Alas De Djawatan

**Alas De Djawatan** yaiku papan wisata alas trembesi (*Samanea saman*) kang mapan ing Désa Benculuk, Kacamatan Cluring, Kabupatèn Banyuwangi, Jawa Wétan. Alas iki sempet kondhang jalaran bentuké kang mirip karo Alas Fangorn kang kaya ing pilem *Lord of The Rings*, kanthi kanopi wit epifit kang gedhé, ketel, tur hawané kang wingit*.*

Alas iki ambané nganti 9,6 héktar, kang ditanduri wit trembesi ana 7,8 héktar lan cacahé ana 117, kang gedhé banget ana 80 wit, umurané nganti 100-200 taunan, déné dhuwuré nganti tumeka 25-30 mèter*.* Rata-rata wit-witan iku duwèni ubengan kang dawané ana 400-500 sèntimèter lan diamèter 1,5-2 mèter. Saliyané trembesi uga ana végétasi-végétasi tanduran liyané kayata jati, wresah, jamur, santinèt, salak, lan klèngkèng. Alas iki minangka alas lindhung kang ditindakaké déning Perhutani (Perusahaan Hutan Negara Indonesia) KPH Banyuwangi Selatan lan Dinas Pariwisata Kabupatèn Banyuwangi.

Alas De Djawatan mapan ing Banyuwangi kidul lan ing dalan provinsi Jawa Wétan agawé papan wisata iki lumayan kepénak aksèsé, jalaran uga ana sapirang-pirang papan wisata liyané kang uga mapan ing sacedhaké kayata, Pasisir Pulo Abang, Pasisir Wedi Ireng, Pasisir Teluk Ijo, Pasisir Sukamadé, lan Taman Nasional Meru Betiri. Alas Djawatan menika kelubu alas ingkang di lindungi. Déné tembung *De* iku tembung sandang ing basa Walanda, cara basa Inggris kaya tembung *The*.

### Papan numpuk kayu 
Papan iki sajané wus ana wiwit jamaning Walanda, papan iku biyèn dipigunakaké minangka papan panindakan sumber daya alas ing Jawa lan Madura anama Den Dienst van Het Boschwezen. Ana kang ngandika manawa papan iki uga minangka gudang sanjata duwèkké Walanda. Ing taun 1950-1962 papan iki malih dadi panggon numpuk kayu jati utawa Tempat Penimbunan Kayu (TPK) kang jenengé Tapel Pelas (TP). Dipanggonaké ing kono jalaran wit-wit trembesi duwèni kanopi kang gedhé banget kanggo nutupi kayu saka panasing srengéngé langsung supaya kualitas kayu bisa tetep kajaga. Ing kono uga ana sawijining bendungan kang dipigunakaké kanggo pambangkit listrik, lan papan iku minangka siji-sijiné papan kang duwèni pambangkit listrik ing Banyuwangi kidul nalika iku. Ing taun 1970-an ana panjarahan gedhèn pungkasan papan iku dadi mangkrak. Pungkasan tinimbang mangkrak, Perhutani njupuk alih papan iku lan didadèaké minangka alas wisata.

## Susuh lawa 
Ing komplèk wisata iki ana uga susuh lawa, susuh iki duwèni ambu kang khas banget, anané susuh lawa iku dudu tanpa sangaja nanging kanggo panyaimbang ékosistem, jalaran anané lawa uga nggawa piguna. Piguna anané lawa iku kanggo mbasmi wèrèng, saliyané iku uga kanggo panyerbuk lan panyebar winih-winih wit-witan.

## Wayah operasional lan karcis mlebu 
Wayah operasional alas iki saben dina wiwit bukak jam 08.00 tumeka jam 17.00, karcis mlebuné Rp.6000,-. Déné karcis parkiré Rp.5000,- kanggo mobil, Rp.2000,- kanggo pit montor, Rp.10.000,- kanggo bis. Cacahing wisatawan ing dina kerja Senèn tumeka Jemuwah kira-kira ana 300-400, lamun ing dina Setu lan Minggu bisa nganti tumeka 1000 wong.

## Sarana lan wahana 
Ana pirang-pirang sarana kang bisa dipigunakaké déning para wisatawan kayata, papan kulinèr, mesjid, kakus umum, panginepan, lan papan parkir. Déné wahana-wahana kang bisa dinikmati kayata, nyéwa ATV, nunggang jaran, lan numpak dokar. Ongkos kanggo numpak dokar yaiku Rp.10.000 kanggo wong diwasa lan Rp.5000,- kanggo bocah cilik. Ongkos nunggang jaran Rp.20.000,- kanggo wong diwasa lan Rp.10.000,- kanggo bocah cilik. Déné ongkos nyéwa ATV Rp.50.000,-.

## Kulinèr khas 
Ana kulinèr khas kang bisa dinikmati sajroning papan wisata iki, kulinèr khasé yaiku sega tempong. Sega tempong yaiku sega kang sinusun kanthi sega, jejanganan, témpé, tahu, dadar jagung, lan iwak asin. Tempong makna umumé yaiku tapuk, dadi sega iki saking pedhesé nganti diibarataké bisa napuk lambé. Sega iki saporsiné Rp.10.000,-.

## Cathetan suku