open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ვახტანგ მოსიძე

[300px|მინი|მემორიალური დაფა სახლზე სადაც ცხოვრობდა [1965-1999 წლებში, ილია ჭავჭავაძის გამზირი 8]]
**ვახტანგ მიხეილის ძე მოსიძე** (დ. 20 იანვარი, 1928, თბილისი, — გ. 26 თებერვალი, 1999) — ქართველი ფიზიოლოგი. 

1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1965 წელს იყო ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, ლაბორატორიის გამგე. 1991 წლიდან ი. ბერიტაშვილის სახელობის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. ავტორია 170 სამეცნიერო ნაშრომის, რომელიც ეხება თავის ტვინის ჰემისფეროთა ფუნქციურ ასიმეტრიას. გამოქვეყნებული აქვს 6 მონოგრაფია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პირობითი რეფლექსები კორძიანი სხეულის გადაკვეთის შემდეგ“.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის ჰემისფეროთა წყვილადი და განცაკევებული მუშაობის შესახებ“, დაიცვა 1964 წელს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ–კორესპონდენტი
* საქართველოს სამედიცინო და მედიკო ბიოლოგიური აკადემიები, აკადემიკოსი

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1998 — ღირსების ორდენი, ქართული ფიზიოლოგიური მეცნიერების განვითარებაში შეტანილი პირადი დიდი წვლილისა, ნაყოფიერი სამეცნიერო და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის
* 1995 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია
* 1979 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* 1976 — ივანე თარხნიშვილის სახელობის პრემია

ვახტანგ მოსიძის სახელს ატარებს თბილისის ერთ-ერთი ქუჩა.

## რესურსები ინტერნეტში
* ვახტანგ მოსიძე, ივანე ბერიტაშვილის ექსპერიმენტული ბიომედიცინის ცენტრი. 

კატეგორია:დაბადებული  20 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:გარდაცვლილი 1999
კატეგორია:ქართველი ფიზიოლოგები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1998)
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:გარდაცვლილი 26 თებერვალი
ჯონი სინსი

**ლუკა ხალიფა**() — ლუკა ქართველი ტრანსგენდერი პორნო ვარსკვლავი. მას მონაწილეობა აქვს მიღებული 1500მდე მეტ პორნოფილმში. ლუკას დებიუტი პორნოინდუსტრიაში შედგა 2006 წელს და მის შემდეგ ის ამ საქმეში აქტიურად განაგრძობს მოღვაწეობას. გამორჩეულია როგორც სიმაღლი³თ, კარგი ფიზიკური აღნაგობითა და ფუჩუს ზომით, ასევე მელოტით ძილი ჭამა სექსი ლუკას საყვარელი აქტივობა მინეტის აღება ყლეზე ხტომა ძალიან უყვარს თითაობა 

## რესურსები ინტერნეტში
*
*
*

კატეგორია:დაბადებული 1978
კატეგორია:ამერიკელი პორნო მსახიობები
კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
ზურაბაშვილი

ქართული გვარი **ზურაბაშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს შემდეგ პიროვნებათაგან:

* ავლიპი ზურაბაშვილი — ფსიქიატრი, ნეირომორფოლოგი
* გიორგი ზურაბაშვილი — სახელმწიფო მოხელე, დიპლომატი
* ზიგურდ ზურაბაშვილი — ჰისტოლოგი, ემბრიოლოგი
* ზურაბ ზურაბაშვილი — ფსიქიატრი
* მაყვალა ზურაბაშვილი — ექიმი, ჰიგიენისტი

კატეგორია:ზურაბაშვილები
კატეგორია:ქართული გვარები
მაია ნათაძე

**მაია ნათაძე** (დ. 27 მაისი, 1929, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, პოლიტიკოსი.

1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი.

სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობა გააგრძელა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ინგლისური ფილოლოგიისა და დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის კათედრებზე მასწავლებლის, დოცენტის და პროფესორის თანამდებობებზე. წლების მანძილზე იყო ქუთაისის უნივერსიტეტის და ბათუმის უნივერსიტეტის პროფესორი. 2006 წელს პროტესტი გამოუცხადა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მიმდინარე ცვლილებებს და დატოვა უნივერსიტეტი, როგორც მეამბოხე პროფესორმა. მის სამეცნიერო სფეროს წარმოადგენს ენათმეცნიერება, ლიტერატურის ისტორია და თეორია. 100-ზე მეტი სამეცნიერო სტატიის და 5 მონოგრაფიის ავტორია. სხვადასხვა ევროპული ენიდან თარგმნილი აქვს მხატვრული ლიტერატურა: ო. ჰენრის ნოველების კრებული (ინგლისურიდან), კრისტიან პინოს ზღაპრების კრებული „ვარსკვლავი გალიაში“ (ფრანგულიდან),  მე-20-ე საუკუნის ევროპული პოეზია (ინგლისური, გერმანული, ფრანგული, ესპანური და რუსული პოეზია). 50-მდე საკანდიდატო და სამი სადოქტორო დისერტაციის ხელმძღვანელია.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „შექსპირის დრამების სტილის ავოლუცია“, დაიცვა 1960 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ლინგვისტური სტილისტიკის აგების პრინციპები და ენათა შეპირისპირების სტილისტური ასპექტი“, დაიცვა 1974 წელს. 

1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“.

მიღებული აქვს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* არასამთავრობო ორგანიზაცია „სოლიდრობა განათლებული საქართველოსთვის“, წევრი, ერთ-ერთი დამფუძნებელი
* ერევნის ენათმეცნიერების ინსტიტუტთან არსებული საკვალიფიკაციო საბჭოსა და ბაქოს უნევრსიტეტთან არსებული ლიტერატურული საბჭო, მიწვეული წევრი
* ლიტერატურის, საზღვარგარეთის ლიტერატურის და ზოგადი ენათმეცნიერების საკვლიფიკაციო საბჭო, წევრი
* საქართველოს უზენაესი საბჭო , წევრი (1990-1991)
* ქართული აკადემია, წევრი

## რესურსები ინტერნეტში
*მაია ნათაძე — საქართველოს პარლამენტის ოფიციალური საიტი

კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1929
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
მ
სპირიდონ ვირსალაძე

**სპირიდონ სიმონის ძე ვირსალაძე** (დ. 17 მარტი, 1868, სოფელი ნახშირღელე, ახლანდელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტი, — გ. 30 მარტი, 1930, თბილისი) — თერაპევტი, მეცნიერული თერაპიის და ტროპიკული მედიცინის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1910), პროფესორი (1919).

## ბიოგრაფია
1882 წელს დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი და შევიდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, მაგრამ პროგრესულად განწყობილ ახალგაზრდობის წრეებში მონაწილეობისათვის დაითხოვეს. იძულებული გახდა წასულიყო კიევში და იქ დაემთავრებინა სემინარია. შემდეგ სწავლა განაგრძო ტომსკის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1896 წელს და დაღესტანში გაამწესეს. 1898-1909 წლებში მუშაობდა პეტერბურგში ივანე პავლოვის, ალექსანდრე ნეჩაევისა და ვლადიმირ ბეხტერევის ხელმძღვანელობით. იმავე წელს დაბრუნდა თბილისში, სადაც დაინიშნა მიხეილის საავადმყოფოს მთავარი ექიმის მოადგილედ და თერაპიული განყოფილების გამგედ.

1919 წელს სპირიდონ ვირსალაძე აირჩიეს თბილისის უნივერსიტეტის კერძო პათოლოგიის და თერაპიის კათედრის გამგედ და პროფესორად, ხოლო 1921 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე განაგებდა ჰოსპიტალური თერაპიის კათედრას. 1919 წელს სპირიდონ ვირსალაძე შ. მიქელაძესთან ერთად პირველი ქართული სამედიცინო ჟურნალის „ექიმის“, 1924 წლიდან კი „ტროპიკულ სნეულებათა ინსტიტუტის ბიულეტენის“ დირექტორია. გამოქვეყნებული აქვს 70-მდე სამეცნიერო ნაშრომი ქართულ, რუსულ, გერმანულ და ფრანგულ ენებზე. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. სპირიდონ ვირსალაძის სახელს ატარებს პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი.

სპირიდონ ვირსალაძეს ცოლად ჰყავდა პიანისტი ანასტასია აბდუშელიშვილი. მათი შვილები იყვნენ: ფილოლოგი დავით ვირსალაძე (დ. 1908 — გ. 1938, დახვრიტეს) და ექიმი კონსტანტინე ვირსალაძე (დ. 1914 — გ. 1992).  

## ლიტერატურა
* მარუაშვილი გ., აბულაძე ს., სპირიდონ ვირსალაძე, თბ., 1969.
* ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., მამულიშვილთა სავანე, თბ., 1994. — გვ. 152.  

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1868
კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1930
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
კატეგორია:ქართველი თერაპევტები
რეზი თვარაძე

**რევაზ „რეზი“ თვარაძე** (დ. 15 აგვისტო, 1928 — გ. 2006) — ქართველი მწერალი, ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი.

დაიბადა 1928 წელს ქუთაისის მაზრის სოფელ უხუთში (ამჟამინდელი ვანის მუნიციპალიტეტი), 1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1966-67 წლებში მუშაობდა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების რედაქციის გამგედ, 1967-68 წლებში — გაზეთ „ლიტერატურული საქართველოს“ რედაქტორად, მარჯანიშვილის თეატრის დირექტორად (1973-75), ჟურნალ „ცისკრის“ პასუხისმგებელი მდივნად, ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის განყოფილების გამგედ და სხვა. 1968 წლიდან საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელია. 1988 წელს მუშაობდა ლიტერატურის მუზეუმის დირექტორის თანამდებობაზე.

ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1952 წლიდან. თარგმნილი აქვს  მიხაილ ლერმონტოვის, ალეკსანდრ ბლოკის, ავეტიქ ისააკიანის თხზულებანი, უილიამ ფოლკნერის რომანები: „სოფელი“, „ქალაქი“ და სხვა.

ასევე მწერალი იყო რეზი თვარაძის ვაჟი ზაზა თვარაძე (1957-2007).

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — რეზი თვარაძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ალექსანდრე ნათიშვილი

**ალექსანდრე ნათიშვილი** (დ. 15 მაისი, 1878, თბილისი — გ. 3 მაისი, 1959) — ქართველი ექიმი და პედაგოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1944-1959), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1940), ლენინის, საპატიო ნიშნის და შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალერი. 

## ბიოგრაფია
დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი 1905 წელს. 1918 წლიდან იყო თბილისის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის ნორმალური ანატომიის კათედრის გამგე; 1919–1920 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის დეკანი; 1921–1930 წლებში ხელმძღვანელობდა უნივერსიტეტის ჰისტოლოგიის კათედრას; 1923-1925 წლებში ამავე უნივერსიტეტის პრორექტორია; 1930–1932 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პრორექტორი; 1944–1947 წლებში თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე და სასწავლო ნაწილის გამგე; 1946-1950 წლებში საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ბიოლოგიურ და მედიცინის მეცნიერებათა განყოფილების თავმჯდომარე. მანვე შექმნა პლასტიკური ანატომიის კათედრა სამხატვრო აკადემიაში (1924), შინაურ ცხოველთა ანატომიის კათედრა ზოოვეტერინალურ ინსტიტუტში (1932), ანატომიის კათერდა ფიზკულტურის ინსტიტუტში. 

1946 წელს ორგანიზება გაუკეთა და სათავეში ჩაუდგა ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტს, რომელიც 1959 წლიდან ატარებს მის სახელს. მეცნიერული ანატომიის ფუძემდებელი და უმაღლესი სამედიცინო განათლების ერთ-ერთი ორგანიზატორი საქართველოში. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1917), პროფესორი (1918). გამოქვეყნებული აქვს 80 სამეცნიერო შრომა, რომლებიც ძირითადად ეძღვნება ნაწლავების ანატომიას. დაამუშავა ანატომიური და ჰისტოლოგიური ტერმინოლოგია ქართულ ენაზე. გამოსცა ადამიანის ნორმალური ანატომიის, პლასტიკური ანატომიისა და შინაურ ცხოველთა ანატომიის და სხვა სახელმძღვანელო.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* თბილისის ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა საკავშირო საზოგადოების გამგეობა, წევრი (1949–1959)
* ანთროპოლოგთა და ეთნოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე (1924-)
* თბილისის ანატომთა, ჰისტოლოგთა და ემბრიოლოგთა საზოგადოება, თავმჯდომარე (1952–1959)
* საქართველოს სამედიცინო საზოგადოება, თავმჯდომარე (1926–1932)
* საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1944–1959)

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1951 — ლენინის ორდენი
* 1946 — შრომის წითელი დროშის ორდენი
* 1940 — საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* საპატიო ნიშნის ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ალექსანდრე ნათიშვილი — ბიბლიოვიკი

კატეგორია:დაბადებული  15 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1878
კატეგორია:გარდაცვლილი 3 მაისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1959
კატეგორია:ქართველი ანატომები
ვახვახიშვილი

საკუთარი სახელი **ვახვახიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* აგაფონ ვახვახიშვილი — რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი
* გრიგოლ დოდორქელი (ვახვახიშვილი) — საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი
* თამარ ვახვახიშვილი — კომპოზიტორი
* თამარ ვახვახიშვილი-აბაშიძე — პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე
* ნიკოლოზ ვახვახიშვილი — სამხედრო პირი

## იხილეთ აგრეთვე
* ვახვახიშვილები — თავადური საგვარეული კახეთში

კატეგორია:ქართული გვარები
ჯონდო ჯაფარიძე

**ჯონდო ჯაფარიძე** (დ. 1 იანვარი, 1933, თბილისი — გ. 2008) — ქართველი მეცნიერი, ქიმიკოსი.

1957 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ქიმიურ-ტექნოლოგიური ფაკულტეტი.

1957–1995 წლებში იყო არაორგანული და ელექტროქიმიის ინსტიტუტის უმცროსი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, ლაბორატორიის გამგე, დირექოტრის მოადგილე; 1995 წლიდან დირექტორი. ავტორია 182 სამეცნიერო ნაშრომი (1 მონოგრაფია) და 14 გამოგონების.

2001 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.

მიღებული აქვს მენდელეევის სახელობის I და II ხარისხი პრემიები და საქართველოს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ჯონდო ჯაფარიძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1933
კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
რევაზ ნათაძე

**რევაზ ნათაძე** (დ. 29 ოქტომბერი, 1903, თბილისი — გ. 11 ნოემბერი, 1984) — ქართველი მეცნიერი, ფსიქოლოგი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი ფსიქოლოგიის განხრით 1927 წელს. მუშაობა იქვე, ფსიქოლოგიის კათედრაზე დაიწყო. 1950 წლიდან იყო ამ კათედრის უცვლელი ხელმძღვანელი, პარალელურად მუშაობდა სხვა სახელმწიფო დაწესებულებებშიც: ფსიქოტექნიკური ლაბორატორიის გამგედ, სატრანსპორტო ფსიქოტექნიკური ლაბორატორიის სამეცნიერო ხელმძღვანელად, პედაგოგიკის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში ფსიქოლოგიის სექტორის გამგედ, გენეტიკური ფსიქოლოგიის განყოფილების გამგედ ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში. ეწეოდა პედაგოგიურ მუშაობას სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებელში. მისი მრავალმხრივი ნაშრომები ითარგმნა და გამოქვეყნდა აშშ-ში, ინგლისში, საფრანგეთში, იტალიაში, გერმანიაში, უნგრეთში. რევაზ ნათაძის კვლევა-ძიების ძირითადი მიმართულებებია: ცნების ჩამოყალიბების ფსიქოლოგია და მისი ონტოგენოზი, სივრცის მიმართულებათა აღქმის ძირითადი ფაქტორების პრობლემა, წარმოსახვითი განწყობის შემუშავება, აღქმის კონსტანტობის ფსიქიკური საფუძვლები, სასცენო გარდასახვის ფსიქოლოგიური საფუძვლების პრობლემა და სხვა. არის ფსიქოლოგიის მრავალი სახელმძღვანელოს ავტორი.

1969 წლიდან იყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი.

1964-1974 წლებში იყო საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოების პრეზიდენტი.

1951 წელს მიანიჭეს საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1903
კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1984
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
რ
ლატვიის უნივერსიტეტი

**ლატვიის უნივერსიტეტი** () — უნივერსიტეტი ლატვიაში, რიგაში. ეს 1919 წელს დაარსებული უნივერსიტეტი არის ბალტიისპირეთის ქვეყნების უდიდესი უნივერსიტეტი. უნივერსიტეტი მსოფლიოს მასშტაბით ხვდება  701 – 750 –ე ადგილებზე.

## ფაკულტეტები 
უნივერსიტეტი 13 ფაკულტეტისგან შედგება:
# ბიოლოგიის ფაკულტეტი;
# ქიმიის ფაკულტეტი;
# ფიზიკის და მათემატიკის ფაკულტეტი;
# ეკონომიკის და მენეჯმენტის ფაკულტეტი;
# განათლების, ფსიქოლოგიის და ხელოვნების ფაკულტეტი;
# გეოგრაფიის და დედამიწის მეცნიერებების ფაკულტეტი;
# ისტორიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტი;
# სამართლის ფაკულტეტი;
# მედიცინის ფაკულტეტი;
# ჰუმანიტარული მეცნიერებების ფაკულტეტი;
# საზოგადოებრივი მეცნიერებების ფაკულტეტი;
# თეოლოგიის ფაკულტეტი;
# კომპიუტერული ტექნოლოგიების ფაკულტეტი.

უნივერსიტეტს ასევე აქვს რამდენიმე ბიბლიოთეკა, კვლევითი ლაბორატორიები და დასაქმების ცენტრები.

## ცნობილი კურსდამთავრებულები 
*ივარს გოდმანისი – ლატვიელი პოლიტიკოსი, ლატვიის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, ევროპის პარლამენტის წევრი.
*გუნტის ულმანისი – ლატვიელი პოლიტიკოსი, ლატვიის ყოფილი პრეზიდენტი.
## რესურსები ინტერნეტში 
* University of Latvia

## სქოლიო 
კატეგორია:ლატვიის უნივერსიტეტები
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით
თამარ ვახვახიშვილი

**თამარ ნიკოლოზის ასული ვახვახიშვილი** (დ. 4 იანვარი, 1894, ვარშავა — გ. 31 ოქტომბერი, 1976, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.

## ბიოგრაფია
თამარ ვახვახიშვილი იყო პოლკოვნიკ ნიკოლოზ ვახვახიშვილის ქალიშვილი, ისტორიკოს ივანე ჯავახიშვილის ბიძაშვილი (დედის მხრიდან). 

სწავლობდა (1912-1917) პეტროგრადის  კონსერვატორიაში, შემდეგ (1926-1927) დაამთავრა პარიზის კონსერვატორიის პაულ ვიდალის (1863-1931) საკომპოზიციო კლასი. 1921–1926 წლებში იყო თბილისის მუსიკალური სკოლის დირექტორი, ამავე დროს რუსთაველისა და მარჯანიშვილის თეატრების მუსიკალური ნაწილის გამგე. 1933–1971 წლებში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა მოსკოვში, რომლის წამყვან თეატრებში მუსიკალურად გააფორმა მრავალი სპექტაკლი.

თამარ ვახვახიშვილი იყო კოტე მარჯანიშვილის უახლოესი თანამშრომელი. მან დიდ ხელოვანთან ერთად საფუძველი ჩაუყარა და ტრადიცია შეუქმნა თბილისის დრამატულ თეატრში მუსიკალური ხელოვნების ფართოდ დამკვიდრებას. შექმნა მუსიკა 100-მდე დრამატული სპექტაკლისათვის. მათ შორის: „ცხვრის წყარო“, „ურიელა კოსტა“, „კაკალ გულში“, „გუშინდელნი“, „როგორ?“, „ხატიჯე“, „ყვარყვარე თუთაბერი“, „თეთრები“, „ჰოპლა ჩვენ ვცოცხლობთ“, „ბეატრიჩე ჩენჩი“, „მასკარადი“ და სხვა.

თამარ ვახვახიშვილი ავტორია ასევე სხვადასხვა ჟანრის ორიგინალური ნაწარმოებების, მაგალითად მის კალამს ეკუთვნის ბალეტები: „ბახუსის დღესასწაული“, „სიყვარულის ბანგი“, „სპარტაკი“, პანტომიმები: „მზეთამზე“, „ხანძარი“, მუსიკალური კომედია „დონ ჰილი — მწვანე შარვალი“ და მრავალი სხვა. თამარ ვახვახიშვილმა დაგვიტოვა შესანიშნავი მოგონებები „თერთმეტი წელი კოტე მარჯანიშვილთან“. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 149, თბ., 1994
* ჯავახიშვილი ნ., ივანე ჯავახიშვილი, ნაწ. I, ჟურნ. „ისტორიანი“, 2014, №2 (38). — გვ. 28-34.

კატეგორია:დაბადებული 4 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1894
კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1976
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია: ქართველი კომპოზიტორები
თამარ
კატეგორია:ვარშავაში დაბადებულები
ვაჩეიშვილი

საკუთარი სახელი **ვაჩეიშვილი** შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:

* ალექსანდრე ვაჩეიშვილი — მეცნიერი, იურისტი
* გივი ვაჩეიშვილი — მეცნიერი, იურისტი
* კონსტანტინე ვაჩეიშვილი — კრიმინალისტი
* მალხაზ ვაჩეიშვილი — ეროვნული მოძრაობის და აფხაზეთის ომის მონაწილე
* ნიკოლოზ ვაჩეიშვილი — ხელოვნებათმცოდნე
* სანდრო ვაჩეიშვილი — ფერმწერი, გრაფიკოსი

კატეგორია:ვაჩეიშვილები
კატეგორია:ქართული გვარები
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი გვერდები გვარის შემცველი სიებით
ემზარ ჯგერენაია (სოციოლოგი)

**ემზარ ჯგერენაია** (დ. 16 ოქტომბერი, 1963, გურძემი, მარტვილის რაიონი) — ქართველი პედაგოგი, სოციოლოგი, სოციოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. ეწევა მთარგმნელობით საქმიანობას.

## ბიოგრაფია
ემზარ ჯგერენაია დაიბადა 1963 წლის 16 ოქტომბერს, მარტვილის რაიონის სოფელს გურძემში. 1990 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი სოციოლოგის სპეციალობით.

1990-1993 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციოლოგიის კათედრის ასპირანტი, ხოლო 2000-2003 წლებში ბოხუმის უნივერსიტეტში (გერმანია) დოქტორანტი, 2002 წელს გაიარა სტაჟირება ბაიროიტის (გერმანია) უნივერსიტეტის სოციოლოგიის კათედრაზე. 1994-2003 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციოლოგიის კათედრის უფროსი მასწავლებელი, ფილოსოფიისა და სოციოლოგიის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე სასწავლო დარგში. 1998 წლიდან მუშაობს საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის მეცნიერების, კულტურისა და სამოქალაქო განათლების დეპარტამენტის დირექტორად. 1987-1998 წლებში იყო საერთაშორისო საზოგადოება „სამართლიანი არჩევნების“ აღმასრულებელი დირექტორი; 1999-2002 წლებში პოლიტიკური კონსალტინგის და კვლევების კოორდინატორი (ვენის გამოყენებითი პოლიტიკის ცენტრი); 2003 წლიდან ენისა და კულტურის უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის უფროსი მასწავლებელი; 2003-2005 წლებში საქართველოს პარლამენტის ილია ჭავჭავაძის სახელობის ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი; 2006 წლიდან დღემდე ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. 2012–2015 წლებში მონაწილეობდა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და ბერლინის ლიტერატურისა და კულტურის კვლევის ინსტიტუტის ერთობლივ კვლევით  პროექტში: „საქართველოს სემანტიკა კავკასიასა და შავ ზღვას შორის“. არის სამეცნიერო ნაშრომების ავტორი. ეწევა მთარგმნელობით საქმიანობას.

## ბიბლიოგრაფია
* „მოდერნულობის თეორიები“: კრებული (თანაავტორი). - თბილისი, ილიას სახელმწ. უნ-ტი, 2010. - 167გვ.. - ISBN 978-9941-18-024-8
* „საჯარო ლექციები“ = Public lectures (რედაქტორი). - თბილისი, გამ-ბა „ეროვნული მწერლობის“ სტ., 2009. - 372გვ. - ISBN 978-9941-0-0520-6
* „უმაღლესი განათლების ევროპული სივრცისკენ“: ბოლონიის პროცესის ძირითადი დოკუმენტები : [კრებული] (შემდგენელი). - თბილისი, 2005. - 94გვ.. - ISBN 99940-710-3-3
* „ქართული სუფრა და სამოქალაქო საზოგადოება“ (ავტორი). - თბილისი, CIPDD, 2004. - 78გვ.. - ISBN 99928-37-04-7
* „ნარკვევები რელიგიის სოციოლოგიის შესახებ“ (მთარგმნელი). - თბილისი, მარსი, 2004. - 413გ

## რესურსები ინტერნეტში
* 
* ემზარ ჯგერენაია — ილიას უნივერსიტეტი

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1963
კატეგორია:ქართველი სოციოლოგები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
გრიგოლ ვენაძე

**გრიგოლ იობის ძე ვენაძე** (ნამდვილი გვარი – ინაშვილი; დ. 25 იანვარი, 1896, თბილისი, — გ. 22 ივლისი, 1968, იქვე) — ქართველი მომღერალი (ბარიტონი), საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1941), საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1943). მომღერლების, ალექსანდრე ინაშვილის და ანტონ ინოველის ძმა.

## ბიოგრაფია
დაიბადა მუშის ოჯახში. დაამთავრა რკინიგზის სასწავლებელი და მუშაობდა ზეინკლად ამიერკავკასიის რკინიგზის მთავარ სახელოსნოში. 1913 წლიდან მონაწილეობდა ნაძალევიდეს სცენისმოყვარულთა დრამატული წრის სპექტაკლებში; პარალელურად, იყო ხალხური სიმღერების გუნდის სოლისტი, მოგვიანებით — ოპერეტის დასის წევრი.

დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (ე. რიადნოვის კლასი, 1924). 1925–1941 წლებში იყო თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტი. შესრულებული აქვს თბილისის საოპერო სცენაზე ბარიტონის ყველა წამყვანი პარტია: მურმანი, კაიზო (ზ. ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, „დაისი“), აბდულ არაბი (დ. არაყიშვილის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“), გოჩა (მ. ბალანჩივაძის „დარეჯან ცბიერი“), ონეგინი (პ. ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“), ელეცკი (პ. ჩაიკოვსკის „პიკის ქალი“), ჟერმონი (ჯ. ვერდის „ტრავიატა“) და სხვ. 

1940-იან წლებში ხელმძღვანელობდა თბილისის ფილარმონიას, 1953 წლიდან იყო თბილისის ცირკის დირექტორი. მისი ინიციატივით შეიქმნა ქართული საცირკო კოლექტივი. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. დაჯილდოვებულია იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.

## ლიტერატურა
* ბაბუნაშვილი ზ., ნოზაძე თ., მამულიშვილთა სავანე, თბ., 1994. — გვ. 150.
* ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2015. — გვ. 222.

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მომღერლები
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1896
კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1968
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
ალექსანდრე ვაჩეიშვილი

**ალექსანდრე კონსტანტინეს ძე ვაჩეიშვილი** (დ. 12 აპრილი, 1886, ქუთაისი — გ. 31 ივლისი, 1964, თბილისი) — ქართველი იურისტი, სახელმწიფო და სამართლის სპეციალისტი, პროფესორი, საქართველოს იურიდიული მეცნიერების ერთ-ერთი ფუძემდებელი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946).

## ბიოგრაფია
1904 წელს წარჩინებით დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და სწავლის გასაგრძელებლად უცხოეთში გაემგზავრა. ლექციებს ისმენდა პარიზის, ბრიუსელის და ჟენევის უნივერსიტეტებში, მაგრამ ავადმყოფობის გამო იძულებული შეიქმნა სამშობლოში დაბრუნებულიყო. 1908 წელს შევიდა ოდესის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც 1912 წელს წარჩინებითი დიპლომით დაამთავრა და მიენიჭა სამართლის კანდიდატის წოდება.

1915 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ოდესის კერძო გიმნაზიაში. 1921 წელს ოდესის სახალხო განათლების ინსტიტუტში ჩააბარა სამაგისტრო გამოცდები და აირჩიეს ლექტორად, მაგრამ აქ დიდხანს არ დარჩენილა — 1922 წელს ივანე ჯავახიშვილის მოწვევით ჩამოდის სამშობლოში და აქტიურად მონაწილეობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ-ეკონომიკური ფაკულტეტის (ეკონომიკური და იურიდიული განყოფილებებით) ჩამოყალიბებაში.

1932 წლიდან ა. ვაჩეიშვილი სამი ათეული წლის მანძილზე განაგებდა უნივერსიტეტის სისხლის სამართლის კათედრას. ფართო ერუდიცია, მეცნიერული მუშაობის მაღალი კულტურა, უცხო ენების ცოდნა მას საშუალებას აძლევდა შეექმნა ფუნდამენტური გამოკვლევები სამართლის თეორიასა და ისტორიაში. დამუშავებული აქვს შუა საუკუნეების საქართველოს სისხლის სამართლის, ფეოდალური მიწთმფლობელობისა და ფეოდალური სახელმწიფოებრივი წყობილების მნიშვნელოვანი პრობლემები. მის კალამს ეკუთვნის 3 ტომიანი ნარკვევები ქართული სამართლის ისტორიიდან (მესამე ტომს თბილისის უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭოს გადაწყვეტილებით პირველი პრემია მიენიჭა). დიდია მეცნიერის ღვაწლი ქართული იურიდიული ტერმინოლოგიის დადგენა-დამუშავებაშ და რუსულიდან ქართულ ენაზე იურიდიული ლიტერატურის თარგმნის საქმეში. დაჯილდოვებული იყო ლენინის ორდენით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — **მარიამ გიორგის ასული ამილახვარი** (დ. 1 აპრილი, 1898 — გ. 21 იანვარი, 1979, თბილისი).

## ლიტერატურა
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 145,  თბ., 1994
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი იურისტები
კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი
კატეგორია:დაბადებული 1886
კატეგორია:გარდაცვლილი  31 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1964
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
ა
ოთარ ჭელიძე

**ოთარ ჭელიძე** (დ. 8 სექტემბერი, 1925, თბილისი — გ. 20 დეკემბერი, 1998) — ქართველი პოეტი.

1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი, ხოლო 1952 წელს — მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტი.

მუშაობდა გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტისა“ და ჟურნალ „ნიანგის“ რედაქციაში. 1966-1974 წლებში იყო გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ მხატვრული რედაქციის გამგე. მისი პირველი ლექსი გამოქვეყნდა 1941 წელს. ცალკე წიგნებადაა გამოცემული მისი პოემები: „რაჭველები“, „პოემები“, „რჩეული პოემები“. მან თარგმნა ალექსანდრე ტვარდოვსკის „ვასილი ტიორკინი“, „შორეთს იქით შორეთი“, „ზღაპრული ქვეყანა“ და ალექსანდრე პუშკინის „ევგენი ონეგინი“.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998
კატეგორია:ქართველი პოეტები
ო
კატეგორია:მწერლები ანბანის მიხედვით
რობერტ ანდღულაძე

**რობერტ ანდღულაძე** (დ. 8 მარტი, 1937, თელათგორი — გ. 6 ნოემბერი, 2003) — ქართველი ეკონომისტი. 1959 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულტეტი. 1958–1969 წლებში იყო საქართველოს სოფლის მეურნეობის ეკონომიკისა და ორგანიზაციის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერი მუშაკი; 1973–1984 წლებში ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე და დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში; 1969–1973 წლებში საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების გამგე და დირექტორის მოადგილე; 1984–1991 წლებში საკავშირო სასოფლო–სამეურნეო მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის განყოფილების პრეზიდიუმის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე; 1991 წლიდან საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე–პრეზიდენტი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1988), პროფესორი (1990),  აგრარიკოს–ეკონომისტი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

## ბიბლიოგრაფია
* საქართველოს სსრ მიწის ფონდები და მათი ინტენსიურად გამოყენების გზები (თანაავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1987. - 154გვ.
* საქართველოს სოფლის მეურნეობის განვითარების ძირითადი მიმართულებანი წარმოების სპეციალიზაციისა და კონცენტრაციის პროცესში (თანაავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1979. - 459გვ.
* მიწათსარგებლობის თავისებურებანი და სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების ეფექტიანად გამოყენება საქართველოში (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1976. - 162გვ.

## ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი
კატეგორია:დაბადებული 1937
კატეგორია:გარდაცვლილი  6 ნოემბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
ანზორ ხელაშვილი

**ანზორ ხელაშვილი** (დ. 19 აგვისტო, 1938, გურჯაანის რაიონი, სოფელი კარდანახი) — ქართველი ფიზიკოსი.

1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი.

1965-1969 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტის ბირთვული ფიზიკის სამეცნიერო კვლევითი ლაბორატორიის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1969-1973 წლებში ამავე ლაბორატორიის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1973-1981 წლებში მაღალი ენერგიების ფიზიკის პრობლემური სამეცნიერო კვლევითი ლაბორატორიის თეორიული ფიზიკის ლაბორატორიის გამგე; 1981-1986 წლებში მაღალი ენერგიების ფიზიკის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ველის კვანტური თეორიის ლაბორატორიის გამგე; 1986-1995 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტის ზოგადი ფიზიკის კათედრის გამგე; 1993-2005 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პრორექტორი სამეცნიერო მუშაობის დარგში; 1995-2006 წლებში ამავე უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტის თეორიული ფიზიკის კათედრის გამგე; 2006 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტი და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის სრული პროფესორი. 2007 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მაღალი ენერგიების ფიზიკის ინსტიტუტის თეორიული ფიზიკის განყოფილების გამგე.

1998 წლიდან არის ამერიკის შეერთებული შტატების მეცნიერებათა ნაციონალური აკადემიის წევრი.
2002 წლიდან არის ამერიკის შეერთებული შტატების ფიზიკის პედაგოგთა ნაციონალური ასოციაციის წევრი
1997 წლიდან არის საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ–კორესპონდენტი.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 2010 — საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ი. ვეკუას სახელობის პრემია
* 2009 — საქართველოს ეროვნული პრემია
* 2005 — ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი
* 2002 — ფრიდრიხ ნანსენის საერთაშორისო ფონდის ოქროს მედალი
* 1998 — ღირსების ორდენი
* 1983 — პეტრე მელიქიშვილის სახელობის პრემია

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ანზორ ხელაშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1938
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ამირან ჭიჭინაძე

**ამირან ჭიჭინაძე** (დ. 14 სექტემბერი, 1934, თბილისი — გ. 24 ივნისი, 2007) — ქართველი დრამატურგი, ინჟინერი, ხელოვნების მუშაკი.

1957 წელს დაამთავრა მოსკოვის ბაუმანის სახელობის უმაღლესი ტექნიკური სასწავლებელი; 1964 წელს კი მოსკოვის უმაღლესი სასცენარო კურსები.

1957-1962 წლებში გაიარა გზა ხელსაწყოთმშენებლობისა და ავტომატიზაციის საშუალებათა სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ტექნიკოსიდან უფროს ინჟინრამდე. 1968-1973 წლებში იყო საქართველოს ტელევიზიის ტელეფილმების სტუდიის, 1974-1977 წლებში კინემატოგრაფიის სახელმწიფო კომიტეტის, 1977-1985 წლებში კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მთავარი რედაქტორი; ლიტერატურული განყოფილების უფროსი. ავტორია მხატვრული და დოკუმენტური ფილმების სცენარებისა და მოთხრობების.

კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ სასცენარო კომიტეტის და სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. 1968 წლიდან იყო საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ამირან ჭიჭინაძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
კატეგორია:დაბადებული   14 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივნისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2007
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ა
ივანე ვეფხვაძე

**ივანე ალექსის ძე ვეფხვაძე** (დ. 25 იანვარი, 1888, თბილისი — გ. 13 იანვარი, 1971, თბილისი) — ქართველი ფერმწერი, საქართველოს სსრ სახალხო მხატვარი (1966).

## ბიოგრაფია 
დაამთავრა საქალაქო სასწავლებელი და ხელი მოჰკიდა მხატვრობას. აკადემიური განათლება გვიან მიიღო. გიგო გაბაშვილის დახმარებით 1927 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. შემოქმედების დაწყებით პერიოდში გატაცებული იყო ძველი თბილისის პეიზაჟებით, რომელშიც აშკარად იგრძნობოდა ნატურალიზმის ნიშნები.

ივანე ვეფხვაძის პირველი ნამუშევრები გამოჩნდა ქართველ მხატვართა საზოგადოების მიერ მოწყობილ გამოფენაზე. აქედან მოყოლებული იგი რესპუბლიკური გამოფენების მუდმივი მონაწილეა. მას დიდი დამსახურება მიუძღვის ჩვენში პორტრეტული და ისტორიულ-რევოლუციური ჟანრის განვითარებაში. განსაკუთრებით აღსანიშნავია „გენერალ-პოლკოვნიკი კ. ლესელიძე“, „სვანეთის მთებში“, „სამგორის მშენებლობაზე“ და სხვა. დაჯილდოვებული იყო შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. პანთეონში მის გვერდით დასაფლავებულია მისი მეუღლე — **ელისაბედ გიორგის ასული დემუროვა** (დ. 22 ივნისი, 1896, თბილისი — გ. 11 დეკემბერი, 1988, იქვე). ასევე ფერმწერები იყვნენ მისი ვაჟი — ალექსი ვეფხვაძე და შვილიშვილი — ჯოვანი ვეფხვაძე.

## ლიტერატურა 
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 151, თბ., 1994

## რესურსები ინტერნეტში 
## სქოლიო 
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი
კატეგორია:დაბადებული 1888
კატეგორია:გარდაცვლილი  13 იანვარი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი ფერმწერები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრები
კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ი
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კახი ხუციშვილი

**კახი ხუციშვილი** (დ. 14 ივლისი, 1928, სოფ. ართანა, თელავის რაიონი) — ქართველი მხატვარი. საქართველოს სახალხო მხატვარი (1983). შოთა რუსთაველის სახელობის და სსრკ სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერისა და დეკორატიული ხელოვნების ფაკულტეტი.

1954 წლიდან იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ დამდგმელი მხატვარი; როგორც ილუსტრატორი თანამშრომლობდა გამომცემლობებთან „ნაკადული“, „მერანი“, „საბჭოთა საქართველო“, „ცოდნა“. გააფორმა ფილმები: „მაგდანას ლურჯა“ (1954), „ჩვენი ეზო“ (1957), „სხვისი შვილები“ (1958), „მაია წყნეთელი“ (1959), „დიდოსტატის მარჯვენა“ (1970), „წიგნი ფიცისა“ (1983), „თეთრი ბაირაღები“ (1989) და სხვ.

1960 წლიდან არის საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1969 — საქართველოს დამსახურებული მხატვარი
* 1981 — სსრკ სახელმწიფო პრემია
* 1983 — საქართველოს სახალხო მხატვარი
* 1985 — შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია
* 1998 — ღირსების ორდენი

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
*
* კახი ხუციშვილი — ეროვნული ფილმოგრაფია
* 

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი
კატეგორია:დაბადებული 1928
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრები
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული მხატვრები
კ
ბიძინა ჭუმბურიძე

**ბიძინა ჭუმბურიძე** (დ. 1 მაისი, 1925, ქუთაისი — გ. 1 ივლისი, 2014) — ქართველი ექიმი.

1945 წელს დაამთავრა თბილისის ფარმაცევტული ინსტიტუტი.

1945–1946 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფარმაცევტული ქიმიის კათედრის უფროსი ლაბორანტი; 1946–1954 წლებში ასისტენტი; 1954–1965 წლებში დოცენტი; 1965–1972 წლებში პროფესორი; 1972–1997 წლებში ამავე კათედრის გამგე; 1972–1994 წლებში ჯანდაცვის სამინისტროს მთავარი პროვიზორი; 1989 წლიდან ხელმძღვანელობდა სამკურნალო საშუალებათა სტანდარტიზაციის ლაბორატორიას. ავტორია  240 სამეცნიერო ნაშრომისა; გამოქვეყნებული აქვს 18 წიგნი, მათ შორის 6 მონოგრაფია, 7 სახელმძღვანელო. მისი ხელმძღვანელობით შესრულებული და დაცულია 17 დისერტაცია; 9 აპრილს ხელმძღვანელობდა ქიმიურ-ტოქსიკოლოგიურ კომისიას.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ღვიძლის ანტრაქინონების შესწავლა“, დაიცვა 1952 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „იონმცველი პოლიმერების გამოკვლევა მედიცინაში გამოყენების მიზნით“, დაიცვა  1964  წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1925
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
ბ
კონსტანტინე წერეთელი

**კონსტანტინე წერეთელი** (დ. 4 თებერვალი, 1921, თბილისი —  გ. 27 თებერვალი, 2004) — ქართველი ფილოლოგი, ენათმეცნიერი. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1988).

## ბიოგრაფია
1941 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის კავკასიურ-აღმოსავლურ ენათა განყოფილება.

საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის დაარსების დღიდან (1960) იგი ხელმძღვანელობდა ინსტიტუტის სემიტოლოგიის განყოფილებას. 1991 წლიდან მისი ინიციატივით თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტშო იქმნება ებრაულ-არამეული ფილოლოგიის კათედრა, რომელსაც უცვლელად ედგა სათავეში. 1994 წელს დაინიშნა განათლების სამინისტროსთან  შექმნილი აღმოსავლურ ენათა სწავლების კოორდინაციის ცენტრის ხელმძღვანელად. მისმა შრომებმა არამეულ დიალექტოლოგიაში საფუძველი ჩაუყარა ამ სამეცნიერო დარგის პრობლემათა ფართო კვლევას და ბიძგი მისცა მსოფლიო ორიენტალისტიკაში მის ინტენსიურ განვითარებას. იგი ითვლება არამეული დიალექტოლოგიის მამათავრად. მეცნიერის შემოქმედებაში მნიშვნელოვანი ადგილი აქვს დათმობილი ქართულ-აღმოსავლურ ენობრივ და კულტურულ-ისტორიულ ურთიერთობებს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* ამერიკის ორიენტალისტური საზოგადოება, საპატიო წევრი (1978-)
* გერმანიის ორიენტალისტთა საზოგადოება, წევრი (1971-)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, აკადემიკოსი (1988-)
* ხმელთაშუა ზღვის აუზის ცივილიზაციათა შემსწავლელი საერთაშორისო ასოციაცია, წევრი (1975-)

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1998 — საქართველოს სახელმწიფო პრემია
* 1996 — ღირსების ორდენი
* 1989 — გიორგი წერეთლის სახელობის პრემია
* 1981 — საპატიო ნიშნის ორდენი

## რესურსები ინტერნეტში
*  

## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1921
კატეგორია:გარდაცვლილი 27 თებერვალი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2004
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1998)
კ
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
კატეგორია:გიორგი წერეთლის  პრემიის   ლაუარეატები
კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
გური ცაგარეიშვილი

**გური ცაგარეიშვილი** (დ. 25 ნოემბერი, 1934, ქუთაისი —  გ. 1998) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი.

1958 წელს დაამთავრა სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი.

1958 წელს იყო მეტალურგიის ინსტიტუტის უმცროსი, 1965-1990 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1990 წლიდან დირექტორის მოადგილე. არის 160-მდე სტატიისა და 4 მონოგრაფიის ავტორი. ინჟინერ-მეტალურგი, პროფესორი.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „B-რომბოედრული ბორის წარმოქმნის პირობების, სტრუქტურისა და თვისებების თავისებურებათა გამოკვლევა“, დაიცვა 1972 წელს.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* ბორის, მისი ნაერთებისა და ბორიდების საერთაშორისო სიმპოზიუმების სამეცნიერო კომიტეტი, მუდმივი წევრი (1975-)
* საქართველოს მასალათმცოდნეობის საზოგადოება, პრეზიდენტი (1996-)
* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია, წევრ-კორესპონდენტი (1988-)

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1992 — პეტრე მელიქიშვილის სახელობის პრემია
* 1985 — საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე
* 1980 — გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — გური ცაგარეიშვილი — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული  25 ნოემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1934
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
მერაბ ჩუხუა

**მერაბ ჩუხუა** (დ. 22 თებერვალი, 1964, ზუგდიდი) — ქართველი ფილოლოგი.

1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

1986–1993 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომელი, ისტორიულ–ეტიმოლოგიური ლაბორატორიის გამგე; 1990–1991 წლებში საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს პირველი მდივანი; 1992–1993 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტის – ზვიად გამსახურდიას საგანგებო პოლიტიკური რწმუნებული საქართველოში; 1994–1995 წლებში ინგუშეთის რესპუბლიკის ქალაქ ნაზრანის სკოლის პედაგოგი; 2003–2006 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის მთის იბერიულ–კავკასიურ ენათა განყოფილების მეცნიერ თანამშრომელი; 2006 წლიდან ქართველურ ენათა განყოფილების გამგე და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგი; 2008-2012 წლებში დიასპორის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის მოადგილე. ავტორია 3 მონოგრაფიის, წიგნების და 100–მდე სტატიისა.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ბგერათშესატყვისობათა სისტემა ქართველურ-ნახურ ენებში“, დაიცვა 2006 წელს.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — მერაბ ჩუხუა — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1964
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 22 თებერვალი
კონსტანტინე ჩოლოყაშვილი

**კონსტანტინე (კოტე) ჩოლოყაშვილი** (დ. 18 აგვისტო, 1922, თბილისი — გ. 14 ოქტომბერი, 2013) — ქართველი ისტორიკოსი, ეთნოლოგი, მუზეუმოლოგი, მეცნიერი და საზოგადო მოღვაწე.

1945 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

სიმონ ჯანაშიას სახელობის სახელმწიფო მუზეუმის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი, დოცენტი. წლების განმავლობაში კითხულობდა ლექციებს ეთნოგრაფიასა და მუზეუმმცოდნეობაში სულხან საბა ორბელიანის სახ. პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ა. ქუთათელაძის სახ. სამხატვრო აკადემიაში, თეატრალურ და ფიზკულტურის ინსტიტუტებში. ხელმძღვანელობდა ეროვნულ ფასეულობათა სახელმწიფო ფონდს. იყო თბილისის საკრებულოს წევრი, საქართველოს თავადაზნაურთა და მათ თანამდგომთა საკრებულოს ხელმძღვანელი. მისი თაოსნობით დაარსდა მხარეთმცოდნეობის მუზეუმები ზესტაფონსა და რუსთავში, ბოლნისში კი განახლდა. თვითონ თავის ძირითად საქმედ ქართული საჭურვლის მოვლა-პატრონობა მიაჩნდა.

ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, სადისერტაციო თემა — „საბრძოლო იარაღის წარმოების ისტორიისათვის საქართველოში“, დაიცვა 1959 წელს.

იყო ეთნოლოგთა და მეიარაღეთა არაერთი (ტოკიოს, მოსკოვის, თბილისის, ბაქოს) საერთთაშორისო კონფერენციის მონაწილე. მიღებული აქვს დამსახურებული მუშაკის საპატიო წოდება. საქართველოს კულტურის სამინისტრომ მიანიჭა საქართველოს კულტურის დამსახურებული მოღვაწის წოდება. 2006 წელს აირჩიეს თბილისის საპატიო მოქალაქედ.

## მისი რედაქტორობით დაიბეჭდა 
* კატალოგი: საქართველოს ეთნოგრაფია. თბილისი. „საბჭოთა საქართველო“. 1964
* ჰერთა ქვეყანა. თბილისი. მოლოდინი. 2008
* ოგბაიძენი: საგვარეულო ისტორიისათვის. თბილისი. 2005
* ცხოვრება და ღვაწლი დავით სარაჯიშვილისა. თბილისი. 2003

## რესურსები ინტერნეტში 
* გარდაიცვალა კოტე ჩოლოყაშვილი

## სქოლიო 
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო
კატეგორია:დაბადებული 1922
კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კატეგორია:ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2006)
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
კ
ვახტანგ ჭიჭინაძე

**ვახტანგ ჭიჭინაძე** (დ. 28 სექტემბერი, 1918,  სოფ. ოლუღი, ამბროლაურის რაიონი — გ. აგვისტო, 2015) — ქართველი მეცნიერი ელექტროტექნიკის დარგში.

## ბიოგრაფია
1946 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1953–1956 წლებში იყო ენერგეტიკის ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომელი; 1956–1971 წლებში მეცნიერებათა აკადემიის ელექტრონული, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე; 1971–1974 წლებში სამეცნიერო კვლევითი გაერთიანება „მიონის“ დირექტორი; 1974–1978 წლებში უმაღლესი და საშუალო განათლების მინისტრის პირველი მოადგილე; 1974–2000 წლებში ა. ელიაშვილის მართვის სისტემების ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ თანამშრომელი. გამოქვეყნებული აქვს 100 სამეცნიერო ნაშრომი. 1952 წლიდან არის ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი; 1968 წლიდან ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი; 1968 წლიდან პროფესორი.

1983 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრი.

## ლიტერატურა
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ელექტროტექნიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1918
კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ვ
ვაჟა შენგელია

**ვაჟა შენგელია** (დ. 4 ოქტომბერი, 1940, თბილისი) — ქართველი ენათმეცნიერი.

1958 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კავკასიურ ენათა ფაკულტეტი.

1968–1972 წლებში იყო არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1972–1975 წლებში სწავლული მდივანი, 1972–1975 წლებში უფროსი, 1972–1986 წლებში წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1987–2006 წლებში დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 2006 წლიდან — მთის იბერიულ–კავკასიურ ენათა განყოფილების ხელმძღვანელი, მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1980 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი, 1987 წლიდან დოცენტი, 2002 წლიდან პროფესორი, 2006 წლიდან მიწვეული პროფესორი. არის სანეცნიერო 140 ნაშრომის ავტორი.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ქართველურ და ჩერქეზულ ენობრივ სისტემათა ისტორიისათვის“, დაიცვა 1999 წელს.

2008 წელს მიიღო არნოლდ ჩიქობავას სახელობის პრემია.

## შრომები
*წოვათუშური ტექსტები (რედაქტორი) // ნაწ. 1 : საისტორიო-საგმირო, საყოფაცხოვრებო, სატრფიალო, საწუთისოფლო : ტექსტები მომზადდა სამეცნ. პროექტის "აულის ენები-კაცობრიობის არსებობის გონითი ფორმები-გლობალიზაციის პირობებში" ფარგლებში. - თბილისი, უნივერსალი, 2011. - 276გვ.. - ISBN: 978-9941-17-402-5
*ქართველურ და ჩერქეზულ ენობრივ სისტემათა ისტორიის ზოგი საკითხი = Некоторые вопросы истории картвельской и черкесской языковых систем = Some problems of history of the kartvelian and chercessian lingual systems (ავტორი). - თბილისი, ქართული ენა, 2006. - 240გვ.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — ვაჟა შენგელია — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:დაბადებული 1940
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი
ლევან ჭოღოშვილი

**ლევან ჭოღოშვილი** (დ. 22 მაისი, 1953, თბილისი) — ქართველი მხატვარი. ძველი ქრისტიანული მხატვრობის დაცვის საზოგადოების თავმჯდომარე.

დაიბადა მათემატიკოს გიორგი ჭოღოშვილის და ენათმეცნიერ მზია ანდრონიკაშვილის ოჯახში. 1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტი, მხატვარ-ფერმწერის სპეციალობით.

ლევან ჭოღოშვილის მხატვრობის თემას უმთავრესად პორტრეტი შეადგენს. მის შემოქმედებაში გვხვდება ქართველი არისტოკრატების ჯგუფური პორტრეტები, საქართველოს მეფეთა პორტრეტების სერიები, რელიგიურ თემატიკა, საქართველოს ისტორიის ამსახველი სურათები, ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟთა სახეები.

## ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
* 1995: ანკარის საერთაშორისო ხელოვნების ფესტივალი, მთავარი პრიზი
* 1995: კანის საერთაშორისო ხელოვნების ფესტივალი, საფრანგეთის პრეზიდენტის პრიზი, საუკეთესო ნაციონალური სელექციისათვის

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი
კატეგორია:დაბადებული 1953
კატეგორია:ქართველი მხატვრები
კატეგორია:საქართველოს ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები
გივი ძნელაძე

**გივი ძნელაძე** (დ. 23 აგვისტო, 1927, ბურნათი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 16 ოქტომბერი, 2002) — ქართველი პოეტი.

## ბიოგრაფია
1947 წელს დაამთავრა კოხნარის საშუალო სკოლა,. 1952 წელს დაამთავრა ალექსანდრე პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის რუსული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. მუშაობდა გაზეთ „სამგორისა“ და ჟურნალ „პიონერის“ რედაქციებში. 1967 წლიდან იყო ჟურნალ „ცისკარის“, ხოლო შემდეგ ალმანახ „საუნჯის“ თანამშრომელი. მისი პირველი ლექსი დაიბეჭდა გაზეთში „ახალგაზრდა კომუნისტი“. გარდაიცვალა 2012 წლის 16 ოქტომბერს, დაკრძალულია დიდუბის  მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

ავტორია კრებულებისა: „ლექსები“ (1963, 1969, 1973) „ვედრება“ (1971), „მადლიერება“ (1974), „მარადი მგზავრი“ (1977), „ერთტომეული“ (1982), „ადამიანური სასწაულები“ (1986), „ნუგეშინი“ (1987), „საუკუნიდან საუკუნეში“, „ადამიანს უყვარს ადამიანი“, „სიყვარულის წიგნი“ და სხვა. თარგმნა „კალევალა“ (მუხრან მაჭავარიანთან და შოთა ჩანტლაძესთან ერთად, 1965). ძნელაძის ლექსები თარგმნილია სხვადასხვა ენებზე.

## ლიტერატურა
*

## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1927
კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ოქტომბერი
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
პეტრე შოთაძე

**პეტრე შოთაძე** (დ. 4 ოქტომბერი, 1948, თბილისი — გ. 1999) — ქართველი ექიმი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი 1970 წელს.

1970-1972 წლებში იყო უფროსი ლაბორანტი–ორდინატორი; 1972 წლიდან დიპლომისშემდგომი განათლების სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის ასპირანტი, უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, დოცენტი, პროფესორი, კათედრის გამგე, პრორექტორი სასწავლო დარგში, პირველი პრორექტორი, რექტორი; ავტორია 129 სამეცნიერო ნაშრომის, ერთი გამოგონების, ექვსი რაციონალიზატორული წინადადების; გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფიები: „საზარდულის თიაქარი ბავშვთა ასაკში“ (1974), „ნარკვევები დიპლომისშემდგომი განათლების შესახებ“ (1986), „ჩვილ ბავშვთა ქირურგია“ (1999); მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 3 საკანდიდატო დისერტაცია; დაჯილდოებული იყო აშშ-ის, უნგრეთის, ჩეხეთის, სლოვაკეთის, საბერძნეთის და საქართველოს სამედიცინო საზოგადოებების მედლებითა და დიპლომებით.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ფილტვის არტერიის ინფუზია ბავშვებში ფილტვების ბაქტერიალური დესტრუქციების დროს“.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ბავშვებში ფილტვის ქირურგიული პათოლოგიების იმუნოლოგია და იმუნორეაბილიტაცია“.

არის ორლეანის საპატიო მოქალაქე.

## ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
* აშშ პედიატრთა აკადემია, ნამდვილი წევრი
* აშშ–საქართველოს სამედიცინო აკადემია, თანაპრეზიდენტი
* ევროპის იმპლანტოლოგთა აკადემია, საპატიო წევრი
* ევროპის ინფექციონისტთა და იმუნოდეფიციტის საერთაშორისო საზოგადოებია, წევრი
* რუსეთის პედიტრთა კავშირი, წევრი
* საქართველოს ბავშვთა ქირურგების ასოციაცია, ვიცე–პრეზიდენტი
* საქართველოს მედიცინის აკადემია, დამაარსებელი

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფიული ლექსიკონი — პეტრე შოთაძე — *საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა*

კატეგორია:ქართველი ექიმები
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1948
კატეგორია:გარდაცვლილი 1999
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები