Cadita de Constantinopole

Le **cadita de Constantinopole** o anque le **prisa de Constantinopole** (in greco medieval: Ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως, litt. "Le prisa de Constantinopole"; in turco: *Konstantiniyyenin fethi*, litt. "Le conquesta de Constantinopole") es un assedio historic que resultava, le 29 de maio 1453, in le prisa del citate per le truppas ottoman ducite per Mehmed II. Illo marca le disparition del Imperio Roman de Oriente, anque qualificate como Imperio Byzantin, e su fin definitive como entitate politic e juridic.

Le assedio, que comencia al initio del mense de april 1453, interveni quando le situation de Constantinopole se ha deteriorate considerabilemente durante le seculos precedente. In 1453, le Imperio se reduce al vicinitate de Constantinopole e al Peloponneso e illo non es plus in stato de resister al potentia crescente que es le Imperio Ottoman a ille epocha. Iste ultime ha jam assediate Constantinopole a duo vices sin resultatos ma controla Anatolia e un grande parte del Balkanes. Malgrado multiple appellos a adjuta del romanos verso le Occidente, solmente alcun rar truppas italian combatte al latere del 5 000 defensores constantinopolitan ducite per le imperator Constantino XI. Iste 7 000 a 8 000 homines es amplemente superate in numero per le 80 000 a 100 000 soldatos ottoman sustenite per un flotta de plus de 120 naves. Post haber resistite a plure assaltos, le byzantinos fini per ceder le 29 de maio 1453. Se seque un grande pillage del citate e pois le entrata de Mehmed II in le cité. Ille gania in iste occasion le epitheto de Fatih (le Conquistator) e face de Constantinopole le nove capital de su imperio que entra in su periodo florissante.

Ultra le fin de un imperio jam moribunde, le cadita de Constantinopole ha un impacto profunde sur le mundo e specialmente in le Occidente. Hereditario del Imperio Roman, remparo traditional contra le expansion musulman in Oriente, le Imperio Byzantin lassa post se un vacuo importante. Tamen, malgrado su declino politic, le Imperio cognosce durante su ultime annos de existentia un profunde renovamento cultural de qual le principal representantes como Jean Bessarion o Manuel Chrysoloras emigra pauc a pauc verso Italia e le resto de Europa a mesura que le Imperio Byzantin se debilita.

Multe historicos, incluse Jules Michelet, ha estimate que le cadita de Constantinopole constitue un ver ruptura marcante le fin del Medievo e le comenciamento del Renascentia. Totevia, iste vision es de plus in plus contestate per historicos contemporanee, qui considera plus tosto le cadita de Constantinopole como un etapa in le processo de transmission del mundo greco verso le mundo latin, conducente al Renascentia.

## Contexto

### Un imperio al agonia

In 1453, le Imperio Roman de Oriente es reducite al portion congrue. Le Paleologos non exerce plus le poter que circa Constantinopole e sur un parte del Peloponneso. Le byzantinos non controla plus le vias commercial inter le Occidente e le Extreme Oriente que habeva contribuite a lor ricchessa. Le concessiones commercial accordate al venetianos e al genoveses se ha notabilemente accrescite al filo del seculos, e le cassas es de facto vacue.

Le citate jam esseva circumferite per le fortias turc in 1391-1392 e 1394-1402, sed ante le obligation de combatter le turco-mongoles al est, le turcos lassava le citate salve. Le annos que seque constitue un periodo de calma relative pro Constantinopole, le ottomanos essente occupate per querelas dynastic. Iste acalmia non es profitate pro reinfortiar le Imperio. Iste non dispone plus del medios pro repartir al offensiva mesmo si illo succede a recuperar certe territorios, incluse le citate de Thessalonica. Le rivalitates theologic inter le Ecclesias de Oriente e de Occidente impedi le invio de adjuta al byzantinos, e le diffidentia verso le occidentales es grande post le sacco del citate durante le quarte crusada, in 1204. Lucas Notaras, ultime grande admiral del flotta byzantin e prime personage del Imperio post le imperator, haberea dicte: . Si le authenticitate de iste phrase es ancora subjecte a debatto, illo non minus symbolisa le profunde resentimento inter le duo polos del christianitate.

In 1422, , habente ponite fin al querelas dynastic, obsede Constantinopole, implicate in le intrigues del corte ottoman. Si il non succede a prender le citate, il pilla le possessiones byzantin del Peloponneso e pone le assedio ante Thessalonica. Le sultan negotia nihilominus un tractato de pace e le pagamento de un tributo con  pro retornar a domar le revolta de Küçük Mustafa in Anatolia, sustenite per le byzantinos.

In 1430, le fortias turc prende e sacchea Thessalonica, reducente le population in sclavitude. Le menacia ottoman deveni de plus in plus pressante e le basileus  es decidite a trovar un accordo con le Ecclesia de Occidente. Assi, in 1438, il prende le mar verso Italia, portante con se theologos e episcopos (illes es quasi 700 qui ha facite le viage). Le duo Ecclesias se reuni in le concilios de Ferrara e de Florentia. Un accordo es trovate inter le Ecclesias latin e orthodoxe in 1439.

In 1440, le Turcos es repellite ante Belgrado e le papa concipe de illo grande speranzas. Il predica dunque pro un nove cruciada. Iste es commandate per , rege de Polonia e de Hongria. In 1444, le cruciatos es deroutate in le Battalia de Varna e Ladislao es occidite.

In 1448, un nove battalia ha loco a Kossovo Polié ; le turcos, gratias a fortias quatro vices plus numerose, obtene le victoria super le truppas hungare de Johannes Hunyadi. Il es le ultime tentativa pro adjutar le Imperio byzantin agonisante. Le mesme anno,  decede sin descendentia e il es su fratre, Constantino, despota de Morea, qui le succede. Le Imperio byzantin alora non ha plus le medios de opponer se al fortias ottoman e es constringite a inviar un ambassada a Murad pro que ille de su assento al accession al poter de Constantino.