open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
იოსებ ჯავახიშვილი

**იოსებ ჯავახიშვილი** (დ. 16 აგვისტო, 1897, სოფელი ხოვლე, კასპის მუნიციპალიტეტი — გ. 13 სექტემბერი, 1982) — თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი 1953, პროფესორი 1954. საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე.
## ბიოგრაფია 
იოსებ ჯავახიშვილი დაიბადა 16 აგვისტოს, 1897 წელს, სოფელ ხოვლეში, კასპის მუნიციპალიტეტში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1922 წელს. 1954-1957 წწ. განაგებდა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიის, სანიტარულ-ჰიგიენისა და სტომატოლოგიის ფაკულტეტების ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრას. 1957-1967 წწ. იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მ. წინამძღვრიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული და კლინიკური კარდიოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. 1967-1982 წწ. თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრის პროფესორი. იკვლევდა ფილტვისა და გულსისხლძარღვთა დაავადებებს. მისი მონაწილეობით დაარსდა რესპუბლიკური კარდიორევმატოლოგიური დისპანსერი და გაიხსნა კარდიორევმატოლოგიური კაბინეტები რესპუბლიკის სხვადასხვა რაიონში.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი თერაპევტები
კატეგორია:დაბადებული 16 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1897
კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1982
ბორის კაზინეცი

**ბორის კაზინეცი** (; დ. 16 ოქტომბერი, 1930, მოსკოვი) — თეატრის მსახიობი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983).

## ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა მოსკოვის ა. ლუნაჩარსკის სახელობის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ, მუშაობა დაიწყო ნოვოჩერკასკის დრამატულ თეატრში. სხვა­და­სხვა წლებში მუ­შა­ობ­და ნოვოჩერკასკის (1952-1953), საბჭოთა არმიის (1954-1955), როსტოვის კომედიის (1955-1958) და მ. გორკის სახელობის დრამატული (1958-1960; 1971-1974), პერმის დრამა­ტუ­ლი (1960-1964), თბილისის გრიბოედოვის (1964-1968), რიაზანის (1968-1970), მინსკის მ. გორკის სახელობის (1970-1971) თეატრებში. 1974 წლიდან თბილისის გრიბოედოვის სახელობის დრამატული თეატრის მსახიობია. მას განსახიერებული აქვს 200-ზე მეტი როლი. თბილისის გრიბოედოვის სახელობის თეატრის სცენაზე შექმნილი როლებიდან აღსანიშნავია: არისტახი, ჯადოქარი (ვ. შუკშინის „ენერ­გიული ადამიანები“, „თვალსაზრისი“), ქალაქკომის მდივანი (ა. ჩხაიძის „როცა ქალაქს სძინავს“), ზურაბ მოდრეკილაძე (ვ. იაქა­შვი­ლის „ჰორიზონტს იქით“), იოჰან ვილჰელმ მებიუსი (ფ. დიურენმატის „ფიზიკოსები“), შეფი (ა. კოტეტი­შვი­ლის „სამოთხის ვაშლები“), ბურგომისტრი (გ. გორინის „შემწვარი იხვის ფრენა“), ფილიპ ლუტიკოვი (ა. ფადეევის „ახალგაზრდა გვარდია“), იგორ გორჩაკოვი (ი. დვორეცკის „გაცილება“), პეტრე რიზაევი (ა. კაზანცევის „ძველი სახლი“) და სხვა. მსახიობის განსახიერებული დრამატული, სახასიათო და კომედიური როლები მის ფართო სამსახიობო დიაპაზონზე მეტყველებს.

1991 წლიდან ცხოვრობს აშშ-ში. 7 წლის განმავლობაში იყო რადიო „ამერიკის ხმის“ დიქტორი. მალევე გახდა ნიუ-იორკში კომპოზიტორ ალექსანდრე ჟურბინის მიერ გახსნილი თეატრის მსახიობი. ამ თეატრალურ კოლექტივთან ერთად გასტროლებით მოიარა ნახევარი ამერიკა. 1993 წელს ვა­შინგტონის გარეუბანში დაა­ფუძნა მოყვარულთა თეატრი, რომელსაც მოგვიანებით „ბორის კაზინეცის თეატრი“ ეწოდა, ხოლო შემდეგ – „რუსული კლასიკის თეატრი“. 

2015 წლის 26 ოქტომბერს, გრიბოედოვის თეატრის 170 წლის საიუბილეო ღონისძიებების ფარგლებში, სპექტაკლით: „წარსულის ეტლში. მსახიობის მონოლოგი“ აღინიშნა აშშ-ში მცხოვრები საქართველოს სახალხო არტისტის, ბორის კაზინეცის 85 წლის იუბილე. 

2016 წელს ნომინაციაში „საუკეთესო რუსული თეატრი საზღვარგარეთ“, „რუსული კლასიკის თეატრი“ ბორის კაზინეცის ხელმძღვანელობით, გამარჯვებული გახდა. მას მოსკოვის ვახტანგოვის სახელობის თეატრის სცენაზე საზეიმო ვითარებაში გადაეცა ჟურნალ „თეატრალის“ მიერ დაწესებული პრესტიჟული პრემია.

## ჯილდოები და აღიარება
* 1967 — საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი
* 1983 — საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* Казинец Борис Михайлович

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
გოგოლაური (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **გოგოლაური** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გოგოლაური — სახალხო გმირი
* გურამ გოგოლაური — სპორტსმენი (ძიუდო)

კატეგორია:ქართული გვარები
მაცი ხვიტია (ფილმი)

**მაცი ხვიტია** — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას 1966 წლის ქართული ფილმი. გადაღებულია ანტონ ფურცელაძის იმავე სახელწოდების რომანის მიხედვით.

## სიუჟეტი
სახალხო დღესასწაულზე მაცი ხვიტიას მოხდენილი ჯირითით მოხიბლული დედოფალი გურანდუხტი მას თავის ამალაში სამსახურს შესთავაზებს. მაცი უარს ამბობს და იმავე ღამეს, დედოფლის ბრძანებით თურქეთში გასაყიდად მოტაცებულ გოგონებს, მათ შორის თავის სატრფოს, ეკას ათავისუფლებს. ტყვეებით ვაჭრობის წინააღმდეგ მებრძოლი მაცი გურანდუხტის რისხვას კიდევ არაერთხელ იმსახურებს. იგი თავისი რაზმით თურქეთისკენ მიმავალ ტყვეებით სავსე გემს თავს ესხმის და ტყვეებს ათავისუფლებს, შემდეგ კი ეკასთან ერთად გეზს თავისუფალი სვანეთისკენ აიღებს.

## როლებში
* ალეკო გაბეჩავა — მაცი
* მანანა აბაზაძე — ეკა
* გოგი ქავთარაძე — კოჭოია
* დოდო აბაშიძე — ომარ მარღანია
* რევაზ ხობუა — ძგვიბი
* ვარლამ (ვალოდია) წულაძე — ხვიჩა
* ლიანა ასათიანი — გურანდუხტი
* გიორგი გელოვანი — ჯოღორია-მოურავი
* კახი კავსაძე — ჯამლეტი-ბატონიშვილი
* დათო ყუფარაძე — მღვდელი
* ზურაბ ყიფშიძე — პატარა კოჭოია
* გრიგოლ ტყაბლაძე — მაცის მამა
* თინათინ ჩარკვიანი
* ელისაბედ (ლიზა) ვაჩნაძე
* კონსტანტინე (კოტე) თოლორაია
* დავით ოქროსცვარიძე
* ბონდო გოგინავა
* კუკური მჟავანაძე
* ვლადიმერ (ლადო) გვიშიანი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* მაცი ხვიტია — ეროვნული ფილმოგრაფია

კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:გიორგი შენგელაიას ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:1966 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
კატეგორია:ქართულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
გოგოჭური

საკუთარი სახელი **გოგოჭური** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* დავით გოგოჭური — ფოლკლორისტი
* ზვიად გოგოჭური — პარალიმპიელი სპორტსმენი (ძიუდო)
* შამილ გოგოჭური — სპორტსმენი (სუმო)

კატეგორია:ქართული გვარები
ფსევდომორფოზა

[250პქ|მინი|მარჯვნივ|[გოეთიტის ფსევდომორფოზა პირიტის მიმართ]]
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ფსევდომორფოზა მერქნის მიმართ
**ფსევდომორფოზა** (< ფსევდო... და  — სახეობა, ფორმა) — მინერალური წარმონაქმნი, რომლის გარეგანი ფორმა არ შეესაბამება მის შემადგენლობას ან/და შინაგან აგებულებას. ფსევდომორფოზა იღებს იმ თავდაპირველი მინერალის ან ბიოლოგიური სხეულის იერს, რომელსაც ახალი ანაცვლებს. მათ მიეკუთვნება სწორი კრისტალოგრაფიული ფორმის მინერალური სხეულები, ქანების ახალწარმოქმნილი მინერალებით ჩანაცვლებული მარცვლები, აგრეთვე ფლორისა და ფაუნის გაქვავებული ნაშთები. ფსევდომორფოზის განსაზღვრისას მიუთითებენ წინა ნივთიერებისა და ჩამნაცვლებელი მინერალის სახელებს (მაგ., ლიმონიტის ფსევდომორფოზა პირიტის მიმართ, ქალცედონის ფსევდომორფოზა მერქნის მიმართ). გვხვდება მონო- და პოლიმინერალური ფსევდომორფოზები. წარმოქმნის მექანიზმის მიხედვით განარჩევენ შემდეგი სახის ფსევდომორფოზებს: შევსებული (წინა მინერალი გაიხსნა და მისი ადგილი შეივსო ახლით), ჩანაცვლებული (ერთი მინერალი ჩანაცვლდა მეორეთი), შეცვლილი (მაგ., პოლიმორფული გადასვლების დროს წარმოქმნილი ფსევდომორფოზები, ე.წ. პარამორფოზები) და სხვ. პარამორფოზის შემთხვევაში ერთმანეთს ჩაენაცვლება ერთი და იმავე ნივთიერების სხვადასხვა პოლიმორფული მოდიფიკაცია (მაგ., პირიტის ფსევდომორფოზა მარკაზიტის მიმართ, კალციტისა — არაგონიტის მიმართ). ფსევდომორფოზის შესწავლას დიდი მნიშვნელობა აქვს მინერალთწარმოქმნის კვლევისათვის.

## სქოლიო 
კატეგორია:მინერალოგია
კატეგორია:მეტამორფიზმი
სპირიდონ ჯავახიშვილი

**სპირიდონ ჯავახიშვილი** (დ. 1768 წელს — გ. 25 ივლისი, 1815, რესპუბლიკა ვაიმარი, გერმანია) — სამხედრო პირი, რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი. 
## ბიოგრაფია 
სპირიდონ ჯავახიშვილი დაიბადა 1768 წელს. 1812 წლის სამამულო ომის დაწყებისას პავლოგრადის ჰუსართა პოლკს მეთაურობდა. თავი ისახელა 1812 წლის 31 ივლისის გოროდეჩნის ბრძოლაში, რისთვისაც გადაეცა ოქროს ხმალი წარწერით "მამაცობისათვის". 1812 წელს 8 ოქტომბერს მონაწილეობდა ნაპოლეონის არმიის ლიტვის კორპუსის განადგურებაში. განსაკუთრებული სიმამაცე გამოიჩინა 14-17  ნოემბერს გამართულ ბრძოლებში, რომელთა მიზანი იყო ნაპოლეონის არმიის განადგურება, ვიდრე იგი ბერეზინას გადალახავდა. ჯავახიშვილი მონაწილეობდა 1813-1814 წლის რუსეთის არმიის საზღვარგარეთ ლაშქრობებში. იგი 1813 გახდა რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი გენერალ-მაიორები
კატეგორია:დაბადებული 1768
კატეგორია:გარდაცვლილი 1815
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი
სპირიდონ
აკრძალვა (მაგრიტი)

**აკრძალვა** ან **ედუარდ ჯეიმზის პორტრეტი** () 一 ბელგიელი სიურრეალისტი მხატვრის, რენე მაგრიტის ნახატი. დღესდღეობით ის როტერდამის ადგილობრივ მუზეუმშია განთავსებული.

ნახატის დამკვეთი მაგრიტის მფარველი და პოეტი მეგობარი, ედუარდ ჯეიმზია და აღქმულია, როგორც ამ უკანასკნელის პორტრეტი, რომელზეც უშუალოდ სახე არ არის გამოსახული. ნახატი ერთ-ერთი იმ ნამუშევართაგანია, რომელიც მაგრიტმა ჯეიმზის ლონდონის სამეჯლისო დარბაზისთვის შექმნა. დანარჩენი ორი იყო *წითელი მოდელი (1937)* და *გადადებული დრო (1938)*.

ნახატზე სარკის წინ მდგარი მამაკაცია გამოსახული. საბჯენზე დადებული წიგნის ანარეკლი სარკეში სწორად აისახება, რასაც ვერ ვიტყვით თავად მამაკაცის შესახებ 一 სარკეში არსებული ადამიანის გამოსახულება ანარეკლში ერთგვარად პირდაპირაა „გადატანილი“.
## კავშირი სხვა ნაშრომებთან 
მარცხნივ|მინი|სიამოვნების პრინციპები (1937)
დაკვირვების შედეგად შესამჩნევი ხდება, რომ საბჯენზე მეცხრამეტე საუკუნის ამერიკელი მწერლის, გოთიკური ლიტერატურის გამორჩეული ფიგურის, ედგარ ალან პოს ერთადერთი დასრულებული, 1838 წლის რომანის 一 *ნანტაკეტელი არტურ გორდონ პიმის ნაამბობი* 一 ასლი დევს. პო მაგრიტის ერთ-ერთ ყველაზე საყვარელ ავტორს წარმოადგენდა და ხშირად ქმნიდა ისეთ ნამუშევრებს, რომელთაც რაიმე აკავშირებდათ ამერიკელი მწერლის შემოქმედებასთან. მაგალითისთვის, მაგრიტის 1938 წლის ნახატი, სახელად *არნემის საკუთრება*, წარმოადგენს მინიშნებას ედგარ პოს ამავე სახელწოდების მქონე 1847 წლის მოთხრობაზე.  

მაგრიტმა ედუარდ ჯეიმზს კიდევ ერთი ნახატი მიუძღვნა 一 *სიამოვნების პრინციპები (1937)* 一, სადაც იგი, ამჯერად, მაგიდასთან მჯდომარე, წინა რაკურსიდანაა გამოსახული, თუმცა მისი სახე კაშკაშა სინათლითაა დაფარული. 

ნახატმა დიდი გალვენა იქონია ბრიტანელი მუსიკოსის, როჯერ დოლტრის მიერ 1977 წელს გამოქვეყნებული ალბომის 一 *One of the Boys (1977)* 一 დიზაინზე. 

პერ პეტერსონის 2003 წლის რომანში 一 *ჩვენი მოპარული ცხენები* 一 მთავარი გმირი მიუთითებს აღნიშნულ ნახატზე ცუდი სიზმრის ნახვის შემდეგ და დასძენს: „მე მივხვდი, რომ ყველაზე მეტად მაგრიტის ნახატზე გამოსახული კაცის მეშინოდა, იმ კაცის, რომელიც უკნიდან საკუთარ თავს უყურებდა“. 

ნახატზე სხვადასხვა სახის პარალელებს ვაწყდებით ისეთ ფილმეში, როგორებიცაა: დევიდ კოეპის „საიდუმლო ფანჯარა“, რიჩარდ აოადის „ორეული“ და ჯორდან პილის „ჩვენ“. 
## სქოლიო 
კატეგორია:რენე მაგრიტის ნახატები
კატეგორია:სიურრეალისტური ნაწარმოებები
კატეგორია:1937 წლის ნახატები
ჩივენი

მინი| ჩივენი კუანგჭოუში
[მინი| ჩივენი ლუნგინის ტაძრის სახურავზე, ჩუქოუ, [ტაივანი|თაივანი]]
***ჩივენი*** ( 蚩吻; ფინინი: chīwěn) — ჩინურ მითოლოგიაში დრაკონის 9 ვაჟიდან ერთ-ერთი. გამოიყენება იმპერიული სახურავის დეკორაციად, ტრადიციულ ჩინურ არქიტექტურასა და ხელოვნებაში და სიტყვასიტყვით ითარგმნება, როგორც "ურქო დრაკონის თავი".

უელჩი *ჩივენს* აღწერს, როგორც "დრაკონს, რომელსაც უყვარს "ნივთების გადაყლაპვა". ეს არის თევზის მსგავსი, რქანაკლული დრაკონი, სხეულის გარეშე და დიდი, ფართო პირით, რომელიც ჩვეულებრივ გვხვდება სახურავის ქედების გასწვრივ (თითქოს სახურავის სხივებს ყლაპავს). ასევე ამბობენ, რომ სახურავებზე  მისი განთავსება შენობას ხანძრისგან იცავს. თანგის დინასტიის დროინდელი ჩანაწერების მიხედვით ჩივენი შენობების სახურავებზე ხანის დინასტიის დროს განთავსდა, შენობის ხანძრის საფრთხისგან დასაცავად. ეს დრაკონი დღესაც გვხვდება ტრადიციული ჩინური სახლების სახურავებზე.

## ცნობები 
კატეგორია:ჩინური კულტურა
კატეგორია:ჩინეთის არქიტექტურა
უსაფრთხო წყლების ნიშანი

**უსაფრთხო წყლების ნიშანი** (ასევე ცნობილი როგორც **ფარვატერის დასაწყისისა და შუახაზის მაჩვენებელი ნიშანი**; **ღერძული ნიშანი**; ) ― საზღვაო სანავიგაციო ნიშანი, რომელიც გამოიყენება ნაოსნობისთვის უსაფრთხო წყლების მისათითებლად. უსაფრთო წყლების ნიშნების სერიით წყალმარჩხ ადგილებში უსაფრთხო მარშრუტის მონიშვნაა შესაძლებელი.

## აღწერა
ღია სანაოსნო ტერიტორიაზე უსაფრთხო წყლების ნიშნები უსაფრთხო, რეკომენდებულ გზაზე მიანიშნებს. ნიშნები მიუთითებენ ფარვატერის უღრმეს ნაწილზე ან ხიდის ქვეშ ყველაზე ღრმა უსაფრთხო გასასვლელზე. იგი შეიძლება მიჯნავდეს მოძრაობის გამყოფი სისტემების მიმართულების ზოლებსაც.

უსაფრთხო წყლების ნიშნების გარჩევა შესაძლებელია წითელი და თეთრი ვერტიკალური ზოლებით. ჩვეულებრივ, დამაგრებული აქვს სფეროს ფორმის წითელი ქიმი. ღამით ანათებს თეთრი ფერის მკრთოლვარე, იზოფაზურ, ხანგრძლივად ელვარე შუქს 10 წამიანი ინტერვალით და A მორზეს კოდის შესაბამის შუქს (ერთი მოკლე, ერთი გრძელი გაელვება).

## იხილეთ აგრეთვე
*კარდინალური ნიშანი
*ლატერალური ნიშანი
*სპეციალური ნიშანი
*განცალკევებული საშიშროების ნიშანი
*ჩაძირული გემის აღმნიშვნელი საგანგებო ბუი

## ლიტერატურა
*ციცქიშვილი, გ. (2021). *ნავიგაციური საფრთხეების შემოფარგვლის სისტემები* (წიგნში *საზღვაო საქმე*). ბათუმი. გამომცემლობა „აჭარა“.
*IALA. (2023). *Navguide 2023: Marine Aids to Navigation Manual (9th ed.)*. International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities.

## სქოლიო
კატეგორია:საზღვაო ნავიგაცია
ჯილდო (ფილმი)

**ჯილდო** — რეჟისორ გიორგი შენგელაიას 1965 წელს გადაღებული ქართული ფილმი.

## სიუჟეტი
გიორგი ჯარში მსახურობს და რკინიგზის დეპოს გაფიცულ მუშათა დარბევისას შემთხვევით ერთი მათგანი შემოაკვდება. კარგი სამსახურისთვის მას ოქროს თუმნიანით დააჯილდოებენ. ამის შემდეგ გიორგი მოსვენებას დაკარგავს და პატიების სათხოვნელად მოკლულის დედასთან მიდის.

## როლებში
* ბონდო გოგინავა — გიორგი
* სესილია თაყაიშვილი — დედა
* კოტე თოლორაია — უნტერ–ოფიცერი
* გივი ბერიკაშვილი — პეტო
* კახი კავსაძე — მუშა
* კოტე დაუშვილი — ოფიცერი
* ალექსანდრე ლორთქიფანიძე — ოფიცერი
* ლეო ფილფანი — მუშა

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ჯილდო — ეროვნული ფილმოგრაფია

კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:გიორგი შენგელაიას ფილმები
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
კატეგორია:1965 წლის ქართული ფილმები
კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
ჩაძირული გემის აღმნიშვნელი საგანგებო ბუი

]]

**ჩაძირული გემის აღმნიშვნელი საგანგებო ბუი** () ― გამოიყენება ახლად წარმოქმნილი და გამოუკვლევი წყალქვეშა ნავიგაციური საფრთხის მდებარეობის აღსანიშნად, რომლებიც საზღვაო დოკუმენტებში არ არის შეტანილი. ნიშანი თავსდება გემის ჩაძირვიდან 24-72 საათის განმავლობაში, რის შემდეგაც მის ადგილას მუდმივი ნიშანი (როგორიცაა განცალკევებული საშიშროების ნიშანი ან კარდინალური ნიშანი) უნდა განთავსდეს და სანავიგაციო რუკები განახლდეს.

ჩაძირუგლი გემის აღმნიშვნელ საგანგებო ბუის ზოგჯერ ახალი საშიშროების აღმნიშვნელ ნიშანსაც უწოდებენ. აქვს 4, 6 ან 8 ვერტიკალური ყვითელი და ლურჯი ზოლი. დამატებით მასზე შეიძლება გამოსახული იყოს "WRECK" წარწერა. აქვს ნიშანსვეტის ან ბურჯისებური ფორმა. შეიძლება დამაგრებული ჰქონდეს ყვითელი ვერტიკალური ჯვარი (წმინდა გიორგის ჯვარი). ანათებს მონაცვლე/ალტერნატიულ ყვითელ და ლურჯ შუქს 1.5 წამიანი ციკლით, რომელშიც ნახევარი წამით ყვითელ შუქს ანათებს, ნახევარი წამით ― ლურჯ შუქს, ხოლო ნახევარი წამით ბნელი ინტერვალი აქვს. სხვა არცერთი სანავიგაციო ნიშანი არ იყენებს ლურჯ შუქს.

## იხილეთ აგრეთვე
*ლატერალური ნიშანი
*კარდინალური ნიშანი
*უსაფრთხო წყლების ნიშანი
*სპეციალური ნიშანი
*განცალკევებული საშიშროების ნიშანი

## ლიტერატურა
*ციცქიშვილი, გ. (2021). *ნავიგაციური საფრთხეების შემოფარგვლის სისტემები* (წიგნში *საზღვაო საქმე*). ბათუმი. გამომცემლობა „აჭარა“.
*IALA. (2023). *Navguide 2023: Marine Aids to Navigation Manual (9th ed.)*. International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities.

## სქოლიო
კატეგორია:საზღვაო ნავიგაცია
დიღმელაშვილი

საკუთარი სახელი **დიღმელაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე დიღმელოვი (დიღმელაშვილი) — კინოოპერატორი
* გიორგი დიღმელაშვილი — სპორტსმენი (მკლავჭიდი)
* დავით დიღმელაშვილი — ფეხბურთელი

კატეგორია:ქართული გვარები
დოდაშვილი

საკუთარი სახელი **დოდაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ივანე დოდაშვილი — პოეტი, მთარგმნელი
* კოტე დოდაშვილი — ენათმეცნიერი, ლიტერატურათმცოდნე
* სოლომონ დოდაშვილი — ფილოსოფოსი, საზოგადო მოღვაწე
* რუსუდან დოდაშვილი — ფილოლოგი, მთარგმნელი

კატეგორია:ქართული გვარები
ხუნინი

**ხუნინი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ხუნინი — ქალაქი არგენტინაში;
* ხუნინი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კუნდინამარკის დეპარტამენტში;
* ხუნინი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში;
* ხუნინი — კანტონი ეკვადორში;
* ხუნინი — პროვინცია პერუში;
* ხუნინი — რეგიონი პერუში;
* ხუნინი — ტბა პერუში.
ივანე ჯაში

**ივანე ჯაში** (დ. 23 აპრილი, 1901, ჭოგნარი, ახლანდ. სამტრედიის მუნიციპალიტეტი — გ. 10 მაისი, 1984) — ქართველი აგრონომი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1946), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1962).

## ბიოგრაფია 
ივანე ჯაში დაიბადა 1901 წლის 23 აპრილს, სოფელ ჭოგნარში. 1924 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტი.

1930–1935 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო და სასწავლო ნაწილში, 1941–1973 წლებში — პრორექტორი სამეცნიერო ნაწილში. 1931–1934 და 1941–1981 წლებში ეკონომიკისა და ორგანიზაციის კათედრის გამგე. ივანე ჯაშის მეთოდური მითითებები „სოციალისტურ სასოფლო-სამეურნეო საწარმოთა ორგანიზაცია“ (1957, 1963) გამოყენებულია სსრკ უმაღლესი სასწავლებლების შესაბამისი საგნის მეთოდურ მითითებებში. მისი მონაწილეობით შედგენილი მუხრანის სასწავლო მეურნეობის საორგანიზაციო გეგმა სანიმუშოდ იქნა აღიარებული სსრკ უმაღლესი სასოფლო-სამეურნეო სასწავლებლებისათვის. თანაავტორი და რედაქტორია დამხმარე სახელმძღვანელოებისა: „მებაღეობისა და მევენახეობის ორგანიზაცია კოლმეურნეობებში“, „მემინდვრეობის ორგანიზაცია“, „მებოსტნეობის ორგანიზაცია კოლმეურნეობებში“ 1953, „სუბტროპიკული მეურნეობის ორგანიზაცია“ (1951) და სხვა.

დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, 2 შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებით, მიღებული აქვს ნ. ი. ვავილოვის ოქროს მედალი.

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი აგრონომები
კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი
კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1984
კატეგორია:სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ავსტრიის ფედერალური მხარეები

ავსტრია ფედერაციული რესპუბლიკაა და 9 ფედერალურ მხარეს მოიცავს (). გერმანულში სიტყვა *Land* ქვეყანასაც შეიძლება აღნიშნავდეს, რის გამოც ორაზროვნებისგან თავის ასაცილებლად სიტყვა **Bundesländer** (სიტყვა-სიტყვით *ფედერალური მხარეები*) გამოიყენება. ავსტრიის კონსტიტუციაში ორივე ტერმინია გამოყენებული.

## მმართველობა
ფედერალურ მხარეებს გააჩნიათ საკუთარი კონსტიტუცია და კანონები, რომლებიც ავსტრიის კონსტიტუციის ფარგლებში ჯდება. ყოველ მხარეს ავსტრიის პარლამენტში საკუთარი წარმომადგენლები ჰყავს. ფედერალური მხარის პარლამენტი ლანდტაგი აირჩევა პირდაპირი წესით 5 ან 6 წლის ვადით. ის ნიშნავს მხარის გუბერნატორს ან მთავრობას. 

## უფლებამოსილებები
ფედერალური მხარის უფლებამოსილებებში შედის ენერგეტიკა, მართლწესრიგი, ჯანმრთელობის დაცვა, სპორტი და დასვენება, გარემოს დაცვა, ტრანსპორტი.

## მხარეების სია
ავსტრიის ცხრა ფედერალური მხარეა (*Bundesländer*):

## იხილეთ აგრეთვე
*ავსტრიის ოლქები
*ავსტრიის მხარეების დროშები
*ავსტრიის მხარეების გერბები

## სქოლიო
*
გიზო ღელეყვა

**გიზო ღელეყვა** (დ. 28 აგვისტო, 1948, ნატანები, ოზურგეთის რაიონი) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი. 

დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალური ინსტიტუტი. 1971 წლიდან ქუთაისის სახელმწიფო დრამატული და სატირის თეატრების მსახიობია. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: მიდი-მოადე (არ. სულაკაურის „სალამურას თავგადასავალი“, რეჟ. ვ. ნიკოლაძე), ვოვა ვაჩეიშვილი (ლ. მიტროფანოვის „მკვლელობა სადგურზე“, რეჟ. თ. მესხი), ილარიონი (ნ. დუმბაძის „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“, რეჟ. გ. ქავთარაძე), გირშელი (კ. გამსახურდიას „დიდოსტატის მარჯვენა“, რეჟ. გ. ქავთარაძე), აბესალო (დ. კლდიაშვილის „ირინეს ბედნიერება“, რეჟ. გ. ქავთარაძე), დათო (ა. სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“, რეჟ. მ. ფურცხვანიძე), არზაყან ზვამბაია (კ. გამსახურდიას „ზარები გრიგალში“, რეჟ. ი. კაკულია), გიორგი (ი. ჭავჭავაძის „ოთარაანთ ქვრივი“, რეჟ. ვ. ტაბლიაშვილი), ჰელიკონი (ა. კამიუს „კალიგულა“, რეჟ. ლ. სვანაძე), ფაილი (რ. ნეშის „წვიმის გამყიდველი“, რეჟ. ნ. ლორთქიფანიძე), ეფრაიმ ქებოტი (იუჯინ ო’ნილის „სიყვარული თელებქვეშ“, რეჟ. ა. სახამბერიძე), გიორგი მეცამეტე (ჯ. იოსელიანი, „საქართველოს უკანასკნელი დედოფალი“, რეჟ. გ. კაპანაძე). 

გადაღებულია ფილმებში: „ბაკულას ღორები“ და „გაქცევა“. არის საქართველოს თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირის წევრი, ქუთაისის თეატრალური საზოგადოების წევრი

## ჯილდოები და აღიარება
* საქართველოს დამსახურებული არტისტი
* 2000 — ღირსების ორდენი
* ქუთაისის საპატიო მოქალაქე
* მედალი „შრომითი მამაცობისთვის“

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მსახიობები 
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:თბილისის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:ქუთაისის საპატიო მოქალაქეები
დოლენჯაშვილი

საკუთარი სახელი **დოლენჯაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ანზორ დოლენჯაშვილი — რეჟისორი
* გურამ დოლენჯაშვილი — გრაფიკოსი, ფერმწერი
* თეონა დოლენჯაშვილი — მწერალი

კატეგორია:ქართული გვარები
დუღაშვილი

საკუთარი სახელი **დუღაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ირაკლი დუღაშვილი — სამხედრო და სახელმწიფო მოხელე
* ნუნუ დუღაშვილი — კომპოზიტორი, მომღერალი

კატეგორია:ქართული გვარები
კოლხიდმშენი

კოლხიდმშენი () — ერთ-ერთი უდიდესი ინფრასტრუქტურული  საბჭოთა პროექტი და საწარმოთა გაერთიანება (ტრესტი), რომელიც მიზნად ისახავდა კოლხეთის დაბლობის დაშრობას, მალარიის მოსპობას რეგიონში და  დამშრალი ფართობების ათვისებას.

ფოთის მიმდებარე ფართობების დაშრობაზე ოციან წლებშიც გამოიყო გარკვეული სუბსიდიები, მაგრამ ტექნიკის და მუშა ძალის არარსებობის გამო, ასევე ადგილობრივ მოსახლეობაში მალარიით მაღალი ავადობის გამო საქმე ძალიან ნელა მიიწევდა. ამიტომ, 1932 წელს  დამტკიცდა   მრავალწლიანი პროექტი,  რომელსაც დაერქვა კოლხიდმშენი.

1932-1982 წლებში ჭაობებისგან განთავისუბლდა 80 000 ჰექტარზე მეტი ფარტობი, რომელზეც გაშენდა ფერმები, მანდარინის და სხვა ციტრუსის პლანტაციებიი, ჩაის კულტურა, საძოვრები და სხვა. შუა სამოციანებში საბოლოოდ დამარცხებულ იქნა მალარია რეგიონში.

1979 წელს ფოთის მაცხოვრებელთა ინიციატივით, მეორე მსოფლიო ომში დაღუპული გმირების ხსოვნის პატივსაცემად აშენდა დიდების მემორიალი. მემორიალის ავტორები არიან მოქანდაკე, საქართველოს სახალხო არტისტი ელგუჯა ამაშუკელი და ცნობილი არქიტექტორი, პროფესორი ვახტანგ დავითაია, სამშენებლო სამუშაოები კოლხიდმშენის საწარმოთა გაერთიანებამ შეასრულა. მემორიალის შესასვლელში, ცენტრალური სკულპტურული ჯგუფის წინ, გამოსახულია გრანიტის ფილა, რომელზედაც ომის ყველა ცენტრალური ფილაა გამოსახული. არის სამი ელემენტისგან შემდგარი კომპოზიცია ზღვის ტალღების სახით, რომლის წინ არის ახალგაზრდა კაცის სკულპტურა ტოტი ხელში, რომელიც განასახიერებს მსოფლიოს კეთილი ძალების გამარჯვებას ომის ბოროტ ძალებზე.

## რესურსები ინტერნეტში
* http://korsovet.ge/ksorsg/potivov/

## ლიტერატურა
*

კატეგორია:საბჭოთა არქიტექტურა
კატეგორია:ინფრასტრუქტურა ევროპაში
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ორგანიზაციები
გუფი (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **გუფი** შეიძლება აღნიშნავდეს:

*გუფი — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში;
*გუფი — უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმებისა და სხვადასხვა გამომცემლობის კომიქსების პერსონაჟი.
რევაზ ჯიბუტი

**რევაზ ჯიბუტი** (დ. 31 აგვისტო, 1934, ჩოხატაური — გ. 27 მარტი, 1992) — ქართველი ფიზიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე,  ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1971), პროფესორი (1980). საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1985), სკკპ-ის წევრი 1976 წლიდან. 

## ბიოგრაფია 
რევაზ ჯიბუტი დაიბადა ჩოხატაურში. 1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი . 1960-1962 და 1964-1980 წლებში მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტში. 1962-1964 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, 1980 წლიდან ფიზიკის ინსტიტუტში ბირთვული ფიზიკის განყოფილების ხელმძღვანელი იყო, ხოლო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში — კათედრის გამგე. იკვლევდა მსუბუქი ბირთვების სტრუქტურასა და ბირთვულ რეაქციებს. მაღალი ენერგიების γ-კვანტებით მსუბუქი ბირთვების ფოტოგახლეჩის თეორიაში შრომათა ციკლისათვის მიენიჭა სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია (1977).

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
კატეგორია:ჩოხატაურში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
ბულატი

მინი|ბულატის დანის პირი
**ბულატი** () — ჯავარდენის ფოლადის რუსული სახელწოდება, რომელიც საბჭოთა კავშირის პერიოდში ხანდახან გამოიყენებოდა ქართულ ენაშიც. 
დამკვიდრებული მოსაზრებით, რუსული „ბულატი“ უნდა მომდინარეობდეს სპარსული „Pulad“-ისაგან, თუმცა მსგავსი ეტიმოლოგიის ტერმინი მრავალ ენაში გვხვდება: ქართული „ფოლადი“, სომხური „polovat“, ოსური „bulat“, თურქული „bolot“, მონღოლური „bolot“, ქურთული „pula/ pila“, ავღანური „polad“, ბელუჯური „puluad“, არაბული „pulad“, სირიული „paldah“, ფალაური „pulafat“ და ა.შ. ტერმინი სპარსული არ არის და ამ ეტაპზე მისი წარმომავლობა გაურკვეველია. 
 
გ. მელიქიშვილის აზრით ტერმინი „Pulad“ უნდა მომდინარეობდეს ირანის აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მიკვლეულ ლურსმნულ წარწერაში მოხსენებულ ქვეყნის „Puluad“-ის სახელწოდებიდან. ეს უძველესი ქვეყანა, თანამედროვე ირანის ჩრდილო ნაწილში მდებარეობდა და რომლის ტერიტორიაზე მდიდარი რკინის საბადოები არსებობდა. შესაბამისად, გ. მელიქიშვილის აზრით ირანული ტერმინი „პულუად” („პოლავატ, პოლაპატ”) წარმოიშვა ძველი ჩრდილო ირანის ოლქის „puluadi“-საგან. 
 
რუსულ ენაში სიტყვა „ბულატის“ ყველაზე ძველი მოხსენიება ივანე და თევდორე ვისოცკების მიერ გაცემულ სიგელს უკავშირდება, რომელიც 1504 წლით თარიღდება, მანამდე კი გამოიყენებოდა სიტყვა „ხარალუგა“. ამის შემდეგ ტერმინი „ბულატი“ იკაფავს გზას და სალიტერატურო ენაშიც მკვიდრდება. თუმცა ქართული ენისგან განსხვავებით, სადაც ტერმინი „ფოლადი“ განზოგადდა და დამკვიდრდა ყველანაირი სახეობის ფოლადის აღსანიშნავად, რუსულ ენაში ტერმინმა „ბულატმა“ შეინარჩუნა ჯავარდენის გაგება და ის აღნიშნავს მხოლოდ სპეციალურ საიარაღო ფოლადს — ჯავარდენს. 
 
XX საუკუნის მეორე ნახევრიდან შეინიშნებოდა ტენდენცია, რუსული ტერმინი „ბულატი“ ქართულ სალიტერატურო ენაშიც დამკვიდრებულიყო ჯავარდენის აღსანიშნავად, თუმცა ქართულ სალიტერატურო ენაში საიარაღო ფოლადების სახელწოდებების მრავალი ვარიანტი არსებობს, რომელთაგან უძველესია „ბასრი“, ასევე გვხდება „ფოლადი“ და „ჯავარდენი“, ხოლო ცალკეულ კუთხეებში ასევე ფიქსირებულია ლოკალური ტერმინებიც. ამდენად, რუსული სახელწოდების ხელოვნურად დამკვიდრების აუცილებლობას სპეციალისტები ვერ ხედავენ.

## სქოლიო
კატეგორია:ფოლადი
კატეგორია:ცივი იარაღები
ვალერიან ელანიძე

**ვალერიან აბრამის ძე ელანიძე** (დ. 11 იანვარი, 1931, სოფ. ჩიღო, ახმეტის მუნიციპალიტეტი, — გ. 2017) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1991), პროფესორი (1999). 

დაამთავრა ი. გოგებაშვილის სახელობის თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი (1960). 1961-1999 წლებში მუშაობდა ამავე დაწესებულებაში (შემდგომში თელავის სახელმწიფო უნივერსიტეტი) სხვადასხვა სამეცნიერო-პედაგოგიურ თანამდებობაზე. ძირითადად იკვლევდა თუშეთისა და კახეთის ისტორიის საკითხებს. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2003).

## ბიბლიოგრაფია 
* კახეთის ისტორიის პრობლემური საკითხები : მონოგრაფია (ავტორი). - თბილისი, ცოდნა, 2006. - 99940-37-81-1
* "ვინამ თქვა თუშთა დალევა?!" (ავტორი). - თბილისი, დედაენა, 2001. - 640გვ. . - ISBN: 99928-899-7-7
* თუშეთის ისტორიის საკითხები (ავტორი). - თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1988. - 366 გვ.
## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1931
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
კატეგორია:თელავის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ელაშვილი

საკუთარი სახელი **ელაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ვასილ ელაშვილი — სპორტსმენი (მოფარიკავე)
* ზაზა ელაშვილი — ქიმიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
ელერდაშვილი

საკუთარი სახელი **ელერდაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე ელერდაშვილი — ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი, პოეტი
* არსენ ელერდაშვილი — ბიოლოგი

## იხილეთ აგრეთვე
* ელერდაშვილები — გვარი საქართველოში

კატეგორია:ქართული გვარები
ელისაშვილი

საკუთარი სახელი **ელისაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალეკო ელისაშვილი — ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი
* ვლადიმერ ელისაშვილი — ბიოლოგი
* იზოლდა ელისაშვილი — მსახიობი

კატეგორია:ქართული გვარები
ერიაშვილი

საკუთარი სახელი **ერიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ვაჟა ერიაშვილი — ფარმაცევტი
* ჟუჟუნა ერიაშვილი — ეთნოლოგი, პოეტი

კატეგორია:ქართული გვარები
ექვთიმიშვილი

საკუთარი სახელი **ექვთიმიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* თამაზ ექვთიმიშვილი — მწერალი, დრამატურგი
* ნანა ექვთიმიშვილი — მწერალი, კინორეჟისორი, სცენარისტი
* შალვა ექვთიმიშვილი — ფეხბურთელი

კატეგორია:ქართული გვარები
მიხეილ გარაგაში

**მიხეილ გარაგაში** (; დ. 1890, ტფილისი — გ. 1940, თბილისი) — სომეხი მსახიობი, სომხეთის სსრ-ის და საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1939).

## ბიოგრაფია
დაიბადა ტფილისში. 1922 წლიდან მუშაობდა ერევნის პირველ სახელმწიფო თეატრში (ამჟამად გ. სუნდუკიანის სახელობის ეროვნული აკადემიური თეატრი) მსახიობად. ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებდა.

გარკვეული პერიოდის შემდეგ იგი გადავიდა თბილისში, სადაც მუშაობდა თბილისის სომხურ თეატრში მსახიობად. გადაღებულია ფილმებში: „ნამუსი“, „პეპო“, „ზანგეზური“ და სხვა. 1933 წელს მიენიჭა სომხეთის სსრ-ის, ხოლო 1939 წელს კი საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტის წოდება.

## ფილმოგრაფია
* 1925 : „ნამუსი“ — მედუქნე
* 1926 : „ზარე“ — თემურ-ბეკი
* 1926 : „ნათელა“ — დურსუნ-ბეი
* 1927 : „ავი სული“ — ვაჭარი
* 1929 : „სახლი ვულკანზე“ — მმართველი
* 1930 : „ქურდი“ — უფროსი ოსტატი
* 1935 : „პეპო“ — ზიმზიმოვის მსახური
* 1938 : „ზანგეზური“ — სამსონი

## რესურსები ინტერნეტში
* მიხეილ გარაგაში — ეროვნული ფილმოგრაფია
* 
* Гарагаш Михаил 
* Гарагаш Михаил
* Михаил Гарагаш

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1890
კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მუნჯი კინოს მსახიობები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
ფიოდორ ხარებათი

**ფიოდორ ხარებათი** (; დ. 2 სექტემბერი, 1930, სოფელი ისაკაუ, (ზნაურის რაიონი) — გ. 5 ივნისი, 2022, ცხინვალი) — საბჭოთა და ოსი მსახიობი, რეჟისორი, მწერალი, მთარგმნელი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი.

მუშაობდა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა რუსულ თეატრში. ათობით როლი შეასრულა ცხინვალის ოსური თეატრის სცენაზე. 1980 წლიდან მან თეატრის დამდგმელ რეჟისორად დაიწყო მუშაობა. ასევე აქტიურად მოღვაწეობდა ლიტერატურულ და პუბლიცისტიკის სფეროში. მის კალამს ეკუთვნის რეცენზიები, მოთხრობები, პიესების თარგმანები და სხვა. 

## რესურსები ინტერნეტში
* Умер актер и режиссер Федор Харебати

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022
კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
დიუკის უნივერსიტეტი

**დიუკის უნივერსიტეტი** () — ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ჩრდილოეთი კაროლინას შტატის ქალაქ დარემში მდებარე კერძო კვლევითი უნივერსიტეტი. თავდაპირველად მეთოდისტებმა და კვაკერებმა უნივერსიტეტი 1838 წელს, ქალაქ ტრინიტიში დააარსეს, თუმცა 1892 წელს უნივერსიტეტი დარემში გადავიდა. 1924 წელს აშშ-ის თამბაქოსა და ელექტროენერგიის ინდუსტრიის ერთ-ერთმა დამფუძნებელმა, ჯეიზმ ბიუკენენ დიუკმა შექმნა დიუკის ფონდი, რომელიც უნივერსიტეტს სათავეში ჩაუდგა და უნივერსიტეტმა მისი მამის, ვაშინგტონ დიუკის პატივსაცემად დიუკის სახელი მიიღო.

## სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
კურსკი

**კურსკი** () — ქალაქი რუსეთში, კურსკის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარეების სეიმისა და მისი შენაკადის ტუსკარის ნაპირებზე. მოსახლეობა 450 977 ადამიანი (2021). რუსეთის ერთ-ერთი კულტურული და რელიგიური ცენტრია. დაარსდა სავარაუდოდ IX საუკუნეში როგორც სევერიანების გამაგრებული დასახლება. პირველად მოიხსენიება 1032 წელს, ხოლო ქალაქია 1095 წლიდან. მეორე მსოფლიო ომის დროს, კერძოდ, 1941 წლის 4 ნოემბერს ხელში ჩაიგდეს გერმანელებმა; ხარკივის ოპერაციის შედეგად 1943 წლის 8 თებერვალს ქალაქი გათავისუფლდა. კურსკის ბრძოლის დროს 1943 წლის 5 ივლისიდან 23 აგვისტოს ჩათვლით კურსკის შვერილზე საკვანძო სტრატეგიულ პუნქტს წარმოადგენდა, ომში გერმანელებმა ქალაქზე მასიური ავიადარტყმები მიიტანეს.

## სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ქალაქები
კატეგორია:რუსეთის ოლქების დედაქალაქები
ირაკლი კვირიკაძე (მსახიობი)

**ირაკლი კვირიკაძე** (დ. 8 ოქტომბერი, 1992, თბილისი) — ქართველი მსახიობი. 

## ბიოგრაფია
დაიბადა და აღიზარდა თბილისში. დამთავრებული აქვს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტი.

2014 წელს ირაკლიმ მთავარი როლი ითამაშა ფილმში „Tbilisi, I Love You“. იმავე წელს ის ნიუ-იორკში გაემგზავრა სამსახიობო კურსების გასავლელად ცნობილ Stella Adler Studio-ში. ნიუ-იორკში სწავლის დროს ის ქართველ რეჟისორს, რეზო გიგინეიშვილს, შეხვდა, რომელმაც მას მთავარი როლის შესრულება შესთავაზა ფილმში „მძევლები“. ფილმის პრემიერა ბერლინის 68-ე კინოფესტივალზე შედგა, სადაც ირაკლი ევროპის ყველაზე ნიჭიერ და პერსპექტიულ მსახიობთა ათეულში მოხვდა და პირველი ქართველი გახდა, რომელმაც „ევროპის ამომავალი ვარსკვლავის“ ჯილდო დაიმსახურა.

2017 წელს ის მეუღლესთან ერთად ლოს ანჯელესში გადავიდა საცხოვრებლად. ქალაქში ყოფნის დროს ენტონი ჰოპკინზთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ფილმში „Now Is Everything“. 2023 წელს კი, სხვა ქართველ მსახიობებთან ერთად ითამაშა Netflix-ის სათავგადასავლო თრილერში „Extraction 2“.

ამჟამად იგი მონაწილეობს ახალ ქართულ სერიალ „ცვალებად ნიშნებში“, რომელიც სტუდენტების ცხოვრებასა და მათ თავგადასავლებზე გვიყვება. სერიალი Cavea+-ისა და ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტის თანამშრომლობით შეიქმნა.

2019 წელს მიიღო აშშ-ის მოქალაქობა. გარდა ქართულისა, ირაკლი თავისუფლად ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს.

## ფილმოგრაფია
### ფილმები
* 2014: „Tbilisi, I Love You“ (ირაკლი)
* 2017: „მძევლები“ (ნიკა)
* 2019: „Now Is Everything“ (ნიკოლას იარნა)
* 2020: „The Passanger“
* 2021: „Where Are You?“
* 2023: „Extraction 2“ (ივაინე)

### სერიალები
* 2023: „ცვალებადი ნიშნები“ (ალექსანდრე)

## რესურსები ინტერნეტში
*Irakli Kvirikadze about his life in the US

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1992
კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ვარდიაშვილი

საკუთარი სახელი **ვარდიაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ანა ვარდიაშვილი — ხალხური მომღერალი
* ვარო ვარდიაშვილი — პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე
* ლეო ვარდიაშვილი — მწერალი
* ნინო ვარდიაშვილი — პედაგოგი

კატეგორია:ქართული გვარები
ვარსიმაშვილი

საკუთარი სახელი **ვარსიმაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ავთანდილ ვარსიმაშვილი — რეჟისორი, სცენარისტი
* რევაზ ვარსიმაშვილი — მეცნიერი მექანიკა-მანქანათმშენებლობის დარგში

კატეგორია:ქართული გვარები
ბოიგარ რაზიკაშვილი

[მინი|300პქ|მარჯვნივ|ვაჟა-ფშაველას ძმისშვილები კალოზე ცეკვის დროს. ვაჟა-ფშაველას ძმის, თედო რაზიკაშვილის ქალიშვილის ჯვრისწერის აღსანიშნავი ზეიმი სოფელ [ხელთუბანი|ხელთუბანში.]]
[მინი|300პქ|მარჯვნივ|ვაჟა-ფშაველა თავის ნათესავ-მეგობრებთან ერთად [გორი|გორში, ლევან რაზიკაშვილის ქორწილში.]]
[მინი|300პქ|მარჯვნივ|[თედო რაზიკაშვილის (ვაჟა-ფშაველას ძმის) ქალიშვილის, გულქანის ჯვრისწერის მეორე დღე. ფოტოზე გულქანი მეუღლესთან ერთად ცენტრში ზის.]]
**ბოიგარ (ბერო) რაზიკაშვილი** – ცნობილი ქართველი პოეტისა და პროზაიკოსის, ვაჟა-ფშაველას ბიძა. ბოიგარს, ასევე, უწოდებდნენ ბეროსაც, თავისი პაპის სახელს. ის ჩარგლის ზემოთ მდებარე სოფელ ბოწახში ცხოვრობდა (დღეს იქ უკვე ნასოფლარია) და ადგილობრივებში იცნობდნენ, როგორც „სამი აზარის ამთავებელი ბერო“. ბოიგარი უიშვიათესი და უძველესი სახელია და მის შესახებ ინფორმაცია 1886 წლის „ივერიის“ თებერვლის თვის ნომერში მოიპოვება.

## ბიოგრაფიული და ლიტერატურული ცნობები
ბოიგარ რაზიკაშვილი ფშავში ფიზიკური სიძლიერით იყო განთქმული. ის ვაჟა-ფშაველას მამის, პავლე რაზიკაშვილის ძმა იყო. რაზიკაშვილების წინაპრები ხევიდან, კერძოდ კი სნოდან იყვნენ წარმოშობით, საიდანაც მტერთან გარიდების მიზნით, ფშავში, ცაბაურთა თემში დასახლდნენ. თავიდან ამ გვარზე გადავიდნენ, ხოლო, შემდგომ, გვარში დაწინაურებული კაცის, რაზიკას პატივსაცემად, რაზიკაშვილების გვარზე გადასულან. 

რაზიკას შვილი იყო ქუმსი, ქუმსის შვილი იყო იმედა, იმედას შვილი იყო ბერო, ბეროს შვილი იყო გივი, რომელსაც ჰყავდა სამი ვაჟი: ბოიგარი, ნადირა და პავლე. 

### ვაჟა-ფშაველას შემოქმედებაში
ვაჟას „მოგონებაში“  ბიძის პერსონაჟი ნინიას სახელით გვხვდება: 

 

ამავე ნაწარმოებში  აღწერილია ბიძის პერსონით აღფრთოვანებული ძმისშვილი, რომელიც მუდამ აღტაცებით უსმენს ბიძის მოყოლილ ისტორიებს და დიდი სურვილი აქვს, მას დაემსგავსოს:

### აკა მორჩილაძის შემოქმედებაში
ვაჟა-ფშაველას ფიზიკურად სწორედ ბოიგარს ამსგავსებდნენ. ამას ფშავში ვაჟას თანამედროვე მოხუცებიც ადასტურებდნენ და ამბობდნენ, რომ სიარულიც კი ბიძამისის მსგავსი ჰქონდა. ამ მსგავსებაზე ლაპარაკობდა ვაჟას მამა, პავლე რაზიკაშვილიც: 

ბოიგარის ფიზიკურობის გარდა, აკა მორჩილაძე თავის წიგნში „ლუკა და ძმები“ მის ხასიათზეც საუბრობს: 

### გერონტი ქიქოძის შემოქმედებაში
ბოიგარ რაზიკაშვილს გერონტი ქიქოძე თავის ლიტერატურულ წერილებში „რჩეული თხზულებანი“ ახსენებს: 

### გიორგი შატბერაშვილის შემოქმედებაში
ბოიგარ რაზიკაშვილზე ისტორიას გიორგი შატბერაშვილიც წერს:  

## სქოლიო
კატეგორია:ვაჟა-ფშაველა
ლუქსემბურგის სასახლე

**ლუქსემბურგის სასახლე** (, ) – სასახლე პარიზში, საფრანგეთი. თავდაპირველად სასახლე აშენდა (1615–1645) ფრანგი არქიტექტორის, სალომონ დე ბროსეს დიზაინით, როგორც მეფე ლუი XIII- ის დედის, დედოფალ-რეგენტ მარი დე მედიჩის სამეფო რეზიდენცია. რევოლუციის შემდეგ (1799–1805) არქიტექტორმა ჟან შარგრინმა ის საკანონმდებლო ორგანოსთვის გადააკეთა. 1835–1856 წლებში შენობა მნიშვნელოვნად გაფართოვდა არქიტექტორ ალფონს დე ჟიზორის ხელმძღვანელობით. 

სხვადასხვა დროს სასახლეში იყო განთავსებული საფრანგეთის საკანონმდებლო ორგანოების  ზედა პალატები.

1958 წელს, მეხუთე რესპუბლიკის დაფუძნების დღიდან სასახლეში განთავსებულია საფრანგეთის სენატი. 

სასახლის დასავლეთით Rue de Vaugirard-ზე მდებარეობს პატარა ლუქსემბურგი, რომელიც ამჟამად სენატის პრეზიდენტის რეზიდენციას წარმოადგენს. აქვე, ყოფილ ორანჟერეაში განთავსებულია მუზეუმი.  სამხრეთ მხრიდან სასახლეს გარს ერტყმის ლუქსემბურგის ბაღი — 25 ჰექტარი ხრეშისა და გაზონის მწვანე პარტერი, ქანდაკებებითა და წყლის დიდი შადრევნებით.

## გალერეა 

Paris Palais du Luxembourg façade s printemps 2014.jpg|სამხრეთის ფასადი
File:Luco.jpg|სასახლე ლუქსემბურგის ბაღიდან
File:Palais Luxembourg Sunset Edit.JPG|მზის ჩასვლისას
File:luxembourg palace panorama.jpg|სასახლისა და ბაღის პანორამა
File:L'hémicycle du Sénat français en septembre 2009.jpg|სენატის სხდომათა დარბაზი
File:Escalier d'honneur palais lux1.JPG|კიბის უჯრედი
File:Luxembourg Palace - 2018-04-07.jpg|სასახლე სამხრეთიდან
File:Palais du Luxembourg (44119496324).jpg|საათი

## სქოლიო
კატეგორია:პარიზი
ვახტანგაშვილი

საკუთარი სახელი **ვახტანგაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* გურამ ვახტანგაშვილი — პოლიტიკოსი
* მალხაზ ვახტანგაშვილი — ინჟინერი, პოლიტიკოსი

კატეგორია:ქართული გვარები
ოდესის ფერისცვალების ტაძარი

**ოდესის ფერისცვალების ტაძარი** () — მართლმადიდებლური ტაძარი უკრაინის ქალაქ ოდესაში.  ტაძარი უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესიის (მოსკოვის საპატრიარქო) დაქვემდებარებაში იყო. 2023 წლის 23 ივლისს ოდესაზე რუსული სარაკეტო თავდასხმის შედეგად ტაძარი მნიშვნელოვნად დაზიანდა.

## ისტორია 
ოდესის პირველი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ეკლესია ქალაქ ოდესაში 1794 წელს არქიტექტორმა გავრილ ბანულესკუ-ბოდონიმ ააშენა. მშენებლობა გეგმას რამდენიმე წლით ჩამორჩა, რის გამოც ახალი რუსეთის ახლად დანიშნულმა გუბერნატორმა, არმან-ემანუელ დე ვინიერო დუ პლესისმა, ჰერცოგი დე რიშელიემ, შენობის დასასრულებლად იტალიელი არქიტექტორი ფრანჩესკო ფრაპოლი დაიქირავა.

შენობა კომუნისტებმა 1936 წელს დაანგრიეს. მისი აღდგენა 1999 წელს დაიწყო. ახალი შენობა 2003 წელს აკურთხეს. უფლისწულ ვორონცოვისა და მისი მეუღლის ნეშტი საკათედრო ტაძარში ხელახა გადაასვენეს. ვორონცოვის ძეგლი ტაძრის წინ, მოედანზე დაიდგა. ფერისცვალების ეკლესიის ზარები ირეკებოდა ელექტრონული მოწყობილობით, რომელსაც შეეძლო 99 მელოდიის დაკვრა.

2023 წლის 23 ივლისს საკათედრო ტაძარი მნიშვნელოვნად დაზიანდა რუსეთის მიერ სარაკეტო დაბომბვის შემდეგ.

## სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის შენობა-ნაგებობები
ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია

**ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ ბათუმში. ტაძარი ააგეს XIX საუკუნის ბოლოს, XX საუკუნის დასაწყისში. ტაძარიდარბაზული ტიპისაა.
## ისტორია 
ბათუმის წმინდა ბარბარეს ეკლესია ააგეს XIX საუკუნის ბოლოს, XX საუკუნის დასაწყისში ძველი ჰოსპიტალის ტერიტორიაზე. ტაძარს 1996 წელს ჩაუტარდა რესტავრაცია. 2014 წელს  ტაძარი მთლიანად გადამოსეს და გაუკეთეს ძველი ქართული ხუროთმოძღვრებისათვის დამახასიათებელი ორნამენტით შემკული თბილი ყვითელი ფერის ქვის პერანგი.
## აღწერა 
ტაძარიდარბაზული ტიპისაა.  მართკუთხა ფორმის შენობა აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდით ბოლოვდება, ხოლო დასავლეთიდან კარიბჭე აქვს მიდგმული.  ეს იყო სადა, შელესილი და თეთრად შეღებილი შენობა. კარიბჭის თავზე ჰქონდა ეკლესიის ფრონტონის არეში შეჭრილი, ოთხივე მხრიდან თაღებით გახსნილი სამრეკლო. გრძივი ფასადების კიდურა ნაწილებში კედლის სიბრტყიდან ჩაწეული, სწორკუთხა ჩარჩოში ჩასმული თაღოვანი ნიშები იყო მოწყობილი. ფასადების დეკორს შენობის პროფილირებული კარნიზის ძირში და სამკუთხა ნიშების თავზე გამოყვანილი ორსაფეხუროვანი კბილანები ქმნიდა. კედლებს ლილვებით გამოყვანილი ცრუ თაღედი შემოუყვება. სარკმლებს მცენარეული ორნამენტით შემკული საპირეები აქვს, ხოლო აფსიდის ცენტრალური სარკმლის თავზე დეკორატიულად გაფორმებული ჯვარია გამოყვანილი. ამავე რეკონსტრუქციის ფარგლებში დაანგრიეს თაღოვანი გალერეა და ეკლესიის დამხმარე ნაგებობის სამხრეთი კარიბჭე.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბათუმის არქიტექტურა
პეტრე დონაური (შვილი)

**პეტრე პეტრეს ძე დონაური** (რუს. Пётр Петрович Донауров; დ. 24 იანვარი, 1842 — გ. 1891) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი. წარმოშობით ქართველი.

## ბიოგრაფია 
პეტრე დონაური (დონაუროვი), ვლადიმირისა და სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო გუბერნატორის პეტრე მიხეილის ძე დონაურის ვაჟი, დაიბადა 1842 წლის 24 იანვარს. მოინათლა მოსკოვის ლუბიანკას ეკლესიაში.

1857 წლის 20 თებერვალს ჩაირიცხა პაჟთა კორპუსში, რომლის დამთავრების შემდეგ, 1860 წლის 16 ივნისს კორნეტის ჩინით მოხვდა ნარვის ჰუსართა პოლკში. 1862 წლის 25 თებერვალს მიიღო პორუჩიკის ჩინი. 1866 წლის 12 მარტს გახდა შტაბს-როტმისტრი. 1867 წლის 12 თებერვალს დააჯილდოვეს წმინდა სტანისლავის მე-3 ხარისხის ორდენით. 1868 წლის 19 თებერვალს მიენიჭა როტმისტრის წოდება და იმავე წლის მარტში დაინიშნა პოლკის აუდიტორად. 
1870 წლის 12 აპრილს დაინიშნა ვილნოს სამხედრო ოლქის შტაბის უფროს ადიუტანტად და ჩაირიცხა არმიის კავალერიაში. 1873 წლის 30 აგვისტოს დააწინაურეს პოდპოლკოვნიკად. 1875 წლის ივლისიდან იყო სპეციალური დავალებების ოფიცერი ვილნოს სამხედრო ოლქის მეთაურის განკარგულებაში. ზოგიერთი წყაროს ცნობით, მას ჰქონდა გენერალ-მაიორის ჩინი.

სამხედრო სამსახურიდან გადადგომის შემდეგ მიანიჭეს „კოლეჟსკი სოვეტნიკის“ სამოქალაქო წოდება. 1886 წელს პეტრე დონაური იყო ნოვგოროდის სახელმწიფო პალატის მე-2 განყოფილების საგადასახადო ინსპექტორი სტარორუსკისა და დემიანსკის ოლქებში.

დაქორწინებული იყო ნამდვილი სახელმწიფო მრჩევლის, გროდნოს გუბერნატორის, ასულ ევდოკია ბაზილევსკაიაზე, რომლისგანაც შეეძინა ორი ქალიშვილი — მარია და ევდოკია. 

პეტრე დონაური გარდაიცვალა 1891 წელს. სავარაუდო დაკრძალვის ადგილად მიჩნეულია ნოვგოროდის წმინდა ანტონის მონასტრის ტერიტორია.

## რესურსები ინტერნეტში
*
*Донауров Пётр Петрович

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1842
კატეგორია:გარდაცვლილი 1891
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სამხედრო პირები
კატეგორია:წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენის კავალრები
მიხეილ გარაყანიძე

**მიხეილ გარაყანიძე** (დ. 2 აგვისტო, 1910, თბილისი — გ. 1981, ოდესა) — ქართველი არქიტექტორი. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1957), პროფესორი (1959), საქართველოს სსრ დამსახურებული არქიტექტორი (1959) საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1966).

## ბიოგრაფია 
დაიბადა 1910 წლის 2 აგვისტოს თბილისში. 1938 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი არქიტექტორ-მშენებლის სპეციალობით. 1941 წლამდე მუშაობდა თბილისის საპროექტო ორგანიზაციებში. იგი 1941–1945 წლებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1946 წლიდან პედაგოგიური მოღვაწეობა დაიწყო. სწავლობდა და იკვლევდა ხალხური ხის ხუროთმოძღვრებას. მუშაობდა არქიტექტურულ–სამშენებლო ტერმინოლოგიის საკითხებზე. 1963–1964 წლებში აქტიურად მონაწილეობდა სსრკ მეცნირებათა აკადემიის საცხოვრებელი სახლების ტიპიზაციის განყოფილების ფილიალის შექმნაში, რომლის ხელმძღვანელადაც დაინიშნა. შემდგომში ამ განყოფილებისა და „ქალაქმშენპროექტის“ ერთ-ერთი განყოფილების ბაზაზე ჩამოაყალიბა თბილისის ზონალური სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტი, სადაც დაარსების დღიდან 1970 წლამდე იყო დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში. 1971 წლიდან გადავიდა ოდესაში, სადაც გარდაცვალებამდე განაგებდა სამშენებლო ინსტიტუტის არქიტექტურის კათედრას.

ნამუშევრები: საცხოვრებელი სახლები წყალტუბოში (1938–1940), ჟინვალის დასახლების გენგეგმა (1946), სოფლის ჰიდროელექტროსადგურები (1947–1950).

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
კატეგორია:დაბადებული 1910
კატეგორია:დაბადებული 2 აგვისტო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1981
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორები
კატეგორია:ქართველი პროფესორები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორები
კატეგორია:საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:დიდი სამამულო ომის მონაწილეები
კვირადღე კუნძულ გრან-ჟატზე

**კვირადღე კუნძულ გრან-ჟატზე** ან **კვირა პარკში**() 一 ფრანგი ფერმწერის, ჟორჟ სერას ნახატი, რომელიც 1884-1886 წლებში იქმნებოდა. ნამუშევარი ავტორის მაგნუმ ოპუსადაა აღიარებული და წარმოადგენს პუანტილისტური ტექნიკის ნათელ მაგალითს, რითაც საფუძველი ჩაეყარა ნეოიმპრესიონისტულ მოძრაობას. ამჟამად, ნახატი ჩიკაგოს ხელოვნების ინსტიტუტში ინახება.  

ნახატზე მდინარე სენას განაპირას, პარკში მყოფი ფრანგული საზოგადოებაა ასახული. კუნძული გრან-ჟატი მდინარე სენაზე გაშენებულ დასახლებას ქმნის, რომელიც, ერთ დროს, ინდუსტრიულ და საწარმო ლოკაციას წარმოადგენდა, თუმცა, მოგვიანებით, საზოგადოებრივი განსახლების არეალად იქცა.  

სერამ ნახატის შექმნას 2-3 წელი მოანდომა, ამ პერიოდში კი იგი დეტალიზებულად აღწერდა პარკის ლანდშაფტებს საკუთარ ჩანახატებში და მათ გაუმჯობესებაზე მუშაობდა. სტილის დასახვეწად ის უამრავ დროს ატარებდა ბაღებსა თუ სკვერებში და განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებდა ფერების, შუქ-ჩრდილებისა და ფორმების სტრუქტურას. საჯარო გამოფენაზე იგი, თავდაპირველად, 1886 წელს, მერვე იმპრესიონისტულ გამოფენაზე გამოჩნდა.  

ფერის ოპტიკური თეორიის შესწავლის საფუძველზე, სერამ მცირე წერტილებით ნახატის მთლიანი სტრუქტურის შექმნის ტექნიკა შეიმუშავა, რამაც პუანტილიზმს დაუდო სათავე 一 ტექნიკას, რომლის დახმარებითაც ნახატზე გამოსახული წერტილთა სიმრავლეები ერთ მთლიან გამოსახულებას ქმნიან. 
## პოპ კულტურაში 
ნახატი იქცა შთაგონების წყაროდ 1984 წლის მიუზიკლისთვის 一 კვირა პარკში ჯორჯთან ერთად 一, რომელიც ბროდვეის თეატრში დაიდგა. მიუზიკლის გავლენით, აშშ-ში ზემოხსენებულ ნახატს, ხშირად, მოიხსენიებენ ხოლმე, როგორც *„კვირა პარკში“*.
## იხილეთ აგრეთვე 
*პუანტილიზმი
*ნეოიმპრესიონიზმი
*ჟორჟ სერა
## ბიბლიოგრაფია 
* 
* William R. Everdell, *The First Moderns: Profiles in the Origins of Twentieth Century Thought* (Chicago: University of Chicago Press).
* 
## რესურსები ინტერნეტში 
* Seurat and the Making of *La Grande Jatte*
* *La Grande Jatte* – Inspiration, Analysis and Critical Reception
* A Sunday on La Grande Jatte — 1884 at The Art Institute of Chicago
* Georges Seurat, 1859–1891, MoMA exhibition catalog
* Georges Seurat, *Sunday Afternoon at La Grande Jatte*, ColourLex
* 
## სქოლიო 
კატეგორია:1884 წლის ნახატები
თავდაცვის ეროვნული უნივერსიტეტი

**თავდაცვის ეროვნული უნივერსიტეტი** () — ამერიკის შეერთებულ შტატებში არსებული უმაღლესი განათლებისა და კვლევის დაწესებულება. უნივერსიტეტი მდებარეობს ლესლი მაკნაირის ფორტში, ვაშინგტონის შუაგულში, თეთრი სახლისა და აშშ-ის კონგრესის გვერდით.

## სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები
რობინ დანიგანი

**რობინ დანიგანი** () — ამერიკელი დიპლომატი, აშშ-ის ელჩი საქართველოში.

## ადრეული ცხოვრება და განათლება 
დანიგანს მეცნიერების მაგისტრის ხარისხი აშშ-ის თავდაცვის ეროვნულმა უნივერსიტეტმა მიანიჭა, რომელშიც სწავლა მან წარჩინებით დაასრულა. იგი ასევე არის ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტის მაგისტრი და ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტის ბაკალავრი.

## კარიერა 
დანიგანი არის აშშ-ის საგარეო სამსახურის უფროსი წევრი, მინისტრ-მრჩეველის რანგით. საქართველოში დანიშვნამდე დანიგანს ეკავა სახელმწიფო მდივნის თანაშემწის მოადგილის თანამდებობა ევროპისა და ევრაზიის საქმეთა ბიუროში და ის ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპას კურირებდა. მანამდე იგი მუშაობდა ვენაში აშშ-ის საელჩოს მისიის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლის, დროებითი მოვალეობის შემსრულებლისა და მისიის ხელმძღვანელის მოადგილის თანამდებობებზე. დანიგანი ასევე მსახურობდა ენერგეტიკული რესურსების ბიუროს მდივნის თანაშემწის მოადგილედ. 

დანიგანი მუშაობდა სხვადასხვა ქვეყნებში, მათ შორის ვიეტნამში, ჩილეში, თურქეთში, კუბასა და სალვადორში. აშშ-ში, დანიგანი მსახურობდა ევროპის, დასავლეთ ნახევარსფეროსა და აფრიკის ოფისის დირექტორად სახელმწიფო დეპარტამენტის ენერგეტიკის ბიუროში, ასევე სხვადასხვა როლს ასრულებდა ახლო აღმოსავლეთის საქმეთა ბიუროში და სახელმწიფო მდივნის აღმასრულებელ სამდივნოში. ამავე წლის 12 ოქტიმბერს რობინ დანიგანმა საქართველოს პრეზიდენტ სალომე ზურაბიშვილს რწმუნებათა სიგელი გადასცა.

## ჯილდოები და აღიარებები 
დანიგანს მიღებული აქვს სახელმწიფო დეპარტამენტის არაერთი აღიარება, მათ შორის საგარეო სამსახურის ორი უმაღლესი ჯილდო.

## სქოლიო
კატეგორია:კალიფორნიის უნივერსიტეტის (ბერკლი) კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ამერიკელი დიპლომატები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები