Verbo deponente

In linguistica, un **verbo deponente** es un verbo que es active in signification ma prende su forma ab un voce differente, plus communmente le medie o passive. Un verbo deponente non habe formas active; illo pote esser dicite a haber depositate los (a in oblivion).

## Linguas con verbos deponente
*Iste lista pote non esser exhaustive.*

### Lingua grec
Lingua grec habe deponentes de voce medie (alcun de illos son multo commun) e alcun deponentes de voce passive. Un exemplo in greco es ἔρχομαι (*erchomai*, "io veni" o "io vade"), medie/passive in forma ma active in traduction.

### Lingua latin
Lingua latin habe deponentes de voce passive, tal como *hortārī* ("exhortar"), *vĕrērī* ("timer"), *lŏquī* ("parlar"), e *blandīrī* ("blandir"). Le formas regularmente seque illos del passive de verbos normal:

Deponentes habe tote le participios como verbos normal habe, ben que illos del perfecto porta un signification active, satis que un signification passive como in le caso de verbos normal. Alcun verbos deponente, tal como *sequī* ("sequer") usa le formas correspondente de altere verbos pro exprimer un signification genuin passive. Illos ni habe lor proprie formas passive, ni il es possibile resurger le formas "active" del verbos deponente pro usar pro le voce passive (como tentar usar **hortō* pro "io es exhortate").

Additionalmente, quatro verbos latin (*audēre*, "osar"; *gaudēre*, "gauder"; *sŏlēre*, "esser accustomate"; e *fīdĕre*, "fider se a") son appellate *semideponente*, proque illos pare passive in lor formas perfecte, ma illos son semanticamente active in tote formas.

Reciprocamente, lingua latin tamben habe alcun verbos que son active in forma ma passive in signification. *fit* ("illo es facite") esseva usate como le passive de *facit*. In le formas perfecte (perfecto, plusquamperfecto, e perfecto futur), isto esseva un verbo composite como etiam verbos regular (*factus est* "illo ha essite facite").

### Sanscrito
Sanscrito tamben contine alcun verbos deponente tal como: सच॑ते *sác-ate*.

### Lingua svedese
Lingua svedese habe un pauc deponentes de voce passive, ben que interessantemente, su linguas cognate proxime strictemente danese e norvegian in majoritate usa formas active correspondente. Vermente, lingua norvegian monstra le tendentia opposite: como in anglese, verbos active son alcun vices usate con un senso passive, tal como in *boka solgte 1000 eksemplarer* ("le libro vendeva 1000 copias"). Totevia norvegian habe verbos deponente tal como *treffes* ("incontrar") e *trives* ("prosperar"). 

* *andas*, "respirar" (danese e norvegian bokmål *ånde* (non-deponente))
* *hoppas*, "sperar" (danese *håbe*, norvegian bokmål *håpe* (non-deponente))
* *kräkas*, "vomitar"
* *trivas*, "gustar"
* *minnas*, "memorar"

## Deponentia e tempore
Alcun verbos son deponente universalmente, ma altere verbos son deponente solmente in certe tempores, o usa formas deponente ab differente voces in differente tempores. Per exemplo, le verbo grec ἀναβαίνω (*anabaino*) usa formas active in le imperfecto active e aoristo active, ma in le futur active illo monstra le forma medie ἀναβήσομαι (*anabesomai*). Le forma futur active poterea esser predicite pro esser *ἀναβήσω (*anabeso*), ma iste forma non occurre, proque le verbo es deponente in le tempore futur. Le formas futur que occurre habe le signification e valor traductive identic como le formas active haberea si illos occurrite.

Lingua latin habe un pauc semideponente verbos, que comporta se normalmente in le systema imperfecte, ma son deponente in le perfecto. 

## Questiones peculiar in lingua grec
Lingua grec koine habe un pauc verbos que habe significationes multo differente in le formas active e medie/passive. Per exemplo, ἁπτω (*hapto*) significa "io prende foco," ma su forma medie ἁπτομαι (*haptomai*) significa "io tocca." Proque ἁπτομαι es multo plus commun in usage, comenciantes frequentemente apprende iste forma primemente e son tentate pro assumer que illo es un deponente.

## Vide etiam
* Verbo defective
* Verbo reflexive
* Verbo inaccusative

## Referentias


## Ligamines externe
*  Vide le pagina de Surrey Deponency pro un studio de phenomenos deponente in varie linguas
*  Matthew Baerman, Greville G. Corbett, Dunstan Brown, and Andrew Hippisley (eds) 2007. Deponency and Morphological Mismatches. Oxford: Oxford University Press and the British Academy. (Proceedings of the British Academy 145) 340 paginas