open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
მაიაკოვსკის მიწერილი სანადირო მეურნეობა

**მაიაკოვსკის მიწერილი სანადირო მეურნეობა** — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ მაიაკოვსკის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებაზე მიწერილი იყო 95 000 ჰექტარი სანადირო სავარგული. მას აღმოსავლეთით ესაზღვრებოდა ზესტაფონისა და ორჯონიკიძის რაიონები, დასავლეთით — ვანის რაიონი, ჩრდილოეთით — აჯამეთის სახელმწიფო ნაკრძალი, სამხრეთით — ადიგენის რაიონი. ეს მეურნეობა ძირითადად მთიანი იყო. ტყის შემადგენლობაში დიდი ადგილი ეჭირა წიფელს, რცხილასა და სხვა ფოთლოვან ჯიშებს. ტყეები კარგად იყო შენახული მაღლობ ადგილებში, სადაც განვითარებული იყო ქვეტყე და ბალახოვანი საფარი. მეურნეობაში საკმაო რაოდენობით იყო არჩვი და შველი, ბევრი იყო კვერნა. მცირე რაოდენობით გვხვდებოდა ირემი, კურდღელი, მაჩვი, ციყვი, დათვი, როჭო, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა და სხვ. გადამფრენი ფრინვლებისათვის რაიონში მცირე ადგილი იყო. ამიტომ აქაური მონადირეები ფრინველზე ნადირობდნენ მდინარე რიონისა და ყვირილის შესართავთან და მის ქვემოთ.

მონადირეთა საზოგადოების საჩვენებელ სანადირო მეურნეობა „ზეკარს“ 8 000 ჰექტარი ფართობი ეჭირა.

აქ აგებული იყო ორსართულიანი მონადირის სახლი, გაკრული იყო სათანადო წარწერები მეურნეობის საზღვრებზე და გაძლიერებული იყო დაცვა.

## ლიტერატურა 
* *ვ. ბურჯანაძე*, მონადირის ცნობარი, გვ. 192, თბ.: „საბჭოთა საქართველო“, 1969.

კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
არქელაე I

**არქელაე I** (, ; გ. ძვ. წ. 399) — მაკედონიის მეფე (ძვ. წ. 413-399), პედრიკა II-ის უკანონო ვაჟი; მოაკვლევინა კანონიერი მემკვიდრე და ისევ ავიდა ტახტზე. არქელაე I-ს მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა ათენთან და ბერძნულ კულტურას მფარველობდა. შექმნა რეგულარული ქვეითი ჯარი, გაიყვანა გზები, ააგო ციხესიმაგრეები. მის კარზე ქალაქ პელაში სხვა გამოჩენილ კულტურულ მოღვაწეთა შორის ევრიპიდეც იყო.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:მაკედონიის მეფეები
კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 399
ჯონ მაკინროი

**ჯონ პატრიკ მაკინროი უმცროსი** (; დ. 16 თებერვალი, 1959, ვისბადენი, დასავლეთი გერმანია) — ამერიკელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი. აღიარებულია ერთ-ერთ საუკეთესო ჩოგბურთელად ისტორიაში.

მაკინროის ერთეულთა თანრიგში მოგებული აქვს 7 დიდი სლემის ტურნირი – 4 აშშ-ის ღია პირველობა და 3 უიმბლდონი. მან ასევე მოიგო 3 წლის შემაჯამებელი ტურნირი. ჯამში მას ATP-ის 77 ტიტული აქვს ერთეულებში მოგებული. მაკინროი 170 კვირის განმავლობაში იკავებდა ერთეულთა რეიტინგში პირველ ადგილს. მისი 1984 წლის სეზონი სტატისტიკურად საუკეთესოა მამაკაცთა ჩოგბურთის ისტორიაში, როდესაც მან 85 მატჩიდან 82 მოიგო (96.5%).

ჯონ მაკინროი ასევე წარმატებული იყო წყვილთა თანრიგში. მან 9 დიდი სლემის ტურნირი მოიგო – 5 უიმბლდონი და 4 აშშ-ის ღია პირველობა. წლის შემაჯამებელ ტურნირზე, მან პიტერ ფლემინგთან ერთად 7-ჯერ გაიმარჯვა, რაც ტურნირის რეკორდია. მაკინროი 269 კვირის განმავლობაში იკავებდა წყვილთა რეიტინგში პირველ ადგილს, რაც მესამე საუკეთესო შედეგია. მან წყვილებში ATP-ის 78 ტურნირი მოიგო. ჯამში მაკინროის ერთეულებში და წყვილებში 156 ტურნირი აქვს მოგებული, რაც მამაკაცთა ჩოგბურთის რეკორდია. შერეულ წყვილებში ამერიკელმა ჩოგბურთელმა ერთხელ საფრანგეთის ღია პირველობა მოიგო.

სანაკრებო დონეზე, მან 5-ჯერ გაიმარჯვა დეივისის თასზე აშშ-ის ნაკრებთან ერთად. 1999 წელს, მაკინროი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს. იგი წლების განმავლობაში მუშაობდა კომენტატორად დიდი სლემის ტურნირებზე.

## სტატისტიკა და მიღწევები
### დიდი სლემის ტურნირების ფინალები
#### ერთეულები: 11 (7–4)
#### წყვილები: 12 (9–3)
#### შერეული წყვილები: 1 (1–0)
### წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები
#### ერთეულები: 4 (3–1)
(დ) – დახურული კორტი

#### წყვილები: 7 (7–0)
## იხილეთ აგრეთვე 
* ბორგი–მაკინროის მეტოქეობა
* ლენდლი–მაკინროის მეტოქეობა
* კონორსი–მაკინროის მეტოქეობა

## რესურსები ინტერნეტში 
* მაკინროი ATP-ის ოფიციალურ საიტზე
* მაკინროი ITF-ის ოფიციალურ საიტზე 
* მაკინროი დეივისის თასის ოფიციალურ საიტზე
* მაკინროი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზის ოფიციალურ საიტზე

## სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ჩოგბურთელები
კატეგორია:ჩოგბურთის კომენტატორები
კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები
კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში
კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები
კატეგორია:დაბადებული 1959
კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სუნჯონგი (კორეის იმპერატორი)

**სუნჯონგი** (დ. 25 მარტი, 1874 — გ. 25 აპრილი, 1926) — კორეის იმპერიის მეორე და უკანასკნელი იმპერატორი. იგი იყო იმპერატორ კოჯონის მეოთხე ვაჟი. ორი წლის ასაკში უკვე გამოცხადებული იყო სამეფო პრინცად, ანუ მომავალ იმპერატორად. კორეის იმპერიის დაარსების შემდეგ 1897, იმპერატორი გოჯონგი იაპონიის იმპერია იძულებული გახადა გადამდგარიყო, რის შემდეგაც სუნჯონგმა შექმნა კორეის იმპერია. სუნჯონგის მმართველობა კორეაში, თანდათანობით იზღუდებოდა იაპონიის მიერ. მართალია იგი 1907 წელს გამოცხადდა კორეის იმპერატორად, მაგრამ იაპონიამ იმავე წელს აიძულა სუნჯონგს ხელი მოეწერა იაპონია-კორეის ხელშეკრულებაზე. ამ ხელშეკრულებით იაპონია ერეოდა კორეის მმართველობასა და ადმინისტრაციულ რეფორმებში. იაპონიის ზედამხედველობის ქვეშ, კორეის არმია გათავისუფლდა საჯარო ფინანსების რეგლამენტის არქონის გამო. 1909 წელს იაპონიამ განახორციელა იაპონია-კორეის პროტოკოლი რითაც მოიხსნა კორეის სასამართლო ხელისუფლება. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ კიდევ არსებობდა ქაღალდი იაპონია-კორეის ხელშეკრულებისა, სუნჯონგმა მოახერხა და ბოლო მოუღო იაპონიის ძალაუფლებას კორეაში. კორეის ტახტზე სხვა იმპერატორის ასვლის შემდეგ, ყოფილი იმპერატორი სუნჯონგი და მისი მეუღლე, მთელი დანარჩენი ცხოვრება იმყოფებოდნენ ჩანკდეოკუნგის სასახლეში, რომელიც პირობებით არ განსხვავდებოდა ციხისგან.

## ლიტერატურა
* Bruce Cummings: Korea's Place in the Sun. A Modern History. Updated Edition. W.W. Norton & Company, New York/ London 2005, ISBN 0-393-04011-9.

კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1874
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1926
კატეგორია:კორეის იმპერატორები
კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
არქელაე (მხედართმთავარი)

**არქელაე** () — პონტოს მეფის მითრიდატე VI ევპატორის მხედართმთავარი (ძვ. წ. II-I საუკუნეები). წარმოშობით კაპადოკიელი. მითრიდატეს პირველი ომის დროს წარმატებით ებრძოდა რომაელებს და ხელთ იგდო საბერძნეთის მნიშვნელოვანი ნაწილი ათენისა და პირეოსის ჩათვლით, მაგრამ რომის მხედართმთავარმა სულამ დაამარცხა ჯერ ქერონეასთან (ბეოტიაში) ძვ. წ. 86 წელს, შემდეგ – ორქომენოსთან 85 წელს. მითრიდატეს დავალებით, არქელაემ სულასთან მოლაპარაკებით მოამზადა დარდანოსის ზავი (მითრიდატეს სასარგებლო), რომელიც დაიდო 84 წელს, შემდგომში მითრიდატეს ეჭვი შეუტანია არქელაეს ერთგულებაში. არქელაე სამშობლოდან გაიქცა 81 წელს, რომაელთა მხარეზე გადავიდა და სამხედრო ხასიათის რჩევითა და ინფორმაციით ხელი შეუწყო რომაელთა წარმატებას, რისთვისაც რომაელებმა მიანიჭეს „რომაელი ხალხის მეგობრისა და მოკავშირის“ ტიტული. „არქელაე“ კაპადოკიის მეფეთა და წარჩინებულთა ტრადიციული სახელი იყო.

## ლიტერატურა 
* გოზალიშვილი გ., მითრიდატე პონტოელი, თბ., 1965; 
* სანიკიძე ლ., პონტოს სამეფო, თბ., 1956;

კატეგორია:მითრიდატული ომები
კატეგორია:პონტოს სამეფო
ენციკლოპედია ირანიკა

**ენციკლოპედია ირანიკა** — ირანელი ხალხების პრეისტორიული პერიოდიდან დღემდე ისტორიის, კულტურის და ცივილიზაციის ინგლისურენოვანი ენციკლოპედიის პროექტი.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ირანისტიკა

## რესურსები ინტერნეტში 
* *Encyclopædia Iranica* Website. Full-text access to the *Encyclopædia* as it currently exists.
* *Encyclopædia Iranica Events* Website. Detailing future and past events sponsored or supported by *Encyclopædia Iranica*
* Guidelines for authors

კატეგორია:ენციკლოპედიები თემის მიხედვით
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ენციკლოპედიები
კატეგორია:ონლაინ-ენციკლოპედიები
კატეგორია:ირანული კულტურა
აშაღი-სეიდლარი

**აშაღი-სეიდლარი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 748 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
*
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
ბიზანტია-ირანის ომი (440)

**ბიზანტია-ირანის ომი** — ხანმოკლე კონფლიქტი ბიზანტიის იმპერიასა და სასანიანთა იმპერიას შორის. მიმდინარეობდა 440 წელს. მისი სწრაფად დამთავრების მიზეზი ბიზანტიის სამხრეთ პროვინციებში ვანდალთა თავდასხმა იყო, რამაც ბიზანტიელებს აიძულა ომი დაემთავრებინათ და ყურადღება ვანდალებისკენ მიემართათ. მშვიდობისათვის, ბიზანტიელებმა გადაიხადეს საომარი კონტრიბუცია.

## ლიტერატურა 
*
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:რომაულ-ირანული ომები
კატეგორია:440-იანების ომები
კატეგორია:440-იანები ბიზანტიის იმპერიაში
კატეგორია:V საუკუნე ირანში
უვე რადოკი

**უვე რადოკი** ( დ. 8 თებერვალი, 1916 — გ. 28 აგვისტო, 2009) — ავსტრალიელი და ამერიკელი მეცნიერი, სპეციალისტი პოლარული მეტეოროლოგიისა და გლაციოლოგიის დარგში. 1944 წლიდან ფრიც ლევეს ხელმძღვანელობით მუშაობდა მელბურნის უნივერსიტეტის მეტეოროლოგიის კათედრაზე, ხოლო 1961 წლიდან კათედრის გამგე. პოლარულ განედებში იკვლევდა ატმოსფეროს ცირკულაციას, მყინვარული საფარის ქარბუქიან გადაადგილებასა და ტემპერატურულ რეჟიმს. ხელმძღვანელობდა ავსტრალიის ანტარქტიდული ექსპედიციის ფარგლებში მოპოვებული საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის მასალების დამუშავებას. 70-იანი წლებიდან მუშაობდა აშშ-ში, ბოულდერის მეტეოროლოგიურ ინსტიტუტში, სადაც ამუშავებდა პოლარული გლაციოლოგიის ზოგად საკითხებს. 1971-75 წლებში იყო თოვლისა და ყინულის საერთაშორისო კომისიის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო 1975-79 წლებში — პრეზიდენტი. მრავალი წელი იყო გლაციოლოგიის საერთაშორისო კომიტეტის ანტარქტიდული კვლევების სამუშაო ჯგუფის მდივანი, ხოლო 1970-82 წლებში საერთაშორისო ანტარქტიდული გლაციოლოგიური პროექტის საბჭოს მდივანი. თავისი მოღვაწეობის ბოლო წლები გაატარა კოლორადოს შტატის ქალაქ ბოულდერში, ხოლო საბოლოოდ ავსტრალიაში დაბრუნდა. მისი სახელობისაა ტბა ანტარქტიდაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Uwe Radok // Encyclopedia of Australian Science 

კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1916
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
კატეგორია:ავსტრალიელი მეტეოროლოგები
კატეგორია:ავსტრალიელი გეოგრაფები
კატეგორია:ამერიკელი მეტეოროლოგები
კატეგორია:ამერიკელი გეოგრაფები
მაკარი (მალეტიჩი)

**მაკარი (მალეტიჩი)** (ერისკაცობაში — **მიკოლა ივანეს ძე მალევიჩი**,  დ. 1 ოქტომბერი, 1944,ტურკის რაიონი, ლვოვის ოლქი, უკრაინა) — უკრაინელი სასულიერო და საზოგადო მოღვაწე. კიევისა და სრულიად უკრაინის მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესიის მეთაური.

## ბიოგრაფია
კიევისა და სრულიად უკრაინის მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესიის მეთაური მიტროპოლიტი მაკარი (მალეტიჩი) დაიბადა 1944 წლის 1 ოქტომბერს სოფელ კრასნოიში, მშობლიურ სოფელში რვაწლიანი სკოლის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სახელმწიფო ფერმაში. 1975 წელს ის შევიდა ოდესის სასულიერო სემინარიაში, მაგრამ რელიგიური საკითხების კომისრის ბრძანებით გააძევეს, რის შემდეგაც ქალაქ გორლოვკას ეკლესიაში დონეცკის მხარეში  მედავითნედ მსახურობდა. მალევე  ხელი დაასხეს დიაკვნად და მღვდლად, რის შემდეგაც დაინიშნა ქალაქ კონსტანტინოვის ტაძარში. 1982 წელს  მოსკოვის სასულიერო სემინარიის დასრულების შემდეგ იგი მსახურობდა უკრაინულ ეგზარქატის ლუგანსკის, როსტოვისა და ლვოვის ეპარქიებში. 1993 წელს, მისი მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ ის შეუერთდა უკრაინის ავტოკეფალურ ეკლესიას (УАПЦ). 1996 წლის 3 ნოემბერს, პატრიარქმა დიმიტრიმ, მთავარეპისკოპოს იგორის (ისიჩენკო) და მეთოდის (კუდრიკოვის) თანამწირველობით, მას ლვოვის ეპისკოპოსად დაასხა ხელი. 2011 წელს ეპისკოპოსთა საბჭომ მიტროპოლიტის წოდება მიანიჭა. 

2015 წლის 27 თებერვლიდან,  УАПЦ-ს ხელმძღვანელობდა როგორც მოსაყდრე, 4 ივნისს, ადგილობრივ კრებამ აირჩია კიევის მიტროპოლიტად.
2018 წლის 9-11 ოქტომბერს გამართულ კონსტანტინოპოლის ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით, კიევის ავტოკეფალური ეკლესიის მეთაური, მაკარი (მელეტიჩი) გაანთავისუფლდა მოსკოვის საპატრიარქოს წმიდა სინოდის ანათემისგან და მათ დაქვემდებარებაში მყოფ იერარქებთან და სამღვდელო დასთან ერთად აღადგინეს სასულიერო წოდებებში. მათი კრებული გამოცხადებული იქნა კანონიკურ ეკლესიად. 

## რესურსები ინტერნეტში
* კიევისა და სრულიად უკრაინის მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესია 

## სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი საეკლესიო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
გონგ იან ვანგი

**გონგიანი** (დ. 9 მარტი, 1345 —  გ. 17 მაისი, 1394) — კორეის მეფე. მეფობდა 1389-1392 წლებში. იგი იყო კორიოს დინასტიის 34-ე და უკანასკნელი მეფე. გონგ-იანგი გადააყენა თაეჯომ, რომელმაც შემდეგ დააარსა, ჩოსონის დინასტია.

მეფე გონგიანი იყო მონარქ სიჯონგის  მე-7 თაობის შთამომავალი და ვონგ გიუნის ვაჟი. მან ცოლად მოიყვანა ნო ჩეკის ქალიშვილი, სუნ-ბი ნო-ების კლანიდან. მისი გადაყენების შემდეგ კორიოს დინასტიაც დასრულდა. თავდაპირველად იგი გადაასახლეს ვონჯუში შემდეგ კი სამჩოკში, სადაც გარდაიცვალა.

## ლიტერატურა
*Концевич Л. Р. Хронология стран Восточной и Центральной Азии. — Москва: Восточная литература РАН, 2010. — 806 с. — ISBN 978-5-02-036350-2.
*Концевич Л. Р. Хронология стран Восточной и Центральной Азии. — Москва: Восточная литература, 2011. — Т. Addenda. — 687 с. — ISBN ISBN 978-5-02-036479-0.
 

კატეგორია:დაბადებული  9 მარტი
კატეგორია:დაბადებული  1345
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1394
ონოფრე (ბერეზოვსკი)

**ონოფრე (ბერეზოვსკი)** (ერისკაცობაში — **ორესტ ვლადიმერის ძე ბერეზოვსკი**,  დ. 5 ნოემბერი, 1944, ვიჟნიცის რაიონი, ჩერნოვცის ოლქი, უკრაინა) — უკრაინელი სასულიერო მოღვაწე. კიევისა და სრულიად უკრაინის მიტროპოლიტი (მოსკოვის საპატრიარქო).

