Electromagnetismo

In 1860, James Clerk Maxwell trovava le leges del **electromagnetismo** o **leges de Maxwell**, assi scripte:


 \boldsymbol{\nabla . B} = 0

 \boldsymbol{\nabla . E} = \frac{\rho}{\epsilon_0} 

 \boldsymbol{\nabla \times E} = - \frac{\delta \boldsymbol{B}}{\delta t} 

 \boldsymbol{\nabla \times B} = \mu_0 \boldsymbol{J} + \epsilon_0 \mu_0 \frac{\delta \boldsymbol{E}}{\delta t} 


ubi ** ''E'' ** e ** ''B'' ** es le campo electric e le campo magnetic, unitates N/C e \text{tesla} = \frac\mathrm{V \cdot s}\mathrm{m^2} , respectivemente, un littera grasse essente un vector. De plus,  \rho  es le densitate o quantitate de carga per unitate de volumine,  \epsilon_0  e  \mu_0  es constantes fundamental appellate, respectivemente, le permissivitate e le permeabilitate del vacuo, o de plus appellate, constantes electric e magnetic del vacuo. Le vector ** ''J'' ** es le densitate de currente e *t* es le tempore. Le constantes electric e magnetic ha le valores


 \epsilon_0 = 8{,}85418781 \cdot 10^{-12}\,\frac\mathrm{A \cdot s}\mathrm{V \cdot m} 

 \mu_0 = 1{,}25663706 \cdot 10^{-6}\,\frac\mathrm{V \cdot s}\mathrm{A \cdot m} 


Le operator  \nabla  ha character vectorial. Iste quatro equationes unifica le campo electric con le campo magnetic. Le leges de Maxwell involve taxas de variation con respecto al tempore e al coordinatas spatial. Iste ultime variationes spatial es appellate le gradiente, le divergentia e le rotational ( in anglese). Le mixtura del campo electric **E** e magnetic **B** es solmente apparente a causa del observation casual, essente que le un se transforma in le altere, dependente del stato de movimento relative del fonte del campo con relation al observator. Iste equationes pote esser scripte plus compactemente in notation tensorial, ubi illos se reduce a solmente duo equationes, del quales tote le theoria del lumine
como un unda electromagnetic pote esser disveloppate.

Le prime lege de Maxwell stabiliva le non-existentia del monopolo magnetic in le universo.

De su leges, Maxwell poteva demonstrar que le lumine consiste de un unda electromagnetic. Plus, que le duo campos vectorial, le campos electric **E** e le campo magnetic **B**, oscilla perpendicularmente, un relative al altere. Pro monstrar isto, scripte le leges de Maxwell in le vacuo, ubi le densitates de carga e currente son nulle


 \boldsymbol{\nabla . B} = 0 

 \boldsymbol{\nabla . E} = 0 

 \boldsymbol{\nabla \times E} = - \frac{\delta \boldsymbol{B}}{\delta t} 

 \boldsymbol{\nabla \times B} = \epsilon_0 \mu_0 \frac{\delta \boldsymbol{E}}{\delta t} 


Nunc, opera con le operator nabla a sinistra de un del ultime equationes, appellate equationes non-homogenee, sia le ultime, per exemplo, pro obtener successivemente, usante alicun algebra vectorial.


 \boldsymbol{\nabla \times} ( \boldsymbol{\nabla \times B}) = \epsilon_0 \mu_0 \frac{\delta \boldsymbol{\nabla \times E}}{\delta t} 

 \boldsymbol{\nabla} ( \boldsymbol{\nabla \times B}) - \boldsymbol{\nabla}^2 \boldsymbol{B} = - \epsilon_0 \mu_0 \frac{\delta^2 \boldsymbol{B}}{\delta t^2} 

 \boldsymbol{\nabla}^2 \boldsymbol{B} = \epsilon_0 \mu_0 \frac{\delta^2 \boldsymbol{B}}{\delta t^2} 


Sed isto es un equation de unda pro le campo magnetic, le velocitate de iste unda essente equal a


 c = \frac{1}{(\epsilon_0 \mu_0)^\frac{1}{2}} = 299\,792\,458 \,\frac\mathrm{m}\mathrm{s} 


o sia, le velocitate del lumine. Un equation similar pote esser disveloppate pro le equation de unda del campo electric per le mesmo methodo. Maxwell provava assi que le lumine es un unda electromagnetic.

## Galeria

File:Lightning.0257.jpg|Fulmine es un forma de discarga electrostatic