Ítalska nýraunsæið

**Ítalska nýraunsæið** (ítalska: *Il Neorealismo*) var ríkjandi stefna í ítalskri kvikmyndagerð fyrstu árin eftir síðari heimsstyrjöld. Upphaf stefnunnar má rekja til hóps róttækra kvikmyndagagnrýnenda í kringum tímaritið *Cinema* í Róm á tímum fasismans. Þessi hópur taldi meðal annars Michelangelo Antonioni, Luchino Visconti, Gianni Puccini, Cesare Zavattini, Giuseppe De Santis og Pietro Ingrao, sem einkum gagnrýndu svokallaðar *[[telefono bianco]]*-myndir sem voru stofudrama að bandarískri fyrirmynd úr heimi góðborgara og aðals. Fyrsta kvikmyndin sem opinberlega var kennd við nýraunsæið var *[[Róm, óvarin borg]]* eftir Roberto Rossellini 1945, sem fjallaði um hina skammvinnu þýsku hersetu í Róm 1943. Áður hafði kvikmyndin *[[Heltekinn]]* eftir Visconti verið bönnuð af kvikmyndaeftirlitinu 1943 en sú mynd var undir miklum áhrifum frá ljóðræna raunsæinu í franskri kvikmyndagerð fyrir stríð. 

Helstu einkenni ítalska nýraunsæisins voru sögur af alþýðufólki, yfirleitt settar fram með stuttum laustengdum atriðum, með áherslu á tilfinningar fremur en pólitískan boðskap, tökur á raunverulegum stöðum (ekki í kvikmyndaveri), ómenntaðir leikarar í aukahlutverkum og jafnvel aðalhlutverkum, notkun venjulegs talmáls og heimildarmyndastíll í kvikmyndatöku. Með því að notast við talsetningu var hægt að skapa breiða sviðsetningu með mörgu fólki í mynd í einu. Með þessum hætti reyndu leikstjórarnir að skapa raunsæja mynd af ítölsku samfélagi eftirstríðsáranna sem einkenndist af atvinnuleysi og fátækt. 

Ítalska nýraunsæið var nátengt samfélagsaðstæðum á Ítalíu eftirstríðsáranna og um leið og efnahagsástandið batnaði upp úr 1950 tóku vinsældir nýraunsæisins að dala. Fyrstu kvikmyndir Fellinis voru í þessum anda en í talsvert ólíkum stíl og með *[[La dolce vita]]* 1960 sagði hann alveg skilið við nýraunsæið með sögum af næturlífi fræga fólksins í Róm. Ítalska nýraunsæið hafði samt gríðarleg áhrif á ítalska kvikmyndagerð um langt skeið og var einn af áhrifavöldum listrænu kvikmyndanna og frönsku nýbylgjunnar á 7. og 8. áratugnum. Sumir af leikstjórum ítalska nýraunsæisins gerðu sínar bestu myndir löngu síðar.

## Myndir
### [[Luchino Visconti]]
* *[[Heltekinn]]* (*[[Ossessione]]*, 1943)
* *[[Jörðin nötrar]]* (La terra trema*, 1948)
* *Gullfalleg* (*Bellissima*, 1951)

=== [[Roberto Rossellini]] ===
* *Róm, óvarin borg* (*Roma, città aperta*, 1945)
* *Félagar* (*Paisà*, 1946)
* *Þýskaland árið núll* (*Germania anno zero*, 1948)
* *Stromboli* (*Stromboli terra di Dio*, 1950)
* *Kærleikurinn er mestur* (*Europa '51*, 1952)
* *Viaggio in Italia* (1954)

=== [[Vittorio De Sica]] ===
* *Skóáburður* (*Sciuscià*, 1946)
* *Reiðhjólaþjófarnir* (*Ladri di biciclette*, 1948)
* *Kraftaverk í Mílanó* (*Miracolo a Milano*, 1951)
* *Umberto D.* (1952)
* *Stazione Termini* (1953)
* *Þak yfir höfuðið* (*Il tetto, 1956)

### [[Giuseppe De Santis]]
* *[[Átakanleg eftirför]]* (*[[Caccia tragica]]*, 1947)
* *[[Beisk uppskera]]* (*[[Riso amaro]]*, 1949)
* *[[Non c'è pace tra gli ulivi]]* (1950)
* *[[Róm klukkan 11]]* (*[[Roma ore 11]]*, 1952)
* *[[Uomini e lupi]]* (1957)

### [[Aldo Vergano]]
* *[[Il sole sorge ancora]]* (1946)

### [[Alberto Lattuada]]
* *[[Il bandito]]* (1946)
* *[[Senza pietà]]* (1948)

### [[Pietro Germi]]
* *[[Gioventù perduta]]* (1947)
* *[[In nome della legge]]* (1948)
* *[[Il cammino della speranza]]* (1950)

### [[Renato Castellani]]
* *[[Sólskin í Róm]]* (*[[Sotto il sole di Roma]]*, 1948)
* *[[È primavera]]* (1949)
* *[[Tveggja aura von]]* (*[[Due soldi di speranza]]*, 1952)

### [[Luigi Zampa]]
* *[[Erfið ár]]* (*[[Anni difficili]]*, 1948)

### [[Luciano Emmer]]
* *[[Sunnudagur í ágúst]]* (*[[Domenica d'agosto]]*, 1950)

### [[Michelangelo Antonioni]]
* *[[Ástarsaga (kvikmynd frá 1950)|Ástarsaga]]* (*[[Cronaca di un amore]]*, 1950)

### [[Federico Fellini]]
* *[[Slæpingjar]]* (*[[I Vitelloni]]*, 1953)
* *[[La strada]]* (1954)

### [[Carlo Lizzani]]
* *[[Achtung! Banditi!]]* (1951)
* *[[Cronache di poveri amanti]]* (1954)

### [[Francesco Maselli]]
* *[[Gli sbandati]]* (1955)

### [[Giorgio Ferroni]]
**[[Tombolo, paradiso nero]]* (1947)