open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ბუდეშური წითელი

**ბუდეშური წითელი**, *წითელი ბუდეშური*, *შავი ბუდეშური*, *თამარეული *— ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში კახეთიდან.

განსხვავდება ბუდეშური თეთრისგან. ეს ჯიში ოდითგანვე დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, როგორც სასუფრე დანიშნულების ყურძენი.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური ფორმის სამ-ხუთნაკვეთიანი, ზოგჯერ დაუნაკვთავი. ფოთლის ქვედა მხარე უმნიშვნელოდაა აბლაბუდ ისებრ-ჯაგრისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის და დატოტვილი. ხშირად მტევნები მხრიანებია, მხრების სიგრძე ძირითადი მტევნის მესამედს, ზოგჯერ კი ნახევარს აღწევს, საშუალო სიკუმსისაა. მტევანში წვრილი მარცვლებ ის რაოდენობა უმნიშვნელოა. მარცვალი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, ოვალური, ზოგჯერ მოგრძო. მუქი ვარდისფერი, გადამწიფებისას თითქმის შავი. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქიი საკმაოდ დაფარული. რბილობი მკვრივია, ამასთანავე მდნარი, წვენი უფერული აქვს. გემო სასი ამოვნო, ჰარმონიული, გამოხატული ჯიშური არომატით.

ბუდეშური საშუალო და საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 127-159 დღეა. მტევნის წონა 120-250 გრამია. მისი მოსავლიანობა 2.8-3.6 კგ/ძირზე, რაც ერთ ჰექტარზე დაახლოებით 6.3-12 ტონას შეადგენს. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16-18.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 4-6.8 გ/ლ-ს.

გამოირჩევა ნაზი და ხარისხიანი სასუფრე დანიშნულების ყურძნით.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 81

კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის ვარდისფერყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ტორმუნდი

[300px|მინი|მსახიობი [კრისტოფერ ჰივჯუ|კრისტოფერ ჰივჯუ, ტორმუნდის როლის შემსრულებელი.]]
**ტორმუნდი** () — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და აგრეთვე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ის წარდგენილია წიგნებში „ხმლების ქარიშხალი“ (2000), „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005) და „ცეკვა დრაკონებთან“ (2011). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ნორვეგიელმა მსახიობმა კრისტოფერ ჰივჯუმ. 

ტორმუნდი, რომელსაც ხშირად უწოდებენ ტორმუნდ „გოლიათების რისხვას“, არის ცნობილი მეომარი თავისუფალ ხალხში და მენს რეიდერის შემდეგ — ერთ-ერთი წინამძღოლი. ტორმუნდი პატივს სცემდა მენსს, როგორც კედლის მიღმელ მეფეს და ფიქრობდა, რომ ის იყო ადამიანი, რომელიც მათ გრძელი ღამის დროს გაუძღვებოდა. რაც დრო გავიდა და მენსი სტანის ბარათეონის ბრძანებით მოკლეს, მას სჯეროდა, რომ ნაწინასწარმეტყველები მეომარი მისი მტერი, ჯონ სნოუ იყო.

## ბიოგრაფია 
ტორმუნდი არის ველურების დიდ არმიის სანდო მეთაური. მან თავისი ძალები შეუერთა კედლის მიღმელ მეფის მენს რაიდერის ძალებს და მის ერთ-ერთ ყველაზე სანდო ლეიტენანტს წარმოადგენდა. ტორმუნდი არის არა მხოლოდ უნარიანი მეთაური, არამედ ძალიან საშიში და კარგად გამოცდილი მებრძოლიც. ეს დადასტურდა ციხე შავის ბრძოლის დროს, სადაც მან მოკლა ღამის აბგურის რამდენიმე ძმა და აშკარად დაჯაბნა სერ ალისერ თორნი ერთ ბრძოლაში და ლორდი პატარა ჯონ უმბერი ბასტარდების ბრძოლაში. ტორმუნდი დროის დიდ ნაწილს იყენებს სასმელისა და სექსუალური შეხვედრებისთვის, როგორც წესი, როგორც მოკავშირეების მორალის ასამაღლებლად. ის უკიდურესად ერთგულია მათ მიმართ, ვინც მის გვერდით იბრძოდა, თუნდაც ჯონ სნოუს, რომელმაც ერთხელ უღალატა მას და ველურებს. 

ტორმუნდს ორი ქალიშვილი ჰყავს, თუმცა არ არის ნახსენები, ჰყავს თუ არა ვაჟები.

## ლიტერატურა
* *ჯ.რ.რ მარტინი*, მეფეთა ჯახი, აშშ., 1998
* *ჯ.რ.რ მარტინი*, ხმლების ქარისხალი, აშშ., 2000
* *ჯ.რ.რ მარტინი*, ნადიმი ყვავებისათვის, აშშ., 2005
* *ჯ.რ.რ მარტინი*, ცეკვა დრაკონებთან, აშშ., 2011

## რესურსები ინტერნეტში
*ტორმუნდის ბიოგრაფია 

კატეგორია:სატახტოთა თამაში
კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
მარინე (ბერისლავის რაიონი)

**მარინე** () — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 130 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* სოფლის ამინდი

კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
გენდრი

**გენდრი** () — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის“ პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ის წარდგენილია 1998 წელს გამოცემულ წიგნში „მეფეთა ჯახი“, მოგვიანებით კი ჩნდება წიგნებში „ხმლების ქარიშხალი“ (2000) და „ნადიმი ყვავებისთვის“ (2005). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ინგლისელმა მსახიობმა ჯო დემპსიმ. 

ლორდი გენდრი ბარათეონი, ასევე ცნობილი როგორც გენდრი, არის მეფე რობერტ ბარათეონის უკანონო ვაჟი. გენდრი არის რობერტის ერთადერთი გადარჩენილი ვაჟი, ამიტომაც დეინერის ტარგარიენმა ის კანონიერ მეფედ გამოაცხადა და გახდა ბარათეონთა სახლის ლიდერი. 

## ბიოგრაფია 
გენდრი არის რობერტ ბარათეონის უკანასკნელი გადარჩენილი ვაჟი. მთელი ბავშვობის განმავლობაში გენდრის წარმოდგენა არ ჰქონდა თავისი წარმომავლობის შესახებ. გენდრის, ისევე როგორც მის ნახევარძმებს, არ მიუღიათ უკანონო შვილის გვარი *რივერსი*, რადგან ისინი არ ყოფილან აღიარებულნი რობერტის მიერ. 

გენდრიმ მთელი ცხოვრება მეფის საბიჯელში გაატარა. დედამისი მეძავი იყო და მას მხოლოდ ერთხელ ჰქონდა სქესობრივი კავშირი რობერტთან, ამიტომ შვილს არასდროს სმენოდა მამის არსებობის შესახებ. გენდრი გაიზარდა ქალაქის ყველაზე ღარიბ უბანში, სადაც ის ყავისფერი ნახარშით გადარჩა რომელიც სავარაუდოდ ქათმის ხორცის იყო. გენდრის დედა პატარაობაში დაეღუპა, როდესაც ის გაიზარდა, ერთ-ერთმა ლორდმა გადაიხადა მისი შეგირდობის საფასური, რათა მჭედელი გამხდარიყო. შემდეგ მან დაიწყო მუშაობა, როგორც შეგირდად მჭედელი ტობჰო მოტის მეთაურობით, ოსტატი იარაღის მწარმოებელი კოჰორიდან, ამზადებდა მაღალი კლასის ჯავშანსა და იარაღს თავადაზნაურებისთვის. გენდრი თავის საქმეში ძალიან დახელოვნებული გახდა და მძიმე ფიზიკური შრომა აყალიბებდა მას ძლიერ ახალგაზრდად - ირონიულად ატრიალებდა მძიმე მჭედლის ჩაქუჩს ისე, როგორც რობერტი ახალგაზრდობაში. გენდრი ტობო მოტის მეთაურობით 10 წელი მუშაობდა

## რესურსები ინტერნეტში
*გენდრი ბარათეონი

კატეგორია:სატახტოთა თამაში
კატეგორია:ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის პერსონაჟები
ელექტრული აკუმულატორი

thumb|გალვანური ერთჯერადი ელემენტები, მრავალჯერადი აკუმულატორები და მათი ბატარეები
**ელექტრული აკუმულატორი** — გალვანური ელემენტის მეორეული დენის წყაროს ტიპი, რომელიც ხასიათდება აქტიური ელემენტის მრავალჯერადი გარდაქმნა-აღდგენით და აქვს უნარი დააგროვოს ელექტრული ენერგია (გადააქციოს ქიმიურად) და საჭიროების შემთხვევაში გასცეს იგი გარე წრედში. გამოიყენება სხვადასხვა ელექტრული მოწყობილობებში როგორც ავტონომიური კვების წყარო. 

ელექტრული აკუმულატორის შესაქმნელად პირველი ცდები ჩაატარეს ვ. პეტროვმა და ი. რიტერმა XIX საუკუნის დასაწყისში. ელექტრული აკუმულატორის თვისებათა შესწავლასა და მისი ახალი კონსტრუქციების შექმნაში დიდი წვლილი მიუძღვით მეცნიერებს ე. ლენცს, უ. გროვს, გ. პლანტეს, დ. ლაჩინოვს, ე. ტვერიტინოვს, პ. იაბლოჩკოვს და სხვებს.

ელექტრული აკუმულატორი წარმოადგენს საიზოლაციო მასალისაგან (ებონიტი, პლასტმასა, მინა) დამზადებულ ჭურჭელს, რომელშიც ჩასხმულია ელექტროლიტი (მჟავა, ტუტე) და ჩადებულია ელექტროდები. გარე წრედთან ელექტროდების შერთვით აკუმულატორში დენი გაივლის და იგი განიმუხტება, ამავე დროს ქიმიური ენერგია გარდაიქმნება ელექტრულ ენერგიად. განმუხტული ელექტრული აკუმულატორი, რომ დაიმუხტოს და ელექტრული ენერგია, რომ ქიმიურ ენერგიად გარდაიქმნეს, მასში მუდმივი დენი უნდა გავატაროთ. განასხვავებენ ტყვიის (მჟავური), კადმიუმ-ნიკლის, რკინა-ნიკლის, ვერცხლ-ნიკლის, ვერცხლ-კადმიუმის (ტუტე) აკუმულატორებს. 

ელექტრული აკუმულატორის მახასიათებლებია: 
*მუშაობის ვადა (დამუხტვა-განმუხტვის შესაძლო ციკლთა რაოდენობა);
*ელექტრული ტევადობა (კულონებით, კილოკულონებით, ან ამპერ-საათებით), რომელსაც ის გასცემს განმუხტვის დროს; 
*კუთრი ენერგია (ჯოულებით, კილოჯოულებით ან ვატ-საათებით), რომელიც აირთმევა 1 კგ მასიდან;
*გაცემული ენერგიის მიხედვით (მქკ) (1 ა·სთ=3600 კ; 1 ვტ·სთ=3600 ჯ.)

## გალერეა

AA VARTA battery-side PNr°0782.jpg|ერთჯერადი მოხმარების გალვანური ელემენტი (AA)
Daimon Flachbatterie.JPG|ერთჯერადი გალვანური ელემენტებით შემდგარი ბატარეა (3R12)
Energizer NiMH rechargeable AA battery (vertical).jpg|მრავალჯერადი გალვანური ელემენტი — ელექტრული აკუმულატორი (AA)
CNX Chem 17 05 Lead.png|მანქანის მრავალჯერადი გამოყენების ელექტრული აკუმულატორის სქემა

## ლიტერატურა
ზამოჟნე (ბერისლავის რაიონი)

**ზამოჟნე** () — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დასახლების მოსახლეობა 113 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* დასახლების ამინდი

კატეგორია:ბერისლავის რაიონის დასახლებები
ხინოწმინდა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **ხინოწმინდა** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ხინოწმინდა — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში;
* ხინოწმინდა — ხინოწმინდის საეპისკოპოსოს საკათედრო ტაძარი.
ხინჭები (მთა)

**ხინჭები** ― მთა საქართველოში, გომბორის ქედის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე კისისხევის სათავეებში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1500 მ. აგებულია ცარცული კირქვებით, მერგელებით, ქვიშაქვებით. კალთები შემოსილია მეორეული სუბალპური მდელოებით.

## ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
ალბანეთის ეკონომიკა

**ალბანეთის ეკონომიკა** ტრანზიციის მეშვეობით ცენტრალიზებული ეკონომიკიდან საბაზრო ეკონომიკაზე გადავიდა. ალბანეთის ეკონომიკის 54.1% მომსახურების სექტორზე მოდის, 21.7% ― სოფლის მეურნეობაზე, ხოლო 24.2% ― მრეწველობაზე.

## დამატებითი საკითხავი
*
*

## რესურსები ინტერნეტში
*Bank of Albania (official site)
*Albania Economy Data from Quandl
*Ministry of Finance of Albania Official Website
*Comprehensive Balkanalysis.com 2012 report on Albania oil sector foreign investment 
*Ministry of Economy, Trade, Energy, and Tourism of Albania Official Website
*Albania economic data
*World Bank Trade Summary Statistics Albania 2012

## სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ეკონომიკა
კატეგორია:ევროპის ეკონომიკა ქვეყნების მიხედვით
ლინდენი (გაიანა)

**ლინდენი** () ― ქალაქი გაიანაში, ზემო დემერარა-ბერბისის ადმინისტრაციული ცენტრი და ქვეყნის სიდიდით მე-2 ქალაქი. მდებარეობს მდინარე დამერარას ნაპირზე, გაიანას დედაქალაქ ჯორჯტაუნიდან 105 კმ-ის მანძილზე სამხრეთით.

XX საუკუნემდე დღევანდელი ლინდენის ტერიტორიაზე დასახლებები არ არსებობდა. 1913 წელს ამერიკელმა გეოლოგმა ჯორჯ მაქენზიმ აქ ბოქსიტის ბუდობები აღმოაჩინა, რასაც დასახლების დარსება მოყვა.

ბოქსიტის კომერციული მოპოვება ლინდენში ასი წლის წინ დაიწყო. 1916 წელს შეიქმნა დემერარას ბოქსიტის კომპანია (DEMBA). მისი მიზანი ბოქსიტის მოპოვება, გადამუშავება და გაყიდვა იყო. 

1964 წელს სოფელ ვისმარში ეთნიკური უმცირესობების დევნა დაიწყო. 20-26 მაისის პერიოდში შეინიშნებოდა ფიზიკური ძალადობა უმცირესობების წინააღმდეგ. 

1964 წლის 6 ივლისს, ჯორჯტაუნი-ლინდენის რეისზე მიმავალი საზღვაო ხომალდი "სონ ჩეპმენი" აფეთქდა და ჩაიძირა.  შედეგად 76 ადამიანიდან მხოლოდ 33 (მათ შორის მთლიანი ეკიპაჟი) გადარჩა.

ლინდენის სოციალურ-კულტურული მემკვიდრეობის მუზეუმი მდებარეობს ლინდენის ცენტრში. მუზეუმში წარმოდგენილია ლინდენის თემის კულტურისა და მემკვიდრეობის არტეფაქტები და სურათები. 

## სქოლიო 
კატეგორია:გაიანის ქალაქები
ანდორის ეკონომიკა

**ანდორის ეკონომიკა** განვითარებული თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკაა. ანდორა თავისუფალი ეკონომიკური ზონაა და საფრანგეთიდან და ესპანეთიდან ვაჭრობის მოყვარულებს იზიდავს. ამასთან, ქვეყანაში განვითარებული ზაფხულისა და ზამთრის კურორტები.

## მიმოხილვა
ანდორის ეკონომიკის წამყვანი დარგი ტურიზმია, რომელზეც მთლიანი შიდა პროდუქტის თითქმის 80% მოდის. ყოველწლიურად ქვეყანას საშუალოდ 9 მილიონი ტურისტი სტუმრობს. ტურისტებისთვის ანდორის თავისუფალი ეკონომიკური ზონის სტატუსი და საზაფხულო და საზამთრო კურორტებია მიმზიდველი. ანდორის შედარებითი უპირატესობა მეზობელი საფრანგეთისა და ესპანეთის მიერ საქონლის ხელმისაწვდომობის გაფართოებისა და დაბალი ტარიფების შემოღების შემდეგ შემცირდა. ქვეყნის ეკონომიკის სასიცოცხლოს მნიშვნელოვანი სექტორი საბანკო სექტორია. ნაყოფიერი მიწების შეზღუდულობის გამო სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაც შეზღუდულია, რის გამოც საკვების დიდი ნაწილი იმპორტირებულია. მეცხოველეობის მთავარი ფორმა მეცხვარეობაა. მრეწველობაში წამყვანია სიგარეტის, სიგარებისა და ავეჯის წარმოება. ანდორა ევროპის კავშირის საბაჟო კავშირის წევრია და სამრეწველო საქონლით ვაჭრობაში ევროპის კავშირის წევრად მოიაზრდება (ტარიფები არ უწესდება).

## იხილეთ აგრეთვე
*ანდორის ტურიზმი

## სქოლიო
კატეგორია:ანდორის ეკონომიკა
კატეგორია:ევროპის ეკონომიკა ქვეყნების მიხედვით
ფიუჩერსი

ფიუჩერსები არის წარმოებული ფინანსური კონტრაქტები, რომლებიც ავალდებულებენ მხარეებს იყიდონ ან გაყიდონ აქტივი წინასწარ განსაზღვრულ მომავალ თარიღსა და ფიქსირებულ ფასში. მყიდველმა უნდა შეიძინოს ან გამყიდველმა უნდა გაყიდოს ძირითადი აქტივი დადგენილ ფასად, განურჩევლად მიმდინარე საბაზრო ფასისა, ვადის გასვლის შემდეგ.

ძირითადი აქტივები მოიცავს ფიზიკურ საქონელს და ფინანსურ ინსტრუმენტებს. ფიუჩერსული კონტრაქტები დეტალურად აღწერს ძირითადი აქტივის რაოდენობას და სტანდარტიზებულია ფიუჩერსულ ბირჟაზე ვაჭრობისთვის. ფიუჩერსები შეიძლება გამოყენებულ იქნას სავაჭრო სპეკულაციისთვის.

ფიუჩერსები ამოცნობა ხდება მათი ვადის გასვლის თვის მიხედვით. მაგალითად, დეკემბრის ოქროს ფიუჩერსული კონტრაქტი იწურება დეკემბერში. 

მოვაჭრეები და ინვესტორები იყენებენ ტერმინს „ფიუჩერს“-ს აქტივების მთლიან კლასთან მიმართებაში. თუმცა, არსებობს მრავალი სახის ფიუჩერსული კონტრაქტი, რომელიც ხელმისაწვდომია ვაჭრობისთვის, მათ შორის: სასაქონლო ფიუჩერსები, როგორიცაა ნედლი ნავთობი, ბუნებრივი აირი, სიმინდი და ხორბალი, საფონდო ინდექსის ფიუჩერსები ძირითადი აქტივებით, როგორიცაა S&P 500 Index ,ვალუტის ფიუჩერსები ევროსა და ბრიტანული ფუნტის ჩათვლით, ძვირფასი ლითონის ფიუჩერსები ოქროსა და ვერცხლისთვის.

მნიშვნელოვანია აღინიშნოს განსხვავება ფიუჩერსებს და სხვა სახის ფინანსურ ინსტრუმენტებს შორის (როგორიცაა -options) შორის. ამ სტილის ამერიკული საფონდო ქაღალდების (options) კონტრაქტები მფლობელს აძლევს უფლებას (მაგრამ არა ვალდებულებას) იყიდოს ან გაყიდოს ძირითადი აქტივი კონტრაქტის ვადის გასვლამდე ნებისმიერ დროს.

ფიუჩერსული ხელშეკრულების მყიდველი, მეორეს მხრივ, ვალდებულია დაეუფლოს ძირითად საქონელს (ან ფინანსურ ეკვივალენტს) ვადის გასვლის დროს და არა მანამდე.

ფიუჩერსული ბაზრები, როგორც წესი, იყენებენ მაღალ ლევერიჯს (ინვესტიციების შესაძენად სასესხო სახსრების გამოყენება) . ლევერიჯი ნიშნავს, რომ ტრეიდერს არ სჭირდება ხელშეკრულების ღირებულების 100%-ის გაღება კონტრაქტის დასადებად. მაგრამ ამის ნაცვლად, ბროკერს დასჭირდება საწყისი მარჟის თანხა, რომელიც შედგება მთლიანი კონტრაქტის ღირებულების ნაწილისგან.

**ფიუჩერსის მაგალითი**

ვთქვათ, ტრეიდერს სურს ნედლი ნავთობის ფასზე სპეკულირება მაისში ფიუჩერსული კონტრაქტის გაფორმებით, იმ მოლოდინით, რომ ფასი წლის ბოლომდე უფრო მაღალი იქნება. დეკემბრის ნედლი ნავთობის ფიუჩერსული კონტრაქტი 50 დოლარად იყიდება და ტრეიდერი ყიდულობს კონტრაქტს. ვინაიდან ნავთობით ვაჭრობა ხდება 1000 ბარელით, ინვესტორს ახლა აქვს ნედლი ნავთობის 50,000 დოლარის ღირებულების პოზიცია (1,000 x $50 = $50,000). თუმცა, ტრეიდერს მხოლოდ ამ თანხის ნაწილის წინასწარ გადახდა მოუწევს - საწყისი მარჟის, რომელსაც ისინი დადებენ ბროკერთან. მაისიდან დეკემბრამდე ნავთობის ფასი მერყეობს, ისევე როგორც ფიუჩერსული კონტრაქტის ღირებულება. თუ ნავთობის ფასი ძალიან ცვალებადია, ბროკერს შეიძლება დასჭირდეს დამატებითი თანხების დეოზიტზე. მარჟის ანგარიშზე დადება. ამას ეწოდება *შენარჩუნების ზღვარი.* დეკემბერში, ხელშეკრულების დასრულების თარიღი დგება (თვის მესამე პარასკევი). ნედლი ნავთობის ფასი 65 დოლარამდე გაიზარდა. ტრეიდერი ყიდის თავდაპირველ კონტრაქტს პოზიციიდან გასასვლელად. წმინდა სხვაობა ანაზღაურდება ნაღდი ანგარიშსწორებით. ისინი გამოიმუშავებენ $15,000($65 - $50 = $15 x 1000 = $15,000), ამას მოაკდება გადასახადები და საკომისიო. თუმცა, თუ ნავთობის ფასი 40 დოლარამდე დაეცა, ინვესტორი დაკარგავდა $10,000 ($50 - $40 = ზარალი $10 x 1000 = ზარალი $10,000).
ლიუბიმივკა (ბერისლავის რაიონი)

**ლიუბიმივკა** () — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1695 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* სოფლის ამინდი

კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
გაბაშა

**გაბაშა** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთი/რაჭა-ლეჩხუმიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალო სიხშირის აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, დატოტ-ვილი, საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი წითელი, შავში გარდამავალი. კანი სქელი ცვილისებრი ფიფქით უხვადაა დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი სუსტადაა შეფერილი.

გაბაშა საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლ-იდან სრულ სიმწიფემდე 167-172 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 180-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 7.0-9.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-9 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის მშრალი წითელი ღვინო. შეიძლება გამოყენებულ იქნეს როგორც საკუპაჟე მასალა მშრალი ღვინოებისა და საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 89

კატეგორია:კახეთის  ვაზის ჯიშები
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმის  ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
არხანჰელსკე (დაბა)

**არხანჰელსკე** () — დაბა უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დაბის მოსახლეობა 1810 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* დაბის ამინდი

კატეგორია:ბერისლავის რაიონის დაბები
გაბეხაური ციცქა

**გაბეხაური ციცქა** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული და ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ მხრიანი, საშუალო სიკუმსის, იშვიათად მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სი-მეტრიული, მომწვანო-მოყვითალო ფერის. რბილობი მკვრივი და ხორციანი აქვს.

გაბეხაური ციცქა საშუალო ზრდისაა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. საჰექტარო მოსავლიანობა 9-10 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 91

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გაბეხაური თეთრი

**გაბეხაური თეთრი** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

ვაზის სახელწოდება დაკავშირებული უნდა იყოს ვინმე გაბეხაძის გვართან, რომელმაც ეს ჯიში გაავრცელა.

ერთ-ერთი უძველესი ქართული ჯიშია, მცირე ნარგავებადაა გავრცელებული იმერეთის ცენტრალურ ნაწილში.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თითქმის მთლიანი, იშვიათად სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური, იშვიათად ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ თითქმის ოვალური. მომწვანო-მოყვითალო ელფერის. კანი უხეში აქვს, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი მკვრივი და წვნიანია.

გაბეხაური თეთრი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლი-ვობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე დაახლოებით 174 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 150-175 გრამს შორის მერყეობს. საჰექტარო მოსავლიანობა 15.5-17.8 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-22%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9 გ/ლ-ს.

მიიღება საკმაოდ მსუბუქი, ხალისიანი და ენერგიული სუფრის თეთრი ღვინო. აქვს სასუფრე ყურძნის დანიშნულება და საინტერესოა სელექციური მიზნებისთვის.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 89

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გამოყვანილი

**გამოყვანილი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.

გამოყვანილი არც წარსულში ყოფილა დიდად გავრცელებული და ამჯერადაც ერთეული ვაზებია რაჭა-ლეჩხუმის ზონაში.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, თითქმის კვერცხისებური, სამ, იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარეს აქვს საკმაოდ ხშირი აბლაბუდისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ზომისაა, ცილინდრული ფორმის, თხელი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი, შავი ფერის. კანი თხელი და მკვრივია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი შეუფერავი^ სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატით. გამოყვანილი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 120 დღიდან 150 დღემდე მერყეობს. მტევნის წონა 125 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 6.2-10.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-21 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-10 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 91-92

კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმის  ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გოდაათური

**გოდაათური**, *სამეფო* — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.

გოდაათურის ნაზ და სასიამოვნო, მოწითალო ფერის ღვინოს „ქალის ღვინო“ ეწოდებოდა და სუფრაზე მანდილოსნებს მიართმევდნენ.

ფილოქსერასა და სოკოვანი დაავადებების გამოჩენამდე გოდაათური მაღლარების სახით იყო გავრცელებული სამეგრელოში და მეგრულ ვაზის ჯიშთა შორის თვალსაჩინო ადგილი ეკავა.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, მომრგვალო და საკმაოდ დანაკვთული. ყვავილი ორ-სქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა და დატოტვილი, მეჩხერი. მარცვალი მცირე ზომისაა, მოგრძო, ღია მოწითალო. თხელკანიანია. რბილობი ნაკლებ ხორციანი და მეტად წვნიანია.

გოდაათური სიმწიფის საგვიანო პერიოდის საღვინე ვაზის ჯიშია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. გოდაათური გამოიყენება კარგი ხარისხის სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 93

კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ლენინსკე (ბერისლავის რაიონი)

**ლენინსკე** () — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს დასახლების მოსახლეობა 10 კაცს შეადგენდა.

## რესურსები ინტერნეტში
* დასახლების ამინდი

კატეგორია:ბერისლავის რაიონის დასახლებები
ხალა (მრავალმნიშვნელოვანი)

საკუთარი სახელი **ხალა** შეიძლება აღნიშნავდეს:

* ხალა — სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში;
* ხალა — ებრაული ტრადიციული დაწნული სადღესასწაულო პური.
გაღმოური კაპისტონი

**გაღმოური კაპისტონი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭიდან.

გაღმოური კაპისტონი რაჭაში უძველესი დროდანაა ცნობილი.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი მცირე ზომისაა, ოვალური, სუსტად დანაკვთული ან თითქმის დაუნაკვთავი. ფოთლის ქვედა მხარე საშუალო სიხშირის აბლაბუდისებრადაა დაფარული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი მცირე ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, თითქმის ოვალური, შავი, თხელი კანი ცვილისებრი ფიფქით უხვადაა დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.

გაღმოური კაპისტონი საშუალო ზრდისა და დაბალმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 163 დღეა, ხოლო სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. ვაზი საშუალო ზრდისაა. მტევნის წონა 60-80 გრამია. ამ ჯიშის საჰექტარო მოსავლიანობა 6.0-8.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8-9 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 93

კატეგორია:რაჭის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გრეხი

**გრეხი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად სქლადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, შავი ფერის. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით ზომიერად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.

გრეხი საშუალო ზრდის ვაზია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სიმწიფემდე 165 დღეა, სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა საშუალოდ 170 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5გ/ლ-ს.

მიიღება ჰარმონიული და საკმაოდ ალკოპოლიანი სუფრის წითელი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 97-98

კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გრძელმტევანა

**გრძელმტევანა**, *ტყის ვაზი*, *ინსტიტუტის გრძელმტევანა*, *გრძელმტევნიანი* — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.

სახელწოდება ამ ჯიშისთვის დამახასიათებელი მტევნების ზომის მანიშნებელია. გრძელმტე-ვანა ყურადღების ცენტრში პირველად 1933 წელს მოექცა, როდესაც საქართველოს მევენახეობის რაიონების გამოკვლევისას სოფელ ბოდბისხევში იპოვეს. მევენახეობის ინსტიტუტის მიერ ამ ჯიშის შესწავლა-გადარჩენაში შეტანილი წვლილის აღსანიშნავად ჯიშს ინსტიტუტის გრძელმტევანა უწოდეს.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, იშვიათად ოვალური ფორმის, ხუთნაკვთიანი, გვხვდება სამნაკვთიანებიც. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრად საშუალოდაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი გრძელია და დატოტვილი, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის. თხელია, ზოგჯერ საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოვალური. მომწვანო-მოყვითალო ელფერის. კანი თხელი აქვს, მაგრამ მვვრივი, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი საშუალო სიმკვრივისაა, მდნარი, ტკბილი, სასიამოვნო გემოთი და სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატით.

გრძელმტევანა საშუალო ზრდის ვაზია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 124-159 დღის ფარგლებში მერყეობს და სრულ სიმწიფეს სექტემბრის შუა რიცხვებში აღწევს. მტევნის წონა 250-300 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 9.0-10.0 ტონა. სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-22%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.5-9.4 გ/ლ-ს.

მიიღება მაღალი ღირსების ევროპული მშრალი ღვინო. იგი მოყვითალო ჩალისფერია, კრიალა, ნაზი, შინაარსიანი და ჰარმონიული. სასიამოვნოდ გამოკვეთილი ჯიშური არომატით და კარგი გემოთი, ხოლო დაძველების შემდეგ ღვინის ხარისხი საგრძნობლად უმჯობესდება.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 99

კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დედათყურძენი

**დედათყურძენი** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ წაგრძელებული, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევნები დიდი ზომისაა, მათი სიგრძე 24 სანტიმეტრს აღწევს. ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური, ზოგჯერ მომრგვალო. მომწვანო-მოყვითალო ფერის. რბილობი წვნიანია. კანი საკმაოდ სქელი და უხეში აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული.

დედათყურძენი სხვა კახურ ჯიშებთან შედარებით ადრე მწიფდება და საშუალომოსავლიანია. დედათყურძენი იძლევა ხარისხიან სუფრის თეთრ ღვინოს.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 101

კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დანახარული

**დანახარული**, *განახარული* — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ წაგრძელებული ფორმის, ძირითადად ხუთნაკვთიანია. ფოთლის ორივე მხარე შიშველია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ ფრთიანი. კუმსია, გვხვდება ძლიერ კუმსი და საშუალო სიკუმსის მტევნებიც. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან სუსტად ოვალური, მუქი წითელი, თითქმის შავი. თხელი, მაგრამ მკვრივი კანი, ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდაა დაფარული. რბილობი წვნიანია, ოდნავ კნატუნა, გემო — სასიამოვნო.

დანახარული ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანი ვაზია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 173-185 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს, ოქტომბრის ჰირველ ნახევარში შედის. მტევნის წონა 140-400 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 12.0-14.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5-7გ/ლ-ს.

მიიღება თხელი, სუფრის წითელი ღვინო. ასევე გამოიყენება საკუპაჟედ და საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 101

კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ღრუბელა ქართლის (უბუსუსო)

**ღრუბელა ქართლის (უბუსუსო)** — ქართული აბორიგენული რუხყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი ზომისაა, გულის ფორმის, სუსტად დანაკვთული, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ზედაპირიც და ქვედა მხარეც შიშველია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან დიდი ზომისაა, კონუსური, ხშირად დატოტვილი და უფორმო. საშუალო სიკუმსის, იშვიათად კუმსია. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოვალური. შეფერილია რუხ-მოწითალოდ. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.

ღრუბელა უბუსუსო საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 160 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა საშუალოდ 270 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 13.8 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.5-19.0%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.5-6.5 გ/ლ-ს.

ამპელოგრაფიული ნიშნებით სასუფრე ყურძენს უფრო პგავს, ვიდრე საღვინეს. მეტად წვნიანია, დაბალი ხარისხის და ვერ იტანს ტრანსპორტირებას, რის გამოც ამ მიმართულებით არაპერსპექტიულია. მისი გამოყენება შეიძლება ყურძნის წვენის დასამზადებლად.

გამოიყენება საბრენდე სპირტის მისაღებად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 400

კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის რუხყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გომის თეთრი

**გომის თეთრი** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე და სასუფრე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

იმერეთში მაღლარების სახითაა გავრცელებული.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომის და მომრგვალო ფორმისაა, დაუნაკვთავი. სამ, იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ჯაგრისებრად ოდნავაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, კონუსური და ფრთიანი, კუმსი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო მომწვანო-მოყვითალო შეფერვით. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, ოდნავ კნატუნა. სასიამოვნო გემოთი.

გომის თეთრი ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანი ვაზის ჯიშია. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 156-166 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის, მტევნის წონა 140-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 10.0-12.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-23%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 4.5-9 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის თეთრი ღვინო, ასევე, გამოიეემება საკუპაჟე მასალად. პერსპექტიულია როგორც სასუფრე ყურძნის ჯიში საქართველოს აღმოსავლეთ რაიონებისთვის.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 94

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
დედოფლის კითი

**დედოფლის კითი**, *თითა მეგრული* — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.

„კითი“ მეგრულად თითს ნიშნავს. ჯიშის სახელწოდება ქართულად „დედოფლის თითია“. მცირე ნარგავების სახითაა სამეგრელოში.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქლადაა ქეჩისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, საშუალო სიკუმსის, იშვიათად მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური ან მოგრძო, ღია ოქროსფერი. რბილობი ხორციანი და წვნიანი აქვს.

დედოფლის კითი საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. საჰექტარო მოსავლიანობა 4.5-6 ტონაა. სრული სიმწიფის პერიოდში ყურძნის შაქრიანობა აღწევს 18.4%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.1-8.5 გ/ლ-ს.

ჯიში სასუფრე დანიშნულებისაა.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 103

კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
დიდშავა

**დიდშავა**, *დიდშავი*, *დიდფოთოლა შავი* — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი სასუფრე-საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, გულისებრი ფორმის, იშვიათად მომრგვალო, სუს-ტად დანაკვთული, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრად და ქეჩისებრად არის შებუსული. მტევანი საშუალო და საშუალოზე დიდი ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ფრთიანი. კუმსია ან ძლიერ კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი ლურჯი. წვენი ოდნავ აქვს ვარდისფრად შეფერილი.

დიდშავა საშუალო და საშუალოზე ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.0-19.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9.7-10.6 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის მშრალი წითელი ღვინო. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 104

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
დიდწიპწიანი ჩინური

**დიდწიპწიანი ჩინური** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან. 

ჩინურის ერთ-ერთი მცირემოსავლიანი ვარიაციაა.

## ბოტანიკური აღწერა
გამოირჩევა ძლიერი ზრდითა და გადაჭარბებული ყვავილცვენიო. მორფოლოგიური ნიშნებით მისთვის დამახასიათებელია გლუვი ფოთლები, რომელთა ყუნწის ამონაკვეთი ნამდვილ ჩინურთან შედარებით ღიაა, მომრგვალო ან ჩანგისებური. მტევანი საშუალო ზომის და ძალიან თხელია. განსაკუთრებით გამოირჩევა წიპწა, რომელიც დიდი ზომისაა (8-9 × 5.5 მმ.). ფორმით ჩვეულებრივი ჩინურის წიპწას პგავს, ღია ყავისფერია, მომწვანო-მოყვითალო ელფერიო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 107

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დიღმურა

**დიღმურა**, *დიღმურა წითელი* — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან. 

დიღმურას სუფთა ნარგავები არსებობს სოფელ დიღომში მცხოვრევთა ძველ ბაღებში და შერეული სახით არის კასპისა და მცხეთის მუნიციპალიტეტების სოფლების ვენახებში.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან მცირე ზომისაა, გულისებრი ფორმის. ფოთლის ქვედა მხარე შებუსულია თხელ აბლაბუდისებრად. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ფორმის. გვხვდება მხრებიანი კონუსური ფორმის მტევნებიც. საშუალო სიკუმსისაა ან კუმსი. მარცვალი წვრილია, მომრგვალო, მუქ-წითლად შეფერილი. თხელი კანი ცვილისებრი ფიფქით უხვადაა დაფარული. რბილობი წვნიანია. დიღმურა შავი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის, მტევნის წონა 120-140 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა 6.6-7.0 ტონა. სრული სიმწიფის პერიოდში ყურძნის შაქრიანობა აღწევს 18-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6-7.5 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო. მას ასევე სხვა ჯიშებთან საკუპაჟედ იყენებენ.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 107

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ღრუბელა ქართლის (შებუსულფოთლიანი)

**ღრუბელა ქართლის (შებუსულფოთლიანი)** — ქართული აბორიგენული რუხყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.

მორფოლოგიური ნიშნებით გარდამავალ საფეხურზე დგას კახურ და ქართლურ (იგივე უბუსუსო) ღრუბელას შორის.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, წაგრძელებული, ზოგჯერ მომრგვალებული ფორმის, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე მცირედ შებუსულია აბლაბუდისებრი ან ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდი ან საშუალო ზომისაა, კონუსური, იშვიათად ცილინდრული ფორმის, ფრთიანი, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომის ან დიდია, მომრგვალო, შეფერილია მონაცრისფრო-მომწვანოდ იისფერი ელფერით და დაფარულია მუქი წვრილი წერტილებით. კანი თხელი და მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვადაა დაფარული. რბილობი წვნიანია. მტევნის საშუალო წონა 270-275 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა 9.5-11.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17.0%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5.0 გ/ლ-ს.

მიიღება დაბალხარისხიანი ღვინო. ძირითადად გამოიყენება საკუპაჟედ სუფრის მშრალი ღვინოების დასამზადებლად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 400

კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის რუხყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დონდღლაბი მწვანე

**დონდღლაბი მწვანე** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრ სქლადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური, საშუალო სიკუმსის ან კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მწვანე, კანი მკვრივი აქვს, რბილობი — წვნიანი.

დონდღლაბი მწვანე საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი დაახლოებით 173 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებში შედის. მტევნის წონა საშუალოდ 140 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 10.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, მჟავიანობა — 6-7 გ/ლ-ს.

მიიღება საკმაოდ ხალისიანი სუფრის თეთრი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 108

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დონდღლაბი შავი

**დონდღლაბი შავი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან გულისმაგვარი ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე თხელ აბლაბუდისებრად და სქელ ჯაგრისებრად არის შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო და ოდნავ ოვალური, მუქი ვარდისფერი, თითქმის შავი.

დონდღლაბი შავი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირ-ველ ნახევარში შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 165-170 დღეა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 10-11 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის მშრალი წითელი ღვინო. ასევე გამოიყენება საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 111

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დღვლაბე

**დღვლაბე**, *დღვლაბა ყურძენი* — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან. XX საუკუნის დასაწყისში ასევე ვრცელდებოდა გურიაში, სოფლებში ჯუმათი, ამაღლება და სხვა.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრადაა დაფარული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, იშვიათად კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო და მსხვილი ზომისაა, მომრგვალო. რბილობი ხორციანი და წვნიანია.

დღვლაბე საშუალო და საშუალოზე ძლიერი ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.3 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო.

## ლიტერატურა
**უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ.*, „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 111-112
## სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გომის წითელი

**გომის წითელი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრად ოდნავაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრული ფორმის, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ზოგჯერ ოდნავ ოვალური, მუქი ლურჯი შეფერილობის. რბილობი წვნიანია, წიპწები გარსშია მოქცეული.

გომის წითელი საშუალოზე ძლიერი ზრდის ვაზია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის მეორე ნახევარში შედის. მაღლარად გაზრდილი ერთი ძირი ვაზისგან 30 კილოგრამი ყურძნის მოკრეფა შეიძლება. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 94

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დუდღუში

**დუდღუში**, *დღუნდღუში* — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან გულისმაგვარი ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი მდედრობითი სქე-სისაა. მტევანი — პატარა, ზოგჯერ საშუალო ზომის. კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან მცირედ ოვალური ფორმის. მუქი ლურჯი. სქელი კანი ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდ აქვს დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, საშუალო სიმკვრივის, მომჟავო-მოტკბო გემოთი.

დუდღუში საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 180-190 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 80-120 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 8.0-9.0 ტონა.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 111

კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ეგურძგული

**ეგურძგული**, *ეგუძგური* — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე და საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.

ოდესღაც მთელ კოლხეთში იყო გავრცელებული, მაგრამ ამჟამად მცირე ნარგავებია დარჩენილი მაღლარების სახით.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან განივოვალური ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი დიდი ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ ფრთიანი, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოვალური, იშვიათად მომრგვალო, თეთრი ფერის, მომწიფებული მარცვალი გამჭვირვალე ქარვისფერია.

ეგურძგული ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებიდან შედის. საჰექტარო მოსავლიანობა 13.0-16.0 ტონას შორის მერყეობს. შაქრის კარგად დაგროვების უნარი გააჩნია. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში შაქრიანობა აღწევს 21.2%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.9 გ/ლ-ს.

მიიღება საუკეთესო ხარისხის თეთრი ღვინო, ასევე გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 115

კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ენაგეთის თეთრი

**ენაგეთის თეთრი** — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან. 

ერთ-ერთი სამეცნიერო ექსპედიციის დროს აღმოაჩინეს გაველურებულ მდგომარეობაში სოფელ ენაგეთში და რადგანაც ვაზის პირვანდელი სახელწოდება დაკარგულია, მას ენაგეთის თეთრი უწოდეს.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამი, იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქლადაა დაფარული ქეჩისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, ზოგჯერ კონუსური ფორმის. საშუალო სიკუმსის, იშვიათად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, ღია-მწვანე, მზის მხარეს მოყვითალო-ქარვისფერი. რბილობი ხორციანი და წვნიანი აქვს.

ენაგეთის თეთრი საშუალო ზრდისა და საკმაოდ მაღალმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 173 დღეა. სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.1-8.7 გ/ლ-ს. 

მიიღება სუფრის თეთრი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 115-116

კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ენაგეთის წითელი

**ენაგეთის წითელი** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან. 

აღმოჩენილია სამეცნიერო ექსპედიციის მიერ გაველურებულ მდგომარეობაში და მას ენაგე-თის წითელი უწოდეს.

გავრცელებულია ქვემო ქართლის სოფელ ენაგეთში.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, განივოვალური, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური ფორმის. საშუალო სიკუმსისაა, იშვიათად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, თითქმის შავი. რბილობი წვნიანია, წვენი სუსტადაა შეფერილი.

ენაგეთის წითელი ძლიერი ზრდისა და საკმაოდ უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის, ამ დროს მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5-20.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-8.8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 117

კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ენდელაძისეული

**ენდელაძისეული** — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

გავრცელებულია ბაღდათის მუნიციპალიტეტში ენდელაძეების დასახლებაში. იმერეთში ზოგჯერ შეცდომით ამ სახელით მოიხსენიებენ ფრანგულ საღვინე ჯიშ „კაბერნე სოვინიონს“ (Cabernet Sauvignon).

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუ-სური, იშვიათად ცილინდრული ფორმის, ზოგჯერ ფრთიანი, კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომის, ოვალური, მუქი-წითელი, თითქმის შავი. კანი საკმაოდ მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით ზომიერადაა დაფარული, რბილობი წვნიანია.

ენდელაძისეული საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი 166 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის შუა რიცხვებიდან შედის. მტევნის წონა 175-200 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 6.8-8.4 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.4-23.2%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.8-8.5 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის მშრალი ღია წითელი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 117

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ვაზისუბნის წითელი

**ვაზისუბნის წითელი**, *ურიათუბნის წითელი* — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.

სახელწოდება მიღებული უნდა პქონდეს იმ ადგილიდან, რომელშიც თავიდანვე იყო გავრცელებული. 1951 წლამდე გურჯაანის მინიციპალიტეტში მდებარე სოფელ ვაზისუბანს ურიათუბანი ერქვა.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი სამ-ხუთნაკვთიანი ან თითქმის მთლიანია. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია, მაგრამ ქვედა იარუსის ფოთლები ჯაგრისებრად საკმაოდ სქლადაა დაფარული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, დატოტვილი. მტევანი საშუალო სიკუმსისაა, იშვიათად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი-ლურჯი, თითქმის შავი. კანი თხელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული, რბილობი წვნიანია.

ვაზისუბნის წითელი ძლიერი ზრდისა და საშუალოზე მაღალმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის მუა რიცხვებში შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8 გ/ლ-ს.

მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 119

კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ვანის ჩხავერი

**ვანის ჩხავერი** — ქართული აბორიგენული ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.

ეს ჯიში უძველესი დროიდან ყოფილა მაღლარების სახით გავრცელებული, მაგრამ ფილო-ქსერას გავრცელების შემდეგ ნელ-ნელა გადაშენდა. მხოლოდ ერთეული ძირები შემორჩა ვანის მუნიციპალიტეტის დასავლეთ ნაწილში.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, თითქმის მომრგვალო, სუსტად დანაკვთული. ფოთლის ქვედა მხარე სუსტადაა ქეჩისებრად შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, ცილინდრული ან კონუსური ფორმის, გვხვდება ფრთიანიც. საშუალო სიკუმსის ან თხელია. მარცვალი საშუალო ზომის აქვს, მომრგვალო, მუქი-ვარდისფერი, მოშავო ელფერით. თხელკანიანია. რბილობი წვნიანია, წვენი ოდნავაა შეფერილი. გამოირჩევა ტკბილი გემოთი და საგრძნობი ჯიშური არომატით.

ვანის ჩხავერი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი 170 დღეა, ხოლო სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის საშუალო წონა 200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 9.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5-21 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.3 გ/ლ-ს.

მიიღება საკმაოდ კარგი ხარისხის სუფრისა და ცქრიალა ღვინოები. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად. ყურძენი გამოირჩევა შენახვის კარგი უნარით.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 122

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის ვარდისფერყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დონდღლაბი

**დონდღლაბი**, *დონდღლაბი მჭკნარა*, *მჭკნარა დონდღლაბი* — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში შუა და ზემო იმერეთიდან.

## ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან მცირედ ოვალური ფორმის, ხუთ-ნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად არის შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო სიდიდის, კონუსური, ზოგჯერ მხრიანი. მისი მხარი ხშირად მტევნის ნახევარს აღწევს. საშუალო სიკუმსისაა, ზოგჯერ თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით შესამჩნევად დაფარული. რბილობი წვნიანია, სასიამოვნო მოტკბო-მომჟავო გემოთი და სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატით.

ჯიში საშუალოზე ძლიერი ზრდისა და უხვმოსავლიანია. იმერეთში ყურძენი სექტემბრის ბოლოს, ოქტომბრის დასაწყისში მწიფდება. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე შეადგენს 162-168 დღეს. მტევნის საშუალო წონა 160-170 გრამია. მისი საჰექტარო მოსავლიანობა კი საშუალოდ 10.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-22%-ს, მჟავიანობა — 7.6-9.3 გ/ლ-ს.

დონდღლაბის ღვინო ღია მოყვითალო ფერისაა, საკმაოდ ექსტრაქტული და ჰარმონიული. მისი გამოყენება ხდება ციცქასთან და ცოლიკოურთან კუპაჟში მაღალხარისხიანი თეთრი ღვინის მისაღებად. ხოლო ცალკე — უალკოპოლო ყურძნის წვენისა და საბრენდე სპირტის დასამზადებლად.

## ლიტერატურა
*უჯმაჯურიძე ლ., კაკაბაძე გ., მამასახლიშვილი ლ., „ქართული ვაზის ჯიშები“, თბ., 2018, გვ. 108

კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები
კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები