Jurt

**Jurtir** eða **plöntur** (fræðiheiti: *Plantae*) eru stór hópur lífvera sem telur um 380.000 tegundir og myndar sérstakt ríki, **jurtaríkið**. Til jurta teljast meðal annars tré, blómplöntur, grös og burknar. Jurtir ljóstillífa sem þýðir að þær fá orku úr sólarljósi. Þær nota grænukorn, sem þær hafa fengið með innanfrumusamlífi við blábakteríur og innihalda blaðgrænu, til að framleiða sykrur úr koltvísýringi og vatni. Nær allar jurtir ljóstillífa. Einu undantekningarnar eru sníkjujurtir sem hafa misst þennan hæfileika og lifa á öðrum jurtum eða sveppum.

Aristóteles skipti öllum lífverum í jurtir og dýr og taldi meðal annars þörunga og sveppi til jurta. Þetta urðu svo jurtaríki (*Vegetabilia* og síðar *Plantae*) og dýraríki (*Animalia*) hjá Carli von Linné. Síðar kom í ljós að ríkið innihélt nokkra óskylda hópa þannig að sveppir og sumar tegundir þörunga voru flutt í sérstök ríki. Í þessari grein er jurtaríkið skilgreint sem allar grænplöntur, og nær þá yfir bæði grænþörunga og kímplöntur (hornmosa, soppmosa, baukmosa, jafna, burkna, barrtré og aðra berfrævinga og dulfrævinga). Erfðafræðilega teljast grænplöntur til fornblaðgrænunga (*Archaeplastida*), ásamt rauðþörungum (*Rhodophyta*) og bláþörungum (*Glaucophyta*).

Um 380.000 tegundir jurta eru þekktar. Þar af er langstærsti hlutinn, um 280.000 tegundir, fræplöntur. Jurtir ná yfir allt frá einfruma lífverum að risavöxnum trjám. Þær framleiða stóran hluta af súrefnissameindum jarðar, og sykrurnar sem þær búa til eru helsti orkugjafi vistkerfa. Aðrar lífverur, þar á meðal dýr, lifa á jurtum, ýmist með því að éta þær beint, eða með því að nærast á öðrum jurtaætum.

Menn hagnýta plöntur með margvíslegum hætti. Korn, ávextir og grænmeti hafa verið mikilvægur hluti af fæðu manna í þúsundir ára. Í sumum tilvikum hafa menn þróað ræktunarafbrigði af tilteknum matjurtum, með valræktun yfir margar aldir. Jurtir eru mikilvæg uppspretta byggingarefna, sem skraut og skriffæri. Menn hafa auk þess nýtt margar jurtir til lækninga og í lyfjagerð. Jurtir eru meginrannsóknarefni grasafræði, sem er undirgrein líffræði.

## Skilgreiningar
Allar lífverur voru áður flokkaðar í tvo flokka: jurtir og dýr. Þessa flokkun má rekja til Aristótelesar (384-322 f.Kr.) sem setti þá fram í líffræði Aristótelesar. Hann gerði greinarmun á lífverum sem hefðu „tilfinninganæma sál“ eða aðeins „vaxtarsál“ eins og plöntur. Þeófrastos þróaði flokkunarfræði Aristótelesar áfram. Löngu síðar lagði Linnaeus (1707–1778) grunninn að vísindalegri flokkun nútímans, en hélt í þessi tvö ríki: dýraríkið *Animalia* og jurtaríkið *Vegetabilia*.

Þegar hugtakið *Plantae* er notað til að flokka lífverur á það oftast við um eina af þessum fjórum skilgreiningum:

## Þróun
### Fjölbreytni

Um 382.000 jurtategundir eru viðurkenndar. Mikill meirihluti þeirra, um 283.000 tegundir, eru fræplöntur. Í töflunni er helstu fylkingum grænna jurta raðað eftir áætluðum fjölda tegunda. Um 85-90% af öllum jurtum eru blómstrandi jurtir (dulfrævingar). Nokkur verkefni hafa reynt að safna færslum um allar þekktar jurtategundir í gagnagrunn, eins og World Flora Online.

Minnstu jurtir heims eru einfruma lífverur eins og skrautþörungar (frá 10 μm í þvermál) og *[[picozoa]]*-þörungar (innan við 3 μm í þvermál), og þær stærstu eru risavaxin tré, eins og rauðviður (*[[Sequoia sempervirens]]*) sem verður allt að 120 metrar á hæð, og  tröllagúmviður (*[[Eucalyptus regnans]]*) sem verður allt að 100 metrar.

Alþjóðlegt nafnakerfi þörunga, sveppa og plantna og Alþjóðlegt nafnakerfi ræktaðra plantna halda utanum nafngiftir plantna.

### Skyldleikatré
Árið 2019 var stungið upp á eftirfarandi skyldleikatré út frá greiningu á erfðamengi og umritunarmengi úr 1.153 jurtategundum. Staðsetning þörungahópa byggist á erfðamengi úr ættunum *[[Mesostigmatophyceae]]* og *[[Chlorokybophyceae]]* sem hafa verið raðgreind. Bæði *chlorophyta* og *streptophyta* þörungar eru taldir samstofna í þessari greiningu, þar sem landplöntur þróuðust frá þessum hópum. Flokkun mosa er bæði samhljóða Puttick *et al.* 2018, og þróunarferlum sem byggja á raðgreiningu á erfðamengi hornmosa.

## Lífeðlisfræði
### Plöntufrumur

Plöntufrumur hafa ýmis sérkenni sem aðrir heilkjörnungar hafa ekki. Þær hafa vatnsfyllta safabólu í miðri frumunni, grænukorn og sterkan en sveigjanlegan frumuvegg sem umlykur frumuhimnuna. Grænukornin voru eitt sinn samlífi frumu óljóstillífandi lífveru og blágerils. Frumuveggurinn er að mestu úr beðmi og gerir það að verkum að fruman getur belgst út af vatni, án þess að springa. Safabólan gerir frumunni kleift að breyta um stærð, þrátt fyrir sama magn umfrymis.

### Bygging

Flestar jurtir eru fjölfrumungar sem mynda sérhæfða vefi, eins og æðvefi, viðarvefi og sáldvefi í laufi og stönglum. Plöntur mynda líka sérhæfð líffæri, eins og rætur til að draga upp vatn og steinefni, stöngla til að styðja plöntunar og flytja vatn og plöntuefni, lauf sem sjá um ljóstillífun, og blóm fyrir æxlun.

### Ljóstillífun
Jurtir ljóstillífa næringarríkar sameindir (sykrur) með orku sem þær fá úr ljósi. Plöntufrumur innihalda blaðgrænu í grænukornum, grænt litarefni sem safnar í sig ljósorku. Efnahvarfinu er lýst með formúlunni:

:6CO2{} + 6H2O{} ->[\text{ljós}] C6H12O6{} + 6O2{}

Þetta efnahvarf leysir súrefni út í andrúmsloftið. Grænar plöntur, ásamt grænþörungum og blágerlum, framleiða stóran hluta af súrefni heimsins.

Plöntur sem hafa þróað með sér sníkjulífi geta misst þau gen sem eru undirstaða ljóstillífunar og framleiðslu á blaðgrænu.

## Tilvísanir