open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ნავთობის ქვები

მინი|ნავთობის ქვები

**ნავთობის ქვები** (აზერბ. Neft daşları) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ყველაზე აღმოსავლეთი ხმელეთის წერტილია, ურბანული ტიპის დასახლება კასპიის ზღვაში, აფშერონის ნახევარკუნძულიდან 42 კილომეტრში. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის ბაქოს ქალაქ პირალაჰის რაიონს. მდებარეობს ლითონის თაროებზე, აშენდა 1949 წელს ზღვის ფსკერიდან ნავთობის მოპოვების დაწყებასთან დაკავშირებით ე.წ. შავი ქვები-ქვის ქედი (ნაპირები), ძლივს გამოდის ზღვის ზედაპირზე. 

ნავთობის ქანები გარშემორტყმულია კლდოვანი რიფებით, რომელთა შორის არის ნაპირები, წყალქვეშა და ზედაპირული ქანები. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ნავსადგურები კუნძულის დასავლეთ სანაპიროსთან მდებარეობს და მათ ჩაძირული გემები ქმნიან. აქ არის საბურღი დანადგარები, რომლებიც თაროებით არის დაკავშირებული, რომლებზეც ნავთობმუშების სოფელი მდებარეობს. ეს არის აზერბაიჯანის აღმოსავლეთით დასახლებული პუნქტი. მუდმივი მოსახლეობა არ არსებობს.

ნავთობის ქვები შეტანილია გინესის რეკორდების წიგნში, როგორც უძველესი საზღვაო ნავთობის პლატფორმა .

## ისტორია
ნავთობის ქვები არის ოფშორული საბადო, რომელიც სსრკ-ს ნავთობის ბიზნესის განვითარების მოვლენა იყო. ნავთობის კლდეები იმ დროისთვის იყო მსოფლიოში უდიდესი ოფშორული ნავთობის საბადო, როგორც წყალსაცავის სიმძლავრის, ასევე წარმოებული ნავთობის მოცულობის თვალსაზრისით. ქვები არის ქალაქი საყრდენებზე. მოკლე დროში ღია ზღვაში, სანაპიროდან 50 კილომეტრამდე მანძილზე, შეიქმნა დიდი საზღვაო თევზაობა. ნავთობის ქანები ითვლება კასპიის თაროების დედაქალაქად.

ნავთობის ქანების რეგიონის მასშტაბური გეოლოგიური კვლევები ჩატარდა 1945-1948 წლებში. სოფლის მშენებლობა 1958 წელს დაიწყო. აშენდა ორი ელექტროსადგური 250 კვტ სიმძლავრის, ქვაბის სახლი, ზეთის შემგროვებელი სადგური, გამწმენდი ნაგებობა, 16 ორსართულიანი სახლი, საავადმყოფო, აბანო და სხვ. 

1960 წლისთვის აშენდა ბაქოს ნავთობის ტექნიკური სკოლის შენობა. 1966-1975 წლებში არსებობდა საცხობი, ლიმონათის მაღაზია, ორი 5 სართულიანი საერთო საცხოვრებელი და ერთი 9 სართულიანი საცხოვრებელი სახლი. გაშენდა პარკი ხეებით.

1976-1986 წლებში დასრულდა დუბანდის ტერმინალამდე ნავთობის შეგროვების წერტილების, სამი 5 სართულიანი საერთო საცხოვრებლის, სასადილოს, საავადმყოფოს, გაზზე ზეთის კომპრესორი ორი სადგურის, ბიოლოგიური სასმელი წყლის დანადგარის, ორი წყალქვეშა ნავთობსადენი, 350 მილიმეტრი დიამეტრის მშენებლობა. ავტომობილით მოძრაობა ხორციელდება ესტაკადებზე. რეგულარული საზღვაო და საჰაერო (ვერტმფრენის) კომუნიკაცია მიმდინარეობს ნავთობის ქვებსა და ბაქოს პორტს შორის.

## რესურსები ინტერნეტში
* Баку и нефть. Советский период
* Статья о катастрофическом шторме на Нефтяных Камнях 1956 года в журнале Наука и Жизнь
* Рассказ о поездке на Нефтяные Камни в 2013 году и их истории
* Фотографии Нефтяных Камней 2013 года
* *Мир-Юсиф Мир-Бабаев*. Краткая история азербайджанской нефти. — Баку, Азернешр, 2007
* *Мир-Бабаев М.Ф.* Нефтяные Камни – феномен Каспийского моря (к 60-летию открытия новой страницы в мировой истории нефтедобычи) — «Азербайджанское нефтяное хозяйство», 2009, №11, с.79-85.
* *Mir-Babayev M.F.* Oil Rocks: the first city on the Caspian Sea – “Reservoir”, Canada, 2012, Volume 39, Issue 4, April, p.&nbsp;33-36.
* Neft Daşları (азерб.)
* Нефтяное дно
* Нефтяные Камни
* Нефтяные камни: город на сваях в открытом море

## სქოლიო
კატეგორია: აზერბაიჯანი
კატეგორია: კავკასია
ევლახი

**ევლახი** () — ქალაქი (1938 წლიდან) აზერბაიჯანში. ევლახის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა - 64,5 ათასი მცხოვრები (2010 წელი). მდებარეობს მდინარე მტკვარზე. რკინიგზის სატრანსპორტო კვანძი (თბილისი-ბაქოს ხაზზე, განშტოებები ხანკენდისა და ბელოკონის მიმართულებით) და მაგისტრალები. 

## ტოპონიმი
სახელი „ევლახი“ მოდის ძველი თურქულიდან, რაც ნიშნავს „ჭარბტენიან ტერიტორიას“ . ადრეული წყაროებიდან მას უკვე ახსენებს სომეხი ისტორიკოსი სტეპანოს ორბელიანი ეულახაის (Եւլախայ) სახით .

## ეკონომიკა
ქალაქში არის განთავსებული მსუბუქი და კვების მრეწველობის საწარმოები.

საბჭოთა პერიოდში ქალაქში გაიხსნა ბამბის ჟინირების (1926 წელი) და თამბაქოს დუღილის ქარხნები, რძის ქარხანა, და საკვების წისქვილი .

ამ პერიოდში ქალაქში ფუნქციონირებს ტყავის გადამამუშავებელი საწარმო „გილან“, ტექსტილის ქარხანა, აგურის ქარხანა, ბამბის ქარხანა და ა.შ. 

ქალაქში არის თეატრი და აშენდა მეჩეთიც .

## ისტორია 
ქალაქი XII საუკუნეში გაშენდა ჭაობში.

XX საუკუნის დასაწყისის ოფიციალურ დოკუმენტებსა და წყაროებში ნახსენებია სოფელი ევლახი, რომელიც ელიზავეტპოლის პროვინციის შემადგენლობაშია, ხოლო 1920 წელს სოფელი ევლახი შედიოდა ჯავანშირის რაიონის შემადგენლობაში.

აზერბაიჯანის სსრ ცენტრალური აღმასკომის გადაწყვეტილებით, 1935 წლის 20 თებერვალს შეიქმნა ევლახის მხარე.

1939 წლის 1 თებერვალს, აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს გადაწყვეტილების საფუძველზე, ევლახში შეიქმნა საკრებულო, რომელსაც მიენიჭა ქალაქის სტატუსი. 1962 წლის 26 დეკემბერს, აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს მე-10 სესიის გადაწყვეტილებით, ევლახის რეგიონი ლიკვიდირებულია, მისი ტერიტორია შედის აღდაშის, ბარდას და გასიმ-ისმაილოვის რეგიონებში, ევლახი გადაიქცა რესპუბლიკის ერთ-ერთ ინდუსტრიულ ქალაქად.

აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1965 წლის 6 აგვისტოს განკარგულებით ქალაქი ევლახი გახდა რესპუბლიკური დაქვემდებარების ქალაქი.

აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის ივლისის პლენუმის შემდეგ, 1969 წელს, ევლახში თანდათან აშენებენ მსხვილ სამრეწველო ობიექტებს და ქალაქი რესპუბლიკის ერთ – ერთ ინდუსტრიულ ცენტრად იქცევა.

XX საუკუნის 70-80-იან წლებში ევლახში დაიწყეს ბამბის გადამუშავების, თამბაქოს გადამამუშავებელი ქარხნების, 2 რკინაბეტონის ქარხნის, ტრაქტორების შეკეთების, ლუდის და სხვა ალკოჰოლური სასმელების წარმოება,

1978 წელს ექსპლუატაციაში შევიდა ევლახის მატყლის პირველადი დამუშავების ქარხანა, რომელიც ამიერკავკასიის უდიდესი სამრეწველო დაწესებულებაა. ამ ქარხნის საქმიანობის გამო, წარმოებული პროდუქციის მოცულობის მხრივ, ევლახი გადაიქცა რესპუბლიკის ერთ–ერთ წამყვან მსხვილ ინდუსტრიულ ქალაქად.

## სპორტი
ევლახშია ბაზირებული საფეხბურთო კლუბი „ქარვანი“.

ევლახში ფუნქციონირებსსაფეხბურთო სტადიონი, რომლის ტევადობაც 5000 ადამიანი. სტადიონი უახლეს ევროპულ სტანდარტებს აკმაყოფილებს. ასევე ევლახის გარეუბანში, მდინარე მტკვრის სანაპიროზე, ოლიმპიური კომპლექსის მშენებლობა იწყება.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია: ევლახის რაიონი
კატეგორია:არანის რეგიონის ქალაქები
მინუსინსკი

მინი|მინუსინსკი

**მინუსინსკი** — ქალაქი (1822 წლიდან) რუსეთის კრასნოიარსკის მხარეში. მინუსინსკის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქმნის ურბანულ ოლქს, ქალაქ მინუსინსკს. 

აღნიშნული ქალაქი მოიცავს სოფელ ზელიონი ბორს, სადაც მდებარეობს მინუსინსკის რკინიგზის სადგური.

ქალაქ მინუსინსკის მოსახლეობა შეადგენს 67912 ადამიანს. (2020 წელი)

ქალაქი მდებარეობს იენისეის მინუსინსკის არხის ორივე ნაპირზე, ამავე სახელწოდების რკინიგზის სადგურიდან 12 კილომეტრზე, კრასნოიარსკის სამხრეთით 422 კილომეტრზე.

აღმოსავლეთ ციმბირის ერთ-ერთი უძველესი ქალაქი. მდებარეობს ვრცელი ტყის-სტეპის მინუსინსკის აუზის ცენტრში, ყველა მხრიდან გარშემორტყმული მთებით.

## ეტიმოლოგია
ქალაქ მინუსინსკის სახელი მომდინარეობს ჰიდრონიმიდან მინუსი, რომელიც თურქული წარმოშობისაა. მდინარის სახელწოდება მომდინარეობს თურქული სიტყვებიდან Min „ათასი“ (იგულისხმება ბევრი, სიმრავლე) და Su „წყალი .

## ისტორია
ქალაქი მინუსინსკი დაარსდა 1739 წელს მდინარე მინუსას შესართავთან იენისეის სანაოსნო არხში, როგორც სოფელი მინიუსინსკოე (შემდგომ მინუსინსკოე) რუსეთის იმპერიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი საზღვრის გაფართოების შედეგად, რომელიც რადიკალურად ჩამოყალიბდა ტომსკის ციხიდან. 

ადრე, თანამედროვე მინუსინსკის მახლობლად, აღმართეს აბაკანის ციხე (ახლანდელი კრასნოთურანსკი), შემდეგ კი, წლების შემდეგ, აბაკანსკის ციხე (ახლანდელი ქალაქი აბაკანი).

1797 წელს სოფელი მინუსინსკოე გახდა ციმბირის სამეფოს ტომსკის რაიონის ტომსკის რაიონის მინუსინსკის ქუჩის ცენტრი.

XVIII საუკუნის ბოლომდე ციმბირში განხორციელდა არაერთი ადმინისტრაციული და ტერიტორიული ცვლილება. მაგალითად, 1782 წელს ეს ტერიტორია გახდა ტომსკის რაიონის ნაწილი, შემდეგ 1797 წელს რამდენიმე წლის განმავლობაში ტომსკისა და ტობოლსკის რეგიონები გაერთიანდა ტობოლსკის პროვინციაში, კუზნეცკის რაიონის აბაკანის ციხეების ჩათვლით.

## გერბი
მინუსინსკის გერბი ერთ-ერთი გამორჩეული ჰერალდიკური ნიშანია. მასზე ფარი დაყოფილია ორ თანაბარ ნაწილად, მის ზედა ნახევარში გამოსახულია იენისეის პროვინციული გერბი (ალისფერ ფარში, ოქროსფერი ლომი ცისფერთვალა თვალებითა და ენით და შავი ბრჭყალები, მარჯვენა თათში ოქროს ნიჩბით ეჭირა, მარცხნივ კი ნემსია), ხოლო გერბის ქვედა ნახევარში კი ცისფერი ველია, სადაც გამოსახულია მორბენალი ცხენი. აღნიშნულ ფარს ამშვენებს ოქროს ქალაქის გვირგვინი.

აღნიშნული მინუსინსკის გერბი დამტკიცდა 1854 წლის 19 ნოემბერს (1 დეკემბერი).

## ლიტერატურა
* 
* *Ватин В. А.* Город Минусинск — Минусинск, 1922
* Памятные места Минусинска. Краткий путеводитель. — Красноярское книжное издательство, 1970
* *Гнедовский Б. В., Добровольская Э. Д.* раздел «В старом Минусинске» в книге «Вверх по Енисею» — Москва, Искусство, 1980
* *Ковалев В. А., Ермолаева Л. Н., Шадрина И. Е.* Минусинск — Красноярск: Книжное издательство, 1986
* Гордость земли Минусинской. — Красноярск, 2001. — 352 с.
* Энциклопедия Красноярского края. Юг. — Красноярск. Издательство «Буква С», 2008. — 592 с.

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт г. Минусинска 
* Минусинск в энциклопедии «Мой город»
* Памятники архитектуры Минусинска. История архитектуры Минусинска 
* Минусинск в энциклопедии «Мой Красноярск»
* Минусинск сто лет назад и сегодня 
* 

## სქოლიო
კატეგორია: კავკასია
კატეგორია: კრასნოიარსკის მხარე
ქეთევან მახარაშვილი

**ქეთევან მახარაშვილი** (დ. 2 იანვარი, 1973, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.

1994 წელს დაამთავრა  ემორის უნივერსიტეტის (ატლანტა, აშშ) პოლიტოლოგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1998 წელს — ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო სამართლის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1973
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ქეთევან
ჯონდო მახარაშვილი

**ჯონდო მახარაშვილი** (დ. 23 იანვარი, 1969, სოფელი ახალსოფელი, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.

1995 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი . 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
*ჯონდო მახარაშვილი — ბიბლიოვიკი

კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1969
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჯონდო
ნადია კალვინო

მინი|ნადია კალვინო
**ნადია მარია კალვინიო სანტამარია** (; დ. 3 ოქტომბერი, 1968, ლა-კორუნია)  — ესპანელი ქალი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი. 2020 წლის 13 იანვრიდან ის იკავებს ესპანეთის ეკონომიკისა და ციფრული ტრანსფორმაციის მინისტრის პოსტს. 2014 წლიდან მას ეკავა ბიუჯეტის განხრით გენერალური დირექტორის პოსტი ევროკომისიაში. 2018-2020 წლებში იგი იკავებდა ეკონომიკისა და მეწარმეობის მინისტრის თანამდებობას სანჩესის კაბინეტში.

## ბიოგრაფია 
ნადია კალვინო დაიბადა ადვოკატ ხოსე მარია კალვინოს ოჯახში. მამამისი 1982–1986 წლებში იყო სახელმწიფო კომპანია Radio Televisión Española– ს აღმასრულებელი დირექტორი. 1991 წელს დაამთავრა მადრიდის კომლუტენსეს უნივერსიტეტის (ესპ. Universidad Complutense de Madrid) ეკონომიკური ფაკულტეტი, 2001 წელს დისტანციური განათლების ეროვნული უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. იგი მუშაობდა კონკურენციის ეროვნული კომისიის გენერალურ დირექტორად.

ესპანეთის ეკონომიკის სამინისტროში ათწლეულზე მეტი ხნის მუშაობის შემდეგ, 2006 წელს იგი ევროკომისიაში გადავიდა, სადაც მუშაობდა კონკურენციის ეროვნული კომისიის გენერალური დირექტორის მოადგილედ, აგრეთვე კომისიის გენერალური დირექტორის მოადგილედ ფინანსური მომსახურების საკითხებში. კალვინო ასწავლიდა კომპლუტენსეს უნივერსიტეტში.

ნადია კალვინო ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ, გერმანულ, გალიციურ და ესპანურ ენებს. არის ოთხი შვილის დედა. მას უყვარს 1950-იანი წლების კინემატოგრაფია და სამზარეულო.

2020 წლის 13 იანვარს, ნადია კალვინო დაინიშნა ესპანეთის ეკონომიკისა და ციფრული ტრანსფორმაციის მინისტრის თანამდებობაზე  . 2020 წლის მარტში, კორონავირუსის პანდემიის დროს, კალვინომ წარადგინა ქვეყანაში კორონავირუსის ეკონომიკური შედეგების წინააღმდეგ ბრძოლის ღონისძიებათა პაკეტი - 200 მილიარდი ევროს ოდენობით: მათ შორის სესხები და გარანტიები თვითდასაქმებულთათვის, აგრეთვე მცირე, საშუალო საწარმოებისა და მსხვილი კომპანიებისთვის  .

## სქოლიო 
კატეგორია:ესპანელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ესპანელი ეკონომისტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1968
მონიკა ლინგეგარდი

**მონიკა სესილია ლინგეგარდი** ( მონიკა სესილია ლინგეგარდი; დ. 1962 წლის 22 დეკემბერი) - შვედი ეკონომისტი და მეწარმე.

1987 წელს მონიკა ლინგეგარდმა მიიღო ეკონომიკის მაგისტრის ხარისხი სტოკჰოლმის უნივერსიტეტში . მან კარიერა დაიწყო კომპანია Capgemini-ში IT კონსულტანტად და მუშაობდა SEB, Spray.se, ასევე იყოაღმასრულებელი დირექტორი ისეთ კომპანიებში, როგორებიცაა Prenax Global AB, G4S Secure Solutions AB და Intelligence AG 2005 2010 წლების პერიოდში.

2011 წლიდან ის არის Samhall AB - შვედეთის სამთავრობო სააგენტოს გენერალური დირექტორი, რომელიც შშმ პირთა ადვოკატირებასა და დასაქმებას ემსახურება. ამ საქმიანობისთვის 2015 წელს მან მიიღო Årets VD (წლის პრეზიდენტი) პრემია მსხვილი კომპანიების კატეგორიაში. დაჯილდოების ღონისძიება  ორგანიზებული იყო ვებ-გვერდის motivation.se-ს მიერ. 2016 წელს, მონიკა იყო 21-ე ადგილზე VA მიერ შედგენის სიაში სახელწოდებით *ბიზნესის 111 ყველაზე ძლიერი ქალი.*

ლინგეგარდი ასევე არის შვედეთის კოსმოსური კორპორაციის დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე, ასევე შედის ისეთი კომპანიების დირექტორთა საბჭოში, როგორებიცაა Humana AB, Nobina  და Flacotte AB. 2020 წლის 17 აგვისტოს მან დაიკავა კომპანია SJ AB– ის პრეზიდენტისა და აღმასრულებელი დირექტორის პოსტი.

## სქოლიო 
კატეგორია:შვედი ეკონომისტები
ნუგზარ მგელაძე

**ნუგზარ მგელაძე** (დ. 29 აპრილი, 1958 ) — ქართველი ისტორიკოსი, პოლიტიკოსი.

1979 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი. 2004-2005 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1958
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ნუგზარ
კატეგორია:ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორები
ლუიზა გლიუკი

**ლუიზა გლიუკი** (, დ. 22 აპრილი, 1943, ნიუ-იორკი — გ. 13 ოქტომბერი, 2023, კემბრიჯი) — ამერიკელი პოეტი და ესეისტი. იელის უნივერსიტეტში ადიუნქტ-პროფესორი. არაერთი ლიტერატურული პრემიის ლაურეატი, 2020 წელს მიიღო ნობელის პრემია ლიტერატურაში.

## ბიოგრაფია 
ბებია და ბაბუა მამის მხრიდან უნგრელი ებრაელები არიან, რომლებიც საცხოვრებლად გადავიდნენ შეერთებულ შტატებში, ისინი სასურსათო მაღაზიას ფლობენ ნიუ-იორკში. მამა — ბიზნესმენი დენიელ გლიუკი, დედა — დიასახლისი ბეატრის გლიუკი. უფროსი და გარდაიცვალა ლუიზის დაბადებამდე, უმცროსი და ტერეზა გლიუკი.

თინეიჯერობის პერიოდში მას ნერვული ანორექსია ჰქონდა. 1961 წელს მან დაამთავრა ჯორჯ ვ. ჰიულეტის სკოლა ჰიულეტში, მაგრამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო მან ვერ შეძლო კოლეჯში წასვლა და ფსიქოანალიზურ მკურნალობას გადიოდა 1968 წლამდე, პარალელურად ესწრებოდა პოეტურ სემინარებს სარა ლოურენსის კოლეჯში და (1963-1965) კოლუმბიის უნივერსიტეტში, სადაც მისი პედაგოგები იყვნენ ლეონი ადამსი და სტენლი კიუნიცი.

1971 წელს იგი გახდა პოეზიის პედაგოგი ვერმონტის გოდარდის კოლეჯში. 1984 წელს გახდა მასაჩუსეტსის უილიამსის კოლეჯის ინგლისური ენის განყოფილების უფროსი ლექტორი. იგი ასევე იყო სტენფორდის, ბოსტონისა და აიოვის უნივერსიტეტების მიწვეული პროფესორი.

## პირადი ცხოვრება 
* პირველი ქმარი (1967 წლიდან) — ჩარლზ ჰერცი უმცროსი.
* მეორე ქმარი (1977 წლიდან) — ჯონ თეოდორ დრანოუ (1948–2019), მწერალი, პედაგოგი და მეწარმე.
** შვილი — ნოე დრანოუ (დაიბადა 1973 წელს), სომელიე.

## ბიბლიოგრაფია 
### პოეზიის კოლექცია 
* *Firstborn*. The New American Library, 1968.
* *The House on Marshland*. The Ecco Press, 1975. 
* *Descending Figure*. The Ecco Press, 1980. 
* *The Triumph of Achilles*. The Ecco Press, 1985. 
* *Ararat*. The Ecco Press, 1990. 
* *The Wild Iris*. The Ecco Press, 1992. 
* *The First Four Books of Poems*. The Ecco Press, 1995. 
* *Meadowlands*. The Ecco Press, 1997. 
* *Vita Nova*. The Ecco Press, 1999. 
* *The Seven Ages*. The Ecco Press, 2001. 
* *Averno*. Farrar, Strauss and Giroux, 2006. 
* *A Village Life*. Farrar, Strauss and Giroux, 2009. 
* *Poems: 1962–2012*. Farrar, Strauss and Giroux, 2012. 
* *Faithful and Virtuous Night*. Farrar, Strauss and Giroux, 2014. 

## სქოლიო 
კატეგორია:პოეტი ქალები
კატეგორია:ამერიკელი პოეტები
კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ებრაელი ნობელის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:ნობელის პრემიის ქალი ლაურეატები
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ნიუ-იორკში დაბადებულები
ფელიქს ბრიხი

**ფელიქს ბრიხი** (დ. 3 აგვისტო, 1975, მიუნხენი, დასავლეთი გერმანია) — გერმანელი საფეხბურთო მსაჯი.

## სამსაჯო კარიერა
2004 წელს იმსაჯა თავისი პირველი მატჩი ბუნდესლიგაში. პირველი საერთაშორისო შეხვედრა იმსაჯა 2007 წლის ოქტომბერში, ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის, G  ჯგუფის მატჩი, სადაც რუმინეთმა 2-0 დაამარცხა ლუქსემბურგი. 2008 წელს იმსაჯა უეფა-ს თასის 1/32 ფინალის მატჩი, „პანათინაიკოსისა“ და „რეინჯერსის“ შეხვედრა. 2008-2009 წლების სეზონში პირველად იმსაჯა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე, მან იმსაჯა ჯგუფური ეტაპის შეხვედრა, „ლივერპულსა“ და „პსვ“-ს შორის. 2014 წელს იმსაჯა ევროპა ლიგის ფინალი. 2017 წელს იმსაჯა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ფინალური შეხვედრა, სადაც ერთმანეთს მადრიდის „რეალი“ და „იუვენტუსი“ დაუპირსპირდნენ. ბრიხს ნამსაჯები აქვს ორ მსოფლიო (2014, 2018) ჩემპიონატზე, 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატსა და 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე.

## პირადი ცხოვრება
ფელიქს ბრიხი არის სამართლის დოქტორი.

## რესურსები ინტერნეტში
* dfb.de

კატეგორია:დაბადებული 1975
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო
კატეგორია:საფებურთო მსაჯები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კრისტინა რომერი

**კრისტინა რომერი** ( კრისტინა დაკვორთ რომერი; დ. 1958 წლის 25 დეკემბერი, ილინოისი)  —ამერიკელი ეკონომისტი და პედაგოგი.  ბარაკ ობამას პრეზიდენტობის დროს, 2009 წლის 29 იანვრიდან 2010 წლის 2 სექტემბრამდე, თავმჯდომარეობდა ეკონომიკურ საკითხებში მრჩეველთა საბჭოს. ეკონომიკური ფაკულტეტის მუდმივი პროფესორი კალიფორნიის უნივერსიტეტში (ბერკლი).

## ბიოგრაფია 
იგი დაიბადა ოლტონში, ილინოისი, აშშ . კრისტინა სკოლაში სწავლობდა ოჰაიოში.

მან მიიღო ეკონომიკის ბაკალავრის ხარისხი უილიამისა და მერის კოლეჯში (1981) და დოქტორის ხარისხი მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში (1985). როგორც ასოცირებული პროფესორი ( ) შეუერთდა პრინსტონის უნივერსიტეტს. 1988 წლიდან ასწავლიდა ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტში და გახდა სრული პროფესორი ( ) 1993 წელს.

24 ნოემბერს, 2008 წელს, ახლად არჩეული აშშ პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ კრისტინა რომერი წარადგინა ეკონომიკურ საკითხებში მრჩეველთა საბჭოს თავმჯდომარის პოსტზე   .

2009 წლის 29 იანვარს კრისტინა რომერი საბჭოს თავმჯდომარის მოვალეობის შესრულებას შეუდგა. 5 აგვისტოს, 2010 წელს, ცნობილი გახდა, რომ 2 სექტემბერს, ის გადადგება და დაუბრუნდება კალიფორნიის უნივერსიტეტს პროფესორის რანგში. მისი წასვლის მიზეზად სამესრთან  კონფლიქტი სახელდება. 

იგი იყო ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტი.

მეცნიერებათა საპატიო დოქტორი, სენტ ენდრიუსის უნივერსიტეტი (2014). მას ასევე აქვს საპატიო დიპლომი მშობლიურ კოლეჯში  .

მისი ქმარი არის ცნობილი ეკონომისტი დევიდ რომერი . ოჯახს ჰყავს ქალიშვილი და 2 ვაჟი.

### სამეცნიერო წვლილი 
ექსპერტი ეკონომიკურ კრიზისებში და იმაში, თუ როგორ უნდა დააღწიო მათ თავი, ხშირად მიმართავს ეკონომიკურ ისტორიას.

კრისტინა რომერის ადრეული მოღვაწეობა მიეძღვნა მაკროეკონომიკური არასტაბილურობის ანალიზს შეერთებულ შტატებში ომამდელ და ომის   შემდგომ პერიოდში (1930 - 40-იანი წლები). მომავალში მან შეისწავლა დიდი დეპრესიის მიზეზები და მისგან გამოსვლის ისტორია.

შემდგომ კვლევებში დიდი ყურადღებას ამახვილებდა 1950-იან წლებში აშშ-ს მონეტარულ პოლიტიკაზე.

თანამედროვე კვლევები ეძღვნება საგადასახადო პოლიტიკის გავლენას მთავრობის საქმიანობაზე და მთლიან ეკონომიკურ ზრდაზე .

## ბიბლიოგრაფია 
### მონოგრაფიები 
* *Romer C., Romer D., eds.* (1997) Reducing Inflation: Motivation and Strategy. — Chicago: University of Chicago Press for NBER.

### სტატიები 
* *Hsieh C.-T., Romer C.* (2006) Was the Federal Reserve Constrained by the Gold Standard during the Great Depression? Evidence from the 1932 Open Market Purchase Program // *Journal of Economic History*. — No. 66, March. — pp. 140–176.
* *Romer C.* (1999) Changes in Business Cycles: Evidence and Explanations // *Journal of Economic Perspectives*. — No. 13, Spring. — pp. 23–44.
* *Romer C.* (1988) World War I and the Postwar Depression: A Reinterpretation Based on Alternative Estimates of GNP // *Journal of Monetary Economics*. — No. 22, July. — pp. 91–115.
* *Romer C., Romer D.* (2004) Choosing the Federal Reserve Chair: Lessons from History // *Journal of Economic Perspectives*. — No. 18. — pp. 129–162.
* *Romer C., Romer D.* (1994) Monetary Policy Matters // *Journal of Monetary Economics*. — No. 33, August. — pp. 75–88.

## სქოლიო 
კატეგორია:ფილოსოფიის დოქტორები ეკონომიკის დარგში
კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ირაკლი მეძმარიაშვილი

**ირაკლი მეძმარიაშვილი** (დ. 29 იანვარი, 1962, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე. საქველმოქმედო ორგანიზაცია, საზოგადოება „თბილისელი“-ს გამგეობის თავმჯდომარე. 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში, ქართული ოცნების დეპუტატობის კანდიდატი კრწანისის რაიონის გამგებელი (1995-1998) და თბილისის მთავრობის ვიცე-პრემიერი (1998-2000).

ირაკლი მეძმარიაშვილი იყო დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი თაობის სახელმწიფო მოხელე, რომელმაც კოლეგებთან ერთად დედაქალაქის ინფრასტრუქტურის განვითარება დაიწყო სამოქალაქო ომის შემდეგ. მისი მენეჯმენტით განხორციელდა არაერთი მსხვილმასშტაბიანი მუნიციპალური პროექტი.

## ბიოგრაფია 
დაიბადა 1962 წლის 29 თებერვალს თბილისში.

1983-1989 წლებში იყო საპროექტო ინსტიტუტი კავგიპროტრანსის ინჟინერი; 1989-1991 წლებში კონცერნ საქკურორტის მატერიალური რესურსების სამმართველოს უფროსი; 1991-1995 წლებში „TMS Ltd“ და „TMS Bank 21 Century“-ის დამფუძნებელი და აღმასრულებელი დირექტორი. 1995 წელს დაინიშნა თბილისის მერიის ეკონომიკური პოლიტიკის სამმართველოს უფროსად. 1995-1998 წლებში მუშაობდა კრწანისის რაიონის გამგებელად. 1998-2000 წლებში იყო თბილისის მთავრობის ვიცე-პრემიერი; 2000-2004 წლებში საქართველოს სპორტის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარე; 2004-2008 წლებეში საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის აღმასკომის წევრი; 2004-2011 წლებში მსოფლიო ჭიდაობის ფედერაციის სენატორთა კლუბის წევრი. 2010-2012 წლებში „Engeo Capital Group GMBH“-ის (ავსტრია) აღმასრულებელი დირექტორი.

2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. მხარი დაუჭირა კანონპროექტს „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“.

ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი. ფლობს რუსულ და ინგლისურ ენებს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ირაკლი მეძმარიაშვილი  — საზოგადოება „თბილისელი“

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
ტრანსგენდერი სექს-მუშაკები

[მინი|ტრანსგენდერი სექს-მუშაკი [ინდოეთიდან]]
**ტრანსგენდერი სექს-მუშაკი** — ტრანსგენდერი ადამიანი რომელიც მუშაობს სექს-ინდუსტრიაში და აკმაყოფილებს სხვადასხვა სექსუალურ მოთხოვნებს თანხის სანაცვლოდ. არსებობს ტრანსგენდერი სექს-მუშაკების ორი კატეგორია, ესენია: ქალი ტრანსგენდერი სექს-მუშაკები, რომლებიც კაცებად დაიბადნენ და პირიქით, ქალი სექს-მუშაკები, რომლებიც კაცებად დაიბადნენ.  მათთან სექსუალური აქტის დროს არსებობს შიდსით დაინფიცირების შანსი.

## სქოლიო
კატეგორია:სექს-მუშაკები
კატეგორია:სექს-ინდუსტრია
კატეგორია:ტრანსგენდერობა
სტავროპოლის თოჯინების რეგიონული თეატრი

**სტავროპოლის თოჯინების რეგიონული თეატრი** — თეატრი სტავროპოლში.

## ისტორია
თეატრი ჩამოყალიბდა 1936 წელს, როგორც ჩრდილოეთ კავკასიის მშრომელთა, გლეხთა და წითელი არმიის დეპუტატების აღმასრულებელი კომიტეტის სამხატვრო განყოფილების თოჯინების თეატრი. თავდაპირველად მდებარეობდა ქალაქ პიატიგორსკში. ამ წლებში რეჟისორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო გრიგოროვიჩი.

1939 წლის გაზაფხულზე სამხარეო სამხატვრო განყოფილების დაკვეთით რეგიონული თოჯინების თეატრის ბაზა გადავიდა ქალაქ ვოროშილოვსკში (სტავროპოლი).

საბავშვო თეატრის პირველი სპექტაკლები იყო „კაშტანკა“, „ივან ცარევიჩი“, „მხიარული მკერავი“, „მკვდარი პრინცესის ზღაპარი“, „ტერემ-ტერემოკი“. 1938-1950 წლებში თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი, ევგენი კუზნეცოვი იყო.

დიდი სამამულო ომის დროს თეატრი არ წყვეტდა თავის საქმიანობას.

1949 წლის 10 აგვისტოს სტავროპოლის სამხარეო აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით, რთული ეკონომიკური ვითარების გამო თოჯინების თეატრი ლიკვიდირებული იქნა. მაგრამ მარიონეტების გუნდი მუშაობას აგრძელებდა სტავროპოლის სახელმწიფო ფილარმონიაში.

1965 წლის 30 ივნისს თოჯინების თეატრმა განაგრძო მუშაობა და გახდა სტავროპოლის რეგიონული აღმასრულებელი კომიტეტის კულტურის განყოფილების ნაწილი. დასი შედგებოდა სერტიფიცირებული მსახიობებისგან, გორკის თეატრალური სკოლის კურსდამთავრებულებისაგან. მას ხელმძღვანელობდა დირექტორის კურსების კურსდამთავრებული - საველი ურალოვი.

1970-1980 წლებში თეატრის მთავარი რეჟისორი იყო რუდოლფ სვირიდოვი. მან განახორციელა შემდეგი დადგმები: „სემბო“, „ბაყაყის პრინცესა“, „ივანე გლეხის შვილი“, „ალისფერი ყვავილი“, „ფრონტი ღრუბლების ზემოთ“, სტავროპოლის პოეტის ეკიმცევის ლექსის მიხედვით. ამ წარმოდგენის შემქმნელები გახდნენ სტავროპოლის რეგიონის კომსომოლის ლაურეატები. საბჭოთა კავშირის გმირი სკოკოვი. 2001 წლიდან 2009 წლამდე იყო თეატრის მთავარი რეჟისორი გრიგორი გოლდმანი.

თეატრის სპექტაკლებზე შემდეგი მხატვრები მუშაობდნენ: იგორ ვავილინი, სერგეი ჟუკოვი, ტატიანა ჟუკოვა, ირინა უვაროვა, სვეტლანა შვეცი.

მსახიობებს ჰქონდათ შანსი ემუშავათ ისეთ რეჟისორებთან, როგორებიც იყვნენ გალინა ვერჟაკი, კონსტანტინე მოხოვი, ანდრეი ოქუნკოვი, იური ოსტრომუხოვი, იური ფრიდმანი და ა.შ.

2013 წელს თეატრმა 77-ე თეატრალური სეზონი გახსნა: სტაბილური და საინტერესო გუნდი, ახალი სპექტაკლები, ღირსეული სამსახიობო ნამუშევარი, დასი ახალგაზრდა მსახიობებით ივსება. 2015 წელს ოცნებები პატარა დარბაზს რესტავრაცია ჩაუტარდა.

## დასი
სტავროპოლის თოჯინების რეგიონულ თეატრში სხვადასხვა წლებში მუშაობდნენ მსახიობები:
* ლუდმილა დროზმანი
* ვლადიმერ დუდკინი
* ალა კუზნეცოვა
* მიხეილ მიხაილოვი
* ანატოლი ნემანოვი
* თამარა ნემანოვა
* რუდოლფ სვირიდოვი

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт театра
* Государственные театры Ставропольского края

კატეგორია: სტავროპოლის მხარე
კატეგორია:რუსეთის თეატრები
კატეგორია:თოჯინების თეატრები
კატეგორია:თეატრები ანბანის მიხედვით
ქაშათაგის რაიონი

მინი|ქაშათაგის რაიონი

**ქაშათაგის რაიონი** (სომხური Քաշաթաղի շրջան) —  არის ადმინისტრაციული ერთეული არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ბერძორი(ლაჩინი).

## გეოგრაფია
ქააშათაგი ჩრდილოეთით ესაზღვრება შაჰუმიანის რეგიონს, ჩრდილო–აღმოსავლეთით მარტაკერის რეგიონს, აღმოსავლეთით ასკერანის რეგიონს, შუშის რეგიონს და ჰადრუტის რეგიონს. ირანი სამხრეთით და სომხეთი დასავლეთით.

## ისტორია
ტერიტორია, რომელზეც შემდგომში ქაშათაგის მხარე შეიქმნა, იყო სომხეთის სამეფოს სიუნიქის პროვინციის ნაწილი. შუა საუკუნეებში არსებობდა სომხური სამთავრო. მდინარე აკერას ხეობაში იყო ყველაზე ცნობილი სამთავრო ქაშათაგი . 

ეს ტერიტორია ძირითადად სომხეთამდე დარჩა რუსეთ-სპარსეთის ომებამდე და XVIII საუკუნეში ოსმალეთის არმიის სამხრეთ კავკასიის შემოჭრამ. რუსულმა ძალებმა მოახერხეს კასპიისპირეთის სპარსეთის პროვინციებში შეჭრა და 1723 წელს აღმოსავლეთით და დასავლეთით თურქებთან ერთდროულად ბრძოლის დროს, სპარსეთი იძულებული გახდა რუსეთის იმპერიას დაუთმო კასპიის პროვინციები. არმახეთის სომხეთის სამთავროები, მათ შორის ქაშათაგის სამთავრო, მხარს უჭერდნენ რუსეთს ომში.

კოვსაქანი სიდიდით მეორე ქალაქია ქაშათაგის მხარეში ქალაქ ბერძორის შემდეგ .

1992 წლის 18 მაისს სომხურმა შეიარაღებულმა ფორმირებმა კონტროლი დაამყარეს ქალაქ ლაჩინზე და სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ლაჩინის დერეფანზე. 1993 წლის 1 ნოემბრისთვის სომხები აკონტროლებდნენ ქაშათაღის თანამედროვე რეგიონის მთელ ტერიტორიას.

2010 წლის შემოდგომაზე რაიონის ტერიტორიაზე განძი იპოვნეს, რომელშიც 112 ოქრო, ვერცხლი და ბრინჯაო იყო. განძი სომხეთში გადაიტანეს და იქ ეროვნული საგანძური გამოაცხადეს. ამჟამად, საგნები ინახება სომხეთის ისტორიის მუზეუმში, თუმცა  ხელისუფლება აცხადებს, რომ ისინი ძვირფასი ნივთების დაბრუნებას ითხოვენ .

## დემოგრაფია
ქაშათაგის რეგიონს შობადობის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი აქვს კავკასიის მთელ რეგიონში. 2010 წელს შობადობის მაჩვენებელი იზომება 1000-ზე 29,3-ით. მეორეს მხრივ, რუსეთის ჩეჩნეთის რესპუბლიკას, რომელსაც 2011 წელს შობადობა შეადგენდა 28,9-ზე, შეეძლო მხოლოდ მეორე ადგილის მართვა .

* დაბადების კოეფიციენტი: 29,3 1000-ზე
* სიკვდილის მაჩვენებელი: 3.4 1000-ზე
* ბუნებრივი ზრდა: 2,60% წელიწადში

## ეკონომიკა
რეგიონის მოსახლეობა სოფლის მეურნეობით არის დაკავებული.

2009 წლიდან, მდინარე აჰავნოზე მდებარე ტერიტორიაზე მცირე ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობა მიმდინარეობს.

2011 წლის 3 იანვარს რეგიონში გაიხსნა ახალი ჰიდროელექტროსადგური.

დაგეგმილია ჯამში 6 ჰიდროელექტროსადგურის აშენება მდინარე ახავნოზე .

## მოსახლეობა
2005 წლის აღწერის მონაცემებით, ამ რაიონში 9763 ადამიანი ცხოვრობს.

## რესურსები ინტერნეტში
*Kashatagh Region
*Demographic Crisis
*Declining Population 
*Map

## სქოლიო
კატეგორია: კავკასია
ენ კეისი

**ენ კეისი** (*Anne Catherine Case, Lady Deaton;* დ. 1958 წლის 27 ივლისს)  — ამერიკელი ეკონომისტი, ფილოსოფიის დოქტორი (1988), პრინსტონის უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი, ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების (2017  ), მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიისა (2020  ) და აშშ    მედიცინის აკადემიის (2017  ) წევრი.

## ბიოგრაფია 
წარჩინებით დაამთავრა ოლბანის ნიუ იორკის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ბაკალავრი, 1980). 1983 წელს კეისმა მიიღო მაგისტრის ხარისხი საზოგადოებრივ ურთიერთობებში პრინსტონის უნივერსიტეტში, 1988 წელს კი ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორის წოდება. 1988-1991 წლებში ჰარვარდის უნივერსიტეტში ასისტენტ-პროფესორად მუშაობდა. 1990 წელს იგი დაბრუნდა პრინსტონის უნივერსიტეტში: ასისტენტ-პროფესორის, ხოლო 1997 წლიდან კი ეკონომიკისა და პოლიტიკის პროფესორის რანგში.

იყო *Journal of Development Economics* რედაქტორი. თანამშრომლობდა კრისტინა პაქსთან.

ენ კეისი არის ამერიკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (2017). ეკონომეტრიკული საზოგადოების ფელო (2009).

1997 წლიდან დაქორწინებულია ანგუს დიტონზე, 2015 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატზე ეკონომიკაში.

## ჯილდოები და მიღწევები 
* Distinguished Alumni Award ოლბანის უნივერსიტეტის (2009)
* President’s Award for Distinguished Teaching პრინსტონის უნივერსიტეტის (2011)
* Cozzarelli Prize (2015)
* Franklin Founders' Award (2017)
* საპატიო დოქტორი Frederick S. Pardee RAND Graduate School[en] (2018)
* 2019 წელს მეუღლესთან ერთად დასახელდა Prospect Magazine მიერ  World's Top 50 Thinkers სიაში.

## სქოლიო 
კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები
კატეგორია:საპატიო დოქტორები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ლევან მეტრეველი

**ლევან მეტრეველი** (დ. 15 თებერვალი, 1966, თელავი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.

1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თელავში დაბადებულები
ლევან
პეტრე მეტრეველი

**პეტრე მეტრეველი** (დ. 	29 სექტემბერი, 1941, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფიზიკოსი.

1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1941
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
პეტრე
რევაზ მიქაძე

**რევაზ მიქაძე** (დ. 21 აგვისტო, 1962) — ქართველი პოლიტიკოსი, ხელოვნების მუშაკი.

1985 წელს დაამთავრა თბილისის საესტრადო და საცირკო სახელმწიფო სასწავლებელი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
*რევაზ მიქაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
რევაზ
აზერბაიჯან-მექსიკის ურთიერთობები

**აზერბაიჯან-მექსიკის ურთიერთობები** აღნიშნავს დიპლომატიურ ურთიერთობებს აზერბაიჯანის რესპუბლიკასა და მექსიკის შეერთებულ შტატებს შორის. ორივე სახელმწიფო გაერთიანებული ერების ორგანზიაციის წევრია. აზერბაიჯანის საელჩო მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოშია განთავსებული, ხოლო მექსიკის საელჩო ბაქოში მდებარეობს.

## ისტორია 
1978 წლის მაისში მექსიკის პრეზიდენტი ხოსე ლოპეს პორტილიო სსრკ-ში მოგზაურობისას ბაქოშიც იმყოფებოდა. 1982 წლის აპრილში პრეზიდენტი ჰეიდარ ალიევი მექსიკაში იმყოფებოდა, როგორც საბჭოთა დელეგაციი მეთაური. ვიზიტისას ის პრეზიდენტ ხოსე ლოპეს პორტილიოს შეხვდა. 1991 წლის დეკემბერში მექსიკამ აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობა აღიარა. 1992 წლის 14 იანვარს ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობა დამყარდა. თავდაპირველად ქვეყნებს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები წარმომადგენელი საელჩოების მეშვეობით ხორციელდებოდა: აზერბაიჯანის საელჩო ვაშინგტონში (აშშ), ხოლო მექსიკის საელჩო ანკარაში (თურქეთი) მდებარეობდა.

მექსიკის დამოუკიდებლობის 200 წლისთავზე მექსიკამ რიგ ქვეყნების ძეგლების შესაბამისად პარკებისა და მოედნების ხელახალი მოდელირება გადაწვყიტა. აზერბაიჯანის მთავრობამ პასეო-დე-ლა რეფრომის გამზირზე ჰეიდარ ალიევის ძეგლის დადგმა გადაწყვიტა, ხოლო მექსიკის ისტორიულ ცენტრში ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტისადმი მიძღვნილი ძგლის აგება გადაწყვიტა. 2012 წლის ნოემბერში ქალაქში აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ქანდაკების გახსნას მაცხოვრებელთა უკმაყოფილება მოჰყვა. ქალაქის მკვიდრები „დიქტატორის“ ძეგლის გახსნა აპროტესტებდნენ. ერთ-ერთი ვერსიით ადგილობრივ მთავრობას ძეგლი სხვა ადგილას უნდა გადაეტანა, თუმცა აზერბაიჯანის საელჩომ განაცხადა, რომ ძეგლის სხვა ადგილას გადატანის შემთხვევაში „აზერბაიჯანს შესაძლოა მექსიკასთან დიპლომატიური ურთიერთობები შეეწყვიტა“.  2018 წლის დეკემბერში აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრი ელმარ მამედიაროვი მექსიკის პრეზიდენტის, ანდრეს მანუელ ლოპეს-ობრადორის ინაუგურაციას დაესწრო.

## ორმხრივი შეთანხმებები 
ქვეყნებს შორის არაერთი ორმხრივი შეთანხმებაა დადებული, მათ შორის: „შეთანხმება აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და მექსიკის საგარეო საქმეთა სამდივნოს შორის აკადემიური დიპლომატიური თანამშრომლობის შესახებ“ (2008); „მემორანდუმი საერთო ინტერსებზე კონსულტაციის მექანიზმების დაარსების შესახებ“საერთო ინტერესების შესახებ“ (2008); „შეთახმება დიპლომატიურ პასპორტთა მფლობელებისთვის სავიზო გამონაკლისების შესახებ“ (2008); „შეთანხმება ორივე ქვეყნის საფოსტო სამსახურების საერთო ბრენდებთან დაკავშირებით“ (2010) და „შეთანხმება ტელეკომუნიკაციების, საინფორმაციო და კომუნიკაციური ტექნოლოგიების სფეროში ურთიერთთანამშრომლობის შესახებ“ (2010).

## სავაჭრო ურთიერთობები 
2018 წელს ორ ქვეყანას შორის სავაჭრო მოცულობა 10 მილიონ აშშ დოლარს გაუტოლდა. აზერბაიჯანიდან მექსიკაში ძირითადი საექსპორტო პროდუქტები: კომპიუტერული აღჭურვილობა, ზოოლოგიური ნიმუშები და ელექტრული ნაწილები. მექსიკიდან აზერბაიჯანში ძირითადი საექსპორტო პროდუქტებია: საყოფაცხოვრებო ნივთები, მოტორიანი ნავები და სამბორბლიანი მოტოციკლები.

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო ურთიერთობები
კატეგორია:მექსიკის საგარეო ურთიერთობები
კატეგორია:აზერბაიჯანის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:მექსიკის დიპლომატიური ურთიერთობები
კატეგორია:დიპლომატიური ურთიერთობები ანბანის მიხედვით
დავით მუმლაძე

**დავით მუმლაძე** (დ. 24 აგვისტო, 1964 , ხონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, იურისტი, პედაგოგი.

1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2004 წლის 22 აპრილიდან 4 მაისამდე  წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზესტაფონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბურჯანაძე — დემოკრატები“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ხონში დაბადებულები
დავით
ალექსანდრე მენაბდე

**ალექსანდრე მენაბდე** (დ. 29 სექტემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1970
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ალექსანდრე
კამალ მურადხანოვი

**კამალ მურადხანოვი** (დ. 19 აგვისტო, 1950) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა მოსკოვის ნიკოლოზ შვერნიკის სახელობის უმაღლესი სკოლა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1950
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ლევან მხეიძე

**ლევან მხეიძე** (დ.  14 მარტი, 1976, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.

1997 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესის ფაკულტეტი. 2004 წლის 24 აპრილიდან  26 ოქტომბრამდე  იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.

## რესურსები ინტერნეტში
*ლევან მხეიძე — ბიბლიოვიკი

კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1976
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ლევან
ალექსანდრე მირზაშვილი

**ალექსანდრე მირზაშვილი** (დ. 27 ივნისი, 1960) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

1982 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი, ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 2007-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1960
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1982)
ალექსანდრე
Lasioglossum abanci

***Lasioglossum abanci*** — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — *Lasioglossum*-ის გვარში. აღწერილია 1932 წელს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* *Lasioglossum*-ის სახეობების სია

## სქოლიო 
abanci
ყანობილის ნამოსახლარი

**ყანობილის ნამოსახლარი** — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმნის ტერიტორიაზე. იგი 1972 წელს  ობსერვატორიის საბაგირო გზის ქვემო სადგურთან, შემთხვევით იქნა ნაპოვნი გზის გაყვანის დროს. 1973 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ისტორიული გეოგრაფიის ექსპედიციის (ხელმძღვანელი დავით მუსხელიშვილი) აბასთუმნის ჯგუფმა აღნიშნულ ნამოსახლარზე ჩაატარა მცირე მასშტაბის გათხრები, რომლის მიზანი იყო ძეგლის გადარჩენა განადგურებისაგან, მისი საერთო ხასიათის გარკვვა, კულტურული ფენების გავრცელების საზღვრების დადგენა და სტრატიგრაფიის შესწავლა. მდ.ოცხეს მარჯვენა ნაპირას 15 მეტრ სიმაღლეზე მდებარე 1 ჰექტარი ფართობის მქონე ამ ნამოსახლარზე საკონტროლო თხრილის გავლების შედეგად, ერთმანეთთან მჭიდროდ მიჯრილი, ტერასულად განლაგებული, ქვის მშრალიწყობით ნაგები ხუთი სწორკუთხა ფორმის ბანურგადახურვიანი შენობა გამოვლინდა. გზის ჭრილის ჩამოწმენდისას კიდევ ორი შენობის კედლის ნაშთი გამოვლინდა. აქედან მთლიანად მხოლოდ ერთის გათხრა მოხერხდა, მის წითლად შეღებილი იატაკის ცენტრში თიხალესილი კერა დაფიქსირდა. ნამოსახლარზე მოპოვებულია მრავალრიცხოვანი კერამიკული და ოსტეოლოგიური მასალა, ქვისა და ძვლის იარაღები.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მიხეილ მენთეშაშვილი

**მიხეილ მენთეშაშვილი** (დ. 23 ოქტომბერი, 1962) — ქართველი ბიოლოგი, პოლიტიკოსი.

1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მიხეილ
მამუკა მხეიძე

**მამუკა მხეიძე** (დ. 8 აგვისტო, 1970) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.

დაამთავრა ქუთაისის ნიკოლოზ მუსხელიშვილის სახელობის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1970
კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები
კატეგორია:ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მამუკა
უდივლების ნამოსახლარი

**უდივლების ნამოსახლარი** — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეს სამხრეთით ადგილ უდივლებზე, რომელიც ზღვის დონიდან 1390 მეტრზე მდებარეობს. 

აღნიშნული ადგილი ხასიათდება გაშლილი რელიეფით, სადაც სოფლის სათეს-საძოვრებია, უდივლების სამხრეთით აღმართულია ბუნებრივი ბორცვი, რომელიც სტრატეგიულად ხელსაყრელ ადგილს წარმოადგენს. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ადგილას რელიეფი მნიშვნელოვნად არის დარღვეული ადამიანის ზემოქმედების შედეგად, პირველ რიგში საბჭოთა პერიოდში გათხრილი სანგრებით და შემდეგ მოსახლეობის მიერ სათესი სავარგულების მოწყობით, გაჭრილია ტერასები და საირიგაციო არხები, რომელიც მნიშვნელოვნად აზიანებდა აქ არსებულ კულტურულ ფენებს. რაც შეეხება კერამიკული მასალის გავრცელებას, მათი აბსოლუტური უმრავლესობა გვხვდება დამუშავებულ ნაკვეთებში, შედარებით ნაკლებადაა მინდვრებსა და ბორცვის ჩრდილოეთ ფერდობზე. მასალის რაოდენობისა და მისი გავრცელების კონტექსტის გათვალისწინებით აშკარაა, რომ საქმე გვაქვს დარღვეულ, მძლავრ კულტურულ ფენასთან. აქ წარმოდგენილი თიხის ჭურჭლის ნატეხების დიდი ნაწილი განეკუთვნება ძვ. წ. VI-IV საუკუნეებს, ანტიკურ ხანას. ეს კერამიკა ცნობილია „კოლხური კერამიკის სახელით“ და თითქმის არ არსებობს არცერთი ამ პერიოდის ძეგლი დასავლეთ საქართველოში, სადაც აღნიშნული მასალა არ დასტურდებოდეს. 

უდივლებზე მიკვლეულ კერამიკის დიდი ნაწილი შავზედაპირიანია, ასევე არის მოყავისფო-მონაცრისფროდ გამომწვარი ჭურჭლის ნატეხებიც. წარმოდგენილია სამეურნეო, სამზარეულო თუ სუფრის ჭურჭელი. ქვევრების, დერგების, ქოთნების, ფიალების, ჯამების და სხვათა პირის, ყელის, ძირისა და კედლის ფრაგმნეტებით. მათი უმრავლესობა შემკულია, რელიეფური ხაზებით, ქედებით, ამოღარული მრავალრიცხოვანი სხვადასხვა სახის ხაზებით და სხვა. როგორც ცნობილია დეკორის ეს ტიპი ერთ-ერთი დამახასიათებელია კოლხური კერამიკისათვის, მით უფრო ღარები, რომლებიც რიგ შემთხვევაში უსისტემოდ არის განლაგებული. უდივლებზე გარდა კოლხური კერამიკისა გვხვდება შუასაუკუნეების მასალაც, აღსანიშნავია თონის პირის ფრაგმენტი. შესაძლოა აქ სამოსახლო წარმოქმნილი ძვ. წ. I ათასწლეულში ან უფრო ადრეც, არსებობას შუასაუკუნეებამდე განაგრძობს.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ქაბალა (აეროპორტი)

მინი|ქაბალას აეროპორტი

**ქაბალას აეროპორტი** —  აზერბაიჯანის ჩრდილოეთით, ქალაქ ქაბალას საერთაშორისო აეროპორტი. აეროპორტი გაიხსნა 2011 წლის 18 ნოემბერს. გახსნით ცერემონიაზე აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი გამოვიდა სიტყვით: 

„დაბოლოს, გაბალაში საერთაშორისო აეროპორტი იწყებს მუშაობას. ამ აეროპორტს შეუძლია მიიღოს ნებისმიერი თვითმფრინავი. ყველაზე მძიმე სატვირთო თვითმფრინავებს აქ ჩამოსვლა შეუძლიათ. ასაფრენი ბილიკი საკმარისად დიდია ნებისმიერი თვითმფრინავის წონის შესანარჩუნებლად. აეროპორტი აკმაყოფილებს ყველა საერთაშორისო სტანდარტს. ამრიგად, დარწმუნებული ვარ, რომ ამ აეროპორტის მომავალი ძალიან წარმატებული იქნება. იმედი მაქვს, რომ მომავალში ამ აეროპორტიდან საერთაშორისო ფრენების ორგანიზება მოხდება, ჩვენი ტრანსპორტის სექტორი ვითარდება. ვითარდება როგორც საჰაერო, ასევე საზღვაო ტრანსპორტი. ბაქოში შენდება ახალი გემთსაშენო ქარხანა, რომელიც საერთაშორისო სტანდარტებს დააკმაყოფილებს. ბაქოს მახლობლად - სოფელ ალათში, კასპიის ზღვაზე ყველაზე დიდი ახალი საერთაშორისო სავაჭრო პორტი შენდება. პორტის ტვირთის გადაზიდვის მოცულობა 10 მილიონიდან 25 მილიონ ტონამდე გაიზრდება. ამ აეროპორტის მშენებლობა და მისი გახსნა ასეთ ლამაზ ისტორიულ დღეს სიმბოლურია. ეს არის ერთ–ერთი წარმატება, რომელიც მიღწეულია დამოუკიდებლობის 20–წლიან პერიოდში. კიდევ ერთხელ გილოცავთ ამ მშვენიერ ღონისძიებას, ვუსურვებ გაბალას ყველა მაცხოვრებელს ჯანმრთელობას და ახალ წარმატებებს“.

პირველი რეისი ბაქოდან ქაბალაში განხორციელდა 2012 წლის 1 ივნისს .

2012 წლის 15 ნოემბრიდან რუსულმა ავიაკომპანიამ Ural Airlines დაიწყო ფრენები მოსკოვი-ქაბალა-მოსკოვი (დომოდედოვო), კვირაში ერთხელ ხუთშაბათობით, Airbus A-320 თვითმფრინავით . 

აეროპორტი გათვლილია ყველა ტიპის თვითმფრინავისთვის. მათი მაქსიმალური ასაფრენი წონა შეზღუდვების გარეშეა. ასაფრენი ზოლის კლასიფიკაციის ნომერი (PCN) 150 / F / B / W / T. 

აეროპორტი მდებარეობს ზღვის დონიდან 935 ფუტის სიმაღლეზე.

მინი|ქაბალას აეროპორტი

ასაფრენი ბილიკი 16 აღჭურვილია II კატეგორიის ILS-ით, რაც საშუალებას აძლევს თვითმფრინავებს იმუშაონ დაბალ ჭერზე (30 მეტრი) და ხილვადობაზე (350 მეტრი).

2016 წლის მარტიდან ოქტომბრამდე ქაბალა იყო აზერბაიჯანის კარიბჭე პეგასუსის ფრენებისთვის სტამბოლიდან . 2017 წელს flydubai-მ დაიწყო ზაფხულის ფრენები დუბაის საერთაშორისო აეროპორტიდან .  2018 წელს Air Arabia–მ გამოსცადა ქაბალა, ფრენებისთვის როგორც საზაფხულო დანიშნულების ადგილი–დან .

სამწუხაროდ ყველა მიმართულებით ერთი სეზონის შემდეგ შეჩერდა ფრენები.

## რესურსები ინტერნეტში
* Речь Ильхама Алиева на открытии Габалинского международного аэропорта
* Открывается рейс Санкт-Петербург - Габала

## სქოლიო
კატეგორია: აზერბაიჯანის აეროპორტები
კატეგორია: კავკასია
არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

მინი|არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტი

**არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტი** —  უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება მთიანი ყარაბაღის ქალაქ სტეპანაკერტში.

დაარსდა 1969 წელს, როგორც ლენინის აზერბაიჯანის VI პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილიალი. 1973 წელს მას ეწოდა სტეპანაკერტის პედაგოგიური ინსტიტუტი, მოგვიანებით მას საბჭოთა აზერბაიჯანის 60 წლისთავის სახელი მიენიჭა. 1988 წელს კიროვაკანის პედაგოგიური ინსტიტუტის სტეპანაკერტის ფილიალად გამოცხადდა. 1992 წელს გადაკეთდა და მიღო შემდეგი სახელი - არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

80-იანი წლების მეორე ნახევარში, არცახის სომეხთა განმათავისუფლებელი ბრძოლის ახალი ეტაპის დაწყების დღეებში, უნივერსიტეტი გახდა ეროვნული ბრძოლის მეცნიერული დასაბუთების ცენტრი.

დღეს, უნივერსიტეტს აქვს 5 ფაკულტეტი, 3000 სტუდენტი და ბაკალავრიატი სწავლობს აქ, 200 მასწავლებელი მუშაობს (მათგან 110 - საათობრივად). უნივერსიტეტს აქვს 18 განყოფილება, არის ელექტრონული ბიბლიოთეკა, სამეცნიერო ცენტრები, თანამედროვე სპორტული დარბაზები, ობსერვატორია, აუდიტორია დისტანციური სწავლებისთვის, სპეციალური ლაბორატორიები და ა.შ . 

## ისტორია
1988 წლის თებერვალში უნივერსიტეტში დაწყებული სტუდენტური მოძრაობები ხელს უწყობდა აზერბაიჯანული სომხების მშობლიურ სომხეთთან შეერთების სამართლიან მოთხოვნას ქვეყნის იდეის გადაკეთებაში. სტეპანაკერტის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში მეცადინეობები დროებით შეწყდა, ხოლო უნივერსიტეტის სომხური და რუსული განყოფილებები ვანაძორში გადავიდნენ იმავე წლის ნოემბერში ადგილობრივ პედაგოგიურ ინსტიტუტში სწავლის გასაგრძელებლად.

არცახის ომის ცხელ წლებში, 1992 წლის ოქტომბერში, სომხეთის რესპუბლიკის მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება ვანაძორის პედაგოგიური ინსტიტუტის სტეპანაკერტის ფილიალის ერევნის საინჟინრო უნივერსიტეტის სტეპანაკერტის ფილიალთან შერწყმის შესახებ.

## სწავლება
2011 წელს, არცახის განვითარების ჯგუფის, არაკომერციული ორგანიზაციის დახმარებით, რომელიც ეხმარება ამერიკის შეერთებულ შტატებში ცნობიერების ამაღლებას არაბული პრობლემების შესახებ, უნივერსიტეტმა დაიწყო საზღვარგარეთ სწავლების პროგრამა. 

პროგრამა დაიწყო კალიფორნიის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან, დომინგეს ჰილსში, რათა 12-15 სტუდენტი გაემგზავრებინათ ზაფხულში არცახში  პოლიტიკის, ისტორიისა და ეკონომიკის საკითხებში.

2006 წელს, საერთაშორისო არქეოლოგთა გუნდმა დაიწყო კვლევა სოფელ აზოხში, სადაც გასული საუკუნის 70-იან წლებში აღმოაჩინეს, რომ აქ ძველ მკვიდრთა, მათ შორის ნეანდერტალელების სახლია. სომეხი მეცნიერები, მათ შორის არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ორი სტუდენტი, აქტიური მონაწილეები იყვნენ კვლევის განმავლობაში. 

## სტრუქტურა
არცახის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მოქმედებს შემდეგი ფაკულტეტები, ესენია: 
* საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტი
* ფილოლოგიის ფაკულტეტი
* პედაგოგიკისა და სპორტის ფაკულტეტი
* ისტორიისა და სამართლის ფაკულტეტი
* ეკონომიკის ფაკულტეტი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* University's entry in the SPYUR Information System 

## სქოლიო
კატეგორია: კავკასია
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
მარელი

**მარელი** — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეს სამხრეთით, ის ადგილ უდივლებისაგან პატარა ხევით გამოიყოფა და წარმოადგენს ფერდობს, რომელიც ჩრდილოეთის მიმართულებით საქართველო-თურქეთის სასაზღვრო ზონამდე თანდათანობით მაღლდება. ტერიტორია დატერასებულია და სოფელ უდეს მოსახლებას სამეურნეო სავარგულები აქვთ მოწყობილი, თუმცა გვიან შუასაუკუნეებში აქ სოფელი არსებულა, რომელიც გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარშიც იხსენიება ამავე სახელწოდებით. მარელში საკმაოდ ვრცელ ტერიტორიაზე გვხვდება ფეოდალური ხანის ერთგვაროვანი კერამიკა. აღსანისნავია, რომ ერთ-ერთ სამეურენო ნაკვეთში აღმოჩნდა მტკვარ-არაქსული კერამიკის ფრაგმენტები, გვხვდება ყურის, ძირის, პირ-ყელისა და ტანის ფრაგმენტები, მოჩალისფრო-მონაცრისფრო პრიალა ზედაპირით, აღსანიშნავია ხუფის პირის ფრაგმენტის აღმოჩენა, რომელის მსგავსიც არა ერთია ამ პერიოდის ძეგლებზე.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები