open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ინერციული ათვლის სისტემა

**ინერციული ათვლის სისტემა** — ათვლის სისტემა, რომელშიც სხეული ინარჩუნებს უძრაობის მდგომარეობას ან წრფივ თანაბარ მოძრაობას სხვა სხეულებთან ურთიერთქმედების არ არსებობის, ან გარე ზემოქმედებების კომპენსაციის შემთხვევაში. ათვლის სისტემა, რომელიც არის უძრავი ან მოძრაობს წრფივად და თანაბრად რაიმე ინერციული ათვლის სისტემის მიმართ, თვითონაც არის ინერციული. ინერციულ ათვლის სისტემაში სრულდება გალილეის ფარდობითობის პრინციპი და აინშტაინის ფარდობითობის პრინციპი.

კატეგორია:ათვლის სისტემები
ტაბულდაკი

**ტაბულდაკი** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში. 

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 29 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (78 %).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
ევგენი სტანკოვიჩი

**ევგენი ფედოროვიჩ სტანკოვიჩი** (უკრ: *Євге́н Фе́дорович Станко́вич*; დ. 19 სექტემბერი, 1942) ― თანამედროვე უკრაინელი და საბჭოთა კომპოზიტორი და პედაგოგი, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1986), უკრაინელ კომპოზიტორთა ეროვნული კავშირის ხელმძღვანელი (2005-2010), პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის ეროვნული მუსიკალური აკადემიის პროფესორი და კომპოზიციის კათედრის ხელმძღვანელი (1988 წლიდან), უკრაინის გმირი (2008).

## ბიოგრაფია
ევგენი სტანკოვიჩი 1942 წლის 19 სექტემბერს ქალაქ სვალიავაში (იმიერკარპატების ოლქი, უსსრ, საბჭოთა კავშირი) დაიბადა. 

სწავლობა უჟგოროდის მუსიკალურ სასწავლებელში, შემდეგ მიკოლა ლისენკოს სახელობის ლვოვის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში (1962-1963, ადამ სოლტისის კლასი) და პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის უკრაინის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში (1965-1970, ბორის ლიატოშინსკისა და მიროსლავ სკორიკას კლასი).

1970-1976 წლებში რედაქტორად მუშაობდა გამომცემლობაში „მუსიკალური უკრაინა“. 1993-1995 წლებში იყო უკრაინის კულტურის სამინისტროს კოლეგიის წევრი. 

ევგენი სტანკოვიჩს ეკუთვნის 6 სიმფონია, 12 კამერული სიმფონია, ოპერა „როცა გვიმრები ყვავიან“, 6 ბალეტი, მნიშვნელოვანი რაოდენობის ორატორული, კამერულ-ვოკალური და ინსტრუმენტული ნამუშევარი, 6 სპექტაკლისა და 100-ზე მეტი ფილმის მუსიკალური გაფორმება ეკუთვნის.

## ჯილდოები და წოდებები
* უკრაინის გმირი 
* იაროსლავ ბრძენის IV ხარისხის ორდენი (2017)
* იაროსლავ ბრძენის V ხარისხის ორდენი (2002)
* უკრაინის მინისტრთა კაბინეტის საპატიო სიგელი (2002)
* ხალხთა მეგობრობის ორდენი (1982)
* უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1980)
* ტარას შევჩენკოს სახელობის უკრაინის ეროვნული პრემია ([1977]]) 

## ლიტერატურა
* *Зинькевич Е. С.* Симфонические гиперболы. О музыке Евгения Станковича. — Сумы, 1999., (2-ое изд. Ужгород, 2002).

## რესურსები ინტერნეტში
* Официальный сайт
* Станкович Євген Федорович — БІОГРАФІЯ
* Станкович Євген Федорович 
* Данные на сайте Биография.ру
* Евгений Станкович: По жизни я однолюб. Автор — Марина Ситник // Зеркало недели. № 31 (456) 16—22 августа 2003

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1942
კატეგორია:უკრაინელი კლასიკური კომპოზიტორები
კატეგორია:საბჭოთა კლასიკური კომპოზიტორები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ანდრეი შტოგარენკო

**ანდრეი იაკოვლევიჩ შტოგარენკო** (უკრ: *Андрій Якович Штогаренко*; დ. 15 ოქტომბერი, 1902 ― გ. 15 ნოემბერი, 1992) ― უკრაინელი საბჭოთა კომპოზიტორი და პედაგოგი, სსრ კავშირის სახალხო არტისტი (1972),სოციალისტური შრომის გმირი (1982), II ხარისხის ორი სტალინური პრემიის ლაურეატი (1946, 1952) და ტარას შევჩენკოს სახელობის უკრაინის ეროვნული პრემიის მფლობელი (1974).

## ბიოგრაფია
ანდრეი შტოგარენკო 1902 წლის 15 ოქტომბერს, ნოვი-კაიდაკიში, დღევანდელი დნეპროპეტროვსკის მახლობლად დაიბადა.

1912 წლიდან სწავლობდა ეკატერინოსლავსკის მუსიკალურ სასწავლებელში, ზ. რაზლოვსკაიას საფორტეპიანო კლასში, თუმცა ოჯახის ხშირი გადაადგილების გამო, სწავლის დასრულება ვერ შეძლო. 1921-1930 წლებში საშუალო სკოლებში სიმღერის მასწავლებლად მუშაობდა. 1926 წლიდან 1930 წლამდე ხელმძღვანელობდა აკორდეონისტთა ანსამბლს, რომელსაც კომსომოლის სახელობის პირველი უკრაინული კამერული ანსამბლი ეწოდა. 1930 წელს ხარკოვის კონსერვატორიაში ჩაირიცხა, რომელიც 1936 წელს დაამთავრა.

1943 წლიდან ცხოვრობდა კიევში, სადაც კიევის კონსერვატორიაში მუშაობდა. 1954-1968 წლებში იყო რექტორი, 1968-1989 წლებში ― კონსერვატორიის კომპოზიციის კათედრის ხელმძღვანელი. 

1944 წლიდან შეუერთდა საბჭოთა კავშირის კომუნისტურ პარტიას. 

1962 წელს მონაწილეობა მიიღეო კიევში გამართულ  ნ. ლისენკოს სახელობის საერთაშორისო მუსიკალურ კონკურსში.

გარდაიცვალა 1992 წლის 15 ნოემბერს, კიევში. დაკრძალულია ბაიკოვის სასაფლაოზე.

## ჯილდოები
* II ხარისხის სამამულო ომის ორდენი
* მედალი „კიევის 1500 წლისთავის ხსოვნისათვის“
* II ხარისხის სტალინური პრემია (1946)
* უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1947)
* შრომის წითელი დროშის ორდენი (1948)
* II ხარისხის სტალინური პრემია (1952)
* ლენინის ორდენი (1960)
* უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1970)
* კირილესა და მეთოდეს ორდენი (1971)
* ოქტომბრის რევოლუციის ორდენი (1971)
* საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1972)
* ტარას შევჩენკოს სახელობის უკრაინის ეროვნული პრემია (1974)
* ლენინის ორდენი (1982)
* სოციალისტური შრომის გმირი (1982)

## ლიტერატურა
* Ukrainian Soviet Encyclopedic Dictionary, Kiev, 1987
* Keldysh Yu. V. ed. Muzykal'naya Entsyklopedia, Moscow, 1982
* Sadie, Stanley, ed. The New Grove Dictionary of Music & Musicians. London: Macmillan 1980. .

## რესურსები ინტერნეტში
* Биография Штогаренко Андрея Яковлевича

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1902
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:უკრაინელი კლასიკური კომპოზიტორები
კატეგორია:საბჭოთა კომპოზიტორები
კატეგორია:საბჭოთა მამაკაცი კომპოზიტორები
კატეგორია:XX საუკუნის კლასიკური კომპოზიტორები
კატეგორია:მამაკაცი კლასიკური კომპოზიტორები
კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მუსიკოსები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები
ჯეველ ტეილორი

**ჯეველ ტეილორი** (; დ. 17 იანვარი, 1963) — ლიბერიელი პოლიტიკოსი. ქვეყნის ამჟამინდელი ვიცე-პრეზიდენტი. იგი დაქორწინებული იყო ნასამართლევ სამხედრო დამნაშავესა და ყოფილ პრეზიდენტ ჩარლზ ტეილორზე (1997 წელს დაქორწინდნენ და 2006 წელს დაშორდნენ) ჩარლზ ტეილორის პრეზიდენტობის პერიოდში იყო ლიბერიის პირველი ლედი. 2005 წელს აირჩიეს ლიბერიის სენატში ბონგის ოლქის  ნაციონალური პატრიოტული პარტიიდან. ის არის სენატში ჯანმრთელობისა და სოციალური უზრუნველყოფის კომიტეტის თავმჯდომარე გენდერულ, ბავშვთა და ქალთა საკითხებში.

## ბიოგრაფია 
ჯეველ ჰოვარდი 1997 წელს დაქორწინდა ჩარლზ ტეილორზე. მათ შეეძინათ ერთი ვაჟი. 2005 წელს  ჯეველმა შეიტანა განცხადება განქორწინებაზე იმ მიზეზით, რომ დევნილი მეუღლე ნიგერიაში იმყოფებოდა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიერ შემოღებული გადაადგილების შეზრუდვის გამო მისთვის გართულებული იყო მეუღლესთან შეხვედრა. 2006 წელს ისინი განქორწინდენ.

როდესაც ჩარლზ ტეილორი ქვეყნის პრეზიდენტი იყო, ჯეველ ტეილორს ლიბერიის მთავრობაში  ეკავა  რიგი თანამდებობები. მათ შორის იყო ეროვნული ბანკის (ამჟამად ლიბერიის ცენტრალური ბანკი) მმართველის მოადგილე. იყო სოფლის მეურნეობის კოოპერატივისა და განვითარების ბანკის (ACDB) პრეზიდენტი და პირველი საკავშირო ეროვნული ბანკის იპოთეკური დაფინანსების განმახორციელებელი. გარდა ამისა, მან ძირითადი კონცენტრაცია მოახდინა  საგანმანათლებლო, სამედიცინო და სოციალურ პროექტებზე.
მარცხნივ|მინი|მაშავის ქალთა 30-ე კონფერენცია. ჯეწელ ტეილორი და რეუვენ რივლინი
ჯეველ ტეილორს აქვს უნივერსიტეტის დიპლომი საბანკო საქმეში და ორი ბაკალავრის დიპლომი საბანკო საქმესა და ეკონომიკაში. ამჟამად ის აგრძელებს MBA პროგრამას ლიბერიის კატტინგტონის უნივერსიტეტში.

2011 წლის 21 დეკემბერს დაამთავრა ლიბერიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლუიზა არტურ გრიმსის სამართლის სკოლა. ორი დღის შემდეგ, ბონგის ოლქში საზოგადოებრივი დავა წარმოიშვა სავარაუდოდ მისთვის გადაცემულ  ჯილდოსთან დაკავშირებით. ჯეველ ტეილორი გამოცხადდა ტიტულის ახალ მფლობელად "ქალბატონო სუაკოკო". მათი ჯგუფის მიერ იყო ნათქვამი, რომ შეხვედრა, რომელზეც მას ტიტული მიენიჭა, სინამდვილეში შეხვედრა იყო, რომელიც დაეხმარებოდა ქვეყნის მოსახლეობას პოლიტიკური უთანხმოებების გადალახვაში.

2012 წლის თებერვალში ჯეველ ტეილორი შეეცადა ლიბერიის პარლამენტში წარედგინა კანონპროექტი, რომლის თანახმად, ჰომოსექსუალური ქმედებები პირველი ხარისხის დანაშაულად გამოცხადდებოდა და  მაქსიმალური სასჯელი ამისათვის სიკვდილით დასჯა იქნებოდა. თუმცა პრეზიდენტმა ელენ ჯონსონ-სერლიფმა განმარტა, რომ იგი ხელს არ მოაწერდა ხსენებულ კანონპროექტს.

2017 წელს ჯეველ ტეილორი  ლიბერიის პრეზიდენტმა  ჯორჯ ვეამ  ახლად შექმნილ კოალიციაში (CDC) აირჩია თავის პაარტნიორად. 2017 წლის ბოლოს როდესაც მისმა პარტიამ მოიგო არჩევნები. ის გახდა ლიბერიის პირველი ქალი ვიცე-პრეზიდენტი.  მისი ინაუგურაცია ჩატარდა არჩეული პრეზიდენტის ჯორჯ ვეას ინაუგურაციის პარალელურად, 2018 წლის 22 იანვარს.

2020 წელს  დაინფიცირდა COVID-19-ით და განაში გაემგზავრა სამკურნალოდ.

## სქოლიო
კატეგორია:აფრიკელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ლიბერიელი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ლიბერიელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:ლიბერიის ვიცე-პრეზიდენტები
კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი
კატეგორია:ქალი ვიცე-პრეზიდენტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
კატეგორია:აფრიკის ქალი ვიცე-პრეზიდენტები
აპტრაკოვო

**აპტრაკოვო** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.

2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 312 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია „მელეუზი“, რომელიც დაშორებულია 20 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97%).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:მელეუზის რაიონის სოფლები
ჩიგოგიძე

საკუთარი სახელი **ჩიგოგიძე** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე ჩიგოგიძე — ქართველი მათემატიკოსი
* გიორგი ჩიგოგიძე — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
* გრიგოლ ჩიგოგიძე — ქართველი ჟურნალისტი
* ვასილ ჩიგოგიძე — ქართველი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი
* ვასო ჩიგოგიძე — ქართველი თეატრის რეჟისორი
* ნიკოლოზ ჩიგოგიძე — ქართველი მუსიკოსი
* ნიკოლოზ ჩიგოგიძე — საბჭოთა გენერალ-მაიორი
* ნიკოლოზ ჩიგოგიძე — ქართველი პოლიტიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
კახა გოგიძე

**კახა გოგიძე** (დ. 30 სექტემბერი, 1970) — ქართველი მსახიობი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1970 წლის 30 სექტემბერს. 2003 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გოგიძეს მიღებული აქვს პრიზები მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (2002, 2003, 2007) და „ოქროს ნიღაბი“ მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (2003). როლები შესრულებული აქვს თავისუფალი თეატრში, რუსთავის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში, მესხეთის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში, სანდრო ახმეტელის სახელობის და სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. ნათამაშები აქვს 80-ამდე სპექტაკლი. აქედან 50-მდე მთავარი როლი. დადგმული აქვს 19  სპექტაკლი. 2014 წელს კომედიის თეატრალური ფესტივალის მამაკაცის როლის საუკეთესო შემსრულებელი. 2015 წელს გრანპრის „თეატრალური იმერეთი” მფლობელი საუკეთესო რეჟუსირისთვის სპექტაკლით „მუსუსი“.

## ფილმოგრაფია
## რესურსები ინტერნეტში
* ეროვნული ფილმოგრაფია
* 
* ილიაუნის თეატრი

კატეგორია:დაბადებული 1970
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ჰიბა აბუქი

**ჰიბა აბუხრის ბენსლიმანე** (არაბ. هبة أبوخريص بنسليمان), ცნობილია როგორც **ჰიბა აბუქი** (არაბ. هبة أبوك; მადრიდი, 30 ოქტომბერი, 1986)—ესპანელ- ტუნისელი მსახიობი. იგი ცნობილია სატელევიზიო სერიალებში შესრულებული როლებით, პირველ რიგში, პოპულარულ ტელესერიალ ელ-პრინსიპეში (*El Príncipe*) განსახიერებული ფატიმას როლით.

## ბიოგრაფია 
მინი|ჰიბა აბუქი-2018 წელი
ჰიბა აბუქი დაიბადა მადრიდში. იგი უმცროსია ოთხი და-ძმიდან.  მამა წარმოშობით ლიბიელია, ხოლო დედა-ტუნისელი.  მისი მშობლები ტუნისიდან ემიგრაციის შემდეგ დასახლდნენ  ესპანეთში. გაიზარდა ტრადიციულ ოჯახში. მშობლები ძალიან მკაცრები იყვნენ. როგორც თავად იხსენებს, ბავშვობაში ვერ ივარაუდებდა, რომ ცხოვრებას მსახიობის პროფესიას დაუკავშირებდა. ოჯახში დიდ ყურადღებას უთმობდნენ  შვილების განათლებას. თუმცა ოთხი და-ძმიდან ყველაზე ბევრს ჰიბა მეცადინეობდა. დედას უნდოდა, რომ ჰიბა ექიმი გამოსულიყო და ხშირად მოუწოდებდა გოგონას კარგად ესწავლა, ვინაიდან სწავლა გახდებოდა მისი მომავალი თავისუფლების გარანტი. თვითონ ჰიბას პედაგოგობა სურდა. ჰიბა 18 წლამდე სწავლობდა მადრიდის ფრანგულ ლიცეუმში. მოგვიანებით სწავლა გააგრძელა არაბულ ფილოლოგიის.განხრით. ასევე მიიღო  RESAD -ის დრამატული ფაკულტეტის დიპლომი. ესპანური და არაბული ენების გარდა საუბრობს ინგლისურად, ფრანგულად და იტალიურად. უყვარს ტუნისური ტაჯინის მომზადება. გატაცებულია ფლამენკოთი. 

ფრანგულ ლიცეუმში სწავლისას, გოგონა დარეგისტრირდა თეატრალურ სემინარზე. მას სურდა იმ გასცნობოდა  საყვარელი პიესების ტექსტებს. სცენაზე 12 წლისა მოხვდადა მაშინვე მოიხიბლა. თუმცა დიდი წინააღმდეგობის გადალახვა მოუხდა, ვინაიდან მშობლები მის არჩევანს უაეყოფითად შეხვდნენ.
მარცხნივ|მინი|ჰიბა აბუქი-2017 წ.
2008 წელს დამწყებმა მსახიობმა ეპიზოდური როლი შეასრულა სატელევიზიო სერიალში El síndrome de Ulíses ჰიბა ჰადუკისის სახელით. მისი სამსახიობო კარიერა 2010 წელს დაიწყო  ესპანეთის ტელეარხ Cuatro-ს მიერ გადაღებულ კომედიურ სერიალ La isla de los nominados- ში. 2011 წელს ჰიბამ ეპიზოდური როლი შეასრულა Cheers– ის ესპანურ ადაპტაციაში, ხოლო El corazón del oceano– ში, რომელიც ეკრანებზე გავიდა 2014 წელს, ითამაშა გვადალუპეს როლი. 2012 წლიდან ჰიბა  Antena 3 -ის კომდიური სერიალ Con el culo al aire-ის რეგულარული დასის შემადგენლობაში მოხვდა. მონაწილეობა მიიღო სერიალის ბპირველ ორ სეზონში. 2014 წლის თებერვალში მსახიობის დებიუტი შედგა კრიმინალურ დრამატულ სერიალში ელ პრინსიპე*( El Príncipe )*, რომელიც Telecinco- ს ეთერში გავიდა. ფილმი  ხუთ მილიონზე მეტმა მაყურებელმა ნახა და მთავარი როლის შემსრულებელ ჰიბა აბუქს დიდი პოპლარობა მოუტანა.

## პირადი ცხოვრება 
ჰიბა აბუქი დაქორწინებულია მაროკოელ ფეხბურთელ აშრაფ ჰაქიმზე. წყვილს ჰყავს ვაჟი, რომელიც დაიბადა 2020 წელს დორტმუდში. ოჯახს ყავს ლაბრადორი, სახელად რაი, რომელსაც აქვს საკუთარი ინსტაგრამის გვერდი 12000-ზე მეტი მიმდევრით.    

## ჯილდოები 
2014- ჟურნალ კოსმოპოლიტენის ჯილდო-ქალური სილამაზის სიმბოლო

## ფილმოგრაფია 
## სქოლიო 
კატეგორია:ესპანელი მსახიობები
კატეგორია:ესპანელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 1986
კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი
კატეგორია:XXI საუკუნის ესპანელი ქალი მსახიობები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ანტონინა კრავჩუკი

**ანტონინა მიხაილის ასული კრავჩუკი** (; დ. 3 ნოემბერი, 1935, ბელოპოლიეს რაიონი, სუმის ოლქი, უკრაინის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — უკრაინის პირველი პრეზიდენტის, ლეონიდ კრავჩუკის მეუღლე და უკრაინის ისტორიაში პირველი ქალი, რომელსაც პირველი ლედის თანამედებობა ეკავა.  

## ბიოგრაფია
ანტონინა მიხაილის ასული მიშურა (მისი დაბადების გვარი) 1935 წლის 3 ნოემბერს უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში, კერძოდ, სუმის ოლქის ბელოპოლიეს რაიონში დაიბადა. 1958 წელს მან დაამთავრა კიევის ტარას შევჩენკოს სახელობის უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, მოგვიანებით კი ამავე უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაკულტეტის ასოცირებულ პროფესორად მუშაობდა. 

ანტონინა კრავჩუკი იყო ჟურნალ "პერსონალის", სრულიად უკრაინული ზოგადი პოლიტიკური საგანმანათლებლო ყოველკვირეული "პერსონალის პლუსის" დამფუძნებელი პერსონალის მენეჯმენტის რეგიონულ აკადემიაში. 1957 წელს ის დაქორწინდა ლეონიდ კრავჩუკზე. მეუღლის სხვადასხვა თანამდებობაზე ყოფნის დროს ანტონინა იშვიათად ესწრებოდა ოფიციალურ ღონისძიებებს.

## სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის პირველი ქალბატონები
კატეგორია:დაბადებული 1935
კატეგორია:დაბადებული 3 ნოემბერი
კატეგორია:უკრაინელი ეკონომისტები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ლიუდმილა კუჩმა

**ლიუდმილა ნიკოლაის ასული კუჩმა** (, ; დ. 19 ივნისი, 1940, ვოტკინსკი) — უკრაინის მეორე პრეზიდენტის, ლეონიდ კუჩმას მეუღლე და უკრაინის ყოფილი პირველი ლედი. სანამ ამ უკანასკნელ თანამდებობას დაიკავებდა ის მუშაობდა დიზაინის ინჟინრად. 

## ბიოგრაფია
ლიუდმილა ნიკოლაის ასული ტალალაევა 1940 წლის 19 ივნისს უდმურტეთში დაიბადა და პეტრე ჩაიკოვსკის, რომელიც აგრეთვე ვოტკინსკში დაიბადა, სახლ-მუზემში არსებულ მუსიკალურ სკოლაში სწავლობდა. მან მექანიკური კოლეჯი დაამთავრა. 

1967 წელს ლიუდმილა დაქორწინდა ლეონიდ კუჩმაზე, რომელთანაც 1970 წელს ქალიშვილი ოლენა შეეძინა. 

30 წლის განმავლობაში ის მუშაობდა ინჟინრად საწარმოო ასოციაციის დიზაინის ოფისში, დნეპროპეტროვსკში. 1996 წლიდან იკავებს  ეროვნული ფონდის საპატიო პრეზიდენტის თანამდებებობას დედათა და ბავშვთა სოციალური დაცვის საკითხებში. 

კუჩმა დაჯილდოვებულია 1998 წელს ლიეტუვის დიდი ჰერცოგის გედიმინას ორდენით და 2010 წელს პრინცესა ოლგას პირველი კლასის ორდენით. მას საქველმოქმედო საქმიანობისთვის არაერთი უკრაინული და უცხოური ორგანიზაციის ჯილდო აქვს მიღებული.  

2004 წლის 12 მაისიდან ლიუდმილა კუჩმა იუნესკოს სპეციალური ელჩია ახალგაზრდა ტალანტების დასახმარებლად. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Украина-детям 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი
კატეგორია:უკრაინელი ინჟინრები
კატეგორია:საბჭოთა ინჟინრები
კატეგორია:უკრაინელი ფილანტროპები
კატეგორია:უკრაინელი ქალი პოლიტიკოსები
კატეგორია:უკრაინის პირველი ქალბატონები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
იაზიკოვო (ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი)

**იაზიკოვო** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 245 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (68 %).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
მოტყიერის წმინდა გიორგის ეკლესია

**მოტყიერის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღორეშის განაპირას არსებული სასაფლაოს მოშიშვლებულ ბორცვზე. აგებულია XX საუკუნეში.

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია შირიმის თლილი, მომცრო კვადრებით. გადახურულია ორფერდა სახურავით. ეკლესია აგებულია დასავლეთ საქართველოში მოღვაწე ბერძენი ხელოსნების მიერ, თუმცა ნაგებობის დღევანდელი სახე მთლიანობაში, 2000 წელს ჩატარებული სამუშაოების შედეგადაა ჩამოყალიბებული.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
ყრანჩის წმინდა გიორგის ეკლესია

**ყრანჩის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩრდილში, ძველ სასაფლაოზე. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში.

ეკლესია დარბაზულია. ნაგებობა ერთსაფეხურიან ცოკოლზეა დაფუძნებული. ნაგებია თლილი ქვის კვადრებით. ეკლესია აგებულია დასავლეთ საქართველოში მოღვაწე ბერძენი ოსტატების მიერ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XX საუკუნის ეკლესიები
შილდაყის წმინდა გიორგის ეკლესია

**შილდაყის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩრდილის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე, შემორჩენილია ნანგრევები. აგებულია შუა საუკუნეებში.

იქ სადაც ადრე ეკლესია იდგა მისი ნანგრევებისაგან წარმოქმინილია ბორცვი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, რომელსაც მიდგმული აქვს მეტრნახევარი სიგრძის ორი კედელი, რომლის მარჯვენა ნაწილში გამოყენებულია ერთი თაღის ქვა, ასევე ძველი ეკლესიის საინტერესო ქვა დევს ჩრდილოეთი კედლის ქვედა წყობაში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მარელისის მაცხოვრის ეკლესია

**მარელისის მაცხოვრის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ მარელისში. განვითარებულ შუა საუკუნეებში აგებული ეკლესია თითქმის მთლიანად დანგრეულია. გვიან შუა საუკუნეებში იგი მეორედ ააშენეს, ხოლო XIX საუკუნეში ბერძენმა ოსტატებმა დაამჩნიეს თავისი მოღვაწეობის კვალი. 

ეკლესია დარბაზულია. სამშენებლო მასალად ძირითადად გამოყენებულია ზედაპირმოსწორებული დამუშავებული ქვა. ეკლესია შიგნით აღმოსავლეთით სრულდება გაშლილი ნახევარწრიული აფსიდით. სატრიუმფო თაღი კონსოლებზეა დაყრდნობილი. აფსიდის ორივე მხარეს იატაკიდან 50 სმ-ის სიმაღლიდან კონქის საწყისამდე ამართულია კონქებით დასრულებული თაღოვანი ნიშები. ეკლესიას აქვს შესასვლელები სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ისინი წარმოადგენენ სწორკუთხა ღიობებს, რომელთა ირგვლივ თლილი ქვის კვადრებია დალაგებული. სამხრეთის შესასვლელის ჯვრიანი არქიტრავი ამჟამად ჩამოვარდნილია.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
ვასილ ბარვინსკი

**ვასილ ალექსანდროვიჩ ბარვინსკი** (უკრ: *Василь Олександрович Барвінський*; დ. 20 თებერვალი, 1888, ტერნოპოლი ― 9 ივნისი, 1963, ლვოვი) ― უკრაინელი კომპოზიტორი, პიანისტი, მუსიკის კრიტიკოსი, პედაგოგი და დირიჟორი. XX საუკუნის უკრაინის მუსიკალური კულტურის ცნობილი წარმომადგენელი.

ხელოვნების დოქტორი (1940), პრაღის უკრაინული უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი (1938).

## ბიოგრაფია
ვასილ ბარვინსკი 1888 წლის 20 თებერვალს, ტერნოპოლში არისტოკრატიული წარმოშობის ოჯახში დაიბადა. მამამისი ალექსანდრე ბარვინსკი ცნობილი უკრაინელი პედაგოგი, პოლიტიკოსი და საზოგადო მოღვაწე იყო. მუსიკის პირველი გაკვეთილები დედასთან მიიღო, რომელიც მომღერალი და პიანისტი იყო.

მუსიკალური განათლება ლვოვის კონსერვატორიაში მიიღო კაროლია მიკულისა და ვილემა კურცას ხელმძღვანელობით. კონსერვატორიის დასრულების შემდეგ, 1906 წელს ლვოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩაირიცხა. ერთი წლის შემდეგ მუსიკალური განათლების გასაგრძელებლად პრაღაში გადავიდა. კარლოვის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის ფაკულტეტზე სწავლობდა, სადაც პროფესორ ვიტეზსლავ ნოვაკის ხელმძღვანელობით ცნობილი ჩეხი მუსიკოსების ლექციებს ისმენდა.  

სწავლის დროს პირველი ვრცელი ნაშრომი „უკრაინული რაფსოდია“ დაწერა. 1912-1914 წლებში ნიკოლოზ ლისენკოს სახსოვრად საფორტეპიანო სექსტეტი დაწერა. 1915 წელს ლვოვში დაბრუნდა, ქოროს ხელმძღვანელობდა და კონცერტებზე გამოდიოდა.

1915-1939 წლებში ლვოვის მიკოლა ლისენკოს სახელობის ეროვნული მუსიკალური აკადემიის პროფესორი და დირექტორი იყო. 1939-1941 და 1944-1948 წლებში ლვოვის კონსერვატორიის პროფესორი და დირექტორი იყო. 1939 წელს დასავლეთ უკრაინის სახალხო ასამბლეის დეპუტატად აირჩიეს.

1948 წელს ბარვინსკის 10 წლით პატიმრობა მიუსაჯეს. 1958 წელს გათავისუფლებისა და რეაბილიტაციის შემდეგ ბარვინსკიმ სახელმწიფო მოხელეების მიერ განადგურებული ნამუშევრების აღდგენა დაიწყო.

ვასილ ბარვინსკი 1963 წლის 9 ივნისს გარდაიცვალა. დაკრძალულია ლიჩაკოვის სასაფლაოზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* Vasyl Barvinsky: Galicians I
* The Silenced Voice of Vasyl Barvinsky

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1888
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1936
კატეგორია:უკრაინელი კლასიკოსი კომპოზიტორები
კატეგორია:უკრაინელი დირიჟორები
ნესტორ ნიჟანკივსკი

**ნესტორ ოსტაპოვიჩ ნიჟანკივსკი** (უკრ: *Не́стор Оста́пович Нижанкі́вський*; დ. 31 აგვისტო, 1893, ბერეჟანი, ავსტრიის იმპერია ― 10 აპრილი, 1940, ლოძი, მესამე რაიხი) ― უკრაინელი კომპოზიტორი, პიანისტი და მუსიკის კრიტიკოსი, ვენის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის დოქტორი. კომპოზიტორ ოსტაპ ნიჟანკივსკის ვაჟი. 

## ბიოგრაფია
ნესტორ ნიჟანკივსკი 1893 წლის 31 აგვისტოს, ბერეჟანში დაიბადა. ფორტეპიანოსა და კომპოზიციას ლვოვის უმაღლეს მუსიკალურ ინსტიტუტსა და მუსიკისა და საშემსრულებლო ხელოვნების ვენის უნივერსიტეტში სწავლობდა.

მონაწილეობა პირველ მსოფლიო ომში. ტყვედ ჩავარდა. ომიდან 1918 წელს დაბრუნდა. 1923 წელს ვენის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო ისტორიაში. 1927 წელს პრაღის სახელმწიფო კონსერვატორია დაამთავრა (ვიტეზსლავ ნოვაკის მასტერკლასი) 1929 წლიდან ლვოვის კონსერვატორიაში მუსიკალურ-თეორიული დისციპლინის ხელმძღვანელად მუშაობდა.

ნესტორ ნიჟანკივსკი 1940 წლის 10 აპრილს, ლოძში გარდაიცვალა. 1993 წლის ნოემბერში ნიჟანკივსკის ცხედარი სტრიში, მისი მშობლების სამარხის მახლობლად გადაასვენეს.

## რესურსები ინტერნეტში
* Nestor Nyzhankivsky
* Nyzhankivsky, Nestor - Encyclopedia of Ukraine

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1863
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
კატეგორია:უკრაინელი კლასიკური კომპოზიტორები
გარდაბნის თბოელექტროსადგური

**გარდაბნის თბოელექტროსადგური** — კომბინირებული ციკლის თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ გარდაბანთან. სადგურის სიმძლავრე 231 მეგავატია. განკუთვნილია დატვირთვის ბაზისურ ნაწილში მუშაობისთვის. ელექტროენერგიის ყოველწლიური გამომუშავება იცვლება 1,2-დან 1,6 მილიარდ კვტ·სთ-მდე; ძირითადი საწვავია ბუნებრივი აირი, რომლის ყოველწლიური ხარჯი შეადგენს 290–300 მილიონ კუბურ მეტრს. სადგურის თერმული ეფექტიანობა 52–54%-ია, რაც 20–22%-ით აღემატება სტანდარტული ორთქლტურბინული სადგურების ეფექტიანობას.

თბოელექტროსადგურის მშენებლობა 2014 წლის იანვარში დაიწყო. ექსპლუატაციაში შევიდა 2015 წლის ივლისში. მშენებლობაზე დაიხარჯა 231 მლნ აშშ დოლარი.

## შპს „გარდაბნის თბოსადგური“ 
გარდაბნის თბოელექტროსადგური შპს „გარდაბნის თბოსადგურის“ საკუთრებაშია. ამ კომპანიის 51% წილის მფლობელია საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაცია, ხოლო 49%-ს ფლობს საპარტნიორო ფონდი. თბოელექტროსადგურის მშენებლობაც მთლიანად ამ ორგანიზაციებმა დააფინანსეს.

## იხილეთ აგრეთვე 
* გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2

## რესურსები ინტერნეტში 
* შპს „გარდაბნის თბოსადგურის“ ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს თბოელექტროსადგურები
კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტი
__NOTOC__
აბდრაშიტოვო (მრავალმნიშვნელოვანი)

**აბდრაშიტოვო** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* აბდრაშიტოვო — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
*აბდრაშიტოვო  — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დუვანის რაიონში.
გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2

**გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2** — კომბინირებული ციკლის თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ გარდაბანთან. სადგურის დადგმული სიმძლავრეა 230 მეგვტ. წელიწადში გამოიმუშავებს 1,3 მილიარდ კვტ·სთ-მდე ელექტროენერგიას. გამოირჩევა მაღალი ეფექტიანობითა და გარემოს დაცვითი ტექნოლოგიით; თითქმის ორჯერ უფრო ნაკლებ გაზს მოიხმარს და უფრო ეკონომიურია, ვიდრე საქართველოში ბუნებრივ აირზე მომუშავე ძველი ენერგობლოკები.

თბოელექტროსადგური პირველია საქართველოში, რომელიც ინოვაციური, ე.წ. „ნულიდან გაშვების“ ფუნქციითაა აღჭურვილი, რაც ქვეყნის ელექტროსისტემაში საგანგებო მდგომარეობის შემთხვევაში, დროის მოკლე პერიოდში, სისტემისთვის  ელექტროენერგიის მიწოდებას და ნულიდან აღდგენას გულისხმობს.

თბოელექტროსადგურის სამშენებლო ფაზა 2018 წლის თებერვლიდან 2019 წლის დეკემბრამდე გრძელდებოდა. გაიხსნა 2020 წლის 17 იანვარს. ექსპლუატაციაში შევიდა 2020 წლის მარტში, მას შემდეგ, რაც სემეკ-მა გასცა წარმოების ლიცენზია. აშენდა საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციის 180 მილიონამდე აშშ დოლარის ინვესტიციით.

## შპს „გარდაბნის თბოსადგური 2“ 
გარდაბნის თბოელექტროსადგური 2-ის მფლობელია შპს „გარდაბნის თბოსადგური 2“, რომელიც საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციის შვილობილი კომპანიაა.

## იხილეთ აგრეთვე 
* გარდაბნის თბოელექტროსადგური

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს თბოელექტროსადგურები
კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტი
გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური

**გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური** — თბოელექტროსადგური საქართველოში, გარდაბნის მუნიციპალიტეტში. იგი უახლესი ენერგეტიკული ტექნოლოგიების დანერგვის პირველი წარმატებული მცდელობა იყო. წარმოადგენს Pratt and Whitney Power Systems FT8 ტიპის აირტურბინების ბაზაზე აშენებულ ენერგეტიკულ ობიექტს.

ელექტროსადგურის დადგმული სიმძლავრეა 110 მეგავატი. გამომდინარე იქიდან, რომ გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური წარმოადგენს კომბინირებული ციკლით მომუშავე ორთქლაირული ელექტროსადგურის აირტურბინულ ზედნაშენს, მისი გამომუშავება ახალი ინვესტიციის შემთხვევაში შეიძლება კიდევ გაიზარდოს.

გარდაბნის აირტურბინული ელექტროსადგური ექსპლუატაციაში შევიდა 2006 წლის 23 იანვარს. ექსპლუატაციის ვადა 25 წელია. განხორციელებული ინვესტიციის საერთო ღირებულება 53 800 000 დოლარია. 2010 წლის დეკემბერში შპს „ჯიფაუერმა“ სადგური კომპანია „ენერჯი ინვესტი“-სგან შეიძინა.

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს თბოელექტროსადგურები
კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტი
ალექსანდროვკა (ბედეევა-პოლიანის სოფსაბჭო)

**ალექსანდროვკა** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.

2002 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 194 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 52 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 61 კმ-ით.

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
ალა ზაგაიკევიჩი

**ალა ლეონიდოვნა ზაგაიკევიჩი** (უკრ.: *Алла Леонідівна Загайкевич*; დ. 17 დეკემბერი, 1966, ხმელნიცკი) ― უკრაინელი თანამედროვე კლასიკური მუსიკის კომპოზიტორი, ელექტრონული მუსიკალური პროექტების ორგანიზატორი, მუსიკოლოგი. 

## ბიოგრაფია
ალა ზაგაიკევიჩი 1966 წლის 17 დეკემბერს, ხმელნიცკში დაიბადა. 1990 წელს კიევის სახელმწიფო კონსერვატორია დაამთავრა. 1986-1999 წლებში ფოლკლორულ ანსამბლ „Древо“-სთან ერთად გამოდიოდა.

1998 წლიდან უკრაინის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში მუსიკალური-საინფორმაციო ტექნოლოგიების კათედრის ხელმძღვანელად მუშაობდა. 1993 წლიდან არის უკრაინის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი. ალა ზაგაიკევიჩის ნაწარმოებები წარდგენილია ფესტივალებზე: „კიევის მუსიკალური ფესტივალი“, „*Премьеры сезона*“, „*Мистецьке Березілля*“ (კიევი), „ახალი მუსიკის ორი დღე და ორი ღამე“ (ოდესა), „მუსიკალური ტრადიციები და ავანგარდი“ (ლუბლინი) და სხვ.

## კინოკომპოზიტორი
* მამაი (2003)
* სექენდ-ჰენდი (2004)
* გიდი (2013)

## ჯილდოები
* ალექსანდრე დოვჟენკოს სახელობის უკრაინის სახელმწიფო პრემია (2004) ― ფილმის „მამაი“ მუსიკალური გაფორმებისთვის

## ლიტერატურა
* Муха Антон. Композитори України та української діаспори. — К.: 2004. — ISBN 966-8259-08-4
* Ракунова И.Н. Новые композиторские технологии. Творчество Аллы Загайкевич. Киів: Фенікс, 2010

## რესურსები ინტერნეტში
* Информация на сайте организации «Нова музика» 
* Информация на сайте «артпортал»
* (англ.)
* (англ.)
* Страница на сайте *IRCAM* 
* Беглецы от мира, или В поисках жемчуга: О постановке оперы «Число и Ветер» // «День» (Киев), № 3, 5 января 2001.
* Алла Загайкевич in Livejournal
* [Интервью порталу Polit.ru, июнь 2011(https://ka.wikipedia.org/wiki/2011)]

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1966
კატეგორია:უკრაინელი კლასიკური კომპოზიტორები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ვალენტინ ბიბიკი

**ვალენტინ სავიჩ ბიბიკი** (უკრ: *Бібік Валентин Савич*; დ. 19 ივლისი, 1940, ხარკივი ― გ. 7 ივლისი, 2003, თელ-ავივი) ― უკრაინელი და საბჭოთა კომპოზიტორი და პედაგოგი, პროფესორი, უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
ვალენტინ ბიბიკი 1940 წლის 19 ივლისს ხარკივში დაიბადა. 1966 წელს ხარკივის ხელოვნების ეროვნული უნივერსიტეტი დაამთავრა (დმიტრი კლებანოვის კლასი). 1966 წლიდან იმავე ინსტიტუტში ასისტენტი, 1971 წლიდან ― უფროსი ხელმძღვანელი, ხოლო 1990-1994 წლებში პროფესორი და კომპოზიციისა და ინსტრუმენტების კათედრის ხელმძღვანელი იყო.

1968 წლიდან საბჭოთა კავშირის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი გახდა. 1989 წლიდან უკრაინის კომპოზიტორთა კავშირის ხარკივის ოლქის საბჭოს თავმჯდომარე იყო. 

1994 წელს სანქტ-პეტერბურგში გადავიდა, სადაც სანქტ-პეტერბუგის პროფკავშირების ჰუმანიტარულ უნივერსიტეტსა და სანქტ-პეტერბურგის ხელოვნების აკადემიაში პროფესორად და მუსიკალური ხელოვნების კათედრის ხელმძღვანელად მუშაობდა. 1998 წელს ისრაელში გადავიდა, სადაც თელ-ავივის უნივერსიტეტში მუსიკის აკადემიაში კომპოზიციის ხელმძღვანელად დაიწყო მუშაობა. 

ვალენტინ ბიბიკის მუსიკალური ნამუშევრები არაერთ საერთაშორისო მუსიკალურ ფესტივალზე წარადგინეს, მათ შორის: უკრაინაში, რუსეთში, ევროპის ქვეყნებში, კანადაში, აშშ-სა და ისრაელში.

ვალენტინ ბიბიკი 2003 წლის 7 ივლისს თელ-ავივში გარდაიცვალა.

## ლიტერატურა
* Харьковский институт искусств имени И. П. Котляревского: 1917—1992. — Харьков, 1992. — С. 92-93.
* Харківські асамблеі. Міжнародний музичний фестиваль 1992 р. «Барокко та ХХ століття». Збірка матеріалів. / Упорядник Г.І.Ганзбург. — Харків, 1992. — С. 17. (укр., engl.)
* Мизитова А. А., Иванова И. Л. Фрагменты творчества Валентина Бибика: Монографические очерки. — Харьков, 2006. — 126 с. ISBN 966-8779-05-3
* Зінькевич О. Бібік (Бібик) Валентин Савич // Українська музична енциклопедія. — Т. 1. — Київ: ІМФЕ ім. М. Т. Рильського НАН України, 2006. — С. 195—196. ISBN 966-02-4100
* Рощенко-Аверьянова О. Г. Кафедра композиції та інструментування крізь призму історії харківської композиторської школи // Харківський державний університет мистецтв iменi І.П.Котляревського. Pro Domo Mea: Нариси / Ред. Т. Б.Вєркіна, Г. А. Абаджян, Г. Я. Ботунова. — Харків, 2007. — С. 148—170. (укр.) ISBN 966-8482-57-1

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* К 10-летию смерти 

კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კატეგორია:უკრაინელი კომპოზიტორები
კატეგორია:ხარკოვში დაბადებულები
ენ ენრაიტი

**ენ ტერეზა ენრაიტი** (; დ. 11 ოქტომბერი, 1962) — ირლანდიელი მწერალი. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი რომანი და მოთხრობა.  მისი შემოქმედების მთავარი თემებია ოჯახი, სიყვარული, იდენტობა და დედობა. 

მწერალმა მეოთხე რომანისთვის *„თავყრილობა“* 2007 წელს ბუკერის პრემია მიიღო. მისი მეორე რომანი *„როგორი ხარ“* 2000 წელს უაითბრედის პრემიის ფინალისტი იყო.

## ადრეული ცხოვრება
ენ ენრაიტი ირლანდიაში, დუბლინში დაიბადა და საშუალო განათლება წმინდა ლუის სახელობის სკოლაში მიიღო. მან პერსონის კოლეჯის საერთაშორისო სტიპენდია მოიპოვა, სადაც საერთაშორისო ბაკალავრიატზე ორი წლის მანძილზე სწავლობდა. უმაღლესი განათლების პირველი საფეხური ენრაიტმა დუბლინის სამეფო კოლეჯში დაამთავრა, სადაც ინგლისურ ენასა და ფილოსოფიას სწავლობდა. ოცდამეერთე დაბადების დღეზე მას საბეჭდი მანქანა აჩუქეს, რის შემდეგაც წერა დაიწყო. ენრაიტმა ჩევენინგის სტიპენდია მოიპოვა აღმოსავლეთ ანგლიის უნივერსიტეტის შემოქმედებითი წერის კურსზე, სადაც მისი პროფესორები ანჯელა კარტერი და მალკოლმ ბრედბერი იყვნენ. ენრაიტმა უნივერსიტეტი მაგისტრის ხარისხით დაამთავრა.

ენრაიტი ექვსი წლის მანძილზე ირლანდიის საზოგადოებრივ მაუწყებელში სატელევიზიო პროდიუსერად და რეჟისორად მუშაობდა. იგი ოთხი წლის მანძილზე კომედიურ სერიალს, ხოლო ორი წლის მანძილზე საბავშვო გადაცემას პროდიუსერობდა. ამ პერიოდში ენრაიტი წერას მხოლოდ შაბათ-კვირას ახერხებდა. მან მთელი დატვირთვით წერა 1993 წლს დაიწყო, როცა ტელევიზიაში მუშაობა შეწყვიტა.

## პირადი ცხორვება
2014 წლამდე ენრაიტი უიკლოუს საგრაფოს ქალაქ ბრეიში ცხოვრობდა. იგი დაქორწინებულია მარტინ მერფიზე, რომელიც დუნ ლეარის პავილიონის თეატრის რეჟისორი იყო, ამჟამად კი ირლანდიის ხელოვნების საბჭოს მრჩეველია. წყვილს ორი შვილი ჰყავს.

## შემოქმედება
კრიტიკოსთა ვარაუდით, ენრაიტის ადრეულ შემოქმედებაზე გავლენა ბრაიან ო’ნოლანმა მოახდინა.

ენრაიტის მესამე რომანი *„ელიზა ლინჩის სიამოვნება“* 2002 წელს გამოქვეყნდა. იგი ირლანდიელი ქალის, ელიზა ლინჩის, ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც პარაგვაის პრეზიდენტის ფრანსისკო სოლანო ლოპესის მეუღლე და XIX საუკუნის პარაგვაის ყველაზე ძლიერი ქალი იყო.

მწერალმა მესამე რომანისთვის *„თავყრილობა“*, რომელიც 2007 წელს გამოქვეყნდა, ბუკერის პრემია მიიღო.

## რესურსები ინტერნეტში
* Anne Enright's top 10 slim volumes, *The Guardian*, 2001.
* Transcript of interview, ედინბურგის საერთაშორისო წიგნის ფესტივალი, 2008.
* Audio and video interviews with Anne Enright 
* 2002 interview with Anne Enright,  *The Sunday Business Post*, 2002.
* "The TLS on Anne Enright" , *The Times Literary Supplement*, 2007.
* An interview and a reading from *The Gathering* 
* "Anne Enright, August 2008"

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1962
კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი
კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები
კატეგორია:XX საუკუნის ირლანდიელი მწერლები
კატეგორია:XXI საუკუნის ესეისტები
კატეგორია:ირლანდიელი რომანისტები
კატეგორია:ირლანდიელი ქალი მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ტამ ო’შონესი

**ტამ ელიზაბეთ ო’შონესი** (ინგლ. Tam O'Shaughnessy; დ. 27 იანვარი, 1952) — ამერიკელი საბავშვო მწერალი (სამეცნიერო) და ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, რომელმაც განათლების მეცნიერებათა კომპანია Sally Ride Science დააფუძნა თავის პარტნიორ, ასტრონავტ სალი რაიდთან ერთად (პირველი ამერიკელი ქალი კოსმოსში). 2015 წლის პირველ ოქტომბერს კომპანია განახლდა, როგორც არაკომერციული სუბიექტი - Sally Ride Science at UC San Diego. ო’შონესი არის კომპანიის აღმასრულებელი დირექტორი.

## ბავშვობა 
ო’შონესი დაიბადა სან ანდრეასში, კალიფორნია და დადიოდა Troy High School-ში (ფულერტონი, კალიფორნია). იგი აქტიურად თამაშობდა ჩოგბურთს, მისი მწვრთნელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, ბილი ჯინ კინგი იყო.

## Science educator 
ო’შონესიმ მეცნიერების ბაკალავრისა და მაგისტრის ხარისხები მოიპოვა ბიოლოგიაში, ჯორჯიის შტატის უნივერსიტეტში. ხოლოდ დოქტორის ხარისხი სკოლის ფსიქოლოგიაში მიიღო რივერსაიდის უნივერსიტეტში, კალიფორნია. იგი ჯორჯიის შტატის უნივერსიტეტის სკოლის ფსიქოლოგიის ასისტენტ-პროფესორი იყო 1998-2001 წლებში, შემდეგ კი სან დიეგოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სკოლის ფსიქოლოგიის ასოცირებული პროფესორი 2002-2007 წლებში. მისი კვლევა, კითხვითი სიძნელეების მქონე ბავშვებში პრევენციული ჩარევების შესახებ, დაფინანსებული იყო ამერიკის განათლების დეპარტამენტის მიერ.

ო’შონესის დიდი გამოცდილება აქვს გოგონებისა და ბიჭების კითხვით, მათემატიკითა და მეცნიერებით დაინტერესებაში. მას დაწერილი აქვს ბავშვებისთვის 12 სამეცნიერი წიგნი, 6 — სალი რაიდთან ერთად. მათ ბევრი მოწონება დაიმსახურეს წერის მარტივი სტილის გამო. ო’შონესიმ 2015 წლის ოქტომბერში გამოაქვეყნა რაიდის საბავშვო ბიოგრაფიული წიგნი — ''Sally Ride: A Photobiography of America's Pioneering Woman in Space''. წიგნი აერთიანებს რაიდის ოჯახისა და მეგობრების მოგონებებსა და მანამდე უამრავ გამოუქვეყნებელ საოჯახო თუ პირად ფოტოს.

ო’შონესს, როგორც მეცნიერს და პედაგოგს, ადარდებდა ის ფაქტი, რომ ქალთა წარმომადგენლობა მნიშვნელოვნად მცირეა ისეთ პროფესიოებში, რომლებიც მეცნიერებასა და ტექნოლოგიებთანაა კავშირში. კვლევა აჩვენებს, რომ გოგონებს უყვართ მეცნიერება და მის მიმართ იგივენაირი ბუნებრივი მიდრეკილება და ნიჭი აქვთ, როგორც ბიჭებს, თუმცა მოზარდობისას თანდათან სცილდებიან და არ ირჩევენ მომავალ პროფესიად. ამის მთავარ მიზეზად არსებული სტერეოტიპები და მისაბაძი მაგალითების სიმცირე სახელდება. სწორედ ამიტომ, 2001 წელს ო’შონესიმ, რაიდმა, Karen Flammer-მა, Terry McEntee-მ და Alann Lopes-მა, მსგავსი შეხედულებების მქონე მეგობრებმა, დააფუძნეს — Sally Ride Science — მეცნიერებაში გენდერული ნაპრალის დასავიწროვებლად, 2001 წელს.

2015 წლის ოქტომბერში Sally Ride Science შეიძინა კალიფორნიის უნივერსიტეტმა (სან დიეგო). ო’შონესი არის შექმნილი არაკომერიული სუბიექტის აღმასრულებელი დირექტორი, რომელიც ემსახურება ახალი საგანმანათლებლო პროგრამების შექმნასა და არსებულის ეფექტურად გამოყენებას.

## პირადი ცხოვრება 
ო’შონესი იყო სალი რაიდის პარტნიორი 1985 წლიდან 2012 წლამდე, სალის გარდაცვალებამდე.

## სქოლიო 
კატეგორია:ლგბტ აკადემიკოსები
კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მწერლები
კატეგორია:დაბადებული 1952
კატეგორია:ამერიკელი ქალი საბავშვო მწერლები
კატეგორია:ამერიკელი ფსიქოლოგები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
სტეფან ტურჩაკი

**სტეფან (სტეპან) ვასილის ძე ტურჩაკი** (უკრ: *Степан (Стефан) Васильович Турчак*; დ. 28 თებერვალი, 1938 ― 23 ოქტომბერი, 1988) ― უკრაინელი საბჭოთა დირიჟორი, პედაგოგი, სოციალისტური შრომის გმირი (1988), საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკათა კავშირის სახალხო არტისტი (1977), უსსრ-ის ტარას შევჩენკოს სახელობის სახელმწიფო პრემიისა (1980) და საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემიის (1973) ლაურეატი.

## ბიოგრაფია
სტეფან ტურჩაკი 1938 წლის 28 თებერვალს სოფელ მაცკოვიჩში (ფშემისლის მახლობლად, პოლონეთი) დაიბადა. ბავშვობის წლები დუბლიანში გაატარა. 1955 წელს ლვოვის ფილარეტ კოლესას სახელობის მუსიკალური-პედაგოგიური სასწავლებელი დაამთავრა. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ სოკალის პედაგოგიურ სასწავლებელში მუსიკისა და სიმღერის მასწავლებლად მუშაობდა.

1957 წელს ჩაირიცხა ლვოვის მიკოლა ლისენკოს სახელობის კონსერვატორიაში, ნიკოლაი კოლესას სადირიჟორო კლასში, რომელიც 1962 წელს დაამთავრა. სწავლის პერიოდში, 1960-1962 წლებში ლვოვის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირიჟორი იყო. 1962 წელს კიევში გადავიდა. 

1966 წლიდან კიევის კონსერვატორიაში სიმფონიური ორკესტრისა და საოპერო-სიმფონიური სადირიჟორო კათედრის ხელმძღვანელი იყო (1973 წლიდან - დოცენტი, 1986 წლიდან - პროფესორი). გასტროლები ჰქონდა დიდ ბრიტანეთში, იაპონიაში, იტალიაში, ბულგარეთში, პოლონეთში, უნგრეთსა და ესპანეთში.

სტეფან ტურჩაკი 1988 წლის 23 ოქტომბერს (სხვა წყაროებით 23 ნოემბერს) კიევში გარდაიცვალა. დაკრძალულია ბაიკოვის სასაფლაოზე.

## ჯილდოები და წოდებები
* სოციალისტური შრომის გმირი (1988)
* უსსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1964)
* უსსრ-ის სახალხო არტისტი
* საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1977)
* უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია (1980)
* საქართველოს სსრ-ის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო პრემია (1973)
* ლენინის ორდენი (1988)
* შრომის წითელი დროშის ორდენი
* ოქტომბრის რევოლუციის ორდნენი
* მედალი „კიევის 1500 წლისთავის ხსოვნისათვის“

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
კატეგორია:უკრაინელი დირიჟორები
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები
ლეონ გორეცკა

**ლეონ კრისტოფ გორეცკა** ( დ. 6 თებერვალი, 1995) — გერმანელი ფეხბურთელი. მიუნხენის „ბაიერნისა“ და გერმანიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. გორეცკას კარიერა „ბოხუმში“ დაიწყო საიდანაც ერთი სეზონის შემდეგ „შალკეში“ გადავიდა. 5 სეზონის შემდეგ, 2018 წელს შეუერთდა მიუნხენის „ბაიერნს“ და გუნდთან ერთად 9 ტიტული მოიგო. 2016 წელს პირველ შეხვედრაში უკაპიტნა გერმანიის ნაკრებს, მექსიკის წინააღმდეგ. ამის შემდეგ მიღებული ტრავმის გამო მოუწია ტურნირის გამოტოვება.

## ტიტულები
**ბაიერნი**
* ბუნდესლიგა: 2018–19, 2019–20,2020–21, 2021-22, 2022-23, 2024-25
* გერმანიის საფეხბურთო თასი: 2018–19, 2019–20
* გერმანიის საფეხბურთო სუპერთასი: 2018, 2020, 2021
* უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა: 2019–20
* უეფა-ს სუპერთასი: 2020
* ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი: 2020

**გერმანიის 17 წლ.**
* უეფა-ს 17 წლამდე ფეხბურთელთა ევროპის ჩემპიონატის ფინალისტი: 2012

**გერმანიის ოლიმპიური**
* ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის მედალი: 2016

**გერმანია**
* ფიფა-ს კონფედერაციის თასი: 2017

## რესურსები ინტერნეტში
*
*
*
*kicker profile

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1995
კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები
კატეგორია:შალკე 04-ის ფეხბურთელები
კატეგორია:გერმანელი ფეხბურთელები
კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:2017 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები
კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:ფიფა-ს კონფედერაციების თასის მფლობელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ქვის ხავსი

**ქვის ხავსი** () — მელანელიას გვარის სოკო პარმელიაცეასებრთა ოჯახისა.

## აღწერა
თალუსი არასორად როზეტისებრია, ზოგიერთ შემთხვევაში გაურკვეველი ფორმის, 10 სანტიმეტრი დიამეტრის. მეტ-ნაკლებად მჭიდროდ მიმაგრებული სუბსტრატზე. აქვს მოკლე და ვწირო ნაკვეთები, 1-5 მმ სიგრძისა და 0.5-1.5 მმ სიგანის. ზემოთა ზედაპირი მოყავისფრო, მუქი ყავისფერი ან თითქმის შავი, გლუვი, პრიალა (განსაკუთრებით ახალგაზრდა ნაკვთების ბოლოები), ზოგჯერ მქრქალი ადგილებით, სორედიების და იზიდიების გარეშე, მაგრამ ჩვეულებრივ პიკნიდიებით. ქვემოთა ზედაპირი კი მქრქალი, შავი, ბოლოებისაკენ ყავისფერი და პრიალა, შავი რიცინებით, რომლებიც გვხვდება თალუსის კიდემდე. აპოტეციუმი 6 მმ-მდე დიამეტრის, მოყავისფრო-მოშავო მქრქალი ან ოდნავ პრიალა დისკოთი და სქელი, დაკბილული კიდით. სპორა ელიფსისებრი, 7.5-9.5 X 4.5-6 მკმ.

## გავრცელება და ეკოლოგია
საქართველოში გავრცელებულია სვანეთის, რაჭა-ლეჩხუმისა და მესხეთის ტერიტორიაზე.

## ლიტერატურა
* ნახუცრიშვილი, ი., ყანჩაველი, ქ. და სხვ. 1986. საქართველოს სპოროვან მცენარეთა ფლორა (კონსპექტი). საქ. სსრ მეცნ. აკად., ნ. კეცხოველის სახ. ბოტანიკის ინ-ტი. – თბილისი: მეცნიერება.

## რესურსები ინტერნეტში
*http://fungi.biodiversity-georgia.net/melanelia-stygia-l-essl 
* lichenportal.org

კატეგორია:პარმელიაციასებრნი
ჯოზეფ ბონანო

მინი|ჯოზეფ ბონანო
**ჯოზეფ (ჯო) ბონანო** (; დ. 18 იანვარი, 1905 — გ. 11 მაისი, 2002) — ნიუ-იორკის მაფიის ბოსი, წარმოშობით კასტელამარე დელ გოლფოდან, (სიცილია). ნიუ იორკის ხუთი მაფიოზური ოჯახიდან ერთ-ერთის - ბონანოს დანაშაულებრივი ოჯახის ბოსი (1931-1968) წლებში. 1931 წელს ლაკი ლუჩიანოსთან ერთად მონაწილეობდა მაფიის კომისიის დაარსებაში. 1964 წელს ბონანომ, ჯო პროფაჩისთან ერთად განიზრახა დანარჩენი სამი ოჯახის ბოსების მოკვლა და ნიუ იორკის დანაშაულებრივი სინდიკატის მთლიანად მის ხელში აღება, თუმცა ჩანაფიქრი პროფაჩის ერთ-ერთმა ჯარისკაცმა - ჯო კოლომბომ გასცა და მაფიის კომისიას ყველაფერი მოახსენა. ამის შემდეგ ჯო ბონანო მიიმალა. მთელი წელიწადნახევრის განმავლობაში იგი არავის არ ჰყავდა ნანახი, ბევრი თვლიდა რომ ბონანო უკვე მოკლული იყო, თუმცა 1966 წელს ყველასათვის მოულოდნელად იგი მანჰეტენის სასამართლოს შენობის წინ გამოჩნდა. 1968 წელს შემდგარი მაფიის კომისიის გადაწყვეტილების შესაბამისად, ჯო ბონანოს მიეცა უფლება პენსიაზე გასულიყო, რის შემდეგაც იგი თავის ოჯახთან ერთად არიზონას შტატის ქალაქ ტუსონში გადასახლდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 2002 წლის 11 მაისს, 97 წლის ასაკში.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1905
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
გორის ქარის ელექტროსადგური

**გორის ქარის ელექტროსადგური**, *ქართლის ქარის ელექტროსადგური* — ქარის პირველი ელექტროსადგური საქართველოში. მდებარეობს ქალაქ გორთან, გორისა და ქარელის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. შედგება 6 ქარის ტურბინისაგან (ტურბინის მოდელი: *V117-91.5HH*), რომელთაგან თითოეულის სიმძლავრე 3,45 მეგავატია; საერთო ჯამში ელექტროსადგურის დადგმული სიმძლავრეა 20,7 მეგავატი. წელიწადში გამოიმუშავებს 84,1 მლნ. კვტ·სთ ელექტროენერგიას.

მშენებლობისათვის საჭირო თანხის მოპოვებისათვის ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკთან სესხის (პროექტის ღირებულების 70%) ხელშეკრულება 2016 წლის იანვარში გაფორმდა, მშენებლობის ნებართვა 6 იანვარს გაიცა, მარტში სამშენებლო სამუშაოები დაიწყო. იმავე წლის 19 სექტემბერს სამუშაოები დასრულდა. ექსპლუატაციაში შევიდა 2016 წლის 20 დეკემბერს.

## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს ქარის ელექტროსადგურები
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტი
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტი
კარმაინ გალანტე

კარმაინ გალანტე (იტალ. Carmine Galante; დ. 21 თებერვალი, 1910 — გ. 12 ივლისი, 1979) — ნიუ-იორკის მაფიის ბოსი, წარმოშობით კასტელამარე დელ გოლფოდან, (სიცილია). ბონანოს დანაშაულებრივი ოჯახის ბოსის მოვალეობის შემსრულებელი (Acting boss) (1974-1979) წლებში. ოჯახის პირველი ბოსის - ჯო ბონანოს ახლო გარემოცვის წევრი. კანონთან პრობლემები ადრეული ასაკიდანვე დაეწყო. 1931 წელს, 21 წლის გალანტეს ძარცვისთვის და ადამიანის დაჭრისთვის 12,5 წლიანი პატიმრობა შეეფარდა, თუმცა 1939 წელს იგი ციხიდან ვადამდე ადრე გაათავისუფლეს.
გალანტეს მონაწილეობდა ცნობილი იტალიელი ჟურნალისტის - კარლო ტრესკას მკვლელობაში 1943 წელს. ტრესკა მუსოლინის რეჟიმის მკაცრი კრიტიკოსი იყო და როგორც ამბობენ მკველობა სწორედ მისი შეკვეთილი იყო. აღნიშნული მკვლელობისთვის გალანტე დააპატიმრეს, თუმცა ბრალი ვერ დაუმტკიცეს და გაათავისუფლეს. 1953 წელს ჯო ბონანომ გალანტე კანადაში გაგზავნა, სადაც ადგილობრივ მაფიის ბოსებთან ერთად ჰეროინით ვაჭრობის გეგმა შეადგინეს. 1962 წელს გალანტე ნარკოტიკებით ვაჭრობისთვის გაასამართლეს და 20 წელი მიუსაჯეს.
1974 წლის იანვარში იგი ციხიდან ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს. ამ პერიოდიდან გალანტემ ჰეროინით ვაჭრობის ახალი არხები გაჭრა სიცილიასა და საფრანგეთში, რის შედეგადაც ბონანოს ოჯახი არნახულად გამდიდრდა. ამ ყოველივემ ნიუ იორკის დანარჩენი ოთხი ოჯახის ბოსების უკმაყოფილება გამოიწვია და ვინაიდან გალანტე არ აპირებდა მათთან ჰეროინით ვაჭრობისგან მიღებული მოგების გაყოფას მისი მოკვლა გადაწყვიტეს. თანხმობისთვის ნიუ იორკის ოჯახის ბოსები დაუკავშირდნენ იმჟამად ციხეში მყოფ ბონანოს ოჯახის ოფიციალურ ბოსს - ფილიპ რასტელის. რასტელიმ მკველობაზე სანქცია გასცა.
გალანტე 1979 წლის 12 ივლისს მოკლეს ბრუკლინში, რესტორანში სადილობისას. 1987 წელს ბონანოს ოჯახის წევრი - ენტონი ინდელიკატო გაასამათლეს გალანტეს მკვლელობისთვის და 40 წლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს. ენტონი ინდელიკატო ერთ-ერთი იყო იმ მსროლელთაგან, რომლის ტყვიამაც გალანტეს სიცოცხლე იმსხვერპლა.
ამიროვო (ბუზდიაკის რაიონი)

**ამიროვო** (; ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში. 

2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 440 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.

2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (68 %).

## რესურსები ინტერნეტში
* Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

## სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
იგორ შჩერბაკოვი

**იოგრ ვლადიმიროვიჩ შჩერბაკოვი** (დ. 19 ნოემბერი, 1955) ― უკრაინელი და საბჭოთა კომპოზიტორი, უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1996), უკრაინის კომპოზიტორთა ეროვნული კავშირის წევრი (1986 წლიდან) და **უკეკ**-ის კიევის ორგანიზაციის თავმჯდომარე (1999 წლიდან), 2010 წლიდან **უკეკ**-ის თავმჯდომარე, უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია (1999), უკრაინის ხელოვნების ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2013), არტემ ვედელის სახელობის მუნიციაპალური პრემიის - „კიევი“ - ლაურეატი, ფესტივალის „უკრაინის ახალგაზრდა კომპოზიტორები“ ლაურეატი (1990, პირველი პრემია).

## ბიოგრაფია
იგორ შჩერბაკოვი 1955 წლის 19 ნოემბერს დნეპროპეტროვსკში დაიბადა. განათლება დნეპროპეტროვსკის მუსიკალურ სასწავლებელსა და უკრაინის პეტრე ჩაიკოვსკის სახელობის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში მიიღო. 1994 წლიდან უკრაინის ეროვნულ მუსიკალურ აკადემიაში კომპოზიციის კათედრის გამგე გახდა. 1999-2010 წლებში იყო უკრაინის კომპოზიტორთა ეროვნული კავშირის კიევის ორგანიზაციის თავმჯდომარე, ხოლო 2010 წლიდან **უკეკ**-ის თავმჯდომარე. 2013 წელს გახდა უკრაინის ხელოვნების ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი.

## ჯილდოები და წოდებები
* არტემ ვედელის სახელობის მუნიციპალური პრემია „კიევი“
* პირველი პრემია ფესტივალზე „უკრაინის ახალგაზრდა კომპოზიტორები“ (1990)
* უკრაინის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1996)
* უკრაინის ტარას შევჩენკოს სახელობის ეროვნული პრემია (1999) ― სპექტაკლისთვის „ხაფანგი ალქაჯებისთვის“, კიევის ბავშთა და მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო მუსიკალური თეატრი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1955
კატეგორია:უკრაინელი კლასიკური კომპოზიტორები
კატეგორია:უკრაინელი კომპოზიტორები
საქართველოს ენერგეტიკის განვითარების ფონდი

სს **საქართველოს ენერგეტიკის განვითარების ფონდი** — სახელმწიფოს 100%-იანი მონაწილეობითა და მფლობელობით დაარსებული სააქციო საზოგადოება. დაარსდა 2010 წლის 13 დეკემბერს. მისი მისიაა ხელი შეუწყოს ქვეყნის ენერგეტიკული პოტენციალის რეალიზაციას, შესაბამისი ფონდების მოძიების, პროექტების განვითარებისა და მათი ეფექტიანი განხორციელების გზით.

ფონდის საქმიანობის ერთ-ერთ მიმართულებას წარმოადგენს მომსახურების გაწევა ენერგეტიკის სფეროში, რაც მოიცავს საპროექტო და კვლევით, იურიდიულ და ფინანსურ მომსახურებებს. მის ძირითად ამოცანას წარმოადგენს განახლებადი ენერგიის წყაროების პერსპექტიული პროექტების მოძიება და განვითარების ხელშეწყობა, აღნიშნული მიზნებიდან გამომდინარე ფონდი ახორციელებს:

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:საქართველოს ენერგეტიკა
ენერგეტიკის განვითარების ფონდი
კატეგორია:2010 წელს დაარსებული კომპანიები