open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
დაკარგული ხელოვნების ნიმუშები

დაკარგულ ხელოვნების ნიმუშებად მიიჩნევა ისეთი ნამუშევრები, რომლების არსებობაც დასტურდება გარკვეული წყაროებით, თუმცა დღეისთვის ისინი აღარ მოიძებნება მუზეუმებსა და კერძო კოლექციებში, ანაც ისინი განზრახ, შემთხვევით ან უცოდინრობის გამო განადგურდნენ.

ფედერალური საგამოძიებო ბიუროს "10 ყველაზე მნიშვნელოვანი ხელოვნების ნიმუშის ქურდობა" ; 2006 წლის სიმონ ჰოუპტის წიგნის და რამდენიმე სხვა გამოცემის მიხედვით ყველაზე გამორჩეული დაკარგული ხელოვნების ნიმუშებია:

Raphael missing.jpg | *ახალგაზრდა მამაკაცის პორტრეტი* რაფაელი.
Michelangelo Merisi da Caravaggio - Nativity with St Francis and St Lawrence - WGA04193.jpg | *შობა წმინდა ლორენცოსა და წმინდა ფრანცისკოსთან ერთად*, კარავაჯო. $20,000,000 USD
Rembrandt Christ in the Storm on the Lake of Galilee.jpg | *შტორმი გალიციის ზღვაზე*, რემბრანტი. შეუფასებელი.
Rembrandt_Harmensz._van_Rijn_076.jpg | *პეიზაჟი ობელისკით*, გოვერტ ფლინკი. შეუფასებელი.
Vermeer The concert.JPG | *კონცერტი*, იან ვერმეერი დაახ. $20,000,000–შეუფასებელი
Alexander_Egg.jpg | *ალექსანდრე III–ს სამახსოვრო კვერცხი*, ფაბერჟე დაახ. $20–30,000,000.
Danish_Jubilee_Egg.jpg | *სამეფო დანიური კვერცხი*, ფაბერჟე დაახ. $20–30,000,000.
Van_Gogh_-_Die_Kirche_von_Nuenen_mit_Kirchgängern.jpeg | *ჯგუფი ტოვებს რეფორმირებულ ეკლესიას*, ვინსენტ ვან გოგი დაახ. (2006) $15,000,000 USD
Van_Gogh_-_Strand_von_Scheveningen_bei_stürmischen_Wetter.jpeg | *ზღვის ხედი შევენინგენთან*, ვინსენტ ვან გოგი დაახ. (2006) $15,000,000 USD
Van_Gogh_-_Vase_mit_Pechnelken.jpeg | *ვაზა ლილიებით*, ვინსენტ ვან გოგი.
Édouard Manet Chez Tortoni.jpg | *ჩეზ ტორტონი*, ედუარ მანე დაახ. (2006) შეუფასებელი.
Cholmondeley Oudry White Duck.jpg | *თეთრი იხვი*, იან-ბაპტისტ ოდრი დაახ. (2006) $8,800,000 USD
View_of_Auvers-sur-Oise_Paul_Cezanne.png | *აუერ-სურ-ოისის ხედი*, პოლ სეზანი დაახ. (2006) $3,000,000 USD

## ლიტერატურა 
: 
: 
: 
: 
: 
: 

## რესურსები ინტერნეტში 
*
*The Story of Leonardo da Vinci's Horse
*9/11 Attacks Destroy Cultural and Historical Artifacts
*The Britart fire
*Lost Art. Sterling and Francine Clark Art Institute. Library Collections. In the Library's Photographs and Clippings Files.
*Lost Art — Masterpieces Destroyed in War

## სქოლიო 
კატეგორია:დაკარგული ხელოვნების ნიმუშები
კოხტა ყარალაშვილი

**კოხტა გიორგის ძე ყარალაშვილი** (დ. 24 სექტემბერი, 1898, თბილისი — გ.  17 თებერვალი, 1947, (დაიღუპა ავტოავარიაში კახეთში) — ქართველი კინომსახიობი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1946).

## ბიოგრაფია
იგი ისევე ანაზდეულად გამოჩნდა ქართულ კინოხელოვნებაში, როგორც მისი თაობის მრავალი მსახიობი. ...რეჟისორი ალექსანდრე წუწუნავა ეძებდა ერთ-ერთი ეპიზოდური როლის შემსრულებელს კინოფილმ „ხანუმასათვის“. არჩევანი შეაჩერა შესანიშნავი გარეგნობის ახალგაზრდაზე. ეს იყო კოხტა ყარალაშვილი, რომელიც, როგორც გამოირკვა, შორს იყო ხელოვნებისგან. მაგრამ გამოცდილ რეჟისორს ალღომ არ უმტყუნა.

ასე მოვიდა იგი ქართულ კინოში. მისი დებიუტი წარმატებული გამოდგა და მალე ნიკოლოზ შენგელაიამ ახალბედა მსახიობს შესთავაზა ქერბალაის როლი კინოსურათში „გიული“. მართალია, დამწყებ მსახიობს არ ჰქონდა გავლილი სამსახიობო სკოლა, მაგრამ ბუნებრივი ნიჭის წყალობით დასძლია ესოდენ რთული ამოცანა და მის მიერ შესრულებული როლები გულთბილად მიიღო მაყურებელმა და კრიტიკამ.

კოხტა ყარალაშვილმა ჭეშმარიტ შემოქმედებით გამარჯვებას „ელისოში“ მიაღწია, სადაც განასახიერა ვაჟიას როლი. აქ უკვე სრულიად გამოვლინდა მსახიობის ინდივიდუალობა, თავისთავადობა, დახვეწილი ოსტატობა და დიდი შემოქმედებითი პოტენციალი. მსახიობის ღირსებას და მის პოპულარობას მოწმობს ის ფაქტი, რომ ცნობილმა სომეხმა რეჟისორმა ამო ბეკ-ნაზაროვმა ერევანში მიიწვია, რათა შეესრულებინა ერთ-ერთი წამყვანი როლი კინოფილმში „ზამალუ“.

გამოჩენილმა მსახიობმა მთელი ეპოქა შექმნა ქართულ კინოში. მისმა ტრაგიკულმა გარდაცვალებამ ყველას დასწყვიტა გული. ვარლამ ჟურულმა მისი მწუხარება გამოხატა შემდეგი სიტყვებით: „დუმილს შეუკრავს შენი ბაგენი, და დაგიხუჭავს არწივის თვალი, სიკვდილო კოხტას რად მიაგენი, ნეტავი სადმე შეგშლოდა ხელი“.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ფილმოგრაფია
*1926: „ხანუმა“ (კინტო) რეჟ. ალექსანდრე წუწუნავა
*1927: „გიული“ (ქერბალაი-ალის შვილი) რეჟისორები ნიკოლოზ შენგელაია, ლევ პუში
*1928: „ელისო“ (ვაჟია-მოხევე) რეჟ. ნიკოლოზ შენგელაია
*1929: „საკანი №79“ (უშანგი რევოლუციონერი)  რეჟ. ზაქარია ბერიშვილი
*1930: „მეღორეს ბედნიერება“ რეჟ. ვალერიან სიდამონ-ერისთავი
*1932: „უდაბნო“  რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი
*1932: „შაქირი (როტე ფანე)“ (შაქირი)  რეჟ. ლეო ესაკია
*1935: „არშაულა“ (კობა) რეჟ. დავით რონდელი
*1936: „ქაჯეთი“ (ტარიელი) რეჟ. კოტე მიქაბერიძე
*1937: „არსენა“ რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი
*1939: „სამშობლო“ (ამირანი) რეჟ. ნიკოლოზ შენგელაია
*1941: „ცანის ხეობის საუნჯე“  (პავლე) რეჟ. ზაქარია ბერიშვილი
*1943: „გიორგი სააკაძე“  (ქვლივიძე)  რეჟ. მიხეილ ჭიაურელი
*1946: „დავით გურამიშვილი“  (თავადი გიორგი – დავითის მამა)  რეჟისორები ნიკოლოზ სანიშვილი, იოსებ თუმანიშვილი

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
*1946: საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 354,  თბ., 1994
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1898
კატეგორია:გარდაცვლილი 17 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1947
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
ნიკოლოზ ღოღობერიძე

მინიატიურა|ნიკოლოზ ღოღობერიძე
**ნიკოლოზ ბესარიონის ძე ღოღობერიძე**  (დ. 29 აპრილი, 1838, ქუთაისი — გ.  27 მარტი, 1911, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პუბლიცისტი, მეწარმე.

## ბიოგრაფია
ნიკოლოზი იყო მეორე ვაჟი ბესარიონ ღოღობერიძისა. ნიკოლოზმა პირველდაწყებითი განათლება მიიღო სახლში, დედისგან, რომელიც ცხრა წლის ასაკში ადრე გარდაეცვალა. ნიკოლოზი მიაბარეს ქუთაისის სასწავლებელში და მალე გადაიყვანეს თბილისის გიმნაზიაში, რომელიც დაამთავრა 1857 წელს. თბილისში ის ცხოვრობდა იმ დროს განთქმულ დავუს პანსიონში, სადაც მისი აღმზრდელი იყო ცნობილი ისტორიკოსი ლ. ზაგურსკი. გიმნაზიის კურსის დამთავრების შემდეგ, შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. სტუდენტობის წლებში აქტიურად მონაწილეობდა ილია ჭავჭავაძის მიერ დაარსებულ პატრიოტულ წრეში, აგრეთვე მეგობრობდა შემდეგში ცნობილ რუს მოღვაწეებთან: ნ. დობროლუბოვთან, ნ. პანტელეევთან, დ. ხოროშევსკისთან და სხვა.

1861 წელს წარმატებით დაამთავრა საუნივერსიტეტო კურსი და საპროფესოროდაც ამზადებდნენ, მაგრამ მშობლიური ხალხის სამსახური არჩია და საქართველოში დაბრუნდა — გეოგრაფიასა და ლათინურს ასწავლიდა თბილისის გიმნაზიაში. სამი წლის შემდეგ ისტორიკოს დიმიტრი ბაქრაძესთან ერთად დაინიშნა კავკასიაში ქრისტიანობის აღმდგენელი საზოგადოების სკოლების ინსპექტორად. ამავე ხანებში ბაქრაძესთან,  სტეფანე მელიქიშვილსა და ვახტანგ თულაშვილთან ერთად თბილისში დააარსა ქართული სტამბა, სადაც ბეჭდავენ ქართულ წიგნებსა და ჟურნალ გაზეთებს. მათვე გამოსცეს გაზეთი „დროება“, რომლის შრიფტი სპეციალურად ვენიდან გამოიწერეს.

1868 წლის 19 თებერვლიდან ღოღობერიძე მუშაობა  დაიწყო სასამართლო სისტემაში. ის დაინიშნა ჯერ მომრიგებელ მოსამართლის თანაშემწედ ტფილისის მაზრაში, შემდეგ ქუთაისის მაზრის მომრიგებელ მოსამართლედ, ბოლოს კი ქუთაისის ოლქის სასამართლო კოლეგიის წევრად. ერთი პერიოდი მუშაობდა ნაფიც ვექილად, მაგრამ მალე ისევ სასამართლოში დაბრუნდა და  დაინიშნა ქუთაისის საოლქო სასამართლოს უფროს ნოტარიუსად. მამამისის გარდაცვალების შემდეგ იყო ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის მმართველი. ქუთაისში ყოფნისას ღოღობერიძემ აქტიური მონაწილეობა მიიღო ქუთაიუსის საქალაქო თვითმმართველობის შემოღების საქმეში, მონაწილეობა მიიღო ქუთაისის სათავადაზნაურო სკოლის დაარსებაში ქუთაისიდან ღოღობერიძე გადავიდა საკუთარ მამულში, რგანში ჩაება მანგანუმის მოპოება-დამუშავების საქმეში. მან მანგანუმის მოპოვება დაიწყო 3 ათასი მანეთით, ხოლო 11 წლის განმავლობაში 100 ათასი მანეთის ქონება შეიძინა. 66 ათასი მანეთი ანდერძად დაუტოვა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ და საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოებებს. 

გარდაიცვალა 1911 წელს ტფილისში, სასტუმრო „ორიანტში“. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 352, თბ., 1994
*ჭიჭინაძე, ზ., ნიკოლოზ ბესარიონის ძე ღოღობერიძე და ქართული სტამბა 1627-1913, ტფილისი, 1913
*

## რესურსები ინტერნეტში
* ნეკროლოგი

 
კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები
კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1838
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1911
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ქართველი მეწარმეები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
შალვა ღლონტი

**შალვა იოსების ძე ღლონტი** (დ. 15 ოქტომბერი, 1912, ლანჩხუთი — გ.  2 ნოემბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი მეცნიერ-რუსთველოლოგი, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
საშუალო განათლება ლანჩხუთში მიიღო და ადრევე დაიწყო პედაგოგიური საქმიანობა. ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად მუშაობდა ყაზბეგის რაიონის სოფელ სიონის სკოლაში, მაჩხაანის სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკუმში, შემდეგ მოღვაწეობდა სიღნაღის რაიონულ გაზეთში. პარალელურად სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, დაამთავრა საქართველოს პედაგოგიურ მეცნიერებათა კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურა და 1947 წლიდან ლექციებს კითხულობს სოხუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ხოლო 1962 წლიდან შ. რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ მუშაკია, ამავე დროს „ვეფხისტყაოსნის“ აკადემიური ტექსტის დამდგენი კომისიის წევრია.

შალვა ღლონტი, როგორც კვალიფიციური რუსთველოლოგი, 1967 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში კითხულობდა ლექციების კურსს „ვეფხისტყაოსნის“ პოეტიკის საკითხებზე. ფართოდაა ცნობილი მისი სამეცნიერო შრომები და მონოგრაფიები: „ვეფხისტყაოსნის მხატვრული ენის სპეციფიკურობის პრობლემა“, „ქართველი მწერლების მხატვრული ოსტატობის თავისებურებანი“, „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაზეოლოგიური ლექსიკონი და სხვა. ამის გარდა შალვა ღლონტი იყო მიმდინარე ლიტერატურული პროცესების აქტიური მონაწილე — მისი საინტერესო კრიტიკული წერილები და რეცენზიები მკითხველის ცხოველ ინტერესს იწვევდა.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 351,  თბ., 1994

 
კატეგორია:ქართველი რუსთველოლოგები
კატეგორია:დაბადებული  15 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1912
კატეგორია:გარდაცვლილი  2 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კამო (სომხეთი)

**კამო** () — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 536 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 63.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 24.2 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
მაიკლ კოლინზი (რევოლუციონერი)

thumb|190px|მაიკლ კოლინზი, 1922 წელი
**მაიკლ კოლინზი** ( დ. 16 ოქტომბერი, 1890 — გ. 22 აგვისტო ,1922) — ირალანდიელი რევოლუციონერი და პოლიტიკოსი. ირლანდიის ეროვნული გმირი. ფინანსთა მინისტრი 1919-1922 წლებში და დროებითი მთავრობის თავმჯდომარე 1922 წლის იანვრიდან გარდაცვალებამდე. იბრძოდა ირლანდიის დამოუკიდებლობისათვის მე-20 ს-ის დასაწყისში. 1916 წლის აჯანყების შემდეგ ინგლისის ციხეში მოხვდა, საიდანაც ყველასთვის გასაკვირად 1918 წელს გაათავისუფლეს. განთავისუფლების შემდეგ მან წამოიწყო პარტიზანული ომი. ამ ომისა და საერთაშორისო მდგომარეობის შედეგად დიდმა ბრიტანეთმა მოლაპარაკება დაიწყო მეამბოხეებთან. 1921 წლის შეთანხმების თანახმად იქმნებოდა ირლანდიის რესპუბლიკის ნაცვლად ირლანდიის თავისუფალი სახელმწიფო. გარდა ამისა ქვეყნის ჩრდილოეთით მნიშვნელოვანი ტერიტორია ბრიტანეთს რჩებოდა. ამგვარი ფორმულირება არ მოსწონდა მეამბოხეთა ნაწილს და არ ეთანხმებოდა მას. შედეგად გამწვავებული პოლიტიკური სიტუაციის გამო კოლინზი იძულებული გახდა მეამბოხეები, რომელთაც უკვე დაკავებული ჰქონდათ მნიშვნელოვანი შენობები, იქიდან გამოედევნა ახლად შექმნილი თავისუფალი სახელმწიფოს არმიის მეშვეობით. მაიკლ კოლინზი მოკლეს მეამბოხეებმა 1922 წელს როდესაც ის მიემართებოდა ფაქტობრივად უკვე დამარცხებულ მეამბოხეთა ლიდერთან. მის დაკრძალვას 500 000 ადამიანი დაესწრო.

## ლიტერატურა
* Coogan Tim Pat. Michael Collins: The Man Who Made Ireland. — Palgrave Macmillan, 2002. — ISBN 0-312-29511-1.

კატეგორია:ირლანდიელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1890
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1922
კატეგორია:ირლანდიელი რევოლუციონერები
ნეფერკარა VII

**ნეფერკარა VII** (ასევე **ნეფერკარე VII**, **კანეფერე**) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეცხრე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა პირველ გარდამავალ პერიოდში. ტურინის მეფეთა სიაში მისი სახელი ნეფერკარა დარეგისტრირებულია როგორც 4.20.

ნეფერკარას სახელი არც აბიდოსის მეფეთა სიაში და არც საკარის მეფეთა სიაში არის ნახსენები, ამიტომ ნეფერკარას მეფობა არქეოლოგიური აღმოჩენებით დადასტურებული არ არის.
## რესურსები ინტერნეტში 
* ნეფერკარა VII
* ფარაონი ნეფერკარა VII

კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები
კატეგორია:ეგვიპტის მეცხრე დინასტიის ფარაონები
Avant que l'ombre...

***Avant que l’ombre…*** — ფრანგი მომღერალ მილენ ფარმერის მეექვსე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოიცა 2005 წელს. სიმღერების უმრავლესობა აკუსტიკურ ბალადას წარმოადგენს. ალბომის მხარდასაჭერად გამოვიდა 5 სინგლი, რომლებიც შევიდნენ ფრანგული სიმღერების ტოპ-ათეულში. მათ შორის, სკანდალური Fuck Them All და L'amour n'est rien....

## ჩაწერა 
''Avant que l'ombre* ჩაიწერა მომღერლის კარიერაში ექვსწლიანი პაუზის შემდეგ. ალბომი გახდა ყველაზე მოლოდინით სავსე ფარმერის დისკოგრაფიიდან. ინფორმაცია ახალ ფირფიტაზე გავრცელდა ჯერ კიდევ 2003 წელს, რომ ლეიბლი *Universal* გამოუშვებდა თუმცა გამოშვებული იქნა რემიქსების ალბომი. 2004 წელს *Universal*-ის პრეზიდენტმა აღნიშნა, რომ ფარმერი მუშაონდა ახალ სიმღერებზე.

2004 წელის დეკემბერში, მილენ ფარმერმა მუსიკოს ლორან ბუტონთან გამართა პრეს-კონფერენცია. სადაც აღნიშნა ახალი ალბომის გამოსვლის, სახელწოდებისა და კონცერტის შესახებ. ალბომში შევიდა 14 კომპოზიცია, ასევე ბონუს სიმღერა *Nobody knows*. ფარმერმა უარი თქვა ამერიკელ პროდიუსერებთან თანამშრომლობაზე, რომლებიც ადრე მუშაობდნენ ალბომზე *Anamorphosée*. პირველი სინგლი გახდა სიმღერა *Fuck Them All*. ალბომის ვიზუალური მხარე გამოვიდა ტრიპტიქის სახით (ერთი იდეით გაერთიანებული სამი ნაწილი). ბუკლეტის ფოტო გადაიღო დომინიკ ისერმანმა. ალბომის ყდაზე, ფარმერი წითელ ფონზეა გამოსახული. საყურადღებოა ასევე ასანთის ხოჯებით შექმნილი ჯვარი.

28 მარტს გამოცხადდა კონკურსი ფრანგული რადიო NRJ-ის მიერ, რომლის გამარჯვებულებსაც შეეძლოთ მოესმინათ *Avant que l'ombre* პასკალ ნეგრთან და მილენთან ერთად. ალბომი გამოვიდა ორჯერ: 4 აპრილს *collector* და 18 აპრილს კი სტანდარტული გამოშვება. ალბომის მხარდასაჭერად გაიმართა 13 კონცერტი ბერსში.
 
## ტექსტი და მუსიკა 
ლორან ბუტონის თქმით *Avant que l'ombre...* არის აკუსტიკური და ელექტრონული ჟღერადობის ვიდრე ფარმერის წინა ალბომები, რომელზეც იგი მუშაობდა. აკუსტიკური ბგერები გაერთიანებულია ელექტრონულ მუსიკასთან. ფარმერის ვოკალი უფრო მსუბუქი და სევდიანი ინტონაციით სრულდება.  *Avant que l'ombre...*-ში ლორან ბუტონი იყენებს ახალ მუსიკალურ ინსტრუმენტებს: კლარნეტი (სიმღერაში *Redonne-Moi*), ვიბრაფონი (სიმღერაში *Avant Que l'Ombre*). ალბომი მოგვითხრობს ისეთ თემებზე როგორიცაა სექსი, სიკვდილი და რელიგია. სიმღერის ტექსტები დამძაბველი, მნიშვნელოვანი და ზოგან იუმორისტულია. ალბომის შესახებ ფარმერმა დაამატა: *მე ძალიან ეგოისტურად ვაგრძელებ საუბარს საკუთარ თავზე, საკუთარ სიბნელეზე და სინათლეზე''.
       
## სიმღერების სია
## ჩარტები
### ყოველკვირეული ჩარტები
### წლის საბოლოო ჩარტები
## სერტიფიცირებები და გაყიდვები
## სქოლიო 
კატეგორია:მილენ ფარმერის ალბომები
კატეგორია:2005 წლის ალბომები
კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები
იდა (ფილმი)

**იდა** () — 2013 წლის პოლონური დრამატული ფილმი. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის.

## სიუჟეტი
ობოლმა ანამ ბავშვობა მონასტერში გაატარა. სანამ მონაზვნად აღიკვეცება, წინამძღვარი მას ავალებს შეხვდეს თავის ერთადერთ ნათესავს — დეიდა ვანდას. მისგან ანა გაიგებს, რომ ის ებრაელია და იდა ლებენშტაინი ჰქვია. ორივე ერთად გადაწყვეტს მოინახულონ იდას მშობლების საფლავი. იდა გზაში გაიცნობს ბიჭს. რდესაც იდა მონასტერში დაბრუნდება, ქრისტეს ქანდაკებასთან მივა და ეტყვის ,,მაპატიე, მე მზად არ ვარ“. ყველა აღიკვეცება მონაზვნად, მაგრამ იდა არა. იდა ბრუნდება ბიჭთან, პირველად მოწევს სიგარეტს, დალევს ალკოჰოლს, პირველად იცეკვებს, პირველად აკოცებს და ექნება სექსი. როდესაც ბიჭს სძინავს, იდა ტოვებს მას, იცვამს ისევ მონაზვნის კაბას და ბრუნდება მონასტერში.

## როლებში
*აგატა ჩებუხოვსკა — იდა
*აგატა კულეშა — ვანდა
*ჯოანა კულიგი — მომღერალი ქალი
*დავიდ ოგროდნიკი — საქსოფონისტი 
*ადამ შკისკოვსკი — ფელიქს სკიბა
*ერჟი ტრელია — შიმონ სკიბა

## რესურსები ინტერნეტში
*  
* 
* 
* 
* 

კატეგორია:პოლონური ფილმები
კატეგორია:დანიური ფილმები
კატეგორია:პოლონურენოვანი ფილმები
კატეგორია:2013 წლის ფილმები
კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
კატეგორია:დრამატული ფილმები
სებასტიან კურცი

**სებასტიან კურცი** ( დ. 27 აგვისტო, 1986, ვენა, ავსტრია) — ავსტრიელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. 2013 წლის 16 დეკემბრიდან 2017 წლის 18 დეკემბრამდე ავსტრიის ინტეგრაციისა და საგარეო საქმეთა მინისტრი. მსოფლიოში ყველაზე ახალგაზრდა საგარეო საქმეთა მინისტრი. 2017 წლის 18 დეკემბრიდან 2019 წლის 28 მაისამდე და 2020 წლის 7 იანვრიდან ავსტრიის ფედერალური კანცლერი.

## ადრეული წლები და განათლება 
სებასტიან კურცი 1986 წლის 27 აგვისტოს ვენაში დაიბადა. დედა მასწავლებელია, მამა — ინჟინერი. გაიზარდა ქალაქ მაიდლინგის მე-12 რაიონში, სადაც დღემდე ცხოვრობს. 1996 წელს ჩააბარა Bundesgymnasium und Bundesrealgymnasium Erlgasse-ში, ხოლო 2004 წელს გამოსაშვები გამოცდის ჩაბარების შემდეგ ერთწლიანი სამხედრო სამსახური გაიარა. ამის შემდეგ ვენის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე დაიწყო სწავლა. სწავლის დასრულებამდე, 2011 წელს სახელმწიფო მდივნის პოსტზე დაინიშნა, როდესაც მხოლოდ თერთმეტი სასწავლო სემესტრი ჰქონდა გავლილი.

## ახალგაზრდა პოლიტიკოსი 
ასპ-ს ახალგაზრდული ფრთის წევრი 17 წლის ასაკში გახდა, 23 წლისა კი თითონ ჩაუდგა პარტიის ვენის კომიტეტს სათავეში. 2009 წელს კურცი აირჩიეს ავტრიის სახალხო პარტიის ახალგაზრდული განყოფილების თავმჯდომარედ. 2010-2011 წლებში ვენის საქალაქო საბჭოს წევრი იყო. 
2011 წლის აპრილში კურცი ხელახლა შექმნილი ინტეგრაციის სახელმწიფო მდივნის პოსტზე დანიშნეს (ავსტრიის შინაგან საქმეთა ფედერალური სამინისტროს ნაწილი). 2013 წელს ავსტრიაში საყოველთაო არჩევნებში პარლამენტის წევრად იქნა არჩეული.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სებასტიან კურცის პირადი ვებგვერდი

კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1986
კატეგორია:ავსტრიელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ავსტრიის კანცლერები
კატეგორია:ავსტრიის საგარეო საქმეთა მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ვენაში დაბადებულები
აკოსტამბოს რაიონი

**აკოსტამბოს რაიონი** () — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 600 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 072 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 168,06 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
ლუი ლაზარ ოში

**ლუი ლაზარ ოში** (დ. 24 ივნისი, 1768 — გ. 19 სექტემბერი, 1797) — ფრანგი გენერალი 1793 წლიდან.

1784 წლიდან მსახურობდა გვარდიაში. 1789 წელს რევოლუციას მიემხრო. 1792 — 93 წლებში თავი გამოიჩინა ინტერვენტებთან ბრძოლაში. დაახლოებული იყო იაკობინელებთან. 1793-ში წარმატებით იცავდა დიუნკერკს ინგლისურ-ავსტრიული ჯარებისაგან. დაამარცხა ავსტრიული ჯარები ვერთთან და ფრეშვილერთან. 1794 — 95 წლებში წარმატებით ხელმძღვანელობდა კონტრევოლუციურ აჯანყების ჩახშობას (ბრეტანი და ვანდეა). სარდლობდა სამბრ-მაასის არმიას და 1797 წელს ნოივიდთან და ალტენკირხენთან ბრძოლებში ავსტრიელები გაანადგურა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1768
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1797
კატეგორია:ფრანგი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
მიხეილ კედია

**მიხეილ კედია** (დ. 23 თებერვალი, 1902, თბილისი — გ. 20 აგვისტო, 1954, ჟენევა) — ქართველი იურისტი, ემიგრანტი, აბვერის თანამშრომელი მეორე მსოფლიო ომის დროს. საქართველის რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს განსაკუთრებული რაზმის უფროსის, მელქისედეკ კედიას შვილი. გრიგოლ ფერაძესთან, სერგო მეტრეველსა და საბა კლდიაშვილთან ერთად შედის „ქართველი შინდლერების“ რიცხვში.

დაამთავრა თბი­ლისის I გიმნაზია. სწავლობდა ბერლინისა და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტებში იურიდიულ ფაკულტეტზე (გაგზავნა სა­ქარ­თვე­ლოს რესპუბლიკის მთავრობამ). 1921 წლიდან ცხოვრობდა პარიზში, მუშაობდა უნივერმაღ „ბომარშეში“, სხვადასხვა დროს იყო სოციალ–ფედერალისტთა და ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიების წევრი, ორგანიზაცია „თეთრი გიორგის“ ერთ–ერთი დამაარსებელი, მონაწილეობდა „კავკასიის კონფედერაციის“ საქმიანობაში, თანამშრომლობდა ჰაიდარ ბამატის ჟურნალ „კავკასიასთან“. 

1940 წელს ოკუპირებულ პარიზში გერმანიის მთავრობის მიერ ქართული წარმომადგენლობის დახურვის შემდეგ დაევალა ქარ­თული ემიგრაციის დაცვის მისია გერმანიის ხელისუფლების წინაშე. ფიქრობდა, რომ გერმანელების მხარ­და­ჭე­რით შესაძლებელი იყო სა­ქარ­თვე­ლოს გათავისუფლება საბჭოთა რე­ჟიმისაგან, ამიტომ მისი შუამდგომლობით ჩამოყალიბდა საგანგებო დანიშნულების სამხედრო შენაერთი. 1943 ოქტომბერში კედიას ხელმძღვანელობით დაარსდა „სამეკავ­შირეო შტაბი“, რომელსაც ტყვეთა ბანაკებიდან ქარ­თვე­ლე­ბის გამოყვანა და მათი სამსახურით უზრუნ­ველყოფა დაევალა, აგრეთვე იმ სამხედრო ერთეულების ორგანი­ზე­ბა, რომლებშიც ქარ­თვე­ლე­ბი ირი­ცხე­ბოდნენ. ამ მიზნით ის წინ აღუდგა გენერალ ა. ვლასოვის არმიაში არარუსული ფორმირებების გაერთიანებას. კედია მეგობრობდა ჰიტლერთან დაპირისპირებულ ისეთ გავლენიან გერმანელებთან, როგორებიც იყვნენ გრაფი შულენბურგი, პროფ. გერჰარდ ფონ მენდე და ერიხ ენგელჰაუპტი. 1944 წლის აპრილში კედიამ თავი შვეიცარიას შეაფარა. 

მან დიდი წვლილი შეიტანა ქართველი ებრაელების გადარჩენაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს, გერმანიის მიერ საფრანგეთის ოკუპაციიას, საფრანგეთში ქართველთა დიასპორამ ნაცისტების წარმოადგენლობას გაუგზავნა წერილი, სადაც ამტკიცებდნენ, რომ ქართველებსა და ებრაელებს საერთო ენა, ცხოვრების წესი, ეროვნული ჩვეულებები აქვთ. ამ წერილში აღნიშნული იყო, რომ ქართველი ებრაელები სემიტები კი არა, ეთნიკური ქართველები იყვნენ. ეს წერილი გერმანელებისთვის დამაჯერებელი აღმოჩნდა, ხოლო ქართველი ებრაელები მეორე მსოფლიო ომის დროს ჰოლოკოსტს გადაურჩნენ. 

1946 წელს 3 მაისს მან წერილობითი ჩვენება მისცა, რომ გერმანიის მიერ საფრანგეთის ოკუპაციის დროს, შეძლო მრავალი ქართველი მაჰმადიანისა და ებრაელის (მ. შ. იოსებ ელიგულაშვილი) დახსნა სასჯელისაგან, რასაც დოკუმენტებითაც ადასტურებდა. 1954 წელს დაავადებულმა კედიამ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.

## ლიტერატურა
* ქარ­თვე­ლე­ბი უცხოეთში, წგ. 1, თბ., 2012; 
* ცომაია ალ., რჩეული თხზუ­ლებანი, თბ., 2000; 
* ჯავახი­შვილი ნ., ქართველი შინდლერი, «ისტორიანი», 2011, №3;

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1954
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
ახაცხის კლუზი

**ახაცხის კლუზი** — კლუზი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ბზიფის ხეობაში, სოფელ ფსხუს ქვემოთ, ზღვის დონიდან 350–400 მეტრ სიმაღლეზე. კლდეკარი ბზიფის ხეობის კირქვული მონაკვეთის უვიწროეს უბანში მდებარეობს, რომელიც გამომუშავებულია ზედაიურული და ქვედაცარცული წყებების საზღვარზე. კლუზის სიგრძე — 0,7 კილომეტრია, სიღრმე — 200 მეტრი, ხოლო სიგანე ზედა ნაწილში — 7-8 მეტრს აღწევს. ზოგიერთ რაიონში სიგანე უფრო ნაკლებია. ზედ გადებულია პრიმიტიული ხიდი. კლუზის კიდეები ალაგ-ალაგ თითქმის ერთიმეორეს ეხება, ხოლო ერთგან, კერძოდ, მდინარე ფშიცის შესართავთან გაჩხირული ლოდი ზედ ამოსული ხეებით ბუნებრივ ხიდს ქმნის. სახელწოდება „ახაცხა“ მთავრის ხიდს ნიშნავს და მიუთითებს შერვაშიძეების სამფლობელოზე. საყურადღებოა, რომ აქ ოდესღაც აფხაზეთის მთავართა დიდი ბაღი იყო. ძეგლს ძლიერ უხერხული მისადგომები აქვს. ამ ადგილში მოხვედრა შეიძლება სხვადასხვა მხრიდან, თუმცა ყველა შემთხვევაში საჭიროა სიძნელეთა გადალახვა. ბზიფის ხეობა კანიონს ზემოთ, კერძოდ, სოფელ ფსხუსაკენ და ქვემოთ, კერძოდ, მდინარე გეგის შესართავისაკენ, სრულიად უგზოა, ხოლო ბილიკი, რომელიც ხიდისაკენ ბზიფის ქედიდან ჩამოდიოდა, კერძოდ, უღელტეხილ ძინიდან, და მდინარე ფშიცის ხეობით რიხვის მასივზე ადიოდა. ამ გზით 1890 წელს იმოგზაურა სახელგანთქმულმა რუსმა ბოტანიკოსმა ნიკოლოზ ალბოვმა. დღეს, თითქმის წაშლილია და თანაც მოითხოვს საკმაოდ მაღალი უღელტეხილების გადალახვას. ახაცხის კლუზი შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.

## ლიტერატურა
* საქართველოს სსრ წითელი წიგნი, „საბჭოთა საქართველო“, გვ. 215, წელი 1982.

კატეგორია:საქართველოს ხეობები
Fuck Them All

„**Fuck Them All**“ — ფრანგი მომღერალ მილენ ფარმერის სიმღერა 2005 წლის ალბომიდან ''Avant que l'ombre...*. სინგლმა არაერთგვაროვანი შეფასება დაიმსახურა როგორც კრიტიკოსებიგან ასევე მელომანებისგან. მიუხედავად ამისა გახდა ყველაზე გაყიდვადი სინგლი ალბომიდან და მიენიჭა ვერცხლის სერთიპიკატი.

## გამოშვება 
სიმღერამ პირველად გაიჟღერა 2005 წლის 9 თებერვალს რადიო  NRJ-ზე. *Fuck Them All* არის მომღერლის პირველი სიმღერა, რომელიც გახდა ლეგალური ციფრული გამოწერისთვის. სინგლის ყდისთვის გამოიყენეს ფოტო გადაღებული რობინისგან რომელზეც გამოსახულია ფარმერი, მჯდომარე შენობის სახურავზე პარიზში. საერთაშორისო ვერსია გამოვიდა შრიფტით: *F ** K Them All'' რათა აერიდებინათ თავი ცეზურისგან.

### ჩარტი 
## რესურსები ინტერნეტში 
* www.mylene.net

## სქოლიო
კატეგორია:მილენ ფარმერის სიმღერები
კატეგორია:2005 წლის სინგლები
კატეგორია:2005 წლის სიმღერები
კატეგორია:ფრანგული სიმღერები
ალექსანდრე ქუთათელი

**ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე ქუთათელი** (ოფიციალური სახელი ალექსანდრე ქუთათელაძე) (დ. 29 ოქტომბერი, 1898, ქუთაისი — გ. 1 მაისი, 1982, თბილისი) — ქართველი მწერალი.

## ბიოგრაფია
ბავშვობა ქუთაისში გაატარა. 1908 წელს უფროსმა ძმამ ყმაწვილი თბილისში ჩამოიყვანა და მესამე კლასიკურ გიმნაზიაში მიაბარა. 1916-1918 წლებში იგი კიევის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის სტუდენტია. 1918 წელს დაბრუნდა თბილისში და სწავლა განაგრძო მშობლიური უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე. აქ ნიჭიერმა ახალგაზრდამ გრიგოლ წერეთლის ყურადღება დაიმსახურა. გამოჩენილმა მეცნიერმა განიზრახა ა. ქუთათელი ბერძნული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით აღეზარდა. საგულისხმოა, რომ 1923 წელს ა. ქუთათელმა დაწერა ბერძნულ მითზე აგებული დრამა „ჰხრისეს გველი“, რომელიც მადლიერმა ავტორმა გრიგოლ წერეთელს უძღვნა.

ლიტარატურული მოღვაწეობა ადრე დაიწყო. მისი პირველი ნაწარმოებები 1921 წელს გამოქვეყნდა ქართულ პრესაში. მას შემდეგ რესპუბლიკის ჟურნალ-გაზეთებში სისტემატურად იბეჭდებოდა და ცალკე წიგნებად გამოდიოდა მწერლის თხზულებანი: მისი კომედია „ნაშუაღამევს“ „1928“ წელს დადგა კოტე მარჯანიშვილმა. ა. ქუთათელი ნაყოფიერად იღწვოდა როგორც პოეზიაში ასევე პროზაში. ლექსების პირველი წიგნი 1934 წელს გამოიცა. 1958 წელს კი გამოქვეყნდა პოემა „ბედი მდევარი“, რომელშიც ასახულია გრიგოლ ორბელიანის ცხოვრება. მნიშვნელოვანია მისი ღვაწლი მთარგმნელობით საქმიანობაშიც. მან ქართველ მკითხველს გააცნო ესქილეს „მიჯაჭვული პრომეთე“, გოეთეს „ფაუსტი“, რუსი და სხვა ხალხთა პოეტებისა და პროზაიკოსების ნაწარმოებები.

მაგრამ მწერალს ნამდვილი აღიარება მოუტანა ოთხ ტომიანმა რომანმა „პირისპირ“, რომელსაც ავტორმა 25 წელი შეალია. იგი თარგმნილია გერმანულ, ჩეხურ, რუსულ, უკრაინულ, ბელორუსულ და სხვა ენებზე. ა. ქუთათელი მრავალი საინტერესო მოთხრობის ავტორიცაა. მათ შორის აღსანიშნავია მწერლის უკანასკნელ წლებში შექმნილი რომანი „სათვალთვალო“, სადაც გაცოცხლებულია იმ ადამიანთა სახეები, რომელთა გვერდითაც უხდებოდა ავტორს ცხოვრება და მოღვაწეობა. 

ქართული მწერლობის წინაშე დიდი დამსახურებისათვის ა. ქუთათელი დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშისა და ხალხთა მეგობრობის ორდენებით, მედლებით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 349, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  1898
კატეგორია:გარდაცვლილი 1982
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
დავით ქუთათელაძე

**დავით ექვთიმეს ძე ქუთათელაძე** (დ. 1901, ფოთი — გ.  30 მაისი, 1958, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, გრაფიკოსი.

## ბიოგრაფია
1922 წელს გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, სწავლა განაგრძო თბილისის უნივერსიტეტში, პარალელურად თანამშრომლობდა ქართულ პერიოდიკასა და გამომცემლობებში როგორც მხატვარი.

1924 წელს ახალგაზრდა ხელოვანი დაოსტატების მიზნით გაემგზავრა ლენინგრადში და სწავლა განაგრძო სამხატვრო აკადემიაში. აქაც ადგილობრივი ჟურნალ-გაზეთების აქტიური თანამშრომელია.

ლენინგრადში თითქმის ოცი წელი დაჰყო, დაოჯახდა და სახელიც მოიხვეჭა, როგორც შესანიშნავმა მხატვარმა, უპრეტენზიო და თავდამბალმა ინტელიგენტმა. დავით ქუთათელაძემ უმძიმესი დღეები გადაიტანა ბლოკირებულ ქალაქში, რის გახსენებასაც ყოველთვის ერიდებოდა. 1942 წელს გადმოვიდა თბილისში და მუშაობა დაიწყო სამხატვრო აკადემიაში სასწავლო ნაწილისა და დაზგური გრაფიკის სახელოსნოს გამგედ. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 348, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
*

კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1958
კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
დ
კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
იური ჯორკაეფი

**იური ჯორკაეფი** ( დ. 9 მარტი, 1968, ლიონი) — ფრანგი ფეხბურთელი, საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი. ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს მსოფლიოს (1998) და ევროპის (2000) ჩემპიონატები. 1994 წელს გახდა საფრანგეთის ჩემპიონატის ბომბარდირი.

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 

კატეგორია:დაბადებული 1968
კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი
კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:ფიფა-ს კონფედერაციების თასის მფლობელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიონში დაბადებულები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
შაჰიდ ბალხელი

**აბულ ჰასან შაჰიდ იბნ ჰუსაინ ჯაჰუდანაქი ბალხი** (‎), ქართულენოვან გამოცემებში ცნობილი, როგორც **შაჰიდ ბალხელი** (გ. 935, ისლამური კალენდრით 325 წ.) — სპარსი თეოლოგი, ფილოსოფოსი, პოეტი და სუფი. დაიბადა ბალხში (დღევანდელი ავღანეთი). შაჰიდ ბალხელი იყო აბუ ზაიდ ალ-ბალხის თანამედროვე და მასთან ურთიერთობაც აკავშირებდა. გარკვეული ფილოსოფიური საუბრები ჰქონდა ცნობილ სპარს სწავლულთან აბუ ბაქრ მუჰამედ არ-რაზისთან.

შაჰიდ ბალხელს აქვს ლექსები როგორც სპარსულ, ისე არაბულ ენაზე. 

## სქოლიო 
კატეგორია:სპარსელი პოეტები
კატეგორია:სპარსელი ფილოსოფოსები
კატეგორია:გარდაცვლილი 935
კატეგორია:დაბადების წელი უცნობია
სან-მარკოს-დე-როკჩაკის რაიონი

**სან-მარკოს-დე-როკჩაკის რაიონი** () — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 182 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 101 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 281,71 კმ²-ია.

## იხილეთ აგრეთვე
* პერუს რაიონები

## რესურსები ინტერნეტში
* *2007 წლის აღწერის მონაცემები* 
* პერუს სტატისტიკისა და ინფორმაციის ეროვნული ინსტიტუტი 

კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები
კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
ფოქრ-სარიარი

**ფოქრ-სარიარი** () — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 970 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 247 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.3 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ნასერალი

**ნასერალი**, **ნასერალის ქედი** — დაბალი განედური ქედი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქალაქ თბილისის ჩრდილო ნაწილში და მცხეთის მუნიციპალიტეტის აღმოსავლეთში. წარმოადგენს მდინარეების გლდანისხევისა და ხევძმარის წყალგამყოფს. იწყება სოფელ გლდანიდან, მიემართება აღმოსავლეთით. სიგრძე 4 კილომეტრი. მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 909 მ. აგებულია ზედაეოცენური თაბაშირიანი თიხებითა და ქვიშაქვებით. ჩრდილოეთი კალთა შემოსილია მეორეული ფოთლვანი ტყე-ბუჩქნარით, სამხრეთი — ჯაგ-რცხილნარით, ზოგან ჯაგეკლიანი სტეპიცაა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის ქედები
კატეგორია:თბილისის ქედები
დიმიტრი ფურცელაძე

**დიმიტრი პეტრეს ძე ფურცელაძე** (დ. 1825, სიღნაღი — გ.  19 მაისი, 1891, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი.

## ბიოგრაფია
1849 წელს დაამთავრა კიევის სასულიერო აკადემია და გაანაწილეს თბილისის სასულიერო სასწავლებლის უმაღლესი განყოფილების მასწავლებლად. ორი წლის შემდეგ მიანიჭეს კანდიდატის ხარისხი და გაამწესეს თბილისის სასულიერო სემინარიის პროფესორად.

1853 წელს დ. ფურცელაძე თავისი თხოვნით გაანთავისუფლეს სასულიერო წოდებიდან, დანიშნეს ტიტულოვან მრჩევლად და უბოძეს მაგისტრის ხარისხი. 1860 წლიდან კავკასიისა და ამიერკავკასიის სამოქალაქო მოწყობის მოხელეა. იგი ზედამხედველობას უწევდა ეკლესიებს და სასულიერო საქმიანობას მთიან რეგიონებში. მოგვიანებით შეიყვანეს მთიელთა შორის დამწერლობის შეტანის კომისიის წევრად. 1864 წლიდან მუშაობს კავკასიის მეფისნაცვალთან, სადაც დიდი მთავრის დავალებით განაგებს კავკასიაში ქრისტიანობის გამავრცელებელი საზოგადოების საქმეებს. 1868 წელს დაინიშნა შტატის მრჩევლის თანამდებობაზე განსაკუთრებულ დავალებათა IV კლასის მოხელედ. მოგვიანებით კი კავკასიის საცენზურო კომიტეტის თავჯდომარეა. ამ თანამდებობიდან გადადგომის შემდეგ ინტენსიურად ჩაება მეცნიერულ საქმიანობაში. 

დიმიტრი ფურცელაძის შრომებიდან აღსანიშნავია: „ქართული საეკლესიო გუჯრები“, „სათავადაზნაურო გუჯრები“, „საგლეხო გუჯრები“, „კახეთის უმთავრესი საჭიროებანი და მოთხოვნილებანი“, „ბოდბის მონასტრის აღწერა“, „დღესასწაულნი საქართველოს ეკლესიისა“, „ანდერძი ანტონ კათალიკოსისა“, „საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსი ვახტანგ მეფის სამართლის მიხედვით“ და სხვა.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ.339,  თბ., 1994

 
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:დაბადებული  1825
კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1891
კატეგორია:სიღნაღში დაბადებულები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
დიმიტრი
ღვინის ეროვნული სააგენტო

მინიატიურა|ღვინის ეროვნული სააგენტო
**ღვინის ეროვნული სააგენტო** — საქართველოს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, რომელიც შექმნილია „ვაზისა და ღვინის შესახებ“ საქართველოს კანონის საფუძველზე. ღვინის ეროვნული სააგენტო თავის საქმიანობას ახორციელებს სოფლის მეურნეობის სამინისტროსთან მუდმივი კონტაქტისა და საქართველოს შესაბამის სახელმწიფო და მეღვინეობის სფეროში მოქმედ კერძო კომპანიებთან თანამშრომლობის რეჟიმში. 

2014 წელს სააგენტომ  დაიწყო ქართული ვაზისა და ღვინის კულტურის კვლევისა და პოპულარიზაციის პროგრამის განხორციელება, რაც საქართველოს ღვინის კულტურის უძველეს კერად დადასტურებას, მევენახეობა-მეღვინეობის უწყვეტი ისტორიის რეკონსტრუქციასა და ქართული ღვინის პოპულარიზაციას ისახავს მიზნად. ქართული ღვინის პოპულარიზაციისა და ცნობადობის გაზრდის მიზნით, სააგენტოს ხელშეწყობითა და მხარდაჭერით ქართული ღვინის მწარმოებელი კომპანიები მონაწილეობას იღებენ ღვინის საერთაშორისო გამოფენებში, კონფერენციებში, კონკურსებსა და დეგუსტაციებში. 

სააგენტო ორგანიზებას უწევს საქართველოში საერთაშორისო მასშტაბის კონფერენციების, ღვინისა და მედია ტურების მოწყობას ღვინის მწერლების, ჟურნალისტების, სომელიეებისა და პროფესიონალებისათვის, ქართული ღვინის დღეების გამართვას, საიმიჯო და სარეკლამო სტატიების განთავსებას მიზნობრივი აუდიტორიისთვის, სოციალური მედიის გამოყენებას, რაოდენობრივ-ხარისხობრივი კვლევების ჩატარებას.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:საჯარო სამართლის იურიდიული პირები
კატეგორია:ქართული ღვინო
ნათელა ფოცხვერაშვილი

**ნათელა კონსტანტინეს ასული ფოცხვერაშვილი (ბერიძე)** (დ. 9 სექტემბერი, 1920, თბილისი — გ.  20 იანვარი, 1963, იქვე) — ქართველი ლოტბარი, ქართული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი, საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1956). საქართველოს სსრ სახალხო არტისტის — კონსტანტინე ფოცხვერაშვილის ქალიშვილი.

## ბიოგრაფია
1941 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, მაგრამ მან, რომ იგი იზრდებოდა მუსიკალურ გარემოში და უსაზღვროდ იყო გატაცებული ხელოვნების ამ დარგით, განსაზღვრა მისი მომავალი. 13 წლის გოგონა უკვე მღეროდა მეჩონგურე ქალთა ანსამბლში, რომელსაც დედამისი, ალექსანდრა ფოცხვერაშვილი ხელმძღვანელობდა, ხოლო 1940 წლიდან უფრო აქტიურად ამოუდგა გვერდში დედას და მოგვიანებით ამ ანსამბლის მხატვრული ხელმძღვანელი და დირექტორიც გახდა.

ამ დროისათვის მას უკვე დამთავრებული (1947) ჰქონდა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიის ვოკალური განყოფილება პროფესორ ოლღა ბახუტაშვილ-შულგინას კლასით. პარალელურად ეწეოდა ნაყოფიერ პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც. იყო I მუსიკალური სასწავლებლის დირექტორი.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“,  გვ. 339, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
* 

 
კატეგორია:ქართველი ლოტბარები
კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1920
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სიკო ფაშალიშვილი

**სვიმონ (სიკო) ილიას ძე ფაშალიშვილი** (დ. 11 დეკემბერი, 1894, მაჩხაანი, ახლანდელი სიღნაღის მუნიციპალიტეტი — გ.  18 მარტი, 1970, თბილისი) — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი და მთარგმნელი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა ღარიბი გლეხის ოჯახში. უსახსრობის გამო სკოლას მალე თავი დაანება. მაგრამ განსაკუთრებულმა ბეჯითობამ და წიგნის სიყვარულმა, შეაძლებინა 1919 წელს ჩარიცხულიყო ახლადდაარსებულ თბილისის უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე.

ლიტერატურით სიკო ფაშალიშვილი ჯერ კიდევ სიყმაწვილეში დაინტერესდა. პირველი ლექსი 1909 წელს დაბეჭდა „ივერიაში“. მისი პიროვნების ჩამოყალიბებაზე დიდი გავლენა იქონია ისეთმა ადამიანებმა როგორებიც იყვნენ აკაკი წერეთელი, ვაჟა-ფშაველა, იროდიონ ევდოშვილი, შიო მღვიმელი და სხვანი. მათთან ურთიერთობა და შეხვედრები მწერალმა ცოცხლად აღწერა მოგვიანებით თავისი მოგონებების წიგნში. ამასთანავე იგი იყო აღიარებული მოქართულე და შესანიშნავი მთარგმნელი. მან ქართველ საზოგადოებას გააცნო შექსპირის „ჭირვეული ცოლოს მორჯულება“, „მეთორმეტე ღამე“, ლოპე დე ვეგას „ცეკვის მასწავლებელი“, ა. გრიბოედოვის „ვაი ჭკუისაგან“, პუშკინის, ნეკრასოვის, მიცკევიჩის და სხვათა ლექსები და პიესები. მანვე თარგმნა ეჟენ პოტიეს „ინტერნაციონალი“. ქართულ სცენას ამშვენებდა მისი ორიგინალური პიესებიც „საიქიო“, „თავი სიზმარში მგონია“, „ჩაჩანაკი კაკანათში“. სიკო ფაშალიშვილი კინოფილმ „ქეთო და კოტეს“ სცენარის ავტორია. განსაკუთრებით საგულისხმოა მწერლის მოღვაწეობა „ნიანგში“. მან დიდი ამაგი დასდო ქართული იუმორისტული ლიტერატურის განვითარებას. „ფარსადანის“ ფსევდონიმით გამოქვეყნებული მრავალი მისი იუმორისტული თუ სატირული ნაწარმოები დიდი პოპულარობით სარგებლობდა მკითხველში.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 336, თბ., 1994
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული  1894
კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ჰემოლიმფა

[მინი|[კალიას ღია  სისხლის მიმოქცევის სისტემა აქვს, სადაც ჰემოლიმფა მოძრაობს.]]

**ჰემოლიმფა** (ჰემო... და ლიმფა) — სითხე, რომელიც მიმოიქცევა ისეთ უხერხემლო ცხოველების (ფეხსახსრიანები, მოლუსკები) სისხლძარღვებში რომელთაც აქვთ ღია სისხლის მიმოქცევის სისტემა. ჰემოლიმფა ასრულებს დახშული სისხლის მიმოქცევის სისტემის მქონე ცხოველების სისხლისა და ლიმფის ანალოგიურ ფუნქციებს.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სხეულის სითხეები
ლიმფა

[მინი|მწვანედ აღნიშნულია [ლიმფური სისტემა]]
**ლიმფა** ( — წმინდა წყალი, ნამი) — სითხე, რომელიც მოძრაობს ადამიანისა და ხერხემლიანი ცხოველების ლიმფურ სისტემაში.
ლიმფის ძირითადი კომპონენტია გამჭვირვალე სითხე, რომელიც ძალიან ჰგავს სისხლის პლაზმას. მისი სიბლანტე სისხლის პლაზმისაზე ნაკლებია, მასში ცილის რაოდენობაც ნაკლებია (3%). ლიმფის შედგენილობა განსხვავებულია სხეულის სხვადასხვა ნაწილში და იცვლება ფუნქციური მდგომარეობის შესაბამისად. ლიმფა შეიცავს ლეიკოციტებს და ერთეულ ერითროციტებს. ლიმფა დედება ოღონდ სისხლზე ნელა. ადამიანის სხეულში 1 — 2 ლიტრია.  სისხლის პლაზმა კაპილარებიდან იფილტრება ქსოვილებში, იქ შედგენილობას იცვლის და იქცევა ლიმფად. ლიმფის მთავარი ფუნქციებია: ქსოვილებიდან ნივთიერებათა ცვლის ზოგიერთი პროდუქტის გამოტანა, იქიდანვე სისხლში ცილების დაბრუნება, ორგანიზმში წყლის გადანაწილება და სხვა.

## ლიტერატურა
კატეგორია:სხეულის სითხეები
*
შირაკი (სოფელი)

**შირაკი** () — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 067 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 628 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.7 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
სიზავეტი

**სიზავეტი** () — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 075 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 370 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 132 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.8 კმ²-ია.

## რესურსები ინტერნეტში 
* სომხეთის მოსახლეობის 2001 წლის აღწერის მონაცემები

კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
მიხეილ ქორელი

**მიხეილ ფილიმონის ძე ქორელი (ქორიძე)** (დ. 8 ნოემბერი, 1876, მილანი — გ.  27 მაისი, 1949, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1941).

## ბიოგრაფია
დაიბადა XIX საუკუნის ქართული მუსიკალური კულტურის ცნობილი მოღვაწის ფილიმონ ქორიძის ოჯახში. შემოქმედებითმა ატმოსფერომ იმთავითვე განსაზღვრა ნიჭიერი ახალგაზრდის მომავალი. ყმაწვილი სწავლობდა ჯერ პეტერბურგის უნივერსიტეტში, შემდეგ მოსკოვის ლაზარევის სახელობის აღმოსავლური ენების ინსტიტუტში. პარალელურად მსახიობობდა და როდესაც 1092 წელს ერუდირებული აღმოსავლეთმცოდნე სამშობლოში დაბრუნდა, მას 8 წლის სასცენო გამოცდილებაც ჩამოჰყვა რუსეთიდან.

თბილისში მიხეილ ქორელმა განაგრძო მსახიობობა, შემდეგ გადავიდა ბაქოს ქართულ თეატრში. 1910 წლიდან როგორც რეჟისორი, ხელმძღვანელობდა თეატრებს და დგამდა სპექტაკლებს ქუთაისში, თბილისში, ბათუმში, ჭიათურასა და რესპუბლიკის სხვა ქალაქებში. მანვე დიდი წარმატებით განახორციელა უ. შექსპირის „მაკბეტი“, იბსენის „ნორა“, ე. ტოლერის „კაცი-მასა“, ჰ. ჰერანსის „იმედის დაღუპვა“, სოფოკლეს „ოიდიპოს მეფე“, შ. დადიანის „გუშინდელნი“ და სხვა პიესები. რეალისტი ხელოვანი თანმიმდევრულად იცავდა მოსკოვის სამხატვრო აკადემიური თეატრის შემოქმედებით პრინციპებს. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 346, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში
* 

 
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1876
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1949
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
დარჩენილი დრო

**დარჩენილი დრო** () — ფრანსუა ოზონის 2005 წლის ფილმი.

## სიუჟეტი
ახალგაზრდა, წარმატებული ფოტოგრაფი შეიტყობს, რომ კიბო სჭირს და მალე მოკვდება. ეს გარემოება აიძულებს გადახედოს თავის განვლილ ცხოვრებას, ურთიერთობას შეყვარებულთან, დასთან, მშობლებთან.

## როლებში
*მელვილ პუპო — რომანი
*ჟანა მორო — ლაურა 
*ვალერია ბრუნი ტადესკი — ჟანა 
*დანიელ დიუვალი — ქმარი
*მარი რივიერი — ცოლი
*კრისტიან სენგევალდი — საშა

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 

კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები
კატეგორია:ფრანგული ფილმები
კატეგორია:2005 წლის ფილმები
კატეგორია:ფილმები ჰომოსექსუალიზმის შესახებ
კატეგორია:ფრანსუა ოზონის ფილმები
ვალერიან ქაშაკაშვილი

**ვალერიან სარდიონის ძე ქაშაკაშვილი** (დ. 3 მაისი, 1898, ბაღდათი — გ.  18 ივლისი, 1954, თბილისი) — ქართველი საოპერო მომღერალი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.

## ბიოგრაფია
1923 წელს წარმატებით დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია. 1925 წელს განათლების სახალხო კომისარიატმა კვალიფიკაციის ასამაღლებლად გაგზავნა იტალიაში. სამი წლის მანძილზე ოსტატობას იმღლებდა მარიო სამარკოსთან, მილანის თეატრ „ლა სკალაში“. რომისა და გენუას საოპერო თეატრების სცენაზე დიდი წარმატებით გამოდიოდა ქაშელისა და თორელის ფსევდონიმით. 1928 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. დიდს შემოქმედებით და ნაყოფიერ პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა. თავგამოდებით ემსახურებოდა ახალგაზრდა ქართველი ვოკალისტების აღზრდის საქმეს, ჯერ მუსიკალურ ტექნიკუმში, ხოლო შემდეგ ვ. სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში.

ვ. ქაშაკაშვილმა თბილისის საოპერო სცენაზე შეასრულა წამყვანი პარტიები: კიაზო („დაისი“), ვალენტინი („ფაუსტი“), ტონიო („ჯამბაზები“), ამონასრო („აიდა“), რიგოლეტო („რიგოლეტო“), ტორეადორი („კარმენი“) და სხვა. შესანიშნავი ხმა და სცენური მომხიბვლელობა საშუალებას აძლევდა მომღერალს ჩასწვდომოდა მსოფლიო მუსიკალური შედევრებს და მსმენელ-მაყურებლისათვის გადაეშალა მთელი მათი სიღრმე და სიდიადე. დიდი ქართველი ვოკალისტისა და პედაგოგის დავით ანდღულაძის აზრით ვალერიან ქაშაკაშვილის მიერ შესრულებულ „რიგოლეტოს“ ბადალი არ ჰყავდა. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და მედლით „შრომითი მამაცობისათვის“.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 342, თბ., 1994

 
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი
კატეგორია:დაბადებული  1898
კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1954
კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
უკანასკნელი ბრძანება (1928 წლის ფილმი)

**უკანასკნელი ბრძანება** () — 1928 წლის ამერიკული მუნჯი ფილმი. ემილ იანინგსმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის.

## სიუჟეტი 
რუსეთის იმპერიის დაცემის შემდეგ ცარის გენერალი, არისტოკრატი სერჟ ალექსანდერი რუსეთიდან გარბის. მისი ძველი მეტოქე, ამჟამად ცნობილი რუსი რეჟისორი ჰოლივუდში ფილმს იღებს. ფილმი რუსეთის რევოლუციას ასახავს და მასში გენერლის როლზე რეჟისორი სწორედ ალექსანდერს აიყვანს.

## როლებში
*ემილ იანინგსი — სერჟ ალექსანდერი
*ეველინ ბრენტი — ნატალი დაბროვა 
*უილიამ პაუელი — ლეო ანდრევიევი 
*ჯეკ რეიმონდი — რეჟისორის ასისტენტი
*ნიკოლაი სუსანინი — ადიუტანტი
*მაიკლ ვისაროვი — მცველი

## რესურსები ინტერნეტში 
* 
* 

კატეგორია:ამერიკული ფილმები
კატეგორია:მუნჯი ფილმები
კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
კატეგორია:1928 წლის ფილმები
Point de suture

***Point de suture*** — ფრანგი მომღერალ მილენ ფარმერის რიგით მეშვიდე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2008 წლის 25 აგვისტოს. ალბომი მთლიანობაში შეიცავს ელექტრონულ საცეკვაო მუსიკას. *Point de suture* გახდა კომერციულად წარმატებული საფრანგეთში, რუსეთში, ბელგიასა და შვეიცარიაში. ალბომიდან ხუთი სინგლი გამოვიდა: Dégénération, Appelle mon numéro, Si j'avais au moins..., C'est dans l'air, Sextonik. მათგან ყველა მოხვდა პირველ პოზიციაზე საფრანგეთის სინგლების ჩარტში. გაიყიდა 650 000-ზე მეტი ასლი.

## გამოცემა
კომპანია Universal Music-ის პრეზიდენტმა, პასკალ ნეგრემ ფრანგულ გაზეთთან ინტერვიუში აღნიშნა, რომ ფარმერი გამოუშვებდა ახალ ალბომს 2008 წელს.  19 ივნისს კი ფრანგულმა რადიომ *RTL* გამოაცხადა ალბომის გამოშვების თარიღი, 25 აგვისტო. 30 ივნისს კი *Virginmega*-ამ ალბომის სახელწოდება, *Point de suture*, ბუკლეტი და სიმღერების სია გამოაქვეყნა. ახალი ფირფიტის მხარდასაჭერად გაიმართა 30 კონცერტი საფრანგეთში, ბელგიაში, შვეიცარიასა და რუსეთში. კონცერტზე არ შესრულებულა სიმღერები: *Looking for My Name*, *Reveiller le monde*, * Ave Maria* და Sextonik.

## ალბომის ვიზუალური მხარე და კრიტიკა 
ალბომის სახელწოდება შთაგონებულია ალ პაჩინოს ციტატით, ფილმიდან „კარლიტოს გზა“. მთავარი ყდის ილუსტრაცია მოამზადა იაპონელმა ფოტოგრაფმა ტანი აცუშიმ. ბუკლეტზე გამოსახულია თოჯინა ჭრილობებით, წინა პლანზე კი ჩანს ქირურგიული ინსტრუმენტები. ალბომი ეხება ისეთ მძაფრ თემებს როგორიცა: ბავშვობაში მიღებული ფსიქოლოგიური ტრავმა, მელანქოლია, მარტოობა, სიცოცხლე და სიკვდილი. ალბომმა მიიღო მეტწილად ნეიტრალური შეფასება კრიტიკოსებისგან. Le Figaro დაახასიათა, როგორც "მასიური", "გონიერი" და "კომერციული". გაზეთმა Le Monde კი როგორც *დიდი იმედგაცრუება*. Music Orange: *სიმღერებს გააჩნიათ განუმეორებელი ორიგინალური სტილი. გამოირჩევიან მხიარული მელოდიით თუმცა საშიში ტექსტებით*.

## სიმღერების სია 
## ჩარტები
### ყოველკვირეული ჩარტები
### წლის საბოლოო ჩარტები
## სერტიფიცირებები და გაყიდვები
## რესურსები ინტერნეტში 
* www.mylene.net
* Mylène Farmer’s Point de suture 

## სქოლიო 
კატეგორია:მილენ ფარმერის ალბომები
კატეგორია:2008 წლის ალბომები
კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები
ძალადობა

[thumb|300px|ფიზიკური ძალადობა სასიკვდილო შედეგით (100 ათას მოსახლეზე, 2002 წელი, [გაეროს მონაცემები).

]]
**ძალადობა** — ძალის აშკარა ან ფარული გამოყენება ადამიანის ან ადამიანთა ჯგუფისაგან ისეთი რამის მისაღწევად, რაზედაც ისინი თავისი ნებით არ თანხმდებიან. სინონიმებია: აგრესია, სასტიკი მოპყრობა, შეურაცხყოფა, იძულება, ხელყოფა, წამება, მუქარა. ძალადობა არის ყოველგვარი ქმედება ან სიტყვა, რომელსაც შეუძლია ადამიანი შეურაცხჰყოს, ზიანი მოუტანოს მას ან შეულახოს კანონით მინიჭებული უფლებები. ძალადობის დროს ითრგუნება ადამიანის ნება, შელახულია მისი ხელშეუხებლობა, ღირსება და თავისუფლება. ესენი კი ადამიანის განუყოფელი უფლებებია. 

არსებობს პირდაპირი და არაპირდაპირი (ანუ სტრუქტურული) ძალადობა. პირდაპირი ძალადობა ნიშნავს ფიზიკურ ძალადობას, ფიზიკური ძალის ან ძალაუფლების წინასწარგამიზნულ გამოყენებას მიმართულს საკუთარი თავის, სხვა ადამიანის ან საზოგადოების წინააღმდეგ, რომლის შედეგადაც ადგილი აქვს (ან არსებობს დიდი ალბათობა) სიკვდილს, სხეულის დაზიანებას, ფსიქოლოგიურ ტრავმას, ნორმალური განვითარებიდან გადახრას ან სხვადასხვა სახის ზარალს. არაპირდაპირი ძალადობა კი ნიშნავს სიღატაკეს, ექსპლუატაციას, სოციალურ უსამართლობას, დემოკრატიის უქონლობას და ა.შ.

ძალადობა შედგება სამი კომპონენტისაგან: მსხვერპლი, დამნაშავე და თვით ქმედება. თავისი ხასიათისა და შედეგების გათვალისწინებით, იგი ხშირად მოიაზრება როგორც კრიმინალი. ძალადობა მოიცავს უკანონო ქმედებათა ყველა სახეს, გამოხატულს მუქარით ან ქმედებით, რომელსაც შედეგად მოჰყვება ქონების დაზიანება ან განადგურება, ანდა პიროვნების შეურაცხყოფა ან სიკვდილი. ძალადობის ყველაზე ფართოდ გამოხატული ფორმაა ძალადობა ოჯახში. ოჯახში ძალადობის ფორმებია: ფიზიკური ძალადობა (ცემა), სექსუალური ძალადობა, მუქარა, ემოციური ძალადობა (სისტემატური ყვირილი, გინება), საზოგადოებისგან იზოლაცია, რაიმე ქმედების მუქარით აკრძალვა, დაშინება და ა.შ. ოჯახში ძალადობის მსხვერპლი შეიძლება იყოს ქალი, ბავშვი, შშმ პირი, მოხუცი და, იშვიათად, მამაკაცი. ყველაზე გავრცელებული ფორმაა ქმრის ძალადობა ცოლზე და მშობლების — შვილებზე.

## სქოლიო
კატეგორია:ძალადობა
კატეგორია:დანაშაული
კატეგორია:ეთიკა
დურ-შარუქინი

[მინიატიურა|მფრინავი ხარი ადამიანის თავის გამოსახულებით, აღმოჩენილია ქალაქის ნანგრევებში, დაცულია [ლუვრი|ლუვრის მუზეუმში]]
**დურ-შარუქინი** (აქად. სარგონის ციხესიმაგრე) — ასურეთის დედაქალაქი სარგონ II-ის მმართველობის ბოლო პერიოდში. ქალაქი ააშენეს ძვ. წ. 713-707 წლებში. მეფის მოულოდნელი გარდაცვალების გამო მშენებლობა შეჩერდა და დედაქალაქი გადაიტანეს ნინევიაში. ძვ. წ. VII საუკუნის ბოლოს ქალაქი დაანგრიეს მიდიელებმა. ამჟამად ქალაქის ადგილზე მდებარეობს დასახლება ხორსაბადი, სადაც დღემდე ცხოვრობენ ასურელები.

## სქოლიო 
კატეგორია:ერაყის არქეოლოგიური ძეგლები
კატეგორია:ასურეთის ქალაქები