Small Faces

**Small Faces** (en Ido: "mikra vizaji") esis angla *[[rock]]-*bando de estala London.

La grupo fondesis en 1965 dal membri Steve Marriott, Ronnie Lane, Kenney Jones e Jimmy Winston, ma en 1966 Winston remplasesis per Ian McLagan kom klavaristo.

La bando memoresas kom un ek la maxim aklamita ed influiva *[[Mod (muziko-stilo)|mod]]-*grupi di la 1960a yari, kun memorinda sucesoza kansoni quala "*Itchycoo Park*", "*Lazy Sunday*", "*All or Nothing*", "*Tin Soldier*", e lia koncept-albumo *[[Ogdens' Nut Gone Flake (albumo)|Ogdens' Nut Gone Flake]]*.  Li pose evolucionis aden un ek la maxim sucesoza "psikadelika" grupi di Britania ante dissolvar su en 1969.

Pos la dissolvo di le *Small Faces*, Marriott livinte por formacar *[[Humble Pie]]*, a la restanta tri membri adjuntesis Ronnie Wood kom gitaristo, e Rod Stewart kom chefa kantisto, amba de *[[The Jeff Beck Group]];* la nova grupo rinomizesis *Faces*, ecepte en Nord-Amerika.  Rivivigita versiono dil originala *Small Faces* existis de 1975 til 1978.

*Small Faces* muzikale influis la *[[Britpop]]-*movado di la 1990a yari.  Malgre la fakto ke la bando pleis kune dum nur quar yari originale, la verkaro da le *Small Faces* de la meza til tarda 1960a yari restas inter la maxim aklamita britana *mod-* e "psikedelika" muziko di ta epoko.  Li instalesis aden la *[[Rock and Roll Hall of Fame]]* en 2012.

### '''Historio'''
Lane e Marriott interrenkontris en 1965 kande Marriott laboris che la *J60 Music Bar* en Manor Park, London.  Lane vizitis kun sua patro Stan por komprar bas-gitaro, konverseskis kun Marriott, kompris la gitaro e vizitis la domo di Marriott pos la laborojorno por askoltar diski.  Li rekrutis amiki Kenney Jones e Jimmy Winston (n. James Edward Winston Langwith, 20ma aprilo 1945, en Stratford, estala London) qua swichis de gitaro al orgeno.  Li rapide progresis de exerci che la drinkeyo ("pub") *The Ruskin Arms* (proprietita da la genitori di Winston) en Manor Park, London, a kaosoza "pub"-koncerti, a mi-profesionala klubo-koncerti.  La grupo selektis la nomo *Small Faces* pro multa motivi: pro la mikra fizikala staturo di la membri, e pro ke "*'Face*' esis ulu specala, plu kam nur elegante vestizita, il esis *Mister Cool*."

La frua kansonaro dil bando inkluzis *[[R&B]]*/*[[soul]]*-klasiki quala "*Jump Back*", "*Please Please Please*" da James Brown, "*You've Really Got a Hold on Me*" da Smokey Robinson, e "*Stand by Me*" da Ben E. King.  Li anke pleis du originala kompozuri da Marriott/Lane, la rapida e lauta "*Come on Children*" e la "*[[Speed (drogo)|speed]]*-influita" kansono "*E too D*", en qua Marriott montris sua konsiderinda vocala habilesi segun la stilo di sua heroi e rolo-modeli Otis Redding e Bobby Bland.   "*E too D*", kansono de lia unesma albumo, *[[Small Faces (albumo)|Small Faces]]*, nomizesis pro la strukturo di la gitaro-harmonio.

La unika e potenta voco di Marriott atraktis atenco.  Kantistino Elkie Brooks frapesis da la vocala prodeso di Marriott e lua "prezenteso", e rekomendis li a lokala klubo-proprietero, Maurice King.  Favore impresita, King trovis por li laboro en London ed extere.  Lia unesma exter-Londona koncerto esis che laboristulo-klubo en Sheffield.  Nam la audantaro konsistis precipue ek *[[Teddy boys]]* e drinkeganta laboristi, la bando pagesis pos nur tri kansoni.  Desesperanta, li marchis aden la *mod*-atra *King Mojo Club* proxime (lore proprietita da yuna Peter Stringfellow) ed ofris plear gratuite.  Lia kansoni plezis le lokala *mod* ed ecitis li.

Dum importanta koncerto-serio che la Cavern Club en Leicester Square, London, li suportesis da Sonny & Cher, qui habitis London tatempe.

## Verki
* Small Faces (1966)
* Small Faces (1967)
* There Are But Four Small Faces (US only, 1968)
* Ogdens' Nut Gone Flake (1968)
* Playmates (1977)
* 78 in the Shade (1978)