## ბიოგრაფია
კიევისა და სრულიად უკრაინის მიტროპოლიტი ონოფრე 1944 წლის 5 ნოემბერს დაიბადა მღვდლის ოჯახში. სკოლის დასრულების შემდეგ სწავლობდა ტექნიკურ სასწავლებელში და მუშაობდა სამშენებლო კომპანიებში. 1969 წელს ჩააბარა მოსკოვის სასულიერო სემინარიაში.
1971 წლის 18 მარტს აღიკვეცა მონაზვნად და ეწოდა ონოფრე.
1971 წლის 20 ივნისს ხელი დაასხეს იერო დიაკვნად, 1972 წლის 29 მაისს კი მღვდელ-მონაზვნად.
1988 წელს დაასრულა მოსკოვის სასულიერო აკადემია ღვთისმეტყველების კანდიდატის ხარისხით.
1988-1990 წლებში იყო პოჩაევოს ლავრის წინამძღვარი.
1990 წლის 9 დეკემბერს აკურთხეს ეპისკოპოსად.
1994 წლის 28 ივლისს ებოძა მთავარეპისკოპოსობა, 2000 წლის 22 ნოემბერს კი მიტროპოლიტობა.
2014 წლის 13 აგვისტოს არჩეულ იქნა მოსკოვის საპატრიარქოს უკრაინის მართლმადიდებველი ეკლესიის მმართველად. 

## რესურსები ინტერნეტში
* უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია (მოსკოვის საპატრიარქო)

## სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი საეკლესიო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული 1944
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ფილხნერის შელფური მყინვარი

**ფილხნერის შელფური მყინვარი** — შელფური მყინვარი დასავლეთ ანტარქტიდაში, უედელის ზღვის სანაპიროზე, ლუიტპოლდის ნაპირსა და ბერკნერის კუნძულს შორის. იჭრება უედელის ზღვაში. 1960-იანი წლების ბოლომდე ეს სახელწოდება ვრცელდებოდა ახლომდებარე რონეს შელფურ მყინვარზეც. თავდაპირველად სახელწოდება „ფილხნერი“ გავრცელდა მთლიანად ამ რაიონში არსებულ შელფზე, მათ შორის იმ დიდ სივრცეზე, რომელიც ბერკნერის კუნძულიდან დასავლეთით ვრცელდებოდა, რომელსაც ამჟამად რონეს შელფური მყინვარი ეწოდება. ეს ორი შელფი შეიძლება მხოლოდ ბერკნერის კუნძულზე დაიყოს, რის გამოც სახელწოდება ფილხნერ-რონეს შელფური მყინვარი ხშირად ვრცელდება მთელი ყინულის მასის აღსანიშნავად და მასში მოიაზრება ორი შელფური მყინვარი.  

ფილხნერის შელფური მყინვარი ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 450 კმ-ზე, დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ დაახლოებით 200 კმ-ზე. სიმაღლე განაპირა მხარეს დაახლოებით 30 მ, ცენტრალურ ნაწილში 70-120 მ, ყინულის სისქე შესაბამისად 200 და 450-700 მ. დაახლოებით ყოველ 15-20 წელს მყინვარის კიდეს წყდება გიგანტური აისბერგები, რომელთაგან ერთ-ერთმა 1986 წელს ოკეანეში თან წაიღო საბჭოთა სამეცნიერო სადგური დრუჟნაია-1.

ფილხნერის შელფური მყინვარი აღმოაჩინა ვილჰელმ ფილხნერის გერმანულმა ანტარქტიდულმა ექსპედიციამ 1912 წელს და სახელი ეწოდა მის პატივსაცემად. სხვადასხვა დროს მყინვარზე მოქმედებდა სსრკ-ის, აშშ-ის, დიდი ბრიტანეთისა და არგენტინის სამეცნიერო სადგურები. ფილხნერის შელფური მყინვარის ჩრდილოეთ ნაწილში, უედელის ზღვის სანაპიროზე 1956-57 წლებში მოქმედებდა ინგლისის სამეცნიერო სადგური შეკლტონი, 1957-62 წლებში სადგური ელსუორთი, რომელიც თავდაპირველად აშშ-ს ეკუთვნოდა, ხოლო შემდეგ არგენტინას, მყინვარის სამხრეთ ნაწილში 1965-69 წლებში მოქმედებდა არგენტინის სადგური სობრალი. მყინვარზე ამჟამად მოქმედებს არგენტინის სადგური ბელგრანო II. 1998 წელს ფილხნერის შელფურ მყინვარს მოწყდა იმ დროისათვის უდიდესი აისბერგი A-38 ფართობით 6900 კმ².

## სქოლიო
კატეგორია:ანტარქტიდის შელფური მყინვარები
ვახტანგ გიორგობიანი

**ვახტანგ ალექსის ძე გიორგობიანი** (დ. 28 აგვისტო, 1914, თბილისი – გ. 28 თებერვალი, 1990, იქვე) — ქართველი გრაფიკოსი, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1971).

## ბიოგრაფია
1942 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია (პედაგოგი იოსებ შარლემანი). 1954 წლიდან იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას (1970 წლიდან — პროფესორი). 1945 წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. გიორგობიანს ეკუთვნის პლაკატები: „ახალგაზრდობა, ჩვენი იმედი“ (1954), „1945–1985“ (მეორე მსოფლიო ომში გამარჯვების 40 წლისთავთან დაკავშირებით); იოსებ შარლემანის (1956), მოსე თოიძის (1956) პორტრეტები. მხატვრულად გააფორმა ნიკო ლორთქიფანიძის „რჩეული ნაწერები“ (1953), ლევან მენაბდის „სულხან-საბა ორბელიანი“ (1954), ირაკლი ჯორჯაძის „საქართველოს სამხედრო ხელოვნების ისტორია“ (1987). დახატა საქართველოს ხუროთმოძღვრული ძეგლები: „ანანურის ეკლესია“ (1983), „ტიმოთესუბნის ტაძარი“ (1985); შექმნა თემატური სურათები: „ჰიმნი საქართველოს“ (1950) და სხვ.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1914
კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1990
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ვახტანგ
გოჯონგი (კორეის იმპერატორი)

**გოჯონგი** (დ. 8 სექტემბერი, 1852 — გ. 21 იანვარი, 1919) — ჯოსონის დინასტიის ოცდამეერთე მეფე და კორეის იმპერიის პირველი მეფე. იგი ტახტზე ავიდა 1863 წელს ჯერ კიდევ პატარა ასაკში. მას მამამისი ჰეუნგსეონ დაევონგუნი ასწავლიდა მართვას მანამ სანამ იგი გახდა სრულწლოვანი. ჰეუნგსეონ დაევონგუნი იყო იზოლაციის ერთ-ერთი მომხრე და კათოლიკეების დევნის ინსტრუმენტი. მე-19 საუკუნის დაპირისპირება კორეასა და იაპონიას შორის გამოიხატა სინო-იაპონიის ომში, რომელიც კორეის ნახევარ კუნძულზეც მიმდინარეობდა. ამის შემდეგ კი ჯოსონის დინასტიამ ხელი მოაწერა „განგვას ხელშეკრულებას“. იაპონიამ დაიკავა კორეის ტერიტორიის გარკვეული ნაწილი თევზის, რკინის სბადოებისა და სხვა ბუნებრივი აირის ძებნაში. რაც შემდეგ იქცა იაპონიის ეკონომიკურად გაძლიერების მიზეზად.საფრანგეთი კამპანიამ კორეის წინააღმდეგ, აშშ ექსპედიციებმა კორეის ნახევარ კუნძულზე და იაპონიის ნაგავსაყრელის ინციდენტმა დიდი გავლენა იქონია მაღალჩინოსნებზეც, მათ შორის მეფე გოჯონგზეც. მეფე გოჯონგმა იყიდა იარაღით აღჭურვილი ჯარი, ასევე ძველი არმია ხმლითა და ისრებით აღჭურვილი. საბოლოოდ უხერხული, ხელფასის და პრესტიჟის დაკარგვის შედეგად ჰეუნგსეონ დაევონგუნს წართმეული ძალაუფლება დაუბრუნდა. მაგრამ მალევე ჩინური ჯარის გენერალმა იუანი შიკაიმ ჰეუნგსეონი გაიტაცა და ჩინეთში წაიყვანა რამაც კორეის მმართველობაში ჩინეთის ჩართვა გამოიწვია. 1904-05 წლებში იაპონურმა სამხედროებმა რუსეთ-იაპონიის ომში წარმატებული გამარჯვება მოიპოვეს. 1905 წლის პროტექტორატის ხელშეკრულებამ კორეასა და იაპონიას შორის, კორეას დამოუკიდებლობა მოუპოვა.გოჯონგმა ჰააგის სამშვიდობო კონვენციის წარმომადგენლებს თავისი წარმომადგენლობა გაუგზავნა რათა დაემტკიცებინათ კორეის სუვერენიტეტი კიდევ ერთხელ.იაპონიის დელეგაციის შედეგად კორეელები ვერ შეხვდნენ ჰააგის კონვენციის წარმომადგენლებს, მაგრამ კორეის წარმომადგენლებმა არ დათმეს და ინტერვიუ ჩაატარეს სხვადასხვა გაზეთის რედაქციაში. 1910 წლის 22 აგვისტოს კორეა ანექსიამ მოიცვა იაპონია-კორეის ანექსიის ხელშეკრულების გამო, რომელზეც ხელისმოწერა ყოფილ მეფე გოჯონგს აიძულეს დოკსუს სასახლეში.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1852
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
კატეგორია:წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენის კავალრები
ინგა გიორგობიანი

**ინგა დურმიშხანის ასული გიორგობიანი** (დ. 21 ნოემბერი, 1968, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (აკრობატიკა, ქალთა სამეული); საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1990). 

## ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი 1991 წელს. მსოფლიოსა და ევროპის აბსოლუტური ჩემპიონი (1988); მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონი (1990). სსრკ ექვსგზის (1985–1990) ჩემპიონი (სამგზის აბსოლუტური), სსრკ თასის ორგზის მფლობელი (1988, 1990). გამოდიოდა სამეულში ნ. ანისიმოვასთან და ს. მაკარიჩევასთან ერთად, შემდეგ — ნ. ანისიმოვასთან და ი. ოვოიანთან ერთად. 2004 წელს აირჩიეს საქართველოს ტანვარჯიშის სახეობათა ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტად. 

## ძირითადი შედეგები 
## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ინგა გიორგობიანი  — ქართული სპორტი

კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1968
კატეგორია:ქართველი სპორტული ტანმოვარჯიშეები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ინგა
ერეკლე II-ის გირავნობის კანონი

**გირავნობის კანონი** — ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე II-ის საგანგებო დადგენილება, აღა-მაჰმად-ხანისაგან 1795 წელს აოხრებული თბილისის აღდგენითი ღონისძიებების ნაწილი. 

კანონი აწესრიგებდა კრწანისის ბრძოლის შემდეგ განადგურებულ თბილისში წარმოშობილ სადავო საკითხებს დაგირავებული სახლებისა და დუქნების თაობაზე. კანონი ერეკლემ გამოსცა ქალაქის მოხელეთა „თანდასწრებით“, ითვალისწინებდა სახლის დამგირავებლის ვალის შემცირებას 1/4-ით. დამწვარი დაგირავებული დუქანი მოგირავნეს (კრედიტორს) უნდა აღედგინა, ხოლო დამგირავებელს სესხი სრულად გაესტუმრებინა. 

## ლიტერატურა 
* ნადარეიშვილი გ., გირავნობა გვიანი შუა საუკუნეების ქართული სამართლის მიხედვით,. ჟურ. „ალმანახი”, №14, თბ., 2000 გვ. 84-86.

კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
კატეგორია:1795
ბაიმლი (ზარდაბი)

**ბაიმლი** () — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 830 კაცი.

## რესურსები ინტერნეტში
*
 

 
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
თავი ბეგარა

**„თავი ბეგარა“** — მიწაზე დადებული ნატურალური გადასახადის ძირითადი სახეობა ფეოდალურ საქართველოში. იგი განსაზღვრული იყო მიწის ოდენობით და გლეხების ეკონომიკური შესაძლებლობით. 

„თავი ბეგარის“ რაობა და რაოდენობა თითოეული გლეხისათვის ინდივიდუალური იყო და მებეგრე გლეხის აუცილებელ გადასახადს წარმოადგენდა. იგი არ ევალებოდა მსახურთა ნაწილს და გააზატებულ გლეხებს. დასავლეთ საქართველოს საბეგრო ნუსხებში თავში დასახელებული იყო უსახელო ბეგარა. იგი შეიძლებოდა ყოფილიყო: ღორი (მოგვიანებით საკლავი, როგორც ღორი, ასევე ძროხა), ქათამი, ღვინო, ღომი, პური და სხვ. სამეგრელოში „თავი ბეგარა“ XIX საუკუნის შუა ხანებშიაც არის დადასტურებული. 

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ფეოდალური საქართველო
ედიშერ გიორგობიანი

**ედიშერ (დავით) გიორგობიანი** (დ. 5 აგვისტო, 1955, თბილისი) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი.

1977 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (გიზო ჟორდანიას სახელოსნო). 1977–1984  წლებში მუშაობდა რუსთავის დრამატული თეატრში. თანამშრომლობდა საქართველოს რადიოსა და ტელვიზიის ლიტერატურულ რედაქციასთან, მონაწილეობდა ტელესპექტაკლებში. კინოდებიუტი შედგა ნიკოლოზ სანიშვილის 1980 წლის ფილმში „სახლი ლესნაიაზე“ (რევოლუციონერი გიორგი სტურუა). გიორგობიანის მნიშვნელოვანი როლია სანდრო ბარათელი ფილმში „მონანიება“ (რეჟისორი თენგიზ აბულაძე, 1984). სხვა როლები: მეფე ფარნავაზი („ქართლოსიანთა საკურთხეველი“, რეჟისორი ალინა აბაშმაძე, 1982), მეფანდურე („დიმიტრი II“, რეჟისორი რამაზ ხოტივარი, 1982), უფლისწული გიორგი („წიგნი ფიცისა“, რეჟისორი გიგა ლორთქიფანიძე, 1983), ვამეხი („ვამეხი მოდის“, რეჟისორები ოთარ ლითანიშვილი, ოთარ შამათავა, 1988) და ა. შ.  ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ ითამაშა სტალინის როლი ტელესერიალში „სტალინი. Live“ (რეჟისორი გრიგოლ ლიუბომიროვი, 2006, რუსეთი). მუშაობა განაგრძო, როგორც რეჟისორმა. იღებს რელიგიური, კონსერვატული შინაარსის დოკუმენტურ ფილმებს.  
## ფილმოგრაფია﻿
### გადაღებულია ფილმებში
*1980: „სახლი ლესნაიაზე“ (სტამბის მუშა) რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი
*1982: „ქართლოსიანთა საკურთხეველი“ (მეფე ფარნაოზი) რეჟ. ალინა აბაშმაძე
*1982: „დიმიტრი II“  (მეფანდურე) რეჟ. რამაზ (ბუბა) ხოტივარი
*1983: „წიგნი ფიცისა“ რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, ამირან დარსაველიძე
*1984: „მონანიება“ (სანდრო ბარათელი)  რეჟ. თენგიზ აბულაძე
*1988: ვამეხი მოდის (დაკარგული საგანძურის საძებნელად) (ზაალი) რეჟისორები ოთარ შამათავა, ოთარ ლითანიშვილი
## რესურსები ინტერნეტში
* 
*   

კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ედიშერ
ოთარ გიორგობიანი

**ოთარ ლეონტის ძე გიორგობიანი** (დ. 12 აპრილი, 1926, თბილისი — გ. 24 ნოემბერი, 2005, იქვე) — ქართველი ეკონომისტი; ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1991), პროფესორი (1994), საქართველოს დამსახურებული ეკონომისტი (1987). 

## ბიოგრაფია
1959 წელს დაამთავრა საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის ინსტიტუტის ტექნოლოგიის ფაკულტეტი. 1952 წლიდან იყო სხვადასხვა სახელმწიფო და სამეურნეო თანამდებობებზე. 1973–1988 წლებში მუშაობდა ეკონომიკის, დაგეგმვისა და მართვის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (ახლანდ. თსუ პაატა გუგუშვილის სახ. ეკონომიკის ინსტიტუტი) განყოფილების გამგედ; 1988–2000 წლებში — აგროსამრეწველო კომპლექსის ეკონომიკისა და მართვის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის (ახლანდ. საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემია) დირექტორის მოადგილედ. ძირითად საქმიანობასთან ერთად ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება კვების მრეწველობის ეკონომიკურ საკითხებს. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999).

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1926
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2005
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
რომან გიუტაშვილი

**რომან ივანეს ძე გიუტაშვილი** (დ. 11 აპრილი, 1937, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (მთამსვლელი), ევერესტის დამლაშქრავი პირველი ქართველი ალპინისტი. 

დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი 1960 წელს. მონაწილეობდა არაერთ ექსპედიციაში (მათ შორის მიხეილ ხერგიანთან ერთად) როგორც მაშველი და ინსტრუქტორი. საერთაშორისო ექსპედიციის შემადგენლობასთან ერთად (10 სექტემბერი, 1991) დალაშქრა ევერესტი (მეწყვილე დანიელ მაზური, აშშ). გიუტაშვილი იყო პირველი ქართველი მთამსვლელი, რომელიც ევერესტის მწვერვალზე ავიდა (აიტანა საქართველოს სახელმწიფო დროშა), მსოფლიოში კი 394-ე. მრავალჯერ დალაშქრა კომუნიზმის (1998 წლიდან ისმაილ სამანის), ლენინისა (2006 წლიდან იბნ-სინას) და კორჟენევსკაიას პიკები. არის მრავალი ასვლის ხელმძღვანელი ტიან-შანსა და პამირის მთებში. მინიჭებული ჰქონდა საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატის წოდება (1966) და „თოვლის ჯიქის“ საპატიო ტიტული (1989). 1990-იანი წლებიდან ცხოვრობს მოსკოვში. არჩეული იყო რუსეთის ალპინიზმის ფედერაციის საკვალიფიკაციო კომისიის მუდმივ წევრად.     

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* კარიერა ფრაზებში: რომან გიუტაშვილი (ლაშა გოდუაძე სპეციალურად msy.gov.ge-სთვის). საქართველოს სპორტის და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტრო. ნანახია 26–10–2018.

კატეგორია:დაბადებული 11 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მთამსვლელები
რომან
გიორგწმინდის არქეოლოგიური ძეგლები

**გიორგწმინდის არქეოლოგიური ძეგლები** — სხვადასხვა დროის არქეოლოგიური ძეგლები აღმოსავლეთ საქართველოში, ისტორიულ ხევსურეთში. მდებარეობს სოფ. გიორგწმინდის (დუშეთის მუნიციპალიტეტი) მიდამოებში.

გიორგწმინდის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდ. გიორგწმინდისწყლის (არღუნის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე, ადგილ ნასისხლართან მდებარეობს ძვ. წ. III ათასწლეულის I ნახევრის ნამოსახლარი. გამოვლენილია 2 კულტურული ფენა. მოპოვებულია კერამიკული ნაწარმის ფრაგმენტები და ცხოველთა ძვლების ნაშთები.

სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდ. არღუნისა და გიორგწმინდისწყლის შესართავთან, ციხეთგორად წოდებულ ადგილზე, გამოვლენილია ძვ. წ. III ათასწლეულის შუა ხანის სამაროვანი. რამინ რამიშვილის ხელმძღვანელობით გათხრილია ორ- და სამიარუსიანი ქვის მშრალი წყობით ნაგები ინდივიდუალური და კოლექტიური სამარხები. აქ აღმოჩენილი მასალა (თიხის ჭურჭელი, ლითონის, ძვლის, სარდიონისა და მინისებური პასტის ნაკეთობანი) ახლოს დგას საქართველოს ტერიტორიაზე გათხრილ მტკვარ-არაქსის კულტურის ძეგლებთან (სამშვილდე, ამირანის გორა), აგრეთვე ჩრდილოეთ კავკასიაში მოპოვებულ მასალასთან.

სოფ. გიორგწმინდის მოპირდაპირე ქედზე მდებარეობს გვიანდელი შუა საუკუნეების, ფიქლის მშრალი წყობით ნაგები 2 მიწისზედა აკლდამა და 1 აკლდამის ნაშთი. სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდ. არღუნისა და გიორგწმინდისწყლის შესართავთან ე. წ. „ქავის გორაზე“ მდებარეობს განვითარებული შუა საუკუნეების საგინას ციხე: ოთხკუთხა კოშკის ნაშთი და მის გარშემო მდებარე ნასახლარი. სოფლის ახლოს, ციხეთგორის ქედზე, არის გვიანდელი შუა საუკუნეების სალოცავი („ხატი“), ე. წ. „შარის ყარაული“. იგი საფეხურებიანი გადახურვის მქონე, ქვის მშრალი წყობით ნაგები საზარე კოშკია.

## ლიტერატურა 
* ბარდაველიძე ვ., აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის ტრადიციული საზოგადოებრივ-საკულტო ძეგლები, ტ. 2, თბ., 1982.
* Рамишвили Р.М., Джорбенадзе В.А., Маргвелашвили М.Г., Работы Жинвальской комплексной экспедиции, წგ.: Археологические открытия 1985 года, М., 1987.

კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
რჟეჟი

300პქ|მარჯვნივ|მინი
**რჟეჟი** (ჩეხ.: Řež) — ფართე ტერიტორიაზე გაშლილი სოფლის ტიპის დასახლება ვლტავის რკალზე და მის მარჯვენა ნაპირზე, დაახლ. 12 კმ ჩრდილოეთით პრაღიდან, ცენტრალური ბოჰემიის მხარეში, პრაღა-ვიხოდის რაიონში (პრაღა-აღმოსავლეთი), ეკუთვნის ჰუსინეცის თემს.

ჰუსინეცი და რჟეჟი ერთად ქმნიან ერთიან საკადასტრო ერთეულს *ჰუსინეცი რჟეჟთან*, სოფელი ჰუსინეცი მდებარეობს იგივე განაშენიანების სარტყელში, რჟეჟიდან აღმოსავლეთით. სოფელ ჰუსინეცის განაშენიანების დიდი ნაწილი და მისი გამგეობა მდებარეობს რჟეჟის ტერიტორიაზე. სოფლის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს ÚJV Řež-ის ტერიტორია, სადაც განთავსებულია სხვადასხვა ფირმები, რჟეჟის კვლევითი ინსტიტუტი და ჩეხეთის ბირთვული ფიზიკის ინსტიტუტი. რჟეჟში არის ფოსტა და წმ. ვაცლავის ეკლესია.

## დემოგრაფია 
კატეგორია: ჩეხეთის სოფლები
გლეხთა კომიტეტები

**გლეხთა კომიტეტები** — გლეხთა მასობრივი ორგანიზაციები რუსეთის 1905–1907 წლების რევოლუციის დროს. 

გლეხთა პირველი კომიტეტი საქართველოში ჩამოყალიბდა გურიაში, ოზურგეთის მაზრაში 1903 ზაფხულში. თავდაპირველად ისინი ფარულად მუშაობდნენ, ზოგიერთ სოფელში ბოიკოტსაც უცხადებდნენ სამღვდელოებასა და მთავრობის დაწესებულებებს. 1904 იანვარში 43 გურიის სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციების II კონფერენციამ მოიწონა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის (რსდმპ) II ყრილობის გადაწყვეტილებები. ბრძოლის მთავარ ფორმად აღიარა ბოიკოტი, რომელიც სოფლად უშუალოდ გლეხთა კომიტეტებს უნდა განეხორციელებინათ. ერთ-ერთ მთავარ საბრძოლო ამოცანად კონფერენციამ წამოაყენა სახელმწიფო და მემამულეთა მიწების ხელში ჩაგდება რევოლუციური გზით. 

1904 წლის გურიის თითქმის ყველა სოფლის გლეხობამ ბოიკოტი გამოუცხადა მთავრობის დაწესებულებებს, მემამულეებს, სამღვდელოებას, წლის ბოლოს პარალიზებული იყო მაზრის მთელი ხელისუფლება. საზოგადოებრივი ცხოვრების ყველა საკითხს გლეხთა კომიტეტები წყვეტდნენ. ზოგიერთ სოფელში მოქმედებდა შეიარაღებული „წითელი რაზმები“. მემამულეთა ნაწილი თავს ან ოზურგეთს აფარებდა, ან ქუთაისს. 1904 წლის ბოლოს გლეხთა კომიტეტები, სახალხო სასამართლოები და „წითელი რაზმები“ შეიქმნა სენაკის მაზრის ზოგიერთ სოფელშიც. 

პეტერბურგის 1905 წლის 9 იანვრის სისხლიანი ამბების შემდეგ გლეხთა კომიტეტები საქართველოს სხვა მაზრებშიც დაარსდა. 1904 წლის ბოლოსა და 1905 იანვარ-მარტში მრავალი გლეხთა კომიტეტი ითხოვდა მემამულეთა მთელი მიწების კონფისკაციასაც და ზოგჯერ მიზანსაც აღწევდა. დეკემბრის შეიარაღებული აჯანყების დროს საქართველოში წარმოიშვა პატარ-პატარა „რესპუბლიკები“ (სენაკის, გორის, გურიის და სხვ.), რომელთა სათავეში გლეხთა კომიტეტები იდგნენ. გლეხთა კომიტეტები ქმნიდნენ საკუთარ ადმინისტრაციას, „წითელ რაზმებს“, სასამართლოებს, იარაღის სახელოსნოებს, სტამბებს, განაგებდნენ სასკოლო განათლებას, აწესებდნენ გადასახადებს, ფასებს და ა. შ. შეიარაღებული აჯანყების დამარცხების შემდეგ გლეხთა კომიტეტებმა არსებობა შეწყვიტეს.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:რუსეთის რევოლუცია (1905)
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
Me & the Rhythm

მინი|427x427პქ|Me & The Rhythm is single from Revival
"**Me & the Rhythm**" არის ამერიკელი მომღერლის სელენა გომესის სიმღერა მეორე სტუდიური ალბომიდან Revival (2015). ის გამოვიდა 2015 წლის ორ ოქტომბერს, ციფრულ გადმოსაწერ პლატფორმებზე, როგორც ალბომის პირველი სარეკლამო სიმღერა. სიმღერა დაწერა გომესმა, ჯული მიშელმა, ჯასტინ ტრანტერმა, ხოლო მისი პროდიუსერები არიან რობინ ფრედრიკსონი და მეთიას ლარსონი, ცნობილი როგორც Mattman & Robin. "Me & the Rhythm" იყო, ბოლო სიმღერა რომელიც ჩაიწერა Revivalისთვის, როდესაც გომესმა გადაწყვიტა უფრო მეტი ემუშავა მიშელთან და ტრანტერთან. გომესი ტრეკს თავის საყვარელ სიმღერას უწოდებს ალბომიდან.

"Me & the Rhythm" არის დისკო, საცეკვაო, R&B და სინთპოპ სიმღერა, მისი პროდუქტი შეიცავს დრამისა და Deep houseის ბითებს და ელემენტებს. ტექსტის მიხედვით სიმღერა ეძღვნება საკუთარი თავის დაკარგვას ცეკვის დროს და საცეკვაო მოედანზე ყოფნისას თავისუფლებას, იმ მომენტში. "Me & the Rhythm"-მა დადებითი შეფასებები დაიმსახურა კრიტიკოსებისგან, რომელთაც გომესის ცხელი ვოკალი და ვინტაჟური დისკოს ელემენტები მოეწონათ. Me & the Rhythm-ის პრომოს ხელი შეუწყო სელენა გომესის პერფორმანსმა, რომელიც შედგა The Today Showზე, სადაც მან ასევე შეასრულა Come & Get It და სხვა ჰიტები თავისი ალბომიდან. სიმღერა შეტანილია იყო Revival World Tour-ის სეთლისტი, რომელიც გაიმართა 2016 წელს.

## კომერციული შესრულება 
როცა სიმღერა გამოვიდა, როგორც სარეკლამო სინგლი, მან დაიკავა 57-ე პოზიცია კანადის ცხელ ასეულში. ამავე დროს მან ვერ დაიკავა პოზიცია ბილბორდის ცხელ ასეულში (მთავარ ჩარტში), მაგრამ ის ჩარტირებდა Bubbling Under Hot 100ში მეექვსე პოზიციაზე. 10 ოქტომბერს, 2015 წელს, იგი დებიუტირდა 165-ე პოზიციაში საფრანგეთის სინგლების ჩარტში, საბოლოოდ კი დაიკავა 143-ე პოზიცია. ჩეხეთში სინგლი ციფრული სინგლების ტოპ 100ში იკავებდა 83-ე პოზიციას, ცოლო სლოვაკეთში ამავე ჩარტში იკავებდა 68-ე პოზიციას.

## ჩარტები 
## ლიტერატურა 
კატეგორია:2015 წლის სინგლები
კატეგორია:2015 წლის სიმღერები
გმირი

მინი|თარგამოსი და მისი შვილები. „ვახტანგისეული ქართლის ცხოვრება“ (XVIII ს.)
**გმირი** — ფიზიკური და სულიერი ღირსებებით გამორჩეული პიროვნება, მიახლოებითი შესატყვისი ბერძნულ-ლათინური ცნებისა hērōs.

„ქართლის ცხოვრებაში“ გმირებად იწოდებიან ქართველ და კავკასიელ სხვა ხალხთა ეპონიმები: თარგამოსი, ქართლოსი, ჰაოსი და მათი შთამომავლები. გმირად იწოდებიან აგრეთვე ბიბლიური პერსონაჟი ნებროთი („მსგავსი ნებროთ გმირისა გამოგაჩინა წინამძღურად ჩუენდა“), სპარსთა მითიური მეფე ფერეიდუნი (აფრიდონი; „და გამოჩნდა ნათესავთა შორის ნებროთისთა კაცი ერთი გმირი, რომლისა სახელი აფრიდონ“), ქართველთა მეფე თრდატი („ეკლესია დიდი აღაშენა თრდატ ზურგითა თჳსითა, რამეთუ იყო იგი გმირი“). 

საქართველოს მთის დიალექტებში (განსაკუთრებით, ხევსურულში) გმირს „მოძალადის“, „მძლავრის“ მნიშვნელობა აქვს. შესაძლებელია ეს დაკავშირებული იყოს სიტყვა „გმირის“ სავარაუდო წარმომავლობასთან ერთ-ერთი სკვითურ-სარმატული ტომის კიმერიელების სახელისგან. ძვ. წ. VIII საუკუნის ასურულ წყაროებში მათი სახელწოდებაა „გიმირრაია“, ანუ გიმირელები.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:მითოლოგიური არქეტიპები
ჯეონგჯონგი, კორეის იმპერატორი

**ჯეონგჯონგი**, ნამდვილი სახელი იი ბანგ-გვა, ხოლო შეცვლილი სახელი იი გიონგი (დ. 18 ივლისი, 1357   — გ.   15 ოქტომბერი, 1414) — ჩოსონის დინასტიის მეორე მეფე და მეორე ვაჟი მეფე  თაეჯოსი  .

დაიბადა 1357 წლის 18 ივლისს. იგი იყო მამაცი, გენიალური და გონიერი ადამიანი. ჯეონგჯონგი ჯერ კიდევ პატარა ასაკში დაჰყვებოდა მამას ლაშქრობებში. 1392 წელს როდესაც თაეჯო გორიოს ტახტზე ავიდა, ჯეონგჯონგი გახდა პრინცი. მეფე თაეჯოს ჰყავდა ორი ცოლი, პირველი ცოლისგან მას ექვსი შვილი, მათ შორის ჯეონგჯონგი ჰყავდა, ხოლო მეორე ცოლისგან ორი შვილი. მეფე ყველაზე მეტად პატარა შვილს ანიჭებდა პრიორიტეტს, მაგრამ იი ბანგ ვონმა გამოუცხადა მამას რომ იგი არ იყო ქვეყნის მართვისთვის მზად, ამიტომ მან ტახტი დაუთმო ყველაზე უფროს ძმას ჯეონგჯონგს.თაეჯო დათანხმდა მის შემოთავაზებას და ტახტზე აიყვანა ი ბანგ-გვა, მომავალი ჯეონგჯონგი 1399 წელს. მომავალ წელს კი მან კაპიტალი გადაიტანა ძველ გორიოში.გარკვეული წლების შემდეგ მეფე ჯეონგჯონგსა და მის პატარა ძმას იი ბანგ ვონს შორის კონფლიქტი დიდ დაპირისპირებაში გადაიზარდა. მაგრამ მეფე ჯეონგჯონგმა იმის გამო რომ თავის დროზე ტახტი, მას იი ბანგ ვონმა დაუთმო, გადადგომა ამჯობინა. იგი გარდაიცვალა 1414 წელს და მისი კრემაცია მოდხა კოსონთან ახლოს. სრული სახელია მეფე ჯეონგჯონგ გონგჯონგ უიმუნ ჯანგმუ ონინ სუნჰიო, კორეის უდიდებულესობა. 
## აგრეთვე იხილეთ
*კორეის ისტორია       
*ჯოსონი (დინასტია)

კატეგორია:დაბადებული  18 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული  1357
კატეგორია:გარდაცვლილი  15 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი  1414
გლოსოლალიები

**გლოსოლალიები** ( და ) — მუსიკაში შინაარსმოკლებული (ან შინაარსდაკარგული) სიტყვები და მარცვლები, რომლებზედაც ხდება გამღერება. გლოსოლალია ასევე აღნიშნავს ზოგიერთ ქრისტიანულ მიმდინარეობასა და სხვა რელიგიაში გავრცელებულ მისტიკურ რიტუალს, რომელშიც მონაწილეები თითქოს მათთვის მანამდე უცნობ ენებზე მეტყველებენ. 

## მუსიკა 
გლოსოლალიები ხშირია ქართულ ხალხურ მუსიკალურ ნაწარმოებებში („ვოდელია“, „ვარალო“, „არუდილა“, „ჰარუდილა“, „რიმტირი“, „აბარერა“, „ვაჰე“, „არალე“ და ა.შ.). გლოსოლალიებს განსაკუთრებით ხშირად იყენებენ მრავალხმიან სიმღერებში რეფრენისა და მისამღერის სახით. გურულ პოლიფონიურ სიმღერებში კი ბანი და მაღალი ხმა თითქმის მთლიანად გლოსოლალიებს ემყარება. თავისებური გლოსოლალიებს ახასიათებს კრიმანჭულს, გამყივანს, ბანს. ზოგიერთი ქართული ხალხური სიმღერა მთლიანად გლოსოლალიებზეა აგებული (სვანური „შინა ვორგილი“, „გურული ღიღინი“, „აბადელია“ და სხვ.). გლოსოლალიებში შეიძლება შემორჩენილი იყოს უძველესი დროის ტერმინები; მაგ., ურარტული წარმოშობის სიტყვები ნავარაუდებია „არალეს“ რეფრენში: არალე ღვთაების სახელია; „ივრი არალე“ – „ღმერთო არალე“, „თარი არალე“ – „დიდი არალე“, „არი არალე“ – „მომეც წყალობა.არალე“. ქართულ ზეპირსიტყვიერებაში გლოსოლალიებს „გაქვავებული გამოთქმები“ ეწოდება.

## რელიგია 
გლოსოლალია, როგორც თითქოსდა უცხო ენაზე საუბრის ფენომენი ან ლოცვის დროს ექსტაზში წარმოთქმული უაზრო სიტყვები („განყოფა ენათა“), გვხვდება ზოგიერთ რელიგიურ რიტუალში. ანტიკურ ხანაში ცნობილია ძველ საბერძნეთში. ლოცვის დროს უცხო ენაზე მეტყველების ნიმუშები გვხვდება ასევე ებრაულ ბიბლიაში. „ახალი აღთქმაში“ გლოსოლალიის მაგალითია სულიწმიდის გარდამოსვლის შემდეგ მოციქულთა სხვადასხვა ენაზე ამეტყველება. თანამედროვე რელიგიებს შორის გლოსოლალია განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი რიტუალია ორმოცდაათიანელთა ეკლესიის და ე.წ. „ქარიზმატული“ ქრისტიანობის პრაქტიკაში.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ქართული ხალხური მუსიკა
კატეგორია:რელიგიური რიტუალები
ზეინ მალიკი

**ზეინ ჯავად მალიკი** (, , ; დ. 12 იანვარი, 1993), ცნობილი სასცენო სახელით, როგორც **ზეინი** — ინგლისელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი.

ზეინ ჯავად მალიკი დაიბადა 1993 წლის 12 იანვარს ბრადფორდში, უესტ-იორკშირში, ინგლისში. ზეინის მამა იასერ მალიკი ბრიტანელ-პაკისტანელია, ხოლო დედა და ტრიშა ბრანან მალიკი ინგლისელი და ნაწილობრივ ირლანდიური წარმოშობისაა. მალიკის დედამ ქორწინებამდე მიიღო მეუღლის რელიგია, ისლამი. მალიკს ჰყავს ერთი უფროსი და დონია და ორი უმცროსი და ვალია და საფაა.

2010 წელს მალიკმა მონაწილეობა მიიღო ბრიტანულ მუსიკალურ კონკურსში „იქს ფაქტორი“. მას შემდეგ, რაც იგი ვერ გადავიდა მეორე ტურიდან შემდეგ ეტაპზე, ის და სხვა ოთხი მონაწილე ბიჭი აქციეს ერთ ჯგუფად სახელწოდებით One Direction. მალიკმა ჯგუფი 2015 წლის 25 მარტს დატოვა და კონტრაქტი გააფრომა RCA Records-სთან.

2016 წელს გამოვიდა მისი სადებიუტო ალბომი „Mind of Mine“. ალბომში შევიდა სინგლი „Pillowtalk“, რომელსაც დიდი წარმატება ხვდა წილად. მალიკი გახდა პირველი ბრიტანელი მუსიკოსი კაცი, რომელმაც სადებიუტო სინგლითა და სადებიუტო ალბომით ერთდროლად მოახერხა პირველი პოზიციის დაკავება ამერიკულ და ბრიტანულ ჩარტებში. მალიკმა მიიღო რამდენიმე ჯილდო, მათ შორის ამერიკული მუსიკის ჯილდო, ბილბორდის მუსიკალური და MTV-ის მუსიკალური ვიდეოების ჯილდოები.

## დისკოგრაფია 
*„Mind of Mine“ (2016)

## ფილმოგრაფია
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1993
კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები‎
კატეგორია:ინგლისელი პოპ-მომღერლები
კატეგორია:ინგლისელი სოულ-მომღერლები
კატეგორია:ბრიტანელი თანამედროვე რიტმ-ენდ-ბლუზ მომღერლები
კატეგორია:ინგლისელი ტენორები
კატეგორია:One Direction-ის წევრები
კატეგორია:RCA Records-ის შემსრულებლები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კარაპეტ გრიგორიანცი

**კარაპეტ გრიგორიანცი** (დ. 1870, სოფ. გულალი, ახლანდ. აიგეძორი, სომხეთი, – გ. 1943, თბილისი) — სომეხი თვითნასწავლი მხატვარი, მწერალი. მოღვაწეობდა თბილისში.

დაიბადა ახლანდ. ჩრდილო-აღმოსავლეთი სომხეთის ტავუშის პროვინციის ერთ-ერთ სოფელში. მშობლების გარდაცვალების შემდეგ ძმებთან ერთად თბილისში გადმოსახლდა და გავლენიანი მოქალაქის არტემ იუზბაშევის (გ. 1897) მფარველობის ქვეშ ცხოვრობდა; ქართული თელავში სომეხ მღვდელთან შეისწავლა. ერთხანს თელავის ბაზარში ვაჭრობდა. 1884 წელს თბილისში დაბრუნდა და ხატვას მიჰყო ხელი. 1890 წელს ჯვრის მამის ქუჩაზე საკუთარი სახელოსნო გახსნა. ძირითადად ხატავდა პორტრეტებსა (მ.შ., თამარ მეფის, შოთა რუსთაველის) და ნატურმორტებს. შემორჩენილია გრიგორიანცის 40-მდე ნამუშევარი, რომელთა უმეტესობა საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში ინახება. იოსებ გრიშაშვილი „ძველი ტფილისის ლიტერატურულ ბოჰემაში“ კარაპეტ გრიგორიანცს ახსენებს როგორც ლიტერატორს, 1910 წელს გამოცემული ლექსების კრებულის ავტორსა და სომხურად „ვეფხისტყაოსნის“ მთარგმნელს. 1894 წელს თბილისის არაქსიანის თეატრში დაიდგა მისი პიესა „ძმისმკვლელი“. გრიგორიანცის ტექსტების უმეტესობა დაკარგულია. შემორჩენილია ქართულ ენაზე დაწერილი „ძველი თბილისის დაუჯერებელი ამბები“, რომელიც ძველი თბილისის ყოფის სხვადასხვა მხარეს აღწერს. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ უკიდურეს გაჭირვებაში ცხოვრობდა. გარდაიცვალა 1943 წელს, 73 წლის ასაკში. მისი საფლავი დაკარგულია.

## ბიბლიოგრაფია 
* გრიგორიანცი, კარაპეტ. „ძველი თბილისის იშვიათი ამბები“. ლიტერატურის მუზეუმი, თბილისი. 2011 – 118 გვ.

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1870
კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
კატეგორია:სომეხი მხატვრები
კატეგორია:სომეხი მწერლები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
პეტრე კოლჩინი

მინი|პ. კოლჩინი. „კეთილშობილი ზრახვები“. თბილისი, 1880.
**პეტრე კოლჩინი**, პიოტრ პეტროვიჩ კოლჩინი (; დ. 1838 – გ. 1890-იანი წლების ბოლო) — რუსი მხატვარი-ფერმწერი, ფოტოგრაფი. 1860–1890-იან წლებში მოღვაწეობდა თბილისში.

კოლჩინის შესახებ ბიოგრაფიული ცნობები მწირია. 1855 წლიდან სწავლობდა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში. შემდეგ ცხოვრობდა ლიუბლიანაში, ხოლო 1860-იან წლების შუა ხანებიდან — თბილისში. ხატავდა ჟანრულ სურათებს, პორტრეტებს, პეიზაჟებს. მისი ნამუშევრები ექსპონირებული იყო ხელოვნების საიმპერატორი აკადემიის, ნატიფი ხელოვნების წამახალისებელი კავკასიური საზოგადოების მიერ მოწყობილ გამოფენებზე. 1860–1870-იან წლებში თბილისში დიმიტრი ერმაკოვთან ერთად ფლობდა ფოტოგრაფიულ სახელოსნოს („მხატვარ კოლჩინისა და ერმაკოვის ფოტოგრაფია“, «Фотография художника Колчина и Ермакова»). 1882–1894 წლებში ასწავლიდა თბილისის რეალურ სასწავლებელში; ჰქონდა ასევე საკუთარი სამხატვრო გაკვეთილები. 1890-იანი წლების შუა ხანებში ლუიჯი ლონგოსთან ერთად მოხატა ალექსანდრე ნეველის სახელობის სამხედრო საკათედრო ტაძარი თბილისში. მისი ნამუშევრები წარმოდგენილია სხვადასხვა სამუზეუმო და კერძო კოლექციაში, მათ შორის, საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში.

## რესურსები ინტერნეტში 
*  Колчин Пётр Петрович. ARTinvestment.RU.

კატეგორია:დაბადებული 1838
კატეგორია:რუსი მხატვრები
კატეგორია:რუსი ფოტოგრაფები
ლუდვიგ ლონგო

**ლუდვიგ ლონგო**, ლუდვიგ გაეტანის ძე ლონგო, ლუიჯი ლონგო (; დ. 1831 – გ. 1914) — იტალიელი მხატვარი-ფერმწერი. დაახლ. 1890–1914 წლებში მოღვაწეობდა თბილისში.

ლონგოს შესახებ ბიოგრაფიული ცნობები მწირია. 1890 წლიდან ჩანს თბილისში. აქტიურად იყო ჩართული იმ დროის სამხატვრო საზოგადოებების ღონისძიებებში, ასწავლიდა ნატიფი ხელოვნების წამახალისებელი კავკასიური საზოგადოების სკოლაში. მისი მოსწავლეები იყვნენ ლადო გუდიაშვილი და ალექსანდრე ციმაკურიძე. ჰქონდა ასევე კერძო სამხატვრო სტუდია. 1890-იან წლებში მოხატა ალექსანდრე ნეველის სახელობის სამხედრო საკათედრო ტაძარი თბილისში (პეტრე კოლჩინთან ერთად), შემდეგ კი — სამების ეკლესია. მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში, კერძო კოლექციაში, თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. შემორჩენილია სამების ეკლესიის მოხატულობა.

## ლიტერატურა 
* ოსეფაშვილი, ლალი. იტალიელი მხატვარი ლუდვიგ ლონგო თბილისში (1831–1914). XX საუკუნის ხელოვნება, წიგნი IV. საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი, თბილის, 2013; გვ. 394–400. ISBN 978-9941-9375-1-4.

კატეგორია:დაბადებული 1831
კატეგორია:გარდაცვლილი 1914
კატეგორია:იტალიელი მხატვრები
ლონგო

საკუთარი სახელი **ლონგო** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალესანდრო ლონგო — იტალიელი პიანისტი, კომპოზიტორი, მუსიკათმცოდნე
* ჯოვანი ჯუსტინიანი ლონგო — გენუელი კონდოტიერი, კონსტანტინეპოლის დაცვის მონაწილე
* ლუდვიგ ლონგო — თბილისელი მხატვარი, წარმოშობით იტალიელი
* ლუიჯი ლონგო — იტალიის კომუნისტური პარტიის ლიდერი
* რობერტ ლონგო — ამერიკელი მხატვარი
როდოქროზიტი

**როდოქროზიტი** ( — *ვარდი* და χρῶσις — *შეფერილობა*), **მანგანუმის შპატი** — კარბონატების კლასის მინერალი; ქიმიური შემადგენლობა MnCO_3. მინარევებია Fe, Mg, Zn და სხვ. კრისტალდება ტრიგონურ სინგონიაში. აგრეგატები ჩვეულებრივ მარცვლოვანი აქვს. ვარდისფერია, ზოგჯერ წითელი. სიმაგრე მინერალური სკალით 3,5–4; სიმკვრივე 3600–3700 კგ/მ³. ძირითადად წარმოიქმნება დალექვის გზით, აგრეთვე — ჰიდროთერმულ და მეტასომატურ საბადოებში. მანგანუმის ერთ-ერთი მადანია. როდოქროზიტის საბადოებია ყოფილი სსრკ-ის ტერიტორიაზე, აშშ-ში და სხვ.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* როდოქროზიტი — მინერალების კატალოგი
* როდოქროზიტი საიტზე webmineral.com 

კატეგორია:კარბონატის მინერალები
კატეგორია:მანგანუმის მინერალები
კატეგორია:ტრიგონური მინერალები
ბასილ არგიროსი

**ბასილ არგიროსი** (, დ. დაახლ. 970 – გ. 1023 წლის შემდეგ) — ბიზანტიელი დიდგვაროვანი, იმპერატორ რომანოზ III-ის ძმა.

იოანე სკილიცეს თანახმად, დაახლ. 1010–1011 წლებში იყო სამოსის თემის სტრატეგოსი და იბრძოდა იტალიელი მეამბოხის, მელოს ბარელის წინააღმდეგ. ბულგარეთში აღმოჩენილი საბეჭდავის წარწერის მიხედვით სავარაუდოა, რომ შემდეგში თრაკიის თემის პატრიკიოსად და სტრატეგოსად მსახურობდა.

ბასილის ქალიშვილი ელენე ცოლად ჰყავდა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-ს. ბასილის სხვა შვილი (სახელი უცნობია) იყო თესალონიკის დუქსის, კონსტანტინე დიოგენეს მეუღლე.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 
*Kazhdan, Alexander. Some Notes on the Byzantine Prosopography of the Ninth through the Twelfth Centuries. *Byzantinische Forschungen* 12 (1987): 63–76
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 970
კატეგორია:გარდაცვლილი 1020-იანები
კატეგორია:ბიზანტიელი მხედართმთავრები
ვანი (ტიტული)

**ვანი** — ძველი ჩინური ტერმინი. რომელიც აღნიშნავდა ქვეყნის გამგებელს  ინის (ძვ. წ. XVI—XI საუკუნეები) და ჯოუს (ძვ. წ. XI—III სს.) ეპოქაში. მოგვიანებით — წარჩინებულთა უმაღლესი ტიტული, რომელიც ენიჭებოდათ სამეფო ოჯახის წევრებსა და დამსახურებულ მოხელეებს. უძველეს დროს და შუა საუკუნეებში ვანის ტიტულს ატარებდნენ სახელმწიფოს ან სამთავროს გამგებლები კორეაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის ტიტულები
რუტინა

**რუტინა** () — მოძველებული, დრომოჭმული წესებისა და ჩვეულებების მონური მორჩილება; უძრაობა, ჩამორჩენილობა, სიახლის გრძნობის უქონლობა. ასახავს იმ მოქმედებების ერთობლიობას, რომლებიც ხშირად მეორდება და აქვს გარკვეული თანმიმდევრობა.

## სქოლიო 
კატეგორია:ტერმინები
რუხი ნიადაგი

**რუხი ნიადაგი** — ნიადაგის ტიპი, რომელიც გავრცელებულია სუბტროპიკულ ნახევრად უდაბნოს ზონაში. ვითარდება ლიოსზე, ლიოსისებურ თიხნარებსა და ძველ ალუვიურ ნაფენებზე. საჭიროებს ნიადაგის მეორადი დამარილებისა და დაჭაობებისაგან დაცვის ღონისძიებებს.

## სქოლიო 
კატეგორია:ნიადაგის ტიპები
რუტილი

**რუტილი** (TiO_2-ის ერთ-ერთი პოლიმორფული მოდიფიკაცია. მინარევებია Fe, Cr, V, Nb, Ta და სხვ. კრისტალდება ტეტრაგონურ სინგონიაში. კრისტალები პრიზმისებრი ან ნემსისებრი აქვს. რუტილი უფეროა, მინარევებისაგან ხშირად შეფერილია წითლად. ნახევრად გამტარია, ახასიათებს ანტიფერომაგნეტიზმი. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 6–6,5; სიმკვრივე 4200–5600 კგ/მ³.

რუტილი გავრცელებული აქცესორული მინერალია. პეგმატიტებსა და ჰიდროთერმულ ძარღვებში გვხვდება რუტილის დიდი ზომის კრისტალები. რუტილის შემცველი მეტამორფული ქანები ხშირად ტიტანის მადანს წარმოადგენს. განსაკუთრებული სამრეწველო მნიშვნელობა აქვს რუტილის შემცველ ქვიშრობებს. სინთეზურ რუტილს იყენებენ საიუველირო საქმეში.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* რუტილი GeoWiki-ზე 
* რუტილი საიტზე webmineral.com 
* რუტილი საიტზე catalogmineralov.ru 

კატეგორია:ოქსიდის მინერალები
კატეგორია:ტიტანის მინერალები
კატეგორია:ტეტრაგონური მინერალები
კატეგორია:რუტილის ჯგუფი
როდოსის საზღვაო კანონი

**როდოსის საზღვაო კანონი** — ზღვაოსნობისა და საზღვაო ვაჭრობის წესების კრებული, რომელიც შედგენილია ბიზანტიაში, VII–VIII საუკუნეებში და შემორჩენილია ეკლოგის დანართის სახით. ტრადიციით უკავშირდება მსხვილი სავაჭრო ცენტრის — კუნძულ როდოსის სახელწოდებას. შეიცავს ანტიკურ და შუა საუკუნეების სავაჭრო პრაქტიკაში ჩამოყალიბებულ, აგრეთვე ჯერ კიდევ რომაელი იურისტების მიერ დამუშავებულ სამართლის ჩვეულებებს. ცალკეულ ნორმებს საერთაშორისო ვაჭრობაში XV საუკუნემდე იყენებდნენ.

## ლიტერატურა 
კატეგორია:ბიზანტიური სამართალი
რეალგარი

**რეალგარი** (AsS. კრისტალდება მონოკლინურ სინგონიაში. კრისტალები პრიზმული აქვს. ჩვეულებრივ გვხვდება მკვრივი მარცვლოვანი ან ფხვნილისებრი მასის სახით. კაშკაშა ნარინჯისფერ-წითელია. სიმაგრა მინერალოგიური სკალით 1,5–2; სიმკვრივე 3560–3590 კგ/მ³. წარმოიქმნება ძირითადად ჰიდროთერმული გზით. დარიშხანის მნიშვნელოვანი მადანია. რეალგარის საბადოებია ამიერკავკასიაში (აღსანიშნავია ლუხუნის (ლუხუმის) დარიშხანის საბადო), ჩეხეთში, სლოვაკეთში, რუმინეთში, აშშ-ში, იაპონიაში და სხვ.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* Mindat.org: პარარეალგარი
* რეალგარი საიტზე webmineral.com 
* რეალგარი საიტზე catalogmineralov.ru 

კატეგორია:სულფიდური მინერალები
კატეგორია:დარიშხანის მინერალები
კატეგორია:მონოკლინური მინერალები
კატეგორია:ალქიმიური ნივთიერებები
კატეგორია:შხამიანი მინერალები
კატეგორია:არაორგანული პიგმენტები
ჟიჟკოვის ტელეანძა

**ჟიჟკოვის ტელეანძა**, *პრაღის სატელევიზიო ანძა* — ტელე-რადიოგადამცემი ანძა პრაღაში. არის ქალაქის ერთ-ერთი დომინანტი და ყველაზე მაღალი ნაგებობა პრაღაში (216 მ). მდებარეობს ჟიჟკოვისა და ვინოჰრადის ზღვარზე, მაჰლერის ბაღებთან. ააგეს 1985-1992 წლებში ოსტრავის საინჟინრო-სამშენებლო საწარმოების მიერ არქიტექტორ ვაცლავ აულიცკის პროექტის მიხედვით. კონსტრუქტორები ირჟი კოზაკი და ალექს ბემი.

ანძის მფლობელი და ექსპლუატატორია სააქციო საზოგადოება ჩეხეთის რადიოკომუნიკაცია.

## გალერეა 

file:Prague 07-2016 View from Petrinska Tower img3.jpg|ჟიჟკოვის ტელეანძის ხედი დასავლეთიდან, პეტრჟინის ანძიდან)
file:Krkonošská, od Čerchovské k věži.jpg|ჟიჟკოვის ტელეანძის ხედი დასავლეთიდან
file:YetAnotherZizkoTVTower.jpg|დავიდ ჩერნის ბავშვები
file:Panorama Prahy, Žižkovská věž.JPG|left|thumb|პრაღის პანორამა ჟიჟკოვის ანძიდან ზამთარში, 3. 1. 2016
file:Žižkovská věž5.JPG|ანძის სართულები
file:Žižkov.Television.Tower.JPG|პრაღის ხედი გადასახედი კაბინიდან პეტრჟინის მიმართულებით
file:Praha, Dejvice, Baba, pohled k Žižkovskému vysílači.jpg|ჩეხეთის დროშის ფერებში განათებული ანძა

## რესურსები ინტერნეტში 
* Internetové stránky Tower Park Praha

* Sférické panorama Prahy z Žižkovského vysílače na Virtuální Praha stověžatá 
* Žižkovská věž, dokument ČT 
* Rozhovor s Václavem Aulickým na DVTV

კატეგორია:ჩეხეთის ტელეანძები
კატეგორია:პრაღა