R. B. Bennett

**Richard Bedford Bennett, 1. vísigreifinn Bennett** (3. júlí 1870 – 26. júní 1947) var kanadískur lögmaður, athafnamaður, mannvinur og stjórnmálamaður sem var 11. forsætisráðherra Kanada frá 1930 til 1935.

## Æviágrip
Richard Bedford Bennett fæddist 3. júlí 1870 í Hopewell Cape í Nýju-Brúnsvík. Hann var af efnalitlum ættum og byrjaði að vinna sem kennari þegar hann var 16 ára gamall. Þegar Bennett var 18 ára var hann orðinn yfirkennari í Douglastown í Nýju-Brúnsvík. Þar nam hann lögfræði hjá L. J. Tweedie, sem varð síðar forsætisráðherra Nýju-Brúnsvíkur. Bennett hóf síðan laganám við Dalhousie-háskóla í Halifax en sneri aftur þegar hann var 23 ára og varð félagi á lögmannsstofu Tweedie.

Á námsárunum í Dalhousie var Bennett kynntur fyrir Sir James Lougheed, leiðtoga Íhaldsflokksins á öldungadeild kanadíska þingsins. Árið 1897 flutti Bennett til Calgary og hóf störf á lögmannsstofu ásamt Lougheed. Næsta ár var Bennett kjörinn á þing Norðvesturhéraðanna og sat á þingi þar til þessum hluta fylkisins var skipt á milli nýju fylkjanna Alberta og Saskatchewan árið 1905. Hann var kjörinn á þing Alberta fjórum árum síðar og sat til ársins 1911 en sagði þá af sér til að taka við þingsæti á kanadíska sambandsþinginu.

Sem þingmaður var Bennett meðal þeirra sem börðust gegn viðskiptasamningi ríkisstjórnar Wilfrids Laurier við Bandaríkin. Hann fylgdi Robert Borden að málum við að fella stjórn Lauriers í kosningum sem boðaðar voru árið 1911. Þegar fyrri heimsstyrjöldin hófst árið 1914 var Bennett skipaður framkvæmdastjóri herkvaðningarskrifstofu Kanada. Árið 1917 myndaði Borden þjóðstjórn með hluta af þingflokki Frjálslynda flokksins en Bennett neitaði að styðja nýju stjórnina og sagði ekki tilgang með breytingunni svo lengi sem hluti Frjálslynda flokksins undir forystu Lauriers neitaði að taka þátt í henni. Bennett sóttist því ekki eftir endurkjöri í þingkosningum árið 1917 og sneri sér aftur að lögmannsstörfum í Calgary.

Árið 1921 bað Arthur Meighen, sem hafði orðið forsætisráðherra eftir afsögn Bordens, Bennett um að snúa aftur til að gerast dómsmálaráðherra í stjórn sinni. Stjórn Meighens hélt ekki velli í þingkosningum árið 1921 og Bennett náði ekki inn á þing en var aftur kjörinn á þing árin 1925 og 1926. Bennett var kjörinn nýr leiðtogi Íhaldsflokksins árið 1927 eftir að Arthur Meighen sagði af sér eftir ósigur í þingkosningum árið 1925.

Bennett leiddi Íhaldsflokkinn til afgerandi sigurs í þingkosningum Kanada árið 1930. Þá var kreppan mikla hafin og Bennett setti bráðabirgðalög til að reyna að ráða bót á miklu atvinnuleysi í Kanada. Stjórnin lagði mikið fé til atvinnubóta og hækkaði tolla til að svara bandarískum tollum sem höfðu verið settir með Smoot–Hawley-tolllögunum. Bennett lagði áherslu á að reyna að fá ríkin innan Breska heimsveldisins til að gera með sér viðskiptasamning til að tryggja tiltekin verslunarforréttindi en tókst ekki að fá Bretland sjálft til að taka þátt.

Bennett breytti stefnu sinni árið 1934 og boðaði breytingar á ríkisrekstri Kanada í anda nýju gjafarinnar sem hafði verið innleidd í Bandaríkjunum. Hugmyndir Bennetts hlutu ekki hljómgrunn meðal kjósenda og í þingkosningum ársins 1935 tapaði Íhaldsflokkurinn illa gegn frjálslyndum.

Bennett flutti til Bretlands árið 1939 og var sæmdur aðalstign vísigreifa árið 1941. Á árum seinni heimsstyrjaldarinnar vann hann í stjórn Rauða krossins í Bretlandi. Bennett lést árið 1947.

## Tilvísanir