open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
რეჯებ ჟორდანია

**რეჯებ ჟორდანია** (; დ. 10 დეკემბერი, 1921, ვანვი, საფრანგეთი, — გ. 15 ივლისი, 2021, ისტ-ჰემპთონი, ნიუ-იორკის შტატი,  აშშ) — ამერიკის შეერთებული შტატებში მოღვაწე ქართველი მწერალი, კომპოზიტორი და საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარის — ნოე ჟორდანიას შვილი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009)

რეჯებ ჟორდანია დაიბადა ვანვში, პარიზის გარეუბანში. გაიზარდა ქართულ ემიგრანტულ გარემოში. სწავლობდა პარიზის პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლაში, შემდეგ იელის უნივერსიტეტში. 1960 წლის შემდეგ ძირითადად ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ამერიკის შეერთებული შტატებში. ათწლეულების მანძილზე ფრანგულს, ესპანურსა და ლინგვისტიკას ასწავლიდა აშშ-ის სხვადასხვა სასწავლო დაწესებულებაში, მ. შ., ურსინუსის კოლეჯში (ნიუ-იორკის უნივერსიტეტი), ფეარლეი დიკინსონის უნივერსიტეტსა და ჰარტფორდის საჯარო კოლეჯში (კონექტიკუტი). გატაცებული იყო ნავთმშენებლობით და საზღვაო ისტორიით. 1987 წელს საუთჰემპტონის კოლეჯში აირჩიეს ასოცირებულ პროფესორად და ასწავლიდა საზღვაო ლიტერატურას და ისტორიას; ხელმძღვანელობდა ისტ-ჰემპტონის საისტორიო საზოგადოების მიერ XX საუკუნის დასაწყისის 25-ფუთიანი იალქნიანი ნავის (ე. წ. კეტის) „სენადის“ აღდგენას.

1990 წელს პირველად ჩამოვიდა საქართველოში და მას შემდეგ ხშირად სტუმრობდა მას, აქტიურად მონაწილეობდა პირველი რესპუბლიკის მემკვიდრეობის შესწავლასა და პოპულარიზაციაში. 1990-იანი წლებში ჟორდანიას მხარდაჭერით საქართველოში მოქმედებდა ინგლისური ენის შემსწავლელი პროგრამა. მისი ორგანიზებულია საქართველოს ისტორიისა და თანამედროვეობის შესახებ მიძღვნილი არაერთი კონფერენცია საქართველოში, დასავლეთ ევროპასა და აშშ-ში, მ. შ., ჰარიმანის უნივერსიტეტის მიერ მოწყობილი „საქართველოს ცნობადობის დღე“ (Georgia Awareness Day) (ნიუ-იორკი, 1998), ნოე ჟორდანიას სახელობის კონფერენცია (თბილისი, 1998) და სხვ. აქტიურად იყო ჩართული ლევილის მამულის (ე. წ. „შატოს“) საქართველოსთვის გადაცემის პროცესში. 2012 წელს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ორმაგი მოქალაქეობა მიანიჭა. რეჯებ ჟორდანია წერდა მუსიკას ფორტეპიანოსა და ვიოლინოსთვის, ასევე კამერულ მუსიკას; იყო პიანისტი. გამოქვეყნებული აქვს მემუარები, უცხოური ენების სახელმძღვანელოები, თხზულებები ნავთმშენებლობაზე, ნოე ჟორდანიაზე და სხვ., ასევე საკუთარი მუსიკალური ნაწარმოებების კრებულები.

## ბიბლიოგრაფია 
* Escape from the South Fork and Other Stories, 2008
* New York Au Ras Les Rues: Vignettes Des Annees 70, 2008
* All My Georgias: Paris-New York-Tbilisi, 2011
* Building the Uqbar Dinghy with the Stitch'n-Glue Technique, 2012
* Building the Uqbar Dinghy, 2014
* Piano Music for Georgian Dances, 2014
* Noe Jordania, Father of Modern Georgia, 2018
## რესურსები ინტერნეტში
## სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1921
კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივლისი
კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი მწერლები
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები
კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში
კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009)
რ
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 37)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX-XX საუკუნის მიჯნაზე. ნაგებობა მდებარეობს მდინარე ოცხის მარცხენა ნაპირზე, დახრილ რელიეფზე. 

თავდაპირველად ეს ნაგებობა შეძლებული პირის საზაფხულო აგარაკი უნდა ყოფილიყო. ამაზე მეტყველებს დეკორაციული მორთულობა, მსუბუქი ხასიათი, სამშენებლო ოსტატობა და მასალა. ამჟამად იგი აბასთუმნის ცენტრში მდებარე ტუბსაავადმყოფოს ექიმთა საცხოვრებელია. შენობის გეგმა წაგრძელებული სწორკუთხედის მოხაზულობისაა. ფასადები ჰორიზონტულ ზოლებად დალაგებული ხის პანელებითაა მოპირკეთებული. ნაგებობის ქუჩისკენ გამომავალი ვიწრო ფასადი საგანგებოდაა მორთული ხის აჟურული დეტალებით. ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია ბაროკული დეტალებით მორთული თავსართებით და ტალღისებური ელემენტებისგან შემდგარი ხის საპირეებით. მკვეთრ დეკორაციულ მახვილად აღიქმება შესასვლელის თავზე არსებული წვრილნახატიანი აჟურული ჩანართი და მისგან სხივისებურად გაშლილი დეტალები. ნაგებობის ფასადებს სამი მხრიდან (ჩრდილოეთიდან ნაწილობრივ) უვლის ხის ჭვირულმოაჯირიანი აივანი. მთავარ ფასადზე არსებული აივნის მონაკვეთი განსაკუთრებულადაა გაფორმებული დეკორაციული ხის სვეტებით, ფართოდ გახსნილი თაღით და ორფერდა სახურავის გასწვრივ არსებული წვრილნახატიანი ხის აჟურული ზოლით.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ტამურეხო

**ტამურეხო** () — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების ბადახოსის პროვინციის ლა-სიბერიის კომარკის შემადგენლობაში.  ფართობი — 29,7  კმ². მოსახლეობა — 212 კაცი (2020 წ.).

## იხილეთ აგრეთვე
* ბადახოსის მუნიციპალიტეტები

## რესურსები ინტერნეტში
* ტამურეხოს მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი 

## სქოლიო
კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლ. ასათიანის 16)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის დასასრულს.

ხის მორებით ნაგები ჯარგვალური ტიპის საცხოვრებელი სახლი მდებარეობს ასათიანის ქუჩაზე. სახლის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ კედლები ყრუა. ერთი პატარა მართკუთხა სარკმელი აქვს დატანილი სამხრეთ კედელზე. დასავლეთის კედელი შუშაბანდითაა წარმოდგენილი, აქედანაა სახლში შესასვლელი კარი. სავარაუდოდ ამ მხარეს ღია აივანი უნდო ყოფილიყო. ამ ტიპის საცხოვრებელი სახლი აბასთუმანში რამოდენიმეა შემორჩენილი. ნაგებობა გამოირჩევა თავისი არქიტექტურულ-მხატვრული სახით განაშენიანებაში.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
თოდაძის ციხე

**თოდაძის ციხე**  — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერეში. დათარიღებულია ადრეული შუა საუკუნეებით (IV-IX საუკუნეები).
დგას დასავლეთდან აღმოსავლეთისკენ გაწოლილ  კლდოვან თხემზე. ნაგებია ადგილობრივი კირქვის საშუალო ზომის ნატეხი ქვით დუღაბზე. წყობის ჰორიზონტალობა დაცულია. შემორჩენილია ციხის სამხრეთ-აღმოსავლეთი მართი კუთხე და შიდა სივრცის გამყოფი კედლის ფრაგმენტი. გარშემო იკრიფება ადრეული და განვითარებული შუა საუკუნეების კერამიკის ფრაგმენტები.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ვარხანის ნამოსახლარი

**ვარხანის ნამოსახლარი** — არქეოლოგიური ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარხანის ტერიტორიაზე. თარიღდება ბრინჯაოს ხანით (ძვ. წ. IV-II ათასწლეულები, ადრე ბრინჯაოს ხანა ძვ. წ. 3500-2500). სოფელ ვარხანის ნასახლარ ბორცვზე აკრეფილი კერამიკა უმთავრესად ორნამენტირებულია. ესაა შავპრიალა ვარდისფერ სარჩულიანი ფრაგმენტები შემკული ფართო ღარებით, ღარებისა და ფოსოების კომბინაციითა და წყვილ პარალელურ ხაზებში მოქცეული ირიბი ნაკაწრით.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გაეტანო კასტროვილი

**გაეტანო კასტროვილი** (დ. 17 თებერვალი, 1997) — იტალიელი ფეხბურთელი. იტალიური „ფიორენტინასა“ და იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. ნათამაშები აქვს იტალიის 20 და 21-წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. 2021 წელს იტალიის ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი.

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1997
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
მანდოლინა

**მანდოლინა** () — სიმებიანი ჩამოსაკრავი მუსიკალური საკრავი. წარმოიშვა იტალიაში. საბოლოო სახით ჩამოყალიბდა XVII-XVIII საუკუნეებში. ის არის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ხალხური საკრავი.

არსებობს რამდენიმე სახის. ყველაზე პოპულარულია ნეაპოლური მანდოლინა, რომელსაც აქვს ოვალური კორპუსი, 4 წყვილი სიმი, მოკლე ყელი, ლითონის ჩაჭდობილკილოებიანი გრიფი და მექანიკურრგოლებიანი ბრტყელი თავი. 

მისი საერთო სიგრძეა 610-635 მმ. ახასიათებს კვინტური წყობა (როგორც ვიოლინოს). უკრავენ პლექტრის (მედიატორის) მეშვეობით.

## ლიტერატურა 
* ი. კარგარეთელის ,,მოკლე პოპულარული სამუსიკო ენციკლოპედია" (თბილისი, 1933).
* თ. დაფქვიაშვილის  ,,მუსიკალურ ტერმინთა ლექსიკონი" (თბილისი, 1971).
* ა. ყიფშიძის და გრ. ჩხიკვაძის ,,მუსიკალური ლექსიკონი" (თბილისი, 1971).
* ა. ყიფშიძის ,,ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი" (თბილისი, 1985).

კატეგორია:სიმებიან-ჩამოსაკრავი საკრავები
სონორიკა

**სონორიკა** ( — წკრიალა, მჟღერი, ხმოვანი) — XX საუკუნის მუსიკაში კომპოზიციის ერთ-ერთი მეთოდი, დამყარებული ფერადოვანი ტემბრული ხმოვანებების-სონორების გამოყენებაზე. მისი თავისებურება გამოიხატება ფუნიკური ფერადოვანი ფაქტორის დომინირებაში. განსხვავება სონორიკასა და ჩვეულებრივ „ტონურ“ მუსიკას შორის გამოიხატება ხმოვანებების შერჩევაში, კერძოდ, სონორიკაში მთელი მნიშვნელობა ენიჭება ბგერითი ფერის საერთო შთაბეჭდილებას და არა ცალკეულ ტონებსა და მათ ინტერვალურ შეფარდებებს. განსაკუთრებული ეფექტი მიიღწევა სონორიკას ხმოვანებების შეერთებით მუსიკალური ორგანიზების სხვა ფორმებთან.

## ლიტერატურა 
* *კარგარეთელი ი.,* მოკლე პოპულარული სამუსიკო ენციკლოპედია, თბ., 1933 
* *დაფქვიაშვილი თ.,* მუსიკალურ ტერმინთა ლექსიკონი, თბ., 1971
* *ყიფშიძე ა., ჩხიკვაძე გრ.,* მუსიკალური ლექსიკონი, თბ., 1971
* *ყიფშიძე ა.,* ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი, თბ., 1985

კატეგორია:მუსიკალური ტერმინები
გიორგი შარაშიძე

**გიორგი შარაშიძე** (, დ. 11 თებერვალი, 1930, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 20 თებერვალი, 2010 იქვე) — საფრანგეთში მოღვაწე ქართველი ისტორიკოსი, კავკასიოლოგი, ქართველოლოგი, ანთროპოლოგი. მისი ნამუშევრების უდიდესი ნაწილი ეთმობოდა პატრონყმობას, ქართველთა წართმართულ რელიგიებს, ქართულ და კავკასიურ მითებს და იბერიულ-კავკასიურ ენებს.

## ადრეული წლები
გიორგი შარაშიძე 1930 წელს, ლევილ-სიურ-ორჟში, პარიზში, ქართველი ემიგრანტების ოჯახში დაიბადა. მისი მამა, დავით შარაშიძე ჟურნალისტი, პოლიტიკოსი და საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი იყო, რომელმაც საქართველო 1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ანექსიის შემდეგ დატოვა. საბჭოთა მთავრობამ მას სიკვდილით დასჯა მიუსაჯა, დავითი კი პარიზში გადაიხვეწა. გიორგის დედა ფრანგი მასწავლებელი, სახელად ელენა იყო. 1965 წლიდან 1998 წლამდე გიორგი შარაშიძე ენებისა და ცივლიზაციების ეროვნულ ინსტიტუტში (Institut national des langues et civilisations orientales) ქართულ ენას ასწავლიდა. 1984 წელს ის იყო პარიზის ენათმეცნიერთა საზოგადოების (Société de Linguistique de Paris) პრეზიდენტი.

## გარდაცვალება
გიორგი შარაშიძე გარდაიცვალა 2010 წლის 20 თებერვალს, ოთხმოცი წლის ასაკში, პარიზში. აღმოსავლური ენებისა და ცივილიზაციების ეროვნული ინსტიტუტის (INALCO) დირექტორი ნეკროლოგში წერდა:

## ლიტერატურა
*კიკნაძე, ზურაბ. გიორგი შარაშიძე (1930-2010), ქართული ფოლკლორი : კრ. 5(XXI), საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემია; შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტი. - თბილისი, 2010. - გვ.256-260.
*კვატაია, მანანა. გამოთხოვება გიორგი შარაშიძესთან, ჩვენი მწერლობა. - 2010, 19 მარტი.- N6(110). - გარეკანის მესამე გვერდზე.

## რესურსები ინტერნეტში
*გიორგი შარაშიძე *უნივერსალური ენციკლოპედია*
*
## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები
კატეგორია:ქართველი ქართველოლოგები
კატეგორია:ფრანგი ქართველოლოგები
კატეგორია:ქართველი ანთროპოლოგები
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები
კატეგორია:ქართველი კავკასიოლოგები
კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1930
კატეგორია:გარდაცვლილი 2010
კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი
გ
აბასთუმნის აბანო

მინი|აბასთუმნის აბანო
**აბასთუმნის აბანო** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აბანოს შენობის მშენებლობის პერიოდად 1880-იანი წლები ივარაუდება. აბანოს მშენებლობა მოასწავებდა მიწისქვეშა არხების ვეებერთელა ინფრასტრუქტურის შექმნას. აბანოსგან მოშორებით მდინარე ოცხეს სიახლოვეს წყლის დიდი რეზერვუარი აიგო და მიწის ქვეშ აშენდა ქვის არხებით ერთი მხრივ, რეზერვუართან, მეორე მხრივ კი აბანოს შენობასთან დაკავშირებული ე. წ. მაცივარი. გაიყვანეს არხები, მდინარის ვიწრო კალაპოტზე, სადაც მდინარე ჩანჩქერს ქმნიდა, გაიდო ქვით მოპირკეთებული აგურის ხიდი, რომელიც დღესაც რემერტის სახელს ატარებს და რემერტისავე სახელობის პარკს გადაჰყურებს. მაცივარი წარმოადგენს სანახევროდ მიწაში ჩადგმულ მცირე ზომის ქვით ამოყვანილ ნაგებობას, სადაც თავს იყრის მდინარის სიახლოვეს არსებული გოგირდოვანი წყლის შემკრები ნაგებობიდან წამოსული მიწისქვეშა არხების სისტემა საიდანაც წყალი ნაწილდება აბანოს მთავარი შენობისკენ.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ზ. ფალიაშვილის 52)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** – არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. მდებარეობს ფალიაშვილის ქუჩის ბოლოს, დაბა აბასთუმნის ზედა ნაწილში, მდინარე ოცხეს მარცხენა ნაპირზე არსებულ ერთსართულიანი კოტეჯებით განაშენიანებულ მიკრო უბანში.  

სწორკუთხა, წაგრძელებული გეგმარების მქონე, ერთსართულიანი, ქვით ნაგები, შენობის შეულესავ კედლის სიბრტყეს სამი, სიმეტრიულად განთავსებული, ფართო, ღიობი ანაწევრებს, შუა ღიობი თაღოვანია, გარდა ამ სამი ღიობისა მარჯვენა განაპირა კიდეში გაჭრილია ერთი მომცრო ზომის სარკმელი, ღიობები სხვადასხვა ზომის, თლილი ქვის დეკორატიული წყობითაა მოჩარჩოებული, მარჯვენა განაპირა მონაკვეთში ფასადზე მიდგმულია ხის უსახო მიშენება, რომელიც სამიდან ერთ ღიობს ფარავს. ზურგის ფასადი ტიპიურია ყრუ, ყოველგვარ დეკორს მოკლებული. შენობის უკან დგას მომცრო ზომის, ასევე სამეურნეო დანიშნულების ქვით ნაგები შენობა, რომელსაც მობინადრეები სამზარეულოდ იყენებენ. ეს და ამ შენობასთან დაკავშირებული კიდევ ორი შენობა სანატორიუმ „ზეკარის“ სამრეცხაოებად გამოიყენებეოდა, უფრო ადრე კი რომანოვების სასახლეების სამეურნეო ნაგებობებად. ამაზე მიგვითითებს კიდეც სამივე შენობის გეგმარება, ფართო ღიობები და პირველი სართულის თითქმის დაუნაწევრებელი სადგომები. აღსანიშნავია, რომ უშუალოდ ამ შენობაზე, ზუსტად იმ დროს, როცა აქ განთავსდა სანატორიუმის სამრეცხაო, არის დაშენებული საშრობი, რომლის სვეტთა აგურის წყობა მკვეთრად დისონირებს ობიექტის პირვანდელ სახესთან. 

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 72)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმნის ცენტრში. 

სახლი ერთასრთულიანი ნაგებობაა. რუსთაველის ქუჩაზე გამომავალი ფასადი 3 მართკუთხა ფორმის დიდი ზომის ღიობითაა სიმეტრიულად დანაწევრებული. ცენტრალურ ღიობში შესასვლელი კარია მოწყობილი, სადაც 5-საფეხურიანი კიბით ასასვლელია. შესასვლელის თავზე სამკუთხა ფორმის ფრონტონია. გვერდითა ღიობებში ფანჯრებია ჩასმული. შენობას ორ-ორი თანაბარი ზომის ფანჯრის ღიობი ჰქონდა ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედელში გაჭრილი, რომელთაგან ნაწილი ამოშენებულია დღეისათვის. უკანა ეზოში გამავალი ფასადი ასევე სიმეტრიულია, დანაწევრებულია ფანჯრისთვის გაჭრილი ოთხი ღიობით. ცოკოლის კედლებს მცირე ზომის სავენტილაციო ღიობები შემოუყვება. სახურავი ოთხფერდაა, გადახურულია თუნუქით. შიდა ეზოსკენ გამომავალ სახურავის დაფერდებაზე სამერცხლე ღიობია განთავსებული. ნაგებობას ორი ერთმანეთის პარალელული საბუხრე სვეტი აქვს ჩაშენებული, რომლებიც სახურავის დონიდან დაახლოებით ნახევარი მეტრის სიმაღლეზე არის ამომართული.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
უდის წმინდა გიორგის ეკლესია

მინი|წმინდა გიორგის ეკლესია
**უდის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდეში. ამჟამად წმინდა ნინოს დედათა მონასტრის ნაწილია. ტაძარი XIV საუკუნეში ჯაყელების მიერაა აღდგენილი.

1933 წლისთვის ტაძრის აღწერისას, გიორგი ბოჭორიძე მას წმინდა გიორგის ტაძრად იხსენიებს. ტაძარი დარბაზული ნაგებობაა, აშენებულია ნათალი ქვით, გადახურულია ლორფინით, შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარი დასრულებულია ლილვებით მოჩარჩოებული ტიმპანით. აღმოსავლეთის და დასავლეთის კედელში თითო სარკმელია. აღმოსავლეთის სარკმელს ორი ლილვით მოჩარჩოებული თაღოვანი საპირე აქვს. კედლები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით. სამხრეთისა და აღმოსავლეთის კედლებში ორ-ორი უწესრიგოდ ჩასმული კრონშტეინებია. სამხრეთის კედლის ქვედა რიგებში მოთავსებულია ჯვრის გამოსახულებიანი ქვები. ერთი ჯვრის რელიეფური გამოსახულება ჩრდილოეთის კედელშიცაა ჩასმული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდია, რომელიც დარბაზისგან მხრებითაა გამოყოფილი. მხრებზე კონქის საბჯენი თაღია გადასული, დარბაზის კამარა გრძივი კედლების შუაში შეკიდულ თაღს ეყრდნობა. თაღები პროფილირებულ კაპიტელებზეა დაბჯენილი, რომელთა რელიეფი X საუკუნისთვის მახასიათებელია. ამჟამად ინტერიერი მთლიანად შელესილი და მოხატულია, თავდაპირველი სახითაა დატოვებული მხოლოდ თაღები და კაპიტელები. 

## ლიტერატურა
*ახალციხის და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია, თბ., 2013, გვ. 382

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XIV საუკუნის ეკლესიები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 102)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია
XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე.

ქუჩიდან ღრმად შეწეული ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, ტყით დაფარული ფერდის ძირში, განივადაა განთავსებული. ქუჩიდან იგი ორი მხატვრულად მნიშვნელოვანი ნაგებობის ფონად აღიქმება, რაც მთლიანობაში, ამ ადგილს ურბანულ ღირებულებას მატებს. ისევე როგორც აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლების უმეტესობა, შენობა უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. ქუჩისკენ მიმართული მთავარი ფასადი თავდაპირველად ორივე სართულზე ღია აივნებით იყო გახსნილი. ამჟამად პირველი სართული ნაწილობრივ შემინულია. შენობის მარჯვენა კიდეში მეორე სართულზე ასასვლელი ხის გადახურული კიბეა მოწყობილი. მეორე სართულის აივნის მოაჯირი ხის წვრილი ძელებისაგანაა შემდგარი. აივანზე გამომავალი ღიობები სწორკუთხა მოხაზულობისაა.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბასთუმნის სურბ-გევორქის ეკლესია

300px|მინი
**აბასთუმნის სურბ-გევორქის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში.

ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში. ეკლესია ძირითადად თლილი ქვითაა ნაგები, გამოყენებულია აგრეთვე აგური, რომლითაც ამოყვანილია თაღები და კამარები. მის არქიტექტურაში ძველი ქართული ეკლესიის ორნამენტული დეკორის ელემენტებია ჩართული. ეკლესია დგას ტყით დაფარული ფერდობის ძირში, სპეციალურად მოსწორებულ ადგილზე, რომელიც ქუჩის სავალი ნაწილიდან ფლეთილი ქვით ნაგები საყრდენი კედლითაა გამიჯნული. ნაგებობის აღმოსავლეთი ფასადი კლდეზეა მიბჯენილი. დანარჩენი სამი მხრიდან შენობის აღქმა თავისუფლადაა შესაძლებელი, რადგან განაშენიანება ამ მონაკვეთში არ არის.  გასულ საუკუნეში აქ პურის საცხობი ფუნქციონირებდა, რის გამოც მას მიაშენეს უსახური სათავსოები ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან. ჩრდილოეთის მინაშენი მთელ სიგრძეზე გაუყვება ფასადს, ხოლო სამხრეთი მინაშენი ფასადის შუამდე აღწევს. დასავლეთიდან შენობას დამოუკიდებელი ორფერდა სახურავით გადახურული კარიბჭე აქვს მიდგმული. მას აშკარად ემჩნევა გვიანდელი განახლების კვალი, რაზეც მეტყველებს საფასადე წყობაში უსისტემოდ ჩართული პროფილირებული ქვები.  ფასადები მოზრდილი, ერთმანეთზე კარგად მორგებული ქვებითაა ნაწყობი. ჩრდილოეთ და დასავლეთ ფასადის ზედა ნაწილებში ძველი ქართული ეკლესიის (სავარაუდოდ XIII საუკუნის) ორნამენტული კოპებია ჩართული წყობაში. მოზრდილ თაღოვან სარკმლებს პროფილირებული საპირეები აქვს. ზოგიერთი მათგანის ფრამუგაში შერჩენილია ის საცხოვრებელი არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ალათები. ეკლესიის ძირითად ნაწილს აქვს ლილვისა და წრეთარგისაგან შემდგარი კარნიზი. დასავლეთი კარიბჭე პორტალითაა გაფორმებული, რომლის ძირითად ელემენტს ორმაგი ლილვისგან შემდგარი ნახევარწრიული კედლის თაღი შეადგენს. შენობის ინტერიერი ძალზე სახეცვლილია. კედლები ნაწილობრივ ზეთის საღებავითაა დაფარული. ირგვლივ პურის საცხობის ნამსხვრევები და სამშენებლო ნაგავია მიმოფანტული.
## იხილეთ აგრეთვე
* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
წაქვის კვირაცხოვლის ეკლესია

**წაქვის კვირაცხოვლის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაქვის სასაფლაოზე. დათარიღებულია (XIX საუკუნით).

## აღწერილობა 
ეკლესია შვერილაფსიდიანი დარბაზული ტიპისაა. აღდგენილია XXI საუკუნეში. კედლის კუთხეების, ფანჯრის ღიობების ასაგებად გამოყენებულია აგური. ეკლესიის გარეთა ფასადი სხვადასხვა ფორმის ქვის ფილების წყობითაა დაფარული. ტაძარი ხელოვნურად გაკეთებულ ამაღლებულ ბაქანზე დგას. მას დასავლეთიდან რამდენიმე საფეხურანი კიბე აქვს მიდგმული. ეკლესიის შესასვლელი დასავლეთ და სამხრეთ ფასადზე გაჭრილი თაღოვან კარის ღიობებიდანაა. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლები ორი წყვილი ყრუ თაღითაა გაფორმებული. ორ პილასტრზე დაყრდნობილი ყრუ თაღი ქმნის ტაძრის სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადებს. თაღოვანი სარკმელის თავზე აგურის ყრუ თაღი გადადის და მის თავზე ჯვარია განთავსებული. მსგავსი ტიპის ორ-ორი სარკმელი სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფაადზეა განლაგებული. აღმოსავლეთ ფასადის შვერილი აფსიდის ცენტრში მაღალი სარკმელი გადახურულია თუნუქის ფილებით. იატაკზე ქვის ფილებია დაგებული. საკურთხეველი ერთი საფეხურით შემაღლებულია დანარჩენი სივრცისგან. სანკელი ქვისგანაა აშენებული და რელეიფური ორნამენტებითაა დაფარული. ანკელის ცენტრში ჯვარია განთავსებული. ეკლესიის გარეთ აღმართულია ბრინჯაოს ზარი. ტაძრის გარეთ სოფელ წაქვას სასაფლაო მდებარეობს.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XIX საუკუნის ეკლესიები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 26)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. კურორტ აბასთუმნის შესასვლელში მდინარე ოცხეს მარცხენა ნაპირას რუსთაველის ქუჩის მოკლე განშტოებაა. კურორტის ეს ნაწილი საკმაოდ სახეცვლილია XX საუკუნის არაღიარებული და რიგ შემთხვევაში შეუსაბამო მაღალ სართულიანი კორპუსებით. ამ თვალსაზრისით საინტერესო ქუჩის მარცხენა მხარეს, ერთ ხაზზე ჩაწყობილი, მსგავსი სტილისა და მაშტაბის, თბილისური აივნიანი, მაგრამ აბასთუმნისთვის სახასიათო ფლეთილი ქვით ნაგები, ორსართულიან შენობათა მწკრივია. საცხოვრებელი ფუნქციის მატარებელი შენობა მთის ციცაბო კალთის პირას არის განთავსებული. მთავარი ფასადი კი, მდინარე ოცხესკენ არის მიმართული. გეგმაში მართკუთხა, მწკრივში ყველაზე მასშტაბური ორსართულიანი სახლი ფლეთილი, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. მთავარი, მდინარე ოცხესკენ მიმართული და გვერდითი-აღმოსავლეთის ფასადი გალერეა-აივნების სისტემით არის მოცული, თუმცა პირველ სართულზე გალერეა შეფიცრულია, მეორე კი ნაწილობრივ შემინული, თითქმის მთლიანად არის შეცვლილი ხის ელემენტები, კედლის სიბრტყე აქ შელესილია მარტივი, უსაპირო ღიობებით დანაწევრებული. დასავლეთისკენ მიმართული ფასადი, დანარჩენი ორისაგან განსხვავებით, შეულესავია. აქ დაუმუშავებელ ქვის წყობას კარგად დამუშავებული ქვის კვადრებით მონიშნული ნაგებობის კუთხეები და ღიობების საპირეები უპირისპირდება. მიუხედავად სახეცვლილი გალერეისა ნაგებობას შენარჩუნებული აქვს ავთენტურობა და ვფიქრობ ამ მიკრო უბნის იერსახისთვის აუცილებელია, როგორც უშუალოდ ამ კონკრეტული, ასევე ამ რიგში არსებული ყველა მეტ-ნაკლებად ღირებული, ნაგებობის შენარჩუნება.

## იხილეთ აგრეთვე
* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 18)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. XIX-XX საუკუნის მიჯნაზე აგებული საცხოვრებელი სახლი მდინარე ოცხის მარჯვენა ნაპირზე დგას. რუსთაველის ქუჩას იგი ხიდის მეშვეობით უკავშირდება. შენობა ორ, შედარებით ახლად აგებულ საცხოვრბელ სახლს შორისაა მოქცეული და აბასთუმნის ძველი განაშენიანების ნაწილია. პირველი სართულის კედლები ქვითაა ნაგები, ხოლო გარედან შელესილი მეორე სართული აგურისაა. გეგმით სწორკუთხა მოყვანილობის, მდინარის გასწვრივ მდგარი წაგრძელებული შენობა ორივე სართულზე ხის ჭვირულმოაჯირიანი აივნებით იყო გახსნილი. ამჟამად პირველი სართულის აივნების დიდი ნაწილი ამოშენებულია, ხოლო მეორე სართულის — ნაწილობრივ შემინული.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ბოლაჯურის ნაეკლესიარი

**ბოლაჯურის ნაეკლესიარი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოლაჯურის სიახლოვეს. აგებულია X-XV საუკუნეებში. ამჟამად დანგრეულია.
 
## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:X საუკუნის ეკლესიები
ღართა (ნასოფლარი)

**ღართა** — ნასოფლარი ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოთასთან. სოფელი დაიცალა ოსმალების შემოსევებისას. ნასოფლარის ტერიტორიაზე ამჟამად შემორჩენილია IX-X საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ორნავიანი ბაზილიკის ნანგრევები.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
თვითნაბადი ოქრო

**თვითნაბადი ოქრო** — თვითნაბადი ელემენტების კლასის მინერალი, ქიმიურად წარმოადგენს ოქროს, რომელიც მყარი ხსნარის სახით შეიცავს ვერცხლს, მცირე რაოდენობით — ბისმუთს, პლატინას, სპილენძს, პალადიუმს, როდიუმს, ირიდიუმს, რკინას, ტყვიას და სხვა მინარევებს. კრისტალდება კუბურ სინგონიაში. კრისტალები ოქტაედრული, რომბოდოდეკაედრული, კუბური ან უფრო რთული ფორმისა აქვს; ხშირია დამახინჯებული კრისტალები, მავთულები, თმისებრი წარმონაქმნები და სხვ. ბუნებაში ოქრო ძირითადად თვითნაბადი სახით გვხვდება.

## სქოლიო 
კატეგორია:თვითნაბადი ელემენტები
კატეგორია:ოქრო
ფლატეს მეჩეთი

**ფლატეს მეჩეთი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ფლატეში.
 
მეჩეთი აგებულია 1927 წელს მაჰმადიანი მესხების მიერ, რომლებიც სტალინურმა რეჟიმმა 1944 წელს ერთიადან აყარა და გადაასახლა შუა აზიაში.

შენობა ავარიულ მდგომარეობაშია. კედლებიდან ქვები ცვივა. ფლატეს მკვიდრნი ამბობენ,  რომ თავის დროზე  შენობა  მახლობლად მდებარე ეკლესიის ქვებით აშენდა.

იგი  წლების წინ  ხორბლის საწყობად იყო ქცეული. მეოცე საუკუნის სამოციან  წლებში, კედლებისა და სახურავის  ჩამონგრევამდე კი აქ სკოლა, ბიბლიოთეკა და კულტურის სახლი განთავსდა დღესდღეობით კი მხოლოდ კედლებია შემორჩენილი.

## იხილეთ აგრეთვე
* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში
* ადამიანის უფლებათა ცენტრის მიმართვა სოფელ ფლატეს მეჩეთის სავარაუდოდ განზრახ დაზიანების ფაქტთან დაკავშირებით

## სქოლიო
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მეჩეთები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ზ. ფალიაშვილის 9)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. ხის ელემენტებით უხვად დეკორირებული შენობებისგან მკაცრი საფასადე დეკორით გამოირჩევა. ერთსართულიანი, მართკუთხა გეგმარების მქონე შენობა რელიგიური დანიშნულების - კერძოდ კი მეჩეთი ყოფილა. სახლის ძირითადი ნაწილი ოდნავ უფრო მაღალია და წახნაგოვანი აფსიდით აქცენტრირებული. ფალიაშვილის ქუჩაზე შენობა გრძელი ფასადით გამოდის, სადაც ყურადღებას თაღოვანი გადახურვით დასრულებული სამწახნაგა შვერილი მოცულობა იქცევს, რომელზეც სამი, სიმეტრიულად განთავსებული ღიობია გაჭრილი. კედლის სიბრტყე თავდაპირველად შეულესავი იყო. მთავარი ფასადის მხრიდან, შვერილ მოცულობასა და მისგან მარჯვნივ არსებულ, უკან დაწეულ ფლიგელს შორის წარმოქნილი უბე ქვის ცოკოლით არის შევსებული, სადაც აივანი უნდა ყოფილიყო.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ბოლაჯურის ეკლესია

**ბოლაჯურის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი სამცხე ჯავახეთში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოლაჯურში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ეკლესიის კედლები მხოლოდ მცირე სიმაღლეზეა შემორჩენილი. შენობას თლილი ქვის პერანგი ჰქონია. ზოგიერთი ქვის სიგრძე 1.60 სანტიმეტრზე მეტია, შესასვლელის შემკვრელი ქვა კი სიგანით 2 მეტრს აღემატება. ჩუქურთმიანი სამშენებლო ქვების მიხედვით ეკლესია დაახლოებით XIII საუკუნის შეიძლება იყოს.

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატეგორია:XIII საუკუნის ეკლესიები
ჟორჟინიო

**ჟორჟე ლუიზ ფრელო ფილიო** (; დ. 20 დეკემბერი, 1991, იმბიტუბა, ბრაზილია), უფრო ცნობილი როგორც **ჟორჟინიო** () — იტალიელი ფეხბურთელი. ბრაზილიური „ფლამენგოსა“ და იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი. 2021 წელს იტალიის ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი.

## ტიტულები
### საკლუბო 
 **ნაპოლი**:(2)

* იტალიის თასი (1): 2013-14
* იტალიის სუპერთასი (1): 2014

 **ჩელსი**:(4)
* **უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგა** (1): 2020–21
* **უეფა-ს სუპერთასი** (1): 2021
* **უეფა-ს ევროპა ლიგა** (1): 2018–19
* **ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატი** (1): 2022

### სანაკრებო 
 **იტალია**:(1)

* ევროპის ჩემპიონატი: 2020

### ინდივიდუალური 
* ოქროს ბურთი *მესამე ადგილი*: 2021

## რესურსები ინტერნეტში
* Soccerway

კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1991
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:ელას ვერონის ფეხბურთელები
კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები
კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:უეფა-ს ევროპა ლიგის გამარჯვებული მოთამაშეები
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
შალვა ბერიძე

**შალვა ბერიძე** (დ. 29 თებერვალი, 1892 — გ. 1970) აქტიურად მოღვაწეობდა ქართული ლიტერატურის, განსაკუთრებით კი „ვეფხისტყაოსნის“ პოპულარიზაციისთვის ევროპაში. 1945წელს მან გამოსცა „ვეფხისტყაოსნის“ იტალიური თარგმანი.

## ბიოგრაფია 
შალვა ბერიძე დაიბადა 1892 წლის 29 თებერვალს ახალ–სენაკში. დაამთავრა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია, შემდეგ - ხარკოვის უნივერსიტეტი. 1917-20 წლებში შალვა ბერიძეს მოსკოვსა და თბილისში რუსულ ენაზე გამოუქვეყნებია წიგნაკები ნიკოლოზ ბარათაშვილის, აკაკი წერეთლისა და პუშკინის მეგობრის, პოეტ ვ. ტეპლიაკოვის, ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ. 1919 წლის მარტში, რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიამ ნიკო მარის ინიციატივით შალვა ბერიძეს მიანდო მეგრული სიტყვიერებითი და ეთნოგრაფიული მასალების შეკრება და ჩაწერა. 1934 წელს ემიგრაციაში ყოფნისას დაამთავრა სორბონას უნივერსიტეტი. ამ ხნის განმავლობაში ბეჭდავდა წერილებს ჟურნალ „აზიატიკში“. 1941–48 წლებში კითხულობდა ლექციებს და ქართულს ასწავლიდა ნეაპოლის აღმოსავლეთის ინსტიტუტში, სადაც მიანიჭეს პროფესორის ხარისხი.

## პოლიტიკური მოღვაწეობა 
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ შალვა ბერიძე ემიგრაციაში წავიდა. 1924 წლის სექტემბრის დამლევს ქართული არასოციალისტური პოლიტიკური ემიგრაციის ახალგაზრდული ფრთის აქტიურ წარმომადგენელთა ჯგუფმა შალვა ბერიძის თაოსნობით პარიზში დააფუძნა ქართველი ახალგაზრდობის პატრიოტული ორგანიზაცია „მომავალი“. იმავე წლის 24 ოქტომბერს ქაქუცა ჩოლოყაშვილი და მისი შეფიცულები მიწვეულები იყვნენ „მომავლის“ ერთ–ერთ სხდომაზე. შეფიცულთა ბელადმა დამსწრე საზოგადოებას გააცნო თავისი წინადადება ორგანიზაციისათვის ეწოდებინათ „თეთრი გიორგი“, ვინაიდან გველეშაპის განმგმირავი თეთრი გიორგი (წმინდა გიორგი) იყო ქედუხრელი, მებრძოლი საქართველოს სიმბოლო. ორგანიზაციას სათავეში ლეო კერესელიძე და მიხეილ წერეთელი ჩაუდგნენ.

## სამეცნიერო მოღვაწეობა 
პოლიტიკური მოღვაწეობის პარალელურად შალვა ბერიძე ეწეოდა უაღრესად ნაყოფიერ სამეცნიერო საქმიანობას. ბეჭდავდა წერილებს ჟურნალ „აზიატიკში“. 1930-იანი წლების დასაწყისში შალვა ბერიძეს ლონდონში ინგლისურად გამოუცია ანთოლოგია „ქართველი პოეტები“; ფრანგულად დაუწერია ნაშრომი „ბაირონი და პუშკინი“; იტალიურად – „ლერმონტოვი კავკასიაში“. განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია შალვა ბერიძის ღვაწლი, როგორც მეცნიერ–რუსთველოლოგისა. ამ სფეროში პირველი ნაშრომი, სახელწოდებით „რუსთაველი“, მან 1937 წელს წაიკითხა ნეაპოლის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში. ამას მოჰყვა არაერთი საინტერესო წერილი და გამოკვლევა (მათ შორის 1967 წელს გამოსული წიგნაკი იტალიურ ენაზე „რუსთაველი და მედიცინა“), თუმცა რუსთველოლოგიაში მისი მოღვაწეობის დაგვირგვინებად უნდა ჩაითვალოს „ვეფხისტყაოსნის“ სრული პროზაული თარგმანი იტალიურ ენაზე, რომელიც 1945 წელს მილანში გამოქვეყნდა. 1966 წ. შალვა ბერიძემ შოთა რუსთაველის დაბადების 800 წლის იუბილესთან დაკავშირებით წაიკითხა მოხსენება „რუსთაველის მსოფლიო მნიშვნელობა“, ხოლო რომში იტალიურ ენაზე გამოსცა „ვეფხისტყაოსნის“ აფორიზმები და ანდაზები. ამას მოჰყვა არაერთი საინტერესო გამოკვლევა. მათ შორის 1967 წელს გამოსული წიგნაკი იტალიურ ენაზე „რუსთაველი და მედიცინა“, მეცნიერს ხელნაწერის სახით დარჩენია „ვეფხიტყაოსნის“ სრული ფრანგული თარგმანი, რომელიც არ გამოქვეყნებულა.

## რესურსები ინტერნეტში 
*
*ემიგრანტი ქართველოლოგები

## სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი
კატეგორია:დაბადებული 1892
კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
კატეგორია:ქართველი ქართველოლოგები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ლადო ასათიანის 55)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში.

მართკუთხა გეგმარების მქონე მომცრო ზომის შენობა ქუჩის პირას დგას და გრძელი ფასადით გამოდის მასზე. საცხოვრებელი ფუნქციის მატარებელი შენობა ერთსართულიანია, ფლეთილი ქვით ნაშენი. მთავარი, ასათიანის ქუჩაზე გამომავალი ფასადის კომპოზიცია სიმეტრიულია. განაპირა მონაკვეთებში არსებულ, წინ წამოწეულ ორ პარმაღს შორის ხის გალერეაა გადაჭიმული. გალერეის სვეტები დეკორატიულია, წიბოებ ჩამოთლილი, მოაჯირი ჭვირული, კარნიზი კი კუწუბებიანი. წინ წამოწეული პარმაღები კი დეკორატიულ სვეტებზე ბჯენილი დამოუკიდებელი ორქანობა გადახურვითა და ჭვირული ფრონტონით აქცენტრირებული, ორივეგან ანალოგიური ოთხფსაფეხურიანი ქვის კიბეა. სახლის მთავარი ფასადი კარგად გააზრებული კომპოზიციით, მშვიდი, ზომიერი დეკორით და შესრულების მაღალი ოსტატობით ხასიათდება. ვიწრო ეზოში გამავალი ფასადიც გალერეებიანია, თუმცა სახეშეცვლილი. შენობის ერთი ნაწილი მის უკან არსებულ სახლს ებჯინება და ნაწილობრივ ფარავს მართკუთხა, წაგრძელებული შენობის ვიწრო, ქუჩისკენ მიმართული ფასადის პირველ სართულს.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 60)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. საცხოვრებელი სახლი აბასთუმნის ძველი განაშენიანების ნაწილია, რომელსაც თითქმის არ შეხებია გვიანდელი განახლება-გადაკეთება. ნაგებობა მის წინ არსებული შენობის გამო ქუჩიდან თითქმის არ აღიქმება. მიუხედავად საკმაოდ მოკრძალებული ზომისა, შენობას გააჩნია აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლებისათის დამახასიათებელი ყველა კომპონენტი - ქვით ნაგები ძირითადი ნაწილი და ხის მსუბუქი საზაფხულო სამყოფი, რომელიც ნაკვეთის სიმცირის გამო სიგრძივად განვითარებულ შენობაზეა მიშენებული და ამით განსხვავდება აბასთუმნის აივნიანი საცხოვრებელი სახლებიდან. შენობა ძირითადად ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით. თლილი ქვა, გარკვეული წესით, მხოლოდ ღიობების გარშემოა დალაგებული - მშვილდათაღიანი სარკმლების ზევით ვერტიკალურად დაწყობილი მოგრძო კვადრებია, ხოლო ამყოლები გრძელ-მოკლედ დალაგებული კვადრებითაა ამოყვანილი. შენობას აქვს ცალქანობიანი, თუნუქით დაბურული სახურავი, რომლის ფარგლებში, შენობის ზურგის მხარეს, ღიობებით გახსნილი სხვენის სათავსებია მოწყობილი.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პაველ ზავალნი

**პაველ ზავალნი** (დ. 11 აგვისტო, 1961) — რუსი პოლიტიკოსი. 2016 წლის 18 სექტემბრიდან არის რუსეთის სახელმწიფო დუმის წევრი. იყო „გაზპრომ ტრანსგაზ იუგორსკის“ დირექტორი.

## რესურსები ინტერნეტში
* ბიოგრაფია რუსეთის სახელმწიფო დუმის საიტზე

კატეგორია:„ერთიანი რუსეთის“ წევრები
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები
400 (რიცხვი)

**ოთხასი** — მეოთხასე ნატურალური რიცხვი. არის სამას ოთმოცდაცხრამეტის მომდევნო და ოთხას ერთის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი - **400**.

## რესურსები ინტერნეტში
* numberempire
* numconvert
* bikubik

400
სვანტე სტრემგრენი

**სვანტე ელის სტრემგრენი** (დ. 31 მაისი, 1870, ჰელსინგბორგი — გ. 5 აპრილი, 1947, კოპენჰაგენი) — დანიელი ასტრონომი, ცის მექანიკის სპეციალისტი, 1907-1940 წლებში იყო კოპენჰაგენის უნივერსიტეტის პროფესორი და ობსერვატორიის დირექტორი. იკვლევდა კომეტების ორბიტების ევოლუციას და სამი სხეულის ამოცანას, ასტროფიზიკის და ვარსკვლავთა ასტრონომიის საკითხებს.

## ხსოვნა
მის პატივსაცემად, მთვარის ერთ-ერთ კრატერს დაარქვეს სტრემგრენი.

## ლიტერატურა
## სქოლიო
კატეგორია:დანიელი ასტრონომები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ზ. ფალიაშვილის 18)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. ნაგებობა ერთი საკარმიდამო კომპლექსის შემადგენელი ნაწილია და ის თავდაპირველად საჯინიბოს წარმოადგენდა. კარ-მიდამო სამეფო ოჯახის ახლობელს ეკუთვნოდა, ხოლო საჯინიბო ცოტა მოშორებით, მდინარე ოცხეს ზემო წელზე განთავსებულ რომანოვების სასახლეთა კომპლექსს ემსახურებოდა. ფლეთილი კლდის ქვით მკვიდრად ნაგები ეს მიწისპირა ერთსართულიანი შენობა, რომელიც გეგმით წაგრძელებულ მართკუთხედს წარმოადგენს, თავისი არქიტექტურული კომპოზიციისა და საფასადო მორთულობის სისადავით სავსებით პასუხობს თავდაპირველ ფუნქციას. შენობის გაფორმება სწორკუთხა ღიობთა ირგვლივ თლილი ქვის გამოყენებასა და კედლებიდან მკვეთრად შვერილი ორქანობა გადახურვის დამჭერი კოჭების პროფილირებული ნამუშევრებით იფარგლება, ქუჩის მხრიდან შენობას მხოლოდ ფანჯრები აქვს, კარები კი ეზოს მხრიდან - როგორც ვიწრო, ისე გრძელი ფასადებისკენაა დატანებული. შენობის ქუჩის ფასადის ზედა კუთხესთან შემორჩენილია მასზე უშუალოდ მიდგმული საკმაოდ განიერი კედლის ნანგრევი, რაც კარ-მიდამოს ძველი ქვის ზღუდის გადარჩენილ ფრაგმენტს წარმოადგენს. ნაგებობაზე მარცხენა მხრიდან ბლოკით მიშენებულია ახალი, უსახური და უმეტყველო მოცულობა, რაც არღვევს მხატვრულ მთლიანობას, შენობას სიგრძეს მატებს და მასშტაბს უკარგავს.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პოლინა სტრეპეტოვა

**პოლინა სტრეპეტოვა** (დ. 14 ოქტომბერი, 1850, ნიჟნი ნოვგოროდი — გ. 4 ოქტომბერი, 1903, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი მსახიობი. მის შემოქმედებაზე დიდი გავლენა მოახდინეს ბესარიონ ბელინსკისა და ნ. დობროლიუბოვის შეხედულებებმა. სტრეპეტოვას დებიუტი შედგა 1865 წელს რიბინსკში. თამაშობდა კომედიებში, ვოდევილებში, დრამებში, ოპერეტებში. 1880 წელს თამაშობდა ა. ბრუნო პუშკინის თეატრის დასშ, 1881-18890 და 1899-1900 წლებში სანქტ-პეტერბურგის ალექსანდრას თეატრის დასში.

## ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი
კატეგორია:დაბადებული 1850
კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ოქტომბერი
კატეგორია:გარდაცვლილი 1903
კატეგორია:რუსი ქალი მსახიობები
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში გარდაცვლილები
სტრეპტოკოკები

**სტრეპტოკოკები** ( <  და ) — სფერული ფორმის უძრავი, გრამდადებითი ბაქტერიები. მრავლდებიან უჯრედების ერთ სიბრტყეზე დაყოფით, სპორებს არ ქმნიან, კარგად იზრდებიან ხორცის პეპტონურ საკვებ არეებზე. შეუძლიათ შაქრებისა და სპოტების დუღილის გამოწვევა. პათოგენური სტრეპტოკოკები იწვევენ ანგინას, წითელ ქარს, პნევმონიას, სეფსისს, დაჩირქებას, აბსცესს. ზოგიერთ სტრეტოკოკს შეუძლია სისხლში ერითროციტების დაშლა — ჰემოლიზი.

## იხილეთ აგრეთვე 
* კოკები
* ბაქტერიები

## ლიტერატურა 
კატეგორია:გრამდადებითი ბაქტერიები
კატეგორია:კოკები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ზ. ფალიაშვილის 19)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. სახლი ქუჩისკენ მიმართული ფასადის ხის, ორქანობა გადახურვით დაბურული, ჭვირული დეკორით უხვად დეკორირებული (მოაჯირი, ჭვირული ფარდა, თაღი) აივნით იხსნება. ღიობები პროფილირებული ხის საპირეებით არის შემოზღუდული და გახლეჩილი ფრონტონით აქცენტრირებული. შემორჩენილია ავთენტური, დეკორირებული ხის კარი. მორებისგან "აწყობილი" კედლის სიბრტყის, ხეში შესრულებული არქიტექტურული პროფილებისა და აჟურული დეკორის სინთეზი ფასადს მაღალ მხატვრულ ღირებულებას სძენს და ურბანული ქსოვილისთვის მნიშვნელოვან ობიექტად აქცევს. გვერდითა ფასადი, შვერილი, სწორკუთხა, დამოუკიდებელი ორქანობა გადახურვით დაბურული მოცულობით გამოდის ეზოში. ფასადი, რომელიც ასევე კარგად აღიქმება ქუჩიდან, შეფიცრულია, კედლის სიბრტყეს აქაც, მთავარი ფასადის ანალოგიურად, საპირეებით მოჩარჩოებული და გახლეჩილი ფრონტონით აქცენტრირებული სამი (აქედან ერთ-ერთი შეფიცრულია) სარკმელი ანაწევრებს და მაქმანისებრი დეკორით გაფორმებული ფრონტონი ასრულებს. სახლის ძირითად კორპუსთან შედარებით ვიწრო და შვერილ მოცულობაშია მოწყობილი მთავარი, ჭვირული თაღით მონიშნული შესასვლელი, რომელიც ქუჩისკენ არის მიმართული.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სტრესი

**სტრესი** — ორგანიზმის ფიზიკური დაძაბულობის მდგომარეობა., რომელიც ვითარდება ძლიერი გამაღიზიანებლის ზეგავლენით, როგორც ყოველდღიურ ცხოვრებაში, ისე სპეციფიკურ პირობებში. ტერმინი შემოიღო კანადელმა ფიზიოლოგმა ჰ. სელიემ 1936 წელს ადაპტაციური სინდრომის აღწერის დროს. სტრესმა შესაძლოა მოახდინოს როგორც დადებითი, ასევე უარყოფითი გავლენა ადამიანის მოქმედებაზე მის სრულ დეზორგანიზაციამდე.

## იხილეთ აგრეთვე
*ფიზიოლოგიური ადაპტაცია

## ლიტერატურა 
## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ჯანმრთელობის ფაქტორები
კატეგორია:ემოცია
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ზ. ფალიაშვილის 17ა)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. ფალიაშვილის ქუჩის დასაწყისში ყურადღებას იქცევს ერთმანეთის გვერდი-გვერდ განლაგებული რამდენიმე, მაღალი მხატვრული ღირებულების მქონე, ერთ ან ორსართულიანი, ქვით ნაგები და ხის ელემენტებით უხვად დეკორირებული შენობათა რიგი. განსაკუთრებით სამი სახლი, რომლებიც არქიტექტურული თვალსაზრისით ერთიან კომპოზიციად აღიქმებიან. სამი მხრიდან შემოზღუდულ და ქუჩისკენ გახსნილი ეზოს მარცხენა მხარეს განთავსებულია ფლეთილი ქვით ნაგები, ორსართულიანი შენობა. ალაგ-ალაგ შემორჩენილია ჭვირული მოაჯირისა და ბადისებრი დეკორით შექმნილი სარტყელის ფრაგმენტები. უკანა ზურგის კედელი ყრუა, შეულესავი. მიუხედავად გარკვეული ცვლილებებისა ობიექტს შენარჩუნებული აქვს ავთენტურობა.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (ზ. ფალიაშვილის 14)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. 

ფალიაშვილის ქუჩა აბასთუმანში ორ ნაწილადაა გაყოფილი და ერთმანეთის პარალელურად მიემართება მდინარე ოცხის მარცხენა ნაპირზე. მათ შორის არსებულ, ზოგჯერ რამდენიმე შენობისაგან შემდგარ ლუწნომრიან ნაგებობათა ჯგუფს ერთი მისამართი აქვს. მათ რიცხვს მიეკუთვნება კამერული ხასიათის ერთსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, რომელიც მხატვრულად მეტად მნიშვნელოვანი შენობის გაგრძელებას წარმოადგენს. ზურგით და გვერდითი კედლით იგი მეზობლად მდგარ შენობებზეა მიდგმული და მხოლოდ ორი ფასადი აქვს ხილული. წაგრძელებული გეგმის მქონე ნაგებობა მდინარისკენ მიმართულია ქვით ნაგები შეულესავი ფასადით, ხოლო შუშაბანდიანი გრძივი მხრით ეზოს სიღრმეში ვითარდება. შუშაბანდს ხის მოხარატებული მოაჯირი აქვს. სახლს აქვს ორი შესასვლელი - ქვის ოთხსაფეხურიანი კიბე, რომლითაც შუშაბანდში შეიძლება მოხვედრა და მოკლე ფასადზე განთავსებული სადა კარის ღიობი. ეს უკანასკნელი ფასადის უხეშად თლილი ქვით ნაგები სიბრტყიდან გამოიყოფა ღიობის ირგვლივ დალაგებული კარგად თლილი კვადრებით. ამავე ფასადზეა განთავსებული ფანჯარა, რომელიც მოგვიანებით უნდა იყოს გაჭრილი.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 24)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. 

სახლი აბასთუმნის შესასვლელში ოცხეს მარცხენა ნაპირაზე მდებარეობს. საცხოვრებელი ფუნქციის მატარებელი შენობა მთის ციცაბო კალთის პირას არის აგებული, მთავარი ფასადი კი, მდინარე ოცხესკენ არის მიმართული. სწორკუთხა, გეგმაში თითქმის ოთხკუთხა, ორსართულიანი სახლი ფლეთილი, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. შენობის კუთხეებისა და გვერდითა ფასადებში გაჭრილი სარკმლების მოჩარჩოებაში გამოყენებული კვადრები თლილია, სუფთად დამუშავებული, რითაც მშენებელს დეკორატიულობის ელემენტი შემოაქვს. მთავარი ფასადი გალერეა-აივნების სისტემით არის მოცული, რომელიც ამჟამად შემინულია და შუშაბანდად არის ქცეული. გალერეის ავთენტური დეტალები თითქმის მთლიანადაა შეცვლილი. სახლის მთავარ ფასადზე ერთსართულიანი, უსახო მიშენებაა, მიშენებითაა დამახინჯებული გვერდითა ფასადებიც. ზურგის, მთის კალთისკენ მიმართული ფასადი მომცრო ზომის ეზოში გადის და უსახო, შეფიცრული შუშაბანდის სახით არის წარმოდგენილი. მიუხედავად მინაშენებისა და სახეცვლილი გალერეისა ნაგებობას შენარჩუნებული აქვს ღირებულება, მაშტაბი და გეგმარება.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სტრეპტომიცინი

**სტრეპტომიცინი** — ანტიბიოტიკი ამინოგლიკოზიდების ჯგუფისა. რომელიც პირველად მიიღო ამერიკელმა მეცნიერმა, რატგერსის უნივერსიტეტის მკვლევარმა ზ. ვაქსმანმა 1943 წელს. მჟავური ჰიდროლიზის დროს სტრეპტომინიცინი იშლება ექვსატომიან ციკლურ სპირტად — ინოზიტად. სტრეპტომიცინს აქვს ფუძის თვისება, კარგად იხსნება წყალში, პრაქტიკულად არ იხსნება ორგანულ გამხსნელებში. სხვადასხვა მჟავებთან ერთად ადვილად ქმნის მარილებს. 

## ლიტერატურა
კატეგორია:ანტიბიოტიკები
უდის ზურგიანი კოშკი

**უდის ზურგიანი კოშკი** — სათავდაცვო-სასიგნალო ნაგებობა ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ უდესთან. დგას ფლატის პირას. ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით. ერთი მხარე სწორი აქვს, დანარჩენი მრგვალი. ციხეში შესასვლელი საკარე ღიობი სწორ გვერდზეა გაკეთებული მეორე სართულის დონეზე. კოშკი ორსართულიანია. სართულშორისი გადახურვა ხის უნდა ყოფილიყო.

## იხილეთ აგრეთვე
* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი (შოთა რუსთაველის 46)

**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. 

რუსთაველის ქუჩის შუა ნაწილში, სადაც აბასთუმნის განაშენიანება მხოლოდ ერთ მხარეს, მდინარე ოცხეს მარჯვენა სანაპიროს გზისპირსა და მიმდებარე ფერდზე იშლება, დიდ თავად მიხეილ ნიკოლოზის ძის მიერ აბასთუმანში რომანოვების ცხოვრების პერიოდში გამართული ისტორიული წყაროს გვერდით მდებარეობს თლილი ქვის ცოკოლზე მდგარი ხის კოტეჯი. ყოველი მხრიდან შუშაბანდებით გახსნილ კუბური მოცულობის ბელეტაჟს, ქუჩისკენ მიმართული მთავარი ფასადის შუაში, შეფიცრული ფრონტონით დასრულებული მკვეთრად შვერილი რიზალიტი აქვს. აივნების სისტემის თავდაპირველი სახის შეცვლას - ნაწილობრივ ამოშენების, შეფიცვრისა და შემინვის მიუხედავად, რიზალიტი, ფრონტონით აქცენტირებული გამოზიდული სტრუქტურით და ხის ელემენტების ინდივიდუალური მხატვრული დამუშავებით დომინირებს დანარჩენ ნაწილებზე. მხოლოდ ამ ნაწილშია შენობის ცოკოლი შეულესავი და ჩანს კარგად თლილი კვადრების სწორხაზოვანი წყობა, რომელსაც სართულშუა დონეზე, აივნის ძირში, პროფილირებული სარტყელი ასრულებს. რიზალიტზე განსაკუთრებით საყურადღებოა ხის ელემენტების მხატვრული დამუშავება. სამმალიანი აივნის სწორკუთხა სვეტების პროფილი სხვადასხვა დონეზე იცვლება და წახნაგების ჩაკვეთით პლასტიკურ ფორმებს იძენს, რომელსაც ზედაპირზე ამოზიდული სწორკუთხედი, თუ კუწუბები ამკობს. მოაჯირი აჟურულია; სვეტებისა და მოაჯირის მსგავსი გაფორმება შემორჩენილია მთავარ ფასადის მარჯვენა მხარეს. რიზალიტის შეფიცრულ ფრონტონს ირგვლივ კუწუბების მწკრივი აჩარჩოებს, ხოლო სიბრტყის შუა ნაწილში ორმხრივად დაკუწუბებული გადაჯვარედინებული ფიცრების გადაკვეთასთან მცირე ზომის, ამავე მოტივიან ჩარჩოშემოვლებული მრგვალი ღიობია დატანილი, ხოლო ფიცრების ზემო ნაპირიდან ჭვირული სამკუთხედებით დამუშავებული ჩამოშვებული ფიცრებია დაკრული. რაც შეეხება შუშაბანდების ჩარჩოებს, მათ დანაწევრებასა და პროპორციებში სხვაობა ჩანს, რაც აივნის თანდათან, დროთა განმავლობაში შემინვაზე მიუთითებს.

## იხილეთ აგრეთვე 
*ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კოლობუსი

**კოლობუსი** () — ცხვირვიწრო მაიმუნების გვარი ანთრისებრთა ოჯახისა. ცნობილია ხუთი სახეობა: ანგოლური (C. angolensis), აღმოსავლური ანუ გვერეცა (C. guereza), სამეფო (C. polykomos), შავი (C. satansa) და თეთრფეხა (C. vellerosus). გავრცელებული არიან ცენტრალურ აფრიკაში. სხეულის სიგრძეა 45–72 სმ, კუდისა 52–100 სმ, მასა 5,4–14,5 კგ. შეფერილობა კონტრასტულია: ბეწვი შავია, საზის კიდეები თეთრი, გვერდებზე გასდევთ გრძელი თეთრი ზოლები. კუდის ბოლოში დიდი თეთრი ფუნჯია. მტევნის დიდი თითი რედუცირებულია (აქედან სახელწოდება:  — დასახიჩრებული, გახეიბრებული). ცხოვრობენ ტროპიკულ ტყეებში, ხეებზე. დღის ცხოველებია. იკვებებიან უპირატესად ფოთლებით, მცირე რაოდენობით ხილითა და ყვავილებით. ჩვეულებრივ ცხოვრობენ მცირე ზომის ჯგუფებად, რომელშიც 1 ზრდასრული მამალი და 2–6 ზრდასრული დედალია. მაკეობა 175 დღე გრძელდება. დედლები სქესობრივ სიმწიფეს 4 წლის ასაკში აღწევენ, მამლები 6 წლის ასაკში. ტყვეობაში ცხოვრობენ 23 წელზე მეტს. აქტიურად ნადგურდებიან ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ლამაზი ბეწვის გამო, რომელიც ქალის ტანსაცმლის მოსართავად გამოიყენება. სამეფო, შავი და თეთრფეხა კოლობუსები განიხილებიან მოწყვლად სახეობებად.

## სქოლიო 
*
ნაოხრების კათოლიკური ეკლესია

**ნაოხრების კათოლიკური ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაოხრებში. აგებულია 1863-1865 წლებში.

ტაძარი სამნავიანი ბაზილიკაა. ნაგებია ნათალი კვადრებით. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. ჩრდილოეთის და სამხრეთის კედელში ორ-ორი ფართო და თაღოვანი სარკმელია. დასავლეთ კედელში ერთი, აღმოსავლეთ კედელში კი ორი თაღოვანი და ერთიც სწორკუთხა სარკმელია. სამხრეთი შესასვლელის კარის ტიმპანი ჩასმულია შეკიდულ კაპიტელებზე აღმართულ სვეტებსა და კარნიზით შექმნილ დეკორში. ამავე კედელზე შესასვლელთან მიშენებულია თაღოვანი კარიბჭე, რომელზეც მცირე, ოთხსვეტზე გახსნილი სამრეკლო-ფანჩატურია დადგმული. ტაძრის ორფერდა სახურავის დასავლეთ კიდეში ექვს მრგვალ სვეტზე გახსნილი ფანჩატუროვანი სამრეკლოა დადგმული, რომელსაც თუნუქის სახურავი აქვს. ასევე თუნუქითაა დახურული ტაძარიც. ტაძრის ინტერიერი ორ-ორი წყვილი სვეტითა და მათზე გადასული თაღით სამ ნავადაა გაყოფილი. გვერდითა ნავები ძლიერ ვიწროა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდი და პასტოფორიუმებია. ამ უკანასკნელებში შესასვლელი აბსიდის წიბოებზეა გაჭრილი. საკურთხეველი ამაღლებულია და დარბაზისგან ხის მოაჯირით გამოიყოფა. პასტოფორიუმების სამხრეთ და ჩრდილოეთ კიდეებში მაღალი ნიშებია გაკეთებული მადონასა და ჯვარცმის მოსათავსებლად. დარბაზის დასავლეთ ნაწილში ხის სამსართულიანი პატრონიკეა. ცენტრალური ნავის კამარა, კონქი და საკურთხევლის კედლები ხის პერანგითაა დაფარული.

## რესურსები ინტერნეტში 
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის კათოლიკური ტაძრები
ანდრეა ბელოტი

**ანდრეა ბელოტი** (; დ. 20 დეკემბერი, 1993) — იტალიელი ფეხბურთელი. ლისაბონის „ბენფიკას“ თავდამსხმელი. 

## სანაკრებო კარიერა
ნათამაშები აქვს იტალიის 19, 20 და 21-წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებებში. 2021 წელს იტალიის ნაკრებთან ერთად მოიგო ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი.

## სანაკრებო სტატისტიკა 
## მიღწევები
### სანაკრებო
;  იტალია
* ევროპის ჩემპიონი: 2020

## რესურსები ინტერნეტში
* 

კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
კატეგორია:დაბადებული 1993
კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:სერია C-ს ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები
კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები
კატეგორია:ტორინოს ფეხბურთელები
კატეგორია:რომას ფეხბურთელები
კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები
კატეგორია:კომოს ფეხბურთელები
კატეგორია:პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები
კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები
კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
კატეგორია:ცოცხალი ადამიანები