open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ნემსთევზასებრნი

**ნემსთევზასებრნი** ტოფობენ გაზაფხულზე ან ზაფხულში. დედალი ქვირითს (დაახლ. 100 ცალს) პორციულად ყრის მამლის გამოსაჩეკ კამერაში, რომელიც მდებარეობს კუდის ან მუცლის განყოფილებაში. იკვებებიან პლანქტონით, იშვიათად მტაცებლობენ (კიბოსნაირებსა და ლიფსიტებზე). სარეწაო მნიშვნელობა არ აქვთ.

## ლიტერატურა 
* *Никольский Г. В.*, Частная ихтиология, 3 изд., М., 1971;
* Морские иглы // Большая советская энциклопедия, т. 16 — М. : Советская энциклопедия, 1974;
* 

## სქოლიო 
*
კლაუდინა დე ბროსი

**კლაუდინა დე ბროსი** (, ; დ. 1490, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 13 ოქტომბერი, 1513, ნიცა, საფრანგეთი) — ბრეტონელი დიდგვაროვანი. სავოიის ჰერცოგინია 1496-1497 წლებში როგორც ფილიპო II-ის მეორე მეუღლე. სავოიის ჰერცოგ კარლო III-ის დედა.

## ბიოგრაფია და შვილები 
კლაუდინა დაიბადა 1450 წელს ლისაბონში, პორტუგალიაში. იგი იყო ბრეტონელი დიდგვაროვანისა და საფრანგეთის მარშალ ჟან II დე ბროსისა და მისი მეუღლის, ნიკოლ დე შატიიონის ქალიშვილი. 

1485 წლის 11 ნოემბერს კლაუდინა ცოლდ შერთეს პრინც ფილიპო სავოიელს (1438-1497), სავოიის ჰერცოგ ლუდოვიკოსა და ანა კვიპროსელის ვაჟს, რომელიც იმავდროულად საფრანგეთის დედოფალ შარლოტა სავოიელის ძმა და მეფე შარლ VIII-ის ბიძა იყო, თუმცა ტახტის მემკვიდრედ არ განიხილებოდა. მასა და კლაუდინას სულ ექვსი შვილი შეეძინათ:

# კარლო III (1486-1553), სავოიის ჰერცოგი 1504-1553 წლებში. ცოლად შეირთო მეფე მანუელ I-ის ასული ბეატრიზ პორტუგალიელი, რომელთანაც შეეძინა მომავალი ჰერცოგი ემანუელე ფილიბერტო;
# ლუდოვიკო (1488-1502), გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
# ფილიპო (1490-1533), ნამიურის ჰერცოგი. ცოლად შეირთო შარლოტა ორლეანელი, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა;
# ასოლონე (1494), გარდაიცვალა ჩვილი;
# ჯოვანი (1495), გარდაიცვალა ჩვილი;
# ფილიბერტა (1498-1524), ცოლად გაჰყვა ნამიურის ჰერცოგ ჯულიანო მედიჩის, მაგრამ გარდაიცვალა უშვილოდ;

1496 წლის 16 აპრილს, ფილიპოს ძმის შვილიშვილის გარდაცვალების გამო, იგი გახდა სავოიის ახალი ჰერცოგი, კლაუდინა კი ჰერცოგინიად გვევლინება. მათი მმართველობა ხანმოკლე აღმოჩნდა, რამეთუ 1497 წელს ფილიპო II გარდაიცვალა.

ამის შემდეგ ტახტი კლაუდინას გერმა, ფილიბერტო II-მა დაიკავა, რომელიც 1504 წელს უშვილოდ გარდაიცვალა და ტახტი კლაუდინას ვაჟის, კარლო III-ის ხელში გადავიდა. უკანასკნელ წლებში მან მიატოვა ტურინის ხმაურიანი და ინტრიგებით სავსე სამეფო კარი და ნიცაში გადასახლდა, მდიდრულ სასახლეში, რომელშიც იგი 1513 წლის 13 ოქტომბერს აღესრულა.

## ლიტერატურა 
* Joseph Brossard, Histoire politique et religieuse du pays de Gex et lieux circonvoisins, Milliet-Bottier, 1831, 614 pages ; pages 582 et 583.

კატეგორია:დაბადებული 1450
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1513
კატეგორია:სავოიის ჰერცოგინიები
ჟოჟონის კვირიას ეკლესია

**ჟოჟონის კვირიას ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ნასოფლარ ჟოჟონის ორ ნაწილს შუა, მთის თხემზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ტლანქად, ნატეხი ქვით. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ კიდეშია. აღმოსავლეთით, სწორკუთხა საკურთხეველში, ზემოთ შევიწროვებული და ბრტყლად გადახურული სარკმელია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ტრაპეზია მიშენებული. მსგავსი ნაგებობა დგას საკურთხევლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეშიც. საკურთხევლის აღმოსავლეთი კედლის სამხრეთი ნაწილის ქვის თარო გასდევს. ეკლესიის დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშია.

ფასადები შელესილი და შეთეთრებულია. ორფერდა სახურავის კეხზე, აღმოსავლეთით, ქვის მასიური ჯვარი დგას. კედლები დასრულებულია ორსაფეხურიანი ლავგარდნით. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შანას საყდარი

**შანას საყდარი** — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელაანის ჩრდილო–დასავლეთით 2 კილომეტრზე, მაღალი მთის წვერზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (5,25x4,2), ნაგებია რიყის ქვითა და დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. ძლიერაა დაზიანებული: მთლიანადაა დანგრეული აღმოსავლეთ კედელი; მონგრეულია დასავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების ზედა ნაწილები. შესასველი სამხრეთიდან ყოფილა ( შემორჩენილია აღმოსავლეთ წირთხლი). აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის გვერდებში თითო სწორკუთხა ნიშაა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მელაანის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

**მელაანის წმინდა ბარბარეს ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელაანის ჩრდილოეთით 1,5 კილომეტრზე. დიდთვლებად წოდებულ ადგილზე.

ეკლესია მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილია გეგმის კონტური (5x3,2 მეტრი). ნაშენი ყოფილა მსხვილი და საშუალო ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია, აღმოსავლეთით კი – ნახევარწრიული აფსიდი.

ნაეკლესიარზე დიდი ხეა ამოსული.

## ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იოლანდა ლუიზა სავოიელი

**იოლანდა ლუიზა სავოიელი** (; დ. 11 ივლისი, 1487, ჟენევა — გ. 12 სექტემბერი, 1499, ჟენევა) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგ კარლო I-ისა და ბიანკა მონფერატელის ასული. სავოიის ჰერცოგინია 1497-1499 წლებში როგორც ფილიბერტო II-ის პირველი ცოლი.

## ბიოგრაფია 
იოლანდა ლუიზა დაიბადა 1487 წლის 11 ივლისს ჟენევაში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ კარლო I-ისა და მისი მეუღლის, ბიანკა მონფერატელის პირველი შვილი. მას სახელი ბებიის, საფრანგეთის მეფე შარლ VII-ის ასულ იოლანდა ვალუას პატივსაცემად დაარქვეს. მას მხოლოდ ერთი ღვიძლი ძმა, მომავალში ჰერცოგი კარლო II ჰყავდა.

1490 წელს, მამამისის გარდაცვალების გამო ტახტი მისმა ჩვილმა ძმამ, კარლო II-მ დაიკავა, რომელიც 1496 წელს, 6 წლის ასაკში დაიღუპა. ამის გამო ტახტს იოლანდას მამის ბიძა, ფილიპო II იკავებს, რომელმაც იმავე წელს 9 წლის იოლანდა თავის 16 წლის ვაჟზე, პრინც ფილიბერტოზე დააქორწინა.

მომდევნო, 1497 წელს ფილიპო II დაიღუპა და ტახტი ფილიბერტო II-მ დაიკავა, რითაც იოლანდა ლუიზა სავოიის ჰერცოგინია გახდა. იგი 1499 წლის 12 სექტემბერს, 12 წლის ასაკში უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც 1501 წელს მისი ქმარი მეორედ დაქორწინდა მარგარეტ ავსტრიელზე.

## ლიტერატურა 
* Samuel Guichenon (révision de Jean-Michel Briolo), Histoire généalogique de la royale maison de Savoie, deuxième édition de 1778, tome 2, 458 pages. Page 158, paragraphe « Enfants de Charles et de Blanche de Montferrat»
* Comte de Mareschal, « Le chancelier de Savoie Antoine Champion et sa famille», compte-rendu de la séance du 15 mars 1883 à l'Académie de Savoie, dans Courrier des Alpes, 42e année, no 36, samedi 24 mars 1883, page 2.
* Maur François Dantine, Charles Clémencet, Ursin Durant, François Clement, L'art de vérifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques, et autres anciens monumens, G. Desprez, 1819, 934 pages; pages 161 et 162, paragrpahe « Philibert II, dit le Beau».

კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1487
კატეგორია:გარდაცვლილი 12 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1499
კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
კატეგორია:სავოიის ჰერცოგინიები
ფილიბერტო II სავოიელი

**ფილიბერტო II სავოიელი** (), მეტსახელად **ლამაზი** (; დ. 10 აპრილი, 1480 — გ. 10 სექტემბერი, 1504) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგი 1497-1504 წლებში. ჰერცოგ ფილიპო II-ის უფროსი ვაჟი. 

## ბიოგრაფია 
ფილიბერტო დაიბადა 1480 წლის 10 აპრილს პონ-დ'ენის შატოში. იგი იყო სავოიის პრინც ფილიპოსა და მისი პირველი ცოლის, მარგარიტა დე ბურბონის უფროსი ვაჟი. დედამისი მისი გაჩენიდან რამდენიმე წელიწადში, 1483 წელს გარდაიცვალა, უკვე 1485 წელს კი მამამისი მეორედ დაქორწინდა.

1496 წელს მამამისი სავოიის ჰერცოგი ხდება ფილიპო II-ის სახელით. იმავე წელს 16 წლის ფილიბერტო დააქორწინეს მისსავე 9 წლის ბიძაშვილ იოლანდა ლუიზა სავოიელზე, რომელიც იყო მისი ბიძის, კარლო I-ისა და ბიანკა მონფერატელის უფროსი ქალიშვილი. 

ერთწლიანი მმართველობის შემდეგ, 1497 წელს ფილიპო II გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი ფილიბერტო II-მ დაიკავა. ამ ამბიდან ორ წელიწადში, 1499 წელს მისი 12 წლის მეუღლე უშვილოდ აღესრულა. ამის გამო მისი პირველი მემკვიდრე მისი მამიდაშვილი, შარლოტა ნეაპოლელი, გრაფინია დე ლავალი გახდა, რის შესაცვლელადაც მან მეორედ დაქორწინება გადაწყვიტა. 

მომდევნო ქორწინებას იგი ევროპაში ყველაზე მზარდი ძალაუფლების მქონე ჰაბსბურგებთან დასაახლოვებლად გეგმავდა, რისთვისაც მან 1501 წელს ცოლად საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ის ქალიშვილი, მარგარეტ ავსტრიელი შეირთო, რომელიც მანამდე ისაბელ კასტილიელის ერთადერთ ვაჟზე, განსვენებულ ასტურიის პრინცზე იყო დაქორწინებული. 

ასევე მისი მმართველობის პერიოდს დაემთხვა ფილიბერტოს მამიდაშვილის, საფრანგეთის მეფე შარლ VIII-ის გარდაიცვალება. ახალმა მეფემ, ლუი XII-მ გადაწყვიტა განეახლებინა იტალიური ომები მილანისა და ნეაპოლის დასაპყრობად, რა დროსაც ფილიბერტომ სავოიის ნეიტრალიტეტი გამოაცხადა და ფრანგული ჯარები თავისუფლად გაატარა თავის სამფლობელოებზე. 

ფილიბერტო II 1504 წლის 10 სექტემბერს, 24 წლის ასაკში გარდაიცვალა უშვილოდ. ამის გამო ტახტი მისმა ნახევარ-ძმამ, კარლო III-მ დაიკავა, მისი ქვრივი კი ავსტრიაში დაბრუნდა.

## ლიტერატურა 
* Ward, A.W.; Prothero, G.W.; Leathes, Stanley, eds. (1934). The Cambridge Modern History. XIII. Cambridge at the University Press.
* Marek, Miroslav. "Home page". Genealogy.EU.

კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1480
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1504
კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები
კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები
დიდიხევი

**დიდიხევი**, **დართლოს ხევი** — მდინარე საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. სიგრძე 11 კმ, წყალშემკრები აუზის ფართობი 18,9 კმ². სათავე აქვს პირიქითის ქედზე, მთა ჭეშოსმთის კალთებზე, ზღვის დონიდან 3500 მ სიმაღლეზე. ერთვის პირიქითი ალაზანს მარცხენა მხრიდან სოფელ დართლოს სამხრეთით. მიედინება ისტორიულ-გეოგრაფიულ მხარე თუშეთში, თუშეთის ეროვნული პარკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. კალაპოტის საერთო ვარდნაა 155 მ/კმ-ზე.

## სქოლიო
კატეგორია:კახეთის მხარის მდინარეები
კაჭრეთის სამაროვანი

**კაჭრეთის სამაროვანი** — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის  სოფელ კაჭრეთის ჩრდილოეთით 50 მეტრზე, ე. წ. საქოლავის მინდორზე განეკუთვნება VI-VIII საუკუნეებს.  

სამაროვანზე აღმოჩნდა დიდი მასიური ფილაქვებით გადახურული ორმოსამარხები. ერთ-ერთი სამარხი 1951 წელს შემთხვევით  აღმოჩნდა მიწის  სამუშაოების დროს, მიწის ზედაპირიდან 1,2 მეტრ სიმაღლეზე. ქვის ფილით გადახურულ ქოლექტიურ ორმოსამარხში (სამარხი ორმოს სიგრძე 2 მეტრი) დაუშლელად ესვენა მხოლოდ ერთი ჩონჩხი, დანარჩენთა ძვლები  უწესრიგოდ იყო მიმოფანტული. მიცვალებული ესვენა პირით სამარხისკენ, გულაღმა, გაჭიმული ფეხებით, ხელები სხეულის გასწვრივა ჰქონდა ჩამოშვებული. სამარხში აღმოჩნდა: რკინის მშვილდსავინძი მაღალი და ბრტყელი  მშვილდით და ბრინჯაოს მასიური ბეჭედი მრგვალგანიერკვეთიან ღეროზე დარჩილული თვალბუდით, რაშიც ლურჯი  მინისგან ჩამოსხმული გემმაა ჩსმული ირმის სქემატური გამოსახულებით. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჟინვალის პირველი სამაროვანი

**ჟინვალის პირველი სამაროვანი** — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ყოფილ სოფელ ჟინვალში, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე, მთის ფერდობზე. განეკუთვნებოდა  III-IV საუკუნეებს. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1973-1980 წლებში გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. 

საცდელ თხრილებში გამოვლინდა ექვსი ორმოსამარხი და ქვისსამარხი. მიცვალებულები ესვენა მარცხენა ან მარჯვენა გვერდზე მოკრუნჩხულად, თავით დასავლეთისკენ. ორი სამარხი ბავშვისაა. აღმოჩნდა თიხის სასმისები, მინის მძივები, ბრინჯაოს საყურე, აბზინდა, ბეჭედი, სამაჯური, ფირფიტები, ვერცხლის სასაფეთქლე რგოლები, რკინის დანა და სხვა.

არქეოლოგიური მასალა დაცულია არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
კოლაგის მთავარანგელოზის ეკლესია

**კოლაგის მთავარანგელოზის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოლაგის დასავლეთით სასაფლაოზე. მთავარანგელოზთა ეკლესიის ჩრდილოეთით 25-30 მეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ  შუა საუკუნეებს. 

ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. წყობა რეგუკარულია, კედლები  შეგნით და გარედან გასწორებული ყოფილა ბათქაშით, რითაც ნაწილობრივ ქვის ზედაპირსაც ფარავს, ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან აქვს. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნით კი თარაზულადაა გადახურული, რაც ფასადის მხრიდან  ტიმპანს ქმნის. ეკლესიის კვადრატული დარბაზი აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით. აფსიდში გაჭრილია  დაბალი, გარეთკენ შევიწროებული, ბრტყლად გადახურული  სარკმელი, ქვემო კედელზე, რიყის ქვით ნაშენი ოთხწახნაგა ტრაპეზია მიდგმული. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, კიდევ ერთი სარკმელია გაჭრილი დასავლეთ კედელში. 2010 წელს საქართველოს ისტორიული ძეგლთა დაცვის და გადარჩენის ფონდის მიერ ეკლესიას ჩაუტარდა რესტავრაცია. აღდგა  კედლების დანგრეული ნაწილები, შიგნით ეკლესია გადაიხურა რიყის ქვის ცილინდრული კამარით, ხოლო აფსიდი კონქით, სამხრეთ კედელში მოეწყო სწორკუთხა სარკმელი, გარედან კედლებს გაუკეთდა რიყის ქვის თაროსებრი ლავგარდანი. ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კაჭრეთის პირველი გორასამარხი

**კაჭრეთის პირველი გორასამარხი** — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაჭრეთში გურჯაანი-თბილისის საავტომობილო გზის სამხრეთით  200 მეტრზე ხევში, განეკუთვნება ძვ. წ. III ათასწლეულის პირველ ნახევარს. 

სამარხი დაფარული იყო ხევის მიერ ჩამოტანილი ღორღნარევი თიხნარით. აღმოჩნდა სარწყავი არხის გაყვანის დროს. გორასამრხის ყრილი შედგებოდა  საშუალო ზომის ქვებისგან. ყრილის ქვეშ, ცენტრალურ ნაწილში აღმოჩნდა წრიული ორმო, რითაც იატაკს წრიულადვე შემოსდევდა  ქვითა და მიწით ამოვსებული არხი. სამარის ორმოს აღმოსავლეთით 15-20 სანტიმეტრით შემაღლებულ ადგილზე აღმოჩნდა წვრილფეხა  საქონლის 5 თავის ქალა. 12 ადამიანის ძვლები მიმოფანტული იყო სამარხის მთელ იატაკზე. ცენტრალურ ნაწილში დაკრძალული იყო ერთი მიცვალებული. რომელიც კიდურებმოხრილი იწვა მარცხენა გვერდზე, თავით ჩრდილოეთისკენ. სამარხში აღმოჩნდა  ოცამდე ხელით ნაძერწი, კარგად გამომწვარი თიხის ჭურჭელი. უმეტესობა ცილინდრულყელიანი თუნგულებია. არის ერთი კონუსურკოპიანი ჯამი და ერთი ჰორიზონტალურშვერილიანი ბადია. ჭურჭლის კეცში შერეულია სილა, სუსტადაა ნაპრიალები, ფერი მოყვითალო, მონაცრისფრო ან მოწაბლისფროა, ზოგან მუქი ლაქებით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჯუმბერ იზორია

**ჯუმბერ იზორია** (დ. 22 მარტი, 1966, ჩხოროწყუ) — ქართველი პოლიტიკოსი.

1997 წელს დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტი სოფლის მეურნეობის წარმოების პროცესთა მექანიზაციის სპეციალობით. 1984-1986 იყო სამხედრო სამსახურში. 1987 - 1991 წლებში — შინაგან საქმეთა სამინისტროში რიგითი პოლიციელი. 1991-1994 წლებში დაინიშნა შინაგან საქმეთა სამინისტროში, ქვეგანყოფილების უფროსის მოადგილედ, შემდეგ ქვეგანყოფილების უფროსი (1994 - 2003). 2003 - 2004 წლებში მუშაობდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგ. ლეგიონის მე-3 სამმართველოს უფროსად. 2005 - 2006 წლებში შსს სამეგრელო-ზემოსვანეთის საპატრულო პოლიციის სამმართველოს უფროსის მოადგილე, 2007 - 2012 წლებში იყო ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სამაშველო სამსახურის უფროსი, ხოლო 2012 - 2019 წლებში ჩხოროწყუს პოლიციის სამმართველოს უფროსი. 2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.  

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ჩხოროწყუში დაბადებულები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ლავრაკი

**ლავრაკი**, **სიბასი** () — თევზი ლავრაკისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის მაქსიმალური სიგრძეა 103 სმ, ჩვეულებრივ 50 სმ, წონა 12 კგ-მდე. ბინადრობს სანაპირო წყლებში 10–100 მ სიღრმეზე. შედის გამტკნარებულ წყლებსა და მდინარეთა შესართავებშიც კი. წაგრძელებული სხეული აქვს, გვერდები რამდენადმე შებრტყელებულია. თავი კონუსური ფორმისაა, პირი სასრული. ზურგის ფარფლი ორია. ანალურ ფარფლში 3 სუსხიანი და 10–13 რბილი სხივია. 

გვერდით ხაზში 62–74 ქერცლია. მოვერცხლისფრო-რუხი ფერისაა, ზურგზე მოლურჯო ელფერი დაჰკრავს; გვერდები ვერცხლისფერია; მუცელი და მუცლის ფარფლი ზოგჯერ მოყვითალო. ზღვის პელაგიური თევზია. იკვებება კიბოსნაირებითა და მოლუსკებით, იშვიათად თევზით. ტოფობს ნაპირებიდან შორს ღია ადგილებში. ქვირითი პელაგიურია. სიცოცხლის ხანგრძლივობა 20 წელი, ხოლო სხვა ცნობებით 30 წელი.  

გავრცელებულია ატლანტის ოკეანის აღმოსავლეთ ნაწილში ნორვეგიიდან მაროკომდე და სენეგალამდე, კანარის კუნძულების ჩათვლით. მრავალრიცხოვანია ხმელთაშუა და მარმარილოს ზღვებში. შავ ზღვაში იშვიათია, თუმცა გვხვდება ყირიმთან, ნოვოროსიისკთან, გელენჯიკთან, ბულგარეთში, რუმინეთში, თურქეთში და ქერჩის სრუტეში. აღმოჩენილია აგრეთვე ბალტიის ზღვაში. ლავრაკი გვხვდება აგრეთვე საქართველოს შავიზღვისპირა ზოლში, კერძოდ, ბათუმთან. 

ძვირფასი სარეწაო თევზია. სახეობა პირველად აღწერა კარლ ლინემ ლათინური ბინომენით Perca labrax თავის ნაშრომში „ბუნების სისტემა“. ჩრდილოეთ ამერიკაში ცნობილია იტალიური სახელწოდებით ბრანძინო.

## სქოლიო
კატეგორია:ლავრაკისებრნი
კატეგორია:ევროპის თევზები
გიორგი კანდელაკი (პოლიტიკოსი)

**გიორგი კანდელაკი** (დ.  5 აგვისტო, 1982, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, პოლიტოლოგი.

2003 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი პოლიტოლოგიის სპეციალობით.  2003 წელს არჩევნების მხარდამჭერი პროგრამა „ფონდი ღია საზოგადოება-საქართველოს“ ვებსაიტის რედაქტორი.   2003-2005 წლებში მუშაობდა ინგლისურენოვანი ყოველდიური გაზეთის „24 საათი“ რედაქტორის მოადგილედ.   2003- 2004 წლებში იყო მშვიდობის, დემოკრატიისა და განვითარების ინსტიტუტის მკვლევარი.  2005 წელს იყო საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციაში, მთავარი მრჩეველი, მთავარი კონსულტანტი.   2005-2008 დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ანალიტიკური სამსახურის მთავარი მრჩევლად. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.

2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2017 წლიდან არის ფრაქცია „ევროპული საქართველოს“  წევრი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  5 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული  1982
კატეგორია:საქართველოს VII  მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
გიორგი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ბეჟიკოს საყდარი

**ბეჟიკოს საყდარი** — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაჭრეთის ჩრდილოეთ განაპირას, სასაფლაოზე. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს. ადგილობრივი  მოსახლეობის გადმოცემით ეკლესიას მეტსახელი მასში ადრე მოღვაწე მღვდლის სახელი გამო აქვს შერქმეული. 

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის მოზრდილი ქვით, კვადრატული აგურით და კირის ხსნარით. 1980-იან წლებში სოფლის მოსახლეობამ ეკლესია აღადგინა. შიგნით გადახურეს ხის ბრტყელი ჭერით, ხოლო გარედან თუნუქით. ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც გარედან სამწახნაგოვან აბრისშია მოქცეული, საკურთხეველი როგორც შიგნით, ისე გარედანაც არ არის გამოყოფილი. აფსიდში სამი დაბალი, მშვილდისებრი თაღით გადახურული ნიშაა, მათგან ორი სარკმლის ჩრდილოეთითაა, ერთი სამხრეთით. აფსიდის შუაში გაჭრილია თაღოვანი, თითქმის პარალელურწირთხლებიანი ვიწრონ სარკმელი. თითო განიერი თაღოვანი სარკმელია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიც ერთმანეთის მოპირდაპირედ, რომლებიც საკურთხევლის სარკმელს სიგანეში ორჯერ აღმატება. დასავლეთ ფასადზე შესასვლელის ზემოთ, აგურის წყობით გამოყვანილია ნახევარწრიული, რელიეფური თაღი, რომელიც ორსაფეხურიან კონსულებს ეყრდნობა. ამავე კონსულებს ეყრდნობა აგურისავე წყობით გამოყვანილი რელიეფური ზოლი, რომელიც ფრონტონის  წვერში გამოსახული რელიეფური ჯვრის მაღალ, საფეხუროვან კვარცხლებს ქმნის. გარედან სარკმკლები მორთულია აგურის წყობით გამოყვანილი, კონსოლებზე დაყრდნობილი რელიეფური თაღით. დასავლეთ ფასადზე აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნის ნაწილია შემორჩენილი. ამავე ფასადის ფრონტონის წვეროზე დადგმულია აგურის ოთხწახნაგოვანი სამრეკლო, რომელიც ოთხივე მხარეს თაღებით გახსნილ ფანჩატურს წარმოადგენს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XVIII საუკუნის ეკლესიები
ლევან მგალობლიშვილი

**ლევან მგალობლიშვილი** (დ. 16 აგვისტო, 1977, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი. 2024 წლის 18 სექტემბრიდან 2025 წლის 2 ივნისამდე იყო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე.

## ბიოგრაფია
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობები. 2002-2003 წლებში მუშაობდა სენაკის გამგეობაში , გამგებლის თანაშემწედ.  2003–2004 წლებში იყო თბილისის საკრებულოსა და მთავრობის აპარატი, თვითმმართველ ერთეულ ორგანიზაციებთან მუშაობის სამსახურის სპეციალისტი, შემდეგ   2004–2005 თბილისის საკრებულოსა და მთავროპის აპარატი, კონტროლის სამსახურის უფროსი. 2005–2006 წლებში მუშაობდა თბილისის მერიის დაქვემდებარებაში არსებული კომპანია, შპს „შუქნიშნების“ დირექტორად. 2008–2009 წლებში იყო სახელმწიფო კომპანია შპს გამომცემლობა „სამშობლო“. 2010–2013 —  თბილისის საკრებულოს განათლებისა და კულტურის კომისია, სამდივნოს უფროსი. 2016–2019 წლებში — „ქართული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს“ აბაშის რაიონის აღმასრულებელი მდივანი.

2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მან შოთა შალელაშვილი ჩაანაცვლა (3 ოქტომბერს). 2021 წლის 5 იანვრიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. ამჯერად მან სიის პირველი ნომერი (პრემიერ-მინისტრი) გიორგი გახარია შეცვალა. მხარი დაუჭირა კანონპროექტს „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“. 

2024 წლის 18 სექტემბერს დაინიშნა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარედ. 2025 წლის 2 ივნისს მგალობლიშვილმა აფხაზეთის მთავრობის თავმჯდომარის თანამდებობა დატოვა.

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 16 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1977
კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარეები
დიდრუვის ნამოსახლარი

**დიდრუვის ნამოსახლარი** — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჟინვალის ჩრდილოეთით, 1 კილომეტრზე, ფშავის არაგვის ხეობის მარჯვენა ფერდობზე, დიდრუვის ხევის მარცხენა ნაპირზე. ამჟამად დაფარულია წყლით. განეკუთვნებოდა   XII-XIII საუკუნეებს. 1974-1976 წლებში გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი — რ. რამიშვილი). 

ნამოსახლარი განლაგებული იყო ფართო ხელოვნურ ტერასაზე. შედგებოდა ოთხი საცხოვრებელი კომპლექსისგან, რომლებსაც ირგვლივ ქვითკირის ზღუდე ჰქონდა შემოვლებული. შენობები ნაგები იყო ნატეხი ქვით. თითოეულ კომპლექსში შედიოდა სამი ძირითადი სათავსი: საცხოვრებელი ოთახი, მარანი და ფილაქვისიატაკიანი გომური. საცხოვრებელი ოთახი და მარანი გამოდიოდა ქვედა სართულის ბანზე, რომელიც ეზოს მოვალეობას ასრულებდა. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა - მოჭიქული ჯამები, ჩალისფრად გამომწვარი სასმისები, წითელი და შავი საღებავით მოხატული თხელკეციანი სურები, წითელკეციანი სუფრის ჭურჭელი, ცხენის ნალები, რკინის ისრისპირები, მინის სამაჯურისა და სასმისების ნატეხები, XIII საუკუნის პირველი ნახევრის ვერცხლის ორი სელჯუკური მონეტა და სხვ. ნამოსახლარი XIII ს. შუა წლებში ხანძრის შედეგად განადგურებულა, რაც მონღოლთა ურდოების შემოსევის შედეგი უნდა იყოს. არქეოლოგიური მასალა დაცულია არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჟინვალის კოშკი

**ჟინვალის კოშკი** — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, დაბა ჟინვალის ჩრდილოეთით, 0,5 კილომეტრზე. ბიჩნიგაურების უბნის სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი ზურგიანია, შემორჩენილია ორი სართულის სიმაღლეზე. ნაგებია ქვიშაქვითა და რიყის ქვით. პირველი სართული ყრუა. მეორე სართულის დონეზე, სწორი კედლის მხარეს ვიწრო არქიტრავიანი შესასვლელია, მის ზემოთ - სათოფური. ამჟამად კოშკი გადახურულია ცილინდრული კამარით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
შავყელა ღორიხვა

**შავყელა ღორიხვა**, () — ფრინველი ღორიხვასნაირთა რიგისა. დიდი ზომის წყალმცურავი ფრინველია; (*Gavia arctica arctica*; Linnaeus, 1758) და აღმოსავლეთციმბირული შავგულა ღორიხვა

## გალერეა 

ფაილი:Gavia arctica (Black-throated Loon or Black-throated Diver) on nest.jpg|კრუხობა
ფაილი:Gavia arcticaLake Zeller 02.JPG|ზამთარში, ავსტრია
ფაილი:Gavia arctica MHNT.ZOO.2010.11.36.5.jpg|კვერცხები
ფაილი:1976 CPA 4612.jpg|სსრკ-ის საფოსტო მარკაზე, 1976

## სქოლიო 
კატეგორია:ღორიხვა
ზურაბ აბაშიძე (პოლიტიკოსი)

**ზურაბ აბაშიძე** (დ. 3 მაისი, 1973, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პოლიტიკოსი. თბილისის IV მოწვევის საკრებულოსა და საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრი. 

1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი.

1996-1998 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო კანცელარიის უფროსის თანაშემწედ. 1998–2000 წლებში იყო საქართველოს უშიშროების საბჭოს მრჩეველი. 2000 წელს იყო საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭოს მდივანი. 2004–2005 წლებში იყო იუსტიციის მინისტრის მოადგილე, შემდეგ იუსტიციის სამინისტროს გენერალური ინსპექციის უფროსი. 2005–2007 წლებში სხვადასხვა დროს იყო: აფხაზეთის მთავრობის წევრი, ხოლო შემდეგ მინისტრი საგანგებო დავალებათა საკითხებში, მთავრობის აპარატის უფროსი, ფინანსთა მინისტრის მოადგილე. 2007–2008 წლებში იყო საქართველოს კონტროლის პალატის გენერალური ინსპექციის უფროსი. 2009–2010 წლებში პოლიტიკური პარტია „თავისუფალი დემოკრატების“ გენერალური მდივანი. 2010–2012 წლებში ქ. თბილისის მეოთხე მოწვევის საკრებულოს წევრი, საარჩევნო ბლოკი „ალიანსი საქართველოსთვის“, საკრებულოს თავმჯდომარის მოადგილე. 2012–2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სამგორის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2012–2015 წლებში — პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე, დარგობრივი ეკონონომიკისა და ეკონომიკური პოლიტიკის კომიტეტის, სახელმწიფო საკონსტიტუციო კომისიის წევრი, იუსტიციის სახელმწიფო მრჩეველი. 2017–2021 წლებში ყაზახეთის რესპუბლიკაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ზურაბ
მაია ციციშვილი

**მაია ციციშვილი** (დ. 13 მარტი, 1953, თბილისი  — გ. 23 მაისი, 2020, იქვე) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ხელოვნებათმცოდნე. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1993). ირაკლი ციციშვილის ქალიშვილი.

1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია ხელოვნებათმცოდნის სპეციალობით. 1992 წელს  — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გიორგი  ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 

1976 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გიორგი  ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი, 1998 წლიდან უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1999 წლიდან თსუ ისტორიის ფაკულტეტის ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის კათედრის დოცენტი.  2004-2006  წლებში იყო   აპოლონ  ქუთათელაძის სახელობის თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის რესტავრაციის, ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის ფაკულტეტის პროფესორი. 2006-2009  წლებში კონკურსის წესით არჩეული იყო თსუ ჰუმანიტარული ფაკულტეტის სრულ პროფესორად, ხელოვნებათმცოდნეობის მიმართულებით.  2010-2020  წლებში  თსუ ჰუმანიტარული ფაკულტეტის ასოცირებული პროფესორი, ხელოვნებათმცოდნეობის მიმართულებით. სამეცნიერო კვლევის სფერო — ახალი და თანამედროვე ხელოვნება (XIX-XXI სს.). კითხულობდა ლექციების კურსს: ახალი ქართული  სახვითი ხელოვნება, მხატვრული ნაწარმოების ანალიზი, ხელოვნებათმცოდნეობის შესავალი, ქართული მოდერნიზმი ევროპულ და რუსულ სახვით ხელოვნებასთან მიმართებით. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი
კატეგორია:დაბადებული  1953
კატეგორია:გარდაცვლილი    23 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი    2020
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
წითელყელა ღორიხვა

**წითელყელა ღორიხვა**, () — ფრინველი ღორიხვასნაირთა რიგისა. დიდი ზომის წყალმცურავი ფრინველია; მისი სხეულის სიგრძეა 53–69 სმ, ფრთების შლილი 106–116 სმ, მასა 1170–1900 გრამი. ყველაზე პატარა ღორიხვაა, ერთადერთია, რომელსაც ასაფრენად გამოქანება არ სჭირდება. აქვს ოდნავ აღუნული ნისკარტი, მობუდარს აქვს მოყავისფრო-წითელი ყელი, მურა რუხი ზურგი ღია წინწკლებით, რუხი თავი, არამობუდარს — დაწინწკლული, მკრთალი მონაცრისფრო ზურგი. გადამფრენი ფრინველია, მრავლდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს არქტიკულ ოლქებში (ჩ. გ. 50°-ის ზევით), იშვიათად ტაიგაში, იზამთრებს ჩრდილოეთ ამერიკის წყნარი და ატლანტის ოკეანის სანაპიროებზე (სამხრეთით ფლორიდამდე და კალიფორნიამდე), პორტუგალიის სანაპიროზე, ხმელთაშუა, კასპიის, აზოვისა და შავ ზღვებზე, წყნარი ოკეანის აზიურ სანაპიროზე (სამხრეთით სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთამდე); საქართველოში იშვიათია, გვხვდება ზამთარში და გადაფრენისას. ბინადრობს ტბებზე (გაბარდული ნაპირებით), დიდ მდორე მდინარეებზე, დელტებსა და ზღვებზე. ხმა — ძლიერი მკვნესარე „უააან-უააან“, რომელიც ხარხარის მსგავსად ბოლოვდება; ფრენის დროს — დაბალი „გაგ-გაგა“. ბუდე, რომელიც ზოგჯერ რამდენიმე წელს გამოიყენება, მდებარეობს ნაპირზე ან თავთხელში. აშენებს ორივე მშობელი და წარმოადგენს მცენარეულობის გროვას ან ბორცვის თავზე არსებულ ორმოს. დედალი დებს 2, ზოგჯერ 1, იშვიათად 3 ზეთისხილისფერ კვერცხს მოშავო-ყავისფერი წინწკლებით. კრუხობს ორივე მშობელი 24-29 დღის განმავლობაში. შთამომავლობა გამოჩეკიდან ერთ დღეში ბუდეს ტოვებს და წყალში შედის. მშობლები მათ კვებავენ და, ზოგჯერ, ზურგით დაატარებენ. დაახლოებით 7 კვირაში ფრენას სწავლობენ. წითელყელა ღორიხვა წელიწადში ერთხელ ბუდობს. იკვებება თევზით და კიბოსნაირებით, იშვიათად წყალმცენარეებით.

## გალერეა 

ფაილი:090 - RED-THROATED LOON (3-23-09) port san luis, sloco, ca (1) (8720117963).jpg|არამობუდარი
ფაილი:Juvenile red throated diver.jpg|მოზარდი
ფაილი:Gavia stellata MHNT.ZOO.2010.11.36.1.jpg|კვერცხები
ფაილი:Red-throated Diver - Oulu - Finland 0010 (4) (15195278790) (2).jpg|კრუხობა, ფინეთი

## ლიტერატურა
* *კუტუბიძე მ.*, საქართველოს ფრინველების სარკვევი, თბ., 1985, გვ. 32-34

## სქოლიო 
კატეგორია:ღორიხვა
თამაზ ავდალიანი

**თამაზ ავდალიანი** (დ. 16 სექტემბერი, 1964, თბილისი — გ. 30 იანვარი, 2015) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1989 წელს დაამთავრა  ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.  

ეწეოდა იურიდიულ საქმიანობას. 1991-2006 წლებში იყო საქართველოს ადვოკატთა კოლეგიის წევრი. 2006-2012 წლებში იყო საჯარო სამართლის იურიდიული პირი (სსიპ) საქართველოს ადვოკატთა ასოციაცია.  2012-2015 წლებში საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, პოლიტიკური ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი —  ქართული ოცნება“, პოლიტიკური გაერთიანება „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“, იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი. 	 

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  16 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული  1964
კატეგორია:გარდაცვლილი      30 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი      2015
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ავდალიანები
ვლადიმერ აჩბა

**ვლადიმერ აჩბა** (დ.  9 აგვისტო, 1948, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1971-1972 წლებში მუშაობდა სამხატვრო აკადემიაში ლაბორანტად. 1972-1974 წლებში  იყო „საქსახწყალპროექტში“ ინჟინერი. 1975-1977 წლებში — ტურიზმის და ექსკურსიების საპროექტო სახელოსნოში უფროსს ინჟინრად მუშაობდა. 1978-1979 წლებში იყო  საქართველოს სსრ კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის ინსტრუქტორი.  1978 წელს მუშაობდა საქართველოს კომკავშირის ახალგაზრდული ტურიზმის ბიუროში  რეფერენტად.   1979-1980 წლებში იყო კომპარტიის ქალაქკომის ტრანსპორტისა და მრეწველობის განყოფილებაში ინსტრუქტორი. 1980-1985 წლებში  — მშენებლობის სამინისტროს ტრესტი № 1-ში  პარტიული კომიტეტის მდივნის მოადგილედ.  1985-1986 წლებში იყო სამრეწველო წარმოების კომბინატის დირექტორი.  1986-1987 წლებში მუშაობდა ქალაქკომის მშენებლობის და ქალაქის მეურნეობის განყოფილებაში განყოფილების გამგედ. 1987-1991 წლებში იყო  ტრესტი № 1-ში  პროფკავშირების კომიტეტის თავმჯდომარე. 1987 წელს  იყო  ქალაქის აღმასრულებელი კომიტეტის განყოფილების გამგე . 1992-1993 წლებში იყო სახელმწიფო კანცელარიაში — უფროსი სპეციალისტი, სამმართველოს უფროსი. 1993-1997 წლებში იყო   შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება  (შპს)  „ოქროს საწმისი“ მენეჯერი. 1997-1998 წლებში მუშაობდა საქართველოს ენერგეტიკის სამინისტრო   განყოფილების უფროსად. 2004-2009 იყო შპს „ვათა“-ში ექსპედიტორი. 2009-2015 წლებში  — შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება (შპს)  „ქორეთი“ დირექტორი.  2015-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით , საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ვლადიმერ
როლანდ ახალაია

**როლანდ ახალაია** (დ. 1 აპრილი, 1950, საჯიჯაო, ხობის რაიონი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1978–2012 წლებში მუშაობდა პროკურატურის სისტემაში: 1978–1979 წლებში ლანჩხუთის რაიპროკურატურის სტაჟიორი, ხოლოდ 1981–2001 წლებში ზუგდიდის რაიონის პროკურატურა, პროკურორის მოადგილე, პროკურორი. 2001–2004 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის სამინისტროში, მთავარი სამმართველოს მრჩეველი, სამმართველოს უფროსი, გენინსპექციის უფროსის მოადგილე, მრჩეველი. 2004 წელს საქართველოს პროკურატურა, სამეგრელო-ზემოსვანეთის პროკურორი, ხოლო 2008–2012 წლებში — საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს, სამეგრელო-ზემოსვანეთის საოლქო პროკურორი. 2012–2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზუგდიდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი "ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“, დიასპორისა და კავკასიის საქმეთა კომიტეტის წევრი. იუსტიციის სახელმწიფო მრჩეველი.

## ჯილდოები 
* 2007: ღირსების ორდენი
* 2009: საქართველოს ეკლესიის უმაღლესი ჯილდო — წმიდა გიორგის ოქროს ორდენი
* 2010: ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული  1 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული  1950
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმიდა გიორგის ოქროს ორდენი კავალრები
როლანდ
პაატა ბარათაშვილი

**პაატა ბარათაშვილი** (დ. 1 იანვარი, 1953, თბილისი)  —  ქართველი მსახიობი, პოლიტიკოსი.

1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 

1970-1971 წლებში მუშაობდა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სცენის მუშად. 1975 წლიდან მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის მსახიობია.  1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის  უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, პოლიტიკური ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“, პარლამენტის ევროპასთან ინტეგრაციის კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტის წევრი. 
## გადაღებულია ფილმებში
*1977: „ესკულაპეს მოწაფე“ რეჟ. ოთარ აბესაძე
*1977: „სინემა“  რეჟ. ლიანა ელიავა
*1984: „აქედანა და შენამდე“ რეჟ. ლეილა გორდელაძე
*1984: „ახალგაზრდა კომპოზიტორის მოგზაურობა“  რეჟ. გიორგი შენგელაია
*1984: „ამბავი სურამის ციხისა“ რეჟისორები დოდო აბაშიძე, სერგო (სარგის) ფარაჯანოვი
*1986: „ჭიდაობას რა უნდა“  (ფრანგი ექიმი) რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი 
*1986: „ელისა და რარუს თავგადასავალი“ რეჟ.  გურამ პეტრიაშვილი 
*1988: „ვამეხი მოდია (დაკარგული საგანძურის საძებნელად)“ (ახმახი) რეჟისორები ოთარ შამათავა, ოთარ ლითანიშვილი
*1992: „ოქროს ობობა“ (კვაჩახია) რეჟისორები მიხეილ ანთაძე, გიორგი (გოგი) ქავთარაძე, დავით კვირცხალია

## რესურსები ინტერნეტში
*პაატა ბარათაშვილი —  საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი (საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევა)
    

კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული  1953
კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
პაატა
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
იზაბელა სავოიელი

**იზაბელა სავოიელი** (; დ. 11 მარტი, 1591, ტურინი, სავოიის საჰერცოგო, იტალია — გ. 28 აგვისტო, 1626, მოდენა, მოდენის საჰერცოგო, იტალია) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგ კარლო ემანუელე I-ისა და კატალინა მიკაელა ესპანელის ასული. მოდენის ჰერცოგ ალფონსო III-ის მეუღლე და ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ის დედა.

## ბიოგრაფია 
იზაბელა დაიბადა 1591 წლის 11 მარტს ტურინში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ კარლო ემანუელე I-ისა და მისი მეუღლის, კატალინა მიკაელა ესპანელის შუათანა ასული. დედის მხრიდან იგი იყო ესპანეთისა და პორტუგალიის მეფე ფილიპე II-ისა და მისი მესამე ცოლის, დედოფალ ელიზაბეტ დე ვალუას შვილიშვილი, ვის პატივსაცემადაც დაერქვა სახელი, ვინაიდან ელიზაბეტს ესპანელები იზაბელას უწოდებდნენ.

1597 წელს დედამისი თავისი დედისა და დიდი ბებიის მსგავსად მშობიარობას გადაჰყვა. 1608 წლის 22 თებერვალს ტურინში შედგა იზაბელასა და მოდენის პრინც ალფონსოს ქორწინება, რომელიც თავის მხრივ მოდენის ჰერცოგ ჩეზარესა და ვირჯინია მედიჩის ვაჟი იყო. ცნობილია, რომ ალფონსოს მეუღლე მთელი ცხოვრების განმავლობაში უყვარდა და ყოველთვის მისი ერთგული იყო. ქორწინებიდან ორ წელიწადში იზაბელამ მომავალი ჰერცოგი გააჩინა, რითაც მოდენაში მისი მდგომარეობა კიდევ უფრო გამყარდა. 

იზაბელა სავოიელი 1626 წლის 28 აგვისტოს, 35 წლის ასაკში გადაჰყვა მეთოთხმეტე მშობიარობას. ამ ამბიდან ორ წელიწადში მისი ქმარი მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგი გახდა, თუმცა იგი მეორედ აღარ დაქორწინებულა და გარდაიცვალა 1644 წელს.

## შვილები 
იზაბელასა და ალფონსოს თოთხმეტი შვილი ჰყავდათ:

# ჩეზარე (1609-1613), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# ფრანჩესკო I (1610-1658), მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგი. პირველად დაქორწინდა მარია კატერინა ფარნეზეზე, დაქვრივების შემდეგ ვიტორია ფარნეზეზე, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ლუკრეცია ბარბერინიზე. სამივე ცოლთან შეეძინა შვილები;
# ობიცო (1611-1644), მოდენის ეპისკოპოსი;
# კატერინა (1613-1628), მონაზონი;
# ჩეზარე (1614-1677), გარდაიცვალა დაუქორწინებელი;
# ალესანდრო (1615), გარდაიცვალა ჩვილი;
# კარლო (1616-1679), გარდაიცვალა დაუქორწინებელი;
# რინალდო (1618-1672), კარდინალი;
# მარგერიტა (1619-1692), ცოლად გაჰყვა გუასტალის ჰერცოგ ფერანტე III გონძაგას;
# ბეატრიჩე (1620), გარდაიცვალა ჩვილი;
# ფილიბერტო (1622-1623), გარდაიცვალა მცირეწლოვანი;
# ბონიფაციო (1624), გარდაიცვალა ჩვილი;
# ანა (1626-1690), ცოლად გაჰყვა ალესანდრო II პიკო დელა მირანდოლას, იზაბელა მასზე მშობიარობას გადაჰყვა.

## წინაპრები 

**იზაბელა სავოიელის წინაპრები**

## ლიტერატურა 
* Chiusole, An. La genealogia delle case piu illustri di tutto il mondo : — Venezia : J. B. Recurti, 1743. — P. 552. — 671 p.
* Osborne, T. Dynasty and Diplomacy in the Court of Savoy: Political Culture and the Thirty Years' War : — Cambridge : Cambridge University Press, 2007. — P. 44. — 320 p. — (Cambridge Studies in Italian History and Culture). — ISBN 978-0-52-103791-4.
* Sanger, Al.E. Art, Gender and Religious Devotion in Grand Ducal Tuscany : Farnham : Ashgate Publishing, 2014. — P. 44. — 180 p. — (Women and Gender in the Early Modern World). — ISBN 978-1-40-940079-0.

კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1591
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1626
კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
პეგასი (მრავალმნიშვნელოვანი)

**პეგასი** შეიძლება აღნიშნავდეს:
*პეგასი — ფრთოსანი ცხენი ძველბერძნულ მითოლოგიაში;
*პეგასი — გაზეთი, რომელიც 1990-2000 წლებში გამოდიოდა;
*პეგასი — თანავარსკვლავედი;
*პეგასი — თევზების გვარი პეგასისებრთა ოჯახისა.
დემურ ბაშელეიშვილი

**დემურ ბაშელეიშვილი** (დ. 6 იანვარი, 1943, სამტრედია)  — ქართველი მხატვარი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი. არის სახვითი ხელოვნების პროფესორი.

დაამთავრა თბილისის აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის  ფერწერის ფაკულტეტი და მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობათა სახელმწიფო ინსტიტუტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.

1973-1975 წლებში იყო გაზეთ „მალადიოჟ გრუზიის“ კორესპონდენტი. 1975-1981 წლებში მუშაობდა სამეცნიერო-კვლევითი პროგრამებით   ავსტრიაში, პოლონეთში, გერმანიაში, ჩეხოსლოვაკიაში, რუსეთსა და ბელორუსში. 1976-1981 წლებში იყო  გაზეთ „სოფლის ცხოვრების“ განყოფილების გამგე. 1981-1987 წლებში  ჟურნალ „პარტიული სიტყვის“  განყოფილების გამგე. 1990-2000 წლებში — გაზეთ „პეგასის“ დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი. 1992-2003 წლებში  იყო  საქართველოს სახელოვნებო აკადემიის რექტორი. 1994-1995 წლებში იყო დამასკოს საერთაშორისო გამოფენის საქართველოს ექსპოზიციის დირექტორი. 1995-2000 წლებში  იყო საქართველოს ინტელექტუალთა ლიგა, პრეზიდენტი. საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის კავკასიის საკითხთა კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე, ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის საკითხთა დროებითი კომისიის წევრი, საგარეო ურთიერთობათა კომისიის წევრი, ფრაქცია „ქართული ოცნების“ (2012-2013) და „ქართული ოცნება-მრეწველების“ (2013-2016) წევრი. არის 400-ზე მეტი ფერწერული და გრაფიკული ნაწარმოების ავტორი, რომელთა დიდი ნაწილი ინახება მსოფლიოს 20-მდე ქვეყნის გალერერეებში, მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებში. მისი მონუმენტური ნამუშევრები საქართველოს, ევროპისა და აზიის მრავალ ქალაქშია. არის 70 სამეცნიერო ნაშრომის, 10 გამოგონების, 500-ზე მეტი პუბლიკაციისა და ნარკვევის, პოეტური და პროზაული წიგნების ავტორი, 12 სამეცნიერო გამოკვლევის რედაქტორი. ხუთჯერ მიენიჭა პირველი პრემიის ლაურეატის და ორჯერ — „წლის საუკეთესო მხატვრის“ საპატიო წოდებები.
## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* საქართველოს დამსახურებული მხატვარი
* ნიკო ფიროსმანის სახელობის პრემია
*2000: ღირსების ორდენი
*2003: მედალი „მშვიდობიანი კავკასიისთვის“

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  6 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული  1943
კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
დემურ
კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ხარიჯიტების აჯანყება

**ხარიჯიტების აჯანყება** — ძირითადი ხარიჯიტული აჯანყება აბასიანთა სახალიფო წინააღმდეგ, 866-დან 896 წლამდე. აჯანყება ცენტრირებული იყო მოსულის და დიარ რაბიას რაიონებში ალ-ჯაზირას (ზედა შუამდინარეთი) პროვინციაში, აჯანყება გრძელდებოდა დაახლოებით ოცდაათი წლის განმავლობაში, მიუხედავად ცენტრალური ხელისუფლებისა და ადგილობრივი, პროვინციური მმართველების მრავალი მცდელობისა ჩაეხშოთ იგი. აჯანყებულები საბოლოოდ დამარცხდნენ 896 წელს, მას შემდეგ, რაც ხალიფა ალ-მუთადიდმა (დაახლოებით 892–902 წლებში) რამდენიმე კამპანია ჩაატარა რეგიონში ხალიფალური ავტორიტეტის აღსადგენად. 

აჯანყებას თავდაპირველად ხელმძღვანელობდა ადგილობრივი ხარაჯიტი, სახელად მუსავირ იბნ აბდ ალ-ჰამიდ ალ-შარი. 877 წელს მუსავირის დაღუპვის შემდეგ, მისი წამოწყებული აჯანყება გააგრძელა ჰარუნ იბნ აბდულაჰ ალ-ბაჯალმა, რომელიც აჯანყების დასრულებამდე ლიდერად რჩებოდა.
ფრანჩესკო ჯაკინტო სავოიელი

**ფრანჩესკო ჯაკინტო სავოიელი** (; დ. 14 სექტემბერი, 1632, ტურინი, იტალია — გ. 4 ოქტომბერი, 1638, ტურინი, იტალია) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სავოიის ჰერცოგი 1637-1638 წლებში. ვიტორიო ამადეო I-ისა და კრისტინა მარია ფრანგის უფროსი ვაჟი.

## ბიოგრაფია 
ფრანჩესკო ჯაკინტო დაიბადა 1632 წლის 14 სექტემბერს ტურინში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ისა და მისი ცოლის, კრისტინა მარია ფრანგის უფროსი ვაჟი. მამის მხრიდან იგი ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის შვილთაშვილი იყო, ხოლო დედის მხრიდან პაპა-ბებიად საფრანგეთის მეფე ანრი IV და დედოფალი მარია მედიჩი ერგებოდნენ. როგორც მომავალ ჰერცოგს, მასაც დაბადებისთანავე მიენიჭა პიემონტის პრინცის წოდება. 

მას შემდეგ, რაც 1637 წლის 7 ოქტომბერს მამამისი გარდაიცვალა, ტახტი ფრანჩესკო ჯაკინტომ დაიკავა, რომელიც მხოლოდ 5 წლის იყო, რის გამოც მას რეგენტად დედამისი დაენიშნა. როგორც ცნობილია დედა მას მეტსახელად „სამოთხის ყვავილს“ () უწოდებდა. მისი მმართველობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რამეთუ მცირეწლოვანი ჰერცოგი მალევე ყვავილით დაავადდა და 1638 წლის 4 ოქტომბერს, 6 წლის ასაკში აღესრულა, რის გამოც ტახტი მისმა უმცროსმა ძმამ, კარლო ემანუელე II-მ დაიკავა. იგი დაკრძალეს ტურინში, საკრა-დი-სან-მიქაელის ბაზილიკაში.

## წინაპრები 

## ლიტერატურა 
* Merlini, Carlo (1938). Ambienti e Figure di Torino Vecchia. Turin.

კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1632
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1638
კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები
ვასილ მაღლაფერიძე

**ვასილ მაღლაფერიძე** (დ. 5 სექტემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი თანამდებობის პირი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი. საქართველოს ორი მოწვევის პარლამენტის დეპუტატი (1999, 2004). 2017 წლის 6 იანვრიდან 2020 წლის 18 აგვისტომდე იყო საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორი.

1980 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1981-1982 წლებში მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ გაერთიანება „დებიუტის“, უფროს რედაქტორად. 1983-1984 წლებში იყო საქართველოს კულტურის სამინისტროსთან არსებული ძეგლთა დაცვის მთავარი სამმართველოს მხატვარ-რესტავრატორი. 1984-1994 წლებში მუშაობდა თბილისის მე-6 საშუალო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელად. 1988-1990 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრის მეცნიერ-თანამშრომელად, 1990-1992 წლებში კი იქვე ქართული ქრისტიანული კულტურის შემსწავლელი ლაბორატორიის უფროს მეცნიერ-თანამშრომელად. 1992-1997 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ქრისტიანული კულტურის შემსწავლელი ლაბორატორიის გამგედ. 1993-2000 წლებში დააფუძნა გაზეთი „კავკასიონი“. 1995-1997 წლებში იყო გაზეთ „კავკასიონის“ რედაქტორი. 1997-1998 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ქრისტიანული კულტურისა და სიტყვიერების ისტორიის შემსწავლელი კათედრის დოცენტი. 1998-1999 წლებში მუშაობდა გაზეთ „კავკასიონის“მთავარი კონსულტანტად.

2005-2008 წლებში იყო სახელმწიფო რწმუნებული – გუბერნატორი საქართველოს ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულებში (მცხეთა-მთიანეთის მხარე) (დუშეთის, თიანეთის, მცხეთის, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტები). 2008-2009 წლებში მუშაობდასაქართველოს სახალხო დამცველის აპარატის ინფორმაციისა და პოლიტიკის დეპარტამენტის უფროსად. 2010-2012 წლებში იყო ელექტრონული ჟურნალი „კალმასობა“, მთავარი რედაქტორი. 2013-2014 წლებში იყო შპს „სინათლის სახლ ორიონის“ დირექტორი. 2014-2016 წლებში ტელეკომპანია GDS-ის გადაცემა „საზოგადოება 20/30“-ს მთავარი პროდუსერი. 2017 წლის 6 იანვრიდან 2020 წლის 18 აგვისტომდე იყო საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებლის გენერალური დირექტორი.

დისერტაცია დაიცვა ქართული სარაინდო რომანის ტიპოლოგიაზე, მიენიჭა მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი (1989); არის დამხმარე სასკოლო სახელმძღვანელოს თანაავტორი, 20-ზე მეტი სამეცნიერო შრომის ავტორი და სხვადასხვა მედიასაშუალებაში გამოქვეყნებული აქვს ასზე მეტი პუბლიცისტური სტატია. არის ისრაელის კეთილი ნების ელჩი; 1993 წელს მონაწილეობდა აფხაზეთში ტერიტორიული მთლიანობის დასაცავად მიმდინარე ბრძოლებში. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.

1999 წლის 20 ნოემბრიდან 2004 წლის 22 აპრილამდე იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის ბლოკი: „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “ წევრი (პარტიული სიით ). 	 2004 წლის 22 აპრილიდან 2005 წლის 10 მარტამდე საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“ (პარტიული სიით).

## რესურსები ინტერნეტში
*ვასილ მაღლაფერიძე — პირველი არხი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ვასილ
ხუჭუჭა ვარხვი

**ხუჭუჭა ვარხვი**, *ქოჩორა ვარხვი*

## გალერეა 

ფაილი:Пелікан кучерявий (Pelecanus crispus).jpg|ფრენა
ფაილი:Dalmatian Pelican Pelecanus crispus by Dr. Raju Kasambe DSCN6899 (14).jpg|
ფაილი:Pelecanus crispus MHNT.ZOO.2010.11.44.4.jpg|კვერცხი
ფაილი:2005-11-01 Pelecanus crispus.JPG|ტყვეობაში

## სქოლიო 
კატეგორია:ვარხვი
სეროპრევალენტობა

**სეროპრევალენტობა** — იმ პირთა რიცხვი მოსახლეობაში, რომელთა ტესტი სეროლოგიურ (სისხლის შრატი) ნიმუშებზე დაყრდნობით დადებითია კონკრეტულ დაავადებაზე. ხშირად წარმოდგენილია, როგორც გამოკვლეულ ნიმუშთა პროცენტულობა შემოწმებულთა მთლიანი პროცენტული მაჩვენებლიდან, ან გამოკვლეულთა წილი 100 000 პირზე. ვინაიდან, დაავადების დადებითი შემთხვევა ჩვეულებრივ ამ დაავადების საწინააღმდეგო ანტისხეულების არსებობას ემყარება (განსაკუთრებით ვირუსულ ინფექციებთან, როგორიცაა ჰერპესი, ადამიანის იმუნოდეფიციტის ვირუსის (აივ) ინფექცია და SARS-CoV-2), ეს რიცხვი არ არის მნიშვნელოვანი, თუ ანტისხეულების სპეციფიკა დაბალია.

## რესურსები ინტერნეტში
*HIV Portland definition of seroprevalence

კატეგორია:ეპიდემიოლოგია
კატეგორია:სეროლოგია
შალვა აბზიანიძე

**შალვა აბზიანიძე** (დ. 8 აგვისტო, 1952, თბილისი — გ. 31 აგვისტო, 2015) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოსოფოსი.

1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი.

1974 წლიდან თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლაბორანტი, უფროსი ლაბორანტი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1981 წლიდან ამავე უნივერსიტეტის სოციალური ფსიქოლოგიის კათედრის დოცენტი, ფსიქოლოგიისა და განათლების მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი და განახლებული ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის ერთ-ერთი დამფუძნებელი; პარლამენტის წევრი გახდა საარჩევნო ბლოკ „მრგვალი მაგიდა – თავისუფალი საქართველოს“, მაჟორიტარი; N9 ნაძალადევის თემქის საარჩევნო ოლქი, ეკონომიკური რეფორმების კომისიის მდივანი. 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო, წევრი. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 

## რესურსები ინტერნეტში
*შალვა აბზიანიძე — საქართველოს პარლამენტი

კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული  1952
კატეგორია:გარდაცვლილი  31 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი   2015
კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები