Gréja Katedral Semarang

**Gréja Katedral Semarang** utawa Gréja Katedral Santa Perawan Maria Ratu Rosario Suci iku salah siji gréja Katulik sing ana ing Semarang. Gréja Katedral iki wis dadi panggonan sembahyang wong-wong Katulik wiwit 86 taun kepungkur tekan saiki. 
ka|267x267px
Gréja Katedral iki mapan ana ing dalan Pandanaran No. 9, Semarang, Jawa Tengah, Indonesia. Gréja iki ana ing sacedhake Tugu Muda ing kalurahan Randusari, Semarang. Ora adoh saka gréja iki ana gedhong Lawang Sewu, Museum Mandala Bhakti, lan Pasar Bulu.

Gréja Katedral nganakake pangibadah saben Setu lan Minggu. Ing dina Setu ambal ping pindho ing wayah sore, wanci 16.30 WIIK lan 18.30 WIIK; dene ing dina Minggu ampal ping papat, wanci 06.00 WIIK, 08.00 WIIK, 16.30 WIIK, 18.30 WIIK.

Kajaba gedhong gréja sing dinggo ngibadah, ana sawetara panggonan tunggal pekarangan karo Gréja Katedral kaya ta, taman pandonga Bunda Maria, taman jiarah, kantor gréja, lan papan panggonan romo. Gréja iki duwe papan kanggo tunggangan para umat lan pangurus paroki sing amba ana ing pekarangan kiwa gedhong lan ana uga ing pekarangan tengen gréja. Papan kanggo tunggangane umat ana ing sakiwane gedhong gréja, dene papan kanggo tunggangane para uskup lan paroki ana ing tengen gedhong gréja kang wis ditata kanthi trapsila.

Ing pinggir pekarangan sakiwane regol ana maneka warna papan kanggo ngumumake katrangan sesambungan karo kegiyatan gréja. Kabeh katata kanthi pèni lan resik.

## Sajarah 
al=|ka|251x251px|Lawang ngarep mlebu Gréja Katedral
Nalika tanggal 28 Dhésèmber 1808 salah siji rama saka Walanda, Rama Lambertus Prinsen, Pr, teka ing Semarang. Tanggal 20 September 1843 Batavia ditetepake minangka Vicariat Apostolic dening Tahta Suci lan Mgr. Jacobus Grooff Suriname dikukuhake dadi Vicaris Apostolic. Ing wektu iku Vicariat Apostolic Batavia duwe telung paroki gedhé, yaiku Batavia, Semarang lan Surabaya. Paroki Semarang pusate ana ing Gedangan sing mayungi telung gréja stasi, yaiku Candi (1915), Randusari (1927) dan Bangkong (1932). 

Ing taun 1920 pasamuwan Katulik sangsaya ngrembaka mulane paroki Semarang tuku lemah lan gedhong ing Randusari tanggal 26 Januari 1927. Gedhong sing dhisike digunakake kanggo gedhong kesehatan “Dienst voor Volkgezondheid” pungkasane digunakake kanggo ngibadah pasamuwan Katulik. Sawise didandani tanggal 9 Oktober 1927 gedhong gréja iki diberkahi dening Mgr. Antonius van Velsen, Vicaris Apostolic Batavia ing wetu iku, kaya kang kasebut ing Cronologisch Overzicht Missie van N.O.I sing disusun dening Rama Antonius van Aernsbergen, SJ. Gedhong gréja iki dadi panandha wiwitane jiarah iman ing Stasi Randusari. Wiwit iku, 9 Oktober diarani tanggal lair gréja Katedral Semarang. 

Sawise ana telung wong sing dibaptis tanggal 15 Januari 1928 dening Rama Josephus Hoeberechts, SJ lan wali baptis Henricus Makiban, pasamuwan Katulik ing greja iki sangsaya tuwuh lan ngrembaka. Tanggal 1 Mei 1930 Stasi Randusari katetepake dadi paroki bareng karo dikukuhake “Het R.K. Kerk en Armbestuur van de Kerk van O. L. Vrouw v.d. Allerheilingsten Rozenkrans” (Pengurus Gréja dan Pengurus Dana Sekeng). Paroki Randusari iki diladeni dening para rama Jesuit lan Rama Josephus Hoeberechts, SJ diangkat minangka Voorzitter lan Penningmeester (Rama Kepala dan Bendahara) dan Rama Josephus Dieben SJ minangka juru tulis.

Tanggal 25 Juni 1940 Semarang dadi Vikariat Apostolik lan dadi gréja diwasa, pisah saka Vikariat Batavia. Gréja Santa Perawan Maria Ratu Rosario Suci dipilih dadi Gréja Uskup (Katedral). Tanggal 4 Agustus 1940 Mgr. Albertus Soegijapranata, S.J diangkat dadi Uskup Semarang kapisan lan ditahbisake minangka Uskup tanggal 6 Oktober 1940 lan manggon ing omah rama ing Gedangan.

Gréja Katedral iki ura mung dadi gréja paling tua ing Semarang, nanging uga ngemu sajarah lan migunani nalika wong-wong Semarang ngupaya kamardikan lan nglawan prajurit Walanda. Salah sijining panggedhe ing gréja iki nyengkuyung perjuangan bangsa Indonesia, jenenge Mgr. Albertus Soegijapranata, SJ. Mulane Soegijapranata, uskup kaping pisan ing Gréja Katedral, misuwur minangka pahlawan nasional. Nalika iku, Jepang ngupaya ngrebut gréja iki lan arep ndadekake gréja iki minangka markas prajurit perang Jepang. Albertus Soegijapranata kadhapuk ayahan penting sajroning paprangan gedhé ing Semarang sing kondhang kasebut "paprangan limang dina Semarang". Ing wektu iku dhèwèke ndhelikaké prajurit Indonesia ing Gréja Katedral iki cikben slamet saka uber-uberaning penjajah. Gréja Katedral uga dadi panggon ndelehake logistik kanggo wong-wong Semarang. Ing sajroning upayaning Soegijapranata kanggo njaga lan nggondhèli gréja supaya ora direbut dening Jepang nganthi direwangi toh nyawa. Kahanan politik sing ora mesthi ing mangsa iku, keuskupan sing dipimpin Soegijapranata kepeksa pindah menyang Ngayogyakarta minangka penyengkuyunging paguyuban Katulik lan keuskupan marang pemerintah Indonesia.
jmpl|200x200px|Taman sembahyang Maria ing Gréja Katedral
Gréja Katedral sangsaya suwe sangsaya maju lan ngrembaka. Taun 1955 ladosan marang pasamuwan uga sangsaya nengsemake. Akeh kegiyatan kanggo para mudha kang dianakake. Sawetara para mudha uga wani ngethok, kaya ta Al. Suyono, Thomas Sabar Adiutomo, Sudrajat dan Ch. Wiyono. Semono uga pakumpulaning pasamuwan Maria lan pakumpulan guru-guru Katolik, kabeh sangsaya gumregah anggone leladi. Taun 1956 Rama Bernardus Schouten, SJ mungkasi leladine lan diganteni dening Rama Johannes Baptista Dijkstra, SJ. Supaya pasamuwan bisa diladeni kanthi luwih prayoga Rama Dijkstra karo para rama liane nggawe tugas kang diperang-perang, contone Rama Dijkstra ngurusi kabutuhaning paroki lan kahanan sosial ekonomi, Rama Everardus Wiegers, SJ ngurusi babagan liturgi lan administrasi paroki, lan Rama Widjajasuparta, Pr ngrembakakake organisasi kamasarakatan, kaya ta para mudha lan para wadon Katulik. Dene Rama Fredericus Pranata Widjaja, SJ nggawe tatanan anyar ing perangan seni swara ing Katedral.

## Dhaptar Rama 
Rama sing wis leladi ing Gréja Katedral saka taun 1928 tekan 2025 cacahe ana 94. Dhaptare bisa kawaca ing ngisor:

## Rujukan