open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
დავითი (ჭკადუა)

**მიტროპოლიტი დავითი** (ერისკაცობაში **გრიგოლ ივანეს ძე ჭკადუა**; დ. 22 მარტი, 1926 — გ. 7 ოქტომბერი, 1992) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, მიტროპოლიტი, ცხუმ-აფხაზეთის ეპარქიის მმართველი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1926 წლის 22 მარტს ქალაქ თბილისში, სასულიერო პირის ოჯახში. 1942 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1955 წელს დაამთავრა პიატიგორსკის სამედიცინო ინსტიტუტის სტომატოლოგიური ფაკულტეტი. 1956–1978 წლებში მუშაობდა სტომატოლოგიური კაბინეტის გამგედ. 1978 წლის 13 აგვისტოს ეკურთხა მღვდლად და დაინიშნა მარტყოფის ღვთაების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად. 

1978 წლის 20 ოქტომბერს გრიგოლ ჭკადუა მცხეთის სამთავროს მონასტერში აღიკვეცა ბერად და ეწოდა სახელად დავითი, 15 დეკემბერს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმიდესისა და უნეტარესი ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით ხელდასხმულ იქნა ბათუმ-შემოქმედის ეპარქიის მმართველად. 

1980 წლის 14 ოქტომბერს მეუფე დავითი აღყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში და დაინიშნა მცხეთის სასულიერო სემინარიის რექტორად. ამ თანამდებობაზე იყო 1984 წლამდე. 1981წლის 8 სექტემბერს გადაიყვანეს ცხუმ-აფხაზეთის ეპარქიის მმართველად. 

1983 წელს მიტროპოლიტი დავითი კანადაში, ქ. ვანკუვერში VI მსოფლიო საეკლესიო ანსამბლეაზე აირჩიეს მსოფლიო ეკლესიათა საბჭოს ცენტრალური კომიტეტის და სამედიცინო კომისიის წევრად, ამავე კომიტეტისა და კომისიის წევრად 7 წლის ვადით ხელმეორედ აირჩიეს 1990 წელს ავსტრალიის ქ. კანბერანში.

1984 წლიდან საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საგარეო განყოფილების ხელმძღვანელია. 1983 წლის 26 ივნისიდან მიტროპოლიტია. იყო ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტი. იგი დაჯილდოებული იყო საქართველოს, კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის, იერუსალიმის, ბულგარეთის, ჩეხოსლოვაკიის, რუსეთის საპატრიარქოს ორდენებით. 

1991 წლის 29 სექტემბერს კენჭს იყრიდა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნებში დეპუტატად.

1991 წლის დეკემბერში იმყოფებოდა ვატიკანში, სადაც შეხვედრები გამართა რომის პაპთან. 6 დეკემბერს სიტყვით გამოვიდა კათოლიკური ეკლესიის სინოდის სხდომაზე.

მიტროპოლიტი დავითი გარდაიცვალა 1992 წლის 7 ოქტომბერს. დაკრძალულია სიონის საპატრიარქო ტაძრის ეზოში.

## ლიტერატურა
**ვარდოსანიძე ს.* ქართველი მღვდელმთავრები (XX-XXI საუკუნეები). გამომცემლობა ,,ნათლისმცემელი", თბილისი, 2010, გვ. 249-251.
*გაზ. „აფხაზეთის ხმა“, №152, 21 სექტემბერი, 1991 წელი

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები
კატეგორია:დაბადებული  22 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1926
კატეგორია:გარდაცვლილი  7 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
დია (ტელეკომპანია)

**დია** — ტელეკომპანია, რომელმაც მაუწყებლობა 1990 წელს, ხაშურის რაიონში დაიწყო. ტელეკომპანია რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში მხოლოდ ხაშურის მუნიციპალიტეტის ამბებს აშუქებდა და ამავე ტერიტორიაზე მაუწყებლობდა.
2012 წლიდან ტელეკომპანია „დია“ შიდა ქართლს მოიცავს. ამავე წლიდან მოხდა მისი რებრენდინგი, შეიცვალა ლოგო. ამჟამად იგი ეროვნული მაუწყებელია. მისი იურიდიული მისამართია ქ. ხაშური, თამარ მეფის ქ.1, ხოლო ფაქტობრივი მისამართი: ქ. გორი ბაგრატიონის ქ. 46.

## რესურსები ინტერნეტში
*ოფიციალური საიტი

კატეგორია:საქართველოს ტელეკომპანიები
კატეგორია:სატელევიზიო არხები
კატეგორია:რეგიონული მედია
ბირსკის რაიონი

**ბირსკის რაიონი** (; ) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბირსკი.

## გეოგრაფია 
ბირსკის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის ცენტრალურ ნაწილში. მას მდინარე ბელაია ყოფს ორ ნაწილად. რაიონის ფართობია 1786,49 კმ². 

## ისტორია 
ბირსკის რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი.

## მოსახლეობა 
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: რუსები  — 50,7 %, მარიელები  — 20,5 %, თათრები — 15,1 %, ბაშკირები — 11,9 %,  სხვა ეროვნების პირები — 1,8  %.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
ბირსკის რაიონში არის 78 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 14 სასოფლო დასახლებაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Администрация муниципального района Бирский район Республики Башкортостан 

## სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის რაიონები
კატეგორია:ბირსკის რაიონი
შიო (ავალიშვილი)

**მიტროპოლიტი შიო** (ერისკაცობაში **ვარლამ აპოლონის ძე ავალიშვილი**; დ. 17 სექტემბერი, 1909 — გ. 25 მარტი, 1991) — ქართველი საეკლესიო პირი.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1909 წლის 17 სექტემბერს შორაპნის მაზრის სოფელ ხორითში. 1917-1923 წლებში სწავლობდა ხარაგაულის რაიონის სოფელ ლაშის სკოლაში, 1924-1925 წლებში  ზესტაფონის საშუალო სკოლაში, 1925-1928 წლებში თბილისის მე-9 საშუალო სკოლაში. 1929 წელს იგი პოლიტიკური ბრალდებით დააპატიმრეს და გადაასახლეს საქართველოდან. დაბრუნდა 1932 წელს და 1936 წლამდე მუშაობდა ხარაგაულის რაიონის სოფელ ხუნევის კოოპერატივის ბუღალტრად.

1975-1977 წლებში იყო მორჩილი ცხუმ-აფხაზეთის ეპარქიაში. 1978 წლის 23 აპრილს აღიკვეცა ბერად, 27 აპრილს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად, 22 ივლისს მღვდელმონაზონად, 28 ივლისს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით ხელდასხმულ იქნა მაწყვერელ-ნიკორწმინდელ ეპისკოპოსად. იმავდროულად დაინიშნა კათოლიკოს-პატრიარქის ქორეპისკოპოსად. 1978 წლის 14 დეკემბერს აყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში და გადაყვანილ იქნა ქუთათელ-გაენათელად. 1981 წლის 9 სექტემბერს უწმიდესისა და უნეტარესის, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის დადგენილებით მიტროპოლიტი შიო გადაყვანილ იქნა ბათუმ-შემოქმედის ეპარქიის მმართველად. 

1984 წლის 24 ივნისს წმიდა სინოდმა მიტროპოლიტ შიოს ჩამოართვა ეპარქია და გაუშვა პენსიაზე.

მიტროპოლიტი შიო გარდაიცვალა 1991 წლის 25 მარტს. დაკრძალულია სიონის საპატრიარქო ტაძრის ეზოში. 

## ლიტერატურა
* სერგო ვარდოსანიძე. ქართველი მღვდელმთავრები (XX-XXI საუკუნეები). გამომცემლობა ,,ნათლისმცემელი", თბილისი, 2010, გვ. 252-255.
* საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის მღვდელმთავრები (1917-2017): მიტროპოლიტი შიო (ავალიშვილი) // ვარდოსანიძე, ს. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ასწლოვანი მატიანე (1917-2017 წ.წ.) - თბ., 2017. - გვ. 515-645

## რესურსები ინტერნეტში
*მიტროპოლიტი შიო ავალიშვილი (1909-1991)-წერილები კათოლიკოს პატრიარქს // timer.ge

კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
კატეგორია:დაბადებული  17 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1909
კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1991
მაკსიმირი (სტადიონი)

**მაკსიმირი** — ბუნებრივსაფარიანი სპორტული სტადიონი ხორვატიაში, ქალაქ ზაგრებში. ძირითადად გამოიყენება საფეხბურთო მატჩებისათვის. არის საფეხბურთო კლუბ „დინამო ზაგრების“ საშინაო არენა. გაიხსნა 1912 წლის 5 მაისს, განახლდა 1997 წელს. ხორვატიის ეროვნული ნაკრები ზოგ მატჩს მაკსიმირზე ატარებს, ზოგს კი პოლიუდზე. ასევე სტადიონი გამოიყენება ლაივ-კონცერტებისთვის, ამ შემთხვევაში ტევადობა 60 000 ადამიანს აღწევს.

კატეგორია:ხორვატიის საფეხბურთო სტადიონები
ბლაგოვარის რაიონი

**ბლაგოვარის რაიონი** (; ) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი იაზიკოვო.

## გეოგრაფია 
ბლაგოვარის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის ცენტრალურ ნაწილში. რაიონის ფართობია 1611 კმ². ტყის ფართობია 7 %. კლიმატი ზომიერად კონტინენტური. რაიონის ტერიტორიაზე გაედინება მდინარეები კრამასანი და ჩერმასანი.

## ისტორია 
ბლაგოვარის რაიონი დაარსდა 1935 წლის 31 იანვარს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა 14 ახალი რაიონის ჩამოყალიბება. 

## მოსახლეობა 
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: ბაშკირები  — 42,8 %, თათრები — 28,3 %, რუსები — 21,8 %, უკრაინელები— 2,8 %,  სხვა ეროვნების პირები — 4,3  %.

## ადმინისტრაციული დაყოფა 
ბლაგოვარის რაიონში არის 87 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 15 სასოფლო დასახლებაში.

## რესურსები ინტერნეტში
* Администрация муниципального района Благоварский район Республики Башкортостан 

## სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის რაიონები
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონი
პაკისტანის დროშა

**პაკისტანის დროშა** () — პაკისტანის ეროვნული სიმბოლო. მიღებულია 1947 წლის 11 აგვისტოს, ოთხი დღით ადრე ქვეყნის დამოუკიდებლობადე, როდესაც იგი გახდა დომინიონი პაკისტანის ეროვნული დროშა და შენარჩუნდა დღემდე, პაკისტანის ისლამური რესპუბლიკამდე. დროშა წარმოადგენს მწვანე ქსოვილს თეთრი ნახევარმთვარით და ხუთქიმიანი ვარსკვლავით და თეთრ ვერტიკალურ ხაზს მარცხენა მხარეს. მისი მწვანე ფერი იწოდება, როგორც "პაკისტანის მწვანე". დროშა შექმნილია სიედე მირ-უდინ კედვეის მიერ და ეფუძნება სრულიად ინდოეთის მუსლიმთა ლიგის დროშას.

## ლიტერატურა 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
კატეგორია:პაკისტანის ეროვნული სიმბოლოები
კატეგორია:დროშები ანბანის მიხედვით
უშაკოვის ძეგლი (დონის როსტოვი)

**უშაკოვის ძეგლი** () — რუსეთის სამხედრო-საზღვაო მეთაურის, შავი ზღვის ფლოტისა და ხმელთაშუა ზღვაში რუსეთ-ოსმალეთის ესკადრილიის მეთაურის, ადმირალ თევდორე თევდორეს ძე უშაკოვის ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. 

ძეგლი გაიხსნა 2001 წლის 16 სექტემბერს. ძეგლის ავტორია რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვარი ანატოლი სკნარინი. ადმირალის ქანდაკების დადგმის ინიციატორები იყვნენ დონის როსტოვში მოქმედი სუვოროვ-ნახიმოვის კლუბის წევრები.

## ისტორია 
რუსმა ადმირალმა თევდორე უშაკოვმა თავისი ცხოვრება რუსეთის შავი ზღვის ფლოტში სამსახურს მიუძღვნა. იგი საზღვაო ბრძოლების დიდოსტატი და რუსული სამხედრო-საზღვაო ტენიკის დამფუძნებელი იყო. დიდი წვლილი შეიტანა საზღვაო ფლოტის ტაქტიკის განვითარებაში. 

მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში, უშაკოვს არ განუცდია არცერთი დამარცხება მტერთან ბრძოლაში, არ დაუკარგავს არცერთი გემი და არც ერთი მის დაქვემდებარებაში მყოფი მატროსი არ ჩავარდნილა ტყვედ.

უშაკოვის ცხოვრება დაიწყო დონზე. მან აქ დაასრულა საზღვაო კადეტთა კორპუსი. ახალგაზრდა ოფიცერი მსახურობდა დონის კაზაკთა ფლოტში ა. სინიავინის ხელმძღვანელობის ქვეშ. თევდორე თევდორეს ძე უშაკოვი იცავდა აზოვისპირეთს, დონის ქვემო დინებასა და აზოვის ციხესიმაგრეს არაკეთილისმსურველთა თავდასხმისაგან.

ამ პერიოდში რუსეთის ფლოტი ვიტარდებოდ სწრაფი ტემპით და საჭიროებდა ახალი გემებით მუდმივ შევსებას. აზოვის ფლოტის გემების მშენებლობის პერიოდში მიჩმანი უშაკოვი დაკავებული იყო ხე-ტყის მასალის მიწოდებით. 

1769 წელს წმინდა დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრეში მას მიანიჭეს ლეიტენანტის ჩინი. დონის და აზოვისპირეთის ტერიტორიაზე უშაკოვი მსახურობდა 1775 წლის გაზაფხულამდე.

2001 წელს დონის როსტოვში მდინარე დონის ნაპირზე სუვოროვ-ნახიმოვის კლუბის წევრების ინიციატივით აღიმართა ადმირალ თ. თ. უშაკოვის ძეგლი. მისი ავტორი არის რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მხატვარი ანატოლი სკნარინი. 2001 წლის 5 აგვისტოს სანაქსარის მონასტერში  მოახდინეს ადმირალ უშაკოვის კანონიზაცია და იგი გახდა ადგილობრივი ეკლესიის წმინდანი.

## აღწერა 
თ. თ. უშაკოვის ძეგლი არის ბიუსტი, რომელიც დგას ცილინდრის ფორმის გრანიტის კვარცხლბეკზე. ძეგლი დგას გრანიტის მოედნის ცენტრში. ბიუსტის მარცხნივ დევს შავი მეტალის ჯაჭვიანი ღუზა. კვარცხლბეკზე კი არის წარწერა „ადმირალი უშაკოვი“.

## ლიტერატურა 
* Гурвич С. Гордость русского флота/ С. Гурвич// Молот.- 1974.- 29 июля.
* Дадашева Д. Будет у адмирала Ушакова свой ростовский постамент!/ Д. Дадашева// Вечерний Ростов.- 2001.- 7 авг.- С. 2.
* Клавдиев С. Здесь покоится прах адмирала Ушакова/ С. Клавдиев// Наше время.- 2002.- 15 февр.- С. 3.
* Последний причал адмирала Ушакова – Набережная Дона// Вечерний Ростов.- 2000.- 6 июня.
* Святой русский флотоводец// Наше время.- 2001.- 21 сент.- С. 3.
* Что Дону Ушаков? Что Дон Ушакову?// Наше время.- 2001.- 16 нояб.- С. 7.

## რესურსები ინტერნეტში 
* Памятник адмиралу Ф. Ф. Ушакову. Город Ростов-на-Дону. 
* Памятник Федору Ушакову в Ростове-на-Дону
* Памятник адмиралу Ушакову 

კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
Resident Evil: The Umbrella Chronicles

***Resident Evil: The Umbrella Chronicles***, იაპონურად ცნობილი, როგორც  — რელსური შუტერის ჟანრის ვიდეო თამაში, შექმნილი Capcom-ის მიერ კომპანია Cavia-სთან თანამშრომლობით. იგი წარმოადგენს „*Resident Evil*“-ის სერიის ნაწილს. თამაში ჩრდილოეთ ამერიკის რეგიონში გამოვიდა 2007 წლის 13 ნოემბერს,  იაპონიაში 2007 წლის 15 ნოემბერს, ევროპაში იმავე წლის 30 ნოემბერს. 2012 წლის 26 მაისს PlayStation 3-ის პლატფორმაზე გამოიცა HD ვერსია.

თამაში არის რელსური შუტერის ჟანრის და აქვს Wii Remote-ის, მოძრაობის დეტექტორის მხარდაჭერა. მასში წარმოდგენილია ცხრა მოთამაშე პერსონაჟი: რებეკა ჩემბერზი,  ბილი კოენი, კრის რედფილდი, ჯილ ვალენტაინი, კარლოს ოლივეირა, ალბერტ ვესკერი, ადა ვონგი, რიჩარდ ეიკენი და ჰანკი.

სიუჟეტი მიმდინარეობს სერიის გმირების პირადი ტრაგედიების გარშემო და მოიცავს რამდენიმე თავს, რომელიც დაფუძნებულია სერიის სხვადასხვა თამაშებზე. 

თამაში ოფიციალურად დაანონსდა 2006 წელს, E3-ის კონფერენციაზე. პროდიუსერის თანამდებობა დაიკავა მასატიკა კავატამ (რომელიც ადრე სათავეში ედგა „*Resident Evil 4*“-ის პორტირებას PlayStation 2-ზე), ხოლო რეჟისორის — იასუჰირო სეტომ. პირველი ოფიციალური ტრეილერი ნაჩვენები იქნა სერიის ვებსაიტზე 2007 წლის 6 აპრილს და საბოლოოდ გამოვიდა 2007 წლის 13 ნოემბერს.

„*The Umbrella Chronicles* დადებითად შეაფასეს ვიდოე თამაშების ჟურნალისტებმა. მათ ძირითადად შეაქეს თამაშის დიზაინი და გეიმპლეი. საერთო განხილვის საიტებზე GameRankings და Metacritic ფლობ 75%.03 და 75%. 

პლატფორმა Wii-ს ვერსიის მთლიანი გაყიდვები მსოფლიოს მასშტაბით შეადგენს 1.4 მილიონ ეგზეპლარს.
2009 წლის 17 ნოემბერს გამოვიდა თამაშის გაგრძელება სახელწოდებით „*Resident Evil: The Darkside Chronicles*“, რომელიც წინამორბედის მსგავსად გააჩნია რელსური გეიმპლეი.

## იხილეთ აგრეთვე
* „*Resident Evil: The Darkside Chronicles*“

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ოფიციალური ვიკი

## სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის ვიდეო თამაშები
კატეგორია:Cavia-ს თამაშები
კატეგორია:PlayStation 3-ის თამაშები
კატეგორია:PlayStation Network-ის თამაშები
კატეგორია:Wii-ის თამაშები
კატეგორია:Resident Evil-ის თამაშები
კატეგორია:რელსური შუტერები
კატეგორია:ვიდეო თამაშის რიმეიკები
კატეგორია:Wii Zapper-ის თამაშები
კატეგორია:ერთმოთამაშიანი და მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების პრიკველები
კატეგორია:ვიდეო თამაშების სპინოფები
ნიკოლოზი (მახარაძე)

**მიტროპოლიტი ნიკოლოზი** (ერისკაცობაში **ღენტორ (შინაურულად ხუტა) მახარაძე**; დ. 28 ივნისი, 1932 — გ. 5 ივლისი, 2008) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
დაიბადა 1932 წლის 28 ივნისს ქუთაისში. ქუთაისის #1 საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1954 წელს სწავლა განაგრძო ალ. წულუკიძის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე რუსული და ინგლისური ენების სპეციალობით, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1959 წელს. 1959–1971 წლებში მუშაობდა იმავე ინსტიტუტში ინგლისური და რუსული ენების ლექტორად.

1972 წელს ჩაირიცხა მცხეთის სასულიერო სემინარიაში, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1975 წელს და სემინარიაში დაიწყო მუშაობა ჰომილეტიკისა და ეკლესიის ზოგადი ისტორიის ლექტორად. 1977 წლის იანვარში ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტმა ილიამ აკურთხა ჯერ დიაკვნად და შემდეგ მღვდლად განაწესა სოხუმის საკათედრო ტაძარში. 1977 წლის მაისში აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში.

1978 წლის 8 თებერვალს გამორჩეულ იქნა ცხუმ-აფხაზეთის ეპისკოპოსად. 19 თებერვალს შესრულდა არქიმანდრიტ ნიკოლოზის ეპისკოპოსად ხელდასხმა. 1978 წლის ოქტომბერში მეუფე ნიკოლოზი, როგორც საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის წარმომადგენელი, იმყოფებოდა რომში პაპის  იოანე პავლე I-ის დაკრძალვაზე და შემდეგ ახალი პაპის იოანე პავლე II-ის აღსაყდრებაზე. 1978 წლის 14 დეკემბერს მეუფე ნიკოლოზი აყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში, 1979 წლის 7 აპრილს უწმიდესმა და უნეტარესმა, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა ილია II-მ დაჯილდოვა წმიდა გიორგის I ხარისხის ორდენით. 1981 წლის დასაწყისში მას მიეცა მიტროპოლიტობა, 1981 წლის 9 სექტემბერს იგი გადაყვანილ იქნა ქუთათელ-გაენათელ მიტროპოლიტად, 1983 წელს მიტროპოლიტი ნიკოლოზი განთავისუფლდა ქუთათელ-გაენათელობიდან და დაყვანილ იქნა ბერობის ხარისხზე.

გარდაიცვალა 2008 წლის 5 ივლისს, თბილისში. დაკრძალულია ჩუღურეთის წმიდა ნიკოლოზის ეკლესიის გალავანში.

## ლიტერატურა
*სერგო ვარდოსანიძე. ქართველი მღვდელმთავრები (XX-XXI საუკუნეები). გვ. 237-239, გამომცემლობა ,,ნათლისმცემელი", თბ. 2010.
* მიტროპოლიტი ნიკოლოზი (მახარაძე) // ვარდოსანიძე, ს. საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის ასწლოვანი მატიანე (1917-2017 წ.წ.) - თბ., 2017. - გვ. 515-645

კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი
კატეგორია:დაბადებული 1932
კატეგორია:გარდაცვლილი  5 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
პაკისტანის გერბი

**პაკისტანის გერბი** — პაკისტანის სახელმწიფო ემბლემა. მიღებულია 1954 წელს და ეფუძნება პაკისტანის იდეოლოგიურ და ეკონომიკურ საფუძვლებს, კულტურულ მემკვიდრეობას და მისი სახელმძღვანელო პრინციპებს. მისი ოთხი მთავარი კომპონენტია: ნახევარმთვარე და ვარსკვლავი ფარის ზემოთ, რომელიც გარშემორტყმულია ჟასმინის ტოტებით და გრაგნილი ფარის ქვემოთ.

ფაილი:Emblem_Of_Azad_Jammu_and_Kashmir.png|აზად ქაშმირის ემბლემა
ფაილი:Coat of arms of Khyber Pakhtunkhwa.svg|ხაიბერ-პახტუნხვას ემბლემა
ფაილი:Coat of arms of Sindh Province.svg|სინდის ემბლემა
ფაილი:Coat of arms of Punjab.svg|პენჯაბის ემბლემა
ფაილი:Coat of arms of Balochistan.svg|ბელუჯისტანის ემბლემა
ფაილი:Coat of arms of FATA.svg|ფედერალური ადმინისტრირების სატომო ტერიტორიების ემბლემა
ფაილი:Gilgit Baltistan Government Logo.svg|გილგიტ-ბალტისტანის ემბლემა

## რესურსები ინტერნეტში 
* The State Emblem of Pakistan პაკისტანის მთავრობის საიტზე  

## იხილეთ აგრეთვე
* პაკისტანის დროშა

## სქოლიო 
კატეგორია:პაკისტანის ეროვნული სიმბოლოები
კატეგორია:გერბები ანბანის მიხედვით
რედუნკები

**რედუნკები** () — ძუძუმწოვრების გვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. მოიცავს სამ სახეობას:

* სამხრეთული რედუნკა, *Redunca arundinum*
* მთის რედუნკა, *Redunca fulvorufula*
* ჩვეულებრივი რედუნკა, *Redunca redunca*

რედუნკები არიან 60-დან 90 სმ-მდე. ფერით წითელი-ყავისფერია. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აფრიკაში მოზამბიკის, ბოტსვანის, სომალის და ტანზანიის ნაწილში.

## ლიტერატურა 
* Wozencraft, W. C. Mammal Species of the World / Wilson D. E. & Reeder D. M. (eds). — 3rd edition. — Johns Hopkins University Press[en], 16 November 2005. — ISBN 0-801-88221-4. OCLC 62265494.

## სქოლიო 
კატეგორია:ძროხისებრნი
*
სტენბოკი (გვარი)

**სტენბოკი** () — ძუძუმწოვრების გვარი ჯუჯა ანტილოპების ტრიბისა (ნამდვილი ანტილოპების ქვეოჯახი). მოიცავს სამ სახეობას:

* გრისბოკი (იგივე სამხრეთული გრისბოკი) *R. melanotis*
* შარპის გრისბოკი (იგივე ჩრდილოური გრისბოკი) *R. sharpei*
* ჩვეულებრივი სტენბოკი *R. campestris*

იგი სუბსაჰარული აფრიკის ენდემური ძუძუმწოვარია. გავრცელებულია კენიიდან დასავლეთ კაპლენდამდე (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა).

## ლიტერატურა 
* Соколов В.Е. Систематика млекопитающих: Учеб. пособие. — М.: Высш. школа, 1979. — Т. 3 (китообразные, хищные, ластоногие, трубкозубые, хоботные, даманы, сирены, парнокопытные, мозоленогие, непарнокопытные). — С. 402—410. — 528 с. — 25 000 экз.

## სქოლიო 
კატეგორია:ჯუჯა ანტილოპები
კატეგორია:ძროხისებრნი
*
კატეგორია:აფრიკის ძუძუმწოვრები
სტეპი (მოთხრობა)

**სტეპი**  — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა. დაწერილია 1888 წელს და პირველად 1896 წელს ჟურნალ „Северный вестник“-ის მე-3 ნომერში 75-167 გვერდებზე გამოქვეყნდა (ცენზურამ დაუშვა 25 თებერვალს). მოთხრობას საფუძვლად 1887 წლის შემოდგომაზე ავტორის აზოვისპირეთში მოგზაურობების შთაბეჭდილებები დაედო. მწერლის ძმა ალექსანდრე ჩეხოვი მას ავტობიოგრაფიულ მოთხრობას უწოდებდა.

## სიუჟეტი
სიუჟეტის მიხედვით, ბიძას თავისი მცირეწლოვანი ძმისშვილი გიმნაზიაში მიჰყავს. მათ ადგილობრივი ეკლესიის კეთილი, მაგრამ პრაქტიკული წინამძღვარი. ძმისშვილი ეგორუშკა მოწყენილია მშობლიური სახლის დატოვების გამო. გზაში ის ბევრ ახალ ადამიანს ხვდება, მათ შორის გრაფინია დრანიცკაიას, მეაღალეს, დამცირებული ებრაელების ოჯახს და მდიდარ ვაჭარ ვარლამოვს. ავტორი გატაცებით აღწერს სტეპის პეიზაჟს. 

## პერსონაჟები 
* ივან ივანოვიჩ კუზმიჩევი — ვაჭარი
* მამა ქრისტეფორე სირიელი („პატარა გრძელთმიანი მოხუცი“) — ეკლესიის წინამძღვარი
* ბიჭი ეგორუშკა — ცხრა წლის, დედისგან, ოლგა ივანოვნასგან გიმნაზიაში სასწავლებლად გაგზავნილი 
* დენისკა — მეეტლე
* ვარლამოვი — მოხუცი ვაჭარი, საქმიანი და ძალაუფლებიანი
* მოისეი მოისეიჩი — ებრაელი
* სოლომონი — მოისეი მოისეიჩის ძმა
* გრაფინია დრანიცკაიას — ლამაზი, კეთილშობილი, მდიდარი ქალბატონი
* პანტელეი — სტაროვერი
* ემელიანი — ყოფილი მგალობელი, რომელიც დონში ბანაობის დროს გაცივდა და სიმღერა აღარ შეუძლია.
* დიმოვი — ახალგაზრდა უცოლო ბიჭი, რომელმაც აღარ იცის მოწყენილობისგან რა ქნას
* ვასია — ასანთის ფაბრიკის ყოფილი მუშა.
* კირიუხა — უბრალო კაცი
* ნასტასია პეტროვნა ტოსკუნოვა — ეგორუშკას დედის დაქალი.

## საზოგადოების გამოხმაურება
ახალგაზრდა მწერალს პირველი აღიარება სწორედ ამ მოთხრობამ მოუტანა, ის გახდა მისი დებიუტი „დიდ ლიტერატურაში“. ავტორი ნათესავებს აცნობდა მეგობარი ლიტერატორების რეაქციის შესახებ: „პირველმა სუვორინმა წაიკითხა და ჩაის დალევა დაავიწყდა. ჩემ თვალწინ ანა ივანოვამ ის სამჯერ შეცვალა. გაერთო მოხუცი. პეტერსენი სიხარულისაგან თავდაყირა დადის“. ბურენინმა მასში ტურგენევისა და ტოლსტოის ტრადიციის პირდაპირი გაგრძელება დაინახა. მირსკი სტეპს ჩეხოვის შემოქმედების მეორე პერიოდის ცენტრალურ ნაწარმოებად თვლის, როდესაც მან პატარა ამბების ნაცვლად დიდი მოთხრობების წერა დაიწყო „სქელი ჟურნალებისთვის“. 

## ეკრანიზაცია 
* 1977 წლის ფილმი, რეჟისორი სერგეი ბონდარჩუკი

## რესურსები ინტერნეტში 
* მოთხრობის ტექსტი : Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. АН СССР. Институт мировой литературы им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982 гг.

## სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1920)

**საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1920)** — საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის ძირითადი კანონი, მიღებულია 1920 წლის 27 ივნისს II საეკლესიო კრებაზე.

## ისტორია
1918 წლის 26 მაისს გამოცხადებული საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, რომელსაც წინ უსწრებდა საქართველოს ეკლესიური დამოუკიდებლობა, ქვეყანაში გატარდა მთელი რიგი რეფორმები, რომელიც ეკლესიასაც შეეხო. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მიერ ეკლესიის მიმართ გამოტანილი გადაწყვეტილებების ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულებაში გათვალისწინებისა და სხვა მიზეზთა გამო მეორე საეკლესიო კრებაზე მიღებულ იქნა ახალი მართვა-გამგეობის დებულება.

## ეპარქიები დებულების მიხედვით
1920 წლის მართვა-გამგეობის დებულების მიხედვითაც საქართველოს ეკლესია დაყოფილი იყო ეპარქიებად, ხოლო ეპარქიები ოლქებად, ოლქები კი სამრევლოებად. აღნიშნულ დებულებაში მცხეთისა და ტფილისის გაერთიანებული ეპარქიაა წარმოდგენილი, რომლის მწყემსმთავარიც სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქია.

## ლიტერატურა 
* ,,საქართველოს ეკელსიის მართვა-გამგეობა", 1920.
* მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე. საქართველოს საეკლესიო კანონების კრებული. გამომცემლობა ,,საქართველოს მაცნე", თბილისი, 2017.

*
ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლი

**ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლი** () — რუსი კინემატოგრაფისტის ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლი, რომელიც გაიხსნა 2016 წლის 24 აგვისტოს, ბუდიონოვსკის პროსპექტზე, დონის როსტოვი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლზე მუშაობდა როსტოველი მოქანდაკე სერგეი ოლეშნია. ძეგლის გახსნის საზეიმო ცერემონიაში მონაწილეობდა ცნობილი მსახიობები და ტელეწამყვანები.

## ისტორია 
კინემატოგრაფისტ ალექსანდრე ხანჟონკოვის ძეგლის შექმნისა და დადგმის იდეა ეკუთვნის ჟურნალისტ ლუბა სურკოვას. მან ამ წინადადებით მიმართა ქალაქის ადმინიტრაციას სადაც აღნიშნულ იდეას მხარი დაუჭირეს. ძალიან მალევე დაიწყეს მუშაობა ძეგლის ესკიზზე. შეიქმნა ორი საბოლოო ესკიზი და აქედან ერთ-ერთს შთაბერეს სიცოცხლე. ძეგლის ავტორი გახდა როსტოველი მოქანდაკე სერგეი ოლეშნია, კვარცხლბეკი შექმნა იური იაკოვლევის ძე დვორნიკოვმა, თუმცა მის შექმნაში სხვა არქიტექტორები და მოქანდაკეებიც იყვნენ ჩართული.

ქანდაკების დასადგმელი ადგილი შემთხვევით არ შეურჩევიათ, იგი მდებარეობს ალექსეევკის გიმნაზიის პირდაპირ, გიმნაზიისა, რომელშიც სწავლობდა რეჟისორი და სცენარისტი ალექსანდრე ხანჟონკოვი, ამ ადგილთან ახლოს მდებარეობს კინოსტუდია. ასევე იგეგმება ორი მემორიალური დაფის დადგმა: ერთი, შენობაზე სადაც სწავლობდა რეჟისორი და მეორე, იქ სადაც მან პირველად ნახა კინოფილმი.

კინემატოგრაფისტ ხანჟონკოვის ფიგურა ძველ ფოტოკამერასთან ერთდ ჩამოსხმულია ბრინჯაოსაგან. კვარცხლბეკის სიმაღლეა 2 მეტრი, ხოლო ძეგლის  — 2,5 მეტრი. ძეგლის გახსნა გაიმართა სამოტივაციო კინოს საერთაშორისო ფესტივალის Bridge of Arts-ის პირველ დღეს. ქანდაკების გახსნაში მონაწილეობდნენ მსახიობები ირინა ბეზრუკოვა და ირინა ბაბენკო, ტელეწამყვანი დიმიტრი დიბროვი, პროდიუსერი ალან დეპარდიე.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1927)

**საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1927)** — საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის ძირითადი კანონი, რომელიც მიღებულია 1927 წლის 21-27 ივნისს გამართულ სრულიად საქართველოს საეკლესიო IV კრებაზე.

## ისტორია
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსი ხელაიას გარდაცვალების შემდეგ საქართველოს ეკლესიის ახალი მწყემსმთავრის ასარჩევად 21-27 ივლისს მეოთხე საეკლესიო კრება გაიმართა. აღნიშნულ კრებაზე დამტკიცებული იქნა საქართველოს ეკელსიის ახალი მართვა-გამგეობის დებულება, რომელშიც გარკვეული ცვლილებები იქნა შეტანილი. ცვლილებების მიზეზს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებაც წარმოადგენდა, როდესაც ახალმა მთავრობამ საქართველოს ეკლესიასთან ურთიერთობის სხვა, უფრო მძიმე პოლიტიკა გამოამჟღავნა. ახალ დებულებაში წარმოდგენილი იყო 15 ეპარქია, რომელთაგანაც რეალურად მხოლოდ 9-ს ჰყავდა მღვდელმთავარი.

## ლიტერატურა 
* ,,დებულება საქართველოს ეკელსიის მართვა-გამგეობისათვის", ტფილისი, 1928.
* მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე. საქართველოს საეკლესიო კანონების კრებული. გამომცემლობა ,,საქართველოს მაცნე", თბილისი, 2017.

*
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1945)

**საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1945)** — საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის ძირითადი კანონი, რომელიც მიღებულია 1945 წლის 28 მარტს, საქართველოს VIII საეკლეიო კრების (1937 წ.) სახელით.

## ისტორია
1945 წლის 28 მარტს საქართველოს ეკელსიის წმიდა სინოდმა მიიღო საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება, რომელიც შეთანხმებული იყო მე-4 და მე-8 საეკლესიო კრებათა მიერ დამტკიცებულ დებულებებთან და აგრეთვე იმჟამად საბჭოთა კავშირში მოქმედ სამოქალაქო კანონებთან. ახალი დებულების მიხედვით საქართველოს ეკლესიის სრული მმართველია კათოლიკოს-პატრიარქი, რომელთანაც არსებობდა ,,კათოლიკოს-პატრიარქის თანა სინოდი", მისი წევრები მხოლოდ მღვდელმთავრები იყვნენ, რომელთა რაოდენობაც ძალზე მცირე იყო.

## ლიტერატურა 
* ,,დებულება საქართველოს ეკელსიის მართვა-გამგეობისათვის", 1945 წ.
* მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე. საქართველოს საეკლესიო კანონების კრებული. გამომცემლობა ,,საქართველოს მაცნე", თბილისი, 2017.

*
საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1995)

**საქართველოს ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება (1995)** — საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის ძირითადი კანონი, რომელიც მიღებულია 1995 წლის 28-29 სექტემბერს, მცხეთაში, სვეტიცხოვლის საპატრიარქო ტაძარში, საქართველოს ეკლესიის XIII საეკლესიო კრების მიერ.

## ისტორია
1995 წლის 18-19 სექტემბერს სვეტიცხოვლის ტაძარში შედგა საქართველოს ეკლესიის გაფართოებული კრება. ეს იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ პირველი საეკლესიო კრება, რომელსაც მართვა-გამგეობის დებულებაში უნდა გაეთვალისწინებინა და აესახა ახალი რეალობა. კრებამ 19 სექტემბერს განიხილა და დაამტკიცა დებულების პროექტი. ახალ დებულებით გაიზარდა ეპარქიათა რიცხვი 15-დან 27-მდე. ეკლესიის მოწყობის საფუძვლად გამოცხადდა წმიდა წერილი და საღმრთო გადმოცემა, წმიდა მოციქულთა, მსოფლიო, ადგილობრივ და წმიდა მამათა კანონები და წესდებები.

1995 წლის 19 სექტემებრს მიღებული საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება დღემდე მოქმედია.

## ლიტერატურა 
* ,,საქართველოს ავტოკეფალური, მართლმადიდებელი ეკლესიის მართვა-გამგეობის დებულება", მცხეთა, სვეტიცხოველი, 1995.
* მიტროპოლიტი ანანია ჯაფარიძე. საქართველოს საეკლესიო კანონების კრებული. გამომცემლობა ,,საქართველოს მაცნე", თბილისი, 2017.

*
ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლი

**ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლი** () —  რუსი მომღერლის ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლი, რომელიც გაიხსნა 2014 წლის 25 ივლისს, პუშკინის ქუჩაზე, დონის როსტოვი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლის ავტორია მოქანდაკე ანატოლი სკნარინი.

## ისტორია 
2009 წელს გაუკეთეს ორგანიზება და დაიწყეს თანხის შეგროვება ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლის დასადგმელად. გაიმართა კონკურსი, რომლის შედეგად მოქანდაკეებმა წარმოადგინეს ძეგლის პროექტები, რომელთა შორის გამარჯვებულიც გახდა ანატოლი სკნარინის პროექტი. თანხების მოძიებით დაკავებული იყო როსტოველების სპეციალური ჯგუფი. შემოწირულობების ყუთები დადგეს ქალაქის მრავალ ადგილზე. იმართებოდა ასევე საქველმოქმედო კონცერტები. აღნიშნულის შედეგად შეგროვდა 500 000 რუსული რუბლი, სულ კი საჭირო იყო 2,5 მლნ რუბლი. ძეგლის დასადგმელად საჭირო დარჩენლი თანხის დიდი ნაწილი გაიღო საქველმოქმედო ფონდმა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა როსტოველი ბიზნესმენი ივანე სავიდი. 

მემორიალის გახსნა გაიმართა 2014 წლის 25 ივლისს, პოეტის გარდაცვალებიდან 34-ე წლისთავზე, კინოს სახლთან ახლოს პუშკინის ქუჩაზე. მთლიანი კომპოზიციის სიმაღლეა 3,4 მეტრი, საიდანაც 2,3 მეტრია მსახიობის სკულპტურა. ძეგლი დამზადებული ბრინჯაოსაგან: ვლადიმერ ვისოცკი დგას სცენაზე სვიტერით და შარვლით, ხელში - გიტარით. მსახიობის მარჯვნივ ფარდაა. სხვა ინფორმაციის თანახმად მსახიობის მარჯვნივ მდებარეობს ტალღა - პოეტის ნათელი და მოკლე ცხოვრების სიმბოლო.

ვლადიმერ ვისოცკის ძეგლის გახსნას ესწრებოდა 200-მდე ადამიანი.

ქალაქში, ვისოცკის ძეგლთან ახლოს, დამატებით დადგეს მემორიალური დაფები, იმ ადგილებში, რომელსაც სტუმრობდა მსახიობი.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
დუელი (მოთხრობა)

**დუელი** () — ანტონ ჩეხოვის ერთ-ერთი უდიდესი მოთხრობა ზომის მიხედვით. პირველად 1891 წელს გაზეთ „Новое время“-ში გამოქვეყნდა. მოთხრობის მოქმედება კავკასიაში, შავი ზღვის სანაპიროზე ხდება.

## მოთხრობაზე მუშაობა
ჩანაფიქრის პირველი ხსენება, რომელიც „დუელის“ სიუჟეტს მოგვაგონებს, ჯერ კიდევ ჩეხოვის 1888 წლის წერილშია. კავკასიაში მოგზაურობიდან რამდენიმე თვის შემდეგ, 1888 წლის ნოემბერში ჩეხოვმა ალექსეი სუვორინს მიწერა: „ოჰ, როგორი მოთხრობა დავიწყე! ... სიყვარულის თემაზე ვწერ. ფელიეტონურ-ბელეტრისტიკური ფორმა ავირჩიე. პატიოსანმა ადამიანმა პატიოსან ადამიანისგან ცოლი წაიყვანა და ამის შესახებ თავის მოსაზრებას წერს; მასთან ცხოვრობს — მოსაზრება; შორდება — ისევ მოსაზრება. ცოტას ვსაუბრობ თეატრზე, საქართველოს სამხედრო გზაზე, ოჯახურ ცხოვრებაზე, თანამედროვე ინტელიგენტის ამ ცხოვრებასთსან შეუთავსებლობაზე, პეჩორინზე, ონეგინზე, ყაზბეგზე“. მოთხრობაზე მუშაობა 1890 წლის ბოლოს, ჩეხოვის სახალინიდან მოსკოვში დაბრუნებისთანავე დაიწყო. მოთხრობის ბოლოს ის მეტამორფოზას განიცდის და ის „სამაგალითო მოქალაქე“ ხდება.
** **ნადეჟდა ფედოროვნა** — ლაევსკის საყვარელი. აკიმ ვოლინსკის აზრით ის არის „დაბალი ხარისხის ცოდვილი“, წარმოდგენილია „ფაქიზად, ჭკვიანურად და ოსტატურად“.
** **ფონ კორენი** — ახალგაზრდა ზოოლოგი. მტკიცე ნატურის, მაგრამ ცოტა დესპოტური იდეალებით. პოზიტივისტი, რომელიც ჰერბერტ სპენსერის ბუნებრივი გადარჩევის ხედვების ტრანსლირებას ახდენს.
* „დუელის“ მეორეხარისხოვანმა გმირებმა კრიტიკოსთა განსაკუთრებული ყურადღება არ დაიმსახურეს. თუმცა ზოგიერთები აღნიშნავდნენ, რომ ავტორმა „ოსტატურად“, „ცოცხლად“, „შესანიშნავად“ ასახა მოთხრობის მეორეხარისხოვანი პერსონაჟები, მათი „ნათელი“ სულიერი ცხოვრებით“.

** **სამოილენკო** — სამხედრო ექიმი, კაფეს მეპატრონე.
** **დიაკვანი პობედოვი** — ახლახან სემინარია დამთავრებული ახალგაზრდა.
** **კირილინი** — პოლიციის ზედამხედველი, ნადეჟდა ფედოროვნას საყვარელი.

## ეკრანიზაცია 
* ცუდი კარგი კაცი (1973, რეჟისორი იოსებ ხეიფიცი, გადაღებები ევპატორიასა და გაგრაში)
* დუელი (2010, რეჟისორი დოვერ კოშაშვილი, გადაღება ხორვატიაში)
* მიმაქროლებენ ცხენები... (1996, რეჟისორი ვლადიმერ მოტილი, მოტივებით - მოქმედება გადმოტანილია თანამედროვეობაში)
* დუელი (1962, რეჟისორი ტატიანა ბერეზანცევა, ლევ რუდნიკი)

## რესურსები ინეტრნეტში
* 

## სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
წყალსადენის ძეგლი

**წყალსადენის ძეგლი** () — ბრინჯაოს ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ქალაქის მუსიკალური თეატრის პირდაპირ. 

## აღწერა 
ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოს მასალისაგან. მისი სიმაღლეა 2,2 მეტრი. ავტორის ჩანაფიქრის მიხედვით ძეგლი წარმოდგენილია ქალის სახით, რომლის ჩაცმულობაც XIX საუკუნის ქალაქელი ქალის ჩაცმულობის მსგავსია. იგი ავსებს წყალს ვედროში წყალსადენის მილიდან. მსგავსი სიმბოლო არ არის შემთხვევით შერჩეული. ამ პერიოდში, არსებული წესების მიხედვით, ქალი იყო პასუხისმგებელი ოჯახის სასმელი წყლით მომარაგებაზე. სწორედ ამიტომ მსგავსი კადრები ხშირი იყო მაშინდელი ქალაქის ცხოვრებაში. 

ძეგლი დაამზადეს ქალაქის პირველი წყალსადენის გაყვანის აღსანიშნავად, რომელიც შეიქმნა 1865 წელს. ძეგლის შექმნის ინიციატორი იყო როსტოვის წყალკანალი. ძეგლის ერთ-ერთი ავტორი გახდა მოქანდაკე სერგეი ოლეშნია.

ქალაქ დონის როსტოვის მერის მიხეილ ჩერნიშევის ნაამბობის მიხედვით, წყალსადენის ძეგლის საზეიმო გახსნა გაიმართა 2007 წელს. გახსნის ცერემონიალი დაიწყო თეატრალური გამოსვლით, წარმოადგინეს კოსტუმირებული ნომერი, რომლის თემატიკაც იყო დონის როსტოვის პირველი წყალსადენის გაყვანის ისტორია. ღონისძიებაზე გამოვიდა ასევე მსახიობი ანდრეი ბაიკოვი, რომელიც ადრე მუშაობდა ქალაქის წყალსადენში.

საზეიმო გახსნის ცერემონიალს ესწრებოდა დონის როსტოვის კულტურის საქალაქო სამმართველოს ხელმძღვანელი ლიუდმილა ლისიცინა და რუსეთის წყალმომარაგებისა და წყალანირების ასოციაციის აღმასრულებელი დირექტორი ალექსეი გოლოვაჩევი.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
კრისტიან კანაბიხი

მინი|კრისტიან კანაბიხი
**კრისტიან კანაბიხი** (; დ. 28 დეკემბერი, 1731 — გ. 20 იანვარი, 1798, ფრანკფურტი) — გერმანელი კომპოზიტორი და დირიჟორი.

## ბიოგრაფია
კრისტიან კანაბიხი დაიბადა გერმანიის ქალაქ მანჰაიმში სამეფო კარის მუსიკოსის ოჯახში. 12 წლის ასაკში ქალაქის ორკესტრის „სწავლული“ წევრი გახდა. იტალიაში სწავლის შემდეგ 1757 წელს კვლავ დაბრუნდა მშობლიურ მხარეში და ორკესტრში პირველ მევიოლონედ ჩაირიცხა. 1774 წლიდან ინსტრუმენტულ მუსიკას დირიჟორობდა.

კრისტიან კანაბიხი ნაყოფიერი კომპოზიტორი იყო, თუმცა მას პატივს სცემდნენ როგორც დირიჟორსა და მასწავლებელს. მწერალი კრისტიან შუბარტი (1739-1791 წწ.) გადმოგვცემს, რომ მან გამოიგონა „თანაბარი შესრულების“ (ხემის გასმის) მეთოდი და უამრავი „ჯადოსნური ტრიუკი“ აღმოაჩინა. პარიზში მოგზაურობისას კანაბიხი მოცარტს შეხვდა, რომელიც მცირე ხნით მის სახლშიც კი ცხოვრობდა. მოცარტმა საფორტეპიანო სონატა K306 მასპინძლის ქალიშვილს, როზას მიუძღვნა.

## ლიტერატურა
* მუსიკა, ილუსტრირებული ისტორია, თბ., 2014.

კატეგორია:გერმანელი კომპოზიტორები
კატეგორია:გერმანელი დირიჟორები
კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1731
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1798
მესაზღვრეების ძეგლი

**მესაზღვრეების ძეგლი** () — ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი გაიხსნა 2014 წლის ოქტომბერში. მდებარეობს მდინარე დონის ნაპირზე. 

მისამართი: დონის როსტოვი, სანაპიროს ქუჩა, № 53 სახლთან ახლოს. 

## ისტორია 
ქალაქი დონის როსტოვი დიდი ხნის განმავლობაში რჩებოდა რუსეთის იმპერიის სამხრეთის საზღვრების ფორპოსტად. ამჟამად ქალაქში ცხოვრობს 60 ათასი ადამიანი, რომელთა დიდი ნაწილიც სხვადასხვა დროს მსახურობდა სასაზღვრო ძალებში. ძეგლის მახლობლად ყოველ გაზაფხულს მესაზღვრების დღის აღსანიშნავად იმართება ტრადიციული ყოველწლიური შეხვედრა სასზღვრო ძალების ვეტერანებთან. 2012 წლის მაისში აქ აღმართეს სამახსოვრო ქვა. 

2014 წელს ქალაქ დონის როსტოვის სანაპიროს ქუჩაზე გაიხსნა ძეგლი „ყველა თაობის მესაზღვრეებს“. ძეგლის პროექტის ავტორი იყო როსტოველი  მოქანდაკე დავით რუბენის ძე ბეგალოვი. მესაზღვრეების ძეგლი შეიქმნა დონის როსტოვისა და როსტოვის ოლქის  ვეტერან მესაზღვრეთა საბჭოს ინიციატივითა და სასაზღვრო ძალების ვეტერანთა სახსრებით.

## აღწერა 
ძეგლის კომპოზიცია ასახავს რუსეთის, მათ შორის დონის, სასაზღვრო ძალების ისტორიასა და ტრადიციას. ძეგლი მოპირკეთებულია მწვანე გრანიტით და წარმოადგენს ოთხმეტრიან ფილას, რომელზეც გამოსახულია სამხედრო-მესაზღვრეების სამი ფიგურა, რომლებიც იცავდნენ სამშობლოს სხვადასხვა დროს. მათ შორის გამოსახულია ცარისტული რუსეთის ჯარისკაცი, რომელსაც ხელში ცული უჭირავს, ასევე გამოსახულია რუსეთისა და საბჭოთა ჯარისკაცები თავიანთი დროის სამხედრო ფორმებში. ჯარისკაცების გვერდით დგას ბრინჯაოს ძაღლი. ფილის ზემო ნაწილში გამოსახულია სასაზღვრო ძალების ემბლემა წარწერით: „სასაზღვრო სამსახური“. მესაზღვრეების ქანდაკების ძირში განთავსებულია ბრინჯაოს სამხედრო ქუდი, ხმალი და ჭოგრიტი. 

ძეგლის უკანა მხარეს გამოსახულია რუსეთის რუკა ყირიმის ნახევარკუნძულის ჩათვლით და აქვს წარწერა: „რუსეთის საზღვრები წმინდა და ხელშეუხებელია“.

## რესურსები ინტერნეტში 
* В Ростове открыли памятник «Пограничникам всех поколений»
* Памятник пограничникам в г.Ростове-на-Дону
* Фото места Памятник пограничникам в Ростове-на-Дону

## სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
სტივ აოკი

**სტივენ ჰიროროუკი „სტივ“ აოკი** (დ. 30 ნოემბერი, 1977) — ამერიკელი მუსიკოსი, პროდიუსერი, დიჯეი და მუსიკალური აღმასრულებელი. 2012 წელს „Pollstar“-მა ის დაასახელა, ყველაზე მაღალ შემოსავლიან ელექტრონულ შემსრულებლად ჩრდილოეთ ამერიკაში. სტივ აოკიმ *Billboard*-ის ჩარტში მოხვედრილი რამდენიმე სტუდიური ალბომი გამოსცა, რომელთაგან ერთ-ერთი, „Wonderland“, 2013 წელს ნომინირებული იყო გრემიზე საუკეთესო საცეკვაო/ელექტრონული ალბომის კატეგორიაში. სტივ აოკი საქველმოქმედო ფონდის დამფუძნებელია, რომელიც ეხმარება გლობალურ ჰუმანიტარულ ორგანიზაციებს. 21 აპრილს, 2017 წელს, ის „Netflix“-ის შოუს „Bill Nye Saves the World“ სპეციალური სტუმარი იყო.

## ადრეული ცხოვრება და განათლება
სტივენ ჰიროროუკი აოკი დაიბადა ფლორიდის შტატის ქალაქ მაიამიში და გაიზარდა კალიფორნიის ქალაქ ნიუპორტ-ბიჩში. მან 1995 წელს დაამთავრა ნიუპორტის ჰერბორის საშუალო სკოლა. ის წარმოშობით იაპონელი, როკი აოკის და ჩიჟურუ კობაიაშის მესამე შვილია. ჰყავს უფროსი და კანა და ძმა კევინი, ასევე ნახევარ და მოდელი და მსახიობი დევონ აოკი. სტივ აოკი სწავლობდა სანტა-ბარბარას კალიფორნიის უნივერსიტეტში, სადაც მან მიიღო ბაკალავრის ხარისხი ორ სპეციალობაში, ფემინისტურ განათლებასა და სოციოლოგია. კოლეჯში სწავლის პერიოდში მან შექმნა მუსიკალური ჩანაწერები და ჩაატარა ანდერგრაუნდუილი ტიპის კონცერტები სტუდენტური საცხოვრებლის დარბაზში.

## მუსიკალური კარიერა
სტივ აოკიმ 1996 წელს დააარსა საკუთარი ლეიბლი „Dim Mak Records“ . 2006 წლის მაისში ის გახდა მაიკლ დეივისის „მუსიკალური რევოლუციის მოძრაობის“ (არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელიც უზრუნველყოფდა საჯარო სკოლების ფარგლებში მუსიკალურ განათლების პოპულარიზაციას) წევრი. აოკის სადებიუტო ალბომი, „Pillowface and His Airplane Chronicles“ 2008 წლის იანვარში გამოვიდა. სტივ აოკი წელიწადში საშუალოდ 250 შოუს ატარებს მსოფლიოს მასშტაბით. სტივ აოკთან ერთად ტურებს ატარებს ძალიან ბევრი ცნობილი მუსიკოსი. 2009 წელს მან დაუკრა Diplo-სთან ერთად ჩინეთში, პეკინში. 2012 წლის ივნისში ის მოხვდა Pollstar-ის საუკეთესო 100-ეულში. 2010 წლის მარტში, სტივ აოკიმ Zuper Blahq-თან (will.i.am-ის ალტერ-ეგო) გამოუშვა სიმღერა „I'm in the House“, რომელიც გამოშვებიდან პირველ კვირას ბრიტანეთის ჩარტებში 29–ე ადგილას გავიდა,მოგვიანებით კი დიდი ბრიტანეთის ინდი-ჩარტში შევიდა. 2013 წლის 11 ოქტომბერს ლინკინ პარკმა და სტივ აოკიმ გამოსცეს სიმღერა „A Light That Never Comes“, რომელიც 18 დღის შემდეგ შევიდა ალბომში *Recharged*.

აოკი 2013 წელს DJ Times-ისა და Pioneer DJ-ის მიერ ჩატარებულ კონკურსში „საუკეთესო დიჯეი“ მე–6 ადგილზე გავიდა.

## დისკოგრაფია 
* *Wonderland* (2012)
* *Neon Future I* (2014)
* *Neon Future II* (2015)
* *Kolony* (2017)
* *Neon Future III* (2018)
* ''Neon Future IV (2020)

## რესურსები ინტერნეტში
*

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1977
კატეგორია:ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოსები
კატეგორია:ამერიკელი დიჯეები
კატეგორია:დაბსტეპ მუსიკოსები
კატეგორია:ელექტრო-ჰაუს მუსიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
პალატა №6

**პალატა №6** (; თანამედროვეების მიერ სახელწოდება იკითხებოდა, როგორც „მეექვსე ნომერი პალატა“) — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა. პირველად 1892 წელს ჟურნალ „Русская мысль“-ში გამოქვეყნდა.

## პერსონაჟები 
* *ანდრეი ეფიმიჩ რაგინი* — ქალაქის საავადმყოფოს მთავარი ექიმი;
* *ივან დმიტრიჩ გრომოვი* — 33 წლის პაციენტი, ყოფილი სასამართლოს ზედამხედველი და გუბერნიის მდივანი, დაავადებულია დევნის ბოდვით;
* *ევგენი ფიოდოროვიჩ ხობოტოვი* — მაზრის ექიმი, ახალგაზრდა კაცი, სამაზრო ერობის მიერ სამუშაოდ გაგზავნილი საავადმყოფოში;
* *მიხეილ ავერიანიჩი* — ზრდასრული ფოსტის უფროსი, გაღარიბებული მდიდარი მემამულე;
* *სერგეი სერგეიჩი* — ფერშალი, ქალაქში გააჩნია საექიმო პრაქტიკა;
* *ნიკიტა* — დარაჯი, მოხუცი გადამდგარი ჯარისკაცი;
* *სემიონ ლაზარიჩი* — დალაქი, დადის საავადმყოფოში პაციენტებისთვის თმის შესაჭრელად (ჩვეულებრივ ნასვამი);
* *მოისეიკა* — პაციენტი, ებრაელი, სულელი, შეშლილი;
* *დარიუშკა* — ანდრეი ეფიმიჩის მზარეული.

## ეკრანიზაცია 
* 1974 — „Krankensaal 6“ (გფრ), — რეჟისორი კარლ ფრუხტმანი
* 1978 — „Paviljon VI“ (იუგოსლავია), — რეჟისორი ლუჩიან პინტილიე
* 1987 — „Sala nr 6“ (პოლონეთი), — რეჟისორი კშიშტოფ გრუბერი, ანდჟეი დომალიკის სცენარის მიხედვით
* 2004 — „რაგინი“ (რუსეთი), — რეჟისორი კირილ სერებრენიკოვი, მიხეილ უგაროვისა და დიმიტრი ზვერკოვის სცენარის მიხედვით
* 2009 — „პალატა № 6“ (რუსეთი), — რეჟისორი კარენ შაჰნაზაროვი, ალექსანდრე ბოროდიანსკისა და კარენ შაჰნაზაროვის სცენარის მიხედვით

## საინტერესო ფაქტები 
* გამოთქმა „პალატა № 6“ საზოგადო სახელი გახდა რუსულ ენაში. ამგვარად აღნიშნავენ რაიმე არანორმალურს.
* დუეტმა ივასიმ 1996 წელს დაწერა სიმღერა „Ума палата номер шесть“.
* პოეტსა და მუსიკოსს ალექსანდრე ბაშლაჩიოვს აქვს სიმღერა „პალატა № 6“
* სახელწოდებას „პალატა № 6“ ატარებდა მხიარულთა და საზრიანთა კლუბის გუნდი უჟგოროდიდან, სადაც თავისი შემოქმედება მომავალმა მომღერალმა Ёлка-მ დაიწყო.

## სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
კუ ნინძები (1987 წლის ტელესერიალი) (სეზონი 1)

ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალ „**კუ ნინძების**“ პირველი სეზონი ეთერში გავიდა 1987 წლის 28 დეკემბერს. მისი ჩვენება დასრულდა 1988 წლის 1 იანვარს. სეზონის მოვლენები ქრონოლოგიურად ვითარდება, ყველა ეპიზოდი ერთმანეთთან სიუჟეტურად დაკავშირებულია.

## ეპიზოდები

## შენიშვნა
1989 წლის ბოლოს ხუთივე ეპიზოდი გამოვიდა 50 წუთიანი ***The Epic Begins***-ის (იგივე ***How It All Began***-ის სახელწოდებით). ბრიტანულ ვერსიაში სიტყვა „Ninja“-ს ჩაენაცვლა „Hero“.

## რესურსები ინტერნეტში
*TV Com-ზე 

## სქოლიო
კატეგორია:კუ ნინძების (1987 წლის სერიალის) სეზონები
კატეგორია:1987 წლის ამერიკული ტელესერიალების სეზონები
კატეგორია:1988 წლის ამერიკული ტელესერიალების სეზონები
ნაიჯელ გოდრიჩი

**ნაიჯელ ტიმოთი გოდრიჩი** (, დ. 28 თებერვალი, 1971) — ინგლისელი მუსიკალური პროდიუსერი, ხმის ინჟინერი და მუსიკოსი. უფრო მეტად ცნობილია ინგლისურ როკ-ჯგუფ Radiohead-თან თამამშრომლობით და ალბომ *OK Computer*-იდან მოყოლებული, მათი ყველა ჩანაწერის პროდიუსერობით. იგი აგრეთვე ტომ იორკთან, უკანასკნელის სოლო მასალაზე მუშაობდა და მასთან ერთად არის ჯგუფის Atoms for Peace წევრი. სხვადასხვა შემსრულებელს შორის, რომელთან იგი პროდიუსერის სახით თანამშრომლობდა, არიან ბეკი, პოლ მაკ-კარტნი, U2, R.E.M. და როჯერ უოტერსი. გოდრიჩი აგრეთვე არის ინტერნეტ-სერიალის *From the Basement* ავტორი.

## დისკოგრაფია
### სიმღერების ავტორობა
## რესურსები ინტერნეტში
*
*[ Allmusic-ზე]
*

კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1971
კატეგორია:ინგლისელი მუსიკალური პროდიუსერები
კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები
კატეგორია:Radiohead
კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მუსიკოსები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ედუარდ უსპენსკი

**ედუარდ უსპენსკი** (, დ. 22 დეკემბერი, 1937, ეგორიევსკი, მოსკოვის ოლქი  — გ. 14 აგვისტო, 2018) — საბჭოთა და რუსი მწერალი. მრავალი საბავშვო წიგნის ავტორი. მის მიერ შექმნილ პერსონაჟებს შორის არიან ნიანგი გენა და ჩებურაშკა, პროსტოკვაშინოს შესახებ შექმნილი მოთხრობების ციკლის პერსონაჟები კატა მატროსკინი, ფოსტალიონი პეჩკინი, შარიკი და სხვები.

## რესურსები ინტერნეტში
* ოფიციალური საიტი
* საიტზე КиноПоиск
* საიტზე „ჩვენი ბავშვობის ენციკლოპედია“
* საიტზე Animator.ru
* ეროვნული კინოს ენციკლოპედიაში
## სქოლიო
კატეგორია:რუსი მწერლები
კატეგორია:საბავშვო მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ენრიკე სანტოს დისეპოლო

**ენრიკო სანტოს დისეპოლო** (დ. 27 მარტი, 1901, ბუენოს-აირესი, არგენტინა — გ. 23 დეკემბერი, 1951, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი ტანგოს და მილონგას მუსიკოსი და კომპოზიტორი. ავტორი ისეთი ცნობილი ტანგოსი როგორიცაა კამბალანჩე. თანამშრომლობდა თავისი დროის ცნობილ მომღერლებთან, მათ შორის კარლოს გარდენთან. ასევე მონაწილეობდა ფილმებში როგორც: რეჟისორი, სცენარისტი და მსახიობი.

## ცხოვრება 
დისეპოლო დაიბადა ბუენოს-აირესში, 1901 წლის 27 მარტს. ხელოვნებამ ადრეული ასაკიდან გაიტაცა, ცდილობდა ეღვაწა თეატრში თუმცა მეტ-ნაკლები წარმატებით. საყოველთაო წარმატება მას ტანგომ მოუტანა. მისი უფროსი ძმა არმანდო დისცეპოლო ეწინააღმდეგებოდა ენრიკოს გადაწყვეტილებას.

შემოქმედებითი წარმატება მას 1928 წელს დაწერილმა *Esta noche me emborracho*-მ ("ამაღამ დავთვრები") მოუტანა. იმავე წელს მისი სიმღერა *Que vachaché* შეასრულა მომღერალმა ტიტა მერელომ, რომელსაც ასევე დიდი წარმატება ხვდა წილად. ენრიკო ამავე წელს შეხვდა მისი ცხოვრების პარტნიორს ტანიას.

1935 წელს დაწერა სიმღერა კამბალანჩე, რომელიც მსოფლიო მასშტაბით გახდა პოპულარული.

დისეპოლო გულის უეცარი შეტევით, 1951 წელის შობის ღამეს გარდაიცვალა.

## სტილი 
დისეპოლო არ იყო სხვა ტანგოს მუსიკის ავტორებივით ნაყოფიელი (მაგალითად როგორც ენრიკო კადიკამო), თუმცა მისი სტილი ძალიან მრავალმხრივი იყო. ის წერდა როგორც ირონიულ და მორალისტურ ტექსტებს (მაგ.: "Que vachaché", "Yira... yira...", "Que sapa señor", "Cambalache"), ასევე რომანტიკულს (მაგ.: "Sueño de juventud") და სარკასტულს (მაგ.: "Justo el 31", "Chorra"), ეხსპრესიონისტულს (მაგ.:"Soy un arlequín", "Quién más, quién menos"), მგზნებარეს (მაგ.: "Confesión", "Canción desesperada") and nostalgic ones ("Uno", "Cafetín de Buenos Aires").

მისი ტანგოს ტექსტებში, ისევე როგორც სხვა ტანგოს მუსიკის მწერლების, ფართოდ გამოიყენება იმ დროსი დაბალი კლასის დიალექტი - ლუნფარდო.

## რჩეული სიმღერები 
*" Infamia" ("infamy")
**Que vachaché* ("Whatcha gonna do")
**Yira... yira...* ("Go round... and round...")
**Que sapa señor* ("What's up sir")
**Cambalache* ("Junkshop")
**Sueño de juventud* ("Dream of youth")
**Justo el 31* ("Right on the 31")
**Chorra* ("She-Thief")
**Soy un arlequín* ("I am a harlequin")
**Quién más, quién menos* ("Who more, who less")
**Confesión* ("Confession")
**Canción desesperada* ("Desperate song")
**Uno* ("One", in the figurative sense of "oneself")
**Cafetín de Buenos Aires* ("Buenos Aires Cafe")

## რჩეული ფილმოგრაფია 
დისეპოლო იყო რამდენიმე ფილმის რეჟისორი და თანა-რეჟისორი:
* *ოთხი გული* (1939)
* *კაპრიჩოზა და მილონარია* (1940)
* *Un señor mucamo* (1940)
* *ვარსკვლავის სინათლით* (*En la luz de una estrella*) (1941)
* *მოჩვენებები ბუენოს-აირესში* (1942)
* *კანდიდა, წლის ქალი* (1943)
* *მარაო* (1951)

## რესურსები ინტერნეტში 
* Todo Tango) 
* Brief biography and some lyrics 
* 
* 

## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 27 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1901
კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1951
კატეგორია:არგენტინელი კომპოზიტორები
კატეგორია:იტალიელი არგენტინელები
კატეგორია:ბუენოს-აირესში დაბადებულები
ბოლცმანის მუდმივა

**ბოლცმანის მუდმივა** (სიმბოლო: k ან k_B;  ჯ/K) — ფიზიკური მუდმივა, რომელიც R აირის მუდმივისა და N_A ავოგადროს რიცხვის ფარდობის ტოლია: 

:k=\frac{R}{N_A}= ჯ/K

ბოლცმანის მუდმივა ეწოდა ავსტრიელი მეცნიერის ლ. ბოლცმანის პატივსაცემად. ბოლცმანის მუდმივა შედის ფიზიკის ბევრ მნიშვნელოვან თანაფარდობაში: იდეალური აირის მდგომარეობის განტოლებაში, ნაწილაკების სითბური მოძრაობის საშუალო ენერგიის გამოსხულებაში, აკავშირებს ფიზიკური სისტემის ენტროპიას მის თერმოდინამიკურ ალბათობასთან.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:ფიზიკური მუდმივები
სამუილ მარშაკი

**სამუილ მარშაკი** (, დ.   3 ნოემბერი [ძვ. სტ. 22 ოქტომბერი], 1887 — გ. 4 ივლისი, 1964) — რუსი პოეტი, დრამატურგი, მთარგმნელი, ლიტერატურული კრიტიკოსი, სცენარისტი. მრავალი საბავშვო წიგნის ავტორი.

ლენინური (1963) და სტალინური პრემიების (1942, 1946, 1949, 1951) მფლობელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ვალენტინ ბერესტოვის სტატია მარშაკის შესახებ 
* საიტი შემოქმედების შესახებ
* საბავშვო ლექსები
* ოჯახის ისტორია

## სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები
კატეგორია:საბავშვო მწერლები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
ტემერნიკის საბაჟოს ძეგლი

**ტემერნიკის საბაჟოს ძეგლი** () — სკულპტურული ძეგლი, რომელიც საზეიმოდ გაიხსნა 2010 წელს დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი ეძღვნება ქალაქის დაბადებისა და ტემერნიკის საბაჟოს დაარსების შესახებ ბრძანების ხელმოწერის თარიღს (1749 წლის 15 დეკემბერი). ძეგლის დადგმა მოხდა ქალაქ დონის როსტოვის ადმინისტრაციის 2010 წლის 24 ნოემბერის № 890 ბრძანებულების შესაბამისად.

## ისტორია 
2010 წლის 15 დეკემბერს ქალაქის სანაპიროზე ოფიციალურად გაიხსნა ტემერნიკის საბაჟოს ძეგლი. ღონისძიება მიეძღვნა დონის როსტოვის დაარსების თარიღსა და ტემერნიკის საბაჟოს დაარსების შესახებ განკარგულების ხელმოწერის თარიღს. ქანდაკება დაამზადეს ნოვოროსიისკში დონის როსტოველი ხელოსნების მეთვალყურეობის ქვეშ. ძეგლის ავტორები არიან სერგეი ოლეშნია და ანატოლი დემენტიევი. ძეგლის დამზადებას მოუნდნენ 7 თვე. 

2017 წლის 24 თებერვალს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ძეგლი ნაწილობრივ დაზიანდა. არსებობდა ვერსია, რომ ძეგლი დაზიანდა ვანდალიზმის შედეგად, მაგრამ სინამდვილეში ძეგლი დაზიანდა ავტო-საგზაო შემთხვევის შედეგად.

## აღწერა 
კომპოზიციის ცენტრშია საბაჟოს ოფიცრის ფიგურა, რომელსაც ხელში უჭირავს სავაჭრო წესდება, რომელიც დათარიღებულია 1731 წლით, ასევე მას აქვს სხვა დოკუმენტებიც, რომლებიც არეგულირებს საბაჟოს მუშაობას. ძეგლის შექმნისათვის კონსუტაციები მიმდინარეობდა ისტორიკოსებთან, რათა ძეგლის გარე ხედი მთლიანად მიმსგავსებოდა ისტორიულ პერიოდს. ძრგლის სიმაღლეა 2 მეტრი და 20 სანტიმეტრი. დამზადებულია ბრინჯაოსაგან. დამონტაჟების პროცესი მიმდინარეობდა რამდენიმე საათის განმავლობაში.

ძეგლი დადგეს სანაპიროს ქუჩაზე № 15 სახლის პირდაპირ.

## სქოლიო 
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
სერგეი მიხალკოვი

**სერგეი მიხალკოვი** (; დ.  13 მარტი [ ძვ. სტ. 28 თებერვალი], 1913, მოსკოვი — გ. 27 აგვისტო, 2009, იქვე) — საბჭოთა და რუსი მწერალი, პოეტი, იგავების ავტორი, დრამატურგი, პუბლიცისტი, სამხედრო კორესპონდენტი, სცენარისტი, საზოგადო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის და რუსეთის ფედერაციის ჰიმნების ტექსტების ავტორი, რუსეთის ფედერაციის მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე. 1992–2008 წლებში მწერალთა კავშირების საერთაშორისო საზოგადოების თავმჯდომარე. რუსეთის ფედერაციის ხელოვნებათა დამსახურებული მოღვაწე (1967). ყველაზე მეტად ცნობილია საბავშვო ნაწარმოებებით.

იგი აგრეთვე იყო სოციალისტური შრომის გმირი, ლენინური პრემიის (1970), სამი სტალინური პრემიის (მეორე ხარისხი, 1941, 1942, 1950) და სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1978), რუსეთის განათლების აკადემიის აკადემიკოსი, მოციქულ წმინდა ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალერი და სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი (1970–1989), საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი 1950 წლიდან.

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* საიტზე animator.ru-ზე 
* ბიბლიოგრაფია .
* ლექსები  
* ბიოგრაფია.

## სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები
კატეგორია:რუსი მწერლები
კატეგორია:საბჭოთა პოეტები
კატეგორია:რუსი პოეტები
კატეგორია:რუსი დრამატურგები
კატეგორია:საბჭოთა სცენარისტები
კატეგორია:რუსი სცენარისტები
კატეგორია:რუსი საზოგადო მოღვაწეები
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები
კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები
კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები