტა — მისს კავასაკი  
* ფრანსუა დე ბუა — პიანისტი
* ტაკაში ფუჯიი — ტელეწამყვანი
* ჰირომიქსი — ანსახიერებს საკუთარ თავს

## ჯილდოები
ფილმი წარდგენილი იყო ოსკარის ოთხ ნომინაციაში. ფილმმა მიიღო ჯილდოები:

**ოსკარი**
#საუკეთესო ორიგინალური სცენარი: სოფია კოპოლა

**ოქროს გლობუსი**
#საუკეთესო მიუზიკლი ან კომედია
#საუკეთესო სცენარი: სოფია კოპოლა

**BAFTA**
#საუკეთესო მსახიობი ქალი მთავარ როლში: სკარლეტ იოჰანსონი
#საუკეთესო მსახიობი კაცი მთავარ როლში: ბილ მიურეი
#საუკეთესო მონტაჟი: სარა ფლეკი

**სეზარი**
#საუკეთესო უცხოური ფილმი: სოფია კოპოლა

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
*- "უთქმელობაში დაკარგულები ArtArea TV

კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:იაპონური ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:2003 წლის ფილმები
კატეგორია:სოფია კოპოლას ფილმები
BAFTA საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში

**BAFTA საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში** — ბრიტანული კინოაკადემიის ჯილდო. პრიზით აჯილდოებენ საუკეთესო მსახიობ ქალებს 1952 წლიდან. 1952-1967 წლებში გაიცემოდა ორი ჯილდო: საუკეთესო ბრიტანელი და არაბრიტანელი მსახიობისთვის. 1968 წლიდან ჯილდო გაერთიანდა.

## ლაურეატები 
### 1950-იანები
### 1960-იანები
### 1970-იანები
### 1980-იანები
### 1990-იანები
### 2000-იანები
### 2010-იანები
## შენიშვნები
## რესურსები ინტერნეტში 
* BAFTA-ს დაჯილდოების მონაცემთა ბაზა 

კატეგორია:BAFTA-ს ჯილდოები
რავა-აოპა-ვატუმოჰაის ეროვნული პარკი

**რავა-აოპა-ვატუმოჰაი** () — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სულავესიზე, სამხრეთ-აღმოსავლეთ სულავესის პროვინციაში. ეროვნულ პარკად გამოცხადდა 1989 წელს. ფართობი 1 050 კმ²–ია. სიმაღლე მერყეობს ზღვის დონიდან 981 მეტრამდე.  

მრავალფეროვანია პარკის მცენარეულობა: მთისწინა წვიმის ტყეები, მანგროსა და სანაპიროს ტყეები, სავანები და მტკნარი წყლის ჭაობის ტყეები. პარკშ ბინადრობს საფრთხის ქვეშ მყოფი ბარიბუსა. გავრცელებულია 155 სახეობსი ფრინველი, რომელთაგან 37 სულავესის ენდემია, ასევე 323 სახეობის მცენარე.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* List of notable species recorded in the park 

კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:სულავესი
კატეგორია:1989 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:რამსარის ძეგლები ინდონეზიაში
კატეგორია:სამხრეთ-აღმოსავლეთ სულავესის გეოგრაფია
ბერბაკის ეროვნული პარკი

**ბერბაკის ეროვნული პარკი** () — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრაზე, ჯამბის პროვინციაში. მოიცავს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის უდიდეს ჭაობის ტყესა და ტორფიანი ჭაობის ტყეს, ისევე როგორც დიდი რაოდენობით პალმის სახეობებს. დაცულ ტერიტორიად 1935 წელს, ჰოლანდიური კოლონიალიზმის ხანაში გამოცხადდა, მოგვიანებით კი ეროვნულ პარკად. არეალი ასევე აღიარებულია საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭარბტენიან ტერიტორიად. 

ეროვნულ პარკს უჭირავს აღმოსავლეთ სუმატრის ვრცელი ალუვიური ვაკე, რაც კუნძულის დაახლოებით მეოთხედს წარმოადგენს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Jambi Province: Images from Berbak National Park 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:რამსარის ძეგლები ინდონეზიაში
კატეგორია:ინდონეზიის ჭარბტენიანი ტერიტორიები
კატეგორია:სუმატრის დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1935 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
აიონა

**აიონა** () — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ბონევილის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1803 კაცს.

## იხილეთ აგრეთვე
*აიდაჰოს ქალაქების სია

## სქოლიო
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
ონონი

**ონონი** () — მდინარე ჩრდილო-აღმოსავლეთ მონღოლეთსა და რუსეთის იმიერბაიკალეთის მხარეში, მდინარე შილკის მარჯვენა მდგენელი (ამურის აუზი).

## გეოგრაფია
სიგრძე 1032 კმ. (აქედან  298 კმ. მონღოლეთის ტერიტორიაზე), აუზის ფართობი 96 200 კმ². სათავეს იღებს მონღოლეთის აღმოსავლეთ ნაწილში ხენტეის მთებში. 

ძირითადი შენაკადები: მარჯვენა — ხურახ-გოლი, ბორზია, უნდა; მარცხენა — აგუცა, კირა, ილია, აგა.

## საინტერესო ფაქტები
*მდინარის ზემო დინებაში მდებარე დელიუნ-ბოლდოკის ხეობა არის ჩინგიზ-ყაენის დაბადების სავარაუდო ადგილი. ლეგენდის თანახმად აქვეა მისი საფლავიც.
*1206 წელს მდინარე ონონის სათავესთან ახლოს გაიმართა ყურულთაი, რომელზედაც თემუჩინი აირჩიეს დიდ ყაენად და მიიღო ჩინგიზ-ხანის ტიტული.

## რესურსები ინტერნეტში
* ონონი თანამედროვე გეოგრაფიული სახელწოდებების ლექსიკონში

კატეგორია:მონღოლეთის მდინარეები
კატეგორია:იმიერბაიკალეთის მხარის მდინარეები
კატეგორია:შილკის შენაკადები
აიდაჰოს ქალაქების სია

**აიდაჰოს ქალაქების სია** — მოსახლეობის მონაცემები 2010 წლის აღწერის მიხედვით.

, აიდაჰოს დედაქალაქი]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]
]]

## იხილეთ აგრეთვე 
*აიდაჰო
*აიდაჰოს ოლქების სია

## სქოლიო


აიდაჰო
ონონი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **ონონი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ონონი – მდინარე მონღოლეთსა და რუსეთში.
* ონონი – ქალაქი მონღოლეთში.
* ონონი – კრატერი მარსზე.
* ონონი – მონღოლი მომღერალი.
ბერიოზოვკა (მგის შენაკადი)

**ბერიოზოვკა** — მდინარე რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის   კიროვის რაიონში. მდინარე მგის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე — 12 კმ. ეკუთვნის ნევის აუზს, ჩაედინება ბალტიის ზღვაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Перечень и описания рек и каналов Санкт-Петербурга
* График разводки мостов на Неве. 

კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის მდინარეები
კატეგორია:მგის აუზი
დიდი იჟორკა

**დიდი იჟორკა** — მდინარე რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. მდინარე იჟორის მარჯვენა შენაკადი, მიედინება სანქტ-პეტერბურგის სამხრეთ-აღმოსავლეთით და კოლპინოს აღმოსავლეთით. მდინარის სახელწოდება მოდის იჟორის ხალხის სახელწოდებიდან. სიგრძე — დაახ. 14 კმ, სიღრმე — 3 მეტრამდე. მდინარე მიეკუთვნება ნევის აუზს და ჩაედინება ბალტიის ზღვაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Перечень и описания рек и каналов Санкт-Петербурга

კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მდინარეები
კატეგორია:იჟორის აუზი
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის მდინარეები
ვინოკურკა (იჟორის შენაკადი)

**ვინოკურკა** — მდინარე რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის  ტოსნოს რაიონში.  ვინოკურკა არის მდინარე იჟორის მარჯვენა შენაკადი, უერთდება 26-ე კილომეტრზე. მიეკუთვნება ნევის აუზს, ჩაედინება ბალტიის ზღვაში.  სიგრძე — 25 კმ.

## რესურსები ინტერნეტში
* Перечень и описания рек и каналов Санкт-Петербурга
* График разводки мостов на Неве. 

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის მდინარეები
ვოლკოვკა (მდინარე)

**ვოლკოვკა** — მდინარე რუსეთში, ლენინგრადის ოლქის ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. მოედინება სანქტ-პეტერბურგსა და ლენინგრადის ოლქში. სიგრძე — 17 კმ. მდინარეს XV-XVI საუკუნეებში ერქვა სეტუი. გადმოცემის თანახმად, მდინარე წარმოიშვა ალექსანდრე ნეველის ბრძოლის შემდეგ. ამ ადგილას, 1712 წელს პეტრე I-ის ბრძანებით აშენდა ალექსანდრო-ნევის მამათა მონასტერი. მოგვიანებით ეს მონასტერი დედაქალაქის სასულიერო ცენტრი. მდინარეს, ასევე ეწოდება შავი მდინარე, XVIII საუკუნის ბოლოდან XX საუკუნის დასაწყისამდე.

## რესურსები ინტერნეტში
* Перечень и описания рек и каналов Санкт-Петербурга
* График разводки мостов на Неве. 

## სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მდინარეები
კატეგორია:ნევის შენაკადები
ვერიოვკა (იჟორის შენაკადი)

**ვერიოვკა** — მდინარე რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, გატჩინსკის რაიონში. მდინარე იჟორის მარცხენა შენაკადი.  სიგრძე — 11 კმ, ფართობი — 38 კმ². მიეკუთვნება ნევის აუზსს, ჩაედინება ბალტიის ზღვაში.—. სიღრმე. 

## სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის მდინარეები
მულანი (აიდაჰო)

**მულანი** () — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, შოშონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 692 კაცს.

## იხილეთ აგრეთვე
*აიდაჰოს ქალაქების სია

კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
ტელუგუ ვიკიპედია

**ტელუგუ ვიკიპედია** () — ვიკიპედიის განყოფილება ტელუგუ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2003 წლის 9 დეკემბერს. 2006 წლის 12 დეკემბრისთვის ვიკიპედიის ტელუგუ განყოფილებაში არსებობდა 25 ათ. სტატია. 2010 წლის აგვისტოში სტატიათა რაოდენობამ მიაღწია დაახლოებით 45 ათასს. 2012 წლის დეკემბრის მონაცემებით მოიცავს დაახლოებით 51 ათას სტატიას. ჰყავს 19 ადმინისტრატორი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* ტელუგუ ვიკიპედია 

კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
ერიკის ძიებაში

**ერიკის ძიებაში** () — რეჟისორ კენ ლოუჩის კომედიური ფილმი.

## სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირი, ერიკ ბიშოპი, მანჩესტერში ცხოვრობს და „მანჩესტერ იუნაიტედის“ გულშემატკივარია. ერიკს პირადი და სამსახურებრივი პრობლემები აქვს. პრობლემების გადალახვაში მას საყვარელი საფეხბურთო კლუბის ლეგენდა, ერიკ კანტონა ეხმარება.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები
კატეგორია:კენ ლოუჩის ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:2009 წლის ფილმები
კატეგორია:კომედიური ფილმები
კატეგორია:ფილმები სპორტის შესახებ
ოქროსფერი მაბუია

**ოქროსფერი მაბუია** ( ან Mabuya aurata) — ქვეწარმავალი სცინკისებრთა ოჯახისა. საშუალო ზომისაა. სხეულის სიგრძე 10,5 სმ აღწევს. წონა 21 გ-მდე. კუდი მეტად მყიფეა. ქერცლი თხელი და სათუთი აქვს. ბინადრობს მთებსა და დაბლობებში. მეტად მოქნილია, სწრაფად დარბის. თავს აფარებს ნაპრალებს. იზამთრებს მღრღნელების სოროში ან ქვიშაში ეფლობა, 40 სმ სიღრმემდე. აქტიურია დღისით. იკვებება მწერებით.  კვერცხცოცხლადმშობია.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოქროსფერი მაბუია – Trachylepis aurata 

კატეგორია:სცინკისებრნი
ანგელოზთა წილი

**ანგელოზთა წილი** — რეჟისორ კენ ლოუჩის კომედიური დრამატული ფილმი. ფილმმა მიიღო კანის კინოფესტივალის ჟიურის პრიზი.

## სიუჟეტი
ფილმი ახალგაზრდა გლაზგოელი პრობაციონერის ცხოვრებას ეხება. ახალგამომცხვარი მამა, რობი,~ ახალი ცხოვრების დაწყებას ცდილობს. მასა და მის მეგობრებს იძულებით სამუშაოებზე გაგზავნიან. ზედამხედველი გარი მათ ვისკის დეგუსტაციას ასწავლის. რობის დეგუსტაციის უნიკალური ნიჭი აღმოაჩნდება.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები
კატეგორია:კენ ლოუჩის ფილმები
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
კატეგორია:2012 წლის ფილმები
კატეგორია:ბრიტანული კომედიურ-დრამატული ფილმები
რობერტ ბარძიმაშვილი

**რობერტ ბარძიმაშვილი** (დ. 17 იანვარი, 1934, ტფილისი, საქართველოს სსრ, ამიერკავკასიის ფედერაცია — გ. 5 ივლისი, 2003, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მუსიკოსი, ვოკალისტი, პედაგოგი. ვოკალურ-ინსტრუმენტალური ანსამბლების — „ორერას“ (1958–1975), „ვია 75-ის“ (1975–1984) და „ჯორჯიას“ (1985–1992) დაამარსებელი და სამხატვრო  ხელმძღვანელი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1967), საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი.

## ბიოგრაფია
რობერტ ბარძიმაშვილი დაიბადა თბილისში, 1934 წლის 17 იანვარს. დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტი 1960 წელს. იგი როგორც მომღერალი, ინსტიტუტის ლექტორმა, ცნობილმა მომღერალმა და კომპოზიტორმა ინოლა გურგულიამ აღმოაჩინა და საკუთარ ტრიოში ჩართო.

1958 წელს, სტუდენტობისას, ბარძიმაშვილმა უცხო ენათა ინსტიტუტის ვოკალური კვარტეტი დააარსა. იმ პერიოდში ადვილი არ იყო უცხოური სიმღერების რეპერტუარში შეტანა, თუმცა, სტუდენტებმა ეს მაინც მოახერხეს. ასე შეიქმნა ლეგენდარული „ორერა“, რომლის შოუ-პროგრამები არა მხოლოდ მუსიკით, არამედ დახვეწილი, მოდური სტილით, უცხოენოვანი რეპერტუარით, სცენაზე ლაღი ქცევითა­ და იმპროვიზაციით იყო გამორჩეული.

1975 წელს დატოვა „ორერა“ და შექმნა ვოკალურ-ინსტრუმენტული ანსამბლი „ვია 75“, რომელმაც 1984 წლამდე იარსება. რობერტმა მუსიკალური სასწავლებლებიდან და კონსერვატორიიდან აიყვანა სრულიად უცნობი ახალგაზრდა მუსიკოსები. იმ დროისთვის მეტად პოპულარული იყო ჯაზ-როკი, რომელსაც ბარძიმაშვილმა ეროვნული ფოლკლორი მოარგო და ამგვარად მიიღო ერთგვარი „ქართული“ საესტრადო ჯაზ-როკი, რომელსაც საკმაოდ მაღალპროფესიულ დონეზე ასრულებდნენ ანსამბლის წევრები. „ვია 75“-ს არა მხოლოდ ახალგაზრდები, უფროსი თაობის ადამიანებიც სიამოვნებით უსმენდნენ და მანაც საკუთარი კვალი დატოვა ქართული საესტრადო მუსიკის ისტორიაში.

1985 წლიდან ხელმძღვანელობდა ჯგუფ „ჯორჯიას“ და  ბავშვთა ვოკალურ-ინსტრუმენტულ ანსამბლ „ლახტს“.  1995 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. დააარსა სკოლა-სტუდია „ლახტი“.

გადაღებულია  ფილმებში „წარსული ზაფხული“ (1959) და „ორერა, სრული სვლით!“ (1970).

გარდაიცვალა თბილისში 69 წლის ასაკში, 2003 წელს. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.

## ფილმოგრაფია
* 1959: „წარსული ზაფხული“  (სტუდენტი)  რეჟისორები: გენო წულაია, ნელი ნენოვა
* 1970: ორერა, სრული სვლით! რეჟ. ზაალ კაკაბაძე

## ჯილდოები და აღიარება
* 1967 — საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი
* 1978 — თბილისის საერთაშორისო ჯაზ-ფესტივალი, ლაურეატი
* 1972 — სოპოტის საერთაშორისო ფესტივალი, ლაურეატი
* საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი

## რესურსები ინტერნეტში 
* საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ფოტოარქივი
* ჟურნალისტ ლაშა გაბუნიას ინტერვიუ რობერტ ბარძიმაშვილთან
* ძველი ჰანგები · რობერტ ბარძიმაშვილი · Kino-teatr.RU · Sputnik

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
რობერტ
ალოშა

**ალოშა** () — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარეა მაჩიტასებრთა ოჯახიდან (), 60-120 სმ სიმაღლისა, ძლიერი ფესვებით, გლუვი ან დაღარული ღეროთი,  ფოთლები  გრძელი, კვერცხისებრი, ბოლოში წაწვეტებული, ორივმხრივ ოდნავ შებუსული, ლურჯი მოიისფრო, დიდი ზომის (4-6 სმ სიგრძის) ყვავილები ღეროზე უხვადაა გარდიგარმო განლაგებული. 

ალოშა იზრდება ხშირ კორომებად, ყვავის ივლის-აგვისტოში. გავრცელებულია ევროპასა და დასავლეთ აზიაში. საქართველოში გვხვდება სუბალპურ და ალპურ ველებში, მაღალბალახეულსა და ტყის პირებში ზღვის დონიდან 2000 მეტრამდე.

## ლიტერატურა
* Die große Pflanzen-Enzzklopädie, Bd. 1. გვ. 225

## სქოლიო
კატეგორია:მაჩიტასებრნი
კოღო ქალაქში

**კოღო ქალაქში** — ერლომ ახვლედიანის უკანასკნელი რომანი. ნაწარმოები 1960-იანი წლებიდან იწერებოდა და 2010 წელს გამოიცა. 

## ჯილდოები
*2011 -  საბა წლის საუკეთესო რომანისთვის

## რესურსები ინტერნეტში
*
* ერლომ ახვლედიანის „კოღო ქალაქში“ გამომცემლობა „სიესტა“
* ერლომ ახვლედიანის „კოღო ქალაქში“ რადიო „თავისუფლება“

კატეგორია:2011 წლის რომანები
კატეგორია:ქართული რომანები
კატეგორია:ერლომ ახვლედიანის ნაწარმოებები
აფრიკაანსული ვიკიპედია

**აფრიკაანსული ვიკიპედია** () — ვიკიპედიის განყოფილება აფრიკაანსზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2001 წლის 16 ნოემბერს. სტატიათა 10 ათასიან ზღვარს მხოლოდ 2008 წელს მიაღწია. 2011 წლის 21 ნოემბრის მონაცემებით მოიცავდა 20 ათას სტატიას. 2012 წლის დეკემბრისთვის აფრიკაანსულ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 25 ათასი სტატია. ჰყავს 11 ადმინისტრატორი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* აფრიკაანსული ვიკიპედია 
* აფრიკაანსული ვიკიპედიის მობილური ვერსია 

კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
სიხარულის რიტმი

***სიხარულის რიტმი*** — ანსამბლ ვია 75-ის ალბომი. გამოვიდა 1981 წელს. ალბომში შეტანილია სიმღერები ქართულ და ინგლისურ ენებზე.

## სიმღერების სია 
#ქარი (ნ.აბაშიძე-ნ.ერგემლიძე) 
#წითელი სახლი  (ჯ.ჰენდრიქსი) 
#ოროველა (ხალხ.არანჟირება რ.ბარძიმაშვილი,რ.რცხილაძე.) 
#დრო (ვ.აზარაშვილი-მ.ფოცხიშვილი) 
#ენძელა (ვ.დურგლიშვილი-მ.ფოცხიშვილი) 
#სიხარულის რიტმი (რ.გალაგერი)

## რესურსები ინტერნეტში 
* ჯგუფის დისკოგრაფია

კატეგორია:1981 წლის ალბომები
კატეგორია:ვია 75-ის ალბომები
ოროველა (ალბომი)

***ოროველა***, იგივე ***ვია 75***  — ქართულ მუსიკალურ ანსამბლ „ვია 75“-ის პირველი  სტუდიური ალბომი. ჩაწერილია 1975 წელს . გამოვიდა 1976 წელს.

## სიმღერების სია 
## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია

კატეგორია:ვია 75-ის ალბომები
კატეგორია:1976 წლის ალბომები
ფეხზე დაგიდგები ჩემო საქართველო!

***ფეხზე დაგიდგები ჩემო საქართველო!***  — ქართულ მუსიკალურ ანსამბლ „ვია 75“-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. ჩაწერილია 1983 წელს. გამოვიდა 1984 წელს.

## სიმღერების სია 
# ფეხზე დაგიდგები ჩემო საქართველო
# წვიმა
# შემირიგდი
# გურულები
# ღამე
# თეთრო მტრედო
# მოგონება
# დედაენა
# წუთისოფელი
# გიორგობისთვე

## რესურსები ინტერნეტში 
* დისკოგრაფია

კატეგორია:1984 წლის ალბომები
კატეგორია:ვია 75-ის ალბომები
მალაიური ენები

**მალაიური ენები** — ავსტრონეზიული ენათა ნაწილი. ის მოიცავს: მალაიურს - მალაიზიაში, ინდონეზიასა და ბრუნეიში, მინანგკაბაუს - სუმატრაზე და იბანურს ბორნეოზე.

## რესურსები ინტერნეტში 
*Ethnologue entry for Malayic

კატეგორია:მალაიური ენები
თაყირის მრგვალთავა

**თაყირის მრგვალთავა** () — ქვეწარმავალი ჯოჯოსებრთა ოჯახისა. სხეულის საერთო სიგრძე 12 სმ აღწევს. კუდი შედარებით მოკლე აქვს. მომწვანო-მოყვითალო-მოყავისფროა. დინგის პროფილი გამოკვეთილია. გავრცელებულია აზიაში, მათ შორის, აღმოსავლეთ ამიერკავკასიაში. იმალება სოროშო. აქტიურია დღისით. იკვებება მწერებით.

## რესურსები ინტერნეტში
* თაყირის მრგვალთავა – Phrynocephalus helioscopus 

კატეგორია:ჯოჯოსებრნი
ქარელის ღვთისმშობლის ეკლესია

მინი|ქარელის ღვთისმშობლის ეკლესია
**ქარელის ღვთისმშობლის ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის ქალაქ ქარელში. მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში. სამშენებლო წარწერის მიხედვით აგებულია 1850 წელს ევსტათის ძის ფანასკერტელ-ციციშვილის დაკვეთით. შეკეთების დროს გადაუხურავთ კრამიტით (ხის კონსტრუქციებზე).

ეკლესია დარბაზულია (15,7 X 9 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. აქვს ორი შესასვლელი, სამხრეთით და დასავლეთით. ორივე შესასვლელი შიგნიდან და გარედან სწორკუთხოვანია, გადახურულია არქიტრავით. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს ფართო თაღოვანი ნიშებია. ჩრდილოეთ ნიშის შიგნით და ქვემოთ, კიდევ თითო პატარა ნიშია. საკურთხეველი შემაღლებულია ორი საფეხურით. სამხრეთის და ჩრდილოეთის კედლებში ორ-ორი ფართო თაღოვანი სარკმელია. ეკლესიის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში, კედლის სისქეში, სწორკუთხა სათავსია, რომელსაც გარედან 2 მეტრის სიმაღლეზე თაღოვანი შესასვლელი აქვს. სათავსი ეკლესიის დარბაზთან დაკავშირებული იყო ღიობით (ამოქოლილია). დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრია. პილასტრების პირველ საფეხურს კედლის დეკორატიული თაღები ეყრდნობა, მეორე საფეხურს — საბჯენი თაღები, რომელთა ქუსლებთან თაროსებრი კაპიტელებია.

ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე სამი ნახევარწრიული ნიშია. ნიშებს შორის გამოსახულია ჩაღრმავებული ჯვრები. სამხრეთ ფასადზე, შესასვლელის ორივე მხარეს, თითო წყვილი პილასტრია. მარჯვნივ, პილასტრებს შორის, სარკმელია, მის ქვემოთ კი ნიში (ამოქოლილია). შესასვლელის მარცხენა მხარეს, პილასტრებს შორის, ზემოთ გამოსახულია ჩაღრმავებული ჯვარი, ქვემოთ შესასვლელია (ამოქოლილია). ეკლესიის სამხრეთ შესასვლელის არქიტრავის ქვაზე ამოკვეთილია სამშენებლო წარწერა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ჰულაგუიანები

**ჰულაგუიანები** — ჩინგიზ-ყაენის შვილიშვილის ჰულაგუ-ყაენის შთამომავლები. მონღოლური დინასტია, რომელიც მართავდა ახლო და ცენტრალურ აღმოსავლეთს XIII-XIV საუკუნეებში. ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს მმართველები ატარებდნენ ილხანის (ულუსის ხანის) ტიტულს. იყვნენ ჰულაგუ-ხანის შთამომავლები.

## ისტორია
სახელმწიფო ჩამოყალიბდა მონღოლეთის იმპერიის დაშლის შედეგად და მოიცავდა ირანსა და აზერბაიჯანს, თანამედროვე ავღანეთისა და თურქმენეთის უდიდეს ნაწილს, ამიერკავკასიის უდიდეს ნაწილს, ერაყსა და მცირე აზიის აღმოსავლეთ ნაწილს (მდინარე ყიზილ-ირმაქამდე).  ჰულაგიანებთან ვასალურ დამოკიდებულებაში იყვნენ: საქართველო, ტრაპიზონის იმპერია, რუმის სასულთნო, კილიკიის სომხეთის სახელმწიფო, კვიპროსის სამეფო, ქართების სახელმწიფო ჰერათში. ქვეყნის დედაქალაქი სხვადასხვა დროს იყო: მარაღა, თავრიზი, სოლთანიე და ისევ თავრიზი. ჰულაგუიანები ებრძოდნენ ჩაღათაელებს, ოქროს ურდოსა და ეგვიპტის მამლუქთა სახელმწიფოს. ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს პირველ პერიოდში (1256-1295 წწ.) ძლიერი იყო მონღოლ-თურქთა ტრადიციები. ილხანმა ყაზან-ყაენმა (1295-1304 წწ.) მკვეთრად შეცვალა საშინაო პოლიტიკა, დაუახლოვდა ირანულ არისტოკრატიას და სამოქალაქო ბიუროკრატიას. რაშიდ ალ-დინის თანადგომითა და ხელშეწყობით მან გაატარა მთელი რიგი რეფორმები, რამაც გამოიწვია დროებითი ეკონომიკური აღმავლობა სახელმწიფოში. აბუ საიდის  (1316-1335 წწ.) სიკვდილის შემდეგ ცალკეულ ფეოდალურ დაჯგუფებებს ტახტზე აჰყავდათ მარიონეტი ილხანები ჰულაგუიანების საგვარეულოდან. XIV საუკუნის 40-იან წლებში ჰულაგუიანების სახელმწიფო რამდენიმე ფეოდალურ სამეფოდ დაიყო (ჯალაირიდთა, ჩობანიდთა, მოზაფერიდთა). ჰულაგუიანების სახელმწიფოს დაშლაში დიდი როლი ითამაშა სახალხო აჯანყებებმა (სარბედართა, გილანის, მაზანდარანის და სხვა).

## ილხანები
* ჰულაგუ-ხანი (1217—1265), ტოლუის შვილი, ილხანი (დაახლ. 1261—1265)
* აბაღა-ხანი (1234—1282), ჰულაგუს შვილი, ილხანი (1265—1282)
* აჰმედ თოგუდანი, ჰულაგუს შვილი, ილხანი (1282—1284)
* არღუნ-ხანი, აბაღას შვილი, ილხანი (1284—1291)
* ქეღათუ-ყაენი, აბაღას შვილი, ილხანი (1291 — მარტი 1295)
* ბაიდუ-ხანი, ჰულაგუს შვილიშვილი, ილხანი (აპრილი — ოქტომბერი 1295)
* ყაზან-ყაენი (1271—1304), არღუნის შვილი, ილხანი (ნოემბერი 1295—1304)
* ოლჯაითუ-ყაენი (1278—1316), არღუნის შვილი, ილხანი (1304—1316)
* აბუ საიდ ბაჰადურ-ხანი, ოლჯაითუს შვილი, ილხანი (1316—1335)

## ილხანები მეურვეობის ქვეშ
* არფა-ხანი (1335—1336)
* მუსა-ხანი (1336) 
* მუჰამედ-ხანი (1336—1338)
* სათი-ბეგი, ოლჯაითუს ქალიშვილი, (1338—1339), ჩობანიდების მეურვეობის ქვეშ
* სულეიმან-ხანი (1339—1344) ჩობანიდების მეურვეობის ქვეშ
* ანუშირვან-ხანი (1344—1355)  ჩობანიდების მეურვეობის ქვეშ
* ჯაჰან-თიმური (1338—1344) ჯალაირიდების მეურვეობის ქვეშ

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*ირანის ისტორია უძველესი დროიდან XVIII საუკუნემდე
*Contains a searchable database for Ilkhanid coins 

*
კატეგორია:ირანის ისტორია
კატეგორია:დინასტიები
კატეგორია:ჩინგიზ-ყაენის შთამომავალი დინასტიები
ოზოდი

**ოზოდი** (2020 წლამდე **კორჟენევსკაიას პიკი**; ) — მწვერვალი მეცნიერებათა აკადემიის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ შტოქედზე. მდებარეობს ტაჯიკეთში, მუშკეტოვის მყინვარის სათავეში. სიმაღლე 7105 მ. ისმაილ სამანის პიკიდან მდებარეობს 13 კილომეტრში. მწვერვალი აღმოაჩინა 1910 წელს რუსმა გეოგრაფმა ნიკოლოზ კორჟენევსკიმ. სახელი ეწოდა ნიკოლოზ კორჟენევსკის მეუღლის ევგენია კორჟენევსკაიას პატივსაცემად. ასვლის პირველი ცდა ეკუთვნით ა. ჯაფარიძესა და ნ. გუსაკს. პირველი ასვლა განხორციელდა 1953 წელს ალექსი უგაროვის ხელმძღვანელობით.

## სქოლიო
კატეგორია:ტაჯიკეთის მთები
ტესო-ნილოს ეროვნული პარკი

**ტესო-ნილო** () — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრაზე, რიაუს პროვინციაში. ეროვნულ პარკად ინდონეზიის მთავრობის მიერ 2004 წელს გამოცხადდა. ამ დროისთვის მისი ფართობი 385,76 კმ² იყო, მაგრამ შემდეგ 1000 კმ²–ით გააფართოვეს. მოიცავს სუმატრაზე შემორჩენილ ერთ–ერთ ყველაზე ვრცელ დაბლობის წვიმის ტყეებს. ბიომრავალფეროვნების მენეჯმენტის ცენტრის მიერ მსოფლიო მასშაბით ასეთი სულ 1 800 ტყეა აღწერილი. მათივე შენიშნით, სხვაგან არსად მსოფლიოში, არაა ამდენი ძარღვოვანი მცენარე.

პარკში გავრცელებულია უკიდურესად საფრთხის ქვეშ მყოფი სუმატრის სპილო და სუმატრის ვეფხვი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Tesso Nilo page from WWF Indonesia
* Record from World Database on Protected Areas 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:რიაუს გეოგრაფია
კატეგორია:სუმატრის დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:რიაუს ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:2004 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
მალაიურ-სუმბავანური ენები

**მალაიურ-სუმბავანური ენები** — ადელაარის მიერ (cit. Adelaar & Himmelmann 2005) 2005 წელს განსაზღვრული ენათა ჯგუფი. ის მოიცავს იავაზე და დასავლეთ მცირე ზონდის კუნძულებზე გავრცელებულ ენებს, იავურის გარდა. ის მალაო-პოლინეზიურის მეორე უდიდესი ენათა ჯგუფია ოკეანის ენების შემდეგ.  

## ლიტერატურა 
* K. Alexander Adelaar and Nikolaus Himmelmann, *The Austronesian languages of Asia and Madagascar.* Routledge, 2005.

## რესურსები ინტერნეტში 
* *Austronesian Basic Vocabulary Database* 

კატეგორია:მალაიურ-პოლინეზიური ენები
კონგური

**კონგური** — მწვერვალი პამირში, კაშგარის ქედზე. სიმაღლე 7649 მ. მდებარეობს ჩინეთში, სინძიანის ავტონომიურ რაიონში. მეტწილად აგებულია გნაისებითა და გრანიტებით. დანაწევრებულია ღრმა ხეობებით. ჩრდილოეთ კალთებზე მყინვარები ეშვება 3800 მ, ხოლო სამხრეთ კალთებზე 4500 მ-მდე. მწვერვალი დაფარულია ყინულით. არის ძველი გამყინვარების კვლები. ფერდობები უმეტესწილად გაშიშვლებულია, ქვემო სარტყელში არსებულ ხეობებში იზრდება ბუჩქნარები. მწვერვალზე პირველად ავიდა ბრიტანული ექსპედიცია კრის ბონინგტონის ხელმძღვანელობით 1981 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
* კონგური 

კატეგორია:ჩინეთის მთები
სიბერუტის ეროვნული პარკი

**სიბერუტის ეროვნული პარკი** () — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს მენტავაის კუნძულებში შემავალ კუნძულ სიბერუტზე, დასავლეთ სუმატრის პროვინციაში. ფართობი 1 905 კმ². მთლიანი კუნძული და მათ შორის ეროვნული პარკიც წარმოადგენს მსოფლიოს ბიოსფერულ ნაკრძალთა ქსელის ნაწილს. 

პარკის აღსანიშნავი ასპექტებია ენდემური ფლორა, ფაუნა და ადგილობრივი მაცხოვრებლები — მენტავაის ხალხი, რომელიც დღემდე ნადირობა–შემგროვებლობის ტრადიციებს მისდევს. მენტავაის კუნძულები სუმატრას 500 000 წლის წინ გამოეყო და შედეგად, ჩამოყალიბდა უნიკალური ეკოსისტემები.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* www.nature-conservation.or.id - Siberut National Park 
* UNESCO Siberut Biosphere Reserve 
* World Database on Protected Areas: Entry of Siberut National Park 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:დასავლეთ სუმატრის გეოგრაფია
კატეგორია:სუმატრის დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:1992 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:დასავლეთ სუმატრის ღირსშესანიშნაობები
სემბილანგის ეროვნული პარკი

**სემბილანგის ეროვნული პარკი** () — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრის აღმოსავლეთ ნაწილში. ფართობი 2 051 კმ². მოიცავს ჭაობის ტყეებს, მტკნარი წყლის ჭაობის ტყეებსა და მდინარისპირა ტყეებს. გავრცელებულია სუმატრის ვეფხვი, აზიური სპილო, მალაიური ტაპირი, სიამანგი, ოქროსფერი კატა, ირემი სამბარი, მარილიანი წყლის ნიანგი, მტკნარი წყლის გიგანტური კუ, მტკნარი წყლის დელფინი და ფრინველთა მრავალი სახეობა.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* Ministry of Forestry: Brief description 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:სუმატრის დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:2001 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:სამხრეთ სუმატრის გეოგრაფია
კატეგორია:სამხრეთ სუმატრის ღირსშესანიშნაობები
დასავლეთი მცირე ზონდის კუნძულები

**დასავლეთი მცირე ზონდის კუნძულები** ( ხშირად გამოიყენება აბრევიატურა - *NTB*) — პროვინცია სამხრეთ-ცენტრალურ ინდონეზიაში. პროვინცია მოიცავს მცირე ზონდის კუნძულების დასავლეთ ნაწილს, ბალის გამოკლებით. მისი დასავლეთი საზღვარი გადის უოლესის ხაზზე, რომელიც ლომბოკის სრუტეს ემთხვევა.

პროვინციის ორი უდიდესი კუნძულია: ლომბოკი და სუმბავა. პროვინციის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი არის მატარამი, რომელიც მდებარეობს ლომბოკზე. სუმატრას უდიდესი ქალაქია ბიმა.

## იხილეთ აგრეთვე
* ინდონეზიის პროვინციები

## სქოლიო 
კატეგორია:ინდონეზიის პროვინციები
კატეგორია:დასავლეთი მცირე ზონდის კუნძულები
კატეგორია:მცირე ზონდის კუნძულები
კატეგორია:1958 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
ვაი-კამბასის ეროვნული პარკი

**ვაი-კამბასი** () — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში. მდებარეობს კუნძულ სუმატრის სამხრეთ ნაწილში, ლამპუნგის პროვინციაში. ფართობი 1 300 კმ². 

მოიცავს ჭაობის ტყეებსა და დაბლობის წვიმის ტყეებს, რომელიც ძირითადად მეორეულია, 1960–1970–იან წლებში გაჩაღებული ჩეხვის შემდეგ. მიუხედავად პოპულაციათა შემცირებისა, პარკში დღემდე შემორჩენილია უკიდურესად საფრთხის ქვეშ მყოფი სუმატრის ვეფხვი, სუმატრული სპილო და სუმატრული მარტორქა. ხელსაყრელია ფრინველებზე დაკვირვებისათვის; სულ წარმოდგენილია ფრინველის 400 სახეობა. 

პარკის წინაშე არსებული საფრთხეები ძირითადად ხე–ტყის უკანონო ჩეხვითაა გამოწვეული. საკონსერვაციო ძალისხმევის ფარგლებში ამოქმედდა პატრულირება, სუმატრის მარტორქის ნაკრძალი და სპილოს საკონსერვაციო ცენტრი.

## იხილეთ აგრეთვე
*ინდონეზიის ეროვნული პარკების სია

## რესურსები ინტერნეტში
*Pictures of SRS, Way Kambas  on the RRC

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები
კატეგორია:ლამპუნგი
კატეგორია:ლამპუნგის გეოგრაფია
კატეგორია:1989 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
კატეგორია:ინდონეზიის ღირსშესანიშნაობები
კატეგორია:სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის მემკვიდრეობის პარკები
ვავა

**ვავა**, ნამდვილი სახელი **ედვალდუ იზიდიუ ნეტუ** (; დ. 12 ნოემბერი, 1934, რესიფი — გ. 19 იანვარი, 2002, რიო-დე-ჟანეირო) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, რომელიც თავისი თაობის ერთ-ერთ საუკეთესო თავდამსხმელად მიიჩნევა. ბრაზილიური ფეხბურთის მუზეუმის დიდების დარბაზის წევრი.

ბრაზილიის ეროვნულ ნაკრებში ითამაშა 20-ჯერ და 15 გოლი გაიტანა. ნაკრების შემადგენლობაში მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული 1958 და 1962 წლებში; 1962 წლის მუნდიალზე 4 გოლი გაიტანა და ექვს საუკეთესო ბომბარდირს შორის მოხვდა. ვავა ერთ-ერთია ოთხ ფეხბურთელს შორის, რომელთაც მსოფლიო ჩემპიონატის ორ ფინალში აქვთ გოლი გატანილი (დანარჩენები არიან: პელე, პაულ ბრაიტნერი და ზინედინ ზიდანი).

## რესურსები ინტერნეტში 
* ვავა — National-Football-Teams.com
* ვავა — BDFutbol

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 იანვარი
კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:ვასკო და გამას ფეხბურთელები
კატეგორია:პალმეირასის ფეხბურთელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები
კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის მწვრთნელები
კატეგორია:კორდობის მწვრთნელები
კატეგორია:გრანადის მწვრთნელები
კატეგორია:1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
აბანოს წმინდა მარინეს ეკლესია

**აბანოს წმინდა მარინეს ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბანოში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით ეკლესია თარიღდება XVII საუკუნით, მხატვრობა — XIX საუკუნით.

ეკლესია დარბაზულია (10 X 6 მ), ნაგებია ნატეხი ქვიშაქვით, კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია აგური. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს, სამხრეთით (ამოქოლილია) და დასავლეთით. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი თაღოვანი სარკმელია. საკურთხევლის წინ იდგა მოხატული კანკელი. თითო თაღოვანი სარკმელი გრძივ და დასავლეთ კედლებშია. გრძივი კედლების შუა მონაკვეთში და დასავლეთის კედელთან თითო წყვილი პილასტრია, რომლებზეც გადაყვანილია აგურით ნაწყობი საბჯენი თაღები. ამ თაღებისა და კონქის თაღის ქუსლებთან რთული პროფილის მაღალი იმპოსტებია.

## მოხატულობა
ეკლესიის ინტერიერში შემორჩენილია სხვადასხვა სახის მოხატულობის ფრაგმენტები. დარბაზის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ მონაკვეთზე ღია ვარდისფერ ფონზე ყვითელი და მოწითალო-ყავისფერი საღებავით შესრულებული ცხენოსანი მეომრის გამოსახულება გვიანდელ ფეოდალურ ხანას (XVII ს.) მიეკუთვნება. ამავე ხანისაა კანკელის სამხრეთ მხარეს, მის კიდურ ნაწილში შარავანდიანი მამაკაცის და ხის გამოსახულება. განსხვავებული ხასიათისაა XIX საუკუნის მხატვრობა - ცხენოსნის ფიგურა (წმ. გიორგი), რომელსაც ასომთავრული წარწერა ახლავს და ანგელოზის თავი კანკელის ნიშის ზედა ჩრდილოეთ კუთხეში. კოლორიტი წითელ, ცისფერ, თეთრ და ოქროსფერ ოქრას შეხამებაზეა აგებული.

ეკლესიის ბაქანი აღმოსავლეთის და ჩრდილოეთის მხრიდან რელიეფის შესაბამისად საყრდენი კედლებითაა შემოსაზღვრული. აღმოსავლეთ ფასადის ფრონტონზე გამოსახულია აგურის რელიეფური ჯვარი. სარკმლის ზემოთ, ქვიშაქვის პატარა ქვაზე, შემორჩენილია ძლიერ დაზიანებული მხედრული წარწერა. დასავლეთით ეკლესიას ჰქონია კარიბჭე, რომლისაგანაც აგურით ნაწყობი ორი სვეტიღაა შემორჩენილი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* აბანოს წმინდა მარინეს ეკლესია 

კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XVII საუკუნის ეკლესიები
აბანოს წმინდა გიორგის ეკლესია

**აბანოს წმინდა გიორგის ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბანოში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, გზის პირზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. გადაკეთებულია XIX საუკუნეში. ძველი ნაგებობიდან გადარჩენილი აღმოსავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადების ცალკეული მონაკვეთები ნაგებია თლილი ქვის მოზრდილი კვადრებით. აღდგენილი ნაწილები აგურისაა. ნაგებობა ფერდობზე დგას და მისი ჩრდილოეთ ფასადი თითქმის მთლიანად მიწაშია ჩაფლული; სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხე დგას ამოშენებულ საყრდენზე (სიმაღლე, დაახლოებით 1,5 მ). ცოკოლი ერთსაფეხურიანი და კუთხოვანია.

ეკლესია დარბაზულია (10,3 X 6,1 მ), შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სარკმელია, ხოლო გვერდებზე — მაღალი და ღრმა ნიშები. სარკმლის ქვეშ, კედელზე მიდგმულია სატრაპეზო ქვა. საკურთხეველში დევს დიდი გათლილი ქვა, რომლის ცენტრში ამოკვეთილია კვადრატული ფოსო. საკურთხევლის წინ აგურის დაბალი შელესილი და მოხატული (XIX ს.) კანკელი დგას. გაირჩევა ცალკეული სცენები და ზოგიერთი წმინდანის სახე, ორნამენტებისა და წარწერების ფრაგმენტები. კანკელს ორი კარი ჰქონია. კანკელის ჩრდილოეთ ნაწილში, ზედა იარუსზე, ორი სახატე ნიშია. დარბაზის გრძივი კედლები და ნახევარწრიული კამარა დანაწევრებულია მასიური ორსაფეხურიანი, ორმაგკაპიტელებიანი პილასტრებითა და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით. ჩრდილოეთ კედელში ფართო და ღრმა ნახევარწრიულთაღიანი ნიშია. დასავლეთით, ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სარკმელია.

ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადის ცენტრში შემორჩენილია აგურის რელიეფური ჯვრის ქვედა მკლავი. ნაგებობას დასავლეთით ჰქონია მინაშენი (კარიბჭე), რომლისგანაც შემორჩენილია კედელზე მიშენებული ორი მასიური ბურჯი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* აბანოს წმინდა გიორგის ეკლესია

კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
აბისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია

**აბისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბისში. მდებარეობს სოფლის გარეუბანში, მდინარე დასავლეთ ფრონის მარჯვენა და ტკოცურას ხევის მარცხენა ნაპირზე. 

ეკლესია დარბაზულია (7,3 X 5,6 მ). შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აფსიდში ერთი სარკმელი და რამდენიმე ნიშია, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში -თითო სარკმელი.

სოფლის გარეუბანში შემონახულია XVIII საუკუნის II ნახევრის ციხე დარბაზი და ნათლისმცემლის ეკლესია. თავდაპირველად აქ იდგა ნატეხი ქვით ნაგები ოდნავ წაგრძელებული კოშკური ნაგებობა, რომელსაც ოთხივე კუთხეში მიდგმული ჰქონდა თითო მრგვალი კოშკი. სართულებშუა გადახურვა შუაშიც და კუთხის კოშკებში ხისა იყო. ცენტრალური კოშკის II სართული საცხოვრებელს წარმოადგენდა (არის ბუხარიც). ვიდრე ჩრდილოეთიდან ახალ სადგომს მიაშენებდნენ, აქედან იყო ერთადერთი შესასვლელი II სართულის დონეზე, შემდეგ შესასვლელი სამხრეთიდან გაუკეთებიათ ეკლესიის კედლის სისქეში ჩართული კიბის საშუალებით, რომელიც კოშკში საგანგებოდ გაჭრილი შესასვლელისაკენ მიემართება. 1754 წელს ამოკვეთილი ეკლესიის წარწერებიდან ირკვევა, რომ კოშკი და ეკლესია ზაალ მახვილაძეს აუშენებია.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* აბისის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია 

კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
აბისის წმინდა მარინეს ეკლესია

**აბისის წმინდა მარინეს ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ აბისში. დგას სოფლის განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. სტილისტური ნიშნებით თარიღდება X-XI საუკუნეებით. შეკეთებულია XIX საუკუნეში და XX საუკუნის 70-იან წლებში. XIX საუკუნეში მოუხსნიათ საკურთხევლის თაღი და დასავლეთ კედლის საბჯენი თაღი, გადაუკეთებიათ სამხრეთ შესასვლელის თაღი, გაუფართოვებიათ აღმოსავლეთის სწორკუთხოვანი სარკმელი. XX საუკუნეში ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია შიფერით გადახურა და სამხრეთ შესასვლელს ლითონის კარი შეაბა.

ეკლესია დარბაზულია (3,05 X 5,13 მ), ნაგებია ქვიშაქვის უსწორო კვადრებით, წყობა ირეგულარულია. შესასვლელი სამხრეთით და ჩრდილოეთითაა (აფსიდის მხართან). ჩრდილოეთ შესასვლელი ამოქოლილია და გადაკეთებულია ნიშად. სამხრეთის კარი შიგნიდან თაღოვანია. გარედან ორივე შესასვლელი არქიტრავითაა გადახურული. ნახევარწრიულ აფსიდში ჩრდილოეთით სწორკუთხა ნიშია, ხოლო სამხრეთით გაჭრილია კარი, რომელიც კედლის სისქეში მოწყობილ სადიაკვნეში გადის. სადიაკვნეს აღმოსავლეთის ვიწრო სარკმელი ამოქოლილია. დარბაზის გრძივი კედლების მარტივ პილასტრებს ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. კედლები გვიანდელი შელესილობის სქელი ფენითაა დაფარული.

ფასადები დასრულებულია ქვიშაქვის თაროსებრი ლავგარდნით, რომელსაც განივ ფასადებზე ჰორიზონტალური შემონაკეცები აქვს. ეკლესიას თავდაპირველად მწვანე, მოჭიქული კრამიტით გადახურული ორფერდა სახურავი ჰქონდა.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* აბისის წმინდა მარინეს ეკლესია 

კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:X საუკუნის ეკლესიები
გრეგუარ კაიიბანდა

**გრეგუარ კაიიბანდა** (; დ. 1 მაისი, 1924 — გ. 15 დეკემბერი, 1976)  —  რუანდის პრეზიდენტი 1961 წლის 26 ოქტომბრიდან 1973 წლის 5 ივლისამდე. 1957 წელს გამოსცა „ჰუტუს მანიფესტი“. დააარსა „ჰუტუს განმათავისუფლებელი მოძრაობის პარტია“ (). წარმატებულად ჩატარებული საარჩევნო კამპანიის შედეგად რუანდის ხელისუფლებაში ჰუტუ მოვიდა. მისი ხელისუფლება დაემხო სამხედრო გადატრიალების გზით, რომელიც განხორციელდა ეროვნული გვარდიის მინისტრის გენერალ-მაიორ ჟიუვენალ ჰაბიარიმანას მეთაურობით.

## იხილეთ აგრეთვე
* რუანდის პრეზიდენტი

## რესურსები ინტერნეტში
* გრეგუარ კაიიბანდას ბიოგრაფია

## ლიტერატურა
* Pierre-Célestin Kabanda, ''Rwanda, l'idéal des pionniers: les hommes qui ont fait la différence*, Éditions Sources du Nil, Lille, 2012, ISBN 978-2-919201-07-5.
* François Xavier Munyarugerero, *Réseaux, pouvoirs, oppositions: la compétition politique au Rwanda'', L'Harmattan, Paris, 2003, 312p. ISBN: 2-7475-3610-6.
* Donat Murego, *La révolution rwandaise 1959-1962*, Publications de l'Institut des Sciences Politiques et Sociales, Bruxelles, 1976.

კატეგორია:რუანდის პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1924
კატეგორია:გარდაცვლილი  15 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1976
კატეგორია:გადატრიალების შედეგად თანამდებობიდან გადაყენებული ლიდერები
კატეგორია:დამხობილი პრეზიდენტები
კლემან გრანიე

**კლემან გრანიე** (; დ. 7 იანვარი, 1991; ანონაი, საფრანგეთი) — ფრანგი ფეხბურთელი, ლიგა 1-ს კლუბ „ოლიმპიკი ლიონის“ ნახევარმცველი. უთამაშია საფრანგეთის ყველა ასაკობრივ ნაკრებში. ცნობილია ტექნიკური უნარებით, დრიბლინგით და თავისუფალი დარტყმების კარგი შესრულებით. გრანიეს თამაში შეუძლია როგორც ნახევარდაცვის მარჯვენა ფლანგზე, ასევე შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე თავდამსხმელის უკან.

## კარიერის სტატისტიკა 
### საკლუბო 
*(შესწორებულია 2011 წლის 8 დეკემბერს)*

## ტიტულები 
### საკლუბო 
;ლიონი
*საფრანგეთის თასი (1): 2011–12

### სანაკრებო 
*  **საფრანგეთი**
** ევროპის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატი: 2010
** მსოფლიოს 20 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატი: მეოთხე ადგილი

## რესურსები ინტერნეტში
* კლემან გრანიეს პროფილი OLWeb.fr-ზე
* 

## შენიშვნა
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიონის ოლიმპიკის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი
კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ავლევის წმინდა გიორგის ეკლესია

**ავლევის წმინდა გიორგის ეკლესია** — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტი სოფელ ავლევში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით, მდინარე ფრონეს მარჯვენა ნაპირზე, სასაფლაოზე. სამხრეთ ფასადის წარწერის თანახმად, იგი 1837 წელს „ძირითურთ აღმოფხვნილი ეკლესიის“ ადგილზე აუშენებია თავად იოვანე როსტომის ძე ამირეჯიბს.

ეკლესია დარბაზულია (10 X 4,9 მ), ნაგებია ქვიშაქვის სხვადასხვა ზომის კვადრებით, წყობა ირეგულარულია. მოგვიანებით შეკეთებისას აგურია ნახმარი. შიგნიდან არქიტრავული, გარედან თაღოვანი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ნახევარწრიულ აფსიდში თაღოვანი სარკმელი (გაფართოებულია შეკეთების დროს) და სამი მცირე ნიშია. სარკმლის ქვეშ, კედელზე მიდგმულია სატრაპეზო ქვა. დასავლეთის კედელში ვიწრო სარკმელი ამოქოლილია. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, კედლები შელესილი და შეთეთრებულია. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზედანზე, ჩაღრმავებული ჯვარია გამოსახული. კიდევ ერთი რელიეფური
ჯვარია დასავლეთ სარკმლის ზემოთ.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
* ავლევის წმინდა გიორგის ეკლესია 

კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
აჩეჰი

**აჩეჰი** () — სპეციალური რეგიონი ინდონეზიაში, კუნძულ სუმატრის ჩრდილოეთ ნაწილში. მდებარეობს ინდოეთის კუთვნილ ანდამანისა და ნიკობარის კუნძულების სიახლოვეს, რომლებისგანაც ანდამანის ზღვა ჰყოფს. აჩეჰის პროვინციაში ინდონეზიის მასშტაბით ყველაზე მეტი მუსლიმი ცხოვრობს, რომლებიც შარიათის კანონებით ცხოვრობენ.

მიჩნეულია, რომ ინდონეზიაში ისლამის გავრცელება აჩეჰიდან დაიწყო, ამავე დროს ის მთლიან სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში ისლამის გავრცელების ერთ–ერთი უმნიშნელოვანესი ნაწილი იყო. XVII საუკუნის დასაწყისში აჩეჰის სასულთნო ყველაზე ძლევამოსილი და მდიდარი სახელმწიფო იყო მალაკის სრუტის რეგიონში. აჩეჰი დიდ წინააღმდეგობას უწევდა რეგიონში მოსულ კოლონისტებს, მათ შორის ნიდერლანდელებს. მდიდარია ბუნებრივი რესურსებით, მათ შორის ნავთობითა და ბუნებრივი აირით. ზოგიერთი გამოთვლებით, აჩეჰის ბუნებრივი აირის რეზერვები უდიდესია მსოფლიოში. სხვა დანარჩენ ინდონეზიასთან შედარებით, რელიგიურად კონსერვატორულია.

## აჩეჰის დამოუკიდებლობისთვის მოძრაობა 
მინი|მარცხნივ|დამოუკიდებელი აჩეჰის მოძრაობის ქალი მებრძოლები
1970 წელს, ინდონეზიის ცენტრალური მთავრობის ნებართვით ამერიკულმა კომპანიებმა დაიწყეს აჩეჰის ბუნებრივი რესურსების მოპოვება. შემოსავლის უსამართლო განაწილებამ ადგილობრივ მოსახლეობასა და ცენტრალურ მთავრობას შორის, დარ ალ-ისლამის (მსოფლიოს დაყოფა მუსლიმანურ რეგიონებად) ინდონეზიაში წარმომადგენელი ჰასან დი ტირო დაარწმუნა აჩეჰის დამოუკიდებლობის აუცილებლობაში. მან აჩეჰის დამოუკიდებლობა გამოაცხადა 1976 წელს.

## იხილეთ აგრეთვე
* ინდონეზიის პროვინციები

## რესურსები ინტერნეტში
*  ოფიციალური ვებ-გვერდი 
*  ოფიციალური ტურისტული ვებ-გვერდი 

## სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის პროვინციები
კატეგორია:აჩეჰი
კატეგორია:ანდამანის ზღვა
კატეგორია:ავტონომიური პროვინციები
კატეგორია:1956 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
ტაჯიკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

**ტაჯიკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა**, ***ტაჯიკეთის სსრ*** () — თხუთმეტიდან ერთ-ერთი მოკავშირე საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა სსრ კავშირის შემადგენლობაში. დედაქალაქი — ქალაქი დუშანბე.

1924 წლის 14 ოქტომბერს ჩამოყალიბდა, როგორც ტაჯიკეთის ასსრ და შედიოდა უზბეკეთის სსრ-ს შემადგენლობაში. 1929 წლის 16 ოქტომბერს ეწოდა ტაჯიკეთის სსრ, ხოლო ამავე წლის 5 დეკემბრიდან მოკავშირე რესპუბლიკის სტატუსით შეუერთდა სსრკ-ს. მდებარეობდა შუა აზიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრებოდა ყირგიზეთის სსრ, უზბეკეთის სსრ, ავღანეთი და ჩინეთი. ფართობი 143,1 ათ. კმ². მოსახლეობა 3 387 ათ. კაცი (1975). დედაქალაქი - ქ. დუშანბე.

იყოფოდა 1 ავტონომიურ (მთიანი ბადახშანის ავტონომიური ოლქი) და სამ ადმინისტრაციულ (ქულაბის ოლქი, ყურღანთეფის ოლქი და ლენინაბადის ოლქი) ოლქად. რესპუბლიკაში იყო 41 რაიონი, 18 ქალაქი და 47 დაბა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ტაჯიკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია

*