Bebadan

thumb|350px|Organisasi mahasiswa ing Litowen

**Bebadan** utawa uga bisa diarani **organisasi** (Yunani: *ὄργανον*, *organon*-piranti) yaiku kelompok wong-wong ing siji wadhah kanggo nuju siji tujuan bebarengan.

Ing ngèlmu-ngèlmu sosial, organisasi disinau dhèning periset saka akèh babagan ngèlmu, kang utama yaiku sosiologi, ékonomi, ngèlmu pulitik, psikologi, lan  manajemen.. 
* James D. Mooney ngendaaké manawa organisasi yaiku wujud saka perserikatan manungsa kanggo nggayuh tujuan bebarengan . 
* Chester I. Bernard ngandaaké manawa organisasi yaiku sistem aktivitas kerja bareng  kang dilakuaké dhèning wong loro utawa luwih. 
* Stephen P. Robbins ngandaaké manawa organisasi yaiku kesatuan (*entity*) sosial kang dikoordinasiaké kanthi sadar, kanthi batesan-batesan kang rélatif bisa diidentifikasiaké, kang kerja kanthi dhasar kang rélatif terus-terusan kanggo nggayuh siji tujuan bareng utawa sekelompok tujuan.

Sawijining organisasi bisa dumadi amaraga kadayan dhèning aspèk-aspèk kaya ta: penyatuan visi lan misi sarta tujuan kang padha  karo perwujudan èksistènsi sekelompok wong mau marang masarakat.. Supaya bisa interaksi kanthi èfèktif ing organisasi kang kesangkut.

### Unsur-unsur 
Miturut Keith Davis adaana 3 unsur wigati ing partisipasi:
# Unsur no 1, yaiku partisipasi utawa  keikutsertaan sakbeneré yaiku keterlibatan méntal lan perasaan, punjul namung keterlibatan kanthi jasmaniah.
# Unsur no 2 yaiku keikhlasan mènèhi sumbangan marang usaha kanggo nggayuh tujuan kelompok. Berarti, manawa ana rasa seneng, ksukarela kanggo mbantu kelompok.
# Unsur no 3 yaiku unsur tanggung jawab. Unsur mau awujud segi kang nonjol saka rasa dadi anggota. iki diakoni dadi anggota artiné ana rasa “sense of belongingness”.

### Jinis-jinis 
Keith Davis uga ngandaaké jinis-jinis partisipasi, yaiku:
# Pikiran (*psychological participation*)
# Tenaga (*physical partisipation*)
# Pikiran lan tenaga 
# Keahlian 
# Barang 
# Duit

### Syarat-syarat 
Supaya siji partisipasi ing organisasi bisa lumaku kanthi èfektif, dibutuhaké persyaratan kang mutlak, yaiku:
* Wektu. Supaya bisa partisipasi diperluaké wektu. Wektu kang dimaksud yaiku bisa ngertèni pesan kang diaturaké dhéning pemimpin.
*dana perangsang, diperluaké ing siji partisipasi, nanging kudi dibatesi saperluné supaya ora nyiptaaké kesan négatif .
* Subyek partisipasi kudu rélevan utawa ana kaitané karo organisasi.
* Partisipasi kudu duwè kemampuan kanggo partisipasi, yaiku duwé lingkup pamikir kang amba dal pengalaman uga komunikasi kang lancar.
* Partisipasi kudu bisa  komunikasi timbal balik, tuladhané nggunakaké basa kang padha kang dipahami, saingga bisa kacipta tukaran pikiran kang èfètif
* Pihak kesangkut bébas nalika nglakoaké peran sarta sesuai karo persyaratan kang wus ditentuaké.
* Nalika partisipasi nemtokaké siji kagiyatan kudu didasarké kebebasan ing kelompok, artiné ora maksa lan ota nimbulaké kategangan utawa gangguan ing pikiran jiwa pihak-pihak anggota. Hal iki didasaraké prinsip yaiku partisipasi duwé sipat persuatif.

Partisipasi ing organisasi nekanaé ing pembagian wewenang utawa tugas-tugas ing  nglaksanaaké kagiyatan kanthi maksud ngundhakaké èfèktif tugas kang diwènèhaké kanthi struktur kang luwih jelas.

## Bentuk-bentuk organisasi 
# Organisasi pulitik
# Organisasi sosial
# Organisasi mahasiswa
# Organisasi ulah raga
# Organisasi sekolah
# Organisasi nagara

## Rujukan