open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ფრენკ დილეინი

**ფრენკ დილეინი** (დ. 21 აპრილი, 1991) — ინგლისელი მსახიობი. იგი ცნობილია როლებით, როგორიცაა ნიკ კლარკი სერიალში „გეშინოდეთ მოსიარულე მკვდრების“ (2015-2018) და 16 წლის ტომ რიდლის როლით ფილმში: „ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი“ (2009). ასევე მან ითამაშა ჰენრი კოფინის როლი ფილმში „ზღვის გულში“ (2015). დილეინი პერიოდულად ჩნდება 2022 წლის გოთიკურ რომანტიკულ მინი-სერიალში „ესექსის გველი“.

## ადრეული ცხოვრება და ოჯახი 
დილეინი დაიბადა ლონდონში, ინგლისში. მისი მამა არის მსახიობი სტივენ დილეინი. მისი ბაბუა მამის მხრიდან დაიბადა ავსტრალიაში ირლანდიელი მშობლების ოჯახში. მისი დედა, ნაომი ვირთნერი, არის ინგლისელი და აფრო-იამაიკელი; ის ხელმძღვანელობს თეატრალურ კომპანიას სახელწოდებით „The Barebones Project“. ბავშვობის ნაწილი მან გაატარა ბრიქსტონში, სანამ გადავიდოდა ფორესტ როუში, აღმოსავლეთ სასექსში.
A-level გამოცდების ჩაბარების შემდეგ, დილეინი ჩაირიცხა სამეფო დრამატული ხელოვნების აკადემიაში (RADA) და 2013 წელს დაამთავრა ბაკალავრის ხარისხით მსახიობობის განხრით.

## სამსახიობო კარიერა 
დილეინი მონაწილეობას იღებდა კინოში, სცენაზე და ტელევიზიაში. მან კინოდებიუტი გააკეთა მამამისის გვერდით, როგორც მეორეხარისხოვანმა მსახიობმა ფილმში „კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება სარაევოში" (1997), როდესაც ის ექვსი წლის იყო. ის უფრო მეტად ცნობილი გახდა, როდესაც განასახიერა ტომ რიდლი (ახალგაზრდა ლორდი ვოლდემორტი) ფილმში „ჰარი პოტერი და ნახევარპრინცი" (2009).

დილეინმა ითამაშა ჯეიმს პაპადოპულოსის როლი ფილმში „პაპადოპულოსი და შვილები" (რეჟისორი მარკუს მარკუ) 2011 წელს. მას შემდეგ, რაც დილეინი აიყვანეს როლზე, მისმა მამამ გადაწყვიტა შეეცვალა საკუთარი გადაღების განრიგი, რათა ეთამაშა ჰარი პაპადოპულოსის (ჯეიმსის მამის) როლი.

2013 წლის ივლისში დილეინმა ითამაშა „კანდიდაში" თეატრ როიალში, ბათში, სიმონ გოდვინის რეჟისორობით. 2014 წელს მან შეასრულა კეისის როლი ფილმში „ვიენა და ფანტომები", რეჟისორ ხერარდო ნარანხოს მიერ; ფილმში ასევე მონაწილეობდა დაკოტა ფანინგი. ასევე 2014 წელს ის შეირჩა პიტერ გოლდსუორთის ბესტსელერი რომანის „მაესტროს" ადაპტაციაში, რომლის რეჟისორიც უნდა ყოფილიყო კეთრინ ჯარვისი.

დილეინმა მთავარი როლი შეასრულა როგორც ნიკ კლარკმა, საშინელებათა დრამატულ სერიალში „გეშინოდეთ მოსიარულე მკვდრების" მისი დებიუტიდან 2015 წელს მეოთხე სეზონამდე. 2016 წელს ის დასახელდა სატურნის პრემიაზე საუკეთესო ახალგაზრდა მსახიობის კატეგორიაში. 

მან ითამაშა ოუენ კოფინის როლი ფილმში „ზღვის გულში" (2015). ეს სათავგადასავლო-დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორიც არის რონ ჰოვარდი, ეფუძნება ნათანიელ ფილბრიკის იმავე სახელწოდების არამხატვრულ წიგნს ამერიკული ვეშაპსანადირო გემის „ესექსის“ ჩაძირვის შესახებ 1820 წელს, მოვლენა, რომელზეც შთაგონებულია რომანი „მობი დიკი".

დილეინმა განასახიერა შაგსი Netflix-ის სერიალში „აზრი8", რომლის რეჟისორებიც იყვნენ ვაჩოვსკები.

ის მონაწილეობდა ბინი ფელდშტეინთან და ალფი ალენთან ერთად ფილმში 
„როგორ შევქმნათ გოგონა" (2019), რომლის რეჟისორიც იყო კოკი გიედროიცი.

2024 წელს დილეინმა მთავარი როლი შეასრულა ITV-ის სერიალურ დრამაში „ჯოან" როგორც ბუაზი ჰანინგტონმა, სოფი ტერნერთან ერთად, რომელმაც შეასრულა მთავარი როლი ბრილიანტების ქურდის ჯოან ჰანინგტონის სახით.

## რესურსები ინტერნეტში 
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:ლონდონში დაბადებულები
მადრიდის ისტორიის მუზეუმი

**მადრიდის ისტორიის მუზეუმი** () — ისტორიული მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ფუენკარალის ქუჩაზე მადრიდის ცენტრში, ესპანეთში და გადმოგვცემს ქალაქის ისტორიას. გაიხსნა 1929 წელს როგორც მუნიციპალური მუზეუმი (Museo Municipal)  და 2007 წელს დაერქვა მადრიდის ისტორიის მუზეუმი.

## ისტორია
მუზეუმის შენობა ააგეს 1673 წელს და თავდაპირველად იყო სან ფერნანდოს სამეფო თავშესაფარი. ის დააპროექტა ესპანელმა არქიტექტორმა პედრო დე რიბერამ.

მუზეუმი გაიხსნა 1929 წელს როგორც მუნიციპალური მუზეუმი. 1955 წელს მუზეუმი დაიხურა სარემონტო სამუშაოებისთვის და საზოგადოებისთვის ხელახლა გაიხსნა 1978 წელს. 2007 წელს მას ეწოდა მადრიდის ისტორიის მუზეუმი.

## კოლექცია
მუზეუმის მუდმივი კოლექცია გადმოგვცემს მადრიდის ისტორიას 1561 წლიდან (როდესაც მადრიდი გახდა ესპანეთის დედაქალაქი) მეოცე საუკუნის დასაწყისამდე.

კოლექცია დაყოფილია სამ ნაწილად:
* მადრიდი, ქალაქი, სასამართლო და ორი სამყაროს დედაქალაქი: მოიცავს XVI-XVIII საუკუნეებს და მადრიდის, როგორც ესპანეთის დედაქალაქის, პირველ ორ საუკუნეს
* მადრიდი, ძალაუფლების განმანათლებლური ცენტრი: მოიცავს XVIII საუკუნეს დამოუკიდებლობის ომამდე, მათ შორის ბურბონების დინასტიასა და სამთავრობო ცვლილებებს
* მადრიდი, ახალი ქალაქის ოცნება: მოიცავს XIX საუკუნეს პირველ მსოფლიო ომამდე

## გალერეა

File:La Puerta de Alcalá vista desde la Cibeles (Museo del Prado).jpg|*La Puerta de Alcalá vista desde La Cibeles* (1785), ავტორი ჟინეს ანდრეს დე აგირე
File:Figuras del pesebre napolitano, del siglo XVIII, del Museo de Historia de Madrid.JPG|XVII საუკუნის ბაროკოს სკულპტურები 
File:Corte-plaza mayor.jpg|Fiestas en la Plaza Mayor de Madrid, ავტორი ხუან დე ლა კორტე.
File:Alegoría de la Villa de Madrid por Goya.jpg| მადრიდის ალეგორია დე ლა ვილა დე მადრიდის ავტორი ფრანსისკო დე გოია.
File:Casa de la Quinta de Goya, o Quinta del Sordo, desde atrás, en el Modelo de Madrid de 1828-1830.JPG|სახლი, სადაც ფრანცისკო დე გოიამ შექმნა თავისი შავი ნახატები 

## სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის მუზეუმები
გუსტავ ბულანჟე

**გუსტავ კლარენს როდოლფ ბულანჟე** (, დ. 25 აპრილი, 1824, პარიზი — გ. ოქტომბერი, 1888, პარიზი) — ფრანგი მხატვარი, სალონური მხატვრობის წარმომადგენელი და აღმოსავლეთმცოდნე.

## ცხოვრება და შემოქმედება
გუსტავ ბულანჟე დაიბადა 1824 წლის 25 აპრილს პარიზში[5]. იგი დაობლდა 14 წლის ასაკში. სწავლობდა მხატვრობას პარიზის École des Beaux-Arts-ში პოლ დელაროშისა და პიერ-ჟულია ჟოლივიეს ხელმძღვანელობით. 1845 წელს იგი პირველად ეწვია ალჟირს, რამაც გამოიწვია მისი ინტერესი აღმოსავლური თემების მიმართ.

მიიღო რა პირველი ჯილდო ნახატისთვის „ოდისევსი ევრიკლეას მიერ აღიარებული“, 1854 წელს მთავრობის დაფინანსებით გაიგზავნა იტალიაში და ორწლიანი სასწავლო ტური მოაწყო სხვადასხვა ქვეყნაში[5]. მისი ნახატის „კეისარი რუბიკონზე“ წყალობით მან დიდ წარმატება მიაღწია რომში, რომელიც მან განავითარა პარიზში დაბრუნების შემდეგ თავისი ნახატებით „მაესტრო პალესტრინა“, „არაბი“ და „კაბილები გზაზე“.

ბულანჟეს მიერ იტალიაში მოგზაურობის დროს შექმნილი ესკიზები და ნახატები ეფუძნებოდა მის ნამუშევრებს ანტიკურ თემებზე, როგორიცაა „ლუკრეცია“, „ლესბია“, „პომპეის გვირგვინების გამყიდველები“ ​​და სხვა.

ბულანჟეს ნამუშევრები სტილით უახლოვდება მხატვარ ჟან-ლეონ ჟერომის სტილს და იმპერატორ ნაპოლეონ III-ის აღფრთოვანებას იწვევდა, რომელმაც გუსტავ ბულანჟეს შეუკვეთა თავისი პარიზის სასახლე „პომპეის სტილში“ გაეფორმებინა. პარიზის ოპერა Garnier-ის კედლები ბულანჟეს ფუნჯითაა მოხატული.

მან 1882 წელს სწავლება დაიწყო საფრანგეთის ინსტიტუტში და გავლენიანი მასწავლებელი იყო, რომელიც ცნობილია იმპრესიონიზმისადმი სიძულვილით.

## რჩეული ტილოები
*„საჰარას მხედრები“ (1864)
*„მონების ბაზარი“ (1882)
*„ფრინი“ (1850)
*„პოეზია“
*„ოთხი სეზონი“ (1850)
*„წმინდა სებასტიანე და იმპერატორი მაქსიმიანე“ (1877)
*„მადამ ლამბინის პორტრეტი“ (1887)

Phryne_by_Gustave_Boulanger.jpg|ფრინა
Boulanger_Gustave_Clarence_Rudolphe_The_Slave_Market.jpg|მონათა ბაზარი
Gustave_Boulanger_-_Esclaves_à_vendre.jpg|მონა ქალის გაყიდვა

## რესურსები ინტერნეტში
* Tableaux et dessins sur le site de la Base Joconde

## სქოლიო
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ფუენკარალის ქუჩა

300px|მინი
**ფუენკარალის ქუჩა** () — ქუჩა მადრიდის ცენტრში, ესპანეთში. დღეს ის პოპულარული სავაჭრო ქუჩა და ტურისტული ზონაა. ის ასევე წარმოადგენს გამყოფ ხაზს მადრიდის ცენტრის ჩუეკასა და მალასანიას უბნებს შორის.

ქუჩა აღსანიშნავია იმით, რომ მადრიდში საცხოვრებლად მეოთხე ყველაზე ძვირადღირებული ქუჩაა.

ქუჩა კვეთს გრან-ვიას და პარალელურად მიუყვება ორტალეზას ქუჩასა და ვალვერდეს ქუჩას.

## ისტორია
ქუჩამ სახელი მიიღო ძველი დასახლება ფუენკარალისგან, რომელიც ძველი მადრიდის ქალაქის გარეთ მდებარეობდა. სანამ მადრიდი ესპანეთის დედაქალაქად გამოცხადდებოდა, ქუჩის ჩრდილოეთი ნაწილი დაფარული იყო ნაკადულებითა და ტყეებით. ქუჩა აკავშირებდა მადრიდის ქალაქს ძველ დასახლება ფუენკარალთან, რომელიც 1950 წელს მადრიდს შეუერთდა.

2009 წელს ქუჩის ნაწილი გადაკეთდა მხოლოდ ფეხით მოსიარულეთათვის.

## ღირსშესანიშნაობები
* მადრიდის ისტორიის მუზეუმი მდებარეობს № 78-ში, ყოფილი სან-ფერნანდოს სამეფო თავშესაფრის შენობაში.
* სან-ილდეფონსოს ბაზარი, ისტორიული ბაზარი, მდებარეობს № 57-ში
* უმილიადერო-დე-ნუესტრა-სენიორა-დე-ლა-სოლედადის ეკლესია მდებარეობს № 48-ში
* სინე-პროიექსიონესი მდებარეობს  № 136-ში

## სქოლიო
კატეგორია:მადრიდის ქუჩები
ვასილ ბესტავაშვილი

**ვასილ ბესტავაშვილი** (დ. 15 მაისი, 1882, ატენი, — გ. იანვარი, 1963) — ქართველი გამომგონებელი, სოფლის მეურნეობის სპეციალისტი.

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა წინამძღვრიანთკარის სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებელი, გორის სამოქალაქო სასწავლებელი (1898), თბილისის მებაღეობის სასწავლებელი (1901) და ყირიმის ნიკიტის მევენახეობა-მეღვინეობის სასწავლებელი (1903).

1904 წელს მუშაობა დაიწყო საკუთარ მეურნეობაში, 1918 წლიდან მუშაობდა აგრონომ-ინსტრუქტორად ხაშურისა და სურამის რაიონებში, 1921-1927 წლებში ატენის საბჭოთა მეურნეობაში, 1927-1930 წლებში დუშეთის რაიონის სოფელ ბულაჩაურის მევენახეობა-მეხილეობის სანერგის გამგედ, 1930 წლიდან გორის რაიონში, 1950 წლიდან იყო თელავის მევენახეობა-მეღვინეობის კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკი. 1912 წლიდან დაიწყო მეხილეობა-მევენახეობაში ახალი ჯიშების გამოყვანა, შექმნა ატმის ახალი ჯიშები - საკონსერვო ჰიბრიდი „ბესტავაშვილი“, „წედისური სახრავი“ და „წედისური საპობი“, ეს იყო მაღალ ხარისხოვანი საკონსერვო და სასუფრე ჯიშები (შაქრიანობა 10,7). 1951 წლამდე სხვადასხვა რაიონში გავრცელდა ამ ჯიშების 8000 ძირი. ვასილ ბესტავაშვილმა გამოიყვანა ატმის 5 ახალი ჯიში, შეაჯვარა „თავკვერი“ და „საფერავი“, „ჩაუში“ და „განჯური“, აგრეთვე გამოიყვანა 50-მდე სასუფრე და საღვინე ყურძნის ჯიში. 1949 წელს მინისტრთა საბჭომ სოფელ ხიდისთავში გამოუყო 4 ჰექტარი ფართობი და აუშენა ლაბორატორია, სადაც ვასილ ბესტავაშვილი კვლევით მუშაობას აწარმოებდა, დაენიშნა პერსონალური პენსია და მიეცა ჯილდო 100 000 მანეთი. ხილისა და ყურძნის ახალი ჯიშების შემქმნელი, აგრონომი, სელექციონერი.

## ლიტერატურა 
* ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი, 1801-1952,  ტ. I იოსებ იმედაშვილი თბ., 2018, გვ. 389.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1882
კატეგორია:გარდაცვლილი 1963
კატეგორია:გორში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები
ონტორია-დე-ლა-კანტერა

**ონტორია-დე-ლა-კანტერა** () — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ბურგოსის პროვინციის ალფოს-დე-ბურგოსის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 28,834 კმ². მოსახლეობა — 145 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ბურგოსის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ონტორია-დე-ლა-კანტერის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ბურგოსის მუნიციპალიტეტები
Music to Be Murdered By

**Music to Be Murdered By** — ამერიკელი რეპერი ემინემის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2020 წლის 17 იანვარს ლეიბლებზე Shady Records, Aftermath Entertainment და Interscope Records. მისი წინამორბედის, Kamikaze-ს მსგავსად, ალბომის აღმასრულებელი პროდიუსერები არიან თავად ემინემი და Dr. Dre, ხოლო გამოცემა წინასწარი განცხადების გარეშე მოხდა. ალბომიs შექნბაში მრავალმა პროდიუსერმა მიიღო მონაწილეობა, Dr. Dre-მ კი 2010 წლის Recovery-ის შემდეგ პირველად იმუშავა სიმღერაზე ემინემისთვის. ალბომში მონაწილეობენ: Skylar Grey, Young M.A, Royce da 5'9", White Gold, ედ შირანი, Juice WRLD, Black Thought, Q-Tip, Denaun, Anderson .Paak, Don Toliver, Kxng Crooked და Joell Ortiz.

ალბომის სახელწოდება, გარეკანი და კონცეფცია ეფუძნება ალფრედ ჰიჩკოკისა და ჯეფ ალექსანდერის 1958 წლის ალბომს (*Alfred Hitchcock Presents Music to Be Murdered By*). ალბომი გამოვიდა ორი სინგლი: „Godzilla“ და „Darkness“, რასაც მუსიკალური ვიდეო მოჰყვა, რომელიც 2017 წლის ლას-ვეგასის სროლის მოვლენებს ასახავს, მოძალადე სტივენ პედოკის და ემინემის პერსპექტივებიდან.

ალბომმა დაიკავა Billboard 200-ის პირველი პოზიცია, პირველ კვირაში 279,000 ალბომის ეკვივალენტური ერთეულის გაყიდვით. ამით ემინემი პირველი მუსიკოსი გახდა, რომელსაც აშშ-ში ათი ზედიზედ ჩარტის ლიდერი ალბომი ჰქონდა, და ერთ-ერთი ექვსი მუსიკოსიდან, ვინც მინიმუმ ათი №1 ალბომი გამოუშვა. *Music to Be Murdered By* 16 ქვეყნის ჩარტებში მოხვდა პირველ ადგილზე. კრიტიკოსებმა ალბომი შერეულიდან დადებით შეფასებებს მიანიჭეს: ზოგიერთმა დააფასა პროდიუსირება, ზოგმა კი ემინემის შესრულება გააკრიტიკა.

2020 წლის 18 დეკემბერს, ემინემმა წინასწარი განცხადების გარეშე გამოუშვა ალბომის დელუქს ვერსია (*Music to Be Murdered By – Side B*), რომელიც ორიგინალურ 20 კომპოზიციას 16 ახალ სიმღერას ამატებს. ახალ გამოცემაში მონაწილეობენ: Skylar Grey, DJ Premier, Ty Dolla $ign, Dr. Dre, Sly Pyper, MAJ, Moe Men-E და White Gold.

## სიმღერების სია 
## რესურსები ინტერნეტში
* discog-ის გვერდი
* darkness-ის ვიდეო
* pitchfork-ის სტატია
* ალბომის ინსპირაცია

კატეგორია:2020 წლის ალბომები
კატეგორია:ალბომები Dr. Dre-ს პროდიუსერობით
კატეგორია:ემინემის ალბომები
კატეგორია:Aftermath Entertainment-ის ალბომები
კატეგორია:Interscope Records-ის ალბომები
კატეგორია:Shady Records-ის ალბომები
ჯულიანის აკადემია

**ჯულიანის აკადემია** () — პარიზის კერძო სამხატვრო აკადემია, რომელიც დააარსა მხატვარმა როდოლფ ჯულიანმა 1868 წელს და მოქმედებდა 1968 წლამდე. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ის იყო პარიზის სახვითი ხელოვნების სკოლისა და კიდევ ერთი ცნობილი კერძო სკოლის, კოლაროსის აკადემიის, ყველაზე დიდი კონკურენტი. აკადემია დღემდე ცნობილი დარჩა თავისი მაღალი დონის მხატვრების რაოდენობით, რომელიც იქ სწავლობნენ მე-20 საუკუნის დასაწყისში ხელოვნების სწრაფი განვითარების დიდ პერიოდში. 1968 წლის შემდეგ იგი გაერთიანდა „ESAG Penninghen“-თან.

300px|მინი|მ. კ. ბაშკირცევა პარიზის ჯულიანის აკადემიაში. 1881. ტილო, ზეთი. ხელოვნების მუზეუმი, დნეპროპეტროვსკი
## ისტორია
ჯულიანის აკადემია დაარსდა 1868 წელს [5][3] (სხვა წყაროების მიხედვით, 1873). მისი დამფუძნებელი, როდოლფ ჯულიანი, იყო საშუალო დონის ხელოვანი, მაგრამ ნიჭიერი ადმინისტრატორი. აკადემიის არსებობის დასაწყისიდანვე იქ ასწავლიდნენ ცნობილი მხატვრები, რომელთაგან ბევრი ასევე იყო სახვითი ხელოვნების სკოლის მასწავლებელი. გარდა ამისა, ჯულიანმა მოახერხა პარიზის სალონის ჟიურის ოთხი წევრის მასწავლებლად მოზიდვა: უილიამ ბუგერო, ტონი რობერ-ფლერი, ჟიულ ლეფევრი და გუსტავ ბულანჟე.

ჯულიანის აკადემიაში სწავლა შეიძლებოდა გამხდარიყო მოსამზადებელი ეტაპი სახვითი ხელოვნების სკოლაში შესასვლელად. მის პოპულარობას ისიც ზრდიდა, რომ სტუდენტებს ეძლეოდათ უფლება მონაწილეობა მიეღოთ პრესტიჟულ „რომის პრემიის“ კონკურსში.

აკადემიაში შესასვლელად წინასწარი გამოცდების ჩაბარება არ იყო საჭირო. იქ ირიცხებოდნენ არა მხოლოდ პროფესიონალი მხატვრები, არამედ მოყვარულებიც. მისი კარები დილის 8 საათიდან გვიან საღამომდე ღია იყო ყველასთვის. დროთა განმავლობაში აკადემიამ რამდენიმე ფილიალი გახსნა და 1880 წლისთვის იქ სწავლულ სტუდენტთა რაოდენობამ 600 ადამიანს მიაღწია.

ჯულიანის აკადემია ძალიან პოპულარული იყო როგორც ფრანგ, ასევე უცხოელ სტუდენტებში, განსაკუთრებით ამერიკელებში. აკადემიას ჰყავდა სტუდენტები კანადიდან, ბრაზილიიდან, პოლონეთიდან და სხვა ქვეყნებიდან.

1968 წელს ჯულიანის აკადემია გახდა „Penninghen“ სახვითი ხელოვნების სკოლის ნაწილი. სკოლა აგრძელებს აკადემიის ტრადიციას გამოჩენილი მასწავლებლების მოწვევისა და სტუდენტების მოზიდვის მიმართულებით სხვადასხვა ქვეყნიდან.

## ლიტერატურა
* *Ревалд Д.* Постимпрессионизм (Post-Impressionism). — Республика, 2002. — 464 с. — ISBN 5-275-00487-7 ISBN 5-250-01837-8
* 
* 

## რესურსები ინტენეტში
* 
* 

## სქოლიო
კატეგორია:აკადემია ევროპაში
კატეგორია:აკადემია საფრანგეთში
კატეგორია:სამხატვრო აკადემიები
აბკალთა

**აბკალთა** — ნასოფლარი გურჯისტანის ვილაიეთის ახალციხის ლივის აწყურის ნაჰიეში. სოფელი იხსენიება XVI საუკუნის მიწურულს „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“. ოსმალთა მიერ სამცხე-საათაბაგოს აღწერის დროს აბკალთა უკვე დაცარიელებული ყოფილა.  

დავთრის მიხედვით წლიური გადასახადების ჯამი მარცვლეულსა და სხვაზე შეადგენდა 3500 ახჩას.

## ლიტერატურა
* *დ. ნიკოლაიშვილი, დ. სართანია, ა. უჯმაჯურიძე, დ. კირთაძე, მ. კვეტენაძე.* მესხეთი ოსმალური დავთრების მიხედვით. „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი", თბ., უნივერსალი, 2021.
**ს. ჯიქია*, გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი, თბ., 1958.

კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
კატეგორია:გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში მოხსენიებული სოფლები
აბუზმეთი

**აბუზმეთი** — ნასოფლარი გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი არტაანის ლივის მზვარის ნაჰიეში. ახლოს იყო სოფელ ხავასთან. სოფელი იხსენიება 1574 წლის „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში“. შეესაბამება გურჯისტანის დავთარი 1595-ის სახელამოუკითხავ სოფელს. 

თითოეული დავთრის მიხედვით წლიური გადასახადების ჯამი მარცვლეულსა და სხვაზე შეადგენდა 2000 ახჩას.

## ლიტერატურა
* *დ. ნიკოლაიშვილი, დ. სართანია, ა. უჯმაჯურიძე, დ. კირთაძე, მ. კვეტენაძე.* მესხეთი ოსმალური დავთრების მიხედვით. „გურჯისტანის ვილაიეთის დიდი დავთარი", თბ., უნივერსალი, 2021.
*გურჯისტანის დავთარი - 1574, გვ. 216, 256
*გურჯისტანის დავთარი - 1595, გვ. 394, 437

კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
კატეგორია:გურჯისტანის ვილაიეთის დიდ დავთარში მოხსენიებული სოფლები
თომას ჰადსონი

**თომას ჰადსონი** (, დ. 1701 — გ. 26 იანვარი, დევონი — გ. 1779, Twickenham) — ინგლისელი მხატვარი-პორტრეტისტი.

## ბიოგრაფია
თომას ჰადსონი დაიბადა დევონში 1701 წელს. მისი დაბადების ზუსტი ადგილი უცნობია.

იგი ლონდონში სწავლობდა მხატვრობას ჯონათან რიჩარდსონთან  და მისი სურვილის საწინააღმდეგოდ ცოლად შეირთო მისი ქალიშვილი.

მხატვარი ყველაზე აქტიური იყო 1740-1760 წლებში. 1745 წლიდან 1755 წლამდე თომას ჰადსონი იყო ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პორტრეტისტი ლონდონში.

მას ბევრი ასისტენტი და სტუდენტი ჰყავდა, რომლებიც მისი ნახატების გაფორმებით იყვნენ დაკავებულნი, ტილოზე მის მაგივრად მხატვარი ჯოზეფ ვან აკენი ხატავდა, გაფორმებით კი — ჯოშუა რეინოლდზმა, ჯოზეფ რაიტმა, ჯონ ჰამილტონ მორტიმერმა, პიტერ ტომსმა და სხვები აფორმებდნენ.

1748 წელს იგი ეწვია ნიდერლანდებს, შემდეგ 1752 წელს — იტალიას. 1753 წელს მან სახლი იყიდა ტვიკენჰემში და 1750-იანი წლების ბოლოს მხატვრობას თავი დაანება.

მისი ფართო კერძო ხელოვნების კოლექცია სამ აუქციონზე გაიყიდა.

## გალერეა

Alexander_van_Aken_by_Thomas_Hudson.jpg|ალექსანდრ ვან აკენი
Robert_Henley,_1st_Earl_of_Northington_by_Thomas_Hudson.jpg|დიდი ბრიტანეთის ლორდი-კანცლერი რობერტ ჰენლი, ნორთინგტონის პირველი გრაფი
John_Byng.jpg|ადმირალი ჯონ ბინგი
Sir_Peter_Warren_by_Thomas_Hudson.jpg|სერ პიტერ უორენი
Matthew_Prior_by_Thomas_Hudson.jpg|პოეტი და დიპლომატი მეთიუ პრიორი
Portrait_of_Sir_James_Lowther_(1736-1802),_1st_Earl_of_Lonsdale_(by_Thomas_Hudson).jpg|ჯეიმს ლოთერი, ლონსდეილის პირველი გრაფი

## სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელები საუკუნისა და საქმიანობის მიხედვით
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
ავსტრალიის კონსტიტუცია

**ავსტრალიის კონსტიტუცია** (; ასევე ცნობილი როგორც **თანამეგობრობის კონსტიტუცია**; ) − ფუნდამენტური კანონი, რომელიც ავსტრალიის პოლიტიკურ სტრუქტურას არეგულირებს. იგი დაწერილი კონსტიტუციაა, რომელიც ქვეყანას ფედერაციად აცხადებს. კონსტიტუციის მიხედვით, ავსტრალია კონსტიტუციური მონარქიაა და საპარლამენტო სისტემას წარმოადგენს. შედგება რვა თავისგან, რომლებშიც სამი შტოს სტრუქტურა და ძალაუფლებაა დადგენილი: პარლამენტის, აღმასრულებელი ხელისუფლებისა და სასამართლო ხელისუფლების.

კონსტიტუციის პროექტი 1891-1898 წლებში, ავსტრალიაში ბრიტანეთის ექვსი თვითმმართველი კოლონიის (ახალი სამხრეთი უელსი, ვიქტორია, ქვინზლენდი, დასავლეთი ავსტრალია, სამხრეთი ავსტრალია და ტასმანია) წარმომადგენლების საკონსტიტუციო ყრილობებზე შეიმუშვეს. 1898-1900 წლებში კონსტიტუციის საბოლოო პროექტი თითოეულ შტატში საკონსტიტუციო რეფერენდუმზე დაამტკიცეს. კონსტიტუცია ლონდონში გადაიგზავნა, სადაც მცირე ცვლილებები შეიტანეს და ბრიტანეთის პარლამენტის აქტის სახით ამოქმედდა. კონსტიტუცია ძალაში შევიდა 1901 წლის 1-ელ იანვარს. ავსტრალიის თანამეგობრობის ფარგლებში ექვსი კოლონია შტატებად გამოცხადდა.

კონსტიტუცია ავსტრალიის საკონსტიტუციო სამართლის მთავარი, მაგრამ არა ექსკლუზიური წყაროა. კონსტიტუცია მოქმედებს კონსტიტუციურ კანონებთან, შტატების კონსტიტუციებთან, უესტმინსტერის 1931 წლის სტატუტთან, ავსტრალიის 1986 წლის აქტებთან, პრეროგატიულ ინსტრუმენტებთან და ავსტრალიის უზენაესი სასამართლოს იურიდიულ ინტერპრეტაციებთან ერთად.

ავსტრალიის კონსტიტუციაში ცვლილებების შეტანა რეფერენდუმის მეშვეობითაა შესაძლებელი, რომელიც 128-ე სექციაშია გაწერილი. ეს ორმაგ უმრავლესობას მოითხოვს: ეროვნულ დონეზე უმრავლესობას და შტატების უმრავლესობაში ხმის მიმცემთა უმრავლესობას. შეთავაზებული 45 შესწორებიდან მხოლოდ რვა დამტკიცდა რეფერენდუმებზე. თანამედროვე დებატების საგანია შესწორებები აბორიგენი ავსტრალიელების ცნობისა და რესპუბლიკად გამოცხადების შესახებ. უახლესი რეფერენდუმი 2023 წლის 14 ოქტომბერს გაიმართა პარლამენტში აბორიგენთა სპიკერის დანიშვნასთან დაკავშირებით, მაგრამ რეფერენდუმზე შეთავაზება უარყვეს.

## იხილეთ აგრეთვე
*კონსტიტუციონალიზმი

## ბიბლიოგრაფია
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 

## დამატებითი საკითხავი
* 

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიის კონსტიტუცია
კატეგორია:1901 წელი პოლიტიკაში
კატეგორია:1901 წელი სამართალში
რომან ზოიძე

**რომან ზოიძე** (დ.	9 ივნისი, 1988, ფიროსმანი — გ. 11 აგვისტო, 2008) — ქართველი მოდელი, სამხედრო პირი.

## ბიოგრაფია 
სავალდებულო სამხედრო სამსახურის შემდეგ კონტრაქტით მსახურობდა სენაკის მეორე ბრიგადაში. 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს „აგვისტოს ომის“ დროს გმირულად დაიღუპა სოფელ შინდისთან. „შინდისის გმირი“. 2019 წელს გორში შინდისის გზატკეცილს „შინდისის გმირების“ სახელი მიენიჭა. კაპრალი.

## ლიტერატურა 
*გმირი: 2008 წლის აგვისტოს ომში დაღუპული ჯარისკაცების ხსოვნისადმი მიძღვნილი წიგნი, ნაწილი 1, თბ., 2010 გვ. 3-4, საქართველოს თავდაცვის სამინისტრო.

## ჯილდოები 
*2008 - ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენი.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1988
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კატეგორია:ქართველი მოდელები
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
კატეგორია: საქართველოს გმირები
მედეა კუჭუხიძე

**მედეა კუჭუხიძე** (დ. 10 ივლისი, 1937, თბილისი, საქართველო — გ. 10 თებერვალი, 2025) — ქართველი რეჟისორი და პედაგოგი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1987).

## ბიოგრაფია 
1961 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1999 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1964 წლიდან მუშაობს კოტე მარჯანიშვილის თეატრში დამდგმელ რეჟისორად. მის მიერ დადგმული სპექტაკლებიდან აღსანიშნავია: მარჯანიშვილის თეატრში: ვ.კანდელაკის „სოკრატე“, ლ.თაბუკაშვილის „ძველი ვალსი“, ჩ.დიკენსის „დიდი იმედები“, ლ.როსებას „პრემიერა“, და „პროვინციული ამბავი“, ჯ.იოსელიანის „ტაკიმასხარა“ და „საქართველოს უკანასკნელი დედოფალი“, გონძა მონ ჩიკამაცუს „შეყვარებულთა თვითმკვლელობა ციურ ბადეთა კუნძულზე“, ლ.ტოლსტოის „ანა კარენინა“, კ.ჩაპეკის „დედა“, გ.ხუხაშვილის „მთაწმინდის მთვარე“, ე.დე ფილიპოს „კომედიის ხელოვნება“, ა.მიუსეს „სიყვარული სახუმარო არ არის“, პ.კაკაბაძის „სამი ასული“, „ტყის ქალები“, „პორტოპოლოს ტუსაღები“, კ.გოცის „ლურჯი ურჩხული“, ტ.უილიამსის „იაგუნას ღამე“, ა.აფიონოგენოვის „შიში“, კ.ვოიტილას „ოქრომჭედლის სახელოსნოს წინ“, ძი-იუნის „დიადი მცირეში“ და სხვა. სოხუმის ქართულ თეატრში: ე.შვარცის „თოვლის დედოფალი“, ვ.კორასტილიოვის „მე მჯერა შენი“, ნ.დუმბაძის „მე ვხედავ მზეს“. სანკულტურის თეატრში: ბლაჟეკის „უხვი საღამო“. გრიბოედოვის თეატრში: გუდრიჩის, ჰაკეტის „ანა ფრანკის დღიური“. რუსთაველის თეატრში: ტ. უილიამსის „შუშის სამხეცე“. ავტორია პიესების: „ყბედი თუთიყუში“ და „ზღაპარ იყო“. მას ეკუთვნის სამეცნიერო შრომები: „მსახიობის ინდივიდუალურობა“, „თანამედროვე თეატრის სტანდარტიზაცია“, „თეატრალური მიმდინარეობა ანტიშექსპირიზმი“, „XX საუკუნის დასაწყისის ავანგარდთან შერწყმული ევროპული პოსტმოდერნიზმის ეპიგონური გამოხმაურებები ქართულ თეატრში“, „ნიკო ჭავჭავაძის აქსიოლოგია“, „ერდემონოლოგია“, „ტანჯვის აზრი“, „წერილი ქაოსიდან“ (ილია პრიგოჟინისა და ი.სტენგერსის მიხედვით). 1987[წელს მისი ინიციატვით თბილისში მოეწყო „კაბუკის“ თეატრის გასტროლები. შესრულებული აქვს შემდეგი როლები: ნორა ბერკი - ჯ.სინგის „ბინდი ველზე“ (1957 წელი, თეატრალური ინსტიტუტი), კამილა - ა.მიუსეს „სიყვარული სახუმარო არ არის“ (მარჯანიშვილის თეატრი, 1969), მერეი -ა.კრონინის „იუპიტერი იცინის“ (საქართველოს ტელევიზია, 1970). 2000 წელს მიიღო ღირსების ორდენი.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1976 : საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
* 1983 : კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემია სპექტაკლისთვის „პროვინციული ამბავი“
* 1987 : საქართველოს სახალხო არტისტი
* 2000 : ღირსების ორდენი

## ლიტერატურა
*ვინ ვინაა საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი,  თბ., 1998-1999, გვ. 191; 
*წიგნი ღირსებისა: ტ. 5, თბ., 2003, გვ. 338; 
*2007 წლის საიუბილეო თარიღები: თეატრი, მუსიკა, კინო, ქორეოგრაფია, თბ., 2007, გვ. 69

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2025
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
იგლესიასი (ბურგოსი)

**იგლესიასი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ბურგოსის პროვინციის ოდრა-პისუერგის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 35 კმ². მოსახლეობა — 143 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ბურგოსის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* იგლესიასის მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ბურგოსის მუნიციპალიტეტები
ტიტუს ვიტრასიუს პოლიო (კონსული 137 წელს)

**ტიტუს ვიტრასიუს პოლიო** იყო რომაელი სენატორი, რომელსაც იმპერიულ სამსახურში ეკავა რამდენიმე თანამდებობა. დაახლოებით 137 წელს ის იყო კონსული.  

პოლიოს *Cursus honorum* ცნობილია სხვადასხვა წყაროებიდან. ლეგიო VII გემინას ერთ-ერთი ჯარისკაცის საფლავის ქვაზე, რომელიც მოიხსენიებს პოლიოს, როგორც *legatus legionis* ან ქვედანაყოფის მეთაურს, ასევე მოხსენიებულია კონსული მარკუს იუნიუს ჰომულუსი;  მას შემდეგ, რაც ჰომულუსის *ნუნდინიუმი*, როგორც კონსული, დათარიღებულია 128 წლით, პოლიოს კომისია ლეგიონში ან იმავე წელს იყო ან მოგვიანებით. პოლიო ასევე ცნობილი იყო, როგორც იმპერიული პროვინციის, გალია ლუგდუნენსისის გუბერნატორი ადრიანეს მეფობის ბოლოს, თუმცა მას სავარაუდოდ ეს თანამდებობა ეკავა ლეგიო VII-ის მეთაურობამდე ან მის შემდეგ. 

პოლიოს ცხოვრებაში ერთი განსაზღვრული თარიღი მოდის მისი საკონსულოს შემდეგ, როდესაც მას მიენიჭა აზიის პროკონსულის გუბერნატორობა. მას ეს თანამდებობა 151-152 წლებში ეკავა.  მმართველობის დროს მას მოუწია ჩარეულიყო გაჭიანურებულ სასამართლო სარჩელში სოფისტ აელიუს არისტიდესა და სმირნის მცხოვრებლებს შორის, რომლებიც ასახელებდნენ მას სხვადასხვა სამოქალაქო თანამდებობებზე, რომლებსაც პროფესორი ბოუერსოკი უწოდებდა "პატივებით დატვირთულს, შრომატევადს და ძვირს".  სპეციფიკური სამოქალაქო პატივი, რომელიც სმირნელებს სურდათ, რომ არისტიდეს მიეღო, იყო *eklogeus*, რომელიც პასუხისმგებელი იყო გადასახადების დავალიანებაზე; აზიის გუბერნატორის თანაშემწემ დაადასტურა არისტიდეს დანიშვნა. არისტიდეს პასუხი იყო პოლიოსთან აპელაცია, რომელმაც დაინახა, რომ მისმა თანაშემწემ შეცვალა მისი დადასტურება, რითაც არისტიდეს მიეცა თავისი სამოქალაქო პასუხისმგებლობისათვის თავის კიდევ ერთხელ არიდების საშუალება. 

პოლიო სავარაუდოდ დაქორწინებული იყო, თუმცა არ გვაქვს შემონახული ინფორმაცია მისი მეუღლის სახელის შესახებ. ტიტუს პომპონიუს პროკულუს ვიტრასიუს პოლიო (კონსული 176 წელს) ითვლება მის ვაჟად.

კატეგორია:ძველი რომის მთავრობა
მოხატული ჭურჭელი შაჰთახთიდან

მინი|მოხატული ჭურჭელი შაჰთახთიდან
**მოხატული თიხის ჭურჭელი სოფელ შაჰთახთიდან** () — ძვ.წ. II ათასწლეულის კერამიკული ნაწარმი, აღმოჩენილი1936 წელს აზერბაიჯანის ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფელ შაჰთახთის მახლობლად სამარხში. ჭურჭელი წითლად არის შეღებილი და დაფარულია სამი დეკორატიული სარტყლით. დღეს ის გამოფენილია ბაქოს აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმში.

## აღმოჩენა 
1936 წელს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აზერბაიჯანის ფილიალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ნახიჩევანის ასსრ-ში გათხრები აწარმოა, მათ შორის სოფელ შაჰთახთის მიმდებარე ტერიტორიაზე. გიავურყალას ციხის ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე სამარხში, რომელიც დაფარული იყო ფილებით ორ რიგად (ზომით 1,2 × 1 მ, სისქით 30-40 სმ), არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს 30 თიხის ჭურჭელი. სამარხი მდებარეობდა 7,7 მ დიამეტრის ქვის წრეში და შეიცავდა ცხენის ჩონჩხსაც. 30 ჭურჭლიდან მხოლოდ ერთი იყო მოხატული.

## აღწერა 
ჭურჭელი კარგად გამომწვარი წითელი თიხისგანაა დამზადებული. მას აქვს დაბალი კისერი, უკან შემობრუნებული რგოლი და ბრტყელი ძირი, სახელურების გარეშე. არქეოლოგ ოსმან აბიბულაევის მონაცემებით, ჭურჭლის სიმაღლეა 49,8 სმ, ფსკერის დიამეტრი 15 სმ, კორპუსი 55,6 სმ, რგოლი 19,2 სმ.

ჭურჭლის მთელი ზედაპირი წითლადაა შეღებილი, სადაც კისერი და ქვედა ნაწილი უფრო მუქია, ვიდრე შუა ნაწილი. შუა ნაწილი დაფარულია სამი დეკორატიული სარტყლით:

# პირველი სარტყელი (7,5 სმ სიგანის) შეიცავს ბატებისა და გედების მუქ წითელ და შავ გამოსახულებებს
# მეორე სარტყელი (16 სმ სიგანის) ასახავს „მებრძოლი ცხოველების“ სცენებს, სადაც მტაცებელი ცხოველები და ფრინველები თავს ესხმიან გარეულ თხებს, ვირს, ხარსა და ბიზონს
# მესამე სარტყელი (3,5 სმ სიგანის) შედგება გადაკვეთილი ზოლებისგან შექმნილი გეომეტრიული ორნამენტისგან.

## დათარიღება 
სხვადასხვა მეცნიერი ჭურჭელს განსხვავებულად ათარიღებს:

* ლეონიდ ბრეტანიცკი და ბორის ვაიმარნი - ძვ.წ. II ათასწლეულის შუა წლები
* ვლადიმერ შლეევი და ბორის პიოტროვსკი - ძვ.წ. II ათასწლეულის ბოლო
* ოსმან აბიბულაევი - ძვ.წ. XIII-XII საუკუნეები
* ნასირ რზაევი - ძვ.წ. XVIII-XVII საუკუნეები

## მნიშვნელობა 
ხელოვნების ისტორიკოსების ლეონიდ ბრეტანიცკისა და ბორის ვაიმარნის აზრით, ეს კარგად შემონახული დიდი ჭურჭელი „ძველი აზერბაიჯანის კერამიკული ნაწარმის დამახასიათებელ და ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ნიმუშს“ წარმოადგენს. ჭურჭელზე დიზაინის ფორმა, შეღებვა და განლაგება მსგავსია ყიზილ-ვანგის სამარხში აღმოჩენილი ჭურჭლისა, თუმცა განსხვავდება ზომითა და დიზაინის დეტალებით.

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქეოლოგია
ორენ-ყალა

**ორენ-ყალა** () — V-XIII საუკუნეების შუა საუკუნეების ქალაქის ნანგრევებია, რომელიც აზერბაიჯანში, მილის სტეპზე, თანამედროვე ბეილაგანის ჩრდილო-დასავლეთით 15 კილომეტრში მდებარეობს.

## ისტორია 
ორენ-ყალა შუა საუკუნეების ქალაქ ბეილაგანის ნაშთებს წარმოადგენს. ქალაქი მდებარეობდა მნიშვნელოვან სავაჭრო გზაზე, რომელიც ამიერკავკასიიდან (ქალაქი ბარდა) არდებილის გავლით ახლო აღმოსავლეთისკენ მიემართებოდა. ეს მდებარეობა განაპირობებდა მის მნიშვნელობას, როგორც სავაჭრო და სტრატეგიული ცენტრისა.

არქეოლოგიური სამუშაოები ორენ-ყალაში 1933, 1951 და 1953 წლებში ჩატარდა. გათხრებმა გამოავლინა სამი სტრატიგრაფიული ფენა, რომელთაგან უძველესი სასანური პერიოდით თარიღდება.

V-VI საუკუნეების მიჯნაზე აშენდა სწორკუთხა ციხესიმაგრე, რომელსაც გარს ერტყა 2,5 კმ სიგრძის კედელი, აგებული დიდი ზომის აგურით.

XI-XIII საუკუნეებში ციხესიმაგრე შემცირდა და შემორჩა მხოლოდ თავდაპირველი ციხის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, კედლების პერიმეტრით 1,5 კმ.

შემორჩენილი გალავანი აღწევს 8-9 მეტრის სიმაღლეს, მასზე აღმოჩენილია 30-ზე მეტი კოშკის ნაშთი.

ციხესიმაგრის შიგნით აღმოჩენილია:

* მდიდრული საცხოვრებელი სახლების ნაშთები
* აბანოების ნანგრევები
* სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობები

ქალაქის გაუმაგრებელ ნაწილში XI-XIII საუკუნეებში განლაგებული იყო საცხოვრებელი და სახელოსნო უბნები. განსაკუთრებით საყურადღებოა ადგილობრივი კერამიკული წარმოების ნაშთები.

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქეოლოგია
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია
პარიზის ხელშეკრულება (1763)

**პარიზის ხელშეკრულება(1763)**— პარიზის ხელშეკრულება,ასევე ცნობილი როგორც 1763  ხელშეკრულება,ხელი მოეწერა 1763 წლის 10 თებერვალს დიდი ბრიტანეთის,საფრანგეთისა და ესპანეთის  სამეფოების მიერ,პორტუგალიის თანხმობით, შვიდწლიანი ომის დროს დიდი ბრიტანეთისა და პრუსიის მიერ საფრანგეთისა და ესპანეთის დამარცხების  შემდეგტ

ხელშეკრულების ხელმოწერას ოფიციალურად დაასრულა კონფლიქტი საფრანგეთისა და დიდ ბრიტანეთს შორის ჩრდილოეთ ამერიკის კონტროლისთვის(შვიდწლიანი ომი,რომელიც აშშ-ში ცნობილია როგორც ფრანგულ-ინდოელთა ომი)და დასაბამი  მისცა ბრიტანეთის დომინირების ერთად ევროპის გარეთ.დიდმა ბრიტანეთმა და საფრანგეთმა დააბრუნა  ომის დროს დაპყრობილი  ტერიტორიების უმეტესობა,თუმცა დიდმა ბრიტანეთმა მიიღო საფრანგეთის ჩრდილოამერიკული  სამფლობელოების დიდი ნაწილი.დამატებით,დიდი ბრიტანეთი დათანხმდა რომის კათოლიციზმის დაცვას ახალ სამყაროში .ხელშეკრულება არ ეხებოდა პრუსიასა და ავსტრია, რადგან მათ ხელი მოაწერეს ცალკე შეთანხმებას-ჰუბერტურსბურგის ხელშეკრულებას,ხუთი დღის შემდეგ.

## სქოლიო
ნარგიზთეფე

**ნარგიზთეფე** () — არქეოლოგიური ძეგლი და დასახლება აზერბაიჯანში, ხოჯავენდის რაიონში. მდებარეობს მილის სტეპში, რეგიონული ცენტრიდან აღმოსავლეთით 5 კმ-ში, მდინარე ხანაშენჩაის კალაპოტის სამხრეთით.

## ისტორია 
ნარგიზთეფე წარმოადგენს ბრინჯაოს ხანის დასახლების ნაშთებს. ძეგლის ფართობი 1 ჰექტარზე მეტია, ხოლო სიმაღლე 8 მეტრს აღწევს:

* თიხის ჭურჭელი, რომელიც ეკუთვნის ჭურჭლის სამარხის კულტურას
* შუა ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევარი) კერამიკული     ნაწარმი
* მოხატული ჭურჭლის ნიმუშები.
ნარგიზთეფეს კულტურული ფენები ამსგავსებს შუა ბრინჯაოს ხანის უზერლიქ-თეფეს ზედა ფენებთან, რომელიც მდებარეობს აღდამის აღმოსავლეთ გარეუბანში.

2011 წლის ოქტომბერში ნარგიზთეფესთან გაიხსნა: აზერბაიჯანის სახელმწიფო დროშის მოედანი და ყარაბაღის კონფლიქტში დაღუპულთა მემორიალი.

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქეოლოგია
უკანასკნელი თოლია

**უკანასკნელი თოლია** — დრამა აფხაზეთის ომზე, ერთ მოქმედებად, დაწერილი 2018 წელს მიხო მოსულიშვილის მიერ, რომელიც მოგვითხრობს აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოსა და თავდაცვის საბჭოს თავმჯდომარის, გენერალ-მაიორ ჟიული შარტავასა და მისი თანამებრძოლების გმირულ თავგანწირვაზე.

## პერსონაჟები
* **ჟიული**, ჟიული შარტავა, 49 წლის. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოსა და თავდაცვის საბჭოს თავმჯდომარე, გენერალ-მაიორი. 
* **გურამი**, გურამ გაბესკირია, სოხუმის მერი
* **ჯუმბერი**, ჯუმბერ ბეთაშვილი, აფხაზეთის მთავრობის საქმეთა მმართველი
* **რაული**, რაულ ეშბა, აფხაზეთის მრეწველობის მინისტრი
* **ჯანია**, გურამ ჯანიაშვილი, 17 სექტემბერს დასახმარებლად გაგზავნილი 32 “ავღანელის” მეთაური 
* **მერაბი**, მერაბ კვინიკაძე, პირადი მცველების “იუპიტერის” დანაყოფის განყოფილების უფროსი, კავშირგაბმულბის სპეციალისტი
* **ირმელა**, ირმელა შუტცე, 44 წლის, მეცნიერი სოხუმის ფიზიკო-ტექნიკური ინსტიტუტიდან
* **ჩინდიკოვი**, ვალერი ავერკიევიჩ ჩინდიკოვი, 35 წლის. ჩუვაში. რუსეთის სპეცსამსახურის “კგბ”-ს პოლკოვნიკი. 
* **ბუტბა**, ვალმერ ბუტბა, სპეცდანიშნულების რაზმის მეთაური.
* **ჯოკერი**, ოლეგ პაპასკირი. ბუტბას დანაყოფის მეთაური. 
* **მულტიკი**, თამაზ კვეკვესკირი, ბუტბას მარჯვენა ხელი 
* **შოროვი**,  მუაედ შოროვი, ყაბარდოელების 77-ე ბატალიონის მეთაური, აფხაზეთის არმიის მაიორი. 
* **კორესპონდენტი**
* **გადამსვენებელი**

## შინაარსი
პიესის მოქმედება ხდება  აფხაზეთის ომისას, 1993 წლის 27 სექტემბერს, ქალაქ სოხუმის დაცემის დღეს.

გენერალ-მაიორი ჟიული შარტავა აფხაზი სეპარატისტების და რუსი ოკუპანტების წინააღმდეგ იბრძვის სოხუმში 1993 წლის 27 სექტემბერს. იგი ბოლომდე რჩება ალყაშემორტყმულ ქალაქის მინისტრთა საბჭოს შენობაში, რათა მშვიდობიან მცხოვრებლებს ქალაქიდან უსაფრთხო გასვლის საშუალება მისცეს.

პიესის კულმინაციურ მომენტში ჟიული შარტავა უარს ამბობს რუსეთის სპეცსამსახურის „კგბ“-ს პოლკოვნიკის, ჩინდრიკოვის წინადადებაზე, რომ აფხაზი სეპარატისტებისგან იხსნიან, თუკი მერე ითანამშრომლებს მათთნ და მიაწვდის ხოლმე ინფორმაციებს საქართველოს მთავრობის საქმიანობის შესახებ, რაზეც ჟიული შარტავა უარს ამბობს. ამის მერე ჩინდრიკოვი აფხაზ სეპარატისტებს გადაულოცავს ტყვეებს, რომლებიც ქვიშის ერთ კარიერში დახვრეტენ როგორც ჟიული შარტავას, ასევე აფხაზეთის მინისტრთა საბჭოს წევრებსა და მათი დაცვას.

## დადგმები
* საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის თეატრი-სტუდია „მოდი-ნახე“ (სამხატვრო ხელმძღვანელი ნუგზარ ბუცხრიკიძე), რეჟისორი გიორგი ჭანტურია, 2024

## პრემიები და ჯილდოები
* სიღნაღის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალის პირველი ადგილი და 20 000 ლარი საპრიზო თანხა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის თეატრი-სტუდია „მოდი-ნახეს“ სპექტაკლისთვის „უკანასკნელი თოლია“, 2025

## გამოცემები
* ავტორის პიესების კრებულში „მიღმურისა და სააქაოსი“, გამომცემლობა საარი, 2024

## რესურსები ინტერნეტში
* ზუკა ნემსაძე — „უკანასკნელი თოლია, პროტესტის ავანგარდში"
* რადიო ივერია. საუბრები სტუდიაში "უკანასკნელი თოლია"
* „უკანასკნელი თოლია“ (სცენები სპექტაკლიდან)
* უკანასკნელი თოლია
* უკანასკნელი თოლია (სოფია ნადიბაიძის რეცენზია)

## სქოლიო
კატეგორია:მიხო მოსულიშვილის პიესები
ვიქტორ ჩერნოვი

**ვიქტორ ჩერნოვი** ( დ. 25 ნოემბერი, 1873, ხვალინსკი, სარატოვის გუბერნია — გ. 15 აპრილი, 1952, ნიუ-იორკი) — რუსი პოლიტიკოსი. იყო ესერების პარტიის დამფუძნებელი და პროგრამის ავტორი.  1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ საფრანგეთიდან დაბრუნდა რუსეთში და დაიკავა სოფლის მეურნეობის მინისტრის პოსტი ალექსანდრე კერენსკის დროებით მთავრობაში. ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ შეუერთდა ანტიბოლშევიკურ დროებით მთავრობას სამარაში. 1920 წელს წავიდა ემიგრაციაში.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1873
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1952
კატეგორია:სოციალისტები
კატეგორია:რუსი რევოლუციონერები
კატეგორია:ნიუ-იორკში გარდაცვლილები
ოღლანყალა (დასახლება)

**ოღლანყალა** () — დასახლება, თავდაცვითი ნაგებობა და ციხესიმაგრე აზერბაიჯანში, რომელიც ძვ.წ. II - I ათასწლეულებით თარიღდება. მდებარეობს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე, შარურის რაიონში, მდინარე არპას ნაპირზე, ყარატეფეს მთაზე. ფართობი დაახლოებით 40 ჰექტარია.

## აღწერა 
მთის ჩრდილოეთი კალთები ციცაბოა. სხვა ფერდობები გარშემორტყმულია ძლიერი თავდაცვითი კედლებით. კედლების სიგრძე 1,5-2,5 მ, სისქე - 1 მ. კედლები უხეშად თლილი ქვებითაა ნაგები, რის გამოც მას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც ციკლოპურ სტრუქტურას. კედლებზე ზოგან ქვის 4 რიგია შემორჩენილია. მთის სამხრეთ-დასავლეთით კოშკის ფორმის ნახევარწრიული ნაგებობებია შემორჩენილი.

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები
ლას-კინტანილიასი

**ლას-კინტანილიასი** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ბურგოსის პროვინციის ალფოს-დე-ბურგოსის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 24,783 კმ². მოსახლეობა — 362 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ბურგოსის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი

## სქოლიო
კატეგორია:ბურგოსის მუნიციპალიტეტები
The Death of Slim Shady (Coup de Grâce)

**The Death of Slim Shady (Coup de Grâce)** — ამერიკელი რეპერი ემინემის მეთორმეტე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2024 წლის 12 ივლისს ლეიბლებზე Shady Records, Aftermath Entertainment და Interscope Records. ეს კონცეფციური ალბომი ფოკუსირდება ემინემისა და მისი ალტერ ეგოს, Slim Shady-ის შორის სიმბოლურ ბრძოლაზე, სადაც ჟანრობრივად აერთიანებს ჰარდკორ ჰიპ-ჰოპს, სატირიკულ ელემენტებსა და შეგნებულ ლირიკას. ალბომი გამოირჩევა მუსიკოსის მიერ თვითრეფლექსიის მცდელობით, სადაც Slim Shady-ის „სიკვდილი“ მეტაფორად გამოიყენება კრიტიკასთან, პირად იდენტობასთან და კარიერაში გადაკვეთილ გზებთან დაკავშირებული ბრძოლის ასახსნელად.

ალბომში მონაწილეობენ სტუმარი შემსრულებლები: White Gold, Sly Pyper, JID, Dem Jointz, Ez Mil, Skylar Grey, Big Sean, BabyTron და Jelly Roll, ხოლო გაფართოებულ გამოცემაში (*Expanded Mourner’s Edition*) დამატებით შეტანილია 2 Chainz, Westside Boogie და Grip. პროდიუსირებაში ძირითადად თავად ემინემი მონაწილეობდა, ასევე Dem Jointz, Fredwreck, Cubeatz, Cole Bennett და მისი თანამშრომლები: Dr. Dre, Mr. Porter და Luis Resto.

ალბომის პრომოციისთვის გამოვიდა სამი სინგლი: „Houdini“, „Tobey“ და „Somebody Save Me“, ასევე მუსიკალური ვიდეო სიმღერისთვის „Temporary“. The Death of Slim Shady ემინემის წინა ალბომის, Music to Be Murdered By (2020), ლოგიკური გაგრძელებაა, თუმცა კრიტიკოსებს შერეული რეაქცია ჰქონდათ. ზოგიერთმა განსაკუთრებით შეაქო ემინემის ტექნიკური უნარები, მაგრამ ლირიკული შინაარსი „მოძველებულად“ და „რეპეტიტიულად“ მიაჩნდათ. Metacritic-ზე ალბომმა ემინემის დისკოგრაფიაში ყველაზე დაბალი ქულა მიიღო.

კომერციულად ალბომმა დიდი წარმატება მოიპოვა. იგი პირველ ადგილზე გავიდა 16 ქვეყნის ჩარტებში, მათ შორის აშშ-ის Billboard 200-ში, კანადაში, დიდ ბრიტანეთში, ავსტრალიასა და გერმანიაში. 2024 წლის 67-ე გრემის დაჯილდოებაზე იგი ნომინირებული იყო საუკეთესო რეპ ალბომის კატეგორიაში, რაც ემინემისთვის მერვე ნომინაცია იყო. თუმცა, ჯილდო Doechii (დოუჩის) ალბომმა Alligator Bites Never Heal-მა მიიღო, რითაც ემინემმა მეორედ წააგო ეს ჯილდო (პირველად 2006 წელს Encore-ით).

ალბომის კონცეფცია, Slim Shady-ის „სიკვდილი“, ინტერპრეტირებულია, როგორც ემინემის მიერ თავისი პროვოკაციული პერსონაჟისგან დისტანცირების მცდელობა, რაც მუსიკოსის კრიტიკასთან, საზოგადოებრივი გამოწვევებთან და პირად ტრანსფორმაციასთან დაკავშირებული ნარატივის ნაწილს წარმოადგენს.

## კომპოზიციების სია
## რესურსები ინტერნეტში
* billboard-ის სტატია
* ალბომის გამოცხადება
* rollingstone-ის სტატია

კატეგორია:ემინემის ალბომები
კატეგორია:2024 წლის ალბომები
კატეგორია:ალბომები Dr. Dre-ს პროდიუსერობით
კატეგორია:Aftermath Entertainment-ის ალბომები
კატეგორია:Interscope Records-ის ალბომები
კატეგორია:Shady Records-ის ალბომები
გურამ მელივა

**გურამ მელივა** (დ. 8 ნოემბერი, 1933, თბილისი — გ. 15 აპრილი, 2014) — ქართველი საოპერო რეჟისორი, ქორეოგრაფი, ხელოვნების ქურუმი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1990), საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (2003).

## ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის საორკესტრო ფაკულტეტი, 1964 წელს კი — ლენინგრადის კონსერვატორია საოპერო რეჟისურის განხრით.

1965-1975 წლებში ზ. ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დამდგმელი რეჟისორი იყო, 1982-2002 წლებში – თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელის მოადგილე, 2003-2004 წლებში – თეატრის სამხატვრო კოლეგიის თავმჯდომარე, 2005 წლიდან კი კვლავ თეატრის რეჟისორის თანამდებობას დაუბრუნდა. 1975-1983 წლებში მას მუსიკალური თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელისა და მთავარი რეჟისორის თანამდებობა ეკავა. გურამ მელივას დადგმული აქვს 100-ზე მეტი საოპერო სპექტაკლი და მუსიკალურ სანახაობა საქართველოში და მის ფარგლებს გარეთ.

გურამ მელივა გარდაიცვალა 2014 წლის 15 აპრილს. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1985 — საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე
* 1990 — საქართველოს სახალხო არტისტი
* 2003 — ღირსების ორდენი
* 2013 — ხელოვნების ქურუმი

## იხილეთ აგრეთვე
* გურამ მელივას ქუჩა

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* გურამ მელივა

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ალექსანდრე გერცენი

**ალექსანდრე გერცენი** ( დ. 6 აპრილი, 1812, მოსკოვი  — გ. 21 იანვარი, 1870, პარიზი) — რუსი მწერალი და ფილოსოფოსი. იყო XIX საუკუნის რუსი რევოლუციონერების იდეური ხელმძღვანელი და შთაგონების წყარო. ცხოვრების უდიდესი ნაწილი გაატარა ემიგრაციაში. 1865 წელს ლონდონიდან გადავიდა ჟენევაში. ლონდონსა და ჟენევაში გამოსცემდა პირველ რევოლუციურ რუსულენოვან გაზეთ „კოლოკოლს“. საკუთარივე სურვილის მიხედვით დაკრძალულია ნიცაში, Cimetière du Château-ში.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1812
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1870
კატეგორია:რუსი ფილოსოფოსები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
უზერლიქთეფე

**უზერლიქ-თეფე** () — შუა ბრინჯაოს ხანის დასახლება აზერბაიჯანის ქალაქ აღდამის აღმოსავლეთ გარეუბანში.  პირველი ურბანული ტიპის დასახლებას წარმოადგენს და ერთ-ერთ პირველ ადგილს კავკასიაში, სადაც მონოქრომული მოხატული კერამიკა აღმოჩნდა.

## ისტორია 
1953 წელს აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ხელმძღვანელობით მოეწყო არქეოლოგიური ექსპედიცია. ექსპედიციის მთავარი მიზანი მდინარე მტკვარსა და არაქსს შორის ტერიტორიის შესწავლა იყო. ექსპედიციის წევრებმა 1954 წლის შემოდგომაზე აღმოაჩინეს. ბორცვის აღმოსავლეთ კალთაზე 32 კვადრატული მეტრის ფართობის სათხრიანი ორმო გაშენდა. 1955 წელს ამ გათხრების ფართობი გაფართოვდა 80 კვ.მ-მდე.

ამ ტერიტორიაზე ასევე აღმოჩენილია სუფრის ყურძნის თესლი, რომელიც დაახლოებით სამნახევარი ათასი წლისაა; ქსოვისას გამოყენებული ძვლის ნემსი.

გათხრების დროს აღმოჩენილი წვრილფეხა და მსხვილფეხა პირუტყვის ნაშთები მიუთითებს, რომ უზერლიქ-თეფე ბრინჯაოს ხანაში უძველესი მესაქონლეების დასახლება იყო. მოსახლეობა ასევე ეწეოდა სოფლის მეურნეობას, მებაღეობას, ლითონის დამუშავებას, ჭურჭლის წარმოებასა და თიხის ჭურჭლის დამზადებას.

## სქოლიო 
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქეოლოგიური ძეგლები
კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია
კუენკის მუნიციპალიტეტები

300px|მინი|კუენკის მდებარეობა ესპანეთის რუკაზე
კუენკის პროვინცია () შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიურ გაერთიანებაში და შედგება 238 მუნიციპალიტეტისაგან. ესპანეთის ადგილობრივი თვითმმართველობის კანონის () თანახმად მუნიციპალიტეტი წარმოადგენს სახელმწიფოს ტერიტორიული მოწყობის ძირითად სუბიექტს, რომლის ძირითადი ელემენტებია ტერიტორია, მოსახლეობა და ადგილობრივი ადმინისტრაცია. თითოეულ მუნიციპალიტეტს აქვს საბჭო, კომისია (მინისტრთა კაბინეტის მსგავსი) და ყავს მერი (ალკალდი). მუნიციპალური საბჭოს წევრებს ირჩევენ პროპორციული არჩევნების გზით.

კუენკის მუნიციპალიტეტები ერთიანდებიან შვიდ კომარკაში:  ლა-ალკარია,  მანჩა-ალტა, ლა-მანჩა-დე-კუენკა, მანჩუელა, სერანია-ალტა, სერანია-ბახა, სერანია-მედია.

კუენკის პროვინციის ფართობია 17 141 კმ² და 2020 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 196 139 მაცხოვრებელს. დედაქალაქია კუენკა, რომელიც მოსახლეობისა და ფართობის (911,06 კმ²) მიხედვით ყველაზე დიდი მუნიციპალიტეტია, ხოლო ფართობით ყველაზე პატარაა — კასას-დე-გიხარო (8,2 კმ²).

## მუნიციპალიტეტების სია
## რუკა
## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 

## სქოლიო
*
გუნარ ცილინსკი

**გუნარ ცილინსკი** (; დ. 23 მაისი, 1931, რიგა — გ. 25 ივლისი, 1992) — საბჭოთა და ლატვიელი თეატრისა და კინოს მსახიობი, კინორეჟისორი, სცენარისტი. სსრკ სახალხო არტისტი (1979).

## ბიოგრაფია
1951 წელს დაამთავრა ოგრის სატყეო ტექნიკუმი, ხოლო 1954 წელს - რიგაში, ლატვიის კონსერვატორიის (ამჟამად იაზეპ ვიტოლას ლატვიის მუსიკალური აკადემია) თეატრალური განყოფილება.

1955 წლიდან ის ლატვიის სსრ-ის ა. უპიტის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის (ამჟამად ლატვიის ეროვნული თეატრი) მსახიობია.

პირველი კინოროლი მან 1959 წელს შეასრულა ფილმში „უცხო სოფელში“.

ცილინსკიმ თავის კარიერაში პიკს 1967-1968 წლებში მიაღწია, როდესაც სვერდლოვსკის კინოსტუდიის ფილმში „სულით ძლიერნი“ დაზვერვის ოფიცრის – კუზნეცოვის როლის შესრულებისთვის არაერთი ჯილდო მიიღო და ჟურნალ „საბჭოთა ეკრანის“ გამოკითხვის მიხედვით 1967 წლის საუკეთესო მსახიობი გახდა.

მან ეკრანზე შექმნა მამაცი, თავის თავში დარწმუნებული პიროვნებების სახეები, ძირითადად გმირულ სათავგადასავლო და დეტექტიურ ფილმებში.

1975 წლიდან ის რიგის კინოსტუდიის რეჟისორია.

მისი, როგორც რეჟისორის და სცენარისტის, დებიუტი 1976 წელს შედგა ფილმით „სონატა ტბაზე“, რომელიც რ. ეზერას რომანის მიხედვით იყო გადაღებული.

გარდაიცვალა 1992 წლის 25 ივლისს. დაკრძალულია რიგის ტყის სასაფლაოზე.

## როლები თეატრში
## ფილმოგრაფია
### მსახიობი
* 1958 — „უცხო სოფელში“ — იანისი
* 1966 — „ნოქტიურნი“ — ჟორჟი
* 1969 — „საბჭოთა კავშირის ელჩი“ — იულიუს ხელმერი
* 1972 — „ცეპლისის აფიორა“ — ნაგაინისი
* 1973 — „შახი ბრილიანტების დედოფალს“ – კაპიტანი სოკოლოვსკი
* 1974 — „დიდი ატრაქციონი“ — ზარუბინი
* 1975 — „თავდასხმა საიდუმლო პოლიციაზე“ — კრამეროვი
* 1976 — „სონატა ტბაზე“ (ვ. ბრასლასთან ერთან) — რუდოლფი
* 1979 — „ადრეული ჟანგი“ — პროკურორი სტრაიუპსი
* 1981 — „გამოძიებით დადგენილია“ — პოლიციის მაიორი კრამსი
* 1983 — „მაქცია ტომი“ — ტომი
* 1984 — „უკანასკნელი ვიზიტი“ — ტომ ბერტონი
* 1987 — „გარემოებათა ერთობლიობა“ — კინოსტუდიის დირექტორი
* 1990 — „მაქციების შთამომავალი“ — სალოცავის მფლობელი

### რეჟისორი
* 1976 — „სონატა ტბაზე“ (ვ. ბრასლასთან ერთან)
* 1979 — „ღამე ჩიტების გარეშე“
* 1979 — „ადრეული ჟანგი“
* 1982 — „ტარანი“
* 1984 — „როცა მუხრუჭი გიმტყუნებს“
* 1986 — „შიში“
* 1987 — „ეს საოცარი მთვარის შუქი“
* 1990 — „მაქციების შთამომავალი“
* 1991 — „ინდრანები“

### სცენარისტი
* 1976 — „სონატა ტბაზე“ (რ. ეზერასთან ერთან)
* 1979 — „ღამე ჩიტების გარეშე“ (ე. ლივსთან ერთან)
* 1982 — „ტარანი“
* 1984 — „როცა მუხრუჭი გიმტყუნებს“
* 1987 — „ეს საოცარი მთვარის შუქი“
* 1990 — „მაქციების შთამომავალი“
* 1991 — „ინდრანები“

## ჯილდოები და აღიარება
* 1965 — ლატვიის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი
* 1968 — ძმები ვასილიევების სახელობის რსფსრ-ის სახელმწიფო პრემია
* 1969 — ლატვიის სსრ-ის სახალხო არტისტი
* 1977 — ლატვიის სსრ-ის სახელმწიფო პრემია
* 1979 — სსრკ სახალხო არტისტი
* 1985 — ლატვიის სსრ-ის სახელმწიფო პრემია

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:ლატვიელი მამაკაცი მსახიობები
კატეგორია:ლატვიელი რეჟისორები
კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:ლატვიის სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:ლატვიის სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:რიგაში დაბადებულები
ბრიგიტა ჰაასი

**ბრიგიტა ჰაასი** (დ. 1964) – ლიხტენშტაინელი ადვოკატი და პოლიტიკოსი, ლიხტენშტაინის ვაჭრობისა და მრეწველობის პალატის აღმასრულებელი დირექტორი. მისი კანდიდატურა წარდგენილია ლიხტენშტაინის პრემიერ-მინისტრის პოსტზე და თანამდებობას დაიკავებს 2025 წლის 20 მარტს.

## ბიოგრაფია
ჰაასი გაიზარდა შანში. მან გაიარა სტაჟირება ლიხტენშტაინის სახელმწიფო ადმინისტრაციაში, სანამ სამართალს შეისწავლიდა ციურიხის უნივერსიტეტში.

იგი იყო ლიხტენშტაინის სავაჭრო და მრეწველობის პალატის აღმასრულებელი დირექტორის მოადგილე 2004-2019 წლებში, ხოლო 2019 წლის აგვისტოდან გახდა აღმასრულებელი დირექტორი. 

## ლიხტენშტაინის პრემიერ-მინისტრი
იგი არის პატრიოტული კავშირის კანდიდატი ლიხტენშტაინის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე 2025 წლის საყოველთაო არჩევნებში. არჩევნებში მისმა პარტიამ გამარჯვება მოიპოვა, რის შედეგადაც ჰაასი სავარაუდოდ გახდება პრემიერ-მინისტრი და იქნება ქვეყნის პირველი ქალი მთავრობის მეთაური. თანამდებობას დაიკავებს 2025 წლის  20 მარტს.

## პირადი ცხოვრება
ჰაასი ცხოვრობს ვადუცში და ჰყავს მეუღლე, ჰუბერტ ოსპელტი.

## სქოლიო
კატეგორია:ლიხტენშტაინელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ლიხტენშტაინის პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ქალი პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:XXI საუკუნის ქალი პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ევროპის ქალი პრემიერ-მინისტრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები