Jangka Jayabaya

**Jangka Jayabaya** iku ramalan ing tradhisi Jawa kang dipercaya ditulis déning Jayabaya, raja Karajan Kadhiri. Ramalan iki dikenal lumrahé dikenal ing kalangan masarakat Jawa.

## Ramalan
# Besuk yèn wis ana kréta tanpa jaran 
# Tanah Jawa kalungan wesi 
# Prahu lumaku ing dhuwur awang-awang 
# Kali ilang kedhungé 
# Pasar ilang kumandhang 
# Iku tandha yèn tekané jaman Jayabaya wis cedhak 
# Bumi saya suwé saya mengkeret 
# Sekilan bumi dipajeki 
# Jaran doyan mangan sambel 
# Wong wadon nganggo pakéyan lanang 
# Iku tandhané yèn wong bakal nemoni wolak-waliking jaman
# Akèh janji ora ditetepi 
# Akèh wong wani nglanggar sumpahé dhéwé
# Manungsa padha seneng nyalah
# Ora ngendahaké hukum Allah
# Barang jahat diangkat-angkat
# Barang suci dibenci
# Akèh manungsa mung ngutamakké dhuwit
# Lali kamanungsan
# Lali kabecikan
# Lali sanak lali kadang
# Akèh bapa lali anak
# Akèh anak wani nglawan ibu
# Nantang bapa
# Sedulur padha cidra
# Kulawarga padha curiga
# Kanca dadi mungsuh 
# Akèh manungsa lali asalé 
# Ukuman Ratu ora adil 
# Akèh pangkat kang jahat lan ganjil
# Akèh kelakuan kang ganjil 
# Wong apik-apik padha kapencil 
# Akèh wong nyambut gawé apik-apik padha krasa isin 
# Luwih utama ngapusi 
# Wegah nyambut gawé 
# Kepingin urip méwah 
# Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekaké duraka
# Wong bener thenger-thenger 
# Wong salah bungah 
# Wong apik ditampik-tampik
# Wong jahat munggah pangkat
# Wong agung kasinggung
# Wong ala kapuja
# Wong wadon ilang kawirangané
# Wong lanang ilang kaprawirané
# Akèh wong lanang ora duwé bojo
# Akèh wong wadon ora setya marang bojoné
# Akèh ibu padha ngedol anaké
# Akèh wong wadon ngedol awaké
# Akèh wong ijol bebojo
# Wong wadon nunggang jaran
# Wong lanang linggih plangki
# Randha seuang loro
# Prawan seaga lima
# Dhudha pincang laku sembilan uang
# Akèh wong ngedol ngèlmu
# Akèh wong ngaku-aku
# Njabané putih njeroné dhadhu
# Ngakuné suci, nanging suciné palsu
# Akèh bujuk akèh lojo
# Akèh udan salah mangsa
# Akèh prawan tuwa
# Akèh randha nglairaké anak
# Akèh jabang bayi lair nggolèki bapakné
# Agama akèh kang nantang
# Prikamanungsan saya ilang
# Omah suci dibenci
# Omah ala saya dipuja
# Wong wadon lacur ing ngendi-endi
# Akèh laknat
# Akèh pengkianat
# Anak mangan bapak
# Sedulur mangan sadulur
# Kanca dadi mungsuh
# Guru disatru
# Tangga padha curiga
# Kana-kéné saya angkara murka 
# Sing weruh kebubuhan
# Sing ora weruh ketutuh
# Bésuk yèn ana peperangan
# Teka saka wétan, kulon, kidul lan lor
# Akèh wong becik saya sengsara
# Wong jahat saya seneng
# Wektu iku akèh dhandhang diunèkaké kuntul
# Wong salah dianggep bener
# Pengkhianat nikmat
# Durjana saya sampurna
# Wong jahat munggah pangkat
# Wong lugu kebelenggu
# Wong mulya dikunjara
# Sing curang garang
# Sing jujur kojur
# Pedagang akèh kang keplarang
# Wong main akèh kang ndadi
# Akèh barang karam
# Akèh anak karam
# Wong wadon nglamar wong lanang
# Wong lanang ngasoraké drajaté dhéwé
# Akèh barang-barang lumebu luang
# Akèh wong kaliren lan wuda
# Wong tuku ngglènik kang dodol
# Sing dodol akal okol
# Wong golèk pangan kaya gabah diinteri
# Sing kebat kliwat
# Sing telah sambat
# Sing gedhé kesasar
# Sing cilik kepleset
# Sing anggak ketunggak
# Sing wedi mati
# Sing nékat mbrekat
# Sing jerih ketindhih
# Sing ngawur makmur
# Sing ngati-ati ngrintih
# Sing ngedan keduman
# Sing waras nggagas
# Wong tani ditalèni
# Wong dora ura-ura
# Ratu ora netepi janji, musna panguwasané
# Bupati dadi rakyat
# Wong cilik dadi priyayi
# Sing mendélé dadi gedhé
# Sing jujur kojur
# Akèh omah ing ndhuwur jaran
# Wong mangan wong
# Anak lali bapak
# Wong tuwa lali tuwané
# Pedagang adol barang saya laris
# Bandhané saya ludhes
# Akèh wong mati kaliren ing sisihé pangan
# Akèh wong nyekel bandha nanging uripé sangsara
# Sing édan bisa dandan
# Sing bengkong bisa nggalang gedhong
# Wong waras lan adil uripé nggrantes lan kepencil
# Ana peperangan ing njero
# Timbul amarga para pangkat akèh kang padha salah paham
# Durjana saya ngambra-ambra
# Penjahat saya tambah
# Wong apik saya sengsara
# Akèh wong mati jalaran saka peperangan
# Kebingungan lan kobongan
# Wong bener saya thenger-thenger
# Wong salah saya bungah-bungah
# Akèh bandha musna ora karuan lungané 
# Akèh pangkat lan drajat padha minggat ora karuan sababé 
# Akèh barang-barang karam, akèh bocah karam
# Bejané kang lali, bejané kang éling
# Nanging sauntung-untungé kang lali
# Isih untung kang waspada
# Angkara murka saya ndadi
# Kana-kéné saya bingung
# Pedagang akèh alangané
# Akèh buruh nantang juragan
# Juragan dadi umpan
# Sing suwarané seru olèh prabawa
# Wong pinter diingar-ingar
# Wong ala diuja
# Wong ngerti mangan ati
# Bandha dadi memala
# Pangkat dadi pemikat
# Sing sawenang-wenang rumangsa menang 
# Sing ngalah rumangsa kabèh salah
# Ana Bupati saka wong kang asor imané
# Patihé kepala judhi
# Wong kang atiné suci dibenci
# Wong kang jahat lan pinter jilat saya drajat
# Pemerasan saya ndadra
# Maling lungguh wetengé mblenduk 
# Pitik angrem saduwuré pikulan
# Maling wani nantang kang duwé omah
# Begal padha ndhugal
# Rampok padha keplok-keplok
# Wong momong mitenah kang diemong
# Wong jaga nyolong kang dijaga
# Wong njamin njaluk dijamin
# Akèh wong mendem donga
# Kana-kéné rebutan unggul
# Angkara murka ngombro-ombro
# Agama ditantang
# Akèh wong angkara murka
# Nggedhèkaké duraka
# Ukum agama dilanggar
# Prikamanungsan di-iles-iles
# Kasusilan ditinggal
# Akèh wong édan, jahat lan kélangan akal budi
# Wong cilik akèh kang kepencil
# Amarga dadi kurbané si jahat kang jajil
# Banjur ana Ratu duwé prabawa lan nduwé prajurit
# Lan nduwé prajurit
# Nagarané ambané saprawolon
# Tukang mangan suap saya ndadra
# Wong jahat ditampa
# Wong suci dibenci
# Timah dianggep pérak
# Emas diarani tembaga
# Dandang dikandakaké kuntul
# Wong dosa sentosa
# Wong cilik disalahaké
# Wong nganggur kesungkur
# Wong sregep krungkep
# Wong nyengit kesengit
# Buruh mangluh
# Wong sugih krasa wedi
# Wong wedi dadi priyayi
# Senengé wong jahat
# Susahé wong cilik
# Akèh wong dakwa dinakwa
# Tindaké manungsa saya kuciwa
# Ratu karo Ratu padha rembugan nagara endi kang dipilih lan disenengi
# Wong Jawa kari separo
# Landa-Cina kari sejodho 
# Akèh wong ijir, akèh wong cethil
# Sing éman ora keduman
# Sing keduman ora éman
# Akèh wong mbambung
# Akèh wong limbung
# Selot-seloté mbesuk wolak-waliking jaman teka