მოკუტარო კინოშიტა

**მოკუტარო კინოშიტა** (木下 杢太郎, კინოშიტა მოკუტარო; დ. 1 აგვისტო 1885 — გ. 15 ოქტომბერი, 1945) — იაპონელი მწერლის, დრამატურგის, პოეტის, ხელოვნების ისტორიკოსისა და ლიტერატურული კრიტიკოსის ფსევდონიმი, რომელიც ასევე მუშაობდა, როგორც ლიცენზირებული ექიმი, დერმატოლოგიის სპეციალისტი იაპონიის ტაიშოსა და შუა შოვას პერიოდში. ნამდვილი სახელი და გვარი — **მასაო ოტა** (太田正雄, ოტა მასაო). მისი სხვა ფსევდონიმები იყო: **ჰორი კასონ** (堀花村), **ჩიკა ისშაკუსეი** (地下一尺生), **სონან** (葱南) და სხვები. როგორც დერმატოლოგიის პროფესორი და ცნობილი კეთრის მკვლევარი, იგი მსახურობდა ოთხ უნივერსიტეტში (სამხრეთ მანჯურიის სამედიცინო კოლეჯი, აიჩის სამედიცინო კოლეჯი, ტოჰოკუს საიმპერატორო უნივერსიტეტი, ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტი).

## ბიოგრაფია
კინოშიტა დაიბადა იმ ადგილას, რაც დღეს ითოს (შშიზუოკას პრეფექტურა ნაწილია, როგორც მასაო ოტა (太田正雄, ოტა მასაო). 13 წლის ასაკში ტოკიოში გადავიდა, რათა გერმანული ენის შესწავლა დაეწყო. ამ პერიოდში გაეცნო გერმანულ ლიტერატურასა და ისტორიას. 1906 წელს შევიდა ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტის სამედიცინო სკოლაში სამედიცინო კარიერისთვის, ასევე ლიტერატურული ნაწარმოებების თარგმნისა და ლიტერატურულ სამყაროში კონტაქტების დამყარებისთვის. 1907 წელს გაიცნო ტეკან იოსანო და მიიწვიეს მიოჯოს ლიტერატურული წრის წევრად. ამ ორგანიზაციაში მან შეიტანა თარგმანები და ორიგინალური ნაწარმოებები. 1908 წელს იყო პან-ნო-კაის (パンの会, პანის შეკრება) ლიტერატურული წრის დამფუძნებელ წევრთაგან ერთ-ერთი, რომლის მეშვეობითაც გაეცნო კაფუ ნაგაის, როკუზან ოგივარას, კაორუ ოსანაის, კოტარო ტაკამურას, ჯუნიჩირო ტანიძაკის, ბინ უედასა და სხვა ცნობილ ფიგურებს იაპონიის ლიტერატურულ და მხატვრულ სამყაროში. 1909 წელს ეხმარებოდა ტაკუბოკუ ისიკავას ლიტერატურული ჟურნალის, *სუბარუს* მომზადებასა და გამოცემაში.

ბინ უედამ კინოშიტა გააცნო მორი ოგაის, რომელმაც შესთავაზა, რომ ლიტერატურაზე კონცენტრირება მოეხდინა, რადგან მისი სახელს უკვე კარგად იცნობდნენ, მაგრამ თუ მედიცინის გაგრძელებას გადაწყვეტდა, სპეციალიზაციად დერმატოლოგია უნდა აერჩია. კინოშიტამ ვერც ერთი ვერ დათმო და ვერც მეორე და სწავლობდა ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტში დერმატოლოგიის პირველი პროფესორის, პატივცემული კეიზო დოჰის ხელმძღვანელობით. სწორედ აქ დაინტერესდა ის კეთრის კვლევით. მასაო ოტა წერისთვის იყენებდა კინოშიტას ფსევდონიმს  და თავის ნამდვილ სახელს — სამედიცინო კარიერისთვის. მისი ინტერესის მთავარი თემა იყო იაპონური ქრისტიანობის ისტორია მე-16 საუკუნეში. მან დაწერა პიესა სახელწოდებით „ქრისტიანული ისტორია“ (切支丹物, *კირისიტან მონო*), რომელიც ასახავდა ქრისტიანობის ისტორიას ფეოდალურ იაპონიაში.

## აკადემიური და სამედიცინო კარიერა
1916 წელს, 31 წლის ასაკში, მასაო ოტა დაინიშნა დერმატოლოგიის პროფესორად სამხრეთ მანჯურიის სამედიცინო უნივერსიტეტში და მიიღო დოქტორის ხარისხი. 1920 წელს დატოვა ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტი, რათა მიკოლოგია შეესწავლა სორბონასა და სენ-ლუის საავადმყოფოში და ლიონის უნივერსიტეტში საფრანგეთში. საფრანგეთში დარჩა 1924 წლამდე და თავისუფლად ფლობდა ფრანგულ ენას. ცნობილი გახდა „ოტასა და ლანჟერონის კლასიფიკაციით“, რომელიც მორფოლოგიას ეფუძნება. მისი დაკვირვებები ძალიან ზუსტი იყო და ჰიდეო იამაგუჩის თანახმად, ეს კლასიფიკაცია ახლო იყო გენებზე დაფუძნებულ კლასიფიკაციასთან. 1924 წელს დაინიშნა დერმატოლოგიის პროფესორად აიჩის სამედიცინო უნივერსიტეტში. 1926 წელს გადავიდა ტოჰოკუს საიმპერატორო უნივერსიტეტში.

მონაწილეობა მიიღო ბანგკოკში გამართულ კეთრი საერთაშორისო  კონფერენციაზე, რამაც განაახლა მისი ინტერესი ამ დაავადების მიმართ. იცოდა, რომ კენსუკე მიცუდამ შეისწავლა და აღწერა „მიცუდას რეაქცია“ (ლეპრომინის რეაქცია), და ლობირებდა საერთაშორისო ჟურნალის გამოცემისთვის. საბოლოოდ ჰაიაში ფუმიომ დაწერა პირველი სტატია მიცუდას რეაქციის შესახებ ჟურნალის პირველ ნომერში.  იგი ეწინააღმდეგებოდა იაპონიაში გავრცელებულ პრაქტიკას, რომ კეთროვანი პაციენტები სანატორიუმებში მოეთავსებინათ იზოლირებულად. 1937 წელს დაბრუნდა ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტში. მისი ინტერესი კეთრის მიმართ გაიზარდა და ჩაატარა ექსპერიმენტული სამუშაოები კეთრის ინოკულაციისთვის, თუმცა ეს ექსპერიმენტები წარუმატებელი აღმოჩნდა. 1938 წელს პირველად წარმოადგინა შემთხვევა, რომელსაც მოგვიანებით „ოტას ნევუსი“ (1939 წელს) დაერქვა. ოტას ნევუსი არის სანათი, რომელიც ძირითადად მონღოლოიდურ ხალხში გვხვდება. 1941 წელს მისცეს საპატიო ლეგიონის ორდენი ვიშის ფრანგული მთავრობისგან კეთრზე ფრანგულ ინდოჩინეთში. 1944 წელს მონაწილეობა მიიღო სამედიცინო კონფერენციებზე შანხაისა და ნანკინში.

## გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
მოკუტარო კინეშოტა 1945 წლის ოქტომბერში გარდაიცვალა კუჭის კიბოთი. ის დაკრძალულია ტამას სასაფლაოზე. სახლი, სადაც დაიბადა, შენარჩუნებულია პირვანდელი სახით, როგორც კინოშიტა მოკუტაროს მემორიალური სახლი.

## რჩეული ნაშრომები
*„ახალგაზრდობის სიკვდილი“ (少年の死 *შონენ ნო ში*, 1915)
*„სუკანპო“ (すかんぽ, 1945)
*ქრისტიანული ეკლესიის წინაშე“ (南蛮寺門前 *ნანბან ჯი მონზენ*, 1909)
*„პანის შეკრების მოგონებები“ (パンの会の回想 *პან ნო კაი ნო კაისო*, 1926)
*„შეკვრა“ (本の装釘 *ჰონ ნო სოტეი*, 1942)

## ბიბლიოგრაფია
* Ono T: Ota Masao, Otsuka Yakuho 610, 5-17, 2005 (Japanese)
* Narita M:Yumanite No Hito, Nihon-Iji-Shinposha, 2004 (Japanese)
* The life of Kinoshita Mokutaro in pictures and words. Kinoshita Mokutaro Memorial House, Ryokuseisha 1981 (Japanese)
* Taisho Bungaku(The literature of Taisho Era) 7, Kinoshita Mokutaro is featured. Taisho Bungakukai. 2005 (Japanese)
* Mori Ougai and Kinoshita Mokutaro by Yoshiyuki Nitta (Japanese)

## რესურსები ინტერნეტში
* Kinoshita Mokutaro Memorial House, in Japanese

## სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი მწერლები
კატეგორია:იაპონელი მედიკოსები