Sittas

**Sittas** (; decedeva 538) esseva un leader militar
byzantin durante le regnate del imperator
Justiniano I (r. 527-565). Durante le Guerra Iberic
contra le Imperio Sassanida, Sittas esseva date le
commandamento del fortias in Armenia, similar al stato de
Belisario in Mesopotamia. Ille ganiava un victoria super le
Sassanidas in Satala.

## Biographia
Sittas esseva le sposo de Comito, le soror major del
imperatrice Theodora, e possibile patre del depost
imperatrice Sophia.[1]

Le origine de Sittas es obscur. Le byzantinistas ha suggerite que
su nomine esseva gotho o thracio,[1] ma su theoric antecedentia del
gothos o del thracios no es mentionate in le fontes primari. Ille
entra in le historia in le regnate del imperator Justino I (r. 518-527)
como *doryphoros* (guarda personal) in le guardas de
Justiniano, qui esseva tunc
*magister militum per Orientem*.[1]

In 527, Sittas e Belisario esseva date le commandamento de un
invasion de Persarmenia. Illes esseva capace de spoliar le
area e capturar un considerabile numero de prisioneros
armenic. Illes tentava invader le resto del Marzapanato de Armenia
plus tarde in iste anno ma esseva defaite
per Aratio e Narses.[1] Iste ultime non debe esser confundite
con Narses, altere general byzantin del imperator Justiniano.

In 528, Sittas esseva nominate al nove posto de
*magister militum per Armeniam*. De accordo con ambes
Malalas e Theophanes le Confessor,
Sittas recrutava su *scriniarii* (functionarios administrative)
inter le populo armenic local, proque ille habeva considerate
que illes esserea plus familiar con le territorio.[1] Procopio
annota le victoria de Sittas super le Tzanni, un tribo del
Caucaso, qui occasionalmente conduceva expeditiones de
depredation in le areas proxime. Sittas esseva succedite in converter les
del Paganismo al Christianismo e recrutava le prior banditos
al armea byzantin. [1]

In 530, Sittas tamben recipeva le posto de
*magister militum praesentalis*
(Chef de soldatos in le Presentia [del imperator]). Le mesme anno,
Sittas e Dorotheo defendeva Theodosiopolis contra un fortia
invasor del Imperio Sassanida, parte del continuate Guerra Iberic
inter le imperator Justiniano e le ''shah''
persian, Kavadh I (r. 488-531). Procopio annota que le fortias
roman esseva capace de depredar
le campamento inimico. Sittas tamben defendeva Satala contra
le fortia invasor attaccante le plus grande armea per su
parte posterior e fortiava les a retirar se (Battalia de Satala).
Le invasion esseva cancellate e le Sassanidas retirava se
a Persia depost del duo defaites.[1]

Depost del defaite de Belisario in le
Battalia de Calinico (19 april 531),
Sittas reimplaciava le in le direction del campania persian.[1]
Kavadh, nonobstante decedeva durante le anno, e su filio
e successor Khosrau I (r. 531-579) esseva interessate in
stabilisar su position interne per le momento e
initiava negotiationes pro un pace. Le accordo de
"Pace Eternal"
(que al fin durava dece annos) esseva firmate in septembre 532
sub le condition que tote le terra byzantin perdite durante
le regnate del imperator Justiniano esserea restituite,
e le byzantinos pagarea tributo grande a cambio del pace.
Le pais de Iberia remaneva sub controlo
sassanida.

Sittas recipeva le titulo honorific de patricio in 535. In le
mesme anno, Sittas esseva creditate con un victoria contra le
bulgaros in Moesia, proxime al Iatrus (Yantra).
Ille esseva nominate un consule honorari in 536.[1] In 538/539, Sittas
esseva inviate de nove a Armenia pro confrontar un
revolta in protesta contra le grande impostos. Sin poter
negotiar le pace, Sittas comenciava le lucta active.
In le Battalia de Oenochalcon, le natura del terreno
fortiava le duo armeas a combatter in gruppos disperse
in vice de fortias unite. Procopio annota que Sittas
esseva occidite per Artabanes, un leader del revolta, o
Salomon, un pauc cognoscite rebello.[1]

## Referentias

1. Martindale, Jones & Morris 1992, pp. 1160-1163.

## Fontes
* Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, J., eds.
(1992). The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: A.D. 527-641.
Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. .