Coventry City

**Coventry City** er enskt knattspyrnufélag sem spilar í ensku meistaradeildinni. Liðið er frá samnefndri borg, Coventry í Vestur-Miðhéruðum Englands, og var stofnað árið 1883 undir nafninu Singers FC. Heimavöllur þess frá 1899-2005 var Highfield Road, en í dag spilar liðið heimaleiki sína á Coventry Building Society Arena. Félagið átti sæti í efstu deild frá 1967 til 2001 og var eitt af stofnfélögum ensku úrvalsdeildarinnar árið 1992. Stærsti titill í sögu félagsins var þegar það vann bikarkeppnina árið 1987. 

Þrír Íslendingar hafa spilað með Coventry; Bjarni Guðjónsson árið 2004, Aron Einar Gunnarsson 2008-11 og Hermann Hreiðarsson lék tvo leiki með félaginu árið 2012. 

Meðal þekktra leikmanna sem spilað hafa með félaginu eru markahrókarnir Dion Dublin, Robbie Keane og Viktor Gyökeres. Þá voru ensku landsliðsmennirnir James Maddison og Callum Wilson uppaldir í akademíu félagsins.

## Saga

### Upphafsárin (1883-1919)

Singers FC var stofnað 13. ágúst 1883 af starfsmönnum Singer reiðhjólaverksmiðjunnar í Coventry. Fyrstu fjögur árin spilaði félagið leiki sína á *Dowells Field* en árið 1887 flutti það á *Stoke Road*. Singers FC varð að atvinnumannafélagi árið 1892. Á þessum tíma keppti liðið í héraðsdeild Birmingham og nágrennis, þar sem það atti að mestu kappi við varalið stærri liða í Miðlöndunum, en eining voru spilaðir leikir við önnur verksmiðjulið.  

Árið 1898 var nafni félagsins breytt í Coventry City. Ári síðar var byrjað að byggja leikvanginn *Highfield Road.* Framkvæmdirnar leiddu til fjárhagsvandræða og árangurinn innan vallar var ekki merkilegur næstu ár. Um og upp úr aldamótum fóru leikmenn í tíð verkföll, enda bárust launagreiðslur oft seint eða alls ekki. 

Árið 1908 var liðið í toppbaráttu í héraðsdeild í suðurhluta landsins og sama ár komst það alla leið í átta liða úrslit bikarkeppninnar. Árið 1914 féll Coventry hins vegar niður um deild og lenti í kjölfarið í miklum fjárhagsvandræðum. Stjórnarmaðurinn David Cooke greiddi upp allar skuldir félagsins árið 1917 og bjargaði því frá gjaldþroti.    

### Skrykkjótt gengi í deildarkeppni (1919-1946)

Tímabilið 1919-20 fékk félagið þátttökurétt í deildarkeppninni og hóf leik í annarri deild (e. *Second division*). Fyrsta tímabilið gekk fremur illa og félagið hélt naumlega sæti sínu með því að sigra Bury 2-1 í lokaumferðinni. Síðar kom í ljós að félögin höfðu samið um úrslitin fyrirfram og þurfti Coventry að greiða háa sekt en slapp við harðari refsingu. Næstu ár var félagið alltaf í fallbaráttu og féll 1925 í 3. deild þar sem það spilaði fyrsta árið í norðurhluta, en síðan í suðurhlutanum. Gengið var áfram slakt og félagið daðraði næstu ár stöðugt við að missa sæti sitt í deildarkeppninni.

Klúbburinn datt hins vegar í lukkupottinn árið 1931 þegar 33 ára atvinnumaður í krikket, Harry Storer, var ráðinn knattspyrnustjóri. Næstu sex leiktíðir skoraði liðið samtals 577 deildarmörk. Af þeim skoraði framherjinn Clarrie Bourton 173 mörk og er enn markahæsti leikmaður í sögu félagsins. Félagið vann sér sæti í 2. deild vorið 1935 þegar það varð meistari í 3. deild suður. Þar endaði félagið ofarlega næstu þrjú ár, allt þar til seinni heimsstyrjöldin skall á árið 1939. 

### Niður á botninn (1946-1958)
Stuttu eftir stríðslok yfirgaf Harry Storer félagið og tók við stjórnartaumum hjá Birmingham City. Dick Bayliss sem tók við af honum lést ári síðar eftir að hafa lent í hrakningum í snjóbyl á ferðalagi um Jórvíkurskíri. Arftaki hans, Billy Frith, stóð sig ágætlega en náði ekki að snúa genginu við. Storer sneri aftur árið 1948 og undir hans gekk liðinu þokkalega, þar til leiktíðina 1951-52 þegar það féll aftur í 3. deild suður. Aðsókn á leiki liðsins hrundi í kjölfarið, sem leiddi enn og aftur til fjárhagsörðugleika.

Næstu sex tímabil stýrðu sjö knattspyrnustjórar félaginu sem var aldrei nálægt því að komast upp um deild. Þeirra á meðal var Jesse Carver sem hafði áður stjórnað t.a.m. Lazio og Juventus. Koma hans vakti athygli á landsvísu og ekki minnkaði áhuginn þegar hann fékk til liðs við sig aðstoðarþjálfarann George Raynor sem hafði komið Svíþjóð í úrslitaleik HM árið 1954. Þetta tvíeyki flutti inn frá meginlandinu ýmsa nýlundu; allt frá sérsniðnum takkaskóm yfir í tréklossa og sloppa sem leikmenn áttu að fara í eftir sturtu til að koma í veg fyrir kvef. Þrátt fyrir þessar nýjungar náðu þeir félagar engum sérstökum árangri á vellinum.

Árið 1958 var þriðju deild norður og suður skipt upp í 3. og 4. deild. Coventry hóf því leik í 4. deild haustið 1958.

### Bylting undir Jimmy Hill (1958-1967)

Coventry staldraði ekki lengi við í neðstu deild. Billy Frith, sem var aftur sestur í knattspyrnustjórastólinn, kom félaginu upp í 3. deild í fyrstu atrennu vorið 1959. Eftir tvö sæmileg tímabil fór tímabilið 1961–62 illa af stað. Þegar liðið tapaði í bikarkeppninni gegn áhugamannaliði Kings Lynn var Frith rekinn af nýja stjórnarformanninum Derrick Robins sem réði í staðinn hinn 33 ára Jimmy Hill, fyrrum framherja Fulham. 

Undir stjórn Jimmy Hill blómstraði Coventry City. Á fyrsta heila tímabilinu undir hans stjórn mætti liðið til leiks í himinbláum búningum, gælunafni liðsins var breytt úr *Bantams* í *Sky Blues* og Hill samdi texta stuðningsmannalagsins *Sky Blue Song*, sem enn er sungið á leikjum. 

Næsta vetur, 1963–64, varð Coventry meistari í 3. deild. George Hudson raðaði inn mörkum og harðjaxlarnir John Sillett og George Curtis stóðu vörnina. Leiktíðina 1965-66 munaði einu stigi að félagið kæmist upp í efstu deild en eftir ágæta byrjun haustið 1966 var Coventry einungis í 10. sæti í nóvember. Þá tók við frábært gengi liðsins sem tapaði ekki í næstu 25 leikjum. Meistaratitilinn í 2. deild var tryggður í 3-1 sigri gegn Úlfunum á troðfullum Highfield Road í apríllok 1967. Coventry City var komið í efstu deild í fyrsta skipti í sögu félagsins. 

### Efsta deild og Evrópukeppni (1967-1975)
Sumarið 1967 ríkti spenna fyrir fyrsta tímabil félagsins í efstu deild. Það var því áfall þegar Jimmy Hill sagði upp störfum tveimur dögum fyrir fyrsta leik. Írinn Noel Cantwell tók við liðinu en tímabilið var strembið. Varnartröllið George Curtis fótbrotnaði í öðrum leik og í mars 1968 kviknaði í aðalstúku Highfield Road sem skemmdist mikið. Liðið tryggði sæti sitt í lokaumferðinni, nokkuð sem það sérhæfði sig í næstu áratugi. Besti árangur Coventry í efstu deild náðist 1969-70 þegar liðið lenti í sjötta sæti sem tryggði þátttökurétt í Evrópukeppni félagsliða. Evrópuævintýrið var þó stutt. Sigur vannst í fyrstu umferð gegn búlgarska liðinu Trakia Plovdiv en í kjölfarið féll liðið út gegn Bayern München með samanlögðu 6-1 tapi. Það var örlítil sárabót að sigra þýska liðið 2-1 í seinni leiknum á Highfield Road.

Á leiktíðinni 1970-71 skoraði framherjinn Ernie Hunt víðfrægt mark með svokölluðu *asnasparki* *(e. donkey kick*) í 3-1 sigri gegn Everton. Skoski miðjumaðurinn Willie Carr vippaði boltanum upp með hælunum úr aukaspyrnu rétt utan vítateigs, Hunt tók hann á lofti og skaut beint í netið framhjá forviða andstæðingum. Þeir félagar endurtóku leikinn gegn Tottenham síðar á tímabilinu, en þá small boltinn í þverslánni. Markið var valið mark ársins hjá BBC, en þessi aðferð við að taka aukaspyrnu var bönnuð af FIFA í lok tímabilsins. 

Árið 1972 voru Joe Mercer og Gordon Milne ráðnir knattspyrnustjórar en árangurinn var slakur og félagið oft í fjárhagskröggum. Stjórnarformaðurinn Derrick Robins yfirgaf félagið 1975 og Milne hélt áfram sem knattspyrnustjóri einn síns liðs.   

### Tilraunamennska og misjafnt gengi (1975-1983)
Í apríl 1975 sneri Jimmy Hill aftur til félagsins og settist í stjórn samhliða því að starfa í sjónvarpi. Árangurinn á vellinum var þó áfram sveiflukenndur. Í lok tímabilsins 1976-77 var sætið í efstu deild tryggt í síðasta leik með umdeildu jafntefli gegn Bristol City. Þegar tilkynnt var í hátalarakerfi vallarins að Sunderland, sem einnig barðist við fall, hefði tapað sínum leik léku liðin síðustu mínúturnar án þess að sækja að marki. Málið var rannsakað af knattspyrnusambandinu en ekkert aðhafst. 

Árangurinn var góður tímabilið 1977–78. Með Tommy Hutchison á kantinum og framherjana Ian Wallace og Mick Ferguson í stuði endaði liðið í 7. sæti og rétt missti af Evrópusæti. Næstu ár dalaði gengi liðsins aftur. Wallace var seldur og ágóðinn notaður til að byggja upp nýtt æfingasvæði í *Ryton*, þar sem félagið æfir enn í dag. Árið 1981 komst Coventry í undanúrslit deildabikarsins en tapaði gegn West Ham. Dave Sexton kom síðan til starfa sumarið 1981 eftir að Gordon Milne var rekinn en árangurinn var áfram rýr.

Jimmy Hill var nýjungagjarn með eindæmum. Árið 1978 varð Coventry fyrsta enska félagið til að setja merki styrktaraðila, bílaframleiðandans Talbot, á liðstreyjur. Hill ráðgerði einnig að breyta nafni félagsins í *Coventry Talbot*, en því var hafnað af knattspyrnusambandinu. Sumarið 1981 kynnti félagið nýjar treyjur með stóru „T“-i á framhlið; merki Talbot. Jimmy Hill taldi þetta snjalla leið til að auka tekjur, en uppátækið vakti litla lukku hjá stuðningsmönnum. Þá var Highfield Road breytt þannig að hann varð fyrsti leikvöllurinn á Englandi með eingöngu sæti. Allt kostaði þetta fjármuni og félagið þurfti að selja leikmenn samhliða dvínandi aðsókn. Jimmy Hill af sér sem stjórnarformaður árið 1983, um svipað leyti og Dave Sexton var rekinn. 

### Fallbaráttusérfræðingar og sigur á Wembley (1983-1992)
Heimamaðurinn Bobby Gould tók við liðin árið 1983 og keypti marga menn úr neðri deildum, m.a. harðhausana Sam Allardyce og Stuart Pearce. Haustið 1983 versnaði fjárhagsstaðan verulega þegar Talbot dró styrktarsamning sinn til baka. Liðið bjargaði sér á dramatískan hátt frá falli næstu þrjú tímabil. Ótrúlegasti flóttinn var vorið 1985 undir stjórn Don Mackay þegar Coventry þurfti að vinna þrjá síðustu leikina til að bjarga sér frá falli. Það tókst og liðið hélt sætinu með 4-1 sigri á meisturum Everton í lokaleiknum. Fyrrum Coventry-leikmennirnir John Sillett og George Curtis tóku við liðinu 1986 og undir þeirra stjórn batnaði gengið verulega. Leiktíðina 1986-87 var Coventry í efri hluta deildarinnar og komst í úrslitaleik bikarkeppninnar á Wembley gegn ógnarsterku liði Tottenham Hotspur. Staðan var 2–2 eftir 90 mínútur, með mörkum frá Dave Bennett og svífandi skallamarki frá Keith Houchen. Í framlengingu skoraði Gary Mabutt sjálfsmark og Coventry vann 3-2. Stærsti titill í sögu félagsins staðreynd og fyrirliðinn Brian "Killer" Kilcline lyfti bikarnum við gríðarleg fagnaðarlæti.  

Árin eftir bikarsigurinn var liðið yfirleitt í efri hluta deildarinnar og komst í undanúrslit deildarbikarsins tímabilið 1990. John Sillett var þó rekinn í nóvember 1990 eftir slæma byrjun. Terry Butcher tók við sem spilandi knattspyrnustjóri en liðið átti áfram í fallbaráttu; lenti í 16. sæti vorið 1991 og bjargaði sér ári síðar frá falli í síðustu umferð, enn og aftur.  

### Úrvalsdeildarárin (1992-2001)

Þegar enska úrvalsdeildin var stofnuð 1992 var Bobby Gould aftur orðinn knattspyrnustjóri. Coventry byrjaði fyrsta tímabilið vel og var á toppnum eftir fyrstu umferðirnar. Ungur kantmaður frá Zimbabwe, Peter Ndlovu, vakti athygli og búttaði framherjinn Micky Quinn, sem kom frá Newcastle í nóvember, raðaði inn mörkum. Gengi liðsins dalaði þegar leið á tímabilið og það endaði í 15. sæti. Næstu ár vantaði áfram stöðugleika í leik liðsins sem var oftast í neðri hluta deildarinnar. 

Árið 1995 var Ron Atkinson ráðinn knattspyrnustjóri sem þótti til marks um aukinn metnað. Líkt og oft áður heppnaðist flóttinn frá falldraugnum þó ekki fyrr en í síðustu umferð. Sumarið 1996 kom miðjumaðurinn Gary McAllister kom frá Leeds og varð lykilmaður í liðinu. Eftir slæma byrjun tímabilið 1996-97 tók aðstoðarþjálfarinn Gordon Strachan við stjórn liðsins sem forðaði sér frá falli á lokadegi - í tíunda skipti á tuttugu árum.
Fyrsta heila tímabil Strachan gekk betur; Coventry endaði í 11. sæti og komst langt í bikarnum. Dion Dublin skoraði átján mörk og hinn eldsnöggi Darren Huckerby sýndi góða takta. Coventry þótti spila skemmtilegan bolta á þessum árum, sérstaklega 1999-2000 þegar unglingurinn Robbie Keane og Marokkómennirnir Moustapha Hadji og Youssef Chippo voru öðrum liðum óþægur ljár í þúfu.    

Sumarið 2000 fór McAllister til Liverpool og Keane var seldur til Inter Milan fyrir metfé. Craig Bellamy var keyptur í stað Keane en tímabilið gekk illa. Þann 5. maí 2001, með 3–2 tapi gegn erkifjendunum Aston Villa, lauk 34 ára dvöl Coventry í efstu deild.    

### Óróleiki og yfirtaka (2001-2007)
Margir bjuggust við því að félagið færi beint aftur upp í efstu deild, en raunin varð önnur. Gordon Strachan var rekinn eftir fimm leiki og sænska ljúfmennið Roland Nilsson tók við sem spilandi knattspyrnustjóri. Hann var látinn fara eftir að liðið endaði í 11. sæti. Þá kom til skjalanna gamla hetjan Gary McAllister, en árangurinn batnaði lítið og hann yfirgaf félagið um miðbik tímabilsins 2003-04 vegna veikinda eiginkonu sinnar. Aðstoðarmaður hans, Eric Black, tók við og undir hans stjórn spilaði liðið glimrandi sóknarbolta og endaði í 12. sæti vorið 2004. Hann var óvænt rekinn við mikla óánægju stuðningsmanna og Peter Reid ráðinn. Reid stoppaði stutt við og í janúar 2005 var Micky Adams, fyrrum varnarmaður félagsins, ráðinn knattspyrnustjóri. Á þessum árum var bygging nýs heimavallar í fullum gangi, en framkvæmdir hófust 1999. Árið 2003 seldi félagið sinn hlut í rekstrarfélagi vallarins, Arena Coventry Limited (ACL), til góðgerðarsjóðsins Alan Edward Higgs Charity með forkaupsrétti sem átti að nýta þegar rofa myndi til í fjármálum. Nýi völlurinn var tekinn í notkun 20. ágúst 2005 með 3-0 sigri gegn QPR.
Á fyrsta tímabilinu á nýja vellinum raðaði ungi framherjinn Gary McSheffrey inn mörkum og Coventry endaði í 8. sæti. Þessi árangur var þó tálsýn ein og eftir slakt gengi á næsta tímabili tók Iain Dowie við af Adams. Liðið byrjaði vel undir hans stjórn en síðan fór að halla undan fæti. 

Þegar þarna var komið sögu, haustið 2007, var fjárhagsvandinn orðinn alvarlegur og hávær orðrómur um yfirtöku á félaginu. Um miðjan október lagði Coventry fram beiðni um gjaldþrotaskipti en þann 14. desember 2007 var yfirtaka viðskiptamógulsins Ray Ranson og finnsk-bandaríska fjárfestingasjóðsins SISU staðfest. Margir stuðningsmenn voru vongóðir um betri tíð undir nýju eignarhaldi. Annað átti heldur betur eftir að koma á daginn.

### Óstjórn og fall í þriðju deild (2008-2012)

Í kjölfar yfirtökunnar settu Ranson og SISU talsvert fjármagn í leikmannakaup. Dowie var sagt upp í febrúar 2008. Við tóku þrjú vonbrigðatímabil undir stjórn Chris Coleman og síðar Aidy Boothroyd, þar sem liðið var virkt á leikmannamarkaði en endaði samt alltaf í neðri hluta. Í apríl 2011 var Andy Thorn yfirnjósnari ráðinn knattspyrnustjóri. Þá hafði Ray Ranson yfirgefið sökkvandi skútuna, vogunarsjóðurinn SISU var orðinn eini eigandinn og hætt að fjármagna reksturinn. Lykilmenn voru seldir, samingslausir leikmenn forðuðu sér og félaginu var bannað að kaupa leikmenn sumarið 2011 vegna skuldastöðu.

Andy Thorn, sem hafði aldrei starfað sem knattspyrnustjóri, fékk veikburða hóp til að vinna með tímabilið 2011-12. Á sama tíma sat litríkur hópur í yfirstjórn, þar má nefna stjórnarformanninn Ken Dulieu sem mætti meðal annars á æfingar og settist á varamannabekkinn í heimaleik gegn Hull í desember 2011. Stuðningsmenn voru æfir yfir taktleysinu, en Dulieu yfirgaf félagið fáum dögum síðar. 

Í apríl 2012 hætti SISU að greiða leigu fyrir Ricoh Arena sem leiddi til harðra deilna við ACL, eigendur vallarins. Eftir fimm tímabil undir eignarhaldi SISU, þar sem liðið var alltaf í neðri hluta deildarinnar féll Coventry í C-deild í fyrsta sinn síðan 1964. Botninum var þó fjarri því náð. 

### Allt í tómu tjóni (2012-2017)

Mark Robins var ráðinn knattspyrnustjóri haustið 2012 en yfirgaf skútuna í febrúar 2013 til að taka við Huddersfield. Skotinn Steven Pressley tók við. Á sama tíma harðnaði deila SISU við rekstrarfélag Ricoh Arena um vallarleiguna umtalsvert og í mars 2013 voru tíu stig dregin af félaginu vegna ógreiddrar leigu og liðið endaði í 15. sæti.

Haustið 2013 tilkynnti SISU að heimaleikir yrðu spilaðir á heimavelli Northampton Town vegna deilunnar við rekstrarfélagið ACL. Stuðningsmenn mótmæltu harðlega og sniðgengu leikina í Northampton. Liðinu gekk þó vel og hefði verið í baráttu um umspilssæti, ef ekki hefði komið til 10 stiga frádráttar annað tímabilið í röð. Framherjinn Callum Wilson, uppalinn hjá félaginu, skoraði 22 mörk en var seldur til Bournemouth sumarið eftir.

Eftir að samningar náðust um leigu sneri Coventry til heimaborgarinnar í ágúst 2014. Fáeinum vikum síðar, öllum að óvörum, keypti rugbyliðið London Wasps Ricoh Arena. SISU höfðaði í kjölfarið mál gegn Coventry-borg sem kom að sölunni í gegnum rekstrarfélagið ACL, en tapaði málinu. Gengi liðsins vernsaði og Steven Pressley var rekinn í febrúar 2015.

Tony Mowbray tók við liðinu og undir hans stjórn náði liðið toppi C-deildarinnar um stund. Ungstirnið James Maddison sló í gegn og landsliðskempan Joe Cole kom að láni - en leikur liðsins hrundi eftir áramót og það endaði í 8. sæti. Næsta tímabili fór á versta veg, liðinu gekk hræðilega, knattspyrnustjórar voru ráðnir og reknir en í mars sneri Mark Robins aftur. Hann stýrði liðinu til 2-1 sigurs á Wembley gegn Oxford United í EFL Trophy en gat ekki komið í veg fyrir að Coventry félli í fjórðu deild, í fyrsta sinn síðan 1959. 

### Mark Robins vinnur kraftaverk (2017-2022)

Fallið í neðstu deild árið 2017 var mikið áfall, en félagið datt í lukkupottinn með ráðningu Mark Robins. Hann reyndist sérlega lunkinn við að starfa við erfiðar aðstæður utan vallar. Ungir uppaldir leikmenn fengu tækifæri og framherjinn Marc McNulty skoraði 23 mörk. Coventry endaði í 6. sæti og sigraði síðan úrslitaleik umspilsins 3-1 gegn Exeter City á Wembley. Þetta tímabil markaði upphaf endurreisnar félagsins undir stjórn Robins og aðstoðarþjálfarans Adi Viveash.

Á tímabilinu 2018–2019 endaði Coventry í 8. sæti í C-deildinni og missti naumlega af umspilssæti. Eigendurnir SISU áttu á sama tíma í langvinnum deilum við fjölmarga aðila. Þegar leigusamningur við rugbyfélagið Wasps rann út árið 2019 og flóknar lagaþrætur stóðu sem hæst neyddist Coventry til að yfirgefa borgina á ný og spila heimaleiki sína á St Andrew’s í Birmingham næstu tvö tímabil.

Þrátt fyrir þessar fáránlegu aðstæður gekk vel á vellinum. Tímabilið 2019–2020 var Coventry á toppi deildarinnar þegar keppni var stöðvuð vegna COVID-19. Liðið hafði þá 67 stig úr 34 leikjum og var krýnt meistari samkvæmt stigum á leik.

Á fyrsta tímabilinu í Championship 2020–2021 endaði Coventry í 16. sæti. Gustavo Hamer var keyptur fyrir tímabilið og kom sterkur inn á miðjuna. Sumarið 2021 sneri félagið loks aftur á Ricoh Arena sem hafði þá reyndar fengið nafnið Coventry Building Society (CBS) Arena. Eigendur vallarins, Wasps, voru komnir í fjárhagsvandræði og veitti ekki af leigutekjum. Framherjinn Viktor Gyökeres var keyptur sumarið 2021 og hann, ásamt Matty Godden, raðaði inn mörkum tímabilið 2021–22. Coventry endaði í 12. sæti, en þrátt fyrir góðan árangur voru eigendurnir SISU áfram afar óvinsælir meðal stuðningsfólks og framtíðin utan vallar óljós.

### Nýtt upphaf undir Doug King (2022-2023)

Í ágúst 2022 neyddist Coventry enn á ný til að spila heimaleik utan borgarinnar þegar völlurinn á CBS Arena var óleikfær eftir fjölda rugbyleikja á Samveldisleikunum. Deildarbikaleikur gegn Bristol City fór því fram á Pirelli Stadium í Burton. Í október sama ár varð ljóst að eigendur vallarins, rugbyliðið Wasps, væru komnir í gjaldþrot.

Þann 16. nóvember 2022 var tilkynnt, öllum að óvörum, að lítt þekktur kaupsýslumaður, Doug King hefði keypt 85% hlut í Coventry City. Með því lauk fimmtán ára róstusömu eignarhaldi SISU, sem hafði alla tíð markast af deilum og óstöðugleika utan vallar, þrátt fyrir árangur liðsins undir stjórn Mark Robins. Tíðindunum var fagnað ákaflega af stuðningsfólki. King reyndi einnig að kaupa CBS Arena, en það gekk ekki eftir þar sem Mike Ashley hafði þegar tryggt sér kauprétt. Coventry hélt því áfram um sinn að vera leiguliði á eigin heimavelli.

Í janúar 2023 keypti King þann hlut sem eftir stóð af eignarhlut SISU og varð eini eigandi félagsins. Á vellinum hélt góður árangur áfram undir stjórn Robins; Coventry náði umspilssæti og komst í úrslitaleik á Wembley. Þar tapaði liðið fyrir Luton Town í vítaspyrnukeppni eftir 1-1 jafntefli.

### Aftur meðal toppliða á eigin velli (2022-)

Sumarið 2023 voru lykilmennirnir Gustavo Hamer og Viktor Gyökeres seldir fyrir meira en 35 milljónir punda. Mark Robins nýtti fjármunina til að endurnýja hópinn, meðal annars með kaupum á Haji Wright, dýrasta leikmanni í sögu félagsins, auk leikmanna á borð við Milan Van Ewijk, Ellis Simms og Tatsuhiro Sakamoto.

Eftir erfiða byrjun á tímabilinu 2023–2024 tók liðið við sér og var nálægt umspilssæti í lok leiktíðar. Í bikarnum vann Coventry dramatískan 3–2 útisigur á Wolverhampton eftir tvö mörk í uppbótartíma. Í undanúrslitum á Wembley gegn Manchester United jafnaði liðið eftir að hafa lent 3–0 undir, með mörkum frá Simms, Callum O’Hare og Wright. Í framlengingu var sigurmark Victor Torp dæmt af vegna naums rangstöðudóms og Coventry tapaði síðan í vítaspyrnukeppni.

Fyrir tímabilið 2024–2025 voru væntingar miklar, en gengi liðsins óstöðugt. Í nóvember 2024 var Robins rekinn og Frank Lampard tók við. Hann sneri genginu við, leiddi liðið í umspilssæti og í undanúrslit gegn Sunderland, þar sem Coventry féll úr leik í framlengingu.

Í ágúst 2025 keypti félagið loks CBS Arena og varð þá eigandi vallarins í fyrsta sinn.

## Titlar og besti árangur

## Helstu met

### Töp og sigrar í deildarkeppnum

## Tilvísanir


## Heimildir
*
* 
* 
